Nauka chodzenia, małej motoryki i świetna zabawa. A wszystko to dzięki jednemu sprzętowi
Jednym z najbardziej wyczekiwanych kamieni milowych w rozwoju dziecka jest niewątpliwie początek chodzenia. Nie należy tego momentu przyspieszać, ale warto zadbać o jakość pierwszych kroczków. Pomoże w tym dobry pchacz. A jeśli przy okazji spełnia też inne funkcje? Tym lepiej! Taki właśnie jest Little Smoby Chodzik 3w1, który przetestowała 14-miesięczna córka naszej redaktorki, Hani.
Gdy dziecko odrywa ręce od mebli i stawia pierwsze, nieśmiałe i chybotliwe kroki, jego rodziców przepełnia duma. Oto ich maleństwo przestaje być czworakującym bobasem i staje się coraz bardziej niezależne i „dorosłe”. Z drugiej strony, w ich głowie zamieszkuje wtedy jeszcze większy strach – dziecko jest od tej chwili bardziej narażone na upadki i urazy. Są one nieodłącznym i cennym elementem rozwoju motorycznego małego człowieka, ale dla rodzica to nadal spory stres. Co zrobić, aby go sobie choć w pewnym stopniu oszczędzić, a przy okazji mądrze wesprzeć dziecko w nauce chodzenia, ale go w tym nie wyręczać? Odpowiedzią jest solidny i bezpieczny pchacz. Nina, córka naszej redaktorki Hani, dostała do przetestowania Little Smoby Chodzik 3w1. Czy spełnił on jej – a raczej jej mamy – oczekiwania? Oddajmy głos Hani. Pierwsze kroki bez obaw o upadki Moja Nina skończyła niedawno 14 miesięcy. Od prawie czterech chodzi przy meblach, ale dopiero niedawno odważyła się na postawienie pierwszych samodzielnych kroczków. Duma i ekscytacja mieszają się u mnie z lekką obawą. Nie chcę jednak cały czas za nią biegać i powtarzać „uważaj!” lub „ostrożnie!”. Od dawna kusiło mnie, żeby kupić jakąś „pomoc naukową”, która ośmieli Ninkę, ale nie będzie na siłę przyspieszała żadnych procesów. Gdy więc nadarzyła się okazja, żeby przetestować sprzęt znanej i renomowanej marki, bez wahania z niej skorzystałam. Szczególnie że Little Smoby Chodzik 3w1 nie jest tylko pchaczem, ale też tablicą interaktywną i wózkiem dla lalek. Trudno wyobrazić sobie lepsze dla dziecka połączenie. Nieoceniona pomoc przy pierwszych krokach Zacznijmy od podstawowej funkcji tego produktu, czyli pchacza. Ninki w ogóle nie trzeba było namawiać do wypróbowania nowej „zabawki”. To między innymi zasługa ergonomicznej, łatwej do chwycenia rączki. Córka złapała ją i ruszyła przed siebie. Na szczęście chodzik nie pozwala jej za bardzo się rozpędzić, więc ryzyko upadku jest niewielkie. Dzięki czterem stabilnym kółkom bardzo łatwo się prowadzi. Jest niezwykle lekki i zwrotny. Ninka jeszcze nie umie sama zmieniać kierunku jazdy, ale wiem, że z tym pchaczem to już niedaleka przyszłość. Jej samodzielne kroczki są na razie chwiejne, a dzięki chodzikowi czuje się dużo pewniej. Teraz niemal śmiga pod domu. Widać, że sprawia jej to ogromną radość. Zauważyłam też, że coraz śmielej chodzi sama, co na pewno w dużej mierze jest zasługą tego chodzika. Zabawa i nauka w jednym Po zablokowaniu kółek, pchacz staje się świetną zabawką edukacyjną. Przy module interaktywnym córka potrafi siedzieć (i stać) godzinami. Można go też łatwo wyjąć ze stelaża i nosić ze sobą trzymając za specjalny uchwyt. Ulubionym zajęciem Niny jest zdecydowanie wkładanie kolorowych klocków do sortera, ale uwielbia też otwieranie i zamykanie drzwiczek, za którymi znajduje się mała skrytka, przekręcanie obrotowych oczu, dzięki którym moduł wygląda jak śmieszny ludzik, oraz bawienie się lustrzanym motylkiem. Kwiatek do obracania, biedronka do przesuwania i klakson czekają na swoją kolej, bo wymagają troszkę więcej siły i bardziej zaawansowanych umiejętności manualnych. Wszystkie te elementy są świetnym ćwiczeniem małej motoryki i koordynacji ręka-oko, stymulują zmysły oraz rozwijają myślenie przyczynowo-skutkowe. Ninka trenuje na tej tablicy interaktywnej precyzyjne chwytanie przedmiotów, obracanie ich w dobrą stronę oraz dopasowywanie do siebie kształtów i kolorów. Gada w tym czasie do siebie, radośnie popiskuje i szeroko się uśmiecha. Widać, że ma przy tym naprawdę mnóstwo frajdy. Spacer z lalką po salonie To nie koniec funkcji Little Smoby Chodzika 3w1. Po wyjęciu modułu, pchacz zamienia się w zabawkowy wózek! Ninka uwielbia wozić nim swoją lalkę lub maskotki. Pewnie podoba jej się, że to w końcu nie ona musi siedzieć w spacerówce i że jest już taka „dorosła”, że to ona wreszcie kogoś wozi. Taki wózek to też nauka odpowiedzialności i troski o drugiego człowieka – Ninka wie, że jeśli lalka z niego wypadnie, to trzeba ją podnieść i włożyć z powrotem. Na razie nie ma pogody na wyjścia z nim w plener, ale kto wie – może gdy nadejdzie wiosna i lato, Ninka pójdzie ze swoją lalką na spacer do parku. Wygląd jest ważny Little Smoby Chodzik 3w1 przekonał mnie do siebie nie tylko wielofunkcyjnością, ale też niezwykle przyjemnym designem. Bardzo podobają mi się jego kolory (nie jaskrawe, ale wystarczająco żywe, aby zainteresować i skupić uwagę małego człowieka), zaokrąglony i bezpieczny dla malucha kształt oraz kompaktowy rozmiar, dzięki któremu pchacz można łatwo schować. Patrząc na reakcje Ninki, sądzę, że ma ona podobne zdanie. Myślę, że będzie towarzyszył jej jeszcze przez długi czas, szczególnie że wygląda na bardzo solidną konstrukcję. Little Smoby Chodzik 3w1 to nie tylko wsparcie rozwoju mojego dziecka, ale też rewelacyjna zabawa! Łączy w sobie przyjemne z pożytecznym. Czy można chcieć czegoś więcej od zabawki? Materiał promocyjny marki Smoby
Chodzik dla dziecka – dlaczego lepiej go nie używać?
Chodziki dla dzieci nie są dobrym rozwiązaniem. Choć ułatwiają życie rodzicom, to samym maluchom mogą poważnie zaszkodzić. Chodzi zarówno o bezpieczeństwo, jak i rozwój dziecka. Pchacze są tylko nieco lepsze. Sprawdź, dlaczego te sprzęty nie cieszą się dobrą opinią specjalistów.
Chodziki dla dzieci jeszcze do niedawna były sprzętem często kupowanym przez rodziców. Kiedy dziecko uczyło się chodzić, dorośli wkładali je do chodzika i przez chwilę mogli odpocząć od ciągłego prowadzenia malucha za rękę. Wierzono, że chodzik pomaga dziecku w nauce chodzenia. Fakty okazały się zupełnie inne. Klasyczne chodziki nie tylko nie pomagają w stawianiu pierwszych kroków, ale również są przyczyną wielu kontuzji i urazów, mogą zaburzyć prawidłowy rozwój fizyczny dziecka. Czy zatem dziecko w ogóle nie powinno z nich korzystać? Czy istnieje bezpieczny chodzik dla dziecka? Spis treści: Chodzik dla dziecka a nauka chodzenia Dlaczego chodziki dla dzieci są niebezpieczne Co zamiast chodzika? Bezpieczny chodzik dla dziecka nie istnieje, ale... Chodzik dla dziecka a nauka chodzenia Zwykły chodzik nie tylko nie ułatwia nauki chodzenia, ale ją utrudnia. I nie chodzi tylko o to, że chodziki dość często przyczyniają się do wypadków i kontuzji. Specjaliści od lat odradzają rodzicom zakup chodzików ze względu na to, że zamiast stymulować rozwój dziecka, działają dokładnie na odwrót. Dziecko umieszczone w chodziku: nieprawidłowo obciąża stopy, bo uczy się odpychać od podłoża palcami, nieprawidłowo ustawia miednicę, a przez to również kręgosłup, nie uczy się samodzielnego utrzymywania równowagi, bo nie musi o to dbać (chodzik robi to za nie), źle ocenia odległości, nie trenuje odpowiednich mięśni potrzebnych do chodzenia, przez co samodzielne chodzenie, a wcześniej także raczkowanie, ulega opóźnieniu, nie wie, jak radzić sobie w razie upadku. – Odradzam używanie chodzików, bo nie stymulują rozwoju dziecka – mówi Bożena Cieślak-Osik, położna, psycholog ze Szpitala Klinicznego WUM w Warszawie. – Chodzik nie jest potrzebny i zbyt wcześnie wymusza pionową postawę, co może być niekorzystne dla kręgosłupa. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/nauka-chodzenia-9-rad-na-problemy-gdy-dziecko-zaczyna-chodzic-5867-r1/">Kiedy dziecko zaczyna chodzić, cały jego ciężar ciała spoczywa na stopach. Tymczasem w chodziku ciężar ciała opiera się na pośladkach malucha. To sprawia, że cały aparat ruchu malucha nie pracuje tak, jak powinien w czasie chodu. To może sprzyjać powstawaniu wad postawy i nieprawidłowego wzorca chodu. Dlaczego chodziki dla dzieci są niebezpieczne? Używanie chodzika to częsta przyczyna domowych wypadków. Badania prowadzone nad chodzikami w latach 1990-2014 wykazały ponad 230 tys. przypadków urazów u dzieci poniżej 15. miesiąca życia. Do wypadków dochodziło mimo wyraźnych ostrzeżeń na opakowaniach oraz materiałów wyjaśniających niebezpieczeństwa związane z nieprawidłowym używaniem chodzików. Przez 24 lata do lekarzy trafiło 230 676 dzieci z urazami, wśród których aż 90 procent dotyczyło głowy i szyi. Najczęściej były to zadrapania tkanki miękkiej, wstrząśnienia i uszkodzenia głowy. Większość wypadków w statystykach stanowiły upadki ze schodów. Badania wykazały też, że 59 proc. rodzin, w których dzieci doznały urazów dzieci w wyniku stosowania chodzików, wiedziało o zagrożeniach przed wypadkiem. Jednak około 32 proc. rodziców stwierdzało, że po wydarzeniu nie pozbyło się urządzenia i dziecko dalej z niego korzystało. Te fatalne statystyki doprowadziły do modyfikacji w konstrukcji chodzików, tak aby zwiększyć bezpieczeństwo ich użytkowania. Już w 1997 roku wprowadzono standard bezpieczeństwa, nakazujący projektowanie chodzików tak, aby były szersze niż ościeżnice drzwi lub aby posiadały mechanizmy zatrzymujące, gdy jedno z kółek spadnie z jakiejkolwiek krawędzi. Zmiany te przyniosły efekty, liczba wypadków spadła w USA z ponad 20 tysięcy w 1990 roku do około 2 tysięcy w 2014 roku. Najbardziej, bo aż o 91 proc. spadła liczba obrażeń związanych z upadkiem ze schodów. W 2010 roku wprowadzono dodatkowo obowiązkowe spowalniacze. Dzięki temu zanotowano kolejny spadek wszystkich urazów związanych z chodzikami o 22 proc. Ale nawet mimo tego, ze konstrukcja chodzików została zmieniona, by stały się bardziej bezpieczne, musimy pamiętać, że nadal negatywnie wpływają na rozwój dzieci, opóźniając wykształcanie przez nie odpowiednich zdolności motorycznych. Stanowisko Unii Europejskiej w sprawie chodzików dla dzieci Urazów spowodowanych użytkowaniem przez dziecko chodzików nie brakuje również w Europie. Najczęściej są to upadki ze schodów lub przewrócenie się dziecka po zahaczeniu o dywan. W 2009 roku Unia Europejska opublikowała normę bezpieczeństwa dla tego sprzętu. Każdy chodzik powinien mieć dołączoną do opakowania informację, że: nie jest przeznaczony do nauki chodzenia, może zaburzać naturalny rozwój, nie jest przeznaczony dla niemowląt, które nie potrafią samodzielnie siedzieć, o wadze dziecka, od której może z niego korzystać. Co zamiast chodzika? Zdaniem specjalistów: nic! Najlepszym rozwiązaniem w nauce chodzenia jest cierpliwość rodziców i zapewnienie dziecku bezpieczeństwa bez podsuwania mu „ułatwiaczy” chodzenia. A co z pchaczem? Pchacz to zabawka na kółkach, którą maluch popycha przed sobą. Najważniejsze, że z chodzika pchacza dziecko korzysta z własnej woli (nie jest do niego wkładane) i dopiero wtedy, gdy naprawdę jest do tego rozwojowo gotowe. Maluch może się na niej nieco wesprzeć, jednak musi także odpowiednio napiąć mięśnie i utrzymać równowagę. Jednak niektóre dzieci przy pchaczu zaczynają nieprawidłowo stawiać stopy, co może utrudnić im wykształcenie prawidłowego wzorca chodu. Nauka chodzenia z pomocą pchacza wymaga jednak od rodziców sporo uwagi, bo pchacze nie mają zabezpieczeń przed upadkiem, ale za to dzięki temu dziecko uczy się prawidłowo upadać i samodzielnie się podnosić. View Burdaffi on the source website Bezpieczny chodzik dla dziecka nie istnieje, ale... Bezpieczny chodzik dla dziecka nie istnieje. Kropka. Trudno bowiem uznać, że coś, co utrudnia rozwój ruchowy dziecka, jest dla niego bezpieczne. Jeśli mimo wszystko zdecydujesz się na używanie klasycznego chodzika, pamiętaj: ograniczaj czas przebywania dziecka w chodziku do minimum – maluch musi bawić się na podłodze, odkrywać otoczenie, ćwiczyć nowe umiejętności, odstaw chodzik zaraz po tym, gdy dziecko nauczy się samodzielnie poruszać – raczkować, czołgać się, nigdy nie zostawiaj dziecka w chodziku samego. Przeczytaj też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/nauka-chodzenia-jak-wspomoc-rozwoj-dziecka-4297-r1/">Pierwsze kroki dziecka: jak wyglądają i kiedy dziecko samodzielnie stawia pierwsze kroki? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zakupy/dlaczego-nie-warto-oszczedzac-na-butach-dla-dziecka-18610-r1/">Pierwsze buty dla dziecka – jakie powinny być, żeby nie deformowały stóp? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/kiedy-dziecko-siada-raczkuje-chodzi-38423-r1/">Kiedy dziecko siada, raczkuje, chodzi? Kamienie milowe rozwoju ruchowego
38. tydzień życia niemowlaka: dziecko stoi, robi miny, mówi „nie”. Co może niepokoić?
