Śmieszne polskie słowa: co śmieszy dzieci i obcokrajowców?
Które z polskich słów wydają się śmieszne osobom, które słyszą je po raz pierwszy? Prawdopodobnie wielu z nas było świadkiem wybuchu śmiechu dziecka lub obcokrajowca, który właśnie dowiedział się, że istnieje takie polskie słowo. W takich sytuacjach zwykle sami zaczynamy się śmiać, nawet jeśli do tej pory nie dostrzegaliśmy w doskonale znanym wyrazie niczego komicznego.
Brzmienie polskiego języka jest wyjątkowe. I choć dla wielu z nas mowa ojczysta to powód do podziwu i dumy – w polszczyźnie są słowa, które potrafią również rozbawić do łez. Zwłaszcza gdy słyszymy je po raz pierwszy. Dowodem na to niech będą polskie nazwy własne niektórych miejscowości. Prawdopodobnie są one dużo bardziej śmieszne dla osób, które nie mijają codziennie tabliczek z nazwami: Wymysłów Francuski, Szczaworyż czy Pupkowizna… Spis treści: Jakie polskie słowa są śmieszne dla dzieci? Śmieszne polskie słowa według obcokrajowców Śmieszne polskie nazwy miejscowości Jakie polskie słowa są śmieszne dla dzieci? To, jakie słowo wyda się śmieszne dziecku, zależy oczywiście od rodzaju jego poczucia humoru. W końcu każdego z nas ma prawo bawić co innego… Rodzinne anegdoty to kopalnie rozmaitych przykładów polskich wyrazów, które usłyszane po raz pierwszy – doprowadziły do niekontrolowanego ataku wesołości. Mogą to być słowa, które brzmią zabawnie, ze względu na formę zdrobnień lub zgrubień, jak np.: bąbelki bombki ciuchcia lufcik paliczki trytytka kłaczki oczodoły bazgroły paprochy buciory Szczególnie zabawną grupą polskich śmiesznych słówek są tzw. złożenia. Jak sama nazwa wskazuje — na jeden wyraz składają się dwa, tworząc nierzadko istnie komiczny efekt. Przykłady to: masztalerz nibynóżki szczękoczułki wiercipięta skarżypyta glebogryzarka liczykrupa mordoklejka Polskie słowa śmieszne dla obcokrajowców Obcokrajowców bawią różne polskie słowa, wiele zależy od tego, jaki jest ich język ojczysty. Na przykład Ukraińców śmieszą takie wyrazy jak: pukać – po ukraińsku i rosyjsku: puszczać bąki zapomnieć – po rosyjsku: zapamiętać pierogi – po ukraińsku: ciastka zakaz – po ukraińsku/rosyjsku: zamówienie (np. kawy w kawiarni) lustro – po ukraińsku: żyrandol wieś – po rosyjsku/ukraińsku podobnie brzmiące słowo oznacza: wesz salon urody – po rosyjsku „urodnyj” znaczy: brzydal Do śmiesznych sytuacji może dojść również podczas rozmów Polaków z Czechami. Słowa, które brzmią znajomo, ale oznaczają zupełnie co innego, niż nam się wydaje to: ubikacja – po czesku oznacza tyle, co: mieszkanie, kwatera zachod – po czesku oznacza: WC droga – po czesku oznacza: narkotyki pachnąć – to po czesku: śmierdzieć czerstwy – to po czesku: świeży Nie zdziwmy się też np. gdy Amerykanina śmieszyć będą takie polskie słowa jak czwartek czy czwarty – w wyrazach tych usłyszy słówko „fart”, które dla niego oznacza tyle, co puszczanie bąków. Z tego samego powodu może nie do końca zrozumieć, co mamy na myśli ,mówiąc, że „ktoś miał farta”. Osoby anglojęzyczne często są zdziwione, słysząc imię Michał – według nich jest to chińskie słowo, które oznacza pozdrowienie. Dla osób, których rodowitym jest język hiszpański, imię Ola brzmi jak „cześć” (hiszp.. „hola” – cześć). Bywa, że osoby uczące się języka polskiego nie rozumieją różnicy pomiędzy zdrobnieniem imienia Krzysztof – Krzyś a słowem krzyż. Jeśli chodzi o Francuzów lub Belgów posługujących się językiem francuskim – często śmieszy ich polskie słowo podpis – brzmi ono jak „pot de pisse”, czyli nocnik. To, co łączy wielu obcokrajowców, to podziw dla Polaków, którzy bez problemu wymawiają tak trudne słowa jak: chrząszcz, trzydzieści trzy, Szczebrzeszyn, itp. – każda próba wymowy tych wyrazów często kończy się śmiechem. Śmieszne polskie nazwy miejscowości Dzieci (ale i dorosłych) mogą bawić również polskie słowa będące nazwami miejscowości. Przykłady to: Dziadowa Kłoda, Szkaradowo, Spalona, Grzmiąca, Kadłub - woj. dolnośląskie Stary Bógpomóż, Krzywe Kolano, Spoczynek, Tupadło, Zgniłka - woj. kujawsko-pomorskie Uciekajka, Pisklaki, Paskudy, Klątwy, Samoklęski - woj. lubelskie Kłopot, Nietoperek, Szyba, Krzywokleszcz, Żółwin - woj. lubuskie Brutus, Źrebięta, Lisice, Jeże, Mięsośnia, Wymysłów Francuski - woj. łódzkie Ząb, Małe Ciche - woj. małopolskie Jednorożec, Zadobrze, Koce-Schaby, Pupkowizna, Paczuszki Duże, Żabokliki - woj. mazowieckie Ameryka, Węgry, Tłustomosty, Sucha Psina, Zimna Wódka, Zawiść - woj. opolskie Betlejem, Blizna, Tuligłowy, Karkówka, Żarówka - woj. podkarpackie Kondycja, Geniusze, Stare Leśne Bohatery, Pupki, Pudełko - woj. podlaskie Piekło, Zdrada, Złe Mięso, Sworne Gacie, Okrągła Łąka - woj. pomorskie Browarek, Niepiekło, Niezdara, Sieroty, Bógdał - woj. śląskie Niebo, Nieświń, Szczaworyż, Wzdół Rządowy, Chotel Czerwony - woj. świętokrzyskie Zgniłocha, Kopytko, Kwiatuszki Wielkie, Wąglik-Kolonia, Zezuj - woj. warmińsko-mazurskie Małachowo Złych Miejsc, Beznazwa, Koniec Świata, Robakowo, Śmieszkowo - woj. wielkopolskie Wiewiórki, Krzywe Koło, Spotkanie, Pluskota, Jęczydół - woj. zachodniopomorskie Jak widać (i słychać) śmieszne przykłady słów w języku polskim można mnożyć. Nawet jeśli dla jednych z nas są oczywiste i brzmią najzwyczajniej w świecie, to dla innych mogą wydawać się naprawdę zabawne. Zobacz także: Życzenia na dzień dobry: piękne, śmieszne, rymowane wierszyki Śmieszne przysłowia, które poprawią Ci humor Śmieszne imiona: śmieszne znaczenie polskich imion damskich i męskich
Podstawowe zwroty po ukraińsku i słówka (plus wymowa)
Znajomość podstawowych zwrotów w języku ukraińskim pomoże okazać naszą życzliwość osobom z Ukrainy, a dzieciom porozumieć się z ukraińskimi kolegami. Przedstawiamy najważniejsze zwroty po ukraińsku ich oryginalną pisownię oraz wymowę.
