Kupka niemowlaka i noworodka – pediatra wyjaśnia dziwne kolory, zapachy i konsystencje
Kupka niemowlaka i noworodka to bardzo ważna informacja o stanie zdrowia dziecka. Kolor czy konsystencja stolca u dzieci w pierwszych tygodniach i miesiącach życia nieraz wprawia rodziców w zdumienie. Nie wiesz, co myśleć o kupce swojego niemowlaka? Sprawdź rodzaje kup w naszym atlasie kupek, który przygotowaliśmy wspólnie z doświadczonym pediatrą.
Jak wygląda kupka niemowlaka? Wspólnie z pediatrą, prof. dr n. med. Kamilem Hozyaszem przygotowaliśmy specjalny przewodnik po kupkach małych dzieci. Sprawdzisz w nim, o czym może świadczyć kolor stolca, jego konsystencja i zapach. Podajemy też amsterdamską skalę uformowania stolca niemowląt, którą można posługiwać się w komunikacji z lekarzem. Zobacz, jak powinna wyglądać kupka niemowlaka i co może w niej zaniepokoić. Spis treści: 1. Kupka niemowlaka – co oznacza kolor i rodzaj: Ciemnozielona lub czarna kupka noworodka Zielona kupa niemowlaka przed rozszerzaniem diety Kupka niemowlaka ze śluzem (widoczne nitki krwi lub ropa) Wodnista kupka niemowlaka Kupka pomarańczowa, czerwona, zielona przy rozszerzaniu diety Kłaczki w kupie niemowlaka Kupka niemowlaka złocista jasnożółta lub musztardowa Bladożółta kupka niemowlaka, raczej luźna Kupa niemowlaka jasnożółta i brązowa Kupka odbarwiona – biała lub szara Kupka twarda, zbita, robiona z wysiłkiem Kupka z grudkami, kulkami, piaskiem Kupka o zapachu i konsystencji jak u dorosłego 2. Jak często niemowlę powinno robić kupkę? 3. Kupka niemowlaka – kiedy do lekarza? 4. Amsterdamska skala kupek niemowlęcia 5. Rodzaje kupek niemowlaka – infografika do pobrania Kupka niemowlaka – co oznacza kolor i rodzaj? Kupka niemowlaka i noworodka ma ścisły związek z tym, co dziecko zjada oraz ze stanem jego zdrowia. Nawet jeśli jedynym pokarmem dziecka jest mleko – z piersi lub modyfikowane – kolor, konsystencja i zapach kupy może się różnić. U niemowląt powyżej 4–6 miesiąca, które mają już rozszerzaną dietę, różnice w wyglądzie stolca mogą być bardzo wyraźne. Dla pediatrów i opiekujących się dzieckiem rodziców sposób, w jaki dziecko się wypróżnia, jest ważną informacją o jego samopoczuciu i zdrowiu. Wyjaśniamy, jak wyciągać prawidłowe wnioski. Kupka niemowlaka ciemnozielona lub czarna, gęsta, lepka Co to jest? To smółka, czyli pierwsza kupka noworodka. Wydalają ją wszystkie noworodki zaraz po urodzeniu. Przypomina ciemnozieloną lub czarną masę, bo zawiera między innymi zagęszczone składniki wód płodowych. W miejsce smółki po 2-3 dniach pojawiają się stolce przejściowe (zielonkawe i luźne), a już po 5-7 dniach zastępuje je prawdziwa prawidłowa kupka, inna – jeśli karmisz piersią, inna – gdy niemowlę pije mleko modyfikowane (czytaj więcej na temat smółki u noworodka). Zielona lub zielonkawa kupa niemowlaka Co to jest? Kupka o takim zabarwieniu może pojawić się z kilku przyczyn: zielonkawe i luźne kupki pojawiają się w około 3. doby życia dziecka (o czym pisaliśmy wyżej, to tzw. stolce przejściowe), zielonkawa kupka u starszego niemowlaka, który nie ma jeszcze rozszerzonej diety, może być efektem utlenienia się zawartości pieluszki pod wpływem powietrza, zielona kupka niemowlaka może mieć związek z podawaniem dziecku preparatów żelaza lub mleka modyfikowanego, która je zawiera, albo mleka modyfikowanego typu HA, Zielona kupka ze śluzem wymaga konsultacji u pediatry (czytaj więcej o zielonej kupie u niemowlaka). Jeśli niemowlę robi zieloną lub zielonkawą kupkę, ale czuje się dobrze, przybiera na wadze, w stolcu nie jest widoczny śluz, na ogół nie ma powodów do zmartwień. Kupka niemowlaka ze śluzem (widoczne nitki krwi lub ropa) Co to jest? Śluz w kupce niemowlaka lub obecność krwi mogą być objawem biegunki. O biegunce u niemowlaka mówimy, nawet jeśli takie wypróżnienie pojawia się tylko raz na dobę (choć zwykle biegunkę kojarzymy ze zwiększoną liczbą wodnistych kupek). Kupka ze śluzem może być też objawem alergii. W obu przypadkach dziecko powinien zobaczyć lekarz. Wodnista kupka niemowlaka Co to jest? Wodnista, pienista kupka niemowlaka, także kupka nieco luźna, żółta lub musztardowa to normalne wypróżnienie dziecka karmionego piersią. Niemal połowa niemowlaków w pierwszym miesiącu życia robi wodniste kupki. Wynika to z faktu, że mleko mamy ma właściwości lekko przeczyszczające. Ssanie piersi wymaga od dziecka większego zaangażowania, przez co pobudza pracę jelit. A na jej efekty nie trzeba długo czekać. Niepokój powinny budzić częste, zielone, wodniste kupki u niemowlaka, gdyż mogą oznaczać biegunkę. Najczęściej w kupce obserwuje się wtedy dodatkowo śluz, krew lub ropę. Najczęstszą przyczyną biegunki u niemowląt jest infekcja wirusowa, której mogą też towarzyszyć: gorączka, spadek apetytu i wymioty, co zwiększa ryzyko odwodnienia. W takiej sytuacji trzeba umówić się na wizytę u pediatry i bardzo dbać o pupę niemowlaka, aby nie doszło do powstania odparzeń. Kupka czerwona, jasnopomarańczowa, ciemnozielona (podczas rozszerzania diety) Co to jest? Niektóre pokarmy mogą wywoływać niepokojące zmiany w kolorze kupy: czerwona kupka niemowlaka – może pojawić się po zjedzeniu buraków, ciemnozielona kupka – po szpinaku , marchewka kupa jasnopomarańczowa - po marchewce Kłaczki w kupie niemowlaka Co to jest? Czasem w kupce niemowlaka rodzice obserwują nie tylko zmieniony kolor, ale również nitki czy kłaczki. Często pojawia się wtedy obawa, że może dziecko ma robaki. Nic bardziej mylnego. Czarne kłaczki (nitki) w kupce dziecka mogą pojawić się po zjedzeniu przez dziecko banana. Brązowe niteczki widoczne w kupce u dziecka, które nie ma jeszcze rozszerzonej diety, a jest karmione mlekiem modyfikowanym również nie powinny budzić niepokoju (jeśli dziecko ma dobry apetyt i dobrze się rozwija). Kupka złocista, jasnożółta lub musztardowa, luźna, niekiedy półpłynna z grudkami, ma wyraźny kwaśny zapach, czasem papkowata Co to jest? To prawidłowa kupka niemowlaka karmionego piersią. Im dziecko jest starsze, tym kupa staje się bardziej gęsta. Kwaśny zapach powoduje pałeczka kwasu mlekowego, która działa ochronnie na organizm. Zapach ten zmieni się z chwilą wprowadzenia do diety dziecka innych pokarmów. Kupka niemowlaka bladożółta, raczej luźna (nie powinna być twarda) Co to jest? W taki sposób załatwiają się niemowlaki, u których jest stosowane karmienie mieszane, czyli piją mleko z piersi i jednocześnie są dokarmiane mlekiem modyfikowanym. Kupka od jasnożółtej po jasnobrązową, bardziej zwarta Co to jest? Tak wygląda prawidłowa kupka niemowlaka karmionego sztucznie. Mleko modyfikowane sprawia, że dziecko nie wypróżnia się tak często jak niemowlę karmione piersią (warto zwracać uwagę na prawidłowe przygotowywanie mleka dla dziecka, aby nie dopuścić do powstania zaparcia). Niektóre rodzaje mieszanek dla niemowląt mają w swoim składzie probiotyki oraz prebiotyki, które pomagają w rozwoju dobrych bakterii w jelitach, tak jak u dzieci karmionych piersią. Kupka odbarwiona, biała, szara lub jasnożółtawa Co to jest? Odbarwiona kupka może pojawić się, gdy dziecko ma bardzo duży apetyt i przejada się mlekiem. Biały lub szary kolor w pieluszce może być dowodem na to, że układ pokarmowy nie nadąża z trawieniem. Czasem jednak świadczy o problemach ze zdrowiem. Szary lub biały stolec może być objawem niedrożności dróg żółciowych u niemowlęcia. Kupka twarda, zbita, robiona z dużym wysiłkiem Co to jest? To zatwardzenie. U niemowląt wiąże się ono z konsystencją kupki, a nie z tym, jak często się ona pojawia. Kupkę robioną bez wysiłku co 4 dni przez dobrze rozwijające się niemowlę uznaje się za normalne wypróżnienie. Natomiast robiona codzienna, ale sucha i twarda może oznaczać zaparcie. Zaparcia u niemowląt rzadko bywają objawem chorób tarczycy czy moczówki). Zwykle powodują gorsze samopoczucie dziecka. Zaparcia pojawiają się u dzieci karmionych mlekiem z butelki, ale także wtedy, gdy dziecko za mało pije, np. podczas upału, zimą – gdy w mieszkaniu jest bardzo suche powietrze. Swój udział w wywoływaniu zaparć ma także witamina D3. Taki niepożądany efekt może wywołać jej przedawkowanie, dlatego należy przestrzegać dawkowania, które zapisał pediatra. Kupka niemowlaka z grudkami, kulkami, piaskiem Co to jest? Kupka zawiera kawałki niestrawionych pokarmów. Niemowlęta nie umieją dobrze gryźć, mają niedojrzały układ pokarmowy, więc jedzenie może przechodzić do pieluszki w niezmienionej formie. Najczęściej w kupie widać kawałki warzyw lub owoców, które jadło dziecko, np. cząstki jabłka czy marchewki, malutkie kuleczki (rodzynki, groszek, kukurydza), ziarenka pomidora, ogórka, a nawet piasek, który tworzy się po zjedzeniu płatów śniadaniowych, kasz lub gruszek. Aby ułatwić trawienie, można maluszkowi kroić lub rozgniatać jedzenie. Kupka o zapachu i konsystencji jak u dorosłego Co to jest? Taka zawartość pieluszki pojawia się u starszych niemowląt i dzieci, które już skończyły rok. Ma na nią wpływ coraz bardziej urozmaicona dieta. Jak często niemowlę robi kupkę? Niemowlaki robią kupkę kilka razy dziennie. Karmionym piersią na początku może się to zdarzać nawet 10-krotnie – co jest normą, jeśli dobrze przybierają na wadze. Około 3. miesiąca to się normuje (kupka 1–2 dziennie). Są też dzieci, które wypróżniają się raz na 2–3 dni. To też może być naturalne, jeśli kupka nie jest sucha i robiona z wysiłkiem. Jaka kupka niemowlaka to powód wizyty u pediatry? Zawartość niemowlęcej pieluszki przechodzi różne metamorfozy i nie każda z nich musi wywoływać rodzicielski strach. Większość kolorów i form to norma. Są jednak i takie, po których należy koniecznie pokazać dziecko lekarzowi. Idź do lekarza z dzieckiem, jeśli: zaparcie długo nie ustępuje, towarzyszą mu inne objawy, np. krew w kale u dziecka, osłabienie apetytu, drażliwość, zmiany na skórze, słabe przybieranie na wadze, nasilone ulewania, wymioty, wzdęcia brzucha. kupka nagle i wyraźnie zmieniła konsystencję. dziecko załatwia się zdecydowanie rzadziej lub częściej, a dodatkowo nie chce pić. w kupce pojawił się śluz (to może być objaw alergii pokarmowej), a także smużki krwi lub ropa. Amsterdamska skala kupek niemowlęcia Amsterdamska skala uformowania stolca powstała, aby móc oceniać konsystencję, ilość i kolor kupki niemowląt i ewentualnie na tej podstawie oceniać różnice między dziećmi z ciąż donoszonych a wcześniakami oraz dziećmi karmionymi piersią i mieszankami mlecznymi. Z badań wyłoniły się 4 typowe konsystencje kupki niemowlaka, 4 jej ilości oraz 6 jej kolorów. Stwierdzono też, że dla wyglądu stolca nie ma znaczenia wiek ciążowy w momencie porodu, czy dziecko było donoszone, czy chodzi o wcześniaka, a także czy dziecko jest karmione butelką, czy piersią. Skala ilości stolca (oceniano zabrudzenie środkowej części pieluchy): pielucha zabrudzona pielucha ubrudzona do 25 proc. pielucha ubrudzona w 25-50 proc. pielucha zabrudzona powyżej 50 proc. Skala konsystencji stolca: wodnisty miękki uformowany twardy Skala koloru stolca: żółty pomarańczowy zielony brązowy smółka w kolorze gliny Ilustrację do powyższej skali (zdjęcia stolców w pieluszkach) można obejrzeć w publikacji Centrum Nauki o Laktacji im. Anny Osliso – skala amsterdamska uformowania stolca (str. 4). Rodzaje kupek niemowlaka – infografika Konsultacja: Prof. dr n. med. Kamil Hozyasz, pediatra, specjalista pediatrii metabolicznej (poza częścią o skali amsterdamskiej – dodano później). Zobacz też: Wzdęcia, gazy, a może dziecko cierpi na SIBO? Skaza białkowa nie tylko od mleka Biegunka u niemowlaka – co robić?
Mruganie oczami u dziecka – możliwe przyczyny częstego mrugania i zaciskania powiek
Częste mruganie u dziecka może wynikać ze zmęczenia wzroku lub podrażnienia oczu. Objaw ten rzadziej świadczy o chorobie, a czasami jest to tzw. tik nerwowy. Zobacz, jak sprawdzić, dlaczego dziecko często mruga lub zaciska powieki.