Twoje dziecko w 38. tygodniu jest coraz sprawniejsze fizycznie, udaje mu się utrzymać równowagę, próbuje samodzielnie wstawać. Jak wspierać je w rozwoju i jakie zabawy wybierać, by dać mu odpowiednią stymulację? Dowiedz się więcej o rozwoju dziecka w 9. miesiącu życia.
Spis treści: Rozwój niemowlaka w 38. tygodniu Jak wspomagać rozwój niemowlaka? Pielęgnacja i zdrowie niemowlaka Dieta niemowlaka Co może niepokoić? Rozwój niemowlaka w 38. tygodniu 38-tygodniowe dziecko rozstawia szeroko nóżki i kręci pupą, jak młody Elvis Presley. Maluch wygląda dosyć nieporadnie? Tylko w ten sposób może znaleźć własny środek ciężkości. Takie wygibasy mogą cię rozbawić, ale bij brawo i powiedz dziecku, jaka jesteś z niego dumna. Co nowego w rozwoju fizycznym? Pierwsze nieporadne próby wstawania to ćwiczenia niezbędne w nauce chodzenia. 38-tygodniowe dziecko może korzystać z podparcia twoich rąk albo mebli czy szczebelków łóżeczka. Najpewniej podejmie także pierwsze samodzielne próby, ale będzie to zaledwie kilka sekund, dlatego bądź czujna. Samodzielne stanie to ciężka praca, jednak na tyle ciekawa, że dziecko się łatwo nie zniechęci. Nie zdziw się też, jeśli twoje stojące dziecko zacznie płakać. Po prostu zmęczyło się, a nie wie jeszcze, jak wrócić do poprzedniej pozycji. Niemowlak wcale nie jest zainteresowany wstawaniem? Nie martw się. Niektóre dzieci zaczynają to robić dopiero około 10-11 miesiąca. Co potrafi dziecko? Twój mały indywidualista staje się coraz bardziej świadomy swojej osoby jako odrębnej jednostki. Dziecko zaczyna robić rzeczy celowo, a na dodatek potrafi myśleć dedukcyjnie. Co jeszcze potrafi: sprawiać sobie przyjemność; dzielić świat według kategorii, grup; rozpoznawać kształty; mówić „nie”, gdy się na coś nie zgadza; przytulać i pocieszać zabawki; zaczyna rozumieć zależności przyczynowo-skutkowe; kojarzy znane przedmioty i odróżnia je od nowych rzeczy; zaczyna mieć poczucie humoru; robi miny do własnego odbicia w lustrze. Jak wspomagać rozwój niemowlaka? Powinnaś poczuć ulgę. Minął kolejny skok rozwojowy. Powinnaś również zauważyć dużą różnicę w zachowaniu malucha. Maluch, który przez ostatnie tygodnie bardzo potrzebował twojej uwagi, teraz będzie chciał więcej swobody. 38. tydzień to idealny czas na wprowadzenie nowych zabaw. Ćwiczenia i zabawy z niemowlakiem Wyznaczaj dziecku proste zadania do rozwiązania. Możesz np. schować ulubioną zabawkę pod kocyk czy umieścić ją za innymi. Niech maluch uczy się rozwiązywać problemy. Warto wiedzieć, że 38-tygodniowe dziecko potrafi przywołać wydarzenia z przeszłości. Kiedy ktoś w jego otoczeniu będzie bawił się zabawką w niekonwencjonalny sposób, następnego dnia dziecko może go naśladować. Pomóż więc dziecku ćwiczyć pamięć. Możesz np. pokazać mu nowy sposób zabawy klockami czy piłką. Potem schowaj je i wyciągnij po kilku godzinach. Zabezpiecz przestrzeń, np. zabezpiecz rogi mebli. Jeśli maluch podejmuje próby samodzielnego stania, możesz dać mu do ręki zabawkę. Będzie myślało np. o misiu, a nie o tym, jak ciężko jest stać samodzielnie. Zabawki edukacyjne Zabawki, które w tym wieku powinno mieć twoje dziecko: sorter – to pojemnik z otworami o różnych kształtach, do których trzeba dopasować klocki. Dziecko ćwiczy koncentracje i precyzję; piłka – maluch, które już stabilnie siedzi, mogą z powodzeniem ćwiczyć łapanie i turlanie piłki; zabawki dźwiękowe – zabawki lub książeczki, które po naciśnięciu wydają ciekawe odgłosy np. zwierząt, zainteresują 9-miesięczne dziecko; książeczki – idealne się sprawdzą na każdym etapie rozwoju, dla 9-miesięcznego dziecka wybieraj te obrazkowe. Pokazuj i nazywaj przedmioty i zwierzęta, możesz to robić, używając paluszka dziecka. Im bardziej realistyczne będą obrazki, tym lepiej. Po jakimś czasie warto go zapytać, np. gdzie jest kot? View Burdaffi on the source website Zajęcia dla niemowląt Fantastyczną opcją dla maluszka w tym wieku będą zajęcia z sensoplastyki. Najprościej mówiąc, są to zajęcia plastyczne, w których biorą udział wszystkie zmysły (nawet smak). To coś dla małego odkrywcy! Wszystko dookoła jest brudne i tak właśnie ma być. W ten sposób uwalnia się naturalna ekspresja twórcza. Dziecko ma okazję obserwować, jak zmienia się struktura i właściwości różnych materiałów, np. suchy i sypki zmienia się w mokry i kleisty. Maluszki w ten sposób kształtują także swoje zdolności manualne. Pielęgnacja i zdrowie niemowlaka Zadbaj o włosy Nieważne czy chodzi o kilka włosków, czy bujną czuprynę. Możesz do mycia główki używać szamponu. Ogranicz się do mycia głowy 2 razy w tygodniu. Pamiętaj również o szczotkowaniu. Dla gęstych długich włosów idealny będzie grzebień z szeroko rozstawionymi zębami. Jeśli nie ma zbyt dużo włosków, może wystarczyć miękka szczotka dla niemowląt lub taka z plastikowymi końcówkami. Odparzona pupa Rozszerzanie diety wiąże się ze zmianą zawartości pieluszki. Może się okazać, że pupa twojego maluszka będzie wymagała trochę więcej uwagi. Wrażliwa skóra może się teraz częściej odparzać. Stan skóry powinien się poprawić po kilku dniach nasilonych zabiegów pielęgnacyjnych. Zwróć uwagę na konsystencję stolca. Szklista kupka może świadczyć o nietolerancji na składnik, który wprowadziłaś ostatnio do diety. Warto to skonsultować z lekarzem. Szczepienia Pewnie maluszek ma już za sobą trzecią dawkę szczepionki przeciw WZW B (podaje się ją w 7. miesiącu życia). Na kolejne szczepienia poczekacie jeszcze kilka miesięcy. Zgodnie z kalendarzem szczepień między 13. a 14. miesiącem trzeba zaszczepić dziecko przeciwko: odrze, śwince, różyczce (MMR – pierwsza dawka) pneumokokom (trzecia dawka), W najbliższym czasie (po 1. roku życia) warto rozważyć też szczepienia zalecane, czyli nieobowiązkowe przeciw: ospie wietrznej, meningokokom WZW A. Dieta niemowlaka 9. miesiąc życia dziecka to kolejny etap rozszerzania diety. Wciąż warto karmić piersią, ale można też wprowadzić dziecku sporo nowych smaków. Karmienie piersią – twoje mleko jest nadal bardzo ważnym składnikiem diety maluszka. Jeśli wróciłaś do pracy, pozwalaj dziecku ssać rano i wieczorem, a także w nocy. Karmienie butelką – możesz zauważyć, że dziecko nie chce już siedzieć w miejscu podczas posiłku. Podobnie jak mamy karmiące piersią, powinnaś ograniczyć bodźce. Warto także sprawdzić smoczek od butelki. Maluszek może być zniecierpliwiony, jeśli pokarm wypływa zbyt wolno. Wiele dzieci w tym wieku woli już mleko pić z kubeczka. Rozszerzanie diety niemowlaka – dziecko, którego menu jest bardzo monotonne, będzie mieć trudności z zaakceptowaniem nowych potraw. Koniecznie postaw na poznawanie nowych smaków. Wprowadzaj do diety także twarde pokarmy. Jeśli jeszcze nie znasz, może zainteresuje cię metoda BLW. View Ediplayer on the source website Co może cię niepokoić? Dziwny apetyt Dziecko nieustanie może mieć apetyt na jedną rzecz, np. banany, i odmawiać jedzenia czegokolwiek innego. Pamiętaj, że należy analizować jadłospis z całego tygodnia, a nie z danego dnia. Obserwuj bacznie malucha, szczególnie jeśli uparcie je niejadalne rzeczy, np. liże ścianę. Zachowanie takie zwykle świadczy o wzmożonym napięciu emocjonalnym. Dziecku może również brakować określonych substancji w organizmie dziecka. Należy to zgłosić pediatrze. Brak włosów Dzieci w tym wieku nie zawsze mają włosy (szczególnie te o jasnej karnacji). Nie martw się na zapas: łysinka to stan przejściowy. Nie oznacza to również, że dziecko będzie miało w przyszłości słabe włosy. Brak ząbków Wiele 9-miesięcznych dzieci ma tylko dziąsła. Choć przeciętnemu niemowlakowi pierwszy ząbek wychodzi około 7. miesiąca, to ząbkowanie może przebiegać i później. Zazwyczaj wynika to z uwarunkowań genetycznych i nie oznacza opóźnienia w rozwoju. Można się jednak spodziewać, że w związku z późniejszym wyżynaniem się zębów, zęby stałe wyrosną także później. Zęby mogą wyrzynać pojedynczo, parami lub nawet czwórkami. Więcej o 38. tygodniu: Pierwsze kroki - jak zadbać o bezpieczeństwo dziecka? Jak wybrać pchacz dla dziecka do nauki chodzenia? Alergia skórna – jak leczyć wysypkę Jaka woda jest najlepsza dla dziecka? Katar u niemowlaka a spacer: czy wychodzić na dwór, gdy dziecko ma katar?
Dziecko chodzi na palcach – to norma czy zaburzenie? [WIDEO]
Dlaczego dziecko chodzi na palcach? Przyczyn może być wiele – od niegroźnych po powody chorobowe, np. porażenie mózgowe lub obciążenia genetyczne. Chodzenie na palcach u dziecka wymaga konsultacji ze specjalistą, aby w razie potrzeby wdrożyć leczenie.
Chodzenie na palcach to najczęściej chwilowy etap nauki chodzenia. Jeżeli maluch do tej pory był zdrowy i dopiero stawia pierwsze kroki dziecka, ma prawo chodzić na palcach. Starsze dziecko (w drugiej połowie 2 roku życia lub starsze) już nie powinno stawiać w ten sposób stóp. Jeżeli to robi, czas zapisać je na konsultacje do specjalisty. Spis treści: Dziecko chodzi na palcach, co robić? Chodzenie na palcach u dzieci – przyczyny Jak oduczyć dziecko chodzenia na palcach: ćwiczenia Buty dla dzieci chodzących na palcach Dziecko chodzi na palcach, co robić? Jeśli dziecko dopiero uczy się chodzić, a chodzenie na palcach nie jest dominującym sposobem chodzenia, nie musisz się martwić. W takiej sytuacji warto trochę poczekać. Najprawdopodobniej wkrótce dziecko zacznie stawiać stopy normalnie. Dowodzą tego badania przeprowadzone na grupie 1401 szwedzkich dzieci w wieku 5,5 lat. Chód na palcach występował u 5 proc. dzieci z badanej grupy (dokładni u 63 dzieci). Z grupy 63 dzieci, którym zdarzało się chodzić na palcach: w wieku 5,5 roku, na palcach nadal chodziło 26 dzieci w 8. roku życia 6 z 26 dzieci przestało chodzić na palcach do 10 roku życia 79 proc. dzieci spontanicznie (bez terapii) zaprzestało chodzenia na palcach. Tylko u 4 z dzieci, które nadal chodziły na palcach, zdiagnozowano choroby neurorozwojowe, natomiast chód na palcach nie wpłynął u nich na powstanie skrócenia mięśnia trójgłowego łydki. Natomiast jeżeli dziecko cały czas chodzi na palcach, warto skonsultować się z lekarzem. Do specjalisty trzeba wybrać się, gdy na palcach chodzi dziecko: starsze niż 2 lata, z opóźnionym rozwojem psychomotorycznym, z problemami z koncentracją uwagi, z opóźnionym rozwojem mowy. Chodzenie na palcach u dzieci – przyczyny Jeżeli przyczyną nieprawidłowości w sposobie chodzenia u dziecka są problemy z aparatem ruchu, jest duża szansa na poprawę sposobu poruszania się. Często jednak potrzebna jest rehabilitacja, a także odpowiednie zaopatrzenie ortopedyczne. Dziecko może chodzić na palcach z powodu: skróconych ścięgien Achillesa (stopa końsko-szpotawa), hipotonii (obniżone napięcie mięśniowe), diparezji (obustronne porażenie, tzw. zespół baletnicy), choroby mięśni, np. choroba Duchenne’a (dystrofia mięśniowa), nieprawidłowej budowy kości, nadwrażliwości dotykowej podeszew stóp. Chodzenie na palcach a autyzm Choć u dzieci z autyzmem najczęściej aparat ruchu zbudowany jest prawidłowo, to czasami zdarza się, że dzieci te chodzą na palcach. Wynika to z nadwrażliwości albo zaburzeń integracji sensorycznej. Stawianie stóp na paluszkach sprawia, że mniejsza powierzchnia stopy ma kontakt z podłożem i mniej bodźców trafia do mózgu dziecka. Takie ograniczanie bodźców może dotyczyć nie tylko stóp, ale również rąk lub całego ciała – dziecko nie lubi być dotykane, przytulane. Najczęściej ma też zaburzenia mowy i kłopoty z nawiązywaniem kontaktu z innymi. Szybka diagnoza i podjęta terapia, choć nie zlikwidują przyczyn zaburzeń autystycznych, pomogą dziecku nauczyć się chodzić prawidłowo i lepiej funkcjonować w dzieciństwie i dorosłym życiu. Dziecko chodzi na palcach z powodu MPD Do mózgowego porażenia dziecięcego (MPD) często dochodzi w czasie porodu lub jest ono wynikiem chorób przechodzonych przez ciężarną (różyczka albo toksoplazmoza), a także skutkiem spożywania przez nią alkoholu. MPD to poważne uszkodzenie centralnego układu nerwowego (mózgu), które skutkuje szeregiem dolegliwości, wśród których często jest porażenie mięśni. To ono przyczynia się do nieprawidłowego chodu dziecka, np. chodzenia na palcach. Dzieci z MPD wymagają regularnej i długotrwałej rehabilitacji. Poza powodami wymienionymi powyżej mogą to być dodatkowo: uszkodzenia mózgu, zaburzenia metabolizmu, a także choroby genetyczne i zespół Downa – są to jednak dużo rzadsze przyczyny. Jak oduczyć dziecko chodzenia na palcach, ćwiczenia Najłatwiej dziecku będzie obciążyć pięty, gdy środek ciężkości jego ciała zostanie przesunięty w tył. Dlatego w ćwiczeniach, które uczą dziecko obciążania całych stóp, korzysta się z pozycji, które cofają środek ciężkości. Przykłady? Oto one: zbieranie z podłogi przedmiotów – poprzez pochylenie tułowia do przodu lub przez przysiad, przysiady, siadanie na niskim siedzisku, wstawanie z pozycji na czworakach. W ramach ćwiczeń wykorzystuje się też: jazdę na łyżwach i wrotkach czy rolkach, chodzenie w płetwach, chodzenie pod górkę oraz chodzenie w tył, marsz w rytm muzyki, ślizganie się na lodzie. Buty dla dzieci chodzących na palcach Kiedy dziecko zaczyna chodzić na palcach, można kupić jeden z czterech typów butów: buty na całkiem płaskiej podeszwie – ważne, aby były rzeczywiście płaskie, dlatego przed zakupem trzeba włożyć rękę do środka i sprawdzić, czy nie ma wewnątrz profilowania, które nie jest widoczne z zewnątrz; buty z wysokim zapiętkiem – wyższy zapiętek zaczyna przeszkadzać (ociera lub uciska ścięgno Achillesa), gdy dziecko chodzi na palcach. To sprawia, że zaczyna tego unikać, stawiając stopę od pięty; buty ze świecąca podeszwą – najlepsze są te, które zaczynają świecić, gdy dziecko najpierw mocno obciąża piętę. Trzeba to sprawdzić przed zakupem; buty wydające dźwięki pod obciążeniem – czasami można znaleźć w sprzedaży buciki, które skrzeczą lub wydają inne dźwięki, gdy dziecko obciąży piętę. View Burdaffi on the source website Źródło: Źródło: J Bone Joint Surg Am. Idiopathic Toe-Walking: Prevalence and Natural History from Birth to Ten Years of Age.2018 Apr 18;100(8):640-647 Film powstał we współpracy z Centrum Medycznym Polmed Przeczytaj także: Płaskostopie u dziecka Pierwsze buty do chodzenia: jak wybrać? Na czym polega gimnastyka korekcyjna dla dzieci?