Warto nauczyć się kilku słówek i zwrotów po ukraińsku, jeśli w naszym otoczeniu są uchodźcy z Ukrainy. Choć wielu Ukraińców zna język polski i bardzo dobrze komunikuje się po angielsku, z pewnością docenią naszą umiejętność powiedzenia kilku słów w ich języku ojczystym. Podstawowe zwroty ukraińskie, takie jak: dziękuję, przepraszam, proszę, mogą być szczególnie przydatne dla dzieci chodzących do przedszkola lub szkoły, gdzie będą miały styczność z ukraińskimi dziećmi. Pamiętajmy, że czasami zwykłe „dziękuję” lub „przepraszam” usłyszane w ojczystym języku może wywołać ciepłe uczucia. To przejaw naszej życzliwości i zaangażowania. Oto nasze rozmówki ukraińsko-polskie. Spis treści: Podstawowe zwroty po ukraińsku (wymowa) Nazwy podstawowych produktów żywnościowych Liczebniki po ukraińsku Kolory Pory roku i pogoda Dni tygodnia Pory dnia i czas Podstawowe zwroty ukraińskie (wymowa) Przedstawiamy podstawowe zwroty po ukraińsku: najpierw podajemy zwrot po polsku, później pisownię ukraińską (w cyrylicy, czyli ukraińskim alfabecie), a na końcu informację, jak należy wymawiać dane słowa. Podstawowe zwroty grzecznościowe po ukraińsku: cześć – Привіт (pryvit) dzień dobry – Добрий день (dobryj den') dobry wieczór – Добрий вечір (dobryj weczir) zapraszamy! – Запрошуємо! (zaproszujemo) pa! – Па-па (pa-pa/) do widzenia – До побачення (do pobaczenia) jak masz na imię? – Як тебе звати? (jak tebe zwaty) bardzo mi miło – Дуже приємно (duże pryjemno) nazywam się... – мене звати... (mene zwaty...) czego ci potrzeba? – що вам потрібно? (szczo wam potribno) wszystko w porządku? – Все в порядку? (wse w porjadku) proszę – будь ласка (budʹ laska) dziękuję bardzo – Дуже дякую (duże djakuju) przepraszam – перепрошую (pereproszuju) nie ma za co! – Нема за що (nema za szczo) smacznego – смачного [smacznoho] na zdrowie – будьмо [budʹmo] Inne zwroty przydatne w rozmowie: jest / nie ma – є / немає (je / nemaje) tak / nie – так / ні (tak / ni) nie wiem – я не знаю (ja ne znaju) nie rozumiem – я не розумію (ja ne rozumiju) jak to jest po ukraińsku? – як це є українською? (jak ce je ukrajinskoju) możecie mówić powoli? – можете говорити повільно? (możete howoryty povilʹno) Podstawowe pytania po ukraińsku: ile? – скільки (skil'ky) co – що (szczo) jak – як (yak) ile – скільки (skilʹky) kto – хто (khto) gdzie? – де? (de) skąd? – звідки? (zwidky) dokąd? – куди? (kudy) kiedy? – коли? (koly) od kiedy? do kiedy? – відколи? доколи? (widkoly, dokoly) ile masz lat? – скільки тобі років? (skilʹky tobi rokiv?) mam … lat – Я … років (ja … rokiv) Podstawowe zwroty po ukraińsku dotyczące zdrowia: masz jakąś alergię? – У вас якась алергія? (u was jakas' alerhija) co cię boli? – що у вас болить? (szczo u was bolyt') czy bierzesz na stałe jakieś leki i czy masz je ze sobą? – Чи приймаєте ви якісь лікищодня і чи маєте їх з собою?(czy pryjmajete wy jakisʹ likyszczodnja i czy majete jichzsoboju?) Podstawowe zwroty ukraińskie przydatne w pierwszych kontaktach z uchodźcami: jak ci pomóc? – як вам допомогти? (jak wam dopomohty) chcesz coś zjeść? – хочете щось з'їсти? (choczete szczos' zjisty) chcesz się czegoś napić? – Хочете щось випити? (choczete szczosʹ wypyty) czy potrzebujesz miejsca, w którym możesz się zatrzymać? – Вам потрібне місце для проживання? (wam potribne misce dljaprożywannja) gdzie twoja rodzina? – Де ваша родина? (de wasza rodyna) ​jaki jest twój numer telefonu? – Який у вас номер телефону? (jakyj u was nomer telefonu) chcesz do kogoś zadzwonić? – Ви хочете комусь подзвонити? (wy choczete komusʹ podzwonyty) zgubiłeś/iście się? – Ви загубилися? (wy zahubylysja) Podstawowe zwroty dotyczące drogi / kierunku / podróży: wyjdź na zewnątrz – Вийти на вулицю (wyjty na wulycju) idź prosto – Іди прямо (idy prjamo) skręć w prawo – Поверніть праворуч (powernitʹ praworucz) skręć w lewo – Поверніть ліворуч (powernitʹ livorucz) wejście – вхід (wchid) wyjście – Вихід (wychid) przystanek autobusowy – автобусна зупинка (avtobusna zupynka) autobusy – автобуси (awtobusy) pociągi – поїзди / потяги (pojizdy / potjahy) bilet – квиток (kvytok) odjazd – виїзд (vyizd) przyjazd – прибуття (prybuttya) opóźnienie – затримка (zatrymka) Inne przydatne słówka w języku ukraińskim: sklep – магазин (mahazyn) apteka – аптека (aptéka) leki – ліки (liky) szpital – лікарня (likarna) jedzenie – їжа (jiża) picie – напої (napoji) pić – пити (pyty) sklep spożywczy – продуктовий (produktovyj) restauracja – ресторан (restoran) koc – ковдра (koudra) zamknięte – зачинено (zaczyneno) mieszkanie – квартира (kwartyra) toaleta – туалет (tualet) wstań – Вставай (vstavaj) usiądź – Сідайте (sidajte) narysuj – малювати (maluvaty) Podstawowe produkty żywnościowe po ukraińsku chleb – хліб (khlib) masło – вершкове масло (verszkove maslo) herbata – чай (czaj) kawa – кави (kavy) czekolada – шоколад (szokolad) cukier – цукор (tsukor) sól – сіль (silʹ) mięso – м’ясо (m’yaso) ser – сир (syr) owoce – фрукти (frukty) warzywa – овочі (ovoczi) zupa – суп (sup) woda mineralna – мінеральна вода (mineralʹna voda) Liczebniki w języku ukraińskim 1 – один (odyn) 2 – два (dwa) 3 – три (try) 4 – чотири (czotyryj) 5 – п'ять (pjat') 6 – шість (szist') 7 – сім (sim) 8 – вісім (wisim) 9 – дев'ять (dew'at') 10 – десять (desjat') 11 – одинадцять (odynadtsyatʹ) 12 – дванадцять (dvanadtsyatʹ) 20 – двадцять (dvadtsyatʹ) 30 – тридцять (trydtsyatʹ) 40 – сорок (sorok) 50 – п’ятдесят (p’yatdesyat) 90 – дев’яносто (dev’yanosto) 100 – сто (sto) 200 – двісті (dvisti) 300 – триста (trysta) 500 – п’ятсот (p’yat·sot) 1000 – тисяча (tysyacza) Kolory po ukraińsku kolor – Колір (kolіr) jaki to kolor? – Який це колір? (yakiy tzye kolіr) czarny – Чорний (cziorniy) niebieski – Синій (sinіy) brązowy – Коричневий (koricznyeviy) zielony – Зелений (zyelyeniy) pomarańczowy – Помаранчевий (pomaranchyeviy) fioletowy – Фіолетовий (fіolyetoviy) czerwony – Червоний (czyervoniy) biały – Білий (bіliy) żółty – Жовтий (zhovtyy) szary – Сірий (sіriy) złoty – Золотистий (zolotistiy) srebrny – Сріблястий (srіblyastiy) Ukraińskie zwroty i słówka: pogoda i pory roku zimno – Холодно (kholodno) gorąco – Жарко (ʐarko) jest słonecznie – Сонячно (soniaczno) jest pochmurnie – Хмарно (khmarno) jest wilgotnie – Волого (vologuo) jest wietrznie – Вітряно (vіtryano) pada deszcz – Йде дощ (ydye dosht) pada śnieg – Йде сніг (ydye snіgu) niebo – Небо (nyebo) chmura – Хмара (khmara) tęcza – Веселка (vyesyelka) pory roku – Пори року (pori roku) wiosna – Весна (vyesna) lato – Літо (lіto) jesień – Осінь (zsіnʲ) zima – Зима (zima) Dni tygodnia poniedziałek – понеділок (ponedilok) wtorek – вівторок (vivtorok) środa – середа (sereda) czwartek – четвер (czetver) piątek – п’ятниця (p’yatnytsya) sobota – субота (subota) niedziela – неділя (nedilya) Pory dnia i czas rano – ранок (ranok) dzień – день (denʹ) wieczór – вечір (veczir) noc – ніч (nicz) godzina – година (hodyna) tydzień – тиждень (tyzhdenʹ) miesiąc – місяць (misyatsʹ) rok – рік (rik) dzisiaj – сьогодні (sʹohodni) jutro – завтра (zavtra) wczoraj – вчора (vczora) Zobacz także: Pomoc dla Ukraińców – ważne telefony, zbiórki, jak pomóc? Hymn Ukrainy – tekst. Zapis oryginalny, fonetyczny, tłumaczenie i melodia Flaga Ukrainy: jakie kolory ma flaga Ukrainy + ich znaczenie​
Jak czytać litery ukraińskie? Alfabet ukraiński z tłumaczeniem na polski
Jak czytać litery ukraińskiego alfabetu? Jak wyglądają ukraińskie litery pisane? Choć ukraińska cyrylica może sprawiać kłopot osobom, które w szkole nie uczyły się języka rosyjskiego – sam język ukraiński ma wiele wspólnego z językiem polskim.
