Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-09-05T07:16:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Tak poniżają rodziców na zebraniach. Nauczycielka wywołała trzy nazwiska na forum klasy. „Wszyscy od razu spłonęli rumieńcem”
items: Wystarczy rzut oka w szkolnej szatni? „Od razu widać, który rodzic nie ogarnia podstaw. Wstyd”
items: Nauczycielka: „Co roku we wrześniu zadaję rodzicom tylko 1 pytanie. Każdy od razu spuszcza wzrok”
items: Bezczelna wiadomość od nauczycielki w Librusie. „Pierwszy tydzień września, a o ona już strzela fochy”
items: Nauczyciele wręczają dzieciom upominki na rozpoczęcie roku. „Po co wydają pieniądze na takie badziewie?
items: Męczarnia w szkołach zacznie się 1 września? Lekcje na 10, zebrania o 16. „Mam się zwolnić z pracy, bo nauczycielom nic się nie chce?”
items: 300 zł za wychowawstwo to za mało. Nauczyciele chcą podwyżki dodatku do 1500 zł
items: Będzie blokada e-dzienników od września. Koniec uwiązania na cyfrowej smyczy i pisania maili o 22, nauczyciele chcą wreszcie odsapnąć
items: Nauczycielka rozkręciła aferę jeszcze przed 1 września. Matka zgrzyta zębami. „Trudno o większy brak wyczucia”
items: Nerwówka w szkołach. Dyrektorka próbuje przekupić kandydatów na nauczycieli. „Matematyka podkupiła mi szkoła społeczna, dali 1000 zł więcej”
items: Nauczyciele idą na całość i zapowiadają wywiadówki online. „Za użeranie się z rodzicami mi nie płacą”
items: Dodatkowe 2590 zł na rękę dla nauczycieli jeszcze przed końcem wakacji. Matka: „Mnie nikt nie płaci za to, że oddycham”
items: Pedagog proponuje: szkoły powinny być otwarte w wakacje. „Rodzice mieliby co zrobić z dziećmi”
items: Nauczyciele zapowiadają zebrania do 15. Matka: „Kpina. Mam brać urlop w pracy, żeby zdążyć do szkoły?”
items: Kiedyś nauczyciel miał prawa, dziś boi się ucznia. Pedagog: „Czas przestać przepraszać za to, że wychowujemy”
items: Nauczyciele zapowiadają strajk. Rodzice mają dość: „Niech pracują też w wakacje. My musimy uczyć dzieci, żeby coś umiały”
items: Nauczyciele powinni opiekować się dziećmi w wakacje? „Dorobiliby 500 zł do pensji, dla nich to przecież dużo”
items: „Nauczycielka wysłała smsa o 23, ale chyba pomyliła numery. Wstyd mi było to czytać, przecież to pedagog!”
items: Nauczycielka do rodziców: „Ogarnijcie dzieci przez wakacje. 10-latki nie umieją wiązać butów, we wrześniu znów będzie dramat”
items: Nauczyciele powinni opiekować się dziećmi w wakacje? „Rodzice mogliby wreszcie odsapnąć”
items: Pani zadała lekturę na wakacje. „Chyba upadła na głowę, żeby dziecko latem ślęczało nad książką”
items: Nauczyciele powinni dyżurować w szkołach w lipcu i sierpniu? „Rodzicom należy się trochę oddechu”
items: Tacy nauczyciele nie powinni uczyć w szkole. Matka: „SMS o 22 mnie załamał. Czy ona nie ma co robić?”
items: „W czerwcu nauczyciele powinni dorabiać w świetlicach. Zaraz i tak mają 2 miesiące laby”
items: „Zużyci” nauczyciele nie dają już rady: 72 proc. myśli o odejściu z zawodu. Nie będzie miał kto uczyć?

Tak poniżają rodziców na zebraniach. Nauczycielka wywołała trzy nazwiska na forum klasy. „Wszyscy od razu spłonęli rumieńcem”
type: item
date: 2026-09-05T07:15:37.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: nauczyciel
subject: szkoła
description: Pierwsze wrześniowe spotkania rodziców z wychowawcami w szkolnych ławkach to zazwyczaj czas na omówienie planu lekcji, wybór komitetu rodzicielskiego i logistyczne zorganizowanie nowego roku. Czasami jednak rutynowe zebranie potrafi w kilka minut zamienić się w publiczny sąd nad dorosłymi, po którym w powietrzu zostaje już tylko potężny niesmak i poczucie głębokiego upokorzenia.
encoded: Większość z nas idzie na pierwsze szkolne zebrania ze spokojem, myśląc głównie o tym, jak ułoży się nowy plan lekcji i ile tym razem wyniosą wydatki na start. Koleżanka wróciła ze spotkania w klasie swojej córki i opowiedziała mi o sytuacji, która do teraz budzi we mnie sprzeciw i złość na kompletny brak wyczucia u pedagogów. Rozegrała się tam wyjątkowo niezręczna scena, która uderzyła w prywatność kilku rodzin. Nauczycielka bez żenady wywołała trzy nazwiska na forum klasy, zmuszając dorosłych ludzi do tłumaczenia się z osobistych spraw przed kilkunastoma obcymi osobami. Efekt był taki, że większość obecnych w sali rodziców obserwowała całe zdarzenie z zażenowaniem, a korytarzowe plotki rozkręciły się na dobre. Ta historia idealnie pokazuje, jak bardzo niektóre placówki oświatowe wciąż tkwią w przestarzałych i krzywdzących schematach, które nigdy nie powinny mieć miejsca w cywilizowanej dyskusji. Publiczne rozliczanie dłużników. Jak prozaiczna rozmowa o składkach zmieniła się w korytarzowy lincz Całe to kłopotliwe zdarzenie miało miejsce pod koniec oficjalnej części zebrania, kiedy większość rodziców chowała już notesy i szykowała się do wyjścia. Wychowawczyni klasy, starsza i bardzo zasadnicza kobieta, nagle wyciągnęła z teczki zadrukowaną kartkę i zmieniła ton na wyjątkowo chłodny. Poinformowała obecnych, że w zeszłym roku szkolnym nie wszystkie rodziny uregulowały swoje finansowe zobowiązania wobec klasy, przez co teraz brakuje funduszy na podstawowe materiały dydaktyczne. Zamiast załatwić sprawę dyskretnie przez e-dziennik, kobieta postanowiła pójść na żywioł i wyczytała nazwiska trzech mam, oczekując, że natychmiast wyjaśnią, dlaczego zalegają z opłatami. W klasie zapadła głęboka cisza. Trzy dorosłe kobiety zamarły, czując na sobie oceniające spojrzenia reszty rodziców, którzy jeszcze chwilę wcześniej rozmawiali z nimi z uśmiechem. Całkowity upadek dobrych manier. Presja grupy i nerwowe tłumaczenia w szkolnej ławce Wskazane palcem mamy poczuły się postawione po…

szkola-25-7e7f61e.png
width: 1600
height: 1200

Wystarczy rzut oka w szkolnej szatni? „Od razu widać, który rodzic nie ogarnia podstaw. Wstyd”
type: item
date: 2026-09-05T06:12:16.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Rodzina
subject: nauczyciel
subject: szkoła podstawowa
description: Początek września w szkolnych szatniach to czas wielkich powrotów, nowych postanowień i radosnego gwaru na korytarzach podstawówek. Okazuje się jednak, że te pierwsze dni nauki potrafią stać się dla pracowników szkoły bezlitosnym zwierciadłem, obnażającym największe zaniedbania opiekuńcze dorosłych.
encoded: Do naszej redakcji napisała pani Marlena, która od kilkunastu lat pracuje jako nauczycielka nauczania początkowego oraz opiekunka świetlicy w jednej z warszawskich szkół podstawowych. Kobieta postanowiła podzielić się bardzo szczerymi, a dla wielu osób zapewne bolesnymi obserwacjami, jakie zbiera od pierwszych dni tego roku szkolnego, pomagając najmłodszym uczniom przygotować się do zajęć. Autorka listu twierdzi wprost, że wystarczy zaledwie krótki rzut oka na zawartość przydzielonych dzieciom szafek, by bezbłędnie ocenić, która mama i który tata kompletnie nie ogarniają podstawowych obowiązków. W jej wiadomości pada wiele mocnych słów, w tym potoczne i dosadne stwierdzenie, że niektóre zaniedbania to po prostu ogromny wstyd dla dorosłych, którzy fundują swoim pociechom logistyczny koszmar na szkolnym korytarzu. Pani Marlena napisała wprost: „Od pierwszego dzwonka od razu widać, który rodzic nie ogarnia podstaw, to po prostu wstyd na całą szkołę”. Jako redakcja uważamy, że to wyznanie − choć momentami surowe i pozbawione taryfy ulgowej − dotyka bardzo ważnego problemu, o którym w dzisiejszych czasach rzadko mówi się głośno ze strachu przed oceną. To idealny moment, by bez zbędnego patosu przyjrzeć się temu, jak nasz wieczny brak czasu wpływa na to, jak dzieci radzą sobie wśród rówieśników, zanim w ogóle wejdą do sali lekcyjnej. Szafka pełna chaosu już we wrześniu. Jak ubraniowe zaniedbania niszczą samodzielność dziecka Pani Marlena w swoim liście bardzo szczegółowo punktuje grzechy rodziców, które codziennie widzi na najniższym poziomie szkolnego budynku. Autorka listu pisze, że najgorszy typ rodzica to ten, który traktuje szkolny boks jak darmowy śmietnik i składowisko rzeczy przypadkowych. Nauczycielka przytacza sytuację, gdy w szafce jednego z siedmiolatków już w pierwszym tygodniu nauki zastała potworny bałagan, w którym czyste rzeczy mieszały się z brudnymi. Pani Marlena wspomina: „Rodzice kupują najdroższe gadżety i ciuchy znanych marek, a zapominają o podpisa…