Twoje 13-miesięczne dziecko właśnie zaczęło drugi rok życia. To ważny czas!
W 13 miesiącu życia dziecko wkracza w zupełnie nowy etap – właśnie zaczęło drugi rok życia! Być może właśnie teraz zacznie samodzielnie chodzić. Z każdym dniem staje się coraz bardziej niezależne. Sprawdź, czym może cię zaskoczyć 13-miesięczny maluch.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny W ciągu 1 roku twoje dziecko rosło jak na drożdżach. Teraz, 13 miesięczne dziecko w 2. roku życia, tempo jego rozwoju słabnie: przez 12 najbliższych miesięcy przybierze na wadze „tylko” ok. 2 kg i urośnie mniej więcej 12 cm. W ciągu 1 roku życia twoje dziecko nauczyło się panowania nad własnym ciałem. Zaczęło od przejęcia kontroli nad głową, potem nauczyło się kontrolować tułów, ręce, a na końcu nogi. Potrafi już samodzielnie się poruszać i manipulować przedmiotami. Teraz pora na doskonalenie tych umiejętności. Pod koniec 13 miesiąca życia twoje dziecko potrafi już podnieść się do pozycji pionowej i po chwili usiąść z powrotem. Robi także pierwsze, nie do końca jeszcze samodzielne kroczki: trzymając się czegoś, np. mebli, barierki łóżeczka, chodzika-pchacza, przesuwa się z miejsca na miejsce. View Burdaffi on the source website Zobacz też: Siatki centylowe - czy twój maluch prawidłowo rośnie Niektóre dzieci potrafią już stać samodzielnie, są i takie, które całkiem sprawnie chodzą. Twoje dziecko jeszcze tego nie umie? Spokojnie: nauka chodzenia to nie wyścigi. Dziecko powinno zacząć chodzić wtedy, gdy jest na to gotowe: ma wystarczająco silne mięśnie i kości, wystarczająco rozwinięty zmysł równowagi itd. Teraz najważniejsze jest to, by robiło postępy i przechodziło kolejne fazy rozwoju. Nadchodzące miesiące będą obfitowały w upadki i zderzenia (a czasem nawet siniaki i guzy). Nic dziwnego: to naturalny etap nauki chodzenia. Nie zamartwiaj się: dziecku nic się nie stanie. Odległość do ziemi jest jeszcze niewielka, a narządy wewnętrzne maluszka chroni warstwa tłuszczu. W drugim roku życia doskonali się również sprawność rąk. 13-miesięczne dziecko potrafi robić „kosi-kosi", coraz lepiej sobie radzi z trzymaniem kubeczka i piciem z niego. Wkłada małe zabawki do pudełka albo zbiera wysypane na podłogę kredki. Te nowe umiejętności przydadzą się podczas nauki samodzielnego jedzenia. Już teraz maluszek powinien próbować sam radzić sobie z łyżką lub widelcem, choć oczywiście na początku robi to bardzo nieporadnie. Rady dla rodziców: Zadbaj o bezpieczeństwo dziecka. Zabezpiecz schody i okna, osłoń ostre kanty, usuń niebezpieczne przedmioty, np. stojące na podłodze duże wazony. Jeśli dotąd tego nie zrobiłaś, sprawdź stabilność mebli, by nie przewróciły się na dziecko, jeśli zacznie się na nie wspinać. Sprawdź też: Jak dbać o bezpieczeństwo dziecka w domu i poza nim Spokojnie reaguj na upadki. Nadopiekuńczość i przesadnie troskliwe reakcje rodziców na upadek mogą utrwalić w dziecku strach przed podejmowaniem nowych wyzwań. Gdy twoje dziecko się przewróci, nie biegnij od razu na ratunek. Zachęć je do samodzielnego wstania i ponownej próby pokonania odległości między wami. Kup dziecku porządne buty, najlepiej z atestem ortopedycznym. Powinny być usztywnione w kostce. Zakładajcie je najpierw tylko w domu i tylko na krótką chwilę – dziecko musi się do nich przyzwyczaić. Zobacz też: Dlaczego dziecko nie powinno używać tradycyjnego chodzika? Pozwalaj dziecku na próby samodzielnego jedzenia. Tak, wiemy: to oznacza bałagan. Jednak kiedyś trzeba zacząć. Jeśli nie pozwoliłaś na takie próby wcześniej, najwyższy czas, by to zrobić. Sprawdź też: Naucz dziecko samodzielnego jedzenia - 9 kroków Rozwój emocjonalny 13 miesięczne dziecko potrafi już demonstrować całą gamę nastrojów, uczuć i zachowań. Możesz się spodziewać nie tylko przejawów miłości, ale i niezależności, strachu, złości, uporu, samowoli, smutku. Dziecko mające 13 miesięcy staje się coraz bardziej niezależne, co jednak nie oznacza, że przestałaś mu być potrzebna. Jeszcze przez cały najbliższy rok będziesz niepodzielnie królowała w jego sercu. Niechęć do zabawy z kimkolwiek innym niż ty nie powinna cię niepokoić. Faworyzowanie mamy jest w tym wieku rzeczą naturalną i powszechną – za kilka lat nadejdzie okres fascynacji siłą i pomysłowością taty. Jednak choć niechęć 13- miesięcznego dziecka do zabawy bez mamy jest zjawiskiem normalnym, nie ustawajcie w zachęcaniu go do spędzania czasu także z innymi osobami. Rady dla rodziców: Zaakceptuj uczucia dziecka. Dziecko będzie się złościć, bać, upierać itd. Ma do tego prawo. Jeśli odstawiasz dziecko od piersi, staraj się wynagrodzić mu to pieszczotami i czułościami. Pamiętaj także, że pożegnanie z piersią nie powinno zbiegać się w czasie z chorobą albo ważnymi zmianami w życiu dziecka, np. pójściem do żłobka, przeprowadzką itd. Sprawdź też, co zrobić, by odstawienie dziecka od piersi było łatwiejsze Podzielcie sprawiedliwie obowiązki w wychowaniu. Nie rezerwuj dla siebie wyłączni miłych obowiązków (huśtanie, czytanie, spacery) i nie zrzucaj na tatę dziecka czynności, które wiążą się z protestami dziecka (np. mycie główki). Dzięki uczciwemu podziałowi miłych i tych mniej miłych obowiązków dziecko szybciej pokona swój dystans wobec taty. Rozwój intelektualny 13 miesięczne dziecko jest już bardzo mądre. Potrafi wyrażać swoje pragnienia innymi sposobami niż płacz, wykonać proste, jednostopniowe polecenie, wskazywać potrzebny mu przedmiot. Pod koniec 13 miesiąca życia niektóre dzieci potrafią nawet wskazać nos, oko albo inną część ciała, jeśli się je o to poprosi. Dziecko w 13 miesiącu życia jest niestrudzonym i wszędobylskim odkrywcą. Nieustannie bada i testuje wszystko, co wpadnie mu w ręce. Penetruje swoje otoczenie, zagląda we wszystkie kąty, otwiera szuflady, szafki. Poznawanie świata idzie w parze z potrzebą wyrażania siebie. Dziecko prawdopodobnie potrafi już wymówić jedno (albo dwa) zrozumiałe słowo. Rozumie znacznie więcej. Z dnia na dzień będzie wypowiadało coraz więcej słów – na początku w swoim języku – i coraz chętniej podejmowało próby porozumienia się z rodzicami przy pomocy mowy, a nie tylko gestów, uśmiechów, płaczu i minek. Sprawdź, jak rozwija się mowa dziecka w drugim roku życia. Rady dla rodziców: Pozwól dziecku odkrywać świat. Fakt, że dotyka wszystkiego, co znajdzie się w zasięgu jego rąk, jest denerwujący, ale ono nie robi tego, po to, by cię rozzłościć. Bada przedmioty na wszystkie możliwe sposoby (włącznie z lizaniem i wkładaniem ich do buzi) po to, by sprawdzić ich właściwości i gromadzić wiedzę o otoczeniu. Baw się z dzieckiem. Dzięki zabawie chłonie wiedzę błyskawicznie i bez żadnego wysiłku. Zajrzyj do Katalogu zabaw rozwijających dla dziecka w wieku 12 - 18 miesięcy Nie spuszczaj dziecka z oka. 13- miesięczne dziecko nie zdaje sobie sprawy z konsekwencji swojego postępowania, dlatego uważaj, by poznając świat nie wpadło w poważne tarapaty. Stawiaj granice. Choć twoim zadaniem jest wspieranie dziecka w jego poznawaniu świata, musisz także wyraźnie zaznaczyć, że nie wolno mu dotykać i badać wszystkiego. Stanowczo reaguj na wszystkie próby zabawy kuchenką (gazową i elektryczną), telewizorem itd. Twoja konsekwencja sprawi, że dziecko będzie nie tylko bezpieczne, ale pozna również ważną zasadę: nie zawsze wolno robić wszystko, co tylko przyjdzie do głowy. Z pewnością mu się to nie spodoba, ale dzieci potrzebują granic, nawet jeśli o tym jeszcze nie wiedzą. Zachęcaj dziecko do mówienia. Rozmawiaj z nim, nie tylko mów do niego, ale także zadawaj pytania i czekaj aż odpowie ci po swojemu. Nie poprawiaj, po prostu mów prawidlowo (np. gdy dziecko pokaże ci kota i powie coś po swojemu, powiedz „Tak, to jest kot”). Czytaj dziecku książki. Jeśli do tej pory tego nie robiłaś, zacznij czytać dziecku każdego dnia. Zachęcaj je do samodzielnego przeglądania książeczek. Wielu rodziców błędnie uważa, że książki nie są dobrymi zabawkami dla dziecka, tymczasem zabawa w oglądanie obrazków najprawdopodobniej zaowocuje sympatią do czytania w późniejszym wieku. Obejrzyj film: Bilans rocznego dziecka View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Opóźniona nauka chodzenia. Tylko 60 procent dzieci potrafi chodzić w dniu 1 urodzin. Pozostałe uczą się tej trudnej sztuki nawet kilka miesięcy później. Roczne dziecko powinno jednak potrafić stać przytrzymując się czegoś i zrobić krok z twoją pomocą. Jeśli jeszcze tego nie robi, zapytaj pediatrę o przyczynę. Branie wszystkiego do buzi. Dzieci biorą wszystko do buzi, bo w ten sposób poznają otoczenie. Dbaj o to, by w zasięgu malca nie było drobnych przedmiotów: guzików, monet, spinek. Bardzo niebezpieczne są wszelkie chemikalia (leki, tabletki do zmywarki itd), dlatego pilnuj, by dizecko nie miało do nich dostępu. Lęk przed rozstaniem. To normalne, że małe dziecko boi się rozstań z ukochaną mamą. Musi jednak do nich przywyknąć i zrozumieć, że wychodząc z domu nie znikasz na zawsze. Jeśli dotąd cały czas byłaś z dzieckiem, zacznij stopniowo przyzwyczajać je do tego, że czasem opiekuje się nim ktoś inny. Nigdy nie znikaj bez pożegnania, nawet jeśli będzie to oznaczało konieczność zmierzenia się z wybuchem płaczu. View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Jak dziecko uczy się chodzić? Jak rozwija się roczne dziecko - 5 ważnych etapów Wzrost i waga rocznego dziecka - od czego to zależy Test rozwojowy dla rodziców roczniaka W którym centylu jest twoje dziecko? (Siatki centylowe online) To nie jest niemowlę - 7 sygnałów, że twoje dziecko „dorosło” Bezpieczeństwo dziecka w domu i poza nim W co się bawić z rocznym dzieckiem - 6 pomysłów na wspieranie rozwoju Jadłospis dla rocznego dziecka Zabawki, które rosną wraz z dzieckiem Katalog zabaw rozwijających 12 - 18 miesięcy Pożegnanie z karmieniem piersią Siatki centylowe
Twoje 12-miesięczne dziecko przestaje być niemowlakiem! Co powinno umieć?
