Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-09-03T09:16:53.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Na roczku Jasia teściowa publicznie pochwaliła mojego męża za to, jak świetnie zajmuje się dzieckiem. Nie wytrzymałam i wygarnęłam mu przed wszystkimi”
items: „Mąż żalił się teściowej, że tylko siedzę w domu i nawet zupy mu nie gotuję. Zostawiłam go samego z niemowlakiem i klapki mu spadły z oczu”
items: „Mąż zarabia 12 tys. zł, więc odpuszczam mu zabawianie dziecka po pracy. Gdyby zarabiał marne 2 tys., obowiązki dzielilibyśmy po równo” [LIST DO REDAKCJI]
items: „Po porodzie wróciłam do domu obolała, a tam nawet nie było sprzątnięte, nie mówiąc już o obiedzie. Mój mąż nie uznaje, że należy mi się teraz odpoczynek” [LIST DO REDAKCJI]
items: 20 rocznica ślubu: co oznacza nazwa? Symbolika, życzenia cytaty
items: Krzysztof Ibisz wspiera żonę przed porodem, korzystając z rad douli
items: "Pomóż mi nie zapomnieć jaka byłam, gdy się we mnie zakochałeś" – list mamy!
items: "Dlaczego nie możesz zrozumieć co czuję?"...
items: „Drogi mężu, nie oczekuję, że będziesz nosił mnie na rękach. Nie chcę twojego podziwu. Chcę szacunku – dla mnie i tego, co robię dla naszej rodziny”
items: Samotne żony pracujących mężów

„Na roczku Jasia teściowa publicznie pochwaliła mojego męża za to, jak świetnie zajmuje się dzieckiem. Nie wytrzymałam i wygarnęłam mu przed wszystkimi”
type: item
date: 2026-09-03T14:15:59.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: mąż
subject: prawdziwe historie
subject: roczek
description: „Zawsze myślałam, że macierzyństwo to praca zespołowa. Kiedy jednak mój mąż zaczął udawać przed teściową ojca roku, miarka się przebrała.”
encoded: Od miesięcy czułam się coraz bardziej wyczerpana. Opieka nad Jasiem to praca na pełen etat – nieprzespane noce, ciągłe karmienie, przewijanie, zabawa, sprzątanie po kolejnych katastrofach i walka o chwilę ciszy. Myślałam, że będziemy dzielić się tym wszystkim, ale rzeczywistość rozminęła się z moimi oczekiwaniami. Każdego dnia, gdy Łukasz wracał z pracy, liczyłam, że choć na moment odciąży mnie od codziennych obowiązków. On jednak natychmiast siadał do komputera, tłumacząc się zmęczeniem i potrzebą „chwili dla siebie”. Ja też byłam zmęczona, ale przecież moje zmęczenie nikogo nie obchodziło. – Możesz go chociaż przebrać? – prosiłam, trzymając na rękach płaczącego Jasia, kiedy sama ledwo stałam na nogach. – Zaraz, tylko skończę ten mecz – odpowiadał, nawet nie odrywając wzroku od ekranu. To „zaraz” rozciągało się na godziny, a niekiedy nie nadchodziło wcale. Z czasem przestałam już liczyć na jego pomoc. Czułam, jak narasta we mnie frustracja, żal i poczucie osamotnienia. Kiedy próbowałam z nim rozmawiać, zbywał mnie półsłówkami lub żartami. W końcu przestałam się odzywać, bo miałam wrażenie, że mówiłam do ściany. Lawina emocji Z zewnątrz wszystko wyglądało idealnie. Znajomi, patrząc na nasze zdjęcia w mediach społecznościowych, komentowali: „Ale wam dobrze!”, „Wspaniała rodzina!”. Rodzina Łukasza nie miała pojęcia, jak wygląda nasze codzienne życie. Moja mama trochę się domyślała, ale nie chciałam jej obciążać swoimi problemami. W końcu to ja wybrałam takiego męża, prawda? Każdego dnia powtarzałam sobie, że dam radę. Ale wieczorami, gdy Jasio w końcu zasypiał, a ja miałam chwilę na oddech, łzy same cisnęły mi się do oczu. Czułam się niewidzialna, jakbym była tylko dodatkiem do życia mojego męża i syna. Urodziny Jasia Dzień pierwszych urodzin Jasia zapowiadał się wyjątkowo. Chciałam, by wszystko było dopięte na ostatni guzik. Kilka dni wcześniej piekłam ciasto, zamawiałam dekoracje, planowałam gry i zabawy dla dzieci kuzynów. Łukasz nie zaproponował pomocy ani razu. N…

