Wreszcie będą darmowe obiady w szkołach dla wszystkich dzieci? Padła konkretna data
Darmowe obiady w szkołach miały być dostępne dla wszystkich uczniów podstawówek, ale sejmowe komisje zatrzymały prace nad poselskim projektem Razem. Po krótkim posiedzeniu 30 lipca ogłoszono przerwę do czasu, aż MEN przedstawi własne rozwiązania. Nie podano terminu ani tego, czy rząd zagwarantuje brak opłat za posiłki.
W Sejmie wrócił temat, który wielu rodzicom kojarzy się z codzienną logistyką i domowym budżetem: powszechne, bezpłatne obiady dla uczniów podstawówek. 30 lipca, na wspólnym posiedzeniu Komisji Edukacji i Nauki oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej, odbyło się pierwsze czytanie poselskiego projektu (złożonego 26 września 2025 r.). Obrady trwały od 10:00 do 11:14 i zakończyły się przerwą do czasu, aż Ministerstwo Edukacji Narodowej przedstawi własne propozycje. Daty wznowienia prac nie wskazano. Darmowe obiady w szkole: co dalej? Projekt przygotowany przez Razem zakłada prostą zmianę w zasadach, które dziś obowiązują w szkołach podstawowych: szkoła ma zapewniać gorący posiłek, ale korzystanie z niego jest dobrowolne i odpłatne. Po nowelizacji bezpłatny, ciepły posiłek miałby przysługiwać każdemu uczniowi publicznej szkoły podstawowej (z wyjątkiem szkół dla dorosłych) oraz uczniom szkół artystycznych realizujących kształcenie ogólne na poziomie podstawowym. Choć dokument trafił do Sejmu jesienią 2025 r., a 4 listopada skierowano go do pierwszego czytania w dwóch komisjach, na długo utknął. Dopiero wniosek złożony 8 lipca 2026 r. przez grupę stanowiącą co najmniej jedną trzecią członków obu komisji doprowadził do zwołania posiedzenia. W trakcie obrad nie podjęto jednak decyzji o przejściu do szczegółowego rozpatrywania zapisów. Przewodniczący komisji samorządu Michał Krawczyk poinformował o piśmie ministry edukacji Barbary Nowackiej do marszałka Sejmu Włodzimierza Czarzastego i ogłosił przerwę. W praktyce oznacza to, że projekt nie został odrzucony, ale realne prace nad nim znowu stanęły. MEN mówi o jakości posiłków, a co z dostępnością? Z zapowiedzi przedstawionych podczas posiedzenia wynika, że MEN prowadzi analizy dotyczące warunków przygotowywania i jakości szkolnych posiłków. Resort rozważa też uregulowanie żywienia dzieci ze szczególnymi potrzebami zdrowotnymi, m.in. przy alergiach i dietach eliminacyjnych. To kierunek, który wielu rodzinom może ułatwić codzienność, bo w praktyce szkolne żywienie bywa trudne do pogodzenia z zaleceniami dietetycznymi. Jednocześnie w tym miejscu pojawia się najważniejsze pytanie, które wraca w rozmowach rodziców: czy rządowy projekt ma zapewnić bezpłatny obiad każdemu dziecku, czy skupi się na organizacji i standardach? Z informacji przekazanych w trakcie posiedzenia nie wynika, by decyzja o bezpłatnych obiadach dla każdego dziecka była przesądzona. A bez takiej gwarancji sama poprawa jakości nie rozwiązuje problemu opłat, które w wielu domach są odczuwalne. Koszty, kuchnie i kadry, czyli najtrudniejsza część tej układanki Autorzy projektu wskazali finansowanie z budżetu państwa poprzez kwotę potrzeb oświatowych przekazywaną samorządom. W ocenie skutków regulacji roczny koszt oszacowano na 6 mld 16 mln zł, przy założeniach: 3,2 mln uczniów, 10 zł za obiad i 188 dni nauki. Biuro Ekspertyz i Oceny Skutków Regulacji Kancelarii Sejmu zwróciło uwagę, że wyliczenia mogą obejmować przede wszystkim sam koszt produktów, bez pełnego ujęcia wydatków takich jak: wynagrodzenia personelu, energia i woda, wyposażenie kuchni, transport i catering, przygotowanie diet specjalistycznych, inwestycje w szkołach bez zaplecza gastronomicznego. Jeśli te elementy nie zostaną realnie doszacowane, część obciążeń może spaść na samorządy, a to z kolei często przekłada się na tempo i skalę wdrożenia. W konsultacjach sejmowych poparcie było bardzo wysokie: 650 spośród 673 uczestników opowiedziało się za projektem. Również ZNP oraz oświatowa „Solidarność” poparły sam cel, ale krytycznie oceniły obecny kształt propozycji. Zwracano uwagę m.in. na braki stołówek w wielu szkołach, koszty zatrudnienia pracowników kuchni i zbyt krótki czas na przygotowanie placówek. „Solidarność” proponowała pilotaż, etapowe wdrażanie i odrębne źródło finansowania. Warto też pamiętać, że dziś bezpłatne posiłki są dostępne m.in. w programie „Posiłek w szkole i w domu”, ale zależą od kryteriów dochodowych i procedur. Projekt zakładał odejście od tej selektywności, m.in. po to, by ograniczyć ryzyko stygmatyzacji dzieci. Projekt przewidywał wejście w życie 1 września 2026 r., ale ten termin jest już nierealny. Obecnie wskazano, że przy sprawnym procedowaniu nowe rozwiązanie mogłoby obowiązywać najwcześniej w połowie 2027 r. albo od kolejnego roku szkolnego. Na razie jednak nie ma ani daty wznowienia prac komisji, ani terminu przedstawienia propozycji MEN. Źródło: Strefa Edukacji Zobacz też: ZUS przypomina rodzicom o 300 plus. Ta data może zdecydować o terminie wypłaty
Nie zapraszam kolegów moich dzieci na obiad i Ty też przestań. Szwedzi robią tak od lat i mają ku temu ważny powód
Wyobraź sobie sytuację, która w większości polskich domów wywołałaby natychmiastowe poczucie winy i towarzyski skandal. Zza drzwi dziecięcego pokoju dobiegają radosne okrzyki, a w kuchni właśnie paruje świeżo przygotowany, pachnący obiad, który za chwilę zniknie z talerzy domowników. Tylko jedno dziecko będzie czekać samo w pokoju, aż reszta zje. W pierwszej chwili brzmi to fatalnie, prawda?
Jakiś czas temu przecierałam oczy ze zdumienia, czytając relacje osób, które jako dzieci bawiły się u szwedzkich rówieśników. Gdy nadchodziła pora posiłku, były proszone o pozostanie w pokoju lub po prostu czekanie, aż gospodarze zjedzą wspólną kolację. Zjawisko to nazywa się #Swedengate. Dla nas, wychowanych w duchu tradycyjnej polskiej gościnności, brzmi to jak absolutny koszmar i przejaw skrajnego egoizmu. Zasada zastaw się, a postaw się tkwi w naszej mentalności tak głęboko, że na widok dodatkowego dziecka w domu odruchowo wyciągamy kolejny talerz i nakładamy potrójną porcję. Szwedzkie podejście do gościnności Sama przez lata funkcjonowałam w tym schemacie, karmiąc każdego małego gościa, który przekroczył próg mojego mieszkania. Jednak po głębszym przeanalizowaniu szwedzkiego modelu zrozumiałam, że to, co bierzemy za chłód i skąpstwo, jest w rzeczywistości wyrazem głębokiej mądrości i szacunku. Zaczęłam wdrażać te zasady u siebie i z ręką na sercu muszę przyznać, że to była jedna z najlepszych decyzji. Przestałam zapraszać kolegów moich dzieci do stołu i uważam, że każda współczesna mama powinna zrobić dokładnie to samo, bez wyrzutów sumienia. Autonomia rodziny i szacunek dla cudzych zasad Kiedy przyjrzymy się bliżej motywacjom Skandynawów, szybko zdamy sobie sprawę, że ich zachowanie nie wynika z chęci oszczędzenia kilku koron na porcji ziemniaków czy klopsików. Kluczem do zrozumienia tego fenomenu jest absolutny, wręcz święty szacunek dla niezależności i planu dnia innej rodziny. Każdy dom ma swoje własne, wypracowane przez lata rytuały, inne pory posiłków oraz odmienne podejście do diety. Podając obiad cudzemu dziecku bez konsultacji z jego opiekunami, możemy nieświadomie zniweczyć ich trud i zaangażowanie. Wielokrotnie zdarzało mi się, że nakarmiony przeze mnie rówieśnik syna wracał do swojego domu z pełnym brzuchem, przez co odmawiał zjedzenia kolacji przygotowanej przez własną mamę. W ten sposób, chcąc być miłą i gościnną, generowałam niepotrzebne frustracje w innym domu, marnowałam czyjś czas i jedzenie. Szwedzi doskonale wiedzą, że wspólny posiłek to nie tylko zaspokajanie głodu, ale przede wszystkim czas budowania relacji i najważniejszy punkt dnia dla rodziny. Nie chcą nikomu tego odbierać ani narzucać dziecku nawyków żywieniowych, które mogą być sprzeczne z zasadami panującymi u jego rodziców. Odmawiając posiłku, dają drugiej stronie pełną wolność i prawo do decydowania o własnym dziecku. Emocjonalna wolność bez długu wdzięczności Kolejnym fundamentalnym filarem szwedzkiej kultury jest unikanie budowania relacji opartych na zobowiązaniach i długu wdzięczności. W społeczeństwach skandynawskich samowystarczalność i równość są wartościami nadrzędnymi, które wpaja się od najmłodszych lat. Kiedy nieustannie karmimy cudze dzieci, podświadomie wysyłamy do ich rodziców sygnał, że teraz kolej na nich i oczekujemy rewanżu. Tworzy to niewidzialną presję psychiczną i towarzyski przymus, który dla wielu osób może być po prostu uciążliwy lub niekomfortowy. Odkąd wprowadziłam jasną zasadę, że czas zabawy to czas zabawy, a posiłki jadamy wyłącznie w gronie domowników, zrzuciłam z siebie ogromny ciężar logistyczny i emocjonalny. Nie muszę już gorączkowo przeliczać porcji w garnku, zastanawiać się, czy mały gość nie ma alergii na gluten, czy lubi warzywa i czy nie wyjdzie ode mnie głodny. Moje dzieci doskonale rozumieją tę granicę i wiedzą, że chwila, gdy siadamy do stołu, jest naszym prywatnym czasem na rozmowę i oddech po całym dniu. Zniknęła presja, zniknęły nieporozumienia z innymi rodzicami, a w domu zapanował upragniony spokój. Czas porzucić toksyczne przekonanie, że dobra matka musi nakarmić cały świat, i zacząć czerpać inspirację z północnej mądrości, która stawia na zdrowe granice. Zobacz też: Japońskie dzieci nie grymaszą i szanują innych. Ich rodzice przestrzegają tych 5 zasad
To już nieodwołalne: od września dieta planetarna wejdzie do szkół. Co zniknie z talerzy dzieci?
