CRP u dziecka – normy, co oznacza podwyższone CRP u dziecka i niemowlęcia
CRP to badanie laboratoryjne, które wykonuje się z krwi. Podwyższone CRP u dziecka może oznaczać infekcję wirusową, bakteryjną lub sygnalizować choroby przewodu pokarmowego. Wynik CRP jest tylko informacją pomocniczą w diagnozie. Przy podejmowaniu decyzji o leczeniu lekarz zawsze bierze pod uwagę stan dziecka i ewentualne objawy.
CRP (białko C-reaktywne, białko ostrej fazy) to białko produkowane przez wątrobę, którego stężenie we krwi rośnie w odpowiedzi na stan zapalny w organizmie. Lekarz zleca zbadanie CRP u dziecka, jeśli podejrzewa infekcję lub chce ocenić jej typ i nasilenie. Badanie CRP jest wykonywane z krwi i refundowane przez NFZ. Można wykonać je też odpłatnie. W badaniu CRP u dzieci obowiązują inne normy niż u dorosłych. Na wynik wpływ mają również choroby towarzyszące. Z tego względu ostateczną interpretację wyniku należy pozostawić lekarzowi. Spis treści: Badanie CRP u dziecka – kiedy zrobić, ile kosztuje? CRP u dzieci – normy Co oznacza podwyższone CRP u dziecka Jak wysokie CRP u dziecka powinno niepokoić? Badanie CRP u dziecka – kiedy zrobić, ile kosztuje? Lekarz może zlecić wykonanie u dziecka badania CRP: gdy podejrzewa infekcję (bakteryjną, pasożytniczą, wirusową, grzybiczą), chce ocenić ciężkość stanu zapalnego, chce podjąć decyzję, czy i jakie włączyć leczenie, np. antybiotykiem. Jeśli lekarz przepisuje <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/morfologia-u-dzieci-normy-wedlug-badania-30970-r1/">badanie krwi u dziecka na CRP w celu zdiagnozowania rodzaju infekcji, zostaje ono wykonane na NFZ i jest bezpłatne. Jeśli jednak chcemy wykonać badanie dobrowolnie w prywatnym laboratorium – kosztuje ono od kilkunastu do kilkudziesięciu złotych, w zależności od miasta i laboratorium. Do oznaczenia stężenia CRP wystarcza pobranie niewielkiej ilości krwi, nie trzeba być na czczo. Nie ma też żadnych przeciwwskazań do wykonania tego badania. Na wynik czeka się zaledwie kilka minut. Normy CRP u dzieci W przypadku interpretacji wyników u maluszków nie istnieje wskaźnik dolnej granicy normy, dlatego też niskie CRP u dziecka świadczy o braku infekcji. Prawidłowy wynik CRP jest zależny od wieku dziecka: u niemowląt do 4. tygodnia życia – 0-10 mg/L Noworodki urodzone siłami natury mogą mieć nieco wyższe CRP niż dzieci, które przyszły na świat w wyniku cesarki: u małego dziecka – poniżej 5 mg/L, u starszych dzieci – poniżej 10 mg/l. CRP to wskaźnik dynamiczny, którego poziom może zmieniać się w ciągu doby. Dzięki temu możliwe jest monitorowanie stanu infekcji – czy się nasila, czy ogranicza. Co oznacza podwyższone CRP u dziecka? Wysokie CRP u dziecka pokazuje, że w organizmie istnieje stan zapalny, dlatego często towarzyszy mu np. gorączka. Poziom CRP określa rodzaj infekcji: infekcja wirusowa – CRP 20-40 mg/L CRP 20, CRP 30, CRP 40 – wskazuje na infekcję wirusową. Takie wyniki badań często pojawiają się, gdy dziecko jest przeziębione, ma grypę lub infekcję górnych dróg oddechowych. W przypadku infekcji wirusowych nie podaje się antybiotyków, gdyż są nieskuteczne w zwalczaniu wirusów. CRP na poziomie 40 występuje też w przypadku mononukleozy. infekcja bakteryjna – CRP 40-200 mg/L CRP u dziecka 40-100 – duże prawdopodobieństwo infekcji bakteryjnej (np. angina ropna, zakażenie dróg moczowych, zakażenie układu pokarmowego), która wymaga leczenia antybiotykiem. Infekcję potwierdza się wtedy, gdy dziecko ma objawy zakażenia bakteryjnego. Jeśli objawów nie ma, a CRP wynosi 40-100, najprawdopodobniej w organizmie dziecka toczy się stan zapalny. ciężkie zakażenie organizmu, zatrucie toksynami, wirusowe zapalenie wątroby – CRP 100-300 mg/L CRP powyżej 100 – stan wymaga pilnej konsultacji z lekarzem, gdyż wynik taki może oznaczać groźne zakażenie bakteryjne, nasilony stan zapalny, zatrucie toksynami lub uszkodzenie wątroby. Przy zapaleniu płuc CRP u dziecka może przekroczyć 1000. Wysokie CRP u dziecka może występować: po infekcji, w chorobach przewodu pokarmowego, w chorobach autoimmunologicznych (np. toczeń rumieniowy, stwardnienie rozsiane), w niektórych nowotworach np. białaczce, w zapaleniu trzustki, przy odrzuceniu przeszczepów, w przypadku zaburzeń w obrębie układu naczyniowego (choroby sercowo-naczyniowej). Wskaźnik CRP może też rosnąć po zaszczepieniu dziecka. Szczepionki stymulują układ odpornościowy, dlatego może się po nich pojawić odpowiedź zapalna objawiająca się podwyższeniem stężenia CRP u dziecka lub liczby leukocytów. Podwyższone CRP u noworodka Jeśli niemowlę ma wysokie CRP, może być to spowodowane przedwczesnym porodem, przedwczesnym pęknięciem błon płodowych, zwiększonym tętnem, przedłużającą się hospitalizacją lub niską oceną w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/skala-apgar-co-oznaczaja-punkty-w-skali-apgar-1706-r1/">skali Apgar. Wynik powyżej normy może także sygnalizować uraz, stan zapalny lub infekcję, którą maluchowi przekazała matka lub personel szpitalny podczas porodu. Jak wysokie CRP u dziecka powinno niepokoić? Najczęściej przekroczona norma CRP u dziecka oznacza infekcję lub stan zapalny. Ważne jest, o ile norma została przekroczona, bo to pozwala określić, z jakim rodzajem infekcji dziecko walczy. Jeśli CRP wynosi powyżej 40 mg/L, konieczna jest konsultacja medyczna. Wysokie CRP u dziecka: kiedy do szpitala? Jeśli wynik badania wskazuje wysoki poziom CRP (powyżej 40 mg/L), a zauważysz u dziecka: wysoką gorączkę, w szczególności, jeśli nie możesz jej obniżyć preparatami dostępnymi bez recepty, trudności z oddychaniem, ostrą i gwałtowną biegunkę, wymioty, stany lękowe i skłonności depresyjne, nadmierną potliwość, silny ból brzucha, jasne stolce, nienaturalnie ciemny kolor oczu, brak apetytu i utratę masy ciała koniecznie udaj się do pobliskiego szpitala w celu uzyskania pomocy medycznej. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/biale-dziasla-u-niemowlaka-co-to-znaczy-jak-leczyc-39062-r1/">Białe dziąsła u niemowlaka – o czym świadczą, jak leczyć? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/czy-warto-szczpic-dziecko-przeciw-wzw-a-15912-r1/">WZW A – kiedy warto szczepić dziecko? WZW B – jak ochronić dziecko?
Neutrofile w ciąży – normy, przyczyny nieprawidłowości
Neutrofile stanowią istotny element walki z infekcjami, dlatego utrzymanie prawidłowego poziomu neutrofili w ciąży jest bardzo ważne. Zarówno zbyt niski, jak i zbyt wysoki poziom neutrofili wymaga dalszej diagnostyki i podjęcia ewentualnego leczenia. Zazwyczaj jednak odchylenia od normy nie oznaczają poważnego zagrożenia dla ciężarnej i płodu.
