Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2024-05-08T07:43:37.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Jak można mówić o dziecku, że jest WREDNE?! Dziecko jest dzieckiem, to my bywamy WREDNI
items: Dziecko przeklina? Psycholog wyjaśnia, jak reagować (a jak nie!), by przestało
items: Dzieci zachowują się o 800% gorzej, gdy są pod opieką mamy. Nie bez powodu!
items: Ile trwa bunt dwulatka i... kiedy się wreszcie skończy?
items: Krzyczysz na dziecko? To zupełnie bez sensu!
items: 10 przyczyn złego zachowania [WIDEO]
items: 10 rzeczy, które świadczą o złym wychowaniu dzieci – na pewno?
items: Dlaczego „trudne” zachowania dziecka są dobre?
items: „Gdybyś tylko wiedziała...”- niezwykły list matki oskarżonej o rozpieszczanie dziecka
items: Cisza w domu? Twoje dziecko śpi albo... jest niegrzeczne!
items: Moje dziecko jest nieznośne
items: Twoje dziecko NIE jest niegrzeczne, gdy... LISTA do wręczenia wszystkim członkom rodziny!
items: Jak karać dziecko?
items: 5 trików, by oduczyć dziecko bicia
items: Jak sprawić, by dziecko cię słuchało – 4 sposoby
items: Rozrabia? To dobrze! 7 denerwujących zachowań niemowlaka, które świadczą o nim... dobrze.
items: Grzeczne dzieci, ale bez przesady!
items: Najlepsze sposoby na dziecięcą złość, płacz i histerię
items: Co to znaczy „grzeczne dziecko"? Wywiad z Supernianią
items: Ratunku! Czy da się poskromić zbuntowanego trzylatka?
items: Najważniejsze rady Superniani w pigułce
items: Jak poradzić sobie ze złym zachowaniem przedszkolaka
items: 4 łatwe kroki, jak bez płaczu zakończyć zabawę

Jak można mówić o dziecku, że jest WREDNE?! Dziecko jest dzieckiem, to my bywamy WREDNI
type: item
date: 2021-03-19T09:10:16.000Z
creator: Ewa Janczak-Cwil
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: niegrzeczne dziecko
description: Trafiliśmy w internecie na tekst, w którym autor udziela wskazówek, jak radzić sobie z „wrednym’’ dzieckiem. Wredny to może być dorosły, ale nie dziecko! Wyjaśniamy, dlaczego.
encoded: Autor wspomnianego tekstu wyjaśnia, jak można sobie radzić z dzieckiem, które jest „wredne". Pod hasło „wredne" podpina szereg zachowań, które dla dzieci są naturalne. Czy naprawdę maluch, który płacze, krzyczy, jest bardzo aktywny, ospały, izoluje się od towarzystwa, używa brzydkich wyrazów, jest nieprzewidywalny, jest „wredny’’? Jesteśmy przekonani, że to gruba przesada! Dziecko nie jest małym dorosłym! Autor już na wstępie popełnia poważny błąd, pisząc, że „dzieci to wbrew pozorom mali dorośli’’. Ma to wynikać z tego, że najmłodsi też przeżywają emocje i stres. Owszem, przeżywają, ale to nie znaczy, że tak jak dorośli potrafią sobie z nimi radzić. Zresztą ilu dorosłych tak naprawdę radzi sobie dobrze ze stresem i emocjami? Niewielu. Owszem, osoby dorosłe potrafią kontrolować swoje zachowanie, ale nie umieją robić tego dzieci i dlatego dziecko to nie mały dorosły. Nie można od niego oczekiwać tego, czego nie potrafi jeszcze zrobić, bo kontrola własnych zachowań, przewidywanie konsekwencji swoich działań i postępowanie zgodnie z normami społecznymi nie są wrodzone. Tego się trzeba nauczyć, a zajmuje to całe lata! Nie, dziecko nie jest małym dorosłym, bo nim być nie może. I nie wolno tak o nim myśleć, ani takich rzeczy pisać i przekonywać o tym rodziców. Czy to naprawdę oznaka bycia „wrednym’’? Pomyśl przez chwilę o słowie „wredny’’. Co przychodzi ci na myśl? Nam – osoba dorosła, która z premedytacją postępuje tak, aby sprawić innym przykrość, wyprowadzić je z równowagi, uprzykrzyć im życie. To ktoś, kto jest złośliwy i czerpie przyjemność z robienia paskudnych rzeczy. Autor tekstu jako „wredne" opisuje tak naprawdę wszystkie dzieci. Bo przecież większość z nich, śmiemy wręcz twierdzić, że wszystkie, zrobiły scenę sklepie, krzykiem i płaczem domagały się czegoś, nie zawsze słuchały poleceń, nie potrafiły usiedzieć w miejscu, grzmotnęły łopatką kolegę w piaskownicy, zabrały innym maluchom zabawkę, użyły brzydkich wyrazów, zrobiły coś, co mogło okazać się niebezpieczn…

HZoNbn-116750-2627109.jpg
width: 1200
height: 857

Dziecko przeklina? Psycholog wyjaśnia, jak reagować (a jak nie!), by przestało
type: item
date: 2020-12-16T10:19:00.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wideo
subject: Wychowanie
subject: niegrzeczne dziecko
subject: wychowanie dziecka
description: Zdarza się, że dziecko przeklina, choć wcale nie zna znaczenia danego wyrazu. Niekiedy również chce po prostu zwrócić na siebie uwagę. Wytłumacz dziecku, co takie słowa oznaczają, ale przede wszystkim porozmawiaj z nim o tym, jak radzić sobie w sytuacjach emocjonujących, które powodują, że przeklina.
encoded: Małe dziecko przeklina z wielu powodów. Jeśli widzi, że brzydkie słowo robi duże wrażenie na rodzicach, oburza ich, dziwią się – używa go, ponieważ chce zwrócić na siebie uwagę. Bywa, że maluch jest zupełnie nieświadomy, że dane słowo jest niewłaściwe. Wytłumacz dziecku, że nie należy przeklinać. Porozmawiaj z nim również o jego emocjach, które powodują, że mówi brzydkie wyrazy. Sprawdź, co w tej kwestii radzi psycholog Beata Chrzanowska-Pietraszuk. Spis treści: Dlaczego dziecko przeklina? Jak nie reagować, gdy dziecko przeklina? Co zrobić, jak dziecko przeklina? Inny rodzaj przekleństw dzieci Dlaczego dziecko przeklina? Zdaniem psycholog Beaty Chrzanowskiej-Pietraszuk, jeżeli dziecko w wieku przedszkolnym albo nawet dwulatek przeklina, może wiązać się to z kilkoma sytuacjami: Dziecko słyszy podobne słowa w domu lub na podwórku i powtarza. Jeśli w środowisku najbliższym jest tak, że te wyrazy są często obecne w języku dorosłych, to dziecko używa ich tak, jak używa każdego innego wyrazu, absolutnie nie zdając sobie sprawy z tego, że to jest wyraz niewłaściwy. Dziecko nie słyszy często brzydkich wyrazów, jednak słyszy te wyrazy w sytuacjach dosyć emocjonujących. Dziecko nie zna znaczenia takiego wyrazu, po prostu go usłyszało. Z jakiegoś powodu mu się ten wyraz spodobał, bo np. ładnie, nietypowo lub dziwnie brzmi. Dziecko już wie, że ten wyraz jest wyrazem brzydkim i testuje dorosłych. Sprawdza: jakie to wrażenie zrobi na babci, kiedy powiem jakieś słowo, o którym rodzice wczoraj mi mówili, że ono jest brzydkie. Jak nie reagować, gdy dziecko przeklina? - Im bardziej się oburzamy, gdy słyszymy przeklinające dziecko, im bardziej robimy zdziwioną minę, im bardziej mówimy, że tak nie wolno i że to brzydkie (i jeszcze w dodatku za karę wysyłamy do swojego pokoju), tym bardziej dziecko wie, że to jest wyraz, którego co prawda znaczenia nie zna i nie wie, co on oznacza, ale to jest wyraz, który na dorosłych robi bardzo duże wrażenie. Wobec czego, jeśli chce zrobić wrażenie n…

113469-98a04aa.jpg
width: 1200
height: 797

Dzieci zachowują się o 800% gorzej, gdy są pod opieką mamy. Nie bez powodu!
type: item
date: 2020-09-19T12:04:00.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: niegrzeczne dziecko
subject: wychowanie dziecka
description: "Był grzeczny cały dzień, a gdy tylko się pojawiłaś, zaczął zachowywać się, jakby stracił rozum!" - narzekają mężowie.
encoded: Zostawiasz dziecko z tatą czy opiekunką i nagle zaczyna być grzeczne. Zauważyłaś, że większość dzieci zachowuje się dużo gorzej, gdy są z mamami? Kate Baltrotsky mama i blogerka wspomina, że czytała zabawny artykuł o tytule: „Badania: Dzieci są o 800% gorsze, gdy ich mamy są w pokoju”. Choć w artykule opisano nieprawdziwe badania, samo twierdzenie jest dla nas w 100% prawdziwe. Nieprawdziwe badania brzmią prawdziwie Dzieci absolutnie zachowują się znacznie gorzej, gdy są pod opieką matek. Oto fragment badania: „Dzieci w wieku 8 miesięcy spokojnie się bawią, ale gdy tylko w pokoju pojawia się matka, 99.9% z nich zaczynało płakać i potrzebowało natychmiast zwrócić na siebie uwagę. Pozostały 1% to dzieci z upośledzeniem wzroku, ale gdy tylko usłyszały głos matki, zaczynały rzucać rzeczami i prosić o przekąski, choć chwilę temu jadły”. Dziecko jest przy tobie niegrzeczne? To doskonale! Dziecko marudzi, natychmiast czegoś chce i pojękuje, gdy tylko pojawisz się w pokoju? To doskonale, bo... jesteś mamą i czuje się przy tobie bezpiecznie na tyle, by wyrażać swoje potrzeby. To do ciebie może zwrócić się ze wszystkimi swoimi problemami. Jeśli ty nie możesz czemuś zaradzić, to kto może? „To ty mamo jesteś koszem, do którego dziecko wyrzuca wszystkie nieprzyjemne uczucia i emocje. Jeśli dziecko doświadczyło jakiejś nieprzyjemnej sytuacji i mimo to trzymało się, przy tobie może w końcu uwolnić emocje. Oznacza to, że może płakać, marudzić (…) Nie daj sobie wmówić, że rozpuściłaś dziecko, gdy wita cię płaczem czy marudzeniem. Raczej stworzyłaś mu wystarczająco bezpieczne miejsce, by mogło zachowywać się naturalnie. A przy okazji to bardzo ważne dla dzieci, by mogły swobodnie wyrażać swoje uczucia i emocje, by ich organizm dobrze funkcjonował. W końcu, gdy dorosną, chcemy, aby miały dobrze rozwinięta inteligencję emocjonalną, prawda?” - czytamy we wpisie blogerki. Zobacz też: Czy wychowujemy mięczaków pozwalając im na okazywanie emocji?

img5N3HDt-3ebeb8a.jpg
width: 600
height: 400

Ile trwa bunt dwulatka i... kiedy się wreszcie skończy?
type: item
date: 2020-09-17T12:37:00.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dwulatek
subject: niegrzeczne dziecko
subject: problemy wychowawcze
description: Bunt dwulatka trwa zazwyczaj kilka tygodni, choć u niektórych może się przedłużyć do nawet do kilku miesięcy. Ten etap muszą przejść wszystkie dzieci. U jednych bunt zaczyna się wcześniej, a u innych nieco później.
encoded: Bunt dwulatka to jeden z najtrudniejszych okresów zarówno dla dziecka, jak i dla rodzica. Warto jednak wiedzieć, że jest to najważniejszy etap w rozwoju psychicznym malucha i na szczęście nie będzie trwał wiecznie. Wiele zależy od dziecka, jego charakteru, potrzeb, a także podejścia rodziców. Bunt najczęściej trwa około kilku tygodni, ale u niektórych dwulatków może przedłużyć się nawet do kilku miesięcy. Spis treści: Bunt dwulatka - kiedy się zaczyna? Bunt czy złe zachowanie? Czy bunt dwulatka minie? Kiedy warto udać się do psychologa? Bunt dwulatka - jak długo trwa i kiedy się skończy? Sposób na bunt dwulatka Bunt dwulatka - kiedy się zaczyna? Zdaniem psychologów dzieci przechodzą <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/bunt-dwulatka-7-sposobow-na-zbuntowaneg-dwulatka-6469-r1/">bunt dwulatka między 18. a 26. miesiącem życia. Wiele jednak zależy od samego maluszka, który może wejść w ten etap kilka tygodni wcześniej (nawet w okolicy pierwszych urodzin) lub kilka tygodni później. Co ciekawsze dzieci mogą przechodzić bunt z różnym…

img8DdD7S-04fabd9.jpg
width: 1800
height: 1200

Krzyczysz na dziecko? To zupełnie bez sensu!
type: item
date: 2018-09-11T15:45:03.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: karanie dziecka
subject: krzyk
subject: metody wychowawcze
subject: niegrzeczne dziecko
description: Podniesiony głos to jedna z najczęstszych form dyscyplinowania dziecka. Choć zupełnie nie działa, wielu z nas wciąż popełnia ten błąd. Jak w takim razie radzić sobie z niepożądanym zachowaniem dziecka?
encoded: Polacy niestety nadal chętnie podnoszą rękę na dzieci, by je zdyscyplinować. Bardzo mozolnie idzie zrozumienie, że takie karanie dziecka nie wnosi w wychowanie nic dobrego. A co z krzykiem? Naukowcy to sprawdzili. Badanie przeprowadzone w 2014 roku i opisane w Journal of Child Development wykazało, że dzieci, na które regularnie krzyczano w domu, miały niższe poczucie własnej wartości, a także częściej występowały u nich skłonności do depresji w porównaniu do dzieci, na które nie podnoszono głosu. Co jeszcze odkryli badacze? Naukowcy zauważyli, że częste podnoszenie głosu na dziecko przynosi efekty podobne do... kar fizycznych: podnosi poziom lęku, stresu, ryzyko wystąpienia depresji, czy problemów behawioralnych. Teoria ta może wzbudzać kontrowersje, jednak jakby się nad tym głębiej zastanowić ma to sens. Czy krzyk to dobra decyzja? Otóż krzyk nigdy nie jest przemyślaną decyzją. Taki "sposób komunikacji" zazwyczaj wynika z faktu, że coś dorosłego wyprowadziło z równowagi. Są to emocje, które narastają powoli i w końcu człowiek pęka. Krzyczymy, gdy już nie wytrzymujemy, gdy puszczają nerwy, a miarka się przebrała. Krzyk to reakcja bezradnej osoby, która nie ma pojęcia, co ma jeszcze zrobić. Zdecydowanie taka postawa nie sprawia, że rodzic wygląda autorytatywnie. Mamo, mów do mnie - Jeśli celem rodzica jest pokazanie dziecku, jak bardzo jest się sfrustrowanym, złym to krzyk będzie doskonałym narzędziem - tłumaczy Alan Kazdin, profesor psychologii i psychiatrii dziecięcej w Yale. - Jednak jeśli rodzic chce zmienić coś w zachowaniu dziecka, krzyk nie jest dobrą metodą. - dodaje. Tłumaczymy sobie, że krzykiem chcemy zwrócić uwagę dziecka na jakiś problem, jednak to bardzo nieskuteczne narzędzie, bo dziecko słyszy podniesiony głos i czuje złość opiekuna. W tym całym hałasie możesz mieć pewność, że merytoryczna teść (której często brak w emocjonalnych krzykach) nie dociera do twojej pociechy. Czy jest szansa, by się powstrzymać od krzyku? Zdecydowanie tak, co więcej warto…

imgCzAUbY-161b40e.jpg
width: 1874
height: 1200

10 przyczyn złego zachowania [WIDEO]
type: item
date: 2018-03-21T11:38:59.000Z
creator: Dominika Bielas
subject: Hity internetu
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wideo
subject: Wychowanie
subject: niegrzeczne dziecko
subject: problemy wychowawcze
subject: złe zachowanie dziecka
description: Wbrew pozorom coś, co dla ciebie jest błahostką, może wpływać na dziecko i jego zachowanie.
encoded: Zachowanie dziecka potrafi czasem wyprowadzić z równowagi. W takich sytuacjach rodzice często skupiają się na efektach, czyli złym zachowaniu dziecka. To duży błąd! Tymczasem należałoby zastanowić się, jaka jest przyczyna owego zachowania. Gdy maluch zaczyna marudzić, robi się trudny lub płaczliwy zastanów się, czy jego podstawowe potrzeby zostały zaspokojone? Często głód, zmęczenie czy nuda potrafią obudzić w dziecku małego łobuziaka. Bądź już duży i nie marudź Choć mogłoby się wydawać, że nasza córeczka lub synek jest już całkiem duży i może powiedzieć, o co chodzi, to trzeba przyznać, że niekiedy i my dorośli mamy z tym problem, np. gdy mamy gorszy dzień. Nie zapomnij, że malec dopiero się rozwija i uczy. Świat dziecka powinien być uporządkowany, tyczy się zarówno harmonogramu dnia, jak i reguł, których uczysz dziecko. Zanim zaczniesz się denerwować, a emocje wezmą górę, zastanów się, co może wywoływać złe zachowanie. Zacznij od podstawowych kwestii i sprawdź, czy tu nie pojawia się problem. Wbrew pozorom takich błahych przyczyn może być naprawdę wiele. Zobacz także: 10 najczęściej popełnianych błędów wychowawczych 9 powodów, dla których dzieci nie słuchają Emocje pod kontrolą: jak to zrobić? Pytamy Dorotę Zawadzką [WIDEO]

imgcbznx2-e22218c.jpg
width: 1561
height: 1200

10 rzeczy, które świadczą o złym wychowaniu dzieci – na pewno?
type: item
date: 2016-09-28T08:56:06.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: niegrzeczne dziecko
subject: wychowanie dziecka
description: Tak myślałam, zanim zostałam mamą. Teraz już nikogo nie osądzam.
encoded: Kiedyś z łatwością przychodziło mi ocenianie rodziców, których dzieci się źle zachowywały, były niegrzeczne. Myślałam sobie: „Oni nie wiedzą, jak wychować własne dziecko”. Teraz jestem przekonana, że były to normalne dzieci, wychowujące się w normalnych rodzinach. Oto 10 rzeczy, które dla wielu świadczy o złym wychowaniu dziecka, póki sami nie zostaną rodzicami. Wybuchy gniewu. Dziecko, które płacze i krzyczy w miejscu publicznym, niczym magnes przyciąga wzrok otoczenia. „Co jest z tą matką, że nie potrafi poradzić sobie z własnym dzieckiem?” - myślałam. Jęczenie i marudzenie. Ciekawa jestem, ile razy prosiłam moje dzieci: „Przestań jęczeć, bo nic nie rozumieniem, kiedy mówisz do mnie takim głosem”. Nie odpowiadanie, gdy ktoś do nich mówi. Wiele dzieci nie odpowiada, jeśli uzna, że nie ma nic do powiedzenia. Inne odpowiadają w myślach, nie fatygując się otwieraniem ust :) Powtarzanie im, że to niegrzeczne milczeć, gdy koś je o coś pyta, zupełnie nie działa. Hałasowanie. Niektóre dzieci nie kontrolują głośności dźwięków, które z siebie wydają. Nawet gdy nie krzyczą, mówią podniesionym głosem. Czasem mam wrażenie, że nawet ich szepty są głośne. Kłamstwa. Dzieci mają bujną wyobraźnię i często konfabulują. Wielu dorosłych dziwiło się, jak wychowałam dziecko, gdy córka np. na pytanie o to, kto ją tak uczesał, mówiła, że zrobiła to ciocia żyrafa. Gorzej było, gdy w przedszkolu na pytanie, jak zrobiła sobie siniaka, wyjaśniła, że tata jej to zrobił (co oczywiście nie miało nic wspólnego z prawdą). Chodzenie późno spać. Są dzieci, których za nic nie zaciągniesz wcześnie do łóżka, a nawet jeśli jakimś cudem ci się to uda, będą leżały w nim, śpiewały, bawiły się, a i tak wcześnie nie zasną. Obrażanie się. Co za niegrzeczne dziecko stroi takie fochy? A która z dorosłych kobiet ich nie ma? Dłubanie w nosie. Wiedzą, że nie powinny, a już z pewnością nie w miejscu publicznym, mimo to nie potrafią się powstrzymać i wciąż to robią. Jeśli przeszkadza ci to tak bardzo u dziecka, popa…

img46LBEX-7972220.jpg
width: 600
height: 400

Dlaczego „trudne” zachowania dziecka są dobre?
type: item
date: 2016-06-29T13:37:20.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: niegrzeczne dziecko
subject: trudne dziecko
subject: wychowanie dziecka
description: Poznaj 10 oznaki silnej woli dziecka, które ciężko nam znieść.
encoded: Trudne? A może to po prostu silna osobowość? 10 oznaki silnej woli dziecka, które ciężko nam znieść Chcą same uczyć się nowych rzeczy. Jeśli narzucasz coś takiemu dziecku – życzymy powiedzenia. Jeśli zaś dasz mu wybór, chętnie zacznie z tobą współpracować i wszystko pójdzie znacznie sprawniej niż gdybyś nie dała mu choć niewielkiej autonomii. Może być to dla ciebie męczące, ale buduje zaufanie między wami. Dziecko nie musi bowiem ślepo wykonywać twoich poleceń, tylko jest traktowane jako partner do rozmowy. Mają swoje zdanie w każdej sprawie. Zaczynając od tego, w co się mają ubrać po sposób krojenia warzyw na obiad. Choć czasem mamy ochotę, by zrobiły coś bez wysłuchiwania ich długiej listy argumentów, badania pokazują, że wybredne dzieci, gdy dorosną, zarabiają więcej i są bardziej przedsiębiorcze. Robią na przekór. One wiedzą, co i kiedy chcą, nawet jeśli nie ma to nic wspólnego z tym, co ty zaplanowałaś. Podążają według własnego rytmu, co czasem bywa dla nas trudne, ale dzięki temu są twórcze. Są porywające i nie boją się poszukiwać własnych dróg i podążać za swoimi pasjami. Ciężko im przestawić się na inne zadanie. Choć może wydawać się, że ma to związek z tym, że nie lubią, gdy ktoś mówi im, co mają robić, nie do końca jest to prawdą. One z pasją oddają się zadaniom, które wykonują, dlatego tak trudno im jest się od nich oderwać. Zmuszają nas do podawania wielu argumentów. Czasem chce się powiedzieć „bo tak”, by zakończyć dyskusję na dany temat. Z tymi dziećmi to się nie uda. Chcą znać nie tylko twoje zdanie, ale i fakty. Nie obchodzi ich, co myślimy. Chciałabyś, żeby nosiły ubrania takiej, jak dzieci z sąsiedztwa? Chcesz, by interesowały się tym, czym ich rówieśnicy? Możesz dalej marzyć. Dzieci o silnej woli postępują po swojemu (bez względu na twoją opinię) i należy im na to pozwolić. Nie podlegają presji otoczenia, bo są silnie zmotywowane. Jeśli coś robią to dlatego, że w to wierzą, a nie, by przypodobać się innym. Zobacz też: Świat ma nową bohaterkę! Czy …

imgBxbpQ0-3a3b167.jpg
width: 600
height: 400

„Gdybyś tylko wiedziała...”- niezwykły list matki oskarżonej o rozpieszczanie dziecka
type: item
date: 2016-05-04T12:07:50.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: niegrzeczne dziecko
subject: płaczące dziecko
description: Czasem rozpieszczanie dzieci to najlepsze, co możemy dla nich zrobić.
encoded: Kelly Dirke tuliła w ramionach dziecko płaczące podczas zakupów. Widząc to, jakaś kobieta przechodząca obok oskarżyła ją o rozpieszczanie dziecka. Dirkes, która adoptowała córkę w wieku 10 miesięcy, po powrocie do domu zamieściła na Facebooku wzruszający list do sklepowej oskarżycielki. "Droga kobieto ze sklepu, Słyszałam już wcześniej, że rozpieszczam moje dziecko. Jesteś przekonana, że w ten sposób nigdy nie nauczy się być niezależne. Uśmiechnęłam się do ciebie, pocałowałam córkę w głowę i kontynuowałam zakupy. Gdybyś tylko wiedziała to, co ja wiem. Gdybyś tylko wiedziała, jak spędziła pierwsze 10 miesięcy swojego życia, zupełnie sama wewnątrz sterylnego metalowego łóżeczku, nie mając nic, co mogłoby ją pocieszyć poza ssaniem palca. Gdybyś tylko wiedziała, jak wyglądała jej twarz w chwili, gdy opiekun sierocińca przekazał mi ją do kołyski po raz pierwszy - ulotne chwile spokoju połączone ze zwykłym strachem. Nikt nigdy nie trzymał jej w ten sposób i nie miała pojęcia, co powinna zrobić. Gdybyś tylko wiedziała, że po przebudzeniu leżała w kołysce i nigdy nie płakała - bo do tej pory nikt nie reagował. Gdybyś tylko wiedziała, że lęk był standardową częścią jej dnia, samotna uderzała głową w szczebelki łóżeczka i kołysała się (...) będziemy spędzać minuty, godziny, dni, tygodnie, miesiące i lata próbując zastąpić część jej mózgu, która krzyczy "uraz" i "niebezpieczeństwo". Gdybyś tylko wiedziała to, co wiem. Gdybyś tylko wiedziała, że dziecko teraz płacze, gdy jest odłożone, a nie wtedy, kiedy ktoś je podnosi. Gdybyś tylko wiedziała, że dziecko "śpiewa" z górnej części płuc w godzinach porannych i po drzemce, bo wie, że jego paplanina sprawi, że ktoś podniesie je z łóżeczka i zmieni pieluszkę. Gdybyś tylko wiedziała, że to dziecko kołysze się, zasypiając w ramionach mamy lub taty, zamiast kołysania się z samotności (...) Gdybyś tylko wiedziała to, co wiem. Rozpieszczanie dziecka jest moim najważniejszym zadaniem i przywilejem. Będę nosić ją chwilę dłużej - lub tak dł…

imgmOw5pN-daa56fc.jpg
width: 600
height: 344

Cisza w domu? Twoje dziecko śpi albo... jest niegrzeczne!
type: item
date: 2015-08-06T14:31:20.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: bezpieczeństwo dziecka
subject: czas wolny
subject: niegrzeczne dziecko
description: W twoim domu zrobiło się cicho, nikt nie krzyczy, nie płacze, nie stuka klockami o podłogę ani łyżką o garnek? Niemożliwe! No chyba że twoje dziecko śpi albo... rozrabia na całego, bo spuściłaś je właśnie na moment z oka. Kto wie, może właśnie teraz, kiedy czytasz ten tekst :)
encoded: Kiedy dziecko jest niegrzeczne, szybko przywołujesz je do porządku. Stosujesz zakazy, nakazy, a czasem nawet kary, by tylko zaczęło się odpowiednio zachowywać. Gorzej, gdy nie wiesz, że mały człowiek właśnie broi. Pierwszym niepokojącym sygnałem powinna być dla ciebie cisza. Wiem to nie tylko z własnego doświadczenia. Co można zbroić w kuchni Moja córka zaczęła późno raczkować, bo przez długi czas z powodu dysplazji stawów biodrowych miała unieruchomione nóżki w ortopedycznym aparacie. Dlatego kiedy już w końcu mogła się sama przemieszczać po domu, staraliśmy się dać jej jak najwięcej swobody. Zrobiliśmy wcześniej wszystko, by dom był dla młodej przyjazny (tutaj przeczytasz, jak zadbać o bezpieczeństwo dziecka w domu, bo jak się okazało o wielu zabezpieczeniach nawet nie pomyśleliśmy). Któregoś razu córka wyraczkowała radośnie z pokoju, w którym czytałam książkę. Wiedziałam, że myszkuje w kuchni, stuka swoją dyżurną łyżeczką, rozmawia z kotkiem... Książka była wciągająca, więc dopiero po pewnym czasie poczułam dziwny niepokój. Niby nic właściwie się nie działo, nic niepokojącego nie słyszałam, nic nie słyszałam! Była cisza! Od jakiego czasu? Weszłam do kuchni, a moim oczom ukazała się biała postać. Córka miała białe włosy, białą bluzeczkę (wcześniej była niebieska), białe rajstopki itd. Cała obsypana mąką siedziała na podłodze, uśmiechając się do mnie łagodnie, jakby chciała powiedzieć: „No tak, wiedziałam, że w końcu przyjdziesz i mi wszystko popsujesz". Co potrafią zjeść dzieci O zdarzeniu opowiedziałam mojej koleżance, Marysi, która nie dziwiąc się wcale, stwierdziła, że to przecież oczywiste, że jak dziecko jest cicho, to znaczy, że broi. Na potwierdzenie przytoczyła historię swojego synka, który właśnie w czasie takiej ciszy napakował sobie buzię kocimi chrupkami i nie pozwolił ich sobie z niej wyjąć. Biedna Marysia bezradnie patrzyła, jak młody, zaśmiewając się wesoło, połyka chrupek po chrupku, chrupek po chrupku... Dzieci w ogóle lubią sobie ładować wszystko…

imgRuPmyW-af9ae2a.jpg
width: 1024
height: 679

Moje dziecko jest nieznośne
type: item
date: 2014-10-22T10:12:29.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: bunt dwulatka
subject: niegrzeczne dziecko
subject: złe zachowanie dziecka
description: Nie potrafi usiedzieć w miejscu ani na niczym się skupić. Jest niegrzeczne, biega, hałasuje, myszkuje po wszystkich kątach. Nie słucha, urządza awantury, nabija sobie guzy. Jak sobie radzić z takim dzieckiem?
encoded: Nieznośne dziecko – na jego temat wszyscy wokół mają coś do powiedzenia. "To na pewno ADHD" – mądrzy się koleżanka. "A gdzie tam, Jaś to po prostu żywe srebro, jak jego ojciec" – uspokaja babcia. "Diabeł wcielony! Trzeba mu przetrzepać skórę!" – mruczy pod nosem sąsiad. Co robić, by choć trochę okiełznać nieznośnego malca? Zapytaliśmy o to Beatę Chrzanowską, psychologa dziecięcego. Polecamy także: Twoje dziecko nie jest niegrzeczne, gdy... Przyjrzyj się dziecku. Może ma powód, by być niegrzeczne? Gdy dziecko zaczyna rozrabiać, np. wspinać się regał w supermarkecie, zastanów się dlaczego to robi. Nudzi się? Chce dotknąć czerwonej miski na najwyższej półce? Zwrócić na siebie twoją uwagę? Znając odpowiedź na to pytanie (uprzedzamy: nie zawsze łatwo ją odnaleźć) będziesz mogła odpowiednio zareagować: np. przydzielić mu Bardzo Ważne Zadanie, które odwróci jego uwagę od regału albo podpowiedzieć, jak ma się zachować ("Jeśli chcesz coś zobaczyć z bliska, powiedz mi, pomogę ci"). Nie ulegaj, jeśli złym zachowaniem chce na tobie coś wymusić, np. kupienie słodyczy. Jeśli to zrobisz, przy następnej okazji czeka cię powtórka. Przyjrzyj się jego rówieśnikom. Większość dzieci rozrabia! W zasadzie nie powinno się porównywać dzieci, ale... Jeśli uważnie przyjrzysz się grupie rozbrykanych maluchów, możesz dojść do wniosku, że ... wszystkie dzieci są niegrzeczne, a twoje dziecko nie wyróżnia się niczym szczególnym. –To zupełnie normalne, gdy dwu-, trzylatek się buntuje i "walczy" z rodzicami, jest w pięciu miejscach naraz, czasem pobije się z kolegą o najlepsze wiaderko, niekiedy urządza sceny w sklepie, sprawdza, co jest w szufladach, wierci się przy stole, biega, chce wejść na każdy murek i każdy krawężnik – mówi Beata Chrzanowska, psycholog dziecięcy. Przeczytaj także: ADHD czy złe zachowanie? Przyjrzyj się ... sobie. Może za dużo oczekujesz? Zdarza się, że zwyczajne, ruchliwe dziecko, wydaje się rodzicom niegrzeczne, bo ma inny niż oni temperament. – Tacy spokojni, mało energiczn…

imgIE5rPN-664f5fe.jpg
width: 500
height: 332

Twoje dziecko NIE jest niegrzeczne, gdy... LISTA do wręczenia wszystkim członkom rodziny!
type: item
date: 2014-08-07T17:37:08.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: grzeczne dziecko
subject: niegrzeczne dziecko
description: Czy dziecko, które jest w ciągłym ruchu można nazwać niegrzecznym? A takie, które nieustannie zadaje pytania albo często się złości?
encoded: Twoje dziecko NIE JEST niegrzeczne, gdy: ... wierci się, biega i zagląda we wszystkie kąty. Rozpiera je energia i naprawdę trudno mu usiedzieć w miejscu. Ruch jest mu potrzebny jak powietrze. Wszystkie dzieci mają kłopot z grzecznym siedzeniem w miejscu, jednak niektóre w ogóle nie są w stanie tego robić. To kwestia temperamentu. Nasza rada: Zadbaj o to, by dziecko mogło się wybiegać, wyskakać i wyszaleć. Spokojny spacer za rączkę czy grzeczne siedzenie na ławeczce w parku to dla niego tortury! Polecamy także: Co to znaczy "grzeczne dziecko"? Wywiad z Supernianią. ... zadaje setki pytań. Ciągłe "A po co?", "A dlaczego?" może być męczące, jednak dziecko pyta, bo chce wiedzieć, uczyć się i rozwijać. Nasza rada: Staraj się nie zbywać malucha i cierpliwie odpowiadaj nawet na najdziwniejsze jego pytania. Najciekawsze zapisuj. Za kilka lat wrócisz do nich z ogromną przyjemnością! Ucz dziecko (ostrzegamy: łatwo nie będzie), że nie wszystkie pytania wypada zadawać na głos. Te w rodzaju "Mamo, a dlaczego ta pani ma wąsy?" mogą ranić. ... rozkłada zabawki na czynniki pierwsze. Robi to, bo jest dociekliwe i chce wiedzieć, jak działają. Nasza rada: Doceniaj ciekawość dziecka. Kupuj mu zabawki, które można składać i rozkładać. Rozmawiaj z nim o tym, jak działają różne przedmioty, przeprowadzajcie razem proste eksperymenty. ... wraca z podwórka brudne. Pamiętasz? Maluchy dzielą się na czyste i szczęśliwe. Nasza rada: Pozwalaj się dziecku brudzić. Niech dotyka różnych rzeczy, eksperymentuje z wodą z kałuży, a nawet czołga się wokół piaskownicy. Trudno poznawać świat siedząc grzecznie na ławce i uważając na spódniczkę czy spodenki. Sprawdź dlaczego warto pokochać plac zabaw ... spada mu z widelca marchewka, podczas jedzenia robi wokół siebie bałagan. Nie da się jeść elegancko bez wielu godzin treningu. Nasza rada: Bądź cierpliwa, bo nauka samodzielnego jedzenia wymaga czasu. Zamiast burczeć na dziecko, że znów strąciło łokciem kubek, pokaż mu, gdzie najlepiej go postawić, by był be…

imgBbV4HT-22382ef.jpg
width: 576
height: 466

Jak karać dziecko?
type: item
date: 2014-06-05T12:24:02.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: bicie dzieci
subject: kara dla dziecka
subject: niegrzeczne dziecko
subject: zasady wychowawcze
description: Tyle się teraz mówi o negatywnych skutkach klapsów i pozytywnym działaniu pochwał, iż można odnieść wrażenie, że lepiej w ogóle nie karać dziecka. Tymczasem kary mogą działać wychowawczo i czasem po prostu trzeba je wymierzać. Jak to robić, by odniosły dobry skutek, a nie skrzywdziły dziecka? Sprawdź!
encoded: Wszędzie słyszysz, że chwalenie dziecka jest zdecydowanie lepsze niż karanie. To prawda. Jeśli chcemy, by dziecko w jakiś sposób się zachowywało, np. mówiło „dzień dobry", pożyczało rówieśnikom zabawki, powinniśmy je chwalić za każdym razem, gdy zachowa się tak, jak tego oczekujemy. Tyle tylko, że już zdecydowanie rzadziej mówi się, co zrobić, jeśli taki mały człowiek jest niegrzeczny, np. bije innych, mówi brzydkie wyrazy czy po prostu nie chce cię posłuchać. Jak reagować? Choć zabrzmi to groźnie, odpowiedź brzmi: ukarać. Ale mądrze, adekwatnie do winy, wieku, sytuacji. Oto kilka ważnych zasad, które pomogą ci w odpowiednim ukaraniu dziecka. Kara musi być zapowiedziana Najpierw dziecku powinnaś wytłumaczyć, że czegoś nie wolno. Jeśli malec nie dostosowuje się, trzeba mu zakaz powtórzyć jeszcze raz, ale tym razem jednocześnie uprzedzić, że jego nieposłuszeństwo zostanie ukarane (np. "Jeśli jeszcze raz zaczniesz wyrywać Jaśkowi zabawkę, schowam twoje autko do torebki i oddam ci dopiero wieczorem"). Czytaj też: Wychowanie bezstresowe – Czy wychowywać bezstresowo? Najlepszą karą jest odebranie przywileju Twoje zdanie „Jeśli jeszcze raz sypniesz koleżance piaskiem w oczy, natychmiast wrócimy do domu" jest znacznie skuteczniejsze niż straszenie, np. klapsem czy czarownicą, która zabiera niegrzeczne dzieci. Kara musi być zawsze wyegzekwowana Aby kary były skuteczne, potrzebna jest konsekwencja. Gdy dziecko będzie wiedziało, że prawdopodobnie i tak mu odpuścisz, nie posłucha twoich gróźb. Zobacz też: Złe zachowanie – 9 kół ratunkowych Kara nie powinna być odwleczona w czasie Wymierzenie kary kilkulatkowi powinno następować tuż po złym zachowaniu. Jeśli np. zagrozisz małemu dziecku, które źle się zachowuje, że nie pójdziecie w następny weekend do zoo, to tak daleka perspektywa może nie zadziałać na jego wyobraźnię. Poza tym i tobie będzie trudniej być konsekwentną i dotrzymać słowa. W karaniu rodzice muszą trzymać wspólny front Nie zawsze macie takie same poglądy na temat w…

imgKwjh01-5f29bc8.jpg
width: 1024
height: 683

5 trików, by oduczyć dziecko bicia
type: item
date: 2013-05-28T08:35:50.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: agresja
subject: bunt
subject: niegrzeczne dziecko
subject: wychowanie
description: Twoje dziecko krzyczy, kopie, bije - wiemy, jak to zmienić! Sprawdź, a poskromisz małego buntownika.

imgQWBd8P-b90d9c5.jpg
width: 500
height: 375

Jak sprawić, by dziecko cię słuchało – 4 sposoby
type: item
date: 2013-03-20T08:43:09.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: metody wychowawcze
subject: niegrzeczne dziecko
subject: rodzicielstwo
subject: wychowanie
description: Istnieją magiczne zdania, które sprawiają, że dzieci bez sprzeciwu robią to, o co je prosimy. Trudno ci w to uwierzyć? No to przekonaj się sama.

101633-23a8017.jpg
width: 1200
height: 801

Rozrabia? To dobrze! 7 denerwujących zachowań niemowlaka, które świadczą o nim... dobrze.
type: item
date: 2013-02-21T15:09:27.000Z
creator: bturska
subject: Niemowlę
subject: Pielęgnacja
subject: niegrzeczne dziecko
subject: płacz niemowlaka
description: Myślałaś, że twoje dziecko będzie grzecznie i cichutkie jak myszka, a tymczasem ono ciągle...
encoded: 1. ...płacze? Świetnie! To znaczy, że choć nie umie jeszcze mówić, potrafi zadbać o siebie i wezwać cię na pomoc, gdy czegoś mu brakuje (np. jedzenia, przytulania lub uwagi) albo coś mu przeszkadza (np. zatkany nosek albo zbyt wysoka temperatura otoczenia). Płacz niemowlęcia bywa uciążliwy, a marudzenie nie do zniesienia, ale niepokojąca jest dopiero obojętność na nieprzyjemne doznania. Polecamy: Dlaczego płaczesz, skarbie? 2. ...hałasuje? Cudownie! Gdy z upodobaniem wali łyżką w garnek, stuka w pokrywkę albo wali jak opętany w bębenek, cieszy się tym, że wiele może: "To JA sprawiam, że robi się głośno!" – myśli i dlatego sprawia mu to tak wielką frajdę. A przy okazji z każdym stuknięciem doskonali sprawność rąk. 3. ... chce jeść rękami? Bardzo dobrze! Dzieci, które jedzą rękami, zamiast grzecznie pozwalać, by nakarmiono je łyżeczką, są szczuplejsze i chętniej sięgają po zdrowe pokarmy niż ich mniej samodzielni, karmieni papkami rówieśnicy. 4. ... ucieka przed tobą na czworakach? Gratulacje! Biegając po domu na czworakach ćwiczy mięśnie, koordynację oraz mózg. W ten sposób dba także o swój kręgosłup (dzięki raczkowaniu prawidłowo kształtują się jego krzywizny) oraz panewki biodrowe. Przeczytaj: Raczkowanie też jest ważne! 5. ... zagląda we wszystkie kąty? Brawo! Myszkując po mieszkaniu bada swoje otoczenie, co świadczy o tym, że jest bardzo mądry. Otwierając szuflady, wciskając guziczki pilota czy próbując złapać kota gromadzi najróżniejsze doświadczenia i wiedzę o tym, co go otacza. 6. ...upuszcza przedmioty? Fantastycznie! Nie denerwuj się, gdy po raz dziesiąty (albo pięćdziesiąty) schylasz się po rzuconą przez malucha zabawkę. To znak, że malec nie tylko nauczył się świadomie zwalniać uchwyt ale także odkrył na własną rękę jedno z najważniejszych praw fizyki: wypuszczony z rąk przedmiot spada na podłogę zamiast szybować w stronę lampy. 7. ...burzy zamki, które mu budujesz? Wspaniale! Rozwalanie budowli (podobnie jak hałasowanie) daje dziecku poczucie sprawstwa, w…

imgkFoCeZ-4bdeac8.jpg
width: 960
height: 640

Grzeczne dzieci, ale bez przesady!
type: item
date: 2013-02-20T09:13:58.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dobre wychowanie
subject: dzielenie się
subject: nauka sprzątania
subject: niegrzeczne dziecko
description: Dzieci to nie lwy salonowe, które prezentują nienaganny savoir–vivre. Oto rzeczy, których po kilkulatku raczej nie możesz się spodziewać. Co nie znaczy, że powoli nie możesz go ich uczyć.

imgs5ZOya-e39f4a8.jpg
width: 640
height: 640

Najlepsze sposoby na dziecięcą złość, płacz i histerię
type: item
date: 2012-09-07T08:35:05.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: niegrzeczne dziecko
subject: psychologia dziecka
subject: psychologia rozwojowa
subject: złość
subject: złość u dziecka
description: Zgodne, miłe, spokojne – takie bywa każde dziecko, ale tylko czasami. Bywa też trudne, niegrzeczne i uparte. Ale nawet z takim możesz sobie poradzić.
encoded: Konsultacja: dr Joanna Urbańska, psycholog, adiunkt w Instytucie Psychologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Bunt dwulatka, pięciolatka, nastolatka – przygotuj się, że dzieci lubią zaskakiwać. Po miesiącach anielskiego zachowania, ujawnia się ich rogata dusza i dźga zrozpaczonego rodzica z każdej strony. Histeria w sklepie, awantura na placu zabaw, upór przed wyjściem z domu – takie sceny znają wszystkie mamy i wszyscy tatusiowie. Można wpaść w czarną rozpacz albo spróbować sobie z tym poradzić. Najlepszym sposób polega na zrozumieniu, dlaczego dziecko tak się zachowuje. Im więcej rozumiesz, tym spokojniej i skuteczniej działasz. Czy dziecko histeryzuje, by zrobić na złość? Złość bywa mylona ze złośliwością, choć nie ma z nią nic wspólnego. Myślisz, że małe dziecko zaczyna krzyczeć z wrodzonej przekory, gdy chcesz mu zmienić koszulkę na czystą? Na ogół dzieci jednak nie płaczą, by manipulować innymi. Takie przypadki zdarzają się jedynie wtedy, gdy maluch miał już okazję nauczyć się, że jedynym sposobem zwrócenia na siebie uwagi mamy i taty jest awantura. Albo gdy rodzice są niekonsekwentni – dziecko wie, że jeśli pokrzyczy, dostanie to, co chce. Czytaj też: Jaki charakter ma twoje dziecko? Sprawdź! Po co dziecko płacze? Płacz dziecka to sygnał, że jakaś potrzeba nie jest zaspokojona, że maluch nie wie, dlaczego ma coś zrobić, np. wydaje mu się, że zakładanie koszulki będzie trwać wieczność i nigdy nie wróci do zabawy, od której go oderwano. Brak wiedzy i stres powoduje, że dziecko nie słucha argumentów rodziców. Zalewa je fala emocji, o wiele silniejszych niż odczuwane przez dorosłych. Sama pewnie możesz przyznać, że pod wpływem stresu, złości zdarzyło ci się zrobić coś, czego potem żałowałaś. Pediatra wyjaśnia, jak reagować na bunt dwulatka: [CMS_PAGE_BREAK] Co robić, jeśli odwrócenie uwagi nie skutkuje? Jeśli nie uda się dziecka zainteresować czym innym, reaguj spokojnie. Kiedy maluch krzyczy i wierzga, przytul go, zapewnij, że złe uczucia zaraz …

imgC2Efhb-3b9fc3d.jpg
width: 500
height: 690

Co to znaczy „grzeczne dziecko"? Wywiad z Supernianią
type: item
date: 2010-09-08T09:58:54.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dobre maniery
subject: grzeczne dziecko
subject: niegrzeczne dziecko
subject: wychowanie dziecka
description: Czy możemy oczekiwać od dziecka, że będzie zawsze grzeczne? Na co absolutnie nie możemy mu pozwalać? Jak nauczyć je zasad? Dlaczego dzieci źle się zachowują? Na te i inne pytania odpowiada Dorota Zawadzka, Superniania.
encoded: Wcieliła się w rolę telewizyjnej Superniani i dzięki temu jest znana w całym kraju. Napisała kilka książek, prowadzi kolejne programy w telewizji. Dorotę Zawadzką, świetną psycholożkę, zapytaliśmy o to, co naprawdę jest ważne w wychowaniu dzieci. Wszyscy chcemy, żeby nasze dzieci były grzeczne. Grzeczne, czyli… jakie? Każdy rodzic widzi to inaczej i czego innego wymaga. Dla wielu ludzi grzeczne dziecko równa się dziecko posłuszne, ciche, niesprawiające problemów. Takie, które spokojnie siedzi, nie przeszkadza, niczego nie chce, nie ma własnego zdania. Dla mnie tak pojmowana grzeczność to zaprzeczenie dzieciństwa. Dlaczego? Bo taki spokój nie jest dla dziecka stanem normalnym. Takie wyjątkowo grzeczne dzieci nie sprawiają dorosłym kłopotów, ale same mają naprawdę duży problem: boją się ludzi, życia, samodzielności, rówieśników. To niedobrze, gdy człowiek rośnie w przekonaniu, że świat jest zły albo niebezpieczny. Więc co w takim razie robić? Pozwalać dziecku na wszystko? Nie! Jednak zabierając się do wychowywania dziecka, musimy wiedzieć, do czego zmierzamy. Myśleć nie tylko o tym, co się dzieje tu i teraz (uff: siedzi cicho i pokornie robi, co mu się każe), ale o tym, jakim człowiekiem ma być w przyszłości (czy na pewno chcielibyśmy, żeby nadal takie było?). Dziecko musi biegać, dotykać, eksperymentować, buntować się, czasem nawet wkładać głowę między barierki. Dzięki temu uczy się świata, poznaje swoje możliwości, gromadzi wiedzę, jednym słowem – rozwija się. Nie zrobi tego, siedząc cicho w kącie i udając, że go nie ma. Dla mnie grzeczne dziecko to takie, które bada świat, eksperymentuje, ma swoje zdanie, jest samodzielne, ale jednocześnie stosuje się do obowiązujących zasad. Przeczytaj: Wychowanie bezstresowe - czy wychować bezstresowo:? Czy to w ogóle da się pogodzić? Oczywiście, że tak, pod warunkiem że dziecko tych zasad nauczymy i że powiemy mu (i będziemy to powtarzać do skutku), co jest dobre, a co złe. Ono się przecież nie rodzi z tą wiedzą. Musi nauczyć si…

imgKwjh01-fea0ed6.jpg
width: 1024
height: 683

Ratunku! Czy da się poskromić zbuntowanego trzylatka?
type: item
date: 2010-07-16T09:25:58.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: bunt
subject: niegrzeczne dziecko
subject: wychowanie dziecka
subject: złe zachowanie dziecka
description: Twój trzylatek nie chce cię słuchać, stale przekomarza się, wścieka, wpada w histerię... Masz dość? Czujesz się jak terroryzowana? Zaczynasz ustępować dla świętego spokoju? Ten tekst jest dla ciebie obowiązkowy.
encoded: Mimo próśb mamy trzyletnia Jagódka nie chce włożyć butów, tylko biega boso w przedszkolnej szatni. Potem, zamiast wracać do domu utartą drogą, idzie w przeciwnym kierunku. O czym świadczy takie zachowanie? O tym, że Jagódka rozwija się książkowo! Naturalny etap w rozwoju Trzy-, czteroletnie dziecko to istny wulkan energii. Wszędzie go pełno, wszystko chce wiedzieć, wszystkiego dotknąć. Zainteresowane tym, co go otacza, ciągle zadaje pytania, a do tego zawsze ma swoje zdanie (oczywiście zawsze inne niż mama) i chce działać po swojemu. Ten opis idealnie oddaje charakter twojego dziecka? Nie martw się, że masz niegrzeczne dziecko, które uwielbia robić ci na złość. Ono cię wypróbowuje. Chce się przekonać, na ile może sobie pozwolić. Niektóre dzieci w tym celu stosują różne bardziej lub mniej wyrafinowane sztuczki, np. krzyczą przeraźliwie, rzucają się na podłogę, tupią nóżkami. Inne znów droczą się z mamą, by w końcu jednak zrobić to, o co ona prosi. Czytaj też: Przeklina, kopie, pluje - 5 sposobów na dziecięce wybryki Pozwalaj w granicach rozsądku Rodzice trzylatka nie mają łatwo. Czasem jednak warto pozwolić, by dziecko postawiło na swoim. Jeśli jest to niemożliwe (np. ze względu na bezpieczeństwo), postaraj się skłonić dziecko do posłuszeństwa – ale nie krzycząc, szarpiąc albo dając klapsy. Spróbuj porozumieć się z dzieckiem, a jeśli konflikt jest drobny, poszukaj szybkiego rozwiązania i zapomnij o nim. Gdy kara jest konieczna, zawsze dostosuj ją do wieku dziecka i jego czynu. Na przykład gdy przedszkolak awanturuje się, rzuca zabawkami w brata lub męczy kota, trzeba go stanowczo upomnieć. Jeśli nie przestaje, można posadzić go na krzesełku w innym pokoju, by się uspokoił. Dla trzylatka taka kara nie powinna trwać dłużej niż trzy minuty. Czy wiesz: Jak karać dziecko? Ważne zasady wychowawcze Dziecko musi zrozumieć, że nie wszystko może zrobić po swojemu. Jak mu w tym pomóc? Staraj się, by upominanie nie było celem samym w sobie. Stosuj je tylko wtedy, kiedy to ma sen…

imgS2BHiF-ff3527a.jpg
width: 640
height: 960

Najważniejsze rady Superniani w pigułce
type: item
date: 2006-12-29T16:31:34.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: Dorota Zawadzka
subject: niegrzeczne dziecko
subject: psycholog dziecięcy
subject: rozwój dziecka
subject: Superniania
description: Pod jej wpływem nawet najbardziej niesforny maluch zmienia się w uśmiechniętego aniołka. Taką moc chciałby mieć każdy rodzic. To możliwe! Zobacz, co radzi wszystkim rodzicom Dorota Zawadzka - Superniania.
encoded: Doroty Zawadzkiej nikomu nie trzeba przedstawiać, odkąd ze spokojnego pedagoga i psychologa zajmującego się rozwojem zmieniła się w pogromcę urwisów. Jej metody niemal jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki przywracają ład i harmonię, koją dusze zdesperowanych rodziców. Dają pewność, że jest wyjście nawet z najtrudniejszych sytuacji. Nie zawsze można zapamiętać wszystkie „sztuczki” oglądając je w telewizji. Dlatego Dorota Zawadzka postanowiła je spisać i opublikować. Dobra polska książka o wychowaniu to prawdziwa rzadkość. A jeśli napisze ją Superniania, staje się lekturą obowiązkową. Mnóstwo w niej ważnych, praktycznych wskazówek, pomocnych każdego dnia. Przedstawiamy jej fragment, dedykując go wszystkim rodzicom, także tym, którzy już mają superdziecko. Tak naprawdę to wy wiecie najlepiej, jak poradzić sobie ze swoim rozbrykanym, a czasem nawet niegrzecznym dzieckiem. W tej książce i w programie telewizyjnym Superniania chce pomóc wam przypomnieć sobie, jak być wspaniałym rodzicem superdziecka. Rada Superniani nr 1: rodzicielstwo to skarb „W dzisiejszych trudnych czasach stworzenie ciepłego domu rodzinnego wymaga od nas wysiłku o wiele większego niż dawniej. Wielopokoleniowe domy odchodzą w niepamięć, babcie i dziadkowie są tak samo zapracowani jak my. Mamy coraz mniej czasu dla swoich bliskich. Bywa, że zdani na siebie dopuszczamy do głosu negatywne emocje, zapominając o tym, że rodzicielstwo to najpiękniejszy dar, jaki mogliśmy otrzymać. Nie możemy się jednak poddawać, ponieważ nasze dziecko potrzebuje silnych, mądrych i kochających rodziców. (...)” Rada Superniani nr 2: Wyznaczaj dziecku granice „Często nie potrafimy odczytać potrzeb własnych dzieci. One z kolei umieją wymyślać absurdalne i niewykonalne zachcianki wyłącznie po to, aby zaobserwować naszą reakcję, przekonać się, na ile mogą sobie pozwolić i które z życzeń jesteśmy w stanie spełnić. Taka próba sił rozgrywa się nieomal w każdej rodzinie. W ten sposób nasz syn lub córka dowiadują się, co jest do…

imgSFVYXm-8a67788.jpg
width: 1200
height: 896

Jak poradzić sobie ze złym zachowaniem przedszkolaka
type: item
date: 2006-12-22T12:03:53.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: niegrzeczne dziecko
subject: przedszkolak
subject: wychowanie dziecka
subject: złe zachowanie dziecka
description: Kopie, pluje, przeklina – takie „umiejętności” przynosi twoje dziecko z przedszkola. Czy można je tego oduczyć? Rodzicom radzi dr Mirosława Kownacka, psycholog dziecięcy.
encoded: Jeszcze do niedawna Twój synek był jak aniołek – grzeczny, przymilny, uprzejmy. Wszystko zmieniło się, gdy poszedł do przedszkola. Nagle zaczął pluć na podłogę i przy każdej okazji śpiewać piosenkę o... siusiaku. „Trzeba było jednak posłać go do innego przedszkola” – zadręczasz się każdego dnia. Spokojnie, nawet w najbardziej renomowanej placówce dzieci fascynują się powtarzaniem przekleństw zasłyszanych od kolegów. Dziecko wystawia cię na próbę Kilkulatki orientują się już, że są sfery życia, które dorośli uznają za „wstydliwe” (dotyczy to przede wszystkim seksu) i uwielbiają chwalić się znajomością nazw intymnych części ciała. Czują, że robią coś, czego nie powinny, i z zainteresowaniem czekają na reakcję dorosłych, szczególnie rodziców. Chcą sprawdzić, co się stanie, gdy będą niegrzeczne. Dziecięca potrzeba sprawdzania granic, do jakich można się posunąć, wystawia cierpliwość rodziców na nie lada próby. Twoja reakcja jest dla malca wyznacznikiem, jak potężne tabu narusza. Jeśli się roześmiejesz, zadowolony maluch będzie do znudzenia powtarzał nieszczęsną piosenkę o siusiaku. Gdy zareagujesz ostro, pokusa ponownego przekroczenia granicy również będzie wielka („Ciekawe, czy za drugim razem mama też się będzie tak złościła?”). A im spokojniej powiesz, że nie jest Ci przyjemnie, gdy tego słuchasz, tym szybciej (ale nie od razu!) dziecku znudzi się złe zachowanie. Będzie jeszcze wielokrotnie sprawdzało, czy zakaz jest wciąż ważny, czy obowiązuje zawsze, czy tylko w szczególnych sytuacjach. Staraj się być konsekwentna i zwracaj dziecku uwagę nie tylko w obecności innych dorosłych osób (Twojej mamy czy teściowej), ale także wtedy, gdy jesteście sami. Jeśli kilkulatek uzna, że ocena jego zachowania zależy od okoliczności, szybko nauczy się Tobą manipulować. Będzie Cię szantażował złym zachowaniem w kłopotliwych sytuacjach. Gdy będziesz trzymać się jednolitych zasad (ani w domu, ani poza nim nie wolno pluć), przedszkolak w końcu zacznie się do nich stosować. [CMS_PAGE_BRE…

imgIE5rPN-d19432b.jpg
width: 500
height: 332

4 łatwe kroki, jak bez płaczu zakończyć zabawę
type: item
date: 2006-11-01T11:30:00.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dwulatek
subject: niegrzeczne dziecko
subject: płacz dziecka
subject: wychowanie dziecka
subject: zbuntowany dwulatek
description: Kiedy trzeba zakończyć zabawę, dzieci protestują. Najlepsza zabawa jest przecież zawsze na samym końcu. Musisz być stanowcza, ale jednocześnie możesz dziecku osłodzić moment końca zabawy. Zobacz, jak zrobić to bez płaczu.
encoded: Gdy jesteś u znajomych i przychodzi czas, by wyjść, trudno jest ci nakłonić do tego dziecko. Stoisz nad nim i w kółko powtarzasz, że już idziecie i że trzeba zbierać zabawki. Wydaje się, że dziecko w ogóle tego nie słyszy. I rzeczywiście może tak być, bo jeśli dzieje się to nie pierwszy raz, twoje słowa przestały mieć dla niego znaczenie, jeśli powtarzasz w kółko: „idziemy”, a wcale nie idziecie. Dziecko szybko zauważa, kiedy za słowami rodzica nic się nie kryje i wykorzystuje to. Zmień taktykę. Krok 1 Uprzedź, że za 10 minut koniec zabawy Zamiast nagle przerywać dziecku świetną zabawę, na dziesięć minut wcześniej uprzedź o wyjściu. Potem przypomnij o tym raz jeszcze po 5 minutach. Krok 2 Pozwól dokończyć dziecku zabawę Gdy nadejdzie już czas – jeśli to możliwe – poczekaj, aż dziecko skończy to, co właśnie robi. Możesz też zastosować taktykę „ostatni raz”, jeśli dziecko zna to pojęcie. Ale wtedy musisz być bardzo konsekwentna i nie pozwalać na kilka kolejnych „ostatnich razów”. Krok 3 Zapowiedz jakąś przyjemność By złagodzić żal, wymyśl coś atrakcyjnego, co czeka na was w domu lub w drodze powrotnej. Może samochodzik już rozgrzewa silnik do wspólnej zabawy, a może ulubiona lala tęskni. Na drogę możesz dać też zdrową przekąskę. Krok 4 Zrób to, co zapowiedziałaś, i zakończ zabawę Gdy nic nie skutkuje, wyprowadź dziecko wbrew jego woli, ale czule (mimo jego złości) przemawiaj do niego: „Wiem, że chciałbyś jeszcze zostać, ale już czas wracać do domu. Przyjdziemy tu jutro (pojutrze, innym razem)”. Nie jesteś pewna, czy twój dwulatek umie tyle, ile powinien? Zrób test, czy twoje dziecko dobrze się rozwija.

imge0w8s5-b675f3f.jpg
width: 1020
height: 1020