Najgorsze NOPy zdarzają się rzadko. Te objawy po szczepieniu to już alarm!
Niepożądane odczyny poszczepienne (NOP) to niepożądana reakcja organizmu na otrzymaną szczepionkę. W zdecydowanej większości są to łagodne przypadki w postaci zaczerwienia, opuchlizny, obrzęku w miejscu ukłucia. Może wystąpić także poważniejsza reakcja: omdlenie lub wysoka gorączka. Bardzo poważne NOP, np. poszczepienne zapalenie opon mózgowych, zdarzają się bardzo rzadko, raz na setki tysięcy szczepień. W Polsce prowadzi się rejestrację przypadków NOP.
NOP po szczepieniu może się zdarzyć. Czasem rodzice odmawiają szczepień, gdyż boją się niepożądanych odczynów poszczepiennych. W bardzo potocznej opinii są one utożsamiane z poważnymi powikłaniami, zagrażającymi zdrowiu dziecka. To w żaden sposób nie odpowiada stanowi faktycznemu opartemu na wiedzy medycznej i badaniach naukowych. Wyjaśniamy co to znaczy NOP, jak je odróżnić od zwykłej reakcji po szczepieniu, a także kiedy są niebezpieczne i co wtedy robić. Niepożądane odczyny poszczepienne: co to są NOP łagodne objawy poszczepienne poważne objawy NOP NOP po szczepionce MMR NOP po szczepionce 6w1 postępowanie w przypadku NOP zgłoszenie NOP zapobieganie NOP czytanie ulotek Co to są niepożądane odczyny poszczepienne (NOP)? Niepożądane odczyny poszczepienne (NOP od ang. adverse event following immunization – AEFI) to reakcje organizmu, które mogą pojawić się po każdym szczepieniu. Mogą być one spowodowane samą szczepionką, niewłaściwym jej podaniem lub nietypową reakcją układu odpornościowego dziecka, której wcześniej nie da się przewidzieć. Ale zaliczamy do nich także przypadkowo występujące objawy zaburzenia zdrowia występujące w tym samym czasie co szczepienie. Za niepożądany odczyn poszczepienny może być uznana każda reakcja organizmu, która pojawi się w czasie do 4 tygodni od podania szczepionki, a w przypadku szczepionki przeciw gruźlicy (BCG) – w ciągu 12 miesięcy od jej podania. W przypadku znakomitej większości szczepień nie występują żadne działania uboczne, a jeśli się pojawią jakieś niepożądane objawy poszczepienne, utrzymują się do 3-4 dni, są lekkie i przemijające. Zdarza się, że reakcja występująca po szczepieniu nie jest niepożądanym odczynem poszczepiennym, tylko zwykłą fizjologiczną reakcją po szczepieniu, która ma prawo się wydarzyć. Dobrym przykładem jest zmiana w postaci grudki, a potem strupka w miejscu podania szczepionki BCG. Może się utrzymywać nawet przez kilka miesięcy i jest prawidłową odpowiedzią na szczepienie. Niepożądane odczyny poszczepienne można podzielić na odczyny łagodne, poważne oraz ciężkie, które potencjalnie mogą nawet zagrażać życiu. Prawidłowo przeprowadzony wywiad lekarski przed podaniem szczepionki, jak i badanie dziecka, zmniejszają ryzyko wystąpienia odczynów poszczepiennych. Rodzic przed szczepieniem powinien zostać poinformowany przez lekarza o możliwości wystąpienia reakcji po szczepieniu i o tym, jak jej zapobiec. Programem Szczepień Ochronnych objętych jest w Polsce ok. 7-8 mln dzieci i młodzieży. Przy szczepionkach stosowanych w Polsce jeden NOP występuje przeciętnie raz na 10 tys. szczepień. Najczęściej ma postać łagodną. W 2018 roku zgłoszono 3,5 tys. NOP, z czego 80 proc. stanowiły odczyny łagodne. Niepożądane odczyny poszczepienne – łagodne objawy po szczepieniu Światowa Organizacja zdrowia i Brighton Collaboration (organizacja międzynarodowa ze Szwajcarii) zdefiniowały stany, które trzeba uznać za NOP. Niepożądany odczyn poszczepienny można podejrzewać, gdy w miejscu szczepienia występują duże odczyny miejscowe, zaczerwienienie, opuchlizna, obrzęk. Czasem dotyczy ono całego ramienia lub całej nóżki, w którą dziecko zostało zaszczepione. To może być miejscowy NOP. Najczęstsze odczyny poszczepienne to pojawiające się w miejscu ukłucia: zaczerwienienie, ból kończyny, obrzęk, w także powiększenie węzłów chłonnych. Znacznie rzadziej są to: gorączka (ok. 38 stopni Celsjusza), drażliwość, apatia, niepokój, płacz. Niepożądane odczyny poszczepienne – poważne objawy po szczepieniu Po szczepieniach, w bardzo rzadkich przypadkach, może dojść do poważnych odczynów poszczepiennych. Poważne NOP to: omdlenie lub zaburzenia przytomności, bąble pokrzywkowe lub uogólnione zaczerwienienie skóry, kłopoty z oddychaniem – pojawiają się w ciągu 30 minut po szczepieniu, świadczą o ciężkiej, natychmiastowej reakcji uczuleniowej, wysoka gorączka (powyżej 40 st. C) w ciągu 2 dni po szczepieniu, trudny do uspokojenia płacz (krzyk) trwający co najmniej 3 godziny w ciągu 2 dni po szczepieniu, znacznie zmniejszone napięcie mięśni (dziecko staje się wiotkie), utrudniony kontakt z dzieckiem lub bladość skóry (w ciągu 2 dni po szczepieniu), drgawki (w ciągu 2 dni po szczepieniu), zaburzenia przytomności lub wyraźna, niepokojąca zmiana zachowania dziecka (apatia, brak kontaktu), krew w stolcu lub wymioty zawierające żółć w ciągu miesiąca (a zwłaszcza w ciągu 7 dni) po podaniu szczepionki doustnej. Bardzo rzadko mogą wystąpić inne niepożądane odczyny poszczepienne, takie jak poszczepienne <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=nA6Q0siFNw0uGBm8gcOCb5QKXoXin3rKHpoejJbLB_v.R7/stparam=pkhrlximsl/fastid=ncuubvygzetiwmddsmubndmslnmm/nc=0/url=mamotoja.pl/zapalenie-opon-mozgowych-przyczyny-rodzaje-objawy-i-leczenie,choroby-i-dolegliwosci-malego-dziecka-artykul,24422,r1p1.html">zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie mózgu, wstrząs anafilaktyczny. Ciężkie NOP występują niezwykle rzadko i wynoszą ok. 0,1 proc. w odniesieniu do zgłoszonych NOP w danym roku. Ciężki odczyn poszczepienny, jakim jest wstrząs anafilaktyczny, występuje u 1-3 osób na jeden milion podanych dawek szczepionki. W ciągu ostatnich 20 lat w Polsce nie zanotowano zgonu, który mógłby mieć związek z podaniem szczepionki. NOP po szczepieniu MMR Po podaniu szczepionki MMR (przeciwko odrze, śwince i różyczce) może wystąpić na ciele dziecka wysypka. Powinna ustąpić po maksymalnie 2 tygodniach i nie wymaga leczenia. Reakcje miejscowe po podaniu szczepionki MMR występują raz na 10 podanych dawek. Po szczepionce MMR mogą także wystąpić drgawki gorączkowe w okresie 5-14 dni od podania dawki. Częstotliwość występowania oceniana jest na jeden epizod na 3-4 tys. zaszczepionych dzieci. NOP po szczepionce 6w1 Szczepionka 6w1 zmniejsza liczbę potrzebnych wkłuć, a do tego chroni przed aż 6 chorobami: błonicą, tężcem, krztuścem, Hib, polio, WZW B (wirusowym zapaleniem wątroby typu B). NOP, czyli niepożądany odczyn poszczepienny, zdarza się rzadko. W przypadku szczepionek 6w1 występuje nawet rzadziej, ponieważ te szczepionki zawierają nowoczesny bezkomórkowy antygen krztuśca. Refundowane szczepionki z kolei zawierają całokomórkowy antygen krztuśca, co zwiększa ryzyko wystąpienia NOP. NOP po szczepieniu – co robić? Jeżeli podejrzewamy u dziecka wystąpienie NOP trzeba jak najszybciej powiedzieć o tym lekarzowi, a jeżeli jest taka potrzeba, wezwać pogotowie. Lekarz, po zbadaniu dziecka, w odpowiedni sposób zareaguje. Jeżeli będzie podejrzewać odczyn poszczepienny, to oprócz pomocy dziecku, wypełni formularz zgłoszenia NOP i przekaże go do sanepidu. Aby uśmierzyć ból w miejscu ukłucia, warto zrobić okład z roztworu sody oczyszczonej (łyżeczka sody na pół szklanki letniej wody). Nasączaj okład co pewien czas. Jeżeli wystąpi gorączka przekraczająca 38 stopni, podaj dziecku lek przeciwgorączkowy. Zwykle takie objawy, jak zaczerwienienie, bolesność, płacz, trwają zaledwie kilka godzin (maksymalnie 24-48 godzin). O każdym takim objawie poinformuj lekarza przy najbliższej wizycie. Może to mieć znacznie przy kolejnym szczepieniu. NOP może wystąpić po każdym rodzaju szczepionek: monowalentnych i skojarzonych. Liczba antygenów zawartych w szczepionce nie jest czynnikiem ryzyka występowania NOP-ów. Sposób postępowania z przypadku wystąpienia NOP: Zgłaszanie odczynów poszczepiennych Monitorowanie niepożądanych odczynów poszczepiennych (NOP) jest kluczowym narzędziem służącym ocenie bezpieczeństwa szczepionek stosowanych w kraju. W Polsce od ponad 20 lat jest obowiązek zgłaszania przypadków wystąpienia NOP do Stacji Sanitarno-Epidemiologicznych. Są one następnie przesyłane do Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny. Jeżeli badania potwierdzą szkodliwość szczepionki, PZH występuje o wycofanie z obrotu danej serii szczepionki. Zapobieganie niepożądanym odczynom poszczepiennym Dziecko przed szczepieniem powinno być zawsze dokładnie zbadane przez lekarza. Pediatra powinien zwrócić uwagę, czy u dziecka nie występują objawy infekcji. Nie powinno się szczepić dziecka, jeżeli: jest chore, ma gorączkę, kaszel, katar, zachowuje się inaczej niż zwykle. Ważny jest także wywiad z rodzicami. Istotne są informacje dotyczące rozwoju dziecka i historia jego zdrowia, np. czy w przeszłości dziecko nie miało drgawek, problemów neurologicznych lub innych niepożądanych objawów. Lekarz powinien przeprowadzić z rodzicami wywiad alergiczny, sprawdzając, czy dziecko nie jest na nic uczulone. Dopiero po tak dokładnym badaniu można podjąć decyzję, czy można szczepić dziecko, czy nie. NOP – przeczytaj ulotkę szczepionki Szczepionki, które dostają dzieci, są bardzo dokładnie badane, zanim znajdą się w aptekach i w czasie, gdy są używane. Nie każda szczepionka jest jednak dobra dla każdego dziecka. Dlatego przed zaszczepieniem warto dokładnie przeczytać ulotkę dołączoną do preparatu. Znajdziemy w niej informację, o tym, jakie są przeciwwskazania do szczepienia: trzeba sprawdzić, czy u naszego dziecka nie występują żadne z nich. Jeżeli mamy wątpliwości, porozmawiajmy na ten temat z pediatrą. Dopiero potem podejmijmy decyzję o szczepieniu. W ulotce znajdziemy też informacje o możliwych odczynach poszczepiennych. Tiomersal jest alergenem, który może powodować reakcje skórne, ale występują one bardzo rzadko. Od ponad 13 lat w Polsce obowiązuje zalecenie, aby w ulotce dołączonej do każdej szczepionki, która zawiera tiomersal umieszczona była informacja o możliwości wystąpienia reakcji uczuleniowej. Materiał został zaktualizowany przez redakcję w 2025 roku. Zobacz także: Czy szczepić dziecko MMR? A co z autyzmem? Czy szczepionki 5w1, 6w1 są bezpieczne? Czy szczepić dziecko przeciw grypie? Konsultacja merytoryczna dr Aneta Górska-Kot Pediatra, ordynatorka Oddziału Pediatrycznego im. prof. dr med. Jana Bogdanowicza
Objawy autyzmu u dzieci: wczesne łatwo przegapić lub pomylić z wolnym rozwojem
Objawy autyzmu mogą ujawnić się na bardzo wczesnym etapie życia dziecka. Ale często nawet lekarze mają problem z rozpoznaniem tego zaburzenia. Dlatego tak ważna jest czujność rodziców, bo wczesne rozpoznanie objawów u autystycznego dziecka daje większe szanse na jego lepszy rozwój.
