Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-05-29T19:09:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: 3 skutki wychowania przez nadopiekuńczą matkę. Te dzieci zawsze będą mieć pod górkę
items: „Wychowujemy pokolenie dzieci na łańcuchu. Sytuacja z komunii najlepszym dowodem”
items: Pokolenie szklanych dzieci. Przez 1 błąd wychowujemy słabeuszy, którzy nie poradzą sobie w życiu
items: Te 4 zdania mówią tylko nadopiekuńczy rodzice. Tak zamykają dziecku drzwi do szczęścia
items: Łapówka za LEPSZE OCENY dziecka. Matce grożą dwa lata więzienia!
items: Mamo! Rozpieszczaj swojego synka do woli, wyjdzie mu to na dobre!
items: Jesteś hiper rodzicem? Lepiej nie rób tego dziecku i sobie
items: Są tylko dwa typy mam. Którym z nich jesteś? Zobacz film!
items: Wyznanie nadopiekuńczej mamy: "Będę niańczyć moje dziecko, bo tego chcę"
items: Mama vs tata – wojna o wychowanie dziecka - znacie to?
items: Rodzic helikopter? Sprawdź, czy nim jesteś - obejrzyj film i zrób test
items: Mamo, ja sam!
items: 5 typów mam – którym jesteś?
items: Pułapka nadopiekuńczości
items: Czy jesteś nadopiekuńczą mamą? - test
items: Idealny tata? Nie znajdziesz go w bajkach
items: Czy jesteś nadopiekuńczym ojcem?

3 skutki wychowania przez nadopiekuńczą matkę. Te dzieci zawsze będą mieć pod górkę
type: item
date: 2026-05-29T19:08:08.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Wychowanie
subject: Małe dziecko
subject: nadopiekuńcza mama
subject: wychowanie dziecka
description: Czasami intencje zrodzone z najczystszej, bezgranicznej miłości potrafią stworzyć wokół młodego człowieka niewidzialną klatkę, z której niezwykle trudno uciec w dorosłym życiu. Kiedy troska zamienia się w permanentną kontrolę, start w samodzielność staje się dla dziecka początkiem wyjątkowo wyboistej drogi.
encoded: Współcześnie na rodzicach, a w szczególności na matkach, ciąży ogromna presja bycia idealnymi przewodniczkami po coraz bardziej skomplikowanym świecie. Chcemy chronić nasze pociechy przed każdym zagrożeniem, przed najmniejszym rozczarowaniem, a nawet przed naturalnymi konsekwencjami ich własnych, potknięć. W psychologii i socjologii od lat analizuje się zjawisko tak zwanego rodzicielstwa helikopterowego, gdzie matka krąży nad dzieckiem przez całą dobę, gotowa natychmiast wkroczyć do akcji i usunąć z jego drogi każdą, nawet najmniejszą przeszkodę. Ta nadmierna opiekuńczość, choć zakorzeniona w głębokim lęku o dobrostan malucha, w rzeczywistości działa jak emocjonalny paraliż. Dziecko dorastające pod kloszem uczy się, że świat jest potwornie niebezpiecznym miejscem, a ono samo nie posiada żadnych narzędzi, by przetrwać bez stałej obecności i aprobaty rodzica. Przyjrzyjmy się trzem najbardziej destrukcyjnym skutkom takiego wychowania, które sprawiają, że te dzieci w dorosłości niemal zawsze będą mieć pod górkę. 1. Paraliżujący lęk przed decyzyjnością i życiowa nieporadność Pierwszym i najbardziej widocznym efektem dorastania pod skrzydłami nadopiekuńczej matki jest brak umiejętności podejmowania samodzielnych decyzji. W domach, gdzie dominuje ten styl wychowania, matka decyduje o wszystkim − od koloru skarpetek w przedszkolu, przez wybór zajęć pozalekcyjnych, aż po kierunek studiów czy wybór pierwszej pracy. Dziecko nigdy nie dostaje szansy, by poczuć sprawczość, popełnić błąd i samodzielnie ponieść jego konsekwencje, co jest przecież fundamentem budowania dojrzałej tożsamości. Kiedy taki młody człowiek wkracza w dorosłość, każda konieczność dokonania wyboru wywołuje w nim paraliżujący strach i poczucie zagubienia. Bez stałego głosu dorosłego, który podpowie, co jest dobre, a co złe, czuje się jak we mgle. Tacy dorośli permanentnie szukają autorytetów, które przejmą za nich odpowiedzialność − wchodzą w toksyczne relacje z dominującymi partnerami lub stają się całkowici…

