Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2024-05-08T15:05:59.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Mamo, znowu przegrałem!” Jak uczyć dziecko radzenia sobie z porażką?
items: Dziecko nie chciało jeść, więc mama postanowiła spalić jego zabawki. Później tłumaczyła, że to żart
items: Wychowanie bezstresowe: pomocne czy krzywdzące? Definicja, wady i zalety, skutki
items: Ta historia podzieliła rodziców. Wychowujemy twardzielki, czy krzywdzimy nasze córki?
items: Łatwa metoda, dzięki której twoje dziecko w końcu zacznie cię słuchać
items: Jak radzić sobie z agresją u dzieci? Kiedy świadczy o zaburzeniu, a kiedy jest typowym objawem dorastania?
items: Można bić dzieci - kary cielesne powróciły do szkoły?
items: Krzyczysz na dziecko? To zupełnie bez sensu!
items: „Za karę” porzucił 4-latka kilkanaście kilometrów od domu?
items: Psycholog apeluje: "Bardzo proszę w imieniu dzieci - nie róbcie tak!"
items: Self-Reg na pomoc! Wszystkie dzieci są zestresowane, nawet niemowlęta! [WYWIAD]
items: Książki dla rodziców, które musisz przeczytać w 2018 (cz. 1)
items: „Nie przepraszaj za to, kim jesteś!” - ten list musi przeczytać każda mama!
items: Filary Rodzicielstwa Bliskości: 7. Wystrzegaj się trenerów dzieci [WIDEO]
items: Filary Rodzicielstwa Bliskości: 6. Pamiętaj o równowadze i wyznaczaniu granic [WIDEO]
items: Filary Rodzicielstwa Bliskości: 2. Słuchaj płaczu swojego dziecka [WIDEO]
items: Sekret, o którym rodzice nie mówią głośno...
items: Ciągle jęczy i marudzi? Poznaj 6 sposobów na płaczliwe dziecko
items: Wychowanie dzieci na świecie: te metody warto czym prędzej "skraść"!
items: „Za dużo miłości szkodzi dziecku, a czarna kawa najlepsza dla półroczniaka”
items: Ogoliła córce głowę na łyso – czy znacie bardziej okrutny sposób karania dziecka?!
items: 10 walk, które najprawdopodobniej przyjdzie ci stoczyć z innymi mamami
items: Moja dwulatka nie chce siedzieć w foteliku
items: 10 najczęstszych błędów które popełniają rodzice. Ty też?
items: Rodzicielstwo "bez granic" - czy jest korzystne dla dzieci?

„Mamo, znowu przegrałem!” Jak uczyć dziecko radzenia sobie z porażką?
type: item
subject: Nasze akcje
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: błędy wychowawcze
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: metody wychowawcze
subject: problemy wychowawcze
subject: psychologia wychowania
subject: sukces w życiu
subject: wychowanie
description: Nieodłącznym elementem życia jest porażka. Właśnie dlatego, warto od małego uczyć dziecko, jak radzić sobie z przegrywaniem. Zapraszamy do przeczytania kolejnego artykułu w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem”, w którym znajdziecie m.in. cenny komentarz naszej ekspertki, psycholożki Dominiki Słomińskiej, właśnie na ten temat.
encoded: Rodzice uczą dzieci, w jaki sposób osiągać sukcesy, cieszą się nimi razem z maluchami i wspierają je w drodze do osiągania celu. Co robić, gdy pewnego razu pociecha poczuje smak przegranej? Porażka może boleć nawet najmłodszych, dlatego istotne jest, by już od małego uczyć dzieci, jak wyciągać z niej wnioski i… iść dalej. View Ediplayer on the source website Najgorsze bywają początki Gdy dziecko rośnie i przebywa głównie z rodzicami, to zwykle otrzymuje od nich dużo ciepłych uczuć. Bezwarunkowa miłość i wsparcie sprawiają, że najczęściej jego życie jest miłe i przyjemne. Gdy jednak smyk zaczyna rosnąć i styka się z innymi osobami, to już nie zawsze wszystko jest tak proste i bezproblemowe... Każdy rodzic z pewnością pamięta pierwsze kłótnie dziecka w piaskownicy o ulubioną zabawkę i minę swojej pociechy, której ją właśnie odebrano, albo pierwszą przegraną malucha w grze planszowej, wyścigu, czy konkursie w przedszkolu. Te niemiłe chwile okraszone smutkiem i nierzadko łzami chociaż są trudne, to są również... bardzo potrzebne. Dlaczego warto uczyć dziecko radzenia sobie z przegrywaniem? Nie da się wyeliminować z życia porażek, rodzice nie są w stanie uchronić przed nimi swoich pociech. Jedynym sposobem, by pomóc, jest nauczenie malucha, jak w naturalny sposób przeżywać niepowodzenia. Istotne jest, by dziecko od małego wiedziało, że przeżywanie sukcesu, jak i porażki jest tak samo ważne. Wszystko po to, by umiało sobie radzić z nimi później – również w dorosłym życiu. Nauka przegrywania konieczna jest także do tego, by dziecko nie bało się porażki. Strach zawsze hamuje rozwój, dlatego dziecko umiejące przegrywać szybciej i chętniej podejmie się nowych wyzwań (nie będzie miało obaw związanych z ewentualną kolejną porażką). Ponadto „oswojenie” przegrywania pomaga mieć lepszy stosunek do rywalizacji, takiej bez nadmiernego stresu, a w momencie porażki minimalizuje ryzyko dużej złości czy frustracji. – Niezwykle istotne jest to, żeby przekazać dziecku, że pojedyncze przeg…

imgTC9x37-859f7f2.jpg
width: 1280
height: 854

Dziecko nie chciało jeść, więc mama postanowiła spalić jego zabawki. Później tłumaczyła, że to żart
type: item
date: 2021-10-22T11:18:08.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: metody wychowawcze
subject: sposób na niejadka
description: Mama 7-letniego chłopca została skrytykowana po tym, jak publicznie przyznała, że karze swojego syna, paląc jego kolekcjonerskie karty z Pokemonami. Nie pomogły jej tłumaczenia, że tylko żartowała.
encoded: Liz Mair, 43-letnia konsultantka polityczna, napisała na Twitterze, że w ramach kary za niewykonywanie podstawowych obowiązków postanowiła ukarać syna, niszcząc jego zabawki. W kolejnym tweecie wytłumaczyła, że chłopiec nie chce jeść. Gdy przychodzi ze szkoły z pełną śniadaniówką, musi więc liczyć się z tym, że mama spali jedną z jego kart. Gdy nie zje do końca obiadu – straci kolejną. Chciała ukarać syna, niszcząc jego zabawki Mama wyjaśniła, że robi to z troski o syna – chłopiec niewiele waży, więc aby go zmusić do jedzenia – i przybrania na wadze – postanowiła uciec się do tej niekonwencjonalnej metody. Na ostrą – i słusznie! – reakcję ze strony internautów nie musiała długo czekać. Wielu użytkowników Twittera, zwłaszcza rodziców, było oburzonych stosowaniem tego typu metod wychowawczych. W końcu jeśli dziecko nie chce jeść, należy mu pomóc, nie karać. Być może nie jest „niejadkiem”, a zmaga się z problemami, które należy zdiagnozować? W końcu brak apetytu lub celowe niejedzenie można świadczyć zarówno o chorobach fizycznych, jak i psychicznych, ale też o trudnościach w szkole. W dyskusję włączył się nawet aktor Seth Rogen, który poradził 43-latce, by lepiej doceniła wartość kart swojego dziecka – w przyszłości chłopiec może ich potrzebować, by opłacić terapię. Kobieta przyznała w końcu, że jej tweety miały żartobliwy charakter, ale skoro udało jej się wywołać tak żywą dyskusję, być może powinna częściej poruszać kontrowersyjne tematy. Byle tylko nie powielała szkodliwych wzorców, które mogą wyrządzić dziecku ogromną krzywdę… I have resorted to burning Pokémon cards as a punishment when my kid doesn’t do basic stuff he has to do. — Liz Mair (@LizMair) October 15, 2021 Źródło: The Sun, YAHOO! Zobacz także: Mama wyrzuciła wszystkie zabawki 5-latka: bo miał bałagan i był bezczelny [FILM] Pozwala swojemu synowi przeklinać. „Dzięki temu jest lepszym dzieckiem” – przekonuje Dziecko nie chce jeść nowych rzeczy? Ten sposób wszystko zmieni!