szkolna-szatnia-2-7930903.png
width: 1600
height: 1200

Nauczycielka: „Co roku we wrześniu zadaję rodzicom tylko 1 pytanie. Każdy od razu spuszcza wzrok”
type: item
date: 2026-09-04T07:15:31.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Uczeń
subject: nauczyciel
subject: szkoła
description: Pierwsze wrześniowe zebranie w szkolnych ławkach to dla większości rodziców chwila powrotu do rutyny, podpisywania zgód i planowania klasowego budżetu. Czasami jednak jedno zupełnie proste, rzucone ze spokojem przez wychowawcę pytanie potrafi w ułamku sekundy zburzyć dobre samopoczucie dorosłych i wywołać na sali nienaturalną ciszę.
encoded: Większość z nas idzie na pierwsze wrześniowe spotkania z kadrą pedagogiczną z gotową listą pytań o plan lekcji, podręczniki dodatkowe czy organizację wycieczek. Ostatnio moja bliska znajoma, która od ponad dwudziestu lat pracuje jako nauczycielka nauczania początkowego w dużej szkole podstawowej, opowiedziała mi o swoim autorskim rytuale, który stosuje na każdym starcie roku. Wyznała szczerze, że co roku we wrześniu zadaje zgromadzonym w sali rodzicom tylko jedno, krótkie pytanie, po którym dosłownie każdy od razu spuszcza wzrok i nagle zaczyna intensywnie wpatrywać się w blat szkolnej ławki. Ta z pozoru banalna kwestia nie dotyczy wcale ocen, zaległych składek na komitet rodzicielski czy zakazu przynoszenia smartfonów na lekcje, a mimo to uderza w najczulszy punkt współczesnego dorosłego. Jako doświadczona mama uważam, że ta historia to doskonały i niezwykle potrzebny materiał do przemyśleń dla każdej z nas, zanim na dobre damy się wciągnąć w jesienny kołowrotek domowych i zawodowych obowiązków. Pokazuje ona bowiem bolesną prawdę o tym, jak bardzo w dzisiejszych czasach mylimy zapewnianie dzieciom luksusowych warunków do życia z dawaniem im tego, czego najbardziej potrzebują do prawidłowego rozwoju emocjonalnego. Pytanie, które przecina szkolną ciszę. Jak proste badanie rodzinnej codzienności zawstydza dorosłych Całe to dające do myślenia zdarzenie powtarza się w klasie mojej znajomej podczas każdego pierwszego spotkania organizacyjnego z grupą rodziców. Kiedy wszystkie formalności, wybory skarbników i podpisywanie zgód na przetwarzanie danych są już odhaczone, nauczycielka odkłada na bok dziennik i prosi obecnych o chwilę szczerości. Pyta wtedy dorosłych siedzących w ławkach, ile minut w ciągu mijającego tygodnia spędzili na zwykłej, swobodnej rozmowie ze swoim dzieckiem, podczas której nie padło ani jedno słowo o szkole, ocenach, obowiązkach czy sprzątaniu pokoju. W tym momencie w sali lekcyjnej zapada głęboka, pełna ciężkiego zażenowania cisza, a rodzice natychm…

zebranie-w-szkole-2-6cc4fe8.png
width: 1600
height: 1200

Bezczelna wiadomość od nauczycielki w Librusie. „Pierwszy tydzień września, a o ona już strzela fochy”
type: item
date: 2026-09-02T19:08:53.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauczyciel
subject: szkoła
description: Początek roku szkolnego często oznacza nie tylko nowe zeszyty, podręczniki i plan lekcji, ale też pierwsze wiadomości w e-dzienniku. Czasem wystarczy jednak kilka zdań, żeby rodzic poczuł, że zamiast spokojnie rozpocząć kolejny rok współpracy ze szkołą, od razu zostaje ustawiony do pionu. Tak właśnie odebrała wiadomość wychowawczyni jedna z naszych czytelniczek.
encoded: Dzień dobry, postanowiłam napisać do Państwa już pierwszego dnia roku szkolnego, żeby uporządkować najważniejsze kwestie dotyczące organizacji pracy w naszej klasie. Wiem, że część z tych zasad może wydawać się Państwu oczywista, jednak w poprzednich latach zdarzały się sytuacje, które pokazały, że warto je przypominać. Moja córka jest w szóstej klasie, więc nie jesteśmy nowymi rodzicami w tej szkole. Znamy się z nauczycielką, wiemy, czego od siebie oczekujemy i przez dwa poprzednie lata naprawdę nie miałam większych powodów do narzekania. Tym bardziej zdziwiła mnie wiadomość wysłana 1 września wieczorem. Wiadomość od nauczycielki rozzłościła matkę Wychowawczyni wypunktowała między innymi, że wszelkie informacje dotyczące nieobecności dziecka mają być przekazywane przez e-dziennik, że rodzice powinni regularnie sprawdzać wiadomości, a sprawy dotyczące ocen czy zachowania dziecka najlepiej omawiać podczas konsultacji, a nie w kilkunastu wiadomościach wysyłanych wieczorem. Napisała też, że nie będzie odpowiadała na wiadomości po godzinie 18 i że prosi rodziców o „szanowanie jej czasu prywatnego”. Tutaj naprawdę się zatrzymałam. Rozumiem, że nauczyciel ma prawo do życia prywatnego. Sama pracuję i doskonale wiem, że człowiek nie chce być dostępny przez całą dobę. Tylko zastanawiam się, czy naprawdę trzeba to wszystko pisać rodzicom pierwszego dnia szkoły, wieczorem, w takim tonie? Najbardziej uderzyło mnie zdanie, że „zasady te nie podlegają indywidualnym negocjacjom”. Poczułam się trochę tak, jakbym dostała regulamin od dyrektora, a nie wiadomość od osoby, z którą przez dwa lata normalnie współpracowałam. Było też przypomnienie, żeby rodzice nie usprawiedliwiali każdej nieobecności dziecka „na ostatnią chwilę”, nie prosili o przesyłanie zaległych materiałów w sytuacji, kiedy dziecko było nieobecne z powodu wyjazdu rodzinnego, i żeby nie wysyłali wiadomości dotyczących spraw klasowych na prywatny numer telefonu nauczycielki. I znowu – z większością tych zasad się zgadza…

mama-sprawdza-powiadomienie-z-Librusa-a9de60c.jpg
width: 1600
height: 1200

Nauczyciele wręczają dzieciom upominki na rozpoczęcie roku. „Po co wydają pieniądze na takie badziewie?
type: item
date: 2026-09-02T08:35:59.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: edukacja
subject: nauczyciel
subject: prezenty dla dzieci
subject: szkoła
description: Zakładka do książki, ołówek albo notesik mogą kosztować kilka złotych, ale wokół takich prezentów rozpętała się większa dyskusja. Bo czy nauczyciel powinien z własnej kieszeni kupować coś 25 uczniom? I czy rodzice naprawdę chcą, żeby kolejny szkolny zwyczaj zamienił się w wyścig o to, kto przygotuje dzieciom więcej?
encoded: Pierwszy dzień szkoły kojarzył się dotąd z uroczystym apelem, poznaniem wychowawcy i nerwowym sprawdzaniem planu lekcji. Teraz pojawia się nowy zwyczaj – niektórzy nauczyciele witają swoich uczniów drobnymi upominkami. Rodzice pytają jednak, czy taki gest naprawdę jest potrzebny, czy może właśnie rozpoczynamy kolejną szkolną modę, która za chwilę stanie się obowiązującym standardem. Nowy trend na rozpoczęcie roku. Co dostają uczniowie? Nie chodzi oczywiście o drogie prezenty. Nauczyciele, którzy decydują się przygotować coś dla klasy, wybierają zwykle niedrogie drobiazgi. Wśród pomysłów powtarzają się zakładki do książek, ołówki, długopisy, linijki, notesiki czy naklejki z motywacyjnymi hasłami. Popularne są również małe zestawy łączące kilka takich rzeczy. W przypadku pierwszaków upominek bywa elementem powitania dzieci w szkole albo pasowania na ucznia. Może to być choćby zakładka z ołówkiem i imieniem dziecka. W klasach czwartych sytuacja jest trochę inna. Dzieci kończą etap edukacji wczesnoszkolnej, poznają nowych nauczycieli i wychowawcę, a zmiana organizacji nauki może być dla nich sporym przeżyciem. Drobny prezent ma więc przede wszystkim przełamać pierwsze lody i pokazać uczniom, że nowy wychowawca chce dobrze rozpocząć z nimi współpracę. Tyle że nie wszyscy rodzice uważają, że nauczyciel powinien z własnej kieszeni kupować dzieciom prezenty. „Nauczyciele ciągle mówią o niskich pensjach” Agnieszka ma syna w pierwszej klasie i przyznaje, że kiedy usłyszała o upominkach, nie kryła zdziwienia. – Dla mnie to jest kompletnie niepotrzebne. I powiem coś, co pewnie wielu osobom się nie spodoba: nauczyciele ciągle mówią, że za mało zarabiają, że muszą dorabiać, że szkoła wymaga od nich kupowania różnych rzeczy z własnych pieniędzy, a potem sami wydają pieniądze na badziewie dla 25 dzieci. Jej zdaniem problem nie polega na samym prezencie, tylko na tworzeniu kolejnego oczekiwania. – Dzisiaj jest ołówek, jutro zakładka, a za rok ktoś przygotuje całe zestawy powitalne. …