Pierwsze objawy autyzmu u dzieci łatwo przegapić lub zbagatelizować, zrzucając winę na indywidualne tempo rozwoju dziecka. Martwisz się, że maluch jeszcze nie mówi? Ktoś ci mówi, że ma jeszcze na to czas? Być może to prawda. Warto jednak być czujnym, żeby autystyczne dziecko w porę otrzymało specjalistyczną pomoc. Spis treści: Objawy autyzmu u dzieci Pierwsze objawy autyzmu u niemowlaka Wczesne objawy autyzmu u dziecka po 1. urodzinach Dziecko autystyczne - zachowanie Diagnoza autyzmu u dziecka Test na autyzm u dzieci Gdzie szukać pomocy przy podejrzeniu autyzmu? Przyczyny autyzmu u dzieci Objawy autyzmu u dzieci Autyzm to zaburzenie w rozwoju mózgu, które ujawnia się już przed 3. rokiem życia dziecka. Ponieważ może mieć dość różnorodny charakter, często używa się określenia – zaburzenia ze spektrum autyzmu (należy do nich również <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/wychowanie/jak-rozpoznac-u-dziecka-zespol-aspergera-15213-r1/">zespół Aspergera). Zwykle pierwsze objawy autyzmu ujawniają się między 18. a 24. miesiącem życia, czyli można dostrzec je u 1,5 rocznego dziecka. Ale wczesne objawy autyzmu mogą uwidaczniać się już w niemowlęctwie (czyli w pierwszym roku życia dziecka) lub nawet na etapie życia płodowego. Z badań prowadzonych na uniwersytecie w San Diego wynika, że zmiany w mózgach autystycznych dzieci widoczne są jeszcze przed narodzinami. Pierwsze objawy autyzmu u niemowlaka Pierwsze objawy autyzmu pojawiające się w niemowlęctwie to: brak lub małe zainteresowanie ludźmi; unikanie lub brak kontaktu wzrokowego; brak reakcji na ekspresję twarzy rodzica, nieodwzajemnianie uśmiechu; u starszego niemowlęcia brak zainteresowania przedmiotami, na które patrzy rodzic lub które wskazuje. brak <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/rozwoj/gaworzenie-czy-gluzenie-czym-to-sie-rozni-24440-r1/">gaworzenia do 12 miesiąca; brak reakcji na swoje imię w 12 miesiącu życia; Wczesne objawy autyzmu u dzieci po 1. urodzinach Objawy autyzmu u dzieci, które skończyły rok mieć różne nasilenie. Objawem autyzmu u dzieci, które mają kilkanaście miesięcy, może być też brak typowych dla tego wieku umiejętności. Autystyczne dziecko: sprawia wrażenie, jakby nie słyszało, co się do niego mówi, unika kontaktów z dziećmi i dorosłymi, obawia się zmian i nowych sytuacji, powtarza niektóre zachowania, może chodzić na palcach, kołysać się, trzepotać rękami, nie wykonuje np. gestu „papa” na pożegnanie w wieku 14 miesięcy; nie wskazuje palcem na interesujące przedmioty lub wydarzenia w wieku 14 miesięcy; nie podejmuje prób zainteresowania rodzica tym co je ciekawi, np. wskazywanie palcem na ciekawą zjeżdżalnię na placu zabaw lub na zbudowaną wieżę z klocków; nie imituje prawdziwych czynności w 18. miesiącu życia, np. nie udaje, że karmi lalkę. Dziecko autystyczne - zachowanie Jak rozpoznać autyzm u dziecka? Rodzic może podejrzewać, że dziecko ma <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/spektrum-autyzmu-rodzaje-i-objawy-zaburzen-autystycznych-26835-r1/">zaburzenia rozwoju ze spektrum autyzmu, jeśli malec: unika kontaktu wzrokowego (nie patrzy w oczy), wołany, nie reaguje na swoje imię, nie interesuje się przedmiotami w swoim otoczeniu, nie podejmuje zabaw dźwiękonaśladowczych, np. w powtarzanie odgłosów zwierzątek, nie bawi się w zabawy na niby, np. w karmienie lali, jeżdżenie autkiem. Uwagę rodzica powinno również zwrócić cofnięcie się dziecka w rozwoju, czyli utracenie zdobytych wcześniej umiejętności – np. dziecko przestaje mówić, choć już próbowało to robić, przestaje reagować uśmiechem na uśmiech. Diagnoza autyzmu u dziecka Badanie dziecka z autyzmem polega przede wszystkim na konsultacji u psychologa lub psychiatry oraz neurologa. Początkiem etapu diagnostycznego jest wywiad z rodzicami – opowiadają oni o przebiegu ciąży, rozwoju dziecka oraz zachowaniach, które ich niepokoją. Aby ocenić ryzyko wystąpienia autyzmu, korzysta się również z testów psychologicznych, badań neurologicznych, ankiet (rozwiązuje je dziecko oraz rodzice), badań słuchu i wzroku. Dodatkowo ważna jest obserwacja dziecka, a także np. opinie nauczycieli i innych opiekunów. U około 25-30 proc. dzieci możliwe jest potwierdzenie genetycznego podłoża autyzmu. Badanie polega na analizie wybranych genów, które stanowią najczęstszą genetyczną przyczynę objawów ze spektrum autyzmu oraz zaburzeń intelektualnych. Analiza obejmuje wszystkie zmiany w badanych genach mogące powodować niepokojące objawy. Badanie przeprowadza się przy pomocy pobranej próbki krwi lub wymazu z wewnętrznej strony policzka. Takie badania komercyjnie dostępne są w formie różnych pakietów, lecz ich koszt to kilka tysięcy złotych. Najczęściej obejmują badanie w kierunku łamliwego chromosomu X (badanie FRAX). Badania genetyczne w kierunku autyzmu są też finansowane w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia, dzięki tzw. „kompleksowej diagnostyce genetycznej chorób nienowotworowych z uwzględnieniem cytogenetycznych badań molekularnych”. Test na autyzm u dzieci Testy na autyzm u dzieci można znaleźć również w Internecie. Nie są to testy diagnostyczne. Mają jedynie za zadanie wstępnie ocenić rozwój dziecka i przybliżyć ewentualne nieprawidłowości. Są to narzędzia przesiewowe, które pomagają w rozpoznaniu ryzyka autyzmu u dzieci. Następnym krokiem musi być wizyta u specjalisty. Jeśli niepokoisz się o swoje dziecko, możesz skorzystać z różnego rodzaju ankiet i testów na autyzm, np.: QCHAT - jest to kwestionariusz symptomów autyzmu. Jest on opracowany do badania dzieci w wieku od osiemnastu do dwudziestu czterech miesięcy. Składa się z dwudziestu pięciu pozycji, do których ustosunkowuje się rodzic dziecka. M-CHAT-RF - to darmowe, dwustopniowe narzędzie przesiewowe, które jest stosowane, by ocenić, czy dziecko może mieć autyzm. Przeznaczone jest do regularnych obserwacji dzieci w wieku 16-30 miesięcy. Pozwala on ocenić, czy u danego dziecka ryzyko wystąpienia autyzmu jako niskie, średnie lub wysokie, bazując na wypełnionym przez rodziców kwestionariuszu. Składa się z 20 pytań. Kwestionariusz CHAT (Checklist for Autism in Toddlers) – jest to popularne badanie, które ułatwia wykrycie autyzmu u małych dzieci. Test przeznaczony jest do oceny dzieci 16-18-miesięcznych. Pytania skierowane są do rodzica, który odpowiada na nie tak lub nie. ESAT (Early Screening of Autistic Traits Questionnaire) – może być wykorzystywany do badania dzieci od czternastego miesiąca życia. Kwestionariusz składa się z czternastu pytań, na które odpowiada rodzic. ATEC Autism Treatment Evaluation Checklist – to test, który sprawdza efekty zastosowanych terapii. Pozwala on ocenić, jak głęboki jest autyzm dziecka. Gdzie szukać pomocy przy podejrzeniu autyzmu? Wczesna diagnoza autyzmu daje dziecku szansę na lepszy rozwój, a w niektórych przypadkach – na znaczne pokonanie utrudniających życie objawów. Jeśli cokolwiek niepokoi cię w rozwoju dziecka, powiedz o tym pediatrze lub idź z maluchem do poradni psychologicznej. Im wcześniej rozpoczyna się terapię, tym lepsze są jej efekty. Dzieci za autyzmem poddawane są najczęściej terapii behawioralnej i treningowi umiejętności społecznych, ale fachowe wsparcie potrzebne jest również rodzicom <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/autystyczne-dziecko-jak-kochac-dziecko-z-autyzmem-10473-r1/">autystycznego dziecka. Informacje na temat specjalistycznej pomocy możesz uzyskać m.in. w Krajowym Towarzystwie Autyzmu (ma oddziały w wielu miastach), Fundacji Synapsis w Warszawie. Przyczyny autyzmu u dzieci Przyczyny autyzmu nie są do końca znane. Mówi się, że za zaburzenie odpowiada połączony wpływ genów i środowiska. Jedno jest pewne, autyzmu nie powodują szczepionki. Słynna <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/szczepionki-nie-powoduja-autyzmu-potwierdzaja-to-najnowsze-wyniki-badan-17340-r1/">teoria Andrew Wakefielda została obalona. Przypomnijmy – jej autor dowodził, że autyzm powoduje podanie dziecku szczepionki MMR (przeciwko odrze, śwince i różyczce). Wakefieldowi udowodniono, że fałszował wyniki badań, które miały potwierdzić jego tezę. Od niedawna mówi się również o tym, że przyczyną autyzmu może być niedobór witaminy D u jego mamy podczas ciąży. Zobacz także: Wczesna diagnoza autyzmu – co powinno zaniepokoić w rozwoju niemowlęcia? Jak dzieci z autyzmem widzą świat? Kim może zostać dziecko z autyzmem?
Szczepienie na ospę wietrzną: czy jest obowiązkowe, kiedy zaszczepić dziecko?
Szczepienie na ospę wietrzną jest bezpieczne i dobrze tolerowane przez dzieci – niepożądane odczyny poszczepienne zdarzają się bardzo rzadko. Szczepionka chroni przed powikłaniami po ospie, ciężkim i umiarkowanym przebiegiem ospy wietrznej, a często pozwala na całkowite jej uniknięcie. Znajduje się w kalendarzu szczepień zalecanych. Dla niektórych dzieci jest obowiązkowa.
Szczepienie na ospę wietrzną chroni przed pełnoobjawowym przebiegiem choroby, która może zostawić na ciele ślady i blizny, a także prowadzi do groźnych powikłań i dezorganizuje życie rodzinne. Ospa wietrzna nie zawsze ma łagodny przebieg, a powikłania bywają poważne, zagrażające życiu – np. nadkażenia bakteryjne skóry i tkanki podskórnej czy nawet sepsa u dzieci. Spis treści: Czy warto szczepić na ospę wietrzną? Czy szczepienie na ospę jest obowiązkowe? Szczepienie na ospę: kiedy szczepić dziecko? Powikłania po szczepionce na ospę Czy szczepienie na ospę chroni przed zachorowaniem? Czy warto szczepić na ospę wietrzną? Szczepienie na ospę wietrzną zalecane jest wszystkim dzieciom. Choć większość maluchów przechodzi chorobę dość łagodnie, zdarzają się przypadki ciężkiego przebiegu ospy u dzieci. Korzyści wynikające ze szczepienia na ospę przewyższają ryzyko wystąpienia poważniejszych NOP. Korzyści ze szczepienia na ospę wietrzną: Wysoki stopień ochrony – szczepionka ma wysoką skuteczność, Uniknięcie zachorowania na ospę o ciężkim przebiegu, Ochrona przed powikłaniami po zachorowaniu na ospę, Szczepionka zapobiega zachorowaniu na ospę w późniejszym wieku, które często ma cięższy przebieg niż w przypadku dzieci, Mniejsze ryzyko zachorowania na półpasiec. Na powikłania po ospie wietrznej w najwyższym stopniu narażone są: noworodki, niemowlęta, osoby o niskiej odporności i kobiety w ciąży. Choć powikłania dotyczą od 2 do 6 proc. osób, które zachorowały na ospę, to – biorąc pod uwagę skalę zachorowań – problemy te dotyczą kilku tysięcy dzieci i dorosłych. Możliwe powikłania po ospie: ze strony układu oddechowego – ospowe zapalenie płuc, wtórne zapalenie płuc, ze strony układu oddechowego – zapalenie móżdżku, bakteryjne zakażenia skóry i tkanki podskórnej. Szczepienie na ospę wietrzną – przeciwwskazania Nie wszyscy mogą przyjąć szczepionkę przeciw ospie. Przeciwwskazania do szczepionki na ospę obejmują: stany obniżenia odporności, chłoniaki oraz inne nowotwory, ciąża Czy szczepienie na ospę jest obowiązkowe? Szczepienie przeciwko ospie wietrznej nie znajduje się w kalendarzu szczepień obowiązkowych (z pewnymi wyjątkami – patrz niżej). Jest jednak zalecane wszystkim, którzy nie chorowali wcześniej na ospę lub nie zostali zaszczepieni (bez względu na wiek). Warto wiedzieć, że osoby przechorowujące ospę wietrzną jako dorośli (np. po zarażeniu się od swoich dzieci) często chorują bardzo ciężko. Ponieważ przyjęcie szczepionki na ospę nie jest dobrowolne, nie jest również bezpłatne. Koszt jednej dawki szczepionki (preparat Varilrix) to średnio 240-290 zł (zaleca się podanie 2 dawek w odstępie minimum 6 tygodni). Bezpłatne i obowiązkowe szczepienie na ospę Przysługuje dzieciom do 12. roku życia, szczególnie narażonym na zakażenie z powodu: chorób takich jak ostra białaczka; ciężkich niedoborów odporności (np. na skutek zarażenia wirusem HIV); leczenia upośledzającego odporność (np. chemioterapii, przeszczepu szpiku lub narządów) – wówczas szczepienie odbywa się przed rozpoczęciem leczenia; przebywania w domu opieki długoterminowej; przebywania w domu dziecka, domu pomocy społecznej; uczęszczania do żłobka lub innej instytucji opiekuńczej dla dzieci do 3. roku życia (przedszkolaki nie są objęte bezpłatnym, obowiązkowym szczepieniem na ospę). Szczepienie na ospę: kiedy można zaszczepić dziecko? Szczepionkę na ospę wietrzną można podawać dzieciom już od ukończenia 9. miesiąca życia. Podaje się ją podskórnie, w dwóch dawkach, zachowując minimum 6 tygodni przerwy. Szczepienie na ospę może być podawane razem z innymi szczepieniami, np. przeciw odrze, śwince i różyczce (MMR) w 13.-14. miesiącu życia dziecka. Szczepienie na ospę nie wymaga szczególnych przygotowań – należy wybrać się z dzieckiem do pediatry, który zbada malucha. Sama szczepionka jest bardzo dobrze tolerowana nawet przez małe dzieci. Szczepienie na ospę można też przeprowadzić u dziecka, które właśnie miało kontakt z osobą chorą. Jej podanie zmniejsza ryzyko rozwoju choroby. Powikłania po szczepionce na ospę wietrzną? Szczepionka na ospę wietrzną jest tzw. szczepionką żywą – zawiera żywe wirusy ospy, które jednak są pozbawione zjadliwości i nie potrafią wywołać choroby. Pod wpływem kontaktu z nimi organizm wytwarza pamięć immunologiczną, dzięki czemu w przyszłości będzie gotowy do walki z chorobą. Niepożądane odczyny poszczepienne i powikłania po szczepionce na ospę występują rzadko i są znacznie mniej groźne niż powikłania po ospie. Może pojawić się np.: przemijająca gorączka, zaczerwienienie w miejscu wkłucia, obrzęk, bolesność w miejscu wkłucia, wysypka. Wysypka po szczepieniu na ospę zdarza się w 3-5 proc. przypadków. Pojawia się od 5 do 26 dni po szczepieniu, ma postać czerwonych grudek i mija samoistnie. Czy szczepienie na ospę chroni przed zachorowaniem? Brakuje badań i danych, na podstawie których można by wyciągnąć jednoznaczne wnioski na temat tego, jak długo utrzymuje się odporność po szczepieniu na ospę wietrzną. Obserwacje pokazują jednak, że z biegiem czasu u osób zaszczepionych na ospę odporność na tę chorobę nie spada, ospa nie pojawia się w późniejszym wieku, ryzyko wystąpienia półpaśca również jest mniejsze. Zobacz także: Ospa: jak pielęgnować skórę z wysypką? Jak długo trwa ospa? Półpasiec w ciąży: jak uniknąć zagrożenia dla płodu? Konsultacja merytoryczna lek. Aleksandra Symonides Lekarka, pracuje na Oddziale Neonatologii Uniwersyteckiego Centrum Zdrowia Kobiety i Noworodka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Czy szczepić dziecko MMR? A co z autyzmem?
Odra, świnka i różyczka to choroby bardzo zaraźliwe, które dają poważne powikłania. Szczepienie MMR zapobiega ich wystąpieniu.