szd9wm-120791-a4315d7.jpg
width: 1200
height: 800

Wychowanie bezstresowe: pomocne czy krzywdzące? Definicja, wady i zalety, skutki
type: item
date: 2021-09-14T09:38:00.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dyscyplina
subject: metody wychowawcze
subject: wychowanie bezstresowe
description: Wychowanie bezstresowe wzbudza wiele kontrowersji. Jedni uważają, że wychowując dziecko bezstresowo, można dać mu dużo wolności i nauczyć niezależności. Drudzy – że to sposób na rozpieszczenie dziecka i pozwalanie mu na wszystko. Jakie są wady i zalety bezstresowego wychowania?
encoded: Chyba nie ma takiego rodzica, który od czasu do czasu nie poczułby lęku i nie zwątpił w swoje metody wychowawcze. Ale co innego samemu wątpić, a co innego przyjmować krytykę. Nie lubimy, gdy ktoś wytyka nam w tej dziedzinie błędy. Wiele emocji budzi wychowanie bezstresowe. Ktoś zarzuca ci pobłażliwość, proponuje większą dyscyplinę... Gdzie jest racja? Wychowanie bezstresowe: definicja Upraszczając, wychowanie bezstresowe to bezgraniczne tolerowanie tego, jak zachowuje się dziecko. Zwolennicy tej metody zakładają, że zabranianie mu czegoś, np. kupienia kolejnej zabawki (teoretycznie niepotrzebnej), czy nakazanie czegoś, by np. wcześnie chodziło spać, może dziecku zaszkodzić. Ich zdaniem zakazy i nakazy stresują oraz zakłócają dzieciństwo. O wychowaniu bezstresowym mówi się też jako o „wychowaniu bez granic” (czyli wychowaniu permisywnym). Dziecko może wszystko, a rodzice to akceptują. Rodzic nie każe dziecka i nie ma w stosunku do niego żadnych oczekiwań. Wychowanie bezstresowe: wady i zalety Niektórym rodzicom wydaje się, że tylko wychowując bezstresowo, dają swojemu dziecku swobodę i wolność. Uważają, że dyscyplina je ogranicza. Prawda jest jednak taka, że dziecko do prawidłowego rozwoju potrzebuje jednego i drugiego. Musi wiedzieć, że rodzic (ze względu na swój wiek i doświadczenie) wie, co jest dla niego najlepsze. Musi czuć, że obok niego jest ktoś, kto będzie umiał się nim zaopiekować. Z drugiej strony chce, by jego potrzeby były zauważane. Chce wyrażać swoje myśli i być wysłuchanym. Jak zwykle, kluczem do sukcesu jest więc złoty środek. Dobrze pojmowane bezstresowe wychowanie ma sporo zalet. Zalety bezstresowego wychowania otwartość śmiałość pewność siebie kreatywność zaradność spontaniczność Wady bezstresowego wychowania Wady bezstresowego wychowania będą zależeć od rodziców. Dziecko ma nieograniczone możliwości, więc może wyrosnąć na silnego człowieka, który zna swoją wartość. Przy bezstresowym wychowaniu łatwo jednak popełnić błędy wychowawcze, których skut…

9fEqKZ-119909-9392e64.jpg
width: 1700
height: 994

Ta historia podzieliła rodziców. Wychowujemy twardzielki, czy krzywdzimy nasze córki?
type: item
date: 2020-10-05T13:25:00.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: emocje dziecka
subject: metody wychowawcze
subject: płacz dziecka
description: „Uczę ją po prostu (...) żeby nie płakała, tylko starała się ból przezwyciężyć i zachować spokój” - czy ta dziewczynka wyrośnie na twardzielkę, czy osobę mającą problemy z emocjami?
encoded: „Mam córkę, 5 lat, którą staram się trzymać dość twardo. Uczę ją po prostu, by za każdym razem, gdy jest jej coś nie tak, to żeby nie płakała, tylko starała się ból przezwyciężyć i zachować spokój. Pewnego razu, jesienią, wracałam z nią z zakupów. Moja córka, jako pomocnica mamusi, niosła dwie małe torebki w obydwu rączkach. Po wejściu na klatkę schodową trzeba było wejść po schodach na górę. Moja córka na jednym z poziomów się zakołysała i uderzyła (dość mocno) głową o kaloryfer. Nic nie powiedziałam, tylko patrzyłam, co zrobi. Widzę, że oczy jej się zaszkliły, opuściła głowę na chwilę, wzięła kilka szybkich oddechów, w końcu spokojnie powiedziała: "Już grzeją." Magdy Jethon "Pani Magdo, Pani pierwszej to powiem" Nie wiem, jak wasze, ale moje pierwsze uczucia, które pojawiły się po przeczytaniu tego tekstu to żal. Jako matka i psycholog uważam, że wyrażanie własnych emocji jest niezwykle ważne dla zdrowia psychicznego. Uczę tego moje dzieci. Wiem, że nie jest to łatwe, bo nawet dorośli mają z tym problem, a co dopiero dziecko, ale zachęcam je, by próbowały. W końcu nie ma złych czy dobrych emocji, tylko sposoby ich wyrażania. Jestem przekonana, że tłumienie ich nie przyniesie niczego dobrego. Żebyśmy się dobrze zrozumieli – nie zachęcam dzieci do wpadania w histerię, ale uczę sposobów radzenia sobie z emocjami, ich wyrażania, a nie tłumienia. Twarda babka czy mięczak Wydawało mi się, że większość rodziców ma podejście podobne do mojego, że ta historia budzi w nich jakieś uczucia, niestety komentarze pod tekstem świadczą, jak się myliłam. Karolina napisała: „Mnie w ogóle nie przeraża. Nawet nie uważam, że na bank robi jej krzywdę. Wszystko ma swoje zalety i wady. Ja wybrałam inaczej. Ona wybrała tak. Na kogo wyrośnie jej córka - nie wiem. Być może po prostu na twarda babkę? (...)”. W innym poście dodaje: „Może będzie super szefową w korporacji i będzie zarządzać setką ludzi bez skrupułów”. W innym komentarzu czytamy: ”Każdy wychowuje dzieci, jak uważa, nie nam kryty…

imgXw7HDI-5d87b42.jpg
width: 1027
height: 555

Łatwa metoda, dzięki której twoje dziecko w końcu zacznie cię słuchać
type: item
date: 2020-02-18T11:09:37.000Z
creator: Milena Oszczepalińska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: metody wychowawcze
description: Słyszałaś o metodzie kanapki w wychowaniu? Dzięki niej zaczniesz widzieć rezultaty korygowania nieodpowiednich zachowań dziecka, i to bez większego wysiłku!
encoded: Bycie rodzicem to trudna praca: wpajanie wartości i korygowanie zachowania bez ranienia dziecka wydaje się prawie niemożliwe. Ale naukowcy twierdzą, że konstruktywna krytyka jest łatwa, jeśli zrobimy to dobrze. Z pomocą rodzicom przychodzi metoda kanapkowa. Dzięki niej rodzicielstwo może być bardziej efektywne i przyjemne dla obu stron! Psychiatra dziecięcy, dr Daniel Amen, uważa, że rodzice często albo wyrażają swoje uwagi wobec dziecka w zbyt szorstki sposób, albo wręcz przeciwnie, boją się podejść zbyt surowo, a w efekcie są nadmiernie pobłażliwi. Dr Amen zidentyfikował 2 cechy, które mogą pozytywnie wpłynąć na rodzicielstwo: trzeba być stanowczym i kochającym jednocześnie. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/wychowanie/bezstresowe-wychowanie-czy-dyscyplina-13511-r1/">W dyscyplinie czy bezstresowo? Jak wychowywać dziecko? Kiedy rodzice są konkretni i stanowczy wobec niechcianych zachowań, ale przedstawiają to z miłością, życzliwością i troską, zawsze będą bardziej efektywni w egzekwowaniu odpowiedniego zachowania. Jak to działa? Otocz krytykę miękkimi, ale zgodnymi z prawdą komentarzami i pochwałami, aby twoje słowa nie były dla dziecka zbyt dotkliwe. Oto techniki komunikacji, które sprawią, że rozwiązywanie konfliktów z dziećmi będzie o wiele ł…

109666-23038fb.jpg
width: 1200
height: 800

Jak radzić sobie z agresją u dzieci? Kiedy świadczy o zaburzeniu, a kiedy jest typowym objawem dorastania?
type: item
date: 2019-04-09T09:25:03.000Z
creator: Milena Oszczepalińska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: agresja u dzieci
subject: dobre wychowanie
subject: metody wychowawcze
subject: złe zachowanie dziecka
description: Eksperci przekonują, że pewien poziom agresji u dzieci jest normalny. Zamiast krzyczeć, złościć się i dawać klapsy, wystarczy odwrócić uwagę malca.
encoded: „Aby dziecko mogło zachowywać się lepiej, potrzebuje tyle samo empatii i wsparcia, co osoba w depresji, choć tego typu zachowania zwykle nie zachęcają nas do bycia empatycznym” – twierdzi Dave Anderson, psycholog z Child Mind Institute w Nowym Jorku. Istnieje przekonanie, że złe zachowanie dziecka odzwierciedla jego kiepskie wychowanie, a w rzeczywistości może ono wynikać z pewnych problemów natury biologicznej. W takich przypadkach typowe reakcje rodziców mogą nie przynieść pożądanych rezultatów, czyli poprawy zachowania malca. Dzieci biją, gryzą, kopią Pediatrzy pod kierownictwem Michaela F. Lorbera przeprowadzili badanie, w którym przyjrzeli się 477 dzieciom w wieku od 6 do 24 miesięcy. Ich matki miały notować, jak często maluchy wykazywały się negatywnym zachowaniem, łącznie z biciem, gryzieniem i kopaniem. Wyniki obserwacji opublikowano na łamach Journal of Pediatrics. Okazało się, że tego typu zachowania były dość powszechne, w dodatku nasilały się wraz z wiekiem, a punkt kulminacyjny następował zwykle u dwulatków. Na tej podstawie naukowcy polecili pediatrom, by uspokajali rodziców, martwiących się niewłaściwym zachowaniem swoich dzieci. Zaznaczali jednak, że tego typu wybuchy agresji powinny być od początku zmieniane. Rodzice powinni ustalać jasne granice i reagować w odpowiedni sposób. Zamiast karać jednak dziecko wrzaskiem, gniewem lub klapsem, lepiej odwrócić jego uwagę i nakierować ją na coś zupełnie innego. Niektóre dzieci zachowują się wyjątkowo agresywnie Naukowcy podkreślają, że wybuchy agresji to typowe zachowanie u najmłodszych, jednak u niektórych dzieci zdarzają się one wyjątkowo często i są bardziej nasilone. Wówczas potrzebna jest inna forma pomocy, takie problemy z zachowaniem mogą utrzymywać się dłużej, nawet u starszych dzieci. Jeśli wybuchy agresji u dziecka zdarzają się codziennie i nie wynikają z żadnych problemów fizycznych, nie są oznaką bólu albo upośledzenia słuchu lub mowy, mogą świadczyć o zaburzeniach rozwoju. Zwykły napad złości o…

