Niemcy: dziecko spadło z wyciągu krzesełkowego z wysokości 9 metrów!
8-letni chłopiec spadł z wyciągu krzesełkowego z wysokości 9 metrów. Obecnie jego życiu i zdrowiu nie zagraża niebezpieczeństwo.
Do bardzo niebezpiecznej sytuacji doszło na terenie ośrodka narciarskiego w Schoeneck Vogtland w Saksonii w Niemczech. Do zdarzenia doszło 14 lutego. Nieszczęśliwy wypadek „Jadący otwartym wyciągiem krzesełkowym chłopiec odwrócił się w trakcie jazdy, chcąc dokładniej przyjrzeć się ratownikom górskim” – poinformowała agencja DPA. Chłopiec ześlizgnął się z krzesełka. Razem z nim jechał jego starszy brat, który nie był jednak w stanie go utrzymać. Na miejsce został wysłany śmigłowiec ratunkowy. Przetransportował on dziecko do szpitala. Chłopiec miał bardzo dużo szczęścia. Z informacji podanych przez lokalną policję wynika, że dziecku nic się nie stało, a jego życiu nie zagraża żadne niebezpieczeństwo. Z ustaleń policji wynika, że bracia w ośrodku byli pod opieką dziadków. Aktualnie prowadzone jest także śledztwo, które ma wyjaśnić dokładne okoliczności zdarzenia. Źródło: wiadomosci.wp.pl, onet.pl Zobacz także: Ciężarna TikTokerka pokazała „trik” ze znikającym brzuchem. Fani zaniepokojeni: czy to na pewno bezpieczne? W ciąży miała alergię na własne dziecko. Po porodzie usłyszała diagnozę Pijana matka miała pod opieką swojego 4-letniego synka. Sprawa trafi do sądu rodzinnego
Chłopiec spowodował wypadek na stoku? Kobieta złamała kręgosłup… [FILM]
„Jeszcze przed chwilą byłam zdrową, wysportowaną i megasprawną dziewuchą...” – napisała Iza Wiśniewska. Niestety, wszystko się zmieniło. Po wypadku na stoku czekała ją czterogodzinna operacja i umieszczenie sześciu tytanowych śrub stabilizujących złamany kręgosłup. Wszystko przez chłopca, który jadąc na nartach, wjechał w nią, gdy zjeżdżała na desce snowboardowej?
Poszkodowana twierdzi, że zamiast pomóc, chłopak i jego matka (lub opiekunka) oddalili się zaraz po wypadku. Kilka minut później nastolatek znów zjeżdżał ze stoku, jak gdyby nigdy nic się nie stało. Do sieci trafiło nagranie, na którym widać całe zajście. Mimo to internauci nie są zgodni co do tego, kto doprowadził do groźnego zdarzenia. Są tacy, według których chłopiec nie jest winny, a towarzysząca mu „kobieta” to niewiele starsza od niego dziewczynka... Zgłosiła sprawę na policję i szuka świadków Dolna część stoku przy stacji Remiaszów w Białce Tatrzańskiej, 14 stycznia, tuż po godzinie 12. To właśnie tam kobieta zjeżdżająca na snowboardzie doznała poważnego urazu kręgosłupa. Według niej winny jest chłopak (w wieku ok. 12-13 lat), który wjechał w nią na nartach. Niespodziewanie, nie dając szans na żadną reakcję. Pani Iza zgłosiła sprawę na policję i szuka świadków, których zeznania pozwolą ustalić cały przebieg wydarzeń. Chłopcu nic się nie stało… Poszkodowana podkreśla, że chłopak i towarzysząca mu kobieta – mama lub opiekunka – natychmiast oddalili się od miejsca wypadku. Pani Iza, leżąc w śniegu, słyszała tylko, jak chłopiec odpowiada na pytanie matki (opiekunki) o to, co się stało: „Wjechałem w panią”. Według Izy Wiśniewskiej: „Zostawienie wyjącej z bólu osoby na stoku jest niedopuszczalne”. Wiadomo, że chłopcu nic się nie stało. Iza Wiśniewska dotarła do nagrań monitoringu, z których wynika, że już 7 minut później nastolatek siedział na wyciągu, oczekując kolejnego zjazdu. Czy on i jego opiekunka usłyszą zarzuty: spowodowania uszczerbku na zdrowiu, nieudzielenia pomocy i ucieczki z miejsca zdarzenia? (Nie) wszystko jasne Nagranie ze stoku wywołało lawinę komentarzy. „Uważam, że ten chłopak nie jest niczemu winien. Ulegliście wypadkowi, zderzeniu, które mogło zdarzyć się wszędzie. Oczywiście zachowanie młodego człowieka nie było w porządku, ale który 12-latek czy 13-latek ma w sobie tyle empatii, żeby w szoku po zdarzeniu myśleć racjonalnie”; „Normalna sytuacja na stoku. Matka lub opiekunka dziecka powinna sprawdzić, czy dziecku nic się nie stało, a następnie udzielić pomocy poszkodowanej. A nie wiać z miejsca wypadku i teraz udawać, że nic nie wiedzą o sytuacji. To są te Wasze standardy Unii Europejskiej”; „Sytuacja nie do pomyślenia na innych stokach we Włoszech czy Francji… Żeby był wypadek, a dziesiątki osób przejechały obok, jakby nigdy nic. Ile lat musi upłynąć, żebyśmy nabyli kultury zachowania się na nartach? Dużo zdrowia życzę”. Wśród komentujących pojawiły się głosy, że z filmiku wcale nie wynika jednoznacznie, że osoba, która towarzyszyła chłopcu, była dorosła – niektórzy szacują jej wiek na 12-14 lat. View oEmbed on the source website Źródło: Facebook/Iza Wiśniewska Zobacz także: Narciarz zabił 5-latkę na stoku w trakcie lekcji nauki jazdy Bezpieczne ferie zimowe: bezpieczeństwo na nartach, łyżwach, obozach Kask narciarski dla dziecka: jak dobrać, który kupić
Synowie Jadwigi Emilewicz jeździli na nartach BEZ LICENCJI? Była wicepremier odpowiada!
Synowie byłej minister rozwoju Jadwigi Emilewicz wzięli udział w zgrupowaniu narciarskim. Ich licencje pojawiły się jednak w spisie dopiero po interwencji dziennikarzy.
5 stycznia na stoku w miejscowości Suche pod Poroninem rodzina Emilewiczów korzystała z terenów szkółki narciarskiej. Dlaczego synowie byłej minister mogli korzystać ze stoków, które (według obecnych obostrzeń) powinny być zamknięte? Synowie Emilewicz korzystali ze stoku – czy legalnie? Ze stoków mogą korzystać jedynie osoby uprawiające sporty zimowe zawodowo. Dziennikarze TVN24 dotarli jednak do informacji, że 5 stycznia synowie Jadwigi Emilewicz nie mieli aktywnych licencji sportowych. Zostały one jednak dodane do systemu 7 stycznia. Co ciekawe, na liście osób uprawnionych do korzystania ze stoku dopisano także ręcznie nazwisko samej byłej wicepremier. Emilewicz publikuje oświadczenie Była minister rozwoju przesłała telewizji SMS, w którym poinformowała, że jej synowie od lat trenują narciarstwo, a obecnie startują w Młodzieżowym Pucharze Polski. Wystosowała także oświadczenie, w którym podała numery licencji swoich dzieci i przytoczyła wszystkie konkursy, w których startują lub startowali młodzi sportowcy. „Wraz z mężem chodziliśmy w czasie treningów synów na skiturach - między innymi w Suchem, Małem Cichem - poza granicą stoków narciarskich wyznaczoną przez ogrodzenia. Nie naruszyliśmy rozporządzenia o zamknięciu stoków (…) Nie wiem dlaczego moje nazwisko - dopisane przez kogoś odręcznie, w przeciwieństwie do wydrukowanych nazwisk zawodników, w tym moich synów, znalazło się na liście. Nie trenowałam i nie korzystałam w żaden sposób ze stoku (…) Wszyscy ponosimy koszty działań mających na celu ograniczenie rozprzestrzeniania się koronawirusa. Uważam, że decyzje rządu są słuszne i w pełni się im podporządkowuję. Żadnym swoim działaniem nie lekceważę apeli rządu, ani tym bardziej rządowych rozporządzeń. Jeszcze raz podkreślam, że moi synowie trenują narciarstwo alpejskie i przebywali na szkoleniu przygotowującym do zawodów. Jako rodzic i ich opiekun byłam tam z nimi, ale w żaden sposób nie naruszyłam rządowych wytycznych” – sprostowała doniesienia Jadwiga Emilewicz. Czy to uciszy podejrzenia o łamanie obostrzeń? Źródło: RMF, TVN24 Zobacz też: Jak nauczyć dziecko jazdy na nartach? Podpowiadamy! Dlaczego warto zabrać dzieci na narty do Doliny Stubai? Przedszkole narciarskie: nauka jazdy na nartach dla najmłodszych
Paulina Krupińska na nartach bez dzieci. Spełniło się jej marzenie
Wypoczynek w górach to wielki luksus – zwłaszcza dla kobiet, które mogą spędzić ten czas tylko ze swoim partnerem.