Szczepionka MMR (ang. measles-mumps-rubella, czyli odra-świnka-różyczka) to szczepionka skojarzona. Chroni jednocześnie przed zachorowaniem na trzy choroby: odrę, świnkę i różyczkę. Jest szczepionką obowiązkową. Dzieci w Polsce są nią szczepione dwa razy. Kiedy podaje się szczepionkę MMR? Zgodnie z kalendarzem szczepień szczepionka przeciwko odrze, śwince i różyczce powinna być podana dwukrotnie w 13. miesiącu życia oraz dawką przypominającą w 6. roku życia (do 2019 roku dawkę podawało się w 10. roku życia). Szczepienie szczepionką MMR jest zalecana także: dorosłym, którzy nie byli szczepieni przeciw odrze w dzieciństwie (kobiety co najmniej 3 miesiące przed zajściem w ciążę), osobom, które w przeszłości otrzymały tylko jedną dawkę szczepionki, młodym kobietom, zwłaszcza pracującym w środowiskach dziecięcych (przedszkola, szkoły, szpitale, przychodnie). Szczepionkę MMR podaje się podskórnie, w formie zastrzyku. W opakowaniu znajdują się dwie fiolki. W jednej z nich jest proszek zawierający żywe wirusy odry, świnki i różyczki, w drugiej fiolce jest natomiast rozpuszczalnik służący do wykonania roztworu przeznaczonego do wstrzyknięcia. MMR czy Piorix – jaką szczepionkę wybrać? W Polsce są dostępne dwie szczepionki przeciw odrze, śwince i różyczce: MMRVAX Pro i Priorix. Obydwie to szczepionki skojarzone. Obydwie zawierają żywe wirusy odry, świnki i różyczki – tzw. szczepy atenuowane, czyli osłabione. Szczepionka działa poprzez pobudzenie układu immunologicznego do wytwarzania przeciwciał przeciwko tym trzem wirusom. Oznacza to, że jeżeli dziecko ma kontakt z jedną z tych chorób, system odpornościowy ją rozpoznaje i natychmiast wytwarza przeciwciała potrzebne do jej zwalczania. Dostępna jest także szczepionka poczwórnie skojarzona Priorix-Tetra, która chroni przed odrą, świnką, różyczką oraz dodatkowo przed ospą wietrzną. Nie jest ona w obowiązkowym kalendarzu szczepień. Jeśli rodzice chcą zaszczepić nią dziecko, muszą zapłacić za szczepionkę. MMRVAX Pro i Priorix są uznawane za tak samo bezpieczne. Nie można ich jednak podawać dzieciom, które: są uczulone na którykolwiek ze składników szczepionki, w tym neomycynę. przyjmują leki zmniejszające aktywność układu odpornościowego, mają niektóre choroby krwi, nowotwory, niedobory odporności w następstwie choroby lub leczenia. Czasowo przeciwwskazaniem do szczepienia są infekcje i zaostrzenia chorób przewlekłych. NOP po szczepieniu przeciw odrze, śwince, różyczce Ze względu na to, że zarówno szczepionka MMR i Priorix są szczepionkami żywymi, mogą częściej niż inne wywoływać niepożądane odczyny poszczepienne. Występują one jednak rzadko i nie są bardzo poważne. Po podaniu szczepionki przeciw odrze, śwince, różyczce, mogą wystąpić odczyny miejscowe, charakteryzujące się łagodnym przebiegiem i utrzymujące się 1-2 dni. Są to na przykład: zaczerwienienie, ból, obrzęk w miejscu podania szczepionki, krótkotrwałe uczucie palenia i/lub kłucia w miejscu podania szczepionki. Po szczepieniu MMR mogę też wystąpić odczyny ogólne: stan podgorączkowy lub niewysoka gorączka (pojawia się zazwyczaj w 6-12. dniu po szczepieniu i utrzymuje około 2 dni), nietypowy płacz, wysypka na skórze (zwykle pojawia się w 6-12. dniu po szczepieniu i utrzymuje około 2 dni), łagodne powiększenie węzłów chłonnych, obrzęk ślinianki przyusznej. Bardzo rzadko mogą pojawić się ciężkie niepożądane odczyny poszczepienne: jak drgawki (zwykle po podaniu pierwszej dawki, ustępujące bez trwałych następstw w rozwoju dziecka), krwotoczne plamki na skórze (do 2. miesięcy po szczepieniu), łagodne zapalenie mózgu (potwierdzono 1 przypadek na 1.800.000 dawek). Autyzm a szczepionka MMR Przeprowadzono wielu analiz naukowych, których wyniki zaprzeczają jednoznacznie twierdzeniu, że istnieje związek pomiędzy podaniem szczepionki przeciw odrze, śwince i różyczce a występowaniem objawów ze spektrum autyzmu. Teoria związku szczepienia przeciw odrze, śwince i różyczce z autyzmem ma już prawie 20 lat – wtedy w czasopiśmie medycznym "Lancet" opublikowano artykuł nieznanego wówczas naukowca dr. Andrewa Wakefielda. Publikacja spowodowała zainteresowanie mediów. W późniejszych latach udowodniono, że badania Wakefielda były wykonywane nierzetelnie, a wyciągane wnioski fałszywe. Ostatecznie lekarz został pozbawiony prawa wykonywania zawodu lekarza – za oszustwo i złamanie etyki zawodowej. Mit o związkach szczepionki z autyzmem spowodował, że w wielu krajach część rodziców zaczęła odmawiać szczepienia dzieci szczepionką przeciw odrze, śwince, różyczce. Spowodowało to w wielu krajach nagły wzrost zachorowań na odrę. Zobacz także: Jakie są objawy różyczki? Wszystko, co warto wiedzieć o różyczce <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/autyzm-przyczyny-zaburzen-ze-spektrum-autyzmu-w-rozwoju-dziecka-26813-r1/">Przyczyny autyzmu Konsultacja merytoryczna lek. Aleksandra Symonides Lekarka, pracuje na Oddziale Neonatologii Uniwersyteckiego Centrum Zdrowia Kobiety i Noworodka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Odra po szczepieniu: czy „mała odra” zdarza się u dzieci? Czy szczepionka chroni przed zachorowaniem?
Odra po szczepieniu to łagodna postać tej choroby. Szczepienie przeciwko odrze, śwince i różyczce chroni przed zachorowaniem, ale uwaga: między 5. a 12. dobą po szczepionce MMR dziecko może mieć objawy odry. Lekarze nazywają ten stan „małą odrą”. Wyjaśniamy, czy na jakie objawy zwrócić uwagę i czy wysypka poszczepienna to powód do niepokoju.
Odra po szczepieniu wywołuje niepokój rodziców. Chociaż szczepionka MMR, czyli potrójnie skojarzone szczepienie przeciw odrze, śwince i różyczce, to bezpieczny preparat, niektórzy zastanawiają się, czy po szczepieniu można zachorować na odrę. Szczepionka MMR chroni przed zachorowaniem lub zapewnia łagodny przebieg trzech chorób zakaźnych wieku dziecięcego. Objawy poszczepienne mogą się jednak pojawić. Czy szczepionka na odrę chroni przed zachorowaniem? Szczepionka MMR chroni przed zachorowaniem na odrę, świnkę i różyczkę lub łagodzi ewentualny przebieg choroby. Podaje się ją dziecku zwykle w 12.-14. miesiącu życia. Po doszczepieniu, gdy dziecko ma 6 lat, szczepionka uodparnia na te trzy choroby już do końca życia. To, co najbardziej niepokoi rodziców, to fakt, że po szczepieniu na odrę, świnkę i różyczkę mogą wystąpić objawy poszczepienne: stan podgorączkowy lub niewysoka gorączka (5-10 proc. dzieci), która pojawia się zazwyczaj w 6-12. dniu po szczepieniu i utrzymuje około 2 dni; wysypka na skórze (5 proc. dzieci), która pojawia się zazwyczaj w 6-12. dniu po szczepieniu i utrzymuje około 2 dni; plamki na skórze, tzw. wybroczyny (pojawiają się niezwykle rzadko) – mogą wystąpić w ciągu 2 miesięcy po szczepieniu, widać je na skórze przez około 2 tygodnie. Czy to oznacza, że po szczepieniu dziecko przechodzi odrę? Pediatrzy nazywają te objawy „małą odrą”, bo rzeczywiście przypominają złagodzone objawy tej choroby. Jednak zarówno wysypka, jak i plamki na skórze nie są powodem do niepokoju! Ich pojawienie się na skórze wraz z towarzyszącą gorączką należy uznać za typowy objaw poszczepienny. Jeśli jednak stan dziecka się pogarsza, koniecznie skonsultuj się z pediatrą! Typowe objawy poszczepienne po szczepionce MMR Oto częste objawy po szczepieniu przeciwko śwince, odrze i różyczce – świadczą o prawidłowym przebiegu procesu, podczas którego dziecko nabiera odporności. Szybko mijają i nie powinny budzić niepokoju: zaczerwienienie, ból, obrzęk w miejscu podania szczepionki; trwające krótko uczucie palenia lub kłucia w miejscu podania szczepionki. Jeśli dziecko ma objawy poszczepienne, nie wpadaj w panikę. Najlepszym dowodem bezpieczeństwa szczepionki przeciw odrze podawanej jako szczepionka MMR jest fakt, że dotychczas podano ponad 575 mln dawek tej szczepionki na całym świecie! Zobacz też: Rumień zakaźny: objawy i leczenie Świnka: objawy, leczenie i powikłania Co może oznaczać wysypka na twarzy dziecka? Konsultacja merytoryczna lek. Aleksandra Symonides Lekarka, pracuje na Oddziale Neonatologii Uniwersyteckiego Centrum Zdrowia Kobiety i Noworodka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Jak wygląda ospa – charakterystyczne objawy
Jeśli zastanawiasz się, jak wygląda ospa na poszczególnych jej etapach, dobrze trafiłaś. Podpowiadamy, jak wygląda początek ospy, jak rozpoznać, że to krosty ospy i co zrobić, żeby jak najlepiej przetrwać chorobę.
Ospa wygląda dosyć charakterystycznie. Jej najbardziej rozpoznawalnym objawem są specyficzne zmiany skórne, ale to nie one występują jako pierwsze. Początek ospy można pomylić z innymi chorobami zakaźnymi, które często występują u dzieci. Sprawdź, jak wygląda ospa u dzieci i dorosłych. Jak wygląda ospa u dzieci: wysypka, grudki, krosty (zdjęcia) W początkowej fazie ospy dziecko lub dorosły może źle się czuć: być niespokojny, mieć wysoką gorączkę i lekki katar. Potem na ciele pojawiają się krostki. Są to czerwone plamki oraz pęcherzyki wypełnione płynem, które same lub przy najmniejszym urazie pękają. Na poniższym zdjęciu widać, jak wyglądają krosty ospy w pełnym rozkwicie: Pęcherzyki przy ospie. fot. Adobe Stock Wysypka najczęściej występuje na brzuchu i plecach, ale może także być w jamie ustnej, we włosach, a nawet na narządach płciowych. Jest dokuczliwa i swędząca, dlatego chory może mieć kłopoty ze snem. Na ciele widać równocześnie wszystkie stadia choroby: plamki, grudki, krosty (pęcherzyki), strupki. Gdy z wysypki pierwszego wysiewu robią się strupy, następuje kolejny wysiew (najczęściej jest ich 3-4). Krostki mogą być rzadko rozsiane po ciele, ale potrafią też pojawiać się jedna blisko drugiej, czasami się zlewają. Poniżej na zdjęciu widać stadia wysypki przy ospie: Różne stadia wysypki przy ospie. fot. Adobe Stock Z czasem pęcherzyki przysychają i w miejscu krost pojawiają się strupki. Po 1-3 tygodniach odpadają, pozostawiając na skórze jasne przebarwienia, które z czasem znikają. Poniżej widać, jak wyglądają strupki po ospie: Strupki po ospie. fot. Adobe Stock Ospa u dziecka i dorosłego wylęga się około 14–21 dni. Jest bardzo zakaźna. Już na dwa dni przed pojawieniem się pierwszych krostek zainfekowany zaczyna zakażać i dzieje się tak aż do momentu, gdy wszystkie pęcherzyki przykryją się strupkami. Trwa to przeciętnie około 7–8 dni. Dzieci najczęściej chorują na wiosnę, zarażając się łatwo jedno od drugiego. Wirus ospy wietrznej jest przenoszony drogą kropelkową, a także rozsiewany przez wiatr – stąd nazwa choroby. Dorośli chorują rzadziej, gdyż albo przeszli chorobę w dzieciństwie albo zostali na nią zaszczepieni. Powikłania ospy Rodzice i lekarze często ją lekceważą, tymczasem jest ona nieprzewidywalna. Z reguły ma lekki przebieg, niestety zdarzają się po niej niebezpieczne powikłania, najczęściej bakteryjne, wywołane rozdrapywaniem swędzących krostek. Może to spowodować m.in. szkarlatynę przyranną, ropowicę. Ospa daje też niekiedy powikłania neurologiczne, np. ospowe zapalenie móżdżku (dziecko nie może utrzymać równowagi, drżą mu kończyny, jest senne, wymiotuje). Może też dojść do zaburzeń hematologicznych, w obrazie krwi. Ospa jest szczególnie niebezpieczna dla noworodków – nie chronią ich przeciwciała od mamy. Dziecko musi natychmiast znaleźć się w szpitalu. U dzieci rzadziej dochodzi do powikłań po ospie. Ospa u dorosłych częściej je wywołuje i wtedy chory wymaga hospitalizacji. Czasami w wyniku przejścia ospy wietrznej, jej następstwem są: zapalenie wątroby; zapalenie opon mózgowych; kłębuszkowe zapalenie nerek; zapalenie mięśnia sercowego; zapalenie stawów. Jak pomóc dziecku choremu na ospę Trzeba mu obniżać gorączkę, ale tylko jeśli przekracza 38°C. Można używać wyłącznie środków z paracetamolem. Lepiej unikać tzw. niesteroidowych środków przeciwzapalnych, a także aspiryny, gdyż wirus ospy należy do grupy herpes, i po podaniu tych środków mogą zdarzyć się poważne powikłania, takie jak zespół Reya. W porozumieniu z lekarzem warto podawać dziecku środki przeciwświądowe, antyhistaminowe. Jeżeli mimo to maluszek mocno się drapie, można mu podać coś na uspokojenie, np. herbatkę z melisy. Podawanie leków przeciwwirusowych ma sens wyłącznie w pierwszej dobie choroby (ilość krostek będzie wówczas mniejsza). Krostki, a szczególnie zmiany pęcherzykowe, można smarować, by je wysuszyć, najlepiej gencjaną. Jeśli natomiast już doszło do nadkażenia (krostki są białe, ropne), trzeba koniecznie skonsultować się z lekarzem, który rozważy konieczność podania antybiotyku. W przeciwnym razie mogą pojawić się blizny po ospie. Dziecko nie może się drapać, ani odrywać strupków. Muszą same odpaść. Pozostają po niech niewielkie czerwone przebarwienia. Można je smarować natłuszczającymi kremami, np. linomagiem. Lepiej też, żeby maluszek tuż po chorobie nie przebywał na słońcu, gdyż na skórze mogą pojawić się przebarwienia. Najlepszym sposobem na uniknięcie zachorowania jest szczepienie na ospę. W niektórych krajach jest to obowiązkowe, gdyż koszt szczepień jest zdecydowanie niższy niż późniejszego leczenia powikłań. Zaszczepić można dziecko już w 10. miesiącu życia. Konieczne są dwie dawki szczepionki przeciwko ospie. Z kolei ospa party, czyli celowe zakażanie nieszczepionego na ospę dziecka nie jest dobrym pomysłem. konsultacja: dr n. med. Ewa Duszczyk, Wojewódzki Szpital Zakaźny w Warszawie Zobacz także: Ospa u dorosłych: objawy, ile trwa, leczenie, powikłania, ile zwolnienia [ZDJĘCIA] ​Ospa u dziecka a wychodzenie na dwór: jak długo będziecie w domu? Czy podczas ospy można wychodzić?
Szczepienia zalecane [Wirtualne Warsztaty]
Jak ochronić dziecko przed niebezpiecznymi wirusami lub bakteriami? Czy szczepienia zalecane warto wykonać u niemowląt? Na te pytania oraz wiele innych odpowiada gość kolejnej, wiosennej edycji Wirtualnych Warsztatów Mamo, To Ja – dr n. med. Aneta Górska-Kot, pediatra. Zobacz nasz materiał!
Ponad 90% polskich dzieci jest zaszczepionych szczepionkami refundowanymi w Polsce, tzw. szczepionkami obowiązkowymi. W Kalendarzu Szczepień znajduje się również lista szczepień zalecanych, czyli takich, które nie są refundowane. Obecnie lista zawiera kilkanaście szczepionek zalecanych. Warto z nich korzystać, gdyż umożliwiają zwiększenie zakresu ochrony zdrowia dziecka. Jakie szczepionki zalecane warto zastosować u starszych dzieci? U dzieci powyżej 1. roku życia warto zdecydować się na dwie szczepionki zalecane – przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A (WZW A) oraz kleszczowemu zapaleniu mózgu (KZM). Pierwsza z tych chorób jest zwykle łagodna i przebiega u dzieci bezobjawowo. Jest to tzw. choroba brudnych rąk, gdyż do zakażenia dochodzi właśnie poprzez zakażone wirusem dłonie, pokarm i wodę. Z kolei druga związana jest z powszechnie występującymi kleszczami, które bytują nie tylko w lasach, ale nawet na placach zabaw czy w przydrożnych krzakach. U dzieci KZM zwykle przebiega łagodnie, jednak może wiązać się z wystąpieniem zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. W takiej sytuacji wymaga hospitalizacji. Ze względu na to, że nie mamy leków na KZM, jedyną ochronę przed chorobą stanowi szczepionka. Jakie szczepienia zalecane można wykonać u młodszych dzieci? Również u dzieci do 12. miesiąca życia rekomendowane są konkretne szczepienia zalecane. Jednym z nich jest szczepienie przeciw ospie wietrznej. To popularna choroba, która jest bardzo zaraźliwa i objawia się przede wszystkim wysypką, jednak może wiązać się również z groźnymi powikłaniami. Rozwiązaniem jest szczepienie przeciw ospie wietrznej w trybie dwudawkowym, które mogą być podane jeszcze przed ukończeniem 1. roku życia. Daje ona pełną ochronę przed zachorowaniem, a także powikłaniami. Kolejną szczepionką zalecaną jest ta przeciw grypie. Jest ona istotna, gdyż grypa wiąże się z takimi objawami, jak: wysoka gorączka, ból mięśni, osłabienie całego ciała. Jednak to nie wszystko – po przebyciu grypy, może dojść do powikłań. Poza zapaleniem ucha środkowego, mogą wystąpić także: angina paciorkowcowa, zapalenie płuc oraz bardzo rzadko – zapalenie mózgu i rdzenia. Warto zatem zdecydować się na szczepionkę – mogą z niej skorzystać dzieci od 6. miesiąca życia. Szczepienie przeciw pneumokokom i meningokokom Sepsa to najcięższa choroba, która może dotknąć malucha. Stan ten mogą wywoływać pneumokoki lub meningokoki. Od kilku lat w Kalendarzu Szczepień dostępna jest powszechna i bezpłatna szczepionka przeciw pneumokokom – to szczepionka 10-walentna chroniąca przed 10 rodzajami pneumokoków. Szerszą ochronę przed inwazyjnymi pneumokokami daje nierefundowana szczepionka 13-walentna, zalecana nie tylko dzieciom, ale także osobom starszym i przewlekle chorym. Kolejnym szczepieniem zalecanym jest to przeciw meningokokom. I chociaż sepsa meningokokowa zdarza się nawet 10 razy rzadziej niż pneumokokowa, to potrafi mieć gwałtowny i niebezpieczny przebieg. Czasem nawet w ciągu doby może doprowadzić do zagrożenia życia, a zaczyna się niewinnie – od bólu głowy, gorączki i kataru… Chcesz wiedzieć więcej? Dołącz do kolejnej, wiosennej edycji Wirtualnych Warsztatów Mamo, To Ja!