102030-e6a1abc.jpg
width: 1202
height: 800

Można bić dzieci - kary cielesne powróciły do szkoły?
type: item
date: 2018-09-14T13:40:21.000Z
creator: amajchrzak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: bicie dzieci
subject: metody wychowawcze
subject: przemoc wobec dzieci
description: Przedszkolaki i uczniowie będą bici półmetrową deską. Rodzice zgodzili się na to.
encoded: Takie zasady ustalił dyrektor szkoły The Georgia School of Innovation and Classics w mieście Hephzibah w amerykańskim stanie Georgia. Kara ma obowiązywać od przedszkola do dziewiątej klasy. Polegać ma na uderzaniu dzieci deską w pośladki. Rodzic musi wyrazić zgodę - W tej szkole dyscyplinę traktujemy bardzo poważnie - powiedział dyrektor placówki Jody Boulineau. - Był czas, kiedy kary cielesne były normą w szkołach i nikt nie miał z tym problemu - dodał. Postanowił przywrócić w swoje szkole nową-starą formę kary wobec niegrzecznych dzieci - mają być bici deską. Polegać to ma na trzykrotnym uderzaniu nią w pośladki. W czasie jej wykonywania dzieci będą trzymać ręce na kolanach lub na biurku. Do trzech razy sztuka Dyrektor wysłał do rodziców wraz z końcem wakacji nowe zasady regulaminu. Rodzice musieli je zaakceptować lub nie. Dzieci opiekunów niezgadzających się na kary cielesne, nie będą bite. Dyrektor placówki poinformował, że co trzeci rodzic zgodził się na karę. Kara jest rozpisana w podpunktach. Najpierw będzie wyproszenie ucznia z sali. - "Kiedy wskutek złego zachowania uczeń zostanie odesłany z sali lekcyjnej, członek administracji szkoły porozmawia o naruszeniu regulaminu i powiadomi rodziców. Przy drugim upomnieniu może być zastosowana kara niecielesna. Wtedy też uczeń zostanie poinformowany o możliwych uderzeniach. Po trzecim upomnieniu uczeń dostanie trzy klapsy deską" - napisano w komunikacie. Bicie ma się odbywać za zamkniętymi drzwiami. Deska ma mieć ponad 60 centymetrów długości, 15 cm szerokości i prawie 2 cm grubości. Jak podkreśla dyrektor, tylko ona będzie używana do wymierzania kary. "Cieszymy się, że znowu jest taka kara"? Jody Boulineau poinformował, że reakcje rodziców są różne, ale niektórzy są bardzo zadowoleni. "Świetnie, cieszymy się, że to się znowu dzieje. Nigdy nie powinni wycofać tego ze szkół" - tak według dyrektora reagowali niektórzy rodzice. Ale były też głosy przerażenia. "O mój Boże, nie mogę uwierzyć, że to robicie" - mieli mówić…

imgbpS4z7-2296076.jpg
width: 1770
height: 1200

Krzyczysz na dziecko? To zupełnie bez sensu!
type: item
date: 2018-09-11T15:45:03.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: karanie dziecka
subject: krzyk
subject: metody wychowawcze
subject: niegrzeczne dziecko
description: Podniesiony głos to jedna z najczęstszych form dyscyplinowania dziecka. Choć zupełnie nie działa, wielu z nas wciąż popełnia ten błąd. Jak w takim razie radzić sobie z niepożądanym zachowaniem dziecka?
encoded: Polacy niestety nadal chętnie podnoszą rękę na dzieci, by je zdyscyplinować. Bardzo mozolnie idzie zrozumienie, że takie karanie dziecka nie wnosi w wychowanie nic dobrego. A co z krzykiem? Naukowcy to sprawdzili. Badanie przeprowadzone w 2014 roku i opisane w Journal of Child Development wykazało, że dzieci, na które regularnie krzyczano w domu, miały niższe poczucie własnej wartości, a także częściej występowały u nich skłonności do depresji w porównaniu do dzieci, na które nie podnoszono głosu. Co jeszcze odkryli badacze? Naukowcy zauważyli, że częste podnoszenie głosu na dziecko przynosi efekty podobne do... kar fizycznych: podnosi poziom lęku, stresu, ryzyko wystąpienia depresji, czy problemów behawioralnych. Teoria ta może wzbudzać kontrowersje, jednak jakby się nad tym głębiej zastanowić ma to sens. Czy krzyk to dobra decyzja? Otóż krzyk nigdy nie jest przemyślaną decyzją. Taki "sposób komunikacji" zazwyczaj wynika z faktu, że coś dorosłego wyprowadziło z równowagi. Są to emocje, które narastają powoli i w końcu człowiek pęka. Krzyczymy, gdy już nie wytrzymujemy, gdy puszczają nerwy, a miarka się przebrała. Krzyk to reakcja bezradnej osoby, która nie ma pojęcia, co ma jeszcze zrobić. Zdecydowanie taka postawa nie sprawia, że rodzic wygląda autorytatywnie. Mamo, mów do mnie - Jeśli celem rodzica jest pokazanie dziecku, jak bardzo jest się sfrustrowanym, złym to krzyk będzie doskonałym narzędziem - tłumaczy Alan Kazdin, profesor psychologii i psychiatrii dziecięcej w Yale. - Jednak jeśli rodzic chce zmienić coś w zachowaniu dziecka, krzyk nie jest dobrą metodą. - dodaje. Tłumaczymy sobie, że krzykiem chcemy zwrócić uwagę dziecka na jakiś problem, jednak to bardzo nieskuteczne narzędzie, bo dziecko słyszy podniesiony głos i czuje złość opiekuna. W tym całym hałasie możesz mieć pewność, że merytoryczna teść (której często brak w emocjonalnych krzykach) nie dociera do twojej pociechy. Czy jest szansa, by się powstrzymać od krzyku? Zdecydowanie tak, co więcej warto…

imgCzAUbY-161b40e.jpg
width: 1874
height: 1200

„Za karę” porzucił 4-latka kilkanaście kilometrów od domu?
type: item
date: 2018-09-06T12:59:23.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dziecięce lęki
subject: metody wychowawcze
subject: strach
description: Kierowca znalazł chłopca, który stwierdził, że tatuś zostawił go za karę na polu kukurydzy. Mężczyzna już zgłosił sprawę na policję.
encoded: Według mężczyzny, który znalazł dziecko, to ojciec miał porzucić czteroletniego syna, chcąc go w ten sposób ukarać. Wywiózł dziecko aż 14 km od domu i pozostawił na polu kukurydzy. Ta "metoda wychowawcza" miała przestraszyć dziecko. Zapłakany maluch niemal wpadł pod nadjeżdżający samochód. Kierowca auta zatrzymał się, zabrał chłopca. Nieufne dziecko dopiero po chwili zdradziło, jak się nazywa i wyjaśniło, co robi daleko od domu. Mężczyzna odwiózł malucha na posterunek policji, ale dziecko nie chciało opuścić samochodu. Na szczęście okazało się, że znajomy mężczyzny, znał nazwisko i adres rodziców dziecka. Mężczyzna twierdzi, że dziadkowie chłopca dali mu do zrozumienia, że to nie pierwsza taka sytuacja. Ten zdecydował się powiadomić policję i nagłośnić sprawę w mediach społecznościowych. Z wersji policji wynika, że dziecko się nudziło i ojciec miał zabrać dziecko w rejon pola kukurydzy, gdzie malec miał się oddalić od taty. Nie strasz dziecka! Na ten moment nikomu nie przedstawiano zarzutów. Policjanci cały czas wyjaśniają wszelkie okoliczności tej sprawy. Najpewniej kluczowa w tej sprawie będzie opinia biegłych psychiatrów, która zostanie wydana po rozmowie z czterolatkiem. Jeśli okaże się, że ojciec naraził dziecko na utratę zdrowia lub życia, może mu grozić nawet do pięciu lat wiezienia. Bez względu na to, czy dziecko zostało porzucone "za karę", czy też tak oceniło sytuację, każdy z nas powinien wyciągnąć wnioski. Sytuacja może oznaczać, że nawet jeśli ojciec nie zrobił tego celowo, to dziecko niejednokrotnie słyszało, że jak będzie niegrzeczne to go tata lub mama zostawi. Choć może się wydawać, że takie słowa dzieci puszczają mimo uszu, to one jednak mocno zakorzeniają się w ich świadomości. Straszenie, to metoda wielu rodziców. Uważają oni, że dziecko powinno się trochę bać rodzica, a lęk przed tatą czy mamą to skuteczna metoda by maluch, był posłuszny. Bez wątpienia malec powinien słuchać, szanować rodziców, ale lęk w tym przypadku jest zupełnie zbyteczny! Ża…

