To podstępni truciciele z ogródka. Wyglądają pięknie na rabatce, ale dla dzieci mogą oznaczać najgorsze
Niektóre rośliny w ogrodzie mogą być ogromnym zagrożeniem dla małych dzieci. Choć to w większości piękne rośliny ogrodowe, nie daj się zwieść. Mają piękne kwiaty i apetyczne jagody, ale lepiej powstrzymaj się przed posianiem tych nasion. Kontakt z tymi roślinami może dla dziecka oznaczać zaburzenia nerwowe, halucynacje, a nawet śmierć. Zobacz, jak wygląda złotokap i kalina koralowa, zanim dojdzie do tragedii.
Trujące rośliny w ogrodzie są szczególnie niebezpieczne dla dzieci, które poznają świat przez smak i dotyk. Pół biedy, jeśli dziecko dozna poparzenia pokrzywą – spowodowany nim ból i obrzęk powinny szybko ustąpić. Mały odkrywca zaś zapamięta raz na zawsze, że tak wyglądającej rośliny po prostu nie opłaca się dotykać. Gorzej, jeśli trafi na silnie trujące rośliny, jak wilczy łyko czy wawrzynek pospolity. Skutki mogą być opłakane. Oto czarna lista roślin trujących dla dzieci Jeśli dziecko zje albo dotknie trującej rośliny ogrodowej, lekcja może być groźna dla zdrowia, a nawet życia. Dlatego na wszelki wypadek warto nauczyć się właściwego reagowania. Pokazujemy, jak się nazywają i jak wyglądają trujące rośliny w ogrodzie. Radzimy też, co robić, gdy dziecko zje np. owoc ligustra albo kwiat konwalii. Ligustr pospolity Często sadzony w żywopłotach. Jego czarne jagody powodują nudności, silną biegunkę i bóle brzucha. Zjedzenie większej porcji może wywołać drgawki, spowodować zapaść (ostra niewydolność krążenia, której towarzyszy nagły spadek ciśnienia krwi), a nawet śmierć. Wawrzynek wilcze łyko Najbardziej toksyczne są jaskrawoczerwone owoce (dla dziecka dawką śmiertelną może być już 10 sztuk!). Po ich zjedzeniu występuje obrzęk błon jamy ustnej, ślinotok, pragnienie, silne bóle brzucha. Mogą się też pojawić nudności, wymioty i biegunka. Bluszcz pospolity Dotykanie liści może wywołać uczulenie i podrażnienie spojówek. Zjedzenie czarnozielonych jagódek powoduje bóle głowy, oszołomienie, nudności i wymioty oraz problemy z oddychaniem. Kasztanowiec zwyczajny Owocem zakazanym jest dla małych odkrywców nawet niegroźnie wyglądający kasztanowiec. Zjedzenie jego kwiatów, młodych liści czy kasztanów może spowodować problemy żołądkowe, ale także porażenie mięśni i zatrzymanie oddechu. Śnieguliczka Dzieci lubią zrywać i zgniatać owoce śnieguliczki (pękają z trzaskiem). Wydobywający się przy tym sok może jednak podrażniać skórę. Zjedzenie białych kulek powoduje wymioty i biegunkę. Mogą też wystąpić zaburzenia nerwowe: początkowo silne pobudzenie, następnie ospałość i zaburzenia świadomości. Kaczeniec błotny Dotykanie rośliny może wywołać na skórze objawy uczulenie. Zjedzenie kaczeńca powoduje podrażnienie śluzówki wyściełającej przewód pokarmowy, bóle brzucha i wymioty (mogą być krwawe!). Konwalia majowa Zjedzenie liści albo czerwonych owoców zakłóca pracę serca, powoduje zaburzenia widzenia i problemy żołądkowe. Grozi śmiercią! Złotokap Najbardziej trujące są nasiona (10 sztuk może uśmiercić nawet dorosłego). Zawarte w nich toksyny wywołują halucynacje, wymioty, ślinotok, duszności, zawroty głowy i zaburzenia równowagi. Kalina koralowa Jej intensywnie czerwone owoce, a także