Paulina Krupińska to jedna z najładniejszych mam w polskim show biznesie. Jej życiowym partnerem jest Sebastian Karpiel-Bułecka, wokalista i członek formacji Zakopower. Pomimo tego, że para wciąż nie zdecydowała się na ślub, to od kilku lat tworzy szczęśliwy związek. W 2015 roku na świat przyszła ich córeczka Antonina, a dwa lata później synek Jędrzej. <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---5---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („Marzyła”) a drugim („wiadomo”).---#---Marzyła o wypoczynku bez dzieci Jak wiadomo, przy dwójce dzieci jest zawsze sporo pracy, lecz Paulina i Sebastian robią co mogą, żeby pogodzić wykonywanie domowych obowiązków i jednocześnie realizować się zawodowo.---#------#---Marzyła o wypoczynku bez dzieci Jak wiadomo,">Marzyła o wypoczynku bez dzieci <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---5---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („Marzyła”) a drugim („wiadomo”).---#---Marzyła o wypoczynku bez dzieci Jak wiadomo, przy dwójce dzieci jest zawsze sporo pracy, lecz Paulina i Sebastian robią co mogą, żeby pogodzić wykonywanie domowych obowiązków i jednocześnie realizować się zawodowo.---#------#---Marzyła o wypoczynku bez dzieci Jak wiadomo,">Jak wiadomo, przy dwójce dzieci jest zawsze sporo pracy, lecz Paulina i Sebastian <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---1---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („robią”) a drugim („mogą”).---#---Marzyła o wypoczynku bez dzieci Jak wiadomo, przy dwójce dzieci jest zawsze sporo pracy, lecz Paulina i Sebastian robią co mogą, żeby pogodzić wykonywanie domowych obowiązków i jednocześnie realizować się zawodowo.---#------#---robią co mogą,---#---http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1041:przecinek-przy-imiesowach-przysowkowych-&catid=44:porady-jzykowe&Itemid=58">robią co mogą, żeby pogodzić wykonywanie domowych obowiązków i jednocześnie realizować się zawodowo. Oboje są bardzo aktywni, nie tylko w pracy, ale i w życiu prywatnym. Ze względu na to, że muzyk często wyrusza w trasy koncertowe, zdecydowanie rzadziej bywa w domu, niż jego partnerka. Dlatego Miss Polonia wyznała, że marzy jej się wypoczynek bez dzieci. W zeszłym roku Paulina Krupińska i Sebastian Karpiel-Bułecka polecieli z dziećmi na Kretę, by tam wspólnie cieszyć się słońcem, ciepłą wodą i spokojem. Tym razem Paulina chcąc wykorzystać ostatnie zimowe podrygi, postanowiła zrealizować niedoszłe marzenie. Pod niedawno udostępnionym zdjęciem na Instagramie, Paulina przytoczyła motywujące słowa Anny Lewandowskiej, które z pewnością pomogły pięknej modelce przezwyciężyć trudny czas. "@annalewandowskahpba<span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---1---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („napisała”) a drugim („napisała”).---#---Według tego, co napisała żona Roberta kiedyś napisała, że zapisanie marzeń czy celów przybliża ich zrealizowanie chyba o ok 43% – zacytowała żonę Roberta.---#------#---napisała żona Roberta kiedyś napisała,---#---http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1041:przecinek-przy-imiesowach-przysowkowych-&catid=44:porady-jzykowe&Itemid=58"> napisała, że zapisanie marzeń czy celów przybliża ich zrealizowanie chyba o ok 43%" – zacytowała żonę Roberta. Pod opublikowanym zdjęciem pojawiło się mnóstwo komentarzy od innych matek, które także przyznały się do tego, że chciałyby odpocząć i gdzieś wyjechać. Dzięki tak licznym opiniom internautek Paulina Krupińska z pewnością poczuła wsparcie. Być może to zmotywowało ją do tego, aby w końcu zrealizować marzenie, które od dawna miała w głowie. Celebrytka śmiga na stokach! Kilka dni temu Paulina Krupińska oraz Sebastian Karpiel-Bułecka wybrali się wspólnie na narty. Jak wiadomo sezon dla narciarzy trwa w najlepsze. Nic więc dziwnego, że była Miss Polonia postanowiła skorzystać z uroków zimy. W góry wybrała się nie tylko z partnerem, ale też z przyjaciółmi. Wśród nich była między innymi Agnieszka Woźniak-Starak. Praktycznie nikt nie wiedział, że obie panie są ze sobą blisko. Plotki głoszą, że zżyły się ze sobą dzięki Annie Lewandowskiej i jej treningom. Choć obie panie bawiły się podobno znakomicie, to jednak nie publikowały w sieci wspólnych zdjęć. Na instagramowych fotografiach widać jedynie uśmiechniętą Paulinę w stroju narciarskim oraz w stylowych goglach, a także Sebastiana, który wspólnie z partnerką pozuje do zdjęć. Kochani jak tam sytuacja u Was? Ja miałam dziś full słońca i ponad 40 km jazdy na nartach. – napisała Paulina na swoim Instagramie. Wygląda na to, że wyjazd bardzo posłużył Paulinie Krupińskiej. <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---1---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („Była”) a drugim („wróciła”).---#---Była Miss wróciła wypoczęta i pełna energii.---#------#---Była Miss wróciła wypoczęta i---#---http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1041:przecinek-przy-imiesowach-przysowkowych-&catid=44:porady-jzykowe&Itemid=58">Była Miss wróciła wypoczęta i pełna energii. „Udało mi się wyrwać bez dzieci, co rzadko mi się zdarza. Na cztery dni uciekliśmy w góry z ekipą przyjaciół. Nie było takiej sytuacji, która miałaby się nie udać. Wszyscy bardzo wypoczęliśmy i oby takich wyjazdów było jak najwięcej.” – powiedziała w wywiadzie dla Party.pl. Wyjazd na narty – z dziećmi czy bez? Jak wiadomo urlop bez dzieci to czasem kusząca opcja. W głowach rodziców pojawia się dylemat czy zabrać ze sobą pociechyczy".---#---W głowach rodziców pojawia się dylemat czy zabrać ze sobą pociechy czy jechać bez nich.---#---, czy---#--- czy"> czy jechać bez nich. Wszystko tak naprawdę zależy od tego, w jakim wieku są dzieci i na jaki wyjazd się nastawiamy. Wielu rodziców <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---1---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („ma”) a drugim („planując”).---#---Wielu rodziców ma wyrzuty sumienia planując wyjazd bez dzieci – bo przecież zostaniemy poddani ocenie, inni uznają nas za wygodnych czy egoistycznych.---#------#---ma wyrzuty sumienia planując wyjazd bez dzieci –---#---http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1041:przecinek-przy-imiesowach-przysowkowych-&catid=44:porady-jzykowe&Itemid=58">ma wyrzuty sumienia planując wyjazd bez dzieci – bo przecież zostaniemy poddani ocenie, inni uznają nas za wygodnych czy egoistycznych. Prawda jest taka, że odpoczynek bez dzieci należy się każdemu i warto poświęcić czas tylko dla siebie. Czasami taki wyjazd może podziałać na małżeństwo jak lekarstwo, a jak wiadomo dzieci potrzebują szczęśliwych rodziców. Nic więc dziwnego, że Paulina Krupińska postanowiła spełnić marzenie. Nie pozostaje nam nic innego jak pogratulować udanego urlopu i życzyć innym, spracowanym mamom, aby także zaznały odrobiny relaksu! Co sądzicie na temat wyjazdów bez dzieci? Jesteśmy ciekawi Waszych komentarzy! Zobacz także: „Cholernie bolało!” - Krupińska szczerze o ciężkim porodzie Znów tylko we dwoje. Pierwszy wyjazd bez dziecka Jak przygotować się do wyjazdu z dzieckiem na ferie – film
Jak nauczyć dziecko jazdy na nartach? Podpowiadamy!
Małe dzieci pędzące beztrosko na nartach to uroczy widok. Zanim jednak zabierzesz malucha na stok warto dobrze się przygotować!