O nadmiernym mruganiu oczami mówi się wtedy, gdy ktoś mruga częściej niż normalnie. Co ciekawe, noworodki mrugają około 2 razy na minutę. Z czasem liczba mrugnięć rośnie i osiąga liczbę około 15 na minutę w wieku kilkunastu lat. Równie często mrugają osoby dorosłe. Mruganie nawilża oczy i jest dla nich korzystne. Jednak nadmierne mruganie oczu może sygnalizować problemy. Dziecko mruga oczami – przyczyny Wśród przyczyn częstego mrugania oczu u dziecka możemy wymienić: obecność ciała obcego w oku, wrastającą rzęsę, zmęczenie wzroku w wyniku spowodowane wpatrywaniem się w ekrany (dziecko najczęściej mruga oczami wieczorem), suchość oczu, do której przyczynia się odwodnienie organizmu lub długie korzystanie z komputera, smartfona, tabletu lub oglądanie telewizji (dziecko może też zgłaszać dodatkowe dolegliwości, np. uczucie „piasku” pod powiekami), wady wzroku – częste mruganie, a zwłaszcza mrużenie oczu, może sugerować pogorszenie widzenia, alergiczne zapalenie spojówek – dziecko często mruga, bo oczy swędzą lub pieką, wirusowe zapalenie spojówek – infekcja prowadzi do wysuszenia i swędzenia oczu, a mruganie jest próba łagodzenia tych dolegliwości, epilepsję – u niektórych dzieci cierpiących na padaczkę mruganie oczami jest jednym z pierwszych objawów choroby, zespół Touretta – mruganie oczami jest tylko jednym z symptomów choroby. Mruganie oczami a tiki nerwowe u dziecka Częste mruganie oczami może nie mieć żadnej fizjologicznej lub chorobowej przyczyny. Wtedy najprawdopodobniej można uznać je za tiki nerwowe u dziecka, czyli niekontrolowane, mimowolne ruchy powiekami. Niektóre dzieci mają tiki w postaci ruchów głowy, marszczenia nosa, wykrzywiania ust lub tiki głosowe (np. chrząkanie). U części rozwijają się tiki w postaci częstych mrugnięć oczami lub tylko jednym okiem. Takie niekontrolowane ruchy najczęściej są wynikiem nadmiernego napięcia emocjonalnego, lęku lub traumy. Częste mruganie oczami u dziecka – co robić? Jeśli dziecko nie przesadza z wpatrywaniem się w ekrany telefonu, komputera czy tabletu i można wykluczyć też odwodnienie u dziecka, najlepiej skonsultować się z lekarzem. Pediatra postara się ustalić przyczynę częstego mrugania. Jeśli wykluczy zapalenie spojówek, najprawdopodobniej skieruje dziecko do okulisty, a później (ewentualnie) do neurologa. Zanim jednak to zrobi, wypyta o okoliczności i pory dnia, w jakich dziecko mruga oczami. Poprosi też o opisanie sposobu, w jaki dziecko to robi. Przy zapaleniu spojówek wystarczy podanie dziecku leków, aby dolegliwość ustąpiła sama. Gdy mruganie oczami okaże się efektem wady wzroku, okulista dziecięcy zaleci jej korekcję okularami lub leczenie choroby oczu, która pogarsza wzrok. Okulista wykluczy też wrastająca rzęsę oraz ciało obce w oku. Natomiast w przypadku tików nerwowych, niezbędna będzie dalsza obserwacja dziecka, a być może także terapia psychologiczna. Przeczytaj też: Rozwój wzroku u dziecka Jak dbać o wzrok dziecka? Astygmatyzm u dzieci
Niemowlę się poci – najczęstsze przyczyny, co robić?
Pocenie się niemowląt może być spowodowane przez niedobór witaminy D3, nieprawidłową pielęgnację skóry lub nieodpowiedni ubiór. Czasem przyczyną nadmiernej potliwości u dzieci są poważne choroby, dlatego nigdy nie należy lekceważyć tej dolegliwości.
Pocenie się niemowlęcia zwykle jest powodem do niepokoju dla młodych mam. Zanim jednak zaczniesz się martwić o dziecko – sprawdź, czy ubranka, które ma na sobie, nie są za ciepłe lub nie jest ich zbyt dużo. Spocone stopy u niemowlaka mogą być skutkiem zakładania dziecku zbyt grubych skarpetek, a mokra główka – efektem noszenia przez dziecko niepotrzebnej czapeczki. Niemowlę powinno być ubrane tak samo jak jego mama plus jedna dodatkowa warstwa do przykrycia. Podczas upałów ta zasada nie obowiązuje – dziecko powinno być wtedy ubrane tak jak dorosły. Spis treści: Dlaczego niemowlę się poci? Pocenie się niemowlaka – możliwe choroby Co zrobić, gdy dziecko się poci Jakie badania wykonać, gdy niemowlę się poci? Niemowlę poci się przy karmieniu Dlaczego niemowlę się poci? Nadmierna potliwość u niemowląt może być spowodowana infekcją (zarówno infekcją przebiegającą z gorączką, jak i bez podwyższonej temperatury). Może wystąpić również w trakcie choroby, ale także przed jej pojawieniem się oraz po wyleczeniu. Większą potliwością wykazują się też dzieci otyłe, z nadwagą oraz te, które muszą mierzyć się ze stresem. Jeśli niemowlę poci się w nocy (podczas snu) – przyczyną może być stres, jaki maluch przeżywa w ciągu dnia (np. wynikający z lęku separacyjnego). Najczęściej jednak powodem pocenia się u dzieci bywa zbyt wysoka temperatura w pomieszczeniu, w którym przebywa dziecko. Optymalna temperatura dla noworodka i niemowlęcia w pomieszczeniu to około 20-22 stopnie C. W nocy powinno być chłodniej o 2-3 stopnie. Należy pamiętać, że mechanizmy termoregulacji małych dzieci nie są jeszcze w pełni rozwinięte – młodsze niemowlę równie szybko wychładza się, jak i ulega przegrzaniu. Zdarza się, że pocąca się główka lub stópki u niemowlaka są objawem dziedziczenia przez dziecko nadmiernej potliwość po rodzicach lub dziadkach. Pocenie się niemowlaka – możliwe choroby Nadmierna potliwość u niemowląt czasem bywa objawem poważnych chorób. Tak mogą objawiać się: zaburzenia endokrynologiczne, zaburzenia elektrolitowe, niedobory witamin (na przykład witaminy D3), niedobory składników mineralnych, wady serca, choroby nowotworowe, gruźlica, krzywica, borelioza, bezdech senny, alergia, hipoglikemia, przerost migdałków podniebiennych, mukowiscydoza, niedokrwistość. Co zrobić, gdy dziecko się poci? Zawsze, gdy dziecko nadmiernie się poci, a trudno stwierdzić dlaczego tak się dzieje, warto to skonsultować z lekarzem. Pediatra sprawdzi, czy pocenie się jest objawem rozwijające się choroby, czy jedynie niegroźną skłonnością do nadmiernego pocenia. Zanim pójdziesz z dzieckiem do lekarza, sprawdź, czy maluch nie nosi ubrań, które mogą sprzyjać nadmiernemu poceniu się (taki efekt wywołuje odzież uszyta ze sztucznych materiałów, nieprzepuszczających powietrza). Pilnej konsultacji lekarskiej wymagają dzieci, u których poza poceniem się obserwuje się: zaburzenia apetytu i pragnienia częste oddawanie moczu, zahamowanie wzrostu, spadek masy ciała, nerwowość, bladość, drżenie rąk, powiększone węzły chłonne, częste zmęczenie, stany podgorączkowe, sinienie skóry i błon śluzowych. Nadpotliwość może dotyczyć niewielkiej powierzchni skóry, np. stóp, dłoni, pach, głowy lub całego ciała. Są dwa rodzaje nadpotliwości: pierwotna – trudno ustalić jej przyczynę, wtórna – o podłożu chorobowym. Nadpotliwość pierwotna prawdopodobnie ma podłoże genetyczne i może być dziedziczona. Boryka się z nią średnio 0,6% dzieci oraz 1,6% nastolatków. Nadpotliwość wtórna najczęściej jest objawem choroby, np. infekcji (zwłaszcza tych przebiegających z gorączką), alergii, chorób skóry czy innych poważniejszych schorzeń (patrz wyżej). Jakie badania wykonać, gdy niemowlę się poci? Aby wstępnie zdiagnozować przyczynę pocenia się, należy wykonać dziecku podstawowe badania laboratoryjne, takie jak: morfologia z rozmazem, poziom elektrolitów, glukoza, stężenie żelaza, TSH. Czasami konieczne są bardziej specjalistyczne badania, dotyczące gospodarki wapniowo-fosforanowej lub badania hormonalne. Niemowlę poci się przy karmieniu Pocenie się dziecka podczas karmienia piersią jest zjawiskiem dość częstym. Zwykle mija samo z czasem. Ssanie piersi mamy jest dla młodszego niemowlęcia sporym wysiłkiem. Jeżeli dodatkowo niemowlę zostanie źle przystawione do sutka – będzie musiało włożyć jeszcze więcej energii, by wyssać odpowiednią porcję pokarmu. Warto w takiej sytuacji upewnić się, jak prawidłowo karmić dziecko piersią, by wiedzieć, na na pewno karmimy dziecko we właściwy sposób. Zobacz także: Jak przetrwać upał w domu i na dworze – nasza instrukcja Co na potówki u dziecka na twarzy, plecach, pupie? Oto sprawdzone sposoby ​Jak ubierać niemowlę latem, żeby go nie przegrzać?
Pierwsze objawy ciąży zaśniadowej przypominają nieco pierwsze symptomy ciąży tuż po zapłodnieniu. Wykrywa się ją za pomocą badania ultrasonograficznego. Organizm doprowadzi do samoistnego poronienia, jednak później kobieta musi poddać się odpowiedniemu leczeniu.
Ciążą zaśniadowa jest nazywana również zaśniadem groniastym lub ciążową chorobą trofoblastyczną, a jej objawy są bardzo podobne do tych, które pojawiają się w pierwszym trymestrze ciąży. Przyczyną tej ciążowej choroby może być wiek (ryzyko zwiększa się u kobiet przed 20. i po 40. roku życia), dieta uboga w karoten, problemy z owulacją lub wcześniejsze poronienia bądź występowanie ciąż zaśniadowych. Spis treści: Ciąża zaśniadowa – co to jest? Ciąża zaśniadowa – objawy Ciąża zaśniadowa – badanie USG Ciąża zaśniadowa – rodzaje Ciąża zaśniadowa – leczenie Ciążą zaśniadowa – co to jest? Do ciąży zaśniadowej dochodzi w wyniku nieprawidłowego zapłodnienia komórki jajowej, która zagnieżdża się i szybko rozrasta w macicy. Prawdopodobnie dzieje się tak ze względu na nieprawidłowości genetyczne (chromosalne) zapłodnionej komórki jajowej. Przy ciąży zaśniadowej zwykle nie ma płodu, łożyska, płynu owodniowego i membran. Ciąża zaśniadowa ma kilka charakterystycznych objawów, chociaż niektóre z nich możesz pomylić z <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/objawy-ciazy/kiedy-pojawiaja-sie-pierwsze-objawy-ciazy-wiadomo-co-do-dnia-23486-r1/">pierwszymi objawami ciąży. Ciąża zaśniadowa – objawy Najważniejszymi objawami ciąży zaśniadowej, które pojawiają się na samym początku, są: wzmożone wymioty lub mdłości, krwawienie lub brązowe upławy, ból w okolicy miednicy, szybki, gwałtowny rozrost macicy, podwyższony poziom hCG, nadczynność tarczycy. Prawidłowa dieta wprowadzona przed <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/co-to-jest-badanie-amh-i-jaki-wynik-to-nieplodnosc-22085-r1/">staraniami o dziecko i przed zapłodnieniem może zmniejszyć ryzyko rozwoju ciąży zaśniadowej. Ciąża zaśniadowa – badanie USG Ciąża zaśniadowa zazwyczaj jest wykrywana przy pierwszym lub kolejnym badaniu USG, czyli około 9. tygodnia ciąży. W trakcie badania ultrasonograficznego na ekranie pojawia się charakterystyczny obraz tzw. zamieci śnieżnej – to obrzęknięte kosmki w obrębie macicy. Zdarza się, że zaśniad groniasty częściowy wykrywany jest później, bo dopiero w II trymestrze ciąży. Podczas badania USG zaśniad groniasty będzie przypominał kiść winogron. Aby z całą pewnością stwierdzić ciążę zaśniadową, zaleca się równoległe monitorowanie poziomu beta hGC we krwi – bardzo wysokie stężenie hormonu jest oznaką ciążowej choroby trofoblastycznej. Ciąża zaśniadowa – rodzaje Wyróżnia się dwa rodzaje zaśniadów groniastych: Zaśniad groniasty całkowity, który powstaje w wyniku zapłodnienia plemnikiem pustej, pozbawionej materiału genetycznego komórki jajowej. W tej sytuacji nie następuje rozwój zarodka, natomiast organizm otrzymuje sygnał, że doszło do zapłodnienia, więc następuje patologiczne rozwinięcia się kosmków łożyskowych. Zaśniad groniasty częściowy ma miejsce w przypadku zapłodnienia prawidłowej komórki jajowej dwoma plemnikami – jednym prawidłowym, a jednym nieprawidłowym. W takiej sytuacji możliwe jest rozwinięcie się zarodka, a następnie płodu. Jednak najczęściej ma on liczne wady morfologiczne i samoistnie obumiera. Zaśniad groniasty całkowity może przeobrazić się w zaśniad inwazyjny, kiedy to nacieka na błonę mięśniową macicy lub jej naczynia krwionośne, tworząc zatory trofoblastyczne. W konsekwencji może dojść do pęknięcia macicy, dlatego tak ważne jest nie tylko wykrycie ciąży zaśniadowej, ale także wdrożenie odpowiedniego leczenia. Ciąża zaśniadowa – leczenie We wczesnej ciąży organizm może sam wydalić komórki zaśniadowe (dochodzi do samoistnego poronienia), jednak zwykle należy poddać się specjalistycznemu leczeniu, które polega na usunięciu zaśniadu groniastego z macicy. Najczęściej stosowaną metodą jest łyżeczkowania jamy macicy oraz kanału szyjki macicy. W przypadku zaśniadu groniastego częściowego leczenie jest skuteczne aż w 95%, natomiast w przypadku zaśniadu całkowitego skuteczność wynosi 80%. Fragment usuniętego zaśniadu poddaje się badaniu histopatologicznemu w celu stwierdzenia obecności komórek rakowych. Jeśli diagnoza potwierdzi raka kosmówki (kosmówczak), to być może konieczne będzie usunięcie macicy. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/objawy-ciazy/kiedy-pojawiaja-sie-pierwsze-objawy-ciazy-wiadomo-co-do-dnia-23486-r1/" target="_blank" rel="noopener">Pierwsze objawy ciąży: czy mogą być fałszywe? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/myslala-ze-jest-w-ciazy-okazalo-sie-ze-to-rak-19444-r1/" target="_blank" rel="noopener">Myślała, że jest w ciąży. Okazało się, że to rak <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/badanie-cytologiczne-w-ciazy-19054-r1/" target="_blank" rel="noopener">Badanie cytologiczne w ciąży
Naukowcy wyodrębnili aż 6 typów COVID-19. Różnią się objawami!
Choć gorączka do tej pory uważana była za kluczowy objaw zakażenia koronawirusem, okazuje się, że nie każdy chory gorączkuje. Dzięki wyodrębnieniu 6 rodzajów COVID-19 można łatwiej rozpoznać chorobę i przewidzieć, kto może potrzebować leczenia w szpitalu.