Neutrofile (oznaczane na wynikach badań symbolem NEU), to element systemu odpornościowego. Są to krwinki białe, zwane granulocytami obojętnochłonnymi, które najliczniej biorą udział w odpowiedzi układu odpornościowego typu komórkowego. Ich zadaniem jest likwidacja bakterii i innych patogenów atakujących organizm. Neutrofile uwalniają swoją ziarnistą cytoplazmę, która „pożera” atakujące komórki organizmu chorobotwórcze drobnoustroje. Badanie poziomu neutrofili wykonuje się w ramach morfologii krwi. Spis treści: Neutrofile w ciąży - norma Podwyższone neutrofile w ciąży Obniżone neutrofile w ciąży Neutrofile w ciąży - norma Norma neutrofili w ciąży wynosi 2–7 x 10⁹/ l – powinny stanowić 37–80 proc. wszystkich leukocytów. Norma neutrofili dla osób niebędących w ciąży wynosi 1800-8000/µl i powinny stanowić 60-70 proc. wszystkich krwinek białych w próbce krwi. Neutrofile powstają w szpiku kostnym, tam dojrzewają, by zostać w końcu uwolnione do krwi, w której krążą jedynie przez kilka godzin. Są stale zastępowane nowymi. Wahania w ich poziomie wymagają dalszej diagnostyki. Podwyższone neutrofile w ciąży Ciężarna może mieć we krwi więcej neutrofili niż osoba niebędąca w ciąży i nie wzbudzi to niepokoju lekarza. Dopiero wynik większy niż 8 x 10⁹/ l będzie oznaczał neutrofilię i wymagać będzie interwencji i dalszej diagnostyki. O czym świadczy podwyższony poziom neutrofili w ciąży? Najczęściej podwyższony poziom neutrofili wskazuje na infekcję – bakteryjną, wirusową lub grzybiczą. Czasami podwyższone neutrofile w ciąży są wynikiem przedłużającego się stresu lub nadmiernego wysiłku fizycznego. Znacznie rzadziej duża liczba neutrofili we krwi ciężarnej świadczy o stanie przedrzucawkowym, niewydolności nerek lub dnie moczanowej lub o innych poważnych stanach, np. zatruciu tlenkiem węgla lub metalami ciężkimi. Ustalenie przyczyny nieprawidłowości wymaga wykonania dodatkowych badań. Obniżone neutrofile w ciąży Jeśli we krwi ciężarnej stwierdza się mniej niż 2 x 10⁹/ l neutrofili (często dolną granicę podejmowanych dalszych działań stanowi wynik 1,5 x 10⁹/ l), mówi się, że ich poziom jest zbyt niski. Obniżenie liczby neutrofili sprawia, że organizm jest bardziej podatny na infekcje. O czym świadczy obniżony poziom neutrofili w ciąży? Najczęstszymi przyczynami zbyt niskiego poziomu neutrofili w ciąży, czyli neutropenii, jest niedobór kwasu foliowego lub witaminy B12, a także niedokrwistość. Zdecydowanie rzadziej spadek liczby neutrofili w ciąży wynika z poważniejszych schorzeń: zapalenia stawów, nadczynności tarczycy, chorób autoimmunologicznych. Czasami zbyt niski poziom neutrofili jest spowodowany przebytą infekcją – neutrofile zostały „zużyte”, a nowe jeszcze nie zdążyły dojrzeć. Przeczytaj też: Niedojrzałe granulocyty w ciąży – przyczyny, norma Podwyższone leukocyty w ciąży – przyczyny, postępowanie Obniżone limfocyty w ciąży – normy, leczenie, przyczyny
Erytrocyty w ciąży – normy, o czym świadczą nieprawidłowości
Erytrocyty w ciąży oznacza się przy każdym badaniu krwi kobiety spodziewającej się dziecka. Erytrocyty to czerwone krwinki, które obecne są we krwi każdego człowieka. Ich liczba, gdy jest zbyt niska lub zbyt wysoka, może wskazywać na nieprawidłowości w stanie zdrowia.
Erytrocyty w ciąży, tak jak i wtedy, gdy ciąży nie ma, pełnią bardzo ważną funkcję – transportują tlen do tkanek i komórek całego ciała. Pobierają go z pęcherzyków płucnych i dzięki temu, że są bardzo elastyczne, mogą podróżować nawet najmniejszymi naczyniami krwionośnymi. Transport tlenu możliwy jest dzięki temu, że krwinki zawierają hemoglobinę, a ona zwiera hem, który w odpowiednich warunkach uwalnia związany w płucach tlen. Erytrocyty powstają w szpiku kostnym i pełnią swoją funkcje przez 120 dni, po czym zostają usunięte przez wątrobę i śledzionę. Co 60 sekund szpik produkuje 2,6 miliona czerwonych krwinek. Do tego potrzebuje witaminy B12, żelaza, kwasu foliowego, witaminy C, B6 i E. Liczba czerwonych krwinek we krwi zależy od płci, wieku, trybu życia i stanu – w ciąży ich liczebność ulega zmianie. Spis treści: Erytrocyty we krwi w ciąży Niskie erytrocyty w ciąży Podwyższone erytrocyty w ciąży Erytrocyty w ciąży w moczu Erytrocyty we krwi w ciąży Liczbę erytrocytów we krwi ciężarnej oznacza się z próbki krwi pobranej z żyły łokciowej w ramach morfologii w ciąży. Na wyniku odczytuje się tę liczbę przy oznaczeniu RBC (red blood cells). U kobiet niebędących w ciąży norma RBC wynosi 3,5-5,2 miliona krwinek na mikrolitr (μl) krwi. W ciąży krew jest bardziej rozrzedzona, więc liczba czerwonych krwinek często jest w mikrolitrze mniejsza. Erytrocyty w ciąży – norma wynosi: 2-5,4 mln/μl. Poza liczbą czerwonych krwinek ważna w ciąży jest także hemoglobina, którą na wyniku badania oznacza się Hb lub Hgb. Jej poziom nie powinien być niższy niż 11 g/l (6,8 mmol/l) w pierwszym trymestrze oraz 10,5 g/L (6,5 mmol/L) w pozostałych trymestrach. Wynik RBC w ciąży poniżej 2 mln/μl lub zbyt mała ilość hemoglobiny może oznaczać niedokrwistość lub anemię fizjologiczną. Stwierdza się ją u ok. 40 proc. ciężarnych. Niskie erytrocyty w ciąży Zbyt niski poziom erytrocytów w ciąży lub zbyt mała ilość hemoglobiny mogą stwarzać poważne zagrożenie dla płodu, ale wywołują też złe samopoczucie u ciężarnej. Może ona m.in. wówczas odczuwać: zmęczenie, bóle i zawroty głowy, przyspieszone tętno, za niskie ciśnienie krwi, bladość skóry i śluzówek. Niskie erytrocyty w ciąży mogą spowodować następujące zagrożenia dla płodu: wady rozwojowe zaburzenia wzrostu, poronienie, przedwczesny poród. Anemia w ciąży wymaga leczenia. W tym celu najczęściej podaje się ciężarnej specjalne preparaty z żelazem oraz witaminą C, która zwiększa wchłanianie żelaza. Jeśli niedokrwistość wynika z niedoboru witamin lub kwasu foliowego, dietę ciężarnej uzupełnia się o te składniki. Podwyższone erytrocyty w ciąży U kobiet w ciąży rzadko dochodzi do podwyższenia erytrocytów poza górną granicę normy. Jeśli do tego dojdzie, mówi się o erytrocytozie lub nadkrwistości. Przyczyny erytrocytozy mogą być całkiem prozaiczne, ale też czasami świadczą o procesach chorobowych. Przyczyny podwyższonych erytrocytów w ciąży: odwodnienie organizmu, niedotlenienie, pobyt na dużej wysokości, choroby płuc, bezdech senny, choroba szpiku (czerwienica prawdziwa). Samo podwyższenie poziomu erytrocytów w ciąży nie pozwala ustalić przyczyny problemu. Lekarz musi zinterpretować także wyniki innych parametrów krwi, przeprowadzić wywiad z pacjentką i poznać dodatkowe objawy i w razie potrzeby zlecić dodatkowe badania. Erytrocyty w ciąży w moczu Obecność czerwonych krwinek w moczu w ciąży nazywa się krwiomoczem lub krwinkomoczem. Jest to objaw świadczący o tym, że w organizmie przyszłej mamy toczy się jakiś proces chorobowy: infekcja dróg moczowych, kamienie w drogach moczowych, zaburzenia pracy nerek, toczeń, cukrzyca, rak dróg moczowych. Aby odkryć dokładną przyczynę obecności erytrocytów w moczu w ciąży lekarz zleci dodatkowe badania, np. posiew z moczu, USG jamy brzusznej. Po postawieniu diagnozy rozpoczyna się leczenie. W zdecydowanej większości przypadków u ciężarnych stwierdza się infekcję dróg moczowych, a leczenie polega na podaniu antybiotyku. Przeczytaj też: Hematokryt – co oznacza niski lub podwyższony? Limfocyty w ciąży – rola, normy, leczenie Badania moczu w ciąży – jakie i kiedy robić
Podwyższone płytki krwi u dziecka – co to oznacza?
Podwyższone płytki krwi u dziecka zazwyczaj nie świadczą o poważnej chorobie, choć mogą być też objawem chorób szpiku kostnego. Sprawdź, jakie są normy PLT i co może wywołać podniesienie poziomu płytek krwi u dziecka.