Podobnie jak w języku polskim, alfabet ukraiński zaczyna się od litery A – która, zarówno pisana jak i drukowana, wygląda zupełnie tak samo jak pierwsza litera polskiego alfabetu. Sprawdź, jak się pisze i wymawia kolejne litery ukraińskiego alfabetu. Alfabet ukraiński – od „a” do… „ja” Alfabet ukraiński składa się z 33 liter. W tłumaczeniu na polski to kolejno: A, a – wymawia się i pisze tak jak w języku polskim Б, б – wymawia się jak [b] B, в – wymawia się jak [w] Г, г – wymawia się jak [h] Ґ, ґ – wymawia się jak [g] Д, д – wymawia się jak [d] E, е – wymawia się jak [e] Є, є – wymawia się jak [je] Ж, ж – wymawia się jak [ż] З, з – wymawia się jak [z] И, и – wymawia się jak [y] I, і – wymawia się jak [i] Ї, ї – wymawia się jak [ji] Й, й – wymawia się jak [j] K, к – wymawia się jak [k] Л, л – wymawia się jak [l] tzw. aktorskie, czyli coś pomiędzy [l] i [ł] M, м – wymawia się jak [m] H, н – wymawia się jak [n] O, о – wymawia się jak [o] П, п – wymawia się jak [p] P, р – wymawia się jak [r] C, с – wymawia się jak [s] T, т – wymawia się jak [t] У, у – wymawia się jak [u] Ф, ф – wymawia się jak [f] Х, х – wymawia się jak [ch] Ц, ц – wymawia się jak [c] Ч, ч – wymawia się jak [cz] Ш, ш – wymawia się jak [sz] Щ, щ – wymawia się jak [szcz] Ь – nie wymawia się jako osobnej głoski, to znak zmiękczający Ю, ю – wymawia się jak [ju] Я, я – wymawia się jak [ja] Ukraińskie litery jak polskie Litery ukraińskie, które pisze się i czyta jak polskie to: A, a M, м O, o T, t E, e K, k I, i Już na podstawie tych literek można napisać chociażby takie wyrazy jak: kit [wym. kit] – kot, мaмa [wym. mama] – mama, taм [wym. tam] – tam Ukraińskie litery, które pisze się jak polskie, ale wymawia zupełnie inaczej to: P, р – wymawia się jak [r] C, c – wymawia się jak [s] B, в – wymawia się jak [w] X, x – wymawia się jak [x] Pisana ukraińska litera Дд wygląda jak polskie pisane G g [d] Pozostałe litery to takie, które różnią się od polskich. Swym kształtem i wymową wiele z nich przypomina te w języku rosyjskim. Wielu mieszkańców Ukrainy doskonale włada językiem rosyjskim (mimo trwającej wojny właśnie w tym języku bardzo często porozumiewają się ukraińscy uchodźcy z Polakami znającymi rosyjski). Wielu Ukraińców porozumiewa się także po angielsku. Jednocześnie – kiedy poprosimy, by wypowiadali słowa lub zdania w swoim języku wolniej – wzajemne porozumienie Ukraińców i Polaków jest prostsze niż mogłoby się wydawać. Jak wypowiadać litery ukraińskie w wyrazach? нeбo [nebo] – niebo вecna [wesna] – wiosna дитиna [dytyna] – dziecko як cпрaви? [jak cprawy] – Jak się czujesz? Mama, цe я [mama, tceo ja] – Mamo, to ja Zobacz też: Podstawowe zwroty po ukraińsku (plus wymowa) Litery ukraińskie pisane Kiedy przyjrzymy się pisanym literom ukraińskim zauważymy, że część z nich wygląda identycznie jak pisane litery polskie (np. a, k, o). Pisownia pozostałych liter będzie prostsza dla tych, którzy uczyli się języka rosyjskiego. Osoby, które miały w szkole język rosyjski mogą wręcz uznać, że cyrylica ukraińska jest prostsza od rosyjskiej. Zobacz także: Ukraińskie imiona: męskie i żeńskie + tłumaczenie imion ukraińskich Pomoc dla Ukraińców – ważne telefony, zbiórki, jak pomóc? Hymn Ukrainy – tekst. Zapis oryginalny, fonetyczny, tłumaczenie i melodia
Spójnik: czym jest, jakie pełni funkcje, kiedy stawiamy przed nim przecinek? [PRZYKŁADY]
​Większość osób wie, czym jest spójnik i potrafi podać przykłady spójników. Czasem warto jednak sięgnąć do definicji i uporządkować sobie wiedzę o tych częściach mowy. Odkrywamy tajemnice spójników – również tych, które mogą sprawiać najwięcej kłopotów. Wyjaśniamy, jakie są spójniki w języku polskim, przed którymi stawiamy przecinek. Definicja i reguły rządzące spójnikami mogą wydawać się skomplikowane, ale liczne przykłady powinny rozwiać wątpliwości.