nowy-zwyczaj-na-poczatek-roku-szkolnego-1428856.jpg
width: 1600
height: 1200

Męczarnia w szkołach zacznie się 1 września? Lekcje na 10, zebrania o 16. „Mam się zwolnić z pracy, bo nauczycielom nic się nie chce?”
type: item
date: 2026-09-01T07:15:12.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: nauczyciel
subject: szkoła
description: Siedzę przed tym nieszczęsnym grafikiem i po ludzku chce mi się płakać, bo logistyczne spięcie tego wszystkiego bez brania wiecznych urlopów graniczy z cudem.
encoded: Droga Redakcjo Mamotoja. Za kilka dni zaczyna się wrzesień, a w mojej skrzynce mailowej właśnie wylądował wstępny plan zajęć mojego syna oraz harmonogram pierwszych spotkań organizacyjnych. Patrzę na te godziny i czuję, jak wzbiera we mnie potężna wściekłość na to, jak w naszym kraju traktuje się ludzi pracujących na etacie. Gdy zobaczyłam grafik na nowy rok szkolny, pomyślałam, że to jakiś ponury żart, bo cała ta męczarnia w szkołach zacznie się na dobre już 1 września. Lekcje zaplanowano na godzinę dziesiątą, a pierwsze, najważniejsze zebranie z wychowawczynią ma odbyć się o szesnastej. Zadaję sobie to pytanie całkowicie otwarcie i bez owijania w bawełnę: czy ja mam się zwolnić z pracy tylko dlatego, że szkoła ma głęboko w nosie realia, w jakich żyją współczesne rodziny? Plan lekcji kontra realia. Tak szkoła niszczy nasz spokój Pierwszy szok przeżyłam, gdy zobaczyłam, że w nowym planie zajęć mojego drugoklasisty lekcje aż trzy razy w tygodniu zaczynają się o godzinie dziesiątej albo nawet dziesiątej czterdzieści pięć. Dyrekcja szkoły tłumaczy to przepełnieniem placówki i koniecznością nauki na dwie zmiany, ale dla mnie to jest całkowity paraliż domowej codzienności. Ani ja, ani mój mąż nie mamy możliwości, by o godzinie dziewiątej trzydzieści wyjść z biura, wsiąść w samochód, przyjechać po dziecko do domu i odprowadzić je pod salę lekcyjną. Oczywiście szkoła oferuje świetlicę od siódmej rano, ale zostawianie ośmiolatka w hałaśliwej, zatłoczonej sali na trzy godziny przed rozpoczęciem jakichkolwiek lekcji to dla dziecka ogromne zmęczenie, zanim w ogóle otworzy podręcznik. Szkoła publiczna, która z założenia ma wspierać rodziców w opiece i edukacji, staje się dla nas potężnym problemem logistycznym. Nikt nie bierze pod uwagę, że pracodawca w korporacji nie będzie patrzył z uśmiechem na moje wieczne spóźnienia i prośby o przesunięcie godzin pracy, bo szkoła nie potrafi ułożyć normalnego planu od ósmej rano. Pierwsze zebranie w środku dnia. Nauczyciele za nic mają życ…

szkola-27-b6f51ff.png
width: 1600
height: 1200

300 zł za wychowawstwo to za mało. Nauczyciele chcą podwyżki dodatku do 1500 zł
type: item
date: 2026-08-27T08:35:25.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauczyciel
subject: pieniądze
description: Ustawowe minimum dodatku za wychowawstwo od lat wynosi 300 zł brutto, a obowiązków wychowawcy wciąż przybywa – i coraz mniej nauczycieli chce się tej funkcji podejmować. Związki zawodowe domagają się teraz kwot od 700 do nawet 1500 zł miesięcznie, ale samorządy studzą nadzieje, wskazując na chroniczny brak pieniędzy na oświatę.
encoded: Wychowawca klasy to dziś jedna z najbardziej obciążających funkcji w szkole, a wynagrodzenie za nią od lat pozostaje symboliczne. Ustawowe minimum dodatku za wychowawstwo wynosi 300 zł brutto miesięcznie i właśnie tyle wypłaca większość samorządów. Związkowcy przekonują, że to stanowczo za mało i domagają się kwot sięgających nawet 1500 zł, co byłoby pięciokrotnością obecnej stawki. O sprawie jako pierwszy napisał „Portal Samorządowy”. Związkowcy chcą podwyżki dodatku nawet do 1500 zł Rozpiętość postulatów jest bardzo duża. Wolny Związek Zawodowy „Forum-Oświata” chciałby powiązać stawkę z pensją nauczyciela dyplomowanego. Jak ocenia przewodniczący związku Sławomir Wittkowicz, minimalny dodatek powinien wynosić 10 proc. wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, ale kwota 1000, a nawet 1500 zł nie byłaby jego zdaniem wygórowana, bo „wtedy zaangażowanie nauczyciela do konkretnych zadań miałoby swoją rzeczywistą wartość”. Oświatowa „Solidarność” postuluje z kolei dodatek na poziomie 15 proc. wynagrodzenia zasadniczego nauczyciela mianowanego, czyli około 1000 zł, i chce zapisania tego wprost w ustawie. Wiceprzewodniczący Krajowej Sekcji Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność” Krzysztof Wojciechowski tłumaczy to rosnącą biurokracją, lawinowo zwiększającą się liczbą dzieci z opiniami i orzeczeniami o specjalnych potrzebach oraz postawą rodziców, którzy „permanentnie domagają się informacji o swoim dziecku, niejednokrotnie robiąc nauczycielowi problemy, jeśli ten nie odpowie od razu”. Związek Nauczycielstwa Polskiego jeszcze niedawno mówił o 500 zł, a wiceprezes ZNP Urszula Woźniak wskazuje teraz minimum 700 zł. Zaznacza przy tym, że samorządy powinny to uwzględniać, tworząc regulaminy wynagradzania. Dyrektorzy: coraz mniej chętnych do prowadzenia klasy Problem dostrzegają też dyrektorzy szkół. Marek Pleśniar, dyrektor Biura Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Kadry Kierowniczej Oświaty, podkreśla, że wychowawstwo „powinno być doceniane”, bo to „bardzo ważna rola, która sprawia,…

nauczycielka-z-uczniami-na-szkolnym-korytarzu-4f78d47.jpg
width: 1600
height: 1200

Będzie blokada e-dzienników od września. Koniec uwiązania na cyfrowej smyczy i pisania maili o 22, nauczyciele chcą wreszcie odsapnąć
type: item
date: 2026-08-26T19:08:11.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: nauczyciel
subject: szkoła
subject: szkoła podstawowa
description: Wraz z rozpoczęciem nowego roku szkolnego rodziców oraz kadrę pedagogiczną czeka ogromna reforma w sposobie codziennego kontaktowania się przez internet. Nowe przepisy mają raz na zawsze ukrócić uciążliwy nawyk wysyłania pytań o oceny czy zadania domowe w godzinach nocnych.
encoded: Dotychczasowa swoboda w korzystaniu z platform takich jak Librus czy Vulcan często prowadziła do sytuacji, w których nauczyciele byli zasypywani wiadomościami od opiekunów oraz dyrekcji o zgoła nietypowych porach. Zmęczenie pedagogów ciągłą gotowością do odpowiadania na maile o dwudziestej trzeciej czy nawet drugiej w nocy stało się na tyle poważne, że od 1 września 2026 roku w systemach pojawią się techniczne ograniczenia. Jak zapowiedziała Urszula Woźniak ze Związku Nauczycielstwa Polskiego w rozmowie z Onetem, cyfrowe narzędzia zostaną wyposażone w mechanizm, który zatrzyma korespondencję wysłaną po godzinach lekcyjnych. Rodzic próbujący napisać do wychowawcy wieczorem otrzyma powiadomienie, że jego list dotrze do adresata dopiero w kolejnym dniu roboczym, co ma przypominać zasadę działania weekendowych przelewów bankowych. Dokładne ramy czasowe będą ustalane indywidualnie w każdej placówce, a sami pedagodzy zyskają realny wpływ na konfigurację swojego profilu, by móc spokojnie odpocząć po zrealizowaniu 40-godzinnego tygodnia pracy. Koniec z darmową dyspozycyjnością. Nauczyciele wywalczyli cyfrowy detoks Wprowadzenie tych zmian to bezpośredni skutek badań przeprowadzonych przez ekspertki z Uniwersytetu Warszawskiego, które wykazały, że tak zwana smycz elektroniczna generuje u pracowników oświaty ogromny stres i wypalenie zawodowe. Dotychczas wielu rodziców, a także dyrektorzy szkół, oczekiwało natychmiastowych reakcji na wiadomości wysyłane w czasie wolnym od pracy, co budziło zrozumiały opór środowiska nauczycielskiego. Nowe bariery techniczne mają przywrócić zdrowy balans między życiem prywatnym a zawodowym pedagogów, zmuszając wszystkich użytkowników systemu do szanowania wzajemnego czasu. Choć dla części opiekunów, którzy przywykli do załatwiania spraw szkolnych późnym wieczorem, może to być na początku spore logistyczne zaskoczenie, związkowcy wierzą, że zmiana wyjdzie na dobre obu stronom i uspokoi napiętą atmosferę wokół szkolnej codzienności. Państwowa al…

blokada-edziennikow-3887492.png
width: 1600
height: 1200

Nauczycielka rozkręciła aferę jeszcze przed 1 września. Matka zgrzyta zębami. „Trudno o większy brak wyczucia”
type: item
date: 2026-08-24T07:15:49.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Uczeń
subject: nauczyciel
subject: szkoła podstawowa
description: Po przeczytaniu jej wymagań w ułamku sekundy poczułam miks wściekłości i bezsilności. Uważam, że trudno o większy brak wyczucia i kompletne ignorowanie faktu, że rodzice pracują, mają swoje życie i nie są darmową firmą sprzątającą na każde wezwanie szkoły.
encoded: Wszystko zaczęło się od niewinnego sygnału powiadomienia na telefonie. Wychowawczyni napisała w edzienniku długą, oficjalną wiadomość, w której poinformowała, że sala lekcyjna po letnich wakacjach jest potwornie zakurzona, okna wymagają pilnego mycia, a szafki na podręczniki potrzebują gruntownego odświeżenia. Remont sali lekcyjnej w czynie społecznym. Jak jedna wiadomość zniszczyła końcówkę wakacji? W związku z tym pani nauczycielka poprosiła, a raczej kategorycznie zażądała, aby w ostatni weekend sierpnia rodzice zorganizowali na terenie szkoły specjalną ekipę sprzątającą. Mamy mają niby przynieść z domów własne ściereczki, wiadra i płyny do szyb, natomiast ojcowie zostali pilnie wezwani ze swoimi narzędziami, wkrętarkami i młotkami, ponieważ do sali przywieziono nowe regały, które trzeba skręcić przed pierwszym dzwonkiem. Wszystko oczywiście w ramach tak zwanego czynu społecznego i z dopiskiem, że robimy to przecież dla dobra naszych własnych, kochanych dzieci, by mogły uczyć się w pięknych warunkach. Zamurowało mnie, gdy to przeczytałam. Ostatni weekend sierpnia to dla większości rodzin czas powrotów z urlopów, kupowania ostatnich butów na zmianę i psychicznego przygotowania malucha do nowej rzeczywistości. Zamiast spędzić te ostatnie wolne dni z dzieckiem na rowerze czy na spacerze w parku, nauczycielka oczekuje, że spędzę sobotę i niedzielę z mopem i ścierką w dłoni, szorując szkolne kąty. Burza na klasowym WhatsAppie. Ostra wymiana zdań między zszokowanymi matkami Na reakcję rodziców nie trzeba było długo czekać. Na grupie natychmiast wybuchł dym i powstały dwa skrajnie wrogie obozy. Kilka mam, które ewidentnie chcą od pierwszego dnia przypodobać się nowej wychowawczyni, natychmiast zaczęło pisać, że to wspaniały pomysł, one już kupują rękawice ochronne i chętnie upieką ciasto dla pracujących ojców. Gdy jednak ja i trzy inne mamy napisałyśmy bardzo spokojnie, że niestety w ten weekend nas nie będzie w mieście, bo kończymy urlop i nie damy rady pomóc, na grupi…

