1500 plus: „babciowe”, czyli „Aktywny rodzic”. Kiedy start i kto dostanie pieniądze?
ministerstwo pracy i polityki społecznej
„Babciowe” to inaczej program „Aktywny rodzic”. Zasady przyznawania świadczenia są jasne – tylko niektórzy rodzice będą mogli liczyć na wsparcie państwa. Tłumaczymy, jakie warunki trzeba spełnić, żeby dostać „babciowe”, czyli kto i od kiedy może otrzymywać dodatkowych 1500 złotych miesięcznie.
Program „Aktywny rodzic” ma aktywizować rodziców małych dzieci. Pieniądze mają dostać te mamy, które zdecydują się wrócić do pracy po porodzie. Chodzi o to, żeby kobiety mogły kontynuować karierę zawodową bez obaw o to, że nie starczy im na opłaty za żłobek, przedszkole czy wynajęcie niani. Wyjaśniamy, ile wynosi tzw. „babciowe”, komu będzie należeć się aż 1500 zł miesięcznie i kiedy uprawnione mamy dostaną pieniądze. Spis treści: „Babciowe”, czyli „Aktywny rodzic”: co to za program Program „Aktywny rodzic”: od kiedy 1500 plus: dla kogo „Babciowe”, czyli „Aktywny rodzic”: co to za program „Babciowe” to potoczna nazwa programu „Aktywny rodzic”. Niektórzy określają go też jako „babciowe Donalda Tuska”, bo świadczenie było jedną z obietnic wyborczych Koalicji Obywatelskiej. Zgodnie z założeniami nowe świadczenie ma wynosić aż 1500 zł miesięcznie i być przeznaczone dla młodych mam. Poniżej przedstawiamy zasady przyznawania „babciowego” . Jak wyjaśnia aktualna szefowa resortu Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej, „Aktywny rodzic” to: „Nazwa programu, który potocznie znany jest jako 'babciowe', obejmuje 1500 zł na zapewnienie opieki nad małym dzieckiem do lat 3, ale w takiej formie, żeby był realizowany cel opiekuńczy i aktywizacyjny. Chodzi o to, by matki, rodzice, mogli łączyć role zawodowe z rolami opiekuńczymi”. Agnieszka Dziemianowicz-Bąk zapewniła, że program „Aktywny rodzic” (zwany również „Aktywną mamą”) na pewno wystartuje w 2024 roku. Skąd nazwa „babciowe”? Pieniądze z założenia mają być przeznaczone na opłacenie żłobka, niani lub babci, która zajmie się małym dzieckiem, podczas gdy mama pójdzie do pracy. Nie ma jednak mowy o obowiązku zatrudniania babci (zamiast np. innego członka rodziny) ani też płacenia osobie z rodziny za opiekę nad dzieckiem. Oznacza to, że rodzice będą mogli dowolnie dysponować otrzymanymi pieniędzmi. Program „Aktywny rodzic”: od kiedy Jak zapewnia MRiPS, program „Aktywny rodzic” powinien wejść w życie w 3. kwartale 2024 roku, czyli w terminie lipiec-wrzesień 2024. „Wdrożenie programu wymaga od nas wielomiesięcznej pracy już po wypracowaniu założeń i przeprocesowaniu ustawy. Zależy nam, aby prosty, intuicyjny i łatwy do obsługi system zachęcał rodziców do korzystania. Będzie on oparty o zasady, jakie dziś kojarzymy ze świadczeniem 800 plus” – powiedziała zastępczyni szefowej MPiRS, Aleksandra Gajewska. 1500 plus: dla kogo Na dodatkowe 1500 zł miesięcznie mogą liczyć: Osoby pracujące (które po narodzinach dziecka wróciły do pracy lub podjęły zatrudnienie), Rodzice, których dzieci (dziecko) ma nie więcej niż 3 lata. Pieniądze z programu trafią do spełniających wyżej wymienione warunki osób, bez względu na dochody w przeliczeniu na członka rodziny. Źródło: TVN, money.pl Zobacz też: Minimalne alimenty na dziecko: ile wynoszą? Przepisy 2024 „Chcę odejść od męża, ale nie mam pracy, doświadczenia ani mieszkania. Z dwójką dzieci nie wyżyję z alimentów. Czy jestem już skazana na takie byle jakie życie?” [LIST DO REDAKCJI] „Kto ma iść do pracy – ja czy mąż? Ja zarobię więcej, ale mąż sam z dziećmi domu nie ogarnie” [LIST DO REDAKCJI]
Zarabiasz więcej od męża? Plusy i minusy bycia główną żywicielką rodziny
Przeczytaj, co zyskujesz, a co tracisz w sytuacji, kiedy to ty zarabiasz więcej od męża – i to na twoich barkach spoczywa utrzymanie rodziny.
Kiedy kobieta zarabia więcej od męża, on czuje się mniej męski. Jest zbytnio skupiona na swojej karierze i za mało czasu poświęca rodzinie. Jeśli kobieta zarabia więcej od męża, on w końcu od niej odejdzie, bo to nienaturalna sytuacja. Słyszałyście takie opinie, prawda? Te stereotypy na pewno nie wpływają korzystnie na samopoczucie kobiet, które są głównymi żywicielkami rodziny, a takich kobiet jest więcej, niż mogłoby się nam wydawać: jak wynika z badań TNS Polska, przeprowadzonych na zlecenie zarobki.pracuj.pl, już co 5 Polka zarabia więcej od swojego partnera. Co 3. mężczyzna źle się z tym czuje – 25 proc. mężczyzn uważa, że są gorzej traktowani przez lepiej zarabiające partnerki. Są jednak i plusy sytuacji,w której to kobieta jest karmicielką rodziny – przyjrzyjmy się im (a także tej mroczniejszej stronie też): Sukces zawodowy kobiety niszczy związek Opinia, że małżeństwa kobiet, które odnoszą zawodowe sukcesy, często kończą się rozwodem jest powszechna. Tymczasem, jak uważa Stephanie Coontz, dyrektorka amerykańskiego ośrodka badań nad współczesną rodziną, mija się to z prawdą: "Kiedyś rzeczywiście tak było, ale jeśli chodzi o małżeństwa zawarte w latach 90. i później, ta teza się nie sprawdza". Pora pożegnać ten mit! Kobiety sukcesu onieśmielają mężczyzn To prawda: z badań wynika, że mężczyźni boją się, że jeśli zarobki ich żon będą większe, ucierpi na tym ich poczucie męskości. Wielu z nich czerpie poczucie własnej wartości z osiągania większych sukcesów od kobiet, z którymi są związani, deprecjonują więc osiągnięcia swoich partnerek. Dużo zarabia? Zaniedbuje rodzinę! Wciąż pokutuje przekonanie, że odnosząca sukcesy kobieta zaniedbuje rodzinę i jest egoistką, mężczyzna w analogicznej sytuacji jest za to kompetentną głową rodziny, dobrze wypełniającą swoje obowiązki, przynależne mu z racji roli społecznej męża i ojca. Matki-żywicielki rzadziej mają nerwicę i napady lękowe W końcu dobra informacja: kobiety, które utrzymują rodzinę, rzadziej cierpią na zaburzenia psychiczne w rodzaju napadów lękowych i nerwic. Zdaniem autora badania, dr Christiny Munsch z Uniwersytetu w Connecticut (USA), wynika to z faktu, że dobrze zarabiająca kobieta jest pewniejsza siebie i spokojniejsza, wiedząc, że jest w stanie utrzymać najbliższych. Dobrze zarabiająca żona = mniej zestresowany mąż Kolejna dobra wiadomość, dla kobiet, które zarabiają lepiej od mężów: ich partnerzy są mniej zestresowani i znerwicowani, bo odczuwają mniejszy ciężar związany z odpowiedzialnością za utrzymanie rodziny. To samo dotyczy mężczyzn, których żony po prostu pracują, niekoniecznie muszą zarabiać więcej. Mężczyźni częściej zdradzają kobiety sukcesu Wracając do tematu zagrożonej męskości, kiedy partnerka zarabia więcej od mężczyzny: z badań dr Munsch wynika, że panowie w tej sytuacji są bardziej skłonni do zdrady, a kobiety przyznają, że muszą nieźle się nagimnastykować, żeby dopieścić ego swoich gorzej zarabiających partnerów. Mężczyźni, których żony utrzymują rodziny, są dobrymi ojcami Naturalną koleją rzeczy jest to, że kiedy kobieta spędza więcej czasu w pracy, mężczyzna musi przejąć na siebie więcej obowiązków domowych. Ta sytuacja ma wiele zalet: partnerstwo w związku oznacza więcej szczęścia w małżeństwie i lepszy seks dla małżonków (pierwsze badanie) oraz więcej czasu z tatą dla dzieci (drugie badanie). Zdaniem psychologów ojcowie w tej sytuacji mają więcej okazji, żeby nawiązać głęboką wieź z dziećmi, która będzie utrzymywać się nawet po ich powrocie do pracy, jeśli przez jakiś czas byli bezrobotni lub po zwiększeniu czasu, który spędzają w pracy, jeśli teraz pracują mniej od swoich żon. Mamy, które utrzymują rodzinę, mają poczucie winy Mamy, które są głównymi żywicielkami rodziny, często odczuwają zazdrość o czas, który ich partnerzy spędzają z dziećmi. Mają też poczucie winy, że one nie są tak bardzo obecne w życiu dzieci. Mogą też odczuwać frustrację, że wszystko jest na ich głowie. W pewnym badaniu zapytano dzieci o to, co by chciały otrzymać od swoich pracujących mam. Odpowiedź wcale nie brzmiała "więcej czasu dla mnie", lecz "Chciałbym, żeby mama była mniej zestresowana i mniej się martwiła". Chociaż na brak czasu dla rodziny narzekamy często, bez względu na wysokość zarobków, musimy pamiętać, że pracując, dajemy dzieciom dobry przykład: nasze córki mają większe ambicje, a w przyszłości będą odnosić większe sukcesy życiowe, nasi synowie natomiast wyrastają na szanujących kobiety mężczyzn, którzy w naturalny sposób tworzą oparte na partnerstwie związki. Jest się z czego cieszyć, prawda? A mężczyznom pozostaje wytłumaczyć, że nie są mniej męscy, jeśli na ich kontach bankowych jest mniej pieniędzy niż na kontach ich żon, bo męskość to coś zgoła innego. Zobacz też: 7 rzeczy, których nie chce słyszeć pracująca matka Godzenie pracy z macierzyństwem: to zrozumie tylko pracująca mama! Samotne żony pracujących mężów
Szukasz pracy? Bez języka ani rusz! Wiemy, jak skutecznie się go nauczyć
Jeśli szukasz nowej pracy, postaw na naukę języków. Wyjaśniamy dlaczego!
Znasz przynajmniej jeden język obcy na poziomie podstawowym? To tak jak połowa Polaków, przynajmniej na poziomie deklaracji. Biegle w innym języku mówi 23 proc. Polaków – donosi infoWire.pl. Nauczenie się języka obcego wymaga czasu i motywacji. Równie dobrą motywacją do nauczenia się angielskiego będzie dla nastolatki chęć zrozumienia tekstów ulubionego zespołu, jak dla jej mamy pragnienie znalezienia dobrej pracy. Szukasz pracy, naucz się języka Jeśli i ty chcesz znaleźć nową pracę, zastanów się, czy nie warto wcześniej odświeżyć swojej znajomości języków obcych. Dla potencjalnego pracodawcy informacja, że znasz dobrze język obcy, będzie dodatkową zachętą, żeby zaprosić cię na rozmowę kwalifikacyjną, zwłaszcza że w wielu zawodach bez znajomości angielskiego (najczęściej) nawet nie ma co próbować walczyć o zatrudnienie: - Każdy rekruter, który ma do czynienia z wyborem kandydata nieznającego języka, a takiego, który język obcy zna, będzie się skłaniał w kierunku osoby znającej obcy język – mówił Daniel Lewczuk, Prezes Zarządu Executive Network. Potwierdziła to Natalia Gałczyńska, specjalista ds. rekrutacji w agencji Headhunters: - Znajomość języków obcych stała się w dzisiejszych czasach warunkiem koniecznym praktycznie w każdej firmie - twierdzi. - Polskie przedsiębiorstwa rozwijają się i współpracują z kontrahentami zagranicznymi. Z roku na rok przybywa też firm międzynarodowych, które otwierają swoje oddziały w naszym kraju, tak więc komunikacja w obcym języku jest niezbędnym narzędziem. Jakich języków warto się uczyć? Z badania przeprowadzonego przez Instytut Ipsos dla wonga.com wynika, że 42 proc. osób uczących się języka robi to z powodów zawodowych, a 27 proc. chce móc się swobodnie porozumiewać podczas wakacyjnych wyjazdów. Najczęściej uczymy się języka angielskiego (34 proc. ankietowanych), a na drugim miejscu jest język niemiecki (3 proc.). - Najważniejszy na rynku pracy jest oczywiście uniwersalny język angielski, ale równie ważny i pożądany jest także niemiecki – mówi Natalia Gałczyńska. - Niestety, nadal mało jest osób władających językiem niemieckim, a popyt na takich pracowników stale rośnie. Mogę zatem śmiało stwierdzić, że znajomość języka angielskiego lub niemieckiego to mus na rynku pracy, a już najlepiej znać oba te języki naraz. Oczywiście nie należy zapomnieć o innych językach świata, zwłaszcza skandynawskich oraz tych najbardziej egzotycznych – podpowiada Gałczyńska. - Osoba władająca np. językiem mandaryńskim czy wietnamskim z pewnością znajdzie pracę w niejednej firmie, która chętnie przyjmie takiego pracownika do swojego zespołu. Podsumowując - jeśli znasz dobrze język obcy, to twoje szanse na zalezienie dobrze płatnej pracy wzrastają. Warto mieć certyfikat językowy? Certyfikaty językowe, np. angielskie FCE, CAE czy CPE albo niemieckie ZD i ZMP na pewno dobrze wyglądają w CV, więc warto się nad nimi zastanowić. To prosta i czytelna informacja dla pracodawcy, że znasz język na danym poziomie (a wiadomo, że wpisując w CV "komunikatywny" obok znajomości języka, możemy mieć na myśli, że wiemy, jak odpowiedzieć na pytanie "What's your name?" albo że spokojnie możemy prowadzić długą rozmowę w danym języku). Jeśli jednak nie masz certyfikatu językowego, pamiętaj, że znajomość języka obcego, jeśli jest istotna w pracy, o którą się ubiegasz i tak zostanie sprawdzona podczas procesu rekrutacji. Ważne, żebyś wiedziała, dlaczego chcesz się uczyć i nie zrezygnowała, kiedy motywacja zacznie słabnąć. To jak z postanowieniami noworocznymi – moment kryzysowy następuje zwykle około 3 miesiąca. Najważniejsze to nie poddawać się wtedy, tylko skupić na celu: - Przez 18 lat pracując w branży rekrutacyjnej, widziałem wiele "sufitów" ludzi, którzy nie władali językiem obcym, przez co ich kariery zawodowe były ograniczone – mówi Lewczuk. Nie pozwól, żeby tak było w twoim wypadku. Powodzenia! Good luck! Viel Glück! Zobacz ofertę kursów językowych online w Szkole Języków Obcych Lincoln i zapisz się na lekcję pokazową online. Zobacz też: Jak szukać pracy po urlopie wychowawczym? 5 prostych kroków do sukcesu 5 rzeczy, które musisz przemyśleć zanim napiszesz CV Postanowienie noworoczne dla (przyszłej) mamy: naucz się języka!
Adaptacja w żłobku. Jak przyzwyczaić dziecko do żłobka, radzi Superniania
Wracasz do pracy i serce ci się kraje, bo musisz oddać dziecko do żłobka. O tym, jak się do tego przygotować, jak powinna wyglądać dobra adaptacja do żłobka, rozmawiamy z Dorotą Zawadzką, psychologiem i słynną Supernianią.