Spójnik to część mowy. Co do tego nie ma żadnych wątpliwości, mimo że spójnik zasadniczo różni się od rzeczownika, przymiotnika czy liczebnika i to już na pierwszy rzut oka. Prócz tego, że spójniki bardzo często są bardzo krótkimi wyrazami (nawet takimi złożonymi z jednej lub dwóch liter), to jeszcze: nie odmieniają się ani przez rodzaje, ani przez przypadki. Z reguły nie występują też samodzielnie. Spis treści: Spójnik – co to takiego? Jakie są spójniki w języku polskim? Spójniki a interpunkcja Spójnik – co to takiego? Spójnik to nieodmienna i niesamodzielna część mowy, która łączy elementy wypowiedzi (spaja je ze sobą lub przeciwstawia sobie). Spójniki łączą wyrazy lub zdania, tak by miały pożądany sens. Spójnik nieprzypadkowo ma nazwę pochodzącą od słowa „spajać”, czyli łączyć. Bez spójników wiele wypowiedzi brzmiałoby mało spójnie. Wszystkie spójniki w języku polskim: a, albowiem, aby, acz, aczkolwiek, ale, albowiem, ani, aż, ażeby, bodaj, byś, bo, byle, choć, choćby, chociaż, czy, czyli, dlatego, dopóki, dopóty, dotąd, gdy, gdyby, i, iż, iże, jak, jakby, jakkolwiek, jako, jakoby, jednak, jednakowo, jednakowoż, jednakże, jeśli, jeżeli, kiedy, kim, lecz, ledwie, lub, mianowicie, nadto, natomiast, ni, niby, niczym, niemniej, nim, niż, niźli, oraz, póki ponieważ, póty, prawda, skoro, taki, toż, tylko, tudzież, vel, wprawdzie, więc, wszelako, zaledwie, zamiast, zarówno, zanim, zaś, zatem, że, żeby Warto pamiętać, że prócz spójników możemy spotkać się z tzw. frazami spójnikowymi , jak np.: a w szczególności, podczas gdy, innymi słowy, oprócz tego, w przeciwnym razie, w związku z czym, chyba że, to znaczy, żeby tylko. Przykłady zdań z użyciem spójników: Magda i Ewa spóźniły się na kolację. Niebo się zachmurzyło, więc wzięliśmy ze sobą parasolki. Na piknik możemy wziąć babeczki albo drożdżówki. Ale nie mamy żadnych owoców. Marcinowi zależy na dobrych ocenach, ale nie za wszelką cenę. Tymczasem Ania zrobi wszystko, by dostać piątkę. Jeśli Kasia nie odbiera telefonu, to znaczy, że jest bardzo zajęta. Jakie są spójniki w języku polskim? W języku polskim występują spójniki współrzędne i podrzędne. Spójniki współrzędne dzielimy na: Spójniki łączne a, i, ni, ani, zarazem, też, także, oraz – ich zadaniem jest łączyć elementy wypowiedzi, które wskazują na pewien związek (czasowy, przestrzenny, sytuacyjny) np.: Ania i Agnieszka uwielbiają wędrówki po górach. Ania uwielbia chodzić po górach a Tomek woli leniuchować na plaży. Ni stąd, ni zowąd dobiegł ich dziwny odgłos. Jego siostra nie lubi herbaty ani kawy. Nie zapomnijcie szalików, czapek, rękawiczek oraz ciepłych swetrów. Spójniki rozłączne lub, albo, bądź (łączą elementy wykluczające się), np. Chciałabym zamówić tort bezowy z malinami albo czekoladowy z orzechami. Przynieś ze spiżarni jeden lub swa słoiczki konfitur. Zrób tak jak podpowiada ci sumienie bądź intuicja. Spójniki wynikowe zatem, dlatego, więc, stąd, toteż (łączą elementy, które wynikają jeden z drugiego), np. Marta dostała stypendium, zatem stać ją było na prezenty gwiazdkowe. Michał bardzo zmarzł na wycieczce, dlatego zachorował. Uważam, że to pomyłka, więc pozwól mi wyjaśnić. Zachowuje się bardzo kulturalnie, stąd wniosek, że jest dobrze wychowanym człowiekiem. Operacja się udała, toteż babcia szybko wyjdzie ze szpitala. Spójniki przeciwwstawne ale, a, jednak, tymczasem, natomiast (łączą elementy przeciwstawne wypowiedzi), np. Lubił Hanię, ale czasem kompletnie nie mógł jej zrozumieć. Chciał dobrze a wyszło jak zwykle. To wypracowanie jest niezłe, jednak mogłeś pisać staranniej. Myślałam, że Piotr jest w porządku, tymczasem okazał się kłamcą. To co mówi, jest ciekawe, natomiast nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Spójniki wyjaśniające czyli, inaczej, znaczy, to jest, znaczy (łączą te elementy, z których wynika wyjaśnienie), np. Jest rozsądną dziewczyną, czyli na pewno wybierze dobrze. Spóźniłem się na pociąg, znaczy nie zdążyłem na czas. Ktoś kulturalny, inaczej ktoś o dobrych manierach. Wyjątkowy, to jest absolutnie niepowtarzalny i unikatowy. Spójniki podrzędne Są to spójniki, które zawsze tworzą zdanie podrzędne (lub równoważnik zdania). Należą do nich np. bowiem, ponieważ, choć, aby, że. Przykłady spójników podrzędnych to: Wrócę tu szybko, bowiem uważam to miejsce za przeurocze. Kasia milczała, ponieważ postanowiła się nie wtrącać. Piesek mimo choroby był bardzo wesoły, choć czasami widać było jego cierpienie. Zostaw jej wiadomość, aby wiedziała, co się dzieje. Magda zaczęła płakać na myśl, że to wszystko przez jej spóźnienie. Uwaga: w języku polskim są spójniki, które – w zależności od kontekstu mogą należeć zarówno do grupy podrzędnych jak i współrzędnych. Przykładem może być spójnik a: Te dwie sytuacje są jak niebo a ziemia. (zdanie współrzędne) Wujek wyszedł z psem na spacer a ciocia chciała żeby najpierw pomógł jej zrobić jej sałatkę. Spójniki a interpunkcja W języku polskim istnieją reguły, które wyznaczają prawidłowy sposób stawiania przecinków. Jak to wygląda w przypadku zdań, w których występują spójniki? Przecinków nie stawiamy przed spójnikami: i – np. Magda i Kasia poszły na zakupy. oraz, np. Rodzice dzieci z klas pierwszych oraz drugich zostali zaproszeni na spotkanie z wychowawcami tudzież, np. lub – np. Założę sukienkę w czerwono-zieloną kratkę lub tę granatową. albo – np. Pójdę prosto na trening albo najpierw zrobię zakupy. bądź – np. Wybierzesz jedną bądź drugą opcję. czy – np. Kasia nie była pewna czy może liczyć na Martę. ani, ni – np. Karol nie zabrał ze sobą rękawiczek ani szalika. a – (gdy występuje w znaczeniu i, np. Skoszona trawa pachniała słodko a delikatnie). Kiedy stawiamy przecinek przed spójnikami? Z reguły za każdym razem, gdy w grę wchodzą pozostałe spójniki. Warto jednak pamiętać o wyjątkach. Przecinek przed spójnikami stawiamy gdy: spójnik pełni rolę dopowiedzenia, np. Kasia uważa Magdę za przyjaciółkę, i to od dawna. Tomek jest bardzo dobry z matematyki, albo raczej genialny. spójnik pojawia się podczas wyliczania, np. Karol lubi i kawę, i herbatę, i kakao, i colę. Latem byli nie tylko w górach, ale i nad morzem, i na Mazurach. Zobacz także: Partykuła - co to jest, kiedy jej używamy, pisownia partykuł [PRZYKŁADY] Przysłówek: co to jest, na jakie pytania odpowiada? (plus stopniowanie) Wszystko o rzeczowniku: co to jest, jak się odmienia, na jakie pytania odpowiada (dużo przykładów)
Wykrzyknik: co to jest i jaką pełni funkcję [PRZYKŁADY i ĆWICZENIA]
Wykrzyknik jako część mowy to zupełnie co innego niż znak wykrzyknienia [czyli: !], który stawiamy na końcu wołacza lub „krzyczącego” wypowiedzenia. Sprawdź, jaką funkcję pełnią wykrzykniki w języku polskim i stosuj je świadomie, wyrażając emocje.