Twój roczny maluch chce być już bardzo samodzielny, ale wciąż musisz być uważna, żeby nie zrobił sobie krzywdy. Jest bardzo towarzyski, choć nie umie jeszcze bawić się z innymi dziećmi. Zobacz, jak rozwija się dziecko w 12. miesiącu życia.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Pod koniec 1. roku życia dziecko waży przeciętnie 11 kg i mierzy 75 cm. Oznacza to, że rocznego dziecka masa urodzeniowa potroiła się, a dziecko rosło ponad 2 cm na miesiąc. View Ediplayer on the source website Roczne dziecko bardzo lubi chodzić trzymane za jedną rękę. Jego uchwyt jest coraz słabszy. Oznacza to, że dziecko jest gotowe do wykonania w pełni samodzielnego kroku. Tymczasem dziecko może próbować wdrapywać się na schody. Brakuje mu jednak pomysłu, jak wrócić na dół. 12 miesięczne dziecko potrafi dwoma palcami unieść drobny przedmiot, wkładać jedne rzeczy w drugie oraz wyciągać je z ciasnych przestrzeni. W tym wieku niemowlę często potrafi już zbudować wieżę z dwóch dużych elementów. To dobry moment na pierwsze klocki. A podczas czytania książeczki próbuje samodzielnie przewracać strony! View Burdaffi on the source website Zobacz też: 12 zabaw, w które można bawić się w domu Zaczyna się okres pokazywania wszystkiego palcem, dziecko zdobyło już bowiem dostateczną kontrolę nad ruchami precyzyjnymi. Gest ten oznacza, że dziecko rozpoznaje różne obiekty i próbuje je zidentyfikować. Zobacz także: Gdy dziecko zaczyna chodzić... 9 rad na najczęstsze problemy W tym okresie możesz zauważyć, że niemowlę nie ma już takiego apetytu jak dawniej. To normalne. Zmniejszony apetyt wiąże się z tym, że dziecko teraz znacznie wolniej rośnie. Już nie będzie tak szybko przybierać na wadze jak w pierwszym roku życia. Roczne dziecko sprawnie się porusza w pionie, szybko raczkuje. Nie chce tracić czasu na jedzenie. Z drugiej strony zasób doświadczeń smakowych dziecka znacznie się powiększył. Obecnie może jeść ono już niemal wszystko, co reszta rodziny! Zobacz też: Co powinno jeść roczne dziecko? Wydrukuj jadłospis i powieś na lodówce! Rady dla rodziców: Nie denerwuj się, jeśli twoje dziecko jeszcze nie próbuje stawiać pierwszych kroków, większość dzieci zaczyna chodzić dopiero w 13. miesiącu życia, niektóre nawet w 18. miesiącu. Nie stawiaj go na siłę – to niebezpieczne. Jeśli jeszcze tego nie zrobiłaś, zacznij kąpać dziecko w dużej wannie. Jeśli dziecko czuje się w niej niepewnie, wykąpcie się razem; możecie w łazience puszczać bańki, przelewać wodę z jednych foremek w drugie, puszczać stateczki. Sprawdź też, jak powinna wyglądać kąpiel w dużej wannie. Zrób dziecku miejsce przy rodzinnym stole, aby mogło was obserwować i włączać się do rozmowy. Sprawdź również: 7 kroków do samodzielnego jedzenia Rozwój emocjonalny Roczniak bardzo interesuje się innymi dziećmi, ale nie potrafi się jeszcze wspólnie bawić. Dzieci w tym wieku naśladują siebie wzajemnie, próbują ze sobą rozmawiać, są na etapie zabawy paralelnej, tzn. że bawią się nie ze sobą, ale obok siebie. Problemy w interakcjach z innymi dziećmi mogą pojawić się dlatego, że dzieci w tym wieku nie rozumieją jeszcze pojęć „moje” i „twoje”. Dziecko chce się więc bawić wszystkimi zabawkami, jakie są w piaskownicy, co może skończyć się „kłótnią”. Dzieci uczą się dopiero, jak czekać na swoją kolej podczas zabaw. W ten sposób dowiadują się, czym jest współuczestnictwo i dzielenie się. Poznaj też: Plac zabaw to najlepsza szkoła pod słońcem [WIDEO] W stosunku do obcych dorosłych dziecko nadal zachowuje dystans. Najlepiej czuje się wśród domowników. Śmieje się radośnie na widok wracającego z pracy taty, baraszkuje na dywanie z siostrą. Roczniak przepada szczególnie za towarzystwem mamy. Obserwowanie jej i słuchanie to dla niego cennym źródłem informacji. Dziecko uczy się rozpoznawać po twarzach coraz to nowych ludzi. Można zauważyć, że inaczej reaguje na nich w zależności od płci lub charakterystycznych szczegółów, tj. okulary, broda, itp. Sprawdź też: Czego boją się dzieci? Nie tylko ciemności! Dziecko ma świadomość, że jest kimś odrębnym od ciebie. Czasem napełnia je to niepokojem, ale pomaga też w rozumieniu własnej tożsamości. Niemowlę rozpoznaje już swoje zabawki, swoje ubrania i swoje odbicie w lustrze. Rady dla rodziców: Baw się z dzieckiem w przebieranki, obserwując jego reakcje na każdą zmianę. Rozwijaj w dziecku zdolność do nawiązywania nowych przyjaźni i dobrych stosunków z innymi ludźmi, co zaowocuje satysfakcją i sukcesami w przyszłości. Stwarzaj roczniakowi okazję do zabaw z rówieśnikami, zapraszając np. do domu znajomych z dziećmi. Zobacz też: 23 pomysły na szalone zabawy ruchowe Rozwój intelektualny 12 miesięczne dziecko zaczyna posługiwać się przedmiotami zgodnie z ich budową i funkcją. Potrafi wykonywać pewne działania w określonej kolejności. Jest to duży postęp w rozwoju umysłowym dziecka, dający początek myśleniu zorganizowanemu. Roczniak wymawia ze zrozumieniem pierwsze dwa lub trzy słowa z powtarzaną sylabą np. ma-ma, ba-ba, ta-ta. Słowa te mają już dla niego konkretne znaczenia. Możesz wreszcie mieć pewność, że „mama” w jego ustach naprawdę znaczy „mama”. Zobacz też, jak wygląda rozwój mowy dziecka Roczne dziecko na ogół potrafi też powiedzieć: „Da! ”, czyli "daj", a także „Nie!”. Żeby nie było wątpliwości, kręci wtedy przecząco głową. Dziecko zdobywa przecież coraz większą niezależność i przejawia nieposłuszeństwo wobec ustalonych zasad. Oznacza to, że próbuje myśleć samo za siebie. Pamiętaj jednak, że w równym stopniu co wolności, dziecko potrzebuje ustalonych zasad, aby czuć się bezpiecznie. Zobacz też: 8 zasad okazywania dziecku szacunku Choć twój roczniak często mówi: „nie”, chętnie współpracuje przy ubieraniu, myciu i innych codziennych czynnościach. Bez protestu wykonuje w zabawie proste polecenia, np. „Daj lalę”, „Gdzie jest tata?”, „Otwórz buzię”. Poza najprostszymi słowami i zdaniami, dziecko rozumie również bardziej abstrakcyjne wyrażenia, np. "szybko", "poczekaj", "głodny". Specjaliści twierdzą, że przed wypowiedzeniem pierwszego słowa dziecko rozumie około 50 wyrazów i prostych zdań. Potrafi też zrozumieć niektóre z nich bez towarzyszących im gestów. Uwielbia powtarzać wyrazy dźwiękonaśladowcze. Już wie, że pies to "hau, hau", kot to "miau, miau", a zegar to "tik-tak". Dziecko identyfikuje głosy wydawane przez zwierzęta, potrafi naśladować je i dostrzega różnice między nimi a ludzka mową. Przeczytaj też: Dlaczego pierwszym słowem dziecka jest "mama" lub "tata"? Powód jest inny, niż myślisz! W tym okresie zauważysz też, że twoje dziecko wykonuje czynności w sposób coraz bardziej celowy, doskonali myślenie przyczynowo-skutkowe i rozwiązywanie problemów (coraz lepiej sortuje i klasyfikuje obiekty, dokonuje prostych uogólnień, np. każde czworonożne zwierzę jest dla niego „pieskiem”). Twój roczniak poznaje, kiedy cieszysz się z tego, co robi, i powtarza swoją czynność tak długo, jak długo trwają twoje pochwały. Stara się w ten sposób zrobić ci przyjemność. Rady dla rodziców: Spraw dziecku duże klocki do budowania, a także zabawkę-telefon, plastikowe naczynia kuchenne, ubranka dla lalek (imitacje rzeczy używanych przez dorosłych). Nie rób selekcji zabawek ze względu na płeć dziecka; zachęcaj dziewczynkę do zabawy piłką czy samochodem, a chłopca – lalkami. Wyraźnie wymawiaj słowa, żeby pomóc dziecku w rozumieniu ich treści i zwracaj się do niego jak najprostszymi zdaniami. Gdy roczniak mówi do ciebie, nie poprawiaj go. Może to go onieśmielić i zahamować rozwój mowy. Obejrzyj film, jakie zabawki kupić dziecku z okazji pierwszych urodzin: View Ediplayer on the source website Co cię może zaniepokoić? Lęk przed rozstaniem. Dzieci zaczynają bać się rozstań z rodzicami zwykle około 8. miesiąca życia, ale ten strach może nie mijać nawet do pierwszych urodzin. Uzbrój się w cierpliwość i sprawdź, kiedy najlepiej dziecko zniesie powrót mamy do pracy. Przywiązanie do butelki. Butelka dla takiego dziecka jest jak pocieszyciel, np. ulubiony kocyk czy pluszak - kojarzy mu się z czymś znajomym i daje poczucie bezpieczeństwa. Jednak zbyt długie picie przez smoczek może powodować wady zgryzu, dlatego trzeba dziecko odzwyczaić od butelki. Zobacz, jak powinno wyglądać pożegnanie dziecka z butelką. Nie chce się dzielić zabawkami. Dla rocznego dziecka dzielenie się zabawkami jest bardzo trudne. Roczniak nie rozumie (i nie będzie rozumiał jeszcze przynajmniej przez półtora roku), że można komuś pożyczyć zabawkę. Podczas zabaw z innymi musisz być rozjemcą i powoli tłumaczyć dziecku, jak się dzielić („Teraz Kasia pobawi się twoim wiaderkiem, a ty jej koparką"). Zapominanie wyuczonej umiejętności. Niemowlęta mają tendencję do doskonalenia jednej czynności w danym okresie. Jeśli obecnie pochłania je stawanie czy chodzenie, może nie być skłonne do mówienia. Jeśli natomiast zajmuje się samodzielnym jedzeniem, może mało interesować się nauką chodzenia. Zrób test: Co potrafi 12-miesięczne niemowlę? View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Co powinno umieć niemowlę - test rozwojowy dla rodziców roczniaka Siatki centylowe - do czego służą?​ 5 sprytnych sposobów na kasze Dieta dziecka po pierwszym roku Bilans roczniaka: co powinno umieć roczne dziecko - film Dziecko w żłobku
10 miesiąc życia – czym zadziwi cię dziecko [kalendarz rozwoju]
W 10 miesiącu dziecko wolniej rośnie, ale coraz więcej potrafi. Twój niemowlak pewnie uwielbia samodzielne stanie na nóżkach, robi papa i turla piłkę po podłodze. Sprawdź, jakie zabawy mu się teraz spodobają i czego się możesz jeszcze po nim spodziewać.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 10 miesięczne dziecko staje się cięższe jedynie o ok. 200 g i wyższe o półtora cm. Przyrost masy ciała staje się coraz wolniejszy. View Ediplayer on the source website Z leżenia na brzuchu 10 miesięczne niemowlę potrafi podnieść się do siadu. Już całkiem stabilnie siedzi, także na krześle. Pozycja siedząca oferuje mu różne możliwości. Może pochylić się do przodu i sięgnąć po zabawkę albo obracać się, by zlokalizować źródło dźwięku. Może też siedzieć na krzesełku i jeść posiłek. Zobacz, jak wybrać krzesełko do karmienia - nasze typy Dziecko w 10 miesiącu potrafi już czasami trzymać naraz trzy nieduże przedmioty. Na początku jednak musi upłynąć trochę czasu, zanim odkryje, jak poradzić sobie z dodatkową zabawką, mając do dyspozycji tylko dwie rączki. Równie trudną sztuka jest przewracanie stron książki. Zwolnienie uchwytu sprawiało dziecku do tej pory trudność. Obecnie powinno już umieć rozstać się z trzymaną zabawką wypuszczając ją z ręki, rzucając lub kładąc. Zobacz też: Dla małych rączek - najlepsza grzechotka 10 miesięczne dziecko zwykle potrafi już stać, przytrzymując się kogoś lub czegoś. Zdarz się również, że kiedy w pozycji stojącej puści się twojej ręki czy mebla, jeszcze przez chwilę stoi, a dopiero potem siada na pupie. Niemowlę w tym wieku zwykle potrafi już zrobić „pa-pa", turlać piłkę po podłodze, samodzielnie pić z kubeczka niekapka. Zobacz też: Zmiana butelki na kubek Rady dla rodziców: Nie martw się, jeśli twoje dziecko nie próbuje wstawać ani chodzić, wiele dzieci w tym wieku porusza się wyłącznie na czworakach, a pierwsze kroki przy meblach stawia dopiero w jedenastym, a nawet dwunastym miesiącu życia. Warto zacząć serwować dziecku prawdziwy obiad złożony z dwóch dań (rozrzedzona zupa i jarzynka z gotowanym mięsem). Możesz też wprowadzić do diety dziecka pieczywo! Co jeszcze? Sprawdź aktualny schemat żywienia niemowląt - do druku. Zasady polecane przez ekspertów View Burdaffi on the source website Rozwój emocjonalny 10 miesięczne dziecko umie już wchodzić w interakcje społeczne. Może na przykład unieść do góry pudełko, którego nie umie otworzyć, dając do zrozumienia, że potrzebuje twojej pomocy. Niektóre dzieci w tym wieku okazują rosnące przywiązanie do określonej zabawki, smoczka czy kocyka. Tacy „mali przyjaciele” zapewniają dziecku poczucie bezpieczeństwa i koją smutki w trudnych chwilach. Uwaga! Jeśli będziesz chciała odebrać niemowlęciu zabawkę, może protestować! Przeczytaj też: Jak powinno się rozwijać dziesięciomiesięczne niemowlę? W tym wieku może nastąpić nasilenie reakcji lękowej na obcych. Zależy to jednak od temperamentu dziecka i ma związek z lękiem przed rozstaniem – niemowlę boi się „porzucenia” przez rodziców czy bliskich. Na szczęście już za kilka miesięcy rozpacz z powodu nieobecności mamy lekko osłabnie. Sprawdź też: Niemowlę okiem psychologa: nerwowe, nadwrażliwe - co to znaczy? Rady dla rodziców: Obserwuj wysyłane przez dziecko sygnały, z pomocą których próbuje się z tobą porozumieć. Zawsze jednak pozwól dziecku na samodzielne rozwiązanie trapiącego go problemu, zanim ruszysz mu z pomocą. Bawcie się przed lustrem, to pomaga zrozumieć niemowlęciu odrębność własnej osoby i powoduje wzrost samoświadomości. Jeśli dziecko ma swoją ukochaną zabawkę i nie pozwala się nią bawić nikomu innemu, uszanuj jego prawo do wyłączności. Nie znaczy to, że niemowlę jest egoistą, po prostu ceni sobie indywidualność. Powoli i ostrożnie zapoznawaj dziecko z nowymi ludźmi, podczas takich kontaktów zwracaj uwagę na wyraz twarzy dziecka i mowę jego ciała; nie zmuszaj niemowlaka do zawierania nowych znajomości. Rozwój intelektualny 10 miesięczne dziecko potrafi błyskawicznie znaleźć zabawkę, którą schowałaś na jego oczach. Z satysfakcją wyciąga grzechotkę z twojej kieszeni, ściąga kocyk z przykrytej zabawki. Gdy potoczysz w jego kierunku piłkę, spróbuje ją