„Jestem samotną matką, chociaż mam męża. Marcin nawet nie kiwnie palcem przy córce, a ja chodzę brudna i przemęczona"
Zawsze uważałam, że Marcin będzie ojcem doskonałym. Chętnie bawił się ze swoimi bratankami, a żona Piotra, młodszego brata mojego męża, śmiała się nawet, że chyba wyszła nie za tego Gawrońskiego, co powinna. Bo Piotr przy dzieciach nic nie robił…
Na Marikę zdecydowaliśmy się jednak dopiero po 6 latach małżeństwa. Najpierw chcieliśmy się trochę ustawić w życiu. Znaleźć pracę, urządzić własny kąt. No i nacieszyć się sobą. To był chyba najszczęśliwszy okres w naszym małżeństwie. Wychodziliśmy z pracy i robiliśmy, co chcieliśmy. Szliśmy na imprezę, do restauracji, znajomych. Miałam wtedy wielu przyjaciół… Wakacje spędzaliśmy zawsze za granicą, a zimą wyjeżdżaliśmy na narty do Zakopanego. Właściwie nigdy się wtedy nie kłóciliśmy. Ciążę znosiłam doskonale. Żadnych nudności, zawrotów głowy Przytyłam tylko osiem kilogramów, więc nawet nogi mi nie puchły. Pracowałam do samego końca. W międzyczasie kupowałam ubranka i studiowałam poradniki. Marcin przygotowywał się do ojcostwa po swojemu. Przetrząsał internet i szukał gadżetów ułatwiających życie młodym rodzicom, testował wózki. Na początku siódmego miesiąca już wiedzieliśmy na pewno, że na świat przyjdzie dziewczynka. Mój mąż, najstarszy z czterech braci, wprost oszalał ze szczęścia. Wytapetował pokój na blady róż, kupił śliczne białe mebelki i łóżeczko z baldachimem. – To wszystko dla mojej księżniczki! Zawsze będzie miała to, co najlepsze – mówił podekscytowany. Oboje nie mogliśmy doczekać się rozwiązania. Byliśmy przekonani, że nasze życie we troje będzie tak samo piękne i szczęśliwe jak we dwoje. A może piękniejsze i szczęśliwsze. Bo będzie z nami nasza córeczka… Ale już pierwsze dni po narodzinach Mariki sprowadziły mnie na ziemię. Okazało się, że macierzyństwo nie jest tak piękne, jak na filmach czy w książkach. I że ma także swoje ciemne strony. Wcześniej na przykład sądziłam, że noworodki głównie śpią i jedzą. A jak się już rozpłaczą, to wystarczy je przytulić, chwilę pokołysać w ramionach i natychmiast się uspokajają. Ale córeczka szybciutko wyprowadziła mnie z błędu. Po powrocie ze szpitala przez ponad tydzień nie zmrużyłam w nocy oka na dłużej niż pół godziny, a od bujania i przytulania bolały mnie ręce. Marika, owszem, ucinała sobie czasami drzemkę, lecz gdy tylko ja przyłożyłam głowę do poduszki, budziła się z krzykiem. Czasem darła się tak głośno, że aż sąsiedzi w rury pukali. W dzień za to smacznie spała, tyle że wtedy ja miałam robotę w domu. Po dwóch tygodniach poprosiłam wreszcie Marcina, żeby też wstawał do małej. Bo ja już ledwie trzymam się na nogach i chcę spokojnie przespać chociaż dwie godziny. Spojrzał na mnie zaskoczony. – To niemożliwe, kochanie, nie będę zarywać nocy. Przecież teraz to tylko ja zarabiam na rodzinę. Przyjdę nieprzytomny do roboty i jeszcze coś schrzanię – odparł. Przeniósł się do pokoju gościnnego, cwaniaczek A potem dodał, że wyprowadza się na jakiś czas z naszej sypialni do pokoju gościnnego. Bo spanie z zatyczkami w uszach jest niewygodne. Poza tym strasznie się w nocy kręcę. Wstaję, kładę się, wstaję… A to mu przeszkadza w wypoczynku. – Chyba to rozumiesz, prawda? – bardziej stwierdził, niż zapytał. Po czym zabrał swoją kołdrę, poduszkę i powędrował na drugi koniec mieszkania. Byłam zdruzgotana, lecz nie znalazłam kontrargumentów. Co prawda, na nasze konto wpływała regularnie moja pensja, bo byłam przecież na urlopie macierzyńskim, ale nie stać nas było na utratę zarobków męża. Z czego spłacalibyśmy kredyt mieszkaniowy, samochód? Próbowałam więc wszystko ogarnąć, ale czułam rosnącą frustrację. W życiu mojego męża niewiele uległo zmianie, nawet nie zrezygnował ze spotkań towarzyskich. W nocy miał święty spokój, bo drzwi do pokoju gościnnego są grube i bardzo szczelne… Tymczasem ja podpierałam się nosem ze zmęczenia. O tym, by gdzieś wyskoczyć na ploteczki lub choćby do fryzjera, w ogóle nie było mowy. Marika wciąż mało spała. Na dodatek, gdy skończyła trzy miesiące, zaczęła chorować. Bez przerwy łapała jakieś infekcje. W niedzielę przez godzinę udaje idealnego tatusia Do całej gamy obowiązków doszła mi więc bieganina po lekarzach. Wykłócanie się w rejestracji, czekanie w kolejkach… Po którymś takim koszmarnym dniu nie wytrzymałam. Wykrzyczałam mężowi w twarz, że po powrocie z pracy musi mi pomóc zająć się Mariką przez kilka godzin, bo już nie daję rady. Znowu spojrzał na mnie zaskoczony i zły. – Przecież ci pomagam. Robię zakupy, kąpię małą, choć haruję jak wół od świtu do nocy. A ty? Cały dzień siedzisz w domu. Kiedy więc masz czas tak się zmęczyć? – prychnął. – Zamień się ze mną! Może wtedy przejrzysz na oczy! – wrzasnęłam i pobiegłam do łazienki. Przepłakałam na brzegu wanny dwie godziny. To właśnie wtedy dostrzegłam egoizm męża, jego skupienie na sobie. Uświadomiłam sobie, że nie mogę na niego liczyć, że nie jest dla mnie żadnym oparciem. Najbardziej boli mnie to, że on lekceważy moje problemy. Twierdzi, że nie ja pierwsza mam dziecko, że histeryzuję. Bo taki jest los matki. Naprawdę? Kilka dni temu spotkałam na ulicy koleżankę z pracy. Rodziła prawie w tym samym czasie co ja. W przeciwieństwie do mnie wyglądała świetnie! Z wypiekami na twarzy opowiadała, jak to spotyka się co tydzień z przyjaciółkami, jak to wychodzi do kina, do fryzjera, kosmetyczki. A mąż w tym czasie zajmuje się dzieckiem… A mój? W niedzielę, jak jest ładna pogoda, idzie na godzinę z Mariką do parku. Pcha przed sobą wózek i udaje idealnego tatusia. A we mnie wciąż narasta żal… Dorota, 34 lata Czytaj także: „Mąż żalił się matce, że dzieci płaczą, a ja leżę. Gdy teściowa weszła do domu, prawda wyszła na jaw”
40 tys. zł na start dla młodych małżeństw. Kiedy ruszy program Ślub Plus?
Temat programu „Ślub Plus” znów rozgrzewa internet. W wielu miejscach można przeczytać, że młode małżeństwa mają dostawać nawet 40 tys. zł od państwa. Pojawiają się też pytania o wnioski, formularze i terminy składania dokumentów.
Sprawdziliśmy, jak wygląda sytuacja w maju 2026 roku. Czy program naprawdę istnieje? Czy można już składać wnioski? I co z dodatkami dla małżeństw z wieloletnim stażem? 40 tys. zł dla małżeństw. Czy program Ślub Plus już działa? Choć informacje o „Ślub Plus” regularnie pojawiają się w sieci, obecnie w Polsce nie działa żaden oficjalny program wypłat pod taką nazwą – przypomina Infor.pl. Według pojawiających się zapowiedzi młode małżeństwa miałyby otrzymywać nawet 40 tys. zł wsparcia. Pomoc miałaby dotyczyć par, które: zawierają pierwszy związek małżeński, planują założenie lub powiększenie rodziny. Nic dziwnego, że temat budzi duże zainteresowanie. Dla wielu młodych osób koszty wesela, mieszkania czy wyprawki dla dziecka są dziś ogromnym obciążeniem finansowym. Problem w tym, że na razie program istnieje wyłącznie w formie zapowiedzi i dyskusji politycznych. Ślub Plus 2026 – czy można złożyć wniosek? To najważniejsza informacja dla osób zainteresowanych programem: obecnie nie można złożyć żadnego wniosku o „Ślub Plus”. Na koniec maja 2026 roku: nie ma ustawy wprowadzającej program, nie istnieją oficjalne formularze, żaden urząd nie przyjmuje dokumentów, żadna instytucja nie wypłaca pieniędzy. Oznacza to, że wszystkie informacje o „trwającym naborze” albo „gotowych drukach” należy traktować bardzo ostrożnie. Eksperci ostrzegają, że w sieci mogą pojawiać się fałszywe formularze lub strony wyłudzające dane osobowe. Skoro program nie został wprowadzony, nie istnieje też żadna oficjalna procedura ubiegania się o pieniądze. Skąd wziął się pomysł programu Ślub Plus? O programie zaczęto mówić pod koniec ubiegłego roku. W mediach pojawiały się informacje, że propozycja była omawiana w środowisku PiS jako element nowego programu politycznego. Do tej pory projekt: nie trafił do Sejmu, nie został wpisany do obowiązujących przepisów, nie wszedł w etap realizacji. To oznacza, że obecnie mówimy jedynie o pomyśle, a nie o działającym świadczeniu. Jak podaje Infor.pl: „Kiedy ruszy program Ślub Plus? Nie ma wyznaczonej daty startu programu. Oficjalne szczegóły i założenia programu politycznego, którego elementem ma być to świadczenie, zostaną ogłoszone przez polityków najwcześniej latem lub jesienią”. „500 plus dla małżeństw” to zupełnie inny projekt W internecie często mieszają się dwa różne tematy. „Ślub Plus” bywa mylony z pomysłem wsparcia finansowego dla par z bardzo długim stażem małżeńskim. Chodziło o obywatelską petycję, w której proponowano wypłaty od 5 do 8 tys. zł dla małżeństw obchodzących: 50 lat wspólnego życia, 60 lat, a nawet 70 lat po ślubie. Ten projekt rzeczywiście był analizowany przez polityków. Ostatecznie jednak senacka Komisja Petycji zakończyła prace nad propozycją i ją odrzuciła. Głównym powodem były bardzo wysokie koszty. Szacowano, że świadczenie mogłoby kosztować budżet państwa nawet kilka miliardów złotych. Czy za 50 lat małżeństwa można dostać pieniądze? Obecnie państwo nie wypłaca żadnych pieniędzy z okazji 50-lecia małżeństwa. Jedyną oficjalną formą wyróżnienia pozostaje Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie. Otrzymują go pary z 50-letnim stażem małżeńskim. Wniosek składa się w Urzędzie Stanu Cywilnego. Wyróżnienie ma jednak charakter symboliczny – małżonkowie otrzymują medal oraz dyplom, ale bez dodatkowego świadczenia finansowego. Dla wielu rodzin taka uroczystość i tak jest ważnym wydarzeniem i okazją do spotkania kilku pokoleń. Warto jednak pamiętać, że obecnie nie istnieje żaden oficjalny „dodatek jubileuszowy” dla małżeństw. Źródło: Infor.pl Zobacz także: 10 tys. zł na rękę dla rodziców. Nowe „maluszkowe” wchodzi od 1 września
Terapeutka apeluje: „Nie nosić obrączki po ślubie”
Nie, to nie jest manifest przeciwko małżeństwu. To zaproszenie, żeby sprawdzić, co naprawdę oznacza ten mały krąg metalu na twoim palcu i co się dzieje, gdy go zdejmiesz.
Kiedy usłyszałam od terapeutki, że nie każda miłość potrzebuje symbolu, zamarłam. Bo przecież obrączka to świętość — znak, że ktoś jest „zajęty”, że przysięgał, że należy. Ale im dłużej słuchałam, tym bardziej czułam, że ma rację. Nie chodzi o to, by odrzucać małżeństwo. Chodzi o to, żeby zrozumieć, co naprawdę kryje się za tym małym krążkiem metalu i czy nadal ma on dla nas to samo znaczenie, co w dniu ślubu. „Niektórzy noszą obrączkę z lęku, nie z miłości” – Obrączka potrafi być jak zbroja – powiedziała mi terapeutka, z którą rozmawiałam o symbolach w związkach. – Ludzie noszą ją, bo boją się oceny. Bo „tak trzeba”. Bo „co inni pomyślą”. Ale często nie zadają sobie pytania: czy ja tego naprawdę chcę? W jej gabinecie wiele kobiet przyznaje, że zdejmując obrączkę, poczuły… ulgę. Nie dlatego, że przestały kochać, ale dlatego, że po raz pierwszy od dawna poczuły siebie. – Symbol, który miał łączyć, czasem zaczyna ograniczać. Zwłaszcza wtedy, gdy zamiast przypominać o bliskości, przypomina o obowiązkach – dodała terapeutka. „Zdejmij ją i zobacz, co czujesz” Ta rada zabrzmiała we mnie mocno. Terapeutka opowiedziała o parze, która przechodziła kryzys. Kobieta zdjęła obrączkę z ciekawości – chciała sprawdzić, co się stanie. – Okazało się, że nic złego się nie wydarzyło – wspominała. – Nagle zaczęli ze sobą więcej rozmawiać. Przestali udawać, że wszystko jest w porządku. Symbol zniknął, więc musieli skonfrontować się z prawdą. Bo często, kiedy coś ma symbolizować miłość, przestajemy ją naprawdę budować. Obrączka bywa wtedy jak zasłona, za którą chowamy emocje, żal, milczenie. „Nie obrączka trzyma przy sobie, tylko rozmowa” Terapeutka podkreśla, że nie namawia nikogo do zrywania z tradycją. Chodzi o świadomość. – Jeśli obrączka naprawdę coś dla ciebie znaczy, noś ją z dumą. Ale jeśli robisz to tylko dlatego, że wypada, to znaczy, że symbol przejął kontrolę nad twoim życiem – mówi. Dodała coś jeszcze: „Wierność, szacunek, bliskość – tego nie da się włożyć na palec. To trzeba codziennie wybierać”. I właśnie wtedy pomyślałam, że może największym gestem miłości nie jest pokazanie światu, że jesteśmy razem – tylko codzienne wybieranie tej drugiej osoby bez przymusu, z wolności. Kiedy symbol przestaje być wsparciem Wielu z nas nieświadomie traktuje obrączkę jak gwarancję bezpieczeństwa. Tymczasem w psychologii to częsty mechanizm zastępczy – znak ma chronić przed lękiem, że coś się rozpadnie. Ale relacja, która istnieje tylko dzięki symbolowi, nie jest relacją – jest konstrukcją z lęku. – Najpiękniejsze pary, jakie znam, to te, które nie potrzebują dowodów na zewnątrz. Ich „obrączką” jest sposób, w jaki patrzą na siebie i to, jak się traktują, gdy nikt nie widzi – podsumowała terapeutka. I może właśnie o to chodzi: nie o to, co nosisz na dłoni, ale o to, co nosisz w sercu.
