Zwykła wysypka u dziecka czy poważna choroba? Tego nie wolno zignorować: zobacz zdjęcia
Wysypka u niemowląt może być spowodowana przegrzaniem, ale też reakcją alergiczną, chorobą zakaźną, a nawet groźną dla życia sepsą. Sprawdź, jak rozpoznać objawy wysypki u niemowlaka, kiedy skontaktować się z lekarzem i na czym polega leczenie wysypki u małego dziecka.
Wysypka u niemowląt to jeden z najczęstszych problemów malutkich dzieci. Skóra niemowlęcia jest bardzo niedojrzała, dlatego łatwo o jej podrażnienie. Niemowlęta miewają różne rodzaje wysypki: może pojawić się wysypka alergiczna, wysypka przy ząbkowaniu lub spowodowana przegrzaniem. W każdym z tych przypadków objawy wysypki u dziecka są nieco inne i inne może być również jej leczenie. Rodzaje wysypek u niemowląt: Potówki Trądzik niemowlęcy Prosaki Atopowe zapalenie skóry Pokrzywka Sepsa Ospa wietrzna Szkarlatyna Odra Różyczka Wysypka przy ząbkowaniu Wysypka alergiczna - alergia pokarmowa Wysypka alergiczna - alergia kontaktowa Co robić, gdy niemowlę ma wysypkę? Potówki: wysypka u dziecka Jak wygląda wysypka? To drobne pęcherzyki lub czerwone grudki. Potówki u niemowlaka mogą pojawiać się na całej skórze, ale najczęściej widać je pod pachami, na plecach, z tyłu głowy, na brzuchu, udach, w pachwinach. Potówki to wysypka wywołana przegrzaniem (zbyt ciepłym ubieraniem lub zbyt wysoką temperaturą w pokoju). Niemowlę nie potrafi dostosować się do temperatury otoczenia. Często potówki mają też te dzieci, które były leczone naświetlaniami na żółtaczkę. Jak leczyć potówki? Często przemywaj skórę (przegotowaną wodą), kąp dziecko w wodzie z dodatkiem emolientu (preparat, który nawilży i natłuści skórę, kupisz go w aptece). Do kąpieli warto dodać kilka kryształków nadmanganianu potasu (woda powinna być lekko różowa). Nie przegrzewaj niemowlęcia, nie ubieraj go za ciepło. Potówki u niemowląt, fot. Adobe Stock Ważne! Jeśli zmiany nasilają się, koniecznie skontaktuj się z lekarzem (może on zalecić nawet leczenie antybiotykiem). Przegrzewanie, które jest przyczyną potówek, to jeden z powszechnych błędów w pielęgnacji małego dziecka popełnianych przez rodziców - mówi położna i pielegniarka noworodkowa Dorota Lewandowska. Posłuchaj, jak zdaniem ekspertki należy ubierać dziecko i jak zadbać o miejsce, w którym śpi, żeby zapewnić mu komfort i dostęp powietrza. View Ediplayer on the source website Trądzik niemowlęcy Jak wygląda wysypka? Na skórze widać zaskórniki (białe lub czarne), wykwity grudkowe, krosty, rzadko torbiele. Zmiany skórne występują głównie na buzi, czasem też na klatce piersiowej. Przyczyna wysypki to przerost gruczołów łojowych spowodowany obecnością hormonów androgennych (dziecko ma je od mamy, jeszcze z okresu ciąży, a potem dostaje w czasie karmienia piersią). Powodem nasilenia trądziku niemowlęcego może być też częste stosowanie oliwek do pielęgnacji skóry (to jeden z najczęstszych błędów w pielęgnacji niemowlęcia). Jak leczyć trądzik niemowlęcy? Przemywaj delikatnie skórę dziecka wodą (najlepiej przegotowaną), do mycia nie używaj mydła, tylko tzw. emolientów, które nie wysuszają, a lekko natłuszczają skórę. Nie stosuj oliwek do pielęgnacji skóry. Jeśli zmiany skórne utrzymują się mimo właściwej pielęgnacji lub jeśli trądzik pojawia się później, około 4-6 miesiąca życia, idź z dzieckiem do lekarza. Ważne! U dzieci, u których trądzik pojawia się wcześnie i długo trwa, problemy skórne mogą również przebiegać ostro w okresie dojrzewania. Prosaki: wysypka u niemowlaka Jak wygląda wysypka? Prosaki to białe, zaczopowane grudki. Najczęściej występują na czole i brodzie. Zmiany są spowodowane zablokowaniem mieszków włosowych. Akademia Młodych Rodziców Skóra maluszka wymaga odpowiedniej pielęgnacji. Wiemy, jak robić to najlepiej! Czytaj więcej Jak leczyć? Właściwie pielęgnuj skórę dziecka, myj wodą z dodatkiem delikatnego emolientu. Zmiany same ustępują po około 1-2 miesiącach. Jeśli zajęte nimi były duże powierzchnie skóry, mogą utrzymywać się dłużej. Nie przekłuwaj ich ani nie wyciskaj! Prosaki u niemowląt, fot. Adobe Stock Atopowe zapalenie skóry u niemowląt Jakie są objawy atopowego zapalenia skóry? Skóra dziecka jest sucha, policzki wyglądają jak lakierowane, mogą pojawiać się krostki i grudki. Zmiany mogą obejmować całe ciało z wyjątkiem miejsc pod pieluszką oraz pleców. Uwaga! Bardzo swędzą! Dziecko jest niespokojne, rozdrapuje krostki. AZS to najczęściej wysypka alergiczna. Alergiczne zmiany skórne najczęściej pojawiają się około 3. miesiąca życia (lub później). Jak leczyć? Kąp dziecko w wodzie z dodatkiem specjalnych płynów, które lekko nawilżają i natłuszczają skórę (tzw. emolientów). Kilka razy dziennie natłuszczaj skórę preparatami przeznaczonymi do skóry atopowej, które dodatkowo łagodzą swędzenie skóry. Wysypka przy AZS, fot. Adobe Stock Uwaga! W przypadku