Zmiany w szkolnych stołówkach od września 2026 obejmą niemal 36 tys. szkół i przedszkoli oraz ponad 6,8 mln uczniów. Nowe rozporządzenie Ministerstwa Zdrowia narzuca m.in. co najmniej jeden w pełni roślinny obiad tygodniowo, ogranicza smażenie i zmienia zasady w sklepikach. Zaskoczenie? Kawa nie zniknie.
Ma być więcej warzyw, większy wybór i mniej smażenia. Od września 2026 roku szkolne stołówki w całej Polsce przejdą systemową zmianę. Nowe rozporządzenie Ministerstwa Zdrowia wprowadza obowiązkowe posiłki roślinne, standardy diety planetarnej oraz ostrzejsze wymogi jakościowe. Zmiany obejmą niemal 36 tysięcy szkół i przedszkoli. Roślinny obiad wchodzi do grafiku i przestaje być wyjątkiem Nowe zasady dotyczą żywienia zbiorowego w publicznych szkołach i przedszkolach, a więc realnie obejmą ponad 6,8 miliona uczniów oraz personel stołówek. Rozporządzenie ma zastąpić przepisy z 2016 roku i wprowadzić bardziej uporządkowany schemat planowania jadłospisów. Najbardziej odczuwalna zmiana dla rodzin to obowiązkowy, w pełni roślinny obiad co najmniej raz w tygodniu. Taki posiłek ma być bez produktów odzwierzęcych i oparty na nasionach roślin strączkowych, takich jak soczewica, fasola czy ciecierzyca. Jednocześnie w dniach, gdy w menu pojawi się mięso lub ryba, szkoła ma zapewnić roślinną alternatywę dla chętnych. W tygodniowej strukturze jadłospisu wskazano: minimum 1 dzień z obiadem w pełni roślinnym na bazie strączków, 2 dni z obiadem na bazie świeżego mięsa, z równoległą opcją roślinną, 1 dzień z rybą, również z alternatywą roślinną, 1 dzień „elastyczny”, gdy placówka może postawić na obiad roślinny, mączny albo rybny. Dla rodzica to ważna informacja praktyczna: jeśli dziecko nie je mięsa lub dopiero oswaja nowe smaki, w założeniu ma dostać wybór, a nie „albo to, albo nic”. Dużo będzie tu zależało od tego, jak konkretna kuchnia szkolna poradzi sobie z planowaniem i przygotowaniem potraw. Warzywa na pierwszym planie, a smażenie pod kontrolą Rozporządzenie mocno akcentuje jakość i sposób przygotowania posiłków. W każdym posiłku mają pojawiać się warzywa lub owoce, z wyraźnym naciskiem na to, by warzyw było więcej niż owoców. W menu ma wzrosnąć udział produktów pełnoziarnistych oraz tłuszczów roślinnych. Zmieniają się też zasady dotyczące technik kulinarnych: dania smażone będą mogły pojawiać się maksymalnie dwa razy w tygodniu. W praktyce może to oznaczać mniej klasycznych „smażonych hitów” z dzieciństwa, a więcej pieczenia, duszenia czy gotowania. Dodatkowy wymóg dotyczy zup: co najmniej dwa razy w tygodniu mają być przygotowane wyłącznie na wywarach warzywnych. To detal, który może umknąć w dyskusjach o „dniu bez mięsa”, a dla części dzieci właśnie zupa jest tym elementem obiadu, który jedzą najchętniej. Resort promuje też korzystanie z produktów sezonowych, lokalnych oraz z upraw ekologicznych. Brzmi dobrze, ale rodzice i szkoły mogą się zastanawiać, jak to będzie wyglądało w budżecie. Na poziomie przepisów jest to jednak kierunek jasno wpisany w nowe standardy. Dieta planetarna w praktyce: mniej wyrzucania, lepsze porcje i większy wybór dodatków W rozporządzeniu pojawia się pojęcie diety planetarnej. W szkolnej codzienności ma się ono przekładać nie tylko na skład talerza, ale też na ograniczanie marnowania żywności. Chodzi zarówno o straty w trakcie przygotowania posiłków, jak i o tzw. resztki talerzowe. Szkoły mają być zachęcane do rozwiązań, które brzmią bardzo „życiowo”: porcje dopasowane do wieku, możliwość wyboru dodatków (np. rodzaj kaszy czy ilość warzyw), dbałość o estetykę podania, częstsze obiady jednodaniowe, monitorowanie ilości wyrzucanego jedzenia. W praktyce to może pomóc szczególnie młodszym dzieciom, które często jedzą „oczami” albo szybko się zniechęcają, gdy na talerzu ląduje zbyt dużo. Z drugiej strony szkoły będą musiały to dobrze zorganizować, bo elastyczność w wydawaniu posiłków wymaga czasu i sprawnej obsługi. Ważny jest też wymóg żywieniowy: obiad ma dostarczać 20–30 procent dziennego zapotrzebowania energetycznego, a planowanie ma być monitorowane w ujęciu dekadowym. To sygnał, że jadłospis ma być układany w szerszej perspektywie niż wg zasady: „co się uda kupić w tym tygodniu”. Sklepiki dostają nową listę produktów, a kawa ostatecznie zostaje Zmiany obejmą nie tylko stołówki, ale też szkolne sklepiki. Nowe zasady dopuszczają sprzedaż napojów roślinnych i roślinnych alternatyw produktów mlecznych, pod warunkiem że będą wzbogacone w wapń i witaminę B12 oraz spełnią limity cukru, tłuszczu i soli. Wątek, który budził sporo emocji, dotyczył kawy. W finalnej wersji rozporządzenia resort zdrowia rezygnuje z planowanego zakazu sprzedaży kawy w placówkach oświatowych. W konsultacjach publicznych wpłynęło blisko 800 opinii, a wycofanie zakazu było jednym z najczęściej zgłaszanych postulatów. O zmianę apelowało m.in. Polskie Stowarzyszenie Vendingu. Swoje stanowisko przedstawił też Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH – Państwowy Instytut Badawczy, zwracając uwagę, że w Polsce brak stanowiska gremium naukowego dotyczącego wieku bezpiecznego spożycia kawy, a tylko 3 z 81 analizowanych krajów mają oficjalne rekomendacje. Dla rodziców to informacja o tyle istotna, że temat kawy w szkole wraca zwykle wtedy, gdy dziecko zaczyna mówić o „modnych napojach” i rówieśniczych zwyczajach. Przepisy nie zamykają dyskusji, ale przesądzają jedno: kawa nie zniknie ze szkolnych korytarzy. Wdrożenie to nie tylko przepisy: mają być szkolenia i wsparcie dla stołówek Ministerstwo Zdrowia wskazuje, że tak szerokie zmiany wymagają przygotowania. Wprost mowa o potrzebie szkoleń personelu kuchennego i wsparcia dyrekcji. W proces ma włączać się Fundacja ProVeg w ramach programu „Szkoła na Roślinach”, oferując warsztaty m.in. z planowania menu opartego na strączkach i warzywach sezonowych oraz z atrakcyjnego podawania potraw. W praktyce właśnie to może przesądzić o sukcesie: nawet najlepsze założenia nie zadziałają, jeśli danie będzie mdłe, źle skomponowane albo podane w sposób, który zniechęca dzieci. Zmiany w szkolnym żywieniu wejdą od września 2026 roku. Dla wielu rodzin to dobry moment, żeby wcześniej porozmawiać z dzieckiem o nowych smakach i sprawdzić, co w roślinnych daniach naprawdę mu pasuje. Dzięki temu szkolna „nowa normalność” ma szansę być mniej zaskoczeniem, a bardziej kolejnym krokiem w nauce zdrowego odżywiania. Źródło: TVN24 Zobacz też: Niecodzienna scena w gdańskiej restauracji. „Ludzie odwracali głowy na widok tej matki z 10-latkiem”
Matka: „Zapytałam 8-letnią córkę sąsiadki, dlaczego przychodzi do nas codziennie o 12. Odpowiedź mnie osłabiła”
Droga Redakcjo Mamotoja.pl, piszę do Was, bo wciąż zbieram szczękę z podłogi po tym, co usłyszałam kilka dni temu od córki mojej sąsiadki z naprzeciwka. Muszę się tym z kimś podzielić, bo moje koleżanki twierdzą, że powinnam zrobić awanturę, a ja sama już nie wiem, czy się śmiać, czy płakać.