Nauka jazdy na nartach może być świetną zabawą, a także sposobem na spędzenie zimowego urlopu. Warto jednak pamiętać, że narty to nie tylko rozrywka, ale i urazowy sport. Wyprawa na stok z dzieckiem powinna być dobrze przemyślana i wymaga odpowiednich przygotowań. Kiedy ośla łączka? Zazwyczaj dzieci narciarzy swoją przygodę z tym sportem zaczynają dość wcześnie. Zdania ekspertów w tym temacie są podzielone, ale najczęściej szkolenia pod okiem instruktorów zaczynają 4-latki. Nie stoi jednak nic na przeszkodzie, by naukę rozpoczęło młodsze dziecko. Wiele zależy od samego maluszka. Jeśli chcesz, by twa pociecha rozpoczęła przygodę z nartami, musisz o tym pomyśleć już na etanie wyboru kierunku urlopowego. Ważne, by wybranie miejsce oferowało jednocześnie trasy dla rodziców (jeśli jeździcie), jak i trasy niebieskie i ośle łączki. W przypadku malutkich dzieci niektóre lokalizacje oferują tzw. babylifty (taśmociągi stosowane w żłobkach narciarskich). Ważna jest także odległość stoków od miejsca zamieszkania. Maluch może się szybko męczyć i jak to z dzieckiem wszytko może się wydarzyć. Zrób koniecznie rozeznanie, jak daleko jest lekarza czy apteki (szczególnie, jeśli wybierasz się za granicę). Jak wybrać narty dla dziecka? Na stoku najważniejsze jest bezpieczeństwo dziecka, dlatego maluch musi być odpowiednio przygotowany. Jaki sprzęt będzie potrzebny? narty (powinny być o 5-10 cm krótsze niż wzrost dziecka) - koszt około 300 zł; wiązania z dziecięcymi z bezpiecznikami o skali wypięcia 1-6 (zależnie od wagi i sprawności fizycznej). buty narciarskie (wybierz buty dopasowane, a nie na zapas) - koszt około 200-300 zł; kask (od 31 grudnia 2011 roku wszystkie dzieci do 16 roku życia muszą jeździć w kasku); gogle lub okulary narciarskie, które ochronią oczy przed słońcem. Sprzęt możesz zakupić w sklepie, na giełdzie, wypożyczyć w miejscu zamieszkania lub przy stoku (pamiętaj, aby wybrać ten mało używany). W co ubrać dziecko na narty? To, co musisz jeszcze kupić przed wyjazdem, to stój narciarski. Nie zostawiaj tego na ostatnią chwilę, na spokojnie sprawdź ofertę w sklepach i internecie. Możesz wybrać kombinezon lub komplet spodnie i kurtka. Muszą one być wykonane z materiałów termicznych, wodoodpornych, kurtka musi mieć kołnierz przeciwśnieżny, kieszenie, odblaski, ściągacze. Rękawiczki muszą być ciepłe, wodoodporne i nie za duże (by mieściły się w kieszeniach), dla mniejszych dzieci lepsze są te z jednym palcem. Bieliznę i skarpety wybierzmy sportowe, ze specjalnych materiałów termicznych. Dlaczego nie bawełna? Bawełna chłonie wilgoć i zatrzymuje ją, gdy dziecko się spoci, mokra koszulka czy skarpetki będą bardzo niewygodne i mogą sprzyjać przechłodzeniu organizmu. Jak nauczyć dziecko jazdy na nartach? Warto przed wyjazdem zacząć uczulać dziecko na zasady panujące na stoku tzw. biały kodeks, czyli regulamin narciarski Międzynarodowej Federacji Narciarskiej. Chodzi nie tylko o przepisy, ale kontrolę szybkości, szacunek dla innych użytkowników stoku narciarskiego, wytyczne odnośnie wyprzedzania i kulturalną zabawę. Jazdy na nartach może uczyć rodzic, jednak jeśli masz wątpliwości lepiej zainwestować w instruktora (koszt ok. 60 zł za godzinę). Specjalista nauczy odpowiedniej techniki i pomoże uniknąć złych nawyków. Warto malucha zapisać na grupowe zajęcia, gdyż będzie to dla niego bardziej atrakcyjna forma. Przed wyjazdem upewnij się, czy tam, gdzie jedziecie, są grupy dla dzieci (w grupie powinno być nie więcej niż 10 dzieci). Koniecznie sprawdźcie też kwalifikacje instruktora. Jak wygląda nauka jazdy na nartach? Gdy dziecko pozna już podstawowe zasady bezpieczeństwa, zaczyna naukę od... upadania. Jest bardzo ważna, bo dzięki niej dziecko dowie się, w jaki sposób przewracać się, by nie zrobić sobie krzywdy. Następnie uczy się też podchodzenia na nartach pod górkę, zjeżdżania pługiem, hamowania, a dopiero na samym końcu skręcania. Gdy zacznie sobie radzić z tymi czynnościami, czeka go wjazd na wyciągu i pierwsze próby zjazdów. Nie tylko wysokie góry Warto wiedzieć, że powstaje coraz więcej sztucznych stoków, które umożliwiają naukę jazdy na nartach nie tylko w sezonie zimowym. Punkty takie powstają w parkach lub w okolicach dużych miast. Igrzyska Olimpijskie przypominają także, że narty to nie tylko carving. Skoki narciarskie niestety można trenować tylko w określonych miejscach. Za to doskonałym wyborem mogą być narty biegowe, gdyż potrzebny nam jest tak naprawdę sprzęt i śnieg. W tym przypadku obowiązują trochę inne zasady. Narty biegowe dzieci, najlepiej, aby były nie dłuższe niż 10-15 cm od wzrostu, ważna także jest łuska na narcie, która dodatkowo zapewni lepszą przyczepność podczas nauki i zabaw, a nie zniechęci do dalszej nauki. Jeśli chodzi o kijki, to najprostszy sposób ich dobrania to przymiarka pod pachę lub trochę krótsze. Wasze dzieci w tym roku spróbują jazdy na nartach? A może pierwsze próby mają za sobą? Napiszcie w komentarzach. Zobacz także: 7 słowackich hitów dla rodzin z dziećmi Kiedy zacząć naukę jazdy na łyżwach? Nauka jazdy na snowboardzie: czy to dobry pomysł dla dziecka?
Czy ferie zimowe w mieście są nudne? [SONDA ULICZNA]
Zapytaliśmy przechodniów o to, czy ferie zimowe spędzane w mieście oznaczają nudę. Czas zimowego odpoczynku trwa w najlepsze i potrwa aż do niedzieli 25 lutego.
Ideałem byłyby wyjazd w Alpy i szusowanie na nartach od rana do wieczora. Ewentualnie wylegiwanie się na słonecznej plaży w egzotycznym kraju. Ale to często są marzenia trudne do zrealizowania i pozostaje siedzenie w domu. Na pewno jest szansa wyspać się, poczytać i obejrzeć zaległe filmy. Czy coś jeszcze? Ferie w mieście? Najlepiej w stolicy! Okazuje się, że w ferie lubimy wyjść z domu i zwiedzać! "Od rana zwiedzamy muzea" – mówi mama, która wraz z córką, synkiem i mężem przyjechali do Warszawy z Jeleniej Góry. "Dla nas takie miasto nie jest codziennością, jesteśmy pod wrażeniem, jak bardzo zmieniła się stolica" - dodaje tata. "Najładniejsze jest Stare Miasto, ta jego nieodnowiona część i boczne uliczki"- mówi student. "Jest tyle rzeczy do zrobienia i do zobaczenia, że nie można się nudzić chociaż przez chwilę" – dodaje. "Centrum Nauki Kopernik, plac zabaw, aquapark" – wylicza, tata, który z żoną i dziećmi postanowili spędzić w stolicy aż 5 dni. Żółty autobus w ferie musi być! Dla dzieci atrakcją mogą być najprostsze rzeczy. Malutkie bliźniaczki przyjechały do Warszawy z rodzicami po to, aby w pierwszym rzędzie przejechać się... autobusem! "To jedna z atrakcji, musi być żółty autobus" – mówi ich mama. Z kolei chłopiec z ciocią poszli obejrzeć ruchomą szopkę w kościele na ul. Miodowej. Po drodze spacerowali Traktem Królewskim i zatrzymywali się przy grających muzykę Fryderyka Chopina ławeczkach. "Byłem na łyżwach na Stadionie Narodowym. Było super, jeździliśmy przez 75 minut"’ – mówi. Ferie zimowe w 2018 roku rozpoczęły się 15 stycznia. Na odpoczynek udały się dzieci województw: dolnośląskiego, mazowieckiego, opolskiego i zachodniopomorskiego. Od poniedziałku, 22 stycznia dołączyły do nich dzieci i młodzież z województw podlaskiego i warmińsko-mazurskiego. Na początku lutego ferie rozpoczną województwa: lubelskie, łódzkie, podkarpackie, pomorskie i śląskie. Najdłużej na odpoczynek poczekają dzieci z województw: kujawsko-pomorskiego, lubuskiego, małopolskiego, świętokrzyskiego i wielkopolskiego. Ich wypoczynek potrwa od 12 do 25 lutego. A wy co sądzicie na ten temat? Podzielcie się swoim zdaniem w komentarzach. Zobacz też: 3 zimowe sporty dla dziecka - łyżwy, narty, snowboard Krem, balsam czy maść? Czym najlepiej chronić skórę małych dzieci zimą? [GALERIA] Jak ubrać dziecko na narty? [WIDEO
Dziś kocha go cała Polska, a jakim był dzieckiem? Kamil Stoch jakiego nie znacie!
Miał 3 lata i porwał siostrze narty, które dostała pod choinkę. Gdy w końcu dostał swoje pierwsze zjazdówki, zabrał je do łóżka i zasnął przytulony do nich – to była miłość od pierwszego wejrzenia. Dziś cała Polska kocha jego wielki talent, pasję i ambicję. Kamil Stoch nie schodzi z ust wszystkich, właśnie zdobył złoty medal olimpijski na igrzyskach w Pjongczangu. To jego trzecie olimpijskie złoto.