nauczycielka-rozkrecila-afere-ee9d8a1.png
width: 1600
height: 1200

Nerwówka w szkołach. Dyrektorka próbuje przekupić kandydatów na nauczycieli. „Matematyka podkupiła mi szkoła społeczna, dali 1000 zł więcej”
type: item
date: 2026-08-17T06:12:33.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauczyciel
subject: szkoła
description: Końcówka sierpnia to dla większości rodzin czas kompletowania wyprawek, kupowania ostatnich podręczników i powolnego przestawiania dzieci na wczesne, poranne wstawanie. Niestety, w tym samym momencie za zamkniętymi drzwiami szkolnych gabinetów rozgrywa się cichy, ale niezwykle dramatyczny wyścig z czasem, o którym rodzice dowiadują się zazwyczaj dopiero podczas pierwszego zebrania.
encoded: W mediach społecznościowych, a dokładnie na popularnym profilu „NIE dla chaosu w szkole” na Facebooku, pojawił się poruszający wpis, który idealnie obnaża obecną rzeczywistość polskiej oświaty. Post odnosi się do głośnego wywiadu dla Radia ZET, w którym Danuta Kozakiewicz, dyrektorka Szkoły Podstawowej nr 103 w Warszawie, opowiedziała o ogromnej nerwówce towarzyszącej poszukiwaniu rąk do pracy. Sytuacja kadrowa w wielu placówkach publicznych stała się tak napięta, że szefowie szkół muszą uciekać się do metod, które do tej pory były domeną wyłącznie drapieżnego świata biznesu i wielkich korporacji. Brak nauczycieli zmusza dyrektorów do stosowania sprytnych wybiegów, finansowych negocjacji na krawędzi budżetu, a nawet otwartego podkupywania pracowników, byle tylko pierwszego września dzieci miały z kim realizować podstawę programową. Finansowe podchody na ostatniej prostej. Placówki prywatne wygrywają walkę o etaty Z relacji warszawskiej dyrektorki wyłania się obraz totalnego chaosu, w którym stabilny plan lekcji potrafi rozsypać się jak domek z kart w zaledwie kilka dni przed rozpoczęciem roku szkolnego. Okazuje się, że w publicznej oświacie trwa regularna walka o matematyków czy fizyków, a mniejsze placówki państwowe stoją na z góry przegranej pozycji w starciu z rynkiem komercyjnym. Dyrektorka stołecznej podstawówki wyznała wprost, że nauczyciela matematyki w ostatnich dniach podkupiła jej szkoła społeczna, która bez mrugnięcia okiem zaproponowała 1000 złotych więcej do comiesięcznej pensji. Do tego dochodzą zwykłe zdarzenia losowe, które przed wrześniem uderzają w dyrekcję z podwójną siłą. Dwie nauczycielki wspomagające zrezygnowały z pracy, bo wybrały placówkę położoną znacznie bliżej ich miejsca zamieszkania, kolejna osoba nagle się przeprowadziła, jedna zaszła w ciążę, a jeszcze inna po prostu przeszła na zasłużoną emeryturę. Jakby tego było mało, jeden z nauczycieli całkowicie pożegnał się z oświatą i odszedł do korporacji kuszącej lepszymi zarobkami. Czasu do…

braki-kadrowe-w-szkolach-0b3c09c.png
width: 1600
height: 1200

Nauczyciele idą na całość i zapowiadają wywiadówki online. „Za użeranie się z rodzicami mi nie płacą”
type: item
date: 2026-08-12T10:15:40.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauczyciel
subject: szkoła
description: Wydawało się, że propozycja organizowania zebrań wyłącznie w godzinach pracy nauczycieli wywołała już wystarczająco dużo emocji. Tymczasem coraz częściej pojawia się kolejny postulat – skoro większość spraw i tak załatwiamy przez e-dziennik, to może wywiadówki również powinny odbywać się online.
encoded: Przez lata nikogo nie dziwiło, że nauczyciel wraca do domu późnym wieczorem po kolejnej wywiadówce. Dziś coraz więcej pedagogów pyta: dlaczego mają się na to godzić? Zamiast tego proponują rozwiązanie, które dla jednych jest przyszłością szkoły, a dla innych – kolejnym krokiem w stronę całkowitego odczłowieczenia edukacji. „Za użeranie się z rodzicami nikt mi nie płaci” Pan Michał uczy historii w szkole podstawowej od dwunastu lat. Nie ukrywa, że jest zwolennikiem wywiadówek online. – Jeśli moje godziny pracy kończą się po południu, to dlaczego mam regularnie siedzieć w szkole do 19 albo 20? Rodzice też nie zostają kilka godzin dłużej w swoich biurach za darmo. Jak mówi, problemem nie jest samo spotkanie. – Chętnie rozmawiam z rodzicami o dzieciach. To część mojej pracy. Problem zaczyna się wtedy, kiedy wywiadówka zamienia się w dwugodzinną dyskusję o wszystkim. Jedna osoba chce rozmawiać o ocenach sprzed trzech miesięcy, druga o wycieczce, trzecia o tym, dlaczego syn siedzi w trzeciej ławce. Najbardziej męczą go jednak indywidualne pretensje. – Powiem brutalnie: za użeranie się z rodzicami nikt mi dodatkowo nie płaci. Chcę wykonywać swoją pracę rzetelnie, ale nie kosztem własnego życia rodzinnego. Spotkanie online trwa krócej, jest bardziej konkretne i każdy wraca do swoich obowiązków. „Wreszcie nie musiałabym brać wolnego” Pomysł bardzo podoba się pani Annie, mamie uczniów drugiej i szóstej klasy. – Pracuję do 17. Żeby zdążyć na zebranie, muszę kombinować z wyjściem z pracy. Potem jeszcze korki, szukanie miejsca parkingowego i godzina słuchania informacji, z których połowa dotyczy innych dzieci. Jej zdaniem większość spraw można przekazać przez internet. – Jeśli potrzebuję indywidualnej rozmowy z wychowawcą, mogę umówić się osobno. Natomiast informacje organizacyjne spokojnie da się omówić podczas spotkania online. Oszczędzamy czas wszyscy – nauczyciele i rodzice. Dodaje, że pandemia pokazała, iż takie rozwiązania są możliwe. – Wtedy się dało. Nie rozumiem, dlacze…

nauczyciele-chca-zebran-online-759fabd.jpg
width: 1600
height: 1200

Dodatkowe 2590 zł na rękę dla nauczycieli jeszcze przed końcem wakacji. Matka: „Mnie nikt nie płaci za to, że oddycham”
type: item
date: 2026-08-06T06:12:35.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauczyciel
subject: pieniądze
description: Jeszcze przed rozpoczęciem roku szkolnego tysiące nauczycieli otrzymają dodatkowy przelew. Do 31 sierpnia na ich konta ma trafić nawet ok. 2590 zł „na rękę”. Pieniądze są wypłacane automatycznie, ale nie każdy nauczyciel dostanie taką samą kwotę. Niektórym nie podoba się sam fakt, że nauczyciele dostają jakiekolwiek dodatkowe pieniądze.
encoded: Świadczenie urlopowe przysługuje nauczycielom zatrudnionym na podstawie Karty Nauczyciela i zgodnie z przepisami musi zostać wypłacone najpóźniej do 31 sierpnia 2026 r. W tym roku jego wysokość wynosi 2943,23 zł brutto, co przy pełnym etacie oznacza zwykle około 2590 zł netto. Nie każdy otrzyma jednak taką samą kwotę – wszystko zależy od wymiaru etatu i okresu zatrudnienia. Co ważne, nie trzeba składać żadnego wniosku ani dodatkowych dokumentów. Pieniądze są wypłacane automatycznie przez pracodawcę. Niestety, ale coraz częściej słychać głosy oburzonych rodziców, że to niesprawiedliwe, że nauczyciele dostają dodatkowe pieniądze z tytułu swojego zawodu. Nie wszyscy dostaną tyle samo. Od czego zależy wysokość świadczenia? Choć podstawowa kwota świadczenia jest taka sama dla wszystkich, ostateczna wysokość przelewu może się różnić. Pełne świadczenie otrzyma nauczyciel, który: był zatrudniony przez cały rok szkolny (od 1 września 2025 r. do 31 sierpnia 2026 r.), pracował w pełnym wymiarze etatu. Jeśli nauczyciel pracuje na część etatu lub został zatrudniony w trakcie roku szkolnego, świadczenie zostanie proporcjonalnie obniżone. Przykładowo: 1/2 etatu – 1471,61 zł brutto, zatrudnienie od 1 października 2025 r. – 2697,96 zł brutto (11/12 pełnej kwoty). Świadczenie może zostać również pomniejszone, jeśli stosunek pracy zakończył się przed końcem roku szkolnego, np. z powodu przejścia na emeryturę. Ile wyniesie wypłata „na rękę”? Od świadczenia urlopowego pobierany jest podatek dochodowy, ale nie są naliczane składki ZUS. Dzięki temu kwota netto jest wyższa niż przy zwykłym wynagrodzeniu. Najczęściej nauczyciel zatrudniony na pełnym etacie otrzyma około 2590 zł na rękę. Wysokość podatku zależy od indywidualnej sytuacji pracownika: 12 proc. – dla osób w pierwszym progu podatkowym, 32 proc. – po przekroczeniu 120 tys. zł dochodu rocznie, 0 proc. – jeśli zastosowanie ma kwota wolna od podatku. Na wysokość świadczenia nie wpływają natomiast m.in. nadgodziny, zastępstwa, liczba …