Posłanie dziecka do żłobka to rewolucja dla całej rodziny. Nie tylko maluch musi przyzwyczaić się do zupełnie nowych warunków. Rodzice również. Wiele mam zmaga się nie tylko z nową organizacją dnia, ale również z poczuciem winy, że na tak wczesnym etapie życia, maluch trafia pod opiekę obcych ludzi. Jak oswoić nową sytuację, jak powinna wyglądać prawidłowa adaptacja w żłobku, co należy zrobić, kiedy oddajemy do placówki roczne lub nieco starsze dziecko, wyjaśnia psycholog i pedagog, Dorota Zawadzka. Adaptacja w żłobku nie jest tak szczegółowo opisywana jak adaptacja przedszkolna. Jak powinna wyglądać? Nie możemy przecież z dnia na dzień zostawiać nieprzygotowanego dziecka w żłobku. Niestety często tak się robi. Adaptacja dziecka do żłobka ma pomóc uporać się z lękiem separacyjnym, czyli ze zniknięciem mamy z pola widzenia. Najpierw musimy popracować nad sytuacjami, w których dziecko może zostać gdzieś bez nas – u babci, cioci, w klubiku na 5, 7 czy 12 minut. Na krótko, bo poczucie czasu u malucha nie jest jeszcze takie, jak u dorosłych. Oczywiście, możemy też uczyć dziecko samodzielności, ale nie oczekujmy za dużo, bo roczniak, niestety, wymaga drugiej osoby do obsługi. W żłobku panie i tak muszą wszystko zrobić, bo dzieci noszą pieluchy, same nie jedzą. Ale jeśli dobrze wybierzemy żłobek, to dziecko nauczy się tam wielu rzeczy. Kiedy powinniśmy zacząć przygotowania? Jeśli myślimy o posłaniu dziecka do żłobka od września, wakacje powinny nam wystarczyć. A gdy już będziemy później odprowadzać malucha, zawsze powinna to robić osoba, która lepiej radzi sobie z rozstaniem, żeby minimalizować stres. Jeśli zaczniemy przedłużać pożegnanie: jeszcze trzy razy się przytulimy, jeszcze pięć razy pocałujemy, z każdym całuskiem będzie trudniej. Dzieci są mądre, szybko się uczą, ale także mają wysoką empatię i odczuwają nasze emocje. Aby maluchowi było łatwiej, sami musimy sobie poradzić z tym, co czujemy. Wielu rodziców ma poczucie winy, że muszą oddać dziecko do żłobka. Jak sobie z tym radzić? Zawsze namawiam, żeby rodzice pamiętali, że dziecku w żłobku nie dzieje się krzywda. Poczucie winy robimy sobie sami. Jak ktoś wbije sobie do głowy, że nie spełnia czyichś oczekiwań, albo słucha teściowej, która mówi: „Oj, powinnaś siedzieć z dziećmi w domu, bo ja siedziałam ze swoimi do 15. roku życia”, to mamy problem. Nie pozwólmy sobie wejść na głowę. Podjęłam taką decyzję, przemyślałam ją, ustaliłam z mężem i mojemu dziecku krzywda się nie stanie. Wybraliśmy świetny żłobek, wszystko jest super. Tego się trzymajmy. Jeżeli mama ma poczucie winy, to i dziecko będzie odczuwało dyskomfort. Dzieci widzą, gdy mama nie do końca jest zadowolona z tego, co robi. Jeśli jest zadowolona i mówi: idziemy do żłobka, tam jest ekstra, jest łatwiej. Musimy mniej kombinować, mniej rozmyślać. Jeśli dziecko płacze w żłobku, nie wiemy, czy to kwestia adaptacji, czy może dzieje mu się krzywda? Skąd wiadomo, że wybraliśmy dobry żłobek, skoro dziecko nie jest jeszcze komunikatywne? Powinniśmy najpierw pójść z wizytą do żłobka, zobaczyć, jak wygląda, wejść do środka. Byłam jakiś czas temu w pewnym dużym mieście. Mamy opowiadały mi, że oddają dzieci do żłobka przez dziurę w drzwiach. A na pytanie: „Nigdy nie byłyście w środku”? Odpowiedziały, że ich nie wpuścili. Więc spytałam żartobliwie: „A może wasze dzieci przez cały dzień wiszą tam na hakach? Jak w sklepie?”. Mamy były zdziwione, że powinny wejść do środka i wszystko obejrzeć. Zobaczyć łazienki, leżaczki, dowiedzieć się, jak wygląda rozkład dnia. Zawsze powinniśmy też pytać o kwalifikacje kadry, jakie szkoły skończyła, jakie ma doświadczenie. To nie jest tak, że oddajemy dziecko i się nie zastanawiamy, czy pani Zosia ma odpowiednie kwalifikacje czy też nie ma. Przecież oddajemy jej pod opiekę najważniejszego dla nas człowieka. W publicznym żłobku nie powinno być problemu z kwalifikacjami... Ale w prywatnym już tak może być. Warto pytać, czy pracownicy mają aktualne książeczki zdrowia. Musimy wiedzieć, czy osoba, która pracuje z naszym dzieckiem, nie choruje np. na gruźlicę. Nie chodzi tylko o nauczycielki, ale też o panie w kuchni i tzw. ciocie, które pomagają w opiece. Dopytujmy, jak wygląda menu, czy kuchnia jest na miejscu. Namawiam rodziców, by prosili o zorganizowanie zajęć pokazowych. Można zobaczyć wtedy, jaki nauczyciel ma stosunek do dzieci, jakie ma pomysły, jak reaguje na płacz, jaki ma zasób słów, czy mówi poprawną polszczyzną. Moi synowie przychodzi z przedszkola i mówili „latajo, skaczo, biegajo”, bo jedna z pań tak się wysławiała. Ostatnia ważna rzecz to rozmowy z rodzicami, którzy mają dzieci w starszej grupie. Jeżeli coś jest nie tak, rodzice to wiedzą i mówią, że pani Halinka jest fajniejsza, a pani Zosia mniej. Można przyjść pod żłobek w zwykły dzień i popytać. Nie bójmy się pytań. Po fakcie rodzice czasem się dziwią: „Nie wiedziałem, że tu nie ma kuchni, tylko jest catering”. Mówię oczywiście o idealnym świecie, gdy możemy wybierać. Czasami jest tak, że dziecko idzie do tego żłobka, w którym po prostu jest wolne miejsce. Jeśli mama ma wybór i może przesunąć powrót do pracy, do jakiego momentu powinna czekać z oddaniem dziecka do żłobka? W takiej sytuacji rozważałabym poczekanie do 2. roku życia, kiedy dziecko będzie bardziej społeczne. Dwulatek lepiej radzi sobie w grupie, potrafi się już bawić. To oczywiście zależy od konkretnego dziecka – dziewczynki zwykle lepiej aklimatyzują się niż chłopcy. Gdy byłam młodą mamą, uważano, że najlepiej być z dzieckiem w domu do 3. roku życia, a dopiero potem posłać je do przedszkola. To jest dobre rozwiązanie, ale w świecie idealnym. My w takim nie żyjemy. Poza tym, gdy dziecko ma 3 lata, mamie też może być trudno się z nim rozstać, bo jest takie fajne, bo urodziło się drugie dziecko, więc mama decyduje, że zostanie w domu z dwójką. I potem przychodzą do szkoły kilkulatki, które nie miały żadnego kontaktu z rówieśnikami i sobie nie radzą. Dorota Zawadzka jest pedagogiem i psychologiem rozwojowym. Współpracuje m.in. z Komitetem Ochrony Praw Dziecka i Rzecznikiem Praw Dziecka jako jego społeczny doradca. Została uhonorowana przez dzieci Orderem Uśmiechu. Jak pomóc dziecku w adaptacji do żłobka? Dziecko nie rozumie, co oznacza słowo „rozstanie", zwłaszcza jeśli ma się ono odbyć w przyszłości (pojęcia „jutro”, „za tydzień” są dla niego niezrozumiałe). Zamiast tłumaczyć maluchowi, co go czeka, przygotuj go do nowej sytuacji. – Pójdźcie na plac zabaw, który znajduje się przy żłobku. Pokaż maluchowi sale, w których bawią się dzieci (w żłobkach organizowane są specjalne dni otwarte). – Zorganizuj w domu żłobek dla misia, lalki, pajacyka i pieska. Wytłumacz dziecku, że zabawki bawią się same, bez mamy, samodzielnie jedzą obiad, a potem śpią. Wyjaśnij, że duży miś i duża lala są w pracy i później przyjdą po swoje dzieci. – Nie organizuj maluchowi cały czas zajęć. Pozwól mu pobawić się samemu, zgodnie z własną inwencją. Umożliwiaj dziecku kontakty z rówieśnikami. Chodź z malcem na plac zabaw, pozwalaj na zabawę w piaskownicy, odwiedzajcie razem znajomych, którzy mają dzieci. Zobacz też: Żłobek wg Marii Montessori Czy żłobek miejski to najlepszy wybór? Co to jest bon żłobkowy i komu przysługuje? Czy dziecko w żłobku rozwija się lepiej niż w domu?
Jak odzyskać wiarę w swoją wartość na rynku pracy? [WIDEO]
Powrót do pracy po urlopie macierzyńskim może być trudny – mamy często boją się, że zmniejszyła się ich atrakcyjność jako pracowników. Niesłusznie! O ogromnych zaletach młodych rodziców dla pracodawców opowiada Tomasz Staśkiewicz, trener biznesu.
Podczas przerwy w pracy zawodowej spowodowanej urodzeniem dziecka, po urlopie macierzyńskim lub wychowawczym, może spaść nasza wiara we własne siły i możliwości na rynku pracy. Jak na nowo uwierzyć w siebie jako dobrego pracownika oraz co jest twoją największą wartością, gdy jesteś pracującą mamą, zapytaliśmy Tomasza Staśkiewicza, trenera biznesu z doświadczeniem w szkoleniach i rekrutacji. Zobacz też: Wniosek o urlop ojcowski – wzór Jakie są zalety pracującej mamy? Młody rodzic posiada wiele zalet bardzo cenionych przez pracodawców. Przede wszystkim są to: umiejętność opiekowania się dzieckiem, czyli zapewne i projektem świetna organizacja pracy odpowiedzialność za realizację powierzonych zadań oraz duża sprawność w wypełnianiu obowiązków Co zrobić, gdy nie jesteś gotowa na pracę na pełen etat? Dziecko jest szczęśliwe wtedy, kiedy szczęśliwa jest jego mama. Bo stres i napięcie udzielają się wszystkim członkom rodziny. Jeśli twoja praca wymaga spędzania zbyt dużo czasu poza domem, częstych wyjazdów czy innych poświęceń, zastanów się, czy jej emocjonalny koszt nie jest za duży dla waszej rodziny. Może jest szansa na to, byś została jeszcze jakiś czas w domu i poszukała pracy bardziej odpowiedniej dla waszej sytuacji? Pamiętaj, że maluch szybko się rozwija i być może za trzy miesiące będzie bardziej gotowy na dłuższe rozstania. Zobacz też: Co po macierzyńskim? Może własny biznes
Psycholog o macierzyństwie: „Perfekcyjnie nie będzie”
„Może ja jestem jakaś gorsza, niewystarczająca?” – pomyślałaś tak kiedyś? Przeczytaj rozmowę z psychologiem o tym, jak się nie zagubić w roli matki.
Dlaczego my, mamy, jesteśmy zmęczone, ciągle w biegu, nie mamy chwili na złapanie oddechu? „Chcemy wszystko robić jednocześnie. To nas gubi. Byłoby nam dużo łatwiej, gdybyśmy nie miały wobec siebie tak wielkich oczekiwań i robiły różne rzeczy w swoim tempie” – mówi Kinga Ślużyńska, psycholog, life coach, psychoterapeuta. A czy można inaczej? Sprawdź. My, matki, żyjemy chyba tylko dzięki kawie. W ciągłym biegu! Jak my dajemy sobie w ogóle radę? Czasem mam wrażenie, że ostatkiem sił, szczególnie wtedy, gdy kobieta ma na sobie obowiązków za 2-3 etaty. Ogrom zadań, które kobiety na siebie biorą, bywa porażający. Potem ledwo się z tym wyrabiają, pracują w weekendy, siedzą po nocach, kosztem np. snu, randki z mężem czy wypoczynku. Znak naszych czasów, czy tak było zawsze? Nasze matki też tak goniły ostatkiem sił? Wydaje mi się, że kiedyś mieliśmy większą pomoc rodziny, mieszkaliśmy bliżej siebie, częściej korzystaliśmy z pomocy babci, sąsiadów, koleżanek, nie było komputerów, smartfonów, nie zabieraliśmy pracy do domu. Ale czy kiedyś kobiety miały lżej i były bardziej wypoczęte? Trudno powiedzieć. W dzisiejszym świecie jest na pewno więcej oczekiwań, jakie my kobiety chcemy spełniać np. określonego wzorca macierzyństwa, perfekcyjnej pani domu. Chcemy dobrze pełnić swoje role, a nawet kilka na raz i to na 100 proc. Rozmawiając z kobietami słyszę, jak bardzo chcą robić karierę, być dobrą żoną, doskonałą matką... One nie tylko chcą pracować, chcą robić coś wyjątkowego, z pasją, mieć osiągnięcia. I jeszcze chcą to jednocześnie godzić z opieką nad małymi dziećmi. Niestety nie da się wszystkiego robić na raz, na 100 proc. i jeszcze być przy tym wypoczętą. To, że tak wiele od siebie oczekujemy, budzi dużo napięcia– już od tego można poczuć się zmęczonym! Skąd bierze się ta presja? Z zewnątrz czy od nas samych? Jeśli odczuwamy presję z zewnątrz, to z pewnością od naszych wewnętrznych predyspozycji zależy, czy się jej poddamy, czy nie. Możemy przecież bardzo się czymś przejąć, możemy też pomyśleć: „nie, to nie dla mnie, ja tego nie chcę, mnie to nie dotyczy” albo ”jestem zmęczona, nie wszystko na raz, zajmę się tym później”. A nie myślimy, że jeśli inne kobiety tak robią i dają radę, to my też powinnyśmy? To zależy od kobiety. Część kobiet rzeczywiście tak myśli, że muszą dać radę. Część porównuje się do innych kobiet – a przynajmniej do wyobrażenia, jakie mamy na temat innych kobiet - i chce im dorównać. Najczęściej wybieramy sobie osobę, która jest w czymś od nas lepsza i w skali porównawczej wypadamy blado, więc mamy poczucie, że musimy dorównać. Żeby to zrobić, musimy się jeszcze bardziej postarać. Więc się staramy... czasem ponad nasze siły. To rodzi frustrację! I poczucie winy: „może ja jestem jakaś gorsza, niewystarczająca”, „powinnam dać z siebie więcej”. A przecież my nie jesteśmy tacy sami, jako ludzie. Mamy różne historie i aktualne sytuacje życiowe, więc nie mamy takich samych możliwości. Różnimy się też predyspozycjami i zasobami energii do dyspozycji. Nie mamy też tych samych chęci, nie to samo nas satysfakcjonuje, więc porównywanie się do innych, to tak, jakby porównywać gruszkę do jabłka – też owoce, ale jednak inne. Chcąc do kogoś "doskoczyć" możemy się tym bardzo zmęczyć i nigdy nie osiągnąć założonych efektów. Z drugiej strony nie tylko praca teraz ma być wykonywana z pasją, także macierzyństwo współcześnie jest zadaniem, które ma być wykonywane w 100 proc. Chcemy się w nim spełniać, być najlepsze. Może to dodatkowa trudność, która sprawia, że jesteśmy jeszcze bardziej zmęczone pod koniec dnia? Z pewnością, jeśli chcemy godzić ze sobą wiele ról jednocześnie i każdą realizować na wysokim, perfekcyjnym poziomie, to zarówno liczba zadań, jak i presja rośnie. Rośnie też zmęczenie. Czyli gubi nas perfekcjonizm? Też, i duże oczekiwania, czasem nie do końca sprecyzowane np. być mamą na 100 proc.? W sumie, co to tak konkretnie znaczy? Czasem wymagamy od siebie rzeczy bardzo trudnych i jeszcze chcemy to zrobić szybko i na wysokim poziomie. I to we wszystkim sferach życia? A przynajmniej w wielu. I chcemy to robić jednocześnie, a to właśnie nas gubi. Gdybyśmy robiły różne, ważne rzeczy po kolei, to myślę, że byłoby nam dużo łatwiej. Jeśli np. planujemy powiększenie rodziny, to dobrze byłoby mieć na to przestrzeń. Zwolnić tempo, potraktować siebie podmiotowo, zadbać o siebie. Przecież to wyjątkowy czas, nie tylko dla dziecka, ale i dla matki. Kiedy przychodzi dziecko na świat, warto z nim być tak długo, jak możemy. Dla jego psychorozwoju, ale też dla siebie. W końcu to życiowa rewolucja, potrzebujemy się z nią oswoić. Po co wtedy dodawać sobie zadań i presji, żeby jak najszybciej wrócić do pracy? I to wypoczęte, w takiej samej formie (albo lepszej!) niż wcześniej, z płaskim brzuchem, ułożonym perfekcyjnym planem dnia itd. Wtedy cierpimy i my, jako matki, i dziecko, które przecież czuje, że mama jest w części z nim, a w części myślami jest gdzie indziej, w zadaniach do zrobienia. Oczywiście są sytuacje życiowe, które tego wymagają, ale jeśli nie jesteśmy w takiej sytuacji, to czy na prawdę musimy sobie dokładać? Może nie trzeba wszystkiego robić na raz? W końcu nie chodzi o to, żeby rezygnować z tej kariery, ale nie trzeba wracać do pracy natychmiast, a później padać ze zmęczenia. Czy to w ogóle jest możliwe, żeby tak sobie wszystko ułożyć, żeby znaleźć czas i na pracę, i rodzinę, i jeszcze na siebie, swoją przestrzeń i potrzeby? To zależy, jakie mamy oczekiwania, jaką pracę, jak duże dzieci, jakie wsparcie innych osób. Nie ma uniwersalnej odpowiedzi. Jeśli chodzi o plan dnia, przy dobrej organizacji dużo da się „upchnąć”, tylko wtedy żyjemy tą przysłowiową kawą. Jesteśmy zmęczone, a po jakimś czasie też sfrustrowane ilością zadań. W natłoku zadań zaczyna nam brakować przestrzeni dla siebie. Natomiast, jeśli chcemy jeszcze czuć się dobrze, to powiem: nie da się wszystkiego na raz i perfekt. Trzeba coś odpuścić! Ta perspektywa może być frustrująca i niepopularna, ale jednocześnie może być uwalniająca, bo przestajemy od siebie wymagać, że musimy zrobić niemożliwe. Co by pani radziła kobiecie w takiej sytuacji? Przede wszystkim warto się siebie zapytać: dlaczego jestem taka zmęczona? Co mnie męczy? Warto przyjrzeć się zarówno sytuacji życiowej, jak i swojemu podejściu, do tego, co się aktualnie dzieje w moim życiu. Często rozwiązaniem bywa np. zaangażowanie członków rodziny w opiekę nad dziećmi lub zajęcie się domowymi sprawami – to jest ważne! Możemy poprosić męża, aby w określone dni, nas w czymś zastąpił, abyśmy miały trochę czasu dla siebie, choćby na spacer. Związek w końcu jest również po to, abyśmy mogli siebie nawzajem wspierać. Jeśli jesteśmy w ciągłym biegu, warto też zastanowić się: za czym ja tak gonię? Co jest dla mnie takie ważne? Oraz nad ogólniejszymi, ale też bardzo ważnymi, tematami: jak ja siebie widzę jako kobietę, żonę, matkę? Czasami dużo energii poświęcamy na coś, z czym się borykamy tak wewnętrznie, z jakimś lękiem, niepewnością, bezradnością, samotnością, z jakimś nieułożonym w sobie tematem. To nie zniknie, warto się tym zająć. Czy możemy same do dojść do odpowiedzi na te pytania? Często tak, choć wymaga to głębszej refleksji. Można też porozmawiać z życzliwymi przyjaciółkami albo umówić się na profesjonalną rozmowę z life coachem czy psychologiem. Takie wsparcie w innych kobietach, które są w podobnym położeniu, to taka namiastka takiej wielkiej wioski, która wspólnie wychowuje dzieci, tej wielopokoleniowej rodziny. Taka grupa przyjaciółek wspierających się nawzajem może być bardzo potrzebna. Macierzyństwo to taki moment w życiu, kiedy mamy być dla kogoś. Mniej się zajmować sobą, a być dla dziecka, szczególnie w jego pierwszych miesiącach życia. Z drugiej strony my też nie jesteśmy „studnią bez dna”, nasze potrzeby nie znikają, więc taka rozmowa z mężem czy przyjaciółkami może być tym wsparciem, które pomoże nam „naładować akumulatory”. Macierzyństwo to też moment wielu zmian, w życiu, w sobie, w ciele, w relacjach. Mamy teraz tyle metod wychowawczych, nie wiadomo, która lepsza, co robić z dzieckiem, a czego unikać, czy karmić piersią, czy butelką i do kiedy, kiedy i jak uczyć sprzątania i w jaki sposób, a jak sobie radzić z emocjami dziecka itd. Matki te dylematy przeżywają, to nie jest im obojętne, dlatego dobrze mieć grono matek, z którymi można o tym rozmawiać. Warto też w sobie układać, przemyśleć, nazywać: jaką chcę być mamą? na co chcę dziecku pozwalać? a na co nie? jakie metody wychowawcze stosować? To zmniejsza frustrację, napięcie, przynosi wewnętrzny spokój. Ale to nie jest pułapka? Nie wpadniemy przez to w perfekcjonizm i poczucie winy, że coś nam nie wychodzi? Nie chodzi mi o spełnienie idealnego, wymyślonego wzorca, a bardziej o kierunek. Jeśli sobie coś przemyślę i wiem, jaka jestem i na czym mi zależy, a na czym nie, to nie wymagam od siebie więcej niż założyłam np. jeśli wiem, że przeczytanie dziecku książeczki jest dla mnie ważniejsze niż umyte okna, to nie mam poczucia winy, gdy oglądam Perfekcyjną Panią Domu i kładę się spać ze spokojem patrząc na brudne okna. Świadomie wybieram swoje priorytety. Oczywiście, jeśli np. postanowię, że nie chcę na swoje dziecko krzyczeć, a zrobię to, to będę mieć poczucie winy. Ale! Jestem tylko człowiekiem – niedoskonałym - i z tej niedoskonałości wynikają błędy, które będziemy popełnia. Warto to rozumieć i nie stawiać poprzeczek tam, gdzie są nieosiągalne. I prosić o pomoc. To jest bardzo ważne. Ale chyba mamy z tym problem? Rzeczywiście, pracuję z kobietami i obserwuję, jak trudno im przychodzi zrezygnowanie z chęci zrobienia wszystkiego samodzielnie, bo tylko wtedy jest perfekcyjnie. Tylko właśnie przez to, są nieustannie zmęczone... Czyli możemy dać sobie prawo do tego, żeby być mamami, pracować i czuć się zmęczone? Prawo do zmęczenia, na pewno! Zmęczenie jest czymś naturalnym, gdy dużo się dzieje w naszym życiu. Pojawia się nowa sytuacja, nowy członek rodziny, hormony w nas buzują i przeżywamy, stresujemy się. Będziemy zmęczone. Nie ma szansy całkowicie go uniknąć. Warto to zaakceptować, nie ganić się za to, ale jednocześnie nie dokładać sobie, odpuszczać, prosić o wsparcie, dawać sobie czas i mieć świadomość, że perfekcyjnie nie będzie. Kinga Ślużyńska - psycholog, life coach, psychoterapeuta Dołącz do naszej społeczności mam na Facebooku #MamaBezPorównania - MTJ. Tu się nie porównujemy, nie oceniamy, nie wstydzimy przyznawać do potknięć. Jesteśmy sobą i właśnie takie jesteśmy najlepsze. Czekamy na ciebie! Artykuł opublikowany w ramach akcji #MamaBezPorównania Zobacz też: #MamaBezPorównania: z tatą na kajaki [WIDEO] Też masz już dość? Dołącz do nas! Akcja #MamaBezPorównania Współczesne modele polskich rodzin: który pasuje do was?