Mam 2 dzieci i nie pracuję. Co miesiąc dostaję od męża 1500 zł na jedzenie i słyszę, że jestem rozrzutna
Mam 32 lata, dwójkę dzieci i wrażenie, że stoję pod ścianą. Moje starsze dziecko ma pięć lat, młodsze dwa. Cały ten czas spędziłam w domu. Kiedy zaszłam w pierwszą ciążę, poszłam na zwolnienie i już do pracy nie wróciłam. Wcześniej pracowałam w handlu – nie zarabiałam kokosów, ale miałam własne pieniądze. Teraz nie mam nic.
Mój mąż wypłaca mi co miesiąc 1500 zł na jedzenie. No, na życie. Z tej kwoty mam wykarmić cztery osoby. I jeśli na koniec miesiąca brakuje – to ja jestem winna, bo „źle gospodaruję budżetem”. Słyszę, że inne kobiety radzą sobie lepiej, że powinnam się uczyć oszczędności, że przecież „to tylko kwestia organizacji”. Bo jego mama... Tylko że życie to nie tabelka w Excelu. Ceny rosną z dnia na dzień, dzieci nie jedzą powietrza, a ja naprawdę nie kupuję fanaberii. Kiedy kupię dwie paczki bobu, od razu mam wykład o rozrzutności. A mąż nie wie, że była promocja 1 + 1 gratis. Zaczynam czuć, że pieniądze w moim domu to nie środek do życia, ale narzędzie, którym można mnie kontrolować. Nie wiem, ile on zarabia. Nie wiem, na co idą pieniądze Najbardziej boli mnie to, że nie mam pojęcia, ile naprawdę zarabia mój mąż. Nigdy mi tego nie powiedział. Wiem tylko tyle, że opłaca rachunki, kredyt i samochód. Ale co z resztą? Czy odkłada? Czy wydaje na siebie? A może gdzieś przepuszcza? Ja nie mam prawa o to pytać, bo wtedy słyszę: „Ty się zajmuj domem, ja się zajmuję finansami”. Nawet zwykłe zakupy spożywcze stały się powodem do tłumaczeń. Czuję się jak nastolatka prosząca ojca o kieszonkowe, a nie dorosła kobieta i matka dwójki dzieci. Najgorsze jest to, że kiedy próbuję z nim rozmawiać, on uśmiecha się protekcjonalnie i mówi: „Przesadzasz. Masz jedzenie, masz dach nad głową, czego ci brakuje?”. Kocham go, ale zaczynam się bać Nie piszę tego, żeby zrobić z mojego męża potwora. On jest dobrym ojcem – dzieci go uwielbiają, zawsze znajdzie czas na zabawę. Bywa też czuły wobec mnie, potrafi przytulić, zapytać, jak się czuję. Ale coraz częściej myślę, że to, co robi z pieniędzmi, jest formą przemocy. Nie fizycznej, nie krzykiem – tylko takiej cichej, podstępnej. Kiedy wspominam o powrocie do pracy, słyszę, że to się „nie opłaca”. Że przedszkole dla młodszego zje moją całą pensję. Że w domu będzie syf, a obiadów nie będzie wcale. I że on wcale nie chce „żeby ktoś obcy wychowywał nasze dzieci”. Te słowa brzmią pięknie, ale ja je coraz częściej słyszę jak wyrok. Bo tak naprawdę chodzi o to, żebym dalej siedziała w domu. Żebym była zależna. Żebym nie miała głosu. Czasem łapię się na tym, że wstydzę się poprosić go o pieniądze na nowe buty dla córki czy pieluchy dla syna. Wstydzę się, że muszę tłumaczyć dorosłemu człowiekowi, dlaczego 1500 zł nie wystarcza na życie w 2025 roku. A przecież to nie ja powinnam się wstydzić. Coraz częściej myślę, że coś jest nie tak Kocham go. Naprawdę. Ale coraz częściej mam wrażenie, że ta miłość kosztuje mnie za dużo. Że tracę nie tylko niezależność, ale i poczucie własnej wartości. Bo kiedy dzień w dzień słyszysz, że jesteś rozrzutna, głupia, niezaradna – zaczynasz w to wierzyć. Może bardzo chcę, żeby ktoś z boku poznał moją historię i mi powiedział: to nie jest normalne. Że małżeństwo to nie powinno być pytanie „ile dostanę w tym miesiącu”, tylko wspólne życie i wspólne decyzje. Że pieniądze nie mogą być batem na żonę. Bo ja naprawdę już sama nie wiem, czy przesadzam, czy po prostu od lat żyję w cieniu przemocy, której nie chciałam zauważyć. Zobacz także: Gdy dzieci usnęły, napiłam się wina. Po chwili łazienka była we krwi, a ja tylko stałam Wstydziłam się męża robola. Jedno zdanie uderzyło mnie jak policzek Mąż zarabia śmieszne pieniądze, a ja płaczę w poduszkę. Jak budować rodzinę za 5000 zł miesięcznie?
Mądre cytaty o małżeństwie. Te krótkie sentencje o miłości warto pamiętać w chwilach kryzysu
Mądre cytaty o małżeństwie pokazują, że życie we dwoje to wzloty i upadki. Krótkie sentencje o miłości przypomną Wam o sile uczucie i wzajemnym wsparciu. Bycie razem może być piękne na wiele sposobów.
Cytaty o małżeństwie pozwalają spojrzeć świeżym okiem na związek. Niektóre z nich są wesołe, inne satyryczne lub nostalgiczne – zupełnie tak samo jak sytuacje, które zdarzają się w każdym małżeństwie. Spośród nich można dowolnie wybierać i użyć ich jako np. dodatek do życzeń ślubnych czy rocznicowych. Nasze sentencje o miłości to doskonałe uzupełnienie kartki na rocznicę dla wspaniałego męża, którego chcemy w ten sposób docenić. Panowie również znajdą tutaj mądre cytaty, które mogą dołączyć do prezentu dla żony, np. z okazji Dnia Kobiet lub Walentynek. Cytaty o małżeństwie: Mądre cytaty o małżeństwie Krótkie cytaty o małżeństwie Śmieszne cytaty o małżeństwie Cytaty z Jana Pawła II o małżeństwie Mądre cytaty o małżeństwie Małżeństwo – czy to z długim, czy krótkim stażem jest po prostu piękne, bo jest wasze. Każdy związek niesie ze sobą swoją historię. Poniżej zebraliśmy mądre cytaty o małżeństwie, które sprawdzą się jako życzenia, np. z okazji rocznicy ślubu. Szczęśliwe małżeństwa zaczynają się, gdy poślubiamy tych, których kochamy, a rozkwitają, gdy kochamy tych, których poślubiamy. - Tom Mullen *** Mąż i żona mogą nie zgadzać się w wielu kwestiach, ale muszą absolutnie zgadzać się w tym: aby nigdy, przenigdy się nie poddawać. - Autor nieznany *** Miłość nie polega na tym, aby wzajemnie sobie się przyglądać, lecz aby patrzeć razem w tym samym kierunku - Antoine de Saint-Exupéry *** 3 słowa, które pomagają przezwyciężać małżeńskie problemy: dziękuję, proszę i przepraszam. - Papież Franciszek *** Udane małżeństwo wymaga zakochiwania się wiele razy, zawsze w tej samej osobie. - Mignon McLaughlin *** Związek małżeński to mozaika, która tworzy się z milionów drobnych chwil - Jennifer Smith Kiedy już zdecydujesz się spędzić z kimś resztę swojego życia, chcesz, żeby ta reszta życia zaczęła się jak najszybciej. z filmu Kiedy Harry poznał Sally Krótkie cytaty o małżeństwie Poznaj kilka krótkich sentencji o małżeństwie, które w trudnych chwilach podniosą cię na duchu. Możesz wykorzystać je jako wpis do księgi gości lub życzeń dla młodej pary. Szczęśliwe małżeństwo to długa rozmowa, która zawsze wydaje się zbyt krótka. - Andre Maurois *** Małżeństwo jest najbardziej naturalnym stanem człowieka i stanem, w którym odnajdziesz trwałe szczęście. - Benjamin Frank *** W małżeństwie nie chodzi o wiek; chodzi o znalezienie właściwej osoby. - Sophia Bush *** To nie brak miłości, lecz brak przyjaźni czyni nieszczęśliwe małżeństwa. - Friedrich Nietzsche *** Dobre małżeństwo to związek dwojga dobrych wybaczających. - Ruth Bell Graham *** Wspaniałe małżeństwo nie jest czymś, co po prostu się dzieje; to coś, co musi być stworzone. - Fawn Weaver *** Relacje między mężem, a żoną są jak relacja Toma i Jerry’ego. Choć dokuczają sobie i walczą, nie mogę bez siebie żyć. - Autor nieznany *** Małżeństwo to nie stan, lecz ciągła podróż. - Andreas Tenzer Śmieszne cytaty o małżeństwie Małżeństwo to poważna sprawa i co tu kryć, nie zawsze bywa sielankowo. Ale tym, co pomaga rozładować napięcie i sprawia, że dwoje ludzi po prostu lubi ze sobą być, jest poczucie humoru. Dzięki niemu można złapać dystans do partnera i… siebie. Bardzo niebezpiecznie jest spotkać kobietę, która nas całkowicie rozumie. Kończy się to zawsze małżeństwem. - Oscar Wilde *** Małżeństwo – dożywocie za miłość. - Maria Czubaszek *** Kocham bycie zamężną. Cudownie jest mieć tą jedną wyjątkową osobę, którą chcę wkurzać przez resztę swojego życia. - Rita Rudner *** Niejedno małżeństwo uratowałby tłumacz. - Aleksander Kumor *** Jeśli chcesz, żeby twoja żona cię posłuchała, mów do innej kobiety; masz wtedy pewność, że usłyszy wszystko. - Sigmund Freud *** Mąż to mężczyzna, któremu wzrok psuje się akurat wtedy, gdy powinien widzieć torby i inne ciężary. - Pam Brown *** A jednak istnieje małżeństwo, które sprawia mężczyźnie niekłamaną radość – zaślubiny jego córki. - Marcel Achard *** Najbardziej rozczarowane małżeństwem są zawsze te kobiety, które wyszły za mąż, by nie pracować. - Marlena Dietrich *** Mąż: człowiek, który nigdy nie pamięta o twoich urodzinach, ale w towarzystwie chętnie wymienia twój wiek. - Marilyn Monroe Cytaty z Jana Pawła II o małżeństwie Jan Paweł II dużo mówił o małżeństwie, dlatego jego cytaty są powszechnie znane. Jeśli jednak nie znasz jeszcze kultowych słów polskiego papieża, poniżej przygotowaliśmy cytaty o małżeństwie Jana Pawła II: Miłość, która jest gotowa nawet oddać życie, nie zginie. *** Dotąd dwoje choć jeszcze nie jedno. Odtąd jedno choć nadal dwoje. *** Tylko miłość może wykluczyć używanie jednej osoby przez drugą. *** Nie żyje się, nie kocha się, nie umiera się – na próbę. Cytaty o małżeństwie Jana Pawła II będą pięknym uzupełnieniem kartki z okazji zaślubin. Czasem trudno wyrazić uczucia i podkreślić wagę tej chwili. Z naszymi propozycjami życzenia na ślub lub rocznicę przygotujecie w kilka minut. Zobacz także: Cytaty o kobietach: mądre i piękne złote myśli, idealne nie tylko na Dzień Kobiet Mądre cytaty na urodziny: krótkie cytaty i sentencje urodzinowe, także na 18 urodziny Wierszyki do pamiętnika: mądre, krótkie, fajne wpisy dla dziewczynki. Piękne złote myśli dla dzieci
To najlepszy film na szybką randkę dla zmęczonych rodziców
Jeśli po świętach marzycie o chwili wytchnienia, ta komedia romantyczna powinna trafić na szczyt Waszej listy filmów do obejrzenia. „Randki od święta” oczarują nie tylko singli poszukujących miłości, ale także tych, którzy potrzebują śmiać się do rozpuku.