nadopiekuncza-matka-e28dd94.png
width: 1600
height: 1200

„Wychowujemy pokolenie dzieci na łańcuchu. Sytuacja z komunii najlepszym dowodem”
type: item
date: 2026-05-25T11:33:37.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Święta i uroczystości
subject: Rodzina
subject: nadopiekuńcza mama
subject: samodzielność dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Piszę do Was te słowa, wciąż czując żal i złość po rodzinnym spotkaniu z okazji pierwszej komunii świętej mojego bratanka. To, co tam zobaczyłam, uświadomiło mi ze straszną siłą, że jako społeczeństwo zmierzamy w przepaść, wychowując pokolenie dzieci na niewidzialnym, ale bardzo krótkim łańcuchu.
encoded: Przez cały dzień obserwowałam dziesięciolatków, którzy nie potrafią sami nałożyć sobie sałatki na talerz czy pójść do toalety bez pytania o zgodę, i poczułam, że muszę o tym głośno powiedzieć. Ta komunia miała być świętem radosnych dzieci wchodzących w nowy etap życia, a stała się smutnym pokazem tresury i chorobliwej kontroli, która odbiera im oddech. Patrzyłam na tych małych ludzi i widziałam w ich oczach niepewność, bo każde ich drgnięcie było natychmiast korygowane przez spanikowanych rodziców, którzy zapomnieli, że dziecko to nie jest własność ani delikatny eksponat w muzeum. Dziecko na uwięzi, czyli tragedia przy wspólnym stole Najbardziej uderzyła mnie sytuacja podczas uroczystego obiadu, kiedy grupa dzieci chciała na chwilę odejść od stołu, żeby pobawić się w ogrodzie restauracji. Zamiast radosnego wybiegnięcia na trawę, zaczęły się przesłuchania i instrukcje, które trwały dłużej niż sama zabawa. Matka jednego z chłopców niemal rzuciła się za synem, krzycząc, żeby nie biegał, bo się spoci, żeby nie dotykał krzewów, bo może być na nich kleszcz, i żeby co trzy minuty wracał się zameldować. Ten dziesięcioletni chłopak stał tam spięty, patrząc na matkę jak na strażnika więziennego, a ja czułam, jak pęka mi serce. Oni nie bawili się w tym ogrodzie, oni tam wegetowali pod czujnym okiem rodziców, którzy co chwilę podbiegali z mokrymi chusteczkami, żeby wytrzeć niewidzialny brud z rąk albo poprawić kołnierzyk. To pokolenie na łańcuchu nie ma szansy poczuć smaku wolności, bo rodzicielski lęk odciął im skrzydła, zanim zdążyły urosnąć. Dzieci na tej komunii wyglądały jak małe roboty zaprogramowane na bycie grzecznymi i czystymi, a nie jak żywe istoty, które mają prawo biegać, przewracać się i doświadczać świata na własnej skórze. Nadopiekuńczość rodziców to odbieranie życiowej zaradności Inny moment, który mną wstrząsnął, wydarzył się podczas wręczania prezentów i składania życzeń. Jeden z chłopców dostał od chrzestnego scyzoryk − taki klasyczny, o jakim marzył każdy z…

sytuacja-z-komunii-7464eb1.png
width: 1600
height: 1200

Pokolenie szklanych dzieci. Przez 1 błąd wychowujemy słabeuszy, którzy nie poradzą sobie w życiu
type: item
date: 2026-05-14T19:08:21.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Wychowanie
subject: Małe dziecko
subject: nadopiekuńcza mama
subject: wychowanie dziecka
description: Nie pozwalamy dzieciom na nudę, bo natychmiast organizujemy im czas. Nie pozwalamy na kłótnie z rówieśnikami, bo natychmiast wkraczamy do akcji i sami rozwiązujemy ich dramaty. Nie pozwalamy wreszcie na popełnianie błędów i doświadczanie zbawiennej frustracji. W efekcie wychowujemy emocjonalnych słabeuszy, którzy wejdą w dorosłość z przekonaniem, że świat to luksusowy hotel, w którym ktoś zawsze przyjdzie i posprząta bałagan.
encoded: Jako rodzice przeszliśmy fascynującą drogę od chłodnego chowu z lat osiemdziesiątych, gdzie klucz na szyi i zdarte kolana były symbolem wolności, aż do czasów obecnych, w których dziecko otoczone jest grubą warstwą ochronną. Naprawiamy błędy naszych rodziców, czytamy mądre książki i chcemy uchronić nasze maluchy przed jakimkolwiek stresem, smutkiem czy niespełnionym oczekiwaniem. Niestety, w tym pięknym, pełnym miłości pędzie popełniamy jeden kardynalny błąd, który sprawia, że pod naszymi dachami wyrasta pokolenie szklanych dzieci − istot pięknych, ale tak kruchych, że pękają przy pierwszym zderzeniu z realnym światem. Tym błędem, nad którym eksperci załamują dziś ręce, jest wszechobecna, paraliżująca nadopiekuńczość, nazywana w literaturze syndromem rodzica-helikoptera lub rodzica-kosiarki. To stan, w którym matka lub ojciec nieustannie krążą nad dzieckiem, usuwając z jego drogi każdą, nawet najmniejszą przeszkodę, zanim maluch w ogóle zorientuje się, że ona tam była. Rodzice-kosiarki, czyli jak odbieramy dzieciom odporność psychiczną Największym problemem rodzicielstwa opartego na nadopiekuńczości jest to, że nie pozwalamy dzieciom ćwiczyć ich własnego „mięśnia odporności psychicznej”. Psychologowie od dawna powtarzają, że rezyliencja, czyli zdolność do podnoszenia się po porażkach, nie jest cechą, z którą się rodzimy − to umiejętność, którą trenuje się od najmłodszych lat poprzez doświadczanie drobnych, kontrolowanych kryzysów. Kiedy twoje dziecko nie dostanie roli w przedszkolnym przedstawieniu, na którą bardzo liczyło, twoim zadaniem nie jest dzwonienie do pani wychowawczyni z awanturą o niesprawiedliwość. Twoim zadaniem jest usiąść obok zapłakanego malucha, przytulić go i powiedzieć: „Rozumiem, że jest ci smutno. Czasem w życiu nie dostajemy tego, czego chcemy, ale poradzimy sobie z tym”. Rodzic-kosiarka zrobi coś zupełnie innego − pojedzie do sklepu, kupi dziecku najdroższą zabawkę na pocieszenie i wmówi mu, że to pani w przedszkolu się nie zna. W ten sposób …