odepchnąć w twoją stronę. Niemowlę rozumie zadziwiająco dużo, pod warunkiem że dużo z nim rozmawiasz. Potrafi godzinami gaworzyć, zabawnie modulując głos tak, że brzmi to rzeczywiście jak mowa, podkreślona w dodatku gestykulacją. Posłuchaj dziecko uważnie, a rozróżnisz wyraźne pytania, okrzyki i pełne przekonania stwierdzenia. Niekiedy może nawet paść pierwsze prawdziwe słowo. Najczęściej ku radości rodziców jest to „mama” lub „tata”. Poznaj też: Prawdy i mity o nauce mówienia Dziecko powtarza wielokrotnie usłyszane dźwięki: kaszel, cmokanie, chrząkanie. sylaby. Rozumie kilka prostych poleceń i je wykonuje np. „daj”, „weź”. Przysłuchuje się odgłosom otoczenia, rozróżnia wśród nich dźwięki dla niego ważne. Rozpoznaje głosy różnych osób. Potrafi dostrzec różnice w brzmieniu nowych dźwięków, wydawanych np. przez zwierzęta. Dziecko zaczyna przypuszczalnie adresować swoje znaczące gaworzenie do konkretnych osób. Próbuje wyraźnie nawiązać rozmowę, a nie tylko zwrócić na siebie uwagę. Będzie rozczarowane brakiem odpowiedzi. Słowa mają już dla dziecka konkretne znaczenie, o czym świadczy używanie tych samych dźwięków w określonych sytuacjach. Zobacz też: Zabawy dla dziecka, które uczą mówić Rozwijają się zdolności poznawcze dziecka. Zaczyna ono rozumieć pojęcia „wewnątrz” i „na zewnątrz”. Dziecko robi ogromne postępy w procesach myślowych. Przede wszystkim przewiduje powtarzające się zdarzenia i uczy się reagowania na nowe sytuacje. Jego działania są ukierunkowane na cel. Większość wykonywanych przez niemowlę czynności czy wydawanych dźwięków ma swoją przyczynę. W tym okresie twoje dziecko może stracić zainteresowanie ssaniem piersi, jeśli nie nastąpiło to już wcześniej. Mleko staje się dla niemowlaka mało atrakcyjne, ma przecież do wyboru tyle smakowitych „dorosłych” potraw i umie już samo się nakarmić. Dziecko jednak może przypominać sobie o piersi wieczorem jeszcze przez kilka miesięcy. Zobacz też: Wprowadzamy BLW – od czego zacząć? Rady dla rodziców: Jeśli chcesz kupić dziecku nową zabawkę, najlepiej wybierz taką, w której jest dużo kolorowych przycisków, guziczków, pokręteł. Oglądajcie razem książeczki, pokazuj niemowlęciu obrazki i nazywaj je („To jest dom”, „To jest kot”, „To jest auto”), a następnie poproś je, by wskazało paluszkiem dom, kota, auto. Zajrzyj też na blog, co czytać dziecku. Staraj się popierać proste polecenia gestem, np. wyciągnij rękę i powiedz: „Daj”. Stwarzaj dziecku okazję do porównywania. Daj mu dwa niepodobne do siebie przedmioty, a potem dwie rzeczy z tej samej kategorii, np. dwie piłki, różniące się kolorem lub wielkością. Zwracaj baczną uwagę na „wypowiedzi” dziecka i staraj się, polegając głównie na swojej intuicji, odgadnąć, co chce ci powiedzieć. Obejrzyj film, który rozwinie inteligencję twojego dziecka: View Ediplayer on the source website Co cię może zaniepokoić? Uderzanie głową w ścianę, kołysanie. Choć mogą niepokoić, są normalnym zjawiskiem w tym wieku. Rytmiczne ruchy fascynują dzieci, mogą też pomagać w wyciszeniu (np. przed snem) lub w walce z bólem (gdy np. dziecko ząbkuje). Poznaj też: Sen niemowlaka pod lupą: ile powinno spać niemowlę i inne pytania Gryzienie mamy, taty... Dziecko w ten sposób testuje swoje ząbki. Co oczywiście nie oznacza, że masz się zgadzać na rolę testera. Kiedy niemowlę zamierza cię ugryźć, kategorycznie je odsuń i powiedz, że tak nie wolno robić, bo to cię boli. Jeśli będziesz postępować konsekwentnie, dziecko szybko zrozumie, że takie zachowanie jest zakazane. Wstrzymywanie oddechu. Zdarza się, że dzieci podczas płaczu wstrzymują oddech (czasem aż do tego stopnia, że mdleją!). Zwykle robią tak w sytuacjach dla siebie stresowych, kiedy są złe, coś je boli. Nie musisz się niepokoić. Takie dziecko szybko dochodzi do siebie, bo mechanizm oddechowy automatycznie „zaskakuje" i rozpoczyna dalszą pracę. Lękliwość. Dziecko, do tej pory odważne, nagle około 10 miesiąca zaczyna się bać wielu rzeczy. To normalne i musisz spokojnie reagować, a najlepiej oszczędzać niemowlęciu sytuacji, które mogą je przestraszyć. Sprawdź także, skuteczne rady, gdy dziecko boi się kąpieli. Zrób też: Co potrafi 10-miesięczne niemowlę? View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe online - sprawdź, w którym centylu jest twoje dziecko​ Dziecko się zakrztusiło? Działaj szybko! 5 pomysłów na śniadanie dla niemowlaka (+ przepisy!) Czy twoje dziecko ma alergię? - test Czy twoje dziecko zdrowo je - test Jaki charakter ma twoje dziecko? - 6 rzeczy, na które zwracać uwagę
Agnieszka Włodarczyk: „Nie pytałam nikogo o rady”. Milan będzie miał chodzik i kropka!
Agnieszka Włodarczyk postanowiła kupić synkowi chodzik. Poprosiła fanki, by poleciły fajny model. Tymczasem wiele mam poradziło jej, by zrezygnowała z zakupu chodzika na rzecz pchacza. Rozczarowana aktorka zamieściła długi wpis, w którym oznajmiła: „Nie pytałam, czy mogę z niego [z chodzika] korzystać albo co jest lepsze: chodzik czy pchacz”.
Dała tym samym do zrozumienia, że nie życzy sobie rad w kwestiach, o które nie pyta. Ton wypowiedzi postanowiła jednak złagodzić, tłumacząc się, dlaczego zależy jej właśnie na chodziku. Agnieszka Włodarczyk: matka nieidealna „Ostatnio pojawiła się u mnie na profilu gorąca dyskusja o tym, czy korzystać z chodzika, czy też nie. Najlepsze jest to, że nie pytałam nikogo o rady co do posiadania wyżej wymienionego produktu. A rad na priv było uuułuuu” – napisała Agnieszka Włodarczyk. Jednocześnie podkreśliła, że nigdy nie dążyła do tego, by być wzorem matki: „Ja wszystko rozumiem i doceniam, ale na miłość boską – czy ja kiedykolwiek »kreowałam« się na matkę idealną? Czy piszę do Was z pozycji eksperta w jakimkolwiek temacie? Raczej pytam o rady dotyczące tego, co mnie interesuje”. Wie najlepiej, co jest najlepsze dla synka Aktorka podkreśla, że ma świadomość, że mamy pisały do niej z troski o jej synka. „Ale uwierzcie mi, ja się o niego troszczę najlepiej i to każdego dnia, i to z ogromną przyjemnością”. I właśnie dlatego uznała, że należy jej się kwadrans oddechu dziennie. „Chcę za to odetchnąć 15 minut dziennie i włożyć go do chodzika (nie, nie wynajęłam opiekunki), który sprawi mu ogromną frajdę, a mnie pozwoli zrobić cokolwiek (np. śniadanie), nie martwiąc się, że nabije sobie guza”. Sprawa zakupu chodzika przesądzona! Agnieszka Włodarczyk podkreśliła, że chodzik kupi zupełnie nie z myślą o nauce chodzenia, bo Milan nie ma z tym żadnego problemu. Jednocześnie jasno wyraziła, że nic i nikt nie odwiedzie jej od pomysłu zakupu chodzika. „Jeśli jest coś, co pomoże mi żyć, czego będę używać z umiarem i co jednak nadal jest w sprzedaży – będę sobie pomagać”. Źródło: IG/agnieszkawlodarczykofficial Piszemy też o: Magdalena Stępień walczy o życie synka jak lwica. Ruszyła nowa zbiórka na leczenie Oliviera Mała Ania pokazała brzuch po ciąży: Mamo, dziękuję za geny! Kompletnie pijani rodzice mieli pod opieką dwoje małych dzieci
Jak nauczyć dziecko raczkować: dlaczego maluch nie raczkuje i jak mu w tym pomóc?
Sprawdź, jak nauczyć dziecko raczkować, bo raczkowanie to idealny trening: ćwiczy mięśnie i koordynację, doskonale wpływa na kręgosłup. Jest także świetną gimnastyką dla... mózgu.
Jak nauczyć dziecko raczkować? Zanim do tego przejdziemy, warto zdać sobie sprawę, jak skomplikowana jest to czynność dla niemowlęcia i dlaczego raczkowanie uznaje się za ważny etap rozwoju dziecka. Pamiętasz, jak trudno zapanować nad zdalnie sterowanym autkiem? Trzeba je najpierw „wyczuć”. Podczas raczkowania jest chyba nawet trudniej. Centrum sterowania, czyli mózg maluszka, musi wziąć pod uwagę nie tylko cztery kierunki (prawo, lewo, przód, tył), a tysiące parametrów: jedne mięśnie się napinają, inne kurczą, prawa ręka i lewa noga ruszają do przodu, pozostałe kończyny czekają na swoją kolej, biodra nie mogą się przy tym za mocno kiwać, a łokcie zginać itd. Nic więc dziwnego, że zanim malec ruszy przed siebie, musi sporo ćwiczyć. Etapy nauki raczkowania Zanim dziecko zacznie raczkować, najczęściej „zalicza” zdobycie innych umiejętności. Są to: pełzanie w przód i w tył, czołganie się na brzuchu, stawanie na czworakach i bujanie się do przodu i tyłu i w końcu raczkowanie. Około 10. miesiąca życia dziecko zaczyna bujać się siadzie klęcznym w przód i tył, później czworakuje „na wstecznym” (czyli raczkuje właśnie) albo przesuwa się do przodu z opuszczoną na pięty pupą. Czasem nawet zastyga w bezruchu i nie bardzo wie, co ze sobą zrobić. Zwykle przychodzi jednak taki moment, kiedy dziecko raczkuje do przodu, czyli czworakuje. Jak pomóc dziecku raczkować? Prawdopodobnie dziecko w końcu samo dojdzie do tego, jak się raczkuje. Zacznie to robić prawdopodobnie około 10. miesiąca życia. Musi mieć jednak okazję do ćwiczeń, a także powód, by podjąć wysiłek. Dlatego nie trzymaj za długo malca w łóżeczku albo na leżaczku i nie wyręczaj go we wszystkim (np. podając mu każdą zabawkę, na którą spojrzy). Daj mu szansę: może sam dotrze do przedmiotu, który go interesuje? Przywołuj malucha do siebie i śmiej się radośnie, kiedy podejmie wyzwanie – radość mamy to dla niego najlepsza motywacja. Gdy nabierze wprawy, możesz jego „trasę” urozmaicić przeszkodami, np. klockami. Zdarza się, że malec nie raczkuje, bo mu się... nie opłaca. Niektóre dzieci pełzają na tyle sprawnie, że nie mają ochoty na walkę z grawitacją. Pomaga prosta sztuczka: zwiększenie tarcia. Malec położony na dywanie nie będzie w stanie ślizgać się na brzuchu. Może zacznie inaczej kombinować. Nieco bardziej drastyczną metodą (ale działa, sprawdziłyśmy!) jest zdjęcie malcowi pieluszki i śpiochów i położenie go na chłodnej podłodze, np. terakocie. Kontakt brzucha z zimną podłogą nie jest dla dziecka komfortowy, dlatego maluch być może zechce unieść biodra, przejść do pozycji klęku podpartego i w końcu ruszy do przodu na kolanach i dłoniach. Dlaczego dziecko nie raczkuje? Niektóre dzieci omijają etap raczkowania. Nie ma jednak powodu do zmartwienia: większość z nich ćwiczy potrzebne umiejętności w inny sposób. Może się jednak zdarzyć, że maluch, który nigdy nie raczkował, będzie miał w przyszłości kłopoty z nauką pisania, chwytaniem piłki lub innymi umiejętnościami. Na wszelki wypadek warto więc malca zachęcać do raczkowania: bawić się w pieska, urządzać wyścigi na czworakach itp. Można (i warto) to robić nawet z kilkulatkiem. Czasami to, że dziecko nie raczkuje, może oznaczać problemy: z obniżonym napięciem mięśniowym u niemowląt, ze wzrokiem lub słuchem, z obniżoną sprawnością intelektualną, z zaburzeniami w centralnym układzie nerwowym (mózgu). Bywa jednak i tak, że niemowlę nie ma warunków do raczkowania – przestrzeń wokół niego nie sprzyja raczkowaniu, albo odczuwa brak bodźców psychospołecznych (np. brak częstego kontaktu i interakcji między niemowlęciem a jego opiekunami). Często nie raczkują też dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, ale tę jednostkę chorobową najczęściej rozpoznaje się na wcześniejszych etapach rozwoju lub wręcz zaraz po narodzinach. Dlaczego nauka raczkowania jest tak ważna? Raczkowanie jest niezbędną gimnastyką dla kręgosłupa, gdyż dzięki niemu prawidłowo kształtują się jego naturalne krzywizny. Dobrze wpływa na panewki biodrowe i stopy (ustawia je w prawidłowej pozycji). Poza tym ćwiczy mięśnie – przede wszystkim obręcz barkową i biodrową. Gdy malec beztrosko raczkuje innym pod nogami, w jego mózgu dzieją się ważne rzeczy – doskonalą się połączenia między półkulami. Raczkowanie angażuje cały mózg: zawiadująca lewą stroną ciała prawa półkula musi dogadać się z lewą, sterującą ruchami strony prawej. Dodatkowa trudność: pracę rąk i nóg trzeba zgrać w taki sposób, by maluch nie kicał jak zając, a poruszał się w systemie: prawa ręka z lewą nogą, lewa ręka z prawą nogą. Dwa centra ruchowe muszą więc współpracować, ale każde z nich jest w jakiejś mierze niezależne. Raczkowanie doskonali także umiejętność koncentrowania wzroku na bliskich przedmiotach. Dzięki temu maluch będzie mógł w przyszłości skupić się na literach, a więc łatwiej nauczy się odróżniać jedne od drugich, układać je w słowa. Bezpieczeństwo podczas raczkowania Malec, który wprawił się w raczkowaniu, porusza się z imponującą prędkością. Na jego instynkt samozachowawczy nie można jeszcze liczyć. Dlatego: Zadbaj o to, by otoczenie było przyjazne dla takiego szkraba. W domu: schowaj chemikalia, zabezpiecz kontakty i schody, schowaj do szafy obrusy, pilnuj, by dziecko nie miało dostępu do przedmiotów, którymi można się zakrztusić. Na dworze: sprawdź, czy w trawie albo na piasku nie ma szkła, psich kup itd. Uważaj, gdyż malec może włożyć do buzi także to, czego nie da się posprzątać, np. biedronkę. Pamiętaj o oknach. Raczkujące maluchy błyskawicznie uczą się wspinać po meblach. A z sofy czy krzesła mogą dostać się na parapet. Uważaj na malucha. Pamiętaj, że w każdej chwili może ci wejść pod nogi – również wtedy, gdy niesiesz kubek z gorącą herbatą czy talerz z zupą. Wiosną pozwól maluchowi raczkować po łące, placu zabaw. Ale sprawdź koniecznie, czy na jego „trasie” nie ma kawałków szkła czy ostrych kamyków, które mogłyby trafić do buzi! Konsultacja: lek. med. Elżbieta Jasiak, pediatra neonatolog, Wojewódzki Szpital Specjalistyczny we Wrocławiu oraz dr Tomasz Smereka, psycholog, adiunkt Uniwersytetu Wrocławskiego Sprawdź też: Kalendarz rozwoju dziecka Kiedy dziecko zaczyna chodzić? Rozwój umiejętności motorycznych u dziecka – film
Agnieszka Kaczorowska wzruszona prezentem od córki: o tym marzy każda mama!