Naukowcy z King's College w Londynie ustalili, że COVID-19 ma sześć typów, które różnią się objawami i nasileniem choroby. Wyodrębniono je dzięki aplikacji Covid Symptom Study, która zbiera dane od osób zakażonych koronawirusem w Wielkiej Brytanii i USA. To ważne ustalenia naukowców, pomagające przewidzieć, kto może chorować ciężko i wymagać hospitalizacji. Ułatwiają również rozpoznanie lżejszej postaci COVID, która do tej pory mogła być mylona np. ze zwykłym przeziębieniem. Typy COVID-19 – od łagodnych objawów do ciężkiego przebiegu Wyniki analizy objawów zgłaszanych przez 1600 użytkowników aplikacji Covid Symptom Study opublikowano w The British Medical Journal. Dzięki specjalnemu algorytmowi uczenia maszynowego możliwe było stwierdzenie, czy znane wcześniej charakterystyczne objawy koronawirusa zawsze pojawiają się razem. 6 typów COVID-19 i ich objawy: COVID grypopodobny bez gorączki – objawy, które towarzyszą zakażeniu to: ból głowy, utrata węchu, bóle mięśni, kaszel, ból gardła, ból w klatce piersiowej. COVID grypopodobny z gorączką – dodatkowymi zgłaszanymi objawami są: ból głowy, utrata węchu, kaszel, ból gardła, chrypka, utrata apetytu. COVID z objawami ze strony przewodu pokarmowego – chorzy skarżą się na: ból głowy, utratę węchu, utratę apetytu, biegunkę, ból gardła, ból w klatce piersiowej. Nie pojawia się kaszel. COVID o cięższym przebiegu – objawem charakterystycznym jest zmęczenie, któremu towarzyszy ból głowy, utrata węchu, kaszel, gorączka, chrypka i ból w klatce piersiowej. COVID o cięższym przebiegu, któremu towarzyszy splątanie – pozostałymi objawami są: ból głowy, utrata węchu, utrata apetytu, kaszel, gorączka, chrypka, ból gardła, ból w klatce piersiowej, zmęczenie, ból mięśni. COVID o ciężkim przebiegu z objawami ze strony brzucha i układu oddechowego – pozostałymi symptomami są: ból głowy, utrata węchu i apetytu, kaszel, gorączka, chrypka, ból gardła, ból w klatce piersiowej, zmęczenie, splątanie, ból mięśni, duszność, biegunka i ból brzucha. Łatwiejsza diagnoza i leczenie COVID Z zestawienia wynika, że nie w każdym przypadku zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2 występuje gorączka, która uważana jest za jeden z kluczowych objawów. Natomiast wszyscy chorzy zgłaszali ból głowy i utratę węchu. Kaszel, jeden z głównym objawów zakażenia, nie pojawia się w typie trzecim. W czwartym, piątym i szóstym typie COVID-19 częściej może być potrzebne wspomaganie oddychania, natomiast pacjenci, u których pojawił się szósty typ zdecydowanie najczęściej wymagali hospitalizacji. Sklasyfikowanie objawów pozwoli lekarzom przewidzieć, jaki może być przebieg choroby u konkretnej osoby, aby w porę wdrożyć odpowiednie leczenie. Zobacz też: Naukowcy odkryli, w jakiej kolejności pojawiają się objawy koronawirusa PIMS-TS nowa choroba dzieci jako następstwo COVID-19 Objawy koronawirusa u dzieci inne niż u dorosłych
Odra u dzieci - jak wygląda ta choroba zakaźna? [OBJAWY]
Odra będąca chorobą wieku dziecięcego objawia się przede wszystkim gruboplamistą, czerwoną wysypką, która pojawia się na różnych częściach ciała dziecka, a po kilku dniach złuszcza się i znika. Ale zanim się ona pojawi, u dziecka występują inne objawy, m.in. gorączka i szczekający kaszel.
Odra to choroba wirusowa, tzw. choroba wieku dziecięcego. Przechodzą ją zwykle dzieci, które nie były szczepione lub które nie otrzymały dawek przypominających. Szczególnie groźna jest dla niemowląt w wieku od 6 do 12 miesięcy, ponieważ nie chronią ich już przeciwciała od mamy i nie są jeszcze zaszczepione (pierwszą dawkę szczepionki przeciwko odrze podaje się dzieciom w 13 miesiącu życia). Jak wygląda odra u dzieci? Przede wszystkim objawia się charakterystyczną wysypką, towarzyszy jej również gorączka i „szczekający kaszel”. Spis treści: Objawy odry u dzieci Jak wygląda odra u dzieci? Objawy odry u dzieci Odra daje wyraźne objawy. Można ją rozpoznać po tym, że dziecku doskwiera: wysoka gorączka, suchy, tzw. szczekający kaszel, katar, ból gardła i krtani, zaczerwienienie oczu, łzawienie oczu i światłowstręt (na skutek zapalenia spojówek). Te objawy trwają około 3 dni, a potem dołącza do nich charakterystyczna dla odry wysypka. Najpierw pojawiają się w jamie ustnej białe plamki z czerwoną obwódką, zwane plamkami Koplika-Fiłatowa. Następnie przekształcają się one w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/wysypka-u-dziecka-rodzaje-wysypki-uczulenie-i-wysypka-wysypka-u-niemowlaka-1064-r1/">wysypkę u dziecka, która trwa około 3-4 dni. W drugim okresie choroby do charakterystycznych objawów należą: wysypka, powiększone węzły chłonne. Jak wygląda odra u dzieci? Wysypka będąca objawem odry, nie pojawia się od razu na całym ciele dziecka, ale widoczna jest po kolei na następujących częściach ciała: głowa za uszami; twarz; szyja; tułów; ręce; nogi. Zdjęcie wysypki przy odrze u dziecka Kiedy na ciele dziecka pojawia się wysypka odrowa, dziecko zaczyna czuć się coraz lepiej. Choć wciąż kaszle i ma katar, nie męczy je już wysoka gorączka. Początkowo czerwona wysypka staje się brunatna, a w końcu się złuszcza. Przechorowanie odry daje odporność na całe życie, jednak dzieci mogą ją przechodzić bardzo różnie. U niektórych objawy nie są zbyt uciążliwe, a u innych mogą pojawić się nawet drgawki i wysypka krwotoczna. Ze względu na to, że odra może dawać poważne powikłania, jest na nią obowiązkowe szczepienie w dziecięcym <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/program-szczepien-ochronnych-na-2020-27651-r1/">kalendarzu szczepień. Zobacz także: Odpowiadamy na najczęściej zadawane pytania na temat odry <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/odra-objawy-i-fazy-choroby-28216-r1/">Odra: objawy i fazy choroby <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/odra-wysypka-cechy-charakterystyczne-zdjecia-28308-r1/">Odra wysypka: cechy charakterystyczne, zdjęcia
Naukowcy odkryli, w jakiej kolejności pojawiają się objawy COVID-19
Wiemy już, w jakiej kolejności pojawiają się poszczególne objawy zakażenia koronawirusem. To bardzo ważna wiedza. Dzięki niej jesienią można będzie uniknąć sporej porcji stresu.
Naukowcy z University of Southern California ustalili, w jakiej kolejności pojawiają się główne objawy COVID-19. W przypadku zakażenia koronowirusem, tak jak przy każdej innej chorobie, ogromną rolę odgrywa rozpoznanie infekcji na samym początku. Dzięki temu chory może szybko odizolować się od innych osób i nie przekazywać wirusa dalej. Zyskuje też szansę na wczesne rozpoczęcie leczenia. Skutkiem tego może być łagodniejszy przebieg choroby i zmniejszenie ryzyka groźnych powikłań. Kolejność objawów zakażenia koronawirusem Do tej pory dużo mówiło się o charakterystycznym kaszlu, który towarzyszy COVID-19 oraz o duszności, jako<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/koronawirus-objawy-u-doroslych-po-jakim-czasie-nietypowe-objawy-lista-28794-r1/"> głównych symptomach choroby. Wiadomo było również, że chorzy zmagają się z wysoką temperaturą i miewają dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. Z analizy ponad 55 tysięcy przypadków osób zakażonych koronawirusem wynika, że główne objawy nie występują jednocześnie, ale w określonym porządku. W pierwszej kolejności pojawiają się: gorączka kaszel bóle mięśni Potem dołączają: nudności i (lub) wymioty biegunka. Biegunka w przypadku COVID-19 pojawia się na końcu. To pozwala odróżnić np. w Azji zakażenie koronawirusem SARS-CoV-2 od zakażenia SARS lub MERS, przy których problemy z wypróżnieniem ujawniają się przed nudnościami i wymiotami. Kiedy pojawia się duszność? W początkowej fazie pandemii zwracano szczególną uwagę na duszność, która towarzyszy zachorowaniu na COVID-19. Wymieniano ją jako jeden z trzech głównych objawów, oprócz gorączki i męczącego kaszlu. Występowanie duszności pozwala m.in. odróżnić zakażenie koronawirusem od <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/koronawirusczy-grypa-porownaj-te-objawy-infografika-28596-r1/">zachorowania na grypę, której nie towarzyszy spłycenie oddechu (przy grypie, podobnie jak przy COVID, na początku pojawia się gorączka, kaszel i ból mięśni). U osób chorych na COVID-19 duszność nie pojawia się na początku, ale dopiero po wystąpieniu trzech głównych objawów (gorączki, kaszlu i bólu mięśni). W opublikowanym badaniu naukowcy nie podają, kiedy pojawiają się mniej charakterystyczne objawy koronawirusa, jakimi są <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/nowe-objawy-koronawirusa-nie-lekcewaz-ich-28717-r1/">zaburzenia węchu i smaku. Do tej pory zwracano uwagę, że występują na samym początku infekcji, przed wystąpieniem gorączki. Przypomnijmy, że od momentu zakażenia do pojawienia się objawów koronawirusa mogą minąć nawet dwa tygodnie. W okresie pandemii każda infekcja powinna być analizowana również w kierunku zakażenia COVID-19. Osoby, które zauważą u siebie charakterystyczne objawy, powinny kontaktować się z lekarzem rodzinnym, aby ustalić dalszy tok postępowania. U osób młodych i zdrowych koronawirus może mieć łagodny przebieg. Nie jest to jednak powód do tego, aby go bagatelizować. Nikt nie ma gwarancji, że rzeczywiście przechoruje go lekko. Źródło: PAP, mp.pl Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/obajwy-koronawirusa-u-dzieci-jak-rozpoznac-kiedy-do-lekarza-28688-r1/">Objawy koronawirusa są inne u dzieci niż u dorosłych <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/jak-nie-zarazic-sie-koronawirusem-5-zasad-ktore-trzeba-bezwzglednie-przestrzegac-28496-r1/">Jak nie zakazić się koronawirusem – 5 zasad, których trzeba przestrzegać <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="http://Grypa%20czy%20przezi%C4%99bienie%C2%A0%E2%80%93%E2%80%8B%20wa%C5%BCne%20r%C3%B3%C5%BCnice">Grypa czy przeziębienie –​ ważne różnice​
Koronawirus: objawy u dorosłych, po jakim czasie, nietypowe objawy [LISTA]
Koronawirus atakuje układ oddechowy, wywołuje kaszel, duszność i gorączkę. O ile dzieci i młodzież często chorują bezobjawowo, o tyle u dorosłych zakażenie koronawirusem daje zwykle ciężkie objawy – nie wszystkie dotyczą dróg oddechowych!
Objawy koronawirusa u dorosłych i dzieci są podobne, choć mogą mieć różne nasilenie. Na początku światowej pandemii objawy zarażenia wirusem SARS-CoV-2 wiązano przede wszystkim z układem oddechowym – pacjenci mieli ostry kaszel, trudności w oddychaniu oraz wysoką gorączkę. Badania pokazały jednak, że objawy koronawirusa u dorosłych mogą obejmować także układ pokarmowy i nerwowy, zaobserwowano nawet objawy okulistyczne. Koronawirus – objawy u dorosłych Pierwsze objawy koronawirusa można pomylić z objawami grypy. Zarówno chory na grypę, jak i zarażony koronawiurusem ma: wysoką gorączkę kaszel, zwykle suchy, rzadziej mokry bóle mięśni U dorosłych koronawirus powoduje także: silne osłabienie zmniejszenie apetytu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/koronawirusczy-grypa-porownaj-te-objawy-infografika-28596-r1/">Jak odróżnić koronawirusa od grypy? Typowe objawy COVID-19 u dorosłych to także duszności, które nie pojawiają się w czasie sezonowej grypy. Ponadto wirus grypy powoduje ból głowy, ból gardła i często katar – to objawy, jakich nie zaobserwowano (lub zaobserwowano w minimalnym stopniu) u dorosłych z koronawirusem. Koronawirus – nietypowe objawy u dorosłych Niestety, badania pokazują, że rozpoznanie koronawirusa może nie być tak oczywiste, a oprócz najczęstszych objawów zakażenia SARS-CoV-2 u chorych pojawiają się kolejne, dotychczas w ogóle nie łączone z koronawirusem. U dorosłych koronawirus może wywołać: ból brzucha biegunkę Ważne! Wg badań chińskich naukowców <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/nowe-objawy-koronawirusa-nie-lekcewaz-ich-28717-r1/">koronawirus może prawdopodobnie przetrwać w kale chorych, którzy wyzdrowieli i u których nie stwierdza się już obecności patogenu w układzie oddechowym. To mogłoby oznaczać, że koronawirus może wnikać do układu pokarmowego i dawać objawy podobne do zatrucia pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka). <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/alergiczne-zapalenie-spojowek-przyczyny-objawy-leczenie-28119-r1/">zapalenie spojówek, zaczerwienienie oczu i okolic oczu (wg WHO objawy okulistyczne zdarzają się rzadko – potwierdzono je jedynie u 0,8% chorych pacjentów; trzeba jednak pamiętać, że każda infekcja górnych dróg oddechowych może prowadzić do zapalenia spojówek) zanik smaku i węchu, czyli anosmia (to może być jeden z pierwszych, a nawet jedyny objaw koronawirusa!) Uwaga! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/koronawirus-a-alergia-i-astma-objawy-zakazenia-moga-byc-inne-wazne-roznice-28757-r1/">U chorych na astmę oraz alergików koronawirus może nasilać typowe objawy alergii – duszności, kaszel, swędzenie oczu i nosa. Koronawirus a objawy u dorosłych - po jakim czasie Objawy zakażenia SARS-CoV-2, o ile się pojawiają, z początku są lekkie i nasilają się z czasem. Pierwsze objawy koronawirusa u dorosłych mogą wystąpić między 2. a 14. dniem od zakażenia. To dlatego kwarantanna trwa 14 dni - w przypadku braku objawów można mieć pewność, że nie doszło do zarażenia. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/raport/koronawirus-aktualne-informacje/">Koronawirus - aktualne informacje [RAPORT] <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/koronawirus-u-dzieci-jak-przebiega-zakazenie-28535-r1/">Koronawirus u dzieci - jak przebiega zakażenie? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/koronawirus-i-kobiety-w-ciazy-sa-bardziej-narazone-na-zakazenie-28638-r1/">Koronawirus u kobiet w ciąży - czy są bardziej narażone?