W języku polskim jest bardzo dużo wykrzykników. Choć wydawać by się mogło, że to część mowy zupełnie nie pasująca do wielu pozostałych pozostałych – wykrzykniki mogą okazać się niezastąpione podobnie jak: rzeczowniki, czasowniki, przymiotniki, liczebniki, przysłówki, przyimki, zaimki i partykuły. Spis treści: Co to jest wykrzyknik? Jaką funkcję pełnią wykrzykniki? Podział wykrzykników Ćwiczenia z użyciem wykrzykników Wykrzyknik jako część mowy: co to jest? Wykrzyknik to nieodmienna część mowy, która nie odmienia się ani przez przypadki, ani przez liczby, ani przez rodzaje. Z reguły wykrzykniki nie występują samodzielnie, tylko a w połączeniu z innymi częściami mowy. Przykłady wykrzykników w zdaniach: Ach, zapomniałabym o urodzinach Marty! Och, tak mi przykro, z powodu cioci… Brrr, w taki ziąb aż nie chce się wychodzić z domu. Ha, już wiem jak rozwiązać to zadanie! Hejże, wracaj natychmiast i posprzątaj po sobie. Hej, spotkamy się dziś w szkole? Sio mi stąd, dopiero posprzątałem! Jaką funkcję pełni wykrzyknik? Dzięki wykrzyknikom możemy wyrażać różne uczucia, a także podkreślać różnego rodzaju emocje. Począwszy od zachwytu i radości, poprzez wstręt czy strach aż po niezadowolenie czy złość. Tak, wulgaryzmy – z punktu widzenia gramatyki – to również wykrzykniki. Tak naprawdę wyrażenie określonej emocji możliwe jest dopiero w określonym kontekście, by w pełni zrozumieć jakie uczucie towarzyszy wypowiedzi warto wziąć pod uwagę nie tylko sam wykrzyknik ale i ton głosu oraz sytuację. Na przykład: „Sio mi stąd, dopiero posprzątałem!” może oznaczać zarówno rozbawienie z powodu pojawienia się w świeżo wysprzątanym pokoju ukochanego psa, jak i złość wywołaną wejściem ubłoconego pupila do pomieszczenia, gdzie wszystko do niedawna jeszcze lśniło… Inny przykład to użycie takich wykrzykników jak np. och, ach, ojej – w określonych sytuacjach mogą wyrażać zarówno zachwyt jak i smutek, przerażenie oraz jeszcze inne emocje. W tym miejscu warto poznać inny niż podany wyżej podział wykrzykników. Można je bowiem sklasyfikować również ze względu na funkcję: Rozkaz, wyrażanie życzeń, np. sio, basta, wio Zwracania (komuś) uwagi, np. hej, hejże, ej, Wyrażania silnych emocji, np. ach, och, fuj Naśladowania określonych dźwięków, np. szast-prast, bum, trzask. Podział wykrzykników Wykrzykników jest w języku polskim bardzo dużo, dlatego językoznawcy dzielą je na grupy. Najbardziej popularną klasyfikacją jest podział na wykrzykniki: Właściwe (prymarne), np. ej, ach, uf, Parenetyczne, np. rany boskie, psiakrew, Dźwiękonaśladowcze (onomatopeiczne), np. bęc, łubudu, chaps, Apelatywne: jazda, sio, wio, precz Nie musisz znać na pamięć rodzajów wykrzykników, by rozumieć doskonale co to za część mowy. Podajemy podział wykrzykników wyłącznie po to, by wymienić jak najwięcej różnych przykładów tej części mowy. Wykrzyknik – ćwiczenia Teraz już wiesz, co to jest wykrzyknik oraz jakie funkcje pełni w języku polskim. By utrwalić wiadomości na temat wykrzykników, można zrobić kilka łatwych ćwiczeń. Spróbuj zastanowić się jakie trzy wykrzykniki są najpopularniejsze wśród Twoich bliskich. Wymień trzy wykrzykniki, których właściwie nie używa się w Twoim otoczeniu. Wyraź podane emocje za pomocą wykrzykników (odpowiedzi na końcu tekstu): Zachwyt: Zdenerwowanie: Przerażenie: Obrzydzenie: Smutek: (zachwyt – np. ach, ojej, och; zdenerwowanie – np. ej, psiakrew, cholera, …; przerażenie: ach, oj; obrzydzenie – fe, fuj, ble; smutek: och, oj, oh). Zobacz także: Części mowy – pytania i przykłady odmiennych i nieodmiennych części mowy Odmiana przez przypadki? Deklinacja może być prosta! Rzeczownik – co to jest, jak się odmienia, na jakie pytania odpowiada (przykłady)
Przyimek: co to jest, przykłady, pisownia. Wszystko, co warto wiedzieć o przyimkach i wyrażeniach przyimkowych
Przyimek – choć może wydawać się niepozorny – w języku polskim pełni bardzo ważną rolę. Sprawdźmy co to za wyjątkowa część mowy i jakie są przyimki, bez których trudno wyobrazić sobie nasz język.
Przyimek to niezwykła część mowy. I nie tylko dlatego, że nie odpowiada na żadne pytania. Przyimki są bowiem nieodmienne i jednocześnie niesamodzielne. Wyjaśniamy też, czym są pochodzące od przyimków wyrażenia przyimkowe. Dzięki przykładom łatwo zrozumieć i zapamiętać najważniejsze informacje o przyimkach. Spis treści: Przyimek: co to jest? Przyimki proste i przyimki złożone: przykłady Przyimki i wyrażenia przyimkowe Pisownia przyimków: razem czy osobno? Przyimek: co to jest? Przyimek to nieodmienna część mowy. Oznacza to, że przyimki: nie odmieniają się (ani przez przypadki, ani przez liczby, ani przez rodzaje). Dodatkowo też nie występują samodzielnie, ale zawsze razem z innymi częściami mowy. Spójrzmy na przykłady przyimków w zdaniach: Kasia czekała na pierwszy śnieg. Byliśmy cały czas w domu. Po świętach wrócimy do codzienności. Od tego dnia sporo się zmieniło. Jak pies z kotem. Pod drzwiami szkoły zorientował się, że zapomniał piórnika. Bez pracy nie ma kołaczy. Nad łąkami unosił się lekki zapach skoszonej trawy. Spokojnie, najgorsze już za nami. Jak widać na przykładach przyimków – trudno wyobrazić sobie, by stanowiły samodzielną część mowy. Przyimki proste i przyimki złożone: przykłady Przyimki w języku polskim mogą mieć formę prostych lub złożonych (składają się z dwóch przyimków). ​Różnicę między przyimkami prostymi i złożonymi widać gołym okiem. Przykłady przyimków prostych: Wakacje u cioci minęły bardzo szybko. Opowiem ci o tej książce. Po podwieczorku poszliśmy na spacer. Przykłady przyimków złożonych: Znad zachodu nadciągały burzowe chmury. (z + nad = znad) Poprzez cały ten czas myślał o Ani codziennie. (po + przez = poprzez) Ponad wszystko ceniła lekcje z ukochaną nauczycielką. (po + nad = ponad) Przyimki i wyrażenia przyimkowe Wiedząc już, jakie są przyimki – łatwo zrozumieć, czym są wyrażenia przyimkowe. Patrząc na przykłady przyimków w zdaniach, łatwo możemy zorientować się, że najczęściej łączą się z rzeczownikami. To właśnie z myślą o związkach przyimków z rzeczownikami językoznawcy wymyślili pojęcie wyrażeń przyimkowych. Wyrażenie przyimkowe = przyimek + rzeczownik: Lubię grać w planszówki. Do wieczora zostało sporo czasu. Poszliśmy na spacer do lasu. Pisownia przyimków: razem czy osobno? Zasada pisowni przyimków w języku polskim jest prosta. Przyimki złożone (np. ponad, zza, znad) piszemy zawsze łącznie. Przykłady: Ponad to uważam, że każdy postąpiłby na jego miejscu tak samo. Zza chmur wyszedł księżyc. Sponad fal wyłaniał się mały stateczek. Przyimek sponad powstał w wyniku połączenia przyimków z + ponad. Warto jednak pamiętać, że jeśli chodzi o pisownię – spore znaczenie ma kontekst i to, czy pasuje do niego przyimek sponad czy.. z ponad. Na przykład: Z ponad (w znaczeniu: więcej niż iluś) 30 uczniów tylko połowa zaliczyła sprawdzian. Z ponad 200 odwiedzonych miejscowości najbardziej podobało mu się w Gdańsku. Sławek jest dumny z ponad 100 przejechanych kilometrów na rowerze. Wskazówką do zastosowania prawidłowej pisowni może być obecność liczebnika – jeśli po przyimku znajduje się część mowy, którą możemy zapisać liczbą – prawidłowo będzie zastosować zapis z ponad. Chyba każdy, kto wie co to jest przyimek, ma świadomość, że zarówno bez przyimków jak i wyrażeń przyimkowych, język polski w wielu sytuacjach brzmiałby bardzo niejasno. Jeśli masz wątpliwości – spróbuj do końca dnia wykreślić wszystkie przyimki ze swoich wypowiedzi, SMS-ów i wiadomości zamieszczanych na portalach społecznościowych. Zobacz także: Części mowy – pytania i przykłady odmiennych i nieodmiennych części mowy Rzeczownik – co to za część mowy, odmiana, pytania, przykłady Odmiana przez przypadki? Deklinacja może być prosta!
Szukasz pracy? Bez języka ani rusz! Wiemy, jak skutecznie się go nauczyć
Jeśli szukasz nowej pracy, postaw na naukę języków. Wyjaśniamy dlaczego!