AZS u niemowląt konieczna jest wizyta u alergologa. Czasami dziecko musi brać leki na alergię (także doustne) oraz smarować skórę kremami przeciwzapalnymi. Warto też pamiętać, że każda zmiana może się nadkazić, dlatego szczególnie przy swędzących zmianach warto dbać o higienę malucha. Pokrzywka: wysypka u dziecka Jak wygląda pokrzywka? Wysypka przypomina bąble podobne do zmian powstających po ukłuciu owada lub po dotknięciu pokrzywą (stąd nazwa choroby). Bąble swędzą. U niemowlęcia wysypka może być spowodowana spożyciem określonego pokarmu, zastosowaniem leku. Pokrzywka może też towarzyszyć infekcjom bakteryjnym, wirusowym i grzybiczym, pasożytniczym. Jak leczyć pokrzywkę? Skontaktuj się z lekarzem (w celu postawienia diagnozy). Szybka konsultacja z lekarzem jest konieczna, jeśli pokrzywce towarzyszy obrzęk naczynioruchowy lub wstrząs anafilaktyczny. Zdarza się to rzadko, ale może zagrażać życiu! Pokrzywka u niemowląt, fot. Adobe Stock Sepsa a wysypka u niemowląt Jak wygląda wysypka przy sepsie? Pojawiają się plamki, często zlewające się w większe. Mogą występować na całym ciele. Zmiany skórne towarzyszące rozwijającej się sepsie są najczęściej wybroczynami, w kolorze malinowym, na powierzchni skóry. Charakterystyczne jest to, że po ucisku zaczerwienionego miejsca, np. przyłożeniu szklanki, zaczerwienienie nie mija. Poza tym dziecko ma wysoką gorączkę, powyżej 39,5°C, światłowstręt, wymiotuje, źle się czuje, może mieć sztywny kark. Jak leczyć? Od razu jedź z malcem do szpitala! Konieczne będzie natychmiastowe podanie silnego antybiotyku. Ważne! Sepsa u dzieci nie jest chorobą, ale uogólnioną reakcją organizmu na ciężkie zakażenie. Zarazki przełamują odporność organizmu, przedostają się do krwi i wraz z nią rozsiewają po organizmie. Najczęściej przyczyną sepsy jest infekcja bakteriami z grupy pneumokoków lub meningokoków. Ospa wietrzna: wysypka u dziecka Jak wygląda wysypka przy ospie wietrznej? Początkowo są to czerwone, drobne plamki, które po kilku godzinach przekształcają się w pęcherzyki wypełnione surowiczym płynem. Po kilku dniach tworzą się z nich strupki, a po kolejnych kilku odpadają, pozostawiając na skórze jasne blizny (z czasem powinny zniknąć). Niektóre dzieci mają tylko pojedyncze krostki, częściej jednak wysypka obejmuje całe ciało, w tym buzię i narządy płciowe. Jest dokuczliwa i swędząca, dlatego malec denerwuje się, nie może spać. Konkurs „Narodziny rodziny” Jesteś rodzicem niemowlaka? Opisz swoją historię i wygraj wózek spacerowy! Czytaj więcej Jak leczyć wysypkę przy ospie wietrznej? Idź z dzieckiem do lekarza. Zaleci smarowanie swędzących wykwitów gencjaną lub specjalnymi maściami przyspieszającymi gojenie, środki przeciwgorączkowe (jeśli dziecko ma podwyższoną temperaturę) oraz przeciwświądowe, a w wyjątkowych przypadkach też leki antywirusowe. Uważaj, by malec nie rozdrapywał strupków, bo pozostaną po nich blizny. Często zmieniaj mu pidżamę i pościel, by zakażenie się nie roznosiło. Wysypka przy ospie, fot. Adobe Stock Ważne! Koniecznie skonsultuj się z lekarzem, jeśli po 2-3 dniach leczenia gorączka nie spada, dziecko źle się czuje, dołączają się niepokojące objawy: senność, wymioty, krostki zrobiły się białe, ropne. Szkarlatyna: wysypka u dziecka Wysypka przy szkarlatynie jest drobna, a dziecko wygląda tak, jak gdyby było umyte na sucho szczotką ryżową. Często wysypka najpierw pojawia się na twarzy i szyi, potem na klatce piersiowej, brzuchu, a następnie na rękach i nogach. Charakterystyczne przy szkarlatynie jest to, że wysypka nie występuje wokół nosa i ust (tzw. trójkąt Fiłatowa). Niekiedy jest ona niewielka i widać ją tylko na brzuchu. Znika po 2-3 dniach. Zdarza się, że dziecko bardzo boli gardło, nie chce jeść ani pić, ma wysoką gorączkę (zwykle powyżej 38°C) i pokryty białym nalotem język. Później staje się on malinowy, pojawiają się na nim krostki (podobnie wygląda gardło). Jak leczyć? Idź z dzieckiem do lekarza. Przy leczeniu szkarlatyny konieczny jest antybiotyk. Szkarlatyna nieleczona lub źle leczona może powodować powikłania (reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie serca, nerek). Malinowy język przy szkarlatynie, fot. Adobe Stock Ważne! 