imggIprTP-d37ac56.jpg
width: 1798
height: 1200

Psycholog apeluje: "Bardzo proszę w imieniu dzieci - nie róbcie tak!"
type: item
date: 2018-07-30T13:26:32.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: metody wychowawcze
subject: niejadek
subject: sposób na niejadka
description: Metoda ta, choć zupełnie nieskuteczna, nadal z lubością stosowana jest przez rodziców. Co gorsza, jest z niej więcej szkody niż pożytku.
encoded: Ostatnio trafiłam na wpis Doroty Zawadzkiej o pewnej popularnej "metodzie" wychowawczej. Sama jej nie stosuję i jestem jej ogromnym przeciwnikiem. I choć ten sposób wcale nie działa, to i tak rzesze rodziców nadal ją stosują... tylko zastanawiam się, po co? „Już dzwonię do pani doktor i trzeba będzie zrobić zastrzyk”, „nie pójdziemy nad morze”, „nie pójdziesz na basen”, „to wracamy do domu”, „ale ty jesteś niedobra/y”, „nic ci nie kupię”, „widzisz? wszyscy na Ciebie patrzą”, „zobacz, wszyscy się z ciebie śmieją”, „oszaleję z tobą”... Zapewne domyślacie się kiedy słychać te wszystkie „świetne” skierowane do dzieci słowa. Tak, przy posiłkach! Bardzo proszę w imieniu dzieci - nie róbcie tak!" - czytamy na profilu Doroty Zawadzkiej. Jednak to wierzchołek góry lodowej. Rodzice kłamią, szantażują i zmyślają, nie tylko, by malucha nakłonić do jedzenia, robią to przy niemalże każdym napotkanym oporze ze strony dziecka. Potwór z szafy Choć dziecięca wyobraźnia nie zna granic i maluchy wielu rzeczy się boją, to niestety większość lęków, to zasługa kochanych rodziców i dziadków. Co ciekawsze, dzieci straszono chyba od zawsze. Wiele uwielbianych przez nas bajek niegdyś kończyło się źle, choćby biedny Czerwony Kapturek został pożarty i taki był koniec tej historii. Bajka miała być straszną lekcją dla dzieci, ale czy skuteczną? Tak straszenie dzieci to bardzo stara "metodą," ale w gruncie rzeczy bardziej poprawnie będzie to nazwać błędem wychowawczym. Wielu z nas najpewniej także tak było wychowywanych. Mnie babcia straszyła choćby babą z komina. Do dziś nie mam pojęcia, co to miało na celu, ale pamiętam, że jej się bardzo bałam zawsze, gdy przyjeżdżałam na noc. Dziś jestem bardzo wyczulona na to, jak ktoś próbuje straszyć moje dziecko. Bo sposób ten nie tylko nie działa, ale przynosi więcej szkody niż pożytku. Kłamstwo ma krótkie nogi Każdy rodzic chce, by jego dziecko mu ufało, by przyszło, gdy będzie miało jakiś kłopot, a jednocześnie wielu łże w żywe oczy malca. Niewinne kłam…

imgPyU6Kc-3b1239c.jpg
width: 1800
height: 1200

Self-Reg na pomoc! Wszystkie dzieci są zestresowane, nawet niemowlęta! [WYWIAD]
type: item
date: 2018-01-30T08:57:42.000Z
creator: Karolina Stępniewska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: metody wychowawcze
subject: rodzicielstwo bliskości
subject: stres u dziecka
description: Przeczytaj wywiad z Natalią Fedan, psycholożką i pierwszą w Polsce ekspertką Self-Reg, i dowiedz się, na czym polega metoda samoregulacji i jak może pomóc tobie, twojemu dziecku i całej rodzinie żyć lepiej i spokojniej.
encoded: Rodzic jako detektyw stresu? Wchodzi w tę rolę w Self-Reg, podejściu, która zmienia funkcjonowanie rodzin na lepsze. Metoda samoregulacji (Self-Reg) została opracowana przez kanadyjskiego psychologa, dr Stuarta Shankera, w oparciu o wiedzę dotyczącą rozwoju i pracy mózgu oraz na bazie doświadczeń. W ramach samoregulacji upatrujemy w stresie przyczyn niewłaściwych zachowań dziecka (i swoich!), problemów emocjonalnych i trudności w relacjach w stresie. Co najważniejsze: Self-Reg – jak podkreślają rodzice, którzy wypróbowali tę metodę – naprawdę działa. Poprawia relacje w rodzinie, pozwala być bardziej uważnym i empatycznym. Z Natalią Fedan, propagatorką idei Self-Reg w Polsce, rozmawiamy o tym, czym jest samoregulacja i jak rozpocząć przygodę z Self-Reg. Zdarza ci się stresować? Natalia Fedan: - Oczywiście, ale raczej nie stresuję się, jeśli chodzi o dzieci. Widzę, że to działa: jeśli podążam za dziećmi, to wszystko idzie gładko, a kiedy próbuję stawiać sztuczne granice, to nic nie działa. Za to w myśl Self-Reg dzieci są zestresowane. Ale czym dzieci mogą się stresować? Przecież dzieciństwo to najbardziej beztroski okres w życiu! To założenie na początku może wydawać się sztuczne, ale jeśli zastanowimy się nad obszarami stresu, zaczyna to mieć sens. W obszarze biologicznym, na przykład, dzieci mają o wiele większy stres niż my, bo dopiero oswajają zmysły. Do tego u dzieci dochodzi stresor w postaci całego świata poznawczego — my już mamy dużą wiedzę o tym, jak świat funkcjonuje, a dzieci dopiero ją zdobywają. Wszystko, co nowe, powoduje stres. Definicja stresu, z której wychodzi Shanker, zakłada, że stresorem jest wszystko, co wytrąca nas z równowagi. Coś, na co reaguje nasz układ nerwowy. Stres to coś złego? Nie każdy stres jest zły. Może też być rozwojowy. Ważny jest poziom stresu, to, żeby nie był tak wysoki, by przytłaczał dziecko. Po czym poznamy, że je przytłacza? U dzieci słabo wykształcona jest samokontrola, dlatego ich reakcje są bardziej intensywne. W takiej…

imgoH4cOA-eb978ff.jpg
width: 1200
height: 667

Książki dla rodziców, które musisz przeczytać w 2018 (cz. 1)
type: item
date: 2018-01-04T11:41:05.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Aktualności
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Rodzina
subject: Wychowanie
subject: książki dla rodziców
subject: metody wychowawcze
description: Wszystkich poradników dla rodziców nie sposób przeczytać, zwłaszcza że w ostatnich latach ukazało się ich sporo. Ale tych książek nie możesz przegapić. Oto lista tytułów, które koniecznie powinien poznać każdy rodzic.
encoded: Do roli rodzica nie tak łatwo się przygotować. W szkole rodzenia możesz nauczyć się jedynie, jak urodzić, a potem jak pielęgnować dziecko. Skąd zatem czerpać wiedzę na temat metod wychowawczych czy radzenia sobie z rodzicielskim stresem? Najlepiej zaufać ekspertom, którzy dzielą się swoją wiedzą. Oto kilka polecanych przez nas mądrych książek dla rodziców. Nie zwlekajcie z ich czytaniem. Niedługo kolejna lista. Alfie Kohn, Wychowanie bez kar i nagród. Rodzicielstwo bezwarunkowe, wyd. Mind Książka wywrotowa, uhonorowana nagrodą NAPPA, czyli najważniejszym amerykańskim odznaczeniem dla książek o tematyce wychowawczej. Odrzuca tradycyjne metody wychowawcze, które skupiają się na zachowaniu dziecka, a nie biorą pod uwagę jego uczuć. Autor podkreśla, że dziecko to nie piesek, którego trzeba wytresować, ani komputer, który musimy zaprogramować. Przytacza badania naukowe, które pokazują, dlaczego kary i nagrody nie przynoszą takich skutków, na jakich nam zależy. Alfie Kahn jest przeciwnikiem wymuszania posłuszeństwa. Czy wychowując posłusznego malucha sprawimy, że będzie szczęśliwy w dorosłym życiu, niezależny, zrównoważony i spełniony? Czy dziecko, które robi wszystko, co mu każą, może takie być? Odrzucając kary i nagrody, autor nie pozostawia rodziców z niczym. Pokazuje, jak wychowywać mądrze, aby nasze pociechy nie zatraciły własnej osobowości. Carl Honore, Pod presją. Dajmy wreszcie dzieciom święty spokój! Wyd. Drzewo Babel Światowy bestseller, napisany przez dziennikarza i publicystę, jednego z twórców ruchu Slow, który dowodzi, że dzieci XXI wieku nie mają łatwego życia. Wszystkiemu winna jest nadopiekuńczość rodziców. Autor opowiada o zgubnych skutkach bycia nadgorliwym rodzicem, o mikrozarządzaniu dziećmi i trzymaniu ich pod kloszem. To nie jest typowy poradnik dla rodziców. Książka ma pomóc w opanowaniu nerwowości wokół dzieci i wyhamowaniu nadmiernej kontroli roztaczanej m.in. przez rodziców helikopterów. Carl Honore przypomina fundamentalną zasadę, że każde dzie…