Infekcje dróg oddechowych u maluchów [Wirtualne Warsztaty]
Jak poradzić sobie z kaszlem, katarem i podwyższoną temperaturą, do których po 3-4 dniach dołącza ból ucha i osłabienie? To może być zakażenie pneumokokowe! Jeśli chcesz wiedzieć o nim więcej, dołącz do kolejnej, wiosennej edycji Wirtualnych Warsztatów Mamo, To Ja. Już teraz zobacz materiał, w którym o pneumokokach opowiada dr n. med. Aneta Górska-Kot, pediatra.
Mamy wiosnę i od jesieni znaczna część maluchów boryka się z różnymi przeziębieniami. Zwykle wywołują je wirusy, a objawy tych infekcji to: katar, kaszel, podwyższona temperatura i gorsze samopoczucie. Zdarza się jednak i tak, że mijają 3-4 dni, przeziębienie nie przechodzi, a dziecko zaczyna czuć się coraz gorzej... Jeśli coraz częściej się pokłada i skarży na ból ucha, może mieć to związek z nadkażeniem bakteryjnym, czyli pneumokokowym zapaleniem ucha środkowego. To właśnie pneukmokok jest jedną z trzech głównych bakterii wywołujących zakażenia dróg oddechowych u dzieci jest bakteria nazywana pneumokokiem. Co trzeba wiedzieć o zakażeniu pneumokokowym? Wywołuje je bakteria gram dodatnia, nazywana również dwoinką zapalenia płuc. W organizmie przebywa na nabłonku dróg oddechowych, gdzie przez pewien czas nie czyni dziecku żadnej krzywdy – nosicielstwo nie daje objawów, dlatego też nie trzeba go leczyć. Gdy dochodzi do infekcji wirusowych, wirusy niejako torują drogę bakteriom, a te doprowadzają do zniszczenia nabłonka dróg oddechowych malucha. Najczęściej dochodzi wtedy do zapalenia ucha środkowego, zapalenia zatok czy innych infekcji górnych dróg oddechowych. Rzadziej może wystąpić zapalenie oskrzeli lub płuc. Zdarza się, że u dziecka wystąpi inwazyjne zakażenie pneumokokowe, wówczas pneumokoki z nabłonka dróg oddechowych przechodzą do krwi czy płynu mózgowo-rdzeniowego – miejsc normalnie jałowych. Zakażenie inwazyjne może mieć ono postać sepsy, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub ciężkiego zapalenia płuc. Są to bardzo niebezpieczne choroby, dlatego zawsze wymagają hospitalizacji. Jak uchronić dziecko przed pneumokokami? Zakażenia pneumokokami mogą być groźne, dlatego warto zaszczepić malucha szczepionką przeciw tym bakteriom. Dostępne są szczepionki: PCV 10 (10-walentna) lub PCV 13 (13-walentna). W Kalendarzu Szczepień powszechną i bezpłatną szczepionką jest pierwsza z nich, chroniąca przed 10 rodzajami pneumokoków. Co 3. polskie dziecko szczepione jest szczepionką PCV 13, czyli 13-walentną, zapewniającą szerszą ochronę przed pneumokokami. Jedna i druga szczepionka chroni przed najcięższymi postaciami zakażenia pneumokokowego, czyli chorobą inwazyjną. Liczne badania pokazują jednak, że szczepionka PCV 13 skuteczniej chroni przed zapaleniem płuc oraz zapaleniem ucha środkowego, a także, co bardzo ważne, tylko ta szczepionka chroni przed nosicielstwem pneumokoków, co pozwala unikać ich kolonizacji tymi bakteriami oraz niebezpiecznych następstw nosicielstwa pneumokoków. Chcesz wiedzieć więcej? Dołącz do kolejnej, wiosennej edycji Wirtualnych Warsztatów Mamo, To Ja!
Zmiany w kalendarzu szczepień 2021 [Wirtualne Warsztaty]
Czym jest Kalendarz Szczepień? Jakie zmiany wprowadzono w nim w poprzednich latach, a co zmieniło się w tym roku? Odpowiedzi na te pytania, a także wiele innych uzyskasz biorąc udział w kolejnej, wiosennej edycji Wirtualnych Warsztatów Mamo, To Ja. Zobacz materiał, w którym o szczepieniach opowiada dr n. med. Aneta Górska-Kot, pediatra.
Program Szczepień Ochronnych, popularnie nazywany Kalendarzem Szczepień, to dokument sygnowany przez rząd danego kraju zawierający wykaz obowiązkowych i zalecanych szczepień oraz zasady ich przeprowadzania. Każdego roku opracowuje go Główny Inspektorat Sanitarny. Jakie zmiany dotyczące szczepień miały miejsce do tej pory? Każda duża zmiana w dokumencie jest poprzedzona wieloma konsultacjami ekspertów, analizą informacji, co stanie się po wprowadzeniu szczepionki oraz jak zmienia to sytuację epidemiologiczną w kraju. Szczepienia zmieniały bieg historii, dlatego warto pamiętać, że dzięki nim, na przestrzeni lat pozbyliśmy się lub zmniejszyliśmy zapadalność na wiele chorób. Znaczne zmiany w obrazie epidemiologii chorób w Polsce zaszły p[o wprowadzeniu szczepień przeciw: ospie prawdziwej, gruźlicy, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, HiB i pneumokokom. Zmiana w Kalendarzu Szczepień w 2021 W tym roku nastąpiła kolejna zmiana. Tym razem wprowadzono powszechne i bezpłatne szczepienie przeciw rotawirusom. Dla niektórych mam są one synonimem biegunki u dzieci. I faktycznie biegunka rotawirusowa dotyka większość maluchów i charakteryzuje się częstymi, licznymi, luźnymi stolcami, a dodatkowo także obfitymi wymiotami, którym często towarzyszy gorączka. Czas wylęgania tej choroby to 12-96 godzin, po tym czasie występują objawy. Przebieg biegunki rotawirusowej może być tak gwałtowny, że dziecko będzie wymagało nawodnienia dożylnego oraz hospitalizacji. Należy pamiętać, że biegunka rotawirusowa może wiązać się z relatywnie rzadkimi, ale ciężkimi powikłaniami, w tym zapaleniem mózgu, drgawkami oraz innymi, które wymagają leczenia na Oddziale Intensywnej Terapii. Tym samym rotawirus to nie zawsze tylko łagodna biegunka. W 2021 roku wprowadzono narzędzie, które powoduje łagodny przebieg biegunki rotawirusowej, dzięki czemu dziecko nie musi być hospitalizowane. Dostępne są dwie, doustne szczepionki przeciw rotawirusom w postaci słodkiego syropu. Jedna z nich zawiera jeden szczep rotawirusa, a druga – pięć szczepów. Pierwsza wymaga podania dwóch dawek, a druga – trzech dawek. Szczepienia przeciw rotawirusom najlepiej ukończyć do końca 12. tygodnia życia, ale w przypadku szczepionki, która zawiera 5 szczepów, w sytuacjach szczególnych, można przedłużyć to do 32. tygodnia życia. Do polskiego Kalendarza Szczepień została wybrana szczepionka chroniąca przed 5 szczepami rotawirusów. Dzieci urodzone po 1 stycznia 2021 r. otrzymują ją bezpłatnie. Ponadto w kalendarzu dostępne są dla nich szczepienia obowiązkowe. Chcesz wiedzieć więcej? Dołącz do kolejnej, wiosennej edycji Wirtualnych Warsztatów Mamo, To Ja.
Krzyk mózgowy: czym jest i jak odróżnić go od nieutulonego płaczu po szczepieniu?
Krzyk mózgowy (płacz mózgowy) pojawia się na skutek poważnego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. W odróżnieniu od nieutulonego płaczu, który może pojawić się po szczepieniu, krzyk mózgu nie występuje samoistnie, ale towarzyszą mu inne objawy, takie jak gorączka, drgawki czy wymioty.
Krzyk mózgowy, zwany też krzykiem mózgu lub płaczem mózgowym, jest objawem znacznego uszkodzenia układu nerwowego. Nie można mylić jednak krzyku mózgowego z nieutulonym płaczem po szczepieniu, który jest jednym z niepożądanych odczynów poszczepiennych. Wyjaśniamy, jakie są przyczyny i objawy krzyku mózgu. Spis treści: Krzyk mózgowy Objawy krzyku mózgowego Krzyk mózgowy a nieutulony płacz po szczepieniu Ile trwa nieutulony płacz po szczepieniu? Krzyk mózgowy Krzyk mózgowy, wbrew obiegowym opiniom, zdarza się wyjątkowo rzadko. Może wystąpić zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Wywołany jest poważnym uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Jest wyjątkowo długim, przenikliwym i niemal niemożliwym do ukojenia płaczem o wysokich tonach. Źródłami krzyku mózgu mogą być: zapalenie rdzenia kręgowego, zapalenie mózgu – będącego skutkiem infekcji wirusowych, zakażeń bakteryjnych lub pierwotniakowych. Objawy krzyku mózgowego Uszkodzenie układu nerwowego skutkuje większą ilością objawów niż tylko płaczem mózgowym. Zwykle towarzyszą mu: gorączka; nudności i wymioty; drgawki, zaburzenia świadomości; przeczulica (nadmierne reagowanie na bodźce z zewnątrz), światłowstręt, niedowład. Taki stan może zagrażać zdrowiu, a nawet życiu dziecka, dlatego konieczna jest hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii medycznej. Krzyk mózgowy a nieutulony płacz po szczepieniu Wbrew opinii ruchów antyszczepionkowych krzyk mózgowy nie jest często występującym NOP-em. Rzeczywiście zdarza się, że po szczepieniu np. na krztusiec niemowlę może długo i intensywnie płakać, ale nie jest to krzyk mózgowy, a jedynie niegroźny, nieutulony płacz po szczepieniu. Płacz mózgowy zwykle pojawia się wraz z innymi objawami (które zostały wymienione wyżej). Z kolei nieutulony płacz po szczepieniu jest zwykle jedynym odchyleniem, jakie pojawia się u dziecka. Nie towarzyszą mu żadne inne objawy. Ile trwa nieutulony płacz po szczepieniu? Nieutulonym płaczem po szczepieniu nazywa się płacz, który trwa dłużej niż 3 godziny i pojawia się w ciągu 48 godzin od podania dziecku szczepionki. Jego nazwa pochodzi od tego, że taki płacz jest bardzo trudny do utulenia, mimo noszenia, przytulania i innych prób ukojenia maluszka. Nie trzeba jednak się nim martwić – nieutulony płacz po szczepieniu nie wywołuje żadnych trwałych skutków zdrowotnych. Krzyk mózgowy może trwać różną ilość czasu – od kilku godzin nawet do kilku dni, podczas gdy nieutulony płacz po szczepieniu trwa nie dłużej niż 12 godzin. Ważne! Długotrwały, trudny do ukojenia płacz dziecka zawsze powinien być konsultowany z lekarzem. Jego przyczynami, oprócz krzyku mózgowego i nieutulonego płaczu po szczepieniu, mogą być też infekcje, np. zapalenie ucha środkowego albo schorzenie o nazwie wgłobienie jelit. Zobacz także: Opryszczkowe zapalenie mózgu: choroba wirusowa z groźnymi powikłaniami neurologicznymi Wstrząs mózgu u dziecka: 3 najbardziej charakterystyczne objawy Porażenie mózgowe dziecięce: na czym polega MPD i jak je leczyć?
Test na autyzm - jak diagnozować to zaburzenie?
Test na autyzm jest jednym ze sposobów diagnozy tego zaburzenia. Nie istnieje żadna metoda diagnostyczna, która samodzielnie wystarcza, by zdiagnozować zaburzenia ze spektrum autyzmu.
Przy diagnozie zaburzeń ze spektrum autyzmu może pomóc test na autyzm, jednak prawidłowa diagnoza powinna bazować na wywiadzie z rodzicami, obserwacji dziecka, ewentualnie dodatkowych badaniach i testach. Testy na autyzm online, który rodzice mogą w różnej formie znaleźć w internecie, mogą jedynie być wstępną oceną rozwoju dziecka, która ukaże pewnie nieprawidłowości. Spis treści: Test na autyzm online Test na autyzm u dwulatka Autyzm wczesnodziecięcy - test Kiedy można wykryć autyzm? Objawy autyzmu Skąd się bierze autyzm? Test na autyzm online Test na autyzm online dostępny jest w internecie, nie jest to jednak test diagnostyczny. Służy on jedynie do wstępnej oceny rozwoju dziecka, może przybliżyć ewentualne nieprawidłowości. Takie testy na autyzm online pomagają rozpoznać ryzyko wystąpienia autyzmu u dzieci. Pamiętaj, że kolejnym krokiem musi być wizyta u specjalisty. Jeśli zachowanie dziecka jest dla ciebie niepokojące, możesz skorzystać z takich ankiet i testów na autyzm online. Oto niektóre z nich: QCHAT - jest to kwestionariusz symptomów autyzmu. Jest przeznaczony do badania dzieci w wieku od 18 do 24 miesięcy. Składa się z dwudziestu pięciu pozycji, do których ustosunkowuje się rodzic dziecka. M-CHAT-RF - to darmowe, dwustopniowe narzędzie przesiewowe, które jest stosowane, by ocenić, czy dziecko może mieć autyzm. Przeznaczone jest do regularnych obserwacji dzieci w wieku 16-30 miesięcy. Pozwala ocenić, czy u danego dziecka ryzyko wystąpienia autyzmu jako niskie, średnie lub wysokie, bazując na wypełnionym przez rodziców kwestionariuszu. Składa się on z 20 pytań. Kwestionariusz CHAT (Checklist for Autism in Toddlers) - jest to popularne badanie, które ułatwia wykrycie autyzmu u małych dzieci. Test przeznaczony jest do oceny dzieci 16-18-miesięcznych. Pytania skierowane są do rodzica, odpowiada on na nie tak lub nie. ESAT (Early Screening of Autistic Traits Questionnaire) - może być wykorzystywany do badania dzieci od 14 miesiąca życia. Kwestionariusz składa się z 14 pytań, na które odpowiada rodzic. ATEC Autism Treatment Evaluation Checklist - to test, który sprawdza efekty zastosowanych terapii. Pozwala on ocenić, jak głęboki jest autyzm dziecka. Test na autyzm u dwulatka W chwili, gdy podejrzewasz, że u twojego dziecka może wystąpić problem ze spektrum autyzmu, możesz sięgnąć po test M-CHAT. Taki test na autyzm jest odpowiedni dla dwulatka, ponieważ został przygotowany z myślą o rodzicach dzieci w wieku 18–30 miesięcy. Zawiera pytania skierowane do rodziców dziecka oraz ocenę punktową. Jeżeli wynik testu na autyzm u dwulatka wskazuje na ryzyko wystąpienia autyzmu – powinnaś zgłosić się z dzieckiem do lekarza. Autyzm wczesnodziecięcy - test Na świecie dostępne są testy przeznaczone do diagnozy zaburzeń ze spektrum autyzmu u dzieci poniżej 3. roku życia. Istnieje również test, który pomaga zdiagnozować autyzm wczesnodziecięcy. Niektóre z takich testów na autyzm wczesnodziecięcy mają formę kwestionariuszy - wypełnia je rodzic lub opiekun. Oto kilka z nich: Q-CHAT Test, M-CHAT (Modified Checklist for Autism in Toddlers M-CHAT), STAT (Screening Tool for Autism in Toddlers and Young Children). Do pogłębionej diagnostyki zaburzeń ze spektrum autyzmu stosuje się również: ADOS-2 (Second Edition, Autism Diagnostic Observation Schedule), ADI-R (Autism Diagnostic Interview-Revised). Prawidłowa diagnoza musi być wystawiona na podstawie: wywiadu z rodzicami obserwacji dziecka analizy źródeł, np. opinii nauczyciela, w niektórych przypadkach dodatkowych badań w celu wykluczenia innych przyczyn zaburzeń. Kiedy można wykryć autyzm? Dzisiaj autyzm diagnozuje się dopiero między 2. a 3. urodzinami dziecka. To bardzo późno. Marzeniem lekarzy jest to, aby można było wykryć autyzm wcześniej, najlepiej już w 1. roku życia dziecka, a przynajmniej do 18. miesiąca życia dziecka – bo do tego czasu mózg jest najbardziej podatny na oddziaływania z zewnątrz. Po tym czasie plastyczność mózgu bardzo się zmniejsza, a to oznacza, że nawet jeśli wychwycimy kłopoty rozwojowe dziecka, to możemy z tym zrobić o wiele mniej, niż gdybyśmy wiedzieli o chorobie od pierwszych miesięcy życia dziecka. Objawy autyzmu Chorobę można stwierdzić z całą pewnością dopiero po całej serii badań i obserwacji, jednak pierwsze podejrzenia (które niekoniecznie muszą się sprawdzić!) możesz podjąć, jeżeli dwulatek: unika kontaktu wzrokowego, nie uśmiecha się na widok znajomych twarzy, nie dzieli uwagi (czyli np. nie podążają za wzrokiem dorosłego. Zwykle dziecko, jeśli siedzący naprzeciwko mama albo tata spojrzą w bok, także odruchowo spojrzy na to, na co patrzy jego rodzic), robi wrażenie, jakby nie słyszało albo nie rozumiało, co się do niego mówi. Nie reaguje (albo reaguje tylko czasami) na swoje imię, nie mówi, nie gestykuluje, ma słabo rozwiniętą mimikę. Dzieci z autyzmem mogą w niemowlęctwie nie gaworzyć. nie lubi dotyku i przytulania albo przeciwnie – zachowuje się, jakby potrzebowało mocnych bodźców (wciska się w ciasne miejsca, bije główką w podłogę itp), ma skłonność do ciągłego powtarzania gestów, zachowań (np. kręcenia się w kółko, kołysania się, machania rączkami). Uwaga! Specjaliści mówią nie o pojedynczych objawach autyzmu, ale o ich spektrum. Pojedynczy symptom nie świadczy jeszcze o żadnych zaburzeniach. Skąd bierze się autyzm? Nikt tego nie wie na pewno. Badacze są skłaniają się ku tezie, że autyzm jest chorobą genetyczną, na którą mogą mieć wpływ także: wiek ojca powyżej 40 lat, urazy okołoporodowe, wrodzona toksoplazmoza, dziecięce porażenie mózgowe, poważne infekcje bakteryjne w okresie niemowlęcym. Autyzm nie może zostać wyleczony, ale wiele jego objawów można zmniejszyć albo nawet całkiem zniwelować. Konieczna jednak jest intensywna terapia i jak najwcześniejsze zdiagnozowanie autyzmu. Zobacz także: Czy to autyzm? Specjaliści mają wątpliwości! Spektrum autyzmu: co musisz o nim wiedzieć? 6-letni chłopiec z autyzmem najmłodszym studentem Oksfordu! Marzy o karierze lekarza
Szczepionka 5w1: kiedy podać ją dziecku?
