Zarabiasz więcej od męża? Plusy i minusy bycia główną żywicielką rodziny
Przeczytaj, co zyskujesz, a co tracisz w sytuacji, kiedy to ty zarabiasz więcej od męża – i to na twoich barkach spoczywa utrzymanie rodziny.
Kiedy kobieta zarabia więcej od męża, on czuje się mniej męski. Jest zbytnio skupiona na swojej karierze i za mało czasu poświęca rodzinie. Jeśli kobieta zarabia więcej od męża, on w końcu od niej odejdzie, bo to nienaturalna sytuacja. Słyszałyście takie opinie, prawda? Te stereotypy na pewno nie wpływają korzystnie na samopoczucie kobiet, które są głównymi żywicielkami rodziny, a takich kobiet jest więcej, niż mogłoby się nam wydawać: jak wynika z badań TNS Polska, przeprowadzonych na zlecenie zarobki.pracuj.pl, już co 5 Polka zarabia więcej od swojego partnera. Co 3. mężczyzna źle się z tym czuje – 25 proc. mężczyzn uważa, że są gorzej traktowani przez lepiej zarabiające partnerki. Są jednak i plusy sytuacji,w której to kobieta jest karmicielką rodziny – przyjrzyjmy się im (a także tej mroczniejszej stronie też): Sukces zawodowy kobiety niszczy związek Opinia, że małżeństwa kobiet, które odnoszą zawodowe sukcesy, często kończą się rozwodem jest powszechna. Tymczasem, jak uważa Stephanie Coontz, dyrektorka amerykańskiego ośrodka badań nad współczesną rodziną, mija się to z prawdą: "Kiedyś rzeczywiście tak było, ale jeśli chodzi o małżeństwa zawarte w latach 90. i później, ta teza się nie sprawdza". Pora pożegnać ten mit! Kobiety sukcesu onieśmielają mężczyzn To prawda: z badań wynika, że mężczyźni boją się, że jeśli zarobki ich żon będą większe, ucierpi na tym ich poczucie męskości. Wielu z nich czerpie poczucie własnej wartości z osiągania większych sukcesów od kobiet, z którymi są związani, deprecjonują więc osiągnięcia swoich partnerek. Dużo zarabia? Zaniedbuje rodzinę! Wciąż pokutuje przekonanie, że odnosząca sukcesy kobieta zaniedbuje rodzinę i jest egoistką, mężczyzna w analogicznej sytuacji jest za to kompetentną głową rodziny, dobrze wypełniającą swoje obowiązki, przynależne mu z racji roli społecznej męża i ojca. Matki-żywicielki rzadziej mają nerwicę i napady lękowe W końcu dobra informacja: kobiety, które utrzymują rodzinę, rzadziej cierpią na zaburzenia psychiczne w rodzaju napadów lękowych i nerwic. Zdaniem autora badania, dr Christiny Munsch z Uniwersytetu w Connecticut (USA), wynika to z faktu, że dobrze zarabiająca kobieta jest pewniejsza siebie i spokojniejsza, wiedząc, że jest w stanie utrzymać najbliższych. Dobrze zarabiająca żona = mniej zestresowany mąż Kolejna dobra wiadomość, dla kobiet, które zarabiają lepiej od mężów: ich partnerzy są mniej zestresowani i znerwicowani, bo odczuwają mniejszy ciężar związany z odpowiedzialnością za utrzymanie rodziny. To samo dotyczy mężczyzn, których żony po prostu pracują, niekoniecznie muszą zarabiać więcej. Mężczyźni częściej zdradzają kobiety sukcesu Wracając do tematu zagrożonej męskości, kiedy partnerka zarabia więcej od mężczyzny: z badań dr Munsch wynika, że panowie w tej sytuacji są bardziej skłonni do zdrady, a kobiety przyznają, że muszą nieźle się nagimnastykować, żeby dopieścić ego swoich gorzej zarabiających partnerów. Mężczyźni, których żony utrzymują rodziny, są dobrymi ojcami Naturalną koleją rzeczy jest to, że kiedy kobieta spędza więcej czasu w pracy, mężczyzna musi przejąć na siebie więcej obowiązków domowych. Ta sytuacja ma wiele zalet: partnerstwo w związku oznacza więcej szczęścia w małżeństwie i lepszy seks dla małżonków (pierwsze badanie) oraz więcej czasu z tatą dla dzieci (drugie badanie). Zdaniem psychologów ojcowie w tej sytuacji mają więcej okazji, żeby nawiązać głęboką wieź z dziećmi, która będzie utrzymywać się nawet po ich powrocie do pracy, jeśli przez jakiś czas byli bezrobotni lub po zwiększeniu czasu, który spędzają w pracy, jeśli teraz pracują mniej od swoich żon. Mamy, które utrzymują rodzinę, mają poczucie winy Mamy, które są głównymi żywicielkami rodziny, często odczuwają zazdrość o czas, który ich partnerzy spędzają z dziećmi. Mają też poczucie winy, że one nie są tak bardzo obecne w życiu dzieci. Mogą też odczuwać frustrację, że wszystko jest na ich głowie. W pewnym badaniu zapytano dzieci o to, co by chciały otrzymać od swoich pracujących mam. Odpowiedź wcale nie brzmiała "więcej czasu dla mnie", lecz "Chciałbym, żeby mama była mniej zestresowana i mniej się martwiła". Chociaż na brak czasu dla rodziny narzekamy często, bez względu na wysokość zarobków, musimy pamiętać, że pracując, dajemy dzieciom dobry przykład: nasze córki mają większe ambicje, a w przyszłości będą odnosić większe sukcesy życiowe, nasi synowie natomiast wyrastają na szanujących kobiety mężczyzn, którzy w naturalny sposób tworzą oparte na partnerstwie związki. Jest się z czego cieszyć, prawda? A mężczyznom pozostaje wytłumaczyć, że nie są mniej męscy, jeśli na ich kontach bankowych jest mniej pieniędzy niż na kontach ich żon, bo męskość to coś zgoła innego. Zobacz też: 7 rzeczy, których nie chce słyszeć pracująca matka Godzenie pracy z macierzyństwem: to zrozumie tylko pracująca mama! Samotne żony pracujących mężów
Chcesz, żeby twoje dziecko odnosiło sukcesy? Posłuchaj naukowców
Nie ma jednej recepty na doskonałe wychowanie dziecka, ale są rodzice, którym się to dobrze udało. Co mają ze sobą wspólnego? M.in. wcześnie zaczęli uczyć dzieci matematyki i umiejętności społecznych, a mamy po porodzie wróciły do pracy. Zobacz, co jeszcze możesz zrobić dla swojego dziecka.
Dobre wychowanie dziecka w dużej mierze zależy od zachowań i decyzji rodziców. To nie powinno być dla nikogo zaskoczeniem, ale warto sobie powiedzieć wyraźnie: rodzice stają się dla swoich dzieci silnym wzorcem postępowania na całe życie. Mają oni znaczący wpływ na ich edukację, sposób odżywiania, rozwój inteligencji emocjonalnej, przyszłe relacje z innymi ludźmi oraz wiele, wiele innych rzeczy. W skrócie: życiowy sukces, mierzony niekoniecznie w setkach złotych, a bardziej życiowymi perspektywami i własnym samopoczuciem. Nie ma żadnej cudownej recepty na wychowanie zrównoważonego, inteligentnego człowieka. Jest za to kilka rzeczy, które rodzice mogą zrobić, żeby się do tego przyczynić: Wyznaczenie dziecku obowiązków Teoretycznie wszyscy to wiemy, ale w praktyce wygląda to różnie. Wiele mam wciąż hołduje przekonaniu, że dziecko „jeszcze zdąży się w życiu napracować” i sprząta skarpety po swoim 8-latku. Błąd! Julie Lythcott-Haims z uniwersytetu Stanford przypomina „jeżeli dzieci nie zmywają, to znaczy, że ktoś inny musi pozmywać za nie. W ten sposób są zwolnione nie tylko z pracy, ale też z nauki, że pewna praca musi być wykonana i każdy powinien się jakoś dołożyć do wspólnego dobra”. Lythcott-Haims podkreśla, że dzieci, które od małego mają swoje obowiązki domowe, później lepiej współpracują z innymi, są bardziej empatycznymi i samodzielnymi dorosłymi. Po prostu od dziecka są przyzwyczajeni do tego, na czym polega wysiłek. Uczenie dziecka umiejętności społecznych Rodzice, którzy stawiają na rozwój inteligencji społecznej swojego dziecka, postępują naprawdę mądrze. Na uniwersytecie stanowym Pensylwanii