pokolenie-szklanych-dzieci-430e9f6.png
width: 1600
height: 1200

Te 4 zdania mówią tylko nadopiekuńczy rodzice. Tak zamykają dziecku drzwi do szczęścia
type: item
date: 2025-12-19T10:40:22.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Wychowanie
subject: Małe dziecko
subject: błędy wychowawcze
subject: nadopiekuńcza mama
subject: wychowanie dziecka
description: Czasem wypowiadamy je odruchowo, myśląc, że w ten sposób chronimy najmłodszych. Dopiero po czasie widzimy, jak mocno potrafią podciąć skrzydła i zatrzymać rozwój.
encoded: Czasem największe szkody potrafią wyrządzić słowa, które z pozoru brzmią troskliwie. Niby są niewinne, niby mają być oznaką miłości, a jednak tworzą w głowie dziecka mur niepewności. Nadopiekuńczy rodzice nie zawsze krzyczą, nie muszą zakazywać, często wystarczy jedno zdanie powtarzane w różnych sytuacjach, żeby mały człowiek przestał wierzyć w siebie. Z czasem z takich słownych drobiazgów wyrasta dorosły, który wciąż boi się próbować, ryzykować, popełniać błędy. Poniżej opisuję cztery zdania, które słyszy się z ust rodziców zbyt mocno skupionych na ochronie. Mają dobre intencje, ale ich działanie jest odwrotne do zamierzonego: zamiast wspierać, tworzą niewidzialną klatkę. 1. „Nie rób tego, bo sobie nie poradzisz” – blokada, która zostaje na lata To jedno ze zdań najczęściej wypowiadanych przez dorosłych, którzy za wszelką cenę chcą uchronić dziecko przed potknięciem. Brzmi troskliwie, ale niesie ze sobą jasny komunikat: nie jesteś wystarczająco dobry. Takie słowa mocno zapadają w pamięć. Dziecko słyszące to regularnie, zanim w ogóle spróbuje czegokolwiek nowego, zastanawia się, czy ma prawo próbować. Nie chodzi tu o skakanie z dachu czy bieganie po ruchliwej ulicy. Najczęściej dotyczy to zwykłych sytuacji: samodzielnego ubierania, pierwszego występu w przedszkolu, nowej aktywności. Tymczasem naturalny rozwój wymaga ryzyka. Jeśli młody człowiek nie może sam sprawdzić, jak sobie poradzi, jego poczucie sprawczości nie ma szans się zrodzić. A przecież to jedna z najważniejszych umiejętności, która prowadzi do szczęścia w dorosłości. 2. „Ja zrobię to za ciebie” – niewinna pokusa odbierania samodzielności Znam wielu rodziców, którzy wypowiadają to zdanie niemal odruchowo. Zamiast czekać, aż dziecko samo zapnie kurtkę albo namaluje trochę krzywy rysunek, dorośli przejmują kontrolę. Chcą pomóc, przyspieszyć, ułatwić. Tylko że każde takie działanie wysyła do dziecka informację: ty nie zrobisz tego wystarczająco dobrze. W rezultacie maluch zaczyna rezygnować z prób. Gdy widz…

nadopiekunczy-rodzice-2-00dbe7f.png
width: 1600
height: 1200

Łapówka za LEPSZE OCENY dziecka. Matce grożą dwa lata więzienia!
type: item
date: 2021-01-22T11:15:10.000Z
creator: Aleksandra Zaborowska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dziecko w szkole
subject: nadopiekuńcza mama
subject: szkoła
description: Mama jednego z uczniów chciała wpłynąć na poprawienie ocen i zaliczenie zaległych prac swojemu synowi. Podarowała więc dyrektorowi szkoły kosz ze słodyczami, alkoholem i… gotówką.
encoded: Mama ucznia spotkała się z dyrektorem szkoły z prośbą o poprawienie ocen i zaliczenie zaległych prac swojemu synowi. Dyrektor jednak nie zgodził się na niesprawiedliwe faworyzowanie chłopca i zawiadomił policję. Łapówka za lepsze oceny? „Oświadczył, że ocena wiedzy ucznia to indywidualna sprawa każdego z nauczycieli. Kobieta postawiła więc papierową torbę przy biurku, twierdząc, że to prezent na nadchodzące święta. Dyrektor zaapelował, aby 54-latka zabrała to, co przyniosła, jednak ta w pośpiechu opuściła szkołę” – poinformował oficer prasowy komendy policji. Dyrektor próbował skontaktować się z mamą i poprosić ją o zabranie koszyka, jednak bezskutecznie. Wtedy zawiadomił policję i poinformował o próbie wręczenia łapówki. Policja zatrzymała 54-latkę. Matka usłyszała zarzut z art. 229 par.2 Kodeksu karnego, który mówi o tzw. „łapownictwie czarnym”. Kobiecie grozi aż do dwóch lat pozbawienia wolności. Źródło: TVN24 Zobacz też: Ksiądz uczy fizyki w publicznej szkole. Sensacja czy słuszne oburzenie? Zmiany w szkole 2021: brak podwyżek dla nauczycieli, mniejsze wymagania dla uczniów KOSZMAR w przedszkolu: wiązała dzieciom nogi i zaklejała usta! Zakonnica trafi przed sąd