Co po macierzyńskim? A może własny biznes? Powrót do pracy może być przygodą!
Jeśli czujesz, że powrót do dawnej pracy po urlopie macierzyńskim to nie jest to, co cię uszczęśliwi i szukasz pomysłu na własną firmę, obejrzyj nasz film i zobacz, jak zmieniała swoje życie Ewa. Ta sumienna pracowniczka banku po urodzeniu dziecka postanowiła malować meble i sprzedawać niezbędne do tego farby kredowe. Dzisiaj na jej warsztaty trzeba się zapisywać z dużym wyprzedzeniem!
OldNewStyle to nazwa bloga i sklepu internetowego, gdzie Ewa Mihułka-Piasecka realizuje swoje marzenie o inspirowaniu kobiet do renowacji starych mebli i zabawek. Jej powrót do pracy wyglądał inaczej niż zwykle... Dzięki łatwym do użycia, a pięknym farbom kredowym uczy innych, jak tchnąć w nielubiany fotel, szafkę czy starego konika na biegunach nowe, kolorowe życie. Zobacz, jaką drogę przeszła Ewa od pracownicy banku do właścicielki sklepu z farbami i instruktorki malowania mebli - może i ty nie chcesz wracać do starej pracy? Może Ewa doda ci odwagi, by spełnić marzenie o własnej firmie?
Business English: czy pomoże ci zdobyć lepszą pracę?
Myślisz o zmianie pracy i zastanawiasz się, co zrobić, żeby dostać wymarzone stanowisko? Sprawdź, czy Business English to rozwiązanie dla ciebie!
Business English to termin, który onieśmiela wiele osób uczących się języka angielskiego. Czy słusznie? Niekoniecznie. Aby nauczyć się angielskiego języka biznesu, powinnaś znać już angielski mniej więcej na poziomie B2. Business English to nie obcy, odrębny język angielski, tylko zbiór reguł, słownictwa i wyrażeń używanych w świecie biznesu, które przydadzą ci się, jeśli pracujesz lub chcesz pracować np. w międzynarodowej korporacji, w biznesie, handlu, na wyższym stanowisku. Dlaczego warto się go nauczyć, jeśli marzysz o takiej pracy? Business English – co to jest? Business English to język angielski obejmujący m.in. zagadnienia z zakresu finansów, handlu, marketingu itp. Na kursach angielskiego biznesowego słuchacze uczą się języka przydatnego w komunikacji biznesowej – przygotowywania prezentacji po angielsku, pisani maili, prowadzenia rozmów telefonicznych, a nawet zwrotów przydatnych podczas rozmów kwalifikacyjnych. Biznesowy język angielski jest bardziej oficjalny, bardzo uprzejmy i bazuje na wyrażeniach, które musisz znać, jeśli chcesz wypaść profesjonalnie w oczach swojego pracodawcy, waszych współpracowników, klientów, itd. Business English – czy warto? Na pewno warto, żebyś nauczyła się angielskiego języka biznesu, jeśli pracujesz lub szukasz pracy w środowisku, które oparte jest kontaktach międzynarodowych, musisz używać języka biznesu w pracy na co dzień, chcesz znaleźć lepszą pracę na wysokim stanowisku albo myślisz o znalezieniu pracy za granicą. - Znajomość Business English absolutnie zwiększa szanse na rynku pracy i podnosi kwalifikacje kandydata – uważa Daniel Lewczuk, Prezes Zarządu Executive Network. - Czym wyższe stanowisko, tym jest to bardziej istotne. Nadal w środowisku korporacyjnym, w przypadku odpowiedzialności regionalnych, językiem obowiązującym jest angielski. Dotyczy to zarówno spotkań, jak i telekonferencji – wyjaśnia. Im wyższe stanowisko, tym większa potrzeba znajomości angielskiego języka biznesowego: - Znajomość Business English z pewnością zwiększa szanse na rynku pracy, zwłaszcza gdy mówimy o stanowiskach wyższego szczebla – twierdzi Natalia Gałczyńska, specjalista ds. rekrutacji w agencji Headhunters. - Podstawowa znajomość języka to zdecydowanie za mało, aby rozwijać się zawodowo. Trzeba pamiętać o podnoszeniu swoich kwalifikacji. Jeśli poważnie myśli się o swojej karierze zawodowej nie wolno stanąć w miejscu, zwłaszcza w kwestii nauki języka obcego. Business English – kursy i certyfikaty Jeśli zdecydowałaś, że nadszedł czas, aby wziąć się za swój angielski i to właśnie pod kątem języka biznesu, następnym krokiem będzie wybranie odpowiedniego kursu. Możesz zdecydować się na ogólny kurs Business English, na którym poznasz słownictwo i wyrażenia związane z różnymi aspektami pracy w świecie biznesu albo kurs przygotowujący do egzaminów, po których otrzymasz honorowane na całym świecie certyfikaty znajomości Business English. W Polsce można przygotowywać się do następujących egzaminów Business English: BEC (Cambridge English Business Certificate) – 3 egzaminy na różnym poziomie zaawansowania B1, B2 lub C1, przydatne jeśli potrzebujesz angielskiego w pracy lub chcesz pracować w biznesie; LCCI English for Business – egzaminy Londyńskiej Izby Przemysłowo-Handlowej, 3 poziomy zaawansowania (B1, B2, C1), potwierdzają znajomość Business English, a egzaminy opierają się na autentycznych sytuacjach ze świata biznesu. To, czy potrzebny ci będzie certyfikat znajomości Business English zależy oczywiście od branży, w której chcesz pracować lub w której już pracujesz. BEC lub LCCI na pewno pomogą udowodnić poza wszelkimi wątpliwościami, że znasz język biznesu, a to z kolei podniesie twoją pozycję na rynku pracy i zwiększy szansę na rozmowie kwalifikacyjnej zarówno w Polsce, jak i za granicą. Zobacz ofertę kursów językowych online w Szkole Języków Obcych Lincoln i zapisz się na lekcję pokazową online. Zobacz też: Jak szukać pracy po urlopie wychowawczym? 5 prostych kroków do sukcesu 5 rzeczy, które musisz przemyśleć zanim napiszesz CV Postanowienie noworoczne dla (przyszłej) mamy: naucz się języka!
Niedługo wracasz do pracy? Zainwestuj w siebie już teraz!
Powrót do pracy po urlopie wychowawczym jest dla wielu z nas nieunikniony. Zamiast myśleć o tym ze zgrozą i lękiem, już teraz możesz zrobić coś, by potem było łatwiej.
Do powrotu do pracy po urlopie wychowawczym musisz przygotować się nie tylko logistycznie (kto zaopiekuje się dzieckiem, czy opiekunka będzie przychodziła do domu, czy dziecko pójdzie do żłobka, kto będzie je tam odwoził, a kto odbierał – spraw do ustalenia jest mnóstwo), ale i psychicznie (jak ono zniesie rozłąkę ze mną, jak ja ją zniosę, czy dam sobie radę w pracy, czy nie zapomniałam już wszystkiego?). Jeśli łapie cię panika, że za tobą tyle miesięcy w domu – macierzyński, wychowawczy, a ty nic nie zrobiłaś, żeby lepiej przygotować się do powrotu na rynek pracy, nie katuj się takim myśleniem – zacznij działać! Urlop macierzyński – czas dla ciebie i dziecka Podczas urlopu macierzyńskiego jesteśmy naturalnie tak skupione na dziecku, że nie ma nic złego w tym, że na inne sprawy brakuje nam czasu i siły. Nie powinnyśmy tego od siebie oczekiwać: – Na macierzyńskim trudno mówić o rozwoju osobistym, oprócz odpoczynku i regeneracji – uważa Adriana Klos, psycholog. - Warto po prostu zadbać o swój odpoczynek. Jeśli ktoś może pójść z dzieckiem na spacer, nawet na pół godziny, a my w tym czasie się zdrzemniemy, to będzie dobrze. Ten okres to taki czas, żeby kobieta mogła myśleć o sobie, ale w sensie odpoczynku, dzielenia się pracą. Ważne, żeby mogła prosić o pomoc przyjaciółki, męża, rodzinę. Urlop wychowawczy – można się rozwijać Urlop wychowawczy to już inna sprawa, jest więcej czasu, lepiej się czujemy, dziecko jest starsze, można pomyśleć o tym, żeby zrobić coś dla swojego rozwoju zawodowego, jeśli mamy taką możliwość. Może to najlepszy moment, żeby zdobyć odkładane na przyszłość uprawnienia lub poprawić znajomość języka obcego? - Jeśli w tym czasie wszystko się dobrze układa i możemy sobie to dobrze ułożyć, żeby wygospodarować dla siebie trochę czasu, to warto o tym pomyśleć – uważa psycholog, przestrzega jednak, żeby nie mieć wygórowanych ambicji i nie porywać się na rzeczy, które mogą wymagać od nas zbyt wiele wysiłku i czasu. - Warto pomyśleć o swoim rozwoju w ramach wypoczynku i relaksu - podpowiada. - Ważne, żeby nie mówić sobie: "muszę za wszelką cenę coś zrobić, bo tracę czas", bo to jest czas wyjątkowy i ważny. Nie ma jednego uniwersalnego rozwiązania dla wszystkich. Każdy wybiera takie, które pasuje do jego sytuacji życiowej i rodzinnej – podkreśla psycholog. Zobacz też: Wniosek o urlop wychowawczy Wyjście do ludzi – to się przydaje! Jest sens w znalezieniu sobie takiej regularnej odskoczni od zajmowania się wyłącznie domem i dzieckiem i to nie tylko po to, żeby się rozwijać, ale też zwyczajnie po to, by złapać oddech. Ładniej się ubrać, wyjść do ludzi, porozmawiać z innymi dorosłymi – to coś, co wiele kobiet na urlopie wychowawczym bardzo sobie chwali. A skoro wracasz do pracy, warto, żebyś się do tego powrotu przygotowała wcześniej. Do zapisania się w tym czasie na kurs językowy zachęca inne mamy Kasia, która sama tak zrobiła podczas swojego urlopu wychowawczego: - Jak się nie używa języka, to się wszystko zapomina, a poza tym fajnie wyjść z domu na tę chwilę – mówi. – Zawsze mi to dobrze robiło, a poza tym miałam wrażenie, że dzięki temu jestem na bieżąco, robię coś dla siebie. No i fajnie było pogadać o czymś innym niż kupki i zupki, pośmiać się – wspomina ze śmiechem. Oprócz kursu językowego czy konwersacji, możesz też wykorzystać wolny czas w domu na czytanie blogów w języku, którego się uczysz, oglądanie filmów na YouTube itd. Powrót do pracy nie będzie taki straszny, zobaczysz! Konsultacja: Adriana Klos, psychoterapeutka z Ośrodka Rozwoju i Psychoterapii „Strefa Zmiany” w Warszawie Zobacz ofertę kursów językowych online w Szkole Języków Obcych Lincoln i zapisz się na lekcję pokazową online. Zobacz też: Postanowienie noworoczne dla (przyszłej) mamy: naucz się języka! 5 częstych obaw przed powrotem do pracy. Też je masz? Jak wychować małego poliglotę?
Co zyskuje dziecko dzięki pracującej mamie? Zdziwicie się!
Jakie są korzyści dla dziecka, kiedy mama pracuje? Niektóre z nich mogą być całkiem zaskakujące, przekonaj się sama!
Pracujesz? Twoje dziecko jest szczęściarzem! Korzyści dla dziecka wynikające z tego, że jego mama pracuje, wykraczają daleko poza fakt, że ma dzięki temu co jeść, w co się ubrać i gdzie mieszkać. Dlatego jeśli dopadają cię czasami wyrzuty sumienia, że spędzasz za mało czasu z dzieckiem albo że musi chodzić do żłobka, przeczytaj, jak wiele twoje dziecko zyskuje dzięki temu, że ty pracujesz. Możesz być zaskoczona! 1. Dzieci pracujących mam są bardziej samodzielne Jeśli pracujesz, twoje dziecko ma większe szanse być niezależne i samodzielne. Ponieważ w domach, w których rodzice pracują, ważna jest dobra organizacja czasu, więcej rzeczy dzieci wykonują samodzielnie: ubierają się same, wiedza, gdzie są ich rzeczy, pomagają w nakrywaniu do stołu i sprzątaniu po posiłkach itp. Pracujecie razem, działacie jako drużyna. To dobrze, bo samodzielność jest ważna w życiu, a współcześnie dość często dzieci są wyręczane w czynnościach, które spokojnie mogłyby wykonywać same. Obowiązki domowe to nie wyzysk dziecka, tylko część życia, nauka odpowiedzialności i umiejętności, które będą mu w życiu potrzebne. 2. Lepsza przyszłość Z badań przeprowadzonych przez naukowców z Harvardu wynika, że dorosłe kobiety, których matki pracowały, kiedy one były dziećmi, mają większe szanse na znalezienie pracy, częściej niż w przypadku dzieci niepracujących mam, jest to praca na wysokim stanowisku, częściej też zarabiają więcej niż kobiety, których mamy nie pracowały zawodowo. Jeśli chodzi o mężczyzn, którzy w dzieciństwie mieli pracujące mamy, są oni bardziej zaangażowani we wspólne prowadzenie domu i opiekę nad dziećmi. 3. Większa elastyczność Zarówno pracujące mamy, jak i ich dzieci, uczą się większej elastyczności i odróżniania spraw ważnych od tych, które mogą poczekać. Dziecko pracującej mamy może nauczyć się, że czasami musi poczekać aż ona się z nim pobawi, ale nie oznacza to, że w ogóle tego nie zrobi. Dzięki temu, że nie oczekują, że zawsze od razu dostaną to, czego chcą, w przyszłości będzie im łatwiej zachować spokój w sytuacji, gdy coś pójdzie nie po ich myśli. 4. Cenny czas z mamą Dzieci pracujących mam spędzają z nimi czas na robieniu fajnych, wartościowych rzeczy: bawiąc się z nimi, grając, czytając, wychodząc gdzieś razem, po prostu mając 100 proc. uwagi mamy. Czas po pracy, weekendy i święta to momenty, które chcemy wykorzystać jak najlepiej, bo mamy mało wolnego czasu, więc każda chwila z rodziną jest na wagę złota. 5. Uczą się szanować pieniądze "Dlaczego musisz iść do pracy?", "Nie idź do pracy!" - takie zdania rozdzierają serca pracujących mam. Kiedy jednak dziecko zaczyna rozumieć, że mama pracuje po to, żeby zarabiać pieniądze konieczne do życia, szybciej uczy się szanować pieniądze i rozumieć ideę obowiązków. 6. Podziw dla mamy Z czasem dziecko nauczy się podziwiać mamę, dla której praca nie jest tylko sposobem zarabiania na życie, ale także pasją. Jeśli lubisz pracować, nie czujesz się dobrze w domu, twoje dziecko zrozumie, że spełniona mama jest szczęśliwsza i że każdy ma prawo do swoich pasji i zaspokajania własnych potrzeb. A te są różne, tak jak różni są ludzie. W przeszłości będzie więc dawać też do tego prawo swoim partnerom i partnerkom, budując przy okazji zdrowsze i szczęśliwsze związki. Zobacz też: Dzieci pracujących mam dobrze sobie radzą. I to bardzo! Jak pracować i wychować dziecko bez niani?