Sytuacja jest absurdalna. Mam na imię Marlena, jestem mamą 7-letniego Antka i od roku mieszkamy na nowym osiedlu. Za ścianą mieszka Paulina z mężem i 8-letnią córką Lenką. Dziewczynka jest super − mądra, gadatliwa, bawi się z moim młodym na placu zabaw. No żyć nie umierać, sąsiedzka sielanka. Wszystko było super do momentu, gdy zaczęły się wakacje. Dziecko sąsiadki na obiedzie − dlaczego codziennie puka do moich drzwi? Nagle, od jakichś trzech tygodni, zaczął się dziwny rytuał. Codziennie, dosłownie równo z wybiciem godziny 12:00, rozlegał się dzwonek do drzwi. W progu stawała Lenka. Na początku myślałam, że to zwykłe dziecięce nudy. Wchodziła, bawili się z Antkiem, a że ja o tej porze zawsze podaję młodemu obiad, to z czystej gościnności proponowałam jej talerz zupy czy naleśnika. Dziewczynka nigdy nie odmawiała. Wsuwała wszystko, aż jej się uszy trzęsły, dziękowała i po godzinie wracała do siebie. Po dwóch tygodniach zaczęło mnie to jednak trochę zastanawiać. Rozumiem, raz czy dwa zjeść u kogoś, ale codziennie? Pomyślałam, że może u nich w domu się nie przelewa, albo Paulina ma jakiś ciężki czas w pracy. Zaczęłam mieć wyrzuty sumienia, że może powinnam jakoś pogadać z sąsiadką, zaoferować pomoc, bo przecież nikt nie wysyła dziecka do obcych ludzi na jedzenie bez ważnego powodu. Sekret małej Lenki W zeszły czwartek zrobiłam kopytka z sosem. Lenka znowu zapukała o 12:00. Usiadła przy stole, dostała swoją porcję i wcinała z takim zachwytem, jakby jadła w restauracji z gwiazdką Michelin. Pomyślałam, że to idealny moment, żeby podpytać ją delikatnie, o co tu właściwie chodzi. Nie chciałam wyjść na skąpiradło, któremu żal talerza klusek, ale ciekawość po prostu mnie zżerała od środka. Usiadłam obok niej, nalałam nam kompotu i zapytałam najbardziej ciepłym głosem, na jaki było mnie stać, dlaczego właściwie odwiedza nas codziennie dokładnie o tej samej porze. Pomyślałam, że może mama pracuje na nocki i odsypia, albo po prostu mała nie lubi siedzieć sama. Odpowiedź Lenki po prostu zwaliła mnie z nóg. Dziewczynka przełknęła kopytko, spojrzała na mnie tymi swoimi wielkimi, szczerymi oczami i palnęła z pełną powagą, że mama jej tak kazała. Powiedziała, że jej mamusia rano wprost jej zakomunikowała, że dzisiaj znowu potwornie nie chce jej się stać przy garach i gotować w taki upał. Dodała, że mama wysłała ją do mnie, bo ciocia Marlena zawsze robi pyszne, domowe obiady i na pewno nie pożałuje koleżance syna jednego talerza. Darmowe obiady na wakacjach: sąsiedzkie pasożytnictwo? Gdy to usłyszałam, dosłownie mnie zatkało. Poczułam, jak krew odpływa mi z twarzy. Oczami wyobraźni zobaczyłam moją sąsiadkę, która w tym czasie prawdopodobnie leży sobie na kanapie z maseczką na twarzy i ogląda serial, podczas gdy ja co rano pocę się w kuchni, żeby moje dziecko zjadło coś pełnowartościowego. Najgorsze jest to, że Paulina nigdy słowem nie wspomniała o tej sytuacji. Nie napisała głupiego SMS-a z zapytaniem, czy Lenka nie robi kłopotu, nie przyniosła nawet paczki ciastek w podziękowaniu. Po prostu bezczelnie uznała, że ma darmowy catering dla dziecka na całe lipcowe wakacje, bo sąsiadka zza ściany i tak przecież gotuje dla swojego syna. Z jednej strony jest mi potwornie żal tej małej. Lenka nie jest niczemu winna, to cudowny dzieciak i przecież nie odmówię jej jedzenia, skoro już u mnie siedzi. Z drugiej strony czuję się po prostu potraktowana jak darmowa jadłodajnia i totalnie wykorzystana. Jak mam teraz zareagować? Powinnam iść do Pauliny i pogadać z nią prosto z mostu, czy po prostu od jutra przestać otwierać drzwi o godzinie 12:00? Doradźcie coś, bo ta sytuacja normalnie mnie osłabiła. Pozdrawiam serdecznie, Marlena Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: Sprzedawczyni z Rossmanna ujawnia, jaki typ rodzica wywołuje u niej ciarki. „Żal mi ich dzieci”
Darmowe obiady w szkołach? „To wstyd, jeśli matka nie gotuje w domu”
Uważam, że pomysł darmowych posiłków w szkole to ogromny błąd, który promuje lenistwo, zdejmuje z rodziców odpowiedzialność za własne potomstwo i sprawia, że zaczynamy zapominać o fundamentalnych wartościach rodzinnych.
Odkąd pamiętam, w moim rodzinnym domu zapach domowego, ciepłego posiłku był symbolem miłości, troski i bezpieczeństwa, a nie jakimś przykrym obowiązkiem, który można bezdusznie zrzucić na szkolną stołówkę. Dzisiaj, jako mama dwójki dzieci, nie wyobrażam sobie dnia, w którym moje maluchy wróciłyby ze szkoły najedzone masową, bezosobową zupą ze wspólnego kotła, podczas gdy w domu na stole nie czekałby na nie świeży obiad ugotowany moimi własnymi rękami. Dla mnie to jest po prostu wielki wstyd, jeśli dorosła, sprawna kobieta nie potrafi lub po prostu nie chce ugotować porządnego posiłku dla własnej rodziny, czekając, aż państwo zrobi to za nią za darmo. Finansowanie obiadów wszystkim uczniom z naszych podatków to tworzenie społeczeństwa roszczeniowego, w którym rodzice stają się jedynie pionkami, a nie prawdziwymi opiekunami dbającymi o domowe ognisko. Domowy obiad to fundament i najpiękniejsza tradycja każdej rodziny Nie rozumiem, dlaczego współczesny świat próbuje nam wmówić, że codzienne gotowanie dla dzieci to udręka i strata czasu, którą należy jak najszybciej wyeliminować za pomocą państwowych dotacji. Wspólne jedzenie posiłku po powrocie ze szkoły to najważniejszy moment naszego dnia, czas, kiedy siadamy razem przy stole, rozmawiamy o ocenach, o problemach w klasie i po prostu jesteśmy blisko siebie. Posiłek przygotowany przez mamę ma zupełnie inny smak, bo stoi za nim uwaga, znajomość smaków własnego dziecka i chęć podarowania mu tego, co najlepsze i najzdrowsze. Szkolna stołówka, choćby nie wiem jak nowoczesna, nigdy nie zastąpi dziecku ciepła rodzinnego domu i poczucia, że ktoś na nie czekał z ciepłą zupą. Darmowe obiady dla każdego, bez względu na to, czy rodzice zarabiają mało, czy pękają od nadmiaru gotówki, to odbieranie nam tej pięknej tradycji i sprowadzanie matki do roli kogoś, kto tylko rano wypycha dziecko za drzwi. Jeśli od małego będziemy uczyć dzieci, że jedzenie dostaje się w szkole z automatu, to wyrosną one w przekonaniu, że dom to tylko sypialnia, a rodzina nie musi o siebie nawzajem dbać w tak podstawowych sprawach jak codzienne wyżywienie. Finansowanie posiłków bogatym to niesprawiedliwość społeczna Kolejną kwestią, która budzi mój głęboki sprzeciw, jest absurdalne założenie, że darmowe posiłki miałyby przysługiwać absolutnie każdemu uczniowi, bez względu na status materialny jego rodziców. Rozumiem i w pełni popieram pomoc dzieciom z rodzin ubogich, wielodzietnych czy tych, które znalazły się w trudnej sytuacji życiowej − im państwo ma obowiązek pomóc, by żadne dziecko w Polsce nie chodziło głodne. Ale dlaczego z moich ciężko zarobionych pieniędzy i podatków mają być opłacane obiady dla dzieci lokalnych biznesmenów, dyrektorów korporacji czy ludzi, którzy bez problemu mogą pozwolić sobie na prywatnego kucharza? To jest rażąca niesprawiedliwość i marnowanie publicznych środków, które zamiast na modernizację sal, lepsze podręczniki czy wyższe pensje dla nauczycieli, pójdą na darmowe kotlety dla rodzin, które tego wsparcia w ogóle nie potrzebują. Jeśli kogoś stać na drogie wakacje, nowoczesny samochód i markowe ubrania dla dziecka, to stać go również na opłacenie szkolnego abonamentu obiadowego lub po prostu na zrobienie zakupów i ugotowanie posiłku w domu. Państwo nie powinno wyręczać zamożnych ludzi z ich podstawowych obowiązków rodzicielskich, bo to prowadzi do sytuacji, w której bogaci stają się jeszcze bardziej roszczeniowi, a budżet oświatowy pęka w szwach od nieprzemyślanych wydatków. Powrót do odpowiedzialności za wychowanie własnych dzieci Musimy w końcu głośno powiedzieć, że bycie rodzicem to nie jest tylko dawanie życia, ale przede wszystkim codzienna, ciężka praca, której elementem jest dbanie o to, co nasze dzieci jedzą. Jeśli matka ma czas na przeglądanie internetu, zakupy w galerii czy spotkania z koleżankami, a twierdzi, że nie ma godziny na ugotowanie rosołu czy upieczenie kurczaka, to dla mnie jest to zwyczajne lenistwo i brak odpowiedzialności. Przestańmy szukać wymówek w braku czasu i nowoczesnym stylu życia, bo nasze prababki pracowały fizycznie w polu, nie miały blenderów ani zmywarek, a na stole zawsze stał ciepły posiłek dla całej gromadki dzieci. Mądre wychowanie polega na uczeniu dzieci szacunku do pracy rodziców, do wysiłku włożonego w przygotowanie posiłku i do wartości, jakie niesie ze sobą wspólny domowy stół. Nie dajmy się zwariować i nie pozwólmy, by szkoła przejęła każdą sferę życia naszych dzieci, bo na końcu obudzimy się w świecie, w którym instytucje państwowe będą robić wszystko, a rola rodzica ograniczy się do płacenia rachunków. Brońmy tradycji domowego gotowania, bo to właśnie z tych prostych, codziennych gestów rodzi się najsilniejsza więź, której żaden darmowy szkolny posiłek nigdy nie będzie w stanie zastąpić. Mama Asia Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: „Wychowujemy pokolenie dzieci na łańcuchu. Sytuacja z komunii najlepszym dowodem”
Wystarczy 1 wniosek, by dziecko jadło darmowe obiady w szkole. Oto instrukcja krok po kroku
W wielu rodzinach to właśnie koszt obiadu w szkole bywa wyzwaniem dla domowego budżetu. Mało kto wie, że wystarczy jeden prosty wniosek, żeby dzieci jadły codziennie darmowe posiłki w ramach programu „Posiłek w szkole i w domu”.