mama-z-synem-podczas-1-urodzin-72e3940.jpg
width: 1600
height: 1200

„Mąż żalił się teściowej, że tylko siedzę w domu i nawet zupy mu nie gotuję. Zostawiłam go samego z niemowlakiem i klapki mu spadły z oczu”
type: item
date: 2026-09-01T11:33:00.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: mąż
subject: opieka nad dzieckiem
subject: prawdziwe historie
description: „Kiedy kolejny raz usłyszałam, jak mąż narzeka na brak zupy, miarka się przebrała. Podałam mu płaczące dziecko i wyszłam.”
encoded: Znowu to samo. Wraca z biura i pierwsze co robi, to patrzy na stół. Jakby spodziewał się, że w magiczny sposób pojawi się na nim trzydaniowy obiad. A potem ten wzrok, niby pełen politowania, rzucany na zlew pełen naczyń. – Znowu jemy mrożonkę? – pyta, odkładając teczkę. – Nie, zrobiłam makaron z sosem. Trzeba tylko podgrzać – odpowiadam, próbując ukryć irytację. Siedzę na kanapie z pięciomiesięcznym Antosiem, który w końcu zasnął po godzinie marudzenia z powodu ząbkowania. – Aha. No dobrze, nie ma problemu – mówi tonem, który sugeruje coś zupełnie odwrotnego. Odkłada tęczkę, rozgląda się po kuchni, jakby liczył na cud. Wzdycha teatralnie. Tydzień w powtórkach To nie pierwszy raz. Ostatnio codziennie wygląda to tak samo. Szymon wraca z pracy i od progu oczekuje, że dom będzie lśnił, dziecko spało, a na stole czekała gorąca zupa. A ja… Ja czuję się, jakbym nie nadążała z niczym. Antoś jest moim całym światem, ale ten świat przypomina czasem pole bitwy – tu plama po marchewce, tam pielucha, a kiedy mam chwilę, żeby coś ugotować, kończy się na makaronie albo kanapkach. Wieczorami, gdy już Antoś zasypia, próbuję posiedzieć sama, wypić herbatę, pomyśleć, ale wtedy pojawiają się myśli: czy jestem wystarczająco dobrą mamą? A może żoną? Próbuję nie brać do siebie tych jego uwag, ale one odkładają się we mnie jak kamyki w bucie. Słowa, które bolą Następnego dnia, kiedy Antoś miał wyjątkowo trudny poranek, usłyszałam, jak Szymon rozmawia przez telefon. Półgłosem, żeby mnie nie obudzić, choć i tak nie spałam od czwartej nad ranem. – Nie, mamo, nie było zupy. Znowu coś na szybko. Nie wiem, co ona robi cały dzień w domu, ale na pewno nie gotuje – mówił, krzątając się po kuchni. Zamarłam. Poczułam, jak krew uderza mi do głowy. Cały dzień w domu? Cały dzień z dzieckiem, które potrzebuje ciągłej uwagi, karmienia, przewijania, noszenia, zabawiania. A on myśli, że ja tu leżę i pachnę? Chciałam wyjść i wykrzyczeć mu w twarz, jak bardzo nie rozumie tego, co się tu dzieje. Ale nie miałam…