Koronawirus: to nie tylko kaszel i gorączka! [NOWE OBJAWY]
Zaobserwowano nowe objawy zakażeniem koronawirusem – łatwo pomylić je z objawami innej choroby wirusowej przenoszonej przez komary.
Dwa przypadki zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2, który wywołuje COVID-19, opisali badacze z Singapuru w czasopiśmie "The Lancet". U obydwu osób wykonano testy na obecność wirusa denga – choroby diagnozowanej najczęściej w Azji, a wyniki były fałszywie dodatnie. Dopiero pogłębione badania ujawniły zakażenie wirusem SARS-CoV-2. Koronawirus – nowe objawy Osoby zarażone to 57-letni mężczyzna oraz 57-letnia kobieta, którzy do szpitala trafili z objawami początkowo kojarzonymi z wirusem denga. W obu przypadkach testy na obecność tego wirusa wyszły pozytywnie, ale pomimo leczenia stan chorych wciąż się pogarszał. Po bardziej szczegółowych badaniach u obojga chorych zdiagnozowano koronawirusa SARS CoV-2. Poza typowymi objawami zakażenia koronawirusem, takimi jak: duszności kaszel wysoka gorączka pacjenci skarżyli się też na dolegliwości, których do tej pory nie opisywano jako charakterystycznych dla zakażenia koronawirusem, ale często towarzyszą one zakażeniu wirusem denga. Są to: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/wysypka-u-dziecka-rodzaje-wysypki-uczulenie-i-wysypka-wysypka-u-niemowlaka-1064-r1/">wysypka biegunka ból głowy Błędna diagnoza to opóźnienie w leczeniu zakażonych koronawirusem. Ale zagrożeń jest więcej, bo wskutek nierozpoznania koronawirusa opisani pacjenci zostali początkowo odesłani do domów (wirus denga, który podejrzewano, nie przenosi się drogą kropelkową, roznoszą go komary). W tym czasie chorzy mogli zarażać innych koronawirusem. Koronawirus – jak rozpoznać Najczęstszymi objawami zakażenia koronawirusem są wciąż: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/czy-goraczka-u-dziecka-bez-innych-objawow-jest-niepokojaca-28477-r1/">gorączka, osłabienie oraz dolegliwości ze strony układu oddechowego, czyli: duszności <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zdrowie/domowe-sposoby-na-kaszel-10-skutecznych-i-naturalnych-metod-28211-r1/">kaszel Inne objawy, takie jak ból gardła, ból brzucha czy wymioty, pojawiają się rzadko. W przypadku wystąpienia podobnych objawów u dorosłego lub dziecka, trzeba jak najszybciej zgłosić się do szpitala z oddziałem zakaźnym (lub zadzwonić na infolinię NFZ, by uzyskać adres najbliższej placówki. Numer infolinii: 800 190 590). <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/nie-jedz-z-koronawirusem-na-sor-ani-do-przychodni-28533-r1/">Z objawami zakażenia koronawirusem nie wolno iść na SOR ani do POZ. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/ministerstwo-zdrowia-lista-lekow-ktorych-moze-zabraknac-w-aptekach-z-powodu-koronawirusa-28612-r1/">Lista leków, których może zabraknąć w aptekach przez koronawirusa <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/koronawirus-men-zamyka-przedszkola-zlobki-i-szkoly-w-calej-polsce-28610-r1/">Koronawirus: MEN zamyka przedszkola i żłobki w całej Polsce <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/koronawirusczy-grypa-porownaj-te-objawy-infografika-28596-r1/">Koronawirus czy grypa - porównaj te objawy [INFOGRAFIKA]
Uważnie obserwując niemowlę i kilkuletnie dziecko, możesz się zorientować, co mu dolega. Nawet jeśli samo ci tego nie powie.
Gdy dziecko ma gorączkę, zwykle jest osowiałe albo przeciwnie – rozdrażnione, płaczliwe. Każda mama wie, że podwyższona temperatura jest zwykle sygnałem jakiejś choroby, maluchowi pewnie coś dolega. Istnieje jednak wiele innych objawów przeróżnych dolegliwości zdrowotnych (poważnych i przejściowych), które są znacznie mniej oczywiste. Doświadczona pediatra neonatolog, dr Małgorzata Czyżewska z Kliniki Neonatologii Akademii Medycznej we Wrocławiu, podpowiada, na co mama powinna zwrócić uwagę. Jakiego zachowania maluszka nie wolno bagatelizować oraz kiedy trzeba iść do lekarza. Dziecko szarpie ucho Maleństwo trzyma się i ciągnie za uszko, może także ocierać główką o poduszkę. O czym to świadczy? Najczęściej o zapaleniu ucha zewnętrznego lub środkowego, czasami także o tym, że do uszka malucha coś wpadło. Ból w okolicy ucha mogą też to być objawy świnki, zapalenia węzłów chłonnych lub wiązać się ze zmianami na skórze, np. czyrakiem. – Zapaleniu ucha środkowego towarzyszą również inne objawy: dziecko ma gorączkę, płacze z bólu, jest rozdrażnione albo osowiałe, nie chce jeść (niemowlę jest niespokojne przy ssaniu lub w ogóle go odmawia), może także robić luźniejszą kupę, ulewać albo wymiotować. Przebieg zapalenia ucha zewnętrznego jest łagodniejszy – tłumaczy dr Małgorzata Czyżewska. Co robić? Problemów z uszami nie można lekceważyć, zawsze trzeba sprawdzić, co się dzieje. Jeśli dziecko bardzo płacze, przed spotkaniem z lekarzem podaj mu środek przeciwbólowy (Paracetamol lub – powyżej trzeciego miesiąca życia – Ibuprofen). Uwaga! Jeśli w uchu malca tkwi ciało obce, nigdy nie próbuj wyciągać go samodzielnie. Dziecko zaciska usta Maluszek nie chce jeść ani pić, protestuje, gdy próbujesz mu wymyć ząbki albo zajrzeć do buzi. O czym to świadczy? Na przykład o bólu spowodowanym zmianami na śluzówce wewnątrz buzi, np. aftami, pleśniawkami (zakażenie drożdżakami), albo zapaleniem jamy ustnej (zakażenie wirusem). Co robić? Pojedyncze zmiany możesz próbować leczyć na własną rękę, z większymi lepiej nie ryzykować, zwłaszcza jeśli dołączają się objawy ogólne, np. gorączka, złe samopoczucie (zmiany mogą zająć dolne drogi oddechowe). Czasem konieczne jest podanie antybiotyku lub innego leku, który można kupić na receptę (np. przeciwgrzybiczego). Dziecko nadmierne się poci Maleństwo zalewa się potem w nocy, a podczas jedzenia poci mu się tył główki. O czym to świadczy? Nadmierne pocenie się może (ale nie musi) być objawem niedoboru witaminy D, który na dłuższą metę może prowadzić do krzywicy. Spokojnie, zdarza się to bardzo rzadko. Co robić? Idź do lekarza. Nie wolno zwiększać dawki witaminy D na własną rękę, bo można w ten sposób doprowadzić do niebezpiecznego przedawkowania. Lekarz dobierze odpowiednią ilość po sprawdzeniu uwapnienia kości potylicy. Dziecko trzyma piąstkę w buzi Niemowlę usiłuje włożyć do buzi wszystko, co mu wpadnie w rączki. Obficie się ślini, ma rozpulchnione i zaczerwienione dziąsła. Nie chce jeść, jest rozdrażnione. O czym to świadczy? Najczęściej o tym, że lada chwila malcowi wyrośnie nowy ząbek. Choć pierwsze zęby wyrzynają się po 6. miesiącu życia, ból może pojawić się wiele tygodni wcześniej, zanim przebiją one powierzchnię dziąsła. Wyrzynanie się kłów i zębów trzonowych jest bardziej bolesne niż wyrzynanie się siekaczy. Co robić? Zawsze warto zacząć od podania dziecku schłodzonego gryzaczka. Jeśli maluch bardzo marudzi, można także posmarować mu dziąsła dostępnym bez recepty żelem dla ząbkujących dzieci (Bobodent, Dentinox). – W okresie ząbkowania dochodzi do przejściowego załamania odporności, przez co niemowlę częściej łapie infekcje, np. wirusowe zapalenie gardła. Dlatego jeśli pojawia się gorączka albo biegunka, skontaktuj się z pediatrą – tłumaczy pani doktor. [CMS_PAGE_BREAK] Dziecko pręży się Maleństwo napina ciałko, podkurcza i prostuje nóżki, krzyczy, często ma do tego bolesne wzdęcia. O czym to świadczy? W wypadku dzieci do trzeciego miesiąca życia takie objawy najczęściej świadczą o kolce. Charakterystyczne jest to, że kolka występuje napadowo, znienacka. Przeważnie po jedzeniu, czasem nawet w trakcie ssania albo dopiero po jakimś czasie, np. po godzinie. Co robić? Niektórym maluszkom przynosi ulgę bujanie w wózku, innym jazda samochodem, noszenie na rękach w pozycji pionowej lub delikatny masaż. Pomóc mogą również: herbatka z kopru włoskiego lub gotowe preparaty na jego bazie (np. Plantex, Gripe Water), mocniejsze środki przeciwskurczowe (np. Infacol – opinie). Jeśli niemowlę bardzo się męczy, idź z nim do lekarza – zadecyduje o zmianie twojej diety lub dziecka (zmiana mieszanki) i wykluczy inne problemy (np. zapalenie wyrostka robaczkowego). Dziecko ma kłopoty z napięciem mięśniowym Dziecko jest bardzo spięte, „sztywne”, trudno je ubrać, reaguje lękiem na codzienne zabiegi, leży wygięte w literę C, często robi mostki albo przeciwnie – wydaje się obojętne, jest wiotkie, mało zainteresowane otoczeniem. O czym to świadczy? Takie objawy mogą (choć nie muszą) świadczyć o kłopotach z napięciem mięśniowym. Problem czasem dotyczy całego ciała, jego części (np. nóżek) albo tylko jednej (lewej lub prawej) strony. Część mięśni może być zbyt napięta, a część zbyt wiotka. Stopień nieprawidłowości może być bardzo różny. Co robić? Problemów z napięciem nie można lekceważyć. Dlatego idź z dzieckiem do pediatry, który w razie wątpliwości skieruje maluszka do neurologa Czasem dziecko wymaga jedynie obserwacji albo niewielkiej pomocy, czasem długotrwałej, codziennej rehabilitacji. Większość problemów z napięciem da się rozwiązać za pomocą systematycznych ćwiczeń (np. metodą Vojty albo NDT Bobath), jednak trzeba się zabrać za to jak najszybciej. Dziecko ma czerwone policzki Smyk wygląda tak, jakby pomalowano mu buzię lakierem. O czym to świadczy? Zazwyczaj jest to objaw alergii pokarmowej. Winowajcą najczęściej jest mleko i jego przetwory – ma na nie uczulenie 2–8 procent niemowląt i małych dzieci. Większość z nich wyrasta z alergii do trzeciego, a najpóźniej do piątego roku życia. Żeby to było możliwe, trzeba wcześniej przestrzegać diety. Niestety, zdarza się i tak, że mleka nie można pić przez całe życie. Inne objawy to sucha szorstka skóra za uszami, w zgięciach łokci, pod kolanami, na łydkach. Alergia na mleko może także objawiać się kłopotami z układem pokarmowym: ulewaniem, wymiotami, biegunką, kolką, a u starszych dzieci także zaparciami. Uczulony maluch może mieć również nawracające infekcje nosa, gardła, uszu lub oskrzeli. Uczulenie na ogół ujawnia się już w pierwszych tygodniach życia dziecka, ale objawy mogą pojawić się także później, gdy malec jest starszy. Co robić? Jeśli podejrzewasz alergię pokarmową, idź z dzieckiem do lekarza. Tylko on powinien decydować o diecie eliminacyjnej czy zmianie mieszanki mlecznej. Działając na własną rękę, można doprowadzić do niedoboru ważnych składników. Dziecko wierci się w łóżku Dziecko niespokojnie śpi, budzi się, może też zgrzytać zębami. Ma zaczerwienioną pupę. Nie chce jeść, może mieć nudności i bóle brzucha. O czym to świadczy? Najczęściej o obecności pasożytów, np. owsików. Dla owsicy charakterystyczne jest to, że świąd nasila się w nocy, bo właśnie wtedy pasożyty są najbardziej aktywne. Co robić? Idź z dzieckiem do lekarza. Pediatra zapewne zleci badanie kału na obecność pasożytów. Jeśli maluch rzeczywiście ma robaki, leczeniu powinni się poddać wszyscy domownicy. Podczas kuracji szczególnie ważna jest higiena, dlatego często myj dziecku ręce i zmieniaj jego bieliznę oraz pościel. [CMS_PAGE_BREAK] Jak wcześnie rozpoznać chorobę u dziecka Rodzice, jeśli tylko przypatrują się dziecku, mogą się zorientować, że jakaś choroba dopiero się „wykluje”. Zanim zapalenie gardła czy ucha na dobre się zacznie, maluszek często zachowuje się inaczej niż zazwyczaj. Co może świadczyć o tym, że coś mu dolega? 1. Dziecko nie chce się bawić. Ulubione klocki czy lalki przestają je interesować. Nie tylko przy zabawie męczy się szybciej niż zwykle, potrzebuje więcej odpoczynku, dłużej śpi. 2. Dziecko jest rozdrażnione. Byle co wyprowadza niemowlaka czy starszego szkraba z równowagi. Wygląda na to, że zupełnie bez powodu, częściej niż zazwyczaj płacze. Domaga się noszenia na rękach, tulenia i ciągłej uwagi kogoś bliskiego. 3. Dziecko ma gorszy apetyt. Brak apetytu u dziecka – nie smakuje mu nawet to, co zwykle zajada z ochotą. Niemowlęta zaś odmawiają ukochanej piersi. 4. Dziecko robi zdecydowanie luźniejsze kupki. Właśnie w ten sposób rozpoczyna się wiele infekcji. Nawet jeśli maluch nie ma rozwolnienia, często jedynie boli go brzuszek. Ważne! Im młodsze dziecko, tym bardziej trzeba być czujnym. Noworodki i dzieci niewiele od nich starsze są niezwykle delikatne. Dlatego też zawsze, gdy dzieje się coś niepokojącego, trzeba poradzić się lekarza. → Nie lekceważ nawet drobnych infekcji. W przypadku najmłodszych mogą się bardzo szybko rozwijać. Nawet zwykły katar może się skończyć zapaleniem krtani albo płuc. → Nie czekaj na rozwój sytuacji, tylko dzwoń do lekarza albo na pogotowie, jeśli wydaje ci się, że z dzieckiem dzieje się coś złego (np. ma kłopoty z oddychaniem). Lepiej zrobić to niepotrzebnie, niż zwlekać zbyt długo.
Podkrążone oczy u dziecka – 12 przyczyn mniej i bardziej poważnych
Podkrążone oczy u dziecka zawsze niepokoją rodziców. Najczęściej nie świadczą o złym stanie zdrowia. W wielu przypadkach są indywidualną cechą, na którą mogą wpływać geny. Zobacz, dlaczego twoje dziecko może mieć sińce pod oczami i kiedy należy wybrać się z nim do lekarza.