ZgD1wY-115837-5fd8896.jpg
width: 1200
height: 801

Mamo! Rozpieszczaj swojego synka do woli, wyjdzie mu to na dobre!
type: item
date: 2019-06-05T11:47:42.000Z
creator: amajchrzak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: mama i syn
subject: nadopiekuńcza mama
subject: wychowanie syna
description: Wbrew obiegowym opiniom spod skrzydeł nadopiekuńczych mam wyrastają fajne chłopaki!
encoded: Nie roztkliwiaj się nad nim, bo wyrośnie z niego baba - pewnie nie jedna z was to słyszała. W wychowywaniu dzieci nadal pokutuje mit, że chłopiec ma się nie mazgaić, być dzielnym i w każdej sytuacji radzić sobie. Na "słabości" można pozwolić dziewczynce. Bardzo dobrze robisz, jeżeli będąc mamą, nie ulegasz takim stereotypom. Synek, tak jak córeczka, potrzebuje opiekuńczej, ciepłej mamy. Wiele na tym zyska - zobacz badania, które tego dowodzą. Synek mamy - zdolniejszy i bogatszy To problem wielu mam wychowujących synów - jak dać im jak najwięcej oparcia, a jednocześnie "nie przedobrzyć" i nie zrobić z nich mamisynków. Wiele z nich obawia się obraźliwych komentarzy pod adresem ich<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/relacje-matki-i-syna-fragment-wychowujac-kaina-26405-r1/"> bliskiej relacji z dzieckiem, że swoją miłością uczynią z synów kalekich mężczyzn - słabych i uzależnionych od rodzicielki. Zupełnie niepotrzebnie - badania dowodzą, że silna więź matki z synem zaprocentuje w jego dorosłym życiu. Z badań przeprowadzonych przez amerykański Harva…

103307-4de1248.jpg
width: 1200
height: 800

Jesteś hiper rodzicem? Lepiej nie rób tego dziecku i sobie
type: item
date: 2018-05-04T15:04:07.000Z
creator: amajchrzak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: błędy rodzicielskie
subject: nadopiekuńcza mama
subject: zajęcia dodatkowe
description: Jakim jesteś rodzicem? "Buldożerem" czy "pługiem śnieżnym", a może "rodzicem przekąskowym"? Każdy wariant nie brzmi dobrze. Mama, która chce wszystkiego "naj" dla swojego dziecka? A może luz, obserwacja malucha, podążanie za nim i dawanie możliwości wyboru?
encoded: Chcemy jak najlepiej, a możliwości jest teraz bez liku, więc zapisujemy nawet ... niemowlęta na zajęcia dodatkowe. Troszczymy się i dbamy o rozwój dziecka. Pewnie przesadnie. Psycholodzy przestrzegają, że takie hiper rodzicielstwo to same szkody dla dziecka. Postawiliśmy na piedestale i obdarzamy nabożną czcią Psycholodzy nie mają już wątpliwości, że hiper rodzicielstwo stało się nowym modelem edukacyjnym widocznym głównie w zamożnych społeczeństwach. Przyszło do nas ze Stanów Zjednoczonych, gdzie dominuje konkurencyjność, mit bogactwa, do którego dochodzi się nieustającą pracą. Niestety taki model społeczny został także przeniesiony na sposób wychowywania dzieci. Rodzice w Stanach Zjednoczonych pogrążają się w wyścigu, dążąc do tego, aby ich dzieci odniosły sukces w życiu. Rezerwują miejsce w najlepszym przedszkolu (przed urodzeniem dziecka), najlepszym uniwersytecie, uczelni. Hiper rodzice starają się zapewnić akademicki sukces swoich dzieci i denerwują się każdą, najmniejsza nawet rzeczą, która może im się przydarzyć. To nie może przynieść nic dobrego - dzieci rosnące w takich warunkach otrzymują nadmierną ilość bodźców, są nadmiernie otaczane troską i niepewne siebie. Gubi się ich niezależność i wolność wyboru. Nie da się ukryć, że podejście do rodzicielstwa przeszło w ostatnich dziesięcioleciach ewolucję - od bardzo swobodnego podejścia do bycia rodzicem i "nienapinania się" (wiele z nas od rana do wieczora spędzało czas na podwórku, z kluczem na szyi) do przesadnego "trzęsienia się nad dzieckiem". W sumie trudno takiej strategii zarzucić coś złego - wszak zrodziła się z dobrych intencji, z troski i dbałości o dziecko. Szofer, helikopter, a może buldożer? A jednak "zapętlamy się" i przekraczamy granice - alarmują psycholodzy. Od wczesnego dzieciństwa organizujemy dzieciom nadmierną ilością zajęć dodatkowych oraz plan dnia bez czasu na zabawę i wypoczynek. W szkole stajemy się rodzicami bojowymi - nie lubimy nauczycieli niepodzielających naszych zachwytów nad wy…