przez ponad 20 lat prowadzono badanie na grupie 700 osób, w którym szukano związku między umiejętnościami społecznymi przedszkolaków, a ich późniejszym życiowym powodzeniem w dorosłym życiu. Związek jest silny. Badanie pokazało, że dzieci o wysokich kompetencjach społecznych, które chętnie współpracowały z rówieśnikami, były skore do pomocy, empatyczne i potrafiły same zmierzyć się ze swoimi problemami, dużo częściej zdobywały wyższe wykształcenie i pracę jeszcze przed ukończeniem 25. Roku życia, niż ich koledzy, którzy nie mieli takich umiejętności. Dzieci o ograniczonych kompetencjach społecznych z kolei częściej trafiały do aresztu, miały problemy z alkoholem i mieszkaniem. Pomysłodawczyni badania Kristin Schubert podsumowuje „to doświadczenie pokazało, że rozwijanie umiejętności społecznych u dziecka to jedna z najważniejszych rzeczy, jakie rodzic może zrobić, żeby zapewnić mu zdrową przyszłość”. Rodzice dużo wymagają od dziecka Właśnie tak – rodzice wymagają od swoich dzieci, żeby się starały np. w szkole. Zakładają, że ich pociechy pójdą w przyszłości na studia. W dodatku, ci rodzice planują przyszłość tak, żeby te studia się w niej znalazły, bez względu na dochody i inne okoliczności. To działa na zasadzie samospełniającej się przepowiedni – na potwierdzenie porcja badań z University of California w Los Angeles: Dzieci, których rodzice niekoniecznie chcieli je posłać do college’u wypadły znacznie gorzej w standaryzowanych testach przeprowadzanych przez uniwersytet niż dzieci, których rodzice założyli, że ich pociechy zdobędą wyższe wykształcenie. Dzieci, które napisały test najlepiej, w 96 proc. przypadków miały pójść na studia. Dzieci, które wypadły najgorzej, miały zaplanowany college tylko w 57 proc. przypadków. Rodzice mają udany związek Dzieci z konfliktowych rodzin – rozwiedzionych lub wychowywane przez wybuchowych rodziców – często funkcjonują gorzej niż dzieci rodziców, którzy pozostają w udanym, zgodnym związku. Profesor Robert Hughes Jr z uniwersytetu Illinois dowiódł w swoich badaniach nad rozwojem, że dzieci wychowywane przez jednego, ale zrównoważonego rodzica, radzą sobie lepiej niż dzieci wychowywane przez dwójkę, ale skonfliktowanych rodziców. W dodatku, skutki rozwodu lub długotrwałego konfliktu między rodzicami są bardzo dalekosiężne dla dzieci. Jako dorośli ludzie wspominają oni rozwód lub konflikt między rodzicami w kategoriach „straty, bólu i stresu” nawet 10 lat później. Rodzice mają wyższe wykształcenie To nie jest aż takie banalne. Badania z 2014 roku, przeprowadzone przez psycholożkę Sandrę Tang z uniwersytetu w Michigan pokazują, że matki ze średnim lub wyższym wykształceniem mają dużo większą szansę wychować dzieci, które osiągną taki stopień edukacji, niż matki po podstawówce. Tang przebadała ponad 14 tys. dzieci, które w 1998 roku zaczynały chodzić do przedszkola. Badanie trwało do 2007 roku i pokazało m.in., że dzieci nastoletnich matek znacznie rzadziej kończyły szkołę średnią i szły na studia, niż ich rówieśnicy. [CMS_PAGE_BREAK] Rodzice wcześnie zaczynają uczyć dzieci matematyki Nauka matematyki od wczesnych lat naprawdę ma sens. Sprawia, że dzieci nie tylko lepiej radzą sobie w szkole na lekcjach przedmiotów ścisłych, ale też pomaga w nauce czytania. Nauka matematyki to nie tylko znajomość liczb, ale też logicznego myślenia, dobry wstęp do nauki programowania. Rodzice są bardzo związani ze swoimi dziećmi Dobra, głęboka relacja rodzica z dzieckiem to nieoceniony kapitał na przyszłość. W 2014 roku przeprowadzono badanie na 243 osobach, które urodziły się w biedzie. To często duża przeszkoda w osiągnięciu tzw. życiowego sukcesu. Jednak ci ,którzy do 3. roku życia byli pod czułą, stałą opieką rodziców, lepiej radzili sobie później: lepiej wypadali w szkolnych testach, tworzyli zdrowsze i dłuższe związki ze swoimi partnerami, zdobywali lepsze wykształcenie, niż ich rówieśnicy, którzy nie mieli dobrych relacji ze swoimi rodzicami. „To sugeruje, że inwestycja w staranne, czułe wychowanie dziecka na wczesnym etapie jego życia może owocować długo, długo potem, na przestrzeni wielu lat życia tego dziecka” – mówi jeden z autorów badania, Lee Raby. Rodzice nie są zestresowani Okazuje się, że liczba godzin, które rodzice, zwłaszcza matki, spędzają ze swoimi dziećmi między ich 3. a 11. rokiem życia nie ma większego wpływu na szkolne osiągnięcia, zachowanie czy samopoczucie. Dla dobrego rozwoju dziecka ważne jest to, czy mama jest spokojna, czy zestresowana. „Nerwy matki, zwłaszcza, jeżeli mama stresuje się żonglowaniem pracą i życiem rodzinnym, może źle wpływać na dzieci” mówi socjolog Kei Nomaguchi z uniwersytetu stanowego Bowling Green. Dlaczego? Ponieważ ludzie mają umiejętność „zarażania się emocjami”, a celują w tym zwłaszcza dzieci. Badania, nad którymi pracował Nomaguchi, pokazują, że jeżeli rodzic jest wykończony, sfrustrowany – może przekazać ten stan swojemu dziecku. Jeżeli trwa to np. latami, dziecko latami będzie zestresowane. Rodzice bardziej doceniają wysiłek, niż unikanie porażki Sukces przyjdzie z czasem, ale trzeba do niego dążyć – tak mogłoby brzmieć motto mądrych rodziców. Carol Dweck, guru z uniwersytetu Stanforda, od lat powtarza, że należy chwalić dzieci za osiągnięcia, ale zanim się one pojawią, nie wolno unikać ryzyka. Dweck ostrzega, żeby nie chwalić dzieci za ich inteligencję, tylko wysiłek, jaki włożyły w osiągnięcie czegoś. W ten sposób rodzic pobudza w dziecku chęć rozwoju, uczenia się, dokładania starań itd., zamiast fiksować dziecko w przekonaniu, że jest dostatecznie świetne i nie musi się wysilać. Mamy wracają do pracy Wreszcie, naukowcy znaleźli coś na wyrzuty sumienia setek tysięcy kobiet! Która mama zadręcza się, że po urlopie macierzyńskim wróciła do pracy, zamiast zajmować się dzieckiem, niech szybko przestanie! Naukowcy z Harvardu przekonują, że praca matki poza domem jest dobra… dla dziecka. Badania przeprowadzone na Harvardzie pokazały, że córki pracujących matek dłużej chodzą do szkoły i chętniej starają się o pracę na stanowiskach kierowniczych, co znaczy też, że więcej zarabiają – średnio o 23 proc. w porównaniu z rówieśniczkami, których matki nie pracowały poza domem. Z kolei synowie pracujących matek bardziej przykładają się do domowych obowiązków i chętniej zajmują się dziećmi. Spędzają z nimi średnio 7,5 godzin tygodniowo więcej niż ich rówieśnicy, których matki nie pracowały. „Bycie wzorem dla swoich dzieci to sposób sygnalizowania, jakie zachowania są właściwe, w jakie zadania warto się angażować, w co wierzyć” – mówi autorka badania Kathleen L. McGinn – „jest bardzo mało rzeczy, które mają taki wpływ na nierówności społeczne, jak bycie wychowywanym przez pracującą matkę”. Czytaj też: Chcesz dobrze wychować dzieci? Posłuchaj rad naukowców z Harvardu! Na co postawić w rozwoju dziecka? Pomysły na zabawy i zajęcia Precz z rutyną w związku! 10 sposobów, które działają od razu
Psycholog o macierzyństwie: „Perfekcyjnie nie będzie”
„Może ja jestem jakaś gorsza, niewystarczająca?” – pomyślałaś tak kiedyś? Przeczytaj rozmowę z psychologiem o tym, jak się nie zagubić w roli matki.