nauczycielka-w-wakacje-48c23a8.jpg
width: 1600
height: 1200

Pedagog proponuje: szkoły powinny być otwarte w wakacje. „Rodzice mieliby co zrobić z dziećmi”
type: item
date: 2026-07-29T06:12:29.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauczyciel
subject: szkoła
description: Czy szkoły powinny być otwarte także w wakacje? Takie pytanie postawił na Instagramie pedagog Damian Chudycki. Jego zdaniem szkolne budynki nie muszą przez całe lato stać puste. Mogłyby stać się miejscem zajęć dla dzieci, wsparciem dla pracujących rodziców, a jednocześnie przestrzenią praktyk dla studentów pedagogiki.
encoded: – Tak się zastanawiam, czy nie lepszym rozwiązaniem byłoby, aby mimo wszystko szkoła była otwarta, np. dla studentów pedagogiki? – pyta na Instagramie pedagog. – Po pierwsze studenci mieliby szansę zweryfikować, czy ten zawód w ogóle jest dla nich. Po drugie rodzice mieliby co zrobić z dziećmi podczas pracy, kiedy urlopy się skończą. Po trzecie dzieci miałyby miejsce, gdzie mogłyby się realizować w zabawach, ćwiczeniach czy edukacji w przedmiotach, które lubią – zaproponował Chudycki. Choć wielu internautów uznało pomysł za ciekawy, równie szybko pojawiły się głosy, że jego realizacja wcale nie byłaby taka prosta. Zamiast pustych klas – zajęcia dla dzieci? Inspiracją dla Chudyckiego był widok zamkniętej szkoły w środku wakacji. Zwrócił uwagę, że przez blisko dwa miesiące wiele dobrze wyposażonych budynków pozostaje niewykorzystanych, podczas gdy rodzice gorączkowo szukają opieki dla swoich dzieci. W jego wizji szkoła nie miałaby latem prowadzić normalnych lekcji. Zamiast tego mogłaby organizować: zajęcia sportowe, warsztaty rozwijające zainteresowania, spotkania integracyjne, zajęcia wyrównawcze dla uczniów, którzy chcą nadrobić zaległości, bezpieczną przestrzeń do spędzania czasu. Skorzystaliby nie tylko rodzice Autor pomysłu zwraca uwagę, że otwarte szkoły mogłyby przynieść korzyści kilku grupom. Dzieci zyskałyby dostęp do sal sportowych, boisk i pracowni, a także możliwość uczestniczenia w ciekawych zajęciach bez konieczności wyjazdu na kosztowne półkolonie. Rodzice otrzymaliby dodatkowe wsparcie w organizacji wakacyjnej opieki, zwłaszcza w czasie, gdy nie mogą skorzystać z urlopu. Na rozwiązaniu mogliby skorzystać również studenci pedagogiki. Wakacyjne zajęcia byłyby dla nich okazją do zdobycia praktycznego doświadczenia w pracy z dziećmi jeszcze przed rozpoczęciem kariery zawodowej. Pomysł wpisuje się także w szerszą dyskusję o przyszłości szkół. W związku z niżem demograficznym coraz częściej pojawiają się propozycje, aby szkolne budynki służyły lokalnym społe…

mama-prowadzi-dzieci-do-szkoly-062d59e.jpg
width: 1600
height: 1200

Nauczyciele zapowiadają zebrania do 15. Matka: „Kpina. Mam brać urlop w pracy, żeby zdążyć do szkoły?”
type: item
date: 2026-07-28T07:15:27.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauczyciel
subject: rodzice
subject: szkoła
description: Czy szkoła powinna dostosowywać się do czasu pracy rodziców, czy rodzice do czasu pracy szkoły? Dyskusja o zebraniach organizowanych do godziny 15 wywołuje coraz większe emocje. Każda ze stron ma mocne argumenty i żadna nie chce ustąpić.
encoded: Do tej pory zebrania w godzinach popołudniowych były w szkołach normą. Rodzice kończyli pracę, odbierali dzieci, jedli szybki obiad i biegli na wywiadówkę. Ostatnio pisaliśmy o propozycji, by spotkania z rodzicami wyłącznie do godziny 15, czyli w czasie pracy nauczycieli. Dla jednych to oczywisty krok w stronę uszanowania czasy pracy nauczycieli. Dla innych – rozwiązanie kompletnie oderwane od rzeczywistości pracujących rodzin. Związki zawodowe od dawna podkreślają, że zebrania organizowane późnym popołudniem oznaczają wykonywanie obowiązków po godzinach. W wielu szkołach dyrektorzy próbują więc planować spotkania wcześniej albo zachęcają do kontaktu przez e-dziennik czy konsultacji indywidualnych. Problem w tym, że rodzice również mają swoje obowiązki zawodowe. „Mam brać urlop, żeby porozmawiać z wychowawcą?” Dla wielu rodzin zebranie o godzinie 14 czy 15 jest praktycznie niemożliwe do pogodzenia z pracą. – Pracuję do 16:30. Mój mąż jeszcze dłużej. Jeśli wywiadówka będzie o 14:30, to co mam zrobić? Brać urlop za każdym razem? Tłumaczyć szefowi, że muszę wyjść, bo szkoła nie organizuje spotkań po południu? To jest po prostu kpina z pracujących rodziców – mówi Marta, mama uczennicy z trzeciej klasy szkoły podstawowej. Podobne komentarze pojawiają się również w mediach społecznościowych. Rodzice zwracają uwagę, że szkoła oczekuje ich obecności, ale jednocześnie proponuje godziny, w których większość osób jest jeszcze w pracy. – Nie każdy pracuje zdalnie albo ma elastyczne godziny. Są ludzie, którzy stoją przy kasie, pracują na produkcji, prowadzą autobusy czy przyjmują pacjentów. Nie da się po prostu wyjść godzinę wcześniej – dodaje Marta. „Nauczyciele też mają prawo do życia po pracy” Nie wszyscy rodzice patrzą jednak na sprawę w ten sam sposób. – Sama pracuję w biurze i jeśli potrzebuję załatwić coś w urzędzie albo pójść do lekarza, muszę wziąć wolne albo odrobić godziny. Dlaczego nauczyciele mieliby regularnie zostawać w pracy do 18 czy 19? Oni też mają dzieci, rod…

rodzice-w-szkole-54ed940.jpg
width: 1600
height: 1200

Kiedyś nauczyciel miał prawa, dziś boi się ucznia. Pedagog: „Czas przestać przepraszać za to, że wychowujemy”
type: item
date: 2026-07-26T08:35:44.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: nauczyciel
subject: szkoła
subject: wychowanie dziecka
description: Współczesna szkoła coraz mocniej przypomina tor pełen przeszkód i pułapek, na którym dorośli muszą ważyć każde słowo, by nie naruszyć kruchej konstrukcji młodego człowieka. Choć od lat dyskutujemy o potrzebie empatii, podmiotowości i zrozumienia w edukacji, to rzeczywistość szkolnych korytarzy zaczyna wymykać się spod kontroli, budząc potężne emocje zarówno wśród pedagogów, jak i samych rodziców.
encoded: W sieci wybuchła gigantyczna dyskusja po niezwykle mocnym wpisie nauczyciela Jacka Suligi, który bez owijania w bawełnę zdiagnozował to, co aktualnie dzieje się w polskich klasach. Pedagog zauważa, że tradycyjne, znane nam z własnego dzieciństwa metody dyscyplinowania zostały zepchnięte do defensywy przez system, który boi się jakiejkolwiek konfrontacji z uczniem. Dzisiaj zwykła próba zaprowadzenia ładu w klasie potrafi uruchomić machinę urzędniczą, w którą niemal natychmiast angażuje się całe otoczenie dziecka. Analizując jego słowa, trudno nie odnieść wrażenia, że dorośli zaczęli po prostu bać się wychowywać. Kryzys autorytetu w szkole − dlaczego nauczyciel boi się zwrócić uwagę Tradycyjna, publiczna reprymenda bywa dziś na szkolnych korytarzach traktowana niemal jak wykroczenie. Zamiast krótkiego zdania, które dawniej ucinało chamskie zaczepki czy rzucanie papierkami, od pedagogów oczekuje się prowadzenia długich, indywidualnych dyskusji. Jacek Suliga w swoim manifeście ostro krytykuje ten stan rzeczy, zauważając, że „zwykła reprymenda urosła dziś do rangi oświatowego przestępstwa”. Zwrócenie uwagi na forum klasy bywa określane mianem stygmatyzacji, a próba wyegzekwowania podstawowych zasad kultury osobistej kończy się oskarżeniami o naruszanie granic nastolatka. Moim zdaniem autor posta dotyka tu niezwykle bolesnej prawdy. Kiedy nauczyciel traci prawo do natychmiastowej, asertywnej reakcji, traci też kontrolę nad grupą. W efekcie, jak słusznie zauważa Suliga, współczesny „uczeń potrafi jednym tchem wymienić wszystkie swoje prawa − ale gdy zapytamy o obowiązki, zapada niezręczna cisza”. Nauczyciele, przerażeni wizją łatki oprawcy oraz awantury z roszczeniowym rodzicem, wolą po prostu zacisnąć zęby. Udają, że nie widzą arogancji, przez co młodzi ludzie przejmują całkowitą kontrolę nad grupą. To ślepy zaułek, w którym fałszywie pojęta empatia uderza rykoszetem w same dzieci, odbierając im szansę na naukę elementarnych zasad współżycia społecznego. Trend partnerskie…