Znasz przynajmniej jeden język obcy na poziomie podstawowym? To tak jak połowa Polaków, przynajmniej na poziomie deklaracji. Biegle w innym języku mówi 23 proc. Polaków – donosi infoWire.pl. Nauczenie się języka obcego wymaga czasu i motywacji. Równie dobrą motywacją do nauczenia się angielskiego będzie dla nastolatki chęć zrozumienia tekstów ulubionego zespołu, jak dla jej mamy pragnienie znalezienia dobrej pracy. Szukasz pracy, naucz się języka Jeśli i ty chcesz znaleźć nową pracę, zastanów się, czy nie warto wcześniej odświeżyć swojej znajomości języków obcych. Dla potencjalnego pracodawcy informacja, że znasz dobrze język obcy, będzie dodatkową zachętą, żeby zaprosić cię na rozmowę kwalifikacyjną, zwłaszcza że w wielu zawodach bez znajomości angielskiego (najczęściej) nawet nie ma co próbować walczyć o zatrudnienie: - Każdy rekruter, który ma do czynienia z wyborem kandydata nieznającego języka, a takiego, który język obcy zna, będzie się skłaniał w kierunku osoby znającej obcy język – mówił Daniel Lewczuk, Prezes Zarządu Executive Network. Potwierdziła to Natalia Gałczyńska, specjalista ds. rekrutacji w agencji Headhunters: - Znajomość języków obcych stała się w dzisiejszych czasach warunkiem koniecznym praktycznie w każdej firmie - twierdzi. - Polskie przedsiębiorstwa rozwijają się i współpracują z kontrahentami zagranicznymi. Z roku na rok przybywa też firm międzynarodowych, które otwierają swoje oddziały w naszym kraju, tak więc komunikacja w obcym języku jest niezbędnym narzędziem. Jakich języków warto się uczyć? Z badania przeprowadzonego przez Instytut Ipsos dla wonga.com wynika, że 42 proc. osób uczących się języka robi to z powodów zawodowych, a 27 proc. chce móc się swobodnie porozumiewać podczas wakacyjnych wyjazdów. Najczęściej uczymy się języka angielskiego (34 proc. ankietowanych), a na drugim miejscu jest język niemiecki (3 proc.). - Najważniejszy na rynku pracy jest oczywiście uniwersalny język angielski, ale równie ważny i pożądany jest także niemiecki – mówi Natalia Gałczyńska. - Niestety, nadal mało jest osób władających językiem niemieckim, a popyt na takich pracowników stale rośnie. Mogę zatem śmiało stwierdzić, że znajomość języka angielskiego lub niemieckiego to mus na rynku pracy, a już najlepiej znać oba te języki naraz. Oczywiście nie należy zapomnieć o innych językach świata, zwłaszcza skandynawskich oraz tych najbardziej egzotycznych – podpowiada Gałczyńska. - Osoba władająca np. językiem mandaryńskim czy wietnamskim z pewnością znajdzie pracę w niejednej firmie, która chętnie przyjmie takiego pracownika do swojego zespołu. Podsumowując - jeśli znasz dobrze język obcy, to twoje szanse na zalezienie dobrze płatnej pracy wzrastają. Warto mieć certyfikat językowy? Certyfikaty językowe, np. angielskie FCE, CAE czy CPE albo niemieckie ZD i ZMP na pewno dobrze wyglądają w CV, więc warto się nad nimi zastanowić. To prosta i czytelna informacja dla pracodawcy, że znasz język na danym poziomie (a wiadomo, że wpisując w CV "komunikatywny" obok znajomości języka, możemy mieć na myśli, że wiemy, jak odpowiedzieć na pytanie "What's your name?" albo że spokojnie możemy prowadzić długą rozmowę w danym języku). Jeśli jednak nie masz certyfikatu językowego, pamiętaj, że znajomość języka obcego, jeśli jest istotna w pracy, o którą się ubiegasz i tak zostanie sprawdzona podczas procesu rekrutacji. Ważne, żebyś wiedziała, dlaczego chcesz się uczyć i nie zrezygnowała, kiedy motywacja zacznie słabnąć. To jak z postanowieniami noworocznymi – moment kryzysowy następuje zwykle około 3 miesiąca. Najważniejsze to nie poddawać się wtedy, tylko skupić na celu: - Przez 18 lat pracując w branży rekrutacyjnej, widziałem wiele "sufitów" ludzi, którzy nie władali językiem obcym, przez co ich kariery zawodowe były ograniczone – mówi Lewczuk. Nie pozwól, żeby tak było w twoim wypadku. Powodzenia! Good luck! Viel Glück! Zobacz ofertę kursów językowych online w Szkole Języków Obcych Lincoln i zapisz się na lekcję pokazową online. Zobacz też: Jak szukać pracy po urlopie wychowawczym? 5 prostych kroków do sukcesu 5 rzeczy, które musisz przemyśleć zanim napiszesz CV Postanowienie noworoczne dla (przyszłej) mamy: naucz się języka!
Nauka języka obcego, także wśród dzieci, wymaga ciągłego utrwalania zdobytej wiedzy. By pomóc maluchom potrzebna jest pomysłowość oraz zaangażowanie rodziców. Oto kilka sposobów na zmianę codziennej rutyny.
Wspólna nauka z rodzicami w domu służy nie tylko utrwaleniu wiedzy i nowo poznanych wyrazów, to także dobra okazja do spędzenia czasu w rodzinnym gronie. Co więcej, pomaga polubić maluchowi naukę języka obcego, który naśladując mamę lub tatę, widzi, że angażują się w nią równie mocno. Nauka to też zabawa Istnieje wiele możliwości na doskonalenie umiejętności językowych w domu. Aby nie zniechęcić malucha, warto wykorzystać te sposoby, które łączą naukę z zabawą. Przykładem może być oglądanie ulubionych bajek bez polskiego lektora. Nauczą one dziecko zarówno słownictwa, jak i zrozumienia obcej mowy, pozwolą także osłuchać się z akcentem. Dodatkową pomocą mogą być angielskie książki. Warto jednak rozpocząć od tych opowiadań, które są już dziecku znane. W ten sposób szybciej domyśli się co dane słowo może oznaczać. Ponadto, mózg lepiej zapamiętuje informację poprzez skojarzenia. Dobrym sposobem jest także czytanie komiksów w obcym języku, które łączy poznawanie nowych wyrazów oraz ich wizualizację. Dzięki temu, dzieci jako wzrokowcy, szybciej przyswajają nowe słowa, zestawiając je z konkretnymi sytuacjami lub obrazami. Nie da się ukryć, że dzisiejsza literatura dla najmłodszych to również graficzne dzieła sztuki. Can we speak English… together? Umiejętność swobodnego posługiwania się językiem obcym w dzisiejszych czasach to wręcz obowiązek. Inwestycja w dodatkowe zajęcia jest niezbędna, jeśli chcemy by nasze dziecko posługiwało się nim płynnie i swobodnie. Najlepiej, jeśli obok profesjonalnego nauczyciela w proces nauki zaangażuje się także mama lub tata. – Obecność rodziców podczas kursów językowych sprawia, że młodsze dzieci czują się bezpiecznie, są mniej onieśmielone i chętniej biorą udział w organizowanych na zajęciach grach i zabawach zespołowych - mówi Agnieszka Godlewska-Wawrzyniak z Helen Doron. – Uczestnictwo w lekcjach jest także dobrą okazją do poznania technik pracy danej szkoły, co pozwala rodzicom lepiej rozumieć metodę nauczania. Sposób na nudę Język obcy wykorzystywać możemy także podczas codziennych zajęć. Przykładowo, w trakcie rozmowy zadajmy naszej pociesze pytanie po angielsku zupełnie spontanicznie. Choć początkowo maluch może być zaskoczony to z czasem uzna to za coś naturalnego. Wyzbędzie się dzięki temu także stresu spowodowanego kontrolowaną zmianą języka i chętniej rozpocznie z nami konwersację. Sposobem na utrwalenie słownictwa mogą być również ciekawe gry i zabawy, w których udział biorą zarówno rodzice, jak i ich pociechy. Starsze dzieci potrafiące już czytać i pisać z zachwytem powtórzą nowo poznane wyrazy biorąc udział… w wyścigu. Na różnego rodzaju przedmioty w domu możemy ponaklejać karteczki z ich angielskimi nazwami. Gra polega na jak najszybszym odnalezieniu przedmiotu po wypowiedzeniu jego nazwy. Językowe zabawy sprawdzą się także podczas rodzinnych spacerów. Dla dzieci takie wyprawy to najlepszy sposób na zmierzenie się z różnymi wyzwaniami. Dzięki nim, uczą się wychwytywania i rozpoznawania dźwięków, kolorów, zapachów oraz odkrywają tajemnice przyrody. Naukę podstaw biologii warto więc połączyć z poznaniem nowych wyrazów w obcym języku.