Dlaczego my, mamy, jesteśmy zmęczone, ciągle w biegu, nie mamy chwili na złapanie oddechu? „Chcemy wszystko robić jednocześnie. To nas gubi. Byłoby nam dużo łatwiej, gdybyśmy nie miały wobec siebie tak wielkich oczekiwań i robiły różne rzeczy w swoim tempie” – mówi Kinga Ślużyńska, psycholog, life coach, psychoterapeuta. A czy można inaczej? Sprawdź. My, matki, żyjemy chyba tylko dzięki kawie. W ciągłym biegu! Jak my dajemy sobie w ogóle radę? Czasem mam wrażenie, że ostatkiem sił, szczególnie wtedy, gdy kobieta ma na sobie obowiązków za 2-3 etaty. Ogrom zadań, które kobiety na siebie biorą, bywa porażający. Potem ledwo się z tym wyrabiają, pracują w weekendy, siedzą po nocach, kosztem np. snu, randki z mężem czy wypoczynku. Znak naszych czasów, czy tak było zawsze? Nasze matki też tak goniły ostatkiem sił? Wydaje mi się, że kiedyś mieliśmy większą pomoc rodziny, mieszkaliśmy bliżej siebie, częściej korzystaliśmy z pomocy babci, sąsiadów, koleżanek, nie było komputerów, smartfonów, nie zabieraliśmy pracy do domu. Ale czy kiedyś kobiety miały lżej i były bardziej wypoczęte? Trudno powiedzieć. W dzisiejszym świecie jest na pewno więcej oczekiwań, jakie my kobiety chcemy spełniać np. określonego wzorca macierzyństwa, perfekcyjnej pani domu. Chcemy dobrze pełnić swoje role, a nawet kilka na raz i to na 100 proc. Rozmawiając z kobietami słyszę, jak bardzo chcą robić karierę, być dobrą żoną, doskonałą matką... One nie tylko chcą pracować, chcą robić coś wyjątkowego, z pasją, mieć osiągnięcia. I jeszcze chcą to jednocześnie godzić z opieką nad małymi dziećmi. Niestety nie da się wszystkiego robić na raz, na 100 proc. i jeszcze być przy tym wypoczętą. To, że tak wiele od siebie oczekujemy, budzi dużo napięcia– już od tego można poczuć się zmęczonym! Skąd bierze się ta presja? Z zewnątrz czy od nas samych? Jeśli odczuwamy presję z zewnątrz, to z pewnością od naszych wewnętrznych predyspozycji zależy, czy się jej poddamy, czy nie. Możemy przecież bardzo się czymś przejąć, możemy też pomyśleć: „nie, to nie dla mnie, ja tego nie chcę, mnie to nie dotyczy” albo ”jestem zmęczona, nie wszystko na raz, zajmę się tym później”. A nie myślimy, że jeśli inne kobiety tak robią i dają radę, to my też powinnyśmy? To zależy od kobiety. Część kobiet rzeczywiście tak myśli, że muszą dać radę. Część porównuje się do innych kobiet – a przynajmniej do wyobrażenia, jakie mamy na temat innych kobiet - i chce im dorównać. Najczęściej wybieramy sobie osobę, która jest w czymś od nas lepsza i w skali porównawczej wypadamy blado, więc mamy poczucie, że musimy dorównać. Żeby to zrobić, musimy się jeszcze bardziej postarać. Więc się staramy... czasem ponad nasze siły. To rodzi frustrację! I poczucie winy: „może ja jestem jakaś gorsza, niewystarczająca”, „powinnam dać z siebie więcej”. A przecież my nie jesteśmy tacy sami, jako ludzie. Mamy różne historie i aktualne sytuacje życiowe, więc nie mamy takich samych możliwości. Różnimy się też predyspozycjami i zasobami energii do dyspozycji. Nie mamy też tych samych chęci, nie to samo nas satysfakcjonuje, więc porównywanie się do innych, to tak, jakby porównywać gruszkę do jabłka – też owoce, ale jednak inne. Chcąc do kogoś "doskoczyć" możemy się tym bardzo zmęczyć i nigdy nie osiągnąć założonych efektów. Z drugiej strony nie tylko praca teraz ma być wykonywana z pasją, także macierzyństwo współcześnie jest zadaniem, które ma być wykonywane w 100 proc. Chcemy się w nim spełniać, być najlepsze. Może to dodatkowa trudność, która sprawia, że jesteśmy jeszcze bardziej zmęczone pod koniec dnia? Z pewnością, jeśli chcemy godzić ze sobą wiele ról jednocześnie i każdą realizować na wysokim, perfekcyjnym poziomie, to zarówno liczba zadań, jak i presja rośnie. Rośnie też zmęczenie. Czyli gubi nas perfekcjonizm? Też, i duże oczekiwania, czasem nie do końca sprecyzowane np. być mamą na 100 proc.? W sumie, co to tak konkretnie znaczy? Czasem wymagamy od siebie rzeczy bardzo trudnych i jeszcze chcemy to zrobić szybko i na wysokim poziomie. I to we wszystkim sferach życia? A przynajmniej w wielu. I chcemy to robić jednocześnie, a to właśnie nas gubi. Gdybyśmy robiły różne, ważne rzeczy po kolei, to myślę, że byłoby nam dużo łatwiej. Jeśli np. planujemy powiększenie rodziny, to dobrze byłoby mieć na to przestrzeń. Zwolnić tempo, potraktować siebie podmiotowo, zadbać o siebie. Przecież to wyjątkowy czas, nie tylko dla dziecka, ale i dla matki. Kiedy przychodzi dziecko na świat, warto z nim być tak długo, jak możemy. Dla jego psychorozwoju, ale też dla siebie. W końcu to życiowa rewolucja, potrzebujemy się z nią oswoić. Po co wtedy dodawać sobie zadań i presji, żeby jak najszybciej wrócić do pracy? I to wypoczęte, w takiej samej formie (albo lepszej!) niż wcześniej, z płaskim brzuchem, ułożonym perfekcyjnym planem dnia itd. Wtedy cierpimy i my, jako matki, i dziecko, które przecież czuje, że mama jest w części z nim, a w części myślami jest gdzie indziej, w zadaniach do zrobienia. Oczywiście są sytuacje życiowe, które tego wymagają, ale jeśli nie jesteśmy w takiej sytuacji, to czy na prawdę musimy sobie dokładać? Może nie trzeba wszystkiego robić na raz? W końcu nie chodzi o to, żeby rezygnować z tej kariery, ale nie trzeba wracać do pracy natychmiast, a później padać ze zmęczenia. Czy to w ogóle jest możliwe, żeby tak sobie wszystko ułożyć, żeby znaleźć czas i na pracę, i rodzinę, i jeszcze na siebie, swoją przestrzeń i potrzeby? To zależy, jakie mamy oczekiwania, jaką pracę, jak duże dzieci, jakie wsparcie innych osób. Nie ma uniwersalnej odpowiedzi. Jeśli chodzi o plan dnia, przy dobrej organizacji dużo da się „upchnąć”, tylko wtedy żyjemy tą przysłowiową kawą. Jesteśmy zmęczone, a po jakimś czasie też sfrustrowane ilością zadań. W natłoku zadań zaczyna nam brakować przestrzeni dla siebie. Natomiast, jeśli chcemy jeszcze czuć się dobrze, to powiem: nie da się wszystkiego na raz i perfekt. Trzeba coś odpuścić! Ta perspektywa może być frustrująca i niepopularna, ale jednocześnie może być uwalniająca, bo przestajemy od siebie wymagać, że musimy zrobić niemożliwe. Co by pani radziła kobiecie w takiej sytuacji? Przede wszystkim warto się siebie zapytać: dlaczego jestem taka zmęczona? Co mnie męczy? Warto przyjrzeć się zarówno sytuacji życiowej, jak i swojemu podejściu, do tego, co się aktualnie dzieje w moim życiu. Często rozwiązaniem bywa np. zaangażowanie członków rodziny w opiekę nad dziećmi lub zajęcie się domowymi sprawami – to jest ważne! Możemy poprosić męża, aby w określone dni, nas w czymś zastąpił, abyśmy miały trochę czasu dla siebie, choćby na spacer. Związek w końcu jest również po to, abyśmy mogli siebie nawzajem wspierać. Jeśli jesteśmy w ciągłym biegu, warto też zastanowić się: za czym ja tak gonię? Co jest dla mnie takie ważne? Oraz nad ogólniejszymi, ale też bardzo ważnymi, tematami: jak ja siebie widzę jako kobietę, żonę, matkę? Czasami dużo energii poświęcamy na coś, z czym się borykamy tak wewnętrznie, z jakimś lękiem, niepewnością, bezradnością, samotnością, z jakimś nieułożonym w sobie tematem. To nie zniknie, warto się tym zająć. Czy możemy same do dojść do odpowiedzi na te pytania? Często tak, choć wymaga to głębszej refleksji. Można też porozmawiać z życzliwymi przyjaciółkami albo umówić się na profesjonalną rozmowę z life coachem czy psychologiem. Takie wsparcie w innych kobietach, które są w podobnym położeniu, to taka namiastka takiej wielkiej wioski, która wspólnie wychowuje dzieci, tej wielopokoleniowej rodziny. Taka grupa przyjaciółek wspierających się nawzajem może być bardzo potrzebna. Macierzyństwo to taki moment w życiu, kiedy mamy być dla kogoś. Mniej się zajmować sobą, a być dla dziecka, szczególnie w jego pierwszych miesiącach życia. Z drugiej strony my też nie jesteśmy „studnią bez dna”, nasze potrzeby nie znikają, więc taka rozmowa z mężem czy przyjaciółkami może być tym wsparciem, które pomoże nam „naładować akumulatory”. Macierzyństwo to też moment wielu zmian, w życiu, w sobie, w ciele, w relacjach. Mamy teraz tyle metod wychowawczych, nie wiadomo, która lepsza, co robić z dzieckiem, a czego unikać, czy karmić piersią, czy butelką i do kiedy, kiedy i jak uczyć sprzątania i w jaki sposób, a jak sobie radzić z emocjami dziecka itd. Matki te dylematy przeżywają, to nie jest im obojętne, dlatego dobrze mieć grono matek, z którymi można o tym rozmawiać. Warto też w sobie układać, przemyśleć, nazywać: jaką chcę być mamą? na co chcę dziecku pozwalać? a na co nie? jakie metody wychowawcze stosować? To zmniejsza frustrację, napięcie, przynosi wewnętrzny spokój. Ale to nie jest pułapka? Nie wpadniemy przez to w perfekcjonizm i poczucie winy, że coś nam nie wychodzi? Nie chodzi mi o spełnienie idealnego, wymyślonego wzorca, a bardziej o kierunek. Jeśli sobie coś przemyślę i wiem, jaka jestem i na czym mi zależy, a na czym nie, to nie wymagam od siebie więcej niż założyłam np. jeśli wiem, że przeczytanie dziecku książeczki jest dla mnie ważniejsze niż umyte okna, to nie mam poczucia winy, gdy oglądam Perfekcyjną Panią Domu i kładę się spać ze spokojem patrząc na brudne okna. Świadomie wybieram swoje priorytety. Oczywiście, jeśli np. postanowię, że nie chcę na swoje dziecko krzyczeć, a zrobię to, to będę mieć poczucie winy. Ale! Jestem tylko człowiekiem – niedoskonałym - i z tej niedoskonałości wynikają błędy, które będziemy popełnia. Warto to rozumieć i nie stawiać poprzeczek tam, gdzie są nieosiągalne. I prosić o pomoc. To jest bardzo ważne. Ale chyba mamy z tym problem? Rzeczywiście, pracuję z kobietami i obserwuję, jak trudno im przychodzi zrezygnowanie z chęci zrobienia wszystkiego samodzielnie, bo tylko wtedy jest perfekcyjnie. Tylko właśnie przez to, są nieustannie zmęczone... Czyli możemy dać sobie prawo do tego, żeby być mamami, pracować i czuć się zmęczone? Prawo do zmęczenia, na pewno! Zmęczenie jest czymś naturalnym, gdy dużo się dzieje w naszym życiu. Pojawia się nowa sytuacja, nowy członek rodziny, hormony w nas buzują i przeżywamy, stresujemy się. Będziemy zmęczone. Nie ma szansy całkowicie go uniknąć. Warto to zaakceptować, nie ganić się za to, ale jednocześnie nie dokładać sobie, odpuszczać, prosić o wsparcie, dawać sobie czas i mieć świadomość, że perfekcyjnie nie będzie. Kinga Ślużyńska - psycholog, life coach, psychoterapeuta Dołącz do naszej społeczności mam na Facebooku #MamaBezPorównania - MTJ. Tu się nie porównujemy, nie oceniamy, nie wstydzimy przyznawać do potknięć. Jesteśmy sobą i właśnie takie jesteśmy najlepsze. Czekamy na ciebie! Artykuł opublikowany w ramach akcji #MamaBezPorównania Zobacz też: #MamaBezPorównania: z tatą na kajaki [WIDEO] Też masz już dość? Dołącz do nas! Akcja #MamaBezPorównania Współczesne modele polskich rodzin: który pasuje do was?