Płytki krwi to najmniejszy składnik morfotyczny krwi, który bierze udział w krzepnięciu krwi. Zarówno zbyt duży, jak i zbyt mały poziom płytek krwi u dziecka może świadczyć o nieprawidłowościach w funkcjonowaniu organizmu. Nigdy jednak nie interpretuje się samego poziomu płytek krwi – bardzo ważne są inne wyniki morfologii krwi dziecka. Dlatego zawsze należy całościowo interpretować objawy, stan dziecka oraz wyniki badań – to fachowo zrobi tylko lekarz. Spis treści: Płytki krwi - co to? Płytki krwi u dziecka - norma Podwyższone płytki krwi u dziecka - przyczyny Jak obniżyć wysoki poziom płytek krwi Płytki krwi - co to? Płytki krwi (inaczej trombocyty) są obok czerwonych i białych krwinek głównym składnikiem krwi. Biorą udział w krzepnięciu krwi, a powstają w szpiku kostnym. Trombocyty są komórkami pozbawionymi między innymi jądra komórkowego, mają kształt soczewki i są o wiele mniejsze od krwinek czerwonych. Ich żywotność jest krótka, bo wynosi tylko 10 dni. Za co odpowiadają płytki krwi Gdy naczynie krwionośne zostanie uszkodzone, płytki krwi zbierają się na brzegach uszkodzenia i zlepiają się – tak powstaje czop płytkowy. Z płytek krwi uwalniane są czynniki, które zapoczątkowują proces krzepnięcia krwi, który pozwala tamować krwawienie. Powstaje strupek złożony włókien fibrynowych, płytek krwi i krwinek czerwonych. Płytki krwi pobudzają również do wzrostu tkankę mięśniową i naczynia krwionośne oraz komórki tkanki łącznej, co ułatwia regenerację tkanek. Płytki krwi u dziecka - norma Płytki krwi oznaczane są symbolem PLT na wynikach badania krwi. Poziom płytek krwi może być prawidłowy, podwyższony (trombocytoza, nadpłytkowość), obniżony (trombocytopenia, małopłytkowość). Poziom płytek krwi u dziecka określa się w ramach badania zwanego morfologią krwi dziecka. Uogólniona norma PLT dla dzieci i dorosłych wynosi 150–450 tys./mikrolitr. Wartość poniżej 150 tys. w mikrolitrze krwi zwana jest małopłytkowością, a wartość powyżej 450 tys. w mikrolitrze krwi – nadpłytkowością. U noworodków, niemowląt i małych dzieci do badania pobierana jest tzw. krew włośniczkowa (z nakłucia główki, pięty lub palca), u dzieci od 4. lub 5. roku życia można już pobierać krew z żyły w zgięciu łokciowym. Sama wartość PLT, nawet jeśli jest poza normą, niewiele mówi o stanie zdrowia dziecka. Dlatego zawsze w ramach morfologii wykonuje się badania dodatkowe, które wspólnie z PLT mogą lekarzowi dać pełniejszy obraz stanu zdrowia dziecka: MPV – średnia objętość płytek krwi; norma MPV to 9–12 fl., PCT – płytkokryt wyrażający objętość masy płytkowej do całkowitej objętości krwi; norma PCT to 0,14–0,36 proc., PDW – wskaźnik anizocytozy płytek krwi, wskaże zróżnicowanie objętości płytek krwi; norma PDW to 40–60 proc. Podwyższone płytki krwi u dziecka – przyczyny Powodów podwyższenia poziomu płytek krwi (trombocytozy) u dziecka może być wiele. Stan taki może spowodować: infekcja nadmierna aktywność fizyczną krwotok anemia z niedoboru żelaza uraz lub zabiegi operacyjne nowotwór szpiku kostnego stan po usunięciu śledziony. Trombocytoza pierwotna to skutek niewłaściwego działania szpiku kostnego. Trombocytoza wtórna to stan, gdy liczba płytek krwi wzrasta ponad normę w wyniku zadziałania czynników zewnętrznych (uraz, infekcja, itp.). Podwyższenie poziomu płytek krwi nie świadczy o alergii. W przypadku chorób alergicznych często obserwuje się spadek liczby płytek krwi, czyli trombocytopenię. Podwyższone płytki krwi u niemowlaka i noworodka (nawet powyżej 500 tys.) mogą być stanem fizjologicznym, czyli w normie. U tak małych dzieci zwiększona liczba płytek krwi wcale nie musi być niepokojąca, dlatego zawsze wyniki badań należy konsultować z pediatrą. Jak obniżyć wysoki poziom płytek krwi Obniżanie wysokiego poziomu płytek krwi polega na usunięciu przyczyny, która stoi za jego podwyższeniem. Po dużym wysiłku fizycznym, po infekcji, urazie lub operacji poziom płytek krwi samoistnie wróci do normy. Czasami jednak niezbędne jest specjalistyczne leczenie – np. w przypadku krwotoku wewnętrznego lub chorób szpiku kostnego. W przypadku anemii z niedoboru żelaza należy zadbać o zlikwidowanie niedokrwistości poprzez przyjmowanie zaleconych przez lekarza preparatów z żelazem. Obniżenie płytek krwi bez zlikwidowania przyczyny trombocytozy nie jest możliwe. Zobacz także: Bazofile podwyższone u dziecka Co oznaczają podwyższone leukocyty u dziecka Podwyższone monocyty u dziecka – przyczyny, powody
Podwyższone eozynofile u dziecka – co to oznacza i jakie są normy?
Podwyższone eozynofile u dziecka noszą nazwę eozynofilii, która może świadczyć o różnych dolegliwościach – od alergii poprzez zakażenie pasożytami aż po choroby nowotworowe. Wskazanie konkretnej przyczyny podwyższonych eozynofili wymaga dalszej diagnostyki.
Podwyższone eozynofile u dziecka najczęściej świadczą o tym, że organizm walczy z chorobotwórczymi drobnoustrojami lub pasożytami. Podstawowym zadaniem eozynofilów jest niszczenie obcych białek. Mają właściwości żerne, co oznacza, że niejako „zjadają” mikroskopowych wrogów organizmu. Najliczniej eozynofile występują w tkankach, które są bezpośrednio narażone na kontakt z chorobotwórczymi drobnoustrojami – w błonach śluzowych przewodu pokarmowego i oddechowego oraz w skórze. Ich liczba w tkankach może być 100 razy większa niż we krwi. Eozynofile – co to jest? Eozynofile (inne nazwy: eozynocyty, granulocyty kwasochłonne, w skrócie EOS), są jednym z typów białych krwinek. To ważny element całego układu odpornościowego. Należą do tzw. odporności wrodzonej. Eozynofile biorą udział w odpowiedzi organizmu na zakażenie pasożytnicze, bakteryjne i wirusowe oraz w odpowiedzi organizmu na kontakt z alergenami. Powstają w szpiku kostnym skąd trafiają do krwi i z nią krążą po całym ciele. W razie potrzeby przenikają przez ściany naczyń krwionośnych do tkanek i tam podejmują działania zmierzające do wyeliminowania zagrożenia. Nazwy eozynofile i granulocyty wzięły się stąd, że w cytoplazmie tych komórek znajdują się ziarnistości, które zabarwiają się na czerwono, gdy mają kontakt z substancją zwaną eozyną. Eozynofile u dziecka – normy Badanie poziomu eozynofili (EOS) przeprowadza się w ramach morfologii krwi u dziecka, a dokładniej w ramach tzw. rozmazu krwi. Eozynofile we krwi dziecka – normy: noworodki w pierwszym tygodniu życia: 0-0,4 G/l dzieci od 7 dni do roku: 0,05-0,7 G/l dzieci od roku do 10 lat: 0,05-0,7 G/l dzieci powyżej 10 lat i dorośli: 0-0,45 G/l Eozynofile – norma w procentach WBC: Noworodki: 0-7 dni: 0-7% Dzieci, dorośli: 0-5% (50-500/ul) O eozynofilii mówi się wtedy, gdy liczba eozynofilów przekracza górną granice normy. Łagodna eozynofilia to wynik od 500 do 1500/ul, umiarkowana eozynofilia – 1500-5000/ul, a ciężka eozynofilia – >5000/ul. Uwaga! Ciężka eozynofilia zawsze wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań narządowych, niezależnie od przyczyny. Co oznaczają podwyższone eozynofile u dziecka? Wzrost poziomu eozynocytów u dziecka może być spowodowany przez różne czynniki. Pojawienie się pasożytów u dzieci oraz reakcja alergiczna i infekcja to jedne z najczęstszych przyczyn eozynofili. Rzadziej podwyższone eozynofile są objawem poważniejszych schorzeń. Podwyższone eozynocyty u dziecka – przyczyny: zakażenie pasożytnicze (np. glistą, owsikiem, tęgoryjcem), choroby i reakcje alergiczne – astma, nieżyt nosa, reakcja alergiczna na leki, przewlekłe choroby zapalne, np. zapalenie jelit, choroby zakaźne, nowotwory lite (m.in. rak, mięsak, chłoniak) i mieloproliferacyjne (m.in. białaczka eozynofilowa, mastocytoza), reakcja po przeszczepie (przeszczep przeciwko gospodarzowi). Wynik badania zawsze powinien zinterpretować lekarz, który obejrzy także pozostałe wyniki badań i, biorąc pod uwagę ewentualne objawy, zdecyduje o leczeniu lub dalszej diagnostyce. Zobacz także: WBC (białe krwinki, leukocyty) – normy Co oznaczają podwyższone leukocyty u dziecka? Badania krwi u dziecka – normy, interpretacja wyników
RDW SD w wynikach morfologii – normy, interpretacja wyniku
RDW SD to wskaźnik, który w morfologii krwi określa rozpiętość rozkładu objętości czerwonych krwinek (erytrocytów). Dowiedz się, po co wykonuje się badanie RDW SD i co oznacza jego wynik.
Badanie RDW SD jest stosowane (obok oceny innych wskaźników morfologii krwi) do znalezienia przyczyn niedokrwistości. RDW SD (z ang. red blood cell distribution width, standard deviation) to wskaźnik w badaniu morfologii krwi, który obrazuje rozkład objętości czerwonych krwinek (erytrocytów). Informuje tym samym o różnicy między objętością poszczególnych czerwonych krwinek u osoby, która oddała krew do badania. RDW-SD – jaka jest norma? Erytrocyty mają różną objętość – ich średnią objętość określa wskaźnik morfologiczny MCV. Wskaźnik RDW-SD w wynikach badań morfologii krwi określa odchylenie od średniej objętości (MCV) i pomaga postawić trafną diagnozę. Wynik RDW-SD interpretowany jest razem z MCV, co pozwala na zdiagnozowanie przyczyn niedokrwistości. Norma RDW-SD wynosi od 11,5 do 14,5 proc. Wynik, który mieści się w tych granicach, świadczy o stosunkowo jednolitej objętości czerwonych krwinek. RDW-SD podwyższone – co oznacza? Wysokie RDW-SD oznacza dużą różnorodność w zakresie objętości komórek (tzw. anizocytozę) – krwinki czerwone są różnej wielkości. Taka sytuacja może mieć miejsce w przypadku anemii megaloblastycznej (wynikającej np. z niedoboru witaminy B12 lub kwasu foliowego) albo u chorych z niedokrwistością z niedoboru żelaza. Wysokie RDW obserwowane bywa również u pacjentów z przewlekłymi stanami zapalnymi. Co oznacza niskie RDW-SD? Obniżone RDW SD zazwyczaj nie ma znaczenia diagnostycznego. Jednak jeśli jest zbyt niskie (poniżej 10,2%), a także towarzyszą mu inne odchylenia w wynikach krwi (np. obniżenie wartości hemoglobiny) świadczy o anemii makrocytarnej (organizm produkuje mało erytrocytów, a te, które wytwarza, są duże). Wynik RDW SD poniżej normy może również oznaczać anemię mikrocytarną, w której erytrocyty są bardzo małe. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/co-oznacza-wysokie-rdw-sd-w-wynikach-morfologii-21690-r1/">Wysokie RDW-SD w ciąży <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/co-oznacza-niskie-rdw-sd-w-wynikach-morfologii-21689-r1/">Niskie RDW-SD w ciąży <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/anemia-w-ciazy-dieta-na-anemie-w-ciazy-7426-r1/">Anemia w ciąży wymaga leczenia
Morfologia w ciąży – normy, wyniki badań krwi w ciąży i ich interpretacja
Morfologia krwi w ciąży to bardzo ważne badanie, dlatego wykonuje się ją bardzo często – niemal co miesiąc. To podstawowe badanie refundowane przez NFZ, które pozwala ocenić, jak funkcjonuje organizm przyszłej mamy. Istnieją dwa rodzaje morfologii – zwykła i z rozmazem.