2-3 tygodnie po wyzdrowieniu zrób badanie ogólne moczu oraz badanie krwi u dziecka, ze szczególnym uwzględnieniem poziomu ASO. Lekarz może też skierować malca na dodatkowe badania. Odra: wysypka u dziecka Wysypka przy odrze przypomina grube plamy, które się zlewają. Początkowo widać je za uszami, potem na twarzy, szyi, brzuchu, rękach, nogach. Buzia dziecka wygląda jak po długotrwałym płaczu. Dziecko ma też gorączkę, zaczerwienione oczy, razi go światło, boli gardło, ma katar i kaszel (suchy i męczący). Jak leczyć wysypkę przy odrze? Idź z dzieckiem do lekarza. Może zalecić środki obniżające gorączkę, zmniejszające katar i kaszel, bo na samą odrę nie ma leku – organizm musi sam zwalczyć chorobę. Jeśli po spadku temperatury pojawia się ona ponownie, trzeba koniecznie jeszcze raz iść z malcem do lekarza (może to być oznaka pojawiających się powikłań, np. zapalenia ucha, krtani płuc, serca, mózgu). Wysypka przy odrze u niemowląt, fot. Adobe Stock Ważne! Odra może wystąpić, nawet jeśli dziecko było szczepione (szczepionka na odrę, świnkę i różyczkę jest obowiązkowa). Wysypka u dziecka przy różyczce Jak wygląda wysypka przy różyczce? Drobna, różowa, w postaci grudek wysypka pojawia się na całym ciele. Dziecko ma też gorączkę, powiększone węzły chłonne. Jak leczyć? Idź z dzieckiem do lekarza, by zdiagnozował chorobę. To też konieczne, jeśli po spadku temperatury znów zaczyna ona rosnąć. Ważne! Choroba może pojawić się nawet wtedy, gdy dziecko było szczepione (choć jej przebieg jest wtedy lżejszy). Różyczka nie jest ciężką chorobą, ale dziecko musi zostać w domu przez cały czas jej trwania. Po chorobach zakaźnych dziecko często jest mniej odporne. Warto porozmawiać z lekarzem, jak wzmacniać odporność. Wysypka alergiczna a alergia pokarmowa Jak wygląda wysypka przy alergii pokarmowej? Zwykle pierwsze zmiany można zaobserwować między 2 a 3 miesiącem życia dziecka lub wtedy, gdy rozpoczęło się rozszerzanie diety niemowlaka. Charakterystyczna wysypka na tle alergii pokarmowej najczęściej ma postać suchych, łuszczących się ognisk na policzkach oraz zmian atopowych w zgięciach łokci i kolan i na nóżkach i rączkach niemowlęcia. fot. Arkady Chubykin/Adobe Stock Wysypce alergicznej pokarmowej najczęściej towarzyszą też inne objawy: ulewania, wymioty, wzdęcia, kolki, biegunki z domieszką krwi lub śluzu, płaczliwość, katar, kaszel, sapka – u dzieci karmionych mieszankami mlecznymi. Wysypka alergiczna kontaktowa Alergia kontaktowa objawia się tzw. wypryskiem kontaktowym lub egzemą. Wysypka przyjmuje postać podskórnych grudek lub pęcherzyków wypełnionych surowiczym płynem. Skóra w zmienionych miejscach jest zaczerwieniona, łuszczy się, swędzi. Gdy dziecko się podrapie, może uszkodzić pęcherzyki z płynem, wtedy powstają małe ranki, a później strupki. Najsilniejsze zmiany skórne pojawiają się w miejscu, gdzie doszło do kontaktu z alergenem, ale wysypka alergiczna kontaktowa może wystąpić też na innych częściach ciała. Czasami w wyniku alergii kontaktowej na skórze pojawia się wysypka w postaci pokrzywki – silnie swędzących różowych lub bledszych na zaróżowionej skórze obrzęków i/lub bąbli. Wysypka u przy ząbkowaniu Jak wygląda wysypka przy ząbkowaniu? To czerwone plamki i krostki, które zwykle pojawiają się wokół ust i na całej buzi, a także na szyi, czasem też na dłoniach czy brzuchu. Wysypkę wywołuje podrażnienie śliną, której podczas ząbkowania wydziela się wyjątkowo dużo. Jak leczyć zmiany na skórze i wysypkę przy ząbkowaniu? Przede wszystkim jak najczęściej wycieraj skórę dziecka do sucha (twarz i ręce), jeśli trzeba – przemyj ją przegotowaną wodą. Wilgotne, zamoczone śliną ubranka zmieniaj, zakładaj dziecku śliniak. Wysypka przy ząbkowaniu u niemowląt, fot. Adobe Stock Co robić, gdy niemowlę ma wysypkę? Leczenie wysypki u niemowlaka polega na pielęgnacji zmienionej skóry, która zależy od tego, w jakim stopniu skóra jest wysuszona i czy występują ranki, które mogą ulec nadkażeniu. I tak np. w przypadku wysypki przy ospie czy egzemie, kiedy dziecko drapie zmiany, można zastosować kąpiel w wodzie z dodatkiem nadmanganianu potasu – woda powinna być lekko różowa. Zadziała odkażająco. Z kolei na wysypkę będącą skutkiem alergii lub przegrzania dobrze zadziała kąpiel w krochmalu, która działa łagodząco i zabezpiecza zmienioną skórę przed podrażnieniami. Nie należy za to na własną rękę kąpać niemowląt z wysypką w naparach ziołowych, które mogą jeszcze mocniej wysuszyć skórę lub ją dodatkowo podrażnić. Wysypka nie jest przeciwwskazaniem do kąpieli. Po umyciu dziecka najlepiej zastosować emolienty, które nawilżą zmieniona i przesuszoną skórę i są przy tym bardzo łagodne. Można też zastosować maści łagodzące świąd i reakcję zapalną, które dostępne są bez recepty. Zobacz też: Koronawirus u dzieci: jak wygląda wysypka przy COVID-19? Mononukleoza zakaźna u dzieci: objawy łatwo pomylić, a to groźne! Tak wygląda wysypka Ospa wietrzna: kiedy i jak długo chory zaraża? Konsultacja merytoryczna lek. Aleksandra Symonides Lekarka, pracuje na Oddziale Neonatologii Uniwersyteckiego Centrum Zdrowia Kobiety i Noworodka Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego
Infekcje intymne w ciąży: grzybica, waginoza, chlamydioza, rzęsistkowica
Podczas ciąży rośnie ryzyko infekcji intymnych. Jeśli zauważysz u siebie niepokojące objawy, nie wstydź się i nie czekaj, tylko powiedz o nich lekarzowi. Szybkie rozpoczęcie leczenia sprawi, że twoje dziecko będzie bezpieczne.