Dzieciństwo Kamila Stocha to wspaniały przykład talentu dziecka, który ujawnił się w bardzo wczesnym dzieciństwie. Ale ten talent był jak nieoszlifowany diament i wymagał ogromnej pracy przede wszystkim Kamila, trenerów, ale i mądrości jego rodziców. Zobaczcie, jak rodził się mistrz. Z Wielkiej Krokwi zjechał na biegówkach O dzieciństwie syna opowiada Bronisław Stoch. Kiedy chłopiec miał 3 lata, jego siostra dostała pod choinkę narty zjazdowe. "Syn porwał je i uciekł do pokoju. Powiedział, że za żadne skarby nie odda" – wspomina ojciec. Dwa, trzy lata później, miał już swoje zjazdówki, ale "zamiast jeździć, skakał na nich i zmasakrował je. Później zamienił je na narty biegowe i... też na nich skakał. Do dziś pamiętam, jak zjechał z Wielkiej Krokwi na biegówkach. Ja bym się zabił!" – mówi tata. Te pierwsze zjazdówki, już używane, dostał od wujka. "Pierwszej nocy zabrał narty do łóżka i zasnął, przytulony do nich. Kiedy wujek Józek to zobaczył, bardzo się wzruszył, pociekła mu po policzku łza. Swoim synom kupił nowe"rossignole" i od razu rzucili je w kąt, a Kamilowi stare narty sprawiły tak wielką radość"- wspomina pan Bronisław. Brakowało tylko skoczni, więc Kamil zbudował ją sobie pod domem. Zjeżdżał z... dachu. Kiedy dużo napadało, poziom śniegu zrównywał się z daszkiem i tworzył się rozbieg dobry do zjazdu. Skakał nocą, a gdy księżyc słabo świecił, oświetlał próg świeczkami. Tata mierzył odległości. Bał się, że rodzice zabronią Raz zaliczył szczególnie bolesny upadek, ale jak wspomina ojciec, płakał nie z bólu, a ze strachu, że rodzice zabronią skoków. "Żona powiedziała mu jednak: "dziecko, to ty się wywróciłeś i ty zdecydujesz, co dalej". Momentalnie się uspokoił" – opowiada tata. W internecie można obejrzeć film, na którym niespełna 12-letni Kamil Stoch mówi o swoich początkach. Stoi przed Wielka Krokwią w Zakopanem i opowiada, jak wielkim przeżyciem, był dla niego moment rozpoczęcia treningów na dużej skoczni. "Nie spałem przez to całą noc. Chciałem skoczyć" – opowiada. Kiedy po raz pierwszy wjeżdżał na górę skoczni, czuł lekki strach. "Zapiąłem narty, usiadłem na belkę, puściłem się i pojechałem. Na progu już zapomniałem o tremie" – opisywał. Skoczył na 112 metrów, a potem oddał jeszcze 20 skoków, w tym skok na 128 metrów, uzyskując lepszy wynik od niektórych dorosłych zawodników. View oEmbed on the source website "Chciałbym wystartować na olimpiadzie i zdobyć złoty medal" - mówi o swoim marzeniu. 15 lat później na Olimpiadzie Zimowej w Soczi 2014 był bezkonkurencyjny. Stanął na podium ze złotym medalem. Brakowało beztroski i zabawy Jak ciężko było dojść do takiego sukcesu? - Zdarzało się, że po powrocie do domu ze zmęczenia zasypiał nad talerzem zupy - mówi Bronisław Stoch. To był trudny czas dla jego rodziców, gdyż bali się, że ciężka praca u dziesięciolatka, pozbawi go ważnego etapu dzieciństwa. "Trochę nas to martwiło, bo myśleliśmy, że beztroska i zabawa to normalny etap w życiu każdego dziecka, tymczasem u Kamila tego brakowało. Baliśmy się, że niesie na swoich barkach zbyt wiele" – zwierza się tata. Ale szanowali wybór dziecka, wiedzieli, że to pasja, a nie chwilowa moda. Ojciec Kamila Stocha zdradza, że syn musiał nauczyć się przegrywać. Po błyskawicznych sukcesach, gdy wygrywał wszystkie zawody z rzędu, przyszedł czas dynamicznego wzrostu organizmu i trudniej było utrzymać formę. Zdarzyły się przegrane, jeden, drugi kryzys."Mówiłem mu: "żeby wygrać raz, musisz sto razy przegrać" – opowiada ojciec. Każdy z nas, kiedy zostaje rodzicem, zastanawia się, kim w przyszłości będzie nasze dziecko. Maluch rośnie, zapisujemy go na różne zajęcia dodatkowe, chcemy odkryć w nim talent, wyłapać tę jedną szczególną zdolność, która być może przerodzi się w prawdziwą pasję. Marzeniem wielu z nas jest to, aby nasze dziecko w życiu dorosłym robiło to, co będzie nie tylko źródłem jego utrzymania, ale i też ogromną przyjemnością. Dzieciństwo naszego skoczka pokazuje, że nawet największy talent, wymaga bardzo ciężkiej pracy. Ciężkiej pracy także jego bliskich, którzy nauczyli syna nie tylko nie poddawać się, ale też pokory i skromności. Dlatego złoty medal należy się także rodzicom Kamila Stocha! A wy co sądzicie na ten temat. Podzielcie się swoimi myślami w komentarzach. Źródło: onet Zobacz też: Lekcje na śniegu „Rozwój dziecka. Od 3 do 6 lat” – superporadnik każdego rodzica przedszkolaka Na co zwrócić uwagę kupując kombinezon dla niemowlaka? [WIDEO]
Ferie zimowe 2018 już za progiem: ZOBACZ gdzie i kiedy zacznie twoje dziecko
Dopiero co wróciliśmy do normalnego rytmu po przerwie świąteczno-sylwestrowo-noworocznej, a już na horyzoncie nowe wolne dni! Za niecałe 10 dni zaczynają się ferie zimowe. Najszybciej odpoczną dzieci z Mazowsza, najpóźniej z Małopolski.
Jak co roku ministerstwo edukacji rozpisało ferie zimowe na poszczególne regiony kraju. Oficjalnie czas wypoczynku zimowego zacznie się 15 stycznia 2018 roku, ale już teoretycznie 12 stycznia – w piątkowe popołudnie – możemy wyruszyć na zaplanowany wyjazd lub rozpocząć leniuchowanie. Przerwa potrwa do niedzieli 25 lutego 2018 roku. Ministerstwo zawsze stara się tak podzielić czas ferii, aby terminy wypadały cyklicznie. Oznacza to, że jeżeli Mazowsze w ubiegłym roku na samym końcu lutego miało ferie, to w tym roku będzie je rozpoczynać, zaś w przyszłym roku będzie miało na przełomie stycznia i lutego. I tak każde województwo przesuwa się o jedną pozycję rok w rok. Resort stara się tak dzielić czas ferii, aby nie dopuścić do ewentualnego tłoku na stokach narciarskich i dzieli województwa, uwzględniając liczbę uczniów w danym regionie. Kalendarz ferii zimowych 2017/2018 W 2018 roku uczniowie szkół podstawowych, gimnazjalnych i średnich będą mieć ferie zimowe w następujących terminach: 15-28 stycznia 2018 roku • dolnośląskie • mazowieckie • opolskie • zachodniopomorskie 22 stycznia-4 lutego 2018 roku • podlaskie • warmińsko-mazurskie 29 stycznia-11 lutego 2018 roku • lubelskie • łódzkie • podkarpackie • pomorskie • śląskie 12-25 lutego • kujawsko-pomorskie • lubuskie • małopolskie • świętokrzyskie • wielkopolskie Następna przerwa świąteczna będzie na przełomie marca i kwietnia, w związku ze świętami wielkanocnymi i potrwa od czwartku 29 marca do wtorku 3 kwietnia 2018 roku – informuje ministerstwo edukacji. Jak wyjechać, aby przeżyć Ferie zimowe to duży wysiłek finansowy i logistyczny dla nas rodziców. Niestety narty czy snowboard nie należą do tanich sportów, trzeba pomyśleć o kupieniu sprzętu i specjalnego ubioru ( to w nawet najtańszej wersji z supermarketu wydatek kilkuset złotych ). Z własnego doświadczenia sprawdziłam, że najlepszym rozwiązaniem przy rosnących rok w rok dzieciach, jest wynajmowanie sprzętu na miejscu lub też pożyczanie od znajomych mających starsze dzieci. Podobnie z kurtkami i spodniami narciarskimi. Moje dzieci jeżdżą w góry w kurtkach, w których chodzą na co dzień zimą. Najważniejsze, żeby miały spodnie narciarskie, dobrze zabezpieczające pupę przed przemoknięciem. Warto też tak zaplanować wyjazd, aby uniknąć tłoku na stokach. Polskie góry są piękne, kochamy je zarówno zimą, jak i latem. Ale w porównaniu z Alpami, Dolomitami, czy nawet Tatrami po słowackiej stronie mają bardzo skromną ofertę tras narciarskich. Kolejki są wszędzie i do wszystkiego. Dlatego, jeżeli możemy sobie na to pozwolić, bo na przykład nasze dzieci są jeszcze malutkie, warto rozważyć wyjazd w góry w marcu. Jest wtedy zdecydowanie spokojniej. Sezon w naszych kurortach trwa nawet do kwietnia. Ważne, aby był śnieg! Koleżanka z naszej redakcji właśnie wróciła z nart w Szklarskiej Porębie ze swoją córeczką. Śnieg na stokach jest, a więc do dzieła. Ferie zimowe czas rozpocząć! Źródło: Gazeta prawna.pl UWAGA: jeśli nie widzisz naszej galerii zakupowej, dodaj Babyonline.pl do białej listy w Adblock. Zobacz też: Twoje dziecko je śnieg? Czy to mu zaszkodzi? Narty z dzieckiem - 6 rzeczy, o których musisz pamiętać, by było bezpiecznie Kąpiel dzieci w … śniegu – pozwoliłabyś na to? - film
Ubieranie aktywnego dziecka na dwór zimą nie jest łatwe. Co mu założyć, żeby na zmianę nie marzło ani się nie pociło, bo to grozi przeziębieniem? Zapytaliśmy eksperta marki Wed'ze, jakie ubrania zakładać dziecku, gdy idziemy na narty czy sanki.