Sprawdź, dlaczego twój powrót do pracy może być dobry dla rozwoju dziecka
Wracasz do pracy i martwisz się, że oddając dziecko do żłobka, wyrządzasz mu krzywdę? Przeczytaj, co odkryli naukowcy na temat rozwoju małych dzieci i przestań się zadręczać!
Mama wraca do pracy – ten moment dla większości matek nadchodzi za wcześnie. Dla Ciebie także? Martwisz się, że twoje dziecko straci na tym, że nie będzie przebywać pod twoją opieką, a żłobek wydaje ci się złem koniecznym? Możesz przestać się martwić – doniesienia ze świata nauki brzmią optymistycznie dla ciebie i twojego dziecka! Przeczytaj, co wpływa korzystnie na rozwój twojego dziecka i śpij spokojnie. Dzieci pracujących matek rozwijają się dobrze Brytyjscy naukowcy z Londyńskiej Szkoły Ekonomii i Politologi oraz Uniwersytetu w Oxfordzie odkryli, że dzieci, których mamy pracują, mają większe umiejętności niż dzieci kobiet niepracujących. Dzieci, które uczęszczają do żłobków są bardziej samodzielne, a z kolei dzieci, którymi opiekują się w tym czasie babcie, mają bardziej rozwiniętą mowę – twierdzą Brytyjczycy. Obie grupy dzieci pracujących kobiet mają też bardzo dobrze rozwinięte umiejętności społeczne i motoryczne. Naukowcy przyjrzeli się dzieciom 2- i 3-letnim. Dzieci w żłobkach uczą się samodzielności Opiekując się dzieckiem na co dzień, mamy często wyręczają je w codziennych czynnościach. Dziecko w żłobku naturalnie zachęcane jest do samodzielności: szybciej uczy się ubierania, korzystania z toalety, samodzielnego jedzenia. Przebywając wśród rówieśników uczy się też zasad funkcjonowania w grupie rówieśniczej. To przede wszystkim właśnie umiejętności społeczne i samodzielność są lepiej rozwinięte u dzieci, których rodzice pracują, ale korzystniej wypadają także rozwoju mowy i ruchowym. W ten sposób pomagamy dzieciom w rozwoju Naukowcy pocieszają, że nie tylko to, kto opiekuje się małym dzieckiem, ale to, jak spędza z nim czas, ma kluczowe znaczenie dla rozwoju nowych umiejętności dziecka. Pewne czynności, takie jak czytanie dziecku, opowiadania mu historii czy wspólne śpiewanie sprzyjają rozwojowi dziecka. O ile rodzic opiekując się dzieckiem na co dzień może świadomie wdrażać takie metody wychowawcze, które uważa za najbardziej właściwe dla swojego dziecka, pocieszające jest to, że dziecko pozostające pod opieką innych opiekunów może rozwijać się wspaniale, o ile będzie zaangażowane w różnorodne czynności w trakcie dnia. Okazuje się także, że dla rozwoju mowy dziecka, korzystne jest odwiedzanie znajomych z dziećmi i... posiadanie rodzeństwa! Kiedy dzieci są najszczęśliwsze? We wspomnianym badaniu, naukowcy postanowili także przyjrzeć się czynnościom, które sprawiają, że dzieci czują się najszczęśliwsze. Okazało się, że dzieje się tak podczas czytania im książek i...zakupów. Zaskakujące jest to, że spacery nie są najlepsze dla rozwoju motorycznego dziecka. Zdaniem autorów badania wynika to z faktu, że podczas spacerów dzieci najczęściej siedzą w wózkach. Dużo lepsze dla rozwoju ruchowego maluchów jest zaangażowanie w prace plastyczne i kreatywne. Wnioski z brytyjskiego badania są pokrzepiające: powrót mamy do pracy nie odbywa się kosztem rozwoju dziecka. Najważniejsze jest to, by dziecko miało możliwość rozwijania się poprzez urozmaicone zabawy i czynności – a to mogą zapewnić mu zarówno rodzice, jak i opiekunowie ze żłobka, nianie czy dziadkowie. Zobacz też: Turlanie po dywanie i inne zabawy ruchowe - 15 zabaw, które wspierają rozwój dziecka Przestań się martwić: twój powrót do pracy nie skrzywdzi dziecka! 15 pytań o rozwój dwulatka
Mama to świetny pracownik. Wie o tym coraz więcej firm i dlatego chętnie zatrudnia matki i zapewnia im dodatkowe benefity. Na co mogą liczyć pracujące mamy?
Jeszcze do niedawna młode mamy wracające po urlopie macierzyńskim na rynek pracy nie miały łatwo. Macierzyństwo było przez wielu pracodawców traktowane jako stygmat, a kobieta, która niedawno urodziła, była w ich oczach nieefektywnym pracownikiem, który ciągle chodzi na zwolnienia z powodu dziecka. Na szczęście ten stereotyp powoli odchodzi w zapomnienie, a firmy zaczynają doceniać matki jako pracowników. Doskonale wiedzą, że z powodu wielu obowiązków, jakim musi sprostać młoda mama (opieka nad dzieckiem, prowadzenie domu, dbanie o domowy budżet) sprawia, że kobiety, które mają dzieci, są świetnie zorganizowane, wielozadaniowe, odpowiedzialne, doskonale potrafią radzić sobie w trudnych sytuacjach i szybko podejmować decyzje. Dlatego posiadanie dziecka coraz rzadziej staje się przeszkodą w zatrudnieniu, przeciwnie – pracodawcy wychodzą młodym rodzicom naprzeciw i proponują dodatkowe benefity. Benefity dla pracujących mam Coraz więcej pracodawców wie, że młoda mama jest dobrym pracownikiem, na którym można polegać, a wszystkie trudności związane z łączeniem pracy zawodowej z opieką nad dzieckiem można w prosty sposób rozwiązać, oferując dodatkowe benefity i wsparcie. Na co mogą liczyć pracujące mamy? Sprawdziliśmy to w firmie Nokia – jednym z największych pracodawców w branży IT we Wrocławiu. Rodzice mogą otrzymać chociażby dofinansowanie do żłobka, przedszkola czy niani – to zdecydowanie ułatwia zorganizowanie opieki nad maluchem, gdy rodzice są w pracy. I choć firmy nie mają obowiązku oferować dofinansowania na opiekę nad dzieckiem, to część z nich, jak np. Nokia, to robi. Czy pracownicy chętnie z tego korzystają? Zdecydowanie tak, co pokazują dane firmy Nokia, gdzie tylko w październiku tego roku z takiego dofinansowania skorzystały 372 osoby. Sporym wydatkiem jest też wyprawka do przedszkola i szkoły, zwłaszcza gdy rodzice muszą kupić zeszyty, przybory do pisania i inne szkolne akcesoria kilku maluchom. Ten problem również dostrzegli pracodawcy, którzy oferują dofinansowanie edukacyjnych wydatków. W Nokii do tej pory z skorzystały z tego benefitu 254 osoby, ale pracownicy wciąż mogą składać wnioski, ponieważ oferta dofinansowania wyprawki nie jest ograniczona jedynie do pierwszego szkolnego miesiąca. Aby ułatwić rodzicom zapewnienie opieki swoim pociechom w okresie wakacyjnym, pracodawcy oferują także dofinansowania do wypoczynku dla dziecka. Za dodatkowe pieniądze maluchy mogą wyjechać na kolonie, obozy sportowe czy wycieczki. Rodzice doceniają ten gest i chętnie korzystają z dofinansowania wakacji (w Nokii do tej pory wniosek w tej sprawie złożyło 114 osób). Wydaje Ci się, że aby otrzymać takie dofinansowanie, konieczne jest przejście wielu długotrwałych procedur? Nic bardziej mylnego! „Sam proces otrzymania świadczeń jest bardzo łatwy. Wystarczy kontakt z naszą komisją socjalną, która przekieruje do miejsca, gdzie można pobrać odpowiedni wniosek, który następnie jest przesłany do komisji i rozpatrywany” – mówi Aneta Raczek, HR Site Manager z firmy Nokia. Pracodawcy pamiętają też o dzieciach swoich pracowników i przygotowują dla nich niespodzianki na wyjątkowe okazje takie jak Dzień Dziecka czy mikołajki. Na przykład tegoroczny Dzień Dziecka pociechy pracowników Nokii spędziły na zamku Topacz. Na maluchy czekały liczne atrakcje, m.in. malowanie buzi, puszczanie ogromnych baniek mydlanych, dmuchańce do skakania, a nawet strefa naukowa z planetarium. Impreza cieszyła się ogromnych powodzeniem – wzięło w niej udział ok. 2 tys. osób! Z okazji mikołajek natomiast na maluchy zawsze czekają upominki od firmy, w której pracują rodzice. To miłe gesty, które zacieśniają relacje między pracodawcą a pracownikiem i udowadniają rodzicom, że firma troszczy się nie tylko o nich, ale o ich całą rodzinę. A co z ciągle jeszcze pokutującym mitem, że mama ciągle chodzi na zwolnienia z powodu dziecka? Jak się okazuje i to można rozwiązać. Wystarczy zapewnić rodzinom dobrą opiekę medyczną. Pracownicy Nokii korzystają z prywatnej opieki w placówkach Luxmed, gdzie maksymalny czas oczekiwania na wizytę u specjalisty wynosi 10 dni, a u pediatry dla chorego dziecka – zaledwie 24 godziny. Pracownicy korzystają z pakietu medycznego na koszt firmy, zaś dołączenie pakietu dla pozostałych członków rodziny, np. współmałżonka czy dziecka, to naprawdę niewielki wydatek. To w połączeniu z elastycznymi godzinami pracy sprawia, że pogodzenie życia zawodowego i opieki nad maluchem wcale nie jest takie trudne. A korzystają na tym zarówno pracownicy, jak i pracodawcy, którzy zyskują zmotywowaną i dobrze zorganizowaną osobę w zespole. A jak jest u Was w pracy? Czy Wasi pracodawcy również dbają o młodych rodziców, przygotowując dla nich specjalne benefity?
Godzenie pracy z macierzyństwem: to zrozumie tylko pracująca mama!
Godzenie pracy z życiem rodzinnym wymaga nie lada sprytu i dostosowania się do rzeczywistości. Pracujące mamy wiedzą o tym doskonale! Oto sytuacje, które znają tylko one.
Praca i macierzyństwo są do pogodzenia, choć bywa trudno - o tym wiemy wszyscy. Życie pracującej mamy obfituje w doświadczenia, których nie zrozumie nikt inny poza… drugą pracującą mamą! Oto sytuacje, które są udziałem pracujących matek: od odciągania pokarmu w pracy, przez telefony ze szkoły podczas zebrania, po pracę w domu. Odciąganie pokarmu Czy zdarzyło ci się po powrocie do pracy po urlopie macierzyńskim odciągać pokarm w toalecie? A może robiłaś to przy biurku lub byłaś szczęściarą i miałaś osobny pokój, w którym mogłaś spokojnie wyciągnąć laktator? Zgodnie z prawem mamie karmiącej piersią jedno dziecko przysługują 2 pół godzinne przerwy na karmienie, matce karmiącej dwoje dzieci – 2 przerwy po 45 minut. W praktyce wygląda to tak, że karmiące pracujące mamy najczęściej wychodzą wcześniej z pracy, niektóre jednak muszą odciągać pokarm w pracy przy pomocy laktatora. Rozpaczliwe sceny przed wyjściem z domu „Mamo, dlaczego musisz iść do pracy?”, „Mamusiu, zostań tu ze mną” – każda z nas była w tej sytuacji. Pracująca mama musi zderzyć się z przejawami braku zrozumienia, że musi pracować - ze strony dziecka najczęściej, bo ono chciałoby mieć ją ciągle przy sobie, ale czasem też ze strony niepracujących mam lub starszych osób, u których w domach mamy zajmowały się wyłącznie domem i dzieckiem. Zakupy internetowe… w pracy Doba jest stanowczo za krótka dla pracującej mamy! Kiedy już wracasz do domu, odbierając po drodze dziecko ze żłobka/przedszkola/szkoły (niepotrzebne skreślić), masz jeszcze tysiąc rzeczy do zrobienia, nie ma więc szans, żebyś ze wszystkim zdążyła. Dlatego nic dziwnego, że część spraw związanych z dziećmi, mamy załatwiają… w pracy. Szybki zakup kombinezonu na zimę, książek do dziecięcej biblioteki czy wyprawki szkolnej wykonuje więc w godzinach pracy, z duszą na ramieniu, że pracodawca ją na tym przyłapie. Jedzenie na wynos Niektóre kobiety są tak zorganizowane, że gotują w weekend obiady na cały tydzień, inne za nic w świecie nie chciałyby spędzić tego czasu w kuchni, wolą poświęcić go dziecku, sobie i tysiącom innych rzeczy, na które czas jest tylko w weekend. Dlatego w świecie pracującej mamy jedzenie na wynos jest kołem ratunkowym, po które sięga z wdzięcznością. Jaka przerwa obiadowa? Skoro o jedzeniu mowa, pracująca mama nie zawsze ma czas zjeść obiad w pracy. To przecież doskonały moment, żeby wykonać kilka odkładanych telefonów: umówić dziecko do dentysty, siebie do fryzjera, zapisać męża na kurs gotowania, a drugie dziecko na półkolonie… Wolne minuty nigdy nie są wolne, nie łudźmy się! Torba do pracy to kopalnia skarbów Kiedyś nosiłaś w torebce do pracy kosmetyki, notes, okulary, ładowarkę, portfel i chusteczki, teraz dodatkowo masz w niej (w zależności od wieku dziecka) papierki po cukierkach, smoczki i opakowania na nie, mokre chusteczki, pieluszkę, woreczki do przechowywania pokarmu, laktator, kredki, kolorowanki, grzechotki… Nie sposób wymienić wszystkiego! Plamy na ubraniu Mleko na bluzce? Która mama tego nie zna! Nieco gorzej, kiedy zauważasz je dopiero po przyjściu do pracy! Na dodatek plamy po mleku tak trudno schodzą (spróbujcie szarego mydła – nie raz wybawiło mnie z opresji!). Jeśli myślisz, że ze starszym dzieckiem będzie łatwiej w tym względzie, nie oszukuj się: dojdą marchewka, brokuły i banan! Kawa! Pracująca mama ma swoją najlepszą przyjaciółkę, powiernicę i spowiednika: kawę. Bez mocnej kawy ani rusz! Nieprzespane noce będą zdarzać się zawsze, wczesne pobudki, żeby zdążyć odprowadzić dziecko do przedszkola przed przyjściem do pracy – to wszystko rzeczywistość pracującej matki. A jak jej sprostać bez kawy? Rozmiar kubka zależy od wymiarów nocnej tragedii: zwykłe wieczorne problemy z zagonieniem dzieci do łóżka + wczesna pobudka = kubek kawy; nocna choroba dziecka = 3 kubki, ząbkujące niemowlę w domu = wiadro. Droga do pracy Pracujące mamy potrafią docenić czas przeznaczony na dojeżdżanie do pracy. Jeśli po drodze odprowadzają dziecko do żłobka lub przedszkola, cenią sobie te chwile z dzieckiem – po drodze można porozmawiać, podziwiać kwiatki, zbierać kasztany (choć nie czarujmy się: częściej po prostu pędzimy, żeby zdążyć!). Kiedy są same, pracujące mamy mogą nareszcie czytać książkę, zobaczyć, co słychać na Facebooku – ten czas jest dla nich, bez poczucia, że zabierają uwagę dziecku lub nie załatwiają ważnych spraw. Z powrotami bywa gorzej: korki, pospiech, wizja godziny zamknięcia przedszkola lub samotnego dziecka na świetlicy – to bywa stresujące. Duma! Najważniejsze na końcu: pracująca mama ma wszelkie prawo do tego, żeby odczuwać dumę z siebie. Pracuje, wychowuje dzieci i udaje jej się to wszystko, nawet jeśli czasem ma wrażenie, że niczego nie dopina na ostatni guzik. Są badania, które mówią o tym, że dzieci pracujących matek odnoszą w życiu sukcesy – warto trzymać się tej myśli! Nasze dzieci też kiedyś będą z nas dumne. Zobacz też: Czy wybrałaś dobry moment na powrót do pracy? QUIZ Godzenie pracy i rodziny: wiemy kiedy i komu jest łatwiej! Dzieci pracujących matek dobrze sobie radzą. I to bardzo!