Darmowe obiady w szkole – komu przysługują? Pisząc ten tekst, pomyślałam o rodzicach, którzy codziennie liczą, jak związać koniec z końcem. Są przecież domy, w których każdy dodatkowy wydatek potrafi mocno odbić się na finansach. Dobra wiadomość jest taka, że polskie szkoły uczestniczą w programie „Posiłek w szkole i w domu”, a darmowe obiady mogą otrzymywać dzieci, jeśli rodzina spełnia kryterium dochodowe. Na czym to polega w praktyce? Kryterium jest jasne: dochód na osobę nie może przekroczyć 200% ustawowego progu pomocy społecznej. Obecnie wynosi on: 1 646 zł netto na osobę w rodzinie, 2 020 zł netto w przypadku osoby samotnie gospodarującej. Żeby łatwiej to policzyć, podam przykład. Jeśli w rodzinie są dwie osoby dorosłe i dwoje dzieci, a ich wspólny dochód nie przekracza 6584 zł miesięcznie, dzieci mogą korzystać z darmowych obiadów w szkole. To konkretna pomoc, która realnie odciąża domowy budżet. Jak złożyć wniosek o darmowe obiady w szkole? Wielu rodziców nie wie, że cały proces jest naprawdę prosty. Ja również kiedyś sądziłam, że takie wnioski wymagają sterty dokumentów i długiego czekania, a tymczasem formalności ograniczają się do minimum. Idź do ośrodka pomocy społecznej (OPS) – to tam składa się wniosek. Przygotuj dokumenty potwierdzające dochód – np. zaświadczenia z pracy, decyzje o przyznaniu zasiłków czy inne dokumenty dotyczące dochodów w rodzinie. Wypełnij wniosek – pracownik OPS pomoże, jeśli cokolwiek będzie niejasne. Czekaj na decyzję – w praktyce zwykle zajmuje to kilka dni. Szkoła dostaje informację – po pozytywnej decyzji OPS szkoła zostaje poinformowana i dziecko zaczyna korzystać z darmowych obiadów. Nie ma żadnych haczyków ani ukrytych warunków. Wniosek można złożyć w każdej chwili w roku szkolnym, a pomoc obejmuje wszystkie dni, w które dziecko korzysta z posiłków w stołówce. Dlaczego warto skorzystać z programu? Wszyscy wiemy, że ciepły, pełnowartościowy obiad w ciągu dnia to podstawa zdrowia i dobrego samopoczucia dziecka. W domu nie zawsze uda się zapewnić drugie danie w środku dnia, a w szkole dzieci mają do niego dostęp codziennie. Co więcej, to rozwiązanie nie tylko dla rodzin w skrajnie trudnej sytuacji – kryteria zostały tak określone, żeby objąć naprawdę szeroką grupę. Znam rodziny, które dopiero po latach dowiedziały się o tej możliwości i żałowały, że wcześniej nie skorzystały. To realna oszczędność – jeśli policzymy, że jeden obiad w szkole kosztuje średnio około 10 zł, to przy dwójce dzieci robi się z tego 400 zł miesięcznie. A to pieniądze, które mogą zostać na inne potrzeby. Dzięki temu programowi nie trzeba się martwić, że dziecko wyjdzie ze szkoły głodne. Wystarczy odrobina zaangażowania, jedno wyjście do OPS i komplet dokumentów. Reszta to już formalność. Zobacz też: Wychowawczyni przygotowała listę zasad dla pierwszaków. To szkoła czy poprawczak?
Obiad dla dzieci: pomysły na szybkie i zdrowe obiady dla dzieci [przepisy]
Obiad dla dzieci to czasem nie lada wyzwanie, zwłaszcza gdy ma być zdrowy, pyszny i jednocześnie szybki w przygotowaniu. Zerknij na nasze propozycje i wybierz pomysł na pyszny obiadek, który wyczarujesz w pół godziny.
Tak, obiad dla dzieci może być gotowy w 20-30 minut. Wśród naszych propozycji znajdziesz pomysły na obiad dla dzieci, które lubią placki, naleśniki, zupy oraz dla małych fanów makaronu czy ryżu. Obiad dla dzieci: pomysły na smaczne i zdrowe dania: Obiad dla dzieci: jednodaniowy i zdrowy Obiad dla najmłodszych dzieci: przepisy Szybki obiad dla dzieci: czy może być smażony lub z mikrofali? Obiad dla dzieci: jednodaniowy i zdrowy Szybki i smaczny obiad dla dzieci nie musi składać się z dwóch dań. Proponujemy szybkie obiady dla dzieci z makaronem, ryżem i bez mięsa − robi się je ekspresowo! Pożywna zupa: krupnik Składniki: 1/2 małej marchewki, 1/2 małego ziemniaka, łyżeczka pokrojonego pora, łyżeczka pokrojonego korzenia pietruszki, 2 płaskie łyżeczki drobnej kaszki krakowskiej, łyżeczka masła, natka pietruszki, 150 ml wody. Warzywa zalej wodą i gotuj prawie do miękkości. Następnie uzupełnij wodę i do gotującej się zupki wsyp, ciągle mieszając, kaszkę krakowską. Gotuj na małym ogniu 8-10 minut. Następnie, gdy kaszka będzie miękka, zestaw krupnik z ognia, dodaj masło i w razie potrzeby uzupełnij zupkę gorącą wodą. Jeśli chcesz przygotować krupnik dla dzieci w wieku przedszkolnym lub starszych, przygotuj: 1 litr wody cebulę, 1 marchewkę, 3 ziemniaki, 4 łyżki kaszy jęczmiennej perłowej, koperek lub pietruszkę, łyżkę oleju i łyżkę masła liść laurowy, sól 2-3 kuleczki ziela angielskiego. Cebulę pokrój, a marchewkę zetrzyj na tarce jarzynowej. Podsmaż je na oleju i maśle. Pokrojone ziemniaki zalej wodą, dodaj liść laurowy i ziele angielskie, dodaj też sól (według uznania). Podsmażoną cebulę i marchewkę dodaj do garnka z ziemniakami i gotuj ok. 15 minut (tak, by ziemniaki były miękkie). Po tym czasie wsyp kaszę i gotuj jeszcze ok. 15-20 minut. Na koniec wsyp koperek (lub zieloną pietruszkę). Więcej przepisów na pożywne zupy: Pyszna zupa z brokułów z grzankami bez mięsa Zupa krem z cieciorki i pomidorów Zupa-krem z kalafiora Zupa pomidorowa dla dzieci Makaron z warzywami Składniki: 20 dag makaronu np. wstążki 1/2 małej cukinii 1/2 czerwonej papryki 3 ząbki czosnek 2 pomidory ostra papryka w proszku oliwa oregano sól pieprz Na oliwie z pierwszego tłoczenia podsmażyć delikatnie czosnek, następnie dodać wcześniej umyte i pokrojone warzywa: cukinię i paprykę. Dusić przez moment, następnie dodać pokrojone pomidory i przyprawy. Dusić kilka minut na wolnym ogniu. Do warzyw dodać ugotowany al dente makaron. Wymieszać i podać. Więcej przepisów na makaron z warzywami: Spaghetti z sosem Makaron z cieciorką i kardamonem Tagliatelle z groszkiem i śmietaną Canneloni ze szpinakiem Makaron kokardki z kremowym sosem pomidorowym Ryż z dodatkami: ryż jabłkiem Składniki 400 ml mleka (krowiego lub roślinnego) 100 g ryżu odrobina wody 2 jabłka łyżka masła cynamon Do garnka wlej wodę oraz mleko i zagotuj. Następnie wsyp ryż. Gotuj na małym ogniu, często mieszając. Po 10 minutach zdejmij garnek z ognia i go przykryj. Jabłka umyj, obierz, pokrój w kostkę. Podduś na maśle, dopraw cynamonem. Więcej przepisów na ryż z dodatkami: Risotto z warzywami Ryż z warzywami Ryż z truskawkami Naleśniki Składniki: szklanka mąki (czubata) 3/4 szklanki mleka 3.4 szklanki wody (gazowanej lub nie) 2 jajka łyżka oleju szczypta soli cukier waniliowy (opcjonalnie) By przygotować ciasto naleśnikowe, potrzebujesz jedynie mąki pszennej (może też być pełnoziarnista lub mieszana), mleka, trochę wody, jajek, cukru, soli, niewielkiej ilości oleju. Wymieszaj składniki i możesz zacząć smażyć. Ciasto możesz również przygotować wcześniej i przechowywać w lodówce. Smaż na niewielkim ogniu z każdej strony, aż naleśniki osiągną rumiany kolor. Do naleśników pasuje prawie wszystko – zarówno słodkie dżemy, jak i pikantne sosy. Świetnym i szybkim wyborem będzie biały ser. Latem mogą być świeże owoce, np. truskawki, maliny i borówki. Zimą podduszone lub surowe tarte jabłka albo domowy dżem. Więcej przepisów na naleśniki i placki: Zdrowe placki z mąki pełnoziarnistej Naleśniki kanadyjskie Bezglutenowe naleśniki z bananami Placki i omlety Składniki: 1 i 1/4 szklanki mąki 1 jajko 1 i 1/4 szklanki maślanki 1/4 szklanki cukru pudru (lub miód) 1 czubata łyżeczka proszku do pieczenia 1 łyżeczka sody 1/4 szklanki oleju roślinnego szczypta soli W misce miksera wymieszaj mąkę, jajko, proszek do pieczenia, cukier (lub miód), miękkie masło i mleko. Ciasto powinno być dość gęste. Odstaw na 20 minut. Rozgrzej małą teflonową patelnię (najlepiej taką do jajek sadzonych). Wlewaj na nią po łyżce ciasta i smaż. Kiedy na górnej części naleśniczka pojawią się bąbelki, przewrócić go na drugą stronę. Więcej przepisów na omlety i placki: Omlet grzybek Omlet z warzywami Placki dyniowo-jabłkowe – z syropem klonowym Obiad dla najmłodszych dzieci: przepisy Szybki obiad – pod względem wartości odżywczych – też może być przygotowany na szóstkę. Chcesz znać sekret sukcesu? Zdrowy obiad musi zawierać trzy składniki: węglowodany złożone – masz do wyboru: makaron, ryż, kaszę lub mąkę; białko – znajdziesz je w mięsie, rybach, strączkach, tofu, jajku i serze; błonnik plus witaminy oraz składniki mineralne – są w warzywach i owocach. Zimą korzystaj z mrożonek – mrożone owoce i warzywa nie straciły nic na wartości. Obiad dla niemowlaka: Zupa jarzynowa ze słoneczkiem Kuskus z kurczakiem i warzywami Mus warzywny z rybą Omlet z groszkiem i szynką Zupka warzywna z żółtkiem Zupa marchwiowa z żółtkiem Obiad dla dwulatka: Zupa krem z cieciorki i pomidorów Ryba z brokułami Potrawka z kurczakiem i kuskusem Łosoś pieczony w ziołach Makaron ze szparagami Zapiekanka z cukinią Jeśli chodzi o obiady dla dzieci w wieku przedszkolnym, możesz przygotować potrawy, które z przyjemnością zje nie tylko przedszkolak, ale i wszyscy członkowie rodziny. Na przykład? Pierogi z soczewicą Kotlety z buraków i fasoli Schab nadziewany szpinakiem, suszonymi pomidorami fetą Kuskus z kurczakiem i warzywami Zapiekanka z pulpecikami View Burdaffi on the source website Szybki obiad dla dzieci: smażony lub w mikrofali? Dla dzieci (nie tylko na obiad) najzdrowsze są potrawy gotowane, pieczone, a także duszone. Mają one jednak tę wadę, że przygotowuje się je trochę dłużej niż smażone. Dlatego jeśli naprawdę się spieszysz i chcesz zrobić szybki obiad, wrzuć mięso na patelnię. Raczej nie polecamy przygotowywania w kuchence mikrofalowej (dania są mniej smaczne, a poza tym – jak twierdzą niektórzy dietetycy – zmienia się w ten sposób struktura białek). Warto jednak w niej coś rozmrozić lub podgrzać. W awaryjnej sytuacji możesz również coś ugotować. Bez obaw, dziecku to nie zaszkodzi. View Burdaffi on the source website Zobacz także: Ryż dla dzieci: od kiedy podawać i jak gotować? Czy ryż jest zdrowy? 7-dniowy jadłospis dla dwulatka Dania dla dzieci i całej rodziny opracowane przez dietetyków
Obiadek dla niemowlaka: jak go zrobić, co musisz wiedzieć, zanim zabierzesz się do gotowania [PRZEPISY]
Obiadek dla niemowlaka różni się od tego dla osoby dorosłej. Zanim nabierzesz wprawy w gotowaniu dla tak małego dziecka, koniecznie przeczytaj nasze podpowiedzi, jak zrobić obiadek dla niemowlaka, i skorzystaj z naszych przepisów. Dziecko na pewno wtedy zje zdrowo i ze smakiem.