Dobry strój na zimowy spacer czy strój narciarski to podstawa, zwłaszcza u dzieci. Ubrania powinny być: nieprzemakalne i wygodne oraz gwarantować odpowiednią temperaturę organizmowi młodego narciarza. Przegrzanie lub wyziębienie jest równoznaczne z płaczem, brakiem koncentracji i... rychłym przeziębieniem u malucha. Na co zwracać uwagę ubierając dziecko na stok? Jak ubrać dziecko na sanki lub narty, zapytaliśmy Dariusza Bergera, lidera marki Wed'ze Decathlon. Ogólna rada: ubieraj dziecko na cebulkę. Dlaczego lepiej ubierać dziecko warstwami, niż włożyć jedną superciepłą kurtkę? Ponieważ dwie, trzy warstwy lepiej grzeją. Powietrze między nimi stanowi świetny izolator. Poza tym dodatkową warstwę łatwiej będzie zdjąć, jeśli zrobi się cieplej. Pierwsza warstwa to ciepłe majtki, podkoszulek z długim rękawem i rajstopy. Rękawy i nogawki nie mogą być obciskające, gdyż hamuje to krążenie i ciało nie może się samo rozgrzewać. Przed wyjazdem w góry warto zainwestować w bieliznę termoaktywną. Odprowadza ona pot na zewnątrz, pozostawiając skórę suchą. Druga warstwa to ubranie dzienne, czyli to, co dziecko nosi w domu. Unikaj dużych dekoltów. Najwygodniejsze są golfy, które chronią nawet przy rozpiętej kurtce. Spodnie powinny mieć dość szerokie nogawki. Na tyle, by weszły pod nie rajstopy lub legginsy. W trzeciej warstwie uwzględniamy ciepłą kurtkę z kapturem lub kombinezon, z nieprzemakalnego, oddychającego i nieprzepuszczającego wiatru materiału. Jeśli kurtka, to zakrywająca pupę, koniecznie z membraną i tzw. pasem śnieżnym, który zapobiega dostawaniu się wilgoci i śniegu za pas spodni. Ale na zabawy na śniegu lepszy jest kombinezon – plecki na pewno będą w nim dobrze chronione. Warto, by miał gumy na dole nogawek, które można zahaczyć o buty i zapobiec moknięciu nóżek dziecka. Jak wybrać kask i gogle narciarskie? Wybierając kask i gogle dla dziecka, pamiętaj: Kask narciarski powinien mieć atest, certyfikat bezpieczeństwa. Poza tym, ostatnio producenci stawiają na miękkie uszy w kaskach, aby dziecko lepiej słyszało rodziców czy instruktora narciarskiego. Gogle narciarskie również wymagają starannego wyboru. Zwróć uwagę na rodzaj szybki w nich. Gdy jest słońce, warto zaopatrzyć się w odpowiednią lustrzankę, która będzie rozpraszała promienie słoneczne. Podczas brzydkiej pogody warto mieć szybkę jasną, która poprawi widzenie. Po co są szelki instruktorskie Dariusz Berger zwraca uwagę, by początkującym narciarzom podarować szelki instruktorskie. Pozwalają one na: Sterowanie dzieckiem, by jechało w lewą lub prawą stronę Zatrzymanie dziecka w sytuacji dla niego niebezpiecznej Ciągnięcie dziecka po stoku, co uczy je podstawowych ruchów na nartach. Zobacz też: Hartowanie dziecka zimą
Dlaczego warto zabrać dzieci na narty do Doliny Stubai?
Pogody nikt nam nie zagwarantuje. Jak ma być mgła, to będzie. Możemy jednak zadbać o to, by wszystko inne było na piątkę z plusem. Zapraszam więc w Alpy, do Doliny Stubai w austriackim Tyrolu, który to region wielokrotnie zdobył tytuł najbardziej przyjaznego rodzinie.
Nie znam Alp od podszewki, ale już na kilku alpejskich stokach próbowałam swoich sił. To sprawia, że zawsze czuję się wywołana do odpowiedz, gdy znajomi zastanawiają się, gdzie pojechać na narty. Odpowiadam wtedy, że w Alpy! Zwłaszcza z dzieckiem, które np. dopiero uczy się jazdy na nartach. Teraz mogę dodać, że listę wyboru warto zawęzić i od razu pojechać do Doliny Stubai. Świetne warunki Alpy to gwarancja jakości. Tu zawsze jest śnieg. Może nie zawsze idealny, ale zawsze jest go tyle, by narty mogły wrócić do domu całe. Zwykle jeżdżę w marcu, czasem wybiorę się w Alpy w styczniu. Tym razem pojechałam w środku listopada. I co? I był śnieg! Choć nie w samej Dolinie Stubai, w której znajduje się kilka ośrodków narciarskich, tylko na jej końcu, gdzie króluje jeden z największych lodowców w Austrii. Tu poczułam się, jakby zima nigdy się nie kończyła. Christopher, instruktor jazdy na nartach, potwierdził moje odczucia – sezon na lodowcu zaczyna się w październiku, czasem nawet we wrześniu, a kończy pod koniec czerwca. To ponad dziewięć miesięcy w roku! Nie dziwię się, że o tym regionie mówi się królestwo śniegu (w Dolinie Stubai znajduje się 80 lodowców, 109 trzytysięczników, na samym lodowcu Stubai narciarski obszar ma powierzchnię 200 hektarów). Trasy i wyciągi Jest ich w bród. Nigdy ich nie liczę, tylko cieszę oczy widokiem stoków poprzecinanych wyciągami (cztero-, sześcio-, ośmioosobowych, z podgrzewanymi siedzeniami, zamykane), orczykami, kolejkami linowymi. Dzisiaj to dla mnie norma, ale kiedy pojechałam pierwszy raz w Alpy, poczułam się jak w narciarskim raju. Bo oprócz wyciągów, do których po raz pierwszy nie musiałam stać w długiej kolejce, w każdym ośrodku narciarskim mam do wyboru kilkanaście, a często kilkadziesiąt świetnie przygotowanych tras o różnym stopniu trudności. Nawet na lodowcu, wysoko w górach, można zjechać po szerokim i łagodnym stoku, idealnym do nauki jazdy (to dlatego Alpy są idealne dla debiutujących na nartach). Doczytałam, że w Dolinie Stubai jest 58 tras narciarskich, rozdzielonych na cztery ośrodki: lodowiec Stubai, Schlick 2000, Serlesbahnen przy Mieders oraz Eiferlifte przy Neustift. Tu nuda nie ma szans zagrozić. Królestwo dzieci Dolina Studai chwali się tym, że oferuje doskonale warunku do spędzania zimowego urlopu nie tylko dorosłych, ale i dzieci. I że wielokrotnie otrzymała tytuł "najbardziej przyjaznego rodzinie regionu narciarskiego w Alpach", które przyznaje redakcja przewodnika narciarskiego ADAC SkiGuide. Dlaczego jest tak dobrze w Dolinie Studai? Wszystko za sprawą m.in. programu BIG Family, który oferuje: bezpłatny przejazd czterema kolejkami linowymi dla dzieci do lat 10, podróżujących w towarzystwie dorosłego z biletem kwatery dostosowane do potrzeb rodzin z małymi dziećmi (małe łóżeczka, kolorowa pościel) restauracje ze zdrowym menu dla najmłodszych możliwość bezpłatnego wypożyczenia sprzętu dla dzieci, jeśli rodzice wypożyczają go dla siebie - wypożyczanie nart to dobre rozwiązanie dla tych, którzy chcą próbować swoich sił na różnym sprzęcie, a nie od 10 lat tym samym, ale własnym. W ośrodku Stubai wypożyczalnie i przechowalnie są również na stoku. Doceni to każdy, kto wie, ile wysiłku wymaga wybranie się gdziekolwiek z bagażem i małym dzieckiem. szkoły narciarskie – w Dolinie Stubai jest ich pięć, wielu instruktorów (snowboardu, narciarstwa klasycznego i biegowego, przewodnicy górscy) mówi po polsku. By móc skorzystać z ich usług, warto zamówić instruktora trochę wcześniej. Są też specjalne szkoły dla maluchów: BIG Family Ski Camp Kinderland, która oferuje kręte trasy zjazdowe, wyciągi taśmowe do wjazdu na stok, karuzele, teren Miniland dla najmłodszych, dziecięce trasy w snowparku Moreboards Stubai Zoo oraz na BIG Family boardercross przy wyciągu Murmelebahn. Małych narciarzy zagrzewają do zabawy okrąglutki Mini B. oraz wielki yeti B.BIG – sympatyczne maskotki, znak rozpoznawczy Doliny Studai. Maluchy ze szkółek narciarskich mają dodatkowe udogodnienia: nie muszą czekać w kolejce do wyciągów, wchodzą specjalnym wejściem. przedszkole dla dzieci do lat trzech – znajduje się na stacji Gamsgarten na lodowcu Stubai lodowa grota – w pobliżu stacji górskiej Eisgrat. Wydrążono ją 30 m pod stokiem narciarskim jazdy ratrakiem Pistenbully – takie przejażdżki organizowane są co tydzień w każdy wtorek (od połowy grudnia do końca sezonu). Zobacz, gdzie można pojeździć na lodowcu Stubai: View Ediplayer on the source website [CMS_PAGE_BREAK] Coś dla dorosłych Gdy dziecko stawia pierwsze kroki w butach narciarskich, dorośli mogą poszaleć nie tylko na regularnym stoku: jazda w głębokim śniegu – na lodowcu Stubai i w ośrodku Schlick 2000 – warto pamiętać, że korzystając z tych niekontrolowanych tras, wchodzi sie na własne ryzyko certyfikowane trasy saneczkowe – w Dolinie Stubai znajduje się 11 naturalnych torów. Sanki można wynająć, można też skorzystać z wieczornego saneczkowania zimowe imprezy – koncerty, jarmarki, zawody, wieczorne pokazy Night-Shows, pokazy sztucznych ogni. Dodatkowe informacje Austriacka Dolina Stubai jest oddalona o 20 minut drogi od Innsbrucku. Organizacja Turystyczna Stubai Tyrol informuje o aktualnych ofertach i wydarzeniach na stronie internetowej www.stubai.ai (jest polska wersja językowa). Baza online miejsc noclegowych umożliwia wyszukiwanie odpowiedniego zakwaterowania. ZOBACZ TEŻ: Ferie zimowe w Dolinie Stubai – galeria
Narty z dzieckiem - 6 rzeczy, o których musisz pamiętać, by było bezpiecznie
Twój maluch uwielbia bawić się w śniegu, ale ty obawiasz się zabrać go na prawdziwą narciarską wyprawę? Sprawdź, o czym musisz pamiętać, żeby wyjazd był bezpieczny.