Morfologię w ciąży wykonuje się co 4-5 tygodni aż do porodu (na pewno nie rzadziej niż 5 razy w trakcie całych 40 tygodni ciąży). Dzięki badaniu krwi lekarz może w porę zdiagnozować wszelkie nieprawidłowości, np. anemię, infekcję czy małopłytkowość. Morfologia z rozmazem – to analiza ilościowa i jakościowa krwi krwi, morfologia bez rozmazu jest wyłącznie analizą ilościową. Morfologia jest jednym z obowiązkowych <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/kalendarz-badan-w-ciazy-do-wydruku-12735-r1/">badań w ciąży, za które kobieta nie musi płacić. Morfologia w ciąży – normy Na wydruku z badania krwi ciężarna widzi wiele tajemniczo brzmiących nazw. Poniższa tabelka wyjaśnia, co oznaczają i jakie są normy dla poszczególnych parametrów krwi w trakcie ciąży. Prawidłowe wyniki morfologii w ciąży: Wyniki morfologii krwi w ciąży – jak interpretować? Zazwyczaj laboratorium odnosi uzyskany wynik do normy i oznacza go literą H (high) – jeśli wynik jest podwyższony i literą L (low) – jeśli wynik jest poniżej normy. Laboratorium na wynikach morfologii krwii podaje swoje normy, ale różne laboratoria korzystają z różnych norm. Pamiętaj, żeby nie interpretować wyników <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badania-krwi-w-ciazy-badania-w-ciazy-wyniki-1094-r1/">badań krwi w ciąży samodzielnie, musi je zobaczyć lekarz. Nawet jeśli poszczególne parametry odbiegają od normy, nie musi to świadczyć o problemach zdrowotnych. Lekarz odniesie uzyskane wyniki do twojego samopoczucia i stanu, weźmie pod uwagę ewentualne objawy i dopiero na tej podstawie stwierdzi, czy wszystko jest w porządku, czy istnieje konieczność wykonania dodatkowych badań lub konsultacji u innego specjalisty. Jak się przygotować do morfologii w ciąży? Krew pobiera się rano. Musisz być na czczo, najlepiej po krótkim odpoczynku. Możesz jednak wypić szklankę wody przed pobraniem krwi. Jeśli przyjmujesz jakieś leki, powinnaś poinformować o tym lekarza prowadzącego, ponieważ niektóre leki mogą zafałszować wyniki badania. Próbkę krwi pobiera się żyły w zgięciu łokcia. Morfologię w ciąży najczęściej robi się równocześnie z <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badania-w-ciazy-badanie-moczu-ogolne-i-z-posiewem-19071-r1/">badaniem moczu w ciąży. Dlatego idąc na badania, zawczasu warto kupić sterylny pojemnik na mocz i zebrać jego próbkę rano w dniu, w którym ma być wykonywana morfologia krwi. Później wystarczy w pokoju pobrań oddać pojemnik do badania. Sprawdź także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badania-w-ciazy-oznaczenie-grupy-krwi-czynnika-rh-oraz-przeciwcial-odpornosciowych-19082-r1/">Badanie grupy krwi w ciąży <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badanie-cytologiczne-w-ciazy-19054-r1/">Cytologia w ciąży <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badania-w-ciazy-przeciwciala-w-kierunku-toksoplazmozy-19073-r1/">Badanie toksoplazmozy w ciąży
Podwyższone monocyty u dziecka – co oznacza taki wynik badania?
Podwyższone monocyty u dziecka najczęściej oznaczają infekcję lub stan zapalny, rzadko związane są z poważniejszymi schorzeniami. Za ogólną normę monocytów uważa się wynik, który wykazuje, że monocyty stanowią 2-8 proc. wszystkich leukocytów. Normy dla dzieci są jednak nieco inne i zależą od wieku.
Podwyższone monocyty (monocytozę) stwierdza się na podstawie morfologii krwi u dzieci. Jeśli badanie było zlecone przez lekarza POZ, wykonuje się je bezpłatnie. Sam fakt istnienia podwyższonych monocytów u dziecka nie daje zbyt wielu informacji o jego stanie zdrowia, ale w połączeniu z objawami (np. dziecko skarży się na ból brzucha) oraz innymi wynikami, badanie to ułatwia postawienie diagnozy oraz monitorowanie postępów ewentualnego leczenia. Badanie poziomu monocytów u dziecka wykonuje się w ramach badań profilaktycznych i podstawowych, wtedy gdy np. występują nawracające zakażenia, dziecko ma niedostatki odporności, lekarz podejrzewa chłoniaka Hodgkina oraz w sytuacji, gdy chce monitorować leczenie stanu zapalnego. Spis treści: Monocyty – co to takiego Monocyty – normy Podwyższone monocyty u dziecka Monocyty – co to takiego? Monocyty to komórki krwi zaliczane do krwinek białych, zwanych leukocytami. Potrafią przenikać z naczyń krwionośnych do tkanek i zamieniać się w tzw. makrofagi (komórki żerne), które mają zdolność pochłaniania chorobotwórczych drobnoustrojów i ciał obcych. Wytwarzają też substancje (interferony i interleukiny) regulujące pracę układu odpornościowego. Monocyty powstają z komórek macierzystych szpiku kostnego. Na ich powierzchni znajdują się receptory, które wykrywają, gdzie toczy się stan zapalny. Dzięki receptorom monocyty bezbłędnie trafiają tam, gdzie są potrzebne. Monocyty – normy Norma poziomu monocytów jest uzależniona od wieku dziecka i wynosi: do 4 roku życia – 2-7 proc. leukocytów (monocyty: 0,05-1,1 x 109/l) 4-10 lat – 2-7 proc. leukocytów (monocyty: 0-0,8 x 109/l) po 10. roku życia – 1-6 proc. leukocytów (monocyty: 0-0,8 x 109/l) U osób dorosłych (po 21. roku życia) norma monocytów wynosi: 1-8 proc. (0-0,8 x 109/l). Po uzyskaniu wyników badania, należy skonsultować je z lekarzem, który zinterpretuje wszystkie otrzymane rezultaty oraz objawy i na tej podstawie zdecyduje o dalszym postępowaniu. Co oznaczają podwyższone monocyty u dziecka? Badanie poziomu monocytów u dziecka nie daje jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, co mu dolega. Jest jedynie informacją, że organizm dziecka podjął walkę z chorobą lub że dziecko niedawno chorowało. Podwyższone monocyty u dziecka mogą oznaczać: wirusową chorobę zakaźną mononukleozę, płonicę zakażenie bakteryjne zakażenia pierwotniakami stany zapalne w organizmie zaburzenia w działaniu układu immunologicznego (neutropenia) choroby nowotworowe (na szczęście bardzo rzadko) etap regeneracji organizmu po chorobie. Podwyższone monocyty u dziecka mogą wystąpić także w trakcie leczenia glikokortykosteroidami. Przeczytaj także: WBC (białe krwinki, leukocyty) – normy Co oznaczają podwyższone leukocyty u dziecka? Badania krwi u dziecka – normy, interpretacja wyników
RDW-SD podwyższone w ciąży – co to oznacza?
RDW-SD podwyższone w ciąży może, ale nie musi, świadczyć o anemii lub problemach z wątrobą. Wynik badania powinien być interpretowany przez lekarza, gdyż dopiero analiza wyników różnych parametrów krwi pozwala zawęzić liczbę możliwych przyczyn podwyższonego RDW-SD w ciąży.