Obiadek dla niemowlaka możesz podać, kiedy dziecko skończy 6 miesięcy. Tyle że pierwsze obiadki dla niemowlaka to tak naprawdę nie prawdziwy obiad, do jakiego jesteśmy przyzwyczajeni, a bardziej jedno-, czy dwuskładnikowy posiłek. Jak przygotować obiadki dla niemowlaka? Wedle najnowszych zaleceń żywieniowych w kwestii rozszerzania diety niemowlaka, jako pierwsze powinny zostać podane warzywa (dopiero po warzywach należy podać owoce). Każde warzywo należy wprowadzać stopniowo i obserwować reakcję maluszka. Podobnie jest z rybami i mięsem, kaszą czy owocami. Brzmi to nieco skomplikowanie, ale spokojnie. Tłumaczymy krok po kroku, jak przygotować obiadek dla niemowlaka i od czego najlepiej jest zacząć wprowadzanie nowych produktów. Obiadki dla niemowlaka: zupa Niezależnie od tego, czy rozszerzasz dietę niemowlaka metodą BLW, czy też masz zamiar samodzielnie karmić dziecko, najbezpieczniejszą opcją obiadową na początek jest zupa. Na samym początku najlepiej jest przygotować ją z jednego lub dwóch warzyw. Wystarczy ugotować wybrane warzywa i zmiksować je na gładki krem. Takie zupki to idealna propozycja na pierwsze obiadki dla niemowlaka! Po tygodniu wprowadzania nowych warzyw do zupki można dodać np. niewielką ilość ryżu, kleiku kukurydzianego, kaszy jaglanej czy manny. Do każdej zupy, po wystudzeniu, dobrze jest dodać łyżeczkę zdrowego tłuszczu (np. masła albo oliwy z oliwek), aby witaminy z warzyw lepiej się przyswoiły, a zupka zyskała na wartości. Na samym początku należy dawać dziecku tylko kilka łyżek zupy i obserwować, jak organizm zareaguje na poszczególne składniki. Jeśli boisz się o uczulenie, warto prowadzić dziennik rozszerzania diety i zapisywać, co dziecko jadło w danym dniu. Gdyby wystąpiła ewentualna alergia, szybciej zorientujesz się, jaki składnik mógł uczulić maluszka. WAŻNE! Jeśli przygotowujesz maluszkowi obiady samodzielnie, zwróć szczególną uwagę, czy warzywa pochodzą z ekologicznych, certyfikowanych upraw. Warzywa z marketów często zawierają dużą ilość szkodliwych substancji, co wynika ze stosowania nawozów, których zadaniem jest nienaturalne przyśpieszenie procesu dojrzewania warzyw. Obiadek dla niemowlaka: danie główne Na początku najlepiej jest podać ugotowane warzywa – czy to w formie purée, czy pokrojone w niewielką kostkę lub w paski. Warto kierować się przede wszystkim sezonowością warzyw. Już na samym początku rozszerzania diety można podać wszystkie warzywa korzeniowe i bulwy (tylko nie wszystkie na raz!). Do warzyw można ugotować też mięso — pierś z kurczaka czy indyka z ekologicznej hodowli. WAŻNE! Na samym początku rozszerzania diety nie doprawia się potraw. Nie wolno ich nawet dosolić – sól obciąża nerki dziecka i nie powinno się jej podawać maluszkowi możliwie jak najdłużej. Obiadki dla niemowlaka: przepisy Pierwsze obiadki dla niemowlaka są proste w przygotowaniu. Najważniejsze jest dbanie o wysoką jakość składników i niedoprawianie potraw. Takie warzywa i mięso naprawdę będą niemowlęciu smakować! Zupka z batata Składniki: duży batat (można zamienić też na zwykłego ziemniaka) marchewka Przygotowanie: Batata i marchewkę umyj i obierz. Pokrój warzywa na małe kawałki, aby szybciej się ugotowały. Wlej do garnka niewielką ilość wody, wrzuć do niego pokrojone warzywa i gotuj je do miękkości. Po ugotowaniu zmiksuj całość na gładki krem. Delikatna pierś z kurczaka z warzywami Składniki: pierś z kurczaka z ekologicznej hodowli sezonowe, obrane i ugotowane warzywo (np. ziemniak, marchewka, dynia, pietruszka) Przygotowanie: Kurczaka umyj, wykrój włókna i pokrój go na niewielkie kawałki. Do garnka wlej wodę i zagotuj ją. W międzyczasie umyj wybrane przez siebie warzywa, obierz je i pokrój w drobną kostkę. Wrzuć je do gotującej się wody, podobnie jak kawałki kurczaka. Gotuj aż do miękkości. Podawaj wystudzone. Poznaj inne nasze przepisy: Ryba dla dziecka: jaka ryba dla niemowlaka i rocznego dziecka? (jak ją przygotować?) Pulpety dla niemowlaka: jak je zrobić i od kiedy podawać? [PRZEPIS] Barszcz dla niemowlaka – od kiedy i z czym można go podać? [PRZEPIS] Zobacz też: Jakie krzesełko do karmienia? - najlepsze modele [RANKING] Jajko dla niemowlaka: kiedy i jak często podawać, ile gotować? [PRZEPISY] Awokado dla niemowlaka: czy tak małe dziecko może je jeść?
Obiad dla dziecka: pomysły na szybki obiad dla niejadka i rocznego dziecka (przepisy)
Obiad dla dziecka wcale nie musi być trudny: nie trzeba stać w kuchni godzinami, nawet wtedy, gdy masz w domu niejadka. Wypróbuj nasze przepisy na szybki obiad i… witaj w klubie mam gotujących w niewiele ponad kwadrans.