Co zyskuje dziecko dzięki pracującej mamie? Zdziwicie się!
Jakie są korzyści dla dziecka, kiedy mama pracuje? Niektóre z nich mogą być całkiem zaskakujące, przekonaj się sama!
Pracujesz? Twoje dziecko jest szczęściarzem! Korzyści dla dziecka wynikające z tego, że jego mama pracuje, wykraczają daleko poza fakt, że ma dzięki temu co jeść, w co się ubrać i gdzie mieszkać. Dlatego jeśli dopadają cię czasami wyrzuty sumienia, że spędzasz za mało czasu z dzieckiem albo że musi chodzić do żłobka, przeczytaj, jak wiele twoje dziecko zyskuje dzięki temu, że ty pracujesz. Możesz być zaskoczona! 1. Dzieci pracujących mam są bardziej samodzielne Jeśli pracujesz, twoje dziecko ma większe szanse być niezależne i samodzielne. Ponieważ w domach, w których rodzice pracują, ważna jest dobra organizacja czasu, więcej rzeczy dzieci wykonują samodzielnie: ubierają się same, wiedza, gdzie są ich rzeczy, pomagają w nakrywaniu do stołu i sprzątaniu po posiłkach itp. Pracujecie razem, działacie jako drużyna. To dobrze, bo samodzielność jest ważna w życiu, a współcześnie dość często dzieci są wyręczane w czynnościach, które spokojnie mogłyby wykonywać same. Obowiązki domowe to nie wyzysk dziecka, tylko część życia, nauka odpowiedzialności i umiejętności, które będą mu w życiu potrzebne. 2. Lepsza przyszłość Z badań przeprowadzonych przez naukowców z Harvardu wynika, że dorosłe kobiety, których matki pracowały, kiedy one były dziećmi, mają większe szanse na znalezienie pracy, częściej niż w przypadku dzieci niepracujących mam, jest to praca na wysokim stanowisku, częściej też zarabiają więcej niż kobiety, których mamy nie pracowały zawodowo. Jeśli chodzi o mężczyzn, którzy w dzieciństwie mieli pracujące mamy, są oni bardziej zaangażowani we wspólne prowadzenie domu i opiekę nad dziećmi. 3. Większa elastyczność Zarówno pracujące mamy, jak i ich dzieci, uczą się większej elastyczności i odróżniania spraw ważnych od tych, które mogą poczekać. Dziecko pracującej mamy może nauczyć się, że czasami musi poczekać aż ona się z nim pobawi, ale nie oznacza to, że w ogóle tego nie zrobi. Dzięki temu, że nie oczekują, że zawsze od razu dostaną to, czego chcą, w przyszłości będzie im łatwiej zachować spokój w sytuacji, gdy coś pójdzie nie po ich myśli. 4. Cenny czas z mamą Dzieci pracujących mam spędzają z nimi czas na robieniu fajnych, wartościowych rzeczy: bawiąc się z nimi, grając, czytając, wychodząc gdzieś razem, po prostu mając 100 proc. uwagi mamy. Czas po pracy, weekendy i święta to momenty, które chcemy wykorzystać jak najlepiej, bo mamy mało wolnego czasu, więc każda chwila z rodziną jest na wagę złota. 5. Uczą się szanować pieniądze "Dlaczego musisz iść do pracy?", "Nie idź do pracy!" - takie zdania rozdzierają serca pracujących mam. Kiedy jednak dziecko zaczyna rozumieć, że mama pracuje po to, żeby zarabiać pieniądze konieczne do życia, szybciej uczy się szanować pieniądze i rozumieć ideę obowiązków. 6. Podziw dla mamy Z czasem dziecko nauczy się podziwiać mamę, dla której praca nie jest tylko sposobem zarabiania na życie, ale także pasją. Jeśli lubisz pracować, nie czujesz się dobrze w domu, twoje dziecko zrozumie, że spełniona mama jest szczęśliwsza i że każdy ma prawo do swoich pasji i zaspokajania własnych potrzeb. A te są różne, tak jak różni są ludzie. W przeszłości będzie więc dawać też do tego prawo swoim partnerom i partnerkom, budując przy okazji zdrowsze i szczęśliwsze związki. Zobacz też: Dzieci pracujących mam dobrze sobie radzą. I to bardzo! Jak pracować i wychować dziecko bez niani?
Godzenie pracy z macierzyństwem: to zrozumie tylko pracująca mama!
Godzenie pracy z życiem rodzinnym wymaga nie lada sprytu i dostosowania się do rzeczywistości. Pracujące mamy wiedzą o tym doskonale! Oto sytuacje, które znają tylko one.
Praca i macierzyństwo są do pogodzenia, choć bywa trudno - o tym wiemy wszyscy. Życie pracującej mamy obfituje w doświadczenia, których nie zrozumie nikt inny poza… drugą pracującą mamą! Oto sytuacje, które są udziałem pracujących matek: od odciągania pokarmu w pracy, przez telefony ze szkoły podczas zebrania, po pracę w domu. Odciąganie pokarmu Czy zdarzyło ci się po powrocie do pracy po urlopie macierzyńskim odciągać pokarm w toalecie? A może robiłaś to przy biurku lub byłaś szczęściarą i miałaś osobny pokój, w którym mogłaś spokojnie wyciągnąć laktator? Zgodnie z prawem mamie karmiącej piersią jedno dziecko przysługują 2 pół godzinne przerwy na karmienie, matce karmiącej dwoje dzieci – 2 przerwy po 45 minut. W praktyce wygląda to tak, że karmiące pracujące mamy najczęściej wychodzą wcześniej z pracy, niektóre jednak muszą odciągać pokarm w pracy przy pomocy laktatora. Rozpaczliwe sceny przed wyjściem z domu „Mamo, dlaczego musisz iść do pracy?”, „Mamusiu, zostań tu ze mną” – każda z nas była w tej sytuacji. Pracująca mama musi zderzyć się z przejawami braku zrozumienia, że musi pracować - ze strony dziecka najczęściej, bo ono chciałoby mieć ją ciągle przy sobie, ale czasem też ze strony niepracujących mam lub starszych osób, u których w domach mamy zajmowały się wyłącznie domem i dzieckiem. Zakupy internetowe… w pracy Doba jest stanowczo za krótka dla pracującej mamy! Kiedy już wracasz do domu, odbierając po drodze dziecko ze żłobka/przedszkola/szkoły (niepotrzebne skreślić), masz jeszcze tysiąc rzeczy do zrobienia, nie ma więc szans, żebyś ze wszystkim zdążyła. Dlatego nic dziwnego, że część spraw związanych z dziećmi, mamy załatwiają… w pracy. Szybki zakup kombinezonu na zimę, książek do dziecięcej biblioteki czy wyprawki szkolnej wykonuje więc w godzinach pracy, z duszą na ramieniu, że pracodawca ją na tym przyłapie. Jedzenie na wynos Niektóre kobiety są tak zorganizowane, że gotują w weekend obiady na cały tydzień, inne za nic w świecie nie chciałyby spędzić tego czasu w kuchni, wolą poświęcić go dziecku, sobie i tysiącom innych rzeczy, na które czas jest tylko w weekend. Dlatego w świecie pracującej mamy jedzenie na wynos jest kołem ratunkowym, po które sięga z wdzięcznością. Jaka przerwa obiadowa? Skoro o jedzeniu mowa, pracująca mama nie zawsze ma czas zjeść obiad w pracy. To przecież doskonały moment, żeby wykonać kilka odkładanych telefonów: umówić dziecko do dentysty, siebie do fryzjera, zapisać męża na kurs gotowania, a drugie dziecko na półkolonie… Wolne minuty nigdy nie są wolne, nie łudźmy się! Torba do pracy to kopalnia skarbów Kiedyś nosiłaś w torebce do pracy kosmetyki, notes, okulary, ładowarkę, portfel i chusteczki, teraz dodatkowo masz w niej (w zależności od wieku dziecka) papierki po cukierkach, smoczki i opakowania na nie, mokre chusteczki, pieluszkę, woreczki do przechowywania pokarmu, laktator, kredki, kolorowanki, grzechotki… Nie sposób wymienić wszystkiego! Plamy na ubraniu Mleko na bluzce? Która mama tego nie zna! Nieco gorzej, kiedy zauważasz je dopiero po przyjściu do pracy! Na dodatek plamy po mleku tak trudno schodzą (spróbujcie szarego mydła – nie raz wybawiło mnie z opresji!). Jeśli myślisz, że ze starszym dzieckiem będzie łatwiej w tym względzie, nie oszukuj się: dojdą marchewka, brokuły i banan! Kawa! Pracująca mama ma swoją najlepszą przyjaciółkę, powiernicę i spowiednika: kawę. Bez mocnej kawy ani rusz! Nieprzespane noce będą zdarzać się zawsze, wczesne pobudki, żeby zdążyć odprowadzić dziecko do przedszkola przed przyjściem do pracy – to wszystko rzeczywistość pracującej matki. A jak jej sprostać bez kawy? Rozmiar kubka zależy od wymiarów nocnej tragedii: zwykłe wieczorne problemy z zagonieniem dzieci do łóżka + wczesna pobudka = kubek kawy; nocna choroba dziecka = 3 kubki, ząbkujące niemowlę w domu = wiadro. Droga do pracy Pracujące mamy potrafią docenić czas przeznaczony na dojeżdżanie do pracy. Jeśli po drodze odprowadzają dziecko do żłobka lub przedszkola, cenią sobie te chwile z dzieckiem – po drodze można porozmawiać, podziwiać kwiatki, zbierać kasztany (choć nie czarujmy się: częściej po prostu pędzimy, żeby zdążyć!). Kiedy są same, pracujące mamy mogą nareszcie czytać książkę, zobaczyć, co słychać na Facebooku – ten czas jest dla nich, bez poczucia, że zabierają uwagę dziecku lub nie załatwiają ważnych spraw. Z powrotami bywa gorzej: korki, pospiech, wizja godziny zamknięcia przedszkola lub samotnego dziecka na świetlicy – to bywa stresujące. Duma! Najważniejsze na końcu: pracująca mama ma wszelkie prawo do tego, żeby odczuwać dumę z siebie. Pracuje, wychowuje dzieci i udaje jej się to wszystko, nawet jeśli czasem ma wrażenie, że niczego nie dopina na ostatni guzik. Są badania, które mówią o tym, że dzieci pracujących matek odnoszą w życiu sukcesy – warto trzymać się tej myśli! Nasze dzieci też kiedyś będą z nas dumne. Zobacz też: Czy wybrałaś dobry moment na powrót do pracy? QUIZ Godzenie pracy i rodziny: wiemy kiedy i komu jest łatwiej! Dzieci pracujących matek dobrze sobie radzą. I to bardzo!