RDW-SD podwyższone w ciąży nie musi świadczyć o chorobie. Sam wysoki wynik <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/co-jest-rdw-sd-w-morfologii-21688-r1/">RDW-SD nic nie oznacza, poza tym, że krwinki czerwone są większe niż zwykle. Wynik ten interpretuje się w połączeniu z wynikami badania innych parametrów krwi. Duża różnorodność w zakresie objętości erytrocytów (czerwonych krwinek) nazywana jest anizocytozą. RDW-SD podwyższone w ciąży Samo podwyższone RDW-SD może świadczyć o różnych chorobach: różnego typu anemii (np. wywołanej niedoborem wit. B12 lub kwasu foliowego), niedoborze żelaza, krwotoku, przewlekłym stanie zapalnym czy nowotworze. Dlatego podwyższone wyniki RDW-SD zestawia się z wynikami <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/morfologia-u-dzieci-normy-wedlug-badania-30970-r1/">badania MCV (średnia objętość krwinki czerwonej), liczby erytrocytów oraz poziomu hemoglobiny. Na tej podstawie lekarz może podejrzewać: choroby wątroby – w diagnozie problemów z wątrobą pomocne jest również m.in. określenie tzw. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/proby-watrobowe-alat-i-aspat-normy-i-interpretacja-wynikow-29086-r1/">prób wątrobowych (AspAT, ALAT, GGTP); stan zapalny, np. towarzyszący ostremu zapaleniu trzustki; anemię hemolityczną, w której erytrocyty ulegają przedwczesnemu rozpadowi. Wysokie RDW-SD mogą pojawić się także po: przetoczeniu krwi; podaniu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/dieta-w-ciazy/dieta-dla-kobiet-w-ciazy-kwas-foliowy-17462-r1/">kwasu foliowego; podaniu witaminy B12. Nie interpretuj wyników badań sama, podwyższone RDW-SD w ciąży, jak i wyniki innych badań, powinny być zawsze interpretowane przez lekarza. Co to jest rdw sd we krwi? RDW-SD (z ang. red blood cell distribution width, standard deviation) to wskaźnik w badaniu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badania-w-ciazy-morfologia-krwi-19083-r1/">morfologii krwi, który obrazuje rozkład objętości czerwonych krwinek (erytrocytów) i jest pomocny w diagnozowaniu anemii, która jest częstą dolegliwością w ciąży. Normy badań krwi dla RDW-SD to 36-47 fl. Czasami wynik podawany jest w procentach (wtedy mówi się o RDW CV), wtedy norma ta wynosi 11,5-14,5%. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/co-oznacza-niskie-rdw-sd-w-wynikach-morfologii-21689-r1/">Co oznacza niskie RDW SD? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/kalendarz-badan-w-ciazy-do-wydruku-12735-r1/">Lista i kalendarz badań dla ciężarnych Wizyty kontrolne w ciąży
Podwyższony lub obniżony wynik WBC może wskazywać na rozmaite schorzenia. podpowiadamy, jaki poziom leukocytów we krwi jest prawidłowy.
Białe krwinki, czyli inaczej leukocyty (WBC – white blood cells), to komórki krwi obwodowej. Leukocyty odgrywają ogromną rolę w organizmie, gdyż chronią go przed wirusami i bakteriami. Jak wygląda badanie? Normy WBC we krwi Wysokie WBC Spadek WBC - leukopenia Jak wygląda badanie? Poziom WBC określa się poprzez wykonanie rutynowego <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/badanie-krwi-u-dziecka-pobieranie-krwi-badania-13424-r1/">badania krwi, czyli morfologii. Badanie WBC polega na pobraniu kilku mililitrów krwi do probówki. Wykonuje się je na czczo, czyli na 8 godzin po ostatnim posiłku. Aby określić wszystkie składowe we krwi, w tym ilościowo poszczególne grupy WBC, konieczne jest wykonanie morfologii krwi z rozmazem. Normy WBC we krwi Całkowita ilość WBC we krwi to 4000–10 000/µl. Leukocyty we krwi obwodowej występują w 5 rodzajach: granulocyty obojętnochłonne - neutrofile; granulocyty kwasochłonne - eozynofile; granulocyty zasadochłonne - bazofile; monocyty; limfocyty. Nie tylko zmiany w całkowitej liczbie WBC mogą oznaczać patologię, ale również zmiany w procentowym rozkładzie poszczególnych rodzajów białych krwinek. Poszczególne rodzaje WBC w rozmazie krwi mają następujące normy: Wysokie WBC Norma leukocytów we krwi (WBC) zmienia się w stanach patologicznych. Może dojść do zwiększenia lub zmniejszenia jednego typu leukocytów, lub kilku rodzajów leukocytów na raz. Leukostaza, czyli poziom WBC powyżej normy, najczęściej wynika ze stanu zapalnego panującego w organizmie. W przebiegu infekcji liczba WBC może wzrastać nawet do 20 000/µl. Jeśli przekracza 30 000/µl, wskazuje na poważniejsze problemy zdrowotne. Wzrost ilości krwinek białych, czyli leukocytoza może występować w: chorobach zakaźnych, zapaleniach, białaczkach, zniszczeniu tkanek (np. oparzenia). Warto jednak wiedzieć, że są stany, kiedy wzrost poziomu białych krwinek występuje naturalnie. Jest tak podczas ciąży i porodu, a także podczas sytuacji, w których odczuwamy stres. Wyniki mogą być fałszywie wysokie na skutek nadmiernego wysiłku fizycznego lub po wykonaiu badania zbyt szybko po posiłku. Spadek WBC - leukopenia Poziom WBC we krwi poniżej normy określa się mianem leukopenii. Takie zjawisko może mieć miejsce na początku lub zaraz po przebytej infekcji. Spadek ilości krwinek białych możemy zaobserwować również w: chorobach szpiku kostnego (zwłóknienie, guzy, ziarnica, białaczki), działaniu substancji cytotoksycznych, chorobach naczyń (dotyczących kolagenu np. toczeń trzewny), chorobach wątroby i śledziony, chorobie popromiennej, przy niedożywieniu. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/rdw-morfologia-normy-badania-krwi-26119-r1/">Co oznacza wynik RDW w badaniu krwi? Morfologia, mocz, USG - kiedy wykonać je dziecku?
RDW - kiedy jest w normie, a kiedy podwyższone i co oznacza wynik?
Jednym z elementów mierzonych w trakcie morfologii krwi jest właśnie RDW. Dlaczego tak ważne jest, by znać poziom tego wskaźnika?
Wskaźnik RDW w morfologii przedstawiany jest w procentach. Ile powinien wynosić u zdrowego człowieka i o czym świadczy jego podwyższenie lub obniżenie? Dowiedz się wszystkiego na temat RDW. Co to jest RDW? To wskaźnik mówiący o tym, jaki jest rozkład czerwonych krwinek (erytrocytów) we krwi oraz jak bardzo różnią się one między sobą. Uzyskuje się go na podstawie jednego z podstawowych badań – morfologii krwi. Jeśli wyniki wskazują na znaczne odchylenie od normy, wówczas świadczy to o chorobie, najczęściej o danym typie niedokrwistości. Zobacz też: RDW SD w wynikach morfologii Jak wykonać badanie? W celu sprawdzenia poziomu RDW należy wykonać morfologię krwi. RDW jest jednym z podstawowych elementów, jakie bierze się pod uwagę w tym badaniu. Najlepiej jest udać się na badanie rano, na czczo. Krew można pobrać na trzy sposoby: z żyły łokciowej; z palca; z płatka ucha. Normy RDW Prawidłowy poziom RDW jest różny w zależności od tego, kto jest poddawany badaniu. Parametr ten powinien wynosić: 11,5-16,5% w przypadku noworodków; 11,5-14,5% w przypadku starszych dzieci i osób dorosłych. Normy wyników badań krwi mogą różnić się w zależności od laboratorium, w którym wykonywane jest badanie oraz od sposobu pomiaru. Każde laboratorium ma obowiązek podawać normy, w jakich powinien mieścić się wynik zgodnie z daną metodologią badania. O czym świadczy podwyższone RDW? Podwyższony wskaźnik RDW informuje o tym, że krwinki czerwone znacząco różnią się między sobą pod względem wielkości. Może to wypływać z nieprawidłowego procesu tworzenia się ich na skutek niedoborów takich składników jak: żelazo; witaminy z grupy B. Niedobór ten może powstać na skutek: niedostatecznej podaży składników; głodzenia się; chorób szpiku kostnego; zaburzeń wchłaniania jelitowego. Podwyższony wskaźnik RDW może ujawnić się przy: infekcji bakteryjnej lub wirusowej; przyjmowaniu niektórych leków; zatruciu pokarmowym; chorobie nowotworowej; powiększeniu śledziony; zaburzeniach autoimmunologicznych; zespole poprzetoczeniowym; wadach w budowie erytrocytów lub hemoglobiny. Na co wskazuje obniżone RDW? Podczas gdy podwyższone RDW prawie zawsze wiąże się z chorobą, zbyt niski wskaźnik nie musi oznaczać niczego złego. W przypadku gdy inne wyniki badań są w normie, a pacjent nie odczuwa żadnych objawów chorobowych, nieznacznie obniżone RDW nie powinno niepokoić. Trzeba być jednak czujnym, ponieważ niskie RDW może świadczyć o tym, że czynność krwiotwórcza szpiku jest mocno zahamowana. Przyczyn tego stanu rzeczy należy wówczas szukać w: anemii na skutek znacznego niedoboru żelaza; niewydolności szpiku; białaczce. Zobacz też: Ważne pytania o badanie krwi u dziecka Anemia podczas karmienia piersią Jak czytać wyniki badań krwi?
Na czym polega i kiedy wykonać badanie WR (Odczyn Wassermanna)?
Odczyn Wassermanna to podstawowe badanie serologiczne w diagnostyce kiły. Badanie WR umożliwia wczesne rozpoznanie tej choroby i monitorowanie jej leczenia. Nieleczona kiła w ciąży może powodować poronienia, a także jest niezwykle niebezpieczna dla dziecka.