Agnieszka Kaczorowska świętowała urodziny razem z najbliższymi, ale to od małej Emilki dostała najpiękniejszy prezent, jaki może sobie wymarzyć mama.
Agnieszka Kaczorowska obchodziła wczoraj 28. urodziny. Z tej okazji w jej mediach społecznościowych nie mogło zabraknąć zdjęć z rodzinnego świętowania, kwiatów, prezentów i podziękowań. Ale serca fanów tancerki skradła córeczka Kaczorowskiej, która akurat w tym wyjątkowym dniu postanowiła zaskoczyć mamę najwspanialszym upominkiem. Agnieszka Kaczorowska dostała prezent urodzinowy od córki Kaczorowska skończyła wczoraj 28 lat, a w sieci pochwaliła się wspólnym zdjęciem z mężem oraz pięknym bukietem róż. W krótkim filmiku podziękowała też za liczne wiadomości z najlepszymi życzeniami od fanów. Ale to nie wszystko: najcudowniejszy prezent podarowała dumnej mamie niespełna roczna córeczka, o czym Kaczorowska również poinformowała na swoim profilu na Instagramie. Właśnie w urodziny Agnieszki mała Emilka zaczęła chodzić! Film z pierwszymi krokami dziewczynki, która po przejściu kilku metrów wpada w ramiona szczęśliwej mamy, spotkał się z bardzo ciepłą reakcją fanek Kaczorowskiej. „Obejrzałam ten filmik, jak malutka idzie, chyba ze sto razy!!! Nie mogę się na Was napatrzeć!!! Widać mnóstwo miłości i szczęścia!”, „Ojejku!! Najpiękniejszy prezent świata! Brawo dla bohaterki” − piszą zachwycone internautki. Rzeczywiście, to bardzo wzruszające chwile! (przewiń w prawo, by zobaczyć filmik) Warto zwrócić uwagę, że na imprezę urodzinową Kaczorowskiej mama i córka wybrały identyczne sukienki w panterkę. To stylowy i uniwersalny wzór: nadaje się na letnią uroczystość i na spacer. View Burdaffi on the source website Dla córeczki koniecznie kup taki sam model sukienki − nawet jeśli jeszcze jest malutka, będzie przeszczęśliwa, że wygląda jak mama! View Burdaffi on the source website Kiedy dziecko zaczyna chodzić? Córka Agnieszki Kaczorowskiej postawiła swoje pierwsze samodzielne kroki tuż przed pierwszymi urodzinami, czyli wręcz książkowo. Zwykle dzieci zaczynają chodzić między 12. a 15. miesiącem życia, choć zdarzają się takie, które stają na nogi w wieku 10 albo i 16 miesięcy. Jeśli roczniak sprawnie raczkuje, ale wciąż nie chodzi, nie niepokój się: to normalne, że każde dziecko rozwija się we własnym tempie. Warto jednak stwarzać dziecku jak najlepsze warunki do trenowania nauki chodzenia (chwytaj malucha za ręce, zachęcaj do pokonywania krótkich dystansów na własnych nogach). Zobacz też: Kaczorowska idealizuje macierzyństwo, a internauci sprowadzają ją na ziemię! Kaczorowska ostro skrytykowana: czy jest złą mamą, bo nie śpi z dzieckiem? Pierwsze buty do nauki chodzenia: jak wybrać rozmiar, materiał i zapiętek? [najlepsze modele i marki]
„Najsilniejsze dziecko świata" – urodziła się dziewczynka z niezwykłymi zdolnościami!
Na imię ma Lula, ma zaledwie 2 miesiące i nie przestaje zadziwiać swoich rodziców. Już została okrzyknięta „najsilniejszym dzieckiem świata"!
Malutka Lula od momentu narodzin jest wyjątkowym dzieckiem. Rozwój fizyczny dziewczynki wielokrotnie przekracza możliwości niemowląt w jej wieku. Już kilka dni po przyjściu na świat Lula pokazała swą wyjątkową moc, wprawiając mamę i tatę w zdumienie. Pięciodniowy noworodek podnosi główkę! 23-letnia Emily Derrick i 31-letni Tezra Finn-Johnston mieszkają w Bristolu w Anglii. Niespełna cztery miesiące temu para powitała na świecie swoją córeczkę Lulę. Zaraz po jej urodzeniu, po wyjściu ze szpitala, okazało się, że dziewczynka ma niezwykłe zdolności. Kiedy miała zaledwie pięć dni, podnosiła już główkę. Większość niemowląt jest w stanie zrobić to dopiero w<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rozwoj-dziecka-kalendarz/miesiac-2-r6/"> 2. miesiącu życia. Wcześniej ich mięśnie karku i szyi nie są na tyle silne. 2-miesięczna Lula stoi samodzielnie! Rodzice maleństwa byli jeszcze bardziej zszokowani, kiedy okazało się, że Lula w wieku<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rozwoj-niemowlaka-kalendarz/tydzien-8-r6/"> zaledwie ośmiu tygodni potrafi <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/kiedy-dziecko-zacznie-wstawac-nauka-wstawania-i-chodzenia-14818-r1/">stać na nóżkach. Taki etap w rozwoju fizycznym niemowlęta osiągają najwcześniej po skończeniu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rozwoj-dziecka-kalendarz/miesiac-8-r6/">ósmego miesiąca życia, a przeciętnie dzieje się to w przedziale 9-12. miesiąca życia. Gdy dziewczynka miała około ośmiu tygodni, jej tata próbował posadzić ją na kolanach, ale Lula mocno się zezłościła i zamiast usiąść, samodzielnie wstała. „Zamiast usiąść, po prostu stanęła na moim kolanie i nie zgięła nóg" – opowiada tata. W ciągu kilku następnych tygodni kilkakrotnie powtórzyła swoje osiągnięcie. Teraz, mając <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rozwoj-niemowlaka-kalendarz/tydzien-15-r6/">15 tygodni, potrafi stać na prostych nogach, ale rodzice zawsze jej asystują. Siła zapisana w genach? Wszyscy zastanawiają się, po kim maleństwo odziedziczyło tak niespotykaną siłę. Niewykluczone, że ma to po swoim tacie. Chociaż Tezra Finn-Johnston podkreśla, że jako dziecko rozwijał się w „standardowym" tempie, to jednak mając 13 lat, zaczął podnosić ciężary i siłować się na ręce z dorosłymi, często z nimi wygrywając. Tata zachwycony... Dumny tata lubi oglądać zmagania strongmanów – oczywiście z Lulą na kolanach. Żartuje, że przygotowuje ją w ten sposób do treningów. Jego zdaniem córeczka była w stanie tak szybko wstać, ponieważ po narodzinach ważyła tylko 2,5 kg – być może ma dobry stosunek masy ciała do masy mięśni. ...mama trochę mniej Niestety mama dziewczynki, Emily Derrick, obserwuje jej postępy w rozwoju z większym niepokojem. Jak mówi, liczyła przynajmniej w początkowych miesiącach macierzyństwa na trochę spokoju, tymczasem niewykluczone, że już niedługo mała Lula <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/nauka-chodzenia-jak-dziecko-uczy-sie-chodzic-11569-r1/">nauczy się chodzić. Źródło: fakt.pl, news.com.au Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/nauka-chodzenia-9-rad-na-problemy-gdy-dziecko-zaczyna-chodzic-5867-r1/">Kiedy dziecko zaczyna chodzić... 9 rad na najczęstsze problemy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/niepokojace-oznaki-przy-nauce-chodzenia-u-dziecka-co-powinno-martwic-3104-r3/">5 niepokojących objawów przy nauce chodzenia <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/nauka-chodzenia-jak-wspomoc-rozwoj-dziecka-4297-r1/">Pierwsze kroki - jak zadbać o bezpieczeństwo dziecka?
Pierwsze lata życia dziecka są dla niego prawdziwą nauką. To właśnie wtedy maluch uczy się chodzić, mówić, utrzymywać równowagę i poznaje otaczający go świat. Poznaj zabawki, dzięki którym twoja pociecha zrobi pierwszy krok w stronę samodzielności.
Jak zachęcić dziecko do nauki chodzenia? Moment, w którym dziecko stawia swój pierwszy krok, jest dla rodziców niezapomnianym przeżyciem. Jest to podsumowanie ważnego etapu, w którym maluszek uczy się balansowania ciałem i wyprostowanej postawy. Dzieci przyswajają naukę chodzenia w indywidualnym tempie. Są maluchy, które zaczynają chodzić jeszcze przed ukończeniem pierwszego roku życia i takie, które puszczają się „maminej spódnicy” o wiele później. Choć wiele zależy od indywidualnych predyspozycji dziecka, warto wspierać malucha w nauce chodzenia. Aby dziecko mogło ćwiczyć zdolność utrzymania równowagi, potrzebuje zabawek, które mu w tym pomogą. Doskonałą zabawką ułatwiającą naukę chodzenia jest interaktywny Chodzik Zebra od Fisher-Price®, który pomoże twemu maluchowi nauce pierwszych słów i zachęci do stawiania pierwszych kroków! Zebra oferuje całe mnóstwo sposobów na zajęcie rączek siedzącego malucha. Dziecko może przerzucać stronę książeczki lub naciskać podświetlane przyciski, aby wraz z nowymi przyjaciółmi-zwierzątkami poznawać alfabet i liczby, dzięki radosnym wypowiedziom i piosenkom. Natomiast wygodny uchwyt i solidna podstawa na 4 kółkach dodadzą mu pewności podczas pierwszych spacerów. Wesołe komunikaty oraz piosenki w polskiej wersji językowej, zapewniają odpowiednią motywację do ruchu. Czas na stawianie kolejnych kroków Kiedy twoje dziecko opanuje już pierwszy etap nauki chodzenia, czas aby trenował sprawność ruchową. W tym celu przydatny będzie Spacerowy stworek od Fisher-Price®, z pomocą którego twój szkrab z radością będzie stawiać kolejne kroki i cieszyć się szalenie dobrą zabawą w towarzystwie tej zakręconej zabawki do ciągnięcia. Maluch będzie mógł zabrać wesołego stworka na spacer i patrzeć, jak kręci mu się głowa, a miękkie wdzianko radośnie powiewa i wiruje w powietrzu! Dzięki wyrazistym kolorom, wirującym ruchom i ciekawym fakturom do odkrywania dotykiem nawet nie zauważysz, gdy Twój mały szkrab zacznie sam chodzić. Wprawianie stworka w wirujące ruchy to wspaniała motywacja dla małych nóżek i rączek do działania, ciągnięcia, maszerowania i rośnięcia! Wyraziste kolory, radosne ruchy i zestawienie ciekawych faktur do odkrywania dotykiem pobudzą zmysły Twojego dziecka. Nauka chodzenia i ćwiczenie równowagi będzie jeszcze ciekawsze, gdy dziecko odkryje, że ciągnięcie stworka za sznurek wprawia go w wirujący ruch, a ich działania dają radosne rezultaty. To wszystko sprawia, że maluchy chętniej odkrywają związki przyczynowo-skutkowe, a nauka chodzenia wydaje się przyjemna i łatwa do opanowania. Chcesz poznać więcej zabawek? Zajrzyj: Fisher-Price®
Genialny trik czy pójście na łatwiznę? Ten sposób nauki chodzenia podzielił internautów!
Jak ułatwić dziecku naukę chodzenia? Ten młody tata ma na to sposób... Nie wszyscy jednak pochwalają jego metody!
Nauka chodzenia to ważny krok milowy w rozwoju dziecka. Pediatrzy radzą, by stymulować i zachęcać dzieci do chodzenia, ale pod żadnym pozorem ich do tego nie zmuszać. W serwisie Imgur pojawił się film, na którym tata pomaga dziecku w stawianiu pierwszych kroków przy pomocy... hula hop! Gdy dziecko stawia pierwsze kroki Twoje dziecko ma już rok i jeszcze nie chodzi, a ty boisz się, że nie rozwija się prawidłowo? Nie martw się – to mit, że dzieci powinny zacząć stawiać pierwsze kroki przed pierwszymi urodzinami. Większość maluchów umiejętność samodzielnego chodzenia nabywa między 13. a 15. miesiącem życia. Nagranie z serwisu Imgur szybko zostało hitem internetu. Serwis Huffington Post nazwał tatę z filmu "geniuszem". Czy jego metoda nauki chodzenia naprawdę jest tak "genialna"? Zobaczcie film: Dad uses hula hoop to help his kid learn to walk. "To się nazywa rodzicielstwo! Dobra robota" Wystarczyły 24 godziny, żeby film z malcem chodzącym przy pomocy hula hop wyświetlono ponad 700 tys. razy! Pojawiło się pod nim wiele komentarzy. Jeden z internautów żartobliwie zauważył, że dzięki takiej metodzie nauki chodzenia malec będzie chodził jak... zombie. Inni zachwycają się pomysłem i zapewniają, że wypróbują go w domu. Choć zachwytom nie ma końca, pojawiło się kilka negatywnych komentarzy. Dla niektórych wykorzystanie hula hop to nie żadna genialna metoda a... pójście na łatwiznę. Co myślicie o takiej metodzie nauki chodzenia? Hit czy kit? Zobacz także: Gdy dziecko zaczyna chodzić... 9 rad na najczęstsze problemy Źródło: Imgur
Noworodek chodzi tuż po urodzeniu?! Widzieliście kiedyś coś takiego?
