Koniec z pieluchami już w 2. tygodniu życia dziecka. Czy to w ogóle możliwe?!
Rodzice 21-miesięcznej dziewczynki przekonują, że ich córeczka przestała korzystać z pieluch już w 2. tygodniu życia. A wszystko to dzięki podążaniu za naturalnymi potrzebami dziecka.
Montana Lower i Tom Linwood wychowują swoją córkę Blue w zgodzie z naturą. Dlatego też postanowili już od najwcześniejszych chwil uczyć dziewczynkę, aby załatwiała swoje potrzeby fizjologiczne do nocnika, a później do toalety. Jak to możliwe? Podążaj za potrzebami dziecka Rodzice postanowili kierować się zasadami edukacji eliminacyjnej, czyli wykluczaniem zbędnych elementów z życia dziecka oraz podążać za naturalnymi potrzebami córeczki. Jak za pośrednictwem mediów społecznościowych informuje Montana Lower: „To słuchanie dziecka, kiedy chce iść do toalety, i zabieranie go do tam, zamiast pozwalać chodzić w pieluszce”. A ojciec dziecka dodaje: „Każda mama wie, kiedy jej dziecko jest głodne i ma na to wskazówki. I ma takie same wskazówki, kiedy dziecko musi iść do toalety. Chodzi tylko o to, żeby go słuchać i obserwować”. Jak twierdzą, w wieku 21-miesięcy ich córeczka potrafi samodzielnie korzystać z toalety. Pieluchy to towar luksusowy Tom Linwood uważa, że „pieluchy są przedmiotem luksusowym”, a jednorazowe pieluszki to współczesny wynalazek, który nie jest niezbędny. Jak zauważa Lower: „Dzieci rodzą się bez z góry przyjętej wiedzy o tym, jak chodzić do łazienki, więc jeśli nie nauczymy ich chodzić w pieluszce, nie musimy ich oduczać”. Para dostrzega same zalety nieużywania pieluszek: można zaoszczędzić pieniądze, nie zanieczyszcza się środowiska i ostatecznie nie trzeba oduczać dziecka korzystania z pieluchy. Choć jak zaznaczają, zdarza im się sporadycznie z nich korzystać. Eksperci są sceptyczni Rodzice małej dziewczynki są zafascynowani jej umiejętnościami. Przekonują, że nauczenie noworodka korzystania z toalety zajęło im zaledwie jeden dzień. Jednak eksperci przekonują, że kontrolowanie potrzeb fizjologicznych oraz umiejętność świadomego korzystania z nocnika lub toalety dzieci opanowują, mając około dwóch i pół roku. Sam proces „treningu czystości” przebiega u każdego dziecka inaczej i może potrwać do 4. roku życia. Zanim zaczniesz uczyć swoje dziecko korzystania z nocnika, pamiętaj, że każde dziecko rozwija się w swoim tempie i nie jesteś w stanie przeskoczyć pewnych etapów rozwojowych swojego maluszka. Czasem potrzebny jest po prostu czas. View oEmbed on the source website Źródło: thesun.co.uk, Instagram@montanalower, YouTube Piszemy też o: Gdyby rodziny regularnie chodziły do kościoła, dzieci nie miałyby żadnych problemów – twierdzą decydenci i… zamykają kolejne poradnie dla dzieci Nauczycielka chciała nauczyć dziecko poprawnie trzymać długopis, więc… przykleiła mu go do ręki Włocławek: koedukacyjne zajęcia z WF zniechęcają uczniów do aktywności fizycznej
Odpieluchowanie dziecka: kiedy i jak to zrobić? Sprawdzone sposoby
Odpieluchowanie, czyli odzwyczajenie od noszenia pieluszek, przebiega u dzieci w różnym tempie i w różnym czasie. Nie przejmuj się, jeśli twój maluch wciąż jeszcze potrzebuje pieluch, chociaż już dawno skończył 2 lata. Nasze sposoby na odpieluchowanie mogą pomóc, ale nauka korzystania z nocnika to nie wyścigi!
Kiedy dziecko powinno zostać odpieluchowane – gdy ma rok, dwa czy może trzy lata? Żadna odpowiedź nie jest poprawna. Należy to zrobić, gdy będzie do tego gotowe. W treningu czystości najważniejsze jest zachowanie spokoju, cierpliwość i podążanie za dzieckiem. Sukces przyjdzie z czasem! Zobacz, co może pomóc w jego osiągnięciu – opisujemy odpieluchowanie dziecka krok po kroku. Spis treści: Kiedy odpieluchować dziecko? Jak skutecznie odpieluchować dziecko? Sposoby na opieluchowanie dziecka Co pomoże w nauce odpieluchowania? Błędy przy odpieluchowaniu Kiedy odpieluchować dziecko? Z odpieluchowaniem nie ma się co spieszyć. Aby było ono skuteczne, musi być przeprowadzone w odpowiednim momencie. Dzieci zazwyczaj dopiero między 18. a 24. miesiącem życia są w stanie kontrolować zwieracze. Sadzanie na nocniku młodszego dziecka nie ma więc sensu. Nawet jeśli maluszkowi uda się do niego załatwić, będzie to dzieło przypadku, a nie świadome działanie. Większość dzieci żegna się z pieluszkami w połowie trzeciego roku życia, a niektóre maluchy noszą je jeszcze dłużej. Nie jest to powód do niepokoju! Zdaniem Jespera Juula, słynnego duńskiego pedagoga, dziecko powinno samo zasygnalizować, że jest gotowe do odpieluchowania – warto więc uważnie je obserwować. Zwróć uwagę, czy dziecko: potrafi komunikować swoje potrzeby – np. daje znać lub mówi, że chce jeść; pokazuje, że zrobiło w pieluszkę; gdy chce się załatwić, szuka ustronnego miejsca – wyraźnie się napina, kuca; chętnie naśladuje dorosłych i starsze rodzeństwo w domowych czynnościach; jest w stanie spokojnie usiedzieć przez kilka minut; często ma suchą pieluszkę, np. po drzemce. Aby dziecko mogło świadomie usiąść na nocniku, powinno wiedzieć, że chce siusiu. A to wcale nie jest oczywiste dla maluszka, który np. jest w trakcie zabawy. Nawet jeśli czuje, że ma pełny pęcherz, musi też pamiętać, by powiedzieć o tym dorosłemu, który nim się opiekuje, rozebrać się i siąść na nocniku. Większość dzieci osiąga tę umiejętność w połowie trzeciego roku życia. Jak skutecznie odpieluchować dziecko? Jeśli stwierdzisz, że dziecko jest gotowe do rozstania z pieluchą i masz już w domu nocnik, pora zacząć działać. Jak to zrobić? Sposoby na odpieluchowanie dziecka Posadź dziecko na nocniku np. po posiłku, gdy wiesz, że zwykle załatwia się w pieluszkę. Nie przetrzymuj go długo na nocniku – jeśli chce wstać, pozwól mu na to. Jeśli uda się zrobić siusiu lub kupkę, koniecznie pochwal malucha – to ułatwia zrozumienie, do czego służy nocnik. Jeśli dziecko kilka razy siada na nocniku bez efektu, odstaw go na pewien czas, żeby nocnik nie zaczął się maluchowi źle kojarzyć. Jeśli masz ogródek, w ciepłe dni pozwalaj dziecku biegać bez pieluszki – to ułatwi mu zrozumienie, co dzieje się z jego ciałem. Żeby skutecznie odpieluchować dziecko, nie wystarczą twoje chęci i umiejętności. Nie na wszystko masz wpływ i musisz wziąć również pod uwagę czynniki zewnętrzne. Czasem lepiej poczekać, niż stresować siebie, a przy tym malucha. W procesie odpieluchowania może pomóc... dobra pogoda! Gdy jest ciepło na dworze, łatwiej rozpocząć naukę korzystania z