Odczyn Wassermanna (WR) jest przesiewowym badaniem, które pozwala wykryć w ciąży przeciwciała skierowane przeciwko bakterii, która powoduje kiłę. Kiła to choroba bakteryjna wywoływana przez krętka bladego i przenosząca się drogą płciową. Jest ona szczególnie niebezpieczna dla kobiet w ciąży, gdyż istnieje duże ryzyko przeniesienia zakażenia na płód. Nieleczona może doprowadzić także do poronienia lub przedwczesnego porodu. Aby skutecznie leczyć tę chorobę weneryczną niezbędna jest szybka diagnoza, dlatego w trakcie ciąży należy wykonać odpowiednie badania przesiewowe. Jak wygląda badanie krwi WR w ciąży? Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania i nie trzeba być na czczo. Do badania pobiera się próbkę krwi z żyły łokciowej, tak samo jak przy pobieraniu krwi z innego powodu. WR zaliczamy to tzw. testów nieswoistych, które służą do wykrywania w surowicy krwi obecności przeciwciał świadczących o zakażeniu lub przebytej infekcji kiłowej. Badanie to należy wykonać w ciąży 2 razy (w 9-10. oraz 33-37. tygodniu ciąży). Wynik drugiego badania powinno się mieć ze sobą w czasie porodu. Jak interpretować wyniki WR? Wynik negatywny oznacza, że w organizmie nie są obecne przeciwciała przeciwko krętkowi blademu, czyli nie doszło do zakażenia. Jest to wynik normalny. Wynik pozytywny, nie jest powodem do paniki. Odczyn Wassermana w ciąży często jest fałszywie dodatni, czego przyczyną mogą być inne choroby autoimmunologiczne. W takim przypadku wykonuje się powtórne badania. Jeśli kolejne testy wykażą kiłę, konieczne jest natychmiastowe rozpoczęcie leczenia. W diagnostyce kiły są wykorzystywane różnorodne badania serologiczne, polegające na wykrywaniu w surowicy krwi przeciwciał powstających w odpowiedzi na zakażenie krętkiem bladym. Do testów nieswoistych oprócz odczynu Wassermana zaliczamy testy VDRL oraz USR (najczęściej wykorzystywane). W Polsce istnieje obowiązek wykonywania badań przesiewowych w kierunku kiły u ciężarnych. Zobacz także: Badania krwi w ciąży - normy Badania genetyczne w ciąży Badania lekarskie w ciąży
Co oznacza niskie RDW SD w wyniku morfologii?
RDW SD określa rozpiętość rozkładu objętości czerwonych krwinek (erytrocytów). Co znaczy, jeśli jest za niskie?
RDW SD (z ang. red blood cell distribution width, standard deviation) to wskaźnik w badaniu morfologii krwi, który obrazuje rozkład objętości czerwonych krwinek (erytrocytów) i jest pomocny w diagnozowaniu anemii. Norma RDW-SD to 11,5-14,5 proc. Niskie RDW SD – poniżej 10,2 proc. wystepuje przy anemii makrocytarnej (organizm produkuje mało erytrocytów, a te, które wytwarza, są duże). Wynik RDW SD poniżej normy może również oznaczać anemię mikrocytarną, w której erytrocyty są bardzo małe. Wynik RDW-SD interpretuje się razem z MCV (określającym odchylenie od średniej objętości czerwonych krwinek), co pozwala na zdiagnozowanie przyczyn niedokrwistości. Wynik badania wskaźnika RDW powinien być interpretowany przez lekarza. Zobacz też: Co to jest RDW-SD? Co oznacza za wysokie RDW-SD? Czy można zapobiec anemii w ciąży?
Ważne badania, które trzeba wykonać u dziecka
Morfologia, mocz, ciśnienie, cholesterol: są badania, które trzeba zrobić dziecku, by mieć pewność, że na pewno jest zdrowe. Kiedy to konieczne?
Jeśli dziecko jest zdrowe, świetnie się rozwija, pediatra często nie zleca wykonywania mu żadnych dodatkowych badań. Warto jednak na ten temat porozmawiać z lekarzem, a jeśli cokolwiek cię niepokoi, poprosić o skierowanie. Morfologia To podstawowe badanie krwi. Pozwala wykryć stan zapalny, ocenić, czy dziecko nie ma anemii. Określa się ilość i wielkość czerwonych krwinek czyli erytrocytów, białych krwinek (leukocytów), hemoglobiny i hematokrytu. Dodatkowo lekarz może zalecić, by sprawdzić: poziom żelaza. Pozwala stwierdzić, czy przyczyną niedokrwistości (anemii) nie jest niedobór żelaza. OB (opad Biernackiego). Badanie wykonuje się, jeśli lekarz podejrzewa ukrytą infekcję. ASO (poziom antystreptolizyny). Badanie jest zlecane dzieciom, które chorowały na anginę oraz szkarlatynę. Chodzi o wykluczenie możliwych powikłań reumatologicznych. CRP (tzw. białko ostrej fazy). Badanie wykonuje się dzieci, u których podejrzewa się ukrytą infekcję bakteryjną. Mocz Badanie trzeba wykonać, gdy lekarz podejrzewa infekcję układu moczowego. Badanie moczu pomaga wykryć infekcję, która u dzieci może przebiegać bez gorączki, a objawiać się brakiem apetytu, luźniejszymi stolcami. O infekcji może świadczyć pojawienie się w moczu białka, cukru, krwi. Lekarz może też zalecić wykonanie posiewu moczu (badanie świadczy o obecności bakterii). Dzięki temu może lepiej dobrać antybiotyk. Ciśnienie krwi Warto zmierzyć ciśnienie chociaż raz każdemu dziecku, które skończyło 2 lata: zwłaszcza jeśli rodzice mają nadciśnienie. Ciśnienie można zmierzyć podczas każdej wizyty lekarskiej. Nadciśnienie u małych dzieci występuje rzadko: zwykle jeśli dziecko ma rodzinne skłonności do nadciśnienia. Badanie cholesterolu Badanie jest zalecane przez Amerykańską Akademię Pediatrii u każdego dziecka, które skończyło 2 lata. W Polsce na razie oficjalnych zaleceń nie ma, jednak coraz częściej kardiolodzy zalecają wykonanie takiego badania co najmniej raz u dziecka, które skończyło 2 lata (można w ten sposób wykryć genetyczną skłonność do podwyższonego poziomu cholesterolu. Badanie jest zalecane szczególnie dzieciom, które mają nadwagę lub otyłość, a także wówczas, gdy w rodzinie dziecka występują choroby serca, nadciśnienie, miażdżyca. Czy dziecko musi być na czczo przed pobraniem krwi, jak wygląda badanie, przeczytasz tu:
Jakie badania krwi czekają cię w ciąży? Które są obowiązkowe?
Choć mało przyjemne, częste badanie krwi w ciąży jest konieczne po to, by dowiedzieć się, co dzieje się w twoim organizmie i jak rozwija się dziecko. Podpowiadamy, jakie wyniki badań w ciąży powinny cię zaniepokoić i co oznaczają tajemnicze skróty na karcie badań.
Najpierw zobaczysz dwie kreski na teście ciążowym, potem najprawdopodobniej pójdziesz zrobić badanie beta hCG. To pierwsze z wielu badań krwi, które będziesz musiała wykonać w ciąży. Nie martw się, wkrótce przywykniesz do widoku igły, a dobra wiadomość jest taka, że krew pobrana podczas jednej wizyty w laboratorium wystarczy do wykonania kilku badań. Badanie krwi: morfologia w ciąży Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz badań w ciąży Czytaj więcej Powinnaś zrobić morfologię krwi w ciąży przy pierwszej wizycie, a potem mniej więcej co 2 miesiące. Do porodu wykonasz ją przynajmniej 5 razy! To ważne badanie dostarcza dużo informacji o funkcjonowaniu całego organizmu matki i dziecka. Ukazuje mechanizmy obronne, które uaktywniają się podczas walki z chorobami. Pozwala też m.in. wykryć początki anemii i jej prawdopodobne przyczyny (niedobór żelaza, witamin z grupy B, kwasu foliowego). Analizując wyniki badań krwi, lekarz zwraca uwagę m.in. na: hemoglobinę, która nie powinna być niższa niż 11 g/dl, hematokryt; erytrocyty (w niedokrwistości – maleje), leukocyty (wzrost może świadczyć o infekcji). płytki krwi – ich niedobór nazywamy małopłytkowością. W niektórych sytuacjach wymaga ona leczenia. Nie martw się pojedynczymi wynikami poniżej lub powyżej normy – mogą być typowe dla twojego organizmu. Lekarz ocenia całą morfologię, biorąc pod uwagę wiek ciąży i wcześniejsze badania i to on sprawdza, czy jest powód do niepokoju. Badanie stężenia glukozy ​ Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz ciąży Czytaj więcej W ciąży będziesz musiała badać poziom cukru na czczo, a między 24. a 28. tygodniem wykonasz test obciążenia glukozą, który sprawdzi reakcję twojego organizmu na wypicie 75 g glukozy. To obowiązkowe badanie w celu wykrycia cukrzycy ciężarnych. Hormony ciążowe pojawiające się w organizmie kobiety podnoszą poziom glukozy we krwi. Wówczas, przy tej samej diecie, podwyższa się ilość cukru we krwi (może pojawić się także w moczu), niekiedy do niebezpiecznego poziomu. Zwykle dzieje się tak w drugiej połowie ciąży. Inne ważne badania krwi w ciąży Oprócz morfologii i poziomu glukozy czekają cię także: oznaczenie grupy krwi z czynnikiem Rh- lekarz zleci to badanie podczas pierwszej wizyty. Te dane powinnaś mieć wpisane nie tylko do książeczki zdrowia, ale także do podręcznych dokumentów, które stale nosisz przy sobie. badanie na przeciwciała anty-Rh u kobiet z Rh(-) - gdy masz ujemne Rh (jak 15 proc. kobiet), będziesz musiała zrobić badanie serologiczne określane jako odczyn Coombsa. Pozwala ono na wykrycie w twoim organizmie przeciwciał odpornościowych, które pojawiają się w przypadku konfliktu serologicznego – jako reakcja na krew dziecka o odmiennym Rh. Badanie to powtarza się w II i III trymestrze ciąży. Gdy masz ujemne Rh, a twoje dziecko dodatnie, w ciągu trzech dni po porodzie otrzymasz immunoglobulinę anty-Rh, by zapobiec powstaniu przeciwciał. odczyn VDRL - to badanie serologiczne, wykonywane na początku ciąży. Wykrywa przeciwciała swoiste dla bakterii wywołującej kiłę. Wynik powinien być ujemny. Jeśli jesteś w grupie ryzyka, powinnaś wykonać badanie VDRL ponownie około 37. tygodnia. przeciwciała anty-HIV - badanie powinno zostać wykonane dwa razy: pierwsze do 10. tygodnia ciąży, drugie – między 33. a 37. tygodniem ciąży. Wynik powinien być negatywny. antygen Hbs - antygen wirusowego zapalenia wątroby typu B (tzw. żółtaczki wszczepiennej). Jeśli nie miałaś kontaktu z wirusem wywołującym tę chorobę, wynik będzie ujemny. Badanie wykonuje się ok. 37. tygodnia ciąży. przeciwciała dla toksoplazmozy - oznacza się je na początku ciąży i w zależności od uzyskanego wyniku powtarza się w 2. i 3. trymestrze. Obecność przeciwciał w klasie IgM świadczy o aktywnej fazie choroby, czyli możliwości zarażenia się w ciąży. Obecność przeciwciał w klasie IgG dowodzi o przebyciu choroby w przeszłości. przeciwciała dla cytomegalii - oznaczysz je na początku ciąży i być może będziesz musiała powtórzyć w kolejnych trymestrach. przeciwciała dla różyczki - jeśli są nieobecne w klasie IgM i IgG, świadczy to o braku kontaktu z chorobą. Obecność przeciwciał w klasie IgG – tak jest najczęściej – oznacza, że przeszłaś tę chorobę. To badanie wykonujemy na początku ciąży – do 10 tygodnia. przeciwciała anty-HCV - czyli wirus żółtaczki typu C. Badanie zalecane między 33.-27. tygodniem ciąży. hormony tarczycy — oznaczenie TSH na początku ciąży jest bardzo ważne dla zdrowia — nie tylko twojego, ale i dziecka. Wszelkie nieprawidłowości wymagają wprowadzenia odpowiedniego leczenia. Specjalistyczne badania krwi W pewnych sytuacjach lekarz może zaproponować ci również wykonanie badań prenatalnych. Niektóre z nich wykonuje się z krwi. Są to: test PAPP-A – inna nazwa: test podwójny, bo w skład badania wchodzi USG i analiza krwi. Wykonuje się między 10. a 14. tygodniem ciąży; test potrójny (poczwórny) – bada poziom alfa-fetoproteiny (AFP), beta hCG, wolnego estriolu (i poziom inhibiny A); test NIFTY — po pobraniu próbki krwi matki, analizuje się DNA płodu. To badanie można wykonać już w 10 tygodniu ciąży. Jest bardzo dokładne (ale i drogie!). Wskazaniem do tych testów jest m.in. wiek matki powyżej 35 lat, historia wad genetycznych lub chromosomowych w rodzinie, wynik ciążowego USG wskazujący na nieprawidłowości. Sprawdź, jakie inne badania w ciąży powinnaś wykonać.