Twoje dziecko może być jak Jerzy Janowicz
Chcesz, by twoje dziecko odniosło podobny sukces do Jerzego Janowicza? Cóż najlepszy obecnie polski tenisista zaczął trenować, kiedy miał pięć lat. Sprawdź zatem, jakie zajęcia sportowe zaproponować swojemu dziecku. Warto to zrobić, nawet jeśli nie planujesz dla dziecka kariery sportowej. Bo sport to zdrowie!
Zastanawiasz się, czy twoje dziecko może już spróbować swoich sił na nartach? A może lepszy będzie dla niego snowboard albo łyżwy? Oto przegląd zimowej oferty.
Przedszkolaki dobrze radzą sobie na stoku czy lodowisku. Bo nie ma lepszego momentu na naukę jazdy na nartach, łyżwach czy snowboardzie niż trzy–sześć lat. Po pierwsze dlatego, że mięśnie dziecka są giętkie i łatwo je wyćwiczyć. Po drugie, mówiąc obrazowo, dziecko ma blisko do ziemi, więc upadki nie są dla niego zazwyczaj tak bolesne jak dla dorosłego. Poza tym dzieci w tym wieku zwykle nie boją się szybkości i łatwo uczą się nowych rzeczy. Jaki z tego wniosek? Tej zimy zaczynacie! Co wybrać? Oto nasze propozycje: Nauka jazdy dziecka na nartach Nie trzeba wyjeżdżać w góry, by nauczyć dziecko jazdy na nartach. W wielu miastach są szkółki narciarskie, które swoich adeptów trenują na małych stokach, np. w parku. Dla kogo? Deski można przypiąć już dwulatkowi (są nawet specjalne szkółki dla tak małych dzieci). Ale w tym wieku dziecko raczej nie nauczy się jeździć (ma jeszcze zbyt słaby aparat kostno-stawowy, problemy z poczuciem równowagi i koordynacją ruchów). U tak małego dziecka bardziej chodzi o zabawę i oswojenie z nartami. Prawdziwą naukę może rozpocząć cztero-, pięciolatek (choć niektóre sprawne trzylatki są już na nią gotowe). Co będzie potrzebne? Choć narty są niezbędne, na razie ich nie kupuj (to koszt zazwyczaj około 300 zł). Nie wiesz przecież, czy dziecko polubi ten sport. Lepiej zatem na pierwszy sezon narty po prostu wypożyczyć. Na początek sprawdzą się narty carvingowe – łatwiej nimi skręcać, więc smyk nie zniechęci się do szusowania. Sprawdź ich długość – po postawieniu powinny sięgać dziecku do brody, czyli mierzyć 80–90 cm. Nie wypożyczaj kijków – dzieciom o wiele łatwiej jeździ się bez nich. Na pewno nie warto oszczędzać na butach narciarskich (około 200 zł). Te w wypożyczalniach są już mocno zużyte i siłą rzeczy nie będą tak dobrze trzymały nogi jak nowe. Z tego też względu kupuj buty dopasowane (a nie na zapas). Najlepiej, by dziecko przymierzyło je, mając na stopach narciarskie skarpety (są długie i mają wzmocnione palce, spód stopy i część na goleniach). I jeszcze jedna bardzo ważna rzecz, bez której nie ma mowy, by dziecko wyszło na stok. To kask! Co prawda dziecko od razu nie będzie szusowało z zawrotną prędkością, ale pamiętaj, że nie tylko ono może spowodować wypadek. Z kaskiem na głowie będzie bezpieczny. Jak wygląda trening? Na początku każdej lekcji malec ćwiczy podskoki, skłony itp. Krótka gimnastyka rozgrzewa mięśnie. Dzięki temu są sprawniejsze, a więc mniej narażone na kontuzje. Pierwszą rzeczą, jakiej dziecko musi się nauczyć, jest zachowanie bezpieczeństwa na stoku. Potem rozpoczyna się nauka... upadania. Jest bardzo ważna, bo dzięki niej dziecko dowie się, w jaki sposób przewracać się, żeby nie zrobić sobie krzywdy. Uczy się też podchodzenia na nartach pod górkę, zjeżdżania pługiem, hamowania, a dopiero na samym końcu skręcania. Gdy zacznie sobie radzić z tymi czynnościami (zazwyczaj już na pierwszych zajęciach), czeka go pierwszy wjazd na wyciągu (samodzielny albo – gdy dziecko się boi – razem z instruktorem). Ile czasu zajmuje nauka? Najlepszym rozwiązaniem jest zatrudnienie instruktora (około 60 zł za godzinę) lub zapisanie dziecka do szkółki narciarskiej (ośmiogodzinny kurs kosztuje blisko 240 zł). Musisz wziąć pod uwagę, że dziecko może czasem nie mieć ochoty na całą godzinę nauki. Wtedy po prostu lekcję trzeba skończyć wcześniej. Są też dzieci, które odwrotnie – nie chcą zejść ze stoku już po godzinie. Warto wtedy wykupić kolejną lekcję lub pozwolić dziecku jeszcze przez jakiś czas samodzielnie potrenować nowe umiejętności. To zależy od sprawności i charakteru dziecka. Aby dziecko opanowało jazdę na nartach, wystarczy zazwyczaj pięć–osiem godzin nauki. Jeśli zatem wybierzesz się z nim na ferie w góry, wróci z nich jako mały narciarz! Nauka jazdy dziecka na łyżwach Jeśli dziecko jest ruchliwe i lubi pląsać w rytm muzyki, wybierz się z nim na łyżwy. Mają tę przewagę nad innymi sportami zimowymi, że jazdę na łyżwach (w większych miastach) można trenować nie tylko zimą. Dla kogo? Pierwsze kroki na łyżwach może postawić już cztero-, pięciolatek. Wcześniej nie jest to wskazane ze względu na delikatne, jeszcze nie do końca ukształtowane stawy (a wtedy łatwiej o ich przeciążenie lub uraz). Co będzie potrzebne? Na początek łyżwy lepiej wypożyczyć. Dopiero po kilku lekcjach, gdy zobaczysz, że maluchowi jazda na lodowisku spodobała się, kup mu parę łyżew. Dobre łyżwy (ponad 200 zł) powinny być skórzane, bo są wygodniejsze i lepiej dopasowują się do kształtu nogi. Nie korzystaj z cenowych okazji, bo takie tanie łyżwy zazwyczaj są gorzej wykonane, a co za tym idzie – szybciej się deformują i mogą stać się nawet przyczyną kontuzji. Dziecku do nauki potrzebny też będzie kask na głowę i rękawiczki pięciopalcowe – dotknięcie lodu gołą dłonią jest nieprzyjemne i maluch, broniąc się przed nim, może podświadomie w czasie upadku źle układać ręce (a to grozi kontuzją). Jak wygląda trening? Dziecko swoją przygodę z łyżwami rozpoczyna od nauki... chodzenia po lodzie. Wszystko po to, by poczuł się pewniej i sprawdził na własnej skórze, że na lodzie można się utrzymać. Potem jest trening upadania i hamowania. Na kolejnych lekcjach dziecko uczy się jazdy przodem, wężyków, później jazdy na jednej nodze, podskoków, wypadów. A później jazdy tyłem, po łuku, po obrysie koła, spiral i obrotów. Ile czasu zajmuje nauka? Wiele zależy od częstotliwości treningu (ideał to dwa, trzy razy w tygodniu). Jazda na łyżwach jest trudną dyscypliną sportu, więc aby dziecko nauczyło się nie tylko prostej jazdy, ale także wypadów czy skoków potrzeba jednego sezonu (około dziewięciu miesięcy). Dziecko można zapisać na indywidualne lekcje (100 zł za godzinę) lub zajęcia grupowe (40–50 zł). Zobacz też: Idziemy na sanki - zimowy poradnik [CMS_PAGE_BREAK] Nauka jazdy dziecka na snowboardzie Jeżdżą na nim nie tylko nastolatki i dorośli, ale też coraz częściej małe dzieci. Może więc warto, by i twój malec spróbował jazdy na jednej desce? Dla kogo? Jazda na desce snowboardowej wymaga dobrego wyczucia równowagi i koordynacji ruchowej. Dlatego naukę lepiej rozpocząć z sześcio-, siedmiolatkiem. Łatwiej uczą się dzieci, które wcześniej jeździły na nartach, ale umiejętność ta nie jest niezbędna. Co będzie potrzebne? Podobnie jak w przypadku nart, z kupnem deski (koszt 400–500 zł) lepiej poczekać, aż przekonasz się, że dziecko rzeczywiście chce uprawiać ten sport. Na razie wystarczy wypożyczyć deskę (po postawieniu powinna sięgać maluchowi do brody), choć w mniejszych ośrodkach może być z tym problem (dla małych dzieci jest niewielki wybór). Warto natomiast kupić buty (około 300 zł) – te z wypożyczalni mogą być zdeformowane, nie trzymać dobrze nogi i utrudniać naukę, a nawet zwiększać niebezpieczeństwo, np. skręcenia w kostce. Dla dziecka lepsze są buty nieco twardsze, bo mocniej utrzymują nogę. No i obowiązkowo trzeba dziecku kupić kask – to podstawa jego bezpieczeństwa! Jak wygląda trening? Należy określić, która noga jest u dziecka wiodąca (od tego zależy sposób zapięcia deski). Najlepiej zrobić malcowi prosty test: wystarczy popchnąć go delikatnie do tyłu. Ta noga, na którą stanie, jest nogą, która powinna być przypięta z przodu deski. Na początku lekcji dziecko robi rozgrzewkę i poznaje podstawowe zasady bezpieczeństwa obowiązujące na stoku. Potem uczy się samodzielnego zapinania deski i podchodzenia z nią pod górkę. Instruktor najpierw pokaże dziecku, jak przyjąć prawidłową postawę podczas zjazdu (barki powinny być w pozycji równoległej do deski, kolana ugięte, ręce lekko uniesione, a głowa skierowana w stronę jazdy). W takiej pozycji smyk najpierw uczy się upadać, a gdy już opanuje tę sztukę, rozpoczyna pierwsze próby zjazdu i hamowania. Dopiero później uczy się ześlizgu tyłem do jazdy – to trudny manewr, bo maluch przy zachowaniu odpowiedniej postawy musi jednocześnie patrzeć w dół stoku. Na samym końcu opanowuje sztukę skręcania. Malec uczy się też jazdy na wyciągu – z jedną nogą przypiętą do deski. Ile czasu zajmuje nauka? Dzieciom zazwyczaj wystarcza sześć–osiem godzin pod okiem instruktora (około 60 zł za godzinę), by opanować podstawy jazdy na snowboardzie (oczywiście warto je doskonalić). A jeśli dziecku ten sport się spodoba, następnej zimy możesz śmiało kupić mu własną deskę i już razem z nim wyruszyć na stok! Szkółka czy indywidualnie nauczanie dziecka sportów zimowych Zastanawiasz się, czy zapisać swoje dziecko na zajęcia grupowe, czy wynająć instruktora wyłącznie dla niego. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Każdy wariant ma swoje plusy i minusy. Intensywność nauki. Dziecko, które uczy się z innymi maluchami, przez godzinę wykonuje zazwyczaj mniej ćwiczeń niż na zajęciach indywidualnych (bo musi czekać na swoją kolej). Motywacja. Maluch często bardziej się stara, gdy widzi obok siebie kolegę, który wykonuje to samo ćwiczenie. Taka zdrowa rywalizacja podczas zajęć grupowych sprawia, że dziecko szybciej się uczy. Cena. Lekcje indywidualne są droższe od grupowych. Jest jednak szansa, że maluch będzie mógł wziąć ich mniej (bo będzie bardziej intensywnie trenował). Zobacz też: Co robić z dzieckiem w ferie zimowe? - zbiór pomysłów Konsultacja: Maciej Czerwiński, instruktor narciarski, Jacek Tascher, trener łyżwiarstwa, Grzegorz Dąbrowski, instruktor snowboardu.