autorytet-nauczycieli-3781191.png
width: 1600
height: 1200

Nauczyciele zapowiadają strajk. Rodzice mają dość: „Niech pracują też w wakacje. My musimy uczyć dzieci, żeby coś umiały”
type: item
date: 2026-07-23T19:08:00.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauczyciel
subject: nauka
subject: szkoła
description: Napięcie między nauczycielami a rodzicami rośnie. Po informacji, że pedagodzy nie dostaną kolejnych podwyżek, pojawiły się zapowiedzi protestu i pomysłu ograniczenia pracy do absolutnego minimum. Dyskusja, która rozgorzała pod tekstem o „cichym strajku”, pokazała, jak bardzo Polacy różnią się w ocenie pracy nauczycieli.
encoded: Nauczyciele liczyli na podwyżki, ale ich postulaty nie zostaną spełnione. Rada Ministrów nie przyjęła propozycji zwiększenia wynagrodzeń, a Ministerstwo Edukacji tłumaczyło decyzję ograniczeniami finansowymi. W odpowiedzi Związek Nauczycielstwa Polskiego zapowiedział protest 31 sierpnia przed gmachem Ministerstwa Edukacji. To jednak niejedyny sposób, w jaki część środowiska nauczycielskiego chce wyrazić swoje niezadowolenie. Coraz częściej mówi się o tzw. cichym strajku, czyli ograniczeniu pracy wyłącznie do obowiązków wynikających z przepisów. „Minimum, tak jak wypłata”. Nauczyciele chcą postawić granice O pomyśle nauczycieli zrobiło się głośno po komentarzu opublikowanym na profilu „NIE dla chaosu w szkole”. Jego autor napisał, by zrezygnować z wycieczek, festynów, a zebrania organizować wyłącznie do 15, w godzinach pracy nauczycieli. Pomysł szybko wywołał ogromne emocje. Zwolennicy takiego rozwiązania przekonują, że nauczyciele od lat wykonują wiele obowiązków, za które nie otrzymują dodatkowego wynagrodzenia. Ich zdaniem organizacja wycieczek, konkursów, wydarzeń szkolnych czy kontakt z rodzicami po godzinach nie powinny być traktowane jako coś oczywistego. Przeciwnicy odpowiadają natomiast, że ograniczenie dodatkowych aktywności najbardziej odczują uczniowie i rodzice. Rodzice zabrali głos. Jedni popierają nauczycieli, inni są oburzeni Pod naszym tekstem dotyczącym planowanego „cichego protestu” opublikowanym w mediach społecznościowych pojawiły się setki komentarzy. Dyskusja szybko pokazała, jak bardzo podzielone są opinie na temat pracy nauczycieli. Część rodziców uważa, że pedagodzy mają prawo postawić granice i przestać wykonywać obowiązki po godzinach. „No i bardzo dobrze. Dodałabym do tego zero przygotowywania w domu materiałów z własnej kieszeni, kserowania, drukowania na własny koszt, zero odbierania telefonów po godzinach pracy. Nikt nie pracuje po pracy charytatywnie, nauczyciele też powinni przestać” – napisała jedna z internautek. Podobne głosy zwra…

nauczycielka-w-klasie-z-dziecmi-5b953b5.jpg
width: 1600
height: 1200

Nauczyciele powinni opiekować się dziećmi w wakacje? „Dorobiliby 500 zł do pensji, dla nich to przecież dużo”
type: item
date: 2026-07-07T08:35:49.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: list do redakcji
subject: nauczyciel
description: Uważam, że to, co dzieje się w naszym kraju z opieką nad dziećmi w okresie letnim, to jest jakiś ponury żart. Mam na imię Kinga, jestem pracującą mamą dwójki dzieciaków. Mamy początek lipca, a ja już jestem na skraju załamania. Codziennie rano budzę się z żołądkiem zawiązanym w supeł, kombinując, z kim dzisiaj zostawić dzieci, żeby móc pójść do biura i zarobić na chleb. I wiecie co? Ogarnia mnie potworna wściekłość, kiedy myślę o tym, że tysiące nauczycieli siedzą teraz w domach albo grzeją się na plażach, mając wolne przez okrągłe dwa miesiące.
encoded: Ja w swojej pracy mam marne 26 dni urlopu na cały rok. Mąż ma dokładnie tyle samo. Jak my, pracujący rodzice, mamy załatać dziurę trwającą ponad sześćdziesiąt dni? Przecież to jest logistyczny i finansowy koszmar. Państwo ma nas głęboko gdzieś, a szkoły zatrzaskują drzwi na cztery spusty pod koniec czerwca i radź sobie sam, człowieku. Praca nauczycieli w wakacje − dlaczego szkoły są zamknięte w lipcu? Większość moich znajomych z pracy ma ten sam problem. Babcie albo mieszkają na drugim końcu Polski, albo jeszcze same pracują i nie mają siły użerać się z dwójką energicznych maluchów. Prywatne półkolonie na naszym osiedlu kosztują tyle, że musiałabym oddać całą swoją miesięczną pensję, żeby zapisać tam oboje dzieci na zaledwie dwa tygodnie. A co z resztą wakacji? Przecież to jest jakiś absurd. Szkoły to wielkie, nowoczesne budynki z boiskami, placami zabaw i salami pełnymi zabawek. Stoją puste i niszczeją, podczas gdy rodzice dostają na głowę. Dlaczego system nie pozwala na to, aby szkoły podstawowe normalnie funkcjonowały w lipcu i sierpniu jako świetlice? Nauczyciele przecież nie pracują w kopalni, nie stoją przy taśmie produkcyjnej po dwanaście godzin. Mają wolne weekendy, wolne wszystkie święta, ferie, przerwy świąteczne, a na deser dwa miesiące wakacji. Rozumiem, że praca z dzieciakami bywa wykończająca, ale bez przesady. Kto inny w Polsce ma tyle wolnego i dostaje za to normalną wypłatę? Ile zarabia nauczyciel − dodatkowe pieniądze za opiekę nad dziećmi Ciągle słyszę w mediach, jak to środowisko nauczycielskie narzeka na swoje pensje. Że zarobki są niskie, że inflacja, że nie starcza im do pierwszego. No dobrze, rozumiem to i współczuję, bo każdy chce żyć godnie. Ale dlaczego w takim razie nikt nie wpadnie na genialny w swojej prostocie pomysł, żeby dać im zarobić w wakacje? Gdyby ministerstwo albo samorządy zorganizowały w szkołach dyżury letnie, chętni rodzice mogliby dopłacać jakieś symboliczne grosze za opiekę. Taki nauczyciel za tydzień luźnego pilnowania d…

nauczyciele-w-wakacje-0c6a68c.png
width: 1600
height: 1200

„Nauczycielka wysłała smsa o 23, ale chyba pomyliła numery. Wstyd mi było to czytać, przecież to pedagog!”
type: item
date: 2026-06-24T14:15:13.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: nauczyciel
subject: prawdziwe historie
subject: z życia wzięte
description: Jako matka ośmioletniej Mai zawsze uważałam, że zawód nauczyciela to misja wymagająca pełnej powagi. Pedagodzy z podstawówki mojej córki wzbudzali we mnie ogromny szacunek. Szczególnie pani Joanna, wychowawczyni Mai – kobieta niezwykle elokwentna, zawsze nienagannie ubrana i posługująca się wręcz nienaganną polszczyzną. Na wywiadówkach mówiła ze stoickim spokojem, a rodzice słuchali jej jak wyroczni. Wszystko zmieniło się w zeszły piątek, kiedy mój telefon na szafce nocnej gwałtownie zabłysnął tuż przed północą.
encoded: Była dokładnie 23:14, kiedy urządzenie wydało z siebie krótki dźwięk. Gdy odblokowałam ekran, zamarłam. Nadawcą wiadomości była pani Joanna. Pierwsza myśl? Stało się coś poważnego. Szybko kliknęłam w powiadomienie, a treść wiadomości dosłownie zwaliła mnie z nóg. Wstydziłam się, że to czytam − z ust tak eleganckiej i kulturalnej kobiety te słowa brzmiały po prostu niewiarygodnie. Nocny alert i słowa, które odebrały mi mowę Wiadomość brzmiała następująco: „Marek, sprawa jest poważna. Wiem, że to szaleństwo i jeśli dyrekcja mnie jutro w tym zobaczy, to chyba spalę się ze wstydu i stracę cały autorytet. Ale nie miałam wyboru, zgodziłam się. Wszystko mam w bagażniku. Przyjedź natychmiast i pomóż mi to wnieść do piwnicy, zanim sąsiedzi zaczną rano podnosić raban!”. Szok, niedowierzanie i moralny dylemat Siedziałam na brzegu łóżka z otwartymi ustami, a serce biło mi jak oszalałe. Pani Joanna, wzór cnót i uosobienie elegancji, pisze o utracie autorytetu, wstydzie i ukrywaniu czegoś w piwnicy pod osłoną nocy? „Wszystko mam w bagażniku”, „Pomóż mi to wnieść”, „zanim sąsiedzi zaczną podnosić raban”? Moja wyobraźnia natychmiast zaczęła podsuwać mi najbardziej absurdalne i niepokojące obrazy. Co takiego mogła wieźć w samochodzie ta szanowana nauczycielka, że bała się reakcji dyrekcji i sąsiadów? Czułam się okropnie. Miałam poczucie, że przez przypadek poznałam jakieś głęboko skrywane, kompromitujące sekrety, o których żaden rodzic nigdy nie powinien wiedzieć. Zaczęłam panikować. Co mam teraz zrobić? Odpisać, że to pomyłka i dać jej znać, że wysłała to do rodzica? Udawać, że nic nie widziałam? Jak ja spojrzę jej w oczy w poniedziałek rano, przyprowadzając Maję do szkoły? Przez kolejną godzinę nie mogłam zasnąć ze stresu, a moje idealne wyobrażenie o pani Joannie pękło jak bańka mydlana. Druga strona medalu Rano, wciąż niewyspana, postanowiłam odpisać krótkim: „Dzień dobry pani Joanno, to chyba pomyłka. Pozdrawiam”. Odpowiedź nadeszła błyskawicznie i całkowicie zmieniła optykę ca…