Badanie krwi u dziecka – najważniejsze pytania
Morfologia krwi to podstawowe badanie przy podejrzeniu anemii albo ukrytych infekcji bakteryjnych. Jak przygotować dziecko do pobierania krwi? Podpowiadamy.
Do badanie krwi i analizy wystarczy dosłownie kilka kropel (1-2 ml) krwi. W przypadku małego dziecka jednak nawet taka odrobina wydaje się nie do utoczenia. Czy dziecko musi być na czczo przed pobieraniem krwi? Co z piciem przed badaniem? W którym miejscu dziecko będzie kłute? Czy podczas pobierania krwi można przystawić niemowlę do piersi? Jak uniknąć krwiaków u dziecka po pobraniu krwi? Czy dziecko musi być na czczo przed pobieraniem krwi? U niemowlęcia jest to trudne do zrobienia, ale już w przypadku rocznego dziecka dobrze byłoby, gdyby badanie było przeprowadzone „na pusty brzuch”. Posiłek mógłby wpłynąć na. ilość leukocytów, glukozy, potasu czy białka i zafałszować wynik badania. Dziecko nie powinno jeść przynajmniej przez 8-9 godzin wcześniej (dlatego krew pobiera się rano, jeszcze przed śniadaniem). Weź ze sobą kanapkę albo drożdżówkę, aby malec tuż po pobraniu krwi mógł coś przegryźć. Co z piciem przed badaniem? To akurat jest nie tylko dopuszczalne, ale nawet zalecane. Dziecko powinno już poprzedniego dnia pić nieco więcej – ale nie soków, tylko czystej, źródlanej wody. Dzięki temu krew nie będzie zbyt gęsta i łatwo ją będzie można pobrać do próbówki. W którym miejscu dziecko będzie kłute? To zależy, m.in. od tego, ile ma lat. Noworodkom zwykle pobiera się krew z główki. Wizja igły w główce może trochę przerażać, ale wbrew pozorom taki sposób pobierania krwi nie jest ani bardziej inwazyjny, ani bardziej bolesny od zwykłego kłucia w zgięciu łokcia. U dwu-, trzylatków można pobrać krew z palca wskazującego (to najmniej bolesny sposób pobierania krwi - zdarza się, że maluchy nawet przy tym nie jękną). Najczęstszym miejscem pobierania jest też nadgarstek albo wspomniane wcześniej zgięcie łokcia. Tutaj krew pobierana jest prosto z żyły, dzięki czemu badanie jest dokładniejsze. Czy podczas pobierania krwi można przystawić niemowlę do piersi? Karmienie w momencie kłucia nie jest najlepszym pomysłem, bo ssące niemowlę, kiedy poczuje ból, może np. zapłakać i się zakrztusić (już nie mówiąc o tym, że odruchowo może zacisnąć ząbki na twojej piersi). Lepiej będzie, jeśli odwrócisz jego uwagę w inny sposób. Możesz pokazać mu nową, kupioną specjalnie na tę okazję grzechotkę albo dać do polizania lizaka (według niektórych badań podanie dziecku czegoś słodkiego nieco zmniejsza ból). Jak uniknąć krwiaków u dziecka po pobraniu krwi? Przez kilka chwil po pobraniu krwi mocno uciskaj miejsce wkłucia. Nie pozwól też dziecku przez chwilę zginać rączki ani odklejać plasterka – mogłoby rozdrapać rankę. Zobacz też: Pierwsza pomoc - filmy Przyczyny i objawy niskiego poziomu hemoglobiny
12 badań, które musisz zrobić przed ciążą
Starania o dziecko to także seria badań, które powinnaś zrobić, by dobrze i odpowiedzialnie przygotować się do ciąży. Oto twój plan działania.
Najważniejsze badania w ciąży - kalendarz
Ciążowych badań jest całkiem sporo. Dzięki nim będziesz miała pewność, że dziecko rośnie jak na drożdżach. Sprawdź, na jakie badania w ciągu 9 miesięcy powinien skierować cię lekarz.
Przestrzegaj terminów. Badania są po to, by w porę dostrzec, czy nie dzieje się coś, co mogłoby zaszkodzić malcowi. W razie czego lekarz może ci zalecić stosowanie diety (np. gdy powodem kłopotów jest cukrzyca) lub leków (jeśli np. stwierdzi rozpoczynającą się anemię). Wspólnie ze specjalistą przygotowaliśmy kalendarz najważniejszych ciążowych badań. Badania w I trymestrze ciąży Podejrzewasz, że jesteś w ciąży? Radością podziel się ze swoim ginekologiem (jeśli go nie wybrałaś, poproś o radę koleżanki, które już rodziły). Nie zwlekaj z wizytą! Już w pierwszym trymestrze czeka cię kilka badań. Morfologia krwi. Oznacza się: liczbę czerwonych krwinek (poniżej 3800 tys./mm3 może wskazywać na anemię); białych krwinek (jeśli będzie ich więcej niż 10 tys./mm3, przyczyną zwykle jest infekcja, natomiast gdy poniżej 4 tys./mm3 – choroba hematologiczna); hemoglobina (norma to 11-14 g na 100 ml). Morfologię krwi wykonuje się co miesiąc. Określenie na czczo poziomu glukozy we krwi. Norma jest do 120 mg%. Wyższy poziom może świadczyć o cukrzycy (lekarz zaleci dietę i wizytę u diabetologa). WR. To badanie na nosicielstwo kiły – bardzo ważne, bo zakażenie się tą chorobą jest dla dziecka groźne. Jeśli wynik będzie dodatni, trzeba rozpocząć leczenie – pod okiem wenerologa. Badanie grupy krwi i oznaczenie czynnika Rh. Jeśli mama ma Rh-, a ojciec Rh+, istnieje ryzyko wystąpienia tzw. konfliktu serologicznego. Podczas porodu maluszkowi zostaną podane przeciwciała. Konieczne będą dalsze badania. Zaświadczenie o grupie krwi miej zawsze przy sobie. Badanie przeciwciał w kierunku toksoplazmozy (jeśli nie zrobiłaś tego badania przed ciążą). Niebezpieczne jest tylko „świeże zachorowanie” w czasie ciąży (lekarz zaleci branie leków). Przeciwciała przeciw wirusowi cytomegalii. Wirus nie jest groźny dla ciebie, ale przenika przez łożysko i zagraża dziecku. Wczesne jego wykrycie umożliwi leczenie maleństwa tuż po urodzeniu. Badanie ogólne moczu. Informuje o stanie ogólnym organizmu. W moczu nie powinno być białka, cukru, krwinek białych i czerwonych. Cytologia. To badanie lekarz zleci ci, jeśli nie wykonywałaś go w ciągu ostatniego roku. Ciśnienie krwi. Jest sprawdzane podczas każdej wizyty. Najlepiej, jeśli nie przekracza poziomu 140/90 mmHg. Ważne! Badania wykonywane w pierwszym trymestrze mówią o twoim zdrowiu na samym początku ciąży. Jeśli coś jest nie w porządku, ginekolog może zdecydować o leczeniu lub skierować cię do innego specjalisty. Badania w II trymestrze ciąży Ciąża rozwija się, twoje dziecko rośnie coraz szybciej. Nadal jednak musisz kontrolować swój stan zdrowia. Badanie ogólne moczu. Wykonuje się je co miesiąc. W moczu nie może być białka, cukru, czerwonych i białych krwinek. Morfologia krwi. Badanie nadal robi się co miesiąc. Test obciążenia glukozą. Lekarz zaleca go około 25. tygodnia ciąży po to, by wykluczyć tzw. cukrzycę ciężarnych. Jeśli z badania wyniknie, że ją masz, ginekolog skieruje cię do diabetologa. Konieczna jest dieta, a czasem także przyjmowanie insuliny. Ciśnienie krwi. Sprawdza się je co miesiąc. Nie powinno przekroczyć 140/90 (wyższe świadczy o nadciśnieniu lub zatruciu ciążowym). Ważne! Jeśli z pierwszego badania na toksoplazmozę wynika, że nie masz przeciwciał przeciw tej chorobie, lekarz zaleci ci w drugim trymestrze powtórne skontrolowanie ich poziomu, by sprawdzić, czy nie doszło do zarażenia. Badania w III trymestrze ciąży To już końcówka. Wkrótce zobaczysz