Jak wspierać dziecko w nauce mowy i pisania w czasach łatwej elektronicznej komunikacji i smartfonów? [LIVECZAT]
Za nami spotkanie, podczas którego rozmawialiśmy o tym, jak ćwiczyć mówienie i pisanie, które w ostatnich latach (m.in. przez pandemię i naukę zdalną) zostało znacząco ograniczone. Na pytania rodziców odpowiadała nasza gościni – dr Iwona Kania, logopedka i językoznawczyni, a patronem była firma LEGO.
Od czego zaczynać naukę pisania? Nasza ekspertka podkreśliła, że dobrym czasem jest okres przedszkolny, gdy dziecko nabywa umiejętność rysowania i kreśli pierwsze linie. Świetnym pomysłem jest korzystanie z różnego rodzaju pomocy edukacyjnych, w tym np. popularnych zeszytów ze szlaczkami, które uczą najmłodszych wyczuwania linii środka danych wzorów i podążania dłoni za okiem oraz wyrabiają precyzję i płynność ruchu. Logopedka zwróciła uwagę również na to, że jest wiele sposobów na rozpoczęcie tej nauki. I tak np. osoby, które lubią spędzać czas w kuchni, mogą próbować ćwiczyć rękę dziecka właśnie podczas gotowania. W okresie świątecznym może to być m.in. podczas przygotowania i zdobienia pierniczków. Z kolei, jeśli np. dziecko lubi wycinać lub tworzyć wydzieranki, to chociaż nie zastąpią one pisania, to w trakcie robienia kolażu można zaproponować dziecku dodanie elementów językowych. To również wpłynie korzystnie na kompetencje pisania w przyszłości. - Co trzeba podkreślić to również to, że nauka pisania odręcznego niesamowicie przekłada się i wpływa na naukę czytania. Ponadto pisanie liter aktywizuje również obszary w mózgu odpowiedzialne za ogólny proces uczenia. Przy czym warto pamiętać, że podczas rysowania czy wycinania aktywizowane są inne obszary mózgu, dlatego też nie warto rezygnować z ręcznego pisania, nawet gdy według rodziców dziecko „pisze brzydko” – podkreśla dr Iwona Kania. Klocki rozwijają sprawność manualną. Jakie wybrać? Specjalistka podkreśliła, aby oczywiście podążać za gustem dziecka, ale również zacząć od zestawów, które umożliwiają układanie klocków w różny sposób. To z kolei daje okazję do rozmowy, a to przekłada się na budowanie kompetencji językowych. - Ważne jest, by dziecko budowało z klocków samodzielnie. Nie warto wyręczać malucha, nawet gdy robi to niedokładnie. Istotne jest, by pobudzać dziecko do kreatywności, a także budować więź poprzez wspólne budowanie. Klocki doskonale sprawdzają się również w trudnych relacjach, dlatego warto z nich korzystać, by rozmawiać i rozwiązywać codzienne problemy – zwraca uwagę ekspertka. Ten konkurs to świetny trening ręki! A do tego nagrody – gwarantujemy, że są niesamowite W ramach corocznej kampanii świątecznej marka LEGO zaprasza do własnoręcznego pisania listów do Świętego Mikołaja! Tym razem ideą kampanii „Rebuild The World” jest chęć przypomnienia dzieciom oraz rodzicom, jak wiele frajdy może dać taka zabawa. Dlaczego warto to robić? W firmie LEGO wierzy się, że warto podtrzymywać tradycję Świętego Mikołaja – to pobudza dziecięcą wyobraźnię, ale także daje im cel, o który mogą się starać. Pokazuje maluchom, że dobre uczynki i wiara w marzenia to także dobra zabawa. I co ważne, to także świetne urozmaicenie czasu oczekiwania na Święta Bożego Narodzenia. Weźcie udział w konkursie – nagrodą główną jest voucher na rodzinny wyjazd do LEGOLANDU w Billund (Dania) o wartości 25 000 zł! Dla pozostałych zwycięzców zostanie przyznane 100 zestawów LEGO w tym m.in.: LEGO Friends Szkoła aktorska Andrei (41714), LEGO Technic Ciężki samochód pomocy drogowej (42128), LEGO City Centrum miasta (60292). Więcej informacji na stronie konkursu: www.napisziwygraj.pl. Chcesz dowiedzieć się więcej? Zobacz w tym artykule skrót naszego wideo oraz cały liveczat na fanpage Mamo, To Ja na Facebooku!
Dziecko w 14. miesiącu życia to mały eksperymentator. Co jeszcze potrafi?
Twoje 14-miesięczne dziecko najpewniej zaczęło już samo chodzić, choć nie jest w tym jeszcze mistrzem. Być może przesypia już całe noce, a jego ulubionym słowem jest „nie”. Sprawdź co jeszcze potrafi i czym może cię zaskoczyć dziecko w 14. miesiącu życia.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może niepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny Twoje dziecko prawdopodobnie porzuciło już bieganie na czworakach i wybrało o wiele atrakcyjniejszą pozycję pionową. W miarę pewnie stoi nawet bez przytrzymywania się krzesła czy stolika i z każdym dniem coraz lepiej radzi sobie z chodzeniem. Potrafi przejść chwiejnie przez cały pokój, choć nieoczekiwane „bam” na samym środku dywanu wciąż nie należy do rzadkości. 14 miesięczne dziecko chodzi jak kaczuszka: kiwa się i stawia stopy na zewnątrz. Nie martw się tym: robi to, by lepiej utrzymywać równowagę. Z czasem zacznie ustawiać stopy prosto. 14 miesięczne dziecko ma już dobrze rozwinięty układ pokarmowy i może bez trudu wytrzymać nocną przerwę w jedzeniu. Jeśli nadal budzi się i domaga jedzenia w środku nocy albo nad ranem, robi to z powodu przyzwyczajenia, a nie dlatego, że jest głodne. Jeśli jeszcze nie zdecydowałaś się na ten krok, właśnie teraz możesz zakończyć nocne karmienia. Czas najwyższy: jedzenie w nocy powoduje próchnicę i nadwagę, a nawet otyłość. Sprawdź jak nie zepsuć dziecku urody Rady dla rodziców: Nie martw się powrotem do raczkowania. Bolesny upadek lub zniecierpliwienie niepowodzeniami w chodzeniu mogą sprawić, że dziecko znów zacznie biegać na czworakach. Nie staraj się na siłę skłaniać go do ponownych prób nauki chodzenia. Poczekaj, aż uraz minie, a dziecko zapomni o przykrych doświadczeniach. Nie karm dziecka na zapas. Wiele mam po zaprzestaniu nocnego karmienia stara się zrobić wszystko, by dziecko wieczorem zjadło możliwie dużo. Nie idź w ich ślady – trawienie w nocy jest dużo wolniejsze niż w ciągu dnia, więc zbyt obfita kolacja może stać się powodem bólu brzucha. Bądź konsekwentna. Jeśli dziecko obudzi się w nocy, podaj mu wodę. Nie rekompensuj mu braku nocnej przekąski słodkim soczkiem. Dzięki temu maluch nie tylko łatwiej uniknie próchnicy, ale też wkrótce uświadomi sobie, że nie warto budzić się dla łyczka wody (a ty wreszcie się wyśpisz). Rozwój emocjonalny 14 miesięczne dziecko uwielbia się sprzeciwiać, nic więc dziwnego, że jednym z pierwszych wyrazów, których używa świadomie i z wyraźnym upodobaniem jest krótkie, lecz niosące mnóstwo treści słówko „nie”. Dziecko powtarza je bez końca, jednak nie robi tego, by zrobić ci na złość. Właśnie odkryło, że jest odrębną osobą, a używane przy każdej okazji (oraz bez niej) słówko „nie” jest - jak to ujęły H. Murkoff, S. Mazel i S. Hathaway, autorki „Drugiego i trzeciego roku życia dziecka” - jego deklaracją niezależności. Choć nieustanne sprzeciwianie się z pewnością nie ułatwia życia rodzicom, to normalny i konieczny etap rozwoju dziecka, podobnie jak bunt dwulatka, który szczególnie widoczny będzie za kilka miesięcy. Dziecko w tym wieku zaczyna też uczyć się współpracy z pozostałymi domownikami. Potrafi zrozumieć i wykonać nieskomplikowane polecenie, a dzięki temu może już powoli włączać się w życie rodziny. Dzięki obserwacji szybko odgaduje przeznaczenie kosza na śmieci, szczotki do włosów, pojemnika na brudną bieliznę. I choć nieraz zdarzy mu się pomylić i wrzucić skarpetki do śmieci – zachęcaj je do podejmowania kolejnych samodzielnych działań. View Burdaffi on the source website Sprawdź jak nauczyć dziecko samodzielności Obiektem nieustającej atencji dziecka stały się zwierzęta : malec potrafi długo przyglądać się rybkom w akwarium, zabawom psa czy kota. Nadeszła pora, aby zastanowić się nad kupnem zwierzaka – pies czy kot jest nie tylko świetnym kompanem do zabawy, ale też troskliwym opiekunem i jednym z najlepszych pomocników rodziców w wychowaniu malucha. Rady dla rodziców: Zmniejsz ilość okazji do mówienia „nie”. Zamiast pytać „Założysz koszulkę?” daj dziecku do wyboru dwie i zapytaj „Którą koszulkę wolisz? Niebieską czy w paski?” Możliwość podjęcia prostej decyzji sprawi, że dziecko zapomni o swoim ulubionym słowie. Chwal. Dzięki pochwałom za dobre zachowanie dziecko będzie wiedziało, czego od niego oczekujesz. Ustal krótkie formuły np. „Wyrzuć do śmieci”, „Podaj mi...”, „Włóż do pudełka” itd. i posługuj się nimi, prosząc malca o wykonanie konkretnych czynności. Dzięki temu dziecko łatwiej zrozumie twoją prośbę i spełni ją. Używanie tych samych sformułowań w podobnych sytuacjach daje dziecku poczucie bezpieczeństwa. Rozwój intelektualny Twój maluch już potrafi wyraźnie powiedzieć: „mama” i „tata”. Używa tych słów z wielkim upodobaniem. Co ciekawe, służą mu one nie tylko do wołania rodziców, ale również do wskazywania na jedzenie, zabawki, zwierzątka. Słownik dziecka poszerza się z dnia na dzień. Przybywa w nim nowych słówek, na razie niezrozumiałych dla nikogo i złożonych jedynie z jednej-dwóch sylab. Twoje dziecko straciło entuzjastyczne nastawienie do mówienia? Nie zamartwiaj się – dzieci, zajęte zdobywaniem kolejnej umiejętności, np. nauką chodzenia, na pewien okres zaniedbują te już opanowane. 14 miesięczne dziecko nie potrafi przejść obojętnie wobec żadnego nowego przedmiotu: wszystkiego musi dotknąć. Fascynują je przede wszystkim „zabawki” rodziców: przy każdej okazji będzie starało się dosięgnąć pilota do telewizora lub telefonu komórkowego. Zniszczenia, jakich maluch może dokonywać w tym okresie, nie wynikają ze złośliwości (w tym wieku dziecko nie zna tego uczucia), ale z naturalnej ciekawości („Co się stanie, jeśli...?”). Powiązanie przyczyny i skutku jest możliwe wyłącznie dzięki powtórzonym tysiąc razy doświadczeniom. Małe dziecko nie jest w stanie pohamować impulsów, które każą mu chwytać, ściskać, trącać itd. Nie zabraniaj mu eksperymentów, to właśnie dzięki nim dziecko się uczy. Pilnuj jednak, by nie zrobiło sobie krzywdy i nie zrujnowało domu. Sprawdź jakich zniszczeń potrafią dokonać małe dzieci Rady dla rodziców: Rozmawiaj z dzieckiem. Dzięki temu uczy się mówić. Opowiadaj, co robisz w danej chwili, śpiewaj proste piosenki, których słowa dziecko może zapamiętać, nazywaj przedmioty, jakie widzicie itd. Nie zdrabniaj, nie spieszczaj. Nie mów np. „Dzidzia cie ciukieleczka”. Mów do dziecka normalnym językiem – przecież właśnie takiego chcesz je nauczyć. Dostarczaj dziecku ciekawych zabawek. Ciekawych z jego, a nie z twojego punktu widzenia. Jeśli np. dziecko najbardziej chciałoby bawić się twoją komórką, podaruj mu stary aparat, z którym do woli będzie mogło eksperymentować. Pamiętaj jednak, że to, czym bawi się dziecko, musi być przede wszystkim bezpieczne: żaden element nie może się urwać ani odłamać (dziecko mogłoby go połknąć). Sprawdź jak kupić dobrą zabawkę Obejrzyj film: Niepokojące sygnały podczas nauki chodzenia View Ediplayer on the source website Co cię może niepokoić? Łukowato wygięte nogi. Prawie każde dziecko, które dopiero uczy się chodzić ma krzywe, wygięte w łuk nóżki. Do drugich urodzin szpotawość kolan powinna zniknąć. Jeśli jednak masz wrażenie, że nóżki wygięte są zbyt mocno lub jedna nóżka wygięta jest bardziej, zgłoś się z dzieckiem do ortopedy. Płaskie stopy. Stópki małego dziecka robią wrażenie zupełnie płaskich, bo miejsca, gdzie z czasem widać będzie łuki, wyściela tłuszczyk, a mięśnie są jeszcze słabe i „siadają” pod ciężarem ciała. Taki stan uznaje się za fizjologiczny do 4 roku życia. Sprawdź jak dbać o kręgosłup dziecka w 2 i 3 roku życia. View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe online - sprawdź, w którym centylu jest twoje dziecko​ Tajemnice mam - 7 rzeczy, którymi mamy wolą się nie chwalić 5 powodów, dla których trzeba chronić dziecko przed otyłością Mamo, chcę być piękna/przystojny! Jak nie zepsuć dziecku urody Stop próchnicy butelkowej Bezpieczeństwo dziecka w domu i poza nim Zabezpieczenia domu - galeria Zabawki, które rosną wraz z dzieckiem Katalog zabaw rozwijających 12 - 18 miesięcy Jak kupić dobrą zabawkę
Jak rozwija się 11-miesięczne dziecko? Co powinno już umieć?
W 11 miesiącu życia twoje dziecko chodzi już sprawnie przytrzymując się mebli i rwie się do samodzielnego chodzenia. Może też zacząć mówić „nie”. Zobacz, jakich jeszcze umiejętności nabierze pod koniec pierwszego roku życia.
Spis treści: Rozwój fizyczny Rozwój emocjonalny Rozwój intelektualny Co cię może zaniepokoić? Co cię może zainteresować? Rozwój fizyczny 11 miesięczne dziecko ma za nic protesty ortopedów i coraz częściej usiłuje wstawać na proste nóżki. Wyraźnie widać, że w pozycji pionowej czuje się coraz lepiej. Czasem zdarza mu się nawet przez chwilę stać bez trzymanki. Bardzo pragnie wykonać pierwszy samodzielny krok, ale najprawdopodobniej będzie musiało poczekać na to jeszcze kilka tygodni. Według statystyk ten moment następuje zwykle w wieku trzynastu-czternastu miesięcy. Zobacz też: Gdy dziecko zaczyna chodzić... 9 rad na najczęstsze problemy By podnieść leżącą na podłodze zabawkę, dziecko potrafi schylić się lub ukucnąć, przytrzymując się jakiegoś mebla. Niestety, powrót do pozycji stojącej nie jest już taki prosty. Większość dzieci tego jeszcze nie umie. Siadają więc, stają na czworakach, chwytają się nogi od stołu lub innej podpory i mozolnie dźwigają do pionu. Rączki niemowlaka są już bardzo sprawne. Dziecko potrafi chwycić guzik zgiętym kciukiem i palcem wskazującym – jest to tzw. chwyt szczypcowy. Możesz też zauważyć, że trzyma przedmioty za trzonki lub zakończenia. Dziecko z wprawą otwiera wszystkie zamykane na magnes szafki, wysuwa lżejsze szuflady, otwiera tekturowe pudełka, wysypując ich zawartość na podłogę. Dlatego zadbaj, aby dom był bezpieczny dla dziecka. View Burdaffi on the source website Wyostrza się wzrok dziecka. Jest ono w stanie ogniskować wzrok, śledzić ruchome obiekty i analizować obrazy. Ranking zabawek dla dzieci - opinie, testy, ceny! Pod koniec pierwszego roku życia zmienił się rytm snu dziecka. Podczas gdy noworodek przesypiał średnio 16 godzin na dobę, 11 niemowlę potrzebuje już tylko 13 godzin. Większość dzieci w tym wieku przesypia nieprzerwanie co najmniej sześć godzin w nocy oraz ucina sobie jedną lub dwie drzemki w ciągu dnia. Sprawdź też: Sen niemowlaka pod lupą: ile powinno spać niemowlę i inne pytania Rady dla rodziców: Jeśli jeszcze tego nie zrobiłaś, koniecznie już teraz odstaw butelkę. Zbyt długie z niej picie może powodować wady zgryzu. Jeśli dziecko jest "leniwe" i raczej mało się rusza, zachęcaj je do przekręcania się z pleców na brzuch oraz do siadania, kładąc je jak najczęściej na podłodze i kładąc po obu stronach zabawki by były bodźcem do przewrotu. Rozwój emocjonalny U 11 miesięcznego dziecka wciąż rośnie świadomość siebie jako niezależnej, odrębnej jednostki. Chce coraz częściej samo decydować o tym, co ma robić. Daje mu to poczucie mocy i kontroli nad sobą i w swoim życiem oraz stanowi fundament pod przyszłe umiejętności podejmowania decyzji (11 miesięczne niemowlę może już mówić „nie"!). W miarę jak rośnie w dziecku poczucie niezależnego własnego "ja", zaczyna ono uczestniczyć w prostych zabiegach wokół siebie, takich jak ubieranie czy mycie. Zaczyna podejmować pierwsze próby samodzielnych wędrówek, choć wciąż czuje się niepewnie w odległości kilku kroków od ciebie. Z jednej strony pragnie bezpieczeństwa, z drugiej – swobody. Możesz zauważyć, jak oddala się od ciebie, by po chwili wrócić z powrotem. Sprawdź też: 4 proste rady, jak nauczyć dziecko samodzielności Dziecko przepada za śmiechem i żartami i zaczyna samo je inicjować. Śmiech ma ogromny wpływ na kształtowanie się jego usposobienia i osobowości. Zobacz też: Jak rozwija się roczne dziecko - 5 ważnych umiejętności Pamiętaj, że to ty jesteś wciąż dla dziecka najważniejsza i najdroższa. Żadna zabawka nie może się z tobą równać. To ty pobudzasz wszystkie zmysły dziecka, uczysz, bawisz, jesteś dla niego fascynująca. Jesteś punktem odniesienia, kiedy jest niepewne sytuacji lub własnych uczuć. Obserwowanie wyrazu twojej twarzy pomaga ocenić, czy dane zajęcie jest bezpieczne czy nie. Rady dla rodziców: Rozbudzaj w dziecku poczucie humoru. Staraj się jak najczęściej je rozśmieszać, strój miny, zmieniaj głos, dawaj zabawne nakrycia głowy do przymierzenia. Ucz dziecko grzeczności, mówiąc zawsze „dziękuję”, „przepraszam”, „proszę” itd. Pozwalaj dziecku dokonywać wyborów, aby czuło, że liczysz się z jego pragnieniami i opinią. Pamiętaj, że masz nieograniczone możliwości zabawy z dzieckiem. W wielu przypadkach możesz obyć się bez zabawek. Za każdym razem, gdy bawisz się z niemowlakiem, rozwija się on społecznie, psychicznie, fizycznie i intelektualnie. Baw się też z dzieckiem w zabawy rozwijające zmysły Rozwój intelektualny 11 miesięczne dziecko umie już wkładać i wyjmować drobne przedmioty z większych. Choć dla dorosłych wydaje się to dziecinnie łatwe, zdobycie tej umiejętności to kamień milowy w rozwoju dziecka. Niejedyny – warto dodać. Kolejnym jest zdobycie umiejętności mowy. Niemowlę wymawia ze zrozumieniem pierwsze dwusylabowe słowa i naśladuje dźwięki. Przyswaja sobie coraz więcej słów, prawdopodobnie zna już dobrze słowa „mama”, „tata”, „pa-pa”, „spać” i „nie”. Przeczytaj też: Zabawy dla dziecka, które uczą mówić Dziecko staje się stanowcze i zdecydowane. Dokładnie wie, czego chce, i potrafi to wyrazić. Kiedy pragnie, byś podała mu zabawkę, wyciąga rączki w kierunku przedmiotu pożądania. Kiedy nie ma ochoty na jedzenie, stanowczo kręci główką. Może buntować się przy ubieraniu i przewijaniu. Czasem umie nawet powiedzieć wprost: „Nie!”. Kiedy słyszy: „nie” od ciebie, reakcja może być różna. Może się cofnąć, przerwać to, co robi albo wręcz przeciwnie – kontynuować czynność mimo zakazu. Sprawdza w ten sposób, jak daleko może się posunąć. Robiąc coś „zakazanego” może na ciebie zerkać. To dowód na to, że ma świadomość ustanowionych przez ciebie zasad. Sprawdź: Jak powinno się rozwijać jedenastomiesięczne niemowlę? Dziecko jest coraz bardziej świadome swego imienia, uczy się też imion domowników. Staraj się więc używać imion i zaimków, to pomaga dziecku w identyfikacji bliskich mu osób i porządkowaniu jego świata. Dziecko okazuje większe zainteresowanie książeczkami. Skupia wzrok na obrazkach ilustrujących czytaną przez ciebie treść. Umie odróżniać przedmioty po temperaturze, kształcie, ciężarze i konsystencji. Niemowlę potrafi rozpoznać na obrazku psa, kota, ptaka, dom, samochód (oczywiście najlepiej idzie mu z tymi, z którymi styka się na co dzień). Dziecko uczy się nazw części ciała i może już odpowiadać na pytania na ten temat. Może już potrafić zidentyfikować swój nos, buzię, uszy, pępek, potem nogi i głowę. Zobacz też: Zacznij czytać od małego! Rady dla rodziców: 11 miesięczne niemowlę uwielbia rysować. Kup mu grube woskowe kredki (są nietoksyczne) i stwarzaj okazje do rysowania jak najczęściej. Sprawdź też: Dziwne rysunki dzieci – czy powinny niepokoić? Szanuj to, że dziecko staje się niezależne, myśli samo za siebie i nie zawsze słucha twoich poleceń. Okazuj dziecku, że doceniasz jego pozytywne zachowania. Im częściej będziesz chwalić niemowlę za jego działania, tym częściej będzie je powtarzać. Zapewnij dziecku bogaty wybór zabawek edukacyjnych, tj. puzzle, różnokształtne układanki, piramidy z kółek. Zobacz film, jaki jeździk jest dobry dla dziecka: View Ediplayer on the source website Co cię może zaniepokoić? Krzywe nóżki. Większość dzieci w tym wieku ma krzywe nóżki, tzn. ich kolana nie stykają się, gdy się, trzymając stopy razem. To normalne. Dopiero po kilku latach nóżki staną się proste. Jeszcze nie staje na nóżki. Pamiętaj, że dzieci rozwijają się w różnym tempie. Może po prostu dziecko nie jest jeszcze na to gotowe. Później stają na nogach te dzieci, które są pulchniutkie, a także takie, które nie miały zbyt dużo okazji by trenować chodzenie (np. te, które często siedziały w kojcu). Mały przyrost wagi. Cóż, niemowlęta w drugim półroczu nie rosną już tak szybko jak w pierwszym. Ważne jest to, by mieściły się na odpowiednich centylach wzrostu i wagi. Dlatego sprawdź: Siatki centylowe dla dzieci Zrób test: Co potrafi 11-miesięczne niemowlę? View Ediplayer on the source website Co cię może zainteresować? Siatki centylowe - jak z nich korzystać?​ 6 ważnych zasad podawania leków dziecku Prezenty dla niemowlaka - nasze hity 10 pilnych pytań do pediatry 15 rad dla taty, który zostaje sam z dzieckiem 20 par najfajniejszych bucików dla niemowląt
Opóźniony rozwój mowy - przyczyny [WYWIAD Z EKSPERTEM]
Zaburzony rozwój mowy wzbudza niepokój u wielu rodziców. Logopeda Joanna Wędrychowska tłumaczy jednak, że mowa dziecka może rozwijać się nawet do 6. roku życia.
Czy opóźniony rozwój mowy u 2-, 3- czy 4-latka to powód do zmartwień? Niekoniecznie! Każde dziecko rozwija się w swoim własnym tempie, a zdaniem ekspertów, zdolność mówienia może rozwinąć się dopiero u 6-latków. Poniżej znajdziesz wywiad z logopedą Joanną Wędrychowską, która tłumaczy, jakie mogą być przyczyny opóźnionego rozwoju mowy. Spis treści: opóźniony rozwój mowy u 2-latka opóźniony rozwój mowy u 3-latka zaburzony rozwój mowy przyczyny opóźnienia rozwoju mowy: wady słuchu dwujęzyczność żłobek emocje Opóźniony rozwój mowy u 2-latka W którym momencie rodzice powinni zacząć się martwić, że ich dziecko jeszcze nie mówi? Joanna Wędrychowska: - Rozwój mowy dziecka trwa do 6. roku życia. Malutkie dzieci – 2-3-latki mówią pojedynczymi słowami. Jeżeli dziecko w tym wieku nie mówi jeszcze tych pojedynczych słów, jest to dla rodzica sygnał, że coś się dzieje. Opóźniony rozwój mowy u 3-latka Czyli do 3. roku życia można to dziecko spokojnie obserwować? JW: Tak. Zanim dziecko pójdzie do przedszkola, porozumiewa się prostymi słowami, które zna „z życia”, np. mama, tata, baba, daj, spać. Są one łatwe do zauważenia i wiadomo, jakie powinny one być. Dziecko, które kończy 3 latka, zaczyna te słowa łączyć w proste zdania, 2-3-wyrazowe. Niepokojące może być, jeżeli mowa się nie rozwija w stronę łączenia wyrazów, a zostaje na poziomie 2-latka i pojedynczych słów mówionych w niezrozumiały sposób. Często proszę rodziców, żeby zaobserwowali, czy jest jakaś zmiana. Tak naprawdę nie bardzo mnie interesuje, czy 2-latek nie mówi albo 3-latek mówi bardzo mało. Interesuje mnie, czy na przestrzeni 3-6 miesięcy pojawiają się jakieś nowe słowa albo sposób wymowy. To znaczy, że ten rozwój idzie we własnym tempie i musimy się do tego dostosować. Niepokojące jest natomiast, gdy nie można odnotować żadnej zmiany. Radzę rodzicom, żeby założyli sobie zeszycik i co jakiś czas robili w nim podsumowanie wszystkich słów, jakie ich dziecko mówi, nawet we własnym języku. Co miesiąc trzeba zrobić porównanie, bo rodzice często mówią, że nie ma żadnej zmiany, ale dopiero, gdy zaczną zapisywać, orientują się, że doszły nowe słowa. Albo dziecko zaczyna mówić coś inaczej, słowa się przekształcają i zaczynają brzmieć podobnie do tego, jak wymawiają je dorośli. Zaburzony rozwój mowy A czy powinniśmy się martwić, gdy dziecko fiksuje się na swoim języku i wyłącznie tak się porozumiewa do 3. roku życia? JW: Wtedy pytam rodziców, czy dziecko rozumie, co się do niego mówi, czy reaguje na proste polecenia, np. podejdź do mnie, załóż buty. W ten sposób sprawdzamy 2 elementy: czy dziecko dobrze słyszy czy dobrze pracuje intelektualnie i potrafi się zachować adekwatnie do polecenia/sytuacji. Czasami proszę też o trudniejsze rzeczy, np. sprawdzenie, czy dziecko potrafi wskazać pieska, kotka w książeczce, odpowiedzieć, jaki widzi kolor. Tutaj sprawdzamy, czy dziecko wskazuje i czy używa jakichś słów z dorosłego języka. Nawet jeśli mama zgłasza, że dziecko mówi całkowicie niezrozumiale, może okazać się, że zachowuje liczbę sylab z danego słowa. Jednym słowem, nie warto się bardzo martwić tym, że dziecko mówi własnym językiem. Lepiej upewnić się, żeby dziecko nas dobrze słyszało, bo naturalna nauka języka odbywa się właśnie przez słuch. Jeżeli będziemy do dziecka mówić i nawiązywać z nim różne interakcje, wtedy słownik bierny, czyli to, co dziecko rozumie, w końcu się uaktywni i przekształci w słownik czynny, czyli to, co dziecko mówi. Ale na to trzeba często poczekać. Przyczyny opóźnionego rozwoju mowy Jakie mogą być przyczyny tego, że mowa dziecka rozwija się wolniej? JW: To może wynikać z kilku kwestii. Pierwszą przyczyną mogą być <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/zbadaj-sluch-dziecka-7683-r1/">zaburzenia słuchu po infekcjach uszu. Dzieci często je mają, np. przy powiększonym migdale, alergiach albo po prostu chorują na zapalenie ucha środkowego. Po każdej takiej infekcji powinno być zrobione badanie słuchu. Dziecko musi być już zupełnie zdrowe, żeby móc takie badanie zrobić, żeby było miarodajne. Cokolwiek zostaje w uszach, może wpływać na odbieranie mowy. My słyszymy różne dźwięki z otoczenia, ale mowa jest tak ułożona na siatce Hertzów i decybeli, że zajmuje tylko określone pole. Takie badanie po infekcji uszu to wyłapie. Jakie jeszcze elementy mogą wpływać na opóźnienia rozwoju mowy dziecka? JW: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/czas-wolny/kiedy-zaczac-uczyc-dziecko-jezyka-obcego-jak-najwczesniej-29762-r1/">Dwujęzyczność. To jest często dla dziecka trudna sytuacja. Dlatego warto, żeby rodzice trzymali się stałych zasad – mama mówi wyłącznie w jednym języku, a tata w drugim. Tak jest dziecku łatwiej się odnaleźć. Ważne, żeby dziecku nie mieszać i np. żeby rodzic-Polak nie zaczynał do niego nagle mówić po francusku, bo akurat zna ten język. Natomiast to, co robimy może w niezbyt przemyślany sposób to intensywna nauka małych dzieci języków obcych. W moim odczuciu sensowna nauka języka obcego może zaczynać się, kiedy dziecko może się uczyć jeszcze czegoś innego, wykonać polecenia, samodzielnie myśleć i zostać z nauczycielem bez mamy czy taty, czyli ok. 5-6. roku życia. Trzeci element opóźnień rozwoju mowy u dziecka? JW: Powiem brutalnie:<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/czy-wybrac-prywatny-zlobek-pomagamy-podjac-decyzje-24443-r1/"> żłobek. Dziecko uczy się języka od osoby, która spędza z nią czas. To ona kształtuje jego mowę. Logopedzi mówią, że mamy na to ok. 7-8 godzin w ciągu dnia, kiedy dziecko nie śpi, nie jest zajęte czymś innym. To kluczowy czas dla rozwoju mowy. Gdy panie w żłobku mało mówią, jeżeli dziecko nie ma swojego indywidualnego opiekuna, kiedy mówi do niego co chwila ktoś inny, nie możemy liczyć na szczególnie sprawny rozwój mowy. Tak samo będzie, jeśli weźmiemy opiekunkę, która będzie się mało do dziecka odzywać, nie będzie mu opowiadać o świecie, czytać książeczek, pytać o różne rzeczy. W takiej sytuacji po godzinie 17 już dużo nie wskóramy, chociaż, oczywiście, jest to bardzo indywidualna kwestia i każde dziecko rozwija się inaczej. Czy jakieś urazy fizyczne mogą spowalniać rozwój mowy? JW: Wszystkie emocjonalne rzeczy, które dziecko przeżyło, mogą mieć wpływ na rozwój mowy. Nie możemy oddzielić mowy od człowieka. To nie jest tak, że mowa rozwija się w jakimś niezależnym miejscu, a dziecko np. leży sobie oddzielnie w szpitalu. To jest wszystko jeden, wspólny człowiek, wytwór wielu elementów, które się składają w całość. Tutaj dotykamy innego elementu – ja bym powiedziała, że dziecko szczęśliwe się rusza i w ogóle harmonijnie się rozwija. Bardzo ważny jest <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/akcja-edukacja/zmysly-dziecka/lekcje-3-4-lata/artykul,23518,jak-radzic-sobie-z-emocjami-lekcja-10">element emocjonalny. Mowa dziecka i intelekt rozwijają się, gdy dziecko dorasta w pozytywnych emocjach. Dotyczy to zarówno zdrowia, jak i stosunków z innymi ludźmi. Jeżeli dziecko leży w szpitalu i nie może się z jakiegoś powodu ruszać, ale jest otoczone troskliwą opieką rodziców i nie ma jakichś upośledzeń, nie widzę powodu, dlaczego u tego dziecka mowa nie miałaby się prawidłowo rozwijać. Natomiast dziecko najbardziej sprawne od urodzenia, które dorasta w niestabilnej atmosferze, domu, gdzie atmosfera nie jest pozytywna, to może być przyczyna jakiegoś zamknięcia, niechęci komunikowania się i gorszego rozwoju mowy przez to. Pamiętajmy, że uczymy się na pozytywnych emocjach. A rozwój mowy to jest rodzaj nauki i komórki odpowiedzialne za mowę kiedy tych pozytywnych emocji nazbiera się dużo, kiedy są one na porządku dziennym. Mówię rodzicom, że nie warto uczyć dzieci powtarzania, bo to do niczego nie prowadzi. Więcej osiągniemy, uczestnicząc w życiu dziecka, interesując się tym, czym ono się interesuje, nazywając te rzeczy. Dobrze jest też wciągać dziecko w życie domowe, dostarczać różnych bodźców, które w naturalny sposób wynikają z życia, np. wyjazdy. Robić to z ciepłem, uśmiechem i miłością. To da najlepszy efekt. Wtedy żadna specjalna nauka mowy nie jest potrzebna. Czy rozwój mowy u dziecka może się zatrzymać? JW: Zdarza się, że mowa troszeczkę przyhamowuje np. gdy między rodzicami dzieje się coś bardzo niedobrego i sytuacja się przeciąga albo kiedy pojawia się <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/wychowanie/jak-brat-z-siostra-czyli-jak-sprawic-by-starszak-pokochal-mlodsze-rodzenstwo-13589-r1/">rodzeństwo. Ale tu też bardzo dużo zależy od rodziców i tego, jak tą sytuacją pokierują. Znałam taką rodzinę, w której rozwój dziecka wyhamował, że tak powiem, po całości, kiedy w domu pojawiło się młodsze rodzeństwo i opiekunka dla tego chłopca. Ja to widziałam tak, że zabrano mu mamę dwa razy – najpierw urodziło się maleńkie dziecko, a potem opiekunka, która go zabierała od tej mamy na spacer. Dorośli to postrzegają inaczej, w takich praktycznych kategoriach, że trzeba to starsze dziecko przewietrzyć. A dziecko postrzega to inaczej. Jak się zastanowimy, jak sami byśmy się chcieli poczuć w takiej sytuacji, to zrozumiemy, co czuje dziecko. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/rozwoj-mowy-dwulatka-film-196-r22/">Jak wspierać rozwój mowy dwulatka? Film <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/psychologia/wspieranie-rozwoju-mowy-przedszkolaka-film-86-r22/">Jak wspierać rozwój mowy przedszkolaka? Film <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/pytania-o-rozwoj-w-2-roku-zycia-19272-r1/">15 pytań o rozwój dwulatka
Kto ma największy wpływ na naukę mówienia? Okazuje się, że nie jest to ani mama, ani tata
Naukowcy właśnie odkryli, kogo malutkie dzieci najchętniej słuchają i dzięki temu szybciej się uczą. Trzeba przyznać, że te wyniki mogą zaskakiwać.
Niekiedy rodzice martwią się, że dziecko mówi zbyt mało, a rozwój mowy przebiega wolniej niż u rówieśników. Okazuje się, że jest metoda, która jest bardzo skuteczna. Najnowsze badania wykazały, że nikt tak skutecznie nie wzbogaca słownictwa u maluszków, jak inne dzieci. Wiele czynników Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju dziecka Czytaj więcej Nie ma chyba rodzica, który by nie czekał na pierwsze słowo swojej pociechy. Cieszymy się z każdego kolejnego zapamiętanego i wypowiedzianego słowa, pierwszych prostych zdań, a potem z tych coraz bardziej złożonych. Mózgi maluszków są chłonne jak gąbka i wychwytują pewne wzorce mowy od najbliższych. Wcześniejsze badania wykazały, że niemowlęta lepiej reagują na głos mamy. Może mieć to związek z tym, że dzieci ten głos słyszą najwcześniej (już w życiu płodowym) i najczęściej. Specjaliści zauważyli również, że wiele korzyści niesie za sobą regularne czytanie książeczek, natomiast nowe media mogą zaburzać rozwój tym obszarze. Do tej listy odkryć możemy dołączyć kolejne. Nie mama i nie tata Naukowcy chcieli sprawdzić, która grupa wiekowa ma największy wpływ na rozwój mowy u 2-letnie dzieci. W tym celu przygotowali dwa eksperymenty. W pierwszym małe dzieci oglądały klipy wideo, na których widziały dwóch lektorów recytujących wierszyk dla dzieci. Z głośników słyszały głos odpowiadający zarówno wiekowi, jak i płci tylko jednej z osób widzianych na ekranie. Maluchy bardzo trafnie potrafiły dopasować wokal do ​​atrybutów wizualnych (płeć i wiek). W drugim eksperymencie dzieciom puszczano nowe słowa z głośnika wypowiadane przez osoby w różnym wieku. Naukowcy odkryli, że dwulatki najlepiej zapamiętały to, co słyszały od innych dzieci, w tym przypadku w wieku od 8 do 10 lat. Autorzy badania uważają, że maluszki są bardziej zainteresowane dziecięcym głosem, bo łatwiej im się do niego dostroić. Dzieje się tak, gdyż przypomina ich własny głos. Badanie to potwierdza coś, co wiele mam mogło zauważyć w praktyce. W domu, gdzie są starsze dzieci, często to drugie i kolejne rozwijają się szybciej niż ich starsze rodzeństwo. Naukowcy są także zdania, że ta umiejętność selektywnego uczenia się od określonej grupy społecznej może służyć jako podstawa do rozwijania preferencji wśród grup społecznych w późniejszym życiu. Źródło: medicalxpress.com, dailymail.co.uk
Moment, w którym dziecko wypowiada swoje pierwsze słowo, to niezapomniana chwila w życiu każdego rodzica. Jednak to dopiero początek tej pięknej przygody. Warto doskonalić zdolności komunikacyjne malucha i dbać o to, by mowa rozwijała się prawidłowo. Sprawdź, jak to robić.
Każdego dnia dziecko uczy się mówić w swoim własnym tempie. Pierwsze dźwięki wydaje już noworodek, jednak nie są to jeszcze świadome głoski ani sylaby, nawet jeśli czasem tak brzmią. Między 1. a 3. miesiącem życia maluszek zaczyna głużyć, czyli wydawać nieświadome dźwięki, które są preludium dalszego etapu rozwoju mowy, czyli gaworzenia. Na pierwsze świadome słowa trzeba poczekać przynajmniej do pierwszych urodzin dziecka. Co robić, aby dziecko płynnie mówiło? Niekiedy zdarza się, że rodzice czują się zaniepokojeni, gdy szkrab używa tylko pojedynczych słów lub nie komunikuje się wcale. Dlatego zamiast czekać, warto samemu zacząć ćwiczyć z dzieckiem poznawanie słówek. Oto, jak można stymulować rozwój mowy pociechy: Mów do dziecka. Nie zapominaj, że maluch najwięcej uczy się właśnie od ciebie. To, jakich słów używasz, a także, jak często i w jaki sposób mówisz do dziecka, będzie miało ogromny wpływ na rozwój jego mowy. Dlatego staraj się jak najwięcej mówić do dziecka powoli, wyraźnie, spokojnym głosem, z dbałością wypowiadając każde słowo. Wyjaśniaj znaczenie słów. Poza wypowiadaniem słów maluch musi nauczyć się także, jakie mają one znaczenie. Warto więc od razu łączyć dźwięk z obrazem i pokazywać dziecku przedmioty, o których mówisz. Możesz to robić np. podczas spaceru, gdy się bawicie lub gdy wspólnie oglądacie książeczki. Takie proste ćwiczenia sprawią, że maluch szybko nauczy się nie tylko tego, jak brzmi słowo, lecz także, co nazywa. Czytaj książki. Czytanie to dokonały sposób na naukę zarówno semantyki, jak i pragmatyki języka. Twoje pociecha nie tylko poznaje nowe wyrazy i konstrukcje zdaniowe, lecz także dowiaduje się, jak je stosować. Gdy bohater w bajce zrobi coś złego, mówi „przepraszam”, a gdy coś dostanie – „dziękuję”. Dzięki temu dziecko dowiaduje się, co należy powiedzieć i jak się zachować w różnych sytuacjach społecznych. Dbaj o słuch dziecka. Pamiętaj, że prawidłowy rozwój mowy zależy nie tylko od sprawności aparatu artykulacyjnego, lecz także słuchowego. Dlatego stymuluj słuch dziecka, włączając mu łagodną muzykę lub śpiewając razem z nim dziecięce piosenki. Motywuj i nagradzaj. Jesteś dla dziecka najważniejszą osobą na świecie i możesz być pewna, że nic tak nie motywuje malucha, jak Twoje słowa zachęty. Nie ma też lepszej nagrody dla dziecka niż Twoja pochwała. Dlatego kiedy maluchowi uda się powiedzieć jakieś nowe słowo czy złożyć zdanie, nie zapomnij pochwalić brzdąca, mówiąc np. „Brawo” albo „Bardzo ładnie”. To da maluchowi poczucie, że warto się starać i że jego wysiłki są doceniane. Jak bawić się z maluchem, by wspomagać jego rozwój mowy? Niektórzy rodzice uważają, że nie ma sensu mówić do dziecka, skoro ono i tak nie rozumie. Tymczasem jest dokładnie odwrotnie! Trzeba jak najwięcej mówić do dziecka, na przykład w trakcie wykonywania różnych czynności, takich jakich wieczorna kąpiel czy przygotowywanie się do wyjścia na spacer. Wtedy maluch uczy się zapamiętywać wypowiadane przez nas słowa, a z czasem będzie próbował je powtarzać. Zabawa z dzieckiem to także doskonała okazja do wspierania rozwoju mowy. Z pomocą zestawu LEGO DUPLO „Dom rodzinny” będziecie mogli zbudować doskonale znane wam otoczenie i odgrywać w nim realistyczne scenki z udziałem nowoczesnych figurek DUPLO. Łatwy do zbudowania dom stwarza nieograniczone możliwości zabawy. Dzięki niemu maluch może ćwiczyć codzienne czynności — od porannego wstawania, przez przygotowanie i jedzenie posiłków, po mycie samochodu. Dla ciebie będzie to okazja do obserwowania, jak twoje dziecko radzi sobie z wcielaniem się w różne role. Klocki LEGO DUPLO są przeznaczone dla dzieci od 1,5 roku życia. Więcej: Lego Duplo
Nauka mowy to jeden z etapów rozwoju dziecka. Możesz go wspomóc poprzez zabawę – edukacyjne treści zestawu Fisher-Price dostosowują się do wieku i etapu rozwoju dziecka!
Ach! Wspaniale byłoby mówić! Nie musiałbym biec do mamy, ciągnąć ją za spódnicę, łapać za rękę, prowadzić do miejsca, gdzie znajduje się to, co chcę. Nie potrzebowałbym wdrapywać się na kolana taty, chwytać go za uszy, aby spojrzał w tę stronę, gdzie jest zabawka, którą chcę się bawić. Mógłbym powiedzieć parę słów i już rodzice wiedzieliby, czego oczekuję. Początki nauki mowy u dziecka Zabieram się za naukę języka, słucham uważnie, co mówi mama i o co pyta tata! Ale… nic z tego nie rozumiem. Tata rzuca do mnie okrągłą, kolorową zabawką i mówi „piłka”, potem „łap”, a innym razem „hooop!”. To jak to się nazywa?! Mama czyta książeczkę i pokazując wciąż ten sam obrazek, mówi „kotek”, powtarza „kiciuś”, a potem dodaje „miau, miau”. A na takie samo coś, co biega po naszym domu, krzyczy „Mruczek! Kici, kici!”. To takie trudne i wiem, że później nie będzie łatwiej! Na wycieczce do lasu słyszałem, jak starszy brat rozmawiał z rodzicami. - Tato, co to jest? - Czarne jagody. - Jak to czarne jagody? Przecież one są czerwone. - Bo jeszcze są zielone. Nie wiem, czy on czegoś się dowiedział, ja dalej nic z tego nie rozumiałem. Po powrocie do domu znalazłem nową zabawkę – Edukacyjną Stację Szczeniaczka „Pierwsze słówka”. Mój ulubiony Szczeniaczek, barwne klocki i jeszcze coś! Kolorowa platforma, która opowiada mi o wszystkim, co jest narysowane na klockach. Teraz już wiem, że „rower” to zarówno czerwony pojazd, jak i rysunek białego dwukołowca, a nawet jakiś napis. Jeszcze nie znam literek, ale przy pomocy Szczeniaczka szybko poznam te słówka. Na pierwszym poziomie nauczyłem się też, że „kaczka” łączy się z „kwa, kwa”, „jabłko” ma czerwony kolor, a „kot” pasuje do naszego Mruczka i zwierzątka podobnego do tygrysa. Ciekawe jest też, że książka opowiada różne historyjki, a piłka jest okrągła jak koło. Dzięki odliczonej liczbie dźwięków zrozumiałem, że 1 różni się od 5 nie tylko brzmieniem słowa. Nauka połączona z zabawą Dużo tych słówek do połączenia z obrazkami i zapamiętania! Muszę trochę odpocząć. Miło będzie powrzucać klocki do kolumny i naciskać klapkę. A szczególnie przyjemne jest badanie ścianek klocków. Fale, kratki, kółka, okręgi, krzyżyki, paski, kulki – to przyjemny masaż dla moich paluszków. Dzięki drugiemu poziomowi poznałem wiele rzeczy. Nie tylko słuchałem nowych informacji związanych z różnymi słowami. Mogłem też sprawdzić, czy dobrze pamiętam, która cyfra to cztery, a która jeden. I jak odróżnić trójkąt od innych kształtów. Kolejne kroki nauki i zabawy Na najwyższym poziomie bawiłem się w naśladowanie. Z przyjemnością słuchałem piosenek i poleceń, których słowa już rozumiałem. Mogłem udawać jazdę na rowerze, strzelanie gola, oglądanie książek. Kiedy już myślałem, że nauczyłem się wszystkiego, mama dała mi nowe zestawy klocków, z których dowiedziałem się wiele o jedzeniu, zwierzętach, kształtach i cyfrach. Jakie to ciekawe! I jak dobrze znać dokładne znaczenie wielu słów! View oEmbed on the source website
Dziecko słuchając muzyki szybciej zaczyna mówić
Muzyka rozwija wyobraźnię, kreatywność i umiejętność logicznego myślenia, a także przyspiesza naukę mowy. Sprawdź, jak wykorzystać muzykę w rozwoju niemowlaka.
Już od pierwszych dni życia warto dziecko wprowadzać w świat muzyki, co w przyszłości może zaprocentować szybszą nauką mówienia, a także mieć pozytywny wpływ na ogólny rozwój dziecka. Jest to jedno z założeń teorii Gordona, która przekonuje, że istnieją powiązania pomiędzy uczeniem się muzyki, a nauką mowy. Jak rozwijać niemowlę muzycznie Dziecko może nauczyć się języka muzyki w taki sam sposób, jak języka ojczystego, z którym ma kontakt już w łonie matki. Dlatego, tak często, jak mówimy do maluszka, warto mu śpiewać, nucić kołysanki, puszczać przyjemną dla ucha muzykę, żeby niemowlę mogło "osłuchać się" i rejestrować w mózgu język muzyki. – Dzieci na początku słuchają, następnie zaczynają powtarzać sylaby, tworzyć wyrazy i zdania, aż w końcu komunikują się ze zrozumieniem. Tak też działa nauka muzyki – mówi Anita Wleklińska z Akademii Music Baby Art. – Konieczne jest, aby słuchały one języka muzyki tak samo jak innych. Wtedy dzieci będą mogły posługiwać się nim ze zrozumieniem. Przede wszystkim chodzi o rozwinięcie umiejętności improwizacji. Tak jak my posługujemy się mową i nie musimy się nad nią zastanawiać, tak chcemy by dzieci szybko wiedziały co zaśpiewać i zagrać – mówi Anita Wleklińska. Zwolennicy metody Gordona przekonują, że dzięki muzyce u dziecka bardziej rozwija się wyobraźnia, kreatywność i umiejętność logicznego myślenia, a w przyszłości dziecko szybciej będzie uczyło się języków. – Dzięki takim zajęciom dziecko rozwija się językowo. Powód jest prosty. Im więcej bodźców, tym dziecko szybciej je różnicuje. Pozwala to rozwinąć umiejętności lingwistyczne. Poprawie ulega także koordynacja ruchowa. Dzieci potrafią połączyć oddech z ruchem, co jest ważne także przy koncentracji – dodaje pedagog. Od kiedy zatem warto rozpocząć naukę metodą Gordona? – Nasze zajęcia skierowana są do dzieci już od chwili narodzin. To jest pierwszy, krytyczny moment. Można porównać go do zdolności pływania u niemowlaków, którą tracą po ósmym miesiącu życia. Następne przedziały to sześć i dziewięć lat. Uczą się one zupełnie nieświadomie, chłoną cały świat zewnętrzny, wszelakie bodźce przez swoje narządy zmysłu – tłumaczy Wleklińska. Zobacz wypowiedź eksperta o nauce muzyki u niemowlaków: Zobacz także: Jak rozwijać zmysły dziecka w wieku 0-3 miesiące
Jak przebiega rozwój mowy dziecka w drugim roku życia?
Sprawdź, ile słów powinno znać już twoje dziecko. Dowiedz się, jak rozwija się mowa dziecka w kolejnych miesiącach jego życia.