Jak założyć sklep internetowy? Poradnik krok po kroku dla mam
Jeśli myślisz o założeniu sklepu internetowego, ale nie wiesz, jak się do tego zabrać, przygotowaliśmy dla ciebie poradnik. Przeczytaj, co musisz zrobić, żeby stać się właścicielką e-sklepu.
Sklep internetowy to interesujący pomysł na biznes dla mam, które chcą wrócić do pracy po urlopie wychowawczym lub macierzyńskim. Prowadzenie i założenie sklepu internetowego jest tańsze niż otwarcie sklepu stacjonarnego. Plusem prowadzenia sklepu internetowego są elastyczne godziny pracy i możliwość pracy z domu – wszystkie wiemy, jakie to ważne, kiedy ma się małe dzieci. Nic więc dziwnego, że ten rodzaj działalności gospodarczej cieszy się popularnością wśród matek szukających swojej drogi zawodowej. Urodzenie dziecka często przewraca nasze życie do góry nogami w kwestiach zawodowych – wiele mam nie chce wracać do starej pracy, chcą znaleźć rozwiązanie, które pozwoli im pracować w bardziej elastycznym wymiarze godzin i spędzać więcej czasu z dzieckiem. Zmieniają się też nasze zainteresowania, dlatego wśród matek zakładających własną działalność gospodarczą, dużą popularnością cieszą się pomysły na biznes związane z dziećmi i macierzyństwem. Matki szyją ubranka dziecięce, maskotki, torby do przewijania, otwierają sklepy z zabawkami, artykułami do dekoracji pokoików dziecięcych. Poprosiliśmy firmę Dreamcommerce, dostawcę oprogramowania gotowych sklepów internetowych Shoper, o rady, jak uruchomić e-sklep. Oto 7 wskazówek: Pomysł na sklep internetowy Zakładając sklep internetowy musisz zacząć od decyzji, co chciałabyś w tym sklepie sprzedawać. Może będzie to coś, co będziesz produkować sama – może szyjesz ładne ubranka dla dzieci albo tworzysz zabawki? Rękodzieło to częsty wybór młodych mam, które oferują w swoich sklepach oryginalne produkty dobrej jakości. Asortyment sklepu internetowego nie musi być duży, najważniejsza jest jakość. Oprogramowanie sklepu internetowego Do otwarcia sklepu internetowego będziesz potrzebować odpowiedniego oprogramowania. Skąd je wziąć? Możesz stworzyć swój e-sklep od podstaw z pomocą informatycznych magików albo kupić gotowe oprogramowanie. Ten drugi model nazywa się SaaS (ang. Software as a Service). To najprostsza opcja, bo do założenia sklepu z wykorzystaniem tego typu narzędzia potrzebujesz tylko komputera (a wystarczy nawet tablet!) z dostępem do internetu. - Przy korzystaniu z gotowego oprogramowania, założenie własnego sklepu internetowego może zamknąć się już w kwocie 1000 zł – mówi Tomasz Tybon, dyrektor ds. marketingu i sprzedaży w Dreamcommerce. Plusem takiego rozwiązania jest to, że nie musisz się znać na sprawach technicznych, ani posiadać infrastruktury informatycznej - dostawca gotowego oprogramowania dla e-sklepu zadba o całą technologię, zaoferuje ci też aktualizację systemu oraz bezpłatną pomoc (ale musisz to wcześniej koniecznie sprawdzić - niektóre firmy każą sobie płacić za pomoc w prowadzeniu sklepu!). Adres www sklepu internetowego Zakładając sklep internetowy, już na samym początku musisz wykupić odpowiednią domenę, czyli adres www. Dobry adres jest ważny: powinien być krótki i chwytliwy, tak żeby twój klient mógł łatwo go znaleźć i zapamiętać. Długie i skomplikowane adresy nie zapadają w pamięci, ryzykujesz więc tym, że klient nie będzie wracał do twojego sklepu. Domeny nie muszą być drogie, można je kupić nawet za symboliczną złotówkę. Wygląd sklepu internetowego Wszystkie wiemy, że ładny sklep internetowy, po którym łatwo się poruszać, to podstawa. Jeśli wchodząc do sklepu internetowego, nie możesz nic znaleźć, formularze rejestracyjne są zawiłe, a wygląd strony mało nowoczesny i nieprofesjonalny, szybo się zniechęcisz. Pamiętaj o tym, wybierając oprawę graficzną swojego e-sklepu. Wybierając szablon upewnij się też, że jest stworzony w technologii responsywnej (RWD). Dzięki temu twoi klienci będą mogli wygodnie przeglądać ofertę i robić zakupy na komputerze, telefonie i tablecie. Pamiętaj też, że zdjęcia produktów muszą być ładne i dobrej jakości – wszyscy kupujemy oczami, prawda? Metody płatności i dostawa w sklepie internetowym Czym kierujesz się, robiąc zakupy w sieci? Zapewne szukasz promocji i atrakcyjnych cen. Nie bez znaczenia jednak jest też forma płatności, którą oferuje sklep. Wygodniejsze od tradycyjnego przelewu jest zapłacenie szybkim przelewem, kartą lub przez PayPal. Weź to pod uwagę zakładając swój sklep internetowy. Dużym plusem dla klienta jest też wybór opcji dostawy – oprócz poczty i kuriera, popularne są tańsze rozwiązania – paczkomaty i paczka w Ruchu. O tym wszystkim musisz zadecydować na poczatkowym etapie zakładania e-sklepu. Prawo a sklep internetowy Sprzedaż przez internet objęta jest regulacją prawną. Kupując online klient ma ustawowe prawo odstąpienia od umowy w ciągu 14 dni, musi również potwierdzić, że zamawia produkt z obowiązkiem zapłaty. Sklep powinien posiadać regulamin, bo to podstawa prawna zawarcia zdalnej umowy z klientem. Taki dokument powinien być dopasowany do specyfiki e-sklepu oraz regulować wszystkie kluczowe kwestie związane z jego funkcjonowaniem - zapytaj o to już przy pierwszych kontaktach z biurem obsługi klienta swojego dostawcy oprogramowania. Promocja nowego sklepu internetowego Kiedy będziesz miała już za sobą decyzje z powyższych punktów, pora na promocję twojego nowego sklepu internetowego. Musisz założyć fan page na Facebooku i prowadzić je sama lub wynająć do tego profesjonalistów, którzy znają wszystkie tajemnice sukcesu firmy w mediach społecznościowych. Wybierając gotowe oprogramowanie sklepu internetowego, możesz też zdecydować się na usługę "Sklep z zamówieniami" - w jej ramach, w cenie sklepu powinnaś dostać obsługę kampanii Google AdWords, która dostarczy ci pierwszych klientów już na starcie. Dzięki temu twój sklep nie zaginie w gąszczu wyszukiwań w Google – to ważne! Konsultacja: Tomasz Tybon, dyrektor ds. marketingu i sprzedaży w Dreamcommerce, dostawcy oprogramowania gotowych sklepów internetowych Shoper. Zobacz też: Chcesz założyć firmę? "Z młodym biznesem jest jak z dzieckiem" [WYWIAD] Zobacz, jak można zarabiać na własnej pasji - Zjawiskowe ubranka dla lalek Barbie (i nie tylko) Zakupy w sieci: kurs bezpiecznych zakupów w internecie
Dzieci pracujących matek dobrze sobie radzą. I to bardzo!
Nie martw się już dłużej. Twoje dziecko nie cierpi na tym, że pracujesz. Sprawdź, co odkryli naukowcy z Harvardu. Jest się z czego cieszyć!