matka-z-niemowlakiem-w-kuchni-a22a02a.jpg
width: 1600
height: 1200

„Mąż zarabia 12 tys. zł, więc odpuszczam mu zabawianie dziecka po pracy. Gdyby zarabiał marne 2 tys., obowiązki dzielilibyśmy po równo” [LIST DO REDAKCJI]
type: item
date: 2022-10-05T08:23:57.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: mąż
subject: praca a dziecko
subject: wsparcie dla matki
description: Dzień dobry. Często widzę u Was listy, w których kobiety skarżą się na brak wsparcia ze strony męża przy opiece nad dzieckiem. Rozumiem to, kiedy mężczyzna pracuje od 8 do 16 i ma mało odpowiedzialną pracę za marne 2-3 koła. Wtedy można i nawet trzeba wymagać od niego zaangażowania w prace domowe i zajmowania się dzieckiem. Mój mąż zarabia 12 tysięcy i po prostu mu odpuszczam.
encoded: Nasz synek wkrótce skończy rok. To znaczy, że zaraz przestanę dostawać zasiłek macierzyński, który wynosi 2,5 tys. zł. Postanowiliśmy już, że nie wracam do pracy, dopóki Maciuś nie zacznie chodzić do przedszkola. Moją pracą będzie zajmowanie się synkiem i dbanie o dom. Pracą męża – prowadzenie firmy, służbowe wyjazdy za granicę i zarwane noce, by skończyć coś na czas. Wypłata męża wystarczy Mój mąż jest świetnym grafikiem komputerowym. Już od kilku lat nie bawi się w zlecenia od krajowych mini przedsiębiorców. Długo pracował na swoją markę. Dlatego polskich „Januszy biznesu” nie stać na jego projekty. Wśród klientów Pawła są firmy z Francji. Mąż cieszy z każdego kolejnego zlecenia, klienci polecają go sobie, są bardzo zadowoleni ze współpracy. Ale Paweł pracuje ciężko, często po 12-15 godzin na dobę. Kilka razy w miesiącu wyjeżdża, by osobiście spotkać się ze zleceniodawcami lub podpisać kolejną umowę. Czy kiedy wraca w środku nocy z lotniska, a Maciuś akurat się przebudzi – mam wymagać, by się z nim bawił? Nigdy nawet nie przyszło mi to do głowy! Jego wkład w komfort naszego życia i tak jest duży. Stać mnie na nianię, ale wolę sama zajmować się dzieckiem Oczywiście stać nas na nianię. Ale nie widzę potrzeby, by szukać opiekunki. Wolę sama zajmować się dzieckiem. Czasem wynajmuję panią do sprzątania i prasowania, ale sporadycznie. Czy mam czas dla siebie? Tak. Moje koleżanki też mają małe dzieci i często się spotykamy. Kiedy muszę coś załatwić albo jestem chora, mogę liczyć na ciocię męża. Bardziej martwi mnie, że mąż nie ma czasu dla siebie. Kiedyś rozmawialiśmy o tym i nawet zaczął chodzić na siłownię, ale okazało się, że to nie to. Dlatego cieszę się, że ostatnio wspomniał coś o warsztatach bębniarskich. Mam nadzieję, że go to wciągnie i będzie miał przestrzeń, gdzie odpocznie od pracy. Myślę, że kobiety, których mężowie zarabiają dwa, trzy albo cztery razy więcej od nich – nie mają co wymagać równego zaangażowania w opiekę nad dzieckiem. Ani gotowania obiadów cz…