Karty obrazkowe "Angielski w zagadkach" 4-6 lat
Unikalna książeczka z kartami obrazkowymi. Kreatywna nauka angielskiego dla dzieci w wieku 4-6 lat.
Karty obrazkowe Angielski w zagadkach to: - kolorowe karty angielsko-polskie - 112 zagadek o różnym stopniu trudności - szybkie sprawdzanie odpowiedzi – na rewersie kart - pomocna krótka instrukcja, jak korzystać z kart - GRATIS - poradnik dla rodziców do pobrania z www.jezykiobce.pl/karty Kolorowe karty polsko-angielskie Zestaw dwustronnych kart obrazkowych został specjalnie opracowany dla dzieci w wieku 4-6 lat. Na awersie znajdują się dwie ilustrowane zagadki, a na rewersie – odpowiedzi do nich. Umożliwia to natychmiastowe sprawdzenie prawidłowego rozwiązania samodzielnie przez dziecko. Karty nie tylko uczą języka, lecz także rozwijają spostrzegawczość i pamięć wzrokową. Świetnie sprawdzą się w domu, w przedszkolu czy szkole. Można zabrać je na spacer lub w podróż – są doskonałym sposobem na naukę języka angielskiego w każdej wolnej chwili! 112 ciekawych i różnorodnych zagadek Zagadki to bardzo skuteczna forma nauki, ponieważ wzbudzają ciekawość, a ich rozwiązywanie sprawia najmłodszym przyjemność. Dzięki nim dzieci nie tylko ćwiczą i utrwalają znane już słówka i zwroty, lecz także poznają nowe. Zagadki są zróżnicowane pod względem poziomu od prostszych po trudniejsze, więc poznawanie języka odbywa się stopniowo. Urozmaicone zadania sprawiają, że dzieci świetnie się bawią, a zabawne ilustracje pomagają im lepiej zapamiętywać nowe wyrazy. Dla ułatwienia każda karta zawiera polecenie do zagadki w języku angielskim (awers) i polskim (rewers). GRATIS – poradnik dla rodziców i nauczycieli Rodzice i nauczyciele znajdą w nim porady, jak uczyć dzieci języka obcego, pomysły na wspólne zabawy z wykorzystaniem kart, a także przydatny w praktyce zapis wszystkich słówek wraz z tłumaczeniem. Poradnik można pobrać bezpłatnie z www.jezykiobce.pl/karty. Cena 19,99 zł Edgard, Warszawa 2011
Zapisać, nie zapisać? Jakie znaleźć zajęcia? Sprawdziliśmy, co możesz zrobić, aby jak najlepiej wykorzystać przedszkolne lata brzdąca do nauki języka obcego.
Mali Skandynawowie uczą się dwóch, a nawet trzech języków obcych. Nasze maluchy nie są wcale mniej zdolne, też mogą szybko opanować np. angielski. Bo małe dziecko uczy się go w sposób naturalny, niejako „przy okazji”. A ty możesz ułatwić swojemu bystrzakowi początki. Zapisz wcześnie Badania wskazują, że to właśnie kilkulatki mają największe zdolności wykorzystywania partii mózgu, które są odpowiedzialne za naukę języków. Angielski w przedszkolu pozwala osłuchać się z językiem. Wczesna nauka nie wpływa negatywnie na rozwój mowy. Język ojczysty (ten, którym posługują się rodzice) nie pomyli się dziecku z żadnym innym, a mowa rozwinie się prawidłowo. Owszem, zauważono, że np. dzieci dwujęzycznych rodziców zaczynają mówić nieco później (mózg potrzebuje więcej czasu na segregację nabytej wiedzy), za to zwykle lepiej radzą sobie z nauką w ogóle. Około 80 proc. zdolności uczenia się rozwija się bowiem przed ukończeniem ósmego roku życia. Wtedy tworzą się w mózgu główne drogi nerwowe – połączenia (synapsy) między komórkami nerwowymi. Im więcej informacji dostaje mózg, tym więcej synaps tworzy. A im więcej synaps, tym bardziej rozwija się pamięć, kojarzenie, logiczne myślenie! Wybierz dobre zajęcia Może to być angielski w przedszkolu (także wtedy masz możliwość ingerencji, jeśli twoim zdaniem zajęcia nie są prowadzone dobrze) lub w szkole języków obcych. Możesz też pomyśleć o angielskim prywatnie dla grupy dzieci – porozmawiaj ze znajomymi, którzy mają maluchy w podobnym wieku. Nauka powinna odbywać się poprzez zabawę, inaczej malutkie dziecko nie będzie chciało się uczyć. Nie opieraj się tylko na zapewnieniach prowadzącego lub dyrekcji przedszkola, weź choć raz udział w zajęciach. Byle jakie (choć może tańsze) nie mają sensu! Zwróć uwagę, czy nauczyciel ma dobry kontakt z dziećmi, umie nad nimi zapanować, przyciągnąć ich uwagę. Obserwuj, czy przeplata różne aktywności: słuchanie, zabawę, śpiew. Zapytaj o pomoce naukowe. Im więcej nauczyciel oferuje – plansze, puzzle, płyty (także do słuchania w domu) – tym lepiej. Pytaj też o doświadczenie w pracy z dziećmi i ukończone kursy. Dyskutuj na forum: Od kiedy dziecko może rozpocząć naukę języka obcego? [CMS_PAGE_BREAK] Szukaj małej grupy Najlepsze efekty dają zajęcia w grupie do ośmiorga maluszków. Jeśli na angielskim w przedszkolu dzieci jest dużo, zasugeruj podział na grupy. Wśród 15 lub 20 dzieci twój brzdąc może się nudzić, niewiele skorzysta, a pani nawet nie zauważy, że nie uczestniczy aktywnie w zajęciach. Indywidualne zajęcia nie są jeszcze w tym wieku wskazane. Tak małe dziecko może się na nich po prostu nudzić. Pomagaj w domu Jeżeli nauka polega także na słuchaniu płyt w domu, wypełnianiu kolorowanek itp., pilnuj, by maluch to robił. Takie rzeczy są integralną częścią nauki i warunkiem jej efektywności. A nie chcesz przecież, żeby nauka szła na marne. Kilkulatek może słuchać płyt w aucie, przy zabawie albo jedzeniu, przed spaniem. Nie traktuj tego jak nudnego obowiązku, ale jak zabawę. Powiedz, że ty też chętnie posłuchasz, poproś malucha, by ci pokazał, co robi na zajęciach przy danej piosence itp. Nie zamęczaj pytaniami Małe dziecko na pytanie, co robiło na angielskim, zwykle nie umie odpowiedzieć. To nie znaczy, że zajęcia nic mu nie dają. Wydaje ci się, że twój smyk nic się nie uczy? Nie śpiewa po angielsku, nie chwali się wierszykami? Cierpliwości! Słówka i wiadomości trafiają do jego główki i z czasem zaprocentują. Niektóre maluchy potrzebują więcej czasu, by się rozkręcić. Ciągłym dopytywaniem możesz zniechęcić dziecko. A gdy już malec zacznie coś mówić, nie wytykaj błędów – na egzaminy przyjdzie jeszcze czas! Kontynuuj naukę Dłuższa przerwa to dla małego dziecka wielka strata. Nauka języka obcego w tym wieku ma sens, jeżeli pozwala podtrzymywać w kolejnych latach nabyte umiejętności. Wtedy rzeczywiście zostaną wykorzystane wszystkie plusy płynące z wczesnej edukacji. Jak pytać o postępy w nauce? Nie chodzi o to, żeby pani od angielskiego za każdym razem zdawała ci raport, ile twoja pociecha nauczyła się słówek i czy jest najlepsza w grupie. Pytaj raczej, czy dziecko bierze aktywny udział w zabawach po angielsku, czy chętnie powtarza słówka i śpiewa z innymi dziećmi, czy jest zainteresowane zajęciami. To jest najważniejsze w tym wieku. Jeżeli twój brzdąc polubi te pierwsze językowe lekcje, ma szansę zaprzyjaźnić się z angielskim na całe życie. Konsultacja: Barbara Czekańska, nauczycielka jęz. angielskiego. Dyskutuj na forum: Od kiedy dziecko może rozpocząć naukę języka obcego?
