Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-07-27T06:13:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Zmiany w szkołach od 1 września. Nauczycielom już słabo na samą myśl: „Czeka nas istny meksyk”
items: Już jest kalendarz roku szkolnego 2026/2027: więcej laby niż nauki. Będą dłuższe wakacje, zmiany w organizacji ferii
items: Nauczyciele zapowiadają strajk. Rodzice mają dość: „Niech pracują też w wakacje. My musimy uczyć dzieci, żeby coś umiały”
items: Są już pierwsze przecieki z egzaminu ósmoklasisty z polskiego. W sieci krążą zdjęcia arkuszy
items: Tak ogłupia się dzieci. Nowe podręczniki cofają uczniów do poziomu przedszkolaków
items: Ten trik na lepsze oceny na koniec roku działa jak magia. Wystarczy zacisnąć pięści
items: Szkoła kpi z rodziców i nauczycieli. „Wiadomość w Librusie przyszła o 7:30 w poniedziałek”
items: Córka napisała kartkówkę najlepiej w klasie. Zamiast pochwały, spotkała ją kara
items: Końcówka semestru i płacz przy biurku. Dlaczego dzieci boją się ocen?
items: Te dzieci nie będą miały przerwy świątecznej. Matka: „Wszystko przez polonistkę”
items: Nie tylko leniwi obrywają w szkole. „Córka chciała poprawić 4+ i przez tydzień nie miała spokoju”
items: Uczeń dostaje dwóję, a korepetytor ma kłopoty. „Rodzice zażądali zwrotu pieniędzy”
items: Czy wrócą obowiązkowe prace domowe? Nowacka mówi o konkretnej dacie

Zmiany w szkołach od 1 września. Nauczycielom już słabo na samą myśl: „Czeka nas istny meksyk”
type: item
date: 2026-07-27T06:12:16.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauka
subject: szkoła
description: Od 1 września uczniów i rodziców czeka jedna z największych zmian w polskiej szkole od wielu lat. Nowe przedmioty, nowa podstawa programowa, zmiany w stołówkach i planowany zakaz telefonów to dopiero początek. Nauczyciele przyznają, że obawiają się pierwszych tygodni nowego roku szkolnego.
encoded: Nowy rok szkolny 2026/2027 będzie wyglądał inaczej niż wszystkie poprzednie. Od 1 września rusza kolejny etap Reformy26 „Kompas Jutra”, która stopniowo zmienia sposób nauczania w polskich szkołach. Nowa podstawa programowa obejmie przedszkola oraz klasy I i IV szkół podstawowych, pojawią się nowe rozwiązania w planach lekcji, zmienią się zasady żywienia dzieci, a rząd planuje również wprowadzenie zakazu korzystania z telefonów komórkowych w szkołach podstawowych. Choć Ministerstwo Edukacji przekonuje, że celem reformy jest nowoczesna szkoła nastawiona na rozwijanie kompetencji, wielu nauczycieli podchodzi do zmian z dużą rezerwą. – Czeka nas istny meksyk – powiedziała mi znajoma nauczycielka szkoły podstawowej. Jej zdaniem w pierwszych miesiącach roku szkolnego trudno będzie uniknąć organizacyjnego chaosu. – Zmian jest bardzo dużo i wszystkie wchodzą praktycznie jednocześnie. Coraz więcej nauczycieli mówi też, że kolejne reformy, zamiast zachęcać do pracy, jeszcze bardziej skłaniają do odejścia z zawodu – przyznaje. Reforma26. Co zmieni się od 1 września? Największe zmiany odczują dzieci rozpoczynające edukację oraz uczniowie klas IV. To właśnie oni jako pierwsi rozpoczną naukę według nowych podstaw programowych. Reforma będzie wdrażana etapami – od września 2027 roku obejmie również pierwsze klasy szkół ponadpodstawowych. Ministerstwo zapowiada odejście od nauki opartej głównie na pamięciowym opanowywaniu materiału. Większy nacisk ma zostać położony na rozwijanie umiejętności praktycznych, współpracę, krytyczne myślenie oraz świadome korzystanie z nowych technologii. W przedszkolach pojawi się również większy nacisk na ograniczanie czasu spędzanego przed ekranami i rozwijanie tzw. higieny cyfrowej. Najważniejsze zmiany od września 2026 Rodzice powinni przygotować się na kilka istotnych nowości: nowa podstawa programowa w przedszkolach oraz klasach I i IV szkoły podstawowej, obowiązkowa edukacja zdrowotna z tematami dotyczącymi zdrowia fizycznego, psychicznego, odży…

sala-w-szkole-3718aeb.jpg
width: 1600
height: 1200

Już jest kalendarz roku szkolnego 2026/2027: więcej laby niż nauki. Będą dłuższe wakacje, zmiany w organizacji ferii
type: item
date: 2026-07-24T06:12:40.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauka
subject: szkoła
description: To jeden z tych komunikatów, na które co roku czekają tysiące rodziców. Ministerstwo Edukacji Narodowej podało już terminy ferii, przerw świątecznych i zakończenia roku szkolnego 2026/2027. Sprawdź, kiedy twoje dziecko będzie miało wolne.
encoded: Ministerstwo Edukacji Narodowej opublikowało oficjalny kalendarz roku szkolnego 2026/2027. Rodzice mogą już zaplanować urlopy, zimowe wyjazdy czy opiekę nad dziećmi podczas przerw w nauce. Wiadomo, kiedy rozpocznie się rok szkolny, w jakich terminach odbędą się ferie zimowe w poszczególnych województwach oraz kiedy uczniowie rozpoczną wakacje. Kalendarz roku szkolnego 2026/2027. Najważniejsze daty Zgodnie z komunikatem MEN zajęcia dydaktyczno-wychowawcze rozpoczną się 1 września 2026 roku (wtorek), a zakończą 25 czerwca 2027 roku (piątek). Wakacje rozpoczną się dzień później i potrwają do końca sierpnia. Najważniejsze terminy roku szkolnego 2026/2027: 1 września 2026 r. (wtorek) – rozpoczęcie roku szkolnego, 23–31 grudnia 2026 r. – zimowa przerwa świąteczna, 18–31 stycznia 2027 r. – ferie zimowe w województwach: podkarpackim, podlaskim, dolnośląskim, łódzkim, śląskim i opolskim, 1–14 lutego 2027 r. – ferie zimowe w województwach: mazowieckim, pomorskim, świętokrzyskim i lubelskim, 15–28 lutego 2027 r. – ferie zimowe w województwach: lubuskim, kujawsko-pomorskim, warmińsko-mazurskim, wielkopolskim, zachodniopomorskim i małopolskim, 25–30 marca 2027 r. – wiosenna przerwa świąteczna, 30 kwietnia 2027 r. – zakończenie zajęć dla klas programowo najwyższych liceów, techników i szkół branżowych II stopnia, 25 czerwca 2027 r. (piątek) – zakończenie roku szkolnego, 26 czerwca – 31 sierpnia 2027 r. – wakacje. Ferie zimowe 2027. Sprawdź termin dla swojego województwa Podobnie jak w poprzednich latach ferie zimowe zostaną podzielone na trzy tury. Dzięki temu ruch turystyczny rozkłada się w czasie, a rodziny mogą łatwiej zaplanować wyjazdy. Terminy ferii wyglądają następująco: 18–31 stycznia 2027 r. – województwa: podkarpackie, podlaskie, dolnośląskie, łódzkie, śląskie i opolskie, 1–14 lutego 2027 r. – województwa: mazowieckie, pomorskie, świętokrzyskie i lubelskie, 15–28 lutego 2027 r. – województwa: lubuskie, kujawsko-pomorskie, warmińsko-mazurskie, wielkopolskie, zachodniopom…

kalendarz-roku-szkolnego-20262027-2b7aaf9.jpg
width: 1600
height: 1200

Nauczyciele zapowiadają strajk. Rodzice mają dość: „Niech pracują też w wakacje. My musimy uczyć dzieci, żeby coś umiały”
type: item
date: 2026-07-23T19:08:00.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauczyciel
subject: nauka
subject: szkoła
description: Napięcie między nauczycielami a rodzicami rośnie. Po informacji, że pedagodzy nie dostaną kolejnych podwyżek, pojawiły się zapowiedzi protestu i pomysłu ograniczenia pracy do absolutnego minimum. Dyskusja, która rozgorzała pod tekstem o „cichym strajku”, pokazała, jak bardzo Polacy różnią się w ocenie pracy nauczycieli.
encoded: Nauczyciele liczyli na podwyżki, ale ich postulaty nie zostaną spełnione. Rada Ministrów nie przyjęła propozycji zwiększenia wynagrodzeń, a Ministerstwo Edukacji tłumaczyło decyzję ograniczeniami finansowymi. W odpowiedzi Związek Nauczycielstwa Polskiego zapowiedział protest 31 sierpnia przed gmachem Ministerstwa Edukacji. To jednak niejedyny sposób, w jaki część środowiska nauczycielskiego chce wyrazić swoje niezadowolenie. Coraz częściej mówi się o tzw. cichym strajku, czyli ograniczeniu pracy wyłącznie do obowiązków wynikających z przepisów. „Minimum, tak jak wypłata”. Nauczyciele chcą postawić granice O pomyśle nauczycieli zrobiło się głośno po komentarzu opublikowanym na profilu „NIE dla chaosu w szkole”. Jego autor napisał, by zrezygnować z wycieczek, festynów, a zebrania organizować wyłącznie do 15, w godzinach pracy nauczycieli. Pomysł szybko wywołał ogromne emocje. Zwolennicy takiego rozwiązania przekonują, że nauczyciele od lat wykonują wiele obowiązków, za które nie otrzymują dodatkowego wynagrodzenia. Ich zdaniem organizacja wycieczek, konkursów, wydarzeń szkolnych czy kontakt z rodzicami po godzinach nie powinny być traktowane jako coś oczywistego. Przeciwnicy odpowiadają natomiast, że ograniczenie dodatkowych aktywności najbardziej odczują uczniowie i rodzice. Rodzice zabrali głos. Jedni popierają nauczycieli, inni są oburzeni Pod naszym tekstem dotyczącym planowanego „cichego protestu” opublikowanym w mediach społecznościowych pojawiły się setki komentarzy. Dyskusja szybko pokazała, jak bardzo podzielone są opinie na temat pracy nauczycieli. Część rodziców uważa, że pedagodzy mają prawo postawić granice i przestać wykonywać obowiązki po godzinach. „No i bardzo dobrze. Dodałabym do tego zero przygotowywania w domu materiałów z własnej kieszeni, kserowania, drukowania na własny koszt, zero odbierania telefonów po godzinach pracy. Nikt nie pracuje po pracy charytatywnie, nauczyciele też powinni przestać” – napisała jedna z internautek. Podobne głosy zwra…

nauczycielka-w-klasie-z-dziecmi-5b953b5.jpg
width: 1600
height: 1200

Są już pierwsze przecieki z egzaminu ósmoklasisty z polskiego. W sieci krążą zdjęcia arkuszy
type: item
date: 2026-05-11T06:12:41.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: egzamin ósmoklasisty
subject: nauka
description: Przecieki z egzaminu ósmoklasisty 2026 znów stały się hitem wyszukiwań tuż przed poniedziałkowym testem z języka polskiego. W mediach społecznościowych pojawiają się zdjęcia arkuszy, ale CKE podkreśla, że materiały są zabezpieczone, a rzekome wycieki zwykle bywają fałszywe.
encoded: W dniu egzaminu internet potrafi zamienić się w bazar obietnic. Na X, TikToku i Instagramie krążą wpisy i nagrania, które sugerują dostęp do tematów albo wręcz gotowych arkuszy. To, co pojawia się w sieci jako „przeciek”, bardzo często okazuje się jednym z kilku wariantów: przerobionym graficznie zdjęciem, starym testem udającym nowy materiał albo listą zgadywanek na temat lektur i motywów. CKE zwraca uwagę, że oficjalne arkusze są zabezpieczone, a publikowane w internecie „rewelacje” zwykle nie mają pokrycia w rzeczywistości. Jednocześnie komisja analizuje każdy sygnał o możliwym wycieku. E8 przecieki. Jaka lektura będzie na egzaminie ósmoklasisty? W tegorocznych przeciekach prym wiodą „Dziady cz. II”, „Balladyna” oraz „Antygona” – to właśnie te utwory najczęściej wracają w szkolnych dyskusjach i edukacyjnych rankingach. View oEmbed on the source website Na X można też znaleźć rzekome treści zadań: View oEmbed on the source website Czy takie: View oEmbed on the source website Egzamin ósmoklasisty 2026. Kiedy pierwsze arkusze z polskiego? Egzamin ósmoklasisty 2026 odbywa się w dniach 11–13 maja: najpierw język polski, potem matematyka i język obcy nowożytny. Każdego dnia start jest o godz. 9. Test z języka polskiego trwa 150 minut (w przypadku dostosowań czas może zostać wydłużony o 45 minut). Dla porządku: matematyka trwa 125 minut (plus do 40 minut), a język obcy 110 minut (plus do 35 minut). W 2026 roku do egzaminu ma przystąpić 393 338 uczniów z 12 953 szkół. Większość zdających wybiera język angielski (98,4 proc.), język niemiecki deklaruje 1,2 proc., a pozostałe języki łącznie 0,4 proc. Dla wielu rodzin ważna jest też informacja, kiedy pojawią się materiały pewne, a nie „z internetu”: arkusze CKE mają być publikowane po godz. 14, gdy komisja udostępni je oficjalnie. E8. Co warto powtórzyć z polskiego? Nie da się uczciwie przewidzieć, co znajdzie się w tegorocznym arkuszu, ale można mądrze podeprzeć się tym, jak wyglądał egzamin w 2025 roku. Wtedy uczniowie pra…

egzamin-osmoklasisty-przecieki-79556f9.jpg
width: 1600
height: 1200

Tak ogłupia się dzieci. Nowe podręczniki cofają uczniów do poziomu przedszkolaków
type: item
date: 2026-04-23T11:33:13.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Dziecko
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauka
subject: szkoła
description: Jeszcze niedawno rodzice martwili się, że dzieci mają za dużo nauki. Dziś coraz częściej słychać coś zupełnie odwrotnego: że szkoła... przestała wymagać czegokolwiek. Nowe podręczniki tylko podsycają te obawy. Nauczyciele przecierają oczy ze zdumienia, a rodzice zaczynają zadawać niewygodne pytania.
encoded: Wpis opublikowany na facebookowym profilu OKE czyli Okiem Krytycznego Egzaminatora wywołał burzliwą dyskusję na temat tego, dokąd zmierza polski system edukacji. Autor przyznaje wprost: „Przeglądam nowe podręczniki i natknąłem się na coś takiego... i w sumie nie wierzę, że to jest podręcznik do klasy... no właśnie, której właściwie?”. To zdanie wybrzmiewa mocno, bo nazywa problem, który dostrzega wielu z nas: kiedyś narzekaliśmy na zbyt wysoki poziom i za dużo nauki, dziś jest odwrotnie. Czy to źle? Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że nie. W końcu dzieci mają mniej stresu, lepiej sobie radzą, częściej dostają dobre oceny. Problem w tym, że to tylko jedna strona medalu. Szkoła bez wymagań? Autor posta nie ma wątpliwości: „Mam wrażenie, że w pewnym momencie coś w edukacji po prostu pękło”. I trudno nie odnieść wrażenia, że to zdanie trafia w sedno. Bo jeśli przyjrzeć się zmianom w edukacji z ostatnich lat, zobaczymy wyraźny trend: odchodzenie od wymagań na rzecz komfortu. To niezwykle ważne, żeby mówić o prawach ucznia, żeby widzieć w nim człowieka, który może mieć gorszy dzień, jak każdy z nas. To jednak nie oznacza, że nie należy wymagać. „Z systemu, który powinien rozwijać, wymagać i przygotowywać do samodzielności, zrobiliśmy przestrzeń, w której najważniejsze stało się to, żeby wszyscy mieli dobre – a najlepiej bardzo dobre – oceny. Niezależnie od tego, co faktycznie potrafią” – czytamy. Autor wpisu kontynuuje: „Przestaliśmy wymagać od ucznia systematyczności, bo ‘ma za dużo na głowie’. Przestaliśmy wymagać wysiłku, bo ‘to wywołuje stres’. Przestaliśmy wymagać odpowiedzialności, bo ‘jeszcze zdąży się nauczyć’”. Kiedy? Kiedy zdąży się nauczyć, jeśli nie uczy go tego szkoła, jeśli nie uczą rodzice? Właśnie, drodzy rodzice. Szkoła to nie tylko miejsce zdobywania wiedzy, ale także – a może przede wszystkim – przestrzeń, w której dziecko uczy się radzić sobie z trudnościami, porażką, konsekwencją. Pozwólcie nauczycielom odrobić z dziećmi także tę lekcję. Jeśli o…

poziom-edukacji-sie-obniza-zadanie-z-podrecznika-d389e4b.jpg
width: 1600
height: 1200

Ten trik na lepsze oceny na koniec roku działa jak magia. Wystarczy zacisnąć pięści
type: item
date: 2026-04-18T13:15:25.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauka
subject: triki
description: Jeśli nie masz już pomysłu, jak zmotywować dziecko do nauki, a przecież koniec roku się zbliża – koniecznie wypróbuj ten trik. To prosta metoda, dzięki której uczeń zacznie lepiej przyswajać wiedzę.
encoded: Zaciskanie pięści sposobem na lepsze zapamiętywanie – brzmi absurdalnie? A jednak coraz więcej osób mówi o tej metodzie w kontekście nauki. Nawet jeśli jesteś niedowiarkiem, z pewnością nie zaszkodzi spróbować – a może pomożesz tak dziecku przed wystawianiem ocen? Zaciskanie pięści jako metoda nauki: na czym polega ta metoda? Ten trik opiera się na założeniu: ciało i mózg są ze sobą ściśle połączone. Ruchy, które wykonujemy, mogą wpływać na to, jak przetwarzamy i przechowujemy informacje, bo przecież nasz mózg i tak decyduje o wszystkim, co się z nami dzieje. Jakiś czas temu o tej metodzie przypomnieli twórcy platformy edu-mag.pl. Na swoim profilu na Instagramie jedna z twórczyń pokazuje, jak w prosty sposób wykorzystać ją podczas nauki. Metoda jest banalna: podczas nauki poproś dziecko, by zacisnęło prawą dłoń na kilkadziesiąt sekund. Gdy będziesz je odpytywać, niech podczas przypominania materiału zaciśnie lewą dłoń. I już! Brzmi jak zabawa? Trochę tak. Ale za tym trikiem stoi konkretna teoria związana z pracą półkul mózgowych. Prawa ręka aktywizuje lewą półkulę, która odpowiada m.in. za analizę i zapamiętywanie. Z kolei lewa ręka pobudza prawą półkulę – tę bardziej związaną z odtwarzaniem wspomnień i kontekstem. Czy ta metoda naprawdę działa – czy tylko kolejny mit z internetu? Tutaj zrób kilka głębokich wdechów i nie łudź się, że trójkowy uczeń nagle zacznie przynosić do domu same piątki tylko dlatego, że przy nauce zaciskał pięści. Chociaż badania faktycznie sugerują, że taki mechanizm może mieć sens. A konkretnie badanie opublikowane w czasopiśmie PLOS ONE, które poprowadziła naukowczyni dr Ruth Propper z Montclair State University w USA. W eksperymencie wzięło osób 51 osób. Uczestnicy zostali podzieleni na grupy, a ich zadaniem było zapamiętanie 72 słów. Najlepsze wyniki osiągnęła grupa, która: zaciskała prawą dłoń przed nauką (ok. 90 sekund), zaciskała lewą dłoń przed przypominaniem (ok. 90 sekund). Osoby, które stosowały tę technikę, w niektórych przypadkac…

dziecko-uczy-sie-przed-wystawianiem-ocen-e1e6efe.jpg
width: 1600
height: 1200

Szkoła kpi z rodziców i nauczycieli. „Wiadomość w Librusie przyszła o 7:30 w poniedziałek”
type: item
date: 2026-01-12T15:44:10.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: nauka
subject: szkoła
description: Jedna krótka wiadomość potrafi wywrócić poranek do góry nogami. Gdy szkoła komunikuje zmiany w ostatniej chwili, konsekwencje ponoszą nie tylko uczniowie, ale całe rodziny. Ten poniedziałek zaczął się od absurdu, który do dziś trudno mi zrozumieć.
encoded: Powiadomienie, które rozwaliło cały poranek O 7:30 rano zawibrował mi telefon. Szykowałam się do pracy, z kubkiem kawy w dłoni, zobaczyłam powiadomienie z Librusa. „Nowa wiadomość”. Otwieram i czytam, że zajęcia zaplanowane na 8:00, które kilka dni temu zostały oficjalnie odwołane, jednak się odbędą. Informacja wysłana trzydzieści minut przed rozpoczęciem lekcji. Przez chwilę myślałam, że to jakiś żart. Przecież plan dnia był już ustalony inaczej. Córka o 7:30 była w łazience – z rozczochranymi włosami, w piżamie, na etapie mycia zębów. Nagle mieliśmy się w pół godziny teleportować do szkoły. Czy ktoś w tej szkole myśli o rodzinach? To, co najbardziej mnie uderzyło, to nie sama zmiana decyzji, ale sposób jej przekazania. Jakby dyrekcja zakładała, że wszyscy siedzimy od świtu na baczność, tylko czekając na nowe komunikaty. A przecież rodzice planują poranki, pracę, dojazdy, opiekę nad młodszymi dziećmi. Nauczyciele też mają swoje życie i obowiązki. Jestem ciekawa, kiedy nauczyciel na zastępstwo się o tym dowiedział... Była długa przerwa świąteczna, tyle dni bez nauki i szkolnego chaosu. Ledwo dzieci wróciły do rytmu, a już na starcie taki bałagan. Jakby ktoś zapomniał, że po drugiej stronie dziennika elektronicznego są prawdziwi ludzie, nie pionki w planie lekcji. Nieobecność, której nikt nie cofnie Moja córka oczywiście dostała nieobecność. Nie zdążyłyśmy – fizycznie nie było to możliwe. I w systemie będzie to wyglądało tak, jakbyśmy to my zawiniłyśmy, jakbyśmy zlekceważyły obowiązek szkolny. A prawda jest zupełnie inna – zawiódł system i brak szacunku do czasu rodzin. Najgorsze jest poczucie bezsilności. Mogę napisać maila, mogę się oburzać, ale jutro znów mogę dostać podobne powiadomienie w ostatniej chwili. Chciałabym tylko odrobiny przewidywalności – takiej, która pozwala normalnie żyć, a nie reagować na szkolne komunikaty jak na alarm przeciwpożarowy. Zobacz także: 6 żelaznych zasad w fińskich szkołach. To dlatego dzieci w Finlandii świetnie się uczą

klasa-w-szkole-przed-lekcjami-3fb39f4.jpg
width: 1600
height: 1200

Córka napisała kartkówkę najlepiej w klasie. Zamiast pochwały, spotkała ją kara
type: item
date: 2026-01-04T13:00:30.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauka
subject: szkoła
description: Moja córka dostała najlepszy wynik z kartkówki. I właśnie wtedy dowiedziała się, że sukces w szkole potrafi boleć bardziej niż porażka.
encoded: Szkoła powinna być miejscem, które ma wzmacniać dzieci. Tymczasem moja córka wróciła pewnego dnia ze szkoły blada, z drżącym głosem. „Mamo, pani powiedziała, że muszę dzisiaj jeszcze raz odpowiedzieć – na głos, przy biurku. Bo nie wierzy, że sama napisałam kartkówkę”. „Przecież ty nigdy tak dobrze nie piszesz” Nie będę udawać – moja córka nigdy nie była „tą najlepszą”. Z matematyką jej się nie układało. Trójki, czasem czwórki, sporo stresu i niepewności. Ale tym razem naprawdę siadła. Kilka wieczorów, dużo ćwiczeń, trochę mojej pomocy i jej uporu. Widziałam dumę w jej oczach, kiedy mówiła, że „chyba pierwszy raz wszystko rozumiała”. Kiedy przyszła z wynikiem – piątka, najlepsza w klasie – świętowałyśmy. To była ta jedna chwila, kiedy wreszcie uwierzyła, że może. A następnego dnia poszła do szkoły. „To niemożliwe, żebyś sama to napisała. Ty nigdy tak dobrze nie piszesz” – usłyszała. I zamiast gratulacji, dostała wezwanie do biurka. Miała jeszcze raz – ustnie – odpowiedzieć na pytania z kartkówki. Jeśli nie odpowie tak samo dobrze, ocena nie zostanie uznana. To nie była rozmowa. To był egzamin. Sam na sam, z napięciem, jakiego dorosły czasem nie udźwignie. Sukces, który trzeba było „udowodnić” Moja córka siedziała przy biurku i odpowiadała. Dłonie jej drżały, głos się łamał. Wiedziała, że każde potknięcie będzie dowodem winy. I że cała jej praca może pójść na marne. „Mamo, czułam się jak oszustka, choć nic złego nie zrobiłam” – powiedziała wieczorem. To zdanie najbardziej rozdarło mi serce. Bo kara w tej historii nie polegała na tym, że odebrano jej ocenę. Kara polegała na braku zaufania. Na zawstydzeniu. Na publicznym podważeniu jej wartości. I na tym, że dziecko musiało udowodnić swoją niewinność tylko dlatego, że… poradziło sobie lepiej niż zwykle. Dzieci bardzo szybko uczą się, że lepiej się nie wychylać Patrzę na to od lat – jako mama, redaktorka, obserwatorka świata rodziców. Dzieci uczą się błyskawicznie: jeśli jesteś słaby – masz wsparcie, jeśli nagle ci wycho…

Kara-za-dobra-ocene--0dfe1b0.jpg
width: 1600
height: 1200

Końcówka semestru i płacz przy biurku. Dlaczego dzieci boją się ocen?
type: item
date: 2025-12-25T07:00:57.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauka
description: To miał być zwykły wieczór, a skończył się łzami nad zeszytem i szeptanym: „Mamo, ja nie dam rady”. Im bliżej końca semestru, tym częściej widzę ten strach – nie przed nauką, tylko przed oceną.
encoded: Końcówka semestru zawsze była nerwowa, ale mam wrażenie, że z każdym rokiem w powietrzu wisi coraz większe napięcie. W moim domu też. W jednym pokoju słyszę „muszę poprawić”, w drugim „a co, jeśli nie zdążę”. A ja – choć mam już swoje lata i doświadczenie – zaskakująco dobrze pamiętam tamto kłucie w brzuchu na myśl o rubrykach w dzienniku. Tylko że dzisiaj dzieci nie boją się pał czy jedynek. One boją się rozczarować. Rodziców, nauczycieli, ale najbardziej – samych siebie. Presja, która zaczyna się bardzo wcześnie Kiedy rozmawiam z rodzicami, słyszę: „Ona sama od siebie tak dużo wymaga”, „On jest ambitny”. Jasne, ambicja bywa motorem. Ale widzę też dzieci, które nauczyły się, że ich wartość mierzy się kolorem ocen na ekranie Librusa. I wtedy ten niby niewinny koniec semestru zamienia się w wyścig z czasem. Jeszcze jedna kartkówka, jeszcze jedno zaliczenie, jeszcze jedno podejście. Jakby od tego zależało coś więcej niż cyferka w rubryce. Pamiętam rozmowę z mamą chłopca z czwartej klasy. Powiedziała: „On płacze przed snem, bo boi się, że zawiedzie panią”. Czwarta klasa. Dziesięć lat. Dziecko, które zamiast myśleć o Lego czy piłce, zastanawia się, czy jest wystarczająco dobre. Dlaczego te oceny aż tak bolą? Wielu specjalistów zwraca uwagę na to samo – dzieci boją się ocen, bo oceny są dla nich synonimem akceptacji. Nie umiejętności. Nie wiedzy. Po prostu akceptacji. Dostanę czwórkę – mama będzie zadowolona. Dostanę dwójkę – coś jest ze mną nie tak. Problem w tym, że to my – dorośli – przez lata mówiliśmy: „No widzisz? Gdybyś bardziej się postarał…”. A dziecko słyszało: muszę zasłużyć. I niesie to potem na każdą lekcję, każdą poprawę, każde „zapowiedziane sprawdziany”. Końcówka semestru tylko obnaża to, co przez cały czas i tak w nich rośnie. Kiedy płacz przy biurku staje się sygnałem alarmowym Nie ma nic złego w stresie – każdy z nas go zna. Ale kiedy widzę łzy moich własnych dzieci, kiedy widzę zaciśnięte pięści i oddech wstrzymany jak przed skokiem do zimnej wody, wi…

Oceny-na-koniec-semestru-0436914.jpg
width: 1600
height: 1200

Te dzieci nie będą miały przerwy świątecznej. Matka: „Wszystko przez polonistkę”
type: item
date: 2025-12-13T15:00:29.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: nauka
subject: święta Bożego narodzenia
subject: szkoła
description: Wystarczyło jedno zdanie, podsłuchane przypadkiem w sklepie, żeby zrozumieć, jak bardzo zmieniło się podejście rodziców do szkoły: „Moja córka nie będzie miała przerwy świątecznej, bo polonistka zadała lekturę!”. A ja stałam obok i zastanawiałam się: naprawdę? Lektura na święta to już powód, by ogłaszać stan wyjątkowy?
encoded: Scena wyglądała tak: dwie kobiety stały na dziale z ozdobami świątecznymi, jedna oburzona, druga kiwająca głową ze współczuciem. – Wyobrażasz sobie? Zadała na święta. Lekturę! Ona nawet nie odpocznie! – żaliła się jedna z nich. Gdyby ktoś nie wiedział, co dokładnie „zadała ta straszna polonistka”, mógłby pomyśleć, że chyba projekt naukowy, trzy rozdziały z matematyki i prezentację multimedialną. Ale nie. Zadała przeczytanie książki, która od września widnieje w wykazie lektur. Książki, której omawianie zaplanowane jest tuż po przerwie świątecznej. I książki, o której każdy rodzic – tak samo jak dziecko – wiedział od początku roku szkolnego. Tyle że teraz nastał grudzień. Grudzień, miesiąc emocji i… roszczeń. Przerwa świąteczna nie jest „wakacjami od wszystkiego” W tym roku dzieci zaczynają wolne wyjątkowo wcześnie – już 22 grudnia. Do szkół wracają dopiero 7 stycznia. To aż 16 dni wolnego. 18, jeśli doliczyć weekend 20-21. Czy naprawdę przeczytanie jednej książki w ciągu prawie trzech tygodni to „koniec świata”? Może to zabrzmi kontrowersyjnie, ale mam wrażenie, że część rodziców traktuje szkołę jak dyskomfort, z którego trzeba dziecko wyzwolić, a nie jak normalną część życia. Jakby każde zadanie domowe było aktem agresji, a każda lektura – zamachem na święty spokój. Tymczasem obowiązki ucznia nie znikają tylko dlatego, że jest grudzień. Przerwa ma dać oddech, jasne. Ale nie ma przecież sensu udawać, że szkoła przestaje istnieć. Spis lektur był od września. Naprawdę ktoś jest zaskoczony? I to jest sedno sprawy. Lektury nie pojawiają się z dnia na dzień jak kometa. Nauczycielki i nauczyciele przedstawiają harmonogram na cały rok już we wrześniu. Nikt nie trzyma tego w tajemnicy. W większości szkół lektury są nawet omawiane zgodnie z kolejnością, przerabianą od lat. Jeśli polonistka przypomniała przed świętami: „Po powrocie omawiamy książkę”, to zrobiła dokładnie to, co powinna. Z odpowiednim wyprzedzeniem. Bez nerwów. Bez presji. To nie jest zadawanie na święta. To k…

dziewczynka-czyta-lekture-szkolna-039ca79.jpg
width: 1600
height: 1200

Nie tylko leniwi obrywają w szkole. „Córka chciała poprawić 4+ i przez tydzień nie miała spokoju”
type: item
date: 2025-12-10T11:56:22.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: nauka
subject: szkoła
description: Wciąż słyszę, że tylko dzieci, które „nie przykładają się do nauki”, mają pod górkę. Ale mam wrażenie, że w tej opowieści brakuje tych uczniów, którzy naprawdę się starają, bo chcą. Którzy mają ambicje, wewnętrzną motywację, marzenia o czerwonym pasku, nie dlatego, że ktoś im kazał, tylko dlatego, że lubią czuć dumę z własnej pracy. Moja córka jest jedną z nich. I o dziwo to właśnie takie dzieci potrafią oberwać najbardziej.
encoded: Moja córka chodzi do 4 klasy. Zdolna, ciekawa świata, uwielbia matematykę. Nigdy jej nie gonię do nauki, bo nie muszę – ona sama stawia sobie poprzeczkę bardzo wysoko. Teraz, tuż przed przerwą świąteczną, gdy nauczyciele szykują się do wystawiania ocen, córka zaczęła sama podliczać średnią. No i się zaczęło. Z ostatniego sprawdzianu z matmy dostała 4+. Świetna ocena, dla większości w pełni satysfakcjonująca. Ale moja córka uznała, że skoro zna materiał lepiej, to dlaczego nie spróbować poprawić? Dlaczego nie zawalczyć o piątkę, a może nawet szóstkę, skoro czuje, że ją stać? Poszła więc do nauczycielki z prostą prośbą. I właśnie wtedy wszystko się posypało. „To już przesada” – słowa, które zabolały bardziej niż zła ocena Nauczycielka zareagowała szybko, ale nie tak, jak ktokolwiek by się spodziewał. Przy całej klasie powiedziała głośno: „Nie poprawia się takich ocen. To już przesada”. Klasa zachichotała, ktoś coś skomentował. Moja córka stała obok biurka, czerwona jak burak. Wróciła do domu i od razu powiedziała, że nigdy więcej nie zapyta o poprawę, choćby miała tróję. Przez cały tydzień chodziła przygaszona. Niby to tylko jedno zdanie, niby nie było w nim ostrego tonu, ale sposób, w jaki zostało wypowiedziane, zabolał ją bardziej niż najniższa ocena. Zamiast wesprzeć dziecko, które chce pracować więcej, niż musi, publicznie je skarcono za ambicję. Za to, że chciało „za dobrze”. Zdałam sobie wtedy sprawę, że ambitne dzieci też mają ciężko. Są oceniane nie tylko na papierze, ale też przez pryzmat oczekiwań dorosłych, którzy czasem wolą święty spokój niż dodatkową pracę. I to mnie najbardziej zasmuciło – że można zniechęcić kogoś, kto naprawdę chce się uczyć. Między presją a ambicją jest cienka granica. Ale dzieci nie powinny bać się starać Zamiast cieszyć się nadchodzącą przerwą świąteczną, moja córka stresowała się tym jednym incydentem. Bała się, że znów ktoś ją wyśmieje, że znów usłyszy, że „przesadza”. A przecież szkoła powinna doceniać wysiłek, nawet jeśli pocho…

dziewczynka-uczy-sie-podczas-przerwy-swiatecznej-256c890.jpg
width: 1600
height: 1200

Uczeń dostaje dwóję, a korepetytor ma kłopoty. „Rodzice zażądali zwrotu pieniędzy”
type: item
date: 2025-11-18T11:02:04.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja dziecka
subject: nauka
subject: szkoła
description: Coraz więcej nauczycieli prowadzących korepetycje skarży się na narastającą presję i oczekiwania niektórych rodziców. W liście do naszej redakcji jeden z nich opisuje sytuację, przez którą niemal zrezygnował z pracy dodatkowej.
encoded: Autor listu to nauczyciel z wieloletnim doświadczeniem, który wie, jak pracować z dziećmi. Pisze jednak, że w ostatnich latach coraz częściej spotyka się z przekonaniem, że korepetycje są gwarancją najwyższych ocen, a nie procesem, w którym sukces zależy od wielu czynników. „Kiedyś rodzice pytali, jak mogą wspierać swoje dziecko. Dziś niektórzy pytają, dlaczego zapłacili za lekcje, a dziecko nie ma szóstki” – relacjonuje. Korepetytor: roszczenia zamiast współpracy W liście opisuje historię jednego z uczniów, który miał problemy z matematyką. Był zaangażowany, ale brakowało mu czasu na systematyczne powtórki. Nauczyciel tłumaczył, prosił o krótkie ćwiczenia w domu, zachęcał chłopca do utrwalania materiału. „Niestety rodzice uznali, że skoro płacą, to ja mam sprawić, żeby syn był najlepszy w klasie” – pisze. Kiedy uczeń dostał dwóję ze sprawdzianu, rodzice zamiast rozmowy wybrali żądania. Zgłosili się do korepetytora z pretensją. „Usłyszałem, że nie wykonałem usługi należycie i że oczekują zwrotu pieniędzy za ostatni miesiąc. Poczułem się jak usługodawca, który odpowiada za wynik, nie za proces” – relacjonuje. Dziecko między ambicją rodziców a rzeczywistością W swoim liście nauczyciel podkreśla, że najbardziej szkoda mu ucznia. Atmosfera wokół korepetycji stała się napięta i chłopiec zaczął bać się błędów. „Zawsze powtarzam uczniom, że pomyłki są częścią nauki. Tym razem widziałem, że każdy błąd wywołuje w nim lęk” – wspomina. Rodzice, zamiast wspierać syna, zaczęli wywierać na niego presję. Oczekiwali natychmiastowych efektów, nie patrząc na trudności, które narastały już wcześniej. Korepetytor próbował tłumaczyć, że nauka to proces wymagający czasu. „Powiedziałem, że nie zastąpię systematyczności. Mogę pomóc, mogę prowadzić, ale nie jestem w stanie w tydzień naprawić braków z całego semestru” – pisze. Jak podkreśla, wielu rodziców zapomina, że korepetytor nie jest cudotwórcą ani osobą, która ma moc zmieniania ocen według potrzeb. Jego rolą jest towarzyszenie w eduka…

korepetycje-2-b8f088d.jpg
width: 1600
height: 1200

Czy wrócą obowiązkowe prace domowe? Nowacka mówi o konkretnej dacie
type: item
date: 2025-08-04T08:43:48.000Z
creator: Maria Kaczyńska-Żandarowska
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: nauka
subject: polityka
subject: szkoła
description: Rodzice odetchnęli, nauczyciele się buntują, a uczniowie? Nadal odrabiają zadania – ale bez ocen i presji. Zdaniem pedagogów spadła motywacja, a z nią wyniki. Teraz głos zabiera ministra Barbara Nowacka – i nie pozostawia złudzeń, co dalej z pracami domowymi.
encoded: Nie wiadomo, co budzi dziś więcej emocji – prace domowe czy edukacja zdrowotna. Jedno jest pewne: temat zadań domowych znów jest na świeczniku. Ministra edukacji Barbara Nowacka przyznała w TVN24, że zmiany są monitorowane i mogą zostać skorygowane. „Jeżeli okaże się, że wymaga to korekty, to taka korekta nastąpi” – zapowiedziała w programie Jeden na jeden. Zmiany w pracach domowych. Czy dzieci mają dziś mniej nauki? Od 1 kwietnia 2024 roku w szkołach podstawowych obowiązują nowe zasady dotyczące prac domowych. W klasach I–III nie zadaje się ich wcale, poza ćwiczeniami motorycznymi. Uczniowie klas IV–VIII mogą dostać zadania, ale ich wykonanie jest dobrowolne, a nauczyciel nie może ich oceniać – zamiast stopnia daje informację zwrotną. Ministerstwo Edukacji od początku podkreślało, że to nie znosi obowiązku nauki. Dzieci nadal powinny czytać lektury, uczyć się słówek czy powtarzać materiał z lekcji. Zmienia się jednak sposób, w jaki mają to robić. „Zamiast odpoczywać, siedziały nad zadaniami godzinami” Minister Barbara Nowacka w rozmowie z Bogdanem Rymanowskim w programie Jeden na jeden tłumaczyła, że decyzja o zmianach miała swoje źródło w głosach rodziców, nauczycieli i samych uczniów. „Patrząc na to, w jaki sposób wcześniej prace domowe były zadawane, jak masowo dzieciaki, zamiast chociażby czytać książki, zamiast oddawać się swoim pasjom albo zwyczajnie odpocząć, godzinami odrabiały prace domowe, musieliśmy podjąć działania” – powiedziała. Działania te miały dwa filary. „Po pierwsze, została uszczuplona podstawa programowa już od 2024 roku o 20 procent. Po drugie, zaszła zmiana w sposobie zadawania prac domowych w szkołach podstawowych” – zaznaczyła. „Rodzice robili zadania za dzieci” Nowacka wskazała, że problemem nie były same zadania, lecz sposób ich wykonywania. „To, co się zmieniło, to jest to, że one są nieobowiązkowe i nieoceniane, dlatego że większość sygnałów, jakie mieliśmy, mówiła o tym, że na przykład rodzice robią je z dziećmi albo dzieci robią je z…

zmiany-w-pracach-domowych-98ab3d6.jpg
width: 1200
height: 900