imgQqAIdV-afd4367.png
width: 1200
height: 900

„Po porodzie wróciłam do domu obolała, a tam nawet nie było sprzątnięte, nie mówiąc już o obiedzie. Mój mąż nie uznaje, że należy mi się teraz odpoczynek” [LIST DO REDAKCJI]
type: item
date: 2022-10-04T08:54:38.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: kobieta po porodzie
subject: mąż
description: Dokładnie 1 września urodziłam synka. To był najszczęśliwszy dzień w moim życiu. Rodziłam niecałe trzy godziny i nareszcie mogłam przytulić Franusia. Zdrowego, pięknego chłopca. Ból porodowy od razu poszedł w niepamięć. O dolegliwościach połogowych nie myślałam. Chciałam jak najszybciej wrócić do domu z synkiem.
encoded: Ze szpitala wypisali nas na trzeci dzień po porodzie. Odbierał nas mąż. Po powrocie… Nie, nie spodziewałam się balonów i wstęgi z napisem: „Witajcie w domu”. Ale nie spodziewałam się, że mieszkanie będzie tak brudne. Śmierdziało niedopałkami papierosów, w kuchni piętrzył się stos niepozmywanych talerzy i patelni. Mąż nawet nie odkurzył… W lodówce: jedno jajko i zepsuty majonez Marzyłam o tym, że wreszcie wykąpię się we własnej łazience. Ale kiedy zobaczyłam porozwalane ciuchy i brudną wannę – od razu zmieniłam zdanie. Nie miałam siły na sprzątanie. Na zakupy też nie miałam siły. A w lodówce znalazłam tylko jedno jajko i stary, zepsuty majonez. W chlebaku: spleśniała bułka. Usiadłam i zaczęłam płakać. Było mi tak żal Franusia, że pierwszy raz przyjechał do swojego domku, a tu wszystko tak śmierdzi i jest tak obrzydliwie brudno… Mąż stwierdził tylko, że nie miał głowy do sprzątania. I że jadł „na mieście”, dlatego nie zrobił żadnych zakupów. Ze sprzątaniem… czekał na mnie! Powiedział też, że ze sprzątaniem czekał na mnie, bo wtedy wszystko pójdzie raz-dwa. Łzy ciekły mi po twarzy. On nie miał pojęcia, jak się czuję. Fizycznie ani psychicznie. Sama nie wiedziałam, jak bardzo jestem obolała do chwili wsiadania do samochodu. Z dziesięć minut próbowałam jakość wejść do auta, a każdy sposób wywoływał ogromny ból… Bolało mnie przy chodzeniu i siedzeniu. Położyłam się na kanapie obok Franusia i płakałam. Mąż usiadł obok z kartką i długopisem, zniecierpliwionym głosem ponaglając mnie w wyliczaniu, co ma kupić. Chyba się zorientował, że ze wspólnego sprzątania na razie nic nie będzie… Przez łzy i ściśnięte gardło dyktowałam: chleb, masło, żółty ser, szynka, cebula, 2 marchewki… itd. Bo im trzeba mówić wprost i wielkimi literami? Przez czas robienia tych zakupów musiał dużo myśleć, bo okazało się, że zadzwonił do mojej siostry. Przyszła wieczorem. Przyniosła domowy rosół i jeszcze ciepły biszkopt. Ogarnęła całe mieszkanie. Moja kochana Monika. Popilnowała Franusia, kiedy się my…