Dziecko rozpoczyna swoją przygodę z mówieniem w okolicach pierwszego roku życia. Najpierw zaczyna wypowiadać rzeczowniki, przeważnie jednosylabowe, które wywodzą się z ulubionych dźwięków gaworzenia. W kolejnych miesiącach dziecko opanowuje umiejętność posługiwania się pewną liczbę rzeczowników, niezbędnych do określenia osób lub przedmiotów z najbliższego otoczenia. Kolejnym etapem w rozwoju mowy jest nauka czasowników, szczególnie takich, które oznaczają wyraźną czynność, jak np. "daj", "weź". Nauka mowy wymaga od dziecka równie dużego skupienia i koncentracji. Dla dzieci między 12-18 miesiącem życia największym i najbardziej atrakcyjnym wyzwaniem jest opanowanie oraz doskonalenie chodzenia. Nie oczekuj więc w tym okresie spektakularnego rozwoju mowy. Nastąpi on niego później, tuż po ukończeniu przez dziecko 18 miesięcy. Przeciętnie półtoraroczne dzieci używają kilkunastu różnych słów, a w wieku 24 miesięcy liczba ta wzrasta do 300! Obserwowanie dziecka, kiedy zaczyna uczyć się mówić, jest fascynującym doświadczeniem. Sprawdź, jak ten proces przebiega miesiącu po miesiącu. Rozwój mowy od 12 do 17 miesiąca życia dziecka 12. miesięczne dziecko wymawia ze zrozumieniem pierwsze dwa lub trzy słowa z powtarzaną sylabą np. ma-ma, ba-ba, ta-ta. Potrafi wypowiedzieć słowo "mama" i powiązać je z twoją osobą. Roczne dziecko zna i używa samogłosek: a, o, u, e, y, i, ą, ę, a oraz kilka spółgłosek: p, b, m, t, d, n, k, ś i czasami ć. Wymowę pozostałych spółgłosek często zmienia i zastępuje je łatwiejszymi. Czasem wyraźnie wymawia tylko pierwszą albo ostatnią sylabę. 13. miesięczne dziecko zaczynają używać krótkich słów, jak "nie", "da", czyli "daj". Czytaj też: Problemy z mówieniem 14-miesięczne dziecko nie mówi jeszcze zbyt wiele, ale dużo rozumie. Potrafi wykonać proste polecenia, jak np. "przynieś misia", "zostaw pilota", "pokaż, gdzie masz nosek", ale nie umie jeszcze ich wypowiedzieć. 15-miesięczne dziecko zaczyna intonować, czyli podnosić głos na końcu pytania. W tym okrasie dziecko może również zacząć używać gestów, by podkreślić to, co mówi (macha, wskazuje). 16-miesięczne dziecko wciąż zniekształca wyrazy i zmienia je w formę łatwiejszą dla siebie do wypowiedzenia. Jabłko, czy banan to w jego ustach "am". 17. miesięczne dziecko używa kilkunastu słów dźwiękonaśladowczych na przykład "tik-tak", "pi-pi". W tym miesiącu twoje dziecko może zacząć mówić ze zrozumieniem kilka słów dwusylabowych. Jego ulubiony słowem staje się "nie". Rozwój mowy od 18 do 24 miesiąca życia dziecka 18-miesięczne dziecko mówi wyraźnie kilkanaście słów, choć jeszcze pół roku temu nie wymawiało ani jednego słówka. 19-miesięczne dziecko zaczyna okrywać, że jeśli zestawi się ze sobą dwa słowa, przekaże jakieś nowe znaczenie. 20-miesięczne dziecko zna już około 50 słów i powoli zaczyna je łączyć w kilkuwyrazowe szeregi np. "mama – książka – ja". Jego mowa staje się coraz bardziej zrozumiała dla otoczenia, choć oczywiście mama wciąż pozostaje "tłumaczem" mowy dziecka. W tym okresie dziecko uwielbia nazywać wszystko, co je otacza: ludzi widzianych za oknem, zwierzęta na spacerze, domowe meble czy zabawki. 21-miesięczne dziecko zna już około 50-100 słów i potrafi je składać w coraz dłuższe frazy. Nadal trwa jego fascynacja wszystkimi nowościami: zwraca uwagę na przechodniów, samochody, zwierzęta. 22-miesięczne dziecko mówi coraz płynniej, rozumie już prawie wszystko. Składa słowa w dwuwyrazowe frazy typu: "Daj lalę", "Pokaż to". Potrafi zaintrygowane opowiadać o tym, co widzi w książeczce, mimo że jego zasób słów nie przekracza liczby 100. 23-miesięczne dziecko, jeśli jeszcze nie odkryło jeszcze uroku ciągłych pytań i słówka "dlaczego?", najprawdopodobniej stanie się to w tym miesiącu. Zasób słów dziecka wzbogaca się o przyimki typu: na, w, pod. Dzięki nim dziecko oddaje relacje przestrzenne, których znaczenie zaczyna rozumieć w tym okresie rozwoju. 24-miesięczne dziecko może znać już nawet ponad 100 słów. Buduje proste zdania, zaczyna rozumieć przymiotniki i przysłówki. Słownictwo dwulatka powiększa się o jedno słowo co dwie godziny. Takie tempo rozwoju mowy utrzymuje się aż do okresu dojrzewania!
Co robić, by dziecko szybciej zaczęło mówić? Pediatra zdradza proste sposoby na stymulowanie rozwoju dziecka.
Film postał we współpracy z Centrum Medycznym
Zanim małe dziecko zacznie mówić, wykonuje wielką pracę. Sprawdź, czego musi dokonać, by powiedzieć pierwsze słowo.
Dopiero pod koniec pierwszego roku życia maluszek jest w stanie pojąć, co znaczą słowa. To jednak wcale nie oznacza, że do tego czasu nie będziecie się porozumiewać. Będziecie, choć w bardzo różny sposób. Zawsze odpowiednio do wieku dziecka. Przeczytaj zatem, jak maluch (krok po kroku) uczy się mówić. Krzyk i płacz Od narodzin maleństwo tylko krzykiem wyraża swoje potrzeby (stopniowo nauczysz się rozpoznawać rodzaje płaczu). Bobas z uwagą też przysłuchuje się różnym dźwiękom, choć nie potrafi ich naśladować. Dlatego często mów do dzidziusia. Korzystaj z każdej okazji: zwracaj się do niego podczas przewijania, kąpieli, spaceru, zabawy. Opowiadaj o prostych i zwyczajnych sprawach: „A teraz zakładamy śpioszki”, „Zobacz, to jest lampa”. Mów ciepłym, serdecznym tonem i jak najwięcej się uśmiechaj. Nie martw się, że twoje dziecko nie rozumie ani słowa. I tak wiele się uczy: zapoznaje się z intonacją, akcentem i rytmem języka. Z czasem zacznie kojarzyć słowa z konkretnymi przedmiotami oraz sytuacjami. Chętnie też odpowie ci tak, jak potrafi, na danym etapie rozwoju: śmieszną minką albo machaniem rączkami i nóżkami. Zabawy artykulacyjne Gdy dwumiesięczny maluszek jest odprężony, wydaje dźwięki przypominające samogłoski „a” i „e”. Są to „zabawy artykulacyjne”. Szkrab w ten sposób daje też sygnał, że jest mu dobrze i niczego mu nie brakuje. Radosne głużenie Mniej więcej w 2–3. miesiącu życia z ust dziecka wydobędą się jednosylabowe zbitki samogłosek, np. „aa”, „uu”, „oo”, a czasem połączenie spółgłosek i samogłosek, np. „guu”. Potem smyk zacznie wydawać też gardłowe dźwięki, np. „ehe”, „errh”, „ekhe”. To fantastyczny etap rozwoju dziecka, bo dźwięki te towarzyszą często pierwszym przyjaznym reakcjom i uśmiechom malucha na widok bliskich. Nazywa się to gruchaniem lub głużeniem. Dziecko wypowiada te dźwięki nieświadomie. Mimo to są ważnym etapem rozwoju mowy. Pamiętaj, że przez etap głużenia przechodzi każde dziecko. Ale jeżeli po okresie wypełnionym dźwiękami znowu powrócą tygodnie ciszy, poproś lekarza o skierowanie malca na badanie słuchu. Świadome gaworzenie Dopiero w 5–6. miesiącu niemowlę zaczyna gaworzyć, czyli świadomie „rozmawiać”. Powtarza zasłyszane dźwięki, bawi się nimi, zaczepia za ich pomocą innych. Dwa albo trzy miesiące później zaczyna wymawiać ciągi sylab: ma-ma-ma, ba-ba-ba-ba. To krok milowy w nauce mówienia. Dziecko metodą prób i błędów przekonuje się, że odpowiednie ułożenie warg i języka powoduje wydawanie takich, a nie innych dźwięków. Staraj się wymawiać słowa powoli i wyraźnie. Powstrzymaj się od dziecięcego spieszczania wyrazów – tylko w ten sposób nauczysz maleństwo poprawnej wymowy. Pediatra tłumaczy, jak przebiega rozwój mowy u dziecka: [CMS_PAGE_BREAK] Naśladowanie dźwięków Jedenastomiesięczny maluch chętnie używa wyrazów dźwiękonaśladowczych „hau, hau”, „brum, brum”. Zaczyna też nazywać przedmioty po swojemu, np. mówić na lampę „pa”. Rozpoznaje swoje imię, chociaż jeszcze nie umie go wypowiedzieć. Za to reaguje już na proste polecenia: „podaj”, „wstań”, „nie wolno!”. Najprostsze zdania Mniej więcej od pierwszych urodzin szkrab z reguły używa konsekwentnie około kilku, kilkunastu słów, ale rozumie znacznie więcej. Jego język jest często mieszaniną słów rzeczywistych i gaworzenia. Maluszek rozumie i potrafi wykonywać bardzo proste polecenia. Półtoraroczny szkrab może już zacząć wypowiadać pojedyncze, najczęściej dwuwyrazowe zdania. Jak wspomagać rozwój mowy Już od pierwszych dni życia dziecka masz wpływ na to, czy maluch będzie poprawnie mówić. 1. Karm piersią. To najlepszy sposób, by uchronić malca przed wadami zgryzu, które utrudniają prawidłową wymowę. Ssąc pierś, dzidziuś ćwiczy swoje usta, język i mięśnie policzków oraz uczy się koordynować ssanie z połykaniem i oddychaniem. Ta umiejętność przydaje się potem przy mówieniu. 2. Wybierz właściwy smoczek. Jeśli nie karmisz piersią, zadbaj o to, by smoczek, z którego korzysta niemowlę, jak najbardziej przypominał maminą pierś. Malec powinien szczelnie obejmować go ustami, by nie zasysać buzią powietrza. Dzięki temu oddycha wyłącznie przez nos, co jest ważne m.in. dla prawidłowego rozwoju mowy. 3. Dobrze układaj. Powstawaniu (a właściwie utrwalaniu) tyłozgryzu sprzyja układanie dziecka zupełnie płasko. Gdy niemowlę leży na plecach, jego usta nie domykają się, a żuchwa opada w tył. Maluszek nie powinien jednak leżeć na poduszce. Najlepiej więc unieść lekko tę część materaca, na której dziecko trzyma główkę (można np. podłożyć pod materac złożony kocyk).