Zastanawiasz się, co zrobić na obiad dla dziecka? Najłatwiej ugotować zupę. Z mięs zaś najszybciej przygotowuje się piersi z kurczaka, indyka, polędwiczki wieprzowe. Z takich składników przyrządzisz pyszny i zdrowy obiad, także dla małego dziecka oraz niejadka. Pomysły na obiad dla dziecka: przepisy Szybki obiad dla dziecka to może być np. mięso w połączeniu z warzywami – świeżymi (ogórkiem, pomidorem) lub gotowanymi (brokuły, fasolka szparagowa) – i kuskusem czy ziemniakami. Taki miks da pełnowartościowy posiłek. I pamiętaj, dziecko nie musi jeść mięsa lub ryb codziennie – odżywcze są też jajka, rośliny strączkowe czy tofu. Przepisy na obiad dla rocznego dziecka Na obiad dla rocznego dziecka proponujemy przede wszystkim kremowe zupy – możesz eksperymentować i miksować ze sobą różne warzywa według upodobań maluszka. Dołączamy też szybkie przepisy na obiad, który z powodzeniem możesz zaserwować całej rodzinie. 1. Brokułowy krem 4 różyczki brokułów kawałek selera kawałek pietruszki 2 ziemniaki marchewka 2 szklanki wody łyżeczka masła Warzywa (oprócz brokułów) pokrój w kostkę i wrzuć do wrzątku. Po chwili dodaj brokuły. Gotuj do miękkości (ok. 15 minut). Zmiksuj. Dodaj masło. Możesz dodać łyżkę jogurtu. Podawaj z groszkiem ptysiowym lub opieczoną bułką. 2. Kładzione leniwce opakowanie serka homogenizowanego (naturalny, niesłodki) jajko 3 łyżki mąki pszennej sól Wymieszaj serek, mąkę i jajko na gładką masę. Niewielką łyżką kładź kluseczki na wrzącą, lekko osoloną wodę. Gotuj, aż wypłyną. Podawaj z masłem lub polane jogurtem (śmietaną) i odrobiną cukru. 3. Krem jarzynowy z chlebem 6 kromek chleba bawarskiego 1 litr bulionu warzywnego 2 korzenie pietruszki ½ średniego selera 2 cebule 2 ziemniaki 4 ząbki czosnku 1 marchewka 1 por (biała część) 1,5 łyżki masła sól, pieprz ½ łyżeczki imbiru sos balsamiczny i natka pietruszki (do dekoracji) Warzywa pokrój w kostkę. W garnku roztop masło i zeszklij cebulę, 2 pokrojone ząbki czosnku i pora. Dodaj pokrojoną pietruszkę, seler, kalafior, ziemniaki i marchewkę. Warzywa lekko podsmaż, zalej wcześniej przygotowanym bulionem. Całość gotuj na średnim ogniu ok. 30 minut. Dopraw solą, pieprzem i imbirem. Warzywa ugotowane w bulionie zmiksuj. Pozostałe dwa ząbki czosnku drobno pokrój. Kromki chleba posmaruj masłem i na każdą połóż odrobinę czosnku. Wyłóż kromki na blachę i lekko podpiecz. Gotową zupę udekoruj kleksem sosu balsamicznego i pietruszką. 4. Pomidorowe świderki makaron świderki dobrej jakości passata pomidorowa albo domowy przecier pomidorowy cebula ser żółty sól, pieprz Do garnka wlej wodę i zagotuj ją. Po zagotowaniu wsyp do wody makaron i gotuj tak długo, jak wskazuje producent. W międzyczasie pokrój cebulę w drobną kostkę, rozgrzej na patelni łyżkę oleju i podsmaż cebulkę, do momentu aż stanie się złocista. Kiedy cebula będzie już miękka, dodaj do niej passatę pomidorową, szczyptę soli i szczyptę pieprzu. Ugotowany makaron odsącz z wody na durszlaku i wsyp go do miseczki. Makaron polej niewielką ilością sosu pomidorowego, posyp go drobno pokrojonym serem. Na koniec, zamieszaj całość, aby ser dobrze się rozpuścił. 5. Drobiowo-groszkowe pulpety mielone mięso z piersi kurczaka, najlepiej zagrodowego jajko kasza manna groszek konserwowy sól, pieprz ziołowy Mięso przełóż do głębokiego naczynia. Wsyp do niego kopiastą łyżkę kaszy manny, trzy kopiaste łyżki groszku, szczyptę soli i szczyptę pieprzu. Na koniec dodaj jajko. Wymieszaj dokładnie całość i ulep z masy niewielkiej wielkości kulki. Zagotuj wodę w garnku. Kiedy zacznie wrzeć, wrzuć do niej pulpety. Gotuj przez ok. 10-15 minut. 6. Szpinakowe ślimaki ciasto na naleśniki (z naszego przepisu na idealne naleśniki) mrożony albo świeży szpinak czosnek śmietana 18% albo jogurt naturalny masło/olej Zrób ciasto na naleśniki. Odstaw je na minimum 15 minut. W międzyczasie przygotuj szpinak. Rozgrzej patelnię, wlej na nią łyżkę oleju albo masła. Wrzuć szpinak, świeży albo mrożony. Kiedy już całkowicie zmięknie, dodaj do niego przepuszczony przez praskę albo posiekany ząbek czosnku, dodaj też szczyptę pieprzu i soli. Duś do momentu, w którym to szpinak będzie miękki, ale zwarty. Na koniec, dodaj dwie kopiaste łyżki śmietany albo jogurtu naturalnego. Umyj patelnię i usmaż naleśniki. Kiedy naleśniki będą gotowe, rozsmaruj na nich gotowy szpinak. Zrolowanego naleśnika natnij pokrój wszerz, zachowując niewielkie odstępy. 7. Łosoś w warzywach filet z łososia pochodzącego z certyfikowanej hodowli marchewka cebula papryka sól, pieprz cytryna dwie łyżeczki masła albo oleju Marchewkę, cebulę i paprykę (możesz wymienić je też na inne, sezonowe warzywa, np. dynię) umyj i obierz ze skórki. Cebulę pokrój w tzw. pióra, marchewkę i paprykę w słupki. Wyłóż blachę papierem do pieczenia i ułóż pokrojone warzywa. Filet umyj, posól i popieprz (użyj niewielkiej ilości przypraw). Skrop rybę niewielką ilością soku z cytryny. Połóż ją na blachę z warzywami. Całość polej dwoma łyżeczkami rozpuszczonego masła albo oleju. Warzywa wraz z rybą wstaw do piekarnika rozgrzanego do 180 stopni Celsjusza (grzanie góra-dół). Piecz około 40 minut. Przepisy na obiad dla niejadka Nie każde dziecko chętnie próbuje nowych smaków i zjada całe porcje wszystkich dań. Obiad dla niejadka urozmaicaj kolorowymi warzywami i podawaj w prostych do zjedzenia formach, np. w postaci zapiekanki. 1. Frittata groszkowo-szpinakowa 3 jajka 2 łyżki mrożonego szpinaku (lub posiekanego świeżego, ale blanszowanego) garść mrożonego groszku ziemniak ugotowany w mundurku cebulka dymka pół małej cukinii kawałek pora szczypta soli Groszek wrzuć do wrzącej wody na 2 minuty (podobnie szpinak, jeśli jest świeży) i odsącz. Wymieszaj szpinak, groszek, pociętą dymkę, cukinię pokrojoną w kostkę, pokrojonego pora i odrobinę soli. Wbij jajka i wymieszaj. Do żaroodpornego naczynia wkrój ugotowanego ziemniaka i zalej mieszaniną warzyw i jajek. Zapiecz w piekarniku w 200°C przez blisko 20 minut. Przed podaniem pokrój w małe trójkąty. 2. Ryba z warzywami świeży filet z ryby morskiej oliwa marchewka kalarepka ziemniak kilka różyczek kalafiora łyżka serka mascarpone łyżka posiekanego koperku sól pieprz sok z cytryny Rybę lekko dopraw solą, pieprzem i cytryną, skrop oliwą i piecz w piekarniku ok. 20 minut. Rozgrzej w garnku oliwę, wrzuć pokrojoną marchewkę, kalarepkę, kalafiora, ziemniaka. Obsmaż krótko, wlej trochę wody, by warzywa się poddusiły, dopraw odrobiną pieprzu. Gdy warzywa są al dente, dodaj serek mascarpone i posiekany koperek, zagrzej. Podawaj z pieczoną rybą. 3. Zapiekanka makaronowa 25 dag makaronu świderki 4 jajka zielona papryka kiełbasa 25 dag pomidorków koktajlowych puszka czerwonej fasoli 10 dag startego żółtego sera 100 ml śmietanki 30 proc. olej do smażenia masło bułka tarta sól gałka muszkatołowa Makaron ugotuj na półtwardo w osolonym wrzątku. Kiełbasę pokrój w plasterki i podsmaż na oleju. Paprykę pokrój w kostkę i podsmaż na tym samym tłuszczu co kiełbasę. Jajka roztrzep widelcem, dodaj śmietankę, sól, pieprz i gałkę muszkatołową. Wymieszaj z tartym serem. Fasolę wyjmij z puszki i opłucz. W misce wymieszaj makaron, paprykę, podsmażoną kiełbasę i fasolę. Wszystko przełóż do wysmarowanej masłem i posypanej bułką tartą żaroodpornej formy. Na makaronie połóż małe pomidorki. Całość zalej masą jajeczno-serową. Zapiekankę wstaw do piekarnika nagrzanego do temp. 180°C i piecz ok. 30 minut. Przepisy na szybki obiad dla dziecka Przepisy na szybkie obiady dla dzieci to wybawienie dla zapracowanych mam. A czasem naprawdę wystarczy tylko posiekać warzywa, zmieszać z kaszą czy makaronem, dopełnić pasującym dodatkiem i zdrowy obiad gotowy. 1. Zupa z soczewicy 2 marchewki mała pietruszka pół pora kawałek selera szklanka czerwonej soczewicy szczypta cynamonu łyżka octu jabłkowego szczypta kurkumy 2 łyżki oliwy Warzywa umyj, obierz, pokrój w kostkę. Wsyp do garnka i zalej wodą. Gotuj ok. 10 minut. Dodaj soczewicę i gotuj kolejne 10 minut. Dodaj oliwę i przyprawy. Zupę możesz również zmiksować na krem. 2. Gulasz z kurczaka pierś z kurczaka 3 łyżki mrożonej kukurydzy pół papryki 4 łyżki wody sól pieprz olej Mięso umyj, pokrój w małą kostkę. Na patelni rozgrzej olej i szybko obsmaż. Przełóż do rondelka, dodaj wodę, pokrojoną w kostkę paprykę (możesz obrać ją ze skórki), sól i odrobinę pieprzu. Duś wszystko pod przykryciem ok. 10 minut, uważając, by woda się nie wygotowała. Pod koniec dodaj kukurydzę i lekko przypraw. Podawaj z kuskusem (zrób według opisu na opakowaniu). 3. Gryczana z serem szklanka kaszy gryczanej 1,5 szklanki wody pęczek natki pietruszki serek wiejski ziarnisty Kaszę ugotuj na sypko. Posiekaj natkę. Wymieszaj ciepłą kaszę z natką i serkiem wiejskim. Podawaj na ciepło. Zobacz też: Czego nie może jeść roczne dziecko – produkty i potrawy niewskazane dla małych dzieci Śniadanie dla dziecka: pyszne, zdrowe i proste pomysły (także na ciepło) Kolacje dla dzieci: 16 przepisów na fajne, szybkie i zdrowe kolacje (także na słodko)
„Sama nie lubiłam jeść szkolnych obiadów. Córka będzie nosiła do szkoły gotowe domowe obiadki. Jeszcze inni jej pozazdroszczą!” [LIST DO REWDAKCJI]
Pamiętam, jak sama w szkole chowałam mięso pod ziemniaki, a surówkę wsypywałam do rękawa. To wszystko było takie mdłe i okropne! Nie skażę córki na takie jedzenie, sama jej będę gotować, tak jak do tej pory.
Mam jak najgorsze wspomnienia ze szkolną stołówką. Za moich czasów gotowano byle więcej i taniej, a nie smaczniej. O zdrowym żywieniu oczywiście nikt nie słyszał. Niestety mam wrażenie, że dzisiaj nic się nie zmieniło. Przez obiadki w przedszkolu córka stała się niejadkiem! Ale w szkole będzie inaczej. Postanowiłam jej sama gotować. Nie będę zmuszać córki do jedzenia w szkole Lilka od zawsze dojadała w domu, bo w przedszkolu karmiono dzieci fatalnie. Bezsmakowe breje, jakieś suche mięso, przejrzałe owoce... Zgroza! Straciłam zaufanie do posiłków w tego typu placówkach, a kłopoty Lili obudziły we mnie najgorsze wspomnienia z dzieciństwa. Nie znosiłam szkolnych obiadów. Stawałam na głowie, żeby udać przed panią, że jako tako zjadłam. Niestety chowanie surówek w rękawie to nie żart – to była moja ponura codzienność i trauma. Nieraz wmuszano we mnie znienawidzoną brukselkę albo zeschnięte kotlety. Lilka idzie do pierwszej klasy i postanowiłam, że będzie zabierała ze sobą gotowe obiadki, które sama jej ugotuję. Znam się na gotowaniu, wiem, co moja córka lubi, więc będzie miała wszystko, co najlepsze. Chociaż usłyszałam, że jestem wyrodną matką, że dziecko będzie głodne chodzić... – nie przejmuję się tym. Wiem, że inne dzieci będą jej zazdrościć świeżego domowego jedzenia, a moja córeczka będzie syta i zdrowa. A przy tym nie nabawi się traumy, tak jak ja. Natalia Od Redakcji: Jeśli chcesz się podzielić swoją historią, napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl. Czytamy wszystkie listy i zastrzegamy prawo do wyboru najciekawszych oraz do ich redagowania lub skracania. Zobacz też: Uczniowie zrobili zdjęcia szkolnych obiadków. Rodzice w szoku! Marchwianka: zupa na biegunkę i ból brzucha (przepis) Biegunka pędraków – co to jest?