Poczucie winy to chleb powszedni każdej matki, tej pracującej chyba szczególnie. Mamy często boją się, że ich powrót do pracy skrzywdzi dziecko – odbije się na ich wzajemnej relacji, sprawi, że dziecko będzie tęsknić, a jego emocjonalne potrzeby nie zostaną zaspokojone. Pracujące mamy wyrzucają sobie, że mają za mało czasu dla dzieci. Zawsze jest jakiś dobry powód, by nakarmić poczucie winy: a to pozornie niewinne pytanie padające z ust niepracującej mamy: "nie boisz się zostawiać dziecka z obcą osobą?", a to przedszkolne przedstawienie, na które nie uda nam się wyjść z zebrania. Czy słusznie tak się zadręczamy? Praca matki nie krzywdzi dziecka W świecie nauki nie brakuje dowodów na to, że dziecko, które chodzi do żłobka czy przedszkola nie rozwija się gorzej od swoich rówieśników pozostających w domu z mamą i że praca zawodowa matki nie odbija się negatywnie na emocjonalnej więzi łączącej ją z dzieckiem. Okazuje się także, że dzieci pracujących matek nie tylko same będą dobrze sobie radzić w życiu zawodowym, ale całkiem możliwe, że nawet poradzą sobie... lepiej od dzieci, których mamy nie pracują! Tak przynajmniej wynika z badań przeprowadzonych przez naukowców z Harvardu, którzy zebrali dane od 50 tys. osób z 24 krajów, a ich wnioski były współmierne dla ludzi z różnych kultur i miejsc zamieszkania. Córki pracujących matek odnoszą sukcesy Szczególne powody do radości mają mamy dziewczynek: córki pracujących kobiet odnoszą większe sukcesy w życiu zawodowym niż ich rówieśnicy. Poza tym więcej zarabiają i częściej pełnią funkcje kierownicze – wynika z danych naukowców z harwardzkiej Szkoły Biznesu. Dla przykładu, w Stanach Zjednoczonych córki pracujących matek zarabiają średnio o 23 proc. więcej od swoich koleżanek, których mamy nie pracowały. Wnioski naukowców są podobne dla wszystkich krajów: na całym świecie dorosłe kobiety, które dorastały w rodzinie, w której mama pracowała zawodowo, mają nie tylko większe szanse na znalezienie zatrudnienia, ale też częściej piastują wysokie stanowiska. Tradycyjne role nie dla dzieci pracujących kobiet O ile córki pracujących matek zyskują finansowo, o tyle ich synowie czerpią korzyści w czysto ludzkim wymiarze – w dorosłym życiu okazują się bardziej zaangażowanymi ojcami i partnerami, którzy nie wzbraniają się przed obowiązkami domowymi. Dorośli synowie pracujących matek zajmują się dziećmi przeciętnie 7,5 godziny tygodniowo więcej niż mężczyźni, których mamy nie pracowały. Częściej też sami mają pracujące żony. To po raz kolejny dowodzi, że wzorce, które wynosimy z domu są nie do przecenienia i że to my, rodzice, na długie lata - o ile nie na całe życie - modelujemy zachowania naszych dzieci. Prof. Kathleen McGinn, współautorka badania, zauważa, że dzieci pracujących mam rzadziej przywiązują się do tradycyjnego podziału ról na ojców-żywicieli rodzin i matki-opiekunki ogniska domowego i ma to odniesienie do badanych z różnych krajów i kultur. Pora docenić pracujące matki! Warto podkreślić – co robi prof. McGinn w wypowiedzi dla CNN Money – że z badania nie wynika, że dzieci pracujących mam są szczęśliwsze, czy że są lepszymi ludźmi. Nie stwierdza też, że pracujące mamy są lepszymi matkami: "Wniosek jest tylko taki, że córki pracujących mam mają większe szanse na znalezienie zatrudnienia i piastowanie kierowniczych stanowisk, a ich synowie spędzają więcej czasu w domu". Instynkt macierzyński sprawia, że mamom jest trudno zdecydować się na powrót do pracy, ale badania takie jak to, pokazują, że niepotrzebnie się martwią: ich dzieci mogą na tym zyskać. Komentująca wyniki badania socjolożka Sarah Damaske z Uniwersytetu Stanowego w Pensylwanii (USA) zauważa jednak, że praca kobiet nadal jest często niedoceniana w rodzinach. W rozmowach z dziećmi często słyszy określenie: "mama tylko pomaga" w domowym budżecie - nawet jeśli pracuje przez 8 godzin dziennie. W tym wypadku nie można mówić o zmianie tradycyjnego postrzegania roli mężczyzny i kobiety w zapewnieniu rodzinie finansowego bezpieczeństwa. "To ważne, żeby dzieci wiedziały, że praca matki ma duże znaczenie dla rodziny" - podkreśla socjolożka. Nie sposób się z tym nie zgodzić, drogie mamy. I leży to nie tylko w naszym interesie, ale też w interesie naszych dzieci i ich przyszłych żon i mężów. Doceńmy się więc same i pozwólmy bliskim nas doceniać. Zobacz też: Dom, praca i dziecko - jak to pogodzić i nie zwariować? Pracująca mamo, podziwiam Cię i wielbię! Powrót do pracy
Wyznanie mamy: "Gdyby nie pełnoetatowe mamy, nie dałabym rady!"
"Potrzebujemy się wzajemnie – my, mamy pracujące i mamy pełnoetatowe. Nauczyłam się że moje życie pracującej mamy jest o wiele łatwiejsze dzięki moim przyjaciółkom" – pisze Laura.
Laura Lifshitz, mama i pisarka, opublikowała tekst, który zdobędzie wasze serca. Nieważne, czy pracujesz zawodowo czy jesteś pełnoetatową mamą – ten tekst jest o tobie! Jestem pracującą mamą, ale bez pełnoetatowych mam nie dałabym rady Znam dwie strony medalu zwanego rodzicielstwem. Byłam kiedyś pełnoetatową mamą, która pracowała w domu nocami albo czasem dorywczo, ale najczęściej siedziałam w domu. Wtedy spędzałam z córką każdy dzień. Dziś jestem pracującą samotną mamą, która korzysta z pomocy opiekunki czy klubu malucha. Od całego etatu w domu, do całego etatu 9.00-17.00 w pracy. Przerobiłam to wszystko. Mogę powiedzieć wam o zaletach i wadach obu sytuacji. Mogę gadać o bitwach, które stoczyłam będąc w domu i o tych, które staczam teraz. Nieważne, po której stronie medalu jesteście, bycie rodzicem jest ciężką pracą. (...) To, czego się nauczyłam to to, że potrzebujemy się wzajemnie – my, mamy pracujące i mamy pełnoetatowe. Nauczyłam się też, że moje życie pracującej mamy jest o wiele łatwiejsze dzięki moim przyjaciółkom, które są z dziećmi w domu. Dzięki moim przyjaciółkom – czy nawet koleżankom – życie moje i mojej córki jest lepsze. Polecamy: 25 czynności, które każda mama robi przed 9 rano Myślę o setkach sytuacji, w których moje przyjaciółki pełnoetatowe mamy zajmowały się moją córką, żebym mogła iść do pracy. Kiedy szkoła była zamknięta. Kiedy nie było mnie stać na opiekunkę. Kiedy nie było mnie stać na wysłanie jej na obóz. Kiedy miałam rozmowę o pracę i musiałam się spieszyć. Kiedy byłam chora i nie mogłam się nią zajmować. One były przy mnie: pełnoetatowe mamy. Mimo że mają pełne ręce roboty ze swoimi dziećmi i codziennymi obowiązkami, zajmowały się moim dzieckiem przez dzień albo trzy, wcześnie rano albo późnym wieczorem. (...) Myślę o niezliczonych razach, kiedy pełnoetatowe mamy opiekowały się moim dzieckiem, a kiedy przychodziłam, żeby ją odebrać, na stole czekał na mnie obiad. Widziałam moją córkę, zmęczoną, ale szczęśliwa. Nie chciała wracać, bo tak dobrze się bawiła. Czasem jadaliśmy razem, czasem jadłam sama, bo wszyscy już skończyli. Ale to bez znaczenia, bo ktoś opiekował się moją córką, a potem zaopiekował się mną. To zawsze sprawiało, że miałam cudowny dzień. Dzięki nim moje noce były łatwiejsze. Byłam nakarmiona. Moje dziecko było nakarmione. Życie było lepsze dzięki moim sąsiadkom. Dzięki tym kobietom moja córka i ja miałyśmy większy komfort. (...) Może to doceniam, bo wszystko robię sama. Bo wszystko zaczynam i kończę sama. Albo doceniam te dziewczyny, bo one przypominają mi, że jednak ja i moja córka nie jesteśmy samotne. Nasza rodzina żyje poza czterema ścianami naszego domu. Cała ta serdeczność jest wokół nas. Zgadzacie się z Laurą? Jesteście pełnoetatowymi mamami czy pracujecie zawodowo? Czytaj także: Jeśli jesteś mamą na cały etat, na pewno słyszysz te komentarze! źródło: popsugar.com
5 rzeczy, które musisz przemyśleć zanim napiszesz CV
Szukasz pracy po urlopie wychowawczym? Przeczytaj, co powinnaś zrobić zanim napiszesz i wyślesz CV.