Dlaczego nikt nie chce wierzyć, że matki świetnie sobie radzą i w domu i w pracy?
Powrót do pracy po długim urlopie macierzyńskim, czy wychowawczym, jest bardzo trudny dla kobiety. Oprócz problemów emocjonalnych związanych z pozostawieniem dziecka pod opieką babci/niani, dochodzi stres jak sobie poradzą w pracy po tak długiej przerwie. Na pewno nie pomaga w tym także podejście pracodawców, którzy niestety świeżo upieczoną mamę, traktują jak pracownika II kategorii. Zazwyczaj stereotypowo myśli się o niej: Będzie chodzić na zwolnienia. Będzie chciała wychodzić wcześniej z pracy. Nie będzie się w stanie skupić na pracy. Trudno będzie na niej polegać, bo nigdy nie wie, kiedy dziecko zachoruje. Nie będzie wyjeżdżać w delegacje i na szkolenia. Praca po godzinach – można zapomnieć o tym. Młoda kobieta = problemy. Zaraz zajdzie w ciążę i zniknie na 3 lata. Oczywiście nie bądźmy hipokrytami. Wiemy, że są mamy, które czasem wykorzystują sytuację rodzinną i pozwalają sobie na częste zwolnienia, wymuszając na lekarzach kilka kolejnych dni na opiekę nad dzieckiem. Większość kobiet powracających na rynek pracy, jest jednak tego zaprzeczeniem. Zatrudnienie takiej pracownicy może okazać się strzałem w dziesiątkę. Dlaczego? Czy znacie kogoś lepiej zorganizowanego niż mamę 2/3/4 dzieci? Logistykę taka kobieta ma w małym palcu! Czytaj: Mama zorganizowana Taka mama jest pracowita, szybka i efektywna. Nie będzie przesiadywać na kawce z koleżankami, bo najzwyczajniej w świecie będzie spieszyć do domu. Owszem, dzieci chorują, ale coraz więcej mam pracuje zdalnie, co nie ma znacznego wpływu na wykonywaną pracę. Mama która pozostaje w domu z dzieckiem, potrafi być efektywna on-line. Priorytety takiej kobiety są nastawione na efekt i sukces. Po długim czasie spędzonym z dzieckiem w domu, dąży do szybkich rezultatów w pracy. Ustalają we właściwy sposób priorytety i są na tym skoncentrowane. Kobieta, która już ma dzieci i wraca na rynek pracy, naprawdę nie robi tego tylko po to, by zajść w kolejną ciążę i kolejne 3 lata spędzić na zwolnieniach i urlopach. Warto walczyć ze stereotypami odnośnie matek w pracy. Przez takie niekorzystne ich postrzeganie, tracą one dużo, chociażby wysokość pensji, czasem abstrakcyjnie różną od tej, którą proponuje się mężczyznom. Łączenie pracy z wychowywaniem dziecka, to trudne zadanie. Jest to jednak w dużej mierze kwestia dobrej organizacji, umiejętnego ustalania priorytetów, ale i współpracy z partnerem. Z własnego doświadczenia wiem, że jest to możliwe. Trudne, ale możliwe :-) A Ciebie spotkała kiedyś jakaś dyskryminacja z racji tego, że jesteś matką? Ciąża to nie choroba - nie zwalniam się! Przestań się martwić - twój powrót do pracy nie krzywdzi dziecka!
Jak założyć sklep internetowy? Poradnik krok po kroku dla mam
Jeśli myślisz o założeniu sklepu internetowego, ale nie wiesz, jak się do tego zabrać, przygotowaliśmy dla ciebie poradnik. Przeczytaj, co musisz zrobić, żeby stać się właścicielką e-sklepu.
Sklep internetowy to interesujący pomysł na biznes dla mam, które chcą wrócić do pracy po urlopie wychowawczym lub macierzyńskim. Prowadzenie i założenie sklepu internetowego jest tańsze niż otwarcie sklepu stacjonarnego. Plusem prowadzenia sklepu internetowego są elastyczne godziny pracy i możliwość pracy z domu – wszystkie wiemy, jakie to ważne, kiedy ma się małe dzieci. Nic więc dziwnego, że ten rodzaj działalności gospodarczej cieszy się popularnością wśród matek szukających swojej drogi zawodowej. Urodzenie dziecka często przewraca nasze życie do góry nogami w kwestiach zawodowych – wiele mam nie chce wracać do starej pracy, chcą znaleźć rozwiązanie, które pozwoli im pracować w bardziej elastycznym wymiarze godzin i spędzać więcej czasu z dzieckiem. Zmieniają się też nasze zainteresowania, dlatego wśród matek zakładających własną działalność gospodarczą, dużą popularnością cieszą się pomysły na biznes związane z dziećmi i macierzyństwem. Matki szyją ubranka dziecięce, maskotki, torby do przewijania, otwierają sklepy z zabawkami, artykułami do dekoracji pokoików dziecięcych. Poprosiliśmy firmę Dreamcommerce, dostawcę oprogramowania gotowych sklepów internetowych Shoper, o rady, jak uruchomić e-sklep. Oto 7 wskazówek: Pomysł na sklep internetowy Zakładając sklep internetowy musisz zacząć od decyzji, co chciałabyś w tym sklepie sprzedawać. Może będzie to coś, co będziesz produkować sama – może szyjesz ładne ubranka dla dzieci albo tworzysz zabawki? Rękodzieło to częsty wybór młodych mam, które oferują w swoich sklepach oryginalne produkty dobrej jakości. Asortyment sklepu internetowego nie musi być duży, najważniejsza jest jakość. Oprogramowanie sklepu internetowego Do otwarcia sklepu internetowego będziesz potrzebować odpowiedniego oprogramowania. Skąd je wziąć? Możesz stworzyć swój e-sklep od podstaw z pomocą informatycznych magików albo kupić gotowe oprogramowanie. Ten drugi model nazywa się SaaS (ang. Software as a Service). To najprostsza opcja, bo do założenia sklepu z wykorzystaniem tego typu narzędzia potrzebujesz tylko komputera (a wystarczy nawet tablet!) z dostępem do internetu. - Przy korzystaniu z gotowego oprogramowania, założenie własnego sklepu internetowego może zamknąć się już w kwocie 1000 zł – mówi Tomasz Tybon, dyrektor ds. marketingu i sprzedaży w Dreamcommerce. Plusem takiego rozwiązania jest to, że nie musisz się znać na sprawach technicznych, ani posiadać infrastruktury informatycznej - dostawca gotowego oprogramowania dla e-sklepu zadba o całą technologię, zaoferuje ci też aktualizację systemu oraz bezpłatną pomoc (ale musisz to wcześniej koniecznie sprawdzić - niektóre firmy każą sobie płacić za pomoc w prowadzeniu sklepu!). Adres www sklepu internetowego Zakładając sklep internetowy, już na samym początku musisz wykupić odpowiednią domenę, czyli adres www. Dobry adres jest ważny: powinien być krótki i chwytliwy, tak żeby twój klient mógł łatwo go znaleźć i zapamiętać. Długie i skomplikowane adresy nie zapadają w pamięci, ryzykujesz więc tym, że klient nie będzie wracał do twojego sklepu. Domeny nie muszą być drogie, można je kupić nawet za symboliczną złotówkę. Wygląd sklepu internetowego Wszystkie wiemy, że ładny sklep internetowy, po którym łatwo się poruszać, to podstawa. Jeśli wchodząc do sklepu internetowego, nie możesz nic znaleźć, formularze rejestracyjne są zawiłe, a wygląd strony mało nowoczesny i nieprofesjonalny, szybo się zniechęcisz. Pamiętaj o tym, wybierając oprawę graficzną swojego e-sklepu. Wybierając szablon upewnij się też, że jest stworzony w technologii responsywnej (RWD). Dzięki temu twoi klienci będą mogli wygodnie przeglądać ofertę i robić zakupy na komputerze, telefonie i tablecie. Pamiętaj też, że zdjęcia produktów muszą być ładne i dobrej jakości – wszyscy kupujemy oczami, prawda? Metody płatności i dostawa w sklepie internetowym Czym kierujesz się, robiąc zakupy w sieci? Zapewne szukasz promocji i atrakcyjnych cen. Nie bez znaczenia jednak jest też forma płatności, którą oferuje sklep. Wygodniejsze od tradycyjnego przelewu jest zapłacenie szybkim przelewem, kartą lub przez PayPal. Weź to pod uwagę zakładając swój sklep internetowy. Dużym plusem dla klienta jest też wybór opcji dostawy – oprócz poczty i kuriera, popularne są tańsze rozwiązania – paczkomaty i paczka w Ruchu. O tym wszystkim musisz zadecydować na poczatkowym etapie zakładania e-sklepu. Prawo a sklep internetowy Sprzedaż przez internet objęta jest regulacją prawną. Kupując online klient ma ustawowe prawo odstąpienia od umowy w ciągu 14 dni, musi również potwierdzić, że zamawia produkt z obowiązkiem zapłaty. Sklep powinien posiadać regulamin, bo to podstawa prawna zawarcia zdalnej umowy z klientem. Taki dokument powinien być dopasowany do specyfiki e-sklepu oraz regulować wszystkie kluczowe kwestie związane z jego funkcjonowaniem - zapytaj o to już przy pierwszych kontaktach z biurem obsługi klienta swojego dostawcy oprogramowania. Promocja nowego sklepu internetowego Kiedy będziesz miała już za sobą decyzje z powyższych punktów, pora na promocję twojego nowego sklepu internetowego. Musisz założyć fan page na Facebooku i prowadzić je sama lub wynająć do tego profesjonalistów, którzy znają wszystkie tajemnice sukcesu firmy w mediach społecznościowych. Wybierając gotowe oprogramowanie sklepu internetowego, możesz też zdecydować się na usługę "Sklep z zamówieniami" - w jej ramach, w cenie sklepu powinnaś dostać obsługę kampanii Google AdWords, która dostarczy ci pierwszych klientów już na starcie. Dzięki temu twój sklep nie zaginie w gąszczu wyszukiwań w Google – to ważne! Konsultacja: Tomasz Tybon, dyrektor ds. marketingu i sprzedaży w Dreamcommerce, dostawcy oprogramowania gotowych sklepów internetowych Shoper. Zobacz też: Chcesz założyć firmę? "Z młodym biznesem jest jak z dzieckiem" [WYWIAD] Zobacz, jak można zarabiać na własnej pasji - Zjawiskowe ubranka dla lalek Barbie (i nie tylko) Zakupy w sieci: kurs bezpiecznych zakupów w internecie
Mamy rezygnują z pracy. Czy to efekt programu Rodzina 500+?
Eksperci rynku pracy przyznają, że coraz więcej kobiet korzystających z programu Rodzina 500+ woli zostać z dziećmi w domu, niż pracować za kwotę podobną do świadczenia przy dwójce lub trójce dzieci.
Według aktualnych danych 40% pracodawców ma problem ze znalezieniem pracowników. Czy winny jest program Rodzina 500+? Czy kobiety wolą być w domu? Przy dwójce (500 zł) lub trójce (1000 zł) dzieci wartość świadczeń w ramach programu Rodzina 500 + jest bliska wysokości najniższych krajowych pensji. Od 2016 roku pracownik zarabiający najniższą krajową otrzymuje do ręki ok. 1355 zł (1850 zł brutto). Niższa pensja jest naruszeniem praw pracowniczych. Przeczytaj: Kto dostanie 500 zł na dziecko? Mama wraca do pracy? Niepracujących kobiet jest w Polsce ok. 819 tys. Ponad połowa ma wykształcenie średnie lub wyższe. Ich brak aktywności zawodowej oznacza utratę cennych pracowników. Tymczasem blisko 40% firm już teraz narzeka na trudności w znalezieniu wykwalifikowanej kadry. Według szacunków finansowanie z programu Rodzina 500+ może w dłuższym terminie ograniczyć aktywność zawodową wśród rodziców o kolejne 235 tys. osób. Zobacz: Nowy pomysł rządu w sprawie 500+ Rezygnacja z pracy to konsekwencje także dla samych kobiet. „Długotrwale bezrobotne panie mogą spotkać trudności w powrocie na rynek pracy. Konieczna będzie aktywizacja zawodowa. Jeśli nie zakończy się ona sukcesem, kobiety będą skazane na głodowe emerytury” – wyjaśnia Monika Dubiel, kierownik regionu w agencji pracy i doradztwa personalnego InterKadra. Zobacz także: Ile średnio wydajemy na dziecko? Ile wydajecie na jedzenie miesięcznie? źródło: infoWire.pl
Wysyłasz CV? Sprawdź, dlaczego warto to zrobić w poniedziałek
Wracasz do pracy i zastanawiasz się, co zrobić, żeby twoje CV nie przepadło w stosie innych aplikacji? Wiemy, jak zwiększyć szanse na zaproszenie na rozmowę o pracę.
Poszukiwanie pracy po urlopie wychowawczym (ale też w każdym innym momencie) oznacza potrzebę uzbrojenia się w cierpliwość. Najpierw musisz przygotować dobre CV, przejrzeć ogłoszenia o pracę, wybrać te, które najbardziej ci odpowiadają, wysłać swoją aplikację, a potem.... czekać. Szukając pracy po urlopie wychowawczym, musisz być przygotowana na to, że telefon nie rozdzwoni się natychmiast po pierwszym wysłanym CV. Czasami musi upłynąć nawet kilka miesięcy zanim dostaniesz odpowiedź na wysłane CV. Statystyki mówią, że zaproszenie na rozmowę o pracę przychodzi około setnej wysłanej aplikacji. Kiedy najlepiej wysłać CV? Po pewnym czasie poszukiwanie pracy przestaje ekscytować, a zaczyna nużyć. Spędzasz całe godziny, dni i tygodnie na przeglądaniu i odświeżaniu stron internetowych z ogłoszeniami o pracę. Po pewnym czasie tracisz nadzieję, że ktoś w ogóle się odezwie. To nie jest dobry okres w życiu. Czytasz rady, jak przygotować dobre CV, osiągasz w tym mistrzostwo, a telefon nadal milczy? Być może dzieje się tak dlatego, że wysyłasz swoją aplikację w złym dniu tygodnia! Dlaczego dzień, w którym wysyłasz CV ma znaczenie? Portal z ogłoszeniami o pracę – Bright – przeanalizował ponad pół miliona odpowiedzi na ogłoszenia i okazało się, że szansę na odpowiedź od potencjalnego pracodawcy zwiększają się, kiedy wysyłamy CV w poniedziałek. Zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną jest w przypadku CV wysłanego w ten dzień większe niż w pozostałe dni tygodnia – otrzymuje je ponad 30 proc. kandydatów. Najgorszym dniem na aplikowanie w sprawie pracy jest niedziela – tylko 14 proc. poszukujących pracę otrzymuje odpowiedź na CV wysłane tego dnia. Zdaniem analityka Bright.com, Jacoba Bollingera, poniedziałek jest dobrym dniem, bo to początek tygodnia, a rekruter jest wtedy bardziej wypoczęty i... pracowity – czyta więc więcej przesłanych do niego aplikacji. Pod koniec tygodnia jego zapał maleje, a skrzynka pocztowa pęka w szwach. Dlaczego warto wysłać CV w poniedziałek? Skoro już wiesz, dlaczego warto wysłać CV w poniedziałek, upewnij się, że twoje CV jest dobrze napisane, wysyłaj, a potem zastanów się, w co się ubrać na rozmowę o pracę! Zobacz też: Jak szukać pracy po urlopie wychowawczym? 5 kroków do sukcesu Szukam pracy - rady dla mam Jak napisać idealne CV - film
Dzieci pracujących matek dobrze sobie radzą. I to bardzo!
Nie martw się już dłużej. Twoje dziecko nie cierpi na tym, że pracujesz. Sprawdź, co odkryli naukowcy z Harvardu. Jest się z czego cieszyć!