Dofinansowanie do obiadów w szkole: jak załatwić darmowe obiady?
Rodzice uczniów mogą otrzymać dofinansowanie do obiadów w szkole w postaci programu „Posiłek w szkole i w domu”. Sprawdź, jakie jest kryterium dochodowe na obiady w szkole i komu przysługuje dofinansowanie. Podpowiadamy, jak załatwić dziecku obiady z MOPS.
Jeżeli rodzice chcą, by ich dziecko korzystało od września z darmowych posiłków w szkole, mogą skorzystać z programu „Posiłek w szkole i w domu” (moduł 1: dla dzieci i młodzieży). Opiekunowie muszą złożyć wcześniej odpowiedni wniosek. Podpowiadamy, jak napisać podanie o dożywianie w szkole. Komu przysługuje dofinansowanie do obiadów w szkole? Dofinansowanie do obiadów w szkole przysługuje dzieciom i młodzieży z rodzin o niskich dochodach, a także wychowujących się w rodzinie, która aktualnie ma trudną sytuację finansową. Celem programu jest ograniczenie zjawiska niedożywienia dzieci i młodzieży. W przypadku dzieci i uczniów pomoc realizowana jest w ramach zbiorowego żywienia w szkole, przedszkolu lub żłobku. W szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy uczeń albo dziecko nie spełnia wymagań, o których mowa powyżej, a wyraża chęć jedzenia posiłków w szkole, dyrektor szkoły lub przedszkola może poinformować ośrodek pomocy społecznej o potrzebie udzielenia mu pomocy. Darmowe obiady w szkole – jaki dochód rodziny? Obiady w ramach programu „Posiłek w szkole i w domu” przysługują, jeśli rodzina spełnia kryterium dochodowe uprawniające do nieodpłatnych posiłków, które wynosi maksymalnie 1200 zł na osobę w rodzinie. Jak napisać podanie o dożywianie w szkole? Podanie o dożywianie w szkole należy złożyć w filii Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, właściwej dla miejsca zamieszkania. Odpowiedni wniosek można znaleźć na stronie internetowej Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Elementy, które muszą być zawarte we wniosku: W prawym górnym rogu kartki zapisz miejscowość i datę (dzień, miesiąc, rok) złożenia podania. Na górze po lewej stronie umieść dane osobowe osoby piszącej podanie: imię i nazwisko, adres zamieszkania i numer telefonu. Poniżej danych osobowych, po prawej stronie kartki wpisz dane osoby lub instytucji, do której kierujesz podanie. Poniżej danych adresata na środku kartki umieść tytuł: „Wniosek o przyznanie pomocy w formie gorącego posiłku lub świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności (zasiłku celowego)”. Podaj dane dziecka: imię, nazwisko, rok urodzenia, klasę i szkołę, do której uczęszcza. Następnie w prosty i zwięzły sposób uargumentuj prośbę, poprzedzając ją słowami: „Swoją prośbę motywuję…”, np. trudną sytuacją finansową w rodzinie. Podpisz się na samym dole po prawej stronie. Niezbędne dokumenty, które trzeba dołączyć do wniosku: dowód osobisty lub inny dokument potwierdzający tożsamość wnioskodawcy – do wglądu; dokumenty potwierdzające sytuację finansową wnioskodawcy/rodziny wnioskodawcy; w razie konieczności inne dokumenty potwierdzające trudną sytuację życiową, które określa pracownik socjalny. Zobacz także: Przekąski dla dzieci: zdrowe, pożywne i szybkie w wykonaniu [PRZEPISY] Pomysły na śniadania do szkoły: zdrowe, dobre i szybkie Śniadaniówka do szkoły: najlepsza z przegródkami i z bidonem [TANIE MODELE]
Zupa z soczewicą dla niemowlaka – od kiedy można ją podać? [PRZEPIS]
Zupa z soczewicą to fantastyczna opcja na zdrowy, pożywny i smaczny obiad. Czy zupę z soczewicą można podać także niemowlakowi? Tak, ale trzeba pamiętać o kilku zasadach. Dowiedz się, od kiedy możesz podać swojemu maluszkowi zupę z soczewicy.
Soczewica to źródło łatwo przyswajalnego białka i cennych witamin. Odpowiednio przyrządzona jest naprawdę smaczna, zwłaszcza podana w formie zupy. Polecamy ją szczególnie w chłodne dni, kiedy to ma się ochotę na coś sycącego i pożywnego. Podajemy sprawdzony przepis na pyszną zupę-krem z soczewicy, którą polubią dzieci i dorośli. Zupa z soczewicy dla niemowlaka – przepis (od 10. miesiąca) Potrzebujesz: 100 g czerwonej soczewicy 2 marchewki 2 pomidory 2 łyżki oliwy z oliwek listek laurowy litr wody Dla dorosłego dodatkowo: sok z cytryny 2 ząbki czosnku 5 gałązek zielonej pietruszki sól i pieprz Wykonanie: Marchewkę obierz, umyj i zetrzyj na tarce. Pomidory obierz ze skórki, wyjmij nasiona i pokrój w kostkę. Soczewicę umyj. Gotuj ją razem z warzywami, oliwą i listkiem laurowym przez ok. 45 minut. Przetrzyj przez sitko lub zmiksuj. Dla dorosłego: czosnek zmiksuj z sokiem z cytryny i natką. Dodaj do zupy. Jeśli jest za gęsta, możesz do niej dolać więcej wody. Nasza rada: Wszelkie zupy-kremy świetnie sprawdzają się w wypadku dzieci, które nie lubią gotowanych warzyw i nie tkną zupy, jeśli zobaczą w niej zielony groszek albo natkę pietruszki. W zupie-kremie ich nie zauważą! Od kiedy można podać soczewicę niemowlakowi? Samą soczewicę można podać dziecku już od 6. miesiąca życia. Można ugotować ją w lekkim, warzywnym wywarze i dodać do niej ugotowaną marchewkę czy pietruszkę. W podanym przez nas przepisie znajduje się pomidor, który nadaje potrawie mnóstwo smaku. Pomidory można podać dziecku dopiero po 10. miesiącu, przy czym należy bacznie obserwować jego reakcję, gdyż potrafi on silnie uczulić — przepis na zupę-krem z soczewicy przeznaczony jest dla dzieci po ukończeniu 10 miesięcy. Czy soczewica jest lekkostrawna? Spośród wszystkich roślin strączkowych to właśnie soczewica jest najbardziej lekkostrawna. Dzięki wysokiej zawartości błonnika dobrze oddziałuje ona na układ trawienny, a ponadto daje uczucie sytości na długie godziny. Soczewica ma aż trzy odmiany. Na sklepowych półkach można znaleźć soczewicę czerwoną, zieloną, żółtą, brązową i czarną. Jeśli chcesz kupić soczewicę, która jest najlepiej przyswajalna i najszybciej się ugotuje, sięgnij po soczewicę czerwoną. Zupa z soczewicy czerwonej to doskonałe uzupełnienie diety niemowlaka. Zobacz też: Krem z cukinii dla niemowlaka – szybki i łatwy przepis Zupa kalafiorowa dla niemowlaka: od kiedy? Przepis Zupa z zielonych warzyw
Co jeść w upały? Jadłospis na 3 gorące dni dla dziecka i całej rodziny
Podczas upałów posiłki powinny być lżejsze. Odpowiednio skomponowane menu pomoże przetrwać wysoką temperaturę. Podpowiadamy, co przygotować do zjedzenia na śniadanie, obiad i kolację w upalne dni.