imgTbRps7-2abd4eb.jpg
width: 850
height: 567

„Nie przepraszaj za to, kim jesteś!” - ten list musi przeczytać każda mama!
type: item
date: 2017-09-29T09:13:40.000Z
creator: Karolina Stępniewska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: metody wychowawcze
description: Czego chcesz nauczyć córkę? Co chcesz jej przekazać o życiu? Jaki przepis na szczęście masz dla niej? Ta mama napisała do córki list, który daje siłę, by być sobą i żyć pełnią życia. Przeczytajcie!
encoded: Kiedy moja córka chodziła do przedszkola, jej nauczyciele mieli problem z tym, że nie jest słodkim dziewczęciem z ciasno zaplecionym warkoczem, bawiącym się cichutko w kąciku misiem i lalką. Zamiast tego była silną indywidualistką, której szybko przypięto łatkę niegrzecznego dziecka. Nie pasowała do schematów. Pewnego dnia jedna z nauczycielek powiedziała do mnie: "Gdyby to chłopiec się tak zachowywał, to byłoby w porządku, ale do dziewczynki to nie pasuje!". Dziewczynki mogą wszystko, a nawet więcej! Nauczycielka mojej córki nie miała racji. Do dziewczynki pasuje wszystko. Dziewczynki mają prawo być sobą, żyć w zgodzie z tym, co czują, co je kręci, co je określa – nie jako przedstawicielki konkretnej płci, ale jako ludzie, jednostki unikalne i pełne wiary w swoje możliwości. To lekcja, która chcę przekazać mojej córce i nigdy ne przestanę naprawiać szkód, które wyrządzają mojej córce ludzie uważający inaczej. Dziewczynka może być skromna, delikatna i nieśmiała. Dziewczynka może być pewna siebie, głośna i silna. Dziewczynka musi żyć w zgodzie z sobą. Jeśli jej nie złamiemy, z tej dziewczynki wyrośnie dorosła kobieta o wysokiej samoocenie, świadoma tego, co potrafi, co czuje i należy jej się szacunek za to, kim jest. "Nie przepraszaj za to, że jesteś sobą!" Na szczęście nie brakuje też ludzi, którzy myślą podobnie. Toni Hammer, blogująca mama, napisała otwarty list do swojej kilkuletniej córki, który następnie zamieściła na Facebooku. List, który powinna dostać każda dziewczynka i jej mama! Same przeczytajcie: "Do mojej córki, nie przepraszaj, kiedy ktoś na Ciebie wpadnie; nie mów: »Przepraszam, że jestem takim ciężarem«. Nie jesteś ciężarem. Jesteś człowiekiem, który myśli i czuje, zasługujesz na szacunek; nie wymyślaj wymówek, dlaczego nie chcesz umówić się z facetem, który Cię nie interesuje. Nie jesteś nikomu winna wyjaśnień. Proste »Nie, dziękuję« wystarczy; nie myśl za dużo o tym, co jesz przy ludziach. Jeśli jesteś głodna, jedz – i jedz to, na co masz ochotę. …

imgZQZ4q3-a0a70ac.jpg
width: 620
height: 414

Filary Rodzicielstwa Bliskości: 7. Wystrzegaj się trenerów dzieci [WIDEO]
type: item
date: 2017-06-19T10:13:49.000Z
creator: Katarzyna Imiołek
subject: Niemowlę
subject: Pielęgnacja
subject: Wideo
subject: bliskość
subject: budowanie więzi
subject: metody wychowawcze
subject: rodzicielstwo bliskości
description: Rodzicielstwo bliskości to filozofia wychowywania dzieci oparta na budowaniu silnej więzi rodziców z maluchem. 7. filar RB mówi o tym, by wystrzegać się trenerów dzieci: metod, które zakładają wychowywanie przez robienie czegoś na siłę. Strach nie uczy, strach ogłupia – mówi Agnieszka Stein, psycholożka.
encoded: Nurt wychowywania dzieci nazywany rodzicielstwem bliskości opera się na 7 zasadach (filarach). Siódmy filar RB brzmi: Wystrzegaj się trenerów dzieci. Co to oznacza w praktyce, tłumaczy ekspertka RB, psycholożka Agnieszka Stein. Zobacz nasze wideo i posłuchaj, co o rodzicielstwie bliskości mówi jego najlepsza ambasadorka! Zobacz też: Co to jest rodzicielstwo bliskości? – opowiada psycholożka Agnieszka Stein [WIDEO] Siłowe sposoby wychowania dziecka nie działają! Agnieszka Stein opowiada, jak Carlos Gonzales, psycholog blisko nurtu RB powiedział kiedyś, że książki o wychowywaniu dzieci dzielą się na takie, które wierzą, że dziecko jest złe, i na takie, które twierdzą, że dziecko jest dobre. I rodzicielstwo bliskości jest o tym, że dziecko jest dobre. Gdy spotykamy się z metodami, pomysłami, które sugerują, że dziecku trzeba zrobić przykrość czy krzywdę, żeby coś tam zrozumiało, zrobić coś na siłę, żeby je czegoś „nauczyć”, być twardym, być oschłym – to to są pomysły, które nie będą budowały naszej dobrej relacji z dzieckiem, bliskości i zaufania, tylko będą bliskość z dzieckiem utrudniały – tłumaczy Agnieszka Stein 7. filar rodzicielstwa bliskości. Warto też pamiętać, że strach ogłupia – także my, dorośli, kiedy się boimy, to nie w pełni wykorzystujemy swoje umiejętności, możliwości, potencjał. Kiedy dziecko zachowuje się na wielu polach wbrew sobie, zgodnie z oczekiwaniami dorosłych, to ponosi koszty – zaniedbuje jakieś swoje potrzeby, nie rozwija się w pełni. Cenę za to płaci też dorosły – dziecko takie uczy się ukrywać różne rzeczy, nie jest szczere, to dziecko nie jest szczęśliwe. Maluch nie jest otwarty, nie komunikuje swoich potrzeb, bo wie, że to byłoby niepożądane. 7 filarów rodzicielstwa bliskości - zobacz nasze wideo! Filar 1 Bądź blisko dziecka Filar 2 Słuchaj płaczu swojego dziecka Filar 3 Karm piersią dziecko (lub butelką, ale zawsze z miłością) Filar 4 Noś dziecko przy sobie Filar 5 Śpij przy dziecku Filar 6 Pamiętaj o równowadze i wyznaczaniu granic Fil…

imgiBK8UU-ee3224a.jpg
width: 1920
height: 1080

Filary Rodzicielstwa Bliskości: 6. Pamiętaj o równowadze i wyznaczaniu granic [WIDEO]
type: item
date: 2017-06-11T11:10:46.000Z
creator: Katarzyna Imiołek
subject: Niemowlę
subject: Pielęgnacja
subject: Wideo
subject: bliskość
subject: budowanie więzi
subject: metody wychowawcze
subject: rodzicielstwo bliskości
description: Równowaga i mądre stawianie granic - o tym mówi 6. filar rodzicielstwa bliskości. Zobacz, jak troszczyć się o siebie, by móc dobrze opiekować się dzieckiem. Podpowiada psycholożka, Agnieszka Stein, ekspertka nurtu rodzicielstwa bliskości.
encoded: Rodzicielstwo bliskości błędnie kojarzy się niektórym z rozpieszczaniem dzieci czy bezstresowym wychowaniem. 6. filar, czyli szósta zasada RB namawia jednak to równowagi i mądrego stawiania granic dziecku. Agnieszka Stein tłumaczy w naszym filmie, dlaczego to takie ważne i jak zaspokajać własne potrzeby, by mieć więcej sił na opiekę nad dzieckiem. Zobacz też: 10 mądrych zdań o wychowaniu, uwaga, chwytają za serce! Równowaga i wyznaczanie granic - co mówi o tym 6. filar rodzicielstwa bliskości "Myślę, że równowaga i przestrzeganie granic to najważniejszy filar rodzicielstwa bliskości. Równowaga czyli to, że dbamy nie tylko o potrzeby dziecka, ale i o swoje. Bo im lepiej dorosły dba o swoje potrzeby, tym ma więcej zasobów do troszczenia się o dziecko - mówi ekspertka rodzicielstwa bliskości, psycholożka, Agnieszka Stein. Nie polega to jednak na tym, że rodzic ma oczekiwania w stosunku do dziecka - chodzi o to, że dorosły może czasem poprosić innych o pomoc, wie, jak o siebie zadbać i jak sobie pomóc. To nie mogą być oczekiwania w stosunku do dziecka. 7 filarów rodzicielstwa bliskości - zobacz nasze wideo! Filar 1 Bądź blisko dziecka Filar 2 Słuchaj płaczu swojego dziecka Filar 3 Karm piersią dziecko (lub butelką, ale zawsze z miłością) Filar 4 Noś dziecko przy sobie Filar 5 Śpij przy dziecku Filar 6 Pamiętaj o równowadze i wyznaczaniu granic Filar 7 Wystrzegaj się trenerów dzieci

