Zasiłek pielęgnacyjny w 2023 roku – ile wynosi, kiedy jest waloryzowany, komu przysługuje?
Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje rodzicom dzieci niepełnosprawnych oraz osobom dorosłym z orzeczonym znacznym stopniem niepełnosprawności. Przyznaje się go jako pomoc w pokryciu kosztów opieki nad osobą niesamodzielną.
Zasiłek pielęgnacyjny jest jednym ze świadczeń opiekuńczych należnych rodzicom dzieci niepełnosprawnych oraz dorosłym, którzy w związku z niepełnosprawnością są niezdolni do samodzielnej egzystencji. Niestety w związku z ogromnymi potrzebami niepełnosprawnych dzieci i dorosłych kwota zasiłku pokrywa tylko niewielki ułamek kosztów, jaki ponoszą rodziny opiekujące się tymi osobami. Spis treści: Komu przysługuje zasiłek pielęgnacyjny? Ile wynosi zasiłek pielęgnacyjny? Jak długo można otrzymywać zasiłek pielęgnacyjny? Wniosek o zasiłek pielęgnacyjny Zasiłek pielęgnacyjny – inne formalności Komu przysługuje zasiłek pielęgnacyjny? Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje: dziecku niepełnosprawnemu, osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia (musi posiadać orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności), osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia (która ma orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, która powstała do ukończenia 21. roku życia), osobie, która ukończyła 75 lat. Zasiłek pielęgnacyjny jest przyznawany niezależnie od dochodu na osobę w rodzinie. Także jego wysokość nie jest uzależniona od kryterium dochodowego. Jest wypłacany każdego miesiąca. Zasiłek pielęgnacyjny NIE przysługuje: osobie umieszczonej w placówce zapewniającej nieodpłatnie całodobowe utrzymanie, osobie uprawnionej do dodatku pielęgnacyjnego, w sytuacji, gdy osoba otrzymuje za granicą świadczenie pieniężne przyznawane na pokrycie kosztów związanych z pielęgnacją tej osoby (chyba że przepisy stanowią inaczej). Zasiłek pielęgnacyjny wlicza się do dochodów w rozumieniu art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej. Wszystko przez to, że ustawodawca nie wymienił zasiłku pielęgnacyjnego w art. 8 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, który zawiera listę przychodów niewliczanych do dochodu. Ile wynosi zasiłek pielęgnacyjny? Obecnie zasiłek pielęgnacyjny wypłacany jest w wysokości 215,84 zł miesięcznie. Ostatnia podwyżka tego zasiłku (o 31,42 złote) nastąpiła 1 listopada 2019 r. Do tego czasu wynosił on 184,42 złote. Nowa, wyższa kwota miała obowiązywać do końca października 2020, co dawało nadzieję na to, że i w kolejnym roku nastąpi podwyżka zasiłku pielęgnacyjnego. Niestety zasiłek pielęgnacyjny w dalszym ciągu jest wypłacany w ustalonej w 2019 roku wysokości i nie wiadomo czy i kiedy nastąpi kolejne zwiększenie kwoty tego świadczenia. Na pewno wiadomo jednak, że w 2023 roku podwyżki zasiłku pielęgnacyjnego nie będzie, jest ona planowana dopiero na 2024 rok. Kiedy zasiłek pielęgnacyjny jest waloryzowany? Na podstawie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20032282255/U/D20032255Lj.pdf" rel="nofollow noopener" target="_blank">ustawy o świadczeniach rodzinnych zasiłek pielęgnacyjny podlega weryfikacji co trzy lata. Następna waloryzacja będzie dopiero w 2024 roku. Rząd w drodze rozporządzenia może jednak podjąć decyzję o tym, by nie podwyższać tej kwoty – tak było w 2021 r. Jakie są więc zasady waloryzacji zasiłku pielęgnacyjnego? Następuje ona z uwzględnieniem wyników badań progu wsparcia dochodowego rodzin. Próg wsparcia dochodowego rodzin bada i przedstawia Instytut Pracy i Spraw Socjalnych. Taka weryfikacja nie oznacza jednak obowiązkowej zmiany kwoty zasiłku. Podwyżka zasiłku pielęgnacyjnego przeprowadzona w 2019 roku była pierwszą podwyżką tego zasiłku od 12 lat. Zupełnie inaczej wygląda sytuacja związana ze <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/aktualne-swiadczenia-na-dziecko-ile-pieniedzy-na-dziecko-24145-r1/" target="_self" rel="noopener">świadczeniem pielęgnacyjnym (przyznawanym rodzicowi, który rezygnuje z pracy zarobkowej na rzecz opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem), które co roku jest waloryzowane. Jak długo można otrzymywać zasiłek pielęgnacyjny? Prawo do zasiłku pielęgnacyjnego przyznawane jest: na czas nieokreślony, jeżeli orzeczenie o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności wydane jest na stałe; na czas ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, jeśli zostały wydane na określony okres. W praktyce wygląda to tak, że większość dzieci i osób niepełnosprawnych otrzymuje orzeczenie o niepełnosprawności na czas określony, często tylko na rok. Dzieje się tak nawet wtedy, gdy niepełnosprawność ma charakter trwały i nie rokuje znaczącej poprawy stanu zdrowia. Oznacza to, że co roku trzeba występować o nowe orzeczenie o niepełnosprawności i co roku występować o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego. Wniosek o zasiłek pielęgnacyjny Aby otrzymać zasiłek pielęgnacyjny, złóż wniosek w tej sprawie w urzędzie miasta lub gminy (zgodnie z miejscem zamieszkania osoby uprawnionej), lub też w instytucji wypłacającej świadczenia rodzinne, np. w ośrodku pomocy społecznej. Możesz to zrobić przez cały rok. Wzór wniosku znajduje się na stronach internetowych urzędów czy OPS, lecz możesz go otrzymać także na miejscu w ich placówkach. Wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego znajdziesz także na stronie: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://www.gov.pl/web/rodzina/v-zasilek-pielegnacyjny111" target="_blank" rel="noopener">gov.pl – Zasiłek pielęgnacyjny. Zasiłek pielęgnacyjny – inne formalności Wniosek o zasiłek pielęgnacyjny dla dziecka podpisują i składają jego rodzice. Wniosek o świadczenie dla dorosłej osoby niepełnosprawnej złożyć może osoba, która się nią opiekuje, jednak podpisać musi go sam niepełnosprawny. Wniosek należy uzupełnić o niezbędne dokumenty: kopię orzeczenia o niepełnosprawności w przypadku dziecka do lat 16; kopię orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności lub orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności ze wskazaniem daty powstania niepełnosprawności w przypadku osoby w wieku powyżej 16 lat; zaświadczenie z instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie, że pobyt w niej osoby uprawnionej do zasiłku pielęgnacyjnego i udzielane jej świadczenia nie są w całości lub w części finansowane z budżetu państwa lub z Narodowego Funduszu Zdrowia. klauzulę o przetwarzaniu danych osobowych. Jeśli złożysz wniosek o zasiłek pielęgnacyjny w ciągu trzech miesięcy od wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, otrzymasz prawo do zasiłku od miesiąca, w którym wnioskowałaś o ustalenie niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności. W praktyce oznacza to, że otrzymasz wyrównanie świadczenia o miesiące, które upłynęły od czasu, gdy wystąpiłaś o orzeczenie stopnia niepełnosprawności. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/nowy-polski-lad-rodziny-dostana-12-tysiecy-zl-na-dziecko-a-niektorzy-24-tysiace-31473-r1/" target="_self" rel="noopener">12 tysięcy na dziecko – od kiedy, dla kogo, zasady, wniosek <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/jak-uzyskac-swiadczenie-rehabilitacyjne-dla-kobiet-w-ciazy-17081-r1/">Świadczenie rehabilitacyjne w ciąży – czy dostaniesz zasiłek po ustaniu zatrudnienia? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/komu-przysluguje-zasilek-dla-samotnej-matki-i-ile-wynosi-24190-r1/">Zasiłki dla samotnej matki –​ co przysługuje? Świadczenia, dodatki, zasiłek z MOPS
Urodziła chłopca bez oczu. Ludzie w popłochu uciekali od niemowlęcego wózka
11-letni Christian urodził się bez oczu, a jego matka z ciężkim sercem opowiada, jak ludzie gnębią i ją, i jej synka.
Christian Buchanan z Tennessee urodził się z zespołem pasm owodniowych – schorzenie to polega na tym, że rozwijające się tkanki płodu zostają uszkodzone przez odłączone pasma jednej z błon płodowych – owodni. Dla Christiana oznaczało to kilka rozszczepów twarzy wpływających na rozwój jego oczu, ust i nosa, a także opóźnienia w rozwoju i ślepotę. Chłopiec przeszedł już 12 operacji, ale chyba najgorsze okazały się przerażające docinki i nadużycia ze strony nieznajomych. Niektórzy mówili jego mamie, że powinna była go „usunąć”. Chłopiec bez oczu walczy z hejtem Dzielna mama Christiana, Lacey, dzieli się historią chłopca w mediach społecznościowych. Ma nadzieję, że dzięki temu ludzie zrozumieją, iż niepełnosprawnym należy się taki sam szacunek jak każdemu innemu człowiekowi. Tymczasem cała rodzina Christiana – jego mama, tata i młodszy brat, muszą zmagać się z okrutnym traktowaniem ze strony obcych ludzi. Jedni z obrzydzeniem odskakiwali od dziecięcego wózka, tak jakby niemowlak miał zrobić im jakąś krzywdę. Inni mówili wprost, że lepiej byłoby potraktować niepełnosprawne dziecko jak psa – donosi portal „Daily Mail”. „Ktoś skomentował jeden z moich filmów na TikToku, że powinnam usunąć ciążę i że nie przejmuję się cierpieniem syna” – powiedziała Lacey. „Ktoś inny powiedział, że powinnam 'traktować go jak psa'. W zależności od tego, jak się czuję, czasami ignoruję hejterów, ale przez większość czasu tego nie robię – nie powinno się im pozwalać mówić tak strasznych rzeczy i zostawiać tego bez żadnego komentarza”. Mama chłopca tak wspomina początki swojego macierzyństwa: „Kiedy urodził się Christian, zmienił się cały nasz styl życia i nie było jak się na to przygotować. Mieliśmy w głowach pewien pomysł na to, jak będzie wyglądać rodzicielstwo, ale wszystko potoczyło się inaczej. To były szpitale, sprzęt medyczny i lekarze, a nie to, czego oczekiwaliśmy lub chcieliśmy”. „Musieliśmy zrobić wszystko, co było najlepsze dla Christiana, ale to nie znaczyło, że nie opłakiwaliśmy poniesionej straty. Zawsze będę żałować, że Christian nie wie, jak wyglądam, albo że mogę mu tylko opisać piękno zachodu słońca. Zawsze będę nad tym płakać, ponieważ smutek jest ceną miłości i jest to cena, którą jestem gotowa zapłacić, ponieważ tak bardzo go kocham”. Rodzice chłopca od jego urodzenia robią wszystko, co w ich mocy, aby Christian znał swoją wartość i był pewny ich bezwarunkowej miłości. „Christian wie, że nie jest dokładnie taki jak wszyscy inni, ale jednocześnie utwierdzamy go w przekonaniu, że to nie jest nic złego. Inne nie jest złe ani gorsze. Jest po prostu inne. Budujemy w nim pewność siebie i miłość do siebie, a gdy nadejdzie dzień, w którym świat spróbuje go stłamsić, nie będzie w stanie tego zrobić”. Ogromnym wsparciem dla Christiana jest jego młodszy brat. Chłopcy są nierozłączni. „Jego brat Chandler jest jego najlepszym przyjacielem. Zdarza się, że walczą jak bracia, ale bardzo się kochają”. Mama niepełnosprawnego chłopca dodaje: „Nie chcę, żeby Christian kiedykolwiek użalał się nad sobą lub myślał, że nie może zrobić czegoś, na co ma ochotę, więc nawet w ciężkie dni po prostu razem płaczemy, jeśli trzeba, a potem podnosimy się i idziemy dalej”. <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="737" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FLaceyandChristianBuchanan%2Fposts%2Fpfbid06PhJ4mqe9E1gSctazihN4ocpN1BZWzwruKtBW6NBdiyDJnbtJtnW7JcLjUXZZ2R3l&show_text=true&width=500" style="border:none;overflow:hidden" width="500"> Źródło: „Daily Mail” Piszemy też o: Niepokojące obrazki w książce dla dzieci: tata przyjrzał się bliżej i zaniemówił Matka znęcała się psychicznie nad czwórką swoich dzieci. Groziła, że je zabije Znaleziono zwłoki noworodka na wysypisku śmieci. Aktualnie prokuratura bada sprawę
Skandal w „Sprawie dla reportera”. Słowa o aborcji naruszyły etykę dziennikarską TVP
W grudniu pisałyśmy o kontrowersyjnym odcinku programu „Sprawa dla reportera”. Obecna w studiu mama 9-letniego Eryka, chłopca z niepełnosprawnością, zalewała się łzami, gdy prawniczka sugerowała jej, że powinna była zrobić aborcję. Komisja Etyki TVP zakończyła postępowanie w sprawie.
Po emisji odcinka do Komisji Etyki TVP wpłynęły dwie skargi, a wypowiedź prawniczki była szeroko komentowane w mediach. Część widzów była oburzona jej słowa, inni przyznali jej rację. Prawniczka w studiu TVP zasugerowała aborcję „Ja nie mogę patrzeć na Eryka, bo on cierpi. I temu dziecku bezapelacyjnie trzeba pomóc (…) I wie pani co, zastanawiam się, czy jako matka wtedy nie podjęłabym innej decyzji. Bo kocham dziecko, przepraszam, i nie chciałabym, żeby na moim dziecku eksperymentowano” – mówiła w programie mecenas Maria Wentlandt-Walkiewicz. Na łamach mamotoja.pl pisałyśmy o hejcie, jaki spadł na mamę Eryka. Nazywano ją „wariatką” i „histeryczką”, która skrzywdziła własne dziecko. Zbiórka, dzięki której rodzice próbują zebrać pieniądze na leczenie synka, na jakiś czas stanęła w miejscu. „Sprawa dla reportera”: naruszenie etyki dziennikarskiej Po przeprowadzonym postępowaniu Komisja Etyki TVP orzekła, że materiał naruszył zasady etyki dziennikarskiej Telewizji Polskiej, a wypowiedź prawniczki nie powinna była zostać dopuszczona do emisji. „Wypowiedzi wyemitowane w programie powinny być nadzwyczaj delikatne, tym bardziej że dziecko uczestniczyło w nagraniu. Zdaniem Komisji, publikując wypowiedź mec. Walkiewicz, redakcji zabrakło wrażliwości i szacunku do innych osób” – brzmi orzeczenie Komisji cytowane przez Radio Zet. Eryk wciąż potrzebuje pomocy: rodzice cały czas zbierają pieniądze na kosztowną operację serduszka w USA. Możesz mu pomóc, dorzucając się do zbiórki Siepomaga. Nawet 1 zł ma znaczenie! Źródło: Radio Zet Piszemy też o: Rzecznik Praw Dziecka: 15-latkom nie powinno się ograniczać dostępu do broni. Psycholożka jest innego zdania Młoda mama przegięła z roszczeniami? Sąsiadka dopiero teraz pogra jej na nerwach! Seksualizacja dziecka, sadyzm czy… uśmiechnij się, to „tylko” przekłuwanie uszu?
Zespół dziecka potrząsanego: objawy i skutki potrząsania dzieckiem
Zespół dziecka potrząsanego może być wywołany przez potrząsanie lub szarpanie dzieckiem. Zdarza się, że gdy dziecko płacze, zdenerwowany rodzic potrząsa nim, chcąc je uspokoić. Nigdy nie należy tego robić. Można w ten sposób skrzywdzić dziecko na całe życie. Zespół dziecka potrząsanego może pojawić się również w wyniku nieumiejętnej zabawy z niemowlęciem.
Zespół dziecka potrząsanego jest trudny w zdiagnozowaniu. Zdarza się, że krzyk niemowlęcia wyprowadza rodzica z równowagi. Zaczyna on potrząsać dzieckiem, chcąc przerwać płacz. To forma przemocy wobec dziecka. Można w ten sposób wyrządzić ogromną krzywdę – doprowadzić do urazów głowy, szyi i ośrodkowego układu nerwowego. Syndrom dziecka potrząsanego zwykle dotyka dzieci w pierwszym roku życia. Spis treści: Potrząsanie dzieckiem – co to znaczy? Zespół dziecka potrząsanego – objawy Potrząsanie niemowlęciem – szkodliwe zabawy Zespół dziecka potrząsanego - co to jest? Zespół dziecka potrząsanego (SBS – od ang. shaken baby syndrome) to skutek gwałtownego potrząsania lub szarpania dzieckiem. Na problem potrząsania dzieckiem zwrócono uwagę już w 1946 roku, jednak dopiero w latach 70. pojawiła się koncepcja zespołu dziecka potrząsanego. Specjaliści uważają, że choć najczęściej objawy SBS obserwowane są u dzieci do pierwszego roku życia, to można je zauważyć nawet u niektórych 5-latków. Czym grozi zespół dziecka potrząsanego? Główka niemowlęcia jest nieproporcjonalnie duża i ciężka w porównaniu do reszty ciała. Mięśnie szyi są słabe, nie potrafią utrzymać główki.<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/potrzasanie-dziecka-moze-byc-dla-niego-smiertelnie-niebezpieczne-24377-r1/"> Potrząsanie dzieckiem prowadzi do gwałtownych ruchów głowy do przodu i do tyłu. Mózg dziecka przemieszcza się wtedy w obrębie przestrzeni wewnątrzczaszkowej – „odbija się” o ściany czaszki. Wskutek urazów odniesionych podczas potrząsania dzieckiem może dojść do obrzęku mózgu, krwawień lub krwiaków. Bardzo często pojawia się także krwawienie do siatkówki oka i inne jej uszkodzenia. Ale nie tylko mózg i narządy w obrębie głowy mogą ulec uszkodzeniu. Zdarzają się też urazy szyi i kręgosłupa. Skutkiem SBS może być m.in. upośledzenie umysłowe i fizyczne dziecka, padaczka, utrata wzroku, zaburzenia słuchu, a nawet śmierć dziecka – szacuje się, że nawet 25 procent dzieci z zespołem dziecka potrząsanego umiera z jego powodu w ciągu kilku dni od odniesionych urazów. Potrząsanie niemowlęciem – szkodliwe zabawy W głowach wielu rodziców może pojawić się pytanie „jak wygląda potrząsanie dzieckiem” i czy podrzucanie dziecka też jest szkodliwe. Objawy neurologiczne, takie jak w zespole dziecka potrząsanego, mogą pojawić się też, gdy rodzice podrzucają dziecko, zbyt mocno je bujają, chcąc je np. uspokoić, uśpić. Potrząsanie dzieckiem w wózku, głową dziecka, a także całym ciałem – może być bardzo szkodliwe dla malucha. Chociaż często rodzice nie postępują tak z intencją zrobienia dziecku krzywdy, mogą też niechcący spowodować objawy zespołu dziecka potrząsanego. Pamiętaj, żeby podczas zabawy: zawsze stabilizować główkę i plecki niemowlęcia nie podrzucać niemowlęcia nie potrząsać wózkiem, gdy leży w nim dziecko. Potrząsanie dzieckiem jest formą przemocy wobec dziecka i jako takie podlega karze, zgodnie z kodeksem karnym. Objawy zespołu dziecka potrząsanego Jak rozpoznać syndrom dziecka potrząsanego? Jest to trudne, jednak najczęstsze objawy to: ospałość apatia zaburzenia oddychania zaburzenia odruchu ssania i połykania zmniejszenie apetytu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/wymioty-u-dziecka-jak-je-zatrzymac-najczestsze-przyczyny-kiedy-jechac-do-lekarza-29310-r1/">wymioty u dziecka padaczka śpiączka. Po wykonaniu badań lekarze często wykrywają następujące obrażenia: obrzęk mózgu krwiak podtwardówkowy krwotok w siatkówce pogorszenie wzroku, a w niektórych przypadkach utrata wzroku, będąca konsekwencją krwotoku w obrębie siatkówki pogorszenie słuchu złamania żeber. Rozpoznanie syndromu dziecka potrząsanego jest trudne, nawet dla doświadczonych lekarzy. Na skórze dziecka nie ma żadnych śladów, często nie ma też obrażeń wewnętrznych. Jak mogą wyglądać u dziecka objawy zespołu dziecka potrząsanego? Dr Wiesław Mikołajczyk z Kliniki Diabetologii Dziecięcej i Wad Wrodzonych II Katedry Pediatrii Akademii Medycznej w Warszawie wyróżnia dwie postaci zespołu dziecka potrząsanego – ze względu na mechanizm jego powstania (Nowa Pediatria, 2010): Gdy osoba znęcająca się potrząsa gwałtownie za kończyny górne lub dolne. Przeważają wtedy zmiany dotyczące układu kostno-stawowego, jak naderwanie lub oderwanie przyczepów ścięgnistych, złamanie kości. Gdy dziecko jest potrząsane gwałtownie za tułów: dominują zmiany w obrębie układu nerwowego. Może to powodować krwawienie podoponowe, podtwardówkowe, jak również krwawienie do gałki ocznej i siatkówki. Uszkodzenia i urazy mogą mieć różny stopień nasilenia, od niego zależy leczenie dziecka. W każdym przypadku lekarz indywidualnie dobiera metodę. Zazwyczaj najpierw leczy się objawy, np. złamania, pęknięcia czaszki. Przy syndromie dziecka potrząsanego czasami potrzebna jest fizjoterapia lub regularna rehabilitacja. Gdy urazy są bardzo poważne – wtedy konieczna jest ingerencja chirurgiczna. Zobacz także: Bicie dziecka to nie jest jedyna forma przemocy Rodzice myślą, że w ten sposób można uspokoić dziecko. Są w błędzie! Klapsy są w Polsce prawnie zabronione
Niewidomy 6-latek gra na pianinie i śpiewa światowe hity. Co za talent! „Muzyka jest w jego ciele”
O talencie tego kilkulatka mogliśmy się dowiedzieć dzięki jego mamie, która publikuje występy syna w sieci. Ma nadzieję, że dzięki temu ludzie staną się bardziej wrażliwi na potrzeby osób niewidomych. Dla niej to coś więcej, niż tylko chwalenie się muzycznymi zdolnościami syna.
Avett Ray Maness jest niemal niewidomy od urodzenia. Nie przeszkadza mu to jednak w realizowaniu swojej pasji, jaką jest gra na pianinie. Chłopiec uwielbia Queen i The Turtles. Jego wykonania różnych utworów tych zespołów cieszą się ogromną popularnością w internecie. Musicie zobaczyć, jak niesamowicie utalentowany jest ten kilkulatek! Urodzony z fibroplazją nerwu wzrokowego Kiedy Avett Ray przyszedł na świat, jego rodzice usłyszeli od lekarzy niepokojącą diagnozę – chłopiec urodził się z fibroplazją nerwu wzrokowego. Na jedno oko nie widzi całkowicie, na drugie w minimalnym stopniu. Porusza się o lasce, czyta alfabet Braille'a. Te ograniczenia nie powstrzymują go jednak przed rozwijaniem talentu muzycznego. Gry na pianinie uczy się sam! Sześciolatek od jakiegoś czasu z pasją gra utwory swoich ulubionych zespołów. Jego wykonanie "Bohemian Rhapsody" grupy Queen zachwyciło internautów. Trzeba dodać, że chłopiec jest samoukiem, jeśli chodzi o grę na pianinie. Zobaczcie, jak fenomenalnie mu to wychodzi: View oEmbed on the source website Dzięki talentowi Avett Ray szybko zdobywa tysiące subskrybentów na youtubie. Od czasu do czasu pojawia się też na prawdziwej scenie, gdzie ma okazję grać na żywo dla setek osób. „Ludzie coraz częściej proszą go o występ” – przyznaje Sara Moore, dumna mama chłopca. Dodaje też, że „muzyka jest w jego ciele”. Poprzez nią może wyrażać siebie. Zobacz też: Instrumenty musyczne wspierające rozwój dziecka Wzmocnić świadomość potrzeb osób niewidomych Chłopiec jest mocno skupiony na rozwijaniu swojego talentu. Dużo ćwiczy, by efekty jego gry były jeszcze lepsze. Dla niego to możliwość robienia tego, co kocha, a dla jego mamy coś więcej. Sara Moore ma nadzieję, że upublicznianie w sieci występów syna i zdobywanie coraz szerszego grona odbiorców pomoże w poprawie jakości życia osób niewidomych. Wciąż borykają się oni z różnymi ograniczeniami, które napotykają ich z zewnątrz. Z własnym kalectwem są w stanie radzić sobie doskonale, co pokazuje choćby przykład Avetta, ale trzeba jeszcze dać im możliwość normalnego, godnego funkcjonowania w społeczeństwie. Źródło: goodnewsnetwork.org Zobacz też: Niewidomy chłopiec marzył o spotkaniu z Mikołajem. Zobacz, jak przebiegło! Niewidoma mama pierwszy raz zobaczyła swoje dziecko Niepełnosprawne dzieci w inspirującej reklamie znanej marki
Gdzie szukać pomocy, kiedy dziecko ma Aspergera?
Sprawdź, jaką pomoc od państwa możesz otrzymać, jeśli twoje dziecko ma zespół Aspergera. Czy należą się wam zasiłki, darmowa terapia i jakie zaświadczenia przydadzą się w szkole?
Jeśli twoje dziecko ma zespół Aspergera, pamiętaj, że nie jesteś sama. Poszukaj wsparcia w grupach rodziców dzieci z ZA, w organizacjach pozarządowych oraz skorzystaj z pomocy państwa. Rodzic dziecka z zespołem Aspergera ma prawo m.in. do ulg i zniżek oraz pomocy finansowej. Na jakie świadczenia możecie liczyć? Pomoc dla dzieci z ZA i ich opiekunów Opieka nad autystycznym dzieckiem wiąże się często z dużymi nakładami finansowymi – na diagnozę zespołu Aspergera i terapię refundowaną przez NFZ trzeba zazwyczaj długo czekać (nawet ponad rok!), dlatego wielu rodziców decyduje się na pomoc prywatnych specjalistów. To kosztuje. Tak samo, jak szkoły społeczne czy prywatne, do których część rodziców dzieci z ZA posyła swoje dzieci, bo znajdują tam często bardziej przyjazne warunki do nauki dla dzieci z tego typu zaburzeniem. Na szczęście chociaż część wydatków może zrefundować państwo. Przeczytaj, jakie są objawy zespołu Aspergera. Orzeczenie o niepełnosprawności w przypadku zespołu Aspergera Po otrzymaniu diagnozy zespołu Aspergera, możesz ubiegać się o wydanie oświadczenia o niepełnosprawności dziecka, składając wniosek wraz z dokumentacją medyczną w zespole do spraw orzekania o niepełnosprawności. Jeśli dziecko chodzi już do szkoły, warto udać się do wychowawcy, pedagoga szkolnego lub dyrektora, którzy znają procedury uzyskiwania orzeczeń i odpowiednio cię pokierują. Możesz też zwrócić się o pomoc bezpośrednio do poradni psychologiczno-pedagogicznej, która opiekuje się szkołą twojego dziecka. Tylko od ciebie zależy, czy zdecydujesz wystąpić o orzeczenie, pamiętaj jednak, że orzeczenie o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności pozwala ubiegać się o wiele uprawnień i świadczeń dla rodziców: zasiłek pielęgnacyjny na pokrycie wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy niepełnosprawnemu dziecku świadczenie pielęgnacyjne, które może otrzymać rodzic, jeśli nie może pracować, by móc sprawować opiekę nad dzieckiem z orzeczeniem ulgi na bilety wstępu np. do muzeum, ulga na przejazdy transportem publicznym dla dziecka i opiekuna w wysokości 78 proc. pomoc specjalistyczna (np. terapia) ulga rehabilitacyjna — ulga w podatku dochodowym od osób fizycznych. Od dochodu można odliczyć niektóre wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych — zwrot nadpłaconego podatku wynosi 18 proc. kwoty, którą odliczyliśmy. Ważne! Listę wszystkich powiatowych/miejskich oraz wojewódzkich zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności można znaleźć na stronie www.niepelnosprawni.gov.pl. Orzeczenia dotyczące edukacji dziecka z zespołem Aspergera Jeśli twoje dziecko ma zespół Aspergera, macie również prawo do szeregu uprawnień związanych z jego edukacją: orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego – uzyskuje się je w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych. Takie orzeczenie pozwala wybrać najlepszą formę oraz warunki kształcenia dla dziecka i uzyskać zalecenia dotyczące metod pracy z dzieckiem. Szkoła ma obowiązek zapewnić realizację zaleceń zawartych w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego; orzeczenie o potrzebie indywidualnego nauczania – wydawane jest przez zespoły orzekające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych, jeśli stan zdrowia dziecka uniemożliwia lub utrudnia mu uczęszczanie do szkoły. Inne miejsca udzielające pomocy rodzinom dzieci z ZA Pomocy możecie również szukać w organizacjach pozarządowych, takich jak: Fundacja Synapsis (www.synapsis.org.pl) Polskie Towarzystwo Zespołu Aspergera (asperger.org.pl) Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom z Ukrytymi Niepełnosprawnościami im. Hansa Aspergera "NIE-GRZECZNE DZIECI" (www.niegrzecznedzieci.org.pl) Fundacja "Rozwiązać Autyzm" (www.rozwiazacautyzm.pl) Stowarzyszenie Pomocy Osobom Autystycznym "Dalej Razem" (www.autyzm.zgora.pl) Fundacja Pomocy Osobom z Zaburzeniami ze Spektrum Autyzmu oraz Ich Rodzinom "SILENTIO" (www.silentio.pl). źródło: Polskie Towarzystwo Zespołu Aspergera - asperger.org.pl Zobacz też: Zasiłki i świadczenia na dzieci w 2017 r. Sprawdź, na co możesz liczyć! Dodatki do zasiłku rodzinnego Po czym poznać, że dziecko ma autyzm? Objawy wg wieku
Film, który poruszył miliony serc – musisz go zobaczyć!
Czasem nic nie jest takie, na jakie wygląda. Ten film to lekcja pokory dla każdego z nas. Zobaczcie go i przyznajcie, wzruszył was równie mocno, co nas?
Czarny ekran i dźwięki strzelania z karabinów – tak zaczyna się film "The Present" Jacoba Freya, wyświetlony na YouTubie ponad 6 milionów razy, nagradzany na wielu festiwalach filmowych. Film opowiada historię dorastającego chłopca, który całe dnie spędza przed telewizorem, grając na konsoli. Pewnego dnia mama chłopca przynosi mu prezent – szczeniaka bez jednej łapki. Chłopiec nie jest zadowolony z prezentu, odtrąca pieska i patrzy na niego ze złością. Szczeniak nie daje za wygraną. Skacze, biega, przynosi chłopcu piłkę i zachęca go do wspólnej zabawy. Chłopiec ulega urokowi szczeniaka. Podnosi piłkę, wstaje z kanapy... i wtedy zaczynamy rozumieć sens tego filmu – chłopiec, podobnie jak pies, nie ma jednej nogi. Ta krótka animacja pokazuje nam, z jakimi barierami zmagają się niepełnosprawne dzieci, ale również uczy nas pokory. Kiedy zobaczyłam, z jaką agresją chłopiec reaguje na psa, pomyślałam, że jest niegrzecznym i niewrażliwym dzieckiem. Dopiero koniec filmu uświadomił mi, że zbyt pochopnie go oceniłam – nie znałam jego sytuacji, nie wiedziałam, dlaczego zareagował w ten sposób na widok psa bez łapki. Z drugiej strony, ta animacja uświadamia nam, że sami tworzymy sobie wszelkie bariery. Niepełnosprawność czy inne "ograniczenia" nie są przeszkodami, by radośnie żyć, realizując swoje pasje. Co wy pomyśleliście po zobaczeniu tego filmu? Czytaj także: Każda matka czasem upada... Najpiękniejszy film o macierzyństwie! Źródło: YouTube
1,5-roczny Mikołaj ma porażenie mózgowe. Według urzędników… jest zdrowy
Mama Mikołaja walczy o uznanie niepełnosprawności synka i przyznanie jej świadczenia pielęgnacyjnego. Biegli orzekli, że chłopiec nie wymaga stałej opieki.
17-miesięczny ciężko chory Mikołaj wymaga całodobowej opieki. Według urzędników chłopiec jest zdrowy i jego rodzice nie mają prawa do zasiłku pielęgnacyjnego. Historia Mikołaja "Mikołaj ma dziś 17 miesięcy i nie ma z nim kontaktu. Nie siedzi, nie podnosi główki, nie bierze nic w rączki. Nie je sam" – mówi w materiale TVN mama Mikołaja, Katarzyna Petryk. Gdy pani Katarzyna trafiła do szpitala, doszło do zakażenia okołoporodowego. Mikołaj urodził się z niedotlenieniem i niewydolnością krążenia, lekarze musieli walczyć o jego życie. Do domu pojechał, dopiero gdy skończył miesiąc. Przez kolejne miesiące rodzice chłopca szukali lekarza, który go trafnie zdiagnozuje. "Mikołaj trafił do mojej poradni w wieku około sześciu miesięcy, po wielomiesięcznych pobytach szpitalnych. Stwierdziłem, że jest znaczne opóźnienie rozwoju psychoruchowego pacjenta, jest porażenie czterokończynowe średniego stopnia. Dołączyła się w następstwie zmian niedokrwiennych mózgu padaczka" – wylicza Roman Ciarka, neurolog dziecięcy ze szpitala w Kołobrzegu. Mama Mikołaja wzięła bezpłatny urlop, by zajmować się synem. Za namową rehabilitantki złożyła wniosek o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 1300 zł, dzięki któremu byłoby jej łatwiej zapewnić chłopcu opiekę, jakiej potrzebuje. Po złożeniu wniosku pani Katarzyna udała się na spotkanie z lekarzem orzekającym o stanie chłopca. "To było dosłownie parę minut. Nie badała go, nie podeszła nawet do dziecka. Powiedziała, że przeglądała papiery i że decyzja przyjdzie pocztą. Został zaliczony do osób niepełnosprawnych, ale nie wymaga stałej opieki" – wspomina. Dziennikarzom TVN udało się dotrzeć do lekarki orzekającej w sprawie Mikołaja. Stwierdziła, że musiało dojść do jakiegoś "nieporozumienia". Rodzice Mikołaja nie przyjmują dwukrotnej odmowy urzędników i złożyli odwołanie do sądu. Sprawa jest w toku od siedmiu miesięcy. Według rzecznika Sądu Okręgowego w Szczecinie opóźnienie wynika z niemożliwości znalezienia neurologa dziecięcego, który zbadałby Mikołaja. "Gdzie w tym wszystkim jest sprawiedliwość?" Według neurologopedy Anny Borok taka decyzja i opieszałość sądu mogą być podyktowane kwestiami finansowymi. Jeśli pani Katarzynie zostanie przyznane świadczenie, nie będzie musiała wracać do pracy, a państwo będzie płacić za rehabilitację Mikołaja (przypominamy, w 2017 roku świadczenie pielęgnacyjne wynosi 1300 zł). To przerażające, że w Polsce chore dzieci uznawane są przez urzędników za zdrowe, by zaoszczędzić."Ci biedni ludzie nie dostają świadczeń by Polska nie zbankrutowała. W budżecie trzeba gdzieś zabrać by gdzie indziej dać. Zdrowe dzieci dostają 500+ ale za to chore mają orzeczenia że są zdrowe i już budżet się dopina. Pozostaje pytanie do rządu, gdzie w tym wszystkim jest sprawiedliwość?" – napisał w komentarzu jeden z internautów. To naprawdę smutne, jednak wiele w tym racji... Trzymamy kciuki za małego Mikołaja i jego rodziców. Mamy nadzieję, że dostaną pomoc, na jaką zasługują! Co wy myślicie o tej sytuacji i takim traktowaniu chorych dzieci i ich rodziców? Piszcie w komentarzach! Czytaj także: Mamy niepełnosprawnych dzieci proszą: "Traktujcie nas zwyczajnie!" źródło: tvn24.pl
Jak można zabronić niepełnosprawnemu chłopcu korzystania z wózka?
Niepełnosprawny Antek nie może jeździć po szkole na wózku inwalidzkim. Zdaniem dyrekcji wózek jest „za duży, niebezpieczny i brudny”!
9-letni Antek cierpi na postępujący zanik mięśni, porusza się na wózku inwalidzkim. Dyrektorka szkoły w Jaźwinie w rozmowie z mamą chłopca oznajmiła, że Antek może jeździć na wózku na zewnątrz szkoły po boisku czy na wycieczkę, ale nie po klasie czy korytarzach. Według niej wózek jest „za duży, niebezpieczny i brudny”. Oczekuje także od rodziców chłopca certyfikatu bezpieczeństwa. Choć Antek ma trudności z pisaniem, bez problemu obsługuje swój wózek. Niestety podczas lekcji chłopiec skazany jest na pomoc drugiej osoby, teraz musi uczyć się w specjalnym foteliku rehabilitacyjnym, którego nie jest w stanie sam obsłużyć (musi przesadzać go opiekunka). - Jest mi smutno, strasznie mi smutno, bo chciałbym jeździć po klasie tym wózkiem. - powiedział Antek w „Faktach”. Szkoła została przystosowana do osób jeżdżących na wózkach inwalidzkich, mimo to dyrekcja nie zgadza się na poruszanie chłopca po szkole na wózku. Rodzice nie przestaną walczyć, złożą oficjalną skargę do kuratorium. Źródło: Fakty tvn Zobacz też: Potwór dopadł moje dzieci, więc walczę! Nie spędzę życia na żałobie - prawdziwe historie
Czasem ciąża przebiega bez niepokojących objawów, a mimo to na świat przychodzi chore dziecko. Jak dowiadują się o tym rodzice? Czy mogą liczyć na wsparcie?
Gdy rodzi się chore dziecko, rodziców czeka bardzo trudny czas. Położna, która na co dzień pracuje na oddziale intensywnej terapii noworodków, opowiada o swojej pracy i udziela odpowiedzi na pytania: Kto przekazuje rodzicom wiadomość o chorobie dziecka? Jak podchodzą do dziecka położne i pielęgniarki, które wiedzą o chorobie jeszcze przed rodzicami? Czy rodzice dowiadujący się o chorobie dziecka mogą liczyć w szpitalu na wsparcie psychologa? Jak reagują rodzice, gdy dowiadują się, że ich dziecko jest ciężko chore? Położna dzieli się z nami historią, która szczególnie zapadła jej w pamięci. Poznaj wzruszającą opowieść o tacie ciężko chorego Piotrusia. Zobacz też: Potwór dopadł moje dzieci, więc walczę! Nie spędzę życia na żałobie - prawdziwe historie
Co chciałyby powiedzieć nam osoby z zespołem Downa?
"Kocham bezinteresownie. Czuję i przeżywam. Twoja życzliwość wpływa na jakość mojego życia," Przeczytaj, co jeszcze chciałyby Ci powiedzieć osoby z zespołem Downa.
Ulotkę, która zawiera te słowa, znaleźliśmy na stronie zespoldowna.info.pl. Przygotowały ją nauczycielki Patrycja Mikołajec i Iwona Tomaszek z przedszkola Bajkowy Dworek w Chybiu. Zamieszczamy ją, ponieważ uważamy, że każdy powinien się z nią zapoznać, niezależnie od tego, czy ma dziecko z zespołem Downa, czy nie. Jakość osób życia z dodatkowym chromosomem 21 zależy przecież od nas wszystkich! Nie trzeba niczego wielkiego. Wystarczy zwykła, ludzka życzliwość. Przeczytaj także: Jak się zachować wobec dziecka z zespołem Downa i jego rodziców - podpowiada Andrzej Suchcicki 21 marca - Światowy Dzień Zespołu Downa Światowy Dzień Zespołu Downa (World Down Syndrome Day - WDSD) jest obchodzony od 11 lat (od 4 pod patronatem ONZ). Data – 21 marca – nie jest przypadkowa, to przecież pierwszy dzień wiosny. W tym roku WDSD odbywa się pod hasłem “Moi przyjaciele, moja społeczność” – korzyści z integracyjnego środowiska dla dzisiejszych dzieci, jutrzejszych dorosłych” "Ludzie z zespołem Downa, zarówno dzieci, jak i dorośli, powinni korzystać na równi z innymi z pełni praw. Ta zasada obejmuje także możliwość pełnego uczestnictwa w życiu ich lokalnej społeczności (…) Tam, gdzie dzieci z zespołem Downa i innymi niepełnosprawnościami dostają tę szansę, z atmosfery przyjaźni, akceptacji i szacunku korzystają wszyscy" – napisał Andrew Boys, dyrektor organizacji Down Syndrome International. Podpisujemy się pod tym obiema rękami! Zobacz także: Marzec w Babyonline - miesiąc wiedzy o Zespole Downa
To miłość biologiczna, jak powietrze: Andrzej Suchcicki w szczerej rozmowie o córce z zespołem Downa
Posiwiał w ciągu dwóch tygodni po diagnozie. Dziś cieszy się z każdej chwili spędzonej z Natalką. O lękach, drobnych radościach, docenianiu chwil i o tym, co w życiu ważne - opowiada tata Natalii.
Andrzej Suchcicki, tata dwóch dorosłych córek: Alicji i Natalii z zespołem Downa. Ciepły, serdeczny, niezwykły człowiek. Po tym, jak i co mówi, można poznać, że inaczej patrzy na świat. Filozof z wykształcenia. Razem z żoną Ewą stworzyli stowarzyszenie "Bardziej Kochani", które jest kopalnią wiedzy o dzieciach z zespołem Downa. Co rok (czasem częściej) wydają książki o dzieciach z zespołem Downa. Mądre i poruszające. Gdy zakładali stowarzyszenie, o dzieciach z zespołem Downa nie mówiono prawie nic. Czy Natalia jest szczęśliwa? Oczywiście! Nie mam co do tego żadnych wątpliwości. Oczywiście, smutne chwile jej się przydarzają, jak każdemu. Ale ma je naprawdę bardzo rzadko. I one szybko mijają. Kiedy pogodził się Pan z tym, że Natalka będzie inna? Po dwóch tygodniach od urodzenia się Natalii. Tak szybko? Tak, ale tymi dwoma tygodniami można by obdzielić parę historii życia. Osiwiałem w ciągu tych dwóch tygodni. Na początku to był dla mnie dramat. Wiedziałem, że stało się coś strasznego i że muszę już z tym żyć do końca życia. Ale to minęło. Wychodziłem z Natalką z wózkiem na spacer. Potrafiłem wyjaśniać ludziom, którzy pytali, co to jest zespół Downa. Pokazywałem jej rączkę. (Natalia nie ma palców u jednej ręki.) Robiłem to tak normalnie, zwyczajnie. Gdy Natalka miała dwa lata, zwolniłem się z pracy. Zająłem się nią i domem. Dla mnie zawsze najważniejsza była radość przebywania z Natalią. Do tej pory uwielbiam coś z nią robić razem: pielić ogródek, iść do kina. Zawsze odnajdywałam zawsze radość w byciu z Natalią. Nie zastanawiałem się, co ona kiedyś będzie robiła, kim będzie. Ważne jest, że się cieszy, lubi być ze mną i razem jest nam dobrze. Czytaj też: Czy to początek przełomu w leczeniu zespołu Downa? Cieszy się Pan, że Natalia jest? Bardzo! Natalia jest z nami, żyje naszym życiem. A może to my żyjemy jej życiem. Starsze dziecko, gdy dorośleje, odchodzi, ma swoje życie, zadzwoni albo zapomni. A Natalia jest z nami. Co prawda poszerza jej się krąg prywatności, ale ciągle jest nasza. I my w jakimś sensie jesteśmy bardziej potrzebni. Docenia się to coraz bardziej. Gdy ona wyjeżdża i zostajemy w domu sami z żoną, obijamy się o sprzęty. Kolację jemy, stojąc przy kuchni, byle co, jakąś kanapkę. A z nią musimy wszystko celebrować: muszą być ładne talerzyki, serwetki... To są drobiazgi, ale ja się bardzo z nich cieszę. Bardzo się kocha dziecko, które jest inne? Bardzo. To jest chyba inna miłość, taka – brakuje mi słowa – bardziej biologiczna. Jak powietrze. Jak Natalki nie ma, strasznie za nią tęsknię. Pewnie jestem złym ojcem, bo zawsze bym chciał jej pilnować, dbać, żeby miała wszystko to, co chce. Jest cudowna. Jak się widzi jej radość... to jest największe szczęście. Zrobiłbym wszystko, by zobaczyć jej radość. To jest radość wszechświata. Jestem dumny ze starszej córki: skończyła studia, dwa lata studiowała za granicą, napisała świetną pracę magisterską. Ale cieszę się, że Natalia po prostu jest. Jest takim codziennym i skutecznym wyszukiwaczem momentów radosnych w codzienności, których sam nie potrafiłbym znaleźć. Natalia nie pozwala wam się smucić... Nie pozwala. Mówi na przykład: "Znowu się kłócicie". "Nie kłócimy się!". "No to rozmawiajcie. Uśmiechajcie się". Czasem mówię: "Natalio, zmęczony jestem". "Ale to chyba nie przeze mnie?". Jest fantastyczna. Te dzieci są bardzo wrażliwe, bardzo łatwo je zranić, nawet zwykłym podniesieniem głosu, skrytykowaniem. Broń Boże, nie wolno krzyknąć: wtedy od razu się zamykają. Pamiętam, że raz krzyknąłem na Natalię, była wtedy malutka. Skuliła się wtedy cała, to było coś strasznego. Nie ma nic smutniejszego niż smutny Down. Świat wtedy płacze. I na odwrót: cały świat się śmieje, jak Down się śmieje... To jest radość nieporównywalna z niczym. To radość wszechświata. Co powiedzieć rodzicom, którzy uważają, że dotknęło ich coś, z czym nie dadzą sobie rady? Cokolwiek bym powiedział, nie uwierzą. Oni chcą usłyszeć: jest wiele metod, są środki farmakologiczne, można wyeliminować zespół Downa. Znacznie bardziej niż my uciekają w wiarę w pobycie się zespołu Downa. Mówią: u was to nic nie było, nie mieliście takich możliwości, my mamy suplementy, farmakologię. Tak się nie da. Co im powiedzieć? Że życie z dzieckiem z zespołem Downa może być pasmem przyjemnych doznań, satysfakcji, sukcesów. Tylko tych przyjemnych chwil trzeba szukać trochę gdzie indziej niż przy zwykłym dziecku. Gdzie? Po prostu w byciu z dzieckiem, w docenianiu radosnych chwil i ich szukaniu. Czytaj też: Egzamin z miłości - najważniejsze to nie naginać dziecka do swoich marzeń
O jakie świadczenia mogą ubiegać się rodzice niepełnosprawnego dziecka?
Państwo zapewnia pomoc niepełnosprawnym dzieciom i ich rodzicom. Z jakiego wsparcia można skorzystać? Gdzie ubiegać się o pomoc finansową?
Świadczenie pielęgnacyjne Jeśli niepełnosprawne dziecko wymaga opieki, jedno z rodziców (to, które rezygnuje z pracy bądź w ogóle jej nie podejmie), może liczyć na przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Co istotne, przy ubieganiu się o tego typu świadczenie nie ma przewidzianego kryterium dochodowego. Pomoc finansową przyznaje się bez względu na wysokość zarobków rodziców. Podstawowym warunkiem jest rezygnacja z pracy bądź niepodejmowanie pracy z powodu konieczności sprawowania opieki nad dzieckiem. Osoba opiekująca się niepełnosprawnym dzieckiem otrzymuje miesięcznie netto 1200 zł (1638 zł brutto). Państwo opłaca za nią składki, co oznacza, że w przyszłości będzie przysługiwała jej emerytura. W 2016 r. świadczenie pielęgnacyjne wyniesie 1300 zł netto, a już od 2017 r. zmienią się zasady wyliczania wysokości. Świadczenie zostanie zwaloryzowane, tak jak minimalne wynagrodzenie za pracę. Ta reguła będzie stosowana każdego następnego roku. Aby otrzymać świadczenie pielęgnacyjne, należy udać się do gminnej instytucji wypłacającej świadczenia rodzinne (ośrodki pomocy społecznej, centra pomocy rodzinie lub wydziały urzędów miast/gmin). Zasiłek pielęgnacyjny Kolejnym świadczeniem, które przysługuje w związku z niepełnosprawnością dziecka jest zasiłek pielęgnacyjny. Jego wysokość wynosi 153,00 zł miesięcznie, czyli dużo mniej niż świadczenie pielęgnacyjne. Pomoc ta przyznawana jest w celu częściowego pokrycia wydatków związanych z koniecznością zapewnienia osobie niepełnosprawnej opieki i pomocy innej osoby w związku z jej niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Zgodnie z ustawą o świadczeniach rodzinnych zasiłek pielęgnacyjny przysługuje: niepełnosprawnemu dziecku; osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności; osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16. roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia; osobie, która ukończyła 75 lat. Wyróżnia się również sytuację, kiedy zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje, mimo spełnienia powyższych przesłanek. Zasiłku nie może otrzymywać: osoba uprawniona do dodatku pielęgnacyjnego; osoba umieszczona w instytucji zapewniającej nieodpłatnie całodobowe utrzymanie; osoba, której członek rodziny zapewnione ma za granicą świadczenie na pokrycie wydatków związanych z pielęgnacją tej osoby; nie dotyczy to przypadku, gdy przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej. Zobacz także: Przewodnik po zasiłkach i ulgach dla rodziców – co, komu i w jakiej wysokości? [CMS_PAGE_BREAK] Zasiłek rodzinny Zasiłek rodzinny ma na celu częściowe pokrycie wydatków związanych z utrzymaniem dziecka. Przysługuje rodzicom w wysokości: 77,00 zł na dziecko do ukończenia 5. roku życia, 106,00 zł na dziecko powyżej 5. roku życia do ukończenia 18. roku życia, 115,00 zł na dziecko powyżej 18. roku życia do ukończenia 24. roku życia. Co istotne, świadczenie to przysługuje tylko do ukończenia przez dziecko: 18. roku życia, 21. roku życia, jeśli uczy się w szkole, 24. roku życia, jeżeli kontynuuje naukę w szkole lub w szkole wyższej i legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności. Najważniejszym warunkiem, który należy spełnić, aby móc pobierać zasiłek rodzinny, jest kryterium dochodowe. Co do zasady przeciętny miesięczny dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie może przekraczać kwoty 574,00 zł. Jednak w omawianym przypadku, gdy członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym albo o znacznym stopniu niepełnosprawności, próg dochodowy zawyża się do kwoty 664,00 zł. Oznacza to, że jeżeli w danej rodzinie dochód na jednego jej członka wynosi 665 zł i więcej, zasiłek rodzinny nie przysługuje. Przed ubieganiem się o zasiłek rodzinny należy zapoznać się z przesłankami wyłączającymi prawo do świadczenia. Mimo spełnienia powyższych warunków, nie otrzyma się zasiłku rodzic, jeżeli: dziecko lub osoba ucząca się pozostają w związku małżeńskim; dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo w pieczy zastępczej; osoba ucząca się została umieszczona w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie; pełnoletnie dziecko lub osoba ucząca się jest uprawniona do zasiłku rodzinnego na własne dziecko; osobie samotnie wychowującej dziecko nie zostało zasądzone świadczenie alimentacyjne na rzecz dziecka od jego rodzica; nie dotyczy to sytuacji, gdy rodzice lub jedno z rodziców dziecka nie żyje, ojciec dziecka jest nieznany, powództwo o ustalenie świadczenia alimentacyjnego od drugiego z rodziców zostało oddalone, sąd zobowiązał jednego z rodziców do ponoszenia całkowitych kosztów utrzymania dziecka i nie zobowiązał drugiego z rodziców do świadczenia alimentacyjnego na rzecz tego dziecka; członkowi rodziny przysługuje na dziecko zasiłek rodzinny za granicą; nie dotyczy to sytuacji, gdy przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej. O prawo do zasiłku rodzinnego należy ubiegać się w urzędzie miasta/gminy właściwym ze względu na miejsce zamieszkania. Warto zaznaczyć w tym momencie, że realizacja świadczeń rodzinnych może być przekazana do jednostki organizacyjnej gminy (np. ośrodek pomocy społecznej). We wskazanych miejscach znajdują się formularze wniosków oraz innych dokumentów niezbędnych do przyznania prawa do zasiłku. Polecamy: Zasiłek rodzinny dla samotnej matki [CMS_PAGE_BREAK] Dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego Rodzice dziecka niepełnosprawnego mogą starać się o przyznanie różnych dodatków do zasiłku rodzinnego. Z punktu widzenia niepełnosprawności warto wspomnieć o dodatku z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego. Jak sama nazwa wskazuje świadczenie to służy na pokrycie zwiększonych wydatków związanych z rehabilitacją lub kształceniem. Dodatek do zasiłku rodzinnego dotyczy pokrycia wydatków na dziecko w wieku: do ukończenia 16. roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności, powyżej 16 roku życia do ukończenia 24 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym albo o znacznym stopniu niepełnosprawności. Wysokość dodatku wynosi miesięcznie 60,00 zł na dziecko do ukończenia 5. roku życia i 80,00 zł na dziecko powyżej 5. roku życia do ukończenia 24 roku życia. Wyprawka szkolna Rodzice dzieci niepełnosprawnych mogą każdego roku starać się o dofinansowanie na podręczniki i przybory szkolne w ramach rządowego programu "Wyprawka szkolna". Maksymalna kwota dofinansowania wynosi 770 zł i przysługuje m.in. uczniom: niesłyszącym lub z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, uczęszczającym do klasy II lub III szkoły podstawowej albo klasy II lub III ogólnokształcącej szkoły muzycznej I stopnia, którzy korzystają z podręczników do kształcenia specjalnego; z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym lub z niepełnosprawnościami sprzężonymi, w przypadku gdy jedną z niepełnosprawności jest upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym lub znacznym, uczęszczającym do klasy II–VI szkoły podstawowej lub gimnazjum, którzy korzystają z podręczników do kształcenia specjalnego. Warunki przyznania niższych i wyższych kwot dofinansowania do podręczników i przyborów szkolnych dzieci z różnymi rodzajami niepełnosprawności określa szczegółowo Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 lipca 2014 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania pomocy finansowe finansowej uczniom na zakup podręczników i materiałów edukacyjnych. Pomoc udzielana jest na wniosek rodziców ucznia (prawnych opiekunów, rodziców zastępczych, osób prowadzących rodzinny dom dziecka) albo pełnoletniego ucznia albo na wniosek nauczyciela, pracownika socjalnego lub innej osoby, za zgodą rodziców ucznia (prawnych opiekunów, rodziców zastępczych, osób prowadzących rodzinny dom dziecka) albo pełnoletniego ucznia. Wniosek należy złożyć do dyrektora szkoły, do której uczeń będzie uczęszczał w nadchodzącym roku szkolnym. Termin na złożenie wniosku co do zasady ustala odpowiednio wójt, burmistrz lub prezydent miasta, właściwy ze względu na siedzibę szkoły. Zobacz więcej: "Wyprawka szkolna" – jak uzyskać dofinansowanie do podręczników szkolnych? [CMS_PAGE_BREAK] Zwolnienie z abonamentu radiowo-telewizyjnego Osoby, które otrzymują świadczenie pielęgnacyjne lub rentę socjalną z ZUS lub innego organu emerytalno-rentowego mogą być zwolnione z opłaty abonamentowej. Muszą w tym celu przedstawić decyzję właściwego organu realizującego zadania w zakresie świadczeń rodzinnych jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej, albo decyzję jednostki organizacyjnej ZUS lub innego organu emerytalno-rentowego. Aby otrzymać stosowne zwolnienie, należy przedłożyć w urzędzie pocztowym dokumenty uprawniające do omawianego zwolnienia. Konieczne jest wypełnienie dostępnego w każdym urzędzie pocztowym druku "Formularz zwolnienia z opłat za używanie odbiorników rtv" i druku oświadczenia. Dofinansowanie z PFRON Rodzice niepełnosprawnych dzieci mogą również liczyć na dofinansowanie z PFRON do: turnusów rehabilitacyjnych - dziecko do 16 lat lub uczące się i niepracujące do 24 lat, maksymalnie 1512 zł. sprzętu rehabilitacyjnego, przedmiotów ortopedycznych i środków pomocniczych (np. wózki inwalidzkie) – maksymalnie do 60% kosztów, nie więcej jednak niż pięciokrotność przeciętnego wynagrodzenia (18,9 tys. zł), likwidacji barier architektonicznych, barier w komunikowaniu się i technicznych – maksymalnie do 95% kosztów, jednak nie więcej niż 57 tys. zł. Więcej informacji o dofinansowaniu można znaleźć na stronie internetowej www.pfron.org.pl. Pomoc z NFZ Polskie prawo przewiduje również pomoc dla rodziców dzieci niepełnosprawnych z NFZ. Narodowy Fundusz Zdrowia może sfinansować częściowo zakup przedmiotów ortopedycznych i pomocniczych. Ponadto, NFZ finansuje długoterminową opiekę pielęgniarską. Dotyczy to tylko przewlekłych chorób, kiedy nie stosuje się hospitalizacji i osoby chore przebywają w domu. Dotyczy to wyłącznie przypadków, gdzie konieczne jest zapewnienie systematycznej opieki. Do zadań pielęgniarki należy m.in. robienie zastrzyków, zakładani opatrunków (wyłączając weekendy). Aby otrzymać pomoc z NFZ, niezbędne jest skierowanie od lekarza prowadzącego pacjenta. Więcej informacji o dofinansowaniu można znaleźć na stronie internetowej www.nfz.gov.pl. Ulga rehabilitacyjna Na zakończenie warto wspomnieć o uldze rehabilitacyjnej. Rodzice dzieci niepełnosprawnych rozliczając się z urzędem skarbowym, mają prawo odliczyć od swojego dochodu wydatki poczynione na rehabilitację. Do wydatków nielimitowanych należą: zakup sprzętu rehabilitacyjnego, dostosowanie mieszkania do potrzeb osoby niepełnosprawnej, opłaty za obozy i kolonie dla niepełnosprawnej młodzieży. Do wydatków limitowanych należą: używanie samochodu, którym wozi się dziecko na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne, opłacenie przewodników dla niewidomych, wydatki na leki (gdy przekroczą kwotę 100 zł na miesiąc). Rodzice muszą jednak pamiętać, aby wszystkie wydatki były udokumentowane. Niezbędne okażą się faktury, rachunki, dowody wpłaty na poczcie lub potwierdzenia przelewów bankowych. Polecamy: Ulga na dziecko po rozwodzie rodziców – na jakich zasadach?
Szkoły to nie puszki, dzieci to nie sardynki - łamanie praw niepełnosprawnych dzieci w przedszkolach
11,5 tysiąca osób podpisało się pod protestem "Szkoły to nie puszki, dzieci to nie sardynki" przeciwko cięciom w edukacji przedszkolnej i szkolnej w Warszawie. Urzędnicy chcą m.in. limitować zajęcia specjalistyczne dla niepełnosprawnych dzieci.
Godzina tygodniowo na dziecko "Nowe zasady organizacji przedszkola to łamanie praw dzieci niepełnosprawnych, bowiem placówka oświatowa powinna organizować zajęcia specjalistyczne dla dzieci o potrzebie specjalnego kształcenia zgodnie z zaleceniami zawartymi w orzeczeniu. Zgodnie z nowymi założeniami stanie się to niemożliwe! Dziecko z orzeczeniem o niepełnosprawności będzie miało dostęp do zajęć specjalistycznych tylko w zakresie 1 godziny zegarowej tygodniowo! Ograniczenie terapii dzieci niepełnosprawnych i pozbawienie ich realnej pomocy jest niedopuszczalne!" – piszą rodzice z warszawskiego przedszkola. Inicjatywa Mieszkańców "Warszawa Społeczna" przekazała przedstawicielom Biura Edukacji m.st. Warszawy 11,5 tys. podpisów pod protestem przeciwko cięciom w edukacji , które łamią prawa dziecka. W liście protestacyjnym podkreślono, że postanowienia zawarte w dokumencie "Zasady organizacji pracy przedszkoli i szkół prowadzonych przez m.st. Warszawę w roku szkolnym 2013/2014" nie tylko obniżają standardy opieki nad dziećmi, ale wręcz uniemożliwiają bezpieczne funkcjonowanie przedszkoli i szkół. Nie można oszczędzać na bezpieczeństwie dzieci Sprzeciw budzi ograniczanie liczby godzin zajęć specjalistycznych przeznaczonych dla przedszkolaków z orzeczeniami o specjalnych potrzebach edukacyjnych. "Na bezpieczeństwie i standardzie opieki nad dziećmi nie można oszczędzać. Deficytów rozwojowych, które powstaną i utrwalą się w dzieciństwie, nie da się w przyszłości tak po prostu wyrównać" – piszą autorzy listu. Szkoły to nie puszki, dzieci nie sardynki Oburza też zapis o tworzeniu klas szkolnych przy minimum 26 uczniach (do tej pory obowiązywał zapis o maksymalnej liczbie dzieci w klasie). Inicjatywa Mieszkańców "Warszawa Społeczna" podkreśla, że w Finlandii, w której uczniowie osiągają najwyższe wyniki w testach kompetencji, jest 16 dzieci w klasie. W mniejszych klasach nauczyciel może bowiem poświęcić więcej czasu na indywidualną pracę z uczniem i ma zdecydowanie większe możliwości zauważenia dziecka mającego problemy z nauką lub w kontaktach z rówieśnikami. Kryzys nie może uderzać w dzieci Oszczędności oszczędnościami, ale kryzys nie może uderzać w dzieci, zwłaszcza te najsłabsze. Dla dziecka niepełnosprawnego godzina tygodniowo zajęć wyrównawczych (logopedycznych, rehabilitacji) to zdecydowanie za mało. W ten sposób łamane są prawa dziecka do prawidłowego rozwoju. W pierwszych latach życia wszelkie opóźnienia w rozwoju dziecka da się jeszcze skorygować, dziecko często ma szansę dogonić rówieśników. Czyżby urzędnicy o tym zapomnieli? Zobacz też: Cała prawda o dodatkowych zajęciach w przedszkolach.