Naukowcy dowodzą, że im wcześniej człowiek ma kontakt z językiem obcym, tym łatwiej się go uczy. Dlatego coraz więcej rodziców zapisuje małe dzieci do szkół językowych.
Poznawanie języka obcego w czasie, gdy dziecko dopiero uczy się mówić, daje dobre rezultaty. Maluszek osłuchuje się z brzmieniem i melodią mowy innej niż jego własna. W tym wieku nie jest to nauka, lecz naturalne przyswajanie, które odbywa się mimo woli, w sposób niezamierzony, koniecznie podczas zabawy. Każde dziecko uczy się we własnym tempie. Jeśli podejdziesz do tego bezstresowo, nie będziesz za każdym razem sprawdzać, ilu słówek się nauczyło, na pewno spodoba mu się ta nowa zabawa. Co szkoła to inna metoda Wiele szkół prowadzi zajęcia dla najmłodszych, nawet kilkumiesięcznych dzieci. Szukając odpowiedniej, posłuchaj rekomendacji znajomych, sprawdź kwalifikacje lektorów, obecność native speakerów, dowiedz się, jakim sposobem dzieci są uczone. Metoda Helen Doron polega na prowadzeniu zajęć wyłącznie po angielsku. Zakłada, że dwulatek pozna w ciągu roku około 250 słów, 20 piosenek oraz wiele rymowanek i wierszyków. Z kolei program Musical Babies kładzie największy nacisk na rolę muzyki i ruchu w nauczaniu języka angielskiego. Metoda Talking Kids polega na zachęcaniu maluchów do mówienia. Lektor stara się jak najwięcej rozmawiać z dziećmi, wykorzystując do nauki piosenki i wierszyki.W każdej z metod istotny jest element zabawy. Alternatywą wobec różnych szkół może być zebranie kilku znajomych dzieci, np. z przedszkola, w którym nie ma zajęć językowych, i poszukanie lektora z autorskim programem nauczania. Małe grupy są lepsze Decydując się na zajęcia w konkretnej szkole, zwróć uwagę na liczbę dzieci w grupie. Najlepiej, jeśli jest w niej nie więcej niż 7–8 maluchów. Nauczyciel może mieć trudność, by zapanować nad większą gromadką. Ważny jest też czas zajęć – nie powinny trwać dłużej niż godzinę, ponieważ małe dzieci nie potrafią się dłużej koncentrować. Z tego względu formy zabaw powinny się często zmieniać. Twoja obecność na zajęciach pomoże dziecku odnaleźć się w nowym miejscu, choć czasem dzieci same decydują, że nie potrzebują już wtedy rodzica. Zabawy ruchowe, muzyczne i plastyczne, które uruchamiają różne zmysły: dotyk, węch, a nawet smak, oraz ćwiczenia i gry edukacyjne muszą być dostosowane do wieku dzieci. Maluchy uczą się wtedy słówek i zdań związanych ze znanymi im przedmiotami i ich najbliższym otoczeniem. Zajęcia powinien prowadzić lektor doświadczony w pracy z małymi dziećmi. Green znaczy zielony Pierwsze zajęcia służą oswojeniu z nową sytuacją i wzajemnemu poznaniu dzieci oraz lektora. Gdy widzisz, że twoja pociecha traci zainteresowanie i chce wyjść, nie zostawaj jej na siłę do końca. Jeśli zabawy są ciekawe, na pewno podczas kilku kolejnych zajęć się w nie zaangażuje, zacznie zapamiętywać wyrazy, aż któregoś dnia w domu nieoczekiwanie wykrzyknie, podskakując: „up”, a wskazując na zielony kolor, powie: „green”. Najważniejsze, by zajęcia zachęciły do poznawania języka, wywoływały miłe skojarzenia i rozbudziły chęć do dalszej nauki nie tylko angielskiego, ale także innych języków. Skojarzenia i wyliczanki Najlepiej uczyć dziecko języka, który się samemu zna. Wtedy można je wspierać w utrwalaniu słówek, piosenek, zwrotów, np. poprzez zabawy w domu. Powtarzaj z maluchem rymowanki w tym języku i czytaj mu książeczki z niewielkim zasobem słów. Podczas zabawy i przed zaśnięciem włączaj płyty z piosenkami, które potem możecie śpiewać razem na spacerach. To również znakomity sposób na zajęcie malucha podczas długiej podróży samochodem. Możecie wykorzystać też gry komputerowe, takie jak „Królik Bystrzak. Język angielski dla najmłodszych”, „Bolek i Lolek. Angielski dla najmłodszych” czy „Angielski dla najmłodszych. Ja i moja rodzina”. Są przeznaczone dla trzy-, czterolatków i pomagają poznawać podstawy języka obcego w czasie zabawy. Od angielskiego do matematyki Nauka języka obcego stymuluje rozwój mózgu i zwiększa możliwości intelektualne dziecka w przyszłości. Wczesna styczność z angielskim ułatwi naukę kolejnego języka, ale także matematyki czy muzyki. Dobrze poprowadzone zajęcia językowe rozwijają dziecko wszechstronnie poprzez różnorodność proponowanych form zabawy. Oprócz kreatywności uczą je też kontaktu z innymi maluchami. A dla rodzica jest to sposób na przyjemne spędzenie czasu ze swoim dzieckiem. Na pytania rodziców odpowiada Grzegorz Grabiec, dyrektor okręgowy z Centrum Nauczania Języka angielskiego metodą Helen Doron. → Ile razy w tygodniu maluch powinien chodzić na angielski? W przypadku małych dzieci liczy się nie tyle liczba zajęć, ile jak najczęstszy kontakt z językiem. W naszej szkole dzieci do 5. roku życia mają raz w tygodniu zajęcia półgodzinne, a starszym czas wydłuża się do godziny. Na pozostałe dni przeznaczony jest zestaw pomocy, które rodzice otrzymują na płytach CD. Dzieci powinny słuchać piosenek, wierszyków i prostych dialogów dwa razy dziennie, co daje w sumie możliwość kontaktu z językiem 14 razy w tygodniu. → Czy warto posyłać małe dziecko na zajęcia indywidualne? Zdecydowanie lepsze i ciekawsze dla maluchów są zajęcia grupowe, podczas których dziecko ma szansę uczyć się nie tylko od nauczyciela, ale również od swoich rówieśników. → Czy zajęcia kontynuować aż do pójścia dziecka do szkoły podstawowej? Tak, ciągłość jest ważna. Metoda Helen Doron zakłada, że dziecko będzie się uczyło w naszej szkole od 3. miesiąca życia do ukończenia 14 lat. Przede wszystkim uczymy dzieci mówić po angielsku (czyli rozwijamy ich komunikację językową). To w późniejszym okresie jest niezwykle cenne, bo szkoła podstawowa uczy języków obcych tradycyjnymi metodami, często ten bardzo ważny aspekt języka pomijając. Konsultacja: Aleksandra jasielska, psycholog, wykładowca w Instytucie Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.