Poczucie winy to chleb powszedni każdej matki, tej pracującej chyba szczególnie. Mamy często boją się, że ich powrót do pracy skrzywdzi dziecko – odbije się na ich wzajemnej relacji, sprawi, że dziecko będzie tęsknić, a jego emocjonalne potrzeby nie zostaną zaspokojone. Pracujące mamy wyrzucają sobie, że mają za mało czasu dla dzieci. Zawsze jest jakiś dobry powód, by nakarmić poczucie winy: a to pozornie niewinne pytanie padające z ust niepracującej mamy: "nie boisz się zostawiać dziecka z obcą osobą?", a to przedszkolne przedstawienie, na które nie uda nam się wyjść z zebrania. Czy słusznie tak się zadręczamy? Praca matki nie krzywdzi dziecka W świecie nauki nie brakuje dowodów na to, że dziecko, które chodzi do żłobka czy przedszkola nie rozwija się gorzej od swoich rówieśników pozostających w domu z mamą i że praca zawodowa matki nie odbija się negatywnie na emocjonalnej więzi łączącej ją z dzieckiem. Okazuje się także, że dzieci pracujących matek nie tylko same będą dobrze sobie radzić w życiu zawodowym, ale całkiem możliwe, że nawet poradzą sobie... lepiej od dzieci, których mamy nie pracują! Tak przynajmniej wynika z badań przeprowadzonych przez naukowców z Harvardu, którzy zebrali dane od 50 tys. osób z 24 krajów, a ich wnioski były współmierne dla ludzi z różnych kultur i miejsc zamieszkania. Córki pracujących matek odnoszą sukcesy Szczególne powody do radości mają mamy dziewczynek: córki pracujących kobiet odnoszą większe sukcesy w życiu zawodowym niż ich rówieśnicy. Poza tym więcej zarabiają i częściej pełnią funkcje kierownicze – wynika z danych naukowców z harwardzkiej Szkoły Biznesu. Dla przykładu, w Stanach Zjednoczonych córki pracujących matek zarabiają średnio o 23 proc. więcej od swoich koleżanek, których mamy nie pracowały. Wnioski naukowców są podobne dla wszystkich krajów: na całym świecie dorosłe kobiety, które dorastały w rodzinie, w której mama pracowała zawodowo, mają nie tylko większe szanse na znalezienie zatrudnienia, ale też częściej piastują wysokie stanowiska. Tradycyjne role nie dla dzieci pracujących kobiet O ile córki pracujących matek zyskują finansowo, o tyle ich synowie czerpią korzyści w czysto ludzkim wymiarze – w dorosłym życiu okazują się bardziej zaangażowanymi ojcami i partnerami, którzy nie wzbraniają się przed obowiązkami domowymi. Dorośli synowie pracujących matek zajmują się dziećmi przeciętnie 7,5 godziny tygodniowo więcej niż mężczyźni, których mamy nie pracowały. Częściej też sami mają pracujące żony. To po raz kolejny dowodzi, że wzorce, które wynosimy z domu są nie do przecenienia i że to my, rodzice, na długie lata - o ile nie na całe życie - modelujemy zachowania naszych dzieci. Prof. Kathleen McGinn, współautorka badania, zauważa, że dzieci pracujących mam rzadziej przywiązują się do tradycyjnego podziału ról na ojców-żywicieli rodzin i matki-opiekunki ogniska domowego i ma to odniesienie do badanych z różnych krajów i kultur. Pora docenić pracujące matki! Warto podkreślić – co robi prof. McGinn w wypowiedzi dla CNN Money – że z badania nie wynika, że dzieci pracujących mam są szczęśliwsze, czy że są lepszymi ludźmi. Nie stwierdza też, że pracujące mamy są lepszymi matkami: "Wniosek jest tylko taki, że córki pracujących mam mają większe szanse na znalezienie zatrudnienia i piastowanie kierowniczych stanowisk, a ich synowie spędzają więcej czasu w domu". Instynkt macierzyński sprawia, że mamom jest trudno zdecydować się na powrót do pracy, ale badania takie jak to, pokazują, że niepotrzebnie się martwią: ich dzieci mogą na tym zyskać. Komentująca wyniki badania socjolożka Sarah Damaske z Uniwersytetu Stanowego w Pensylwanii (USA) zauważa jednak, że praca kobiet nadal jest często niedoceniana w rodzinach. W rozmowach z dziećmi często słyszy określenie: "mama tylko pomaga" w domowym budżecie - nawet jeśli pracuje przez 8 godzin dziennie. W tym wypadku nie można mówić o zmianie tradycyjnego postrzegania roli mężczyzny i kobiety w zapewnieniu rodzinie finansowego bezpieczeństwa. "To ważne, żeby dzieci wiedziały, że praca matki ma duże znaczenie dla rodziny" - podkreśla socjolożka. Nie sposób się z tym nie zgodzić, drogie mamy. I leży to nie tylko w naszym interesie, ale też w interesie naszych dzieci i ich przyszłych żon i mężów. Doceńmy się więc same i pozwólmy bliskim nas doceniać. Zobacz też: Dom, praca i dziecko - jak to pogodzić i nie zwariować? Pracująca mamo, podziwiam Cię i wielbię! Powrót do pracy
Mama idzie do pracy ‒ ma poczucie winy, czy wręcz przeciwnie?
Nieważne czy wychodzisz na chwilę, by zaszaleć na wyprzedażach, czy idziesz do pracy, poczucie winy może Ci zepsuć cały dzień.
Widok wpatrzonych w Ciebie oczu dzieci, które potrafią zagrać na Twoich uczuciach jak wirtuoz na skrzypcach, pozostaje w Twoim sercu przez cały czas nieobecności. I choć wiesz, że "musisz, inaczej się udusisz", to jednak analizujesz i rozkładasz na czynniki pierwsze swoją decyzję. Którą z mam jesteś? Rozdźwięk pomiędzy tym, co byś chciała, a co musisz zrobić – czasem jest duży. Kiedy po raz pierwszy wyjść bez dziecka? Kiedy wrócić do pracy? Na te pytania nie odpowie Ci nikt... oprócz Ciebie samej. I choć decyzja jest trudna, musisz ją podjąć. O czym musisz pamiętać? Przede wszystkim musi być zgodna z tym, co podpowiada Ci serce, intuicja, albo niestety... budżet domowy. 1. Jestem matką, która MUSIAŁA po 6 m-cach wrócić do pracy Łatwiej jest taką decyzję podjąć kobiecie, która musi pracować i zarobić na utrzymanie rodziny. Przymus nie pozostawia pola manewru i choć kobiecie jest ciężko, to robi to dla dobra swoich bliskich i po to, by zapewnić swojemu dziecku jak najlepsze warunki do życia. Nie mówimy tu o robieniu kariery, ale o prawdziwym przymusie! 2. Jestem matką, która WYTRZYMAŁA 6 m-cy i uciekła z domu Gotowanie, pranie, sprzątanie, przewijanie, karmienie i od nowa. Co to za życie? Kocham swoje dziecko, ale więcej mu dam z siebie, gdy ja sama będę szczęśliwa, niż unieszczęśliwię siebie i maluszka przy okazji. Czy można potępiać kobiety, które choć nie muszą, bo nie mają przysłowiowego noża na gardle wracają do pracy? Nie, to ICH wybór. Jeżeli czują, że to ich droga i że w kilka godzin po pracy stęsknione są w stanie dać dzieciom więcej z siebie, niż będąc z nimi cały dzień, to trzeba uszanować ich decyzję. 3. Jestem matką, która ZOSTAŁA z dzidziusiem, bo kocha go nad życie Byłam w domu 3 lata. Dałam dziecku wszystko co mogłam najlepszego, bo uwielbiam patrzeć jak dorasta, jak zmienia się każdego dnia, poznaje nowe rzeczy. Chciałam sama nauczyć go życia, najprostszych czynności. Te wspólne 3 lata niesamowicie zbliżyły nas do siebie i wytworzyły więź, która mam nadzieję przetrwa wszystkie burze. Teraz nastąpił czas rozstania. Przedszkole i kontakt z rówieśnikami dadzą mu obecnie więcej, niż siedzenie ze mną w domu. 4. Jestem matką, która SIEDZI w domu z dzieckiem, bo tak wypada Jestem zmęczona i wszystkim dookoła z chęcią opowiadam, jak okropne życie wiodę. Jak nudna jest rola matki, jak bardzo poświęcam się dla dziecka i świata, jak niegrzeczne jest moje okropne dziecię. Czy taka matka daje dziecku więcej, niż inne? Czy dziecko nie odczuwa zmęczenia i frustracji matki i nie ma poczucia, że jest problemem dla przemęczonej i znudzonej monotonią mamy? 5. Jestem matką, która CHCE mieć kontrolę nad dzieckiem przez cały czas Nie jestem w stanie zaufać nikomu, ani opiekunkom, ani przedszkolankom. Sama wiem najlepiej co jest dobre, a co nie dla mojego synusia. Nikt inny nie przygotuje mu obiadku tak jak ja, nikt nie nakarmi go tak jak mamusia. Mam siedzieć w pracy i zastanawiać się, czy mojemu dziecku nie dzieje się krzywda, czy nie chodzi głodne i zmarznięte? Lepiej być w pobliżu i interweniować. Teraz nie ma już mnie, całe moje życie to dziecko. Każda mama, chce jak najlepiej dla siebie i swojego dziecka. Do tego celu prowadzą różne drogi i nie wiadomo, która jest najlepsza. To okaże się pewnie po latach, gdy spojrzysz na swoje dziecko, wasze relacje i samą siebie. Poziom waszego szczęścia pokaże Wam, czy podjęłaś właściwe decyzje. Przeczytaj także: Kiedy dziecko zniesie najlepiej powrót mamy do pracy?
Chcesz założyć firmę? "Z młodym biznesem jest jak z dzieckiem" [WYWIAD]
"Potrzebuje czasu i uwagi, karmienia na różne sposoby" - mówi o prowadzeniu własnej firmy Marta Waszczuk, autorka książki "Mamy, wracamy". Przeczytaj, co musisz zrobić, żeby twój biznes odniósł sukces.
- Po urlopie wychowawczym często pojawia się pomysł założenia własnej firmy, ale większość z nas tego nie robi. Czy mamom brakuje odwagi? - Przede wszystkim brakuje nam pewności siebie. Przez to, że spędzamy tyle czasu z dzieckiem, często nie robiąc nic zawodowo, nasze poczucie wartości spada bardzo nisko. Potrzebujemy czasu na odbudowanie poczucia własnej wartości, żeby móc zrealizować swoje projekty. - Jak przebiega ten proces? - Warto zacząć od poszukiwania swoich mocnych stron. Tego, co umiemy i lubimy robić, co dodaje nam energii, co nas motywuje do działania. Możemy zacząć dzielić się swoją wiedzą lub dowiedzieć czegoś nowego z obszaru, który nas interesuje. Możemy zacząć spotykać się z ludźmi i pomagać im w tym, na czym się znamy. Dzięki takim małym krokom powoli zaczniemy dostrzegać, że to, co wiemy i robimy może mieć wartość dla innych, że jesteśmy w stanie zrobić coś więcej niż zajmować się dziećmi i domem. - Rzeczywiście na tym etapie życia często myślimy, że niczego więcej już nie potrafimy. - To naturalne, skoro spędzamy czas głównie z dzieckiem, zmieniając pieluszki, karmiąc i bawiąc się z nim. Nawet kobiety, które przed narodzinami dzieci zajmowały wysokie stanowiska mogą zacząć wątpić w siebie i swoje kompetencje. - Nic nie potrafię, wszystko zapomniałam? - Tak czasem myślimy. Ale nie musimy wierzyć tym myślom, możemy zacząć działać pomimo nich. Oczywiście nie wszystkie kobiety potrzebują realizować się zawodowo, niektóre doskonale się spełniają w roli gospodyni domowej. Jeśli jest to ich świadomy wybór, to nie zmuszajmy ich do zmiany. - Czasami nie chcemy wracać do starej pracy, albo nie mamy gdzie. Chciałybyśmy mieć coś swojego, ale brakuje nam pomysłu na firmę. Co wtedy? Skąd czerpać inspirację? - Możemy na przykład zastanowić się, czego nam brakuje, z jakiego produktu lub usługi chciałybyśmy skorzystać, a nie jest dostępny na rynku. To może być zalążek naszego pomysłu na biznes. - OK, mam pomysł i co dalej? Zakładam firmę? - Założenie firmy zostawmy sobie na koniec. Wiele osób tak zaczyna: ma pomysł, zakłada firmę, robi wizytówki, stronę WWW i ... egzystuje jakiś czas, dopóki nie wyczerpią się fundusze. I wtedy zamyka firmę. - A od czego powinnyśmy zacząć? - Powinnyśmy zacząć od klienta, zastanowienia się, kto ma nim być, jakie są jego potrzeby i jakie problemy możemy mu pomóc rozwiązać. Zanim założymy firmę powinnyśmy znaleźć takie osoby – naszych potencjalnych klientów. I zaproponować im to, co będziemy chciały im sprzedawać. Warto znaleźć co najmniej pięć osób, które powiedzą: tak, chcę to od pani kupić. Dopiero wtedy - kiedy mamy te pieniądze prawie w garści - zakładajmy firmę. [CMS_PAGE_BREAK] - Chcę założyć kawiarnię z księgarnią dla mam z dziećmi. Gdzie idę? - Zamiast od razu kupować meble, warto przetestować hipotezę, że kawiarnia z księgarnią jest miejscem, do którego mamy z naszej okolicy przyjdą z dziećmi. I kupią kawę i ciastko. Wymyślmy kilka eksperymentów, które pomogą nam sprawdzić te założenie. Możemy na przykład na kilka dni postawić stoisko z kawą i lemoniadą w okolicy, gdzie chciałybyśmy otworzyć kawiarnię i zobaczyć, czy ktoś coś od nas kupi. Możemy zorganizować imprezę połączoną z wymianą książek dla dzieci. Możemy też porozmawiać z mamami na placu zabaw, w przedszkolu lub żłobku. Wszystko po to, by lepiej poznać nasze klientki i ich preferencje zanim zainwestujemy pieniądze w wynajem lub kupno lokalu. Osobiście znam wiele kawiarni, które nie miały za sobą solidnego modelu biznesowego, czyli pomysłu, jak na tej kawiarni zarabiać i dzisiaj już ich nie ma. Sam dobry pomysł i chęci niestety nie wystarczą. Potrzebujemy strategii i modelu biznesowego oraz systemów, dzięki którym biznes będzie zyskownym przedsięwzięciem. Całego zaplecza, które jest może mniej sexy, ale to właśnie dzięki niemu możemy generować zyski. - Zniechęciła mnie pani. Ja mam pomysł, właśnie kończy mi się wychowawczy i chcę zrealizować ten pomysł, a nie bawić się w marketing i poznawanie sił rządzących rynkiem. Czyli jestem skazana na porażkę? - To zależy. Jeśli wiem, że brakuje mi wiedzy na przykład o marketingu, to zaczynam jej szukać i się uczyć. Korzystam ze szkoleń, znajduję potrzebne informacje w internecie. Mogę też poszukać pomocy mentorów, czyli osób doświadczonych w biznesie, i ich pytać o radę. Zainwestowanie w szkolenia, coaching, mentoring zwraca się bardzo szybko, bo dzięki temu nie popełnimy błędów, które mogłyby nas kosztować dużo czasu lub pieniędzy. Ważna jest jeszcze jedna sprawa – stworzenie swojej sieci wsparcia, czyli grupy osób, które nam pomogą zajmować się dziećmi, domem i biznesem. Od niani, rodziny i znajomych, po przedszkole, księgową i prawnika. Ta sieć wsparcia jest niezbędna, by na dłuższą metę prowadzić swój biznes, bo to jest maraton, a nie sprint. Z młodym biznesem jest jak z dzieckiem: potrzebuje czasu i uwagi, karmienia go na różne sposoby. Jeśli tego zabraknie, to możemy nie mieć efektów o jakie nam chodziło. Zobacz też: Wracasz do pracy? Sprawdź, jak dobrze sprzedać się w CV - Na czym powinnyśmy się skupić na początku tworzenia biznesu? - Na kliencie i generowaniu przychodów ze sprzedaży. Firmy, których właściciele skupiają się na swoim pomyśle lub produkcie, a nie kliencie, często nie istnieją dłużej niż trzy lata. Do funkcjonowania firmy niezbędna jest gotówka, a żeby ją otrzymać od klientów trzeba oferować coś, co ma dla nich wartość. I umieć w odpowiedni sposób go o tym poinformować i umożliwić zakup. - Czyli skupiamy się na kliencie, a nie pomyśle. Co jeszcze jest ważne? - Warto dostarczyć klientowi coś powyżej oczekiwań, nie tylko to, co obiecałyśmy. Coś, co daje efekt wow, co sprawi, że ten klient opowie o nas innym. W wielu biznesach najwięcej zyskamy mając stałych klientów, którzy polecają nas kolejnym. Na przykład mając warzywniak, to oprócz świeżych warzyw i owoców możemy codziennie oferować przepis na obiad. Jest to coś, co rozwiąże problem wielu naszych klientek, więc będą do nas wracać i opowiedzą o tym sąsiadkom. - Często myślimy, że prowadzenie firmy jest tak skomplikowane, że odbiera nam to chęć do działania już na wstępie. - Realizacja każdego większego celu, takiego jak prowadzenie firmy, pisanie bloga, uprawianie sportu, może na początku onieśmielać. Każdy cel ma niejako “w pakiecie" przeszkody i wyzwania, z którymi trzeba sobie poradzić. Jeśli te przeszkody nas zniechęcają, to prawdopodobnie brakuje nam motywacji do realizacji tego celu. Motywacja jest kluczem do osiągania celów. - A jakie czekają nas niespodzianki w prowadzeniu firmy? - Często okazuje się, że nie zdajemy sobie sprawy z tego, na czym polega zarządanie firmą, choćby jednoosobową. Iloma rzeczami trzeba się zajmować prowadząc biznes. Znam mamę, która lubiła szyć i założyła firmę, żeby szyć dziecięce ubranka. Po jakimś czasie okazało się, że większość czasu spędza ucząc się obsługi sklepu internetowego, robiąc zdjęcia i opisując je, promując sklep, wysyłając paczki. Im bardziej się rozwijała tym mniej miała czasu na szycie, więc zatrudniła krawcową. Była zaskoczona i rozczarowana, bo zupełnie inaczej wyobrażała sobie prowadzenie swojej firmy. Zobacz też: Zmiany na macierzyńskim dla bizneswoman w 2016 r. - Porozmawiajmy teraz o pieniądzach. Co jeśli nie mam ich na rozruszanie biznesu, czy są jakieś możliwości ich zdobycia? - Tak. Najczęściej wykorzystywaną możliwością w takiej sytuacji jest rodzina i znajomi. Przywołałabym tu jednak przestrogę, o której często mówi Leszek Czarnecki, jeden z najbogatszych Polaków: ryzyko trzeba podejmować rozważnie. Jeżeli chcemy stworzyć firmę, ale w razie niepowodzenia zagrożone będzie to bezpieczeństwo finansowe naszej rodziny - nie róbmy tego. Najpierw się przygotujmy, zaoszczędźmy pieniądze, które jesteśmy w stanie w razie czego stracić. Tylko takie pieniądze inwestujmy. - A pożyczka z banku? - Można wziąć pożyczkę pod warunkiem, że będzie nas stać na spłatę kredytu nawet jeśli biznes się nie powiedzie. W przeciwnym wypadku to nie róbmy tego. - To może dotacje, dofinansowania z UE? - Też można korzystać z takich środków uważając na ryzyko, o którym wspomniałam wcześniej. Informacje o konkretnych programach są dostępne w urzędach pracy i Punktach Informacyjnych Funduszy Europejskich. - Jakie cechy powinna mieć mama zakładająca firmę, żeby odnieść sukces? - Po pierwsze mieć jasno określony cel i motywację, która pomoże jej wytrwać na drodze do celu pomimo przeszkód, które napotka. Po drugie być skoncentrowana na kliencie i jego potrzebach, a nie swoim pomyśle. Po trzecie mieć odwagę, by działać mimo lęku, wychodzić ze swojej strefy komfortu i prosić o pomoc, gdy jej potrzebuje. Marta Waszczuk - strateg biznesu, autorka książki "Mamy, wracamy" (wyd. Mamania) Zobacz też: Mama na swoim: skąd wziąć pieniądze na firmę
5 rzeczy, które musisz przemyśleć zanim napiszesz CV
Szukasz pracy po urlopie wychowawczym? Przeczytaj, co powinnaś zrobić zanim napiszesz i wyślesz CV.