sms-od-nauczycielki-2-2fdc498.png
width: 1600
height: 1200

Nauczycielka do rodziców: „Ogarnijcie dzieci przez wakacje. 10-latki nie umieją wiązać butów, we wrześniu znów będzie dramat”
type: item
date: 2026-06-23T06:12:31.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: nauczyciel
subject: samodzielność dziecka
subject: szkoła podstawowa
description: Czy letnia przerwa od szkolnych obowiązków to dla rodziców wyłącznie logistyczny problem, czy może idealny moment na nadrobienie ogromnych zaległości w domowym wychowaniu? Poznaj pełen emocji głos nauczycielki, która ma dość wyręczania uczniów w podstawowych czynnościach i apeluje o mądre wykorzystanie wakacji.
encoded: Piszę do Państwa, bo czerwiec właśnie dobiega końca, a ja po kolejnym dniu spędzonym w szkole z moim drugoklasistami mam ochotę głośno krzyczeć z bezsilności. Na portalach parentingowych i na klasowych grupach widzę non stop ten sam lament pracujących matek, jak to dwa miesiące wolnego w szkole to dla nich potworny horror, dramat i marnowanie czasu. Czytam te wszystkie pełne żalu listy i po prostu krew mnie zalewa, bo nikt nie widzi drugiej strony medalu, czyli nas, nauczycieli, którzy od września do czerwca robią za darmową instytucję wychowawczą i nianię w jednym. Chcę za pośrednictwem Państwa portalu powiedzieć wszystkim rodzicom prosto z mostu: ogarnijcie dzieci przez wakacje, bo we wrześniu znowu będzie dramat i znowu zwalicie całą winę na system. Zamiast płakać nad brakiem opieki w lipcu i sierpniu, weźcie się wreszcie do roboty i wykorzystajcie ten letni czas na nadrobienie gigantycznych zaległości w nauce samodzielności waszych pociech. Szkoła jest od uczenia matematyki czy polskiego, a nie od pokazywania ośmiolatkowi, jak ma zawiązać but, wytrzeć nos czy posprzątać po sobie papierki po obiedzie, bo w tej materii w polskich domach panuje obecnie totalna anarchia. Brak samodzielności dzieci w szkole, czyli pokolenie wyręczane we wszystkim Codzienność w szkole podstawowej to dla nas, nauczycieli, regularna walka z wiatrakami i zjawiskiem, które prywatnie nazywamy hodowaniem życiowych niedorajd. Wyobraźcie sobie, że w drugiej klasie mam dzieciaki, które po skończonym wf-ie stają na środku korytarza jak wryte i czekają, aż pani zawiąże im adidasy, zapnie kurtkę czy założy plecak na ramiona. Gdy proszę, żeby spróbowały same, zaczyna się jęk, płacz i teksty, że mama w domu robi to szybciej i lepiej, bo wiecznie się spieszą do auta. No po prostu ręce opadają. Wakacje i czas spędzony na działce czy na plaży to idealny moment, żeby usiąść z młodym i trenować te nieszczęsne sznurówki, zamiast znowu kupować mu buty na rzepy dla świętego spokoju. Jeśli nie nauczycie ich…

nauczycielka-22-7edc7cf.png
width: 1600
height: 1200

Nauczyciele powinni opiekować się dziećmi w wakacje? „Rodzice mogliby wreszcie odsapnąć”
type: item
date: 2026-06-22T11:33:12.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: nauczyciel
subject: wakacje dla dzieci
description: Czy tradycyjne, dwumiesięczne zamknięcie placówek oświatowych w okresie letnim to wciąż rozsądne rozwiązanie, czy może uciążliwy przeżytek? Napisała do nas mama ucznia, która uważa, że w lipcu i sierpniu szkoły powinny prowadzić dyżury opiekuńcze, by dać zmęczonym rodzicom szansę na normalne funkcjonowanie.
encoded: Szanowna Redakcjo! Moje dzieciaki lada moment przyniosą świadectwa, zamkną podręczniki i zaczną się wakacje. Dla nich to powód do radości, a dla nas, pracujących rodziców, regularna walka o przetrwanie. Szkoła się zamyka, a my zostajemy z wielkim problemem na głowie, bez żadnej pomocy. To jest po prostu jakaś farsa i totalne odklejenie od realiów, w jakich żyją dzisiejsze rodziny. Dlaczego instytucja publiczna, utrzymywana z naszych podatków, nagle znika na dwa miesiące? Chcę zapytać prosto z mostu: czy nauczyciele nie powinni opiekować się dziećmi w wakacje i prowadzić letnich dyżurów? Dyżury w przedszkolach przecież istnieją. Nam, wiecznie zagonionym rodzicom, należy się trochę oddechu, żebyśmy mogli wreszcie odsapnąć od tego logistycznego wariactwa. Letnie pustki w szkole, a w domach dramat Kiedy zaczyna się lipiec, olbrzymie budynki szkolne świecą pustkami. Nowoczesne boiska, wielkie sale gimnastyczne i świetlice, które jeszcze w czerwcu tętniły życiem, stoją zupełnie puste, podczas gdy dzieciaki z blokowisk nudzą się przed komputerami, a rodzice drżą o ich bezpieczeństwo. Dla mnie to jest gigantyczne marnotrawstwo potencjału i publicznej infrastruktury. Gdyby w tych murach zorganizowano państwowe, rotacyjne dyżury opiekuńcze, miliony rodzin w Polsce odetchnęłyby z ulgą. Dzieci miałyby bezpieczne miejsce do zabawy ze znajomymi z podwórka, a my moglibyśmy spokojnie siedzieć w pracy, zamiast kombinować na siłę i brać urlopy na zmianę, przez co jako małżeństwo nie widzimy się prawie przez całe lato. Szkoła powinna wspierać rodzinę przez okrągły rok, a nie tylko wtedy, gdy kalendarz na to pozwala. Nauczyciele i tak mają labę, a mogliby dorobić Ciągle słyszymy o wielkim stresie nauczycieli, trudnej młodzieży i wypaleniu zawodowym. Tylko kto pomyśli o resetowaniu zmęczenia matek, które pracują w sklepach, na produkcji czy w biurach przez okrągły rok w pełnym wymiarze godzin? My mamy do dyspozycji marne dwadzieścia sześć dni urlopu na cały rok, z czego większość i tak …

dyzury-w-wakacje-2-1d5f89f.png
width: 1600
height: 1200

Pani zadała lekturę na wakacje. „Chyba upadła na głowę, żeby dziecko latem ślęczało nad książką”
type: item
date: 2026-06-21T11:33:23.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: lektury
subject: nauczyciel
description: Mój ośmioletni Wiktor kończy właśnie pierwszą klasę i oboje z mężem cieszyliśmy się na myśl o nadchodzących dwóch miesiącach całkowitej beztroski, biegania po podwórku i odpoczynku od porannego wstawania. Niestety nasza radość została brutalnie zepsuta przez wychowawczynię, która na sam koniec szkoły rozdała kartki z zadaniami i zapowiedziała, że w wakacje dzieci mają obowiązkowo przeczytać całą książkę pod tytułem „Dzieci z Bullerbyn”.
encoded: Kiedy to usłyszałam, aż mną zatrzęsło i pomyślałam sobie, że ta pani chyba upadła na głowę, żeby małe dziecko latem ślęczało nad grubą książką, zamiast łapać słońce i regenerować siły. Chcę za pośrednictwem Państwa portalu powiedzieć wszystkim nauczycielom głośno i wyraźnie: wakacje są od odpoczywania, a nie od realizowania podstawy programowej i nadrabiania zaległości, które szkoła powinna przerobić w trakcie roku szkolnego. Szkolne obowiązki w lipcu i sierpniu czyli zabieranie dzieciństwa Rozumiem doskonale, że czytanie jest ważne i rozwija wyobraźnię, ale zmuszanie ośmiolatka do ślęczenia nad lekturą w trakcie upalnych, letnich dni to najprostsza droga do tego, by na zawsze zniechęcić go do jakichkolwiek książek. Moje dziecko przez całe dziesięć miesięcy ciężko pracowało, uczyło się pisać, liczyć i przystosowywało się do nowych, trudnych obowiązków szkolnych po wyjściu z przedszkola. Teraz, gdy nadchodzi lipiec i czas zasłużonego resetu, nauczycielka funduje nam rygor i przymusową naukę, bo przecież książka sama się nie przeczyta. Dla mnie to jest absolutne niedopełnienie obowiązków ze strony placówki, która woli przerzucić ciężar edukacji na rodziców podczas ich urlopów, niż zorganizować czas na lekcjach. Nie mam zamiaru tolerować sytuacji, w której moje plany urlopowe i wyjazdy mają być podporządkowane sprawdzaniu, ile stron Wiktor dzisiaj przeczytał i czy pamięta imiona bohaterów. Wakacje to święty czas każdego dziecka i nikt, nawet najbardziej ambitna wychowawczyni, nie ma prawa wchodzić z butami w naszą rodzinną przestrzeń i dyktować nam, jak mój syn ma spędzać wolne popołudnia. „Dzieci z Bullerbyn” na plaży to absolutna bzdura i męczarnia Naprawdę śmieszy mnie argument nauczycielki, która z uśmiechem stwierdziła, że to lekka i przyjemna opowieść, idealna do czytania na kocyku w parku czy podczas podróży pociągiem. To jest bolesna bzdura, którą opowiadają ludzie niebędący rodzicami żywiołowych ośmiolatków, chcących w lecie robić wszystko, tylko nie siedzieć …

lektura-na-wakacje-c8893ea.png
width: 1600
height: 1200

Nauczyciele powinni dyżurować w szkołach w lipcu i sierpniu? „Rodzicom należy się trochę oddechu”
type: item
date: 2026-06-19T11:33:02.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: nauczyciel
subject: szkoła podstawowa
description: Jako zwykli, pracujący na etacie ludzie mamy do dyspozycji zaledwie po dwadzieścia kilka dni urlopu w roku, a szkoła bezczelnie zamyka się na cztery spusty na bite dwa miesiące, zostawiając nas całkowicie na lodzie.
encoded: Droga Redakcjo! Piszę do Państwa, bo czerwiec zaraz dobiegnie końca, a we mnie po prostu wszystko aż chodzi ze stresu na samą myśl o nadchodzących wakacjach. Moje dzieci, ośmioletni rozrabiaka i dziesięcioletnia córka, lada moment usłyszą ostatni dzwonek, a dla mnie i mojego męża zacznie się regularna walka o przetrwanie i logistyczny maraton, który wykończy nas psychicznie oraz finansowo. Chcę za pośrednictwem Państwa portalu zadać publicznie jedno, niezwykle ważne pytanie: czy nauczyciele nie powinni dyżurować w szkołach w lipcu i sierpniu, zapewniając dzieciakom mądrą opiekę świetlicową? Uważam, że pracującym rodzicom należy się trochę oddechu i stabilizacji, zamiast wiecznego kombinowania, z kim zostawić dzieci, żeby nie stracić roboty. Wakacje w szkole a rzeczywistość pracujących na etacie rodziców Dla każdego przeciętnego rodzica w tym kraju okres letni to nie jest żaden czas sielanki i radosnego łapania słońca, tylko potężny kryzys organizacyjny. Muszę stawać na rzęsach, żebrać w pracy o wolne, brać urlopy na zmianę z mężem, przez co od trzech lat nie spędziliśmy ani jednego wspólnego wolnego dnia jako małżeństwo, bo wiecznie mijamy się w drzwiach jak jacyś strażnicy na zmianie. Gdyby w szkołach podstawowych wprowadzono rotacyjne dyżury opiekuńcze w lipcu i sierpniu, cała ta logistyczna katorga odeszłaby w niepamięć, a my moglibyśmy normalnie, spokojnie chodzić do pracy bez wiecznego poczucia winy. Szkoła dysponuje przecież ogromnymi budynkami, bezpiecznymi boiskami, salami gimnastycznymi i świetlicami, które przez dwa najpiękniejsze miesiące w roku stoją całkowicie puste, zamiast służyć lokalnej społeczności. To jest dla mnie kompletne marnotrawstwo publicznej infrastruktury i brak jakiejkolwiek empatii dla rodziców. Nikt przecież nie da pracownikowi wolnego na całe lato, bo dzieciaki mają akurat przerwę. Dwa miesiące wolnego nauczycieli okiem wściekłej i zagonionej matki Wszędzie słyszę narrację o tym, jak bardzo są wypaleni zawodowo, zmęczeni sprawdzaniem …