Infekcja intymna w ciąży zdarza się częściej. Za większą skłonność ciężarnych do stanów zapalnych dróg rodnych odpowiadają zmiany hormonalne typowe dla ciąży. Jeśli zauważysz inny niż zwykle zapach i wygląd śluzu, idź do lekarza. To pierwsze sygnały, że dzieje się coś niedobrego. Nie należy ich bagatelizować. Infekcja intymna może wpłynąć nie tylko na stan zdrowia przyszłej mamy, ale także przyczynić się do kłopotów z ciążą. Konsekwencją nieleczenia infekcji intymnej może być zakażenie dziecka, poronienie lub przedwczesny poród. Sprawdzamy, jak objawiają się infekcje intymne, co je powoduje i w jaki sposób się je leczy. Spis treści: 1. Infekcje intymne w ciąży – objawy 2. Rodzaje infekcji intymnych w ciąży: grzybica waginoza chlamydioza rzęsistkowica 3. Leczenie infekcji intymnych w ciąży + profilaktyka Infekcje intymne w ciąży – objawy Infekcje intymne zwykle przebiegają z wyraźnymi symptomami, że w drogach rodnych dzieje się coś niedobrego. Aby iść do lekarza, wystarczy zauważyć u siebie jeden z poniższych objawów: świąd i pieczenie; ból przy oddawaniu moczu; ból podczas stosunku; zaczerwienienie; upławy w ciąży – o różnym kolorze i konsystencji; nieprzyjemny zapach. Rodzaje infekcji intymnych w ciąży Poniżej zamieszczamy zwięzłe kompendium wiedzy o najczęstszych infekcjach intymnych w ciąży. Dzięki niemu sprawdzisz, czy mogło dojść do zakażenia, gdyż podajemy drogi przenoszenia infekcji oraz typowe dla poszczególnych infekcji objawy. Grzybica w ciąży To infekcja intymna, z którą najczęściej borykają się kobiety w ciąży. Powodują ją drożdżaki z gatunku Candida albicans. Statystyki lekarskie mówią, że miewa ją nawet 40 proc. przyszłych mam. Przyczyny grzybicy w ciąży Grzybicą można zarazić się w różny sposób, np. podczas stosunku od partnera, korzystając ze wspólnych ręczników i mydła (np. podczas wakacyjnych wyjazdów). Grzybicy sprzyja wyższa temperatura latem oraz zmiany hormonalne zachodzące u ciężarnych, które zwiększają podatność na zakażenie drożdżakami. Grzybicy sprzyja też antybiotykoterapia, irygacje pochwy, używanie nieodpowiednich kosmetyków do higieny intymnej oraz noszenie bielizny ze sztucznych materiałów. Objawy grzybicy: uporczywe swędzenie i ból okolic intymnych, upławy - białe, żółte lub zielonkawe, gęste i grudkowate, które mogą brzydko pachnieć parcie na pęcherz i dyskomfort podczas oddawania moczu. Nieleczona grzybica pochwy w ciąży może prowadzić do porodu przedwczesnego lub poronienia. W przypadku porodu siłami natury często dochodzi do zakażenia noworodka. Bakteryjna waginoza w ciąży Bakteryjna waginoza (BW) to stan, w którym prawidłową florę bakteryjną pochwy (stanowi ją pałeczka kwasu mlekowego – Lactobacillus) zastępują inne, patologiczne bakterie, głównie bakterie beztlenowe (Gardnerella vaginalis, Mobiluncus, Mycoplasma, Prevotella, Atopium). Stwierdzenie waginozy czasami nie jest łatwe, ponieważ kobieta może nie dostrzegać żadnych objawów zakażenia. Częstość występowania bakteryjnej waginozy u kobiet w ciąży wynosi ok. 15 procent. Przyczyny waginozy Do zarażenia waginozą może dojść na skutek nieprawidłowej higieny osobistej (zły kierunek mycia, czyli od tyłu do przodu) lub przebytych zabiegów ginekologicznych. Choć waginoza nie jest uznawana za chorobę przenoszona droga płciową, to istnieje wyraźny związek miedzy jej występowaniem a aktywnością seksualną. Ryzyko waginozy wzrasta u kobiet: palących papierosy, robiących irygacje pochwy, zakażonych ludzkim wirusem brodwczaka. Waginoza zwiększa ryzyko zakażenia innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową. Objawy waginozy: biało-szarawa wydzielina z pochwy o rybim zapachu, brak objawów (aż u połowy kobiet z waginozą). Nieleczona waginoza grozi porodem przedwczesnym, poronieniem samoistnym, przedwczesnym pęknięciem błon płodowych i stanami zapalnymi po porodzie. Chlamydioza w ciąży Chlamydioza związana jest z zakażeniem bakterią Chlamydia trachomatis. Zdarza się dość często u przyszłych mam, ale nie tak często jak grzybica czy waginoza. Kiedy się pojawi, mocno doskwiera ciężarnej. Może skutkować poważnymi powikłaniami. Przyczyny chlamydiozy Chlamydiozą można się zarazić jedynie od partnera podczas stosunku. Szczególnie narażone na zakażenie są kobiety wcześnie rozpoczynające współżycie płciowe (nastolatki), kobiety poniżej 25. roku życia oraz te, które mają wielu partnerów seksualnych. Objawy chlamydiozy: nietypowe upławy, zwykle koloru żółtego pieczenie przy oddawaniu moczu, bóle podbrzusza lub/i krzyża, nudności gorączka, zapalenie szyjki macicy, odbytnicy lub pęcherza moczowego, u 4–50 proc. kobiet występuje bezobjawowa postać zakażenia. Nieleczona chlamydioza w ciąży może spowodować poród przedwczesny, a po porodzie wywołać u noworodka poważne choroby, w tym zapalenie płuc i zapalenie spojówek. W 10–15 procent przypadków chlamydioza skutkuje wystąpieniem przewlekłych dolegliwości w miednicy, niepłodnością i ciążą pozamaciczną. Czasami dochodzi do reaktywnego zapalenia stawów, które może objąć jeden staw lub asymetrycznie kilka stawów, głównie kolanowych i skokowych. Rzęsistkowica w ciąży Rzęsistkowica to infekcja intymna spowodowana pierwotniakiem Trichomonas vaginalis, czyli rzęsistkiem pochwowym. Zdarza się zdecydowanie najrzadziej u przyszłych mam, mimo że dróg zarażenia