Podkrążone oczy u dziecka (tzw. sińce pod oczami lub cienie) powszechnie uznawane są za objaw przemęczenia lub toczącego się w organizmie procesu chorobowego. Tymczasem wiele dzieci (dorosłych również) miewa podkrążone oczy i pozostaje w świetnej formie. Występowanie cieni pod oczami nie zawsze ma bowiem związek z patologią. Razem z pediatrą, dr Katarzyną Mudel, ekspertką portalu Znany Lekarz, wyjaśniamy, co odpowiada za efekt podkrążonych oczu, kiedy należy wiązać je z chorobą, jakie są przyczyny pojawienia się sińców pod oczami i na jakie objawy z nimi związane trzeba zwracać uwagę. Co oznaczają podkrążone oczy u dziecka? Cienie pod oczami u dziecka mogą mieć wiele przyczyn, od błahych – związanych z urodą malucha lub chwilową gorszą formą – po poważne choroby. Cienka skóra – skóra pod oczami jest zwykle cieńsza niż w innych miejscach twarzy, dlatego mogą się przez nią uwidaczniać liczne, drobne naczynia krwionośne otaczające oko. Mówi się wtedy, że dziecko ma po prostu taką urodę. Dziedziczenie – podkrążone oczy w niektórych rodzinach są cechą dziedziczną. Widać je u reprezentantów różnych pokoleń (podkrążone oczy ma np. babcia, mama i jej dzieci). „Rodzinne” cienie pod oczami miewają osoby z ciemniejszą karnacją lub z bardzo jasną i cienką skórą. Warto pamiętać, że nawet u dzieci, u których podkrążone oczy są typowym elementem urody, cienie mogą się nasilać, gdy dziecko jest w gorszej formie. Brak snu i zmęczenie – sińce pod oczami to najbardziej typowy objaw niewyspania i spowodowanego nim przemęczenia. Zmęczone dziecko może być bledsze niż zwykle, przez co obszar pod oczami sprawia wrażenie ciemniejszego (dziecko wygląda jakby miało ciemne podkówki pod oczami). Warto upewnić się, czy maluch śpi wystarczająco długo (sprawdź, ile snu potrzebują dzieci). Rekonwalescencja – podkrążone oczy mogą pojawić się u dziecka, którego organizm jest przemęczony po niedawnej chorobie (przeziębieniu, zapaleniu oskrzeli itp.). Dziecko jest jeszcze osłabione, blade, niedotlenione długim przebywaniem w domu. Po kilku-, kilkunastu dniach powinno wrócić do formy, a cienie pod oczami zniknąć. Alergia – podkrążone oczy to dość powszechny objaw towarzyszący uczuleniom. Określa się go mianem – okulary alergiczne. Sińce pod oczami pojawiają się, gdy dziecko cierpi na atopowe zapalenie skóry (AZS), mogą towarzyszyć alergicznemu nieżytowi nosa (gdy dochodzi do przekrwienia błony śluzowej nosa, żyły pod oczami poszerzają się i są bardziej widoczne). Jeśli dziecko ma AZS, oprócz cieni pod oczami może być widoczny dodatkowy fałd skórny poniżej dolnej powieki (objaw Dennie-Morgana). Chore zatoki – sińce pod oczami towarzyszą stanom zapalnym zatok. Dziecko ma nie tylko podkrążone oczy, ale również lekko obrzękniętą (czasem też zaczerwienioną) skórę wokół oczu. Przeziębienie – jeśli infekcji towarzyszy katar, pod oczami pojawiają się cienie (działa ten sam mechanizm, co w przypadku opisanego wyżej kataru alergicznego). Anemia – bladość skóry towarzysząca anemii sprawia, że cienie pod oczami stają się bardziej widoczne. Innymi objawami niedokrwistości są brak apetytu, osłabienie, apatia, trudności w koncentracji. Anemia u dzieci to dość powszechny problem, który często jest wywołany niedoborem żelaza. Zakażenia dróg moczowych lub chore nerki – przy tego typu schorzeniach sińcom pod oczami towarzyszą obrzęki. Pasożyty – cienie pod oczami mogą być objawem zakażenia owsikami, lambliami, glistą, czy nawet tasiemcem. Podkrążone oczy to często jedyny objaw zakażenia pasożytniczego. W niektórych przypadkach dziecko oprócz sińców pod oczami może mieć też kaszel. U dzieci dotkniętych owsicą można też zaobserwować brak apetytu, zgrzytanie zębami podczas snu i osłabienie. Choroba serca – podkrążone oczy mogą mieć związek z chorobami serca. Problemy z sercem mogą pojawić się wskutek przebytej wcześniej poważnej infekcji (np. jako powikłanie grypy). Mukowiscydoza – ta rzadka choroba genetyczna jest wykrywana w tekstach przesiewowych tuż po narodzinach dziecka. Ryzyko, że twoje dziecko ma podkrążone oczy z powodu mukowiscydozy jest zerowe, jeśli przeszło pomyślnie badanie w kierunku tej choroby. Podkrążone oczy – sine, czerwone czy brązowe? Cienie pod oczami zwykle określa się mianem sińców, bo najczęściej skóra w tym miejscu ma odcień szary, siny lub fioletowy (taki jak znajdujące się pod nią naczynia krwionośne). U niektórych osób cienie pod oczami mają kolor żółtawozielony lub nawet brązowy. Może na to wpływać rodzaj karnacji. U dzieci z alergią oczy mogą być nie tylko podkrążone, ale również zaczerwienione i obrzęknięte. U maluchów z AZS skóra pod oczami często przybiera zabarwienie błękitnoszare. Co robić, jeśli dziecko ma podkrążone oczy? Jeśli wiesz, że dziecku brakuje snu, zadbaj, aby nadrobiło zaległości – może uda się je wcześniej kłaść do łóżka, a w przypadku młodszego malucha wrócić do popołudniowej drzemki (jeśli już z niej nie korzysta)? Jeśli dziecko niedawno chorowało i już czuje się dobrze (nie ma gorączki), wychodź z nim na spacery, aby mogło się dotlenić. Dziecko tuż po chorobie nie powinno jednak zbytnio się forsować. Zwróć uwagę na dietę dziecka, czy jest w niej wystarczająco dużo warzyw i owoców, czy maluch je pełnoziarniste produkty. Kiedy iść z dzieckiem do lekarza? Jeśli cienie pod oczami nie znikają, utrzymują się przez kilka dni, choć dziecko wysypia się, dużo wypoczywa i dobrze się czuje, warto rozważyć wizytę u pediatry. Lekarz zleci podstawowe badania moczu i krwi. To prosty sposób, aby wykluczyć anemię, infekcję dróg moczowych lub problemy z nerkami. W przypadku podejrzenia pasożytów pediatra zleci badanie kału. Koniecznie idź z dzieckiem do lekarza, jeśli oprócz podkrążonych oczu zauważysz inne niepokojące objawy: osłabienie bóle brzucha biegunkę brak apetytu bladość skóry gorączkę kaszel Konsultacja: Dr Katarzyna Mudel, pediatra, specjalistą medycyny rodzinnej oraz medycyny estetycznej. Pracuje jako pediatra z dziećmi w Lux Med i Medicover. Jest ekspertem portalu Znany Lekarz. Zobacz także: Kaszel u dziecka – czego może być objawem? Brak apetytu u dziecka – 10 przyczyn Jak wzmacniać dziecko po chorobie?
Choroba Leśniowskiego i Crohna: objawy, leczenie, rokowania, dieta
Choroba Leśniowskiego i Crohna (choroba Crohna) to przewlekła choroba zapalna jelit, której skutkiem może być rak jelita grubego. Niełatwo ją zdiagnozować. Jakie symptomy powinny nas zaniepokoić?
Choroba Leśniowskiego i Crohna to poważna choroba jelit objawiająca się stanem zapalnym w przewodzie pokarmowym na odcinkach od jamy ustnej po odbyt. Może przyczynić się do powstania raka jelita grubego. Jakie symptomy na nią wskazują i kiedy udać się do lekarza z podejrzeniem choroby? Sprawdź! Choroba Leśniowskiego i Crohna: charakterystyka Objawy choroby Leśniowskiego-Crohna Sygnały świadczące o chorobie Crohna Leczenie choroby Leśniowskiego-Crohna Rokowania w chorobie Crohna Dieta w przypadku choroby Crohna Choroba Crohna a wrzodziejące zapalenie jelita grubego Choroba Leśniowskiego i Crohna: charakterystyka Choroba Leśniowskiego-Crohna, skrótowo nazywana chorobą Crohna, jest chorobą zapalną jelit. Może zaatakować przewód pokarmowy w każdym jego odcinku, od jamy ustnej po odbyt, jednak najczęściej choroba ta pojawia się w końcowej części jelita krętego. Nieco rzadziej atakuje jelito cienkie i jelito grube. Inne odcinki przewodu pokarmowego, takie jak przełyk, żołądek, dwunastnica atakowane są znacznie rzadziej. Nie zdiagnozowano jak dotąd jednej konkretnej przyczyny powstawania choroby Crohna. Nie wyklucza się, że może mieć ona podłoże: genetyczne, środowiskowe, immunologiczne. Wśród chorych najczęściej pojawiają się osoby w wieku 15-30 lat (głównie kobiety) oraz osoby po 60 roku życia. Dzieci również mogą zachorować. Choroba ta objawia się stanem zapalnym w jakimś odcinku przewodu pokarmowego. Pojawiają się zmiany w błonie śluzowej w obrębie jelit, co skutkuje problemami z przechodzenie treści pokarmowych do kolejnych odcinków przewodu. Chorobę Crohna należy leczyć, w przeciwnym razie może dojść do całkowitej niedrożności jelit. Objawy choroby Leśniowskiego-Crohna Choroba ta, podobnie jak wielu innych chorób autoimmunologicznych, ma bardzo typowe, powszechne objawy, takie jak: gorączka; obniżona masa ciała; ogóle osłabienie organizmu. W związku z tym nie jest ona łatwa do zdiagnozowania. Aby prawidłowo zdiagnozować chorobę, należy wykonać pacjentowi szereg badań, w tym kolonoskopię, tomografię komputerową, badanie endoskopowe. Sygnały świadczące o chorobie Crohna W przypadku pojawienia się ostrych objawów, takich jak: nawracający ból brzucha; wzdęcia; nieuzasadniony nagły spadek wagi; nawracające biegunki, również ze śluzem lub krwią; częste stany podgorączkowe; niedokrwistość; afty w jamie ustnej; powtarzające się krwawienia z przewodu pokarmowego; niepokojące zmiany w okolicach odbytu należy udać się do lekarza pierwszego kontaktu. Pacjent otrzyma wówczas po przeprowadzeniu wywiadu lekarskiego skierowania na stosowne, niezbędne badania. Leczenie choroby Leśniowskiego-Crohna Chorobę Crohna leczy się dwutorowo. Pacjent otrzymuje leki przeciwzapalne oraz leki immunosupresyjne. Te drugie są konieczne, ponieważ organizm zaatakowany tą chorobą wysyła błędną odpowiedź immunologiczną na drobnoustroje znajdujące się wewnątrz organizmu. Leki natomiast pomagają hamować tę błędną odpowiedź. Leczenie farmakologiczne uzależnione jest od konkretnego przypadku i stopnia zaawansowania choroby. Bywa, że pacjenci poddawani są zabiegom operacyjnym, np. W przypadku podejrzenia raka jelita grubego, ale nie tylko. Jelita zaatakowane chorobą mogą zatykać się i takie zwężenia, niedrożności również kwalifikują się do zabiegu operacyjnego. Rokowania w chorobie Crohna Choroba Leśniowskiego i Crohna nie jest chorobą całkowicie wyleczalną. Kiedy ma ostry przebieg, należy w leczeniu postawić na łagodzenie objawów, a gdy tak się stanie, nadal podawać leki, by opóźnić nawrót. Choroba ta ma charakter przewlekły i nawracający. Pacjent musi zatem być poddawany co jakiś czas kontrolnym badaniom, by sprawdzać aktualny stan oraz wyłapywać jak najszybciej ewentualne powikłania. Dieta w przypadku choroby Crohna Wiele osób uważa, że skoro jest to choroba jelit, to być może zmiana diety będzie miała ogromne znaczenie w leczeniu. Jednak w przypadku tej choroby nie ma żadnych specjalnych wytycznych, których pacjent powinien przestrzegać w zakresie żywienia. Dieta chorego na Leśniowskiego i Crohna powinna być urozmaicona i bogata w cenne wartości odżywcze, podobnie jak każdego zdrowego człowieka. Choroba Crohna a wrzodziejące zapalenie jelita grubego W przypadku, gdy choroba Crohna zaatakuje wyłącznie przewód pokarmowy na odcinku jelita grubego, odróżnienie jej od wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jest niemal niewykonalne. Obie choroby w znacznym stopniu zwiększają ryzyko pojawienia się raka jelita grubego, ale w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego prawdopodobieństwo pojawienia się tego nowotworu jest dużo większe. Zobacz też: Co to jest choroba Addisona? Celiakia, czyli nietolerancja glutenu. Jak ją rozpoznać? Dwa objawy, które wskazują na chorobę Gravesa-Basedowa
Zmęczenie może być objawem choroby, a nie tylko częścią macierzyństwa
Musisz być zmęczona, bo jesteś mamą? Nie daj sobie tego wmówić. Jeśli czujesz, że coś jest nie tak, nie daj się odprawić z gabinetu lekarskiego z kwitkiem.
Winę za nasze zmęczenie tak łatwo zrzucić na macierzyństwo! Sama pewnie tak tłumaczysz to, że ciągle brakuje ci energii. Zajmujesz się niemowlęciem, odprowadzasz starszaka do przedszkola, pędzisz do pracy i na wywiadówkę do szkoły. Nie masz czasu zjeść porządnego posiłku. To jasne, że jesteś zmęczona. Kto nie byłby wykończony, zajmując się małym dzieckiem, prawda? Nawet lekarz powie ci (prawdopodobnie), że to dlatego. Tymczasem zmęczenie może być objawem kilku chorób, a jego lekceważące traktowanie (bo przecież masz małe dzieci!), może oznaczać, że nie podejmiesz odpowiednio wcześnie leczenia. „To dlatego, że jest pani mamą!" Przekonała się o tym aktorka Salma Blair, która opowiedziała w wywiadzie dla "Good Morning America", że była tak bardzo zmęczona, że po odwiezieniu dziecka do szkoły, wracając do domu, musiała zatrzymywać samochód, żeby się zdrzemnąć. Przez wiele lat lekarze zbywali ją, mówiąc, że to trudy macierzyństwa tak ją męczą i że nie ma w tym niczego dziwnego. W końcu okazało się jednak, że to objaw stwardnienia rozsianego. Lekarze ignorują kobiety? Pisaliśmy w mamotoja.pl o eksperymencie, z którego wynikało, że mamy tendencję do ignorowania bólu u dziewczynek, uznając, że ich reakcje są przesadzone. W przeciwieństwie do chłopców, którym wierzymy, jeśli mówią, że coś ich boli. Inne badanie wykazało, że kobiety, które zgłaszały się na SOR z bólem brzucha, musiały dłużej czekać na pomoc lekarską niż mężczyźni z tym samym problemem. Rzadziej otrzymywały też środki przeciwbólowe. Kolejny przykład: kobietom częściej sugeruje się, że odczuwany przez nie chroniczny ból ma podłoże psychiczne. Choroby, których jednym z objawów może być zmęczenie Wiele schorzeń może objawiać się chronicznym zmęczeniem, m.in.: choroby tarczycy, anemia, niedoczynność kory nadnerczy, cukrzyca, depresja, zespół chronicznego zmęczenia, stwardnienie rozsiane, chłoniak, choroby wątroby. Nie daj się, walcz o poważne traktowanie! Bywamy onieśmielone w obecności lekarzy, ale nie możemy pozwolić, by traktowano nas protekcjonalnie i traktowano nasze dolegliwości pobłażliwie, tylko dlatego, że jesteśmy kobietami. Jeśli czujesz, że masz problem zdrowotny, drąż dopóty, dopóki nie zostanie ci postawiona odpowiednia diagnoza. Nie daj się zbyć stwierdzeniem, że jesteś po prostu zmęczona, bo jesteś mamą. źródło: romper.com
Wszystko, co powinnaś wiedzieć o cukrzycy typu 1
Cukrzyca typu 1 najczęściej atakuje dzieci i młodzież. To bardzo trudna i podstępna w leczeniu choroba. Zobacz jak z nią żyć.