kora i liście podrażniają błony śluzowe jamy ustnej, żołądka i jelit. Wywołują wymioty i biegunkę, bóle brzucha, zawroty głowy, zaburzenia świadomości i równowagi. Żywotnik Czyli popularna tuja, zawiera substancje drażniące i pobudzające. Po zjedzeniu szyszek lub igieł występują problemy żołądkowe, zakłócenie rytmu serca i świadomości. Może też dojść do uszkodzenia wątroby i nerek. Naparstnica purpurowa Zjedzenie zaledwie kilku kwiatów może prowadzić do zaburzenia pracy serca, zawrotów głowy, halucynacji, problemów z widzeniem i wymiotów. Czasem także biegunki i bolesnej kolki. Rośliny ogrodowe trujące dla dzieci. Zasada pierwsza: Nie panikuj! Jeśli widzisz, że dziecko bierze do ust podejrzaną jagódkę, nie krzycz, lecz stanowczo powiedz STOP albo WYPLUJ TO. Jeżeli zareagujesz gwałtowniej, dziecko może zakrztusić się owocem lub odruchowo go połknąć. Gdy trująca przekąska zostanie wypluta, daj dziecku czystą wodę do przepłukania ust – to pomoże pozbyć się toksycznego soku. Uwaga! Dziecko nie może tej wody połknąć! Jeśli dziecko jednak zjadło „jagódki”, wywołaj u niego wymioty. W tym celu podaj mu do wypicia ok. pół szklanki letniej wody, a potem włóż mu do buzi palec i łaskocz tylną część podniebienia. To powinno wywołać odruch wymiotny. Gdy dziecko zwróci zawartość żołądka, powtórz całą procedurę. Potem na wszelki wypadek pojedź do lekarza. Ważne! Zabierz ze sobą próbkę wymiocin lub niezjedzone fragmenty roślin. Dziecko zjadło trujący owoc lub kwiat. Zasada druga: nie stosuj domowych sposobów Nie widziałaś, by dziecko zjadło coś niedozwolonego. Za to dziwnie się zachowuje: jest senne albo nadmiernie pobudzone, ma zaburzenia równowagi lub widzenia, dręczy je silne pragnienie, bóle głowy, biegunka lub wymioty – każdy z tych objawów może świadczyć o zatruciu. Ponieważ nie wiesz, z jaką substancją masz do czynienia, nie podawaj dziecku żadnych lekarstw – niewłaściwie dobrane mogą nasilić objawy. Jedź do lekarza lub wezwij pogotowie! Pomocy medycznej szukaj także wtedy, gdy zauważysz u dziecka rozległe objawy skórne: opuchliznę, zaczerwienienie, pęcherzyki itp. Mogą być one objawem kontaktu z trującą rośliną lub reakcją na jad owadów. Na następnych stronach przeczytasz o niebezpiecznych przedstawicielach świata roślin i zwierząt w Polsce. Uwaga na toksyczne rośliny! Aby uchronić dziecko przed zatruciem, warto mieć je stale na oku. Trzeba mu też wytłumaczyć, że to, co wygląda apetycznie, nie zawsze nadaje się do jedzenia. Kłopoty żołądkowe może wywołać nawet skosztowanie jadalnego, ale surowego grzyba. Złym pomysłem jest także sięganie po nieumyte jagody (mogą być na nich jaja tasiemca bąblowca). W lesie i parku łatwo roi się też od roślin, które są silnie toksyczne. Trujące rośliny ogrodowe a wstrząs anafilaktyczny u dziecka Nagła, wyjątkowo silna reakcja alergiczna, która obejmuje cały organizm, to tzw. wstrząs anafilaktyczny. Jego objawy to: zawroty głowy, utrata przytomności; obrzęk krtani, problemy ze złapaniem tchu aż do całkowitego ustania oddechu; nagły spadek ciśnienia krwi, spowolnienie pracy serca, a w efekcie zatrzymanie krążenia. Wstrząs anafilaktyczny: działaj natychmiast! Od razu wezwij pomoc medyczną – może to być nawet dentysta (w gabinecie powinien mieć zestaw