Twój urlop wychowawczy dobiega końca, pora wracać do pracy. Jeśli musisz znaleźć nową, zastanawiasz się pewnie, jakie zajęcie byłoby dla ciebie najlepsze i jak dobrze napisać CV, by szanse, że to właśnie ciebie zaproszą na rozmowę kwalifikacyjną wzrosły. Być może jesteś też pełna obaw, czy poradzisz sobie z obowiązkami zawodowymi – przecież miałaś taką długą przerwę – i z pogodzeniem pracy z opieką nad dzieckiem. Zanim usiądziesz i napiszesz CV, które pozwoli ci wrócić na rynek pracy po urlopie wychowawczym, powinnaś przemyśleć kilka rzeczy. Czego tak naprawdę chcę? Nie wystarczy podjąć decyzji o powrocie do pracy. Najpierw trzeba spokojnie zastanowić się, czego szukamy. Jakie jest twoje wymarzone stanowisko? Czy masz kwalifikacje, żeby je objąć? Przemyśl, jakie obowiązki chciałabyś wypełniać w ramach swojej pracy i oczywiście, jakie wynagrodzenie cię satysfakcjonuje. Plany dotyczące wynagrodzenia muszą być realistyczne, warto zrobić rekonesans na rynku wśród osób na stanowiskach, które cię interesują. Kiedy już przemyślisz te kwestie, sporządź listę, która będzie dobrym wstępem do poszukiwania pracy: 1. Stanowisko Najpierw odpowiedz sobie na pytania: - jakiego stanowiska poszukuje? Wypisz wszelkie możliwe nazwy i odmiany – to pomoże ci w wyszukiwaniu ogłoszeń; - jakie jest zapotrzebowanie na dane stanowisko w moim rejonie? Odpowiedź na to pytanie pomoże ci określić, jakie masz realne szanse na znalezienie takiej pracy; - jeśli interesuje cię kilka różnych stanowisk – przygotuj kilka list: po jednej do każdego stanowiska. Pisząc CV będziesz musiała je dostosować do konkretnego stanowiska. 2. Umiejętności Zastanów się nad swoimi umiejętnościami i kwalifikacjami. Jeśli uważasz, że jest tu pole do ulepszeń, wykorzystaj pozostały czas urlopu macierzyńskiego do podniesienia swoich zawodowych kompetencji. Odpowiedz sobie na następujące pytania: - czy mam kwalifikacje i/lub doświadczenie na interesującym mnie stanowisku? Jeśli odpowiedź jest twierdząca, wypisz je w CV, ale wpisuj tylko rzeczy, które są adekwatne do tego konkretnego stanowiska (np. obsługa konkretnych programów, przebyte szkolenia itd.) - czy – jeśli szukam wyższego stanowiska niż zajmowane przed urlopem macierzyńskim lub wychowawczym - mam odpowiednie predyspozycje? Jeśli tak, wypisz je tak jak w przypadku doświadczenia i kwalifikacji. Bądź konkretna, nie podawaj informacji nie pasujących do tego stanowiska. 3. Obowiązki Przemyśl, jakie obowiązki chciałabyś wykonywać i czy odpowiadają tym, które wykonywałaś do tej pory. Zastanów się, jakie obowiązki zawodowe wykonujesz najlepiej, a także, w wykonywaniu jakich obowiązków pomoże ci doświadczenie zdobyte podczas urlopu macierzyńskiego (organizacja czasu? Wielozadaniowość?). 4. Wynagrodzenie Wiadomo, każdy chciałby zarabiać jak najwięcej, ale prawda jest taka, że nasze oczekiwania muszą być realistyczne. Zastanów się, jakie jest minimum, na które możesz się zgodzić, by twoja pensja pozwoliła tobie i twoje rodzinie na godne życie. W tym celu odpowiedz sobie na pytania: - jaka jest realna minimalna i maksymalna kwota, którą mogłabym otrzymywać za pracę na tym stanowisku; - jakie średnie wynagrodzenia występują w twoim regionie na podobnych stanowiskach (sprawdź w internecie, popytaj znajomych). 5. Umowa Bardzo ważną kwestią jest rodzaj umowy, który cie interesuje. Pamiętaj, że mając dziecko kwestie urlopów, zwolnień lekarskich i dni na opiekę nad dzieckiem są istotne. Przy wyborze formy zatrudnienia weź pod uwagę to, czy możesz liczyć na pomoc innych osób np. przy opiece nad dzieckiem w razie jego choroby. To wszystko będzie miało wpływ na to, jaki rodzaj zatrudnienia w twoim wypadku miałby największy sens. Przemyśl odpowiedzi na następujące pytania: - czy jestem skłonna negocjować, np. pracować na umowę zlecenie, ale przy wyższym wynagrodzeniu? - czy uzależniam pracę od specyficznych wymagań, np. tylko umowa o pracę, pakiet medyczny jako dodatek itd. Kiedy już zastanowisz się nad odpowiedziami na powyższe pytania, możesz przystąpić do pisania CV. Pomoże ci to także w napisaniu listu motywacyjnego, jeśli jest wymagany oraz podczas rozmowy o pracę. Powodzenia! Konsultacja: Katarzyna Hadka - marketerka z 9-letnim doświadczeniem, specjalizująca się w content marketingu (marketing treści), komunikacji z klientem i lead generation. Zobacz też: 8 rzeczy, które pracująca mama może dla siebie zrobić Jak się ubrać na rozmowę o pracę? Powrót do pracy: poznaj prawa i przywileje mamy
Wracasz do pracy? Sprawdź, jak dobrze sprzedać się w CV
Jeśli szukasz pracy, musisz dobrze się zareklamować, żeby twoje zgłoszenie wyróżniło się spośród setek innych i zaowocowało zaproszeniem na rozmowę kwalifikacyjną. Poprosiliśmy Katarzynę Hadka, specjalistkę od marketingu treści, o rady, jak przygotować dobre CV po urlopie wychowawczym (i nie tylko!).
Podjęłaś decyzję (lub życie podjęło ją za ciebie): koniec urlopu wychowawczego, pora wracać do pracy! Jeśli zaznajomiłaś się już z ofertą rynku i wiesz, na jakim stanowisku chciałabyś pracować, realistycznie ustaliłaś swoje wymagania co do rodzaju zatrudnienia oraz płacy, pora wybrać ogłoszenia, które spełniają powyższe kryteria i wysłać CV. Potem wystarczy już tylko uzbroić się w cierpliwość... Podobno pierwsza odpowiedź przychodzi dopiero w okolicach setnego wysłanego zgłoszenia swojej kandydatury! Jak zwiększyć swoje szanse i dobrze sprzedać się potencjalnemu przyszłemu pracodawcy? Oczywiście odpowiednio napisanym CV. Ale co to znaczy w przypadku mamy wracającej do pracy po urlopie wychowawczym? - To nie ma żadnego znaczenia, czy kobieta wraca do pracy po wychowawczym, czy nie – twierdzi Katarzyna Hadka, specjalistka od marketingu treści. - Zasady są zawsze takie same. Dobre CV to takie, które jest czytelne i przejrzyste oraz pasuje do stanowiska, na które się aplikuje. Złote zasady pisania CV Zasady pisania CV co jakiś czas się zmieniają. Teraz np. nie wpisujemy już stanu cywilnego, a jeszcze jakieś 10 lat temu robił to prawie każdy. Praktycznie nie do pomyślenia jest, żeby w klasycznym CV nie zamieścić swojego zdjęcia, możemy za to zrezygnować z pełnej daty urodzenia. Nie wysyła się też już CV w dokumencie tekstowym (np. utworzonym w programie Word), tylko w pliku PDF (programy tekstowe zazwyczaj pozwalają zapisać utworzony dokument w tym formacie, możesz też ściągnąć legalne darmowe programy z sieci, umożliwiające tworzenie plików PDF). O czym jeszcze powinnaś pamiętać pisząc CV? Oto rady Katarzyny Hadka, z którymi przygotujesz profesjonalne CV:: 1. Dostosuj CV do konkretnego stanowiska Nie da się przygotować dobrego uniwersalnego CV. Im szerszy wachlarz poszukiwanych stanowisk i im bardziej te stanowiska się od siebie różnią, tym trudniej zadowolić swoim CV każdego pracodawcę. Osoby poszukujące pracowników chcą widzieć w twoim CV, czy nadajesz się na konkretnie TO stanowisko, czy pasujesz do ICH firmy. Można wykorzystać gotowe, darmowe profesjonalne szablony, zarówno te "standardowe" w dokumencie tekstowym, jak i te kreatywne, wykonane przy pomocy programu graficznego. Forma CV również powinna być dostosowana do profilu zawodowego. Trzeba tylko pamiętać, żeby wykorzystując gotowy szablon dostosować go do stanowiska i ogłoszenia, na które odpowiadamy. 2. Odwrócona chronologia Pracodawca nie jest zainteresowany tym, co robiłaś w dzieciństwie i bardziej interesuje go to, czym zajmowałaś się rok temu, a nie 12, dlatego opisując swoje wykształcenie i doświadczenie, podaj daty rozpoczęcia i zakończenia edukacji czy stosunku pracy, rozpoczynając od najnowszego stanowiska lub szkoły. 3. Podziel CV CV powinno być czytelne, dlatego ważne jest, jak je podzielisz. Dla twojego pracodawcy najważniejsze są dane osobowe, doświadczenie oraz wykształcenie. Dodatkowe działy to: umiejętności, szkolenia, zainteresowania. W danych osobowych musisz absolutnie podać: pełne imię i nazwisko, numer telefonu, adres email, miejsce zamieszkania, rok urodzenia. Warto też podać link do profilu w profesjonalnych portalach społecznościowych. W części dotyczącej doświadczenia zawodowego konieczne jest umieszczenie: dokładnych dat rozpoczęcia i zakończenia pracy, pełnej nazwy firmy, miejscowości, nazwy stanowiska. Wypunktuj swoje najważniejsze obowiązki i twoje sukcesy, pochwały lub zrealizowane cele. W "Umiejętnościach" dokładnie określ poziom znajomości języków obcych (w tym wypisz posiadane certyfikaty), programów komputerowych, pozostałych urządzeń, posiadane prawo jazdy. Szczególnie eksponuj te umiejętności i osiągnięcia, które są wymagane na danym stanowisku. W części dotyczącej szkoleń umieszczasz oczywiście także te, które pasują do danego stanowiska. Jeśli chcesz pracować jako nauczycielka matematyki, kurs bukieciarstwa nikogo nie zainteresuje. 4. Chwal się! CV to twoja "metka". Musisz się na nim "sprzedać". Masz na to miejsce w działach opisujących doświadczenie zawodowe i umiejętności. Jednak nie przesadzaj – dobrą umiejętnością posługiwania się Wordem nikomu nie zaimponujesz! 5. Nie lej wody Zadbaj o to, aby przekazywane informacje były podane w sposób czytelny i jasny. Unikaj niedomówień i tzw. "lania wody", starannie wyselekcjonuj informacje, które chcesz przekazać. Twój przyszły pracodawca ma prawdopodobnie kilkaset CV na swoim biurku. Nie trać jego czasu i pozwól poznać twoje najważniejsze zalety. 6. Nie rób błędów Treść zawierająca błędy stylistyczne, interpunkcyjne, a co gorsza ortograficzne, to niewybaczalny błąd! Przeczytaj swoje CV kilka razy i daj innym do przeczytania – swoich błędów często nie zauważamy. Pamiętaj, aby nie stosować skrótów – w tym np. w nazwach szkół, czy nazwach firm, w których pracowałaś. 7. Nie kłam Nie podawaj informacji nieistotnych lub wręcz niezgodnych z prawdą. Kłamstwo ma krótkie nogi, więc nawet w mniej istotnych częściach CV (np. Zainteresowania) podaj prawdziwe informacje. 8. Nie podawaj zbędnych informacji CV ma być dokumentem eksponującym twoje zalety na danym stanowisku, zatem nigdy nie wpisuj tego, czego nie potrafisz! W danych osobowych nie podawaj stanu cywilnego – to absolutnie zbędna informacja dla twojego pracodawcy. Możesz, ale nie musisz podawać dokładnego adresu (wystarczy miejscowość) czy dokładnej daty urodzenia (wystarczy rok). W swoich umiejętnościach nie wpisuj: obsługa komputera, korzystanie z Internetu, czy obsługi pakietu MS Office (chyba, że pracodawca wymienia je w ofercie pracy) – w dzisiejszych czasach to umiejętności oczywiste. W wykształceniu absolutnie nie wpisuj szkoły podstawowej! Natomiast jeśli ukończyłaś studia wyższe i studia podyplomowe, nie wpisuj również szkoły średniej. [CMS_PAGE_BREAK] 9. Formatowanie i układ tekstu Ludzie są wzrokowcami. Często zanim jeszcze zaczniemy wczytywać się w tekst, skanujemy dokument wychwytując jego najważniejsze, wyróżnione części. Spójność wielkości i rodzajów czcionek, ułożenie tekstu w czytelne bloki, sprawi, że na pierwszy rzut oka rekruter będzie widział z kim ma do czynienia. 10. Profesjonalny adres email Niestety nadal często popełniany błąd: adres e-mailowy, z którego wysyłasz aplikację. Postaraj się, aby był profesjonalny: złożony z twojego imienia i nazwiska lub inicjałów imienia i pełnego nazwiska. Najlepiej założyć skrzynkę mailową w domenie, która nie dołącza do wysyłanych wiadomości treści reklamowych. 11. Zdjęcie To, czy dołączysz zdjęcie do CV, należy również rozpatrywać w kategorii stanowiska. Tam, gdzie w pracy jesteś "wizytówką" firmy (recepcja, sekretariat, marketing) lub będziesz reprezentować firmę wobec klientów i partnerów firmowych, zdjęcie należy zawsze dołączać. Czy pisać o urlopie wychowawczym? Szukając nowej pracy po urlopie macierzyńskim, wychowawczym lub po prostu po długiej przerwie spędzonej na opiekowaniu się dzieckiem, mamy często zastanawiają się, czy ujmować ten okres w CV. Katarzyna Hadka twierdzi, że to czy o tym wspomnimy czy nie, to kwestia naszego sumienia: - Formalnie, jeśli w trakcie urlopu wychowawczego nadal pozostajesz w stosunku pracy, to nadal jesteś pracownikiem - zauważa. - Można by więc sądzić, że nie ma powodu, aby o nim w CV wspominać. Jestem jednak zwolenniczką podejścia indywidualnego: moim zdaniem, jeśli w twoim życiorysie jest to tyko okres urlopu macierzyńskiego (czyli około roku), a twoje doświadczenie zawodowe obejmuje 5-6 lat, to ten rok przerwy nie będzie miał wpływu na twoje kwalifikacje i umiejętności. Jeśli natomiast na 2 lata pracy, 4 spędziłaś na urlopie macierzyńskim i wychowawczym, to sprawiedliwie jest o tym pracodawcę poinformować i wpisać tę przerwę w CV - radzi. Poza tym CV "nie lubi" luk w życiorysie. Jeśli rekruter zobaczy, że ostatni raz pracowałaś 1,5 roku temu, będzie zastanawiał się, skąd ta długa przerwa. Wtedy lepiej wpisać urlop wychowawczy do aplikacji. - Jeśli w trakcie urlopu zakończył się stosunek pracy, wtedy też wstaw koniecznie ten okres do CV – podpowiada Hadka. - Pracodawca chętniej zatrudni osoby aktywne na rynku pracy niż te, które długotrwale były bezrobotne. W liście motywacyjnym warto wówczas podkreślić, że ten czas nie był typowym "urlopem", że nauczył cię organizacji pracy, zarządzania czasem i odpowiedzialności – a to niewątpliwie atuty, które wykorzystasz w pracy. Są jednak i złe wieści, jeśli chodzi o siłę "sprzedaży" swojej kandydatury w tej sytuacji: - Pamiętaj, że czas zatrudnienia nie jest wtedy okresem doświadczenia zawodowego, jeśli takowe jest wymagane w ofercie pracy – tłumaczy Hadka. - Czyli jeśli przepracowałaś tylko 1 rok, a kolejne dwa przebywałaś na urlopie macierzyńskim i wychowawczym, to twoje doświadczenie zawodowe to 1 rok, a nie 3 lata. Zobacz: Macierzyństwo - wspaniały czas na rozwój osobisty Rodzaje CV: celowe i kreatywne Czy słyszałaś o celowym CV? Jeśli zastanawiałaś się, co to znaczy, spieszymy rozwiać twoje wątpliwości: CV celowe to takie, które piszemy w konkretnym celu: aby aplikować na konkretne stanowisko. - Taki dokument dostosowujemy treścią i układem do rodzaju pracy i firmy. Akcentujemy w nim informacje, których od kandydatów oczekuje pracodawca. Uważam, że każde CV powinno być celowe, ale o tym wspominałam już w 1 zasadzie – mówi Hadka. Ogromną popularnością cieszą się ostatnio CV kreatywne. Czy i ty mogłabyś takie napisać? To zależy od stanowiska, o które się ubiegasz. Kreatywne CV, jak sama nazwa wskazuje, to nieszablonowe projekty, formaty i pomysły, którymi możemy przekazać pracodawcy informacje o nas. - Najczęściej takie CV to takie wykonane przy pomocy programu graficznego, z kolorowym tłem, elementami graficznymi, ozdobnikami. Bywają też w nim zamieszczone linki do naszych prezentacji lub... filmów wideo z autoprezentacją! – wyjaśnia Katarzyna Hadka. To oznacza, że kreatywne CV nie pasuje do wszystkich stanowisk. Nasza ekspertka radzi, żeby trzymać się zasady, że im większa kreatywność w obowiązkach na danym stanowisku, na tym większą frywolność w projekcie możemy sobie pozwolić. - Trzymamy się żelaznej zasady: CV zawsze musi być dostosowane do profilu zawodowego - powtarza. Zobacz: Jak szukać pracy po macierzyńskim? List motywacyjny: wysyłać czy nie? Coraz częściej w ogłoszeniach o pracę nie ma wzmianki o liście motywacyjnym, co jeszcze niedawno byłoby nie do pomyślenia. Zasada jest prosta: jeśli rekruter wymaga przesłania listu motywacyjnego, musisz go dołączyć do CV. Podobnie jak w przypadku CV, w liście też opisujesz siebie jako pracownika. Mimo tego, że w internecie znajdziesz gotowe szablony listów motywacyjnych, powstrzymaj się od ich wykorzystania – potraktuj je ewentualnie jako bazę. Pracodawcy prowadzący rekrutację skarżą się, że dostają setki takich samych listów motywacyjnych skopiowanych z sieci – w ten sposób na pewno nie wyróżnisz się i nie sprawisz, że to właśnie twoje zgłoszenie zainteresuje rekrutera i zaowocuje zaproszeniem na rozmowę kwalifikacyjną. Pamiętaj też, że jest to list, a więc zwracasz się bezpośrednio do pracodawcy i wyjaśniasz, jaką masz motywację do pracy na tym konkretnie stanowisku w tej konkretnej firmie. Katarzyna Hadka - marketerka z 9-letnim doświadczeniem, specjalizująca się w content marketingu (marketing treści), komunikacji z klientem i lead generation. Przeczytaj też: Wniosek o urlop wychowawczy Godzenie pracy z rodziną: wiemy komu i kiedy jest łatwiej Czy wybrałaś dobry moment na powrót do pracy? QUIZ
Godzenie pracy i rodziny: wiemy, kiedy i komu jest łatwiej!