Szczepionka 5w1 sprawia, że w czasie jednego szczepienia dziecko zyskuje odporność na 5 różnych chorób. W ten sposób oszczędzisz niemowlęciu co najmniej kilku stresujących wizyt szczepiennych w przychodni.
Szczepionka 5w1 (DTPa + IPV + Hib) daje odporność na 5 różnych chorób. Dzięki temu ograniczamy ilość wkłuć w ramach szczepień do 7 zastrzyków w ciągu 2 lat. Dla porównania bezpłatne szczepionki wiążą się z koniecznością aż 14 wkłuć. Wraz ze <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=ofrg9HcdG102RKyO0Cxz_pa1P5zFYLrjdsM1dktiwkb.b7/stparam=upgkdnnkfe/fastid=lzpqprumtrdpnhhiacfsnjgikolt/nc=0/url=mamotoja.pl/szczepionka-6w1,szczepienia-niemowlaka-artykul,16365,r1p1.html">szczepionką 6w1, szczepionka 5w1 jest alternatywą dla bezpłatnych pojedynczych szczepionek. Spis treści: Na jakie choroby jest szczepionka 5w1? Szczepionka 5w1 czy 6w1? Cena i rodzaje szczepionki 5w1 Kalendarz szczepień 5w1 Powikłania po szczepionce 5w1 Na jakie choroby jest szczepionka 5w1? Szczepionka 5w1 to szczepionka skojarzona 5-walentna, która chroni przed pięcioma chorobami: błonica, tężec, krztusiec, polio oraz przed zakażeniami Haemophilus influenzae typu b (wywołuje choroby układu oddechowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, może prowadzić do sepsy). Szczepionka 5w1 czy 6w1? Obydwie szczepionki są szczepionkami skojarzonymi, jedna 5-walentną, druga 6-walentną. Szczepionka 6w1 dodatkowo chroni przed WZW typu B. Decydując się na szczepionkę 5w1, należy pamiętać, że dawkę szczepionki na WZW B dziecko otrzyma nieodpłatnie w oddzielnym wkłuciu. Cena i rodzaje szczepionki 5w1 Ponieważ szczepionka 5w1 nie jest refundowana z NFZ w ramach <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=ofrg9HcdG102RKyO0Cxz_pa1P5zFYLrjdsM1dktiwkb.b7/stparam=upgkdnnkfe/fastid=lzpqprumtrdpnhhiacfsnjgikolt/nc=0/url=mamotoja.pl/kalendarz-szczepien.html">kalendarza szczepień obowiązkowych, czyli nie jest finansowana ze środków Ministerstwa Zdrowia, trzeba za nią samodzielnie zapłacić. W Polsce można kupić szczepionkę 5w1 Pentaxim oraz Infanrix IPV Hib. Ceny tych szczepionek to ok. 120-165 zł za jedną dawkę. Aby móc zaszczepić nimi dziecko będziesz potrzebować recepty od lekarza. Kalendarz szczepień 5w1 Szczepionka skojarzona 5-walentna podawana jest w czterech dawkach – trzy to szczepienia pierwotne, a czwarta – dawka uzupełniająca. Schemat immunizacji wygląda następująco: pierwsza dawka: w 2 miesiącu życia, po ukończeniu 6. tygodnia życia, druga dawka: w 4 miesiącu życia, trzecia dawka: w 5-6. miesiącu życia (kończy ona podstawowy schemat szczepienia), czwarta dawka: w 16-18. miesiącu życia (stanowi formę dawki uzupełniającej). Zanim poda się szczepionkę skojarzoną 5w1, należy połączyć ze sobą dokładnie część składową szczepionki przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi i polio, czyli DTPa-IPV ze składową przeciwko Haemophilus influenzae. Szczepionka 5w1 podawana jest domięśniowo w przednioboczną powierzchnię uda. Nie wolno podawać jej dożylnie. Powikłania po szczepionce 5w1 Szczepionka ta może powodować pewne skutki uboczne, jednak ryzyko jest niewielkie, ponieważ szczepionki 5w1 są bardzo nowoczesne. Wśród najczęściej zgłaszanych przez rodziców <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=ofrg9HcdG102RKyO0Cxz_pa1P5zFYLrjdsM1dktiwkb.b7/stparam=upgkdnnkfe/fastid=lzpqprumtrdpnhhiacfsnjgikolt/nc=0/url=mamotoja.pl/niepozadane-odczyny-poszczepienne-czy-twoje-dziecko-je-ma,szczepienia-niemowlaka-artykul,14920,r1p1.html">niepożądanych odczynów poszczepiennych znajdują się niewielkie dolegliwości, takie jak: ból w miejscu wkłucia, zaczerwienienie, lekką opuchliznę. Do częstszych działań niepożądanych należy także gorączka, niepohamowany płacz, drażliwość. Najczęściej objawy te występują w ciągu 48 godzin po szczepieniu i znikają do 72 godzin. Oprócz tego mogą wystąpić również: biegunka, wymioty, utrata apetytu. Znacznie rzadziej występują takie odczyny poszczepienne, jak: wysypka, kaszel, pokrzywka, obrzęk węzłów chłonnych szyjnych, pachowych i pachwinowych, zapalenie oskrzeli, katar czy świąd. Zobacz także: Szczepionka: monowalentna, poliwalentna, skojarzona – co znaczą te określenia? Jaka jest twoja wiedza o szczepieniach niemowlaka? – test Alergia a szczepienie: czy można szczepić dziecko z alergią? Konsultacja merytoryczna dr Aneta Górska-Kot Pediatra, ordynatorka Oddziału Pediatrycznego im. prof. dr med. Jana Bogdanowicza
Żelazne płuco: chorował na polio, żyje w żelaznym płucu
Żelazne płuco to maszyna, która oddycha za człowieka, gdy ten nie może. Paul Alexander to najbardziej znany człowiek żyjący w żelaznym płucu. Mężczyzna spędza prawie całą dobę w żelaznej komorze. Jest sparaliżowany od szyi w dół. Wszystko przez polio.
Żelazne płuco to maszyna w kształcie cylindra, używana kiedyś powszechnie jako respirator dla ofiar polio, które przez paraliż nie mogły oddychać samodzielnie. Pacjenta umieszczało się w żelaznym cylindrze, idealnie szczelnym, tak, że z maszyny wystawała tylko głowa. To żelazne płuco oddychało za człowieka. Większość chorych już nie żyje. Żelazne płuco oddycha za chorego Respirator generujący ciśnienie to formalna nazwa żelaznego płuca. W tej szczelnej maszynie pompa obniża ciśnienie pozwalając człowiekowi zrobić wdech, potem ciśnienie się zwiększa i pacjent może zrobić wydech. Ponieważ spędza większość czasu leżąc w żelaznej komorze, świat może oglądać tylko za pomocą lustra zawieszonego nad głową. Żelazne płuca były powszechnie używane w latach 50. i 60. ubiegłego wieku u osób z porażeniem mięśniowym wywołanym polio. Dzięki żelaznemu płucu żyje znana aktorka Mia Farrow. Kiedy miała 9 lat, spędziła w urządzeniu 7 miesięcy. W jej przypadku zarażenie polio miało łagodniejszy przebieg. Tak wygląda żelazne płuco: fot. Fotolia Człowiek z żelaznymi płucami Paul Alexander urodził się w 1946 roku. Paul mieszka w Dallas (USA) i jest prawnikiem. Stan zdrowia nie pozwala mu już co prawda na wizyty w sądzie, ale nie próżnuje, pisze swoją autobiografię. Jest niemal całkowicie sparaliżowany od szyi w dół, ale dzięki specjalnemu ołówkowi, który może trzymać w ustach, daje radę pisać na telefonie lub komputerze. Dobrze, że pisze, bo historia jego życia jest fascynująca: smutna i przerażająca, a jednocześnie pełna determinacji i siły ducha. Człowieczeństwa. Przez większość życia był sparaliżowany od szyi w dół. Oddycha za niego żelazne płuco, w którym mężczyzna spędza prawie całą dobę. Mimo tego ukończył prawo i nie stracił hartu ducha. Boi się tylko jednego: że polio wróci, bo ludzie przestają szczepić swoje dzieci. Zachorował na polio (choroba Heinego-Medina) w 1952 r. W tym czasie wirus polio pustoszył Stany Zjednoczone i Europę. Paul miał wtedy 6 lat, w ciągu 5 dni stracił wszystko: możliwość poruszania się, samodzielność. Mięśnie. 6 dnia przestał oddychać. Aby żyć, potrzebuje "żelaznych płuc" - cylindrycznego urządzenia, w którym umieszcza się człowieka, pozostawiając jego głowę na zewnątrz. Wokół szyi znajdują się uszczelki, które blokują dopływ powietrza do komory żelaznych płuc. Dzięki zmianom ciśnienia wewnątrz klatki piersiowej, płuca pacjenta otrzymują i wydalają tlen. Wygląda to tak: Mimo paraliżu po przebytym polio i konieczności przebywania w żelaznych płucach, Paul Alexander ukończył studia prawnicze. "Kiedy zostałem przeniesiony na Uniwersytet w Teksasie, wszyscy byli przerażeni, że przywiozę ze sobą moje żelazne płuco. Zrobiłem to, postawiłem je w pokoju w akademiku i tak mieszkałem"- opowiada Jenningsowi Brownowi, dziennikarzowi Gizmodo.com. "Miałem tam tysiące przyjaciół, bo wszyscy chcieli wiedzieć, kim jest ten koleś z głową wystającą z maszyny i co on tutaj robi". Po studiach pracował i brał udział w procesach, ponieważ przez kilka godzin dziennie mógł poruszać się na wózku inwalidzkim i przebywać poza maszyną. Teraz jest to niemożliwe. Żyją dzięki żelaznym płucom W 2013 roku organizacja Post-Polio Health International (PHI) szacowała, że w Stanach jest 6-8 osób, które wciąż żyją dzięki żelaznym płucom. Teraz jest ich prawdopodobnie 3 i do wszystkich dotarł Jennings, a swoje spotkania opisał w poruszającym reportażu "The Last of the Iron Lungs" (Gizmodo.com). Oprócz Paula Alexandra, w żelaznych płucach żyją jeszcze dwie kobiety. Mona Randolph (81 l.) miała 20 lat, kiedy zachorowała na polio. Właśnie planowała swoje wesele. Martha Lillard (69 l.) mówi o sobie "człowiek-bateria". Zaraziła się na przyjęciu z okazji swoich 5. urodzin. Marzyła o karierze baletnicy, zamiast tego przydarzyło się polio. Poliomyelitis (nagminne porażenie dziecięce, choroba Heinego-Medina) to ostra choroba zakaźna wywoływana przez poliowirusy. Zakażenie najczęściej szerzy się drogą pokarmową przez przedmioty i środki spożywcze zakażone wydzielinami z gardła lub kałem oraz drogą kropelkową. Wirusy namnażają się w jelitach i przedostają się do krwi. Jeśli dostaną się do ośrodkowego układu nerwowego, mogą wywoływać uszkodzenie nerwów, niedowład lub porażenie mięśni. “Matki były przerażone, bo wszyscy wokół łapali tę chorobę i nikt nie wiedział, czy to wirus, czy bakteria i jak się tym można zarazić" – wspomina Lillard. W 1952 roku w Stanach miała miejsce największa epidemia polio. Odnotowano 58 tysięcy przypadków zachorowań. Ponad 21 tys. chorych zostało sparaliżowanych, ponad 3 tysiące zmarło. Szpitale były pełne żelaznych płuc z dziećmi i dorosłymi w środku. W sieci można znaleźć wstrząsające zdjęcia z tego okresu. Rodzice bali się wypuszczać dzieci z domu, zamknięto baseny, kina, teatry, szkoły. Żelazno płuco jak część ciała Paul Alexander mówi, że żyjąc w tej maszynerii, po pewnym czasie staje się ona częścią tego, kim jesteś. Jakby stawała się częścią ciała – kiedy ktoś jej dotyka, czuje wibracje, kiedy coś zaczyna się psuć, także odczuwa zmiany. A żelaznym płucom niestety zdarza się psuć coraz częściej. Firma, która je produkowała, nie chce już naprawiać tych urządzeń, bo są stare i korzysta z nich obecnie zaledwie garstka ludzi. Ludzie żyjący w tych maszynach musieli znaleźć własnych mechaników, którzy mogliby regularnie sprawdzać stan cylindrów, usuwać usterki. Poważnym problemem są też przerwy w dostawie prądu – bez generatora ani rusz. Przekonała się o tym Dianne Odell, która żyła dzięki żelaznemu płucu przez 60 lat i zmarła w nim w 2008 roku wskutek awarii prądu. View oEmbed on the source website Mają marzenia Kilka miesięcy. Tyle zabrakło, żeby życie Paula Alexandra wyglądało inaczej. Żeby miał dzieci, wnuki, mógł podróżować. Żyć normalnie. Mieć płuca z tkanki, a nie z żelaza. Szczepionkę na polio wynaleziono kilka miesięcy po tym, jak Alexander zachorował. Cała trójka, do której dotarł reporter Gismodo, ma jedno marzenie: żeby ludzie szczepili się przeciw polio. Żebyśmy docenili, jakimi szczęściarzami jesteśmy, że możemy zaszczepić nasze dzieci przeciw tej chorobie. Od 2017 r. wszystkie dzieci w Polsce dostają bezpłatnie bezpieczniejszą szczepionkę przeciw polio — inaktywowaną (IPV), "zabitą". Nie dostają już szczepionki żywej (OPV), której najbardziej obawiali się rodzice, ponieważ zawierała żywe, osłabione wirusy, które w niezwykle rzadkich przypadkach (1 na 2-4 mln dawek) mogły wywoływać porażenia u osoby szczepionej lub osoby z jej otoczenia, która ma osłabioną odporność lub nie była wcześniej szczepiona. W Polsce w latach 2000-2013 wystąpiło 12 takich zachorowań: niedowłady mięśni po kilku tygodniach ustąpiły u wszystkich dzieci. Alexander, Lillard i Rudolph dzielą też wspólny lęk: że polio wróci. "Skoro jest tylu ludzi, zwłaszcza dzieci, które nie były zaszczepione... Nie chcę o tym nawet myśleć" – mówi Paul Alexander. Czy polio zagraża polskim dzieciom? Nasze mamy pamiętają jeszcze ludzi z wykrzywionymi nogami i rękoma z powodu przebytej choroby Heinego Medina. Część z nas także widywała ofiary polio. Ostatnią epidemię polio odnotowano jednak w latach 80. XX w. Czy to oznacza, że wirus nie grozi naszym dzieciom, jak twierdzą antyszczepionkowcy, przekonując rodziców, że nie ma potrzeby szczepić dziecka na nieistniejące choroby? Niezupełnie. W niektórych krajach polio jest nadal poważnym problemem. Tak jest m.in. w Pakistanie, Afganistanie, Nigerii, Syrii. Eksperci ostrzegają, że jeśli zarażona osoba trafi do Europy lub Stanów Zjednoczonych i będzie miała styczność z niezaszczepionymi dziećmi, polio może znowu zaatakować. Wystarczy jedno dziecko. Niezaszczepionych dzieci w Polsce przybywa w zatrważającym tempie. Szczepień unikają najczęściej rodzice z Pomorza i Wielkopolski, najrzadziej mieszkańcy Podkarpacia i wschodniej Polski. źródło: Gizmodo.com Zobacz także: Kalendarz szczepień – poznaj aktualne wytyczne! Wirus polio wykryto na Ukrainie. Czy naszym dzieciom zagraża choroba Heinego Medina? Nowa szczepionka przeciw polio – sprawdź, co się zmienia!