Dziecko uczy się mówić już w pierwszych miesiącach życia. I choć przyswaja sobie język polski o wiele łatwiej niż ty angielski, możesz mu w tym pomóc.
Pierwsze półrocze Noworodek porozumiewa się jedynie krzykiem. Uważnie słucha, najbardziej interesuje go ludzki głos (zwłaszcza twój). W drugim albo w trzecim miesiącu życia zaczyna gruchać (głużyć), czyli wypowiadać głoski „aaa”, „eee”, „uuu”, „ehhhr”. Testuje w ten sposób swoją krtań, gardło, język itd. Dziecku, które nie ukończyło jeszcze sześciu miesięcy, spodoba się: Łaskotanie policzka, dotykanie ust, noska, np. własnym nosem. Rób to przy każdej okazji. Takie zabawy prowokują do śmiechu, ale też uwrażliwiają buzię malca. Szukanie źródła dźwięku. Włącz muzykę, ustaw w pobliżu tykający zegar, odkręć kran... i zapytaj: „Ojej, a co to?”. Dzięki takim zabawom malec uczy się skupiać uwagę na dźwiękach. Z czasem zaczyna odwracać główkę w kierunku ich źródła. Tulenie, kołysanie, całowanie stópek, rączek. Możesz spytać: „A co to ma wspólnego z nauką mowy?”. Bardzo dużo! Dzięki pieszczotom maluszek wie, że otaczają go przyjazne istoty. Przedrzeźnianie. Malec ziewa? Ziewaj i ty. Wysunął język? Zrób to samo! Z czasem i on zacznie cię naśladować. Rozmowa. Opowiadaj malcowi, co się dzieje tu i teraz („Teraz zakładamy śpioszki”). Bobas nie rozumie ani słowa, ale dzięki temu poznaje rytm ludzkiej mowy. Reaguje także na ton głosu, dlatego mów do niego serdecznie. Ale dopuszczaj dziecko do głosu. Odpowie ci po swojemu. I reaguj na jego zaczepki. Rozmawiaj ze smykiem twarzą w twarz – dzięki temu widzi, jak poruszają się twoje usta, język. Nie zniekształcaj wyrazów, nie mów: „Dzidzia lobi psipsi”. Ale jeśli „coś” każe ci powtarzać te same wyrazy („To wróbelek. Wróbelek jest ładny?”), rozciągać głoski („pieeseek”), mówić powoli, wyraźnie, rób to. Rozśmieszanie. Łaskocz, parskaj, kiwaj rytmicznie głową, ruszaj brwiami, wypowiadaj zwracające uwagę wyrazy (np. „grrrroszek”), używaj wyrazów dźwiękonaśladowczych („bach!”, „trrrach!”). Spontaniczny śmiech stymuluje krtań oraz wpływa na mięśnie twarzy, przepony i ciała. „Idzie raczek nieboraczek...”. Wędruj po ciele dziecka palcami, a na końcu delikatnie (!) uszczypnij jego skórę, głośno się przy tym śmiejąc. Dzięki takim zabawom smyk osłuchuje się z rymowanym tekstem i ćwiczy pamięć. Drugie półrocze Półroczne dziecko zaczyna gaworzyć: wymawia pojedyncze sylaby („ma”, „da”), potem ich ciągi („ma-ma--ma”), a przed pierwszymi urodzinami już pierwsze słowa („mama”). Malcowi spodobają się zabawy: Pokazywanie oczka, noska, uszka... Na początku, prosząc maluszka, by pokazywał poszczególne części ciała (własne, twoje albo np. misia lub lali), prowadź jego rączkę. Z czasem bobasek zacznie robić to sam. Dzięki temu nie tylko wzbogaca swój słownik, ale również trenuje rozumienie i wypełnianie poleceń. Oglądanie obrazków w książeczce. Kup maluszkowi książeczki z wyraźnymi, prostymi obrazkami. Tłumacz mu, co na nich widzi („To jest konik”, „To jest samochodzik”). Dzięki temu poznaje nowe wyrazy (zacznie ich używać dopiero w drugim roku życia, wcześniej prawdopodobnie nada zwierzętom i przedmiotom własne nazwy). Słuchanie prostych wierszyków. Przypomnij sobie rymowankę o krowie w kropki bordo i o kotku, który był chory, itd. Rymy łatwo wpadają w ucho! I koniecznie przeczytaj malcowi „Lokomotywę” Juliana Tuwima – przy fragmencie: „Buch – jak gorąco!/Uch – jak gorąco!/Puff – jak gorąco!/Uff – jak gorąco!”, wybuchnie głośnym śmiechem! Naśladowanie odgłosów wydawanych przez zwierzęta. Bawcie się w ten sposób, nie tylko oglądając książeczki, ale także podczas spacerów, wizyty na wsi itd. Zademonstruj malcowi, jak „mówi” krówka, pies, koń, kot, ptaszek, sowa, osiołek itd. Nie zapomnij o odgłosach wydawanych przez maszyny i inne przedmioty („brrrum”, „tik-tak, tik-tak”, „eeeeeooooo”). Malec będzie uwielbiał je powtarzać. Parskanie, a także cmokanie, kląskanie językiem, mlaskanie i wydawanie różnych „niegrzecznych” odgłosów. Zrób to, a na pewno rozśmieszysz swojego maluszka. Bądź cierpliwa, z czasem zacznie cię naśladować. I dobrze, bo wydawanie takich dźwięków doskonale gimnastykuje wargi, język i krtań, policzki, jest także świetnym ćwiczeniem oddechowym. Oddychanie, ssanie, przełykanie, żucie... To też jest ważne dla rozwoju mowy. Dlatego: Karm smyka piersią. Pijąc mleko, malec ćwiczy usta, język i mięśnie policzków oraz uczy się koordynować ssanie z połykaniem i oddychaniem. Kup dobry smoczek. Jeśli nie karmisz piersią, zadbaj o to, by smoczek, z którego korzysta niemowlę, jak najbardziej przypominał maminą pierś. Malec powinien szczelnie obejmować go ustami, by nie zasysać buzią powietrza. Dzięki temu oddycha wyłącznie przez nos, co jest ważne m.in. dla prawidłowego rozwoju mowy. Nie rozdrabniaj pokarmów bardziej, niż należy. Żując i gryząc, maluch ćwiczy żuchwę, język, mięśnie warg i policzków.