img2jjYRg-2586356.jpg
width: 1200
height: 800

Są tylko dwa typy mam. Którym z nich jesteś? Zobacz film!
type: item
date: 2017-05-17T11:31:47.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: nadopiekuńcza mama
subject: wychowanie dziecka
description: Podobno mama idealna to ta, która łączy oba te typy. Z którą z tych mam bardziej się utożsamiasz? Zobacz przezabawny film i oceń sama!
encoded: Wyobraź sobie taką scenkę: plac zabaw, południe, dwie mamy i dwoje dzieci. Jedna z mam nieustannie biega za dzieckiem, wyciera mu buzię i rączki, podnosi, zanim malec upadnie. Druga czyta książkę lub przegląda Facebooka, od czasu do czasu zerkając, co robi jej dziecko. O takich mamach jest film Esther Anderson, jednej z najpopularniejszych amerykańskich vlogerek. Mama helikopter kontra mama kumpel Mama nadopiekuńcza nazywana jest często rodzicem helikopterem. Prof. Anna Brzezińska wyjaśnia, że taki styl rodzicielstwa to "hiperobecność, czyli ciągłe krążenie nad dzieckiem". Nadopiekuńcze mamy robią wszystko, by chronić swoje dzieci – przed zarazkami, upadkami i niezdrowym jedzeniem. Przejmują kontrolę nad życiem maluchów, by nie stała im się żadna krzywda. Mama wyluzowana jest całkowitym przeciwieństwem mamy nadopiekuńczej. Kocha swoje dziecko, ale traktuje je jak partnera równego sobie – pozwala mu bawić się samodzielnie na placu zabaw, a kiedy maluch robi coś potencjalnie niebezpiecznego... robi zdjęcia, zamiast mu pomóc. Już wiesz, o jakich mamach mowa? Zobacz film: View oEmbed on the source website Którym typem mamy jesteś? Połączenie tych dwóch typów – mamy nadopiekuńczej i mamy wyluzowanej – daje mamę idealną! Taką, która otacza dziecko opieką i daje mu poczucie bezpieczeństwa, ale jednocześnie pamięta, że dziecko jest przede wszystkim dzieckiem i nie ma nic złego w ubrudzeniu się czy beztroskiej zabawie. Co myślicie o tych dwóch typach mam pokazanych w filmie? Znacie mamy, które zachowują się w ten sposób? Piszcie w komentarzach! Zobacz także: Jaki typem matki jesteś według znaku zodiaku? Sprawdź! Źródło: YouTube

imgmWMR11-7870aae.jpg
width: 796
height: 433

Wyznanie nadopiekuńczej mamy: "Będę niańczyć moje dziecko, bo tego chcę"
type: item
date: 2016-12-12T12:18:28.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: macierzyństwo
subject: nadopiekuńcza mama
subject: wychowanie dziecka
description: Co jest lepsze dla dziecka: przyspieszony kurs samodzielności czy opiekowanie się nim i wyręczanie nawet przy najprostszych czynnościach?
encoded: Wendy Wisner jest mamą dwóch synów, 9-latka i 4-latka. Na portalu Scary Mommy pojawił się tekst, w którym Wendy wyjaśnia, dlaczego wciąż wyciera rączki swojemu 4-letniemu synkowi, zostaje razem z nim w przedszkolu i pomaga mu w codziennych czynnościach, chociaż wcale nie musi już tego robić. Przeczytajcie i zastanówcie się... czy Wendy ma rację? "Będę go niańczyć, dopóki on mi na to pozwoli" "Jestem mamą, która ociąga się z zostawieniem synka w przedszkolu, która stoi w łazience, kiedy on myje ręce, podaje mu ręcznik, zakręca wodę i upewnia się, że zmył całe mydło ze swoich małych słodkich rączek. Jestem mamą, którą odprowadza go do stolika na śniadanie i mówi mu, co podają, nawet jeśli to oczywiste. Inne dzieci już siedzą i jedzą, nakładają sobie płatki i mleko lub proszą nauczyciela o pomoc. Jestem mamą, która kładzie przed nim miseczkę, plastikową łyżkę i serwetkę, a następnie prowadzi jego rączkę w stronę kartonu mleka, by pomóc mu nalać trochę do miski. Jestem mamą, która kuca obok niego przez kilka minut, kiedy je, pytając, czego nie może się doczekać podczas dzisiejszego dnia i mówiąc, co będziemy robić, kiedy po niego przyjadę. Jestem mamą, która zostaje dopóty, dopóki on nie będzie gotowy się pożegnać. Kiedy mówi, żebym nie szła, opieram czoło na jego czółku i mówię, że łączymy nasze myśli – kiedy on o mnie pomyśli, ja pomyślę o nim. [...] Zobacz także: Kochane dzieci, tego dla was nie zrobię! Jutro wyjdę wcześniej. Jutro wyjdę zaraz po umyciu rąk i pozwolę mu poprosić nauczycielkę o pomoc przy śniadaniu. Jutro zobaczę, czy pozwoli mi czekać przed drzwiami łazienki, gdy on myje ręce. Albo nie. Może mój nawyk niańczenia go w przedszkolu potrwa jeszcze kilka tygodni albo miesięcy. Może będę to robić do końca roku szkolnego. Chodzi o to, że mam to gdzieś. Nie muszę podążać wyznaczoną ścieżką. Nie muszę wprowadzać żadnych drastycznych zmian albo decydować, że tego konkretnego dnia odsunę się w cień, żeby on był niezależny. To się wydarzy. Któregoś dnia on zadec…

imgX5a8oU-32ab248.jpg
width: 768
height: 420

Mama vs tata – wojna o wychowanie dziecka - znacie to?
type: item
date: 2015-09-10T13:11:02.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: macierzyństwo
subject: mama
subject: metody wychowawcze
subject: nadopiekuńcza mama
subject: ojcostwo
subject: tata
subject: wychowanie
description: Nadopiekuńcza mama kontra nadmiernie wyluzowany tata – stereotyp, a może jest w nim sporo prawdy? Zobacz zdjęcia, które w często w przerysowane, ale jakże zabawny sposób pokazują różnice w sposobie wychowywania dzieci przez ojców i matki.