Bieganie po śniegu jest zbawienne dla dziecka! By było weselej, ruszcie na podbój najbliższej górki na sanki lub na ślizgawkę na łyżwy.
Co zrobić, żeby dziecko pokochało jazdę na nartach? Czego nie robić pod żadnym pozorem? O czym pamiętać, jak uczyć, w co ubrać? Zapytaliśmy o to fachowca – instruktora ze szkoły narciarskiej.
Czy w ogóle warto uczyć przedszkolaka jazdy na nartach, skoro prawdopodobnie za kilka lat nauczy się tej sztuki znacznie szybciej? – Oczywiście – mówi Bartosz Brożkowski, instruktor. – Sport to zdrowie, a jazda na nartach to jeden z najfajniejszych sposobów spędzania czasu na śniegu. Daje frajdę, satysfakcję i sprawia, że zima cieszy. Naukę można rozpocząć, gdy dziecko ma mniej więcej cztery lata. Wcześniej jego aparat kostno-stawowy jest zbyt słaby i nie jest jeszcze wystarczająco sprawny, choć są wyjątki. – Zdarzają się bardzo sprawne trzy-, trzyipółlatki – wspomina instruktor. – Kilkulatek uczy się przede wszystkim przez naśladownictwo. „Skanuje” moją pozycję, próbuje zrobić to samo co ja. Musi być na to gotowy. Zawsze jednak warto próbować – bez naciskania i oczekiwania, że po kilku dniach nauki będzie jeździł jak Alberto Tomba. Niektóre dzieci uczą się błyskawicznie, inne potrzebują dużo więcej czasu. Ale wszystkie mogą nauczyć się jeździć. 4 rzeczy, o których musisz pamiętać 1. Nie ucz na siłę. Jazda na nartach ma być frajdą, a nie katorgą. Jeśli dziecko chce się uczyć, a nauka sprawia mu radość – świetnie. Jeśli broni się przed nią rękami i nogami, lepiej trochę poczekać. Jeżeli za żadne skarby nie chce założyć nart i (krótkie!) namowy nie pomagają, lepiej zabrać je na sanki, bo i tak nic z tego nie będzie. Może innym razem pójdzie lepiej? Wywieranie presji („Zapłaciliśmy za naukę, a ty co? ”), zawstydzanie („Kasia już potrafi”) i inne tego typu zachowania mogą zniechęcić dziecko na długo. 2. Nie zapominaj, że każde dziecko jest inne. Niektóre są zdyscyplinowane (słuchają naszych rad, potrafią się skoncentrować), a inne nie. Nie wszystkie również są utalentowane w tym samym stopniu. Nie denerwuj się, jeśli twoja pociecha nie może „załapać”. Każdy może nauczyć się jazdy na nartach – to kwestia czasu, jaki się na to poświęci. 3. Ważna jest motywacja. To może być słowna pochwała, nagroda (pójście na lody, nowa zabawka, słodycze) albo fakt, że rodzic także się uczy ( zajęcia są wspólne). 4. Uważaj, żeby nie przedobrzyć. Kilkulatek jest w stanie wytrzymać najwyżej godzinną lekcję. Poza tym po dwóch, trzech dniach często przychodzi kryzys – to normalne. W takiej sytuacji lepiej zrezygnować i przyjść na stok innego dnia. 3 rady dla tych, którzy decydują się uczyć dziecko sami 1. Podglądaj profesjonalnych instruktorów. Zobacz, co i jak robią i mówią, jakie sztuczki stosują i jak bawią się z dziećmi. 2. Zwróć uwagę na to, jaką pozycję mają ich podopieczni. Malec powinien mieć ugięte nogi, piszczele wsparte na języku buta. W takiej pozycji narty są dociśnięte do śniegu i dzięki temu bardziej sterowne. 3. Zachowaj zdrowy rozsądek i cierpliwość. Bez tego zarówno ty, jak i twoje dziecko szybko będziecie mieć dosyć narciarstwa. [CMS_PAGE_BREAK] 9 powodów, by powierzyć naukę malca instruktorowi 1. Dziecko od początku uczy się jeździć bez błędów technicznych. Później, podczas kolejnych pobytów na stoku, nie utrwala ich. To ważne, bo ciężko się ich pozbyć. Chodzi np. o wadliwą postawę czy „siedzenie na tyłach” (odchylanie się). 2. Słucha instruktora chętniej niż taty. Przy obcej osobie jest bardziej zdyscyplinowane. I nie rozkleja się tak często jak przy najbliższych. 3. Instruktor wie, jak tłumaczyć, by smyk rozumiał, w czym rzecz… Zamiast „Zrób pług”, mówi np. „Układamy narty literkę A/ w kawałek pizzy” itd. Z czasem każdy instruktor wyrabia sobie własny sposób komunikacji z maluchami... 4. Ma swoje sposoby… Potrafi zaprzyjaźnić się z dziećmi i odpowiednio dobierać słowa, np. pomarańczowe zgrubienie na linie wyciągu dla dzieci nazywa „marchewką”. Przedszkolaki śmieją się i zamiast bać się wyciągu, dziarsko idą „na marchewkę”. 5. …Oraz umiejętności, które pomagają dziecku w nauce. Potrafi jechać na nartach tyłem, trzymając rękami przody nart smyka. 6. Potrafi poradzić sobie w niebezpiecznych sytuacjach, np. kiedy dziecko się rozpędzi, potrafi je dogonić i złapać. 7. Jest cierpliwy. Na pewno nie da klapsa ani nie nakrzyczy, gdy jego podopieczny zrobi coś źle. 8. Robi z nauki świetną zabawę. Dzięki temu malec uczy się chętniej. 9. Rodzic ma czas dla siebie. Może np. sam pojeździć na nartach albo cieszyć się tym, że jego pociecha dobrze sobie radzi. 5 rad, jak ubrać malca na stok 1. Kombinezon. Może być jedno-, lub dwuczęściowy (ten drugi jest o tyle wygodniejszy, że łatwiej „wypakować” z niego smyka, gdy zachce mu się siusiu), ale nie może krępować ruchów. Powinien mieć kołnierze śnieżne w nogawkach, które zakłada się NA BUTY narciarskie, a nie do środka, jak często robią rodzice. Włożony do buta kołnierz zwija się i uciska piszczel, a to bardzo boli. UWAGA: NIE PRZEGRZEWAJ MALUCHA! To najgorsze, co można zrobić. Jazda na nartach to spory wysiłek, a spocone dziecko przeziębia się szybciej. Zbyt duża ilość warstw krępuje ruchy, przez co nauka staje się bardzo trudna. Zrezygnuj z szalika – przeszkadza, plącze się, rozwija. Kołnierz kominiarki wystarczająco zabezpiecza przed chłodem. 2. Kask + kominiarka. Kask jest obowiązkowy. Nie musi być najdroższy, ale dopasowany (nie może po założeniu na kominiarkę luźno kręcić się na głowie ani spadać na oczy), bo nie spełni zadania. Można go wypożyczyć. 3. Rękawice. Te wełniane lepiej sobie darować, zaraz staną się mokre. Najlepsze są rękawice narciarskie – nie przemakają tak szybko i pozwalają dobrze chwytać kijki. Na stok najlepiej zabrać dwie pary, bo nawet nieprzemakalne mokną. 4. Bielizna. Najlepsza jest bielizna termoaktywna. Jest ciepła i szybko schnie na ciele. Dzięki niej malec czuje się suchy, nawet gdy spoci się jak mysz. 5. Skarpety i rajstopy. Rodzice często zakładają pociechom dwie pary. To błąd, bo przez to trudniej dopiąć but. Para narciarskich skarpet wystarczy. 4 rzeczy jakie musisz wiedzieć o sprzęcie 1. Narty. Dobierz ich długość do wzrostu dziecka: powinny sięgać okolic brody. Zbyt krótkie uciekają na boki, więc są niestabilne: mały narciarz chwieje się do przodu i do tyłu. Z kolei zbyt długie trudno kontrolować czy zrobić na nich podstawową ewolucję – pług. Kolejna sprawa: lepsze są zazwyczaj narty taliowane (karvingowe), ponieważ dzieci z łatwością uczą się jeździć tą techniką. Jeżeli chcesz kupić narty, licz się z tym, że wystarczą, w najlepszym przypadku, może na dwa lata – maluch błyskawicznie z nich wyrośnie (możesz je sprzedać np. na giełdzie narciarskiej). Pamiętaj o konserwacji: gdy nie są nasmarowane, przykleja się do nich śnieg i trudniej się jeździ, poza tym szybko się niszczą. Narty możesz również wypożyczyć. Takie rozwiązanie ma kilka zalet: jeśli wyjeżdżacie na krótko, bardziej się to opłaca (ok. 10 zł za godzinę, 25 zł za pół dnia) i wypożyczający pomaga dobrać odpowiedni sprzęt. 