Czy mężczyznom i kobietom jest tak samo trudno pogodzić życie zawodowe z rodzinnym? A może to wcale nie jest skomplikowane? Przeczytaj, kto częściej narzeka i kto uważa, że życie pracującego rodzica nie jest ciężkie.
Godzenie pracy z życie rodzinnym nie jest proste, jak wiele osób chciałoby nas przekonać, ale nie jest też niewykonalne. Badanie przeprowadzone wśród ponad 2 tys. rodziców obu płci, przeprowadzone przez amerykański Pew Research Center, nie pozostawia złudzeń: zarówno pracujące matki, jak i ojcowie, mówią, że wymaga to wysiłku i wyrzeczeń. Jednak – co zapewne nikogo nie dziwi i przykro mi, że nie mam dla was, drogie mamy, dobrych wiadomości – matkom jest trudniej niż ojcom. Za to wiem kiedy – bez względu na płeć – jest łatwiej i chętnie się z wami tą wiedzą podzielę: może wasz powrót do pracy będzie dzięki temu łatwiejszy! Pracujące mamy mają trudniej? Sytuacja kobiet na rynku pracy jest być może lepsza niż jeszcze 20-30 lat temu, ale i tak analizy nie pozostawiają złudzeń: kobiety nadal zarabiają mniej od mężczyzn zatrudnionych na tych samych stanowiskach i to matki częściej niż ojcowie (jak wynika z raportu Pew) uważają, że posiadanie dzieci utrudnia awans w pracy. Z obojga zatrudnionych w pełnym wymiarze godzin rodziców to nadal częściej mężczyzna zarabia więcej, to samo dotyczy tylko 22 proc. ankietowanych przez Pew kobiet. I chociaż dochód na osobę w rodzinach, w których pracuje oboje rodziców są średnio wyższe niż te, w których aktywny zawodowo jest tylko jeden rodzic, to ponad połowa ojców i matek przyznaje, że znalezienie równowagi pomiędzy życiem rodzinnym a zawodowym jest trudne (14 proc, mówi, że to bardzo trudne, a 42 proc., że dość trudne). Nieco częściej niż mężczyźni skarżą się kobiety, ale różnica nie jest zbyt znacząca. Jeśli boisz się, że nie dasz rady, rozważając swój powrót do pracy, pomyśl: tylko jedna matka na pięć mówi, że jest jej bardzo trudno pogodzić pracę z rodziną. No dobrze, może to aż jedna na pięć, ale zobacz, jaka duża szansa, ze znajdziesz się w tej czwórce, prawda? Zobacz też: Godzenie ról rodzinnych i zawodowych. Równe traktowanie rodziców na rynku pracy Podział obowiązków pracujących rodziców Kiedy mama wraca do pracy po urlopie macierzyńskim lub wychowawczym rodzina musi wypracować sposób, który pozwoli podzielić się obowiązkami domowymi w taki sposób, żeby kobieta nie czuła się odpowiedzialna za wszystko. W czasach, kiedy wiele rodzin składa się z pracujących w pełnym wymiarze godzin rodziców jest to niezbędne, nie dziwi też, że godzenie życia zawodowego z rodzinnym wydaje się teraz trudniejsze. Nie mam jednak zbyt dobrych wiadomości dla mam. Pomimo tego, że podział obowiązków w rodzinach XXI wieku jest na pewno sprawiedliwszy niż w ubiegłym stuleciu (nawet w jego drugiej połowie) i że w domach, w których pracują oboje rodzice ten podział jest sprawiedliwszy niż w rodzinach, w których jeden rodzic nie pracuje lub jest zatrudniony w niepełnym wymiarze godzin, nadal to kobiety robią więcej. Większość ankietowanych rodziców (54 proc) przyznaje, że to mamy są bardziej odpowiedzialne m.in. za kontrolowanie grafików i planów zajęć dzieci. To także kobiety częściej niż ojcowie opiekują się dziećmi, kiedy te zachorują (47 proc. kontra 6 proc.). Większa równość dotyczy za to obowiązków domowych, zabawy z dziećmi i wychowywania. To pokrzepiające. Przeczytaj też: Raport Pew Research Center A czas dla siebie? Kiedy cała nasza inwencja, energia i uwaga skupione są na godzeniu pracy z rodziną, trudno znaleźć jeszcze czas i siłę na przyjemności tylko dla siebie. Niestety tydzień nie jest z gumy, co pracujące matki odkrywają w każdą niedzielę. Mamy pracujące na pełnych etatach skarżyły się w badaniu Pew, że brakuje im czasu na spotkania z przyjaciółmi i na swoje hobby i pasje. Codzienność pochłania, a jeśli przez większość dnia jesteśmy w pracy lub tracimy czas na dojazdy i dla rodziny pozostaje nam marna resztka doby, nic dziwnego, że trudno nam wygospodarować czas na wino z przyjaciółką czy wizytę w teatrze. To jednak po pewnym czasie może się na nas zemścić, a tym samym sprawić, że będzie nam jeszcze trudniej pogodzić karierę z życiem rodzinnym. Jak to możliwe? Okazuje się, że wiele zależy od podejścia do rodzicielstwa: rodzice, którzy uważają, że posiadanie dzieci jest przez większość czasu przyjemne i satysfakcjonujące, rzadziej mówią, że trudno im pogodzić rodzinę z pracą, a z drugiej strony ci, którzy uważają, że bycie rodzicem jest zazwyczaj stresujące i męczące, częściej skarżą się, że trudno im pracować i mieć rodzinę. Wracamy więc do tego, że warto skupić się na swoim samopoczuciu, rozwoju osobistym, zadbać o psychikę i próbować wypracować sobie pozytywne nastawienie do życia. Jeśli będziemy zadowoleni, będziemy lubić być rodzicami, a wtedy łatwiej będzie nam nie narzekać na pracę. Ciekawe, same przyznajcie. Przeczytaj też: Jak ona to robi? 5 sekretów wyluzowanej mamy Samotne mamy pracujących mężów Nie martw się: twój powrót do pracy nie skrzywdzi dziecka
Wracasz do pracy? TOP 5 ubrań, które musisz mieć w szafie
Powrót do pracy wymaga nie tylko odpowiedniego zorganizowania życia rodzinnego, znalezienia odpowiedniej opieki dla dziecka, ale także zaplanowania swojej garderoby. A kto nie kocha zakupów? Osobista stylistka Monika "Osa" Jurczyk podpowiada, jakich ubrań nie może zabraknąć w szafie pracującej mamy.
Jak szukać pracy po urlopie wychowawczym? 5 prostych kroków do sukcesu
Kończy ci się urlop macierzyński lub wychowawczy i myślisz o powrocie do pracy? Chcesz znaleźć coś nowego? Przeczytaj rady eksperta i dowiedz się, jak w pięciu krokach znaleźć pracę swoich marzeń.
Mama wraca do pracy: ten moment musiał kiedyś nadejść, prawda? Jeśli szukasz nowego zajęcia i nie wiesz, jak zabrać się za poszukiwanie pracy po urlopie wychowawczym – te rady są dla ciebie! Zanim zabierzesz się za przygotowywanie i wysyłanie CV, zastanów się, czy są takie obszary, które mogłabyś poprawić w trakcie urlopu wychowawczego: może zapiszesz się na kurs językowy lub podszkolisz z innych potrzebnych ci do pracy zagadnień? Warto to zrobić przed staraniem się o nową pracę, żeby startować z lepszej pozycji. Joanna Dudziak, mama i specjalistka ds. kreowania wizerunku osobistego, podpowiada, jak znaleźć pracę po długiej przerwie spędzonej na opiece nad dzieckiem. Oto co powinnaś zrobić: Krok 1: Przygotuj listę swoich osiągnięć zawodowych Szukając pracy po urlopie wychowawczym lub macierzyńskim, zacznij od sporządzenia roboczej listy wszystkich rzeczy, które zrobiłaś do tej pory. Zapisz wszystkie kursy, miejsca, w których pracowałaś, praktyki, które odbyłaś, a nawet szkolenia wewnętrzne w firmie, w której wcześniej pracowałaś – to wszystko może mieć znaczenie dla przyszłego pracodawcy. Pamiętaj, że nie wszystko musi być udokumentowane – jeśli nie masz certyfikatu, że ukończyłaś np. szkolenie z administracji organizowane przez twojego poprzedniego pracodawcę, to nie szkodzi. - Pisząc o doświadczeniu zawodowym, pamiętajmy też o stażach i praktykach – podpowiada Joanna Dudziak. - Oprócz nazwy firmy i stanowiska zapiszmy zakres odpowiedzialności – nie obowiązków, tylko właśnie odpowiedzialności, bo często jest tak, że lista naszych obowiązków nie odpowiada temu, co naprawdę robimy w firmie, bo robimy dużo więcej! Umieść na liście swoje wykształcenie i inne osiągnięcia, np. nagrody. Byłaś pracownikiem roku? Pochwal się tym. Jeśli ukończyłaś studia ze świetnym wynikiem – nie zapomnij o tym wspomnieć! Napisz o swoich mocnych zawodowych stronach, np. że wzrost sprzedaży w firmie, w której pracowałaś wyniósł 10 proc., kiedy to ty zajmowałaś się budżetem. Krok 2: Poszukaj ogłoszeń i napisz CV Zastanów się, jaka praca Cię interesuje. Poszukaj odpowiednich ogłoszeń: - Pamiętajmy, że ogłoszenia są pisane "na maksimum" - mówi Joanna Dudziak. - Pracodawca wymienia więcej wymagań, niż naprawdę musimy spełniać. Jeśli więc np. widzisz, że ma być wykształcenie wyższe, ale ty go nie masz, za to spełniasz wszystkie pozostałe wymagania – wyślij CV. Co może się złego stać? Najwyżej nikt się do nas nie odezwie. Przygotowując CV pisz je pod konkretne ogłoszenie – modyfikuj informacje tak, aby pasowały do danego stanowiska. Pamiętaj, że mniej znaczy więcej – CV nie powinno być dłuższe niż 2 strony i ma zawierać informacje, które interesują konkretnego pracodawcę, a nie wszystkich. Wiadomo, że luki w doświadczeniu zawodowym nie są dobrze odbierane, co więc zrobić z urlopem wychowawczym? Wspomnij o nim – wyjaśnisz tym samym swoją przerwę w zawodowym życiorysie. Wystarczy zapisać to w części z doświadczeniem zawodowym, np. "2015-2016 – urlop macierzyński/wychowawczy". Krok 3: Zajmij się internetem Joanna Dudziak twierdzi, że ponad 60 proc. pracodawców sprawdza kandydatów do pracy w internecie, dlatego bardzo ważne jest, żebyś poświęciła trochę czasu na zadbanie o swoją obecność w sieci. Utwórz swoje profile na portalach takich jak LinkedIn, GoldenLine, Oferia i Profeo i przenieś tam swoją listę z pierwszego punktu. Po co ci taki profil? Dzięki temu twoje nazwisko będzie pojawiać się w wyszukiwarkach – Facebook to za mało! Pracodawca może sam cię znaleźć, jeśli będziesz miała swój profil na odpowiednim portalu. Poproś też swoich byłych pracodawców, a nawet współpracowników, żeby zamieścili opinię na twój temat na wyżej wspomnianych portalach. Kiedy już zajmiesz się swoją profesjonalną obecnością w sieci, pora... posprzątać na Instagramie i Facebooku! Zobacz, czy nie ma tam nieodpowiednich dla pracodawcy treści, czy twoje zdjęcie profilowe nie zmniejsza szans dostania pracy. Są nawet specjalne aplikacje, które pozwalają nam przyjrzeć się swojej obecności na portalach społecznościowych, np. Manageyourlikes.com pokazuje ci wszystkie strony, które kiedykolwiek polubiłaś na Facebooku i pozwala łatwo je "odlubić". Jeśli w wyniku wyszukiwania swojego nazwiska w sieci znajdziesz coś, co twoim zdaniem narusza twoje prawa lub dane osobowe, możesz nawet wysłać wniosek o usunięcie tego wyniku z wyszukiwarek. Zrobisz to pod tym adresem. Powinnaś też mieć konto na Facebooku, bo pracodawcy często to sprawdzają. Dobrym pomysłem, zdaniem Joanny Dudziak, jest utworzenie osobnego konta dla znajomych i konta oficjalnego, stworzonego pod pracodawców. Na tym koncie wypełniasz dokładnie wszystkie rubryki z informacjami o sobie, wpisujesz adres e-mail, który podajesz w CV. Pamiętaj, żeby co jakiś czas umieszczać coś nowego na takim profilu i żeby zdjęcie profilowe pasowało do rodzaju pracy, jakiej szukasz. Krok 4: Czas wysłać CV! Kiedy już sporządziłaś listę, znalazłaś odpowiednie ogłoszenia, napisałaś CV i zajęłaś się swoją obecnością w internecie, pora wysłać CV do wybranych pracodawców! Pamiętaj, żeby zapisać sobie ogłoszenia, na które odpowiedziałaś i żeby nie korzystać z gotowych szablonów listów motywacyjnych. Jeśli chcesz zainteresować pracodawcę, napisz taki list sama w odpowiedzi na konkretne ogłoszenie i wyjaśnij w nim, do czego przydasz się danemu pracodawcy (a nie dlaczego ty chcesz tam pracować). Jeśli masz możliwość poproszenia byłych pracodawców o referencje , zrób to i wyślij je razem z CV. Warto też napisać bezpośrednio do firm, w których chcemy pracować, nawet jeśli akurat nie ma ogłoszeń o pracę – podpowiada Joanna Dudziak. - Adres do działu HR często znajdziemy w internecie na stronie firmy. Możemy też po prostu zadzwonić i zapytać, kto zajmuje się rekrutacją w firmie i poprosić o adres mailowy. Krok 5: Czekaj cierpliwie Podobno musimy wysłać około 100 CV zanim dostaniemy pierwsze zaproszenie na rozmowę o pracę. Sama widzisz, że trzeba uzbroić się w cierpliwość! Nie oznacza to jednak, że musisz siedzieć bezczynnie. Po pierwsze ciesz się jeszcze czasem z dzieckiem, bez gonitwy między pracą a domem, a po drugie zawsze możesz – podpowiada Joanna Dudziak – zadzwonić do firmy, do której aplikowałaś i zapytać się na jakim etapie jest rekrutacja i co się dzieje z twoją aplikacją. Powodzenia w poszukiwaniach i udanego powrotu do pracy po urlopie wychowawczym! Konsultacja: Joanna Dudziak - mentor, konsultant, mówca profesjonalny. Specjalistka od sprzedaży i negocjacji, kreowania produktów/usług, tworzenia modeli biznesowych, zarządzania, wystąpień publicznych oraz personal brandingu. Z sukcesem prowadzi 2 firmy Dudziak i Partnerzy - Rozwiązania dla biznesu oraz Centrum Mediacji i Negocjacji Biznesowych™ . Zdobywczyni nagród: Polskie Lwice Biznesu oraz Wiktoria Znak Jakości Przedsiębiorstwa, uczestniczka prestiżowego międzynarodowego konkursu EY Przedsiębiorca Roku. Mama 6-letniego Dominisia i 11-miesięcznego Michasia. Zobacz ofertę kursów językowych w Szkole Języków Obcych Lincoln. Przeczytaj też: Podnieś kwalifikacje zawodowe podczas urlopu wychowawczego Czy wybrałaś dobry moment na powrót do pracy? Psychotest Dom, praca i ty - jak to pogodzić i nie zwariować? Wniosek o urlop wychowawczy