jest kilka, w tym tak popularny wśród ciężarnych basen. Szacuje się, że na całym świecie jest ponad 150 milionów zakażonych osób. Przyczyny rzęsistkowicy: Rzęsistkowicą można zarazić się od partnera, przez wspólne używanie ręczników, a także na basenie. Ryzyko rzęsistkowicy zwiększają następujące czynniki: kontakty seksualne z licznymi partnerami, uprawianie seksu bez prezerwatywy, stany obniżonej odporności organizmu, np. ciąża. Objawy rzęsistkowicy: pieniste upławy o zielonkawej barwie i rybim zapachu, żółta, szara lub zielona wydzielina z pochwy, świąd, pieczenie, bolesność krocza, ból, pieczenie w trakcie oddawania moczu, częste oddawanie moczu, parcie na mocz przy pustym pęcherzu. Wystąpienie objawów rzęsistkowicy w ciąży grozi poronieniem, porodem przedwczesnym, przedwczesnym pęknięciem błon płodowych, zbyt małą masą urodzeniową noworodka. Zakażenie rzęsistkiem pochwowym może także utrudniać zajście w ciążę i jest jednym z czynników ryzyka wystąpienia ciąży pozamacicznej. Leczenie infekcji intymnych w ciąży plus profilaktyka Zakażenia intymne w ciąży leczy się inaczej. Nie dostaniesz leków doustnych, tylko dopochwowe globulki lub kremy. Lekarz może przepisać również wspomagający leczenie probiotyk ginekologiczny. Jeśli upławy nie świadczą o grzybicy, lekarz pobierze wymaz z pochwy, aby rozpoznać rodzaj infekcji. Czasem infekcję intymną można pomylić z alergią! Objawami alergii są obfite upławy, świąd i zaczerwienienie. A przyczyniać mogą się do niej środki do prania, mydło czy płyn do higieny intymnej. Uczulać może też barwnik w papierze toaletowym czy chlor na basenie. Zwykle wystarczy unikanie kontaktu z alergenem, ale czasem, podobnie jak przy infekcji, potrzebne jest leczenie. Sposoby na infekcje intymne w ciąży - profilaktyka Aby uniknąć podrażnień, zakażeń grzybami lub bakteriami zwróć uwagę na kosmetyki pielęgnacyjne, jakich używasz i przestrzegaj kilku zasad dotyczących higieny w ciąży: Nie używaj mydeł – tylko delikatne płyny myjące, a najlepiej te, które są przeznaczone do higieny intymnej kobiet w ciąży. Zwykłe mydło ma odczyn zasadowy, tworzy warunki sprzyjające rozwojowi infekcji, często też wywołuje podrażnienia. Korzystaj z prysznica – kąpiele sprzyjają infekcjom miejsc intymnych. Jeśli jednak od czasu do czasu chciałabyś poleżeć w wannie, najpierw weź prysznic. Kąpiel nie powinna trwać zbyt długo, ani być zbyt ciepła. Pamiętaj o kierunku mycia – odpowiedni to przód–tył – bakterie z odbytu (grożą poważną infekcją) nie mają szansy wniknąć do pochwy. Przeznacz osobny ręcznik do okolic intymnych i często go zmieniaj albo używaj ręczników jednorazowych. W wilgotnym materiale bakterie mają świetne warunki do rozwoju. Noś bawełnianą bieliznę – materiały syntetyczne nie przepuszczają powietrza i sprzyjają rozwojowi grzybicy i innych infekcji. Jeśli używasz wkładek higienicznych – pamiętaj, aby je bardzo często zmieniać. Zobacz też: Badania moczu w ciąży Badanie cytologiczne w ciąży Badanie czystości pochwy w ciąży
Objawy alergii na gluten mogą wystąpić natychmiast albo dopiero po jakimś czasie od zjedzenia uczulającego produktu. U dzieci najczęstsze są zmiany skórne. Ale objawów jest znacznie więcej. I mogą być zdecydowanie bardziej burzliwe.
Uczulenie na gluten, czyli rodzaj jego nietolerancji, występuje częściej niż celiakia (choroba trzewna), choć powoduje ją ten sam czynnik, czyli obecność w pożywieniu białka zwanego glutenem. Gluten jest jednym z najczęstszych (po mleku) alergenów – 10-25% osób z alergią pokarmową ma objawy uczulenia na niego. Objawy uczulenia na gluten Reakcja uczuleniowa może pojawić się natychmiast (w ciągu kilku minut) po zjedzeniu pokarmu z glutenem – to tzw. reakcja natychmiastowa. Bywa jednak, że objawy alergii pojawiają się dopiero po kilku godzinach, a nawet jednym lub dwóch dniach (tzw. reakcja późna). Objawami uczulenia na gluten są: wymioty biegunka wstrząs anafilaktyczny pokrzywka skórna wodnisty katar skurcz oskrzeli zmiany skórnymi podobne do atopowego zapalenia skóry. Jakie przebiega alergia na gluten u dzieci? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Diagnoza online Czytaj więcej Przebieg uczulenia na gluten jest różny w zależności od wieku chorego. U dzieci najczęściej objawia się ono atopowym zapaleniem skóry, rzadziej występują wymioty czy biegunki, a także katar czy skurcz oskrzeli. U maluchów objawy występują już po spożyciu niewielkich ilości glutenu. Większość dzieci z wiekiem wyrasta z alergii na gluten – zwykle do około 5. roku życia. Które produkty zawierają gluten? Gluten to białko roślinne występujące w najbardziej popularnych zbożach: pszenicy, życie, jęczmieniu, owsie (nie ma go w prosie, gryce, ryżu). Występuje również w produktach wytwarzanych z tych zbóż, m.in. w kaszach, pieczywie, makaronach. Podczas rozszerzania diety kaszki glutenowe (podobnie jak bezglutenowe) możesz wprowadzać do diety niemowlęcia już po 4. miesiącu życia, ale masz na to czas aż do 12. miesiąca.​ Zobacz też: Kiedy podać pierwszą kaszkę? Co to jest gluten? Ani alergia na gluten, ani celiakia? To może być NCNG!
Lekarze alarmują - coraz więcej chorych dzieci na bostonkę!
Jak rozpoznać wirus bostoński i jak sobie z nim radzić? - warto wiedzieć! Tym bardziej, że jest to choroba zakaźna i dziesiątkuje dzieci w przedszkolach.