przeciwwstrząsowy). Zanim lekarz przyjedzie, ratuj chorego: ułóż go na plecach i unieś mu nogi (to spowoduje przemieszczenie się krwi do mózgu); zrób zastrzyk przeciwwstrząsowy – osoby uczulone powinny zawsze nosić przy sobie specjalny zestaw: strzykawkę z odmierzoną już dawką adrenaliny (przepisuje ją lekarz). Dalsze leczenie dziecka po wstrząsie anafilaktycznym Pomoc medyczna jest konieczna nawet wtedy, gdy objawy wstrząsu ustąpią – w ciągu kolejnych godzin może nastąpić nawrót. Dlatego chory musi zostać pod obserwacją przez co najmniej 48 godzin. Aby uniknąć wstrząsu anafilaktycznego w przyszłości, warto poddać chorego odczulaniu. Terapia taka jest wyjątkowo skuteczna zwłaszcza przy uczuleniu na jad owadów. Zobacz też: Latające kleszcze mogą być niebezpieczne dla dzieci. Tak wyglądają objawy ugryzienia przez strzyżaka Tak wygląda gniazdo kleszczy. Widzisz je? Uciekaj, dziecko mogą zaatakować larwy! Ślad po kleszczu: jak wygląda i kiedy jest niebezpieczny [ZDJĘCIA]
Rzeżucha – jak i kiedy posiać, żeby wyrosła na Wielkanoc
Rzeżucha to nie bez powodu popularna dekoracja wielkanocna. Jest apetycznie zielonym akcentem na stole, łatwo ją wyhodować, a w dodatku jest bardzo zdrowa. Sprawdź, jak i kiedy ją posiać, aby wyrosła na czas.
Zanim zabierzesz się za przygotowywanie tradycyjnych świątecznych potraw i przygotowywanie wielkanocnego koszyczka, warto pomyśleć o tym, jak sprawić, by stół w Wielkanoc prezentował się wyjątkowo. Zieleń rzeżuchy pięknie komponować się będzie z bielą obrusa i baranka wielkanocnego, z żywymi kolorami żonkili czy tulipanów, oraz apetycznymi barwami zapełnionych półmisków. Podpowiadamy, jak posiać rzeżuchę, ile rośnie i dlaczego warto ją jeść. Spis treści: Kiedy posiać rzeżuchę? Jak posiać rzeżuchę? Pomysły na sadzenie rzeżuchy Właściwości rzeżuchy Kiedy posiać rzeżuchę? Jeśli rzeżucha ma wyrosnąć na Wielkanoc, najlepiej zasiać ją 7-8 dni przed świętami, a najpóźniej 5-6 dni wcześniej. Kiełkowanie i wzrost rzeżuchy są uzależnione od ciepła, natomiast światło słoneczne nie jest niezbędne do kiełkowania. Ile kiełkuje rzeżucha? W korzystnych warunkach po pierwszym dniu nasiona napęcznieją, a po 2-3 pojawią się pierwsze kiełki. I to niezależnie od tego, na jakim podłożu rzeżucha zostanie posiana. Aby cieszyć się zieloną łączką, trzeba będzie poczekać kolejne 2-3 dni. Aby rzeżucha była intensywnie zielona, po wykiełkowaniu warto ustawić ją w jasnym miejscu. Jak posiać rzeżuchę? Rzeżuchę można posiać w uniwersalnej ziemi ogrodowej, na wacie lub na ręczniku papierowym. Jedyna różnica między tymi podłożami jest taka, że ziemia z korzeniami rzeżuchy jest odpadem zielonym, który można kompostować. Natomiast watę i ręczniki papierowe trzeba będzie z korzeniami wyrzucić do śmieci zmieszanych, komunalnych, więc ta metoda uprawy nie jest zbyt ekologiczna. Jak posiać rzeżuchę. fot. Poliuszko/Adobe Stock Jeśli rzeżucha ma wyrosnąć wysoka, należy bardzo gęsto posiać nasiona – dosłownie jedno przy drugim. Wtedy kiełkujące roślinki będą ze sobą konkurować i wyciągać się jak najbardziej w górę. Rzadziej posiana rzeżucha wyrasta niższa, ale nie mniej zielona. Wyrośnięta rzeżucha.fot. Poliuszko/Adobe Stock Niezależnie od wybranego podłoża, trzeba pilnować, aby było