Codzienny chaos i przygotowania do świąt potrafią wyczerpać do cna. Dlatego warto zadbać o moment tylko dla siebie. Idealnym pomysłem na szybką randkę w domowym zaciszu jest wspólne oglądanie filmu. A jaki film wybrać? Ta komedia romantyczna będzie strzałem w dziesiątkę. „Randki od święta”. Kiedy dzieci zasną, czas na odpoczynek Kiedy w domu zaczyna królować cisza, rodzice mogą wreszcie odetchnąć i spędzić razem czas. Wiele par z przyjemnością wybiera wspólne oglądanie filmów. Na czas seansu wprowadźcie do domu wyjątkową atmosferę – przygotujcie wcześniej świece i przekąski. Mamy dla Was idealną komedię romantyczną. Przy tym filmie nie da się zasnąć. Ta komedia romantyczna znów podbija Netflixa Przy tym filmie na pewno nie zaśniecie na kanapie. Zwariowane losy bohaterów zapewnią Wam doskonałą rozrywkę! „Randki od Święta” to lekka komedia romantyczna, która odpręży nawet najbardziej zmęczonych. Film opowiada historię Sloane i Jacksona, którzy, podobnie jak wielu z nas, mają już dość świątecznych tradycji. „Randki od święta” nie tylko dla singli W główne role wcielili się Emma Roberts i Luke Bracey. Para stworzyła na ekranie charyzmatyczny duet, który rozczuli wasze serca. Ich bohaterowie są samotni, a wścibska rodzina psuje im humory w każde święta. W trakcie spotkań często lądują przy stole dla dzieci, a ciekawskie ciotki zadają im śmiałe pytania o ich wybory sercowe. Samotni mają dość natrętnych pytań Natrętne pytania rodziny są zmorą dla wielu młodych osób, a bohaterowie nie są wyjątkiem. Los sprawia, że poznają się po wyjątkowo okropnych świętach. Kłótnia na środku centrum handlowego prowadzi ich do szalonego pomysłu. Oboje dochodzą do wniosku, że potrzebują partnera, ale tylko na pokaz. Partner tylko na pokaz. Szalony plan skazany na porażkę? Nieznajomi będą towarzyszyć sobie podczas wszystkich ważnych świąt przez okrągły rok. Od Nowego Roku, przez walentynki, Wielkanoc, aż po kolejne Boże Narodzenie. Co z tego wyniknie? Oczywiście masa przezabawnych sytuacji i niezręcznych momentów, które rozbawią Was do łez. Wieczór bez dzieci? Czas na szybką randkę Prosta fabuła i sympatyczni bohaterowie to recepta na reset po ciężkim dniu. Wystarczy przygotować ulubione przekąski, zaparzyć herbatę i wcisnąć play. Więc kiedy dzieci zasną w sylwestra, a Wy poczujecie, że nadszedł czas na chwilę relaksu, włączcie „Randki od Święta”. View oEmbed on the source website Źródło: Filmweb Piszemy też o: Ta stara zabawka znów jest hitem. Rodzice przekopują internet, by ją zdobyć Ulubiona bajka dzieci i rodziców powraca. Rodzina piesków doczeka się kinowej wersji HIT Netflixa obowiązkowy dla wszystkich kobiet. Bo matka dla dziecka przetrwa wszystko
„Chcę odejść od męża, ale nie mam pracy, doświadczenia ani mieszkania. Z dwójką dzieci nie wyżyję z alimentów. Czy jestem już skazana na takie byle jakie życie?” [LIST DO REDAKCJI]
Pisanie tego listu jest dla mnie trudne, ale czuję, że muszę się tym z kimś podzielić. I w jakiś sposób ostrzec inne kobiety – nigdy nie stawiajcie siebie na szarym końcu, za mężem, rodziną, bo może nadejść dzień, kiedy zorientujecie się, że... nie macie nic.
Mój mąż był moją pierwszą prawdziwą miłością – jesteśmy razem, odkąd zaczęłam studia. Na czwartym roku prawa dowiedziałam się, że jestem w ciąży. Mała Amelka pokrzyżowała moje plany, ponieważ chciałam skończyć studia, zrobić aplikację, rozwijać się. Ale z drugiej strony byłam strasznie szczęśliwa, kochałam Marka, swojego ówczesnego chłopaka. Szybko wzięliśmy ślub i rozpoczęliśmy nowy etap życia. Studia zostawiłam, wtedy wydawało mi się, że poświęcenie się dla rodziny będzie najlepszym rozwiązaniem. Marek pracował, dobrze zarabiał, więc żyliśmy na fajnym poziomie – nie były to kokosy, ale na nic nam nie brakowało. Ja zajmowałam się domem i dziećmi – bo 3 lata po Amelce na świat przyszedł Staś, nasz synek. Początki problemów... Przez pierwsze kilka lat wszystko układało się dobrze, były kłótnie – jak w każdym małżeństwie, ale szybko godziliśmy się i dochodziliśmy do porozumienia. Starałam się być idealną mamą i żoną, przykładną panią domu. Nie robiłam tego z poczucia obowiązku, tylko dlatego, że kochałam swoją rodzinę, chciałam dla niej jak najlepiej. W głowie miałam jednak ciągle myśl, żeby wrócić na studia, później zacząć pracę, rozwijać się. Ale zawsze były ważniejsze rzeczy od tego. Prawie rok temu mój mąż awansował. I wszystko się zmieniło, on przede wszystkim się zmienił. Kolokwialnie mówiąc – woda sodowa uderzyła mu do głowy. Fakt, zaczął mieć znacznie więcej pracy, ale to nie jest usprawiedliwienie na wszystko. Teraz praktycznie nie spędza czasu z dziećmi. Zaczął traktować mnie „z góry”, nie ma dnia, żebyśmy się nie kłócili. Czuję, że traktuje mnie po prostu źle, coraz częściej też sięga do kieliszka i robi się agresywny w stosunku do mnie. W dodatku przez ostatnie lata byłam przekonana, że mamy oszczędności, a kilka dni temu okazało się, że nie tylko ich nie mamy, ale mąż ma również długi (o których nie miałam pojęcia). Chcę odejść, ale nie mogę Bardzo chcę odejść od męża, naszej relacji już nie da się pozbierać. Zresztą od jakiegoś czasu nasze małżeństwo istnieje tylko na papierze, nie ma ani bliskości, ani miłości. Jestem z nim nieszczęśliwa, męczę się w tym związku i jestem przekonana, że nasze dzieci też to czują. W moim sercu zapadła już decyzja, że chcę to skończyć, ale zwyczajnie nie mam jak... Nie mam pracy, doświadczenia, mieszkania. Z dwójką dzieci nie wyżyję z alimentów... Boję się, że nie dam rady. No bo jak miałabym dać radę, chociażby finansowo? Bez żadnego doświadczenia mogę liczyć tylko na najniższą krajową, która nie wystarczy nawet na wynajem mieszkania. W mojej głowie ciągle pojawia się pytanie, czy jestem już skazana na takie byle jakie życie... Gdybym mogła cofnąć czas – tak wiele innych decyzji bym podjęła. Teraz czuję, że zupełnie nie mam kontroli nad swoim życiem. Marlena Jeśli chcesz się podzielić swoją historią, napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl. Czytamy wszystkie listy i zastrzegamy prawo do wyboru najciekawszych oraz do ich redagowania lub skracania. Piszemy też o: „Dwa tygodnie w szkole i moja córka znowu ma WSZY! To, co się dzieje w klasie mojej córki, to już przechodzi wszelkie pojęcie!” [LIST DO REDAKCJI] „Nie dziwię się, że nauczycielki nie chcą pracować w przedszkolu za marne grosze. Za prywatną opiekę płacę im podwójną stawkę” [LIST DO REDAKCJI] „Moje dziecko nie znosi leżakować, ale panie w przedszkolu je zmuszają” [LIST DO REDAKCJI]
„Wesele” – plan wydarzeń, streszczenie, opis bohaterów
Dramat Wesele” powstał w 1900 roku (pierwsze wydanie miało miejsce rok później). Od tamtej pory utwór uważany jest za jedno z najważniejszych dzieł epoki Młodej Polski. Przeczytaj streszczenie „Wesela” i przypomnij sobie, jak przebiegało wesele Lucjana Rydla i Jadwigi Mikołajczykówny oraz kto brał w nim udział.
Dramat „Wesele” inspirowany jest autentycznymi zdarzeniami weselnymi. Młoda para — krakowski poeta Lucjan Rydel i prosta dziewczyna Jadwiga Mikołajczykówna naprawdę pobrali się 20 listopada 1900 roku. Utwór Wyspiańskiego nie jest jednak zwyczajnym sprawozdaniem z przyjęcia weselnego (choć Wyspiański rzeczywiście w nim uczestniczył). W napisanej przez niego sztuce wydarzenia rozgrywają się bowiem na dwóch planach – realistycznym i fantastycznym. Przeczytaj streszczenie, by utrwalić sobie wszystko, co warto wiedzieć na temat „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego. Dla pełnego zrozumienia dołączamy też plan wydarzeń. Jeśli nie pamiętasz, kto jest kim w „Weselu” – sprawdź opis bohaterów. Spis treści: „Wesele” – plan wydarzeń „Wesele” – streszczenie krótkie „Wesele” – streszczenie szczegółowe Geneza utworu „Wesele” „Wesele” – opis bohaterów „Wesele” – plan wydarzeń Rozmowy gości weselnych w chacie. Pojawienie się Racheli. Rozmowa Poety z Gospodarzem. Kłótnia Żyda z Czepcem. Zaproszenie duchów przez młodą parę. Przybycie Chochoła. Przybycie Rycerza, Hetmana, Stańczyka i Upiora. Misja Jaśka. Koniec wesela. Rozmowy gości. Rozmowa Poety i Panny Młodej. Przybycie Jaśka bez złotego rogu. Chocholi taniec. „Wesele” – streszczenie krótkie We wsi Bronowice odbywa się wesele Lucjana Rydla i Jadwigi Mikołajczykówny. Późnym wieczorem do chaty przybywają duchy, które zostały zaproszone przez państwa młodych za namową Racheli (Żydówki, córki karczmarza). Pierwszy zjawia się Chochoł, który zapowiada, że wkrótce przybędą kolejne duchy. Gościom weselnym ukazują się rozmaite zjawy. Poeta widzi Rycerza, który uświadamia mu, że jego poezja nie oddziałuje na naród. Dziennikarzowi ukazuje się Stańczyk i stwierdza, że swymi artykułami mężczyzna gasi zapał rodaków, zamiast nawoływać ich do walki o wolność. Ostatni przychodzi duch Wernyhory, który zapowiada wyzwolenie Polaków. Gospodarz daje Jaśkowi złoty róg, który ma zdolność poruszania ludzkich serc. Ale Jasiek gubi róg, gdy schyla się po czapkę z pawim piórem. Dramat kończy się chocholim tańcem i zabawą weselnych gości. „Wesele” – streszczenie szczegółowe Akt I W Bronowicach odbywa się wesele. Pan Młody, jako poeta jest zachwycony wsią i jej atmosferą. Czepiec przekonuje Dziennikarza, że chłopi są ważną warstwą społeczną. Dziennikarza jednak to nie interesuje, wieś kojarzy mu się wyłącznie z miejscem, gdzie może odpocząć od miasta. Wesele trwa, młode dziewczyny (Zosia i Haneczka) oraz chłopcy (Jasiek i Kasper) wesoło tańczą. Radczyni prezentuje swą wyższość nad chłopami. Pan Młody zachwyca się swoją świeżo poślubioną żoną. Państwo Młodzi rozmawiają o miłości. Mężczyzna chciałby, by jego żona mówiła mu, jak bardzo go kocha. Ta nie rozumie słów męża, gdyż wystarczyło jej wyznanie miłości przed ołtarzem. Poeta flirtuje z Maryną. Znudzony życiem, szuka inspiracji. Komplementuje kobietę, pragnie wzbudzić jej zainteresowanie, jednak nie traktuje jej poważnie. Maryna zdenerwowana krytykuje jego sposób postępowania. Na wesele przyjeżdża Żyd (dzierżawca okolicznej karczmy). Krytycznie wypowiada się na temat stroju Pana Młodego — według Żyda już nazajutrz zrzuci on chłopską sukmanę. Karczmarz mówi o różnicach pomiędzy warstwami społecznymi. Młody mąż nie przejmuje się słowami Żyda. Na weselu pojawia się Rachela, córka Żyda-karczmarza. Rozmowa schodzi na temat sztuki. Poeta opowiada Gospodarzowi o swoich planach artystycznych i mówi, że rzadko bywa w rodzinnym kraju (określa się mianem „żurawca”, czyli żurawia — ptaka, który w Polsce spędza jedynie część roku). Czepiec radzi mu, by wziął za żonę chłopkę. Wybucha spór między Żydem a Czepcem o zaległy dług. Ksiądz również wtrąca się w kłótnię, gdyż upomina się o pieniądze za dzierżawę karczmy. Gospodarz przypomina Panu Młodemu o rzezi, której dopuścili się chłopi. Młody mężczyzna uważa jednak, że to wydarzenie zatarło się w pamięci szlachty i może nastąpić pojednanie między warstwami. Poeta za pośrednictwem Racheli nakłania Państwa Młodych do zaproszenia Chochoła z ogrodu. Nowożeńcy zgadzają się. Akt II O północy zjawia się Chochoł. Tuż po nim ukazują się kolejne zjawy. Marysi ukazuje się Widmo zmarłego narzeczonego. Wspominają razem czasy swojej miłości. Owe Widmo chce zatańczyć z byłą narzeczoną, lecz kobieta broni się i duch znika. Gdy Dziennikarz wychodzi, by ochłonąć — widzi Stańczyka (który wygląda identycznie jak ten na obrazie Jana Matejki). Stańczyk krytykuje Dziennikarza za brak chęci do walki. Natomiast Poecie ukazuje się Rycerz Zawisza Czarny, który chce nakłonić go do działania. Poeta opiera się. Panu Młodemu ukazuje się Hetman Branicki. Zarzuca mężczyźnie, że jego małżeństwo jest fałszem. Na koniec dziadowi ukazuje się z Jakub Szela, przywódca rzezi galicyjskiej. Prosi go o kubeł wody, żeby zmyć z siebie krew, lecz dziad go przegania. Na dziedzińcu pojawia się wreszcie też duch Wernyhory na koniu. Wernyhora to legendarna postać wróżbity, Kozaka ukraińskiego, który zgodnie z podaniami, miał przybyć, gdy Polska będzie ginąć, by ją uratować. Wernyhora poleca Gospodarzowi, by ten rozesłał wieści wzywające do powstania. Wernyhora wręcza mu złoty róg, którego dźwięk budzi ludzkie serca i ma sprawić, że wszyscy zgodnie ruszą do walki. Gospodarz przekazuje róg Jaśkowi i mówi mu, by o świcie chłopi przybyli przez kaplicę. Staszek przynosi Gospodarzowi podkowę, którą zgubił koń Wernyhory. Akt III Nastaje ranek. Goście są zmęczeni i pijani. Rozmawiają o udanym weselu. Poeta wymienia poglądy o życiu i poezji z Rachelą i Maryną. Panna Młoda opowiada sen, w którym złota kareta wiozła ją do Polski. W tej karecie podróżował również diabeł. Panna Młoda pyta Poetę, gdzie jest ta Polska. W odpowiedzi słyszy, że tego kraju na mapie w nie ma, ale dziewczyna znajdzie go w swym sercu. Radczyni chce upokorzyć Pannę Młodą, wskazując na jej brak wykształcenia. Według Radczyni, żona-chłopka nie będzie potrafiła rozmawiać z mężem z wyższych sfer. Kuba opowiada Czepcowi Wernyhorze i podkowie, którą Gospodyni schowała w skrzyni. Czepiec próbuje obudzić Gospodarza. Potem — sprowadza uzbrojonych chłopów. Gospodarz budzi się, ale nic nie pamięta. Czepiec mówi, że jeśli teraz szlachta nie będzie po jednej stronie barykady z chłopami, to wszystko skończy się tragedią. W końcu Gospodarz przypomina sobie wizytę Wernyhory. Nagle słychać dźwięk kopyt. Wszyscy padają na kolana. Wbiega Jasiek. Przypomina sobie o złotym rogu, że powinien weń zadąć. Okazuje się jednak, że go zgubił, schylając