Wysypka,gorączka i afty. To klasyczne objawy choroby, która atakuje dzieci w okresie jesiennym. W tym miesiącu jest już wiele zgłoszeń z przychodni o pojawieniu się tego wirusa, który budzi strach wśród rodziców. Nie jest on jednak zbyt groźny dla dziecka - warto o tym wiedzieć, by zachować spokój! Niestety coraz więcej chorych dzieci odnotowuje się na przełomie października i listopada. Wirus bostoński, znany też jako choroba dłoni, stóp i jamy ustnej, jest bardzo zakaźny, więc nic dziwnego, że w przedszkolu znikają cała grupy, a nie pojedyncze osoby. Choć lekarze uspokajają, że bostonka to wirus, którego nie trzeba leczyć absolutnie antybiotykami, to może jednak wywoływać powikłania i nie można jej bagatelizować. Co to jest choroba bostońska i jak ją rozpoznać? Jest to choroba wywołana przez grupę wirusów. Można ją rozpoznać dość łatwo, gdyż najpierw pojawia się gorączka, a zaraz potem w jamie ustnej, na spodzie stóp, pachwinach, czy na dłoni, pojawia się wysypka. Czasem ma postać grudek, czasem czerwonych plamek, albo pęcherzy. Wysypka powinna sama minąć po kilku dniach. Czytaj: Gorączka - prawdy i mity jak zbijać! Jak dochodzi do zarażenia? Niestety bostonka jest chorobą zakaźną, która przenosi się drogą kropelkową. Wystarczy że dziecko w przedszkolu kichnie, zakaszle, czy nie umyje rączek po wizycie w toalecie, a już przekazuje innym wirus. Niestety dotykanie tych samych zabawek powoduje, że choroba może zbierać żniwo w postaci kilku -kilkunastu zachorowań. Jak leczy się chorobę bostońską? Nie ma specjalnych leków, które podawane są przy tej chorobie. Bostonka jako wirus nie wymaga podawania żadnego antybiotyku. Trzeba tylko zbijać temperaturę, oraz robić płukanki jamy ustnej. Choroba początkowo nie daje żadnych objawów, dopiero po 2-3 dniach pojawia się gorączka, dreszcze, bóle głowy i kości, brak apetytu, afty. Objawy powinny ustąpić po ok. 7 dniach, choć uważa się, że pełen okres rekonwalescencji trwa nawet od 3-6 tygodni. Powikłania występują rzadko, zazwyczaj w postaci zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Czy Twoje dziecko miało już bostonkę? Wiesz wszystko na jej temat? Zobacz także: Chore dzieci w przedszkolu to plaga - posłuchajcie tego taty!
Objawy zespołu Aspergera u dzieci w różnym wieku
Sprawdź, jakie są objawy zespołu Aspergera u niemowlaka, małego dziecka i przedszkolaka i dlaczego ważna jest wczesna diagnoza tego zaburzenia ze spektrum autyzmu.
Zespół Aspergera to zaburzenie rozwojowe ze spektrum autyzmu. Aspergera zwykle diagnozuje się w przedszkolu lub we wczesnych klasach szkoły podstawowej. Niektóre objawy zespołu Aspergera, np. słaby kontakt ruchowy, niechęć do przytulania, opóźniony rozwój mowy, można już rozpoznać u niemowląt. Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz rozwoju dziecka Czytaj więcej Spis treści: Symptomy zespołu Aspergera Objawy zespołu Aspergera u niemowlaka Objawy u 2-3 latków Objawy u przedszkolaków Objawy u uczniów Diagnoza i leczenie Symptomy zespołu Aspergera Maluchy z tym zaburzeniem ze spektrum autyzmu mogą mieć zaburzenia w rozwoju mowy, np. wyrażają się w sposób typowy dla osób dorosłych, a jednocześnie mają problemy ze zrozumieniem słów. Czasem nie reagują na swoje imię. Inne objawy zespołu Aspergera: nadwrażliwość na bodźce dźwiękowe, zapachowe lub dotykowe; słaba koordynacja ruchowa (np. niezgrabny, sztywny chód); sztywność zachowań - upór i nieustępliwość lub pasywność i wycofanie; fiksacje (kurczowe trzymanie się wyuczonych mechanizmów przystosowania). Objawy zespołu Aspergera u niemowlaka Pierwsze objawy autyzmu, w tym zespołu Aspergera, mogą pojawić się już w okresie niemowlęcym. Niemowlęta z tym zaburzeniem: mogą być lękliwe i płaczliwe; mogą wykazywać nadmierne lub niedostateczne reakcje na bodźce dźwiękowe, zapachowe, dotykowe; mogą być nadruchliwe i bardzo absorbujące. Niemowlęta z zespołem Aspergera cechuje niechęć do przytulania, nawet do najbliższych im osób - przy próbie przytulenia prężą się i płaczą. Inne objawy zespołu Aspergera u niemowląt: słaby kontakt wzrokowy z otoczeniem; często reagowanie strachem przed obcymi; brak zainteresowania przedmiotami - niemowlę z Aspergerem nie wyciąga rączek po zabawkę, nie jest zainteresowane pokazywanymi mu przedmiotami. Ranking zabawek – sprawdź opinie rodziców! Jak objawia się zespół Aspergera u 2-3-latków? Autyzm dziecięcy, w tym zespół Aspergera, to zaburzenie rozwoju i funkcjonowania układu nerwowego. Dwu-, trzylatki z zespołem Aspergera inaczej widzą świat. Objawy zespołu Aspergera u małych dzieci: nie lubią zmian, lubią rytuały, zwłaszcza w najprostszych, codziennych czynnościach, np. muszą chodzić na spacer zawsze tą samą trasą, wkładać ubrania w stałej kolejności, wykonywać te same czynności przed zaśnięciem; mają swoje ulubione potrawy i spożywają je w tej samej, stałej kolejności, np. najpierw ziemniaki, później mięso, a na końcu surówkę. Układ składników obiadu również nie jest przypadkowy - nie mogą się one ze sobą stykać; nie akceptują zmian - długo oswajają się z nowymi sytuacjami, rzeczami. lubią sztywne reguły gier i zabaw - reagują złością i niezrozumieniem na wszelkie odstępstwa od ustalonych zasad. Przedszkolak z zespołem Aspergera, czyli 3-6-latki To zaburzenie ze spektrum autyzmu jest często diagnozowane właśnie w przedszkolu. Objawy zespołu Aspergera u