img2FGm2m-ca1a45b.jpg
width: 1920
height: 1080

Filary Rodzicielstwa Bliskości: 2. Słuchaj płaczu swojego dziecka [WIDEO]
type: item
date: 2017-06-09T11:27:13.000Z
creator: Katarzyna Imiołek
subject: Niemowlę
subject: Pielęgnacja
subject: Wideo
subject: bliskość
subject: budowanie więzi
subject: metody wychowawcze
subject: płacz dziecka
subject: rodzicielstwo bliskości
description: Rodzicielstwo bliskości to metoda wychowawcza oparta na budowaniu silnej więzi emocjonalnej rodziców z maluchem. Jest 7 głównych zasad (filarów) RB. Psycholożka Agnieszka Stein mówi, co oznacza 2. z nich: Słuchaj płaczu swojego dziecka.
encoded: Rodzicielstwo bliskości określa 7 podstawowych zasad (filarów). Drugi filar brzmi: Słuchaj płaczu swojego dziecka. Co to oznacza, dlaczego nie wolno nie reagować na płacz malucha, tłumaczy ekspertka RB, psycholożka Agnieszka Stein. Zobacz nasze wideo i posłuchaj, co o 2. filarze rodzicielstwa bliskości mówi najlepsza polska ekspertka. Zobacz też: Czym jest Rodzicielstwo Bliskości? - opowiada Agnieszka Stein 2. filar rodzicielstwa bliskości: Słuchaj płaczu swojego dziecka "Słuchaj płaczu swojego dziecka, czyli traktuj płacz malucha jako sposób na komunikację" - mówi Agnieszka Stein. Słuchaj tego, nie jako czegoś, co ci się podoba albo przeszkadza, tylko wiedz, że twoje dziecko płacząc coś mówi. Że jest mu smutno, zimno, że czuje jakiś dyskomfort, że za dużo się wokół dzieje i jest zmęczone... Niemowlę ma wiele powodów zarówno do szczęścia, jak i smutku. Jednym z pierwszych zadań, z jakimi mierzą się młodzi rodzice, jest właśnie nauczenie się odczytywania potrzeb dziecka, jakie ono wyraża płaczem. Kiedy reagujesz na płacz dziecka - utulasz je, przytulasz, bierzesz na ręce - to sprawiasz, że czuje się bezpiecznie i lepiej się rozwija! Na czym polega rodzicielstwo bliskości? Rodzicielstwo bliskości (z ang. attachment parenting) to termin utworzony przez amerykańskiego pediatrę Williama Searsa, który określa filozofię rodzicielską opartą na zasadach przywiązania dziecka do rodziców. Według tej teorii maluch tworzy z opiekunami silną więź emocjonalną, mającą wpływ na całe jego przyszłe życie. Właśnie ta więź sprzyja prawidłowemu rozwojowi społecznemu i emocjonalnemu, czyli sprawia, że dziecko rośnie na szczęśliwego człowieka. 7 filarów rodzicielstwa bliskości - zobacz nasze wideo! Filar 1 Bądź blisko dziecka Filar 2 Słuchaj płaczu swojego dziecka Filar 3 Karm piersią dziecko Filar 4 Noś dziecko przy sobie Filar 5 Śpij przy dziecku Filar 6 Pamiętaj o równowadze i wyznaczaniu granic Filar 7 Wystrzegaj się trenerów dzieci

imgJExHUV-d091172.jpg
width: 1920
height: 1080

Sekret, o którym rodzice nie mówią głośno...
type: item
date: 2016-11-26T15:36:21.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: lęki rodziców
subject: metody wychowawcze
description: Tak szczerze jeszcze nie było! Ta mama przerywa milczenie i mówi o tym, co rodzice czują, ale czego nie mówią!
encoded: Kłamstwa, mity, niedomówienia. Rodzice dzielą się na tych, którzy patrzą na wychowywanie dzieci przez różowe okulary, a nawet jak tak nie jest, to wszystkim dokoła mówią jakie wspaniałe jest życie z dziećmi. Drudzy z kolei ciągle narzekają na swoje pociechy, na problemy wychowawcze, na zmęczenie, niewyspanie się, niezadowolenie. Najlepiej byłoby, gdyby wypośrodkować spostrzeżenia rodziców i zarówno zachować umiar w narzekaniu, jak i nie przechwalać za bardzo, nie dostrzegając żadnych problemów. To, co łączy wszystkich rodziców, a do czego nie zawsze się przyznają to jedna myśl. Posłuchajcie tej mamy, której zwierzenia znaleźliśmy na stronie scarymommy: „Mam dość udawania. Mówię dość milczeniu rodziców! Jestem zmęczona sekretami. Nikt nie chce tego powiedzieć głośno, ale każdy rodzic tak myśli – "Nie mam pojęcia co mam robić!", " Nie mam pojęcia czy robię dobrze"! Jestem wykształconą osobą, do macierzyństwa przygotowywałam się długo. Czytałam książki, oglądałam filmy, teoretycznie byłam przygotowana. Aż do pewnego dnia, kiedy godzinami zastanawiałam się co robić. Po przeczytaniu wielu artykułów, rozmowie z rodziną i koleżankami, debatach z mężem, mogłam zaufać tylko swojej intuicji. Ale – czy robię dobrze dla swojego dziecka? Tego nie wiedziałam. Tak jest przy każdej sprawie. Pierś czy butelka? Łóżeczko, czy kołyska? Szczepić, czy nie, a jak tak, to które szczepionki wybrać? Nagradzać, czy nie? Jakie kary stosować? Ile czasu mogą spędzać dzieci przed ekranem? Jakie buty, jakie zajęcia dodatkowe, czy pomagać w odrabianiu lekcji? Rodzice boją się do tego przyznać, stąd biorą się te wszystko wiedzące mamuśki, które swoją "wiedzą" na siłę próbują uszczęśliwić cały świat. Stąd, gdy zadajemy pytanie sypie się na nas fala hejtu, bo inni robią inaczej, więc lepiej, niż my. Nie bójmy się przyznać, że czegoś nie wiemy. Rodzice powinni się wspierać, być dla siebie oparciem, a nie oceniać siebie i udawać, że wiedzą wszystko najlepiej”. Czy czujecie podobnie, że rodzice nie są ze…

imgIqFLob-aa1c442.jpg
width: 1100
height: 733

Ciągle jęczy i marudzi? Poznaj 6 sposobów na płaczliwe dziecko
type: item
date: 2016-11-21T11:28:40.000Z
creator: Karolina Stępniewska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: metody wychowawcze
subject: płaczliwe dziecko
description: Dzieci marudzą. Jęczą. Płaczą. Zamiast tracić głowę, pomóż płaczliwemu dziecku lepiej wyrażać swoje emocje i potrzeby. Przeczytaj, jak to zrobić.
encoded: Moje dziecko marudzi. Nie stale, ale ma takie dni, kiedy jęczy przez cały dzień. Nic mu się nie podoba. Muszę przyznać, że moja cierpliwość jest wtedy wystawiona na ciężką próbę. Kiedy na kolejną rzecz dziecko reaguje niezadowoleniem i jękami, mam ochotę uciec gdzie pieprz rośnie! "Nie jęcz!" - chciałabym mu powiedzieć, ale wiem, że nie tędy droga. Przecież musi być jakiś powód tego marudzenia, prawda? Może to etap rozwoju, może jest zmęczone, a może zaraz rozłoży go jakaś choroba... Mogą to być zęby, może to być głód, a może za dużo bodźców – powodów marudzenia u dziecka jest wiele. A może po prostu ma zły dzień, jak każdy z nas? Bez względu na powód, spędzanie czasu z jęczącym dzieckiem nie należy do łatwych zadań. Wiesz, o czym mówię? Jestem pewna, że tak! Dlatego zastanówmy się wspólnie, co robić, żeby dziecko przestało tyle marudzić. Kiedy dziecko jęczy: poproś, żeby powiedziało to inaczej Dziecko nawet nie jest świadome tego, że marudzi. Pokaż mu na przykładzie różnicę między jęczącą wypowiedzią, a prośbą wyrażoną miłym tonem: "Czy mogę napić się soczku?" zamiast "ja chcę pić!!!". Poćwiczcie to na różnych przykładach, najlepiej w spokojnej chwili, kiedy dziecko nie jest zmęczone. Następnym razem, kiedy znowu zacznie jęczeć, przypomnij mu o waszym ćwiczeniu. Gdy mój syn jęczącym głosem mówi: "Chce mi się pić!", powstrzymuję złość i mówię: "Kochanie, powiedz to normalnie: "Mamo, chce mi się pić". Powtarzamy to w różnych sytuacjach, zawsze proszę, żeby powiedziało to samo, ale bez jęków. Ta metoda często działa. Kiedy dziecko marudzi: reaguj Gdy dziecko jest marudne przez cały dzień, kusi nas, żeby ignorować jego zachowanie. To nie jest dobry pomysł. Żeby nauczyć dziecko właściwej komunikacji z innymi ludźmi, musisz reagować. Ignorowanie dziecka w takich chwilach, sprawi tylko, że będzie jeszcze bardziej płaczliwe. Poproś, żeby powiedziało ci, co czuje, nazwij jego emocje, pokaż na przykładzie, jak to się robi. Kiedy dziecko jest płaczliwe: znajdź przyczynę Nie z…