Twój urlop wychowawczy dobiega końca, pora wracać do pracy. Jeśli musisz znaleźć nową, zastanawiasz się pewnie, jakie zajęcie byłoby dla ciebie najlepsze i jak dobrze napisać CV, by szanse, że to właśnie ciebie zaproszą na rozmowę kwalifikacyjną wzrosły. Być może jesteś też pełna obaw, czy poradzisz sobie z obowiązkami zawodowymi – przecież miałaś taką długą przerwę – i z pogodzeniem pracy z opieką nad dzieckiem. Zanim usiądziesz i napiszesz CV, które pozwoli ci wrócić na rynek pracy po urlopie wychowawczym, powinnaś przemyśleć kilka rzeczy. Czego tak naprawdę chcę? Nie wystarczy podjąć decyzji o powrocie do pracy. Najpierw trzeba spokojnie zastanowić się, czego szukamy. Jakie jest twoje wymarzone stanowisko? Czy masz kwalifikacje, żeby je objąć? Przemyśl, jakie obowiązki chciałabyś wypełniać w ramach swojej pracy i oczywiście, jakie wynagrodzenie cię satysfakcjonuje. Plany dotyczące wynagrodzenia muszą być realistyczne, warto zrobić rekonesans na rynku wśród osób na stanowiskach, które cię interesują. Kiedy już przemyślisz te kwestie, sporządź listę, która będzie dobrym wstępem do poszukiwania pracy: 1. Stanowisko Najpierw odpowiedz sobie na pytania: - jakiego stanowiska poszukuje? Wypisz wszelkie możliwe nazwy i odmiany – to pomoże ci w wyszukiwaniu ogłoszeń; - jakie jest zapotrzebowanie na dane stanowisko w moim rejonie? Odpowiedź na to pytanie pomoże ci określić, jakie masz realne szanse na znalezienie takiej pracy; - jeśli interesuje cię kilka różnych stanowisk – przygotuj kilka list: po jednej do każdego stanowiska. Pisząc CV będziesz musiała je dostosować do konkretnego stanowiska. 2. Umiejętności Zastanów się nad swoimi umiejętnościami i kwalifikacjami. Jeśli uważasz, że jest tu pole do ulepszeń, wykorzystaj pozostały czas urlopu macierzyńskiego do podniesienia swoich zawodowych kompetencji. Odpowiedz sobie na następujące pytania: - czy mam kwalifikacje i/lub doświadczenie na interesującym mnie stanowisku? Jeśli odpowiedź jest twierdząca, wypisz je w CV, ale wpisuj tylko rzeczy, które są adekwatne do tego konkretnego stanowiska (np. obsługa konkretnych programów, przebyte szkolenia itd.) - czy – jeśli szukam wyższego stanowiska niż zajmowane przed urlopem macierzyńskim lub wychowawczym - mam odpowiednie predyspozycje? Jeśli tak, wypisz je tak jak w przypadku doświadczenia i kwalifikacji. Bądź konkretna, nie podawaj informacji nie pasujących do tego stanowiska. 3. Obowiązki Przemyśl, jakie obowiązki chciałabyś wykonywać i czy odpowiadają tym, które wykonywałaś do tej pory. Zastanów się, jakie obowiązki zawodowe wykonujesz najlepiej, a także, w wykonywaniu jakich obowiązków pomoże ci doświadczenie zdobyte podczas urlopu macierzyńskiego (organizacja czasu? Wielozadaniowość?). 4. Wynagrodzenie Wiadomo, każdy chciałby zarabiać jak najwięcej, ale prawda jest taka, że nasze oczekiwania muszą być realistyczne. Zastanów się, jakie jest minimum, na które możesz się zgodzić, by twoja pensja pozwoliła tobie i twoje rodzinie na godne życie. W tym celu odpowiedz sobie na pytania: - jaka jest realna minimalna i maksymalna kwota, którą mogłabym otrzymywać za pracę na tym stanowisku; - jakie średnie wynagrodzenia występują w twoim regionie na podobnych stanowiskach (sprawdź w internecie, popytaj znajomych). 5. Umowa Bardzo ważną kwestią jest rodzaj umowy, który cie interesuje. Pamiętaj, że mając dziecko kwestie urlopów, zwolnień lekarskich i dni na opiekę nad dzieckiem są istotne. Przy wyborze formy zatrudnienia weź pod uwagę to, czy możesz liczyć na pomoc innych osób np. przy opiece nad dzieckiem w razie jego choroby. To wszystko będzie miało wpływ na to, jaki rodzaj zatrudnienia w twoim wypadku miałby największy sens. Przemyśl odpowiedzi na następujące pytania: - czy jestem skłonna negocjować, np. pracować na umowę zlecenie, ale przy wyższym wynagrodzeniu? - czy uzależniam pracę od specyficznych wymagań, np. tylko umowa o pracę, pakiet medyczny jako dodatek itd. Kiedy już zastanowisz się nad odpowiedziami na powyższe pytania, możesz przystąpić do pisania CV. Pomoże ci to także w napisaniu listu motywacyjnego, jeśli jest wymagany oraz podczas rozmowy o pracę. Powodzenia! Konsultacja: Katarzyna Hadka - marketerka z 9-letnim doświadczeniem, specjalizująca się w content marketingu (marketing treści), komunikacji z klientem i lead generation. Zobacz też: 8 rzeczy, które pracująca mama może dla siebie zrobić Jak się ubrać na rozmowę o pracę? Powrót do pracy: poznaj prawa i przywileje mamy
Godzenie pracy i rodziny: wiemy, kiedy i komu jest łatwiej!
Czy mężczyznom i kobietom jest tak samo trudno pogodzić życie zawodowe z rodzinnym? A może to wcale nie jest skomplikowane? Przeczytaj, kto częściej narzeka i kto uważa, że życie pracującego rodzica nie jest ciężkie.
Godzenie pracy z życie rodzinnym nie jest proste, jak wiele osób chciałoby nas przekonać, ale nie jest też niewykonalne. Badanie przeprowadzone wśród ponad 2 tys. rodziców obu płci, przeprowadzone przez amerykański Pew Research Center, nie pozostawia złudzeń: zarówno pracujące matki, jak i ojcowie, mówią, że wymaga to wysiłku i wyrzeczeń. Jednak – co zapewne nikogo nie dziwi i przykro mi, że nie mam dla was, drogie mamy, dobrych wiadomości – matkom jest trudniej niż ojcom. Za to wiem kiedy – bez względu na płeć – jest łatwiej i chętnie się z wami tą wiedzą podzielę: może wasz powrót do pracy będzie dzięki temu łatwiejszy! Pracujące mamy mają trudniej? Sytuacja kobiet na rynku pracy jest być może lepsza niż jeszcze 20-30 lat temu, ale i tak analizy nie pozostawiają złudzeń: kobiety nadal zarabiają mniej od mężczyzn zatrudnionych na tych samych stanowiskach i to matki częściej niż ojcowie (jak wynika z raportu Pew) uważają, że posiadanie dzieci utrudnia awans w pracy. Z obojga zatrudnionych w pełnym wymiarze godzin rodziców to nadal częściej mężczyzna zarabia więcej, to samo dotyczy tylko 22 proc. ankietowanych przez Pew kobiet. I chociaż dochód na osobę w rodzinach, w których pracuje oboje rodziców są średnio wyższe niż te, w których aktywny zawodowo jest tylko jeden rodzic, to ponad połowa ojców i matek przyznaje, że znalezienie równowagi pomiędzy życiem rodzinnym a zawodowym jest trudne (14 proc, mówi, że to bardzo trudne, a 42 proc., że dość trudne). Nieco częściej niż mężczyźni skarżą się kobiety, ale różnica nie jest zbyt znacząca. Jeśli boisz się, że nie dasz rady, rozważając swój powrót do pracy, pomyśl: tylko jedna matka na pięć mówi, że jest jej bardzo trudno pogodzić pracę z rodziną. No dobrze, może to aż jedna na pięć, ale zobacz, jaka duża szansa, ze znajdziesz się w tej czwórce, prawda? Zobacz też: Godzenie ról rodzinnych i zawodowych. Równe traktowanie rodziców na rynku pracy Podział obowiązków pracujących rodziców Kiedy mama wraca do pracy po urlopie macierzyńskim lub wychowawczym rodzina musi wypracować sposób, który pozwoli podzielić się obowiązkami domowymi w taki sposób, żeby kobieta nie czuła się odpowiedzialna za wszystko. W czasach, kiedy wiele rodzin składa się z pracujących w pełnym wymiarze godzin rodziców jest to niezbędne, nie dziwi też, że godzenie życia zawodowego z rodzinnym wydaje się teraz trudniejsze. Nie mam jednak zbyt dobrych wiadomości dla mam. Pomimo tego, że podział obowiązków w rodzinach XXI wieku jest na pewno sprawiedliwszy niż w ubiegłym stuleciu (nawet w jego drugiej połowie) i że w domach, w których pracują oboje rodzice ten podział jest sprawiedliwszy niż w rodzinach, w których jeden rodzic nie pracuje lub jest zatrudniony w niepełnym wymiarze godzin, nadal to kobiety robią więcej. Większość ankietowanych rodziców (54 proc) przyznaje, że to mamy są bardziej odpowiedzialne m.in. za kontrolowanie grafików i planów zajęć dzieci. To także kobiety częściej niż ojcowie opiekują się dziećmi, kiedy te zachorują (47 proc. kontra 6 proc.). Większa równość dotyczy za to obowiązków domowych, zabawy z dziećmi i wychowywania. To pokrzepiające. Przeczytaj też: Raport Pew Research Center A czas dla siebie? Kiedy cała nasza inwencja, energia i uwaga skupione są na godzeniu pracy z rodziną, trudno znaleźć jeszcze czas i siłę na przyjemności tylko dla siebie. Niestety tydzień nie jest z gumy, co pracujące matki odkrywają w każdą niedzielę. Mamy pracujące na pełnych etatach skarżyły się w badaniu Pew, że brakuje im czasu na spotkania z przyjaciółmi i na swoje hobby i pasje. Codzienność pochłania, a jeśli przez większość dnia jesteśmy w pracy lub tracimy czas na dojazdy i dla rodziny pozostaje nam marna resztka doby, nic dziwnego, że trudno nam wygospodarować czas na wino z przyjaciółką czy wizytę w teatrze. To jednak po pewnym czasie może się na nas zemścić, a tym samym sprawić, że będzie nam jeszcze trudniej pogodzić karierę z życiem rodzinnym. Jak to możliwe? Okazuje się, że wiele zależy od podejścia do rodzicielstwa: rodzice, którzy uważają, że posiadanie dzieci jest przez większość czasu przyjemne i satysfakcjonujące, rzadziej mówią, że trudno im pogodzić rodzinę z pracą, a z drugiej strony ci, którzy uważają, że bycie rodzicem jest zazwyczaj stresujące i męczące, częściej skarżą się, że trudno im pracować i mieć rodzinę. Wracamy więc do tego, że warto skupić się na swoim samopoczuciu, rozwoju osobistym, zadbać o psychikę i próbować wypracować sobie pozytywne nastawienie do życia. Jeśli będziemy zadowoleni, będziemy lubić być rodzicami, a wtedy łatwiej będzie nam nie narzekać na pracę. Ciekawe, same przyznajcie. Przeczytaj też: Jak ona to robi? 5 sekretów wyluzowanej mamy Samotne mamy pracujących mężów Nie martw się: twój powrót do pracy nie skrzywdzi dziecka
Pracująca mamo, podziwiam cię i wielbię!