przedszkolaków dotyczą m.in. ich kontaktu z rówieśnikami. Dzieci z tego typu zaburzeniem wykazują niewłaściwe zachowania w kontakcie z rówieśnikami, np. liżą, wąchają lub biją inne dzieci. Unikają spontanicznych kontaktów, nie potrafią podtrzymać prostej rozmowy. Pozostałe objawy zespołu Aspergera u przedszkolaków: trudne emocje - dziecko reaguje nadmiernym gniewem, agresją, niepokojem na sytuacje, które wymykają się im spod kontroli; obsesyjne dążenie do stałości, np. stale wracają do tego samego zagadnienia lub tematu w trakcie rozmowy; specyficzne uzdolnienia i zainteresowania (zwykle w jednej dziedzinie). Na przykład potrafią wyrecytować rozkłady jazdy autobusów lub obliczać trudne (jak dla dziecka w tym wieku) zadania matematyczne, dość wcześnie zaczynają rozpoznawać cyfry, litery, fakty; zaburzenia motoryki (problem z rysowaniem, kolorowaniem); dosłowne rozumienie wypowiedzi - nie potrafią zrozumieć przenośni, metafor. Objawy zespołu Aspergera u uczniów Dzieci z zespołem Aspergera w wieku szkolnym mają problemy z koncentracją uwagi, a co za tym idzie trudności w nauce. Uczeń z Aspergerem: ma obsesyjne zainteresowania, pochłaniające cały jego czas i uwagę; nie radzi sobie z nieoczekiwanymi zmianami i sytuacjami; ma problem z nawiązywaniem kontaktów z rówieśnikami - nie potrafi utrzymać przyjaźni; Bardzo często jest odizolowane od otoczenia, odrzucone przez rówieśników (np. kolegów w klasie); potrafi nawiązać bardzo dobre kontakty z osobami dorosłymi; ma deficyty w zakresie mowy; ma deficyty motoryki małej (niewyraźnie pisze, niedokładnie koloruje itp.); jest nadmiernie ruchliwy; unika kontaktu wzrokowego. Diagnoza i leczenie zespołu Aspergera Oczywiście nie u każdego dziecka z zespołem Aspergera można zaobserwować wszystkie wymienione tu zachowania. Z kolei niektóre pojedyncze problemy mogą się pojawić u każdego przeciętnego dziecka. Jak zdiagnozować Aspergera? Jeśli zauważysz u swojego dziecka kumulację niepokojących zachowań, porozmawiaj ze specjalistą - psychologiem, psychiatrą, neurologiem, pedagogiem z poradni psychologiczno-pedagogicznej. Oni pokierują cię dalej. Wczesna diagnoza jest bardzo ważna, bo im wcześniej dziecko rozpocznie terapię, tym mniej będzie cierpieć w kontaktach z ludźmi i tym szybciej będzie można pomóc dziecku z autyzmem. W leczeniu Aspergera raczej nie stosuje się farmakologii, natomiast zaleca się psychoterapię zarówno dla dziecka, jak i jego najbliższego otoczenia (rodziców, rodzeństwa, dziadków, nauczycieli). Zespół Aspergera to zaburzenie rozwojowe, które towarzyszy dotkniętej nim osobie przez całe życie, chodzi więc o to, by nauczyć dziecko z zaburzeniami ze spektrum autyzmu funkcjonowania wśród ludzi, rozpoznawania ich emocji, prawidłowego reagowania na sytuacje społeczne. Zobacz też: Czy szczepienia wywołują autyzm? Dlaczego niemowlęta płaczą? Wczesne wykrycie autyzmu to szansa na dobry rozwój
Nie czekaj, aż na skórze malucha pojawią się czerwone plamki. Ospa wietrzna to wbrew pozorom groźna choroba, dlatego już dziś dowiedz się o niej jak najwięcej.
Jak można zarazić się ospą wietrzną? Niestety, bardzo łatwo. Chorują na nią wszyscy, niezależnie od wieku, ale u dzieci do 9. roku życia zakażenia zdarzają się najczęściej. I co ważne - przebieg choroby w przypadku najmłodszych wcale nie zawsze jest lżejszy niż u dorosłych! W 2012 r. w Polsce zanotowano aż 1361 hospitalizacji z powodu ciężkiego przebiegu ospy wietrznej. Przyczyny ospy wietrznej Ospę wietrzną wywołuje wirus varicella–zoster (VZV). Wirus ten przenosi się bardzo prosto i szybko - drogą kropelkową, przez bezpośredni kontakt z zakażonym oraz na przedmiotach codziennego użytku (ubraniach, pościeli, zabawkach). Warto wiedzieć, że osoba zarażona wirusem zaraża już nawet 2-3 dni przed tym, jak pojawi się u niej wysypka, a przestaje dopiero po przyschnięciu ostatnich strupków. To bardzo długo, bo samo przyschnięcie i odpadnięcie strupków zajmuje zwykle 1-3 tygodnie. Ospą wietrzną, czyli inaczej wiatrówką, można też zarazić się od chorego na półpasiec, bo obie choroby wywołuje ten sam wirus. Objawy ospy wietrznej Do najczęstszych i najbardziej charakterystycznych pierwszych objawów ospy wietrznej należą: Wysypka. Łatwo ją rozpoznać: najpierw na skórze pojawiają się niewielkie plamki, które potem zmieniają się w grudki, następnie powstają pęcherzyki wypełnione płynem surowiczym, a z pęcherzyków tworzą się strupki. Gdy odpadną po ok. 1-3 tygodniach, pozostawią po sobie niewielkie przebarwienia (uwaga - jeśli dziecko nie będzie się drapać, nie grożą mu blizny). Wysypka może zaatakować jedynie brzuch i plecy, ale zdarza się też, że wykwity rozprzestrzeniają się po całym ciele - są na genitaliach, powiekach, we wnętrzu jamy ustnej. Podczas choroby kolejne wykwity pojawiają się w kilku lub kilkunastu rzutach (co kilka godzin), chory ma więc równocześnie i pęcherze, i strupki. Wysoka gorączka. Temperatura ciała może dochodzić nawet do 40°C. Zazwyczaj gorączka wraz z bólem głowy pojawia się dzień przed wystąpieniem wysypki. Czytaj też: Ospa wietrzna - jak ja przetrwać? [CMS_PAGE_BREAK] Leczenie ospy wietrznej Ospa - nie dość, że jest chorobą groźną, zwykle jest też niezwykle uciążliwa. Rodzice powinni bowiem nieustannie pilnować chore dziecko, by nie drapało swędzących miejsc, pojawia się problem ze zorganizowaniem opieki dla malucha, dezorganizacji