nocnika, dziecko może biegać bez pieluszki np. po ogródku bez ryzyka, że się przeziębi Pamiętaj, że przy odpieluchowaniu musisz zachować spokój. Wywieranie presji na dziecku, które nie chce siedzieć na nocniku, może skończyć się zaparciem nawykowym, czyli psychologicznym nawykiem wstrzymywania kupy. Lepiej, żeby dziecko zaczęło korzystać z niego później, niż przeżywało z tego powodu silny stres! Co pomoże w nauce odpieluchowania? Przede wszystkim potrzebny będzie odpowiedni nocnik. Najlepiej taki, który zachwyci dziecko i sprawi, że chętnie będzie ono z niego korzystało. Aby wybrać właściwy, zabierz malucha na zakupy. Dzięki temu dziecko będzie mogło również przymierzyć wybrany model (upewnicie się, że będzie wygodny). View Burdaffi on the source website Nie wszystkie dzieci akceptują nocniki. W przypadku niektórych maluchów lepszym rozwiązaniem może okazać się nakładka na sedes. Sprawdzi się szczególnie u tych dzieci, które chcą robić dokładnie to, co dorośli. Inne przydatne gadżety do odpieluchowania to: podstawka do sedesu (jeśli maluch korzysta z nakładki), książeczki, których bohaterowie uczą się korzystać z nocnika, atrakcyjne majteczki, które zastąpią pieluszki (np. we wzorki, które dziecko polubi), mata na łóżko, która ochroni przed zamoczeniem materaca, lalka siusiająca (niektóre mają w komplecie nocnik), ułatwi dziecku zrozumienie, o co chodzi w odpieluchowaniu. View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website Jeśli dziecko boi się nocnika lub nie chce z niego korzystać, zamiast mu o nim opowiadać, pokaż, jak sama korzystasz z sedesu (rozbieranie się nie jest konieczne). Powiedz: „Siadam tu i siusiam, ty możesz usiąść na swoim nocniku i robić to samo”. Jeszcze lepiej sprawdzi się oglądanie, jak z nocnika korzysta np. dziecko znajomych. Dodatkowo sprawę może rozjaśnić zabawa w sadzanie na nocniku lalek i misiów oraz czytanie książek dla dzieci, których bohaterowie próbują opanować tę umiejętność. Błędy przy odpieluchowaniu Jednym z najczęstszych błędów jest sadzanie dziecka na nocnik zbyt wcześnie, kiedy nie jest ono jeszcze do tego gotowe. Innym dość często popełnianym przez rodziców błędem jest ciągłe dopytywanie: „Chce ci się siusiu? Może zrobisz kupkę?”. Lepsze efekty przynosi uważna obserwacja. Dziecko, które chce się wypróżnić, przerywa zabawę, uspokaja się i chowa w kąt. A kiedy ma pełen pęcherz, dotyka ręką majteczek i je przytrzymuje. Warto uchwycić ten moment i posadzić dziecko na nocniku, mówiąc: „Widzę, że chce ci się siusiu/kupkę”. W ten sposób pomożesz maluchowi zrozumieć, co dzieje się z jego ciałem i co trzeba zrobić. Nie przejmuj się, jeśli podczas nauki maluch się zsiusia – to może się zdarzyć, gdy jest zajęty zabawą i zapomni pójść do toalety czy na nocnik lub wybierze się do niej za późno. Dziecko wstydzi się takich niepowodzeń. Przytul je i zapewnij, że następnym razem będzie lepiej, by nie zniechęciło się do odpieluchowania. Zobacz też: Czas na nocnik, czyli trening czystości oczami doświadczonych mam Czy dziecko jest gotowe na pożegnanie z pieluszką - test Nocnik grający – różne modele
Żegnaj pielucho! Jak wybrać najlepszy nocnik?
Nauka korzystania z nocnika to ogromne wyzwanie nie tylko dla dziecka, ale także dla rodziców. Podpowiadamy, jaki nocnik wybrać, aby twoje dziecko szybko zapomniało o pieluszce i nauczyło się korzystać z toalety.
Jak porzucić pieluszkę? Nauka nocnikowania to często długi i wieloetapowy proces, który wymaga cierpliwości. Każdy maluch rozwija się indywidualnie i nie ma idealnej strategii prowadzącej sukcesu. Dobra wiadomość jest taka, że prędzej czy później każde dziecko ostatecznie żegna się z pieluszką. Jak nauczyć dziecko korzystania z nocnika? Etap 1: Gotowość. Obserwuj zachowanie malucha. Gdy twoje dziecko zaczyna się orientować, że wzywa go natura, np. budzi się z drzemki z suchą pieluchą, siusia o stałych porach lub chowa się za firanką podczas robienia kupki – wtedy warto zacząć naukę korzystania z nocnika. Etap 2: Oswajanie. Początkowo twoje dziecko może traktować nocnik jak nową zabawkę. W takiej sytuacji nie ma sensu zmuszać malucha do korzystania z nocnika. Najważniejsze, aby polubił on nowy przedmiot i oswoił się z nim. Gdy już to nastąpi, można rozpocząć trening czystości. Etap 3: Trening. Zaproponuj dziecku skorzystanie z nocnika po każdej pobudce. Początkowo maluch może mieć problemy ze skupieniem uwagi, ale nie zniechęcajcie się. Każdy dzień przybliża was do celu! Możesz również pozwolić dziecku chodzić po domu w ubranku, bez pieluchy. Za którymś razem maluch powie ci, że chce na nocniczek. Jaki nocnik wybrać? Jeżeli stoisz przed wyborem nocnika dla dziecka, wybierz taki model, który stanowi połączenie nauki z zabawą. My polecamy nocniczek „Ucz się ze szczeniaczkiem” Fisher-Price, który zachęca dziecko do nauki poprzez wesołe piosenki i wypowiedzi. Ten uroczy nocniczek sprawi, że Twoje dziecko z radością zapomni o pieluszkach. Jego kształt przypomina prawdziwą toaletę, a radosna muzyka i dźwięki nagradzają każdy sukces twojego maluszka. Gdy dziecko „spuści” za sobą wodę, usłyszy radosne wypowiedzi i realistyczny dźwięk spuszczanej wody! Zaletą nocnika jest to, że rośnie razem z dzieckiem – posiada zdejmowaną nakładkę, która pasuje na większość prawdziwych toalet. Ponadto uchwyty na zdejmowanej nakładce dają dziecku poczucie bezpieczeństwa. Zabawa, która Gdy".---#---Zabawa, która rozwija Gdy dziecko samo siada, a następnie wstaje z nocniczka, ćwiczy równowagę i koordynację ruchową.---#---rozwija, Gdy---#---rozwija Gdy">rozwija Gdy".---#---Zabawa, która rozwija Gdy dziecko samo siada, a następnie wstaje z nocniczka, ćwiczy równowagę i koordynację ruchową.---#---rozwija, Gdy---#---rozwija Gdy">Gdy dziecko samo siada, a następnie wstaje z nocniczka, ćwiczy równowagę i koordynację ruchową. Ponadto nocniczek „Ucz się ze szczeniaczkiem” Fisher-Price rozwija ciekawość twojego maluszka. Realistyczne dźwięki oraz radosne piosenki i wypowiedzi motywują malucha i zachęcają go do korzystania z nocniczka. Bezpieczeństwo i zadowolenie: Niskie siedzisko i wysokie tylne oparcie daje dziecku poczucie bezpieczeństwa i stabilności podczas nauki korzystania z nocniczka. View Ediplayer on the source website Więcej: Fisher-Price®
Przychodzi tak czas, kiedy maluch powinien pożegnać się z pieluszką. Kiedy najlepiej zacząć naukę nocnikowania i jak zachęcić dziecko do korzystania z nocnika?
Zamiana pieluchy na nocnik wcale nie musi być trudna i wiązać się ze stresem dla dziecka. Jak kiedy jest najlepszy czas, by zacząć uczyć dziecko korzystania z nocnika i jak zachęcić malucha do przesiadki z pieluchy na toaletowy „tron”? Kiedy zacząć naukę nocnikowania? Większość dzieci zaczyna korzystać z nocnika w połowie trzeciego roku życia. Dla dwulatka kontrolowanie swoich potrzeb fizjologicznych nie jest jeszcze łatwe – maluch często „zapomina”, że chce siusiu i że powinien wcześniej powiedzieć o tym mamie lub tacie, a przypomina sobie o tym zazwyczaj, kiedy pieluszka jest już pełna. Początek 3. roku życia jest dobry na pożegnanie z pieluszką z jeszcze jednego powodu – maluch w naturalny sposób zaczyna wtedy naśladować to, co robią dorośli. Jeśli zobaczy więc, że mama i tata korzystają z toalety i samo będzie mogło używać podobnego „urządzenia” , będzie to dla niego dodatkowa motywacja do nauki nowej umiejętności. Jak nauczyć dziecko korzystania z nocnika? Oto kilka prostych rad, dzięki którym twój maluch szybko i bez żalu pożegnał się z pieluszką: 1. Zareklamuj nocnik Tak, tak, trochę dobrego PR-u przyda się przy nauce nocnikowania. Opowiedz dziecku, jak fajnie jest chodzić bez pieluchy i że maluch niedługo nie będzie musiał jej zmieniać, wystarczy, że pójdzie do toalety i… po kłopocie. Pokaż też maluchowi, jak korzystać z nocnika – możecie na przykład sadzać na niego lalki i misie i bawić się, że uczycie je korzystania z nocnika. 2. Wybierzcie nocnik Koniecznie wspólnie z dzieckiem. Jeśli nocnik będzie taki, jak chce dziecko, maluch będzie z niego chętniej korzystał. Poza „klasycznymi” nocnikami, w sklepach znajdziesz także bardziej nowoczesne modele, np. takie, które swoim wyglądem przypominają prawdziwą toaletę, ma spłuczkę, a kiedy dziecko załatwi swoją potrzebę nagradza go melodyjką. 3. Chwal i nagradzaj Dziecko w wieku 2-3 lata uwielbia skupiać na sobie uwagę rodziców i słyszeć od nich słowa aprobaty. Dlatego wszystkie próby korzystania z nocnika nagradzaj i doceniaj. Pamiętaj, że dla maluch najlepszą nagrodą jest twoja pochwała i uwaga, dlatego nie szczędź ich brzdącowi. 4. Obserwuj i wspieraj Na początku maluch może mieć problem z sygnalizowaniem swoich potrzeb odpowiednio wcześnie, dlatego obserwuj dziecko i jeśli widzisz, że być może za chwilę będzie potrzebowało skorzystać z nocnika, zapytaj je o to. Nie rób tego jednak zbyt często – jeśli będziesz dopytywać co chwilę, czy dziecko chce siusiu, maluch zirytowany będzie odpowiadał „nie”, nawet jeśli będzie inaczej. A jeśli brzdąc tak czy owak nie zdąży usiąść na nocnik? Nie krzycz i nie strofuj go. Zamiast tego powiedz, że nic się nie stało i że następnym razem na pewno się uda. 5. Wybierz odpowiednią bieliznę Ponieważ maluch ma się rozstać z pieluchą, lepiej od razu oduczać go noszenia jej w dzień. Aby jednak uniknąć „mokrej wpadki” i ułatwić dziecku samodzielne korzystanie z nocnika, na dzień możesz zakładać brzdącowi Pantsy Dada. Te pielucho-majteczki posiadają wszystkie zalety standardowej pieluszki, ale dzięki kształtowi majteczek są idealne podczas treningu nocniczkowego. Ich elastyczne boczki dopasowują się do ruchów dziecka oraz ułatwiają zakładanie i zdejmowanie majteczek, dzięki czemu maluch nie będzie musiał prosić cię o pomoc, gdy będzie potrzebował skorzystać z nocnika. 6. Zapewnij poczucie bezpieczeństwa Pożegnanie z pieluchą to dla dziecka zupełnie nowa sytuacja. Maluch może być pełen obaw, że nie zdąży w porę zakomunikować ci swoich potrzeb lub dobiec do nocnika. Szczególnie trudne jest to w nocy, dlatego do spania, zwłaszcza na początku nauki nocnikowania, lepiej zakładać dziecku pieluszkę. To pozwoli zminimalizować stres dziecka i uniknąć sytuacji, w której brzdąc obudzi się w mokrej pościeli. Jaką pieluszkę na noc wybrać? Z pewnością bardzo chłonną, jak np. Dada Premium Extra Soft Junior+. pieluszki Junior+ mają dokładnie te same rozmiary i wymiary jak standardowe pieluszki Junior, co oznacza tę samą wysoką jakość i delikatność, ale ich tajemnica tkwi w plusie, który oznacza jeszcze większą chłonność! To czyni je idealnym produktem dla rosnących dzieci, które potrzebują już większej chłonności. Zajrzyj też na: www.dada.pl
Niezbędnik malucha na pożegnanie z pieluszką
Nauka nocnikowania to duże wyzwanie nie tylko dla dziecka. Oto nasz top gadżetów przydatnych podczas pożegnania z pieluchą.
Pora już sadzać dziecko na nocnik? – zastanawiasz się od jakiegoś czasu. Odpowiedz na pytania, a dowiesz się, czy już czas na nocniczkową edukację twojego dziecka.
Nocnik to poważna sprawa. Jeśli za wcześnie lub w nieodpowiednich warunkach zaczniesz na nim sadzać dziecko, to nauka nocniczkowania nie powiedzie się. Mało tego, dziecko może na długo zrazić się do siusiania do nocnika. Czy już zatem pora, byś posadziła swoje dziecko na nocniku? Sprawdź! W jakim wieku jest twoje dziecko? Sadzanie na nocniku rocznego malucha mija się z celem. Nawet jeśli zdarzają się 12–miesięczne dzieci, które robią siusiu do nocnika, to fakt ten nie wynika z ich umiejętności, tylko wytrenowania nawyku. Dopiero między 18. a 24. miesiącem życia dziecko zaczyna panować nad zwieraczami, tzn. potrafi zaciskać mięśnie wokół cewki moczowej. Czy dziecko potrafi komunikować swoje potrzeby? Powinno umieć dać ci znać, że chce pić czy jeść. Powinno znać różne sposoby przekazania tego, co chce ci powiedzieć. Nie zawsze muszą to być słowa. Dziecko może posługiwać się gestami czy wymyślonymi przez siebie nazwami. Jeśli tego nie potrafi, nie będzie mogło dać ci znać, że chce zrobić siusiu. Jak dziecko zachowuje się podczas załatwiania się w pieluchę? Dopiero w drugim roku życia dziecko zaczyna czuć, kiedy się załatwia. Często wtedy zmienia minkę, na moment zatrzymuje się, kuca, a nawet poszukuje intymnego miejsca (chowa się w kąciku, ucieka do drugiego pokoju). To znak, że kojarzy moment robienia siusiu z wykonywaniem jakiejś konkretnej przeznaczonej do tego czynności. Czy podczas przewijania zdarza się, że pieluszka dziecka jest sucha? Dzieci zaczynające kontrolować pracę zwieraczy często na dłużej zatrzymują sikanie (wcześniej pęcherz opróżnia się natychmiast po wypełnieniu, a więc dość często). Jaka jest pogoda? Łatwiej uczyć dziecko siusiania do nocnika o letniej porze. Bo gdy jest ciepło, możesz pozwolić dziecku na bieganie po domu w samej koszulce, bez pieluchy. Na początku nauki dziecko często nie będzie zdążać na nocnik. Latem zmoczy tylko majteczki, zimą – całą stertę ubrań (a to przysporzy prania, poza tym z mokrym kompresem na pupie w zimne dni znacznie łatwiej o przeziębienie dziecka). Czy dziecko lubi naśladować dorosłych? Dwulatek zazwyczaj chętnie robi dorosłe rzeczy, a jeśli jeszcze podkreślisz, że tylko duże dzieci robią siusiu do nocnika, to sukces jest blisko. Jeśli na większość pytań udzieliłaś podobnych do naszych odpowiedzi, to znak, że czas na nocnik!
Sprawdzamy popularne modele nocników dostępnych w sklepach.
Oczekiwanie od rocznego brzdąca, że będzie sygnalizował swoje potrzeby, nie ma sensu. Na tę naukę daj mu czas nawet do czwartych urodzin. Gdy będzie gotowy wcześniej, sam da ci znać!
Każde dziecko może w trochę innym czasie osiągać umiejętności potrzebne do nauki nocniczkowania. To dość indywidualna sprawa. Jednak wielu maluchów zdobywa je w podobnym czasie. Oto jak wygląda ten proces u większości małych dzieci: Półtoraroczne dziecko jest już na ogół świadome, że za chwilę zrobi kupkę: skupia się wtedy, często chowa w ustronne miejsce, napina mały brzuszek i... zabawnie marszczy przy tym buzię. Dwulatek zauważa, że zabrudził lub zmoczył pieluszkę. Są dzieci, które w takim przypadku same ją zdejmują i dokładnie oglądają to, co się w niej znajduje; są również takie, które zupełnie lekceważą ten fakt. Niektóre maluchy potrafią też chwilę wcześniej usiąść w pieluszce na nocnik lub sedes. Albo z poczuciem dobrze spełnionego obowiązku sadzają na niego ulubioną lalkę lub misia. Trzylatek, o ile nie jest czymś bardzo zajęty, już całkiem wyraźnie czuje i rozpoznaje, że chce mu się siusiu. Informuje o tym rodzica lub sam biegnie do swojego nocnika. Metodą prób i błędów uczy się, jak długo może powstrzymywać się od oddania moczu, żeby się nie zsiusiać. Z uwagą ogląda też zawartość nocnika. Czterolatek potrafi już samodzielnie zdjąć spodenki czy spódniczkę (z gumką!) i majteczki, usiąść na nocniczku i spokojnie poczekać na wypróżnienie, nawet jeśli trwa to nieco dłużej. Podejmując próby pożegnania pieluszki, musisz pamiętać o tych uwarunkowaniach rozwojowych małego dziecka. Pierwsze wprawki Na pierwsze „nocniczkowe” zakupy warto zabrać malucha. Jest szansa, że szybciej się z nocnikiem zaprzyjaźni, jeśli sam go wybierze. Możesz też sama go kupić i potem z honorami podarować dziecku. Najlepiej, żeby był zwykły, bez pozytywki (niektóre dzieci się jej boją). Dla chłopca musi mieć osłonkę (nieco wyższą przednią ściankę) z przodu, by smyk nie obsiusiał podłogi. Przyda się nakładka na sedes – są maluchy, które za nic nie siądą na nocnik, za to chętnie załatwiają się jak dorośli. Kup też specjalną podstawkę, żeby dziecko dosięgało do umywalki podczas mycia rąk. Przygotuj ubranka, które łatwo zdjąć: spodnie z gumką w pasie, a nie na szelki czy suwak. Na początku liczy się prędkość zdejmowania ciuszków! Przyda się miś lub lalka z zabawkowym nocniczkiem (dziecku jest raźniej w nowej sytuacji, gdy obok siedzi pluszowy przyjaciel). Przygotuj teren Jeśli jest ciepło, możesz pozwolić szkrabowi na bieganie po domu na golaska albo w samej koszulce i majteczkach, bez pieluchy. Malutka strużka płynąca nagle po nóżkach dziecka szybko uświadomi mu, że niekontrolowane siusianie wcale nie jest przyjemne i może lepiej załatwić się w inny sposób. Bardzo ważne jednak, żebyś nie krytykowała maluszka, kiedy się zsiusia, tylko pokazywała mu, że najlepszy sposób na uniknięcie wpadek to po prostu szybkie siadanie na nocniku. Co kilka godzin pytaj dziecko, czy nie chce mu się siusiu, i wysadzaj je na kilka minut (nie wolno go jednak do tego zmuszać). Dobrze jest zwinąć w domu dywan i zabezpieczyć kanapę oraz łóżko starym kocem, ponieważ malec z pewnością zaliczy mnóstwo wpadek z siusianiem, zanim zacznie sygnalizować swoje potrzeby. Jak mama i tata Dwulatek zazwyczaj chętnie robi „dorosłe” rzeczy, a jeśli jeszcze podkreślisz, że tylko duże dzieci robią siusiu do nocnika, to sukces jest blisko. Dziecku znacznie łatwiej przyjdzie nauka, jeśli będzie mogło kilkakrotnie zobaczyć, że i jego rodzice muszą załatwiać swoje potrzeby. Jeśli więc się nie krępujesz, do ubikacji zabierz ze sobą malucha. Koniecznie także od samego początku mów i pokazuj dziecku, że po załatwieniu się należy zawsze umyć ręce. Jeśli smyk nie ma nocnika, po kilku „lekcjach pokazowych” zapytaj, czy chce dostać swój własny. Na zakupy idźcie razem. Czas na premierę Przychodzi w końcu moment, gdy dziecko, żeby zrobić kupkę, przerywa zabawę , chowa się w kącie. Jeśli oswajało się z nocnikiem, interesuje się zawartością pieluchy i sedesu, z którego wstaje domownik, to można rozpocząć naukę. Bądź jednak przygotowana na liczne „wpadki”. Zajętemu zabawą malcowi mogą zdarzać się często. Jeśli dziecko ma się nauczyć samo załatwiać swe potrzeby, musi umieć samodzielnie zdejmować ubranko. Bieganie do mamy, a potem do nocnika stwarza napięcie i utrudnia osiągnięcie sukcesu – malec musi wcześniej reagować. Ubieraj go więc w luźne spodnie z gumką i pokaż, jak je ściągać. [CMS_PAGE_BREAK] Higiena to podstawa Gdy smyk wstanie z nocnika (po siusianiu też) miękkim papierem lub chusteczką przetrzyj mu pośladki i pachwiny, dziewczynce dodatkowo wargi sromowe. Te czynności maluch traktuje naturalnie, protestuje dopiero wtedy, gdy dorosły okazuje niechęć czy obrzydzenie. Dzięki twej spokojnej pomocy chętniej będzie próbował sam się podcierać. Ale dopiero sześciolatek potrafi to zrobić dobrze! Pozwól dziecku, jeśli tego chce, przyjrzeć się zawartości nocnika, podziwiaj jego kupki. Wspólnie umyjcie ręce. Pomagaj, przypominaj Co jakiś czas pytaj dziecko, czy chce siusiu. Ono, zajęte zabawą, może ten moment przegapić. Pytaj wprost: „Chcesz siusiu?”, zamiast: „Czy nie chce ci się siusiu?”. To pierwsze zdanie jest prostsze, na to drugie malec odpowie zapewne: „Nie”. Nie przypominaj jednak o siusianiu co pięć minut. Nie chodzi o to, by malucha zamęczyć pytaniami. Przesada w każdą stronę może przynieść efekt odwrotny do zamierzonego. Nie sadzaj dziecka na nocnik na siłę i nie każ mu na nim spędzać dużo czasu (podejście „niech siedzi, aż zrobi” bardziej szkodzi, niż pomaga). Pokazuj efekty, tłumacz, że to jest siusiu i zawsze powinno trafiać do nocnika. Niech malec asystuje przy jego opróżnianiu. Wpadki dozwolone Nawet jeśli dziecko zacznie już kontrolować robienie siusiu i kupy, może mu się jeszcze od czasu do czasu zdarzać wpadka (bo np. zajęte zabawą, nie zdążyło do toalety). Nawet gdy smyk śpi bez siusiania w łóżko, pieluszki wciąż zakładaj mu przed dłuższą podróżą, ponieważ dziecko nie umie zrobić siusiu tak jak dorosły – przed wyjściem, „na zawołanie”. Gdy jest na to zbyt wcześnie Kilkunastomiesięczny smyk zwykle jest za mały na naukę nocniczkowania. Jeżeli słyszysz, że twoja koleżanka ma rocznego „geniusza”, który ładnie siusia do nocnika, nie bierz sobie tego do serca. I pamiętaj, że: Wprawdzie bywają maluszki, które już na początku drugiego roku życia załatwiają się do nocnika, ale to raczej sukces opiekunów – jeśli malec załatwia się dość regularnie, to mama, tata czy niania są w stanie w odpowiednich porach „złapać” siusiu. Niewiele ma to jednak wspólnego z prawdziwym kontrolowaniem wypróżnień. Zdarza się też, że maluszek siedzi długo na nocniku „na sucho”, a potem ledwo wstanie, to robi siusiu. Dlaczego tak się dzieje? Otóż dzieciom w tym wieku siusianie kojarzy się raczej z pozycją stojącą lub leżącą. Zbyt mały na naukę, nierozumiejący niczego z zamiarów mamy maluch wstrzymuje więc siusianie, kiedy siedzi, żeby je szybko zrobić zaraz po wstaniu... Przedwczesne przestawianie dziecka na nocnik (gdy nie jest gotowe) może zniechęcić je i... bardziej opóźnić pożegnanie z pieluchą. Lepiej poczekać. Zobacz też: Czas na nocnik, czyli trening czystości oczami doświadczonych mam Jak uczyć malca, żeby nie zwlekał z wołaniem siusiu? Sama mów do niego: „Zaraz przyjdę, tylko zrobię siusiu” albo w czasie zabawy: „Przepraszam, ale muszę pójść do łazienki”. Pozwól mu iść za sobą, by zobaczył, co tam robisz. W ten sposób uczysz go, że nie należy z tym długo czekać. Czemu nauka czasem przebiega z oporami? Początkowo malec czuje się na nocniku – a więc w nowej sytuacji – bardzo niepewnie. Próbuje ją „oswoić”, np. korzystając z niego tylko w obecności zaufanej osoby (dziadka czy babci). Są też dzieci, które długo nie widzą potrzeby rezygnowania z pieluszki. Ci malcy na nocnik siadają dopiero około trzecich urodzin. Do kiedy pieluszki są potrzebne nocą? Na początku maluchowi nocą nadal będzie potrzebna pieluszka. W większości przypadków bowiem podczas snu dziecko dłużej nie kontroluje siusiania. Dopiero gdy zauważysz, że przez kilka lub kilkanaście kolejnych nocy pampersy pozostają suche, możesz spróbować kłaść malca do spania bez pieluszki – najpierw na dzienną drzemkę, a potem także na noc. Jednak pamiętaj, że nadal ma prawo od czasu do czasu zmoczyć łóżko – nawet do piątego roku życia. Kiedy nocnik to wróg Może się zdarzyć, że pomimo twoich wysiłków, aby oswoił się, a nawet polubił nocnik czy sedes ze śliczną nakładką, smyk nie daje się na nim posadzić. Płacze, krzyczy i wstrzymuje siusiu do momentu, aż znowu będzie miał założoną pieluszkę. W takiej sytuacji przyda się konsekwencja. Poczekaj, aż w domu skończy się ostatnia paczka pieluszek, i powiedz malcowi, że nadeszła pora na dorosłe załatwienie tych spraw. To zadziała!
Czas na nocnik, czyli trening czystości oczami doświadczonych mam
Przedwczesna nauka siusiania do nocnika przynosi czasem opłakane skutki. W jaki sposób odpieluchować dziecko? Jak przekonać do nauki nocnikowania? O skuteczne sposoby na naukę nocnika zapytaliśmy mamy. Poznajcie ich historie.
Jeszcze jej nie wysadzasz?! – któregoś dnia moja teściowa załamała ręce nad moją dwuletnią, wciąż zapieluszkowaną córeczką. I opowiedziała, jak to ona nauczyła swoje dzieci siusiania do nocnika, kiedy tylko skończyły pół roku. Nic dziwnego. W końcu one wychowywały się w erze wiecznie mokrej tetry. A mojej córce jest wygodnie w jednorazowej pieluszce i nie da jej sobie odebrać bez walki. Zresztą nie miałam pojęcia, jak się zabrać do tego osławionego treningu czystości. Raz próbowaliśmy – i nie wyszło. Postawiliśmy nocnik na środku pokoju i posadziliśmy malutką. Efekt był zaskakujący. Dla mojej córki sprawa okazała się prosta: brak pieluszki to brak kupki. Przez całe trzy dni. Nie mieliśmy więc wyjścia, tylko wrócić do pieluch, a nocnik wrzucić na pawlacz. I choć wiem, że kiedyś znów będę musiała podjąć to wyzwanie, na razie wolę nie myśleć, w jaki sposób wytłumaczyć dwulatce, że nocnik jest lala, a pieluszki be. No, chyba że ktoś mi doradzi, jak to się robi… „Nauka nocnikowania udała się za czwartym razem” Monika Moryń, mama trzyletniej Marty i rocznego Jasia: Oswajanie z nocnikiem rozpoczęłyśmy zatem dość wcześnie, już gdy Marta miała około czternastu miesięcy. I to, niestety, nie zdało egzaminu. Mała obsikiwała wszystkie kąty i za nic miała moje tłumaczenia, że siusiu robi się do nocniczka. Poddałam się po tygodniu, bo zrozumiałam, że Marta po prostu jeszcze nie jest gotowa. Wróciły pieluchy. Kolejne próby podejmowałyśmy konsekwentnie co dwa miesiące. Ale dopiero gdy mała miała dwadzieścia miesięcy, zrozumiała, o co chodzi. Zajęło jej to jeden dzień! Popiła śniadanie herbatą i usiadła na nocniku, razem z albumem zdjęć, które uwielbiała oglądać. I udało się! Obcałowałam ją całą, tak bardzo byłam dumna. Mojej córeczce chyba spodobała się pochwała, bo od tego dnia zaczęła sama wołać, że chce siku. Pieluchowa fascynacja pojawiła się jeszcze raz, kiedy urodził się Jaś. Ponieważ Marta pomagała mi przy jego przewijaniu – podawała mi chusteczki – na nowo dostrzegła uroki robienia kupy w pieluchy. Tylko że ona już wtedy nosiła majteczki... Nie robiłam z jej wpadek wielkiej sprawy, zwyczajnie tłumaczyłam, że my, „dorośli”, załatwiamy się w ubikacji. Na szczęście po dwóch tygodniach i ten problem zniknął. Moja cierpliwość się opłaciła. Czytaj więcej: co się przyda w nauce nocnikowania „Nauka siusiania – nie robiłam nic na siłę” Anna Pamuła, mama czteroletniego Igora i półtorarocznego Krzysia: Zmuszanie do godzinnego siedzenia na nocniczku jest szkodliwe dla dziecka! A łatwiej wytrzeć plamę z podłogi niż plamę z psychiki. Dlatego akcję „Stop pieluszkom” zaczęliśmy dopiero, gdy Igor miał dwa lata. Najpierw oswajał się z chodzeniem na golaska i siusiał na trawę w ogródku. Z fascynacją obserwował, co dzieje się z jego ciałem. Po kilku dniach zgodził się korzystać z nocnika. Nagradzaliśmy każdą udaną próbę np. kawałkiem arbuza. Wreszcie nadeszła pora na największe wyzwanie: majteczki. Kiedy Igor nauczył się czekać tych kilka sekund, nim je zdejmie do siusiania, byliśmy już na ostatniej prostej! Jeszcze tylko pozostało nam odzwyczajenie synka od siusiania w nocy – to trwało najdłużej, bo prawie pół roku. Wreszcie kupiłam Igiemu nową piżamkę i wytłumaczyłam, że pod nią pieluszka już się nie zmieści. Najpierw budził się na siusiu, ale po miesiącu noszenia nowej piżamki nauczył się przesypiać całe noce. Teraz, dwa lata po naszej akcji, kiedy Igi rano idzie do łazienki, pędzi za nim jego braciszek, Krzyś. Przygląda się, jak Igor robi siusiu i... domaga się posadzenia na nocniczek. Rozwiąż test: Czy moje dziecko jest już gotowe na nocnik? „Pomogła nakładka” Małgorzata Czechowska, mama dwuletniej Gabi: Gabi nie używała nocnika w ogóle. To znaczy, owszem, używała, ale tylko jako kapelusza albo jako wanienki dla lalek. Kiedy nadeszła pora na odpieluszanie naszej córki, kupiliśmy bajerancki nocnik z pozytywką. I to był błąd. Gabi pokochała nową zabawkę: nalewała tam wody, zaglądała, nuciła w takt nocniczkowej muzyki i nie mogła zrozumieć, czemu rodzice każą jej tam siusiać. Dokupiliśmy więc do naszego nocnika zwykłą nakładkę na sedes. Co godzinę prowadziłam Gabi do łazienki, ale i tak przez pierwsze dni musiałam non stop zmieniać jej rajstopki. I suszyć dywan, niestety. Na szczęście Gabi w ciągu tygodnia przyzwyczaiła się do nakładki, całkowicie odstawiła pieluszki, a nocnikiem – bawi się nadal. Jak przekonać uparciucha? 11 pytań o nocnikowanie – poznaj odpowiedzi.
Jak pożegnać niemowlęce nawyki - smoczek, pieluchy, picie z butelki...
Twoje dziecko już dawno skończyło 2 lata i wciąż ssie smoczek i pije z butelki? Im szybciej zmienisz jego przyzwyczajenia, tym łatwiej je zaakceptuje. Zobacz, jak nauczyć dziecko zasypiać we własnym łóżeczku, pić ze zwykłego kubka i pożegnać się ze smoczkiem.
Niemowlęce nawyki zapewniają dziecku poczucie bezpieczeństwa, ale z niektórymi lepiej rozstać się w miarę wcześnie. Pamiętaj, że każde odejście od dawnej rutyny to dla dziecka ogromny stres, dlatego bądź delikatna i czuła dla swojego maluszka. Zobacz, jakie zmiany wprowadzić i jak możesz to zrobić: Smoczek zamień na przytulankę Smoczek uspokaja, pociesza, pomaga zasnąć... – w pierwszych miesiącach życia dziecka to prawdziwy przyjaciel. Jednak przedłużające się ssanie smoczka może źle wpływać na rozwój ząbków i zgryzu malca, a także opóźnić prawidłowy rozwój mowy. Dobry moment na „zgubienie” smoczka nadchodzi, gdy niemowlę ma pół roku. W tym czasie potrzeba ssania nieco słabnie. Aby zniechęcić smyka do ssania, odetnij kawałek gumowej końcówki. Ze starszakiem zorganizuj pożegnanie smoczka połączone z wyprawą na ciastka i kupnem nowej przytulanki. Butelkę zamień na kubek Choć picie z butelki jest wygodne, lepiej zrezygnować z tego już w połowie 1. roku życia. Butelkowy nałóg nie jest jeszcze tak silnie ugruntowany u kilkumiesięcznego maluszka, jak w przypadku starszego dziecka, dlatego rozstanie będzie przebiegać łagodniej. 6–7-miesięczny bobas po kilku dniach nauki na pewno poradzi sobie z jedzeniem z łyżeczki i piciem z kubka. Naukę zacznij wtedy, gdy dziecko umie już siedzieć – podawanie picia leżącemu dziecku może się skończyć jego zachłyśnięciem. Na początek wybierz plastikowy kubek treningowy z miękkim, profilowanym dzióbkiem – to ułatwi malcowi odzwyczajenie od butelki. Wlej do środka mleko lub sok i przystaw ustnik pod lekkim kątem do buzi maluszka. Po kilku próbach powinno się udać! Kiedy twoja pociecha nauczy się pić z kubka treningowego, zamień go na niekapek. Ale zanim podasz ten kubek, sprawdź, czy posiada on system, który uniemożliwia wypływanie płynu w chwilach, gdy maluch nie ssie. Dzięki temu niemowlę nie zakrztusi się podczas picia. Tuż przed pierwszymi urodzinami malca zaproponuj mu zwykły, "dorosły” kubek. Pieluszki zamień na nocnik Z pożegnaniem pieluszek poczekaj, aż dziecko pokaże ci, że jest gotowe na nocnik: umie kontrolować swoje potrzeby fizjologiczne, np. znieruchomieje, zanim zrobi siusiu albo stęknięciami da znać o nadchodzącej kupce. Dziecko gotowe jest do kontroli zwieraczy dopiero około 18. miesiąca życia. Jeżeli uda mu się wcześniej załatwić do nocnika, będzie to raczej przypadek. Kilka miesięcy wcześniej kup nocnik i daj go dziecku do zabawy. Gdy się z nim oswoi, zachęcaj je do siadania, ale nie trzymaj smyka na „tronie” dłużej niż 5 minut. Jeśli malec nie jest zainteresowany nową umiejętnością, nie naciskaj. A gdy nocnik się zapełni, bij brawo i chwal. Łóżko rodziców zamień na łóżeczko dziecka To naturalne, że niemowlę woli spać z rodzicami: czuje wtedy zapach mamy, a do tego wystarczy, że otworzy buzię, a już płynie mleko. Czemu więc warto przyzwyczaić malca do samotnego spania? Z bardzo ważnego powodu – wspólne łóżko jest częstą przyczyną problemów dziecka ze snem. Śpiące z rodzicami maluchy usypiają z trudem, budzą się w nocy (czasem nawet kilkanaście razy!), a potem nie potrafią same zasnąć. W efekcie przesypiają mniej godzin niż powinny, dlatego w ciągu dnia są nadmiernie pobudzone i rozdrażnione. Jeśli w pierwszych miesiącach życia nie udało ci się przyzwyczaić dziecka do spania we własnym łóżeczku, jako starszak z pewnością będzie głośno protestowało. Z tego powodu naukę samodzielnego zasypiania zacznij dopiero wtedy, gdy sama uwierzysz, że warto. Na początku zostawiaj na kilka chwil malca samego w łóżeczku. Gdy zacznie płakać, podejdź, ale nie wyjmuj go z pościeli, tylko delikatnie pogłaszcz. Gdy się uspokoi, wyjdź z pokoju. Rób tak do skutku. Po kilku dniach malec bez protestów zaśnie sam. Pożegnanie smoczka i butelki - co jeszcze może pomóc? Niezależnie od tego, czy chcesz, żeby twoje dziecko nauczyło się samo zasypiać albo zapomniało o smoczku lub piciu z butelki, pamiętaj o kilku zasadach: Uatrakcyjnij zmianę. Jeśli np. przenosisz dziecko do jego łóżeczka, postaraj się, by samotne zasypianie stało się dla niego czymś ciekawym. Pomoże ci w tym np. nakręcana karuzela lub kolorowa lampka nocna w wesołym kształcie (księżyca, sówki, itd.). Wykorzystaj wakacyjne wyjazdy. Wtedy można np. „zapomnieć” zabrać z domu butelkę i zacząć podawać brzdącowi picie z kubeczka. Zapewnij dziecku pocieszenie. Gdy odzwyczajasz dziecko np. od smoczka, daj mu coś w zamian, np. dłuższe niż wcześniej wieczorne rytuały i mięciutkiego misia, do którego będzie mógł się przytulić. Pamiętaj! Wszelkie zmiany to dla dziecka wielkie przeżycie. Nie lekceważ łez malucha, ale bądź konsekwentna. Tylko wtedy zmiana z pewnością się uda. Czytaj też: Czy twoje dziecko jest gotowe na pożegnanie ze smoczkiem? Test
Nocnikowanie, czyli jak skutecznie odpieluchować dziecko
Nocnikowanie przeprowadzaj spokojnie, bo zbyt intensywny trening czystości grozi zaparciem nawykowym u dziecka. Zobacz, jak krok po kroku odzwyczaić dziecko od pieluch.
Nauka nocnikowania zaczyna się od wyboru dobrego momentu. Rozpoczynanie treningu czystości, gdy dziecko choruje albo w jego życiu zaszła właśnie jakaś zmiana (np. odstawiasz je właśnie od piersi), jest ryzykowne. W tym okresie ty też powinnaś być spokojna i mieć dużo czasu. Drugim warunkiem koniecznym udanej nauki korzystania z nocnika jest cierpliwość. Weź pod uwagę, że to może potrwać nawet parę tygodni. Jeżeli dziecko zdecydowanie nie chce korzystać z nocnika, daj mu spokój na jakiś czas i wróć do tematu np. za tydzień. Spis treści: 1. Nocnikowanie: Jak zachęcić dziecko? 2. Jak przyzwyczaić dziecko do nocnika - krok po kroku 3. Najczęstsze błędy podczas nauki nocnikowania 4. Dodatkowe pytania na temat nocnikowania 5. Problemy w nauce nocnikowania 6. Pomocne w nauce nocnikowania Nocnikowanie: Jak zachęcić dziecko? Nie zabraniaj dziecku wchodzić z tobą do łazienki. Jest w wieku, gdy bardzo chce robić to, co dorośli i uwielbia ich naśladować. Pokaż mu też starsze dziecko, które korzysta z nocnika, np. kiedy będziecie z wizytą u znajomych. Taka lekcja poglądowa będzie nieoceniona! Kupcie razem nocniczek. Taki, który podoba się dziecku. Jeśli nocnik ma pozytywkę, sprawdź, czy wygrywana melodyjka nie wystraszy małego użytkownika. Koniecznie wyjaśnij, do czego służy – dla malca wcale nie jest to oczywiste. Jak przyzwyczaić dziecko do nocnika - krok po kroku Często sadzaj dziecko na „tronie”. Gdy widzisz, że coś się święci, oraz w porach, gdy się załatwia, np. po przebudzeniu. Sadzaj go też wtedy, kiedy sama korzystasz z toalety. Pozwól dziecku bawić się bez pieluszki. Oczywiście wtedy, gdy w domu jest wystarczająco ciepło. Chodzenie w chłodnej, mokrej bieliźnie, ciągłe przebieranie się itd. to żadna przyjemność. Sprytny malec szybko zorientuje się, że znacznie wygodniej jest siusiać do nocnika niż w majtki i biegać bez ubrania. Boisz się o dywan? Słusznie. Najbezpieczniejszy będzie, gdy zwiniesz go w rulon i na jakiś czas schowasz. Kanapy oraz fotele możesz zabezpieczyć ceratą włożoną pod kapę. Chwal dziecko za wszelkie postępy. Rób to zawsze wówczas, gdy nocnik jest pełny. Dzięki temu dziecko będzie wiedziało, czego od niego oczekujesz. Za pełne zachwytu okrzyki wkrótce chętnie powtórzy swój wyczyn! Pytaj dziecko, czy chce mu się siusiu. Jednak nie rób tego co 5 minut, bo całkiem przestanie reagować. Zakładaj pieluszki tetrowe. Nie są tak chłonne jak jednorazówki, więc dziecko zawsze poczuje dyskomfort, gdy się w nie zsiusia. Ubierz malca w coś, co można szybko zdjąć, np. spodenki na gumkę. Na początku dziecko będzie w stanie „trzymać” siusiu tylko chwilę, nie będzie więc czasu na szarpanie się ze sprzączkami. Przygotuj ubranka na zmianę. Nie będziesz miotać się po domu w poszukiwaniu kąpielówek, gdy wszystkie majtki są mokre. Od razu kup np. 5 par majtek i przepieraj je w ręku po każdym zmoczeniu. Miej pod ręką coś do wytarcia podłogi. Na pewno ci się przyda dobry płyn do mycia podłóg, prania dywanów, kilka szmatek i mop. Najczęstsze błędy podczas nauki nocnikowania Nie zmuszaj dziecka, by usiadło na nocniku. Jeśli nie chce, odczekaj tydzień i ponów próbę. Zmuszanie grozi zaparciem nawykowym! Nie każ mu siedzieć „do skutku”. Nie da się zrobić kupy czy siusiu na zawołanie. Co gorsza, ingerując w czynności fizjologiczne, można zakłócić ich naturalny rytm. Nie zawstydzaj dziecka. Nie mów: „Taki duży, a nosi pieluchy” ani nie pozwalaj na to innym. Takie uwagi niczego nie uczą, tylko upokarzają. Nie krzycz i nie karz za wpadki. Nawet jeśli dziecko zmoczyło twój ukochany fotel, nie zrobiło tego przecież specjalnie. Nie ulegaj presji otoczenia. Nauka korzystania z nocnika to nie wyścigi. Dla rozwoju dziecka nie ma znaczenia, czy zrezygnuje z pieluch miesiąc wcześniej, czy później. Dodatkowe pytania na temat nocnikowania Czy dziecko jest gotowe na pożegnanie z pieluszką? Test Jak nauczyć dziecko siusiania na nocnik? 11 ważnych pytań Czy już pora na nocnik - pytania, na które musisz sobie odpowiedzieć Problemy w nauce nocnikowania Problemy z nauką siusiania Gdy twoje dziecko ma zaparcia Pomocne w nauce nocnikowania Przydatne podczas nauki nocnikowania Czas na nocnik, czyli trening czystości oczami doświadczonych mam Niezbędnik malucha na pożegnanie z pieluszką
Czy już czas na nocnik? Jak uczyć malca, żeby nie zwlekał z wołaniem siusiu? To naprawdę nie jest takie straszne! Sprawdź, kiedy twoje dziecko osiągnie umiejętności niezbędne do nauki nocnikowania.
Oczekiwanie od niespełna dwulatka, że będzie grzecznie sygnalizował swoje potrzeby, nie ma sensu. Dopiero tuż przed drugimi urodzinami dziecko kojarzy gniecenie w brzuszku z tym, że chce mu się kupkę, i uczy się rozpoznawać parcie na pęcherz. Ale na tę naukę ma czas do czwartych urodzin! Każde dziecko może w trochę innym czasie osiągać umiejętności potrzebne do nauki nocniczkowania. Ale wiele dzieci zdobywa je w podobnym czasie. Półtoraroczne dziecko jest na ogół świadome, że za chwilę zrobi kupę: skupia się, chowa w ustronne miejsce, napina brzuszek, marszczy przy tym buzię. Dwulatek zauważa, że zabrudził lub zmoczył pieluszkę. Są dzieci, które same ją zdejmują, oglądają, co się w niej znajduje, są też takie, które zupełnie lekceważą ten fakt. Niektóre maluchy potrafią też chwilę wcześniej usiąść w pieluszce na nocnik. Albo sadzają na niego lalkę lub misia. Trzylatek, o ile nie jest czymś zajęty, wyraźnie czuje i rozpoznaje, że chce mu się siusiu. Informuje o tym rodzica lub sam biegnie do nocnika. Metodą prób i błędów uczy się, jak długo może powstrzymywać się od oddania moczu, by się nie zsiusiać. Z uwagą ogląda też zawartość nocnika. Czterolatek potrafi samodzielnie zdjąć majteczki, usiąść na nocniczku i spokojnie poczekać na wypróżnienie, nawet jeśli trwa to nieco dłużej. Podejmując próby pożegnania pieluszki, musisz pamiętać o tych uwarunkowaniach rozwojowych małego dziecka. Pierwsze próby odpieluchowania Ponadrocznemu maluszkowi możesz kupić nocniczek, by się z nim oswajał, uczył do czego służy. Może go oglądać, siadać na nim, sadzać lalę na siusiu. Tłumacz, że rodzice też taki mają, tylko większy, w łazience. Malec powinien wiedzieć, jak swe potrzeby załatwiają domownicy: dzieci lubią naśladować dorosłych! Nie przetrzymuj malucha na nocniku na siłę, nie zabawiaj i nie odwracaj uwagi po to, by dłużej posiedział. Nie zmuszaj do korzystania z nocniczka, nie krzycz i nie dawaj klapsów, jeśli się nie uda. To tylko utrudni naukę. Pieluchy jednorazowe - sprawdź opinie! Latem łatwiej rozpocząć nocnikowanie Jeśli jest ciepło, możesz pozwolić szkrabowi na bieganie po domu na golaska albo w samej koszulce i majteczkach, bez pieluchy. Malutka strużka płynąca nagle po nóżkach dziecka szybko uświadomi mu, że niekontrolowane siusianie wcale nie jest przyjemne i może lepiej załatwić się w inny sposób. Bardzo ważne jednak, byś nie krytykowała malca, gdy się zsiusia, tylko pokazywała mu, że najlepszy sposób na uniknięcie wpadek to szybkie siadanie na nocniku. Co kilka godzin pytaj dziecko, czy nie chce mu się siusiu i wysadzaj je na kilka minut (nie wolno go jednak do tego zmuszać). Dobrze jest zwinąć dywan i zabezpieczyć kanapę i łóżko starym kocem, bo malec z pewnością zaliczy mnóstwo wpadek z siusianiem, zanim zacznie sygnalizować swoje potrzeby. View Burdaffi on the source website Załatwiam się jak mama i tata Dwulatek zazwyczaj chętnie robi „dorosłe” rzeczy, a jeśli jeszcze podkreślisz, że tylko duże dzieci robią siusiu do nocnika, to sukces jest blisko. Dziecku znacznie łatwiej przyjdzie nauka, jeśli będzie mogło kilkakrotnie zobaczyć, że i jego rodzice muszą załatwiać swoje potrzeby. Jeśli więc nie wstydzisz się, do ubikacji zabierz ze sobą malucha. Koniecznie także od samego początku mów i pokazuj dziecku, że po załatwieniu się należy zawsze umyć ręce. Po kilku takich „lekcjach pokazowych” zapytaj, czy chce dostać swój nocnik. Na zakupy idźcie razem. Sprawdź też: Czy dziecko jest gotowe na pożegnanie z pieluszką – test [CMS_PAGE_BREAK] Nocnikowy debiut Przychodzi w końcu moment, gdy dziecko, by zrobić kupkę, przerywa zabawę , chowa się w kącie. Jeśli oswajało się z nocnikiem, interesuje się zawartością pieluchy i sedesu, z którego wstaje domownik, można rozpocząć naukę. Bądź jednak przygotowana na liczne „wpadki”. Zajętemu zabawą malcowi mogą zdarzać się często. Jeśli dziecko ma się nauczyć samo załatwiać swoje potrzeby, musi umieć samodzielnie zdejmować ubranko. Bieganie do mamy, a potem do nocnika stwarza napięcie i utrudnia osiągnięcie sukcesu – malec musi wtedy o wiele wcześniej zareagować. Ubieraj go więc w luźne spodenki z gumką i pokaż, jak je szybko ściągnąć. Higiena podczas odpieluchowania to podstawa Po wstaniu z nocnika (po siusianiu też) miękkim papierem lub chusteczką przetrzyj dziecku pośladki i pachwiny, a dziewczynce wargi sromowe. Te czynności maluch traktuje całkiem naturalnie, protestuje zwykle dopiero wtedy, gdy dorosły okazuje niechęć czy obrzydzenie. Dzięki twej spokojnej pomocy chętniej będzie próbował sam się podcierać. Ale dopiero sześciolatek potrafi to zrobić dobrze! Pozwól dziecku przyjrzeć się zawartości nocnika, podziwiaj jego kupki. Myj z malcem ręce, by od razu uczyć go czystości. Wypadki podczas pożegnania z pieluchą Nawet jeśli twoje dziecko zacznie już kontrolować robienie siusiu i kupy, może mu się jeszcze od czasu do czasu zdarzać mała wpadka (bo np. bardzo zajęte zabawą, nie zdążyło do toalety). Pamiętaj też, że na początku maluchowi w nocy nadal potrzebna jest pielucha (dzieci początkowo podczas snu nie kontrolują siusiania). Zakładaj ją także przed dłuższą podróżą, bo dziecko nie umie zrobić siusiu tak jak dorosły – przed wyjściem, „na zawołanie”. Rodzice pytają: Jak uczyć malca, żeby nie zwlekał z wołaniem siusiu? Sama mów do niego: „Zaraz przyjdę, tylko zrobię siusiu” albo w czasie zabawy: „Przepraszam, ale muszę pójść do łazienki”. Pozwól mu iść za sobą, by zobaczył, co tam robisz. W ten sposób uczysz go, że nie należy z tym długo czekać. Czemu nauka nocnikowania czasem przebiega z oporami? Początkowo malec czuje się na nocniku – a więc w nowej sytuacji – niepewnie. Próbuje ją „oswoić”, np. korzystając z niego tylko w obecności zaufanej osoby (dziadka czy babci). Są też dzieci, które długo nie widzą potrzeby rezygnowania z pieluszki. Na nocnik siadają dopiero około trzecich urodzin. Do kiedy pieluszki są potrzebne nocą? Dojrzałość układu moczowego kształtuje się mniej więcej do 6. roku życia. Do tego czasu dziecko uczy się przesypiać noce „na sucho”. Nim to nastąpi, do snu potrzebuje pieluszek. Zobacz też: Jak nauczyć dziecko siusiania na nocnik? 11 ważnych pytań. Konsultacja merytoryczna Beata Chrzanowska-Pietraszak Pedagożka specjalna, psycholożka, psychoterapeutka dzieci i rodzin, prowadzi szkolenia dla rodziców, psychologów i nauczycieli, zakamarkirodzicielstwa.pl
Co pomoże dziecku w odstawieniu pieluchy, sprawią, że nauka stanie się zabawą? Dowiedz się, co będzie przydatne podczas nauki nocnikowania.
Co pomoże dziecku w odstawieniu pieluchy, sprawią, że nauka stanie się zabawą? Nocnik. Możesz wybrać tradycyjny model (jeśli masz synka, zwróć uwagę, czy nocnik z przodu ma osłonę, w innym wypadku maluch będzie siusiał na podłogę). Możesz także kupić nocnik z pozytywką (sprawdź jednak najpierw, czy dziecko nie będzie się jej bało). Zobacz też: Niezbędnik malucha na pożegnanie z pieluszką Nakładka na sedes. Są maluchy, które za nic w świecie nie chcą usiąść na nocniku, za to chętnie będą się załatwiać jak dorośli. Łatwe do zdjęcia ubranka. Bez całego mnóstwa suwaków, sprzączek, guziczków. Pamiętaj, że na początku nauki bardzo liczy się szybkość zdjęcia spodni. Najlepsze będą ubranka na gumkę. Miś z zabawkowym nocniczkiem. Jeśli obok dziecka na nocniku usiądzie także jego ukochany pluszak, jest duża szansa, że maluch zacznie go naśladować. Tablica ze słoneczkami. Dla dzieci lubiących rywalizację. Za każde siusiu do nocnika na tablicy zawieszasz słoneczko. Umów się z malcem, że za np. trzy uzbierane słoneczka jest nagroda. Pamiętaj jednak, by nie odbierać dziecku odznaczeń za wpadki Sprawdź też: Czy dziecko jest gotowe na pożegnanie z pieluszką – test Dlaczego warto się tak przygotowywać do nauki nocnikowania Pierwsze doświadczenia zdobyte podczas nauki nocnikowania są niezwykle istotne, gdyż bardzo łatwo zniechęcić dziecko. Nauka siusiania na nocnik powinna kojarzyć się z czymś przyjemnym, dlatego warto do niego się odpowiednio przygotować. Wszelkie zabawy misiami czy lalkami w sadzanie je na nocniczek i zachęcanie dziecka do naśladowania dorosłych są dobrą droga do szybkiego pożegnania malucha z pieluchą.