Cukrzyca typu 1 to najczęstsza choroba przewlekła diagnozowana u dzieci i jeden z najpoważniejszych problemów pediatrycznych w naszym kraju. W ciągu ostatnich 20 lat liczba chorych na cukrzycę typu 1 w Polsce prawie się potroiła, co uplasowało nasz kraj w światowej czołówce, jeżeli chodzi o wzrost zachorowań. Czym jest cukrzyca typu 1? Przyczyny cukrzycy typu 1 u dzieci Objawy cukrzycy typu 1 Jak odczytywać wyniki badań krwi u dziecka? Spadek i wahania cukru we krwi Jak leczyć dziecko z cukrzycą typu 1? Leczenie cukrzycy typu 1 pompami cukrzycowymi Dieta dziecka chorego na cukrzycę Sport dla dziecka z cukrzycą Jak bardzo cukrzyca zaburza życie dziecka? Cukrzyca typu 1 a ciąża Dieta dla ciężarnej z cukrzycą Czym jest cukrzyca typu 1? Cukrzyca typu 1 to choroba układu odpornościowego. Objawia się w postaci podwyższonego poziomu cukru we krwi dziecka. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest nieprawidłowe działanie jego układu odpornościowego - w organizmie zaczyna brakować insuliny, jednego z kluczowych hormonów w organizmie, przekształcającego glukozę na energię. W trzustce chorego dziecka jego własne przeciwciała niszczą tzw. komórki beta, które ją produkują. Dzięki insulinie dziecko rośnie, rozwija się, ma energię. Nie można bez niej funkcjonować, dlatego, jeżeli komórki beta zostaną całkowicie zniszczone i trzustka przestaje produkować insulinę, dziecko musi do końca życia dostawać ten hormon z zewnątrz. Przyczyny cukrzycy typu 1 u dzieci Najczęściej chorują dzieci w wieku do lat 6 oraz młodzież. ​Cukrzyca typu 1 nie jest chorobą genetyczną, aczkolwiek u źródeł jej wystąpienia leżą także czynniki genetyczne. Cukrzyca uważana jest za chorobę wieloczynnikową, co oznacza, że kilka rzeczy musi się spotkać w jednym czasie, aby doszło do zachorowania. W jej powstaniu pewną rolę odgrywają czynniki wirusowe: wirus świnki, różyczki, enterowirusy wywołujące zwykłe przeziębienie. Choroba częściej występuje u dzieci: karmionych piersią krócej niż 3 miesiące, mających niedobory witaminy D3, urodzonych w wyniku cesarskiego cięcia. Objawy cukrzycy typu 1 To choroba, która atakuje gwałtownie - zdrowe, dobrze rozwijające dziecko praktycznie z dnia na dzień zmienia się nie do poznania. Jej objawami są: nagłe chudnięcie, dużo większe pragnienie (picie także nocą), częste siusianie (także nocą), zmiana zachowania, dziecko staje drażliwe lub przeciwnie – senne i osłabione, sucha i szorstka skóra, zajady w kącikach ust (skutek odwodnienia organizmu), obrzęk i zaczerwienienie gardła, mdłości i wymioty, bóle brzucha, nieprzyjemny (przypominający aceton) zapach z ust. Pamiętaj! Zawsze najpierw zauważysz zmiany w zachowaniu dziecka: zrobi się niespokojne, drażliwe lub też bez sił. Jeżeli do tego zacznie się moczyć nocą, będzie miało większe pragnienie i zacznie chudnąć – to będą to już bardzo niepokojące objawy. Zrób dziecku badanie poziomu cukru we krwi lub badanie moczu. Jak odczytywać wyniki badań krwi u dziecka? Poniższa tabelka pokazuje możliwe wartości cukru we krwi dziecka, mierzone na czczo. Sprawdź, kiedy wynik wskazuje na cukrzycę: Jeżeli badanie cukru wykaże za wysoki poziom glukozy we krwi - przekraczający 126 mg/DL - i do tego dojdzie jeszcze choć jeden z trzech podejrzanych objawów: zwiększone pragnienie, wielomocz albo chudnięcie – to musisz liczyć się z tym, że jest to cukrzyca typu 1. Spadek i wahania cukru we krwi Ostry spadek poziomu cukru prowadzić może do hipoglikemii, objawiającej się w postaci: nadmiernego pocenia się, utrzymującego się uczucia głodu, niepokoju, pogorszenie jakości widzenia, drżenie mięśni. Wahania cukru we krwi chorego dziecka mogą prowadzić do: śpiączki (jeżeli rezerwy komórek beta w trzustce wyczerpią się gwałtownie, może dojść do zapaści), trwałych uszkodzeń nerek i innych narządów wewnętrznych, utraty wzroku. Jak leczyć dziecko z cukrzycą typu 1? Leczenie polega na podawaniu choremu dziecku odpowiedniej dawki insuliny. Przed każdym posiłkiem musi ono przyjąć precyzyjną jej dawkę. Możesz to zrobić na dwa sposoby: za pomocą tzw. penów, czyli zastrzyków z insuliną, pompą insulinową połączoną drenem i podskórnym wkłuciem z ciałem dziecka. Żeby wiedzieć, jaką dawkę podać, musisz najpierw oszacować posiłek: ile zawiera węglowodanów, białka i tłuszczu. Po ok. dwóch godzinach od zjedzenia znów zmierz dziecku poziom cukru we krwi i ewentualnie zmień dawkę insuliny, jeżeli cukier jest za wysoki. Leczenie cukrzycy typu 1 pompami cukrzycowymi Podawanie insuliny zastrzykami jest tańszym sposobem leczenia, ale za to mniej wygodnym m.in. ze względu na wielokrotne wkłucia i konieczność przyjmowania posiłków o dokładnie określonej wartości energetycznej w ściśle wyznaczonych porach. Podawanie insuliny pompą ma o wiele więcej zalet, ponieważ: możesz bardzo precyzyjnie dawkować insulinę, pompa przez całą dobę wydziela mikrodawki insuliny, eliminuje problem zasłabnięcia z powodu hipoglikemii, zmniejsza u dziecka stres wynikający z lęku przed kłuciem igłą. W przypadku korzystania z pompy insulinowej konieczne jest przed posiłkami ustawienie tzw. bolusa, czyli dodatkowej dawki insuliny. Dokładnie tak samo działa trzustka: wydziela trochę insuliny przez cały czas i ma jej większy wyrzut tuż przed jedzeniem. Dieta dziecka chorego na cukrzycę W przypadku cukrzycy typu 1 trzeba bardziej restrykcyjnie przestrzegać pór posiłków i wielkości porcji. Dieta powinna być skonsultowana ze specjalistą, najlepiej diabetologiem. Zalecenia dotyczące diety cukrzycowej dla dziecka nie odbiegają za bardzo od zaleceń normalnej zbilansowanej diety: najważniejsze są regularne posiłki 3 do 5 (czasem do 7 dziennie, jeśli wymaga tego leczenie) o stałych porach; unikaj soli oraz cukrów prostych zawartych w słodkich owocach, owocach suszonych, kandyzowanych, w syropie itp. oraz sokach; podawaj świeże warzywa, ryby i produkty pełnoziarniste, płatki owsiane; produkty zawierające dużo błonnika, który obniża stężenie glukozy we krwi, daje poczucie sytości i zapobiega zaparciom; szczególnie ważne w diecie cukrzycowej są rośliny strączkowe, zawierające wartościowe białko, sporo błonnika, a mało kalorii; tłuszcze zwierzęce można jeść, ale rzadko (nie powinny być głównym źródłem tłuszczów). Podobnie jak osoby zdrowe, cukrzyk powinien wypijać co najmniej dwa litry płynów, w postaci wody najlepiej wysoko zmineralizowanej oraz zielonej herbaty. Uwaga! Zdecydowanie niewskazane są tłuszcze trans (utwardzone, obecne m.in. w twardych margarynach i wielu gotowych wyrobach cukierniczych, typu kruche ciastka). Aby przygotować zdrowy posiłek rodzice małego cukrzyka muszą umieć posługiwać się: tabelami wymienników węglowodanowych (są dostępne na większości stron internetowych poświęconych cukrzycy), wartości odżywczych, umieć obliczyć kaloryczność potrawy. Tabele z wymiennikami węglowodanowymi pokazują tzw. indeks glikemiczny produktów, który określa wzrost poziomu cukru we krwi po dwóch godzinach od zjedzenia posiłku. Im niższy indeks glikemiczny, tym lepiej. Sport dla dziecka z cukrzycą Prowadzenie aktywnego trybu życia jest bardzo ważne w życiu dziecka z cukrzycą. Dzięki temu: malec utrzymuje prawidłową masę ciała, tkanki są bardziej wrażliwe na insulinę, można podawać jej mniejsze ilości, łatwiej kontrolować poziom cukru we krwi. Dziecko chorujące na cukrzycę nie powinno uprawiać sportów wyczynowych ani ekstremalnych, wskazane są: pływanie, bieganie, jazda na rowerze, tenis. Jak bardzo cukrzyca zaburza życie dziecka? Cukrzyca typu 1 to podstępna choroba– potrafi mieć momenty remisji, kiedy ustępuje i cukry w organizmie chwilowo normalizują się. To jednak tylko etap choroby - zawsze, w którymś momencie cukrzyca wraca. Organizm źle znosi takie wahnięcia i reaguje na nie hiper- i hipoglikemią, czyli wysokimi i niskimi cukrami. Remisja choroby nie świadczy o wyleczeniu dziecka, gdyż cukrzyca jest nieuleczalną chorobą. Diagnoza oznacza zmianę życia już na zawsze. Chore dziecko musi nauczyć się żyć z cukrzycą: musi kilka, a czasem nawet kilkanaście razy w dzień i nocą mieć mierzony poziom cukru we krwi (glikemię) – co wiąże się z nawet kilkunastoma ukłuciami palca, aby wykonać pomiar glukometrem. Cukrzyca typu 1 a ciąża Jeżeli chorujesz na cukrzycę typu 1 i planujesz ciążę, przygotuj się na to, że będziesz wymagała odpowiedniej opieki lekarskiej. W trakcie ciąży zapotrzebowanie na insulinę wzrasta nawet o 100-200 proc. stanu sprzed ciąży. Utrzymanie właściwych poziomów cukru w organizmie jest bardzo ważne jeszcze na etapie planowania zajścia w ciążę, gdyż zapobiegnie to ewentualnemu wystąpieniu: wad wrodzonych u dziecka (m.in. serca, wodogłowia, przepukliny mózgowo-rdzeniowej), powikłań cukrzycy u matki. Kobietą ciężarną powinien się opiekować zespół diabetologiczno-położniczy, z udziałem m.in.: diabetologa, ginekologa, pielęgniarki, dietetyka, trenera pompowego. W osiągnięciu właściwego poziomu cukru bardzo pomocne jest wykorzystanie pomp insulinowych połączonych z systemem ciągłego monitorowania glikemii. Dzięki temu kobieta ma stałą informację o poziomie glukozy we krwi i może ją na bieżąco korygować. Dieta dla ciężarnej z cukrzycą Przyszła mama powinna codziennie przyjmować ok. 2 tys–2 tys. 200 kalorii (35 kcal na kilogram masy ciała), w postaci sześciu, niezbyt obfitych posiłków, spożywanych o stałych porach, a przerwa między nimi nie powinna być dłuższa niż trzy, cztery godziny. Zalecane jest jedzenie: produktów zbożowych (pieczywo razowe, pełnoziarniste), chudego mięsa i wędlin, ryb, chudego nabiału, warzyw i tłuszczów roślinnych. Unikaj natomiast: tłuszczy zwierzęcych - masła, śmietany, smalcu, węglowodanów prostych, takich jak cukier, słodycze, miód. Dieta ciężarnej i chorujące na cukrzycę powinna być wzbogacona w witaminy i kwas foliowy oraz uwzględniać zwiększone zapotrzebowanie kaloryczne organizmu mamy i zwiększone zapotrzebowanie na insulinę rosnącego w brzuchu dziecka.
Zapalenie pęcherza daje wyraźne, uciążliwe objawy. Jednym z nich jest ciągłe parcie na pęcherz przy jednoczesnym braku możliwości oddania moczu lub oddawanie go w niewielkich ilościach. Zapalenie dróg moczowych jest szczególnie groźne dla ciężarnych. Nieleczona infekcja bakteryjna może uszkodzić rozwijający się płód.
Czym grozi zapalenie pęcherza w ciąży? Zapalenie pęcherza może przytrafić się każdej kobiecie, ale w ciąży jest ono szczególnie niebezpieczne. Zakażenie dróg moczowych następuje zwykle na skutek infekcji bakteryjnej, a te bakterie mogą stanowić poważne zagrożenie dla rozwijającego się w brzuchu mamy dziecka. Zapalenie pęcherza u ciężarnej, która weszła już w trzeci trymestr ciąży, może spowodować nawet przedwczesny poród. Dlatego tak ważne jest, by nosić odpowiednią bieliznę i dbać o higienę intymną. Objawy zapalenia pęcherza w ciąży Objawy zakażenia bakteryjnego w układzie moczowym są dość łatwe do rozpoznania, są nieprzyjemne i powodują dyskomfort. Należą do nich: ciągłe parcie na pęcherz; trudności z oddawaniem większych ilości moczu mimo uczucia przepełnionego pęcherza; gorączka; pieczenie, swędzenie podczas oddawania moczu; krwiomocz; kłujący ból w cewce moczowej (w dole brzucha). Ból może pojawiać się podczas oddawania moczu lub np. po stosunku płciowym, ponieważ w jego trakcie może dojść do podrażnienia dróg moczowych. Jak zdiagnozować zapalenie pęcherza moczowego? Jeśli ciężarna zauważa u siebie objawy zapalenia pęcherza moczowego, niezwłocznie powinna poinformować o tym lekarza prowadzącego ciążę. Konieczne będzie wykonanie badania moczu. Jeśli okaże się, że w moczu znajduje się choć odrobina krwi lub ropy i wyniki będą odbiegały od normy, wówczas ginekolog zaleci odpowiednie leczenie powstałej infekcji bakteryjnej. Warto pamiętać, że w ciąży nie wszystkie leki są bezpieczne, dlatego pod żadnym pozorem ciężarna nie powinna rozpoczynać leczenia na własną rękę.