ono stale mocno wilgotne. Siejąc rzeżuchę na wacie lub kilku warstwach ręcznika papierowego, najlepiej najpierw podłoże mocno zmoczyć, uformować, a dopiero potem wyłożyć na nie nasiona rzeżuchy. W przypadku ziemi, kolejność można odwrócić – najpierw wsypać nasiona, przykryć cieniutką warstwą ziemi, docisnąć, a następnie obficie zrosić np. ze spryskiwacza. Pomysły na sadzenie rzeżuchy Poniżej kilka inspiracji na sianie rzeżuchy. Bo przecież nie trzeba siać jej w ogródku czy doniczce. Wystarczy talerz, ozdobna miseczka lub… zresztą zobacz sama. 1. Rzeżucha w misce Jeśli z rzeżuchy ma wyrosnąć zielona ozdobna łączka na stół, warto zasiać ją w płaskiej salaterce. Gdy urośnie, można na niej położyć różne rodzaje pisanek lub kupione dekoracyjne kurczaczki. fot. Elena/Adobe Stock 2. Rzeżucha w skorupkach jaj Jajko to jeden z najważniejszych symboli wielkanocnych. Nic nie stoi na przeszkodzie, by rzeżuchę zasiać w... skorupkach. Zachowaj połówki skorupek jaj i umieść je w dołkach wytłaczanki na jajka. Delikatnie umieść w skorupkach trochę ziemi lub watę, zwilż ją i wsyp nasiona rzeżuchy. fot. Евгения Мурашова/Adobe Stock 3. Rzeżucha w kieliszkach na jaja Zasiej nasiona rzeżuchy w kieliszkach do jajek. Taką dekorację z łatwością później ustawisz na świątecznym stole. Podłożem w kieliszkach może być ziemia, wata lub kilka warstw skrawków papierowego ręcznika. fot. habrda/Adobe Stock 4. Rzeżucha w filiżankach Innym efektownym pomysłem jest posianie nasion rzeżuchy na dowolnym podłożu w filiżankach. W ozdobnych naczyniach lepiej użyć waty lub papierowych ręczników, gdyż nie spowodują przebarwień szkliwa. fot. Grzej/Adobe Stock 5. Rzeżucha w ozdobnej ceramice Jeśli masz w domu ceramiczne dekoracje z pojemniczkami, możesz użyć ich do zasiania rzeżuchy. Najładniej zieleń kiełków kontrastuje z białym lub żółtym kolorem. Taka rzeżucha na Wielkanoc to prawdziwa ozdoba stołu! fot. PaulSat/Adobe Stock Właściwości rzeżuchy Rzeżucha należy do roślin kapustowatych. Wyróżnia się charakterystycznym zapachem i pikantnym smakiem. W starożytności stosowana była jako dodatek do potraw i traktowana jak afrodyzjak. Z kolei w medycynie ludowej wykorzystywano ją do dezynfekcji jamy ustnej i przewodu pokarmowego, zwalczania pasożytów jelit i owrzodzeń skóry. Rzeżucha jest niskokaloryczna – w 100 g kiełków są tylko 32 kcal – i bogata w witaminy i składniki odżywcze. Zawiera witaminy: A, E, K, C, B1, B2, PP, B6, B9 (kwas foliowy) i B5. Poza tym jest bogatym źródłem wapnia, magnezu, potasu, fosforu, ale zawiera też żelazo, cynk, miedź, mangan, selen. Skład i właściwości rzeżuchy sprawiają, że ma ona działanie: antyoksydacyjne, moczopędne, lekko przeczyszczające, odkażające, wspomagające odchudzanie. Rzeżuchę powinny jadać osoby narażone na choroby oczu, niedoczynność tarczycy, przewlekłe zmęczenie, anemię, chorobę wieńcową, choroby reumatyczne oraz problemy z wątrobą. Jeśli nie lubisz rzeżuchy, (np. z powodu charakterystycznego zapachu) możesz ozdobić wielkanocny stół zielonym owsem. Zobacz też: Potrawy wielkanocne dla dzieci Ozdoby wielkanocne dla dzieci (ręcznie robione) Pisanki dla dzieci – różne techniki zdobienia jaj
Ogród dla dzieci – jak urządzić go z pomysłem? Jak zadbać o bezpieczeństwo malucha?