imgDJEWg9-5b6cd77.jpg
width: 600
height: 400

Rodzic helikopter? Sprawdź, czy nim jesteś - obejrzyj film i zrób test
type: item
date: 2015-09-04T08:48:18.000Z
creator: agrinberg
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: nadopiekuńcza mama
description: Czy nadmierną opieką można zaszkodzić dziecku? Tak! Zobacz na filmie, czy i ty nie masz syndromu mamy-taty helikoptera. Parodia pomoże ci złapać dystans.
encoded: Czym jest rodzic helikopter i dlaczego szkodzi dziecku Co znaczy rodzic helikopter? Doskonale wyjaśnia to w jednym zdaniu psycholog prof. Anna Brzezińska: „to hiperobecność rodzica, czyli ciągłe krążenie nad dzieckiem”. A co to oznacza dla malucha posiadanie rodzica helikoptera? Taka fizyczna obecność mamy bądź taty jest szalenie przytłaczająca dla malucha. Nie jest to tylko nadmierna opieka i troska, tylko narzucająca, wyręczająca, przeszkadzająca i związana z ciągłym kontrolowaniem wszechobecność rodzica. A to nie służy dziecku. Ono nie może się rozwijać, gdy rodzic je tak bardzo przytłacza: podaje kredkę zanim ta dobrze sturla się ze stołu, pomaga wstać zanim dobrze maluch upadnie na pupę, pomoże dopasować puzzel, zanim dziecko obejrzy wszystkie części układanki. To hamuje rozwój dziecka. Nie ma wtedy możliwości samo rozwiązywać swoich problemów, więc jak ma je umieć rozwiązywać w przyszłości? Czytaj też: 9 błędów zbyt troskliwych rodziców Sprawdź, czy jesteś rodzicem helikopterem? Więc jeśli: - (w przypadku niemowlaka) podajesz mu klocki których nie sięga, łapiesz za rękę kiedy raczkuje, zanim upadnie na pupę, - ( w przypadku maluszka) notorycznie otrzepujesz dziecko z piasku podczas pobytu w piaskownicy, chodzisz za maluchem krok w krok psikając a to preparatem na komary, a to wodą, by je schłodzić w słońcu, albo kremem na opalanie, - ( w przypadku przedszkolaka) pokonujesz wraz z nim każdy szczebel na przyrządzie na placu zabaw przesuwając rękę i nogę wskazującym tym samym dalszy krok, - (w przypadku dziecka w wieku szkolnym) dzwonisz do niego na okrągło bez konkretnego powodu pytając gdzie jest i co robi, TAK! Możesz być rodzicem helikopterem. Jak się uleczyć? Zobacz parodię tego rodzaju rodzicielstwa na śmiesznym filmiku: View oEmbed on the source website Co sądzicie o tego rodzaju rodzicielstwie? Jeśli zdarzały wam się sporadycznie takie zachowania nie ma się czym martwić, ale …jeśli częściej to … polecam świetny tekst Małgorzaty Wódź a w nim rozmowę z psyc…

imgImoCuT-0a5afbf.jpg
width: 632
height: 386

Mamo, ja sam!
type: item
date: 2014-11-05T11:40:22.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: nadopiekuńcza mama
subject: samodzielność
description: Chcesz, by twoje dziecko wierzyło we własne siły i nie wyrosło na książątko oczekujące, że wszyscy będą wokół niego skakać? Już teraz zacznij uczyć je samodzielności.
encoded: Nauka samodzielności nie jest łatwa i wymaga od rodziców cierpliwości. Gdy dwulatek próbuje trafić łyżeczką do buzi, brudzi się od stóp do głów (włącznie z brwiami i włosami). Obrywa się nawet podłodze i ścianom. Zdejmując spodnie od piżamki, wygląda, jakby walczył z dziką bestią, a to zajmuje mu mnóstwo czasu. Sprzątając zabawki, bałagani jeszcze bardziej. Chcesz wyręczyć dziecko (bo wiadomo: zrobisz wszystko szybciej, sprawniej i bez bałaganu)? Stop! Stale wyręczając je w tym, z czym mogłoby poradzić sobie samo, pozbawisz je okazji do trenowania nowych umiejętności. Z jedzeniem, ubieraniem czy sprzątaniem jest przecież tak samo, jak z grą na skrzypcach: trzeba ćwiczyć, ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć! Samodzielność jest ważna... – Samodzielność daje wiarę we własne siły (potrafię to zrobić!) i poczucie niezależności (nie muszę czekać, aż mnie ktoś nakarmi/ubierze itd.) – mówi Beata Płażewska, psycholożka dziecięca. Zwykłe, codzienne czynności, takie jak manipulowanie widelcem czy ściąganie skarpetek to także świetne ćwiczenie dla małych rączek, które już niedługo będą musiały trzymać ołówek i rysować szlaczki i pisać pierwsze literki. Muszą nauczyć się "słuchać" właściciela. ... a nadopiekuńczość szkodzi Stale wyręczany maluszek rozwija się wolniej, bo nie ma okazji, by trenować nowe umiejętności. Gdy podrośnie i pójdzie do przedszkola, nie będzie potrafił zadbać o swoje sprawy, co nie doda mu pewności siebie. Zauważy, że odstaje od rówieśników, co jeszcze bardziej go zniechęci do próbowania. Nie będzie także rozumiał, dlaczego świat nie kręci się już wokół niego. Polecamy także: Pułapka nadopiekuńczości Jak uczyć samodzielności? Każde dziecko jest inne. Niektóre trzeba mobilizować do wysiłku, a inne... nieco hamować, bo wszystko (włącznie z prasowaniem, na które jest o wiele za wcześnie) chciałyby robić "siame". To kwestia temperamentu. Jednak niezależnie od niego, nie zwlekaj z nauką samodzielności. Im później się za to zabierzesz, tym będzie ci trudniej. Poza tym…