się po czapkę, z zatkniętymi pawimi piórami. Jasiek próbuje budzić chłopów. Wtedy po raz kolejny pojawia się Chochoł, który nakazuje Jaśkowi pozabierać chłopom kosy. Goście weselni zaczynają tańczyć, wpadają w trans. Dramat kończy się. Geneza utworu „Wesele” Bohaterowie występujący w dramacie to osoby, w których można dopatrzeć się autentycznych postaci. Przykładem jest młoda para, poeta Lucjan Rydel i chłopka Jadwiga Mikołajczykówna. Z ludźmi takimi jak Poeta i Dziennikarz — Wyspiański przebywał na co dzień, doskonale znał środowisko ówczesnej inteligencji. Przy pomocy zjaw postaci historycznych, licznych aluzji i metafor Wyspiański w swym dramacie zwrócił uwagę na problemy polityczne i społeczne Polski z przełomu XIX i XX wieku. Brak porozumienia wykształconych mieszkańców miast z chłopami — mimo panującej „chłopomanii", mody na zbliżanie się do chłopów — ukazał jako jedną z kluczowych kwestii. „Wesele” – opis bohaterów Gospodarz (Włodzimierz Tetmajer) – prawdziwy patriota, troszczy się o los ojczyzny. Objawia się mu Wernyhora z misją, lecz jest wówczas zbyt zmęczony, by podjąć się wyzwania. Gospodyni (Anna Tetmajerowa) – z domu Mikołajczykówna. Wzór matki i żony. Podpora dla swojego męża, doradza ludziom w trudnych sprawach. Prezentuje typową chłopską zapobiegliwość. To ona chowa w skrzyni podkowę, dowód na to, że Wernyhora naprawdę był w Bronowicach. Pan Młody (Lucjan Rydel) – ironiczny, popełnia błędy. Zachwyca się urodą żony. Nie rozumie relacji między chłopami, a szlachtą. Jest symbolem bratania się szlachty z ludem. Nachodzi go Hetman Branicki mówiąc, że zadając się z chłopką zdradza swój stan. Panna Młoda (Jadwiga Mikołajczykówna) – typowa chłopka. Pewna siebie, temperamentna. Upomina męża co do obyczajów na wsi. Poeta (Kazimierz Tetmajer) – postać rozmarzona i zajęty romansowaniem z Maryną. Interesuje się sztuką, a do chłopów odnosi się z dystansem. Nakłania nowożeńców do zaproszenia Chochoła. Rzadko bywa w kraju. Dziennikarz (Rudolf Starzewski) – redaktor krakowskiego „Czasu”. Człowiek inteligentny o artystycznej naturze. Pogrążony w apatii. Radczyni (Antonina Domańska) – ma niechęć do młodopolskiej chłopomanii. Twierdzi, że inteligencja oraz lud to dwa oddzielne stany. Ma całkowitą ignorancję w kwestiach wiejskich. Rachela (Pepa Singer) – córka karczmarza, Żydówka. Postać fascynująca i tajemnicza. Czepiec (Błażej Czepiec) – wuj Panny Młodej. Pisarz gminny, podczas wesele zaczyna bójkę i upija się. Jest patriotą. Marysia (Marysia Mikołajczykówna) – siostra Panny Młodej. Tęskni za zmarłym narzeczonym. Jasiek (brat Panny Młodej) – drużba Pary Młodej. Bardziej niż sprawy narodowe interesują go kwestie materialne. Zobacz także: Odyseja – streszczenie, plan wydarzeń, opis bohaterów Mit o Syzyfie – streszczenie, plan wydarzeń, charakterystyka bohatera Stepy akermańskie – streszczenie, interpretacja, środki stylistyczne
10 rocznica ślubu: jak się nazywa? Symbolika, życzenia, cytaty
10 rocznica ślubu nazywana jest cynowymi godami. Czy wiesz, skąd wzięła się ta nazwa? Podpowiadamy, jakie wierszyki i cytaty warto umieścić w kartce okolicznościowej, a także jakie prezenty można kupić z okazji 10 rocznicy ślubu.
Życie niesie za sobą wiele cudownych chwil, jednak w codziennym pędzie często o nich zapominamy. 10 rocznica ślubu to idealny moment, aby przypomnieć sobie o tych wydarzeniach, które wywołują uśmiech. Sprawdź, jaki prezent sprawdzi się najlepiej. 10 rocznica ślubu: co oznacza nazwa pomysł na prezent życzenia i wierszyki cytaty 10 rocznica ślubu: co oznacza nazwa 10 rocznica ślubu nazywana jest cynową lub (rzadziej) aluminiową. Cyna symbolizuje trwałość związku, który przetrwał próbę czasu. Podobne znaczenie ma aluminium, ponieważ oba metale są odporne na korozję, która może być utożsamiana z rozpadem związku. Jednak aby przedmioty wykonane z cyny lub aluminium nie zostały zniszczone przez czynniki zewnętrzne, trzeba o nie dbać – tak jak o relacje w małżeństwie z 10-letnim stażem. 10 rocznica ślubu: pomysł na prezent Dawniej z okazji 10 rocznicy ślubu małżonkowie obdarowywali się drobnymi upominkami, najczęściej przedmiotami codziennego użytku wykonanymi z cyny, która symbolizowała trwałość związku. Dziś nieliczni małżonkowie wybierają tradycyjną formę upominku w postaci: cynowej szkatułki, cukiernicy lub noża do otwierania kopert. Dobrym pomysłem na prezent jest: wspólne wyjście na masaż do SPA, romantyczna kolacja, biżuteria, wspólna sesja zdjęciowa, bukiet kwiatów, własnoręcznie wykonany słoik z kuponami na randkę. View Burdaffi on the source website Innym pomysłem na prezent z okazji 10 rocznicy ślubu może być tort ze specjalną dedykacją dla małżonków lub udekorowany wspólnym zdjęciem pary. 10 rocznica ślubu: życzenia i wierszyki Okrągła rocznica ślubu jest doskonałą okazją, żeby pogratulować parze tak długiego stażu. Szczególnie jeśli jesteś w bliskich i dobrych relacjach z małżonkami. Dobrym pomysłem jest wręczenie kartki z życzeniami lub wierszykiem z okazji 10 rocznicy ślubu. Kochani, Pierwsza dekada już za Wami, aż trudno uwierzyć, że minęła tak szybko. Życzymy wam z całego serca kolejnych wspólnych lat w miłości. Bądźcie dla siebie wsparciem. Rodzice *** Olu i Darku, z okazji waszej 10 rocznicy ślubu życzę Wam wiele łask bożych. Niech miłość umacnia Was każdego dnia. Pielęgnujcie ją, pamiętając, że związek buduje się każdego dnia, codziennie, najmniejszymi gestami, abyście wspólnie, w miłości i wzajemnym poszanowaniu przeżyli kolejnych nie tylko 10, 20, a nawet 50 lat! Babcia Zosia *** Najdrożsi, w tym wyjątkowym dla Was dniu chcę wam serdecznie pogratulować. Mimo burz w Waszym związku nadal świeci słońce, a Wasza miłość z każdym dniem staje się bardziej dojrzała. Dbajcie o siebie nawzajem, budujcie wspólne wspomnienia, bo tylko to zostanie wam na starość. Aniu, Jacku, bądźcie dla siebie dobrzy. Michał *** Róże są piękne, bo kwiaty mają, lecz są nietrwałe, bo przekwitają. A Wasza miłość niech się rozwija, niech trwa na wieki i nie przemija. *** Małżeństwo to nie kara I kocha się bez trudu Przyjmijcie Drodzy życzenia na 10 rocznicę ślubu 10 rocznica ślubu: cytaty Wręczając prezent, warto dołączyć do niego mały liścik z sentencją, która podkreśli wyjątkowość chwili. To również miły gest dla małżonków. „Aby miłość trwała przez całe życie, trzeba ją pielęgnować starannie jak ogród” – Benjamin Franklin *** „Miłość sama w sobie jest nie do pojęcia, ale dzięki miłości możemy pojąć wszystko” – Ks. Józef Tischner *** „Małżeństwo to rozmowa, która powinna trwać całe życie” – Bridget Asher *** „Któż to ci powiedział, że nie ma już na świecie prawdziwej, wiernej, wiecznej miłości? A niechże wyrwą temu kłamcy jego plugawy język!” – Michaił Bułhakow Zobacz także: 5 rocznica ślubu – sprawdzamy, jak się nazywa i co oznacza nazwa, podpowiadamy propozycje prezentów i życzeń Cytaty o małżeństwie, czyli prawdziwe oblicza związku Cytaty o życiu – najpiękniejsze i mądre sentencje na dobre i złe chwile
5 rocznica ślubu – sprawdzamy, jak się nazywa i co oznacza nazwa, podpowiadamy propozycje prezentów i życzeń
Rocznice ślubu mają swoje nazwy, które symbolizują etapy, jakie przechodzi małżeństwo. 5 rocznica ślubu także! Jeśli wkrótce ją obchodzicie, warto poznać jej nazwę i zainspirować się naszymi pomysłami na prezenty, tort, wierszyki. Dzięki temu świętowanie będzie jeszcze przyjemniejsze.
5 rocznica ślubu to wyjątkowe wydarzenie w życiu małżonków – minęło już 5 lat od momentu złożenia przysięgi małżeńskiej i rozpoczęcia nowego etapu. Podpowiadamy, co kupić na prezent z okazji 5 rocznicy ślubu, jaki przygotować tort. W tym artykule znajdziecie również propozycje życzeń, wierszyków i cytatów z tej okazji. Spis treści: 5 rocznica ślubu – nazwa Prezent na 5 rocznicę ślubu Życzenia z okazji 5 rocznicy ślubu Wierszyki z okazji 5 rocznicy ślubu 5 rocznica ślubu – cytaty 5 rocznica ślubu – nazwa Wszystkie okrągłe rocznice ślubu mają swoją nazwę, im więcej lat minęło – tym silniejszą więź między małżonkami nazwa rocznicy symbolizuje. Tę więź odzwierciedlają różne materiały, np. papier, metale, kamienie szlachetne, drewno, itp. 5 rocznica ślubu nazywana jest drewnianą (drewniane gody). Co oznacza ta nazwa? Emily Post, która jest autorką nazw rocznic ślubu, jest zdania, że 5 rocznicę można porównać do drzewa, które jest silne, jednak, żeby mogło przetrwać – trzeba je odpowiednio pielęgnować. Prezent na 5 rocznicę ślubu Kupując prezent z okazji 5 rocznicy ślubu, można nawiązać do jej nazwy i wybrać rzecz wykonaną właśnie z drewna, może to być: śniadaniowy stolik do łóżka z drewna, drewniana deska do sera z grawerem, drewniana szkatułka z dedykacją, drewniany zegar ścienny, drewniana dekoracja, np. w kształcie serca, drzewko bonsai. View Burdaffi on the source website Jeżeli nie chcecie nawiązywać do nazwy rocznicy ślubu – można drugiej połówce sprezentować coś bardziej klasycznego, np. biżuterię, piękną filiżankę, ciekawą książkę z dedykacją, portfel, perfumy. View Burdaffi on the source website Poza rzeczami materialnymi warto podarować również... wyjątkowe przeżycie. Może to być np. kameralny wieczór we dwoje: kolacja w restauracji lub ta przyrządzona razem w domu. Pozwoli to celebrować ten szczególny dzień w naprawdę miły sposób. Jeśli na co dzień nie macie zbyt wiele czasu, by spędzać go razem – będzie to świetny moment, by nadrobić braki. Dobrym pomysłem jest także wspólny wyjazd – dzięki temu będziecie mogli cieszyć się chwilami tylko we dwoje np. w pięknych okolicznościach natury. Możecie także wybrać się do SPA, żeby spędzić tam weekend pełen relaksu. Kąpiele i masaże będą świetnym sposobem na świętowanie 5 rocznicy ślubu. Nieco bardziej kontrowersyjną propozycją jest zrobienie wspólnie czegoś bardzo szalonego – wspólny skok ze spadochronem z pewnością pozwoli wam na długo zapamiętać to święto. 5 rocznicę ślubu uświetni również tort z tej okazji. Jaki powinien być? On też może nawiązywać do nazwy rocznicy, czyli do drewna. Cukiernie potrafią wyczarować prawdziwe cuda – np. tort przypominający pień drzewa. Wygląda to naprawdę wspaniale! Miłośnicy klasyki mogą postawić na jasny tort np. z owocową masą i napisem „5 lat razem” lub „5 rocznica ślubu”. Życzenia z okazji 5 rocznicy ślubu Wybierasz się na 5 rocznicę ślubu do znajomych? Oto kilka propozycji życzeń, które świetnie będą pasować do tej uroczystości. Bądźcie dla siebie i ziarnem pieprzu, i szczyptą soli. I tym, co raduje i tym, co boli. Cały czas razem, w miłości rozkwicie. Gdy ku jesieni skieruje Was życie. Dziś 5. rocznicę ślubu obchodziliście, pamiętając, że na dobre i na złe sobie ślubowaliście. *** Choć troski i zmartwienia przeplatają dni radości, wszystko jest łatwiejsze, gdy wsparcie dostaje się od będącej obok miłości. Byście zawsze mogli razem iść przez życie – tego z całego serca Wam życzę. Błogosławieństwa bożego na dalsze lata małżeństwa! *** Przesyłając gratulacje z okazji pięknych 5 godów, życzę Wam, abyście dalej szli przez życie, trzymając się mocno za ręce, zawsze uśmiechnięci, zawsze razem, zawsze pewni swoich uczuć. *** Niech z każdą rocznicą Wasze uczucie staje się silniejsze, dni weselsze, a życie lżejsze. Niech trosk wyłącznie ubywa, a błogosławieństwo Boże na Was spływa! Wszystkiego najlepszego z okazji 5 rocznicy ślubu! ** Małżeństwo to piękno bycia we dwoje. Małżeństwo to poszukiwanie drogi do celu. Małżeństwo to skarb, którym jest Wasza miłość. Małżeństwo to Wy na zawsze razem. Życzymy Wam, aby kolejne lata Waszego małżeństwa obfitowały w łaski Boże. Wierszyki z okazji 5 rocznicy ślubu Te wierszyki idealnie nadają się na kartkę z okazji 5 rocznicy ślubu. Można je też wysłać w telefonicznej wiadomości albo wygłosić. Dziś rocznica ślubu drewniana, a para małżonków wciąż zakochana. Bądźcie zawsze sobie tak mili, abyście w zgodzie po wsze czasy żyli. *** Piąta Rocznica Ślubu to ważna chwila, niech będzie dla Was bardzo miła. Pragnę więc złożyć szczere życzenia: miłości, zdrowia i powodzenia. A każdy rok razem spędzony niech będzie piękny i wymarzony. Kochani, życzymy Wam nieustającej miłości, pełnej cierpliwości, szacunku i zaufania. *** 5 lat temu na Waszym ślubie się bawiliśmy, dziś hucznie ten fakt z Wami uczciliśmy. Niech Wam w miłości i zdrowiu upłyną lata, a zgoda Wam zawsze ręce splata. *** Niech dobry los się kłania w pas. Sto lat, sto lat jeszcze raz! Niech ten 5 jubileusz milowym będzie kamieniem. Czekamy na następne z wielkim w sercu wzruszeniem. 5 rocznica ślubu – cytaty Poznaj cytaty, które mówią o miłości. Są wzruszające i pięknie oddają istotę uczuć. Chociażby życie nasze było najtrudniejsze, najcięższe, zachowajmy ufność i wiarę, że na świecie zwycięża tylko miłość. – kardynał Stefan Wyszyński, *** Kocha się naprawdę i do końca tylko wówczas, gdy kocha się na zawsze. W radości i smutku bez względu na dobry czy zły los. – Jan Paweł II *** Szczęście jest tylko jedno… w wielkiej ciszy wielkiego kochania. – Kazimierz Przerwa-Tetmajer Zobacz także: Białe małżeństwo - definicja, przyczyny, zasady funkcjonowania związku Jak wygląda życie po ślubie? Obalamy 8 mitów (i potwierdzamy 1) Cytaty o małżeństwie, czyli prawdziwe oblicza związku
Agnieszka i Wojtek ze „Ślubu...” mają za sobą trudne przeżycia. Stracili 4 ciąże
Agnieszka Łyczakowska-Janik i Wojtek Janik z programu „Ślub od pierwszego wejrzenia” opowiedzieli o bardzo ciężkich chwilach. Para czterokrotnie straciła ciąże.