Gdy temperatura na dworze dochodzi do 30 stopni C, zwykle mamy mniejszy apetyt. Dlatego nie nalegaj, aby dziecko jadło tyle, co zwykle. Zadbaj o lekki jadłospis oparty o lekkostrawne dania. Gdy jest ciepło, organizm nie potrzebuje dodatkowej energii do ogrzania ciała – bardziej skupia się na jego ochłodzeniu. Z tego względu latem tak ważne jest, aby dziecko dużo piło, najlepiej wody. Przedstawiamy jadłospis na trzy dni, który możesz wydrukować (wystarczy kliknąć w obrazek, by otworzyć go w oryginalnym rozmiarze). Śniadanie, obiad i kolacja na upał – jadłospis Nawet w upalne dni należy jadać regularnie, czyli 4-5 posiłków dziennie: śniadanie, drugie śniadanie, obiad, podwieczorek i kolacja to podstawa zdrowej diety. Jeśli obiad był sycący, na podwieczorek możesz podać orzeźwiające soczyste owoce. Świeże warzywa i owoce to bardzo ważny składnik letniego menu – właśnie teraz jest na nie sezon. Pamiętaj, że nie każdego dnia musicie jeść mięso. Zwłaszcza latem dietę warto oprzeć na produktach warzywnych i mlecznych. Oto nasze pomysły na szybki obiad idealny do zjedzenia w upał, a także przepisy na śniadanie i kolację. Pierwszy dzień Śniadanie: Jogurt naturalny z domowym muesli i łyżeczką miodu oraz pokrojonymi świeżymi owocami. Drugie śniadanie: Słupki gotowanych warzyw z dipem jogurtowym z ziołami. Obiad: Zupa wiśniowa z makaronem. Pulpeciki drobiowe w sosie własnym z gotowaną marchewką i ryżem. Podwieczorek: Domowy kisiel z czarnych jagód, kawałek biszkoptu. Kolacja: Kasza jaglana z morelami lub rodzynkami i jogurtem naturalnym. Zobacz też: Jak przemycić warzywa i mięso do diety dziecka? Drugi dzień Śniadanie: Pasta twarogowa z łososiem, bułeczka z masłem i kiełkami (lub sałatą), kubek naturalnego kakao na mleku. Drugie śniadanie: Sałatka ze świeżych pomidorów, białego sera i szczypiorku z oliwą. Obiad: Kapuśniak ze słodkiej kapusty. Pierogi z jagodami z dodatkiem jogurtu naturalnego. Podwieczorek: Koktajl mleczno-owocowy z porzeczkami na bazie maślanki. Kolacja: Grahamka z masłem, pieczonym w domu mięsem, sałatą i rzodkiewkami. Zobacz też: 6 sposobów, jak uprzyjemnić dziecku posiłki Komponując jadłospis dla dziecka, pamiętaj, że trzy spośród pięciu posiłków w ciągu dnia to posiłki główne, czyli: śniadanie, obiad, kolacja, natomiast dwa – uzupełniające: drugie śniadanie i podwieczorek. Te dwa ostatnie posiłki powinny być naprawdę lekkie. Dzięki nim dziecko ma nie zgłodnieć nadmiernie w oczekiwaniu na główny posiłek (obiad lub kolację). Trzeci dzień ​Śniadanie: Jajecznica na parze ze szczypiorkiem, rzodkiewką, grahamka z masłem, sok ze świeżych owoców. Drugie śniadanie: Jogurt naturalny z przecierem ze świeżych owoców. Obiad: Zupa kalafiorowa. Pieczony filet z łososia z młodymi ziemniakami i brokułami gotowanymi na parze. Podwieczorek: Domowy budyń z malinami. Kolacja: Ryż zapiekany z jabłkami i cynamonem. ​ ​​​​ Zobacz także: Napoje orzeźwiające: pyszne i zdrowe domowe napoje na upały Desery dla dzieci – 10 propozycji zdrowych i szybkich deserów (także bez pieczenia!) ​Smaczne pomysły na lato
Czy niania powinna gotować posiłki? [WIDEO]
Każda niania powinna umieć ugotować dziecku zupę i proste drugie danie – uważa Joanna Jakubiak, właścicielka agencji niań i autorka poradnika "Zaufana niania". Zobacz film, z którego dowiesz się, co zrobić, kiedy opiekunka nie chce lub nie umie przyrządzić posiłku dla twojego dziecka.
W tym odcinku cyklu mamotoja.pl pt. "Zaufana niania", w którym Joanna Jakubiak, właścicielka agencji niań i autorka poradnika "Zaufana niania" udziela rad, jak znaleźć dobrą opiekunkę do dziecka zapytałyśmy o to, czy powinniśmy wymagać od opiekunki gotowania posiłków dla naszego dziecka. Niestety, bardzo wiele niań, zwłaszcza młodych kobiet, nie umie tego robić! Niania niechętnie gotuje "Dla większości rodziców to idealne rozwiązanie" – mówi Jakubiak. I trudno się temu dziwić, gdyż po 8-9 godzinach pracy, wracające do domu mamy nie mają ochoty przyrządzać posiłków w kuchni. Wolą ten czas spędzić z dzieckiem. Dlatego autorka poradnika radzi, aby w tej sytuacji poszukać do opieki nad dzieckiem pani umiejącej gotować. I wcale nie chodzi o przygotowywanie wykwintnych dań. "To nie są trzydaniowe posiłki, tylko zazwyczaj prosta zupa i proste drugie danie. Wymagające do 30 minut przygotowań" – podkreśla. "To nie jest wielki problem, ale dla większości niań okazuje się to być przeszkoda nie do pokonania" – stwierdza. Gotujmy z dzieckiem Jakubiak jest bardzo dużą zwolenniczką gotowania z dzieckiem. Malucha można posadzić w foteliku i opowiadać mu o tym, co po kolei robimy. To też świetny sposób, aby edukować dziecko. "Nie traktujmy tego jako przykrego obowiązku" – podkreśla. Autorka poradnika przyznaje, że nie rozumie pań, które twierdzą, że nie będą gotować, bo nie mają na to czasu, gdyż muszą pilnować dziecko. Jej zdaniem, podczas opieki nad dzieckiem bez problemu można znaleźć czas na przygotowanie obiadu. Zwłaszcza jeśli mamy dziecko śpiące w ciągu dnia godzinę lub dwie. Z doświadczenia Jakubika wynika, że szczególnie młode nianie niechętne są gotowaniu. Przyczyna jest prosta – nie potrafią tego robić. "Możemy je w to wtajemniczyć, kupić książkę kucharską, nauczyć 3-4 podstawowych zup" – proponuje niania. Znajdź idealną nianię dla dziecka na niania.pl Joanna Jakubiak jest nianią z wieloletnim doświadczeniem i właścicielką agencji niań "Zaufana niania". We współpracy z wydawnictwem Edipresse wydała książkę poradnik "Zaufana niania", w której w bardzo przystępny i dowcipny sposób pokazuje jak skutecznie znaleźć nianię dla naszego dziecka. A wy jakie macie doświadczenia z zatrudnieniem niani? Czy wasza niania gotowała posiłki? Podzielcie się swoim zdaniem w komentarzach! Zobacz też: Jak zachować higienę, gotując dla dziecka? Co robić, gdy dziecko się oparzy? Metoda BLW: Czy musimy jeść to samo, co dziecko? [WIDEO]
"Ugotuj mi tato" - 5 przepisów na pyszne dania z książki Tomasza i Joanny Jakubiaków
Tatusiowie do garów! A tak naprawdę... rodziny do kuchni! Spójrzcie na te proste i pyszne przepisy z książki kucharskiej wydanej przez Edipresse i upichćcie coś pysznego!
7 sprawdzonych przepisów na zimowe zupy dla dziecka – do druku
Zimowa zupa powinna być nie tylko gorąca, ale i pożywna. To doskonały sposób na rozgrzewkę po spacerze! Oraz okazja, by dziecko zjadło trochę warzyw. W dodatku wcale nietrudno ją ugotować. Oto kilka pomysłów na pyszne zupy dla malucha.
Brak ci pomysłów na dania dla rocznego dziecka? Oto najsmaczniejsze propozycje na zdrowe obiady i desery.
Dlaczego dziecko jest niejadkiem, ale tylko w domu?
Niektóre dzieci są niejadkami, ale tylko w domu. Natomiast w przedszkolu jedzą wszystko i to w dodatku samodzielnie. Co wtedy zrobić? Radzi psycholog.
Trzyletni Roch jest niejadkiem, ale tylko w domu. W przedszkolu zajada się wszystkim. Co więcej, Roch w przedszkolu na ogół je samodzielnie, w domu – odwrotnie – nie je nic albo spędza przy stole bardzo dużo czasu. Co się stało z moim synkiem? ~Otylia Dlaczego dziecko nie chce jeść, ale tylko w domu? Wygląda na to, że Roch wcale nie jest niejadkiem ani tym bardziej posiłkowym gapciem. Sądzę, że niejedzenie to jego sposób na rodziców, na trzymanie ich... w szachu. Skoro w przedszkolu je sam, to przecież nic nie stoi na przeszkodzie, aby robił tak również w domu. Często utrudniają to jednak rodzicielskie wymagania, np. by maluszek zjadł szybciej, bo obiad stygnie (dzieci często nie lubią jeść gorących potraw), zjadł całą porcję (czasami przesadza się z wielkością porcji dla dziecka) lub chociaż chrupki między posiłkami (bo on taki chudziutki i nic nie je). Stanowczość, konsekwencja, stałe pory posiłków i przede wszystkim niedokarmianie bananami czy serkami w czasie zabawy lub oglądania telewizji powinny pomóc małemu Rochowi. Zobacz też: Jak nie wychować grubego dziecka - radzi dietetyk Konsultacja merytoryczna Beata Chrzanowska-Pietraszak Pedagożka specjalna, psycholożka, psychoterapeutka dzieci i rodzin, prowadzi szkolenia dla rodziców, psychologów i nauczycieli, zakamarkirodzicielstwa.pl
Przepisy na dania dla dziecka - 12. miesiąc życia
Poznaj 3 przepisy na zdrowe dania dla rocznego dziecka. Proponujemy pyszne potrawy na obiad, podwieczorek i kolację dla 12-miesięcznego malucha.
Obiad dla rocznego dziecka: Zupa z zielonego groszku Składniki: pół średniej marchewki, łyżeczka pokrojonej w kostkę pietruszki, plaster selera, łyżka mrożonego groszku, świeże żółtko, łyżeczka oliwy z oliwek, 100 ml wody. Warzywa umyj, obierz, opłucz. Zagotuj wodę, włóż warzywa, gotuj ok. 15 minut, dodaj opłukany zielony groszek. Gotuj jeszcze ok. 10 minut. Miękkie warzywa zmiksuj, dodaj oliwę i żółtko, wymieszaj. Zagotuj zupę, ostudź do odpowiedniej temperatury. Porcja dla dziecka: ok. 200 ml Podwieczorek dla rocznego dziecka: papka z twarożku z herbatnikiem Składniki: 40 g twarożku (2 łyżki), 10 g herbatników (1-2 sztuki), 40 g mleka (3–4 łyżki). Herbatniki dla dzieci - kupione lub upieczone w domu, pokrusz, zalej ciepłym mlekiem. Gdy zmiękną, przetrzyj je wraz z twarogiem przez sitko. Podawaj na drugie śniadanie lub podwieczorek. Do popicia – sok lub herbatka owocowa. Porcja dla dziecka : 2 czubate łyżki twarożku. Kolacja dla rocznego dziecka: Omlet z warzywami Składniki: jajko, łyżeczka mąki kukurydzianej lub pszennej, łyżka śmietany 18%, łyżka mrożonej zielonej fasolki, łyżka marchewki. Marchewkę i fasolkę ugotuj do miękkości, odsącz. Jajo umyj, osusz, oddziel żółtko od białka, białko ubij na sztywną pianę. Dodaj do niej mąkę, śmietanę, żółtko i delikatnie wymieszaj. Rozgrzej na patelni łyżkę oliwy lub oleju, wylej masę i usmaż omlet. Na jeszcze ciepły wyłóż warzywa. Podawaj na kolację lub jako drugie danie. Porcja dla dziecka: cały omlet. View Burdaffi on the source website Czytaj też: Po co dziecku podwieczorek?