imgkFRPPo-e838f42.jpg
width: 620
height: 465

Wychowanie dzieci na świecie: te metody warto czym prędzej "skraść"!
type: item
date: 2016-11-14T12:59:01.000Z
creator: Karolina Stępniewska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: metody wychowawcze
subject: wychowanie dzieci
subject: wychowanie dziecka
description: Szukasz sposobów na wychowywanie dziecka, która sprawia, że będzie łatwiej, przyjemniej i bezstresowo? Spójrz na te zwyczaje rodziców z innych krajów i zainspiruj się!
encoded: Wychowując dzieci, ciągle szukamy metod, które byłyby nie tylko skuteczne, ale też – a może przede wszystkim – korzystne dla naszych dzieci, a przy okazji nie były zbyt dużym obciążeniem dla rodzica. Czytamy poradniki o wychowaniu, podpatrujemy naszych znajomych i krewnych, próbujemy, zmieniamy, porzucamy coraz to nowsze podejścia do wychowania. Czasami warto też spojrzeć na to, jak wychowuje się dzieci w innych krajach – niektóre metody wychowawcze z innych kultur mogą być naprawdę inspirujące i warte podpatrzenia! Może niekoniecznie od razu powinniśmy kłaść dzieci do łóżek bardzo późnym wieczorem, jak we Włoszech czy w Argentynie, ale może np. spróbować duńskiego hygge w naszych domach? Oto kilka przykładów na to, jak wychowuje się dzieci i jak to jest być rodzicem na świecie. Który podoba ci się najbardziej? Dania: Hygge Każdemu z nas przydałaby się odrobina hygge w domu! Dania nazywana jest najszczęśliwszym krajem na ziemi i nie bez powodu. Hygge to synonim szczęścia, błogostanu, to czas dla siebie i dla rodziny: taki, który spędzamy razem w cieple, przy świetle świec, w mięciutkich piżamkach, przytuleni pod ciepłymi kocykami, popijając kakao lub robiąc inne rzeczy, które sprawiają, że robi nam się dobrze i ciepło na duszy: piekąc ciasteczka, czytając książki, słuchając muzyki. Brzmi wspaniale, prawda? Duńskie hygge pozwala nam być blisko siebie, wyłączyć zewnętrzny świat ze swoimi stresującymi sprawami i po prostu cieszyć się swoimi problemami. I jak tu nie być szczęśliwym, prawda? W deszczu i słońcu: Szwecja Kolejny skandynawski kraj, którego podejście do wychowywania dzieci, przypadło nam do gustu to Szwecja. Przebywanie na świeżym powietrzu jest ważne dla zdrowia dziecka. Wychodząc z dzieckiem na spacer w każdą pogodę hartujemy je. Wiedzą o tym doskonale Szwedzi, których dzieci, niezależnie od pogody, spędzają dużą część dnia na dworze. Niektóre przedszkola w Szwecji pracują wg programu I Ur och Skur (Słońce czy deszcz), który opiera się na tym, że dzieci sp…

imgdOFj8U-fa860a4.jpg
width: 620
height: 413

„Za dużo miłości szkodzi dziecku, a czarna kawa najlepsza dla półroczniaka”
type: item
date: 2016-10-11T14:20:26.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: metody wychowawcze
subject: wychowanie dziecka
description: Poznaj te i inne powszechnie stosowane metody, w które ciężko uwierzyć.
encoded: "Przemysł udzielania rad" młodym rodzicom zawsze wspaniale funkcjonował, dlaczego? Gdy w domu pojawia się nowy członek rodziny rodzice często czuja się niekompetentni, bo ich dzieci nie zachowują się książkowo, co więc robią? Szukają rad. Nie wszystkie książkowe porady przydają się młodym rodzicom, ale i tak są one znacznie lepsze niż te z ubiegłego wieku. Wiele z nich jest zaskakujących i mamy nadzieję, że nikt ich nie wprowadzał w życie. Oto kilka porad dla ciężarnych i młodych rodziców z lat 20-tych ubiegłego wieku. Porady sprzed 100 lat „Kobiety w ciąży powinny unikać myślenia o brzydkich ludziach” - według BG Jefferis and JL Nichols in Searchlights on Health: The Science of Eugenics, opublikowanego w 1920 roku. Rady z książki Lena and William Sadler's „The Mother and her Child”, opublikowanej w 1916 wydają się dla nas szczególnie okrutne: „Zajmuj się dzieckiem najmniej jak to możliwe. Przekręcaj na boki od czasu do czasu, karm, przewijaj, trzymaj w cieple i zostaw samo. Płacz jest absolutnie niezbędny do rozwoju dobrych, mocnych płuc. Dziecko powinno mocno płakać kilka razy na dzień". Złość matki przyczyną kolki W tych czasach lekarze obwiniali „złość” i upatrywali w niej przyczynę kolek u dziecka. Za dużo miłości szkodzi dziecku W latach dwudziestych i trzydziestych ubiegłego wieku psychologowie ostrzegali przed zbytnim okazywaniem dziecku uczuć. Uważali, że dziecko należy trzymać krótko, bo inaczej wymyka się ono spod kontroli. Amerykański psycholog John Watson ostrzegł rodziców przed okazywaniem dzieciom zbyt wielkiej miłości w książce „Psychological Care of Infant and Child” wydanej w 1928 roku: „Nie przytulaj nigdy dziecka i go nie całuj, nie pozwalaj mu siadać na kolanach. Jeśli musisz, pocałuj je raz w czoło przed snem. Uściskaj mu dłoń na powitanie”. Sir Frederick Truby King był rzecznikiem tzw. rodzicielstwa egzekucyjnego. W "Gina Ford of his day" zalecał, by karmić dzieci ściśle co 4 godziny i nie robić tego nigdy w nocy. Wierzył również, że codzienne…

img9b7XRZ-be15431.jpg
width: 600
height: 450

Ogoliła córce głowę na łyso – czy znacie bardziej okrutny sposób karania dziecka?!
type: item
date: 2016-10-05T08:32:54.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: kara dla dziecka
subject: karanie dziecka
subject: metody wychowawcze
subject: wychowanie dziecka
description: By dać córce nauczkę, matka zgoliła jej głowę na łyso. "Brawo dla mamy!" – piszą internauci. Jak można zrobić swojemu dziecku coś takiego?!
encoded: W serwisie Wirtualna Polska pojawił się film, który nami wstrząsnął. Film pokazuje, jak matka przy użyciu maszynki goli córce głowę. Dziewczynka płacze, krzyczy i zasłania dłońmi twarz. Ogolenie głowy miało być nauczką dla dziewczynki, która obrażała chorą na raka koleżankę. Nie znamy źródła filmu, przez co nie możemy mieć pewności, że rzeczywiście taki był powód zachowania matki. Według jednego z amerykańskich serwisów ten sam film został udostępniony rok temu, z zupełnie innym podpisem. Matka miała karać córkę nie za wyśmiewanie chorej koleżanki, ale za... publikację niestosownych zdjęć w Internecie. Niezależenie od prawdziwego powodu, warto zastanowić się nad samym sposobem karania dziecka w tak okrutny sposób. Zobaczcie film: View oEmbed on the source website Pod artykułem pojawiło się ponad sto komentarzy. Większość internautów poparła metody wychowawcze matki. Brawo dla mamy, wiem że było jej trudno to uczynić ale czasem rodzice wykonując tak radykalne kary swoim dzieciom chronią je przed bardzo złymi postępkami. Taraz matki które są stanowcze uważa się za złe. A tylko takie które na wszystko pozwalają to są te dobre. – X Matka słusznie postąpiła, teraz smarkula zastanowi się 10 razy zanim bedzie sie śmiała z kogoś wg niej "gorszego". – samotny ojciec41 Radykalne ale skuteczne dla mlodej panienki .mlodzi teraz sa okrutni dla slabszych od siebie. – Wojtek Bardzo dobrze zrobiła, postąpiła bym tak samo. Do dzisiejszych dzieci i młodzieży trzeba tak przemawiać, bo rozmowy już nic nie dają. – Ruda Brawo dla mamy! Więcej takich matek! – Zaczarowana To szokujące, jak wiele osób popiera matkę dziewczynki. Matka nie tylko użyła wobec córki siły, ingerowała w jej ciało, ale upokorzyła ją, nagrywając film i publikując go w Internecie. Niezależnie od powodu, z jakiego to zrobiła, zachowała się karygodnie. Ogolenie dziecku głowy jest aktem przemocy, a przemoc rodzi przemoc. Gdy matka nie szanuje swojego dziecka, dziecko nie będzie szanowało ani jej, ani nikogo innego. Rodz…

imgKTJti6-30f1f1f.jpg
width: 1280
height: 720

10 walk, które najprawdopodobniej przyjdzie ci stoczyć z innymi mamami
type: item
date: 2016-10-03T08:34:31.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: metody wychowawcze
description: Sposób usypiania dziecka, spanie z nim, odpieluchwanie i 7 innych rzeczy, o które walczą matki.
encoded: Skoro urodziłam dziecko, to wiem najlepiej – znacie mamy, które tak twierdzą? Jest kilka tematów, na które mamy uwielbiają dyskutować. Wiele z nich czuje się w tych tematach ekspertkami. Próbujemy więc narzucać innym sposób, w jaki same wychowujemy dzieci, bo on wydaje nam się tym jednym dobrym. Nawet jeśli nie mamy natury awanturnika, bywa, że inne mamy wyzwalają w nas waleczne instynkty. 10 tematów, o które toczą się najczęstsze bitwy między mamami Prawo do dyscyplinowania obcego dziecka. Kto może zwracać uwagę twojemu dziecku? Czy inna mama z placu zabaw może krzyczeć lub pouczać twoje maleństwo? Czy dajesz przyzwolenie, by inni zwracania uwagi twojemu dziecku? A może sama pouczasz obce dzieci? Przeczytaj koniecznie: Piaskownicowe mamuśki: Przestańcie zwracać uwagę mojemu dziecku! Tylko ja to mogę! Przekąski. Uważaj, co dajesz do podjadania swojemu dziecku na placu zabaw. Jeśli nie jest to bezglutenowy chrupek, schowaj głęboko w torebce i podawaj w ukryciu, inaczej może rozpocząć się walka. I pamiętaj, nie proponuj przekąski obcemu dziecku, bo możesz szybko zostać skarcona za swoją uprzejmość. Dzielenie się. Jedni rodzice uczą dzieci od najmłodszych lat, że powinny się dzielić. Jeśli należysz do nich, nie oczekuj, że dla wszystkich nauka tej umiejętności jest taka oczywista. Możesz powiedzieć: „Jasiu, podziel się wiaderkiem z chłopcem. Jaś dał ci wiaderko, może dasz mu się pobawić jedną z foremek?”. Na co usłyszysz: „Jeśli moje dziecko nie ma ochoty się dzielić, nie będzie tego robić. Nie można zmuszać do tego dzieci” - no i walka rozpoczęta. Odpieluchwanie. Mamy tu skrajnych zwolenników późnego odpieluchowywanie i tych, którzy jak najszybciej zaczynają sadzać dziecko na nocniku. Jedni uważają, że wczesne odpieluchwanie to totalny idiotyzm i męczenie dziecka, inni, że późna nauka nocnikowania to została wykreowana przez firmy produkujące pieluchy. Grząski teren do dyskusji. Spanie z dzieckiem. Mamy tu zwolenników rodzicielstwa bliskości i osoby, które od narodzin…