Dzieci zaczynają samodzielnie chodzić ok. 12. miesiąca życia. Ten noworodek miał zupełnie inne plany... Czy to na pewno bezpieczne?! Zobacz film!
Jak to możliwe, że noworodek na filmie chodzi? Tak naprawdę to, co widzimy, to nie pierwsze kroki dziecka, a odruch, który występuje u noworodków i niemowląt. Odruch chodu automatycznego Jeśli delikatnie chwycimy noworodka pod pachy i postawimy jego stópki na płaskiej powierzchni, maluszek zacznie przebierać nimi tak, jakby chciał iść do przodu. Ten odruch zanika ok. 2 miesiąca życia i nie ma nic wspólnego z chodzeniem – dzieci zwykle uczą się stawiać pierwsze kroki ok. 12. miesiąca życia. Zobacz także: Odruchy u noworodka i niemowlaka Czy takie zachowanie jest bezpieczne? Film, który zaraz zobaczycie, został nagrany w szpitalu w Brazylii. Pielęgniarka chciała wykąpać dziewczynkę, jednak ona miała inne plany. Odpychała się nóżkami i powoli stawiała swoje "pierwsze kroki". Chociaż dziewczynka wygląda uroczo i zabawnie, sprawdzanie odruchów dziecka powinno trwać chwilę. Pielęgniarka nie powinna trzymać małej w takiej pozycji przez tak długi czas – utrzymywanie noworodka w pozycji pionowej jest niezwykle niebezpieczne dla jego kręgosłupa! Zobaczcie film: View oEmbed on the source website Sprawdzałyście odruch chodzenia u swoich dzieci? Zobacz także: 5 niepokojących objawów przy nauce chodzenia Źródło: Facebook
Jak wspierać dziecko w nauce chodzenia? - film
Co zrobić, by maluch chętnie podejmował próby nauki chodzenia i stawiał pierwsze kroczki? Radzi psycholog Marta Żysko-Pałuba.
Każde dziecko rozwija się w swoim własnym tempie i niektórych procesów po prostu nie można, a nawet nie należy przyspieszać, można natomiast wspierać dziecko w rozwoju. O tym, jak zachęcić malucha dostawiania pierwszych kroczków, opowiada psycholog Marta Żysko-Pałuba.
Lepsze wcielenie chodzika - przegląd pchaczy
Kiedy dziecko zaczyna stawiać pierwsze kroki, robi to jeszcze bardzo niepewnie. Kolorowe pchacze pomogą mu w tej nauce - zachęcą do chodzenia, a także pomogą utrzymać się w pionie.
Nie możesz się doczekać, kiedy twoje dziecko zacznie chodzić? Sprawdź, jak zmotywować malca do nauki chodzenia.
Początki chodzenia dziecka to moment bardzo emocjonujący dla rodziców. Tak jak pierwsze uśmiechy i słowa, również pierwsze samodzielne kroki mają ogromny urok i zapowiadają rozpoczęcie nowego etapu rozwoju. Będąc tymi pierwszymi, są jednocześnie ostatnimi z fazy przygotowań do chodzenia. Stanowią podsumowanie ważnego etapu wstępnego, w którym maluszek uczy się balansowania ciałem i wyprostowanej postawy. Jak dziecko ćwiczy równowagę? Zdolność utrzymania równowagi dziecko ćwiczy już w pozycji siedzącej. Żeby intensywnie nad tym pracować, potrzebuje wartościowych zabawek. Taka zabawka musi łączyć w sobie dwie właściwości: atrakcyjność i mobilność, tak jak na przykład Autko Szczeniaczka-Pchaczek lub Bąbelkowy Tomek od Fisher-Price. Użyta w pierwszym produkcie technologia „Poziomy Nauki” pozwala dostosować zabawę do aktualnych potrzeb rozwojowych dziecka, trenującego intensywnie przed rozpoczęciem chodzenia. Cała gama wierszyków, piosenek, komunikatów poświęconych nauce kształtów, kolorów, liter i liczb na długo zajmuje uwagę dziecka i pozwala mu ciągle na nowe odkrycia. Z kolei bańki mydlane Bąbelkowego Tomka, imitujące parę buchającą z kotła rozpędzonej lokomotywy, wywołują radość i entuzjazm, „podrywając” malucha na nogi. Zaskakujące właściwości tych zabawek dziecko odkrywa poprzez manipulowanie jej funkcjami. A kiedy jego działania wywołują ciekawe efekty, maluch „unosi się” z wrażenia, bije brawo i kołysze z ekscytacji. Próbując naciskać przyciski i sięgając do tylnych części zabawki, unosi rączki i przechyla się do przodu lub na boki. Jeśli zabawka pod wpływem tych manipulacji odjedzie, trzeba szybko przejść od siedzenia do raczkowania, by po jej dogonieniu móc usiąść i cieszyć się przyjemnością dalszej zabawy. Żeby nie przewrócić się podczas tych czynności, maluch musi przeciwdziałać sile grawitacji, balansując ciałem. Te manipulacje, obroty, zwroty i pościgi, mimo że odbywają się w pozycji siedzącej, stanowią przygotowanie do chodzenia, bo uczą balansowania ciałem i koordynacji ruchów w celu utrzymania równowagi. Nauka panowania nad swoim ciałem wymaga licznych powtórzeń. By zachęcić dziecko do podejmowania kolejnych prób, potrzebne są zabawki, które mają mu wiele do zaoferowania – bańki mydlane czy ciągle zmieniające się wierszyki i zabawne zwroty na pewno w tym pomogą. Czas na wstawanie i pierwsze kroki Poczucie panowania nad swoim ciałem i umiejętność kontrolowania ruchów mobilizuje do znaczącej zmiany pozycji, czyli stawania i rozpoczęcia chodzenia. Każdy przedmiot mogący stanowić podporę, jak niski mebel lub rama łóżeczka, zachęca do stawiania pierwszych kroków metodą dostawną, czyli stopa do stopy. Po takim treningu przychodzi pora na ruszenie do przodu. Autko Szczeniaczka – Pchaczek i Bąbelkowy Tomek – zabawki, które dziecko już wcześniej polubiło i zaufało im, zachęcają do „pięcia się w górę” i ruszenia naprzód, dzięki podporom, nawet tak delikatnym jak uchwyty. Po wstępnych ćwiczeniach dziecko stoi już stabilnie i podpory potrzebuje tylko dla poczucia bezpieczeństwa, a nie autentycznego wsparcia fizycznego. Z tego samego powodu maluszek, stawiając pierwsze kroki, rozpościera ramiona, robiąc sobie z nich „stabilizatory”, choć faktycznie tylko balansuje nimi w powietrzu. Ważne jest, że te zabawki są wesołe, a dziecko kojarzy je ze źródłem przyjemności. To dodaje mu odwagi, bo śmiech i radość łagodzą napięcie związane z przekroczeniem granicy między siedzeniem i raczkowaniem a chodzeniem. Każde dziecko stawiające pierwsze kroki to taki mały Juliusz Cezar przekraczający rzekę Rubikon. W takim doniosłym momencie warto mieć przy boku zaufanych zabawkowych przyjaciół, którzy jednocześnie stanowią dobrą podporę. Miło też na drugim brzegu paść w ramiona rodzica nagradzającego trud i odwagę dziecka uśmiechem, pochwałą, uściskiem. dr n. hum. Justyna Korzeniewska – psycholog dziecięcy, ekspertka Fisher-Price
Od pełzania do chodzenia, czyli wszystko o rozwoju ruchowym dziecka
Już nie możesz doczekać się pierwszego kroku maluszka? Zanim jednak maluch stanie na własnych nogach, czeka go szereg innych wyzwań. Sprawdź, jak przebiega rozwój ruchowy dziecka i jak go wspierać.
Najpierw nieskoordynowane ruchy, potem pierwsze próby trzymania główki, a potem? No właśnie, czy wiesz, jak przebiega rozwój ruchowy dziecka? Sprawdź, jakich osiągnięć z zakresu motoryki możesz się spodziewać w kolejnych miesiącach życia maluszka i jak motywować brzdąca do trenowania nowych umiejętności. Rozwój motoryczny miesiąc po miesiącu Noworodek wykonuje nieskoordynowane ruchy, które są wynikiem wrodzonych odruchów. Możesz zaobserwować np. tzw. odruch Moro, czyli gwałtowne wyrzucanie rączek i nóżek, które zazwyczaj jest reakcją na zmiany położenia ciała dziecka lub silne bodźce dźwiękowe, dotykowe czy wzrokowe. Maluszek ma też silni zaciśnięte piąstki, a kciuki skierowane do wewnątrz. Już 3-miesięczne niemowlę potrafi przez chwilę utrzymać główkę, leżąc na brzuszku. Chętnie korzysta więc z tej nowej umiejętności, rozglądając się wokół. W czasie kolejnych 4 miesięcy maluch będzie doskonalił tę umiejętność, a także nauczy się, jak z leżnia na brzuszku przeturlać się na plecy i odwrotnie. Między 7. a 10. miesiącem życia dziecko potrafi już samodzielnie siedzieć, do tego czasu podejmie też pierwsze próby raczkowania. A kiedy możesz spodziewać się pierwszego kroku? Tak naprawdę wtedy, gdy brzdąc będzie na to gotowy. Jedne maluchy zaczynają chodzić jeszcze zanim zdmuchną pierwszą świeczkę na torcie urodzinowym, inne – nawet pół roku później. Nie panikuj więc, jeśli pociecha koleżanki już sprawnie biega po podwórku, a twój maluszek jeszcze raczkuje. Najwyraźniej nie jest jeszcze gotowy na swój pierwszy samodzielny krok. Daj mu czas, stwórz odpowiednie warunki i wspieraj. Jak wspierać rozwój motoryczny dziecka? 1. Zadbaj o bezpieczeństwo Maluchowi łatwiej odkrywać świat, kiedy wie, że jest bezpieczny. Bądź więc przy dziecku, gdy próbuje siadać, raczkować czy wstawać. Zadbaj też o to, by podczas „wędrówek” po domu dziecku nie stało się nic złego – zabezpiecz szafki i szuflady, a także ostre wystające elementy, jak np. gałki kredensu czy rogi stołu, a z niższych półek usuń ciężkie przedmioty, które brzdąc mógłby sobie zrzucić na głowę. 2. Pozwól dziecku na samodzielność Staraj się, aby troska o bezpieczeństwo nie przerodziła się w wyręczanie dziecka we wszystkim. Jeśli zawsze będziesz podawać dziecku zabawkę, która leży nieopodal, maluch nie będzie miał motywacji, by samemu po nią sięgnąć. Nie przejmuj się, gdy twoja pociecha się przewróci – to normalne, że pierwsze próby wstawania czy chodzenia nie zawsze są udane. Ćwiczenia to jednak droga do doskonałości. 3. Bądź spokojna i cierpliwa Tak bardzo chciałabyś, aby maluch już siedział, raczkował albo chodził, że każda kolejna nieudana próba wywołuje u ciebie frustrację? Wyluzuj! Dziecko wyczuwa twoje emocje, a te negatywne mogą je tylko zniechęcić. Dlatego zamiast martwić się, że się nie udało, ciesz się, że maluch próbuje. 4. Zadbaj o wygodę Wyobraź sobie, że idziesz na wspaniałą wycieczkę, ale masz na sobie niewygodne ubranie i buty, które cię ścierają. O czym marzysz? Żeby jak najszybciej przestać się ruszać, prawda? Tak samo jest z dzieckiem. Jeśli chcesz, aby maluch chętnie trenował umiejętności motoryczne, zadbaj o to, by miał komfortowe ubranko i wygodną pieluszkę. Doskonale sprawdzą się pieluszki Dada, które oprócz bardzo chłonnego wkładu, mają także elastyczne boczki i wygodne falbanki, które nie krępują ruchów malca. 5. Pamiętaj o dopingu Nie, nie chodzi wcale o żadne specjalne odżywki dla niemowląt, tylko o twoje wsparcie. Chwal brzdąca za każdą, nawet nieudaną, próbę zdobycia nowych umiejętności ruchowych. Nagradzaj swoją pociechę oklaskami, uśmiechem i pochwałami. Nic przecież tak nie motywuje do działania jak poczucie, że najważniejsza dla nas osoba jest z nas tak bardzo dumna. Zajrzyj też na www.dada.pl
Najtrudniejszy pierwszy krok, czyli jak wspierać naukę chodzenia u dziecka
Pierwszy krok dziecka to jedno z wydarzeń, na które z niecierpliwością czeka każda mama. Aby maluch pewnie stanął na własnych nogach, warto mu w tym trochę pomóc. Sprawdź, jak wspierać naukę chodzenia u dziecka.