nauczycielka-21-ffc44b2.png
width: 1600
height: 1200

Tacy nauczyciele nie powinni uczyć w szkole. Matka: „SMS o 22 mnie załamał. Czy ona nie ma co robić?”
type: item
date: 2026-06-19T06:12:15.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: nauczyciel
subject: szkoła
description: Nie mogłam zmrużyć oka ze złości, zastanawiając się, czy ta kobieta naprawdę nie ma co robić ze swoim życiem prywatnym, tylko nękać zmęczonych rodziców po nocach. Tacy nauczyciele moim zdaniem w ogóle nie powinni uczyć w szkole, bo kompletnie nie szanują cudzych granic i zachowują się, jakby było im wolno absolutnie wszystko.
encoded: Droga Redakcjo mamotoja.pl! Mój dziesięcioletni syn chodzi do czwartej klasy i do tej pory jakoś dawaliśmy radę z tym całym szkolnym kieratem, chociaż łatwo nie jest. Jednak to, co wydarzyło się wczoraj wieczorem, po prostu rozłożyło mnie na łopatki i sprawiło, że straciłam resztki szacunku do jego wychowawczyni. Wyobraźcie sobie sytuację: dom ogarnięty, młody od dawna śpi, ja zmęczona po całym dniu wreszcie leżę w łóżku i próbuję złapać chwilę oddechu. Nagle, dokładnie o godzinie dwudziestej drugiej, mój telefon na szafce nocnej zaczyna wibrować jak szalony, budząc przy okazji mojego męża. Zszokowana łapię za komórkę, myśląc, że stało się coś złego, a na ekranie wyświetla się długi, urzędowy SMS od pani od matematyki. SMS o 22, czyli brak szacunku dla czasu prywatnego rodziców Wiadomość, którą dostałam od pani w środku nocy, brzmiała dokładnie tak: „Przypominam, że jutro mija ostateczny termin oddania projektów z geometrii i brak pracy będzie skutkował oceną niedostateczną bez możliwości poprawy, proszę przypilnować syna”. Kiedy to przeczytałam, poczułam, jak mi ciśnienie skacze. Fakt, jeszcze nie wszystkie oceny na koniec roku są wystawione, no ale bez przesady! Ludzie święci, czy ona naprawdę urwała się z choinki, żeby wysyłać takie ponaglenia w porze, kiedy normalni ludzie śpią lub odpoczywają po ciężkim dniu? Przecież to jest jawne wchodzenie z butami w czyjeś życie prywatne i traktowanie rodziców jak podwładnych na zawołanie, którzy mają na baczność meldować się na każde piknięcie telefonu. Mój syn projekt zrobił i spakował do plecaka już po południu, więc ten nocny straszak był nam niepotrzebny. Nauczycielka wysyła wiadomości po nocach i udaje wielką troskę Najbardziej wkurza mnie fakt, że tacy pedagodzy zawsze próbują się zasłaniać troską o dobrostan ucznia i jego wyniki w nauce. Gdy dzisiaj rano odpisałam jej krótko, że godzina dwudziesta druga to nie jest pora na służbowe komunikaty, ona bezczelnie mi odparła, że przecież chciała dobrze i przypomniała mi o…

sms-od-nauczycielki-cadb6f3.png
width: 1600
height: 1200

„W czerwcu nauczyciele powinni dorabiać w świetlicach. Zaraz i tak mają 2 miesiące laby”
type: item
date: 2026-06-18T11:33:41.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: nauczyciel
subject: szkoła podstawowa
description: Szanowna Redakcjo! Mamy połowę czerwca, oficjalne zakończenie roku szkolnego dopiero za chwilę, a w placówce mojego Kuby panuje już absolutna, bezczelna samowolka. Oceny zostały wystawione na początku miesiąca i od tamtego momentu regularne lekcje praktycznie przestały istnieć, a dzieciaki zamiast nauki mają non stop puszczane bajki z rzutnika albo są odsyłane do domów.
encoded: Ja i mąż harujemy na pełnych etatach w korporacji, nie mamy na miejscu żadnych babć do pomocy, a szkoła bezczelnie wysyła nam komunikaty w Librusie z prośbami, żeby w miarę możliwości odbierać dzieci zaraz po obiedzie, bo lekcji już nie ma. No po prostu cyrk na kółkach i totalna kpina z pracujących ludzi, którzy płacą podatki i oczekują, że szkoła publiczna będzie realizować swoje zadania opiekuńcze do ostatniego dzwonka. Moim zdaniem w czerwcu nauczyciele powinni dorabiać w świetlicach i normalnie zajmować się naszymi dziećmi, a nie zbijać bąki na radach pedagogicznych, skoro zaraz i tak mają dwa miesiące totalnej laby, o której zwykły śmiertelnik może tylko pomarzyć. Kryzys w szkołach przed wakacjami, czyli czerwcowy horror pracujących rodziców Dla mnie i dla wielu innych matek z klasy Kuby czerwiec to jest co roku najgorszy, najbardziej uciążliwy logistycznie miesiąc w całym kalendarzu, który wykańcza nas psychicznie i finansowo. Oczywiście oprócz samych wakacji. Muszę stawać na rzęsach, brać urlopy na zmianę z mężem albo błagać szefa o pracę zdalną, bo paniom w szkole nie chce się już prowadzić normalnych zajęć dydaktycznych, skoro program rzekomo został zrealizowany. Dzieciaki snują się po korytarzach, nudzą się jak mopsy, a w świetlicy panuje taki tłok i wrzask, że mój syn wraca do domu z potwornym bólem głowy i jest skrajnie przebodźcowany. To jest absolutne niedopełnienie podstawowych obowiązków ze strony dyrekcji i kadry, która uważa, że od czerwca można już całkowicie zamknąć system i mentalnie przejść na tryb urlopowy. Płacimy za ten cały szkolny kierat swoimi podatkami i mamy pełne prawo wymagać, by opieka nad najmłodszymi uczniami funkcjonowała na sto procent. Wolny czas nauczycieli a brak opieki nad dziećmi w świetlicy Najbardziej wkurza mnie to święte oburzenie środowiska nauczycielskiego, kiedy ktokolwiek wspomni o ich licznych przywilejach, wolnych wakacjach i urlopach w ferie czy święta. Słyszę ciągle narrację o tym, jak bardzo są przemęczeni, wypa…

nauczycielka-20-bc7222c.png
width: 1600
height: 1200

„Zużyci” nauczyciele nie dają już rady: 72 proc. myśli o odejściu z zawodu. Nie będzie miał kto uczyć?
type: item
date: 2026-06-18T07:15:22.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauczyciel
subject: stres
description: Stres nauczycieli osiąga poziom, którego nie da się ignorować. Badanie zlecone przez ZNP i zrealizowane przez badaczki z Uniwersytetu Warszawskiego pokazuje, że jeśli nic się nie zmieni, wkrótce nie będzie miał kto uczyć naszych dzieci, bo wypaleni pedagodzy po prostu odejdą z zawodu.
encoded: W Warszawie, w siedzibie Związku Nauczycielstwa Polskiego, przedstawiono wyniki ogólnopolskiego badania o stresie w zawodzie nauczyciela. Zespół badaczek z Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego zebrał dane od lutego do kwietnia 2026 r. wśród 1748 nauczycieli z 200 placówek. Liczby są niepokojące: wielu pedagogów jest na skraju wyczerpania, a zmęczenie zaczyna się jeszcze zanim padnie pierwszy dzwonek. Zmęczenie zaczyna się przed wyjściem z domu W badaniu połowa nauczycieli wskazała wysoki lub bardzo wysoki poziom skumulowanego stresu. Jednocześnie tylko 18 proc. deklaruje niski poziom obciążenia. To ważny sygnał także dla rodziców: kiedy dorosły w szkole funkcjonuje w stałym napięciu, trudniej mu utrzymać spokój, cierpliwość i energię potrzebną w klasie czy w przedszkolu. Do tego dochodzi codzienna fizjologia przeciążenia. Aż 82 proc. ankietowanych przyznało, że czuje zmęczenie jeszcze przed wyjściem do pracy. 85 proc. potrzebuje więcej czasu, by się zrelaksować i wrócić do lepszego samopoczucia. Po zakończeniu dnia 64 proc. zazwyczaj czuje się wyczerpanych i „zużytych”. To nie są pojedyncze gorsze tygodnie, tylko obraz zawodu, który coraz częściej kosztuje zdrowie. Bezsenność, ból ciała i brak energii Stres zawodowy objawia się również somatycznie. Aż 60 proc. nauczycieli zgłasza silne objawy, takie jak bezsenność, przewlekłe bóle czy wyczerpanie. Wśród konkretnych problemów pojawiają się: bóle głowy (39 proc.), kłopoty ze snem (42 proc.) i bóle pleców (44 proc.). Najczęściej wskazywanym sygnałem jest jednak spadek energii i chroniczne zmęczenie: 64 proc. badanych. Dla wielu rodzin to może brzmieć znajomo: nauczyciel, który nie ma kiedy odetchnąć, bywa mniej dostępny, szybciej się męczy, trudniej mu wchodzić w spokojny dialog. W badaniu mocno podkreślono, że problem nie sprowadza się do indywidualnej „odporności”, bo kluczowe obciążenia mają charakter przewlekły i systemowy. Niepewność, która uderza w szkoły i w rodziny Najbardziej niepokojąco brzmią d…

wypalenie-zawodowe-wsrod-nauczycieli-d52e88a.jpg
width: 1600
height: 1200