2. Wiązania. Jeśli dziecko jest cięższe niż jego rówieśnicy, trzeba zwrócić uwagę na to, by skala na wiązaniach obejmowała jego wagę – zdarza się, że pierwsze z brzegu mogą nie wystarczyć. 3. Buty. Muszą być świetnie dopasowane (z naprawdę niewielkim luzem) i mieć co najmniej trzy klamry (dzięki nim można but dobrze dopiąć). 4. Kijki. Można je sobie darować, ponieważ są zupełnie zbędne podczas nauki. A nawet przeszkadzają w niej (chyba że instruktor powie inaczej). [CMS_PAGE_BREAK] 4 zasady bezpieczeństwa, które musi znać dziecko 1. Nie wolno wjeżdżać na... innych narciarzy. To bardzo niebezpieczne, można sobie albo komuś zrobić krzywdę. 2. Trzeba uważać na tych, którzy są niżej. Z tych samych powodów, co w punkcie 1. 3. Należy być czujnym. Co jakiś czas trzeba obejrzeć się do góry i sprawdzić, czy nie zbliża się do nas ktoś, kto nie panuje nad nartami. 4. Warto słuchać instruktora. Wtedy gdy tłumaczy, jak korzystać z wyciągu (to właśnie wyciąg sprawia maluchom najwięcej kłopotów). I w każdej innej sytuacji. UWAGA: NIE SPUSZCZAJ SMYKA Z OKA! Nawet dziecko, które doskonale zna zasady, nie zawsze o nich pamięta i... nie zawsze je stosuje. 3 ćwiczenia, które warto robić 1. Ruchy naprzemienne. Poprawiają koordynację ruchową rączek i nóg dziecka. Prawa ręka dotyka lewego kolana i odwrotnie. 2. Przysiady i podskoki. Doskonałe ćwiczenie na wytrzymałość – świetnie wzmacniają mięśnie nóg. 3. Slalom między butelkami. Maluszek skutecznie i szybko uczy się panowania nad ciałem. Balansuje ciężarem, co na stoku pomoże mu utrzymywać równowagę i sterować kierunkiem jazdy. 3 cechy stoku idealnego do nauki 1. Ma nieduże nachylenie. Takie, żeby prędkość, jaką może osiągnąć dziecko, była naprawdę minimalna. 2. Kończy się wypłaszczeniem. Dzięki temu maluch zdoła wyhamować albo nie będzie już zwiększać prędkości. 3. Jest w miarę szeroki i nie ma na nim tłoku. Stoki są czynne aż do wieczora, a większość rodziców zjawia się z dziećmi między 11.00 a 13.00. Często wystarczy wybrać inną porę. 3 propozycje zamiast nart 1. Sanki. Kochają je nawet najmłodsze maluchy, więc nie trzeba ich na nie namawiać. Lepsze są te z metalowymi płozami, ponieważ plastikowe szybko się niszczą. 2. Łyżwy. Może na nich jeździć już cztero- czy pięciolatek. Pamiętaj, że na początek nauki łyżwy jest lepiej wypożyczyć. Do jazdy malec potrzebuje jednak własnego kasku i porządnych rękawiczek. 3. Snowboard. Na desce może jeździć sześciolatek, bo jazda wymaga poczucia równowagi i niezłej koordynacji. 5 rzeczy, które powinny znaleźć się w apteczce 1. Woda morska w spreju. Pomaga udrożnić nos i nawilża śluzówkę (np. Marimer, ok. 20 zł, Stérimar, 23 zł). 2. Krople do nosa. Nie wolno ich nadużywać, bo uszkodzą śluzówkę (np. Nasivin, ok. 10 zł). 3. Syrop przeciwgorączkowy + termometr (np. Braun, 25 zł). Syrop działa przeciwzapalnie (Nurofen, 14 zł). 4. Preparat na ból gardła. Najlepszy jest w aerozolu (np. Tantum Verde, ok. 20 zł). 5. Syrop na kaszel. Wyciszy męczące kasłanie, pomoże zasnąć (np. Actifed, ok. 14 zł, Stodal, ok. 20 zł). 5 zabaw ułatwiających naukę 1. Policjant i złodziej. Maluch goniąc swojego instruktora, zapomina, że ma wciąż duże problemy ze skręcaniem (albo że mu się nie chce...). 2 Wyścigi. Większość dzieci lubi rywalizację, więc kiedy mają okazję się sprawdzić także na stoku, dają z siebie wszystko. I ćwiczą jazdę! 3 Odśnieżanie. Malec spychając śnieg na boki, ćwiczy pług, czyli najprostszy sposób hamowania na nartach. 4 Samolot. Dziecko balansuje ciałem z szeroko rozpostartymi rękami. Ta zabawa pomaga przy nauce skręcania, gdy trzeba obciążyć jedną ze stron ciała. 5 Wyścigówka. Smyk trzyma w rękach swoją „kierownicę” – krótki kijek albo gumowe ringo, i dzięki temu szybciej uczy się skręcać. UWAGA: To tylko kilka przykładów – takich zabaw jest mnóstwo. Ich główny cel to nauka poprzez zabawę (np. w samolot), by dziecko zrozumiało i zobaczyło, jak ćwiczyć (że trzeba niczym kołujący nad miastem samolot przechylić się na jedną stronę), miało ochotę to robić (bo wtedy uczy się szybciej) i wciągnęło się w zadanie (nie ma czasu zastanawiać się, czy potrafi, czy nie). Konsultacja: Bartosz Brożkowski, Szkoła Narciarska SKI-CARV w Ustroniu.
Śnieg i mróz – nieodłączni towarzysze dzieciństwa, najbardziej cieszą wtedy, kiedy są połączone z zabawą. A do tego najlepiej nadają się sanki, łyżwy i narty. Zobacz, jak najlepiej wykorzystać je do świetnej zimowej zabawy.
Zabawy na sankach 1. Kto może iść na sanki? Sanki mogą być drugim pojazdem dziecka, zaraz po wózku. Dzieci można zabierać na sanki właściwie od chwili, kiedy potrafią już samodzielnie siadać. Wcześniej lepiej nie – dziecko wpatrzone w zachmurzone niebo nie będzie czuła się w sankach tak komfortowo jak w wózku. A od kiedy siada, właściwie jedynym ograniczeniem jest siarczysty mróz. Gdy temperatura spadnie poniżej –15 st. C, zostańcie w domu. 2. Jak ubrać dziecko na sanki? Podstawą bezpiecznego jeżdżenia na sankach jest właściwy ubiór. Dziecko nie może zmarznąć. Sanki trzeba wyłożyć kocykiem, a dziecko ubrać na tzw. cebulkę. Do tego czapka, rękawiczki i nieprzemakalne buty. Dziecko, tak jak dorosły, najwięcej ciepła traci przez głowę, stopy i dłonie, dlatego powinny być najlepiej zabezpieczone przed mrozem. Organizując wyprawę na sanki, bez względu na to, czy zamierzamy spacerować, czy szaleć, musisz też zadbać o swój strój, czyli ubrać się ciepło, odpowiednio do aury. Jeśli tego nie zrobimy i się rozchorujemy, sanki będą stały w kącie – nie będzie komu spacerować i bawić się z maluszkiem. 3. Jakie sanki wybrać dla dziecka? Dla niemowlaka najwygodniejsze będą drewniane z oparciem. Są droższe od plastikowych, wcześniej idą też w odstawkę, ale w takich królewskich saniach spacer będzie naprawdę przyjemny. Później, kiedy maluch ma już 2-3 lata, sanki powinny być płaskie. Na tych z oparciem niewygodnie zjeżdża się z górek. Polecamy zwłaszcza sanki z metalowymi płozami, bo plastikowe niszczą się (ścierają) na posypanych żwirem drogach i odśnieżonym asfalcie. Inwestycja większa, ale opłacalna. 4. Jak się bawić na sankach? Zabaw z sankami są dziesiątki, począwszy od gonitw, przez zjeżdżanie z pagórków i górek, po efektowne wywrotki. Dziecko samo da znać, które najbardziej mu się podobają. Ważne jest, żeby własnego temperamentu nie utożsamiać z temperamentem dziecka. Jeśli sprawia nam radość efektowne zarzucanie sankami, podczas którego dziecko wypada w zaspy, ale ono boi się takich ewolucji, lepiej z nich zrezygnować.