imgR8hLJA-eec337b.jpg
width: 640
height: 960

5 typów mam – którym jesteś?
type: item
date: 2012-09-11T11:38:26.000Z
creator: Paulina Wawrzyniak
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: mama
subject: nadopiekuńcza mama
subject: rodzice
subject: wychowanie
description: Panikujesz, gdy dziecko głośniej westchnie? A może wręcz przeciwnie – jesteś zwolenniczką twardego wychowania i nie dmuchasz na malucha? Sprawdź, którym typem mamy jesteś.

imgsBX6Ht-451fa1b.jpg
width: 500
height: 528

Pułapka nadopiekuńczości
type: item
date: 2010-05-04T06:39:32.000Z
subject: Niemowlę
subject: Pielęgnacja
subject: nadopiekuńcza mama
subject: opieka nad dzieckiem
subject: rozwój dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Nasza troskliwość czasem staje się problemem. Zamiast więc roztaczać szczelny klosz nad malcem, pozwól mu przeżywać porażki.
encoded: Wydaje ci się, że powtarzając co chwilę: „uważaj!”, „zostaw!”, „nie wolno”, chronisz malca. Tymczasem on, słysząc takie ostrzeżenia, uczy się jednego: że świat to groźne, pełne pułapek miejsce. To jednak nie jest jedyny niepożądany efekt ciągłych napominań. Nadopiekuńczość jest wyrazem braku wiary w umiejętności dziecka. Maluch wyczuje, że mu nie ufasz, i sam zacznie wątpić w swoje siły. Dzieci zbyt troskliwych rodziców później zaczynają chodzić, niechętnie podejmują wyzwania i choć zwykle są wychowywane w atmosferze miłości, często są lękliwe i poza domem czują się niepewnie. Co zatem robić, aby nie popaść w przesadę? Przede wszystkim przemyśl na chłodno swoje obawy. Boisz się, że maluch, upadając, zrobi sobie krzywdę? Pamiętaj, że tak małe dziecko chroni przed urazami jego wrodzona elastyczność i dość gruba warstwa tłuszczu pod skórą. Martwisz się, że sobie nie poradzi z nowym zadaniem? Pozwól mu chociaż spróbować. Nasze poczucie samoskuteczności, czyli przekonanie o możliwości wpływu na otaczającą rzeczywistość, budujemy nie tylko dzięki sukcesom, lecz także porażkom, które pokonujemy. Nie staraj się też ustrzec malca przed smutkiem czy frustracją. Wcześniej czy później, i tak pozna te uczucia, dlatego zamiast ich unikać, lepiej naucz go sobie z nimi radzić. Kiedy więc upadnie na pupę, nie pędź od razu z pomocą. Sprawdź, może poradzi sobie sam. Jeśli mu się uda, poczuje satysfakcję, a jego samoocena poszybuje w górę. Ekspert odpowiada: Aleksandra Jasielska, psycholog, wykładowca w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Czy staranie się, by zapewnić dziecku wszystko, co najlepsze, dbanie, by żyło mu się lżej, łatwiej, to coś złego? Wszystko zależy od tego, jak rozumiemy to nasze „wszystko, co najlepsze”. Jeśli sądzimy, że dla malca najlepsze będzie życie w domowej arkadii, gdzie wszystkie jego żądania są natychmiast spełniane, to możemy niechcący skrzywdzić nasze wychuchane maleństwo. Już roczne dziecko może się uczyć, że nie wszystko mu…

imgFSmUpk-6c0b639.jpg
width: 888
height: 640

Czy jesteś nadopiekuńczą mamą? - test
type: item
date: 2010-03-31T12:30:50.000Z
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: nadopiekuńcza mama
description: Tak bardzo chcemy, aby nasze maluszki wyrosły na zadowolonych z życia ludzi, że czasem możemy przesadzić z ich uszczęśliwianiem. A ty do jakich mam się zaliczasz?