swoje dziecko. Miej wszystko pod kontrolą i zgłaszaj się do ginekologa co 4 tygodnie, a pod koniec ciąży nawet co 3. Badania ogólne moczu. Nadal konieczne co miesiąc. Morfologia krwi. Niezmiennie wykonuje się co miesiąc. Badanie na nosicielstwo wirusa żółtaczki typu B. Jeśli wynik jest dodatni, trzeba zachować ostrożność w czasie porodu; dziecko będzie miało po urodzeniu wykonane badania w kierunku obecności tego wirusa. WR. Sprawdzi, czy nie jesteś chora na kiłę. Posiew z pochwy w kierunku paciorkowców typu B. Mogą one egzystować w drogach rodnych i zarażać dziecko w czasie porodu; jeśli wynik badania będzie pozytywny, konieczne stanie się podanie antybiotyku. Ważne! Jeśli z poprzednich badań wynika, że nie masz przeciwciał przeciw toksoplazmozie, lekarz zaleci ci w trzecim trymestrze wykonanie kolejnego badania, by sprawdzić, czy nie doszło do zarażenia. Diagnostyka prenatalna Jeśli skończyłaś 35 lat albo w twojej rodzinie zdarzają się wady genetyczne, lekarz może ci zaproponować dodatkowe badania, które wykluczą chorobę genetyczną dziecka. Ich wykonanie nie jest obowiązkowe, to ty podejmujesz decyzję. Badania nieinwazyjne. Są całkowicie bezpieczne, nie zaszkodzą dziecku. Test PAPP-A. Wykonuje się go z krwi między 10. a 14. tygodniem ciąży. Jego celem jest określenie ryzyka wystąpienia m.in. zespołu Downa, Turnera. Badania inwazyjne. Ich przeprowadzenie wiąże się z niewielkim ryzykiem poronienia (wynosi ono 0,5-3%). Biopsja trofoblastu. Polega na pobraniu tkanki łożyskowej – pod kontrolą USG. Wykonuje się ją między 11. a 14. tygodniem ciąży. Amniopunkcja. Nakłuwa się worek owodniowy i pobiera się z niego płyn pod kontrolą USG. Badanie to wykonywane jest do 19. tygodnia ciąży. Podglądanie dziecka Są badania, dzięki którym lekarz może dokładniej sprawdzić, co dzieje się u twojego dziecka. USG w ciąży. Pierwsze badanie można zrobić już między 6. a 8. tygodniem ciąży (sondą przezpochwową). Ma na celu potwierdzenie ciąży, określenie wieku ciążowego zarodka, sprawdzenie, czy jest prawidłowo zagnieżdżony. Generalnie zaleca się zrobienie USG trzykrotnie: około 12., 20. oraz 32. tygodnia (lekarz może zlecić częściej). Jest nieinwazyjne (robi się je przez brzuch), całkowicie bezpieczne dla dziecka. KTG w ciąży. Sprawdza pracę serca i czynność skurczową macicy. Pierwszy raz wykonuje się je około 38. tygodnia. Będzie powtarzane aż do porodu, a także w czasie jego trwania. Wydrukuj kalendarz badań w ciąży. Konsultacja: dr Jacek Lisawa, ginekolog położnik, Oddział Ginekologiczny Szpitala Ginekologiczno-Położniczego im. Świętej Rodziny w Warszawie.
Od kiedy masz dziecko, myślisz tylko o tym, by dobrze się rozwijało. Ale twoje zdrowie też jest ważne. Czy pamiętasz, kiedy powinnaś pójść na badania? I których zacząć (które są najważniejsze)? Odpowiada prof. Romuald Dębski, ginekolog.
Po porodzie twój organizm kilka tygodni będzie wracać do stanu sprzed ciąży. Jeśli jednak coś cię niepokoi: silne bóle w dole brzucha, mocne krwawienie z dróg rodnych, gorączka – idź do lekarza. Gdy wszystko jest w porządku, na pierwszą wizytę do ginekologa powinnaś pójść po sześciu–ośmiu tygodniach od urodzenia dziecka (czyli po połogu). Pierwsza wizyta Lekarz sprawdzi, czy macica jest już dobrze obkurczona, czy zagoiła się rana krocza po jego nacięciu (lub brzucha po cięciu cesarskim). Obejrzy szyjkę macicy i zbada piersi – czy nie pojawiły się w nich zgrubienia, torbiele. Może zalecić badanie kontrolne krwi i moczu. Porozmawia też z tobą na temat antykoncepcji w najbliższych miesiącach. Cytologia Badanie cytologiczne powinnaś mieć wykonane w ciąży. Jeśli wszystko było w porządku, na kolejne możesz zgłosić się dopiero po dwóch–trzech latach. Wcześniejsza cytologia jest konieczna tylko wtedy, gdy tak zaleci lekarz (bo np. poprzedni wynik był nieprawidłowy). Zwykle tego badania nie wykonuje się w czasie laktacji, gdyż wynik mógłby być fałszywy, co jest spowodowane niedoborami niektórych hormonów. O cytologii nie wolno zapominać. To najlepszy sposób wykrycia wczesnych zmian przednowotworowych. Można je wyleczyć! Niestety, jak wynika z badań, w Polsce tylko 21 proc. kobiet robi cytologię co trzy lata. Badanie piersi Gdy karmisz maluszka, na pewno zwracasz uwagę na swoje piersi. W czasie ciąży i karmienia powiększają się, a czasem można w nich wyczuć zgrubienia. Jeśli pojawia się też ropień (z łatwością go odróżnisz, guzek jest bolesny, widać zaczerwienienie), trzeba go leczyć. Uwaga! Kiedy leczenie nie przynosi efektów, zgłoś się ponownie do ginekologa. To może być (ale nie musi) zmiana nowotworowa. Wcześnie wykryta da się wyleczyć. Nie wolno tego zaniedbać! Gdy po porodzie pojawi się pierwsza miesiączka (zwykle ma to miejsce po pół roku karmienia piersią, a jeśli podajesz dziecku mleko z butelki – wcześniej), pamiętaj, by znów zacząć samodzielnie badać piersi. Najlepiej to robić zawsze po zakończeniu okresu (piersi są wówczas miękkie, niebolesne). Wystarczy znaleźć co miesiąc... trzy minuty! Szybko poznasz swoje piersi i nauczysz się je badać. Zrób to dla siebie. Uwaga! Gdy zauważysz coś niepokojącego, powiedz o tym lekarzowi. Zbada piersi i w razie wątpliwości zaleci wykonanie USG, mammografii lub inne badanie. Badanie moczu Nie jest konieczne, jeśli jesteś zdrowa. Gdy jednak w czasie ciąży przeszłaś infekcję dróg moczowych, warto jeszcze przed pierwszą wizytą u ginekologa wykonać badanie ogólne i posiew moczu, a wyniki pokazać lekarzowi. To też konieczne, jeśli odczuwasz jakikolwiek dyskomfort przy oddawaniu moczu. Morfologia Gdy dobrze się czujesz, jesteś zdrowa, a w ciąży nie miałaś anemii, nie musisz teraz robić badań krwi. Jeżeli jednak miałaś niedokrwistość, a ostatnio często chorujesz, czujesz się osłabiona, koniecznie powiedz o tym lekarzowi. Może zalecić ci wykonanie badań, np. morfologii, poziomu hormonów tarczycy. Cukier U około 7 proc. kobiet w ciąży występuje tzw. cukrzyca ciężarnych (co objawia się zbyt wysokim poziomem cukru we krwi). Zwykle wszystko wraca do normy po porodzie. Po kilku miesiącach warto jednak poprosić lekarza o skierowanie na badanie poziomu glukozy we krwi: jeśli jest podwyższony, trzeba go obniżyć. Zaszczep się przeciwko HPV Jest już szczepionka, która chroni przed zachorowaniem na nowotwór szyjki macicy. – Na ten rodzaj nowotworu umiera codziennie pięć Polek – ostrzega prof. Zbigniew Wronkowski z Polskiego Komitetu Zwalczania Raka. Większość nowotworów szyjki macicy jest spowodowanych zarażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Można się przed nim uchronić dzięki szczepionce. W Polsce dostępne są trzy rodzaje szczepionek przeciw HPV. ZOBACZ TEŻ: Co jest faktem a co mitem, jeśli chodzi o raka szyjki macicy i jajnika?