ulega życie całej rodziny. Dlatego tak ważne, by odpowiednio wcześniej zapobiec chorobie. A jeśli już zauważysz u dziecka pierwsze objawy ospy wietrznej, zacznij działać: • Obniżaj gorączkę. • Pomóż dziecku w walce ze swędzącą wysypką. Drapanie wykwitów może prowadzić do nadkażenia ran bakteriami, jeśli to konieczne - ziołowe leki uspokajające, wypróbuj też krótkie kąpiele w letniej wodzie. Skonsultuj się z lekarzem! Jak pomóc dziecku choremu na ospę wietrzną Twoje dziecko zachorowało na ospę wietrzną? Domowymi sposobami możesz ulżyć mu w cierpieniu i nieco złagodzić przebieg choroby. Zrezygnuj z długich kąpieli. Po długim czasie spędzonym w wodzie strupki mogłyby rozmięknąć. Do kąpieli dodaj nadmanganian potasu w odpowiednich proporcjach. Po kąpieli wycieraj ciało dziecka delikatnie, nie trzyj, a raczej lekko przykładaj ręcznik do skóry. Obetnij dziecku paznokcie na krótko, by zminimalizować ryzyko głębokich zadrapań. Zwróć uwagę na dietę dziecka. Jeśli ma w buzi pęcherze, nie podawaj mu potraw kwaśnych i ostro przyprawionych. Powikłania po ospie wietrznej Ospa wietrzna jest najbardziej niebezpieczna dla noworodków, osób z obniżoną odpornością i kobiet w ciąży. Jednak powikłania mogą spotkać każdego. Groźne powikłania ospy to np.: zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie płuc, wady rozwojowe u dziecka (w przypadku kobiet w ciąży) Odporność na ospę wietrzną Na ospę wietrzną choruje się tylko raz w życiu. Wirus pozostaje w zwojach nerwowych w postaci utajonej i może uaktywnić się po latach i wywołać półpasiec u dzieci. Szczepienia przeciw ospie wietrznej Ministerstwo Zdrowia zaleca szczepienie przeciwko ospie wietrznej. Szczepienia obowiązkowe, czyli darmowe, przeznaczone są dla dzieci z grup podwyższonego ryzyka, np. z upośledzeniem odporności. Bezpłatne szczepienie przeciw ospie otrzymają także dzieci poniżej 3. roku życia, które chodzą do żłobków lub klubów malucha. Ze względu na nieprzewidywalność choroby oraz uciążliwość zarówno dla dziecka jak i rodziców lekarze zalecają szczepienie przeciwko ospie wietrznej. Niezbędne jest podanie 2 dawek szczepionki w odstępie co najmniej 6 tygodni. A jeśli podejrzewasz, że dziecko mogło już zarazić się ospą? Także możesz je zaszczepić, ale tylko w ciągu 72 godzin od kontaktu z chorym. Warto rozważyć je zanim dziecko pójdzie do przedszkola/szkoły, gdzie często po raz pierwszy styka się z dużą grupą rówieśników i jest bardziej narażone na zachorowanie. Czytaj także: Ospa bywa nieprzewidywalna - wywiad z ekspertem.
Niepokojące zwyczaje dziecka - 5 nawyków, które powinny zwrócić uwagę
Dzieci robią wiele rzeczy, które dla dorosłych są dziwne. Jest jednak kilka nawyków, które powinny zaniepokoić.
Grypy nie wolno lekceważyć. Nie tylko ona jest groźna, ale i powikłania po niej. Chore dziecko musi być pod szczególną opieką.
Nie pomyl grypy z przeziębieniem. Przeziębione dziecko zwykle ma katar, boli je gardło, może kasłać i mieć niewysoką gorączkę (do 38 stopni C). Gdy choruje na grypę, gorączka jest wyższa (nawet powyżej 40 stopni C), dochodzą też bóle głowy i mięśni, dreszcze. Dziecko nie chce jeść, pić, jest zmęczone, "leje się przez ręce". Jak mu pomóc, jeśli to rzeczywiście grypa? 1. Połóż dziecko do łóżka Oczywiście nie może iść do żłobka czy przedszkola. Najlepiej, jeśli będzie leżeć w łóżku i jak najwięcej odpoczywać. 2. Zmierz gorączkę Jeśli przekracza 38 stopni C, obniżaj ją, podając środki z paracetamolem (np. Apap, Paracetamol, Panadol Baby) lub ibuprofenem (Ibufen, Nuforen, Ibum). Mogą być w syropie lub w czopkach. Leki z paracetamolem podaje się co 4-6 godzin (nie więcej niż 4 razy w ciągu doby). Leki z ibuprofenem można podawać co 6-8 godzin. Uwaga: dzieciom do 15. roku życia nie wolno podawać aspiryny ani innych środków zawierających kwas acetylosalicylowy (ich podawanie może spowodować zespół Reye’a. Zdarza się on rzadko, ale może spowodować uszkodzenie komórek mózgu, wątroby, a także zgon. 3. Podawaj mu duże ilości picia To ważne, by dziecko się nie odwodniło. Najlepsza jest woda nisko- i średniosmineralizowana, herbatki owocowe. 4. Lecz katar Do nosa zakraplaj środki nawilżające błonę śluzową nosa i ułatwiające pozbycie się wydzieliny (sól fizjologiczna, preparaty zawierające wodę morską), a jeśli to konieczne także krople na katar zmniejszające obrzęk błony śluzowej nosa. 5. Ulżyj przy kaszlu Najczęściej na początku infekcji występuje suchy kaszel. Przy wystąpieniu suchego i męczącego kaszlu można stosować środki przeciwkaszlowe. 6. Skontaktuj się z lekarzem To konieczne, jeśli podejrzewasz grypę u niemowlęcia. Kontakt z lekarzem jest też konieczny, gdy grypa przebiega ciężko lub istnieje ryzyko, że tak się stanie. Lekarz może zalecić wykonanie badania sprawdzającego, czy dziecko rzeczywiście ma grypę (pobiega się wymaz z gardła lub nosa i sprawdza, czy znajduje się w nim wirus grypy). Jeśli okaże się, że to grypa, lekarz może zapisać środki przeciwwirusowe. Najlepiej jeśli zostaną zastosowane najpóźniej w ciągu czterdziestu ośmiu godzin od pojawienia się pierwszych objawów. Są sprzedawane na receptę, wyłącznie na zlecenie lekarza. Uwaga: Jeśli u niemowlęcia temperatura przekracza 39 stopni C, dziecko nie chce jeść ani pić lub dołączają się inne objawy (wymioty, biegunka), jak najszybciej musisz jechać z nim do szpitala lub wezwać pogotowie.