Szczepienia wywołują autyzm? Wyjaśnia psycholog, która rozpoznaje autyzm u dzieci
Przeciwnicy szczepień twierdzą, że szczepionki powodują niepożądane odczyny poszczepienne, w tym autyzm. Czy to możliwe - mówi Joanna Grochowska, psycholog z Fundacji Synapsis, która zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem autyzmu.
Jednym z największych lęków rodziców jest lęk o to, że dziecko będzie miało autyzm. Dlatego argumenty przeciwników szczepień, którzy mówią o związkach szczepień z autyzmem, padają na tak podatny grunt. Czy szczepienia mogą przyczyniać się do pojawienia się autyzmu u dziecka - mówi Joanna Grochowska, psycholog z Fundacji Synapsis. Rodzice obawiają się, że niektóre szczepionki wywołują autyzm. Spotyka się pani z taką opinią? Tak, jednak żadne badania nie potwierdziły związku szczepień z autyzmem. Nie można mówić, że taki związek istnieje. Rodzice powinni jednak pamiętać, że aby zaszczepić dziecko, musi być ono absolutnie zdrowe. Jeśli ma różnego rodzaju problemy rozwojowe, to są one wskazaniem do uzgodnienia z lekarzem indywidualnego kalendarza szczepień. Gdy organizm jest słabszy, szczepionka, która generalnie jest bezpieczna, może spowodować powikłania. Nie można jednak w ogóle nie szczepić dzieci, bo powikłania niektórych chorób są dramatyczne w skutkach. Czy przyczyna autyzmu jest znana? Nie, przyczyna autyzmu wciąż nie jest znana. Wiemy, że dziecko rodzi się z pewną podatnością genetyczną do zachorowania na autyzm. To, czy ona zostanie uruchomiona, czy nie, zależy od bardzo różnych czynników środowiskowych. Jakie objawy powinny skłonić do wizyty z dzieckiem u psychologa, zaniepokoić, że mogą to być objawy autyzmu? Pierwsze niepokojące objawy można zaobserwować między 7. a 12. miesiącem życia dziecka i są to: Po pierwsze: brak lub osłabiona reakcja na imię, czyli sytuacja, gdy dziecko wołane przez rodzica albo w ogóle nie reaguje, albo robi to z dużym opóźnieniem. Małe dziecko powinno reagować na wołanie po imieniu. Nawet jeśli jest akurat czymś zajęte, powinno po chwili popatrzeć na rodzica. Drugi niepokojący objaw to słaby kontakt wzrokowy. Małe dzieci bardzo szybko uczą się koncentrować wzrok na twarzy mamy czy taty. Niepokój powinna budzić sytuacja, gdy dziecko: nie patrzy nam w oczy, nie sprawdza naszych reakcji, nie obserwuje, jak reagujemy na to, co robi. Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl kalendarz szczepień Czytaj więcej Niektóre dzieci ze spektrum nawiązują kontakt wzrokowy, ale jest on bardzo ulotny, dziecko jakby prześlizgiwało się wzrokiem po twarzy. Jeśli rodzic zauważa u dziecka takie objawy, najlepiej jak najszybciej zgłosić się z dzieckiem do psychologa. Zobacz także: Pierwsze objawy autyzmu można przeoczyć
Antyszczepionkowcy wkraczają do kościołów? Te przypadki są niepokojące!
"Módlmy się za organizacje, które podejmują działania w ochronie ludzkości" – powiedział ksiądz do wiernych w jednym z kościołów w Lubinie. Proboszcz dał zgodę na zbieranie po mszy podpisów pod projektem ustawy znoszącej obowiązek szczepienia dzieci. Czy to oznacza, że kościół w Polsce wspiera antyszczepionkowców?
Przedstawiciele Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Wiedzy o Szczepieniach STOP NOP (NOP – Niepożądany Odczyn Poszczepienny) od kwietnia zbierali podpisy pod obywatelskim projektem ustawy wprowadzającej dobrowolność szczepień. Z początkiem lipca stanęli po mszach świętych w dwóch kościołach w Lubinie: Najświętszego Serca Pana Jezusa i Matki Bożej Częstochowskiej. Czy biskup dał zgodę? O całej akcji można było przeczytać w poście umieszczonym na Facebooku STOP NOP. Dowiadujemy się z niego, że zgodę miał dać sam biskup diecezji legnickiej. "Podpisy o wolność wyboru w kwestii szczepień były zbierane za zgodą biskupa 1 lipca 2018r. w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa (mały Kościół) w Lubinie oraz Matki Boskiej Częstochowskiej (duży Kościół) w Lubinie po Mszach o godz. 8.30 10.00 i 11.30" – napisano. Na pierwszej mszy ksiądz miał wyrazić intencję wspierania przeciwników szczepienia. Duchowny użył słów: "Módlmy się za organizacje, które podejmują działania w ochronie ludzkości". Czy rzeczywiście biskup wiedział o zbiórce w kościołach, czy wyraził na nią zgodę, a jeśli tak, to dlaczego? Sprawę próbowała wyjaśnić "Gazeta Wyborcza". Rzecznik legnickiej kurii, sekretarz biskupa ks. Łukasz Misiak napisał krótkie wyjaśnienie: "Na zbiórkę podpisów przy tych kościołach zgodę wyrazili Księża Proboszczowie wyżej wymienionych parafii, zapewne po wcześniejszym zapoznaniu się ze sprawą". Nie ma ani słowa o zgodzie biskupa. Dlaczego na agitację i zbiórkę podpisów zgodzili się duchowni dwóch kościołów w Lubinie? Proboszcz kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa ks. Ludwik Graf jest na urlopie. "Jestem na urlopie i nie będę się wypowiadał. Do widzenia" – skomentował. Z kolei ksiądz z kancelarii kościoła Matki Bożej Częstochowskiej wyjaśnił, że proboszcz jest nieobecny. Antyszczepionkowcy pod Jasną Górą Z kolei w ubiegłą niedzielę, 8 lipca, podpisy pod projektem ustawy o dobrowolności szczepień były zbierane pod jasnogórskim wzgórzem podczas dorocznej pielgrzymki słuchaczy Radia Maryja. Przedstawiciele STOP NOP powiedzieli, że akcja miała zgodę władz sanktuarium. "Pielgrzymka ma charakter modlitewny. Klasztor jasnogórski nie wyraził zgody na zbieranie podpisów" – odpowiedziało "Wyborczej" biuro prasowe Jasnej Góry. Mimo to zbiórka odbyła się. Podpisy zbierano też w jednym z przedszkoli w Gdyni. Zgodziła się na to dyrektorka, do której z taką propozycją przyszli rodzice. Po publikacji "Gazety Wyborczej" władze miasta wstrzymały zbiórkę i zdecydowały o przeprowadzeniu kontroli w placówce. Projekt jest już w Sejmie STOP NOP chce, aby rodzice sami decydowali, czy szczepić dzieci, czy nie. Pod hasłem: "Jest ryzyko, musi być wybór", przez kilka miesięcy zbierało podpisy, aby wnieść do Sejmu projekt ustawy dający rodzicom możliwość takiego wyboru. Wiele wskazuje na to, że projekt ma szanse być rozpatrzony przez posłów. Antyszczepionkowcy złożyli 11 lipca w Sejmie ponad 120 tys. podpisów pod swoim projektem ustawy, tym samym spełniając konstytucyjny wymóg 100 tysięcy podpisów pod obywatelską inicjatywą ustawodawczą. W Polsce ponad 95 proc. Polaków poddaje się obowiązkowym szczepieniom, niemniej jednak w ciągu prawie 10 lat liczba niezaszczepionych dzieci wzrosła w Polsce niemal 10-krotnie. Eksperci ostrzegają, że jeżeli tendencja się utrzyma, grozi nam ryzyko powrotu chorób zakaźnych pokonanych dzięki szczepieniom. Lekarze podkreślają, że nie ma żadnych dowodów naukowych, że szczepienia mogą wywoływać autyzm. Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny podkreśla, że "najwięcej szkody przyniosło nieodpowiedzialne rozpowszechnianie teorii łączącej sczepienia z autyzmem czy też nieuzasadnione twierdzenia o szkodliwości składników szczepionek (...). Pomimo blisko 20 lat badań prowadzonych przez badaczy na całym świecie, w których prezentowane są niezaprzeczalne dowody na to, że szczepionka MMR przeciw odrze, śwince, różyczce nie powoduje autyzmu, wielu rodziców wierzy w nieprawdziwe informacje na ten temat". Najczęstszym powodem odmowy szczepienia dziecka jest obawa przed wystąpieniem NOP - niepożądanych odczynów poszczepiennych. Taki odczyn pojawia się po szczepieniu dziecka, ale żeby został zakwalifikowany jako NOP, musi wystąpić do 4. tygodni po szczepieniu. Do niedawna prezes Naczelnej Rady Lekarskiej, dr Maciej Hamankiewicz, porównuje szczepienia do stosowania pasów w samochodzie: raz na milion wypadków ktoś przez nie ucierpi, ale setkom tysięcy innych ratują zdrowie i życie. Na zbieranie podpisów w kościołach Lubina była zgoda ich władz, ale teraz jego przedstawiciele unikają komentowania sprawy. Czy agitacja antyszczepionkowców postawiła kościół w niezręcznej sytuacji zaangażowania się w spór, jaki toczy się w Polsce wokół szczepienia dzieci? Łatwiej byłoby odpowiedzieć na to pytanie, gdybyśmy znali w tej sprawie oficjalne stanowisko np. Episkopatu Polski. Na razie znamy zdanie abp Henryka Hosera, który podczas posiedzenia Zespołu Ekspertów Komisji Episkopatu Polski ds. bioetycznych apelował o pogłębioną dyskusję naukową oraz debatę społeczną na temat szczepionek nowej generacji. Jakie jest wasze zdanie na temat działania antyszczepionkowców na terenie kościołów w Polsce. Podzielcie się nim w komentarzach. Źródło: Gazeta Wyborcza Zobacz też: Zachorowania na odrę idą w tysiące. Epidemia w Europie: co z Polską? Szczepienie dzieci - 6 obiegowych opinii, których nie warto słuchać Poznaj prawdy i mity o szczepieniach [WIDEO]
Policja pilnuje, by noworodek nie opuścił szpitala, obstawa nie dopuszczała ojca do dziecka
W Szpitalu Bielańskim w Warszawie policja na oddziale noworodkowym, pilnuje by jedno z dzieci nie opuściło szpitala z rodzicami, którzy mają pieniądze ze zbiórki publicznej na zmianę szpitala na prywatny. O co w tym wszystkim chodzi?
O tym, co się dzieje w szpitalu relacjonuje Justyna Socha z Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Wiedzy o Szczepieniach STOP NOP. Władze szpitala odmówiły komentarza, ale potwierdzają skierowanie wniosku do sądu. Tuż po urodzeniu dziecka, jego mama miała usłyszeć, że maleństwo ma wysokie CRP we krwi, co może świadczyć o stanie zapalnym w organizmie. Matka nie dowierzała lekarzom "Matka usłyszała, że jej dziecko ma wysokie CRP i potrzebna jest mu interwencja medyczna. Nie dowierzała jednak, że z dzieckiem może coś się dziać i poprosiła o dokumentację. Nie dostała jej, więc chciała wypisać się na żądanie. Wtedy pod drzwiami sali pojawili się wezwani przez szpital policjanci" – opisuje Justyna Socha ze stowarzyszenia STOP NOP, z którym matka jest w kontakcie. Według relacji Sochy, lekarze mieli powiedzieć, że stanowi to "zagrożenie dla zdrowia i życia dziecka, dlatego muszą interweniować". Ostatecznie kobieta zgodziła się na podanie dziecku antybiotyku. Jednak policja wciąż jej pilnuje."Odebrano jej wolność" – stwierdziła Socha. Na stronie STOP NOP napisano, że Szpital Bielański w Warszawie "uwięził matkę z dzieckiem na oddziale, ograniczając kontakt nawet z ojcem dziecka i rodzicami matki dziecka". Nieco więcej szczegółów o tym, co wydarzyło się w szpitalu wiemy z przekazu posła Kukiz'15 Pawła Skuteckiego. Z informacji zamieszczonych na jego stronie facebookowej wynika, że rodzice odmówili szczepień, podania witaminy K i w związku z tym szpital wezwał policję i złożył pismo do sądu. Niie chciano wpuścić ojca do dziecka (rodzice nie są małżeństwem), podważano jego ojcostwo mimo potwierdzenia przez matkę. "Cyrk na kółkach" – napisał Skutecki na Facebooku. Internauci zbierają pieniądze na ewakuację Doszło do spontanicznej akcji zbierania przez internautów pieniędzy na ewakuację matki z noworodkiem ze szpitala i umieszczenie rodziny w prywatnej placówce medycznej. W ciągu kilku godzin zebrano wymaganą kwotę, jednak policja i sąd nie wydali zgody na opuszczenie placówki przez rodzinę. "Stan na teraz: rodzice są z dzieckiem, pilnuje ich dwóch uzbrojonych policjantów, nie mogą opuścić (zmienić) szpitala, bo jest decyzja sądu (w zabezpieczeniu) o hospitalizacji i diagnostyce dziecka. Rodzice mają adwokata, mają wsparcie wielu ludzi" – poinformował poseł w czwartkowe popołudnie. Zgodnie z obowiązkowym kalendarzem szczepień, dziecko w ciągu pierwszych 24. godzin po urodzeniu dostaje szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (pierwsza dawka) oraz gruźlicy. Noworodkom podaje się witaminę K chroniąca przed chorobą krwotoczną. Dyrekcja szpitala nie mówi o szczegółach sprawy, a zwłaszcza o stanie zdrowia dziecka."Postępowanie zostało zgłoszone do sądu i czekamy na decyzję sądową w tej sprawie" – powiedziała dyrektor Szpitala Bielańskiego Dorota Gałczyńska-Zych. Nieoficjalnie mówi się, że policja opuści placówkę wtedy, gdy w sprawie wypowie się sąd. Zapraszamy do wypełnienia ankiety dla czytelniczek mamotoja.pl! Kliknij w grafikę: To kolejny konflikt w stołecznym szpitalu, do jakiego doszło w ostatnich miesiącach. Przypomnijmy, że w styczniu do podobnej konfrontacji z antyszczepionkowcami doszło w Szpitalu św. Zofii. Rodzice noworodka odmówili wykonania jakiejkolwiek czynności wobec dziecka. W tej sytuacji władze szpitala skierowały sprawę do sądu, a ten zdecydował o zatrzymaniu dziecka w szpitalu i wykonaniu szczepień oraz badań. Jak oceniacie to, co wydarzyło się w Szpitalu Bielańskim? Napiszcie w komentarzach! Źródło: rp służba zdrowia, mamadu Zobacz też: Dziecko znanego antyszczepionkowca zmarło, bo nie pozwolił podać mu wit. K! Wiosną nie ma smogu? Dość legend i mitów na temat zanieczyszczenia! Spacer z dzieckiem kontra powietrze! Sprawdź, kiedy wyjście na dwór wychodzi maluchowi na zdrowie?
Dzieci z autyzmem są mniej chronione przed groźnymi chorobami
Mamy niedobrą wiadomość dla ruchów antyszczepionkowych – naukowcy udowadniają, że dzieci autystyczne są bardziej zagrożone chorobami.
Ruchy antyszczepionkowe od lat walczą z obowiązkowymi szczepieniami pod hasłem, że mogą wywoływać u dzieci autyzm. I chociaż nie ma na to żadnych dowodów naukowych, udało się im wywołać w Polsce, ale i w innych państwach europejskich, atmosferę strachu przed szczepieniami. Efekt? W ciągu 7 lat 10-krotnie wzrosła liczba nieszczepionych dzieci w Polsce, a przez Europę przetacza się fala zachorowań na odrę, bardzo zakaźną chorobę. Dzieci autystyczna są rzadziej szczepione Środowiska naukowe szukając przyczyn autyzmu, analizują zależność pomiędzy szczepieniami, a ryzykiem jego wystąpienia. W tym celu Oussen Zerbo i jego zespół naukowy przebadał 3 tysiące 700 autystycznych dzieci, u których diagnozę postawiono przed ukończeniem przez nie piątego roku życia. Analizie poddano dzieci z roczników 1995-2010, mieszkające w Północnej Karolinie. Badania pokazały, że dzieci cierpiące na autyzm, a także ich rodzeństwo są bardziej skłonni do chorób, przeciw którym zapobiegają szczepienia – napisał amerykański magazyn medycznym JAMA Pediatrics. Analiza pokazała także, że dzieci autystyczna są rzadziej szczepione - 80 procent z nich otrzymało komplet szczepień, dzieci bez autyzmu zostały zaszczepione w 94 procentach. Podobną zależność zanotowano w przypadku rodzeństwa dzieci autystycznych. 73 procent braci i sióstr dzieci z ta chorobą przyjęło szczepienia, podczas gdy rodzeństwo dzieci niechorujących na autyzm było zaszczepione w 85 procentach. Każde z nich otrzymało zestaw szczepień przed 11. miesiącem życia. Rezygnacja ze szczepień nie oznacza braku autyzmu Autyzm jest zaburzeniem neurorozwojowym o podłożu genetycznym i środowiskowym, wciąż będącym częściowo nieodgadnionym zagadnieniem. Świat nauki cały czas szuka przyczyn rodzenia się dzieci z autyzmem. Jedno jest pewne: rezygnacja ze szczepień nie oznacza braku tej choroby. Niemniej jednak rodzice, których pierwsze dziecko cierpi na autyzm, często nie decydują się na szczepienia kolejnych dzieci. Obawiają się toksyn w podawanych dawkach i reakcji alergicznych. Chodzi m.in. o niepożądane odczyny poszczepienne (NOP), czyli zaburzeniami stanu zdrowia, które występują w okresie 4 tygodni po podaniu szczepionki. Częstość występowania NOP zależy od rodzaju szczepionki. Przy szczepionkach stosowanych w Polsce jeden NOP występuje przeciętnie 1 na 10 tys. szczepień. Specjaliści podkreślają, że ciężkie niepożądane odczyny poszczepienne, wymagające hospitalizacji, występują nieporównanie rzadziej niż powikłania chorób, przed którymi chronią. Notuje się kilka, maksymalnie kilkanaście takich przypadków rocznie. Wyniki badań to bardzo dobra informacja, która miejmy nadzieję będzie jeszcze jednym argumentem za odczarowaniem mitów narosłych wokół szczepień. A wy jak uważacie? Podzielcie się swoim zdaniem w komentarzach! Źródło: ofeminin Zobacz też: Wiemy, co może być przyczyną autyzmu u dzieci! Szczepienie dzieci - 6 obiegowych opinii, których nie warto słuchać Dlaczego warto szczepić dzieci przeciwko pneumokokom i meningokokom? [WIDEO]
Szczepionki jak ciastka z kremem? Kupujesz, zadbaj o zimny łańcuch
Tak, jak nie podasz dziecku rurki z kremem, która leżała poza lodówką, tak nie należy szczepić go preparatem, który był źle przechowywany. Źle, czyli jak? Wyjaśniamy.
Aby szczepionki spełniły swoją rolę, czyli uodporniły dziecko przed groźnymi wirusami i bakteriami, powinny być właściwie przechowywane od chwili, gdy je wyprodukowano, aż do momentu szczepienia. Ponieważ coraz więcej rodziców decyduje się na zakup szczepionek na własną rękę, warto wiedzieć, jak się o nie zatroszczyć, zanim z apteki trafią w ręce pediatry w przychodni. Temperatura ma znaczenie Niektóre szczepionki są bardzo wrażliwe na temperaturę (szczególnie te w postaci płynnej). Trzeba zapewnić im coś, co specjaliści określają mianem zimnego łańcucha, czyli dbać o to, aby znajdowały się stale w temperaturze między +2 a +8 stopni C. Takie warunki panują zazwyczaj w lodówce (w zależności od wysokości półki – na środkowej jest ok. 5 st. C). Odpowiednie przechowywanie szczepionek nie zawsze jest proste, zwłaszcza gdy kupujesz preparat kilka dni przed planowaną wizytą szczepienną lub jeśli na dworze jest bardzo ciepło. Masz pytania? Wątpliwości? Zadaj ekspertom pytanie na temat szczepień przeciw pneumokokom! Jak zadbać o łańcuch? Przed zakupem szczepionki w aptece, farmaceuta powinien uprzedzić cię, jak należy ją przechowywać. Ministerstwo Zdrowia informuje na swojej stronie internetowej, że jeśli podczas kupowania preparatu nie otrzymamy takich informacji, mamy prawo zwrócić go do apteki i żądać zwrotu pieniędzy (dodajmy, szczepionki skojarzone, które kupujemy dzieciom, często dużo kosztują). W aptece podczas letnich upałów możesz liczyć na specjalne opakowanie termoizolacyjne (torebkę z folii aluminiowej), które pozwoli ci bezpiecznie dowieźć szczepionkę do domu. Bez termotorby lub termosu możesz przewozić preparat jedynie w temperaturze niższej niż 25 stopni C i nie dłużej niż przez godzinę. Z tego względu zakupy w aptece najlepiej planować tak, aby jak najszybciej trafić po nich, jeśli nie do przychodni, to do domu. Im zimniej, tym lepiej – nie w tym przypadku Szczepionki wymagają chłodu, ale nie mogą być zamrażane! Jeśli zakupiony preparat przechowujesz w domu, nigdy nie wkładaj go do zamrażalnika. Szczepionka to materiał biologiczny, któremu temperatury poniżej zera nie służą. Ułóż ją w lodówce na środkowej półce tak, aby nie dotykała ścianek – to może powodować przemarzanie i uszkodzenie opakowania. Wioząc ją do przychodni, również pamiętaj o termotorbie. Przed szczepieniem pielęgniarka lub pediatra powinni nie tylko zbadać dziecko, ale również dopytać, kiedy szczepionka została kupiona i jak była przechowywana, zanim trafiła w ich ręce. Jeśli zimny łańcuch został przerwany, dziecko nie może jej otrzymać. Niepełnowartościowa, źle przechowywana szczepionka może być między innymi przyczyną niepożądanych odczynów poszczepiennych. Zobacz też: Kalendarz szczepień na 2018 rok Cała prawda o „wadliwych” szczepionkach. Co robić, jeśli dziecko ją dostało? Czy NOP są groźne?
"Setki pacjentów dostały wadliwą szczepionkę"? Co na to minister i eksperci?
"Preparaty przeznaczone do utylizacji były podawane nawet noworodkom. Lekarze wiedzieli, że wstrzykują niepełnowartościowy produkt" – napisali dziennikarze Dziennika Gazety Prawnej. Minister zdrowia i eksperci zapewniają, że preparaty były bezpieczne, choć... nie powinny być podane dzieciom! Publikujemy ich LISTĘ!
Chodzi o szczepionki z obowiązkowego kalendarza szczepień, m.in. preparaty przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, pneumokokom, tężcowi, gruźlicy, ospie wietrznej, meningokokom. Z powodu przerw w dostawach prądu, które w ubiegłym roku wydarzyły się po bardzo silnych wiatrach, doszło do przerwania łańcucha chłodniczego. To znaczy: przez kilka- kilkanaście godzin nie działały lodówki, w których szczepionki były przechowywane. Procedura jest taka, że takie szczepionki zwykle są utylizowane. Jednak w niektórych przypadkach w województwie lubuskim tak się nie stało – szczepionki podano dzieciom, także noworodkom. To właśnie opisali dziennikarze Dziennika Gazety Prawnej. I wybuchła afera, a przede wszystkim zaczęli niepokoić się rodzice zaszczepionych dzieci: czy podana szczepionka była bezpieczna? Czy zadziałała i czy dziecko jest chronione przed chorobą, na którą zostało zaszczepione? Artykuł w DGP straszy rodziców. Czy słusznie? Zobacz także: Kalendarz szczepień obowiązkowych od 0 do 18 lat Minister i eksperci: dzieci są bezpieczne O tym, jak duże zaniepokojenie rodziców mógł wywołać artykuł, świadczy fakt, że niemal natychmiast zorganizowano konferencję prasową, na którą przyszedł m.in. wiceminister zdrowia Marcin Czech, szef Głównego Inspektoratu Sanitarnego Marek Posobkiewicz i dr Paweł Grzesiowski, pediatra i ekspert z pediatrycznego zespołu ds szczepień przy ministrze zdrowia. – Sprawa już wcześniej była analizowana przez grupę ekspertów. Wydaliśmy stanowisko, że nie ma żadnego zagrożenia zdrowia dzieci, które dostały szczepionki, mimo że łańcuch chłodniczy został przerwany – mówi dr Paweł Grzesiowski. – To najważniejsza informacja, bazująca na badaniach klinicznych prowadzonych m.in. pod auspicjami Światowej Organizacji Zdrowia. Mimo że wydaje się nam, że te szczepionki zostały "przegrzane", jak to się popularnie mówi, nie doszło w nich do żadnych zmian, które mogą grozić jakimkolwiek problemem zdrowotnym – dodaje dr Paweł Grzesiowski. Marek Posobkiewisz, szef GIS, i wiceminister Marcin Czech: Szczepionki, które dostały dzieci, są bezpieczne. Choć procedury administracyjne zostały złamane. O tym, że zaszczepione dzieci są bezpieczne, zapewnia też wiceminister Marcin Czech. – Mimo przerwania łańcucha chłodniczego szczepionki, które zostały podane, są w pełni bezpieczne dla dzieci. Mam w ręku dokument WHO, który pokazuje, że nawet jeśli szczepionki są przez kilka dni w temperaturze 25, a nawet 30-35 stopni Celsjusza, to w ich składzie nie dzieje się nic złego i można je stosować. Przecież szczepionki są też używane w krajach o dużo gorętszym klimacie niż Polska, i taż tam zdarzają się przerwy w dostawach prądu, a mimo to szczepi się dzieci – mówi wiceminister Marcin Czech. Zobacz także: Mocne – występowanie przeciw szczepieniom jest nieludzkie! Szczepionki nie powinny być podane Mimo tego, że szczepionki są bezpieczne, ponieważ przerwa w dostawie prądu nie trwała długa, faktem jest, że nie powinny być podane dzieciom. Polskie procedury są pod tym względem bardzo rygorystyczne. Marek Posobkiewicz, szef GIS, mówi, że w dużych magazynach, gdzie przechowywane są szczepionki, w przypadku awarii prądu włącza się system powiadamiania sms i włączają się agregaty prądotwórcze, więc temperatura jest zachowana. – W przychodniach nie zawsze jest możliwość awaryjnego przełączenia się na inne źródło zasilania. Jeśli tak się stanie, zwykle podejmujemy decyzję o wstrzymaniu podawania preparatów – mówi Marek Posobkiewicz. Zwykle w takich przypadkach szczepionki są utylizowane. – Procedura mówi jednoznacznie: każda szczepionka, która wypada z łańcucha chłodniczego, powinna być wstrzymana w obrocie. W tym przypadku niektórzy kierownicy przychodni czy sami lekarze uznali szczepionki za bezpieczne. Przy złamaniu łańcucha chłodniczego lekarz czy przychodnia nie powinni takiej decyzji podejmować samodzielnie. Podawanie tych szczepionek powinno być wstrzymane do czasu wydania decyzji administracyjnej. Najczęściej tą decyzją jest utylizacja szczepionek – potwierdza dr Grzesiowski. Obawia się, że cała ta sytuacja będzie wodą na płyn ruchów antyszczepionkowych. Zapewnia jednak, że podane szczepionki są bezpieczne i rodzice, których dzieci je dostały, nie muszą się niczego obawiać. Wykaz szczepionek, które mogły być niewłaściwie przechowywane Za Dziennikiem Gazetą Prawną podajemy listę szczepionek, które mogły być nieprawidłowo przechowywane. Uwaga: wg informacji Ministerstwa Zdrowia sprawa dotyczy wyłącznie województwa lubuskiego! Szczepionki, w przypadku których nie zachowano ciągu chłodniczego, podano tylko w KILKU PRZYCHODNIACH. Zobacz także: Jak szczepionki są badane, zanim zostaną wprowadzone na rynek?
"Jestem jednym z dzieci zmarłych na SIDS po szczepieniu 6w1"
Kampania miała szokować tyle, że dziecko, którego wizerunku użyto w kontrowersyjnej kampanii ma dziś 7 lat i ... było szczepione.
Polskie Ogólnopolskie Stowarzyszenie Wiedzy o Szczepieniach STOP NOP dołączyło do włoskiej organizacji "Corvelva", która ruszyła z kontrowersyjną kampanią reklamową #icanforget. W ramach kampanii udostępniono trzy plakaty. Na zdjęciach widać niemowlęta, do których śmierci miały doprowadzić szczepienia. Czyje to dziecko? Organizacja "Corvelva" udostępniła zdjęcia noworodków z mocnymi podpisami, powołując się na raport indyjskich naukowców. Dr Puliyel i dr Sathyamala mieli odkryć, że zatajono dane w okresowych raportach o bezpieczeństwie (PSUR) dla szczepionki Infanrix hexa. "Jestem jednym z dzieci zmarłych na SIDS (śmierć łóżeczkowa) po szczepieniu 6w1. Zatajono to w oficjalnych raportach", "Jestem martwy z powodu szczepionki. Do śmierci nigdy nie doszłoby z wiedzą, która została zdradzona i zapomniana" czy "Jestem martwy z powodu szczepionki, zostawiony sam i opuszczony przez instytucje." - czytamy na plakatach. Twarze dzieci są zamazane, ale dla odbiorcy jest jasne, że dzieci te nie żyją. Tyle że te maluszki nie są prawdziwymi "ofiarami" szczepień, a same fotografie zostały pobrane z bazy zdjęć Shutterstock. Co więcej, rodzice jednego z maluszków w wywiadzie z dziennikarzem Davidem Puente wyznali, że ich synek ma się świetnie i ma już 7 lat, co więcej dziecko było szczepione. W ramach dalszego wyjaśniania sprawy okazało się, że graficzka odpowiedzialna za wykonanie plakatów prawdopodobnie zdjęcia ukradła. Początkowo twierdziła, że zdjęcia wykonała sama, później, że kupiła. Jednak daty, kiedy je pobrano wskazują, że nie zapłacono za nie. Warto także zaznaczyć, że sam Shutterstock zabrania używania zdjęć w celach propagandowych lub politycznych. Jeden z najpopularniejszych mitów "Corvelva" na swoim profilu na Facebooku wymieniła kraje, które mają "wspólny cel" - uświadamianie rodziców. Są to: Argentyna, Australia, Bośnia i Hercegowina, Kanada, Kolumbia, Chorwacja, Francja, Niemcy, Włochy, Polska, Stany Zjednoczone, Urugwaju, Wielka Brytania i Szwecja. Niektórzy rodzice wpadli w panikę. WHO jednak uspokaja. Na stronie Światowej Organizacja Zdrowia czytamy: "Żadne z badań przeprowadzonych na szczepionych i nieszczepionych dzieciach nie wykazało ryzyka wystąpienia SIDS wśród zaszczepionych dzieci", a całość nazywana jest wielkim mitem. Czy macie pewność, że wasze dzieci są w nocy bezpieczne? Jak dbacie o ich bezpieczeństwo podczas snu? Piszcie w komentarzach!​ Zobacz także: 7 mitów na temat snu niemowląt. Wszystkie obalamy! [WIDEO] Jak chronić dziecko przed nagłą śmiercią łóżeczkową? Przegląd łóżeczek dla niemowląt
Czy szczepionki mogą powodować raka? [WIDEO]
Na różnych stronach internetowych można znaleźć informacje, że szczepionki mogą powodować raka. Zapytaliśmy o to prof. Ewę Augustynowicz, która zajmuje się badaniem szczepionek.