imgaitM50-84ebc8e.jpg
width: 600
height: 400

Moja dwulatka nie chce siedzieć w foteliku
type: item
date: 2016-09-30T15:34:52.000Z
creator: Tatiana Audycka-Szatrawska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: metody wychowawcze
subject: podróż z dzieckiem
subject: porady psychologa
description: Jeśli twój maluch także wierci się w foteliku samochodowym, za nic nie chce się zapiąć pasami bezpieczeństwa, generalnie najchętniej by w nim nie jechał, to przeczytaj, co radzi Beata Chrzanowska, psycholożka.
encoded: Moja dwulatka nigdy nie robiła problemu z jazdy fotelikiem, od pewnego czasu nie da się w nim zapiąć. Kręci się, wierci... Cała procedura trwa 15 minut, a marudzenia, płaczu przy tym, że aż mam wyrzuty sumienia. A przecież wiem, że córka powinna jeździć autem w odpowiednim foteliku! Jak przekonać ją do tego, że taka jazda jest dla jej bezpieczeństwa? – pyta Jagoda, mama Kasi. Być może fotelik jest już za mały albo z jakichś powodów mniej wygodny dla dziecka. Chyba czas pomyśleć o innym modelu – większym, wygodniejszym. Jednak zanim to nastąpi, warto dowiedzieć się od dziecka, o co tak naprawdę chodzi. Skoro córka do tej pory nie protestowała, gdy była zapinana w foteliku, to prawdopodobnie nie chodzi o niewygodę. W kwestii bezpieczeństwa dziecka – nie negocjuj W sprawach życia i zdrowia raczej z dzieckiem nie dyskutujemy i nie negocjujemy. Jako odpowiedzialni dorośli podejmujmy decyzje, bez względu na to, czy dziecku to się podoba, czy nie. Myślę, że sama rozmowa o tym, że taka jazda jest bezpieczniejsza w przypadku dwulatka na niewiele się zda. Można ją, co prawda, przeprowadzić, nawet pokazać, że jak dziecko nie będzie przypięte, to może się uderzyć o przednie siedzenie (taka demonstracja musi się odbyć w sposób bezpieczny dla malucha, czyli w zaparkowanym samochodzie). Ostateczny argument Jeśli to malca nie przekona, zostaje ostateczny argument: „Bez zapiętych pasów fotelika – nie uruchamiam silnika samochodu! Samochód wtedy nie ruszy z miejsca, choćby nie wiem, co się miała wydarzyć”. A przecież na końcu dzisiejszej podróży czeka miła atrakcja dla dziecka... ZOBACZ TEŻ: Integracja sensoryczna – o co w tym chodzi? Konsultacja merytoryczna Beata Chrzanowska-Pietraszak Pedagożka specjalna, psycholożka, psychoterapeutka dzieci i rodzin, prowadzi szkolenia dla rodziców, psychologów i nauczycieli, zakamarkirodzicielstwa.pl

imgPPU57L-e971f81.jpg
width: 1024
height: 683

10 najczęstszych błędów które popełniają rodzice. Ty też?
type: item
date: 2016-07-28T13:25:46.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: błędy wychowawcze
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: metody wychowawcze
subject: problemy wychowawcze
description: Każdemu zdarza się czasem popełnić błąd, powiedzieć coś nieprzemyślanego, czy podjąć zbyt szybko ważną decyzję. Znacie to?
encoded: Wychowywanie dzieci to trudna sztuka. Kompromisy, poważne decyzje, które mogą wpłynąć na ich całe życie, właściwe ukierunkowanie. Nie ma chyba rodziców, którzy powiedzieliby – tak, wiemy, że na pewno robimy dobrze. Jakich jest 10 najczęstszych błędów robionych przez rodziców? 1. Bezwzględne posłuszeństwo Chcemy żeby dziecko było bezwzględnie posłuszne, a każdy sprzeciw traktujemy jako porażkę wychowawczą? Czy naprawdę tego chcemy? A może powinnyśmy potraktować to jako dobry i zdrowy objaw kształtowania się jego osobowości, charakteru. Chyba nie chcemy, żeby nasze dziecko przez całe życie ulegało innym, nie broniło się, gdy ktoś każe mu coś, czego ono nie chce robić? Bądźmy zdecydowanie bardziej elastyczni. 2. Rodzice mają różne zdanie To bardzo duży błąd, który dzieci wykorzystują od razu. Wyczuwają bezbłędnie co mogą od którego rodzica uzyskać, stosując zasadę: a mama to by mi pozwoliła, a tata to by się na pewno zgodził. Raz się złamiemy i podejmiemy inna decyzję niż nasz partner, a potem będzie trzeba długo naprawiać pomyłkę. Pamiętajcie, zawsze trzymajcie się razem! 3. Lekceważenie uczuć dziecka Rodzice starają się bagatelizować pewne sprawy, nad którymi powinni bardziej się pochylić. Gdy dziecko upadnie, od razu krzyczą – nic się nie stało! Gdy się czegoś boi – daj spokój, jesteś już duży. To blokuje dziecko i instynktownie czuje ono, że nie ma oparcia w rodzicach. 4. Nowe zabawki zamiast wspólnej zabawy Zamiast wspólnej zabawy kupujemy dziecku nowe zabawki. Owszem, to cudowne uczucie móc dać dziecku upragnione zabawki, czy jednak to jest ważniejsze, od wspólnie spędzanego czasu? Dziecko potrzebuje nas, naszej uwagi, troski, a nie bawienia się w samotności kolejną zabawką. Może okazać się, że dziecko wcale nie czuje się szczęśliwsze, a wręcz przeciwnie. Jego uwaga rozproszona pomiędzy masę zbędnych gadżetów, nie da mu szansy na koncentrację na sprawach naprawdę ważnych. 5. Zrobię to sama, będzie szybciej To straszna pułapka w którą wpadają rodzice. Choć wiedzą,…

100178-8021e29.jpg
width: 1200
height: 800

Rodzicielstwo "bez granic" - czy jest korzystne dla dzieci?
type: item
date: 2016-07-24T14:00:33.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: karmienie piersią
subject: metody wychowawcze
subject: rodzicielstwo
subject: szczepienia
description: Poznajcie rodzinę Allenów, których metody wychowawcze wywołały dyskusję na całym świecie. Dlaczego?
encoded: O tej rodzinie zrobiło się ostatnio naprawdę głośno. Sposób w jaki postrzegają świat i w jaki chcą wychować dzieci, powinien być wyłącznie ich sprawą. Niestety nie wiedzieć czemu, postanowili pokazać się w mediach i opowiedzieć o sobie. Być może wiedzieli jakie wzbudzą emocje i zrobili to świadomie? A może są po prostu pewni tego, że postępują słusznie? Rodzina Allenów to: mama Adele, tata Matt, synek Ulysses lat 5 i 15 miesięczna córeczka Ostara. Czym charakteryzuje się według nich rodzicielstwo "bez granic"? "Poród w szpitalu do mnie nie przemawia" Adele w czasie naturalnego porodu w domu, przy którym uczestniczył tylko jej mąż, nie pozwoliła odciąć dziecka od łączącego go łożyska. Przez 6 dni, maluch nadal był połączony z nią pępowiną, a łożysko w tym czasie leżało w torbie utrzymującej ją w chłodzie. By uniknąć przykrego zapachu matka wrzuciła do torby sól i płatki róży. Po 6 dniach, gdy pępowina sama odpadła, dziecko uwolniło się od bagażu. "Gdyby dziecko chciało mieć odciętą pępowinę w czasie porodu, to urodziłoby się ze scyzorykiem, a tak nie jest" - skwitowała matka. Dzieci same decydują ile będą ssać pierś Adele nadal karmi swojego 5-letniego syna. Gdy pojawiło się młodsze dziecko, nie mogłam powiedzieć do syna, że nie będę go karmić, tylko powiedziałam, że będę karmić go rzadziej.- tłumaczy Adele.- On sam zdecyduje, kiedy skończy ssać pierś. Bez szczepień i bez wizyt u lekarza Nie szczepię dzieci i nie chodzę z nimi do lekarza. Nie widzę potrzeby, by podawać im jakiekolwiek leki, oprócz mojego mleka. Nie widzę sensu w podawaniu dziecku prosto do krwiobiegu jakichś innych substancji. Na przeziębienie najlepszy jest sok z cytryny, a na choroby oczu zakraplam im moje mleko. Jeżeli używa się ziół i warzyw, to one same zwalczą bakterie. - tłumaczy. Dzieci nie będą chodzić do szkoły Śpimy wszyscy razem w jednym pokoju. Córeczka chodzi spać pierwsza, syn nie ma określonych godzin, kiedy ma iść spać, nie chodzi do szkoły, ani przedszkola, więc nie musi rano wstawa…

imgtxA62f-cacc7e3.jpg
width: 730
height: 445