Kiedy tylko zostałaś mamą, stałaś się ekspertką w rozwoju dziecka. Dokładnie wiesz, kiedy maluch pierwszy raz się uśmiechnie, kiedy zacznie gaworzyć i kiedy postawi swój pierwszy kroczek. No właśnie, z niecierpliwością czekasz, kiedy dziecko wreszcie stanie na własnych nogach, ale ten moment nadal nie nadchodzi? Spokojnie, na szczęście możesz nieco pomóc maluchowi w nauce chodzenia. Pierwsze kroki w… chodzeniu Pewnie wielu twoich znajomych będzie dopytywać się, czy twoja pociecha „podepcze roczek”. Rzeczywiście, dzieci stawiają swoje pierwsze kroki zwykle ok. 12 miesiąca życia. Pamiętaj jednak, że każde dziecko jest trochę inne i rozwija się we własnym tempie. Nie zdziw się więc, jeśli twój szkrab zacznie chodzić przed pierwszymi urodzinami, ani nie martw, jeśli mimo zdmuchnięcia jednej świeczki na torcie wcale nie garnie się do chodzenia. Najwyraźniej potrzebuje jeszcze trochę czasu, a na jego pierwsze próby samodzielnego chodzenia możesz czekać jeszcze nawet pół roku. Zanim maluch zacznie chodzić, musi przecież wzmocnić swoje mięśnie i kręgosłup, udoskonalić zmysł równowagi i potrenować koordynację. Te wszystkie umiejętności zdobywa, czołgając się, raczkując czy próbując stawać przy meblach. Nawet jeśli już nie możesz doczekać się, kiedy maluszek sam do ciebie przybiegnie, nie powinnaś zmuszać dziecka do chodzenia. Daj mu czas i pozwól odczuć radość ze zdobywania nowej umiejętności. Nie oznacza to jednak, że musisz siedzieć z założonymi rękami. Przeciwnie – kilka umiejętnie zastosowanych trików może pomóc ci zachęcić dziecko do chodzenia. Jak wspierać dziecko w nauce chodzenia? Jeśli maluch jeszcze nie raczkuje, kładź go często na brzuszku – szybko zorientuje się, że w tej pozycji można całkiem sprawnie się poruszać, odpychając się rączkami, a potem oprzeć się na dłoniach i kolanach i zacząć raczkować. A wtedy jesteście już o krok od… pierwszego kroku. Kiedy bawisz się z dzieckiem, zabawki kładź poza zasięgiem jego rączki i zachęcaj, by samo po nie sięgnęło. Dzięki temu brzdąc zauważy, że umiejętność przemieszczania się jest bardzo cenna i warto ją posiąść, żeby móc dostać to, czego się w danej chwili potrzebuje. Co jeszcze ułatwi dziecku chodzenie? Skarpetki z antypoślizgową powierzchnią, zwłaszcza jeśli masz w domu śliskie podłogi. Maluchowi nóżki nie będą się tak bardzo rozjeżdżać, a ty będziesz spokojniejsza, że twoja pociecha nie poślizgnie się tak łatwo. Nie mniej ważne jest zapewnienie dziecku bezpiecznego otoczenia do nauki chodzenia. Z niższych półek pozdejmuj więc ciężkie przedmioty, które maluch mógłby niechcący zrzucić, a szafki i szuflady zabezpiecz specjalnymi blokadami. Podczas prób stawiania pierwszych kroków dziecku powinno czuć się komfortowo – pamiętaj więc, by założyć mu wygodne ubranko i chłonną pieluszkę, która nie będzie krępować ruchów twojego małego odkrywcy. Doskonale sprawdzą się pieluszki Dada, których elastyczne boczki sprawiają, że dziecko bez ograniczeń może odkrywać świat. Chodzik. Kupić czy nie? – oto jest pytanie Być może zastanawiasz się też nad zakupem chodzika. Przecież ten gadżet od wielu lat był reklamowany jako doskonała pomoc w nauce chodzenia. Obecnie jednak nie poleca się chodzików. Dlaczego? W chodziku dziecko znacznie mniej angażuje mięśnie, nie musi aż tak bardzo dbać o utrzymanie równowagi, inaczej ocenia także odległości. W konsekwencji chodzik może jeszcze bardziej rozleniwić maluszka. Czy są zatem jakieś inne „ułatwiacze” nauki chodzenia? Tak, warto wybrać tzw. pchacz, czyli zabawkę na kółkach, którą maluch popycha przed sobą. Szkrab może się na niej nieco wesprzeć, jednak musi pamiętać także o odpowiednim napięciu mięśni i utrzymaniu równowagi. Kolorowe światełka i wesołe melodyjki w pchaczu jeszcze bardziej motywują dziecko do podejmowania samodzielnych prób chodzenia i sprawiają, że upadki są mniej bolesne. Zajrzyj też na: www.dada.pl
Jak rozwija się dziecko w 12. miesiącu życia? - film
Zobacz, co potrafi 12. miesięczne dziecko.
5 ważnych zdań, które trzeba mówić dziecku
Trudno ważyć każde słowo, które powiesz do dziecka, nim będzie miało 18 lat. Ale jest kilka zdań, które młody człowiek absolutnie powinien usłyszeć i to wiele razy!
Kiedy dziecko wstanie? Sprawdź, jak pomóc niemowlęciu
Na ten moment czekają wszyscy rodzice – maluch wstał o własnych siłach! I zrobił swój pierwszy kroczek! A jak powinna wyglądać droga do sukcesu?
To nie jest tak, że dziecko któregoś dnia wstanie i zacznie chodzić. Zanim to zrobi, czeka go wiele ćwiczeń. Bo samodzielne przemieszczanie się to dla malutkiego człowieka przygoda! Jednak nim do ciebie przyjdzie na własnych nóżkach, zaliczy kilka innych bardzo ważnych etapów rozwoju. Niemowlę pełza Zwykle na początku 7. miesiąca życia niemowlęciu udaje się sztuka, która wprawia je w zachwyt – zaczyna samodzielnie poruszać się do przodu! Odkrywa tę umiejętność, leżąc na brzuszku, gdy niedaleko zobaczy coś intrygującego. Najpierw wyciąga w tym kierunku rączkę, a jeśli nie dosięgnie, próbuje podpełznąć. Przesuwa na przemian rączki do przodu i pełza (ale nóżki mu w tym nie pomagają). To trudne zadanie często dziecku wychodzi na opak – zamiast iść do przodu, kręci się w kółko. Ale robi to wytrwale, więc w końcu udaje mu się ruszyć do przodu! Jeśli metr od niemowlaka będziesz kłaść zabawki, ćwiczenie pełzania stanie się jego hobby. Niedługo potem dziecko zdobywa nową umiejętność: z pozycji leżącej na brzuszku udaje mu się uklęknąć i podeprzeć z przodu rączkami. NASZA RADA Gdy dziecko klęczy, podawaj mu kolorową piłeczkę – zaciekawiony wyciągnie po nią rączkę i przez chwilę, klęcząc, będzie się opierać na jednej ręce. Podawaj mu zabawki tak, by musiało wyciągać po nie raz rękę prawą, raz lewą. Nauczy się utrzymywać równowagę. Pierwszy obrót z brzuszka na plecy - sprawdź, kiedy to nastąpi! Niemowlę się czołga Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju niemowlaka Czytaj więcej Najczęściej w 8. miesiącu życia dziecko potrafi już samodzielnie siadać (z klęku) i bawić się w takiej pozycji. Gdy niedaleko zobaczy np. grającą zabawkę, spróbuje do niej dotrzeć – oczywiście na brzuszku. Nie pełza już jednak jak foka; jego ruchy przypominają czołganie: porusza na przemian rękami i nóżkami. Czołganie się jest jednak dość uciążliwe, więc dziecko ucieszy się, gdy odkryje prostszy sposób poruszania. Pewnego dnia oprze się na rączkach i kolankach, a brzuszek podniesie do góry... To początek raczkowania. Wkrótce dziecko nabierze w nim dużej wprawy! NASZA RADA Baw się często z dzieckiem w berka na czworakach – to świetne ćwiczenie wyrabiające siłę i sprawność. Pierwsze próby wstawania Niemowlak zaczął raczkować? Na niewysokiej szafeczce połóż jego ukochaną zabawkę (tak, by była widoczna). Wkrótce zbliży się do niej na czworakach, a potem, podtrzymując się np. twojej nogi – sam stanie na nóżki! Świat widziany z takiej wysokości i możliwość sięgnięcia po przedmioty, które były poza zasięgiem rąk – co za perspektywy! Od tej pory dziecko coraz częściej będzie stawać na własnych nóżkach. NASZA RADA Gdy dziecko stoi, połóż niedaleko na stoliku zabawkę. Najpierw „doraczkuje” do stolika i wstanie. Za którymś jednak razem spróbuje dotrzeć do zabawki, przytrzymując się mebli. Dziecko zacznie chodzić! Będzie to robić bokiem, dostawiając jedną nóżkę do drugiej. Czy pomagać dziecku w nauce chodzenia - tłumaczy nasz ekspert: View Ediplayer on the source website
5 niepokojących objawów przy nauce chodzenia
Roczny maluch, który zaczyna chodzić, nie robi tego z gracją i to normalne. Co jednak powinno zaniepokoić rodziców?
Jak rozwija się roczne dziecko - 5 ważnych umiejętności
Gdy dziecko kończy roczek, jego ciekawość świata nie zna granic. Maluch zagląda we wszystkie zakamarki, wspina się na półki i pcha paluszki do szuflad. I w ogóle nie wierzy w zapewnienia rodziców, że ciekawość to pierwszy stopień do piekła. Zobacz, jak radzić sobie z ciekawskim maluchem.
Nawet na chwilę nie możesz teraz spuścić dziecka z oczu! Dziecko czuje się bardziej pewne siebie i częściej wypuszcza się na coraz dalsze wędrówki: np. do sąsiedniego pokoju albo nawet – ho, ho! – do bardzo ciemnej łazienki. Oddala się od ciebie – i powraca. Znowu odchodzi – i za chwilę znów jest z powrotem. Podczas tych wypraw badawczych czuje, że cały świat leży u jego stóp. I ma całkowitą rację. O co chodzi z tym bałaganem? Dziecko widzi, więc jest! Nauka przez naśladowanie Ćwiczenia pamięci Dlaczego ciągle pyta: "dlaczego?" Rady dla taty rocznego dziecka 1. Roczne dziecko robi bałagan Wasze mieszkanie wygląda jakby przeszedł po nim tajfun? To znak, że mieszkający w nim maluch rozwija się książkowo! Rozrzucające wokół siebie klocki i zabawki dziecko nie umie jeszcze skupić się na niczym dłużej niż chwilę – dlatego szybko porzuca każdą zabawkę. Zresztą małe dziecko, inaczej niż dorosły, dobrze czuje się w twórczym nieładzie – burząc zastany ład, doświadcza poczucia kontroli nad przedmiotami. Uwaga! Zamiast denerwować się, że po zabawie dziecka czeka cię sprzątanie, zachęć je do wspólnych porządków. Możesz mówić: „Teraz zawieziemy misie do domu”, „Zbudujemy mur z książeczek”, „Pomożemy kredkom ustawić się w kubku”. Taka zabawa spodoba się dziecku. Zobacz też: Zabawy dla rocznego dziecka 2. Roczne dziecko widzi, więc jest W tym denerwującym bałaganieniu kryje się coś więcej niż tylko chęć zapewnienia rodzicom zajęcia. Główną przyczyną działań malucha jest jego chęć do rozpoznawania funkcji przedmiotów. Po pierwszych urodzinach dziecko zaczyna eksperymentować, aby przekonać się, jakie skutki przyniosą jego działania. Nie potrafi przejść obojętnie wobec żadnego nowego przedmiotu: wszystkiego musi dotknąć, wszystko polizać, zrzucić na ziemię. Fascynują go przede wszystkim przedmioty często używane przez rodziców, dlatego przy każdej okazji będzie starał się sięgnąć po pilota do telewizora lub telefon komórkowy. Uwaga! Zniszczenia, jakich maluch może dokonywać w tym okresie, nie wynikają ze złośliwości, ale z naturalnej ciekawości typu: „Co się stanie, jeśli...?”. Zanim więc za karę włożysz dziecko do kojca, przypomnij sobie, że powiązanie przyczyny i skutku jest możliwe tylko dzięki eksperymentom. Jednak choć etap niszczenia jest naturalny, dziecko musi doświadczyć nieskuteczności tego sposobu poznawania świata (stłukłeś kubek – nie będziesz go miał). Poznaj 7 częstych błędów wychowawczych 3. Roczne dziecko naśladuje i się uczy Na szczęście dziecięca ciekawość ma też i swoje dobre strony. Już dwulatek jest bystrym obserwatorem zachowań dorosłych, a to, co zauważy, od razu stara się powtórzyć. Nie zdziw się więc, jeśli zastaniesz go pochłoniętego np. zmywaniem podłogi albo wycieraniem półek twoją koszulką. Dzięki nieustannej obserwacji życia szybko odgaduje przeznaczenie kosza na śmieci czy szczotki do włosów. Uwaga! Dziecko coraz lepiej poznaje zasady panujące w domu. Aby mu w tym pomóc, bądź konsekwentna. Nie może być tak, że raz zachwycasz się tym, że dziecko umie już odblokować klawiaturę w twoim telefonie, a innym razem złościsz się na niego za to i krzyczysz. 4. Roczne dziecko ćwiczy pamięć W pierwszych trzech latach życia dzieci chłoną wiedzę jak gąbka wodę i bez trudu utrwalają zdobyte wiadomości. Nigdy później nie będą uczyć się tak szybko i efektywnie. Nie oczekuj jednak od dziecka zbyt wiele – jego pamięć jest jeszcze za krótka, aby sobie przypomniało, gdzie zapodziało twoją ulubioną apaszkę. Uwaga! Aby ćwiczyć dziecięcą pamięć i zdolność kojarzenia faktów, bawcie się w chowanego. Na oczach dziecka schowaj misia, np. pod poduszkę czy za fotel, i poproś, by go znalazł. To wcale nie będzie takie łatwe, jak ci się wydaje! 5. Dziecko wciąż pyta: dlaczego? Im bliżej drugich urodzin, tym częściej dziecko – zamiast eksperymentować – stara się poznawać świat w sposób bardziej zorganizowany. I po raz kolejny wystawia na próbę twoją cierpliwość! Jak zdarta płyta będzie powtarzało w kółko dwa pytania: „Co to jest?” i „Dlaczego?”. Będzie dociekało, dlaczego musi zjeść śniadanie, dlaczego trzeba wieczorem iść spać, a przede wszystkim dlaczego nie powinno pytać mamy po raz setny: „Dlaczego?”. Nie ignoruj ciekawości dziecka. Kiedy odpowiadasz nawet setny raz na to samo pytanie, podsycasz jego apetyt na poznawanie świata. Uwaga! Nigdy nie odpowiadaj na pytania dziecka słowami: „Już ci to wczoraj wyjaśniałam”. Dziecko, aby coś zrozumieć i zapamiętać, po prostu musi usłyszeć albo zobaczyć coś przynajmniej kilka razy. To dlatego powtarzalność i rytuały są ważne nie tylko dla niemowlęcia, ale także dla starszaka. Sprawdź 6 sposobów, na jakie dziecko okazuje ci miłość Rady dla taty rocznego dziecka Jak zachęcać dziecko do dalszego poznawania świata? Czytaj. To pobudza rozwój mowy, poszerza słownictwo, ćwiczy pamięć i koncentrację uwagi. Rozmawiaj. Opowiadaj maluchowi, co właśnie robisz, zadawaj mu pytania i cierpliwie czekaj na jego odpowiedź. Zadbaj o emocje. Naucz dziecko rozpoznawać, co czują inni i ono samo. W tym celu nazywaj emocje, które maluch może przeżywać (np. „Jesteś zły, bo nie kupiłam ci lizaka”), oraz te, które malują się na twarzy innych („Ania jest smutna, bo nie pozwoliłeś jej pobawić się swoimi klockami”). Bywajcie w świecie. Z dwulatkiem możesz wybrać się do muzeum, restauracji, na basen, do lasu czy parku. Wzbogacaj jego świat o nowe przyjemne doznania. Zobacz też: 10 powodów, by iść na plac zabaw Konsultacja merytoryczna dr Julita Wojciechowska Psycholożka, pracuje na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Czego uczy się niemowlę - 7.-12. miesiąc
Jakie umiejętności zyskuje niemowlę od 7. do 12. miesiąca życia? Co powinno umieć roczne dziecko? Sprawdź listę najważniejszych etapów rozwoju.