Ogród dla dziecka powinien być bezpieczny i zaprojektowany tak, by rodzic mógł widzieć, co robi jego pociecha. Z drugiej strony maluchy nie lubią być nieustannie obserwowane. Warto więc stworzyć iluzję, że są one poza zasięgiem wzroku dorosłych.
Idealny ogród dla dzieci to taki, w którym może odpocząć cała wasza rodzina! Pełen kolorów, atrakcji i możliwości. Wystarczy, że włożysz w jego projektowanie odrobinę wysiłku, a stanie się ulubionym miejscem dla twojej pociechy. Zanim jednak pomyślisz o atrakcjach w ogrodzie dla dzieci, skup się na względach bezpieczeństwa. Projektując przestrzeń dla maluchów, pamiętaj, że powinna być dobrze widoczna z okna czy tarasu. Tak, żebyś zawsze mogła mieć na oku swojego malucha, ale też nie przeszkadzała mu w zabawie. Wszystkie akcesoria i miejsca zabaw (od zjeżdżalni po huśtawki) muszą być odpowiednio zabezpieczone. Najmłodsze dzieci zawsze muszą być pod opieką dorosłych! Pomysły na ogród dla dzieci: przestrzeń pełna roślin Rośliny muszą być bezpieczne, pozbawione cierni i kolców. Warto posiać pietruszkę, rzodkiewki, cebulę, czosnek, rzeżuchę ogrodową. Najlepiej wybrać rośliny szybko wschodzące i rosnące, by dziecko nie czekało zbyt długo na efekty swej pracy. Warto tak zaplanować grządki, by o każdej porze roku coś ciekawego się na nich działo. Wiosną będą to nowalijki, latem słodki groszek cukrowy, truskawki, poziomki, jesienią słoneczniki. Nie wolno zapomnieć o rabacie kwiatowej. Na pewno spodoba się maluchom pachnąca maciejka, pomarańczowe nagietki, których płatki można użyć do zabarwiania masła na kanapki, czy fiołki lub goździki – włożone do słoika z cukrem pudrem nadadzą mu piękny aromat. Pomyśl też krzewach owocowych, np. borówce amerykańskiej czy porzeczkach. Dobrze, by było tam trochę cienia. Malec nie powinien cały czas przebywać na słońcu. Można zadbać o pergolę, altankę, domek, itp. Dzieci lubią też górki, wzniesienia, przeszkody do pokonywania. Można wykorzystać naturalne ukształtowanie terenu lub stworzyć je sztucznie. Gdy wybierzemy już miejsce na ogródek, musimy wybrać rośliny, jakie nasz mały ogrodnik będzie uprawiał. Ogród dla dzieci pełen atrakcji! Warto uatrakcyjnić ogród dla dziecka, aby stał się magicznym, fascynującym miejscem. Podpowiadamy, jak można to zrobić w zależności od wieku dziecka! Ogród dla 2-latka: Warto im stworzyć bezpieczny plac zabaw, postawić piaskownicę, huśtawkę, a dla samych siebie – