Jak nauczyć dziecko korzystać z nocnika? – szybko i bez stresu
Na pytanie, jak nauczyć dziecko korzystać z nocnika, nie ma jednej odpowiedzi. Każdy maluch w końcu opanuje te umiejętność, choć jeden zrobi to wcześniej, inny później. Jeśli jednak odpowiednio przygotujesz dziecko do nauki korzystania z nocnika i będziesz je w tym czasie wspierać, odpieluchowanie z pewnością pójdzie łatwiej.
Wielu rodziców zastanawia się, jak nauczyć dziecko korzystać z nocnika. Kluczem do sukcesu jest atmosfera – dziecko nie może czuć nerwowości czy irytacji z twojej strony, ale zachętę i aprobatę. Nie zapominaj, że w nauce siusiania do nocnika nie chodzi o twoją wygodę, ale o wspieranie dziecka w samodzielności. Dobrym czasem do oswajania dziecka z nocnikiem jest lato. W ciepłe dni maluch ma na sobie mało ubranek i łatwo może się sam rozebrać. Pamiętaj, że twoje dziecko może absolutnie odmówić współpracy i nie chcieć nawet spojrzeć na nocnik. Trudno. Widocznie jeszcze nie dojrzało do takiej zmiany. Nie nalegaj i na pewien czas po prostu schowaj nocnik. Poczekaj, aż dziecko samo zdecyduje, gdzie chce się załatwiać. A w międzyczasie go nie zawstydzaj i nie pozwalaj, by robili to inni. Spis treści: Jak szybko nauczyć dziecko korzystania z nocnika? Kiedy uczyć dziecko korzystania z nocnika Jak poznać, że dziecko jest gotowe na naukę korzystania z nocnika? Najgorszy błąd przy nauce korzystania z nocnika Jak szybko nauczyć dziecko korzystania z nocnika? Nauka korzystania z nocnika może trwać tydzień lub dłużej. Wszystko zależy od tego, czy dziecko jest gotowe do nocnikowania oraz od atmosfery, w jakiej nauka korzystania z nocnika się odbywa. Najszybciej korzystania z nocnika uczą się dzieci: dobrze przygotowane do tej nauki, w wieku minimum 18 miesięcy, rozumiejące i wykonujące proste polecenia, potrafiące skupić się na zabawie przez 5-10 minut, świadome tego, kiedy robią kupę (cichną, skupiają się, nieruchomieją) potrafiące pokazać, gdzie mają różne części ciała. Krok 1: Przygotowanie do nauki korzystania z nocnika Zabieraj ze sobą dziecko do toalety i pokaż, jak z niej korzystasz. Niektóre dzieci tak bardzo chcą naśladować dorosłych, że od razu zaczynają siusiać do sedesu (kup wtedy specjalną nakładkę na deskę, by maluch mógł stabilnie siedzieć). Na początku nocnik jest jednak wygodniejszy niż sedes, bo dziecko samo może z niego korzystać. Na nocniku możesz też usiąść sama, pokazując, do czego służy i jak go używać. Wspólnie wysadzajcie też misie czy lalki. Zachęcaj dziecko do korzystania z nocnika, tłumacząc, że duże dzieci i dorośli już nie noszą pieluch. Powiedz, że w majtkach jest po prostu wygodniej niż w pieluszce. Sprawdź, czy dziecko radzi sobie już samo z zakładaniem i zdejmowaniem majtek. Naucz też dziecko różnicy miedzy suchym a mokrym (pokazuj np. tu trawa jest mokra, a tu sucha, to są mokre rączki, a to suche rączki, to jest suchy ręcznik papierowy, a to mokry itp.) Krok 2: Wybierz odpowiedni nocnik i akcesoria Pierwszy nocnik dla dziecka powinien być zwykły, tradycyjny, ale dość wygodny. Ma przecież służyć do siusiania, a nie do zabawy. Możesz zabrać dziecko na zakupy. Jest szansa, że nocnik, który samo wybierze, łatwiej będzie mu zaakceptować. Istnieje też ryzyko, że spodoba mu się model grający lub o dziwnym kształcie. Wtedy trudno będzie ci odwieść je od takiego zakupu. Od razu oswajaj dziecko z nocnikiem. Początkowo można je na nim sadzać w pieluszce, aby zobaczyło, że da się na tym siedzieć. Później sadzaj malca bez pieluszki, np. bezpośrednio przed kąpielą. Przygotuj odpowiednie wygodne ubranko: kilka par majteczek i łatwe do ściągnięcia spodenki na gumce (bez suwaków, guzików, szelek). W czasie nauki, gdy jest ciepło, maluch może biegać po domu z gołą pupą. Kup książeczki, których bohaterowie opanowują trudną sztukę siusiania do nocnika – może dziecko zechce ich naśladować? Krok 3: Postaw na cierpliwość, uwagę i wyrozumiałość Nie pytaj co pięć minut, czy dziecko chce siusiu. Obserwuj malucha i proponuj korzystanie z nocnika, gdy widzisz, że za chwilę będzie taka potrzeba. Chwal dziecko. Gdy zobaczy, jak wielką radość ci sprawiło, robiąc siusiu do nocnika, następnym razem też się postara. Koniecznie powstrzymaj się od robienia min lub komentarzy na temat zapachu kupki. Nagradzaj za sukces. Każda kropla, która znalazła się w nocniku, powinna wzbudzić twój zachwyt. Możesz nawet bić brawo. Ważne, by dziecko zrozumiało, że o to właśnie chodzi. Prawdziwy sukces, gdy dziecko po raz pierwszy samo usiądzie na nocniku i zrobi siusiu, nagródź specjalnie, np. upominkiem. Wybaczaj błędy. To, że dziecko kilka razy skorzystało z nocnika, nie oznacza, że tę trudną sztukę opanowało do perfekcji. Nieraz jeszcze może mu się zdarzyć zrobienie siusiu w majtki. Nie reaguj złością, nie krzycz, nie wzdychaj. Dziecku i tak jest ciężko, że mu się nie udało. Po prostu uśmiechnij się i je pociesz. Bywa, że trudne przeżycia (np. powrót mamy do pracy, pojawienie się rodzeństwa) lub choroba powodują regres. Wtedy dziecko może ponownie przestać kontrolować potrzeby fizjologiczne. Czekaj cierpliwie. Nawet jeśli dziecko w dzień nie nosi już pieluchy, nocą może jej potrzebować. Dopiero gdy maluch na sucho prześpi kilka nocy z rzędu, spróbuj położyć go bez pieluszki. A i to wcale nie oznacza, że nie będzie czasem moczyć łóżka (to może się zdarzać nawet do 5. roku życia). W dzień wkładaj dziecku pieluchę, gdy wiesz, że z szybkim wysadzeniem mogą być problemy, np. w czasie długiej jazdy autem czy podczas zakupów w sklepie. Ale jej nie nadużywaj! Co robić, gdy nauka korzystania z nocnika nie idzie dobrze? Twoje dziecko może odmówić współpracy i nie chcieć nawet spojrzeć na nocnik. Widocznie jeszcze nie dojrzało do takiej zmiany. Nie nalegaj i na pewien czas po prostu schowaj nocnik. Wróć do niego za jakiś czas i zacznij wszystko od początku, z nową energią i nowymi pokładami cierpliwości. A w międzyczasie nie zawstydzaj dziecka i nie pozwalaj, by robili to inni. Kiedy uczyć dziecko korzystania z nocnika? Najwcześniej naukę korzystania z nocnika można rozpocząć po 18. miesiącu życia. Kontrolowanie swojej fizjologii nie jest jednak łatwe dla dwulatka – dziecko musi zauważyć, że chce się załatwić, przypomnieć sobie, co to oznacza (że zaraz zacznie siusiać), i wiedzieć, że musi dotrzeć do nocnika. Do tego potrzebna jest świadomość ciała i zdolność koncentracji. To dlatego większość dzieci zaczyna załatwiać się do nocnika dopiero w połowie 3. roku życia. To czas, gdy naturalnie dojrzewają do pożegnania z pieluchą. Co ciekawe: dziewczynki z reguły wcześniej rezygnują z pieluch niż chłopcy. Wieści o niemowlakach świadomie siusiających do nocnika włóż między bajki. Zwykle to przypadek okupiony przez dziecko długim siedzeniem na nocniku. Najszybciej korzystania z nocnika uczą się dzieci, które są na to gotowe. Jak poznać, że dziecko jest gotowe na naukę korzystania z nocnika? Zanim kupisz nocnik i rozpoczniesz naukę, sprawdź, czy dziecko już na pewno może przejść etap odpieluchowania. Sygnały gotowości dziecka do korzystania z nocnika: Dziecko ma suchą pieluszkę przez dłuższy czas (np. dwie godziny). Chętnie naśladuje dorosłych (mycie zębów, zmywanie). Umie spokojnie usiedzieć w miejscu. Rozumie proste polecenia i umie jasno powiedzieć, co chce zrobić. Sygnalizuje miną albo gestami, że chce, by zmienić mu pieluchę. Nie jest w trakcie tzw. buntu dwulatka. Zanim zrobi siusiu, zachowuje się inaczej niż zwykle, np. chowa się za firankę lub nieruchomieje. Najgorszy błąd przy nauce korzystania z nocnika Nauka siusiania na nocnik nie może oznaczać, że ograniczasz dziecku napoje! Zbyt mała ilość płynów może tylko spowodować kłopoty ze zdrowiem. Niech zawsze dziecko ma w zasięgu ręki niegazowaną wodę mineralną w plastikowych butelkach z ustnikiem czy kubeczek lekkiej herbatki owocowej. Pełny pęcherz może ułatwić dziecku naukę rozpoznawania, kiedy chce mu się siusiu. Nie ograniczaj picia przed snem i nie wysadzaj dziecka w nocy. To na niewiele się zda, bo dziecko przestanie siusiać w nocy dopiero wtedy, gdy naturalnie do tego dojrzeje. View Burdaffi on the source website Zobacz także: 5 książek pomocnych przy odpieluchowaniu dziecka. Są świetne! Nocnik grający może wyglądać jak prawdziwa toaleta! Jaki przyspieszy trening czystości? [RANKING] ​Twój synek ma problemy z siusianiem do nocnika? Ten gadżet ułatwi mu naukę na 100%! Konsultacja merytoryczna dr hab. Aleksandra Jasielska Psycholożka, adiunkt w Instytucie Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
SZOK: dzieci z nocników wracają do PIELUCH. To skutki zamknięcia szkół!
Najmłodsze dzieci, które spędzają czas w domach zamiast w szkołach i przedszkolach, to grupa mocno dotknięta przez pandemię. Zamknięte placówki opiekuńcze i nauka zdalna przyniosły fatalne skutki dla rozwoju kilkulatków: niektóre dzieci znów potrzebują pieluch!
Dzieci zapominają, jak posługiwać się nożem i widelcem, a niektóre wracają do pieluch. To efekt trwającej pandemii koronawirusa i przymusowego zamknięcia w domach. Brak kontaktu z rówieśnikami oraz pracującymi rodzicami najgorzej odbija się na rozwoju najmłodszych dzieci, które dopiero niedawno rozpoczęły edukację. Przez pandemię dzieci wracają do pieluch Naturalny rozwój kilkulatków został niepokojąco zaburzony przez pandemię i związane z nią ograniczenia. Z przymusową izolacją najgorzej radzą sobie najmłodsze dzieci, które niedawno rozpoczęły naukę w szkole, a jednocześnie mają pracujących rodziców. Często pozostawione same sobie w domach tracą nabyte wcześniej umiejętności, jak posługiwanie się nożem i widelcem oraz korzystanie z nocnika − wynika z raportu brytyjskiej rządowej agencji ds. edukacji Ofsted. Pracownicy agencji od września sprawdzili 900 szkół i placówek opiekuńczych w Anglii. Wg relacji nauczycieli wiele najmłodszych dzieci musi od nowa uczyć korzystania z nocnika i toalety, inne zapomniały, jak samodzielnie jeść. Starsze dzieci z kolei mają poważne problemy w nauce i kłopoty z koncentracją. Powszechne u uczniów jest uczucie niepokoju, pojawiają się też przypadki samookaleczania oraz zaburzenia odżywiania. Przypominamy, że w Anglii szkoły były zamknięte tylko wiosną. Teraz pozostają otwarte mimo ogłoszonej 5 listopada narodowej kwarantanny. W Polsce obecnie wszyscy uczniowie uczą się zdalnie. Coraz częściej słyszy się jednak o katastrofalnych skutkach zamknięcia szkół: dzieci nie znają liter, nie umieją liczyć, uczniowie najmłodszych klas prezentują poziom przedszkolny. Zobacz też: Odpieluchowanie: kiedy zacząć trening i od czego? Czy dziecko jest gotowe na pożegnanie z pieluszką - test Jesteście na etapie nocnikowania? Wkrótce pora na kolejny krok!
Twój synek ma problemy z siusianiem do nocnika? Ten gadżet ułatwi mu naukę na 100%!
Jak ułatwić maluchowi naukę siusiania do nocnika? Może po prostu warto spróbować siusiać w inny sposób! Pewna żabka może wam w tym skutecznie pomóc...
Niektórzy mali chłopcy mają kłopot z siusianiem do nocnika. Mogą też mieć trudności z siusianiem na stojąco. Chcą to robić tak jak tata, ale to nie zawsze bywa łatwe. Jak temu zapobiec i skutecznie zachęcić malucha do samodzielnego siusiania? Warto zaopatrzyć się w domowy mini pisuar, specjalny nocnik dla dziecka. To świetny edukacyjny gadżet, który pozwoli nauczyć się maluchowi raz-dwa siusiać w pozycji stojącej. Może być np. w kształcie żabki lub minimalistyczny, dopasowany do łazienki. Kosztuje niewiele! Dzięki takiemu pisuarowi, który przymocowuje się przyssawkami do ściany, chłopcy mają zwykle mnóstwo zabawy, a jednocześnie szybko się uczą celowania w środek. Jakie są jeszcze zalety mini pisuarów? Oprócz ułatwienia nauki, pozwalają na utrzymanie czystości w łazience - łatwo się je opróżnia, bo wyjmuje się tylko zbiornik, nie cały nocnik. Można także dostosować wysokość do wzrostu chłopca. Tzw."koło młyńskie" wewnątrz pozwala skupić się na celowaniu i może być w zabawnym kształcie. Kiedy maluch powinien opanować już technikę siusiania na stojąco? Oczywiście u każdego dziecka jest inaczej, ale koło 3. roku życia zwykle chłopcy już to potrafią. Z pewnością pomaga podpatrywanie taty "w akcji", luźna atmosfera, brak presji, nawet wtedy, gdy się nie udaje i nie trafia do celu. Mini pisuar zawieszony na ścianie może uatrakcyjnić dziecku zdobywanie tej umiejętności, a jak wiadomo nauka przez zabawę to najskuteczniejsza forma! Modele pisuarów dla chłopców z kręcącym się w środku "ludzikiem", na którego trzeba nasikać spodobają się z pewnością i rodzicom, i dzieciom! To praktyczny i ładnie zaprojektowany gadżet. Jak wam się podoba taki mini pisuar do nauki siusiania na stojąco? Zobacz też: Dresowe sukienki dla mamy i córki! Ładne i wygodne dla was obu! Najładniejsze rajstopy dla dziewczynek i dla chłopców oraz dla maluchów do raczkowania! Jak uśpić malucha i sprawić, by przesypiał całą noc? Jest jeden skuteczny sposób, którego jeszcze nie próbowałaś!
Jesteście na etapie nocnikowania? Wkrótce pora na kolejny krok!
Wspaniale, że twoja pociecha potrafi już korzystać z nocnika, ale pewnie wiesz, że na tym nie koniec nauki. Zobacz, co pomoże ci w oswojeniu dziecka z... sedesem!
Nauka nocnikowania wygląda bardzo różnie. Są dzieci, które już po dniu lub dwóch doskonale wiedzą, w jakim momencie usiąść na nocniku, by zdążyć załatwić co trzeba, innym zdarza się trochę wpadek i proces odpieluchowywania trwa dłużej. Z pewnością ważnym czynnikiem jest tu wiek dziecka i jego rozwój, ale nie tylko. Jednak niezależnie od tego, ile trwa nauka, koniec końców każdy maluch wreszcie potrafi sam korzystać z nocniczka, a duma rodziców wydaje się nie mieć końca. Absolutnie nie mówimy, że ta radość jest przesadzona, jest jak najbardziej na miejscu, ale pewnie już myślicie o tym, że za chwilę będzie czas na kolejny etap toaletowej edukacji, czyli samodzielne korzystanie z sedesu. Tu na ratunek wszystkim zatroskanym rodzicom przychodzą specjalne <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://produkty.mamotoja.pl/pieluchy/nocniki-i-akcesoria">nakładki na muszlę klozetową. Jak wybrać tę idealną? Wybór dziecięcej nakładki na sedes nie jest prosty A to dlatego, że jest po prostu ogromny. Wydawać by się mogło, że nie może być większej filozofii w kawałku plastikowej deski z niewielkim otworem, nakładanej na sedes w celu zwiększenia komfortu małemu dziecku, dla którego normalny sedes jest za duży. Nic bardziej mylnego. Możecie spotkać: nakładki plastikowe o prostym, owalnym kształcie, profilowane nakładki plastikowe, nakładki z miękkim wypełnieniem (najczęściej jest to gąbka pokryta ceratą), nakładki z uchwytami, które dziecko może trzymać, załatwiając się na sedesie, nakładki ze schodkami, które ułatwiają samodzielne wchodzenie, nakładki z pokrywkami. View Burdaffi on the source website I jak tu odnaleźć się w tym gąszczu możliwości? Nasza rada jest taka – jeśli macie ochotę wydać więcej pieniędzy, możecie zainwestować w miękką nakładkę z uchwytami. Jeśli macie sporo miejsca w łazience, możecie wybrać model ze schodkami lub z podestem. Z pewnością są to przydatne udogodnienia, ale wcale niekonieczne. Swoją rolę doskonale spełni także najzwyklejsza plastikowa nakładka i z relacji wielu rodziców wiemy, że właśnie takie nakładki najczęściej kupują swoim pociechom. Dodatkowo taka zwykła nakładka najbardziej przypomina deskę sedesową, a różni ją od niej jedynie wielkość otworu. I o to przecież chodzi. Czy taka nakładka jest w ogóle potrzebna? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju dziecka Czytaj więcej Może myślisz sobie, że nie ma sensu wydawać pieniędzy na kolejny zbędny gadżet, ale zapewniamy, że taka nakładka jest bardzo przydatna dla małego dziecka. Chodzi nie tylko o to, żeby dziecku wygodniej się siedziało i żeby nie wpadało pupą do sedesu. Przecież siedzi się na nim w pewnym celu... Korzystanie z muszli o dopasowanych rozmiarach sprawi, że dziecku będzie się też łatwiej wypróżniać, bo będzie mogło przybrać prawidłową pozycję (czyli kuczną). Zobacz też: Majteczki treningowe dla maluchów Jak wybrać odpowiedni nocnik dla dziecka? Od czego zacząć odpieluchowanie?
Dzięki tym majteczkom pożegnanie z pieluszką będzie o wiele łatwiejsze!
Dlaczego majteczki treningowe to przydatny gadżet w trakcie nauki korzystania z nocnika? Podpowiadamy!
Początki chodzenia bez pieluszki mogą być dosyć trudne. I nawet jeśli dziecko jest gotowe na załatwianie się na nocnik, mogą mu się zdarzać wpadki. Może na przykład zapomnieć o tym, że nie ma już na sobie pieluszki albo zwyczajnie nie zdążyć odpowiednio wcześnie zasygnalizować, że potrzebuje skorzystać z toalety. Nie zrażaj się tym jednak i nie wracaj od razu z powrotem do pieluchy. Możesz natomiast zrobić coś, dzięki czemu unikniesz konieczności mycia Mokrych podłóg po wpadkach malucha. Bardzo pomocne w nauce nocnikowania są majteczki treningowe. Czym są majteczki trenigowe? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju dziecka Czytaj więcej Być może już kupiłaś takie majtki swojemu dziecku, bo dowiedziałaś się o nich, przygotowując się do odpieluchowania. Jeśli tak, na pewno potwierdzisz, że jest to bardzo praktyczny gadżet. Jeśli jednak dotąd nie słyszałaś o tego typu majtkach, pewnie zastanawiasz się, czym różnią się one od zwykłych majtek bawełnianych, które noszą starsze dzieci. Otóż majteczki lub pieluszki treningowe (występują w różnych wersjach: wkładane jak majtki lub zapinane po bokach jak pieluszki) to coś pomiędzy zwykłymi majtkami a pieluszką. Takie majtki specjalnie przygotowane dla maluchów rozpoczynających przygodę z nocnikiem wyposażone są we wkład zatrzymujący mocz, ale nie nieprzemakalny. Taki wkład jest wykonany np. z tetry. View Burdaffi on the source website Zalety majtek treningowych Takie majtki niewiele kosztują, a są pewnym zabezpieczeniem na wypadek, gdy dziecko zapomni o tym, że nie ma na sobie pieluszki i zrobi siusiu w majtki. Oczywiście w takiej sytuacji majteczki treningowe stają się mokre i nieprzyjemne dla malca i wymagają zmiany, ale unikamy konieczności zmiany całego ubranka i czyszczenia mokrej podłogi. Dzięki takim majteczkom dziecko szybko uczy się, że nie może załatwiać się już jak dawniej, bo nie ma na sobie pieluszki, która wchłaniałaby i zatrzymywała całą wilgoć. Poza tym niewątpliwą ich zaletą jest przyjemny w dotyku materiał i… super wygląd! Te majteczki pokochają wasze pociechy. I wy też! Zobacz też: Nie każdy nocnik jest dobry. Jaki wybrać? 10 rzeczy, które musisz wiedzieć o nocnikowaniu Od czego zacząć odpieluchowanie?
3-latka woła w sklepie: „mama, kupa!”. Co robi matka? Nie uwierzycie!
Na fejsbukowym profilu Doroty Zawadzkiej zawrzało, gdy opublikowała list od fanki. Też czujecie się zniesmaczone jego treścią?
Superniania postanowiła podzielić się na swoim profilu na Facebooku listem, który otrzymała od jednej z internautek. Jego treść jest tak kontrowersyjna, że pod postem pojawiły się setki komentarzy i „lajków”. Fanka opisała w liście sytuację, która przydarzyła się jej kilka dni temu w jednej z galerii handlowych w Warszawie. Obok niej zakupy robiła inna kobieta z 3-letnią córką i koleżanką. Nagle dziewczynka powiedziała do mamy „mama, kupa!”. To, co wydarzyło się dalej, totalnie zamurowało internautkę… 3-latka na nocniku na środku centrum handlowego To oczywiste, że dzieci muszą załatwiać swoje potrzeby fizjologiczne. Normalne jest też to, że często muszą to robić w niezbyt wygodnym dla rodziców momencie. Faktem jest także to, że duże centra handlowe posiadają toalety, ponieważ często spędzamy w nich sporo czasu. Jednak zastanawiające jest to, dlaczego matka 3-letniej dziewczynki postanowiła z nich nie korzystać, a po prostu… wysadziła córkę na nocniku na środku centrum handlowego (dokładnie tuż obok śmietnika i witryny sklepowej, jak wyjaśnia w swoim liście fanka Doroty Zawadzkiej). Internautka napisała, że gdy 3-latce zachciało się załatwić, matka poprosiła swoją koleżankę, by ta z nią wyszła ze sklepu. Do łazienki? Nie. Kiedy internautka sama skończyła robić zakupy i opuściła market, nie mogła uwierzyć w to, co zobaczyła. Wyznała: "Otóż na środku galerii handlowej przy śmietnikach, przy witrynie sklepowej- dziecko stoi rozebrane od pach w dół, obok stoi turystyczny nocnik(!) i Pani wyciera pupę dziecka i wywala te chusteczki z resztkami kupy do tych śmietników…. Toalety 200 metrów dalej…" To nie był odosobniony przypadek Pod postem znanej psycholog pojawiło się jak dotąd blisko 400 komentarzy. Okazuje się, że inni internauci miewali podobne sytuacje, że dziecko załatwiało się lub było przewijane w miejscu publicznym. Jednych to zniesmacza i oburza, inni z kolei biorą w obronę maluchy i ich rodziców, uzasadniając to faktem, że czasami inaczej się po prostu nie da. A wam zdarzyło się znaleźć w podobnej sytuacji? Co wtedy sobie myśleliście? Co robicie, gdy wasze dzieci potrzebują do toalety w najmniej odpowiednim momencie w miejscu publicznym? Źródło: Facebook Zobacz też: "Trzylatki są najgorsze, są jak zaraza!" – też tak myślisz?? Sklepowa awantura - jak jej uniknąć na zakupach z dzieckiem? Co musi umieć trzylatek?
Pediatra ostrzega: „Nie sadzaj dziecka na nocnik zbyt wcześnie!”
Większość z nas chce pozbyć się pieluch jak najszybciej, ale uwaga – to może powodować zaburzenia fizjologiczne u dzieci.
Zastanawiasz się, czy już czas na nocnik? Przeczytaj najpierw, co na temat wczesnego treningu czystości mówi pediatra i urolog Steve J. Hodges: „Zaburzenia fizjologiczne, zakażenia układu moczowego i wreszcie noce moczenie może być spowodowane zbyt wczesnym wysadzaniem dzieci na nocnik. Nie mogą być do tego zmuszane. Krzywdzące są również wymagania przedszkoli, które nie przyjmują dzieci, jeśli nie przeszły wcześniej treningu czystości. To nie znaczy, że dziecka nie da się wyszkolić. Oczywiście, że się da. Chodzi jedynie o to, żeby same nauczyły się kontrolowania swojego ciała i reagowania na jego potrzeby.” Kto pierwszy ten lepszy? Ile razy słyszałaś w swoim otoczeniu mamy, które przechwalają się osiągnięciami dzieci. Wyścigi które dziecko pierwsze zacznie siadać, któremu wyrósł pierwszy ząbek, które pierwsze powiedziało „mama” i wreszcie – które pierwsze zrobiło do nocnika. Steve J. Hodges zaobserwował, że większość dzieci wysadzanych przed 3 roku życia miało problemy zdrowotne! Najczęściej były to zaburzenia w oddawaniu moczu, zapalenie pęcherza i inne infekcje. Dlaczego? Kiedy przerywasz dziecku zabawę i każesz usiąść na nocniku, dziecko uczy się wstrzymywania. Nikt nie lubi, kiedy przerywa mu się zabawę, prawda? Nawyk powstrzymywania powoduje, że mięśnie pracują mocniej, nadbudowując tkankę. Wówczas pęcherz ma mniejszą pojemność, a ciśnienie wzrasta, co może prowadzić do uwalniania płynu bez wiedzy dziecka. W przypadku jelit problem może dotyczyć zbytniego ich rozciągnięcia (od 2 do nawet 10 cm), a wtedy może nas czekać niemiła, nagła niespodzianka. „Około milion dzieci ma problem z nocnym moczeniem. W tym 20% 5-latków, 12% 6-latków i 10% 7-latków”. W związku z prowadzonymi obserwacjami Steve J. Hodges stwierdził, że optymalny czas na wysadzanie dziecka to okolice 3 roku życia. Jeśli trafiłaś na przedszkole, które nie przyjmie dziecka w pieluszce – zmień je. To może uchronić dziecko przed późniejszymi problemami. Źródło: babble.com View Burdaffi on the source website
Przychodzi tak czas, kiedy maluch powinien pożegnać się z pieluszką. Kiedy najlepiej zacząć naukę nocnikowania i jak zachęcić dziecko do korzystania z nocnika?
Zamiana pieluchy na nocnik wcale nie musi być trudna i wiązać się ze stresem dla dziecka. Jak kiedy jest najlepszy czas, by zacząć uczyć dziecko korzystania z nocnika i jak zachęcić malucha do przesiadki z pieluchy na toaletowy „tron”? Kiedy zacząć naukę nocnikowania? Większość dzieci zaczyna korzystać z nocnika w połowie trzeciego roku życia. Dla dwulatka kontrolowanie swoich potrzeb fizjologicznych nie jest jeszcze łatwe – maluch często „zapomina”, że chce siusiu i że powinien wcześniej powiedzieć o tym mamie lub tacie, a przypomina sobie o tym zazwyczaj, kiedy pieluszka jest już pełna. Początek 3. roku życia jest dobry na pożegnanie z pieluszką z jeszcze jednego powodu – maluch w naturalny sposób zaczyna wtedy naśladować to, co robią dorośli. Jeśli zobaczy więc, że mama i tata korzystają z toalety i samo będzie mogło używać podobnego „urządzenia” , będzie to dla niego dodatkowa motywacja do nauki nowej umiejętności. Jak nauczyć dziecko korzystania z nocnika? Oto kilka prostych rad, dzięki którym twój maluch szybko i bez żalu pożegnał się z pieluszką: 1. Zareklamuj nocnik Tak, tak, trochę dobrego PR-u przyda się przy nauce nocnikowania. Opowiedz dziecku, jak fajnie jest chodzić bez pieluchy i że maluch niedługo nie będzie musiał jej zmieniać, wystarczy, że pójdzie do toalety i… po kłopocie. Pokaż też maluchowi, jak korzystać z nocnika – możecie na przykład sadzać na niego lalki i misie i bawić się, że uczycie je korzystania z nocnika. 2. Wybierzcie nocnik Koniecznie wspólnie z dzieckiem. Jeśli nocnik będzie taki, jak chce dziecko, maluch będzie z niego chętniej korzystał. Poza „klasycznymi” nocnikami, w sklepach znajdziesz także bardziej nowoczesne modele, np. takie, które swoim wyglądem przypominają prawdziwą toaletę, ma spłuczkę, a kiedy dziecko załatwi swoją potrzebę nagradza go melodyjką. 3. Chwal i nagradzaj Dziecko w wieku 2-3 lata uwielbia skupiać na sobie uwagę rodziców i słyszeć od nich słowa aprobaty. Dlatego wszystkie próby korzystania z nocnika nagradzaj i doceniaj. Pamiętaj, że dla maluch najlepszą nagrodą jest twoja pochwała i uwaga, dlatego nie szczędź ich brzdącowi. 4. Obserwuj i wspieraj Na początku maluch może mieć problem z sygnalizowaniem swoich potrzeb odpowiednio wcześnie, dlatego obserwuj dziecko i jeśli widzisz, że być może za chwilę będzie potrzebowało skorzystać z nocnika, zapytaj je o to. Nie rób tego jednak zbyt często – jeśli będziesz dopytywać co chwilę, czy dziecko chce siusiu, maluch zirytowany będzie odpowiadał „nie”, nawet jeśli będzie inaczej. A jeśli brzdąc tak czy owak nie zdąży usiąść na nocnik? Nie krzycz i nie strofuj go. Zamiast tego powiedz, że nic się nie stało i że następnym razem na pewno się uda. 5. Wybierz odpowiednią bieliznę Ponieważ maluch ma się rozstać z pieluchą, lepiej od razu oduczać go noszenia jej w dzień. Aby jednak uniknąć „mokrej wpadki” i ułatwić dziecku samodzielne korzystanie z nocnika, na dzień możesz zakładać brzdącowi Pantsy Dada. Te pielucho-majteczki posiadają wszystkie zalety standardowej pieluszki, ale dzięki kształtowi majteczek są idealne podczas treningu nocniczkowego. Ich elastyczne boczki dopasowują się do ruchów dziecka oraz ułatwiają zakładanie i zdejmowanie majteczek, dzięki czemu maluch nie będzie musiał prosić cię o pomoc, gdy będzie potrzebował skorzystać z nocnika. 6. Zapewnij poczucie bezpieczeństwa Pożegnanie z pieluchą to dla dziecka zupełnie nowa sytuacja. Maluch może być pełen obaw, że nie zdąży w porę zakomunikować ci swoich potrzeb lub dobiec do nocnika. Szczególnie trudne jest to w nocy, dlatego do spania, zwłaszcza na początku nauki nocnikowania, lepiej zakładać dziecku pieluszkę. To pozwoli zminimalizować stres dziecka i uniknąć sytuacji, w której brzdąc obudzi się w mokrej pościeli. Jaką pieluszkę na noc wybrać? Z pewnością bardzo chłonną, jak np. Dada Premium Extra Soft Junior+. pieluszki Junior+ mają dokładnie te same rozmiary i wymiary jak standardowe pieluszki Junior, co oznacza tę samą wysoką jakość i delikatność, ale ich tajemnica tkwi w plusie, który oznacza jeszcze większą chłonność! To czyni je idealnym produktem dla rosnących dzieci, które potrzebują już większej chłonności. Zajrzyj też na: www.dada.pl
Pora już sadzać dziecko na nocnik? – zastanawiasz się od jakiegoś czasu. Odpowiedz na pytania, a dowiesz się, czy już czas na nocniczkową edukację twojego dziecka.
Nocnik to poważna sprawa. Jeśli za wcześnie lub w nieodpowiednich warunkach zaczniesz na nim sadzać dziecko, to nauka nocniczkowania nie powiedzie się. Mało tego, dziecko może na długo zrazić się do siusiania do nocnika. Czy już zatem pora, byś posadziła swoje dziecko na nocniku? Sprawdź! W jakim wieku jest twoje dziecko? Sadzanie na nocniku rocznego malucha mija się z celem. Nawet jeśli zdarzają się 12–miesięczne dzieci, które robią siusiu do nocnika, to fakt ten nie wynika z ich umiejętności, tylko wytrenowania nawyku. Dopiero między 18. a 24. miesiącem życia dziecko zaczyna panować nad zwieraczami, tzn. potrafi zaciskać mięśnie wokół cewki moczowej. Czy dziecko potrafi komunikować swoje potrzeby? Powinno umieć dać ci znać, że chce pić czy jeść. Powinno znać różne sposoby przekazania tego, co chce ci powiedzieć. Nie zawsze muszą to być słowa. Dziecko może posługiwać się gestami czy wymyślonymi przez siebie nazwami. Jeśli tego nie potrafi, nie będzie mogło dać ci znać, że chce zrobić siusiu. Jak dziecko zachowuje się podczas załatwiania się w pieluchę? Dopiero w drugim roku życia dziecko zaczyna czuć, kiedy się załatwia. Często wtedy zmienia minkę, na moment zatrzymuje się, kuca, a nawet poszukuje intymnego miejsca (chowa się w kąciku, ucieka do drugiego pokoju). To znak, że kojarzy moment robienia siusiu z wykonywaniem jakiejś konkretnej przeznaczonej do tego czynności. Czy podczas przewijania zdarza się, że pieluszka dziecka jest sucha? Dzieci zaczynające kontrolować pracę zwieraczy często na dłużej zatrzymują sikanie (wcześniej pęcherz opróżnia się natychmiast po wypełnieniu, a więc dość często). Jaka jest pogoda? Łatwiej uczyć dziecko siusiania do nocnika o letniej porze. Bo gdy jest ciepło, możesz pozwolić dziecku na bieganie po domu w samej koszulce, bez pieluchy. Na początku nauki dziecko często nie będzie zdążać na nocnik. Latem zmoczy tylko majteczki, zimą – całą stertę ubrań (a to przysporzy prania, poza tym z mokrym kompresem na pupie w zimne dni znacznie łatwiej o przeziębienie dziecka). Czy dziecko lubi naśladować dorosłych? Dwulatek zazwyczaj chętnie robi dorosłe rzeczy, a jeśli jeszcze podkreślisz, że tylko duże dzieci robią siusiu do nocnika, to sukces jest blisko. Jeśli na większość pytań udzieliłaś podobnych do naszych odpowiedzi, to znak, że czas na nocnik!
Nauka korzystania z nocniczka nie jest łatwa, dlatego nie zawsze przebiega gładko. Ekspert podpowiada, co robić, gdy pojawiają się problemy?
Na pytania naszych czytelniczek odpowiada dr n. hum. Justyna Korzeniewska, psycholog dziecięcy z Centrum Zdrowia Dziecka. Amelka traktuje nocnik jak zabawkę (wkłada do niego pluszaki). Ucieka, gdy próbuję ją na nim posadzić. Co robić, gdy dziecko traktuje nocnik jak zabawkę? Maluchy nie lubią siedzieć na nocniku, bo taka pozycja nie jest dla nich naturalna. Do trzeciego roku życia wolą spędzać czas na podłodze. Amelkę można oswoić z „pozycją krzesełkową”, np. zachęcając ją do siadania na małym krzesełku podczas rysowania przy stoliku. Przyda się też wyższy nocnik. Na niskim dziecku jest po prostu niewygodnie. Dziecko siusia do nocniczka chętnie, ale nie chce robić do niego kupy. Jak mu pomóc? Takie sytuacje najczęściej mają związek z zaparciami. Maluchowi trudno się załatwić, a w nowej, nienaturalnej dla niego pozycji ma z tym jeszcze większy problem. Stara się więc zrobić to z dala od nocnika, np. kucając. Problem pomoże rozwiązać większa ilość płynów i zapobiegająca zaparciom dieta oraz wyższy nocnik (czyli nie taki, w którym smyk się zapada), który pozwala na swobodniejszą pozycję. Dziecko woła, że potrzebuje nocnika, ale robi to za późno, tzn. w chwili, gdy się już załatwia. To naturalne, jeśli dopiero uczy się mówienia o swoich potrzebach. Malec orientuje się, że chce siusiu dopiero wówczas, gdy sygnał, jaki wysyła ciało, jest już bardzo silny (w praktyce: gdy już zaczyna siusiać). Z czasem nauczy się rozpoznawać go wcześniej, jednak nawet wówczas może się zdarzać, że pochłonięty zabawą przeoczy go lub zignoruje. Dziecko tak polubiło swój nocnik, że zabiera go wszędzie, np. na spacer. Jak mu to wyperswadować? Najlepiej odwołać się do emocji dziecka i powiedzieć, że nocnik nie lubi spacerów, jego domkiem jest łazienka i tylko tam lubi być. Można dodać, że właśnie dlatego nigdy nie widział innego dziecka z nocnikiem na spacerze – wszyscy wiedzą, że po przyniesieniu nocnika ze sklepu nie wynosi się go z domu, chyba że bierze się go na weekend do babci albo na wakacje. Proszę zaproponować dziecku zabranie na spacer innej zabawki. Ulubiony pluszak ucieszy się z niego bardziej niż nocnik. Zobacz też: Niezbędnik malucha na pożegnanie z pieluszką. [CMS_PAGE_BREAK] Antoś ma trzy lata, a nadal nie woła, że chce mu się siusiu. Gdy o to pytam, odpowiada, że nie, a po chwili majteczki są mokre. Wcale mu to nie przeszkadza, bo nie przerywa zabawy. Dla dziecka pytanie: „Chce ci się siusiu?” nie jest tak proste, jak się nam wydaje. Malec zrozumie je, gdy nauczy się kojarzyć uczucie parcia z odczuciem ulgi po skorzystaniu z toalety. Skojarzenie powstanie, jeśli będzie się go sadzać na nocniku wtedy, gdy wiadomo, że tego potrzebuje, np. po spaniu. Niestety, nie sprawdzi się to, jeśli dziecko moczy się w ciągu dnia. Zapewne dotyczy to także Antosia, bo nie przeszkadzają mu mokre majtki, chyba że nosi pieluszki jednorazowe. Wtedy może po prostu nie czuć dyskomfortu. Szymek nie potrzebował pieluch do czasu, gdy urodziła się jego siostra. Mówienie, że jest na nie za duży (trzy lata i dwa miesiące), nie pomaga. Co robić? Pojawienie się rodzeństwa to dla dziecka trudny moment. Nawet jeśli rodzice starają się, by tak nie było, i tak wszystko kręci się wokół malucha. Udawanie młodszego niż w rzeczywistości (a więc kogoś, kto siusia jeszcze w pieluchy) może być dla starszaka próbą odzyskania utraconej pozycji. Mówienie: „Jesteś taki duży” nic nie daje, bo on tym bardziej będzie starał się udowodnić, że jest malutki. Zamiast na pieluszkach lepiej skoncentrować się na tym, żeby pomóc mu zaakceptować nową sytuację. Dziecko boi się nocnika. Może dlatego, że gdy nie miała roku, babcia sadzała córkę na nim na siłę. Roczny malec nie rozumie, po co ma siusiać do nocnika, zwłaszcza gdy wysadza się go na siłę. Trzeba sprawić, by siusianie przestało dziecku kojarzyć się z przykrościami. Pomoże w tym wybór atrakcyjnego nocnika, ustawienie go na stałym miejscu w łazience i pozwolenie dziecku, by oswoiło się z jego widokiem. Później odgrywanie scenek z lalkami, które się do niego załatwiają, siadanie na nim w ubraniu i wreszcie wysadzanie córki wtedy, gdy tego potrzebuje, np. po spaniu lub przed kąpielą. Proszę postępować delikatnie, a przy tym konsekwentnie. Sprawdź też: Czy dziecko jest gotowe na pożegnanie z pieluszką – test
Czas na nocnik, czyli trening czystości oczami doświadczonych mam
Przedwczesna nauka siusiania do nocnika przynosi czasem opłakane skutki. W jaki sposób odpieluchować dziecko? Jak przekonać do nauki nocnikowania? O skuteczne sposoby na naukę nocnika zapytaliśmy mamy. Poznajcie ich historie.
Jeszcze jej nie wysadzasz?! – któregoś dnia moja teściowa załamała ręce nad moją dwuletnią, wciąż zapieluszkowaną córeczką. I opowiedziała, jak to ona nauczyła swoje dzieci siusiania do nocnika, kiedy tylko skończyły pół roku. Nic dziwnego. W końcu one wychowywały się w erze wiecznie mokrej tetry. A mojej córce jest wygodnie w jednorazowej pieluszce i nie da jej sobie odebrać bez walki. Zresztą nie miałam pojęcia, jak się zabrać do tego osławionego treningu czystości. Raz próbowaliśmy – i nie wyszło. Postawiliśmy nocnik na środku pokoju i posadziliśmy malutką. Efekt był zaskakujący. Dla mojej córki sprawa okazała się prosta: brak pieluszki to brak kupki. Przez całe trzy dni. Nie mieliśmy więc wyjścia, tylko wrócić do pieluch, a nocnik wrzucić na pawlacz. I choć wiem, że kiedyś znów będę musiała podjąć to wyzwanie, na razie wolę nie myśleć, w jaki sposób wytłumaczyć dwulatce, że nocnik jest lala, a pieluszki be. No, chyba że ktoś mi doradzi, jak to się robi… „Nauka nocnikowania udała się za czwartym razem” Monika Moryń, mama trzyletniej Marty i rocznego Jasia: Oswajanie z nocnikiem rozpoczęłyśmy zatem dość wcześnie, już gdy Marta miała około czternastu miesięcy. I to, niestety, nie zdało egzaminu. Mała obsikiwała wszystkie kąty i za nic miała moje tłumaczenia, że siusiu robi się do nocniczka. Poddałam się po tygodniu, bo zrozumiałam, że Marta po prostu jeszcze nie jest gotowa. Wróciły pieluchy. Kolejne próby podejmowałyśmy konsekwentnie co dwa miesiące. Ale dopiero gdy mała miała dwadzieścia miesięcy, zrozumiała, o co chodzi. Zajęło jej to jeden dzień! Popiła śniadanie herbatą i usiadła na nocniku, razem z albumem zdjęć, które uwielbiała oglądać. I udało się! Obcałowałam ją całą, tak bardzo byłam dumna. Mojej córeczce chyba spodobała się pochwała, bo od tego dnia zaczęła sama wołać, że chce siku. Pieluchowa fascynacja pojawiła się jeszcze raz, kiedy urodził się Jaś. Ponieważ Marta pomagała mi przy jego przewijaniu – podawała mi chusteczki – na nowo dostrzegła uroki robienia kupy w pieluchy. Tylko że ona już wtedy nosiła majteczki... Nie robiłam z jej wpadek wielkiej sprawy, zwyczajnie tłumaczyłam, że my, „dorośli”, załatwiamy się w ubikacji. Na szczęście po dwóch tygodniach i ten problem zniknął. Moja cierpliwość się opłaciła. Czytaj więcej: co się przyda w nauce nocnikowania „Nauka siusiania – nie robiłam nic na siłę” Anna Pamuła, mama czteroletniego Igora i półtorarocznego Krzysia: Zmuszanie do godzinnego siedzenia na nocniczku jest szkodliwe dla dziecka! A łatwiej wytrzeć plamę z podłogi niż plamę z psychiki. Dlatego akcję „Stop pieluszkom” zaczęliśmy dopiero, gdy Igor miał dwa lata. Najpierw oswajał się z chodzeniem na golaska i siusiał na trawę w ogródku. Z fascynacją obserwował, co dzieje się z jego ciałem. Po kilku dniach zgodził się korzystać z nocnika. Nagradzaliśmy każdą udaną próbę np. kawałkiem arbuza. Wreszcie nadeszła pora na największe wyzwanie: majteczki. Kiedy Igor nauczył się czekać tych kilka sekund, nim je zdejmie do siusiania, byliśmy już na ostatniej prostej! Jeszcze tylko pozostało nam odzwyczajenie synka od siusiania w nocy – to trwało najdłużej, bo prawie pół roku. Wreszcie kupiłam Igiemu nową piżamkę i wytłumaczyłam, że pod nią pieluszka już się nie zmieści. Najpierw budził się na siusiu, ale po miesiącu noszenia nowej piżamki nauczył się przesypiać całe noce. Teraz, dwa lata po naszej akcji, kiedy Igi rano idzie do łazienki, pędzi za nim jego braciszek, Krzyś. Przygląda się, jak Igor robi siusiu i... domaga się posadzenia na nocniczek. Rozwiąż test: Czy moje dziecko jest już gotowe na nocnik? „Pomogła nakładka” Małgorzata Czechowska, mama dwuletniej Gabi: Gabi nie używała nocnika w ogóle. To znaczy, owszem, używała, ale tylko jako kapelusza albo jako wanienki dla lalek. Kiedy nadeszła pora na odpieluszanie naszej córki, kupiliśmy bajerancki nocnik z pozytywką. I to był błąd. Gabi pokochała nową zabawkę: nalewała tam wody, zaglądała, nuciła w takt nocniczkowej muzyki i nie mogła zrozumieć, czemu rodzice każą jej tam siusiać. Dokupiliśmy więc do naszego nocnika zwykłą nakładkę na sedes. Co godzinę prowadziłam Gabi do łazienki, ale i tak przez pierwsze dni musiałam non stop zmieniać jej rajstopki. I suszyć dywan, niestety. Na szczęście Gabi w ciągu tygodnia przyzwyczaiła się do nakładki, całkowicie odstawiła pieluszki, a nocnikiem – bawi się nadal. Jak przekonać uparciucha? 11 pytań o nocnikowanie – poznaj odpowiedzi.
Nocnikowanie, czyli jak skutecznie odpieluchować dziecko
Nocnikowanie przeprowadzaj spokojnie, bo zbyt intensywny trening czystości grozi zaparciem nawykowym u dziecka. Zobacz, jak krok po kroku odzwyczaić dziecko od pieluch.
Nauka nocnikowania zaczyna się od wyboru dobrego momentu. Rozpoczynanie treningu czystości, gdy dziecko choruje albo w jego życiu zaszła właśnie jakaś zmiana (np. odstawiasz je właśnie od piersi), jest ryzykowne. W tym okresie ty też powinnaś być spokojna i mieć dużo czasu. Drugim warunkiem koniecznym udanej nauki korzystania z nocnika jest cierpliwość. Weź pod uwagę, że to może potrwać nawet parę tygodni. Jeżeli dziecko zdecydowanie nie chce korzystać z nocnika, daj mu spokój na jakiś czas i wróć do tematu np. za tydzień. Spis treści: 1. Nocnikowanie: Jak zachęcić dziecko? 2. Jak przyzwyczaić dziecko do nocnika - krok po kroku 3. Najczęstsze błędy podczas nauki nocnikowania 4. Dodatkowe pytania na temat nocnikowania 5. Problemy w nauce nocnikowania 6. Pomocne w nauce nocnikowania Nocnikowanie: Jak zachęcić dziecko? Nie zabraniaj dziecku wchodzić z tobą do łazienki. Jest w wieku, gdy bardzo chce robić to, co dorośli i uwielbia ich naśladować. Pokaż mu też starsze dziecko, które korzysta z nocnika, np. kiedy będziecie z wizytą u znajomych. Taka lekcja poglądowa będzie nieoceniona! Kupcie razem nocniczek. Taki, który podoba się dziecku. Jeśli nocnik ma pozytywkę, sprawdź, czy wygrywana melodyjka nie wystraszy małego użytkownika. Koniecznie wyjaśnij, do czego służy – dla malca wcale nie jest to oczywiste. Jak przyzwyczaić dziecko do nocnika - krok po kroku Często sadzaj dziecko na „tronie”. Gdy widzisz, że coś się święci, oraz w porach, gdy się załatwia, np. po przebudzeniu. Sadzaj go też wtedy, kiedy sama korzystasz z toalety. Pozwól dziecku bawić się bez pieluszki. Oczywiście wtedy, gdy w domu jest wystarczająco ciepło. Chodzenie w chłodnej, mokrej bieliźnie, ciągłe przebieranie się itd. to żadna przyjemność. Sprytny malec szybko zorientuje się, że znacznie wygodniej jest siusiać do nocnika niż w majtki i biegać bez ubrania. Boisz się o dywan? Słusznie. Najbezpieczniejszy będzie, gdy zwiniesz go w rulon i na jakiś czas schowasz. Kanapy oraz fotele możesz zabezpieczyć ceratą włożoną pod kapę. Chwal dziecko za wszelkie postępy. Rób to zawsze wówczas, gdy nocnik jest pełny. Dzięki temu dziecko będzie wiedziało, czego od niego oczekujesz. Za pełne zachwytu okrzyki wkrótce chętnie powtórzy swój wyczyn! Pytaj dziecko, czy chce mu się siusiu. Jednak nie rób tego co 5 minut, bo całkiem przestanie reagować. Zakładaj pieluszki tetrowe. Nie są tak chłonne jak jednorazówki, więc dziecko zawsze poczuje dyskomfort, gdy się w nie zsiusia. Ubierz malca w coś, co można szybko zdjąć, np. spodenki na gumkę. Na początku dziecko będzie w stanie „trzymać” siusiu tylko chwilę, nie będzie więc czasu na szarpanie się ze sprzączkami. Przygotuj ubranka na zmianę. Nie będziesz miotać się po domu w poszukiwaniu kąpielówek, gdy wszystkie majtki są mokre. Od razu kup np. 5 par majtek i przepieraj je w ręku po każdym zmoczeniu. Miej pod ręką coś do wytarcia podłogi. Na pewno ci się przyda dobry płyn do mycia podłóg, prania dywanów, kilka szmatek i mop. Najczęstsze błędy podczas nauki nocnikowania Nie zmuszaj dziecka, by usiadło na nocniku. Jeśli nie chce, odczekaj tydzień i ponów próbę. Zmuszanie grozi zaparciem nawykowym! Nie każ mu siedzieć „do skutku”. Nie da się zrobić kupy czy siusiu na zawołanie. Co gorsza, ingerując w czynności fizjologiczne, można zakłócić ich naturalny rytm. Nie zawstydzaj dziecka. Nie mów: „Taki duży, a nosi pieluchy” ani nie pozwalaj na to innym. Takie uwagi niczego nie uczą, tylko upokarzają. Nie krzycz i nie karz za wpadki. Nawet jeśli dziecko zmoczyło twój ukochany fotel, nie zrobiło tego przecież specjalnie. Nie ulegaj presji otoczenia. Nauka korzystania z nocnika to nie wyścigi. Dla rozwoju dziecka nie ma znaczenia, czy zrezygnuje z pieluch miesiąc wcześniej, czy później. Dodatkowe pytania na temat nocnikowania Czy dziecko jest gotowe na pożegnanie z pieluszką? Test Jak nauczyć dziecko siusiania na nocnik? 11 ważnych pytań Czy już pora na nocnik - pytania, na które musisz sobie odpowiedzieć Problemy w nauce nocnikowania Problemy z nauką siusiania Gdy twoje dziecko ma zaparcia Pomocne w nauce nocnikowania Przydatne podczas nauki nocnikowania Czas na nocnik, czyli trening czystości oczami doświadczonych mam Niezbędnik malucha na pożegnanie z pieluszką
Od dzisiaj koniec z pieluchami, czas na nocnik! Łatwo powiedzieć, ale jak to pokazać dziecku? O tym trudnym zadaniu pisze młody tata.
Ktoś pewnie za chwilę popuka się w głowę. Dlaczego? Bo postanowiliśmy, że nauczymy nasze dziecko załatwiania się do nocnika. Co prawda, Agatka nie ma nawet roku, ale uznaliśmy, że raczej jej to nie zaszkodzi. A kto wie, może w przyszłości zaprocentuje? Nocnik kupiony i co dalej Zakupiliśmy więc śliczny różowy nocniczek i – przyznaję, że z pewnym niepokojem – posadziliśmy na nim córkę. Na początku nie wiedziała, co ma ze sobą zrobić. Rozglądała się wokół niepewnie i zerkała na nas – miałem wrażenie, że w jej oczach zamiast źrenic są dwa wielkie znaki zapytania. W odpowiedzi zrobiliśmy do niej minę prezentującą wielki wysiłek na naszych twarzach. Pierwsze sukcesy i porażki na nocniku Sytuacja rzeczywiście mogła być nieco dziwna dla Agatki – siedziała na jakimś tajemniczym krzesełku, goła od pasa w dół, a jej starzy mieli na twarzy dziwny grymas. O co tu chodzi? Po chwili chyba jednak zrozumiała, bo po pokoju rozniósł się charakterystyczny zapach. Od tego momentu, gdy tylko widzimy, że Agatka się napina, jakby miała zaraz robić kupkę, biegniemy po nocnik, krzyczymy: „Jeszcze chwilę wytrzymaj” i czym prędzej ją rozbieramy. Niestety, zwykle nie zdążamy, więc pół kupki trafia w pieluchę, a pół do nocnika. Nocnik zawsze przed kąpielą Za to tuż przed wieczorną kąpielą Agatka ląduje na nocniku, nawet jeśli się nie napina. Profilaktycznie. Także po to, aby uważała to za stały punkt dnia. Sadzam ją na nocnik, puszczam wodę do wanny i mówię do niej: „siii”. Prawie zawsze ileś nasiusia. Nie łudzę się, że zacznie sama mówić, że chce na nocnik. Przede wszystkim dlatego, że wciąż nie umie jeszcze mówić. Ale mam nadzieję, że oswoi się z nocnikiem, będzie go kojarzyć z potrzebami fizjologicznymi. I kiedy nadejdzie czas na porzucenie pieluch, odbędzie się to w miarę bezboleśnie. Nocnik i inne nowe zwyczaje dziecka Jednak zanim Agatka nauczy się korzystać z nocnika, my musimy się uczyć córki na nowo. Przyzwyczajanie się do jej nawyków nie ma sensu, bo zmieniają się jak w kalejdoskopie. Jednego dnia Agatka potrafi zapłakać na widok sąsiadów, którzy odwiedzają nas raz na tydzień, by kilka tygodni później uśmiechać się do zupełnie nieznanych osób, przekraczających próg naszego mieszkania. W kąpieli też bywa różnie. Najpierw uwielbiała siedzieć w wanience, walić rączkami w wodę i patrzeć, jak zalewa łazienkę. Myśleliśmy, że to jakiś trend, więc kupiliśmy zabawki do wanienki. Wśród nich niezbyt tanią kaczkę, która miała świecić po zetknięciu z wodą. Kaczka, owszem, świeci, ale Agatka nawet na nią nie spojrzała, bo w międzyczasie zainteresowała się wodą lecącą z kranu. Zresztą ciągle jest nią zafascynowana. Szczególnie, że do tej pory nie udało jej się złapać tego słupka wody. Dziecko woli mamę Jednak najgorsze jest to, że z Agatki zrobiła się straszna mamicórcia. A jeszcze niedawno nie zauważała, gdy jej mama wychodziła z domu. Małgosi było chyba trochę przykro. No, a teraz to przykro jest raczej mnie. Bo mała przestała na mnie zwracać uwagę. Zawsze wybiera swoją mamę i to na jej nogawce się wiesza. Czy to naturalny etap w rozwoju dziecka? Czy tak to jest, że w pewnym momencie dziecko staje się bardziej przywiązane do matki? Czy może to efekt tego, że Małgosia częściej jest w domu, i moja wina, bo większość dnia spędzam w pracy? Żona nie rozumie moich dylematów. – Powinieneś się cieszyć, że nie wiesza ci się na nogawce. Przy tobie przynajmniej spokojnie się pobawi – mówi. Może ma rację? Czytaj też: Problemy z nauką siusiania
Czy już czas na nocnik? Jak uczyć malca, żeby nie zwlekał z wołaniem siusiu? To naprawdę nie jest takie straszne! Sprawdź, kiedy twoje dziecko osiągnie umiejętności niezbędne do nauki nocnikowania.
Oczekiwanie od niespełna dwulatka, że będzie grzecznie sygnalizował swoje potrzeby, nie ma sensu. Dopiero tuż przed drugimi urodzinami dziecko kojarzy gniecenie w brzuszku z tym, że chce mu się kupkę, i uczy się rozpoznawać parcie na pęcherz. Ale na tę naukę ma czas do czwartych urodzin! Każde dziecko może w trochę innym czasie osiągać umiejętności potrzebne do nauki nocniczkowania. Ale wiele dzieci zdobywa je w podobnym czasie. Półtoraroczne dziecko jest na ogół świadome, że za chwilę zrobi kupę: skupia się, chowa w ustronne miejsce, napina brzuszek, marszczy przy tym buzię. Dwulatek zauważa, że zabrudził lub zmoczył pieluszkę. Są dzieci, które same ją zdejmują, oglądają, co się w niej znajduje, są też takie, które zupełnie lekceważą ten fakt. Niektóre maluchy potrafią też chwilę wcześniej usiąść w pieluszce na nocnik. Albo sadzają na niego lalkę lub misia. Trzylatek, o ile nie jest czymś zajęty, wyraźnie czuje i rozpoznaje, że chce mu się siusiu. Informuje o tym rodzica lub sam biegnie do nocnika. Metodą prób i błędów uczy się, jak długo może powstrzymywać się od oddania moczu, by się nie zsiusiać. Z uwagą ogląda też zawartość nocnika. Czterolatek potrafi samodzielnie zdjąć majteczki, usiąść na nocniczku i spokojnie poczekać na wypróżnienie, nawet jeśli trwa to nieco dłużej. Podejmując próby pożegnania pieluszki, musisz pamiętać o tych uwarunkowaniach rozwojowych małego dziecka. Pierwsze próby odpieluchowania Ponadrocznemu maluszkowi możesz kupić nocniczek, by się z nim oswajał, uczył do czego służy. Może go oglądać, siadać na nim, sadzać lalę na siusiu. Tłumacz, że rodzice też taki mają, tylko większy, w łazience. Malec powinien wiedzieć, jak swe potrzeby załatwiają domownicy: dzieci lubią naśladować dorosłych! Nie przetrzymuj malucha na nocniku na siłę, nie zabawiaj i nie odwracaj uwagi po to, by dłużej posiedział. Nie zmuszaj do korzystania z nocniczka, nie krzycz i nie dawaj klapsów, jeśli się nie uda. To tylko utrudni naukę. Pieluchy jednorazowe - sprawdź opinie! Latem łatwiej rozpocząć nocnikowanie Jeśli jest ciepło, możesz pozwolić szkrabowi na bieganie po domu na golaska albo w samej koszulce i majteczkach, bez pieluchy. Malutka strużka płynąca nagle po nóżkach dziecka szybko uświadomi mu, że niekontrolowane siusianie wcale nie jest przyjemne i może lepiej załatwić się w inny sposób. Bardzo ważne jednak, byś nie krytykowała malca, gdy się zsiusia, tylko pokazywała mu, że najlepszy sposób na uniknięcie wpadek to szybkie siadanie na nocniku. Co kilka godzin pytaj dziecko, czy nie chce mu się siusiu i wysadzaj je na kilka minut (nie wolno go jednak do tego zmuszać). Dobrze jest zwinąć dywan i zabezpieczyć kanapę i łóżko starym kocem, bo malec z pewnością zaliczy mnóstwo wpadek z siusianiem, zanim zacznie sygnalizować swoje potrzeby. View Burdaffi on the source website Załatwiam się jak mama i tata Dwulatek zazwyczaj chętnie robi „dorosłe” rzeczy, a jeśli jeszcze podkreślisz, że tylko duże dzieci robią siusiu do nocnika, to sukces jest blisko. Dziecku znacznie łatwiej przyjdzie nauka, jeśli będzie mogło kilkakrotnie zobaczyć, że i jego rodzice muszą załatwiać swoje potrzeby. Jeśli więc nie wstydzisz się, do ubikacji zabierz ze sobą malucha. Koniecznie także od samego początku mów i pokazuj dziecku, że po załatwieniu się należy zawsze umyć ręce. Po kilku takich „lekcjach pokazowych” zapytaj, czy chce dostać swój nocnik. Na zakupy idźcie razem. Sprawdź też: Czy dziecko jest gotowe na pożegnanie z pieluszką – test [CMS_PAGE_BREAK] Nocnikowy debiut Przychodzi w końcu moment, gdy dziecko, by zrobić kupkę, przerywa zabawę , chowa się w kącie. Jeśli oswajało się z nocnikiem, interesuje się zawartością pieluchy i sedesu, z którego wstaje domownik, można rozpocząć naukę. Bądź jednak przygotowana na liczne „wpadki”. Zajętemu zabawą malcowi mogą zdarzać się często. Jeśli dziecko ma się nauczyć samo załatwiać swoje potrzeby, musi umieć samodzielnie zdejmować ubranko. Bieganie do mamy, a potem do nocnika stwarza napięcie i utrudnia osiągnięcie sukcesu – malec musi wtedy o wiele wcześniej zareagować. Ubieraj go więc w luźne spodenki z gumką i pokaż, jak je szybko ściągnąć. Higiena podczas odpieluchowania to podstawa Po wstaniu z nocnika (po siusianiu też) miękkim papierem lub chusteczką przetrzyj dziecku pośladki i pachwiny, a dziewczynce wargi sromowe. Te czynności maluch traktuje całkiem naturalnie, protestuje zwykle dopiero wtedy, gdy dorosły okazuje niechęć czy obrzydzenie. Dzięki twej spokojnej pomocy chętniej będzie próbował sam się podcierać. Ale dopiero sześciolatek potrafi to zrobić dobrze! Pozwól dziecku przyjrzeć się zawartości nocnika, podziwiaj jego kupki. Myj z malcem ręce, by od razu uczyć go czystości. Wypadki podczas pożegnania z pieluchą Nawet jeśli twoje dziecko zacznie już kontrolować robienie siusiu i kupy, może mu się jeszcze od czasu do czasu zdarzać mała wpadka (bo np. bardzo zajęte zabawą, nie zdążyło do toalety). Pamiętaj też, że na początku maluchowi w nocy nadal potrzebna jest pielucha (dzieci początkowo podczas snu nie kontrolują siusiania). Zakładaj ją także przed dłuższą podróżą, bo dziecko nie umie zrobić siusiu tak jak dorosły – przed wyjściem, „na zawołanie”. Rodzice pytają: Jak uczyć malca, żeby nie zwlekał z wołaniem siusiu? Sama mów do niego: „Zaraz przyjdę, tylko zrobię siusiu” albo w czasie zabawy: „Przepraszam, ale muszę pójść do łazienki”. Pozwól mu iść za sobą, by zobaczył, co tam robisz. W ten sposób uczysz go, że nie należy z tym długo czekać. Czemu nauka nocnikowania czasem przebiega z oporami? Początkowo malec czuje się na nocniku – a więc w nowej sytuacji – niepewnie. Próbuje ją „oswoić”, np. korzystając z niego tylko w obecności zaufanej osoby (dziadka czy babci). Są też dzieci, które długo nie widzą potrzeby rezygnowania z pieluszki. Na nocnik siadają dopiero około trzecich urodzin. Do kiedy pieluszki są potrzebne nocą? Dojrzałość układu moczowego kształtuje się mniej więcej do 6. roku życia. Do tego czasu dziecko uczy się przesypiać noce „na sucho”. Nim to nastąpi, do snu potrzebuje pieluszek. Zobacz też: Jak nauczyć dziecko siusiania na nocnik? 11 ważnych pytań. Konsultacja merytoryczna Beata Chrzanowska-Pietraszak Pedagożka specjalna, psycholożka, psychoterapeutka dzieci i rodzin, prowadzi szkolenia dla rodziców, psychologów i nauczycieli, zakamarkirodzicielstwa.pl
Co pomoże dziecku w odstawieniu pieluchy, sprawią, że nauka stanie się zabawą? Dowiedz się, co będzie przydatne podczas nauki nocnikowania.
Co pomoże dziecku w odstawieniu pieluchy, sprawią, że nauka stanie się zabawą? Nocnik. Możesz wybrać tradycyjny model (jeśli masz synka, zwróć uwagę, czy nocnik z przodu ma osłonę, w innym wypadku maluch będzie siusiał na podłogę). Możesz także kupić nocnik z pozytywką (sprawdź jednak najpierw, czy dziecko nie będzie się jej bało). Zobacz też: Niezbędnik malucha na pożegnanie z pieluszką Nakładka na sedes. Są maluchy, które za nic w świecie nie chcą usiąść na nocniku, za to chętnie będą się załatwiać jak dorośli. Łatwe do zdjęcia ubranka. Bez całego mnóstwa suwaków, sprzączek, guziczków. Pamiętaj, że na początku nauki bardzo liczy się szybkość zdjęcia spodni. Najlepsze będą ubranka na gumkę. Miś z zabawkowym nocniczkiem. Jeśli obok dziecka na nocniku usiądzie także jego ukochany pluszak, jest duża szansa, że maluch zacznie go naśladować. Tablica ze słoneczkami. Dla dzieci lubiących rywalizację. Za każde siusiu do nocnika na tablicy zawieszasz słoneczko. Umów się z malcem, że za np. trzy uzbierane słoneczka jest nagroda. Pamiętaj jednak, by nie odbierać dziecku odznaczeń za wpadki Sprawdź też: Czy dziecko jest gotowe na pożegnanie z pieluszką – test Dlaczego warto się tak przygotowywać do nauki nocnikowania Pierwsze doświadczenia zdobyte podczas nauki nocnikowania są niezwykle istotne, gdyż bardzo łatwo zniechęcić dziecko. Nauka siusiania na nocnik powinna kojarzyć się z czymś przyjemnym, dlatego warto do niego się odpowiednio przygotować. Wszelkie zabawy misiami czy lalkami w sadzanie je na nocniczek i zachęcanie dziecka do naśladowania dorosłych są dobrą droga do szybkiego pożegnania malucha z pieluchą.