Te dwa objawy wskazują na chorobę Gravesa-Basedowa. Sprawdź!
Są bardzo charakterystyczne! Jeśli dostrzegasz je u siebie, koniecznie zgłoś się do endokrynologa.
Choroba Gravesa-Basedowa jest ściśle związana z tarczycą. Jest chorobą przyczyniającą się do powstania nadczynności tego hormonu. Co musisz wiedzieć o chorobie Gravesa-Basedowa? Przeczytaj i sprawdź, czy nie dotyczy ona ciebie lub twoich dzieci. Co to jest choroba Gravesa-Basedowa? Choroba Gravesa-Basedowa związana jest z nadczynnością gruczołu tarczowego. Powoduje nadmierną produkcję hormonów tarczycy i powiększenie gruczołu, czyli powstanie tzw. wola. Jest chorobą autoimmunologiczną, co znaczy, że organizm sam atakuje własne tkanki i próbuje je zwalczyć. Choroba Gravesa-Basedowa jest przyczyną pierwotnej nadczynności tarczycy i w związku z tym musi być leczona pod kontrolą i zgodnie z zaleceniami lekarza endokrynologa. Przyczyny choroby Basedowa Jak dotąd nie udało się jeszcze wskazać konkretnych przyczyn powstawania tej choroby, jednak podobnie jak w przypadku innych chorób autoimmunologicznych uważa się, że czynniki genetyczne i środowiskowe odgrywają znaczną rolę w rozwoju choroby. Palenie papierosów i życie w ciągłym stresie bardzo zwiększają ryzyko zachorowania. Objawy choroby Gravesa-Basedowa Choroba ta wykazuje dwa bardzo charakterystyczne objawy. Są to: wole – pojawia się w 80 proc. przypadków wytrzeszcz – dotyczy od 10 do 30 proc. przypadków. Inne objawy tej choroby tarczycy są takie same, jak w przypadku nadczynności. Jakie TSH wskazuje na nadczynność tarczycy? TSH dorosłej osoby zdrowej mieści się w przedziale od 0,32 do 5,0 mU/l . Jeśli badanie krwi wskazuje, że TSH jest niższe niż 0,32 mU/l, wówczas jest to podstawą do zdiagnozowania nadczynności u danej osoby. Warto jednak wykonać jeszcze poziom innych hormonów tarczycy, by obraz był pełniejszy. Choroba Gravesa-Basedowa u dzieci Nadczynność tarczycy nie zawsze spowodowana jest pojawieniem się choroby Basedowa. Ale w przypadku dzieci to właśnie choroba Gravesa-Basedowa jest główną przyczyną powstania nadczynności tego hormonu. Ta choroba tarczycy jest szczególnie niebezpieczna dla dzieci, ponieważ świadczy o zaburzeniu gospodarki hormonalnej. Hormony tarczycy spełniają bardzo istotną funkcję w prawidłowym rozwoju dziecka. Odpowiadają za kształtowanie i rozwój układu nerwowego, a także regulują ważne procesy dojrzewania oraz wzrostu. Leczenie choroby Gravesa-Basedowa Jeśli u danej osoby zostanie zdiagnozowana choroba Basedowa, wówczas powinna ona udać się do endokrynologa, czyli lekarza zajmującego się zaburzeniami hormonalnymi. Po dokładniejszych badaniach zleci on odpowiednie leczenie. W większości przypadków choroba Gravesa-Basedowa leczona jest tyreostatykami. Praktykuje się także leczenie jodem radioaktywnym. Zobacz też: Twoje dziecko jest senne i blade? To może być cukrzyca! Jak rozpoznać i leczyć sarkoidozę? Celiakia czyli nietolerancja glutenu. Jak ją rozpoznać?
Choroba Addisona to jedna z chorób autoimmunologicznych, polegająca na niedoczynności kory nadnerczy. Chorują na nią zarówno dorośli, jak i dzieci. Jak ją rozpoznać? Sprawdź, jakie objawy wskazują na tę chorobę i jak można ją leczyć.
Jedną z chorób układu immunologicznego zwanych autoimmunologicznymi jest choroba Addisona. Co kryje za sobą ta tajemnicza nazwa i jakie objawy wskazują na tę chorobę? Sprawdź! Co to jest choroba Addisona? Choroba Addisona to pierwotna niedoczynność kory nadnerczy. Nazwa pochodzi od brytyjskiego chirurga, Thomasa Addisona, który jako pierwszy opisał tę chorobę w 1855 roku. Przyczyną choroby Addisona jest przewlekły niedobór hormonów produkowanych przez korę nadnerczy np. na skutek autoimmunologicznego zapalenia kory nadnerczy. Schorzenie to może pojawić się u osób w każdym wieku, jednak najczęściej zapadają na nie osoby dorosłe w wieku 30-40 lat. Choroba Addisona należy do chorób autoimmunologicznych i może współistnieć razem z inną chorobą z tej grupy. Mogą ją spowodować też inne choroby, takie jak: gruźlica, nowotwory i przerzuty, zaburzenia wrodzone (np. Wrodzony przerost nadnerczy), skaza krwotoczna. Choroba Addisona u dzieci Choroba ta może zaatakować osoby w każdym wieku, w tym również dzieci. Charakterystycznym objawem choroby Addisoan u dzieci jest hipoglikemia. Dzieci nienarodzone, których matki cierpią na tę chorobę, muszą być po urodzeniu pod obserwacją, ponieważ może się u nich rozwinąć niedoczynność kory nadnerczy. Dlatego tak ważne jest, by ciężarne po zdiagnozowaniu choroby, jak najszybciej rozpoczynały leczenie. Objawy choroby Addisona Choroba Addisona daje szereg różnych objawów. Niektóre z nich charakterystyczne są nie tylko dla tej dolegliwości, ale jeśli można zaobserwować u siebie większość z nich, jest to sygnał, by zrobić badania w kierunku tego schorzenia. Choroba Addisona daje następujące objawy: znaczne osłabienie; brak apetytu, spadek wagi ciała; wypadanie włosów; nudności, wymioty; biegunki; cierpnięcie kończyn; brunatne zabarwienie skóry i błon śluzowych; hiperkaliemia (podwyższony poziom jonów potasu we krwi); hiperkalcemia (podwyższony poziom wapnia we krwi); hipoglikemia (stan obniżonego poziomu glukozy we krwi); powstawanie przebarwień na skórze (głównie w miejscach wystawianych na słońce); ciągłe uczucie zimna; drażliwość; obniżone ciśnienie tętnicze. Jak leczyć chorobę Addisona? Ponieważ choroba związana jest z przewlekłym niedoborem hormonów produkowanych przez korę nadnerczy, leczenie polega na ich uzupełnianiu najczęściej poprzez podawanie kortykosteroidów. Na czym polega zespół Cushinga? Zespół Cushinga jest inną chorobą nadnerczy. Również objawia się nieprawidłową pracą kory nadnerczy - w tym przypadku produkuje ona zbyt dużo kortyzolu. Jest to pierwotna nadczynność kory nadnerczy, czyli przeciwnie niż choroba Addisona (pierwotna niedoczynność kory nadnerczy). Zobacz też: Twoje dziecko jest senne i blade? To może być cukrzyca! Jak rozpoznać i leczyć sarkoidozę? Celiakia czyli nietolerancja glutenu. Jak ją rozpoznać?
Jak rozpoznać ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia? Ta poważna choroba autoimmunologiczna może pojawić się np. po przebyciu odry, świnki, ospy, ale też po szczepieniach przeciwko tym chorobom. Dowiedz się, jakie sygnały mogą wskazywać na to, że dziecko ma ADEM.
Jedną z poważniejszych chorób układu immunologicznego jest ta o tajemniczej nazwie ADEM, czyli ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia. Może być mylona ze stwardnieniem rozsianym, ze względu na podobieństwo pewnych objawów. Jednak między tymi chorobami są wyraźne różnice. Jak objawia się ADEM i jak należy je leczyć? Przeczytaj! Co to jest ADEM? ADEM to skrót od angielskiej nazwy Acute Disseminated Encephalomyelitis, czyli ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia. Jest to autoimmunologiczna demielinizacyjna choroba mózgu. Do jej powstania przyczyniają się takie choroby zakaźne, w których pojawia się wysoka gorączka, np. odra, świnka, różyczka, ospa wietrzna, grypa, mononukleoza, gruźlica. Może też być efektem szczepienia ochronnego przeciwko ospie, odrze, WZW A, grypie, ale też pojawić się na skutek ukąszenia owada. Na chorobę tę zapadają głównie dzieci do 10 roku życia, rzadziej nastolatki do 16 roku życia. Wśród osób dorosłych jest ona niezwykle rzadka. Objawy ostrego rozsianego zapalenia mózgu i rdzenia Objawy ADEM pojawiają się z reguły od tygodnia do trzech tygodni po przebyciu wyżej wymienionych chorób lub szczepień. Wówczas nagle u dziecka występują: wymioty; bóle głowy; wysoka gorączka; podrażnienie opon mózgowo-rdzeniowych. To są pierwsze objawy ostrego rozsianego zapalenia mózgu i rdzenia. Następnie ta choroba neurologiczna objawia się: zwiększoną sennością; drgawkami; wahaniami nastrojów. Dochodzą do tego objawy czysto neurologiczne, takie jak: zaburzenia mowy, niedowład. W poważniejszym stadium może też dochodzić do pojawiania się mimowolnych ruchów, które przyczyniają się do wyginania poszczególnych części ciała. Jak zdiagnozować i leczyć ADEM? Choroba ta ze względu na duże podobieństwo do stwardnienia rozsianego nie jest łatwa do zdiagnozowania (są to najbardziej podobne do siebie choroby autoimmunologiczne). Konieczne jest wykonanie badania rezonansem magnetycznym. ADEM powoduje uszkodzenie mózgu i charakterystyczne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym. Leczenie musi odbywać się na oddziale intensywnej opieki medycznej. W większości przypadków jest to choroba uleczalna, ale często pozostawia po sobie zniszczenia w organizmie, takie jak napady padaczkowe lub zaburzenia zachowania. ADEM a SM Ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia jest chorobą bardzo podobną do SM czyli stwardnienia rozsianego. Obie choroby prowadzą do autoimmunologicznej demielinizacji mózgu, czyli uszkodzenia nerwów, przez co u chorego występują zaburzenia widzenia, czucia, ruchu. Jednak są między nimi pewne różnice. Oto one: Zobacz też: Celiakia, czyli nietolerancja glutenu. Jak ją rozpoznać?
Dziecko je zbyt łapczywie? Uważaj, grozi mu zachłystowe zapalenie płuc!
Na zachłystowe zapalenie płuc najczęściej chorują noworodki i dzieci do 5 roku życia. Jak rozpoznać tę chorobę i jak ją leczyć? Przeczytaj koniecznie!
Zachłystowe zapalenie płuc zwane też zespołem Mendelsona to choroba zapalna dróg oddechowych. Najczęściej pojawia się u niemowląt i dzieci do 5 roku życia. Jakie są objawy zachłystowego zapalenia płuc i jak można je leczyć? Co jest przyczyną zachłystowego zapalenia płuc? Najczęściej infekcję płucną w postaci zachłystowego zapalenia powoduje aspiracja treści żołądkowej z przewodu pokarmowego do drzewa oskrzelowego i płuc. Może się tak zdarzać np. na skutek wady rozwojowej, polegającej na nieprawidłowym oddzieleniu przełyku od tchawicy i wówczas treści pokarmowe zamiast pozostawać w przewodzie pokarmowym, przedostają się do układu oddechowego. Do zachłyśnięcia najczęściej dochodzi u noworodków i małych dzieci, ponieważ jedzą one jeszcze zbyt łapczywie, a ich układ pokarmowy nie jest w pełni wykształcony. Objawy zachłystowego zapalenia płuc u dzieci: kaszel gorączka przyspieszony oddech zmiany w klatce piersiowej widoczne w badaniu radiologicznym osłabienie silne pocenie się dreszcze wydzielina ropna z dróg oddechowych Zobacz też: Poznaj przyczyny kaszlu u dziecka i dowiedz się, jak sobie z nim poradzić Objawy zachłystowego zapalenia płuc mogą być jednak nie dość jednoznaczne – im mniejsze dziecko, tym trudniej je rozpoznać. Dlatego dziecko musi być dokładnie zbadane. Oprócz fizycznego zbadania pacjenta – osłuchania i opukania płuc, należy wykonać zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej. Dodatkowo wykonuje się bronchofiberoskopię, czyli pobiera materiał z oskrzeli. Zachłystowe zapalenie płuc u noworodków Noworodki narażone są na infekcję płucną w momencie przechodzenia przez kanał rodny matki. To tam znajdują się bakterie, które powodują powstanie zachłystowego zapalenia płuc. Jeśli noworodek zachłyśnie się płynem owodniowym w trakcie porodu, do jego organizmu mogą przedostać się te bakterie. Stan zapalny pojawia się u dziecka w ciągu 24 godzin od urodzenia. W ciężkich przypadkach może dojść nawet do zakażenia uogólnionego. Zobacz też: Przeziębienie u niemowlaka? Mamy na to sposoby! Leczenie zachłystowego zapalenia płuc u dzieci Leczenie zawsze wymaga podawania pacjentowi antybiotyku i hospitalizacji. W pierwszej kolejności należy jednak usunąć z płuc pacjenta treść pokarmową, która była przyczyną zachłyśnięcia. W zależności od tego, jaka bakteria wywołała chorobę, lekarz dobiera antybiotyk o innym składzie. Leczenie zachłystowego zapalenia płuc trwa zwykle od 1 do 3 tygodni, niestety nie daje pewności, że choroba nie wróci. Zachłystowe zapalenie płuc dość często nawraca po jakimś czasie. Refluks żołądkowo-jelitowy a zachłystowe zapalenie płuc Refluks żołądkowo-przełykowy jest dość częstą przyczyną zachorowania na zachłystowe zapalenie płuc. Ta przypadłość polega na rozluźnieniu dolnego zwieracza przełyku, przez co treści pokarmowe wracają w górę przewodu pokarmowego. Takie cofanie się pokarmu można zaobserwować gołym okiem u noworodków i niemowląt do ok. 6 miesiąca życia, którym zdarza się ulewać. Jeśli to ulewanie jest wyraźnie zwiększone, wówczas może świadczyć właśnie o refluksie. Starszym niemowlakom z reguły już się nie ulewa, gdyż nie przebywają już ciągle w pozycji leżącej – próbują podnosić się do siadania i raczkować, a właśnie pozycja leżąca sprzyja cofaniu się treści pokarmowych. Refluksu u niemowląt nie należy lekceważyć, zwłaszcza że może być on przyczyną tak poważnego schorzenia, jakim jest zachłystowe zapalenie płuc. Zobacz też: Jak rozpoznać i leczyć zapalenie płuc u dziecka? Jak rozpoznać bezobjawowe zapalenie płuc?