imgBVHouK-7497676.jpg
width: 800
height: 535

Idealny tata? Nie znajdziesz go w bajkach
type: item
date: 2008-06-17T12:46:18.000Z
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: dobry tata
subject: nadopiekuńcza mama
subject: tata i dziecko
subject: tata. dziecko
description: Każdy z nas chciałby nim być – tatą jak z bajki. Tylko dlaczego w bajkach jest tak niewielu fajnych ojców? Jaki z tego morał? Jakich błędów unikać? Przyglądamy się ojcom w filmach dla dzieci. Nie jest dobrze!
encoded: Wiele, bardzo dużo, można zarzucić bajkowym tatusiom. Weźmy np. „Gdzie jest Nemo?”. Już na samym początku nadopiekuńczy tata nie chce, żeby jego cudem wcześniej ocalały syn sam poszedł (czy raczej popłynął) do szkoły. Słyszymy jego ciągłe utyskiwania: uważaj, tego nie rób, tamtego ci nie wolno. Znacie to? Żeby za szybko nie jeździć na rowerze, nie wchodzić na drzewa i uważać na boisku. Tak, ja też łapię się na tym, że czasem zupełnie bez sensu ograniczam syna... A co robi Nemo? Buntuje się przeciwko ojcowskiej, nadmiernej trosce. I skutki tego buntu są naprawdę opłakane... Kiedy tata nie ma zaufania do dziecka W moim ulubionym „Kurczaku Małym” (płakaliśmy na nim razem z synem) ojciec tytułowego bohatera to (na szczęście do czasu) klasyczny przykład ojca nie-jak-z-bajki. Chyba nawet ojca toksycznego. Kurczak Mały jest rzeczywiście mały i słaby. Nosi okulary, wciąż mu się coś nie udaje, koledzy nad nim się znęcają. Ojciec powinien go wspierać! Tymczasem mu nie ufa i przelewa na niego swoje niespełnione ambicje. „Kurczak Mały” nie jest jednak filmem smutnym. Kluczowa scena? Mały Kurczak podsuwa ojcu receptę, „przejmuje dowodzenie”, zmuszając staruszka do uległości. I wygrywa! Następuje zmiana, którą powinien zrozumieć i zaakceptować każdy ojciec: że nie do końca życia będzie mógł ochraniać malucha i że przyjdzie dzień, w którym będzie musiał mu zaufać. I uwierzyć w jego siły. Kiedy tata chce, żeby dziecko było takie jak on Wielu z nas, ojców, w ogóle nie potrafi też zaakceptować tego, że synowie nie są naszymi klonami. Że nie mają tych samych zainteresowań, że mają nieco odmienny światopogląd, który kształtują ich własne, a nie nasze doświadczenia, a nawet nieco odmienny system wartości. O tym jest „Ratatouille”. Szczurek Remy jest szczurem, czyli powinien jeść śmietnikowe żarcie. Tymczasem to genialny kucharz, który nie ma sobie równych w całej... Francji. Jego tata tego nie akceptuje, więc Remy musi odejść z domu, co na szczęście odbywa się przez zbieg okoliczności, …

imgNnO7WP-dfe4230.jpg
width: 640
height: 960

Czy jesteś nadopiekuńczym ojcem?
type: item
date: 2008-02-19T16:31:35.000Z
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: bycie tatą
subject: nadopiekuńcza mama
subject: tata
description: Chcesz być kochanym tatą, więc sprzątasz klocki za dziecko? Unikasz konfliktów, więc zawsze ustępujesz? To niedobre zachowanie, zwłaszcza jeśli się powtarza. Radzimy, jak to zmienić.
encoded: Sprawdź, czy nie jesteś zbyt pobłażliwym ojcem i odpowiedz szczerze na poniższe pytania: 1. Nie lubisz i nie umiesz walczyć o swoje zdanie? Wolisz ustąpić? 2. Lubisz mieć silne autorytety? Żonę, szefa, mamę? 3. Żona zarzuca ci, że jesteś w stosunku do dziecka nadopiekuńczy? 4. Nie zawsze umiesz poradzić sobie ze złością lub płaczem dziecka? 5. Wspaniale czujesz się, gdy dziecko okazuje ci uwielbienie? 6. O takich sprawach, jak domowy budżet, wakacje, edukacja dzieci decyduje żona, bo tak ci wygodniej? 7. Jesteś pesymistą? 8. Czujesz się źle, gdy w domu dochodzi do jakiegoś konfliktu? Chcesz go jak najszybciej załagodzić, nie wnikając, dlaczego do niego doszło? Jeśli na większość pytań odpowiedziałeś twierdząco, jesteś prawdopodobnie pobłażającym ojcem. Taki tata jest najczęściej wobec swoich dzieci nadopiekuńczy. Ciągle się o nie troszczy, rozwijając u nich zależność. Unika negatywnych emocji. Wycofuje się, gdy napotyka złość dziecka i ulega jego żądaniom. Dziecko w kontaktach z takim rodzicem uczy się manipulacji, która jest skuteczna tylko w domu. Jest pewne siebie w relacjach rodzinnych, ale słabe na zewnątrz, gdzie spotyka rówieśników lub np. wymagającego nauczyciela. Nadopiekuńczy i pobłażający rodzic nie jest dla dziecka oparciem, gdyż nie znajdzie u niego rady, kiedy będzie trzeba podjąć trudną decyzję. Co możesz zrobić, żeby to zmienić? Musisz popracować nad własnym poczuciem wartości i siły: - Zastanów się, w jakich sytuacjach ulegasz żonie lub innym ludziom. Pomyśl, dlaczego tak się dzieje. Czego się boisz? - Postaraj się znaleźć w sobie mocne strony. Co umiesz robić naprawdę super? Co mógłbyś wykorzystać w życiu zawodowym, rodzinnym? Jeśli zaczniesz wcielać to w życie, być może poprawisz zdanie na swój temat. - Spróbuj być w stosunku do dziecka konsekwentnie stanowczy. Jasno określ swoje wymagania i pilnuj ich. Nie rób tego jednak drastycznie, dziecko musi mieć czas, by poznać innego tatę. Jeśli jednak już zaczniesz, nie zmieniaj zdania. - Gdy pojawiają s…

img1BuowM-961389d.jpg
width: 961
height: 640