Być świetną matką i dobrym pracownikiem, nie zaniedbywać żadnych obowiązków i jeszcze znaleźć czas dla siebie i partnera... O pracująca matko, składam ci hołd i współodczuwam!
Pewnie zastanawiasz się, czy jesteś dobrą mamą. Znowu nie przyjdziesz do przedszkola na przedstawienie córki, bo w pracy masz akurat obowiązkowe szkolenie, a ostatni tydzień spędziłaś przecież na L4, bo dziecko miało zapalenie oskrzeli... Nie masz czasu uszyć kostiumu na bal przebierańców, bo te cztery popołudniowo-wieczorne godziny to za mało czasu, by sprostać obowiązkom matki, żony, człowieka i jeszcze wyciągnąć maszynę do szycia. Syn potrzebuje na jutro bibuły do szkoły, ale już jest 19.00 i nie zdążysz kupić. "Powiedz pani, że mama kupi bibułę w weekend" – mówisz dziecku, które tylko przewraca oczami i w ciszy pakuje tornister. W weekend, czyli za cztery dni. Wtedy zrobisz też zakupy spożywcze, opłacisz rachunki, pójdziesz z córką do dentysty, zwieziesz syna na urodziny kolegi, upieczesz ciasto i przygotujesz raport do pracy. O tak, weekendy są świetne, tyle można wtedy zrobić! Nawet jeśli tak naprawdę chciałabyś tylko wyłożyć się na kanapie i nie myśleć, nie mówić, nie ogarniać, tylko oglądać "House of Cards" i pić kakao... Pani wychowawczyni prosi, żeby rodzice pomogli w trakcie święta szkoły. Patrzy wyczekująco. Odwracasz wzrok, przecież nie weźmiesz urlopu, te 26 dni musi ci wystarczyć na całe wakacje (43 dni) i ferie (10 dni), dni wolne od nauki w trakcie roku szkolnego (tu i tam, sporo tego), przerwy świąteczne (kto by to zliczył?). Udajesz więc, że cię nie ma i patrzysz na swoje paznokcie - przydałby się manicure, skórki można by obciąć, lakier znowu odpryśnięty – dobra, lakier wieczorem, reszta w weekend. Za dwa tygodnie, w ten już nie zdążysz. I tak sobie żyjesz od weekendu do weekendu, ciągle na najwyższych obrotach: zdążyć do placówek edukacyjnych, zdążyć do pracy, wykonać zadania, zdążyć przed zamknięciem placówek, zdążyć być mamą, dać uwagę, załatwić, wykonać, przegadać, przełożyć. Życie matki pracującej, ikony wielozadaniowości. I tylko czasem nagły wybuch złości, i ten dzień, kiedy rano nie masz siły zwlec się z łóżka, i ten wyrzut teściowej, że nie upieczesz ciasta na przedszkolny Dzień Babci, a do tego spojrzenie niepracującej mamy, kiedy mówisz, że nie pamiętasz, kiedy ostatnio ważyłaś dziecko i niestety nie będziesz mogła spotkać się z nią i jej dziećmi na placu zabaw w czwartek o 13.00. I patrzysz w lustro i myślisz, że wyglądasz na zmęczoną, cera poszarzała, włosy dawno niepodcięte i naprawdę nie wiesz, czy te kilka godzin dziennie to wystarczająco, by być mamą, odrzucasz więc propozycję awansu, bo kto będzie wtedy matkować twoim dzieciom? I ocierasz zakatarzone nosy, martwiąc się, że nie ma cię w pracy, i odbierasz telefon w środku dnia, że dziecię z gorączką, i patrzysz pełna winy na szefa, bo znowu musisz wcześniej, a potem patrzysz z wyrzutami sumienia na dziecko, bo pakujesz w nie syrop i posyłasz do szkoły. I ciągle chciałabyś być bardziej i lepiej: bardziej zaangażowana, lepiej zorganizowana, bardziej dostępna, lepiej zorientowana. Dlatego, droga pracująca mamo, zanim znowu zaczniesz kwestionować swoje kompetencje jako matki i pracownika, wiedz, że jesteś wielka. Jesteś mistrzynią organizacji, jesteś silna, zdolna i najlepsza w tym, co robisz. Nieważne, czy jesteś tą, która ma czas na fryzjera, czy tą, która od dwóch lat nie była na zakupach ciuchowych: robisz rzeczy wielkie. Składam ci hołd i podziwiam! Przeczytaj też: 1001 poranków mamy Dom, praca i ty: jak to pogodzić i nie zwariować? Jesteś mamą i nie wyrabiasz na zakrętach? Przeczytaj!
5 zdań, których nie mów pracującej mamie
Czasem mamy nie mogą się doczekać powrotu do pracy – chcą spełniać się zawodowo. Niektóre mamy wolałyby zostać w domu, ale nie mają wyjścia. Sprawdź, czego nie mówić pracującej mamie.
Niektóre mamy wracają do pracy chętnie, lubią to, co robią i spełniają się zawodowo także wtedy, gdy mają dzieci. Inne mamy nie mają wyboru, nawet gdyby chciały dłużej posiedzieć w domu z maluszkiem. Łączy je jedno – każda mama dokłada wszelkich starań, żeby maluch miał jak najlepszą opiekę w czasie jej nieobecności. I nie lubi, gdy zadaje jej się nieodpowiednie pytania. 1. Kto ci pilnuje dzieci, kiedy jesteś w pracy? Pytanie, które zakłada, że mama jest jedyną osobą, która może zająć się dzieckiem, a gdy pojawia się gdzieś bez niego, jest to podejrzane. A co z tatą, z babcią, z klubem malucha, nianią? Zostawianie malucha pod opieką kogoś innego nie jest niczym złym. Oczywiście zanim zajmie się nim ktoś obcy, należy upewnić się co do jego kompetencji i referencji i bacznie obserwować zachowanie dziecka, ale nie ma powodu, by wpadać w paranoję. Na takie pytanie najlepiej odpowiedzieć konkretnie i nie wdawać się w niepotrzebne dyskusje. Jeśli nie chcesz o tym rozmawiać, wystarczy uciąć temat krótkim: „moje dziecko ma dobrą opiekę”. Przeczytaj też o sposobach na relaks dla mamy 2. Pozwalasz babci wtrącać się w wychowanie? Jeśli dzieckiem zajmuje się babcia i nieopatrznie pochwalisz się tym rozwiązaniem, na pewno znajdzie się ktoś, kto wie więcej o wychowaniu dzieci i międzypokoleniowych zagrożeniach w rodzinie. Możesz usłyszeć, że babcia na pewno rozpieści dziecko, utuczy je słodyczami i spełni wszystkie jego zachcianki. Możesz też spodziewać się ostrzeżeń, żebyś uważała, bo babcia nie tylko będzie wtrącać się w wychowanie, ale pewnie i wiele innych rodzinnych spraw. Często faktycznie babcie są bardziej ustępliwie niż mamy – ale te kwestie na pewno przedyskutowaliście, zanim zdecydowaliście się na takie rozwiązanie. Co do wtrącania się, no cóż – jeśli babcia po prostu udziela dobrych (czasem „dobrych”) rad i dzieli się swoim doświadczeniem, czasem najlepiej po prostu wysłuchać, co ma do powiedzenia ze spokojem. Niekoniecznie przecież musisz wcielać te rady w życie. Na tak zadane pytanie najlepiej powiedzieć, że liczysz się ze zdaniem babci tak, jak ze zdanie wielu innych bliskich osób, ale to Ty wychowujesz swoje dziecko. 3. Jak możesz zostawić dziecko pod opieką obcej osoby? Takie pytanie może zaboleć, bo dla wielu mam podjęcie decyzji o oddaniu dziecka do żłobka czy zostawienie pod opieką niani, to trudny krok. Jednak nie jest to nigdy "pierwsza lepsza" osoba. Na pewno sprawdziłaś nianię, zanim ją wybrałaś. Przeczytaj o tym, jak wybrać idealną nianię i rady psychologa, na co zwrócić uwagę. 4. To musi być trudne – na pewno nie masz czasu/siły, by bawić się z dzieckiem OK, przyznajmy, że to może zaboleć. Od razu staje ci przed oczami ten wtorek, kiedy położyłaś się na kanapie i oglądaliście razem bajki, zamiast na podwórku biegać za piłką, albo kiedy mała sama rysowała, bo ty musiałaś coś wieczorem dokończyć. Jasne, należy wygospodarować czas na kreatywne i rozwijające zabawy, ale nie każda z nich wymaga godzin wytężonej aktywności fizycznej. Zabawy z kanapy też są możliwe - jeśli pogranie w chińczyka lub pobawicie się lalkami, będzie to tak samo dobre, jak granie w piłkę. Oczywiście aktywność fizyczna jest niezastąpionym czynnikiem wspomagającym rozwój dziecka, więc w weekend idźcie na rower lub na spacer, ale naprawdę nie musisz codziennie uprawiać wyczynowych sportów. I jeśli od czasu do czasu dasz dziecku buziaka i włączysz na dobranoc bajkę, jesteś nadal dobrą mamą. 5. Warto było poświęcić dzieci dla kariery? Zadawane przez koleżanki, które pewnie chciałyby po prostu radzić sobie tak dobrze, jak ty. Nie daj sobie wmówić, że pracująca mama jest czymś wyjątkowym i na pewno poświęciła swoje dzieci dla pracy. Nie istnieje jeden słuszny model dobrej mamy. Jeśli się realizujesz, zarabiasz na utrzymanie dziecka, jesteś zadowolona, to lepiej dla dziecka, że zdecydowałaś się na ten krok. Godzenie wychowania dzieci z pracą nie jest łatwe, ale nie musi oznaczać dokonywania wyboru między dzieckiem i karierą.
Nerwy, wyrzuty sumienia i łzawe pożegnania z dzieckiem – pracująca mama nie ma lekko. To, jak poradzisz sobie z tą sytuacją, zależy od ciebie!