Agnieszka Łyczakowska-Janik i Wojtek Janik często dzielą się w sieci swoim życiem prywatnym. Kilka miesięcy temu para ogłosiła, że niebawem na świat przyjdzie ich dziecko. Agnieszka ze „Ślubu od pierwszego wejrzenia” pochwaliła się piękną sesją ciążową. Przyszła mama nie ukrywała jednak, że miewa też ciężkie chwile – opowiedziała o swoim gorszym samopoczuciu w ciąży. Teraz małżeństwo zdecydowało się na bardzo szczere i intymne wyznanie. Wojtek i Agnieszka nagrali filmik, w którym opowiedzieli o długich staraniach o dziecko. Wyznali także, że stracili cztery ciąże. Trudne momenty w życiu pary Para zaczęła starać się o dziecko niedługo po ślubie, przez długi czas jednak bezskutecznie. Agnieszka przyznała, że momenty, kiedy widzowie pytali ich o dzieci, były dla nich bardzo trudne: „Wiele komentarzy, wiadomości na Instagramie dostawaliśmy, że może czas na dziecko, bo zegar biologiczny nam tyka i jak jesteśmy tak szczęśliwi, to czemu nie ma dzieci”. Uczestniczka programu opowiedziała także, jak przeżyła poronienia. „Z pierwszą stratą poradziłam sobie chyba najszybciej. Druga ciąża była już stratą dla mnie bardzo psychicznie ciężką. Straciłam ją w 12. tygodniu. (...) Okazało się, że nie bije serduszko, chociaż tydzień wcześniej było wszystko super. (...) To było poronienie, które musiało zakończyć się terapią” – wyznała. Emocje towarzyszące utracie ciąży Para opowiedziała o tym, z jak ciężkimi chwilami i trudnymi emocjami musieli się mierzyć w tamtym czasie. „Radzenie sobie z emocjami w tych trudnych momentach jest trudne, nie ma co się okłamywać. Człowiek wtedy tak naprawdę nie wie, co ma zrobić. Widziałem płaczącą Agę w domu, a każda minuta bez płaczu była dla mnie zbawieniem” – powiedział Wojtek. Przyznał także, że musiał nauczyć się wielu rzeczy od nowa: „Czułem się wtedy bezsilny, chyba najbardziej w całym moim życiu. Chciałem pomóc kochanej osobie. Musiałem się uczyć wszystkiego od nowa, nawet słów, których używałem do Agi. Stwierdzenie: »Wszystko będzie dobrze« tym bardziej wyprowadzało ją z równowagi”. „Miałem w domu armagedon, dzień w dzień wracanie do domu pełnego nerwów, płaczu, rozdarcia. (...) Musiałem Agę zrozumieć, że potrzebuje oddechu, dystansu, musi odwracać głowę od innych dzieci” – dodał uczestnik „Ślubu od pierwszego wejrzenia”. Wzajemne wsparcie Agnieszka zaszła w ciążę jeszcze dwa razy, jednak ponownie poroniła. Małżonkowie zauważyli jednak, że ciężkie przeżycia sprawiły, że jeszcze bardziej się do siebie zbliżyli. „Było ciężko, ale daliśmy sobie radę. Dla nas te poronienia były megapróbą wytrwania w małżeństwie, niektóre pary się rozstają, a my się wspieraliśmy. To bardzo scementowało nasze małżeństwo” – podsumowała przyszła mama. View oEmbed on the source website Zobacz także: Oliwia i Łukasz ze „ŚOPW” pokazali syna: do kogo podobny? Fani nie mają wątpliwości! Anita ze „ŚOPW” pokazała ciało po dwóch ciążach. Ma się czym chwalić? Krzysztof i Paulina ze „ŚOPW” zostali rodzicami? Mężczyzna pokazał zdjęcie ze szpitala!
Jak być dobrą żoną w sypialni? Radio Maryja radzi, by GODZIĆ SIĘ NA WSZYSTKO. Skandal!
Podczas jednej z audycji w Radiu Maryja został poruszony temat tego, jak powinno wyglądać współżycie małżeńskie. Wyciągnięte wnioski są bardzo kontrowersyjne i najzwyczajniej... smutne.
W audycji prowadzonej przez Lecha Polakiewicza, której uczestnikami byli ksiądz Marcin Różański oraz Danuta i Piotr Sobol, możemy dowiedzieć się „jak być dobrą żoną w sypialni”. Poruszony został temat obowiązków małżeńskich, Wypowiedzi uczestników są jednak skandaliczne, a dodatkowo przemoc domowa zostaje ukazana jako zjawisko normalne, a nawet „dar od Boga”. Audycja została wyemitowana w 2018 roku, jednak została przypomniana w mediach i wzbudziła – słusznie! – ogromne kontrowersje. Wypowiedzi uczestników audycji Wnioski płynące z audycji są także takie, że kobieta powinna być uległa, a swojego męża nie traktować jak agresora (nawet, jeśli nim jest!). Oto niektóre z wypowiedzi uczestników audycji: „Żona nie może uważać swojego męża za agresora czy potencjalnego gwałciciela. Ma on prawo domagania się od żony współżycia seksualnego (...)”. „Jeżeli w czasie współżycia seksualnego jedno z małżonków nie chce współżyć seksualnie, ale widać, że jest jakaś potrzeba z drugiej strony, to także jakaś forma ofiarowania siebie, dawania z siebie życia”. „Jeżeli wyeliminujemy doświadczenie krzyża, czyli cierpienia, to dojdzie do czegoś takiego, że tylko kiedy mam ochotę, to współżyję, a jak nie mam ochoty, to nie współżyję. I wtedy może być bardzo poważny problem”. „Trudny małżonek to prawdziwy dar od Pana Boga. Dar i ogromne wyróżnienie (…), bo Pan Bóg zauważył, że tylko ty dasz sobie z nim radę”. „Kobieta to sanktuarium życia, a sypialnia to jest jeden z ołtarzy”. „Zakładam życie w trójkącie – Pan Bóg, mój mąż i ja. Kochani małżonkowie, kiedy zamykamy drzwi sypialni, Duch Święty z niej nie wychodzi”. „Ważne, żeby na koniec nasienie zostało w drogach rodnych kobiety, bo taki ma być sens otwartości na życie”. Zobacz także: Aleksandra Żebrowska pokazała się z… cnotą niewieścią! Nowy plan oświatowy: Przemysław Czarnek chce ucnotliwiać dzieci, zwłaszcza dziewczynki Ida Nowakowska będzie wychowywać syna w wierze katolickiej. Co to znaczy?
Maja Hyży w dramatycznym wpisie OSKARŻA byłego męża? „Jestem nękana i prześladowana od lat”
Maja Hyży podzieliła się z fanami przejmującym wpisem, w którym przyznaje, że przez ostatnie lata była gnębiona i poniżana. Piosenkarka ma dość słuchania, że jest złą matką – postanowiła publicznie zareagować, by raz na zawsze zakończyć toksyczną relację.
„Po wielu latach gnębienia psychicznego, włażenia buciorami w moje życie, przerywam ciszę” – napisała na Instagramie Maja Hyży. Jak twierdzi, została „zmuszona”, by opowiedzieć publicznie o tym, co ją spotyka. Choć w poście ani razu nie padło imię i nazwisko jej byłego męża oraz jego obecnej żony, obserwatorki piosenkarki – a także serwisy plotkarskie – nie mają wątpliwości, że adresatem wpisu jest właśnie Grzegorz Hyży. Maja Hyży przerywa milczenie „Przeszłam drogę pełną upadków i wzlotów. Płakałam ze szczęścia jak i z bólu. Ale doszłam tu, gdzie czuję, że nigdy nie byłam tak szczęśliwa! Niestety jest jeden człowiek, który nie godzi się z moim szczęściem. Mimo że wybrał swoją drogę i poszedł beze mnie, ma własną rodzinę, żyje na dużo wyższym poziomie niż ja, nie daje mi żyć od lat. Zatruwa moje życie i wszelkimi sposobami chce odebrać mi moje szczęście!” – pisze Maja Hyży i dodaje: „Jestem nękana i prześladowana od lat, krytykowana i obwiniana o wszytko. Ciągle dostaję wykłady, jak powinnam żyć, postępować i przede wszystkim, jaką jestem złą matką!”. Czytaj także: Hyży bagatelizuje cesarkę? „Fajnie, nie czekam na objawy porodu” Maja Hyży padła ofiarą manipulacji i psychicznej przemocy W dalszej części wpisu piosenkarka oskarża mężczyznę – nazywanego przez nią „małym człowieczkiem” – o manipulację. Wokalistka wyjawiła również, że jest przez niego zastraszana i uciszana, na co nie chce już się godzić. Ma dość, że osoba ta uderza w nią i jej rodzinę (w ubiegłym roku Maja Hyży urodziła trzecie dziecko), zagląda do jej kieszeni i oszukuje, by zdobyć informacje dotyczące jej zarobków. „Obrzydliwe i podłe. Jeśli nadal będziesz mnie prześladował, śledził każdy mój krok, fabrykował maile do walki ze mną, wszystko zostanie upublicznione. Koniec tego! Zawsze robiłeś wszytko po cichu, zawsze zastraszałeś. Jesteś zwykłym tchórzem i zakłamanym pozorantem swojego pięknego życia! Zniknij z mojego życia wreszcie!” – kończy swój wpis. Cały wpis wokalistki można przeczytać na jej profilu na Instagramie: Zobacz także: Maja Hyży żali się, że nie śpi po nocach. Fanki: „Sen jest dla słabych!” Justyna Żyła ma problem z córką: dziewczynka nie chce jeść. To przez TikToka! Nowakowska w ciąży OBJADA się czipsami? „Mam jedną największą zachciankę”
Michał Chorosiński o zdradzie żony i przepisie na udany związek. Para spodziewa się 6. dziecka
Michał i Dominika Chorosińska (niedawno jeszcze Figurska) są małżeństwem od wielu lat. Mają za sobą poważny kryzys, lecz obecnie ich związek należy do udanych, a para spodziewa się szóstego dziecka.
Jakiś czas temu aktorka uwikłała się w romans ze starszym mężczyzną, dla którego porzuciła męża - Michała. Kobieta zaszła z kochankiem w ciążę, lecz ostatecznie wróciła do męża. Michał wybaczył żonie zdradę, a dziecko uznał za własne. Teraz zdradził receptę na szczęśliwy związek. Recepta na udane małżeństwo Michał Chorosiński zdradził, jaki jest sekret udanego małżeństwa. Mężczyzna wyznał, że wiara w Boga ma dla ich rodziny bardzo duże znaczenie, wszyscy są katolikami. Zaznaczył również, że czas odgrywa dużą rolę w związku - jest on sprzymierzeńcem. „Nie ma recepty, która jest odpowiednia dla wszystkich. Każdy wypracowuje swoje sposoby, sprzymierzeńcem jest czas. Czas na poznanie siebie, wzajemną akceptację wad i zrozumienie, że nikt nie jest idealny. Wspólne szukanie kompromisów. W końcu praca nad sobą według starej zasady: chcesz zmienić świat, zacznij od siebie” - powiedział Michał Chorosiński. Źródło: kobieta.wp.pl Zobacz także: Czy kryzys w związku po narodzinach dziecka jest nieunikniony? Randka z mężem to nie fanaberie, tylko konieczność! Sprawdź, dlaczego Kryzysy małżeńskie: co cię czeka na różnych etapach związku
Co stresuje kobiety najbardziej? Badacze to sprawdzili
Choć mogłoby się wydawać, że praca zawodowa lub opieka nad dziećmi należy do najbardziej stresujących zadań, to naukowcy odkryli, co wpływa na zdrowie kobiety jeszcze mniej korzystnie.