7 objawów chorobowych, których nie wolno lekceważyć [WIDEO]
Sztywny kark, wymioty po upadku i inne: jeśli zauważysz u swojego dziecka któryś z tych objawów, jak najszybciej zabierz je do lekarza!
Dzieci ciągle łapią wirusy, mają katar przez cały rok i często gorączkują. Czasami trudno zdecydować, czy to już pora na wizytę u lekarza, czy jeszcze można poczekać. Jeśli jednak zaobserwujesz u swojego dziecka któryś z tych objawów, od razu szukaj pomocy lekarskiej! Pamiętaj też, że w przypadku niemowląt zawsze powinnaś szybko skonsultować zdrowie dziecka z lekarzem. Sprawdź, czy nie masz w domu tych trujących roślin! Kiedy do lekarza z dzieckiem? Koniecznie jedź do lekarza, na szpitalny oddział ratunkowy lub nocną pomoc lekarską, jeśli twoje dziecko: Wymiotuje po upadku Zwłaszcza po urazie głowy. To może być objaw wstrząśnienia mózgu. Wymioty u dziecka występują kilka do kilkunastu godzin po urazie głowy. Opuchnięta twarz, czerwone plamy, problemy z oddychaniem Jeśli twoje dziecko nagle zacznie puchnąć na twarzy, będzie miało opuchnięty język, wysypkę, czerwone plamy na ciele, problemy z oddychaniem, od razu jedź do szpitala lub innego punktu, gdzie możecie otrzymać pomoc lekarską. Liczy się każda minuta, może to być bowiem niezwykle groźny wstrząs anafilaktyczny – reakcja alergiczna. Może dotknąć każdego, nawet jeśli wcześniej dziecko nie wydawało się na nic uczulone. Utrzymująca się gorączka Jeśli po 3 dniach zbijania gorączki paracetamolem i ibuprofenem, dziecko nadal ma temperaturę i źle się czuje, pora udać się do lekarza. Być może nie jest to zwykła infekcja wirusowa i będzie potrzebne inne leczenie. Ból głowy i/lub sztywny kark + gorączka Takie objawy towarzyszą zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych. Koniecznie do lekarza! Nagły silny ból brzucha Jeśli boli prawa strona brzucha, w okolicach pępka, może to być objaw zapalenia wyrostka robaczkowego. Mogą pojawić się też wymioty. Ma problemy z oddychaniem Jeśli oddech jest świszczący i dziecko wyraźnie oddycha z trudem, może to być objaw zapalenia oskrzeli lub atak astmy. Lekarz przepisze odpowiednie lekarstwa, by rozszerzyć oskrzela. Krwawienie Jeśli po urazie, pomimo założenia opatrunku i stałego ucisku przez ok. 10 minut, krew nadal mocno leci, być może konieczne będzie założenie szwów. Zobacz też: Kiedy do lekarza z gorączką u dziecka? Uwaga! Ryzyko zadławienia! Te pokarmy ostrożnie podawaj dziecku
Dziecko źle się czuje - jaka to choroba?
Twoje dziecko jest marudne lub ospałe? Ma katar, kaszel, gorączkę? Zastanawiasz się, jaka to może być choroba. Sprawdź, jakie objawy są charakterystyczne dla danej choroby.
Przeziębienie Objawy to katar, osłabienie lub lekko podwyższona temperatura. Często dochodzi też suchy kaszel. Choroba rozwija się stopniowo. Gdy przeziębienie się nasila, rośnie temperatura, mocniej boli gardło, a spływająca wydzielina podrażnia je nasilając kaszel. Polecamy: Przeziębienie u niemowlaka? Nie dopuść do komplikacji! Grypa Objawy to wysoka gorączka, dreszcze, bóle mięśni, stawów, głowy, ogólne osłabienie, suchy kaszel. Objawy te pojawiają się nagle i są gwałtowne. Dziecko jest wyczerpane – choroba dosłownie zwala go z nóg. W odróżnieniu od przeziębienia katar i ból gardła w ogóle mogą się nie pojawić. Warto wiedzieć: Grypa: jak szybko pomóc dziecku Zapalenie ucha środkowego Gdy dziecko trzyma się za ucho, próbuje pocierać nim o poduszkę albo nie pozwala się do niego dotknąć, prawdopodobnie ma zapalenie ucha środkowego. Zwykle przy tej chorobie dziecko nie chce ssać piersi, a ból ucha i głowy nasila się w nocy. Zapalenie ucha zwykle poprzedza infekcja z katarem. Chorobie tej mogą towarzyszyć wymioty, biegunka. Przeczytaj więcej: Boli ucho? To może być zapalenie ucha! Zapalenie oskrzeli Charakterystyczne objawy tej choroby to gorączka i kaszel, najpierw suchy i uporczywy, a po kilku dniach mokry, z wydzieliną. Może pojawić się również: świszczący oddech lub trudności w oddychaniu (szczególnie u alergików). Dowiedz się więcej: Czy to zapalenie oskrzeli czy alergia? Zapalenie płuc Objawy zapalenia płuc początkowo przypominają lekką infekcję. Gdy temperatura rośnie, zaczyna się kaszel. Dziecko oddycha szybko, z trudem. Źle się czuje, nie chce jeść. Polecamy: Zapalenie płuc a ciąża Zapalenie krtani Zapalenie krtani najczęściej zaczyna się nagle, w nocy. Maluch ma krótki oddech, chrypkę i szczekający kaszel. Trudno mu oddychać. Podgłośniowe zapalenie krtani, przebiegające z obrzękiem, może zagrażać życiu, więc wezwij karetkę i otwórz okno, by dziecko pooddychało zimnym powietrzem. Warto zobaczyć: Zapalenie krtani - Nie lekceważ tego! Konsultacja: dr n. med. Alicja Karney, pediatra, kieruje Oddziałem Pediatrycznym Hospitalizacji Jednego Dnia w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie
Szkarlatyna – po czym ją poznać? Jak leczyć?
Im szybciej zaczniesz leczenie szkarlatyny, tym mniejsze będzie ryzyko powikłań. Sprawdź koniecznie, jak wygląda szkarlatyna i jak się ją leczy.
Szkarlatyna panuje w żłobkach, przedszkolach i szkołach. Dziecko może nią się zarazić drogą kropelkową, kiedy ktoś chory obok niego kichnie czy zakaszlnie. Łatwo też zarazić się poprzez wspólną zabawę, gdy maluch weźmie do buzi oślinioną wcześniej przez chorego zabawkę (tak często dzieje się w najmłodszych przedszkolnych grupach). Przeczytaj też: Wszystko, co trzeba wiedzieć o szkarlatynie Objawy szkarlatyny Mówi się, że szkarlatyna przypomina objawy anginy, tyle, że przebiega z wysypką i jest w tym jakaś prawda. Podejrzewając, że dziecko mogło się zarazić szkarlatyną, zwracaj zatem uwagę przede wszystkim na gardło i skórę dziecka. Objawami szkarlatyny u dziecka są: czerwone, opuchnięte gardło; biały nalot na migdałkach; wysoka gorączka, często występującą z dreszczami; trudności w połykaniu; gorszy apetyt (gardło bardzo boli); powiększone węzły chłonne. Pozostałe objawy szkarlatyny To na pewno płonica, jeśli: Dwa dni po wystąpieniu bólu gardła, pojawia się wysypka. Po mniej więcej dziesięciu dniach od pojawienia się wysypki skóra zaczyna swędzieć i łuszczyć się. Wysypka szkarlatynowa przypomina gęsią skórkę: plamki są wielkości łebka od szpilki, bardzo czerwone i zlewają się ze sobą. Krostki pojawia się w pachwinach, pod pachami, potem na całym ciele. Wysypka i zaczerwienienie nie obejmuje nosa i ust (tzw. trójkąt Fiłatowa). Czerwony język z powiększonymi brodawkami smakowymi (wygląda jak malina). W pierwszych dniach choroby język jest pokryty białym nalotem, jak na zdjęciu poniżej: Groźne są powikłania po szkarlatynie Źle leczona szkarlatyna grozi powikłaniami, np. zapaleniem mięśnia sercowego i stawów. Warto też dwa tygodnie po przejściu przez dziecko szkarlatyny zrobić mu badanie moczu i zaprowadzić na pomiar ciśnienia, aby sprawdzić, czy nie wystąpiło przewlekłe zapalenie kłębków nerkowych, które, jeżeli nie będzie leczone, grozi niewydolnością nerek. Często po szkarlatynie pojawia się zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok albo węzłów chłonnych. Kiedy dziecko przestaje zarażać? Już dwa dni po rozpoczęciu kuracji antybiotykowej dziecko przestaje zakażać. Znika też gorączka. Po kolejnych dwóch dniach możecie wybrać się na pierwszy, niezbyt długi spacer. Każdego dnia wydłużaj spacer o kwadrans, aż dojdziecie do zalecanych przez lekarzy dwóch godzin. Uwaga! Na szkarlatynę, inaczej niż na ospę, dziecko może chorować kilka razy razy w życiu. Zobacz też: Co trzeba wiedzieć o anginie? Jak oglądać gardło chorego dziecka? Czy to szkarlatyna, czy angina? Wszystko o zapaleniu zatok – objawy, leczenie, zapobieganie
Gdy dziecko gorączkuje albo dostanie nagle wysypki, to wiadomo, że trzeba iść do pediatry. Ale co robić, gdy smyk ma zajady, łaciaty język lub inne objawy? Sprawdź koniecznie!
Każdy maluszek bywa czasem w gorszej formie, np. pękają mu kąciki ust albo ni stąd, ni zowąd jego paznokcie pokrywają się białymi plamkami. Na pierwszy rzut oka wydawać by się mogło, że takie objawy to nic poważnego, ale czy na pewno można je bagatelizować? Co powinnaś robić w takiej sytuacji? Biec od razu ze swoim smykiem do przychodni, czekać, aż samo mu przejdzie, czy pomagać jakimiś domowymi sposobami? Przeczytaj, co dzieje się w organizmie dziecka, gdy ma... Zmiany na paznokciach Podłużne bezbarwne linijki na paznokciach są zjawiskiem normalnym, ale już poprzeczne bruzdy świadczą o tym, że na płytkę paznokcia zadziałał jakiś czynnik (lek, substancja chemiczna) zaburzający jej rozwój. Zgrubienia pojedynczych paznokci mogą powstać na skutek urazu, stałego ucisku (np. przez zbyt ciasne buty), ale mogą być także objawem grzybicy. Natomiast „zakwitanie” paznokci, czyli pojawianie się białych plamek występujących punktowo, tworzących pasma albo zajmujących całą płytkę, może mieć wiele przyczyn. Czasem to kwestia dziedziczna, ale może to być również wynik urazu, zakażenia, anemii. TAK! - We wszystkich trzech przypadkach warto, by paznokcie obejrzał lekarz, ustalił przyczynę problemów i dobrał leki. Język geograficzny Taki język wygląda jak mapa: widać na nim różne linie, wysepki itd., które raz są bardziej, a raz mniej widoczne. Zmiany „wędrują” po języku, tworząc coraz to nowe konfiguracje. Nie wiadomo dokładnie, skąd się biorą. Zdarza się, że towarzyszą alergii, ale raczej nie są jedynym jej objawem. NIE! - Choć język geograficzny wygląda dziwacznie, nie ma powodu do niepokoju: to nic groźnego i nie wymaga żadnego leczenia. Zajady w kącikach ust Piekące ranki i pęknięcia w kącikach ust utrudniają jedzenie i długo nie chcą się goić. Miewają je maluszki, które wkładają do buzi wszystko, co im wpadnie w ręce. Takie ranki mogą mieć też niemowlęta, którym się często ulewa. NIE! - Nie musisz od razu biec do lekarza. Zmiany posmaruj tormentiolem albo pastą cynkową. Dbaj, by malec nie brał byle czego do buzi i często myj mu ręce. Jeśli niemowlęciu się ulewa, delikatnie wycieraj mu kąciki ust. TAK! - Jeżeli problem nie mija, wybierz się z dzieckiem do pediatry. Ranki mogą być nadkażone bakteriami albo grzybami. Wtedy lekarz przepisze maść przeciwbakteryjną, przeciwwirusową albo przeciwgrzybiczą. Zajady mogą być też objawem osłabienia i niedoboru witamin (z grupy B). Jęczmień na powiece Czerwona zmiana na krawędzi powieki to ropień wywołany przez gronkowce atakujące mieszek włosowy rzęsy. Jęczmień bywa bardzo bolesny. Na ogół jednak znika po kilku dniach, nie powodując żadnych komplikacji. NIE! - Jeśli obrzęk nie jest duży, możesz pomóc dziecku sama, przykładając do zaczerwienienia ciepły kompres (np. gazik zanurzony w ciepłej wodzie). Uważaj, by nie poparzyć malucha. Po kilku dniach grudka napęcznieje, a ze środka wyleje się ropna treść. Ranka szybko się zagoi. Uwaga: ropnia nie można wyciskać ani ugniatać. Pilnuj, by malec nie tarł ani nawet nie dotykał tego miejsca, bo infekcja może się rozprzestrzenić. TAK! - Jeśli zmiana jest duża albo bardzo bolesna, idź z dzieckiem do pediatry lub okulisty. Lekarz przepisze maść lub krople z antybiotykiem. Przy dużych zmianach konieczne jest czasem nacięcie ropnia. Niestety, jęczmień „lubi” powracać. Jeśli tak się stanie, pomóc może kuracja antybiotykowa. Przy częstych nawrotach warto dokładnie przebadać dziecko, bo powtarzające się tego typu infekcje mogą się wiązać z osłabieniem, niedoborem witamin itd. Podkówki pod oczkami Dziecko z sińcami pod oczami przypomina małą pandę. Czy taki wygląd to powód do niepokoju? NIE! - Zdarza się, że sińce nie świadczą o niczym szczególnym – lekarze mówią wtedy: „taka już uroda dziecka” (malec ma po prostu cieniutką skórę, spod której prześwitują naczynka krwionośne). Warto także przyjrzeć się trybowi życia maluszka – może jest po prostu niewyspany. TAK! - Idź do pediatry, jeśli podkrążonym oczom towarzyszą inne objawy: dziecko jest blade, nie ma apetytu, wygląda na osłabione, skarży się na bóle brzucha albo zachowuje się inaczej niż zwykle, ma mniej siły do zabawy. Sińce pod oczami mogą bowiem świadczyć o wielu schorzeniach, m.in. anemii, kłopotach z nerkami, alergii, pasożytach. Dlatego warto zrobić malcowi badanie moczu, kału i krwi.