Część rodziców obawia się, że szczepionki mogą – po latach wywoływać poważne choroby – na przykład nowotwory. Co Pani na to? ... Widzę, że nie wie Pani, co odpowiedzieć? Nie wiem. Naprawdę nie wiem, co odpowiedzieć. Same obawy nie wystarczą. Potrzebne są dowody. Wszystkie dane dotyczące zarówno NOP (niepożądanych odczynów poszczepiennych), jak całego profilu bezpieczeństwa szczepionek są bardzo restrykcyjnie sprawdzane i kontrolowane – na całym świecie. Jakiekolwiek sygnał, nawet dotyczący związku czasowego pomiędzy podaniem szczepionki a wystąpieniem niepokojącego objawu, jest poddawany bardzo dokładnej analizie. Dopiero po bardzo dokładnej analizie możemy stwierdzić, czy może występować jakikolwiek związek przyczynowo-skutkowy między podaniem szczepionki a wystąpieniem NOP (niepożądanego odczynu poszczepiennego). Czyli: szczepionki nie wywołują raka? Nie, przynajmniej nie mamy takich dowodów. Jest wręcz odwrotnie. Są szczepionki, które chronią nas przed rakiem. Które szczepionki mogą chronić przed rakiem? Przede wszystkim szczepionka przeciw wzw typu B (wirusowemu zapaleniu wątroby typu B). To szczepionka jest już bardzo dobrze znana. Stosunkowo nową szczepionką, którą powinniśmy jak najczęściej wykorzystywać w profilaktyce raka szyjki macicy i innych nowotworów, jest szczepionka przeciw HPV – wirusowi brodawczaka ludzkiego. Prof. Ewa Augustynowicz pracuje w Narodowym Instytucie Zdrowia Publicznego-Państwowym Zakładzie Higieny. Kieruje Pracownią Badania Szczepionek. Zobacz także: Ważna rozmowa o szczepieniach – autyzm, powikłania, spisek firm...
Jak szczepionki są badane, zanim zostaną wprowadzone na rynek? [WIDEO]
Rodzice często obawiają się, że szczepionki są eksperymentem, a dopiero po latach okaże się, jakie naprawdę wywołały skutki. Dlatego zapytaliśmy prof. Ewę Augustynowicz, jak badane są szczepionki i czy odpowiadają za to tylko producenci?
Rodzice często obawiają się, że szczepionki są eksperymentem, a dopiero po latach okaże się, jakie naprawdę wywołały skutki. Jak szczepionki są kontrolowane – mówi prof. Ewa Augustynowicz, kierownik Pracowni Badania Szczepionek w Narodowym Instytucie Zdrowia Publicznego-Państwowym Zakładzie Higieny. Szczepionki są bezpieczne? Jak są badane, zanim zostaną wprowadzone na rynek? Szczepionki są bezpieczne, mamy dużo dowodów, które to potwierdzają. Każda szczepionka, zanim zostanie wprowadzona na rynek, najpierw musi być zarejestrowana. Żeby to się stało, musi przejść ogromną liczbę badań. Zanim to się stanie, musi przejść wiele badań – w laboratoriach, na zwierzętach, potem wiele etapów badań klinicznych na ludziach. Badania trwają bardzo długo, podlegają restrykcyjnym wymaganiom. Kilka lat trwa, zanim szczepionka zostanie wprowadzona na rynek. Jeśli kolejne fazy badań klinicznych, w których badana jest szczepionka, są zadowalające, przygotowuje się całą dokumentację dotyczącą procesu wytwarzania szczepionki. Szczepionka podlega procesowi rejestracji – eksperci raz jeszcze oceniają wszystkie wyniki badań, jakość szczepionki, sprawdzają, czy wszystkie substancje występują w niej w ilości zadeklarowanej przez wytwórcę. Za ten proces odpowiadają wyznaczone instytucje. W Polsce jest to Urząd Rejestracji Leków, Wyrobów Leczniczych i Produktów Biobójczych, w Europie – Europejska Agencja Leków (EMA). Później, gdy szczepionka znajdzie się na rynku – ktoś ją kontroluje? Szczepionki są wyjątkowymi produktami leczniczymi – każda seria jest kontrolowana przez laboratoria niezależne od producentów. Taka sytuacja nie ma miejsca w przypadku innych farmaceutyków. Szczepionki są nie tylko badane przez producentów? Szczepionki, podobnie jak wszystkie leki, są kontrolowane przez producentów. Dodatkowo jednak są badane przez niezależne od producentów laboratoria. To jest dodatkowy proces kontroli. Dlatego możemy mówić, że rzeczywiście szczepionki obecne w Polsce są bezpieczne. Wszystkie serie szczepionek dostępne na rynku są również kontrolowane później – dba o to Główny Inspektorat Sanitarny (GIS). Zobacz także: Ważna rozmowa o szczepieniach – autyzm, powikłania, spisek firm...
Odra w Europie! A czy szczepionka przeciw odrze jest bezpieczna? [WIDEO]
Wysypka po szczepieniu przeciw odrze to niepożądany odczyn poszczepienny, ale... świadczy o tym, że układ odpornościowy dobrze reaguje na szczepienie. A co z autyzmem? I dlaczego w Norwegii 96 proc. rodziców szczepi dzieci, choć szczepienia są nieobowiązkowe - mówi dr Paweł Stefanoff.
Epidemia odry jest już w niektórych krajach Europy (Włochy, Rumunia), tymczasem w Polsce coraz więcej rodziców odmawia szczepień. Czy rzeczywiście jest czego się bać – wyjaśnia dr Paweł Stefanoff. Jak wielu rodziców szczepi dzieci w Norwegii, gdzie szczepienia są nieobowiązkowe? Powiem na przykładzie szczepionki przeciw odrze: 96 proc. rodziców w Norwegii zaszczepiło dzieci przeciw odrze, śwince, różyczce. To rekord w Norwegii. Zwykle ten odsetek dzieci zaszczepionych był o wiele niższy. To efekt dobrego informowania rodziców o szczepieniu. Sytuacja jest dokładnie odwrotna niż w innych krajach, gdzie rośnie liczba nieszczepionych dzieci przeciw odrze, przez co jest coraz więcej zachorowań. Pojawiają się coraz większe epidemie odry – w Rumunii, Włoszech. Spodziewamy się, że w Polsce wkrótce wystąpi epidemia odry. W Norwegii nie ma antyszczepionkowców? Są. To jest ogólnoświatowa tendencja zaprzeczania wszelkim autorytetom, nauce. Jest to dla mnie niezrozumiałe. Ruchy antyszczepionkowe były bardzo aktywne w Internecie. Przeoczyliśmy moment, kiedy wątpliwości zaczęły przeważać nad zdrowym rozsądkiem. Rodzice szczególnie obawiają się szczepionki przeciw odrze. W Norwegii się jej nie boją? Jest bezpieczna? Mogę potwierdzić, że jest całkowicie bezpieczna. Ponieważ jednak zawiera żywe wirusy odry (chociaż osłabione), to czasami wywołuje silną odpowiedź układu odpornościowego. Są to objawy pozytywne, które pokazują, że dziecko bardzo mocno odpowiedziało na szczepionkę. I bardzo dobrze uodporniło się na całe życie. Wystąpienie nawet dość silnych objawów po szczepieniu – takich jak wysoka gorączka, wysypka – jest rzeczą pozytywną, ponieważ pokazuje, że szczepienie bardzo silnie wystymulowało układ odpornościowy. Wystąpienie takich objawów potwierdza, że układ odpornościowy bardzo silnie odpowiedział na szczepionkę. Jeśli dziecko ma wysypkę po szczepieniu przeciw odrze, to nie jest NOP? Rodzice nie powinni się tego obawiać? Jest to NOP (niepożądany odczyn poszczepienny), ale tak naprawdę jest to zjawisko bardzo pozytywne, które świadczy o bardzo wysokiej skuteczności szczepionki u dziecka. Ta wysypka jest łagodna, przechodzi w ciągu dwóch dni. Nie powoduje niszczenia narządów. Odra, świnka, nawet różyczka to są bardzo poważne choroby, one niszczą układ odpornościowy, niszczą narządy. Nie da się porównać lekkiej wysypki, wywołanej osłabionym wirusem, z ciężką chorobą, jaką jest odra! Antyszczepionkowcy twierdzą, że szczepionka może spowodować poodrowe zapalenie mózgu? Nie jest to w żaden sposób udokumentowane. A co z autyzmem? Szczepionka przeciw odrze była oskarżana o to, że powoduje autyzm. Autyzm jest bardzo skomplikowaną, poważną chorobą, której przyczyna nie jest poznana. Ma też podłoże genetyczne. Przypadkowo na odrę szczepimy dzieci w tym samym okresie, kiedy mogą ujawniać się pierwsze objawy autyzmu. Wcześniej nie można tego stwierdzić. Jeśli szczepimy wszystkie dzieci, to jest prawdopodobieństwo, że u części z nich rozwinie się autyzm. Występuje on tak samo często u dzieci szczepionych, jak nieszczepionych – tak stwierdzono w badaniach epidemiologicznych przeprowadzonych u milionów dzieci. Nie wiemy, czym jest spowodowany autyzm, ale na pewno nie są to szczepienia. Zostało to bardzo dobrze udokumentowane. Zobacz także: Czy szczepienia powodują autyzm? Dr Paweł Stefanoff jest lekarzem epidemiologiem, pracuje w Narodowym Instytucie Zdrowia Publicznego-Państwowym Zakładzie Higieny
Matka w więzieniu za nieszczepienie dziecka! Będą kolejne wyroki?
Matka 9-letniego chłopca została skazana na tydzień więzienia za to, że uporczywie odmawiała zaszczepienia dziecka. Sędzie uznał, że jest to lekceważenie nakazów sądowych do poddania dziecka szczepieniom.
Matka chłopca stwierdziła, że woli spędzić tydzień w więzieniu niż zaszczepić dziecko. Sąd stwierdził, że jest to lekceważenie jego wyroków. Walka o to, czy szczepić czy nie, powoli dochodzi do absurdu. Więzienie za niezaszczepienie Do tego niecodziennego wyroku doszło w stanie Michigan. Oficjalnym powodem miało być lekceważenie sądu, który wielokrotnie nakazywał matce poddanie chłopca szczepieniom stosownym do wieku. Matka wielokrotnie odmawiała. Szczepić dziecko chciał za to jego ojciec, były mąż skazanej Amerykanki. Obydwoje od lat toczyli sądowe boje do opieki nad dzieckiem. Kwestia szczepień była jedną z wielu, co do której nie mogli się porozumieć. Matka chłopca stwierdziła, że woli iść na tydzień do więzienia niż szczepić. – Wolę iść do więzienia za to, w co wierzę, niż pozwolić na zaszczepienie mojego syna – powiedziała R. Bredow reporterowi ABC News, podkreślając, że decyzja o podaniu szczepionki dziecku powinna być osobistym wyborem rodziców. Na czas pobytu matki w więzieniu pełne prawo do opieki nad dzieckiem sąd przyznał ojcu chłopca. Rebecca Bredow: Woli iść do więzienia niż zaszczepić dziecko (źródło: http://www.independent.co.uk) Prawo matki czy prawo ojca? Matka chłopca stwierdziła, że decyzja o szczepieniu lub niezaszczepieniu syna jest jej niezbywalnym prawem. W stanie Michigan rodzice mogą odmówić szczepienia dziecka ze względu na własne przekonania. W tym przypadku rodzice mieli inne zdania w tej sprawie, a matka przed rokiem zobowiązała się do szczepienia. Karać za nieszczepienie w Polsce W Polsce jak na razie nikt nie wpadł na pomysł karania więzieniem za nieszczepienie dziecka, ale coraz częściej pojawiają się głosy, że trzeba karać rodziców, którzy nie zgadzają się szczepić dzieci. Argumentem "za" jest fakt, że w ten sposób narażają na zachorowanie nie tylko zdrowie swojego dziecka, ale też zdrowie innych dzieci, które w różnych powodów nie mogą być szczepione. Coraz częściej sanepid grozi rodzicom karami finansowymi, pojawiają się też głosy, by nieszczepione dzieci nie były przyjmowane do przedszkoli. W sprawie szczepień dzieci zabrał również głos Marek Michalak, rzecznik praw dziecka. Przypomniał, że sanepid może zawiadomić sąd opiekuńczy o uchylaniu się przez rodziców od poddania dzieci obowiązkowym szczepieniom. Jeżeli sąd opiekuńczy uzna, że dobro dziecka jest zagrożone, może nawet oddać wykonywanie władzy rodzicielskiej stałemu nadzorowi kuratora sądowego lub zarządzić umieszczenie dziecka w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka albo w instytucjonalnej pieczy zastępczej. Zobacz także: Kościół włącza się w dyskusję o szczepieniach. Jest za czy przeciw? Czy uważacie, że kary za nieszczepienie dziecka to dobry pomysł? A jeśli tak, to w jaki sposób rodzice powinni być karani? Piszcie w komentarzach.
Szczepionki powodują autyzm? Jest decyzja włoskiego Sądu Najwyższego!
O micie, że szczepionki powodują autyzm, słyszał niemal każdy rodzic. Jak jest naprawdę? Decyzja włoskiego sądu rozwiewa wszystkie wątpliwości!
Szczepionki nie powodują autyzmu – orzekł włoski Sąd Najwyższy. Czy ta decyzja uświadomi antyszczepionkowców, że nie mają racji? Czy szczepionki powodują autyzm? Włoski Sąd Najwyższy odrzucił odwołanie od wyroku niższej instancji złożone przez ojca chłopca z autyzmem. Mężczyzna żądał odszkodowania, twierdząc, że przyczyną spektrum autyzmu u jego syna jest szczepionka przeciw polio. Gdy pozew o odszkodowanie został odrzucony przez sąd niższej instancji, mężczyzna odwołał się od decyzji. Sąd Najwyższy podtrzymał decyzję sądu w Salerno. "Nie istnieją dzisiaj definitywne badania epidemiologiczne, które pozwoliłyby stwierdzić taką korelację" – ogłosił sąd, powołując się na literaturę naukową. Antyszczepionkowcy protestują Przeciwnicy szczepień nie zgadzają się z decyzją sądu. Po wprowadzeniu szczepień obowiązkowych coraz częściej dochodzi do protestów na włoskich ulicach. W maju tego roku włoski rząd wydał dekret zabraniający przyjmowania do żłobków i przedszkoli nieszczepionych dzieci. Przedstawienie zaświadczenia o szczepieniu jest warunkiem zapisu dziecka do żłobka, przedszkola i szkoły. Tego samego chce Naczelna Rada Lekarska w Polsce. Zgadzacie się z decyzją włoskiego sądu? Zobacz także: Szczepienie przepustką do żłobka, przedszkola, szkoły! Tak chce Naczelna Rada Lekarska Źródło: rynekzdrowia.pl