Liczne badania potwierdziły, że osoby pozostające w związkach mogą liczyć na lepsze zdrowie w dojrzałych i starszych latach niż tzw. single. Jednak wnioski naukowców z Uniwersytetu w Padwie rzucają nowe światło na obraz małżeństwa. Włoscy badacze postanowili sprawdzić, jak na stan zdrowia kobiet i mężczyzn, wpływ miała zmiana stanu cywilnego. W tym celu poprosili respondentów o wypełnienie ankiet dotyczących ich życia. Te wyniki mogą zaskoczyć. Bez męża zdrowiej Badania objęły 733 mężczyzn i 1154 kobiety i trwały 4,5 roku. Wnioski z nich płynące są jasne - małżeństwo jest dobre dla zdrowia panów, natomiast kobiety nie mogą liczyć na tyle korzyści. Co więcej, panie po śmierci partnera cieszą się lepszym zdrowiem i samopoczuciem. Natomiast mężczyźni, którzy stracili partnerkę wręcz przeciwnie, podupadli na zdrowiu. Zdaniem naukowców może to wynikać z faktu, że kobiety są lepiej przygotowane do radzenia sobie z nowymi sytuacjami. Dlaczego tak się dzieje? Aż co piąta kobieta twierdzi, że małżeństwo jest dla niej bardziej stresujące niż wychowanie dzieci i opieka nad nimi. Panie przyznają także, że to wina panów, którzy nie okazują wsparcia psychicznego, ani nie pomagają <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/jak-podzielic-sie-obowiazkami-gdy-urodzi-sie-dziecko-23737-r1/">w domowych obowiązkach. Jak wynika z danych zebranych przez badaczy, to kobiety odpowiadają za większość wychowawczych, rodzicielskich i domowych obowiązków w swoich rodzinach. To z kolei wpływa na ich przemęczenie fizyczne i psychiczne i prowadzi do frustracji. Co więcej, naukowcy doszli do wniosku, że zmęczenie i stres związane z opieką nad dziećmi jest znacznie mniejsze niż starania o to, aby związek z partnerem był udany i satysfakcjonujący. Autorzy badania podkreślają, że związek małżeński niesie ze sobą korzyści zdrowotne głównie dla mężczyzn, podczas gdy dla kobiet często jest źródłem dodatkowego stresu i frustracji, co negatywnie wpływa na kondycję fizyczną i psychiczną. Oznaczać to może, że niezamężne kobiety mogą być mniej <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/brak-cierpliwosci-zlosc-ciagly-krzyk-to-tez-oznaki-depresji-24232-r1/">narażone na depresję. – Mamy pewne długoterminowe dane, dzięki obserwowaniu tych samych osób przez długi czas, ale wyrządzę wielką szkodę tej nauce i po prostu to powiem: jeśli jesteś mężczyzną, prawdopodobnie powinieneś wziąć ślub; jeśli jesteś kobietą, nie zawracaj sobie tym głowy – podsumowuje wyniki badań Paul Dolan, profesor nauk behawioralnych z London School of Economics. Źródło: national-geographic.pl
Upada polska rodzina? Mamy coraz więcej nieślubnych dzieci
Model rodziny, w którym jest mąż i żona, to już przeszłość. Polacy coraz bardziej wolą związki partnerskie.
Jeszcze 30 lat temu życie "na kocią łapę" i nieślubne dziecko były wyjątkiem. A jeszcze 50 lat wstecz było wręcz powodem do wstydu i napiętnowania społecznego. Ale wiele się zmieniło od tamtych czasów i chyba nikt nie ma z tym problemu. Nieślubne dzieci są i w mieście, i na wsi W 2018 roku urodziło się aż 103 tysiące dzieci, których rodzice nie wzięli ślubu. Co czwarty maluch przyszedł na świat w mieście, a co piąty na wsi. To w sumie nie jest aż tak sensacyjna wiadomość, ale robi wrażenie skala zjawiska. Najwięcej nieślubnych dzieci rodzi się w województwach: zachodniopomorskim i lubuskim - blisko 40 procent. Najbardziej tradycyjny model rodziny jest w Polsce południowo-wschodniej: w województwach podkarpackim, małopolskim oraz lubelskim – jest tam tylko kilkanaście procent nieślubnych maluchów. Demografowie tłumaczą to tym, że południowe tereny kraju zawsze były tradycyjne. Z kolei ziemie zachodnie zamieszkują ludzie przyzwyczajeni do migracji, mniej religijni i o bardziej lewicowych poglądach. Jesteśmy bardziej tolerancyjni Młodzi ludzie nie potrzebują ślubu, żeby stworzyć rodzinę, a naukowcy podkreślają, że posiadanie dziecka w związkach partnerskich to nie tylko moda – ale stała tendencja w naszym społeczeństwie. I akceptowana społecznie. - Odchodzimy od jednorodnego wzorca małżeństwa i rodziny. Cechą nowej rodziny, po przemianach, jest przede wszystkim jej duża różnorodność – wyjaśnia prof. dr hab. Krystyna Slany z Instytutu Socjologii na Uniwersytecie Jagiellońskim w gazeta.pl. Powodem takiego stanu rzeczy są zmiany społeczne zachodzące w kraju i rosnącą akceptacja dla związków pozamałżeńskich. Nie ma już tak powszechnego jak kiedyś traktowania osób samotnie wychowujących dzieci jako kogoś gorszego. Aż 80 procent społeczeństwa akceptuje mieszkanie z partnerem bez ślubu. 63 procent jest zdania, że myśl o ślubie można odłożyć, a nawet z niego zrezygnować – wynika z danych CBOS. Polska rodzina zmienia się od 30 lat Od schematu tradycyjnej rodziny odchodzimy już od dawna, właściwie od początku przemian w Polsce zapoczątkowanych upadkiem komunizmu w 1989 roku. W 1990 roku na świat przyszło 34 tys. dzieci z nieformalnych związków. Stanowiły one 6 proc. wszystkich dzieci urodzonych w tym roku. W 2015 roku było ich już o wiele więcej - w związku partnerskim urodziła się jedna czwarta dzieci w Polsce. Obecnie jest to od 21 proc. na wsi do 27 proc. w dużych miastach. Jakie jest wasze zdanie na temat nieformalnych związków małżeńskich. Jesteście za czy przeciw? Podzielcie się zdaniem w komentarzach.​ Źródło: ofeminin, gazeta.pl
Jesteś z Koziorożcem? Trafiłaś w totka!!! Ranking tatusiów według znaku zodiaku
Jeżeli wybrałaś na ojca swoich dzieci faceta urodzonego pod znakiem Koziorożca, to lepiej nie mogłaś trafić!
Tatusiowie urodzeni pod koniec grudnia i w początkach stycznia mają najwięcej cierpliwości do dzieci. Kiedy już zostaną dumnymi ojcami zrobią wszystko dla swego maluszka. Ale potrafią w tym wszystkim zachować cudowny umiar, gdyż są też ogromnie odpowiedzialni i sumienni. Srebro na podium zajął RAK, a brązowy medal przypadł LWOM. Tatusiowie spod znaku RAKA (22 czerwca-22 lipca) uchodzą za bardzo łagodnych, a swoją siłę budują na umiejętności stworzenia z dzieckiem bardzo silnej, emocjonalnej więzi. Ma to kapitalne znaczenie dla dziecka: daje mu poczucie, że jest kochane. LEW (23 lipca-22 sierpnia) widzi w swoich dzieciach przyszłych zwycięzców. Chce, aby podobnie jak tatuś, goniły za marzeniami. Sukcesy dzieci traktuje jako nagrodę dla siebie, napawa go to dumą. Wszystkim i wszędzie będzie mówił, że to on jest ojcem tych wspaniałych zdolniachów. Ale też dużo z siebie daje – dzieci zawsze mogą na niego liczyć. Wspiera je we wszystkim, o czym tylko wspomną. Uparty jak Byk, czy umiarkowany jak Waga Czwarte miejsce zajmuje BYK (21 kwietnia-20 maja). To bardzo opiekuńczy tatuś, pilnujący, aby dzieciom niczego nie brakowało. Daje im to, co najlepsze. Ale ma wadę - musi walczyć ze swoim uporem i powstrzymywać się przed wtrącaniem się w decyzje swoich dzieci. Tatuś WAGA (23 września-22 października) uplasował się na piątym miejscu. Jest wrażliwy na problemy dziecka i potrafi je słuchać. Nie lubi krzyku, dlatego wszystko rozwiązuje drogą pokojową. Wierzy, ze rozmowa potrafi działać cuda. Za nic w świecie nie tupnie nogą. Niestety czasami odbija się to na nim czkawką, gdyż dzieci potrafią mu wejść na głowę. Ojciec spod znaku RYBY (19 lutego-20 marca) – 6 miejsce - nie ma najlepszych notowań, jeżeli chodzi o sukcesy wychowawcze. Ale ma COŚ, czego nie mają inni tatusiowie, najsilniejszą więź ze swoimi maluchami. Jest także bardzo pomysłowy w wymyślaniu zabaw i wygłupach. Dzieci w jego towarzystwie zapominają o problemach i w pełni relaksują się. 7 miejsce przypadło BLIŹNIĘTOM (21 maja-21czerwca). To uwielbiający towarzystwo mężczyźni - i takie też są ich dzieci. Kochają rozmawiać i wspólnie spędzać czas. Pod jednym warunkiem: ma być aktywnie, dużo się dziać, wycieczki, rowery, kino, kajaki – to ich żywioł. Ojciec WODNIK (20 stycznia-18 lutego) – 8 miejsce - miewa problemy ze zbudowaniem emocjonalnych relacji. Ale uczy się od dzieci otwartości na innych. Maluchy go inspirują i chętnie skupia się na nich. Potrafi zarazić je wrażliwością na problemy społeczne. Jest wzorcem, jak postępować i uczy, co jest w życiu najważniejsze. Na 9 miejscu jest STRZELEC (22 listopada – 21 grudnia). To mężczyzna, który zawsze marzył o dużej rodzince, jednak ciężko mu to pogodzić z wieczną chęcią przygód. Ostatecznie stara się znaleźć frajdę w codziennych sprawunkach. Chociaż czasami jest w tym trochę szalony. Złotą dziesiątkę zamyka SKORPION (23 października- 21 listopada). Tatuś spod tego znaku bardzo kocha, ale nie zawsze to pokaże. Bywa dla dzieci zagadką, nie do końca wiedzą, o czym myśli w danej chwili. Miewa też problemy z wyrażeniem emocji. Ale ma też niezaprzeczalne plusy - bardzo dba o dobro dzieci i mogą na nim polegać w każdej chwili. Walczy o nie jak lew. Baran i Panna na szarym końcu BARAN z 11 miejscem ( 21 marca-20 kwietnia) to tatuś o dwóch obliczach. Jest jak doktor Jekyll i pan Hyde. Z jednej strony potrafi zachęcać dzieci do działania, dobrze je motywować, ale z drugiej strony jest wobec nich bardzo władczy. No i na koniec! Wychodzi na to, że najmniej udaną inwestycją w przyszłego tatusia, jest związanie się z mężczyzną spod znaku PANNY (23 sierpnia-22 września). To krytyczni panowie i jeżeli w domu panuje chaos, tata wytrąca się z równowagi. Ma być harmonia, spokój i wszystko według planu. W przeciwnym razie tatuś jest poirytowany i staje się krytyczny wobec dzieci. Ale kocha je, naprawdę. Proszę, nie traktujcie tego co tu napisałam zbyt poważnie. To raczej zabawa. A jeżeli już ktoś chce na serio podchodzić do tego horoskopu, to zawsze można powiedzieć, że od reguły są wyjątki. I ja tak traktuję to, co napisałam. W przeciwnym razie musiałabym uznać, że popełniłam życiowy błąd, gdyż tatą moich dzieci jest facet spod znaku skorpiona, plasujący się prawie na końcu tego rankingu. Powiem tylko tyle: wymyka się spod schematu i nie za bardzo pasuje do opisu. A wy co sądzicie na temat związku horoskopów z tym, jakimi tatusiami są wasi mężczyźni. Uważacie, że jest w tym jakieś ziarno prawdy. Podzielcie się swoim zdaniem w komentarzach! Źródło: ofeminin Przeczytaj też: Szukasz pomysłu na prezent dla dziecka? Zajrzyj do sklepu 5.10.15.! Zobacz też: Ten tata wie, jak uczesać córkę! Dobry tata - czyli jaki? Zobacz, jaki jest prawdziwy ojciec! Zobacz, jak tata się męczy (i ćwiczy mięśnie brzucha!) naśladując dziecko
Dzieci czy mężowie - kto bardziej stresuje kobiety? Zaskakujące wyniki badań
Czy zdarza ci się mówić, że masz w domu troje dzieci, w tym – męża? Jeśli tak, to należysz do grupy kobiet, które na co dzień nie mają realnego wsparcia od swego partnera. Ostatnie badania pokazują, że mężczyźni stresują kobiety bardziej niż dzieci.
Uważa się, że macierzyństwo wysysa z nas energię. Tymczasem to właśnie małżeństwo stresuje kobiety bardziej niż wychowywanie dzieci. Na podstawie przeprowadzonych badań okazało się, że przeciętna mama określa swój poziom stresu na 8,5 w 10 stopniowej skali. Aż 46% kobiet biorących udział w badaniu twierdzi, że to zachowanie partnera, a nie dzieci, jest przyczyną większych stresów. 3 na 4 matki biorące udział w badaniu twierdzi, że większość obowiązków domowych i rodzinnych spoczywa na ich barkach, 1 na 5 kobiet twierdzi, że powodem największego stresu jest brak zaangażowania ze strony partnera. Największy stres wynika z braku czasu na wszystkie obowiązki oraz poczucie, że to my kobiety musimy o wszystkim pamiętać. Wówczas dochodzi do coraz większych frustracji i przemęczenia. To, że twój mąż bawi się z dzieckiem albo że wspólnie z nim sprząta zabawki, nie oznacza, że pomaga ci w domu. To na ciebie spada większość domowych prac, takich jak pranie, zmywanie czy odkurzanie. Poczucie osamotnienia w związku to powszechne zjawisko, które nie dotyczy tylko sfery intymnej, ale przede wszystkim tej związanej z życiem rodzinnym. Młode matki skarżą się na brak pomocy, przez co stają się mniej wydajne i tracą siły. Badania pokazują, że to właśnie mężczyźni stresują kobiety dwa razy bardziej niż dzieci. Dlaczego? Ponieważ kobiety nie mają realnego wsparcia ze strony partnerów. Gdy mężczyzna musi zostać w domu z dzieckiem, niemal zostaje okrzyknięty świętym. Natomiast, gdy kobieta musi zostać w domu z dzieckiem – jest to jej święty obowiązek! Na ogół panuje przekonanie, że mężczyźni gorzej radzą sobie z domowymi sprawami niż kobiety. Bez względu na to czy kobieta prowadzi dom czy jest aktywna zawodowo - to w jej gestii leży "zarządzanie rodziną", planowanie i wykonywanie większości obowiązków domowych. Opieka nad dzieckiem również nie jest podzielona sprawiedliwie. Gdy maluch zostaje pod opieką ojca, ten zawczasu musi mieć wszystko przygotowane - od ugotowanego obiadu, aż po uprasowane ubranko. Dopiero wtedy kobieta może swobodnie wyjść z domu. Wniosek z tego taki, że partner teoretycznie opiekuje się dzieckiem, ale to na barkach żony leży cała logistyka. Pomóc może tylko szczera rozmowa z partnerem i stworzenie listy podzielonych obowiązków - na piśmie. Zdaniem psychologów kobiety często nie potrafią zaufać swoim partnerom, bo uważają, że gorzej wykonują powierzone im obowiązki, nie są tak odpowiedzialni podczas opiekowania się dziećmi. Kobiety z reguły nie potrafią odpoczywać. Uważają, że jeśli zrobią coś same, to zrobią to najlepiej. Z kolei mężczyźni boją się, że zrobią daną rzecz nie po myśli partnerki, więc wolą nic nie robić. Wiele młodych matek po urodzenia dziecka zapomina o swoim związku, koncentrując się głównie na dziecku. Warto jednak zadbać o poprawę relacji z partnerem, aby stała się ona siłą napędową dla całej rodziny. Zarówno małżeństwo jak i macierzyństwo potrafią nieźle dać w kość. A wy przez kogo jesteście bardziej zestresowane - przez partnerów czy dzieci? Czekamy na wasze opinie! Źródło: kobietapo30.pl Zobacz też: 9 odkryć, które zmieniły opiekę nad małym dzieckiem 6 sekretów udanego małżeństwa – poznaj je! Każda matka czasem upada... Zobacz najpiękniejszy film o macierzyństwie!
"Kocham wszystkie twarze mojej żony" – te słowa chce usłyszeć każda z nas
Jeśli masz trochę zdrowego rozsądku, nigdy nie zmęczy cię ta „jedna kobieta”. Będziesz poruszony tym, jak wiele jej pięknych twarzy poślubiłeś na przestrzeni lat – pisze młody tata.
W świecie, w którym tak wiele małżeństw kończy się rozwodem, publiczne mówienie o miłości do żony i chwalenie instytucji małżeństwa jest rzadkością. Nic dziwnego, że słowa Dale’a Patridge’a, męża i ojca, zostały udostępnione na Facebooku ponad 270 tys. razy w zaledwie kilka dni. Patridge opublikował post, w którym wyjaśnia, dlaczego mężczyźni nigdy nie powinni się bać małżeństwa, z powodu strachu przed związaniem się "tylko z jedną kobietą" do końca życia. Mężczyźni boją się, że biorąc ślub, będą przywiązani do "tylko jednej kobiety" do końca życia. Oczywiście, to nie jest prawdą. Zakochałem się w 19-letniej alpinistce, poślubiłem 20-letnią miłośniczkę zwierząt, założyłem rodzinę z 24-letnią matką, później zacząłem budować gospodarstwo z 25-letnią gospodynią domową, teraz jestem mężem 27-letniej dojrzałej kobiety. Jeśli masz trochę zdrowego rozsądku, nigdy nie zmęczy cię ta "jedna kobieta". Będziesz poruszony tym, jak wiele jej pięknych twarzy poślubiłeś na przestrzeni lat. Nie mów "nie" małżeństwu. Mów "tak" aż do śmierci – napisał Patridge na Facebooku. Jeden z komentujących napisał pod zdjęciem: Nie wierzę, że jakikolwiek mężczyzna byłby zmartwiony byciem tylko z jedną kobietą. Tylko chłopiec byłby tym zmartwiony. Kobieta jest największym darem od Boga, który należy uwielbiać. Mówić o jej sile. Uszczęśliwianie kogoś przez samą jego obecność to największa wartość w życiu. To powód, dla którego Bóg każe nam się żenić! Każda kobieta chciałaby, żeby jej mąż mówił o niej w taki sposób, w jaki Dale mówi o swojej żonie. W wielu przypadkach młode mamy świadomie decydują się na samodzielne wychowywanie dziecka, bo ich partnerzy nie dali im tego, na co zasługiwały. Każda mama powinna mieć wsparcie w najbliższej osobie. Jeśli go nie ma, zrobi wszystko, aby mimo to zapewnić swojemu dziecku szczęście. To o tej sile napisał jeden z internautów. Czy wasi partnerzy są dla was podporą i wsparciem? Czytaj także: Mąż składa hołd wszystkim kobietom
Czy kryzys w związku po narodzinach dziecka jest nieunikniony?
Na to, jak będzie między nami, gdy pojawi się dziecko, pracujemy oboje już wcześniej – mówi Aldona Czajkowska, psycholog i psychoterapeuta oraz mama trojga dzieci. I radzi, jak się przygotować do tej ważnej zmiany, aby uniknąć kryzysu w związku.
Jak bardzo pojawienie się pierwszego dziecka zmienia dotychczasowe relacje w związku? Pojawienie się dziecka jest, oczywiście, bardzo dużą zmianą, do której para musi się przystosować. Przede wszystkim przestajemy być dziećmi, a stajemy się rodzicami. A już samo to może wywoływać w nas obawy. Wystarczy, że mamy negatywny obraz dorosłości wyniesiony np. z domu rodzinnego. Sama słyszałam, jak pewna babcia, składając wnuczce życzenia z okazji 18. urodzin, powiedziała: "to, co najlepsze się skończyło, teraz sam trud przed tobą." Poza tym narodziny dziecka powodują, że nie jesteśmy już "w dwójce", a "w trójce". Jak sobie z tym poradzimy, zależy od tego, jakie mamy doświadczenia bycia "w trójce". Znam dziewczynkę, która miała dwoje rodzeństwa. I w tej konfiguracji czuła się najlepiej. Dlatego często zapraszała do siebie dwie koleżanki. Dla niej bycie "w trójce" było czymś naturalnym. Ona będzie musiała w przyszłości nauczyć się być "w dwójce", a nie "w trójce". I odwrotnie – jeśli jedynak był przez lata w koalicji z jednym z rodziców przeciwko drugiemu, to nie umie być "w trójce". Pojawienie się dziecka powoduje, że uczucia, które temu towarzyszyły, w nas odżywają? Właśnie. Choć, oczywiście, zazwyczaj nie jesteśmy tego świadomi... Na szczęście, wielu z nas ma dobre doświadczenia z bycia "w trójce". A jeśli nie, czy to musi oznaczać kryzys w związku? Wbrew temu, co często słyszę, pojawienie się dziecka nie musi wcale oznaczać kryzysu. Przecież mnóstwo par na świecie przeżywa taką zmianę i duża część przeżywa ją w dobrostanie. To, czy pojawienie się dziecka będzie kryzysem, zależy od wielu czynników. Jednym z nich jest kontekst społeczny. Doskonałym przykładem na to, jak wpływa on na przeżywanie takiej zmiany, jest późne macierzyństwo. Dziś znacznie łatwiej jest mieć dziecko po 40 niż dwadzieścia lat temu. Takie macierzyństwo jest po prostu inaczej odbierane przez otoczenie i spotyka się z większą akceptacją społeczną. Drugim czynnikiem, od którego zależy, jak para poradzi sobie z tą zmianą, są jej wcześniejsze doświadczenia jako pary. Bo przecież pojawienie się dziecka nie jest pierwszą zmianą w ich życiu tej pary. Wcześniej musiała ona przechodzić inne ważne zmiany, jak choćby przejście z okresu narzeczeństwa do małżeństwa albo wspólnego zamieszkania. Powoduje ona, że para musi się zmierzyć z nowymi wyzwaniami, np. codziennymi obowiązkami. Można wręcz powiedzieć, że każda para formuje się poprzez różne zmiany. Jeśli para dobrze poradziła sobie z tamtymi zmianami, to jest spora szansa, że dobrze poradzi sobie z każdą kolejną. I wreszcie trzeci czynnik – wcześniejsze, indywidualne doświadczenia każdego z rodziców radzenia sobie ze zmianami. Na przykład to, jak w rodzinach, z których pochodzą, postrzegało się zmiany. Czy były one synonimem czegoś złego, kryzysu właśnie, czy też szansą na coś lepszego. Bardzo ważne jest też to, jak ze zmianami radzili sobie ich rodzice i jak oni sami radzili sobie ze zmianami. Czy jeśli po urodzeniu dziecka pojawia się kryzys, to może znaczyć, że para nie radziła sobie dobrze z wcześniejszymi zmianami, a narodziny potomka tylko pokazały, że przedtem nie było tak dobrze, jak się wydawało? Moje doświadczenia jako terapeuty pokazują, że tak właśnie jest. Gdy przychodzi do mnie para, ponieważ – jak mówi – w ich związku pojawił się kryzys, z którym nie może sobie poradzić, to pytam, od kiedy on trwa. Często pada wtedy odpowiedź, że od momentu pojawienia się dziecka. Kiedy zaczynamy wspólnie przyglądać się związkowi, to okazuje się często, że różne trudne sytuacje były już wcześniej. Przyjście na świat dziecka jedynie uwypukliło problem lub problemy w związku. Bo ta nowa, czyli stresująca sytuacja nadała pędu temu, co działo się już przedtem. Nawiasem mówiąc, w tym kontekście widać dokładnie, jakim nieporozumieniem jest próba "uzdrawiania" małżeństwa przez rodzicielstwo... [CMS_PAGE_BREAK] Co zrobić, gdy jednak pojawia się kryzys? Dobrze, żeby para odwołała się do swoich wcześniejszych dobrych doświadczeń. Czyli po pierwsze doświadczeń w pokonywaniu różnych problemów, a po drugie do doświadczeń budujących ich związek. Przywołanie wcześniejszych doświadczeń pozwala uświadomić sobie, że przecież nie mamy przed sobą wroga, konkurenta czy agresora, ale osobę, która nas kocha i z którą chcemy być. Dzięki temu – mimo że w obliczu trudności, związanych z pojawieniem się dziecka, może podświadomie pojawić się chęć ucieczki albo wywołania awantury, bo takie np. mamy wzorce wyniesione z domu – łatwiej sięgnąć po inne rozwiązania. Jakie to mogą być rozwiązania? Polecam rozmowę ze współmałżonkiem czy partnerem. Na przykład szczere przyznanie, że dzieje się coś niepokojącego, czego się nie rozumie, choćby powiedzenie: "gdy widzę, jak przytulasz nasze dziecko, to pojawia się we mnie zazdrość", albo "w mojej rodzinie zawsze kobiety odsuwały ojców od dzieci, uważaj, bo ja też tak mogę robić". Podobną rolę może pełnić coś, co pozwoli nam pamiętać, że jesteśmy dla siebie ważni. Może warto stworzyć razem jakiś symbol, do którego będzie się można odwołać w trudnych chwilach? To mogą być piękne wspomnienia albo piosenka, albo album dokumentujący czas wspólnego oczekiwania na narodziny dziecka. Cokolwiek, co spełni tę funkcję. Przeczytaj: Romantyczne gesty: jak to było przed dziećmi, a jak jest teraz? Czyli na to, jak będzie między nami, gdy pojawi się dziecko, pracujemy oboje już wcześniej? Oczywiście. A skoro mowa o tym, co wcześniej... Dobrze jest też mieć zawczasu świadomość, że pojawienie się dziecka – choć jak już ustaliliśmy, nie musi być tożsame z kryzysem – jest po prostu z natury czymś trudnym. Że jest to wyzwanie, z którym przyjdzie się nam wspólnie zmierzyć. Że będzie w nas więcej emocji, a co za tym idzie – będzie nam trudniej o rozsądek... Że będziemy zmęczeni, że będziemy musieli zrezygnować ze swobody, jaką wcześniej mieliśmy. Warto o tym wszystkim porozmawiać zawczasu, jeszcze zanim urodzi się dziecko. Powiedzieć o swoich oczekiwaniach wobec siebie, swoich potrzebach, obawach. Z tym przygotowaniem się do rodzicielstwa jest trochę tak, jak z przygotowaniem się do egzaminu. Ucząc się, myślimy przecież o pytaniach, jakie mogą na nim paść. I próbujemy na nie odpowiedzieć. Warto zastosować podobną metodę przed przyjściem na świat dziecka. I wspólnie opracować strategię postępowania na wypadek trudności, które na pewno się pojawią, czy wręcz kryzysu, który może się zdarzyć. Wiele osób ma chyba wyidealizowany obraz rodzicielstwa. Wydaje im się, że wygląda ono tak jak w reklamach. W dodatku te reklamy, ale i społeczeństwo, kreują bardzo konkretne oczekiwania wobec matek. Bardzo wysokie oczekiwania. Właściwie nie do spełnienia. Na przykład na matki wywiera się ogromną presję, by dobrze przygotowały dziecko do życia. Ale co to znaczy "dobrze"? Świat tak pędzi, tak szybko się zmienia, że my same często nie jesteśmy w stanie nadążyć, a co dopiero "dobrze przygotować swoje dziecko". A to budzi niepokój i powoduje napięcia. Jednak matki, niestety, pod wpływem tej presji wymagają od siebie bardzo dużo. Chcą być idealne. Tymczasem naprawdę wystarczy być dobrą matką, by dziecko czuło się kochane i właściwie się rozwijało. Polecamy: Bądź mamą (nie)idealną – rozmowa z psychologiem [CMS_PAGE_BREAK] Kto powinien to matce uświadomić? Po trosze wszyscy bliscy. I mąż, i matka, i przyjaciółka, ponieważ każde z nich może pokazać nam to nasze macierzyństwo z innej perspektywy. Na przykład przyjaciółka z punktu widzenia kogoś równie jak my niedoświadczonego, a co za tym idzie – pełnego podobnych obaw i rozterek. Odwrotnie matka, która ma doświadczenie życiowe i widziała już wiele dzieci. Tyle że matka jest dziś często daleko. To prawda. Przez stulecia kobiety uczyły się macierzyństwa od innych kobiet. Były wspierane nie tylko przez matki, ale i babcie, ciotki, kuzynki, siostry. Co więcej, żyjąc w rodzinach wielopokoleniowych, miały kontakt z dziećmi, zanim jeszcze same zostały matkami. Dzięki temu mogły podpatrywać, co się sprawdza, a co nie w byciu matką. Dziś często ich dziecko jest pierwszym dzieckiem, z którym się stykają w swoim życiu. Na domiar złego wmawia im się często, że macierzyństwo to rola, z którą muszą sobie radzić same. To nieprawda. Ale z drugiej strony wsparciem dla matek coraz częściej stają się ojcowie ich dzieci. To jest bardzo pozytywna zmiana. I jednocześnie doskonały sposób na uniknięcie kryzysu w związku, gdy na świat przychodzi dziecko. Mężczyzna od początku zaangażowany, czyli taki, który aktywnie towarzyszy kobiecie przez okres ciąży, który uczestniczy w porodzie, tak samo wcześnie zaczyna się wiązać z dzieckiem jak matka. Łatwiej mu wtedy być prawdziwym wsparciem dla swojej żony czy partnerki także potem, gdy to dziecko już jest. Poza tym dzięki temu łatwiej uniknąć sytuacji, w której z jednej strony są tworzący jedność matka i dziecko, z drugiej zaś ojciec. Inaczej mówiąc – mężczyzna nie czuje się wykluczony i parze łatwiej zachować jedność w tym rodzicielstwie. W tej sytuacji łatwiej pamiętać, że jest się nadal parą, a nie tylko rodzicami? Łatwiej zachować bliskość? Myślę, że tak, ponieważ zaangażowany ojciec widzi, jakim wysiłkiem jest rodzicielstwo, i łatwiej mu być wyrozumiałym. I odwrotnie: jeśli on angażuje się od początku, to jej łatwiej zrozumieć, że jest zmęczony. Wzajemna wyrozumiałość jest w tej sytuacji bardzo ważna. Bo chroni przed myśleniem, że to drugie robi coś przeciwko mnie. Ważne jest także to, by nie doprowadzać siebie do ostateczności. Warto reagować na pierwsze sygnały, że nie jest dobrze, a nie czekać, gdy będzie już bardzo trudno. Gdy więc np. kobiecie zaczyna doskwierać to, że jest przez cały dzień sama z dzieckiem, podczas gdy mąż jest w pracy, to warto wspólnie zastanowić się jak najwcześniej nad rozwiązaniem tego problemu. Może powinna spotykać się regularnie w ciągu dnia z koleżankami, które także są młodymi mamami? No i jeszcze jedno: trzeba nawzajem doceniać swoje wysiłki w nowej roli. Bo zwykle i on, i ona naprawdę się mobilizują w tej nowej dla obojga sytuacji. Sprawdź: Jak pielęgnować związek po narodzinach dziecka? Aldona Czajkowska – psychoterapeutka Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, związana z Laboratorium Psychoedukacji. Jest założycielką i szefową Ośrodka ReGeneRacja specjalizującego się w pomocy psychologicznej i psychoterapii dzieci, młodzieży i ich rodziców oraz kierownikiem Szkoły Psychoterapii Dzieci i Młodzieży.
Doceńcie nas! - prosiłyśmy. Oto szczera i szokująca odpowiedź męża
Stanął w obronie mężczyzn! Przeczytaj niezwykły list młodego ojca do redakcji.
Artykuł: "Drogi mężu: Nie pragnę twojego podziwu tylko szacunku!" wzbudził dużo emocji nie tylko wśród kobiet. Dostaliśmy w odpowiedzi na niego niezwykły list młodego ojca do żony, stającego w obronie mężczyzn. "Droga Żono, Mam nadzieję, że to przeczytałaś i doceniłaś teraz, że nie musisz zmywać po mnie pasty w zlewie, że moje skarpetki potrafią się wyprać i położyć na suszarce bez twojej pomocy, że śniadanie z mężem widujesz tylko w weekendy, kiedy Ci je podaję, a pianka po goleniu do naszego domu nie zawita. Również fakt, że zużyte rolki z papieru znikają bez twojej ingerencji (chyba że Mąż się zdenerwuje i sam Ci przypomni, że je można wyrzucać), że puste opakowania po milionie twoich kosmetyków znikną, gdy ty jesteś zajęta oglądaniem serialu. A ten jeden kubek i talerz, który musisz ściągnąć ze stołu, gdy ja w pełnym pośpiechu staram się zagonić nasze dziecko do przedszkola i zdążyć na ostatni tramwaj do pracy, może nie sprawi, że odpadną Ci ręce. Doceń dodatkowo fakt, iż nasze konto bankowe "magicznie" się zasila raz w miesiącu akurat, zanim zdążysz opróżnić je całkowicie, kupując wszystkie "niezbędne" kosmetyki i nowe ciuchy byś miała się, w czym pokazać. Przepraszam również, że nie mogę wziąć wolnego za każdym razem, gdy boli Cię brzuch lub masz ochotę spędzić dzień w moim towarzystwie. "Magia" napełniająca nasze konto bankowe wymaga pewnych przygotowań. Również przepraszam, po powrocie z pracy wymagam 15 minut na to, żeby odzyskać siły, zanim się będę mógł bawić z dzieckiem, zmywać naczynia, albo wykonać jakąkolwiek inną pracę, by Ci pomóc. Przepraszam też za to, że Cię proszę, byś mi raz na jakiś czas odgrzała obiad, gdy po powrocie nie mam już w ogóle sił, nawet na stanie nad garnkiem. Natomiast do kobiety, która napisała ten "apel", znajdź sobie porządnego chłopa albo przestań płakać. Błagam." Czy tacy mężowie to wyjątki? Napiszcie w komentarzu. Zobacz też: Został sam z dziećmi na 2 dni. Teraz przeprasza i docenia żonę – wzruszający list
„Drogi mężu, nie oczekuję, że będziesz nosił mnie na rękach. Nie chcę twojego podziwu. Chcę szacunku – dla mnie i tego, co robię dla naszej rodziny”
Nie oczekuję, że będziesz traktował mnie jak księżniczkę, ale partnerkę. Wystarczy, że docenisz moją pracę i okażesz szacunek!
Drogi mężu, Lata mijają, dzieci rosną, a tobie wciąż wydaje się, że wiele rzeczy w naszym domu robi się samo. Nadszedł dzień, w którym muszę pozbawić cię złudzeń – w naszym domu nie mieszkają magiczne elfy, które wyrzucają zużytą rolkę po papierze toaletowym zostawioną przez ciebie dzień wcześniej na podłodze. Resztki pasty do zębów pozostawione przez ciebie na zlewie również same nie znikają, a nakrętka od twojej pianki do golenia nie ma zdolności samozakręcania. Pustej puszce po piwie pozostawionej przy kanapie nie wyrastają w nocy nóżki, na których wędruje do kosza. Pewnie nie wiesz też, że skarpetki nie potrafią prać się same. Przykro mi, że odzieram twoje życie z magii. Prawda może być dla ciebie trudna do zrozumienia, a jest ona taka, że wszystkie te czynności wykonuję ja. W przerwie między karmieniem naszego dziecka a przewijaniem sprzątam zużyte roki papieru z podłogi. Gdy położę dzieci spać, wyrzucam śmieci pozostawione przez ciebie przy kanapie. W trakcie mycia zębów czyszczę zlew. Za każdym razem, gdy idę na poranne siku, zakręcam piankę do golenia. Zanim zrobię śniadanie, zaniosę twoje brudne skarpetki do łazienki i nastawię pranie. Przed obiadem rozwieszę je i zanim wrócisz z pracy, znów będziesz miał czyste pary skarpet w szafie. Kiedy dotrze do ciebie autentyczność moich słów, a mam nadzieję, że będzie to, zanim się zestarzejemy, nie oczekuję, że zaczniesz mnie podziwiać za wszystkie te lata, kiedy byłam matką, żoną, sprzątaczką, kochanką, kucharką w jednym. Wystarczy, że okażesz mi szacunek poprzez samodzielną zmianę rolki papieru, gdy się skończy (pokażę ci filmik z instrukcją na YouTube) oraz słowem "dziękuję", gdy następnym razem posprzątam po tobie. Nie musisz mnie podziwiać, ale zacznij doceniać i szanować. Należy mi się to! Twoja żona Zobacz też: Apel zmęczonej matki do męża: Nie oczekuję wiele. Doceń mnie
Olivier Janiak: Opieka nad trójką dzieci to hardcore
Wychowanie dziecka nie jest łatwe, ale wychowanie trójki dzieci jest arcytrudnym zajęciem. Wiedzą o tym doskonale Karolina Malinowska i Olivier Janiak. Swoimi refleksjami nt. rodzicielstwa podzieli się z czytelnikami w najnowszym magazynie "Viva".
- Opieka nad tyloma dziećmi to hardcore. W pierwszych latach kobieta rezygnuje z 90% siebie, a te 10, co jej zostaje, to na sen - mówi Olivier Janiak Beacie Nowickiej, dziennikarce magazynu "Viva". I dodaje: - Choć wydaje mi się, że potrafię być zaangażowanym ojcem, to nigdy nie będę tak dobrym ojcem, jak moja żona potrafi być matką. Karolina Malinowska jest wspaniałą matką. Ciepłą, otwartą, nie bojącą przyznać się do zmęczenia. - Od rana byłam sama z chłopakami. Co chwila: maci, mami, mama... i płacz. Pod wieczór ogarnęło mnie totalne wyczerpanie, nawet nie fizyczne, ale psychiczne - tłumaczy. W takich sytuacjach opiekę nad synami przejmuje Olivier. Oboje działają jak świetnie naoliwiona maszyna - gdy jedno ma kryzys, drugie wkracza do akcji. Warto przeczytać: Karolina Malinowska rozmawia z babcią o wychowaniu dzieci Jesteśmy całym ich światem Karolina Malinowska i Olivier Janiak mają trójkę dzieci: pięcioletniego Fryderyka, trzyipółletniego Christiana oraz rocznego Juliana. Jak większość rodziców, myślą o zapewnieniu bytu swoimi dzieciom, ale nie tylko w sensie materialnym. - Kiedy Oli mówi o zabezpieczeniu naszej przyszłości, to nie ma na myśli życia tylko w jego materialnym wymiarze. Stworzyliśmy dom, w którym codziennie rozmawiamy o tym, co się dzieje na świecie - tłumaczy Karolina. Chcą by ich dzieci wiedziały dużo o otaczającym świecie, a jednocześnie chcą, by czuły się bezpiecznie. - Ufają nam. Na razie jesteśmy całym ich światem i najważniejszym punktem odniesienia - dodaje Olivier. Nie mogę z tobą palić, babcia mi zabroniła Karolina i Olivier mają ogromny dystans do siebie i poczucie humoru. Potrafią przyznać się do słabości - Olivier pali papierosy, choć nie w domu, tylko na balkonie. Czasem przy tej czynności towarzyszył mu Christian, średni syn. Ostatnio jednak oświadczył: "Tata, nie mogę z tobą zapalić papierosa na balkonie, bo mi babcia zabroniła". Jak chcą wychować synów? Olivier odpowiada: - Zawsze marzyłem o wielopokoleniowej rodzinie, gdzie jedni troszczą się o drugich. Dziś babcie nam pomagają i są wybawieniem. My w podzięce zaopiekujemy się nimi na starość. Tak chcemy wychować synów. Recepta na udane małżeństwo Karolina i Olivier kochają się, kochają też swoje dzieci. To im daje poczucie bezpieczeństwa. Nie boją się żartować na temat swojego małżeństwa, nie boją się ewentualnych kryzysów wieku średniego. Jaka jest ich recepta na udane małżeństwo? - Mnie ciągle nie ma w domu - śmieje się Olivier. A Karolina dodaje: - Kiedy pomyślę, że miałabym kogoś szukać, kombinować, to zwyczajnie mi się nie chce. Jestem za leniwa na zdradę. Gdy się pobrali byli już dojrzałymi emocjonalnie ludźmi. - Gdy się pobraliśmy, miałem już 30 lat. Spróbowałem już różnych wariantów w życiu. Dzięki temu wiem, że emocje związane z fizyczną stroną każdej relacji są podobne. Zawsze jest ten sam mechanizm: na początku jesteś nakręcony na adrenalinie, jest fascynacja, szał, a po dwóch latach wszystko łagodnieje. Jeśli miałbym zaczynać nową miłość, to wiem, jaki ona ma finał - mówi Olivier. Karolina dodaje: - Małżeństwo to kompromisy i ustępstwa, ale ludziom to się od razu źle kojarzy. Że musisz z czegoś zrezygnować, na coś przymknąć oko, poświęcić coś. Niesłusznie. Jestem jak mój ojciec Czy Olivier Janiak ma wady? Sam przyznaje, że bywa gburem i bufonem. Bywa też zrzędliwy... jak jego tata. - Najzabawniejsze jest to, że wszystkie cechy mojego ojca, których nienawidziłem jako chłopak, dziś powielam w relacjach z moimi synami i żoną. Sztandarowa odzywka: "Gdzie masz łapcie?", czyli nie chodź na boso, bo od gołych stóp najszybciej się przeziębisz. Dostawałem furii, kiedy to mówił. Dziś powtarzam to chłopkom. Jestem tak samo zrzędliwy i upierdliwy dla mojej żony - opowiada. Jak na to reaguje Karolina? Olivier wyjaśnia: Ona się przed tym nie broni, ona to po prostu olewa. Karolina widzi to jednak inaczej: "Dziwi mnie to, co mówi Oli, że jest gburem. Kompletnie tego tak nie odbieram. I nie dlatego, że jestem ślepo zakochana w moim mężu od 11 lat. Mogę ci powiedzieć z ręką na sercu, że to jest najlepszy człowiek, jakiego w życiu poznałam. Zobacz także: Dzieci to jazda bez trzymanki! – mówi Karolina Malinowska Jeśli chcesz wiedzieć, co w prezencie urodzinowym dostał Olivier od Karoliny, jakie mają plany na najbliższe lata, przeczytaj w najnowszym magazynie "Viva" artykuł "Najpiękniejsze słowo świata - MY" [Viva, 18/2014, 28 sierpnia 2014].