imgeDMEV5-f3ee5c0.png
width: 1200
height: 900

20 rocznica ślubu: co oznacza nazwa? Symbolika, życzenia cytaty
type: item
date: 2022-09-09T14:48:39.000Z
creator: Małgorzata Sztylińska-Kaczyńska
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: mąż
subject: miłość rodzicielska
subject: szczęśliwe małżeństwo
subject: związek
description: 20. rocznica ślubu nazywana jest porcelanowymi godami. Czy wiesz, skąd wzięła się ta nazwa?
encoded: 20. rocznica ślubu to wyjątkowa okazja do świętowania. Spędzenie razem dwóch dekad „w szczęściu i w biedzie” napawa dumą nie tylko samych zainteresowanych, ale także ich najbliższych. Co podarować jubilatom? Jakie życzenia złożyć? Zainspiruj się poniższym tekstem. 20. rocznica ślubu: co oznacza nazwa pomysły na prezenty życzenia i wierszyki piękne cytaty 20. rocznica ślubu: co oznacza nazwa 20. rocznica ślubu nazywana jest porcelanową. Porcelana funkcjonuje tu jako metafora małżeństwa z długim stażem: delikatna, krucha, wymaga szczególnej delikatności oraz czułości, a jednocześnie jest bardzo droga i nie każdą osobę na nią stać. Co czyni ją wyjątkową, tak jak wyjątkowy jest 20-letni staż małżeński. 20. rocznica ślubu: prezenty Para z 20-letnim stażem z pewnością zna nawzajem swoje upodobania i małżonkowie doskonale wiedzą, co może sprawić drugiej osobie najwięcej radości. Często dzieci lub bliskie parze osoby wręczają małżonkom symboliczny prezent nawiązujący do nazwy rocznicy, np. dwie porcelanowe filiżanki do espresso lub herbaty. Jednak równie dobrym pomysłem na prezent jest: voucher na wspólne wyjście na masaż do SPA, biżuteria, wspólna sesja zdjęciowa, gadżety do samochodu lub telefonu. Innym pomysłem na prezent na 20. rocznicę ślubu jest spersonalizowany upominek, np. tort ze specjalną dedykacją dla małżonków lub udekorowany wspólnym zdjęciem pary. 20. rocznica ślubu: życzenia i wierszyki Nie każda para może pochwalić się tak długim stażem. W dobrym tonie będzie złożenie parze życzeń z okazji ich 20. rocznicy ślubu. Dobrym pomysłem jest wręczenie kartki z życzeniami. Mamo i Tato, kochajcie się jak do tej pory i bądźcie wzorem dla nas wszystkich. Asia *** Kochani, z okazji waszej 20. rocznicy ślubu życzę Wam wiele łask bożych. Niech miłość umacnia Was każdego dnia. Ks. Michał *** Najdrożsi, zjedliście razem niejedną beczkę soli, jednak Wasza miłość trwa. Trwa, bo jest osadzona na solidnych fundamentach. Dbajcie o siebie nawzajem, budujcie wspólne wspomnienia i …

imggmeBNl-0d4c05b.jpg
width: 3000
height: 2000

Krzysztof Ibisz wspiera żonę przed porodem, korzystając z rad douli
type: item
date: 2022-08-31T08:37:46.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: doula
subject: mąż
subject: poród
description: Krzysztof Ibisz po raz kolejny udowadnia, że jest naprawdę wspaniałym partnerem. Prezenter wspiera swoją ciężarną żonę na każdym kroku, a teraz uczy się, jak oszczędzić jej bólu podczas porodu.
encoded: W czerwcu tego roku Krzysztof Ibisz wraz ze swoją żoną Joanną ogłosili, że spodziewają się dziecka. Przyszły tata bardzo angażuje się w przygotowania do porodu. Jakiś czas temu prezenter pokazywał, co pakuje do swojej szpitalnej torby na czas, gdy jego żona będzie rodzić. Teraz zaprezentował na swoim Instagramie filmik ze spotkania z doulą. Krzysztof Ibisz wspiera żonę „Jak wiecie, ja z Asią będziemy wkrótce rodzili, w tym okresie przedporodowym wspiera nas doula. Właściwie, w czym może pomóc kobiecie doula?” – zaczął dziennikarz. „Pomagam w szeroko rozumianych przygotowaniach do narodzin. Towarzyszę w ciąży, pomagam przygotować się kobiecie i osobie towarzyszącej do porodu” – odpowiedziała doula Julita Księżycka. Na filmiku zostało pokazane również, jak wspierać kobietę niefarmakologicznie podczas porodu. „To wszystko, co pokazała Julita, może robić tata” – podkreślił Krzysztof Ibisz. Przyszłym rodzicom doula pokazała, tzw. przeciwuciski, czyli niefarmakologiczne sposoby łagodzenia bólu. Internauci są zachwyceni postawą Krzysztofa Ibisza Pod opublikowanym wideo pojawiło się bardzo wiele komentarzy. Internauci chwalili postawę Krzysztofa Ibisza, który bardzo angażuje się w przygotowania do porodu swojej żony. „Oglądam ten filmik i płakać mi się chce. Przypomniał mi się ból podczas i w trakcie porodu. Ból jest nie do opisania, ale nie do opisania jest też wsparcie najbliższej nam osoby. Gdyby każdy mężczyzna był tak wyedukowany podczas porodu, to byłoby wspaniałe” – brzmi jeden z komentarzy. Piszemy też o: Tragiczny finał wakacji: 7-latka została przygnieciona przez pomnik w hotelu. „Nasze życie jest zrujnowane” Kamera zarejestrowała próbę porwania 6-latki: dziewczynka zachowała się prawidłowo Krzyczał z bólu, a lekarze zrzucili winę na kolki. Okazało się, że to guz wielkości jabłka

img1o8al6-13ae6e1.png
width: 1720
height: 1236

"Pomóż mi nie zapomnieć jaka byłam, gdy się we mnie zakochałeś" – list mamy!
type: item
date: 2016-10-28T09:50:21.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: mąż
subject: wychowywanie dziecka
subject: zmęczenie
description: To wyznanie mamy bardzo nas poruszyło. Koniecznie przeczytajcie, odnajdziecie w tym siebie...
encoded: Dzieci zmieniają nasze życie. Bez względu na to, jak sobie radzimy po ich narodzinach, to jednak robią one rewolucję w funkcjonowaniu rodziny. Najwięcej zmian zachodzi jednak w życiu kobiety, która musi podporządkować swój rytm do ich potrzeb. Czasem przychodzi smutek i nostalgia za dawnym życiem, zwłaszcza w chwilach skrajnego wyczerpania. W takich właśnie chwilach potrzebna jest pomoc partnera. Posłuchajcie tej mamy: "Po całym dniu opieki nad 5-letnimi bliźniętami i 13-latkiem, czuję się wieczorem jak worek treningowy. Dzieci potrafią złościć się o wszystko, dziś o to, że posprzątałam budowlę z klocków, której absolutnie nie powinnam była dotykać. O to, że praca domowa jest mniej ważna niż telewizja. W takich chwilach myślę o moim mężu, który jest dla mnie ostoją, daje mi poczucie bezpieczeństwa, wiarę, że to co robię ma sens. Dlatego tak bardzo chcę, by nie pozwolił mi zapomnieć, jaką byłam kobietą, gdy się we mnie zakochał. Proszę, pomóż mi. Jestem mamą już tak długo, że nie pamiętam już kim byłam przed urodzeniem dzieci. Nie pamiętam już jak to jest nie musieć martwić się o kogoś i nie być odpowiedzialnym. Jak to jest być kobietą, a nie tylko mamą. Jak możesz mi pomóc? Powiedz cześć kochanie i pocałuj mnie, nawet jeżeli dzieci od progu rzucą się na ciebie. Poświęć mi chwilę i patrząc w oczy zapytaj jak minął mi dzień. Nie patrz na mnie z wyrzutem, gdy wrócisz do domu w którym panuje chaos i bałagan, a obiad nie czeka gotowy na stole. Zabierz dzieci i daj mi chwilkę, bym mogła to ogarnąć. Powiedz mi, że doceniasz moją pracę, że jesteś ze mnie dumny. Pozwól mi się wygadać, poużalać jak przyjacielowi. Potrzebuję tego bardzo. Zabierz mnie czasem z domu, bym choć przez chwilę zapomniała o problemach wychowawczych. Powiedz mi czasem dlaczego mnie kochasz i dlaczego jesteś nadal ze mną szczęśliwy. Zrób mi czasem niespodziankę, bym poczuła, że ten ustalony rytm dnia może być czasem zupełnie inny. Że nie popadłam w zupełną rutynę. Wiem, że wymagam wiele, ale jesteś moim…

imgPGUpGt-7387df9.jpg
width: 1100
height: 733

"Dlaczego nie możesz zrozumieć co czuję?"...
type: item
date: 2016-08-31T12:31:42.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: list
subject: mąż
subject: sprzątanie domu
subject: zmęczenie
description: Pod tym niezwykle poruszającym listem mogą podpisać się miliony kobiet!
encoded: Każdy chciałby być zrozumiany, bez względu na wiek, płeć, czy inne czynniki. Kobiety, a zwłaszcza te, które urodziły dzieci i świadomie, lub z przymusu pozostały z nimi w domu, bardzo potrzebują wsparcia. Ten list dokładnie o tym jest... "Nie mogłeś zrozumieć, z jakiego powodu jestem zła" "Kochany mężu, Wczoraj byłam naprawdę zła, zanim poszliśmy spać. Zła na ciebie, na świat, sfrustrowana, zmęczona i smutna. Wiem, że nie powinno się iść do łóżka w złym nastroju, ale było mi wszystko jedno. Chciałam być zła i chciałam się obrazić. Byłam przede wszystkim zła, bo ty nie mogłeś zrozumieć z jakiego powodu jestem smutna. Chciałam byś choć raz czytał mi w myślach, byś jasno zrozumiał moje uczucia. Byś zrozumiał jak jestem samotna w tym wszystkim. To się dzieje prawie każdego dnia. Dlaczego nie możesz zrozumieć, co ja czuję? Dlaczego nie widzisz, że pracuję cały dzień, opiekując się dziećmi, gotując, sprzątając, robiąc zakupy... Staram się to wszystko ogarnąć, ale często płaczę w ciągu dnia. Jak skłonić faceta do opieki nad dzieckiem? Wczoraj był bardzo zły dzień. Nasze maleństwo nie zachowywało się najlepiej. Nie spało całą noc, a w ciągu dnia wymagało wiele uwagi. Płakało cały dzień, rozrabiało... Myślałam – dlaczego? to nie fair... I płakałam z bezsilności, zmęczenia, frustracji. Miałam wczoraj mało cierpliwości, nie mogłam znieść krzyków co 2 minuty. W domu był bałagan i masa niedokończonych spraw. Myślałam, że tracę rozum. Wtedy ty wróciłeś do domu z uśmiechem na twarzy. Przytuliłeś nasze dziecko, posadziłeś na podłodze między zabawkami i poszedłeś coś zjeść. Byłam wściekła. Dlaczego jesteś taki szczęśliwy, czy nie wiesz jak okropny miałam dzień? Czy w ogóle zdajesz sobie sprawę, jak przez cały dzień balansuję między wszystkimi obowiązkami? Czy ty w ogóle to widzisz? Nie odezwałam się, postanowiłam stłumić w sobie te negatywne uczucia... Gdy położyliśmy się do łóżka, wszystko zaczęło wracać. Ty w ogóle nie zdawałeś sobie sprawy co się dzieje w mojej głowie. Chciałeś p…

imguXb0xj-29cdc9c.jpg
width: 1100
height: 733

„Drogi mężu, nie oczekuję, że będziesz nosił mnie na rękach. Nie chcę twojego podziwu. Chcę szacunku – dla mnie i tego, co robię dla naszej rodziny”
type: item
date: 2016-06-21T13:55:25.000Z
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: kobieta
subject: małżeństwo
subject: mąż
description: Nie oczekuję, że będziesz traktował mnie jak księżniczkę, ale partnerkę. Wystarczy, że docenisz moją pracę i okażesz szacunek!
encoded: Drogi mężu, Lata mijają, dzieci rosną, a tobie wciąż wydaje się, że wiele rzeczy w naszym domu robi się samo. Nadszedł dzień, w którym muszę pozbawić cię złudzeń – w naszym domu nie mieszkają magiczne elfy, które wyrzucają zużytą rolkę po papierze toaletowym zostawioną przez ciebie dzień wcześniej na podłodze. Resztki pasty do zębów pozostawione przez ciebie na zlewie również same nie znikają, a nakrętka od twojej pianki do golenia nie ma zdolności samozakręcania. Pustej puszce po piwie pozostawionej przy kanapie nie wyrastają w nocy nóżki, na których wędruje do kosza. Pewnie nie wiesz też, że skarpetki nie potrafią prać się same. Przykro mi, że odzieram twoje życie z magii. Prawda może być dla ciebie trudna do zrozumienia, a jest ona taka, że wszystkie te czynności wykonuję ja. W przerwie między karmieniem naszego dziecka a przewijaniem sprzątam zużyte roki papieru z podłogi. Gdy położę dzieci spać, wyrzucam śmieci pozostawione przez ciebie przy kanapie. W trakcie mycia zębów czyszczę zlew. Za każdym razem, gdy idę na poranne siku, zakręcam piankę do golenia. Zanim zrobię śniadanie, zaniosę twoje brudne skarpetki do łazienki i nastawię pranie. Przed obiadem rozwieszę je i zanim wrócisz z pracy, znów będziesz miał czyste pary skarpet w szafie. Kiedy dotrze do ciebie autentyczność moich słów, a mam nadzieję, że będzie to, zanim się zestarzejemy, nie oczekuję, że zaczniesz mnie podziwiać za wszystkie te lata, kiedy byłam matką, żoną, sprzątaczką, kochanką, kucharką w jednym. Wystarczy, że okażesz mi szacunek poprzez samodzielną zmianę rolki papieru, gdy się skończy (pokażę ci filmik z instrukcją na YouTube) oraz słowem "dziękuję", gdy następnym razem posprzątam po tobie. Nie musisz mnie podziwiać, ale zacznij doceniać i szanować. Należy mi się to! Twoja żona Zobacz też: Apel zmęczonej matki do męża: Nie oczekuję wiele. Doceń mnie

imgWf8BpH-b04dc39.jpg
width: 3000
height: 2000

Samotne żony pracujących mężów
type: item
date: 2006-12-19T10:09:56.000Z
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: mama
subject: mąż
subject: praca
description: Czy można czuć się samotną, mając męża i dziecko? Okazuje się, że tak i, niestety, doświadcza tego coraz więcej kobiet.
encoded: Cena macierzyństwa Rzadko mówi się o tym, za jaką cenę kobiety stają się matkami. Nie chodzi o poświęcanie się, ale o konieczną zmianę, jakiej wymaga wychowywanie dziecka. Mężczyzna z powodu ojcostwa nie rezygnuje z pracy, rzadko traci znajomych jako „nudny ojciec”, nie odczuwa presji bycia wzorowym rodzicem, który nigdy się nie złości, nie zasypia ze świadomością, że właśnie minął kolejny dzień w roli gosposi i opiekunki. On ma swoje dotychczasowe pasje i zainteresowania, spotyka znajomych. Samotna w domu Przed porodem dla wielu kobiet źródłem siły, poczucia wartości i pewności siebie jest praca zawodowa. Kiedy zaczynają spędzać czas z dzieckiem, mają poczucie jałowienia, wrażenie, że niczego nie dokonują, że dni przeciekają im przez palce, że żyją w nieprzewidywalnym chaosie. Żeby jakoś sobie z tym poradzić, zaczynają wkładać więcej wysiłku i energii w prace domowe i opiekę nad dzieckiem. Zaspokajają w ten sposób ambicje, ale jednocześnie znacznie komplikują swoją sytuację. Stając się wzorowymi matkami i gospodyniami, szukają w tych zajęciach sensu bycia w domu i rezygnacji z dotychczasowego (lub innego) scenariusza na życie. Z czasem czują się w tym niezastąpione, wiedzą, że „bez nich wszystko się zawali”. I rzeczywiście, trudno je wyręczyć, bo trudno je zadowolić. I tak powoli przeobrażają się w samotne perfekcjonistki, które czują żal, że nikt nie domyśli się, kiedy trzeba im pomóc. Szkodliwe stereotypy W sytuacji, gdy wszystko funkcjonuje z pozoru idealnie, mężczyzna może poczuć się bezwolny, a jeśli ma skłonności do rozleniwienia i zalegania na kanapie, to chętnie im ulegnie, pozwalając się obsługiwać i rozpieszczać jak kolejne dziecko. To bardzo zmienia relacje małżeńskie, bo wzmacnia stereotypowe myślenie o podziale ról. Wielu mężczyzn zaczyna uważać, że skoro żona „nic nie robi”, tylko „siedzi z dzieckiem”, to może obsługiwać ciężko pracującego męża: podać obiad i po nim pozmywać, pozwolić czytać gazetę, gdy dziecko zaprasza do zabawy, a przede wszystkim z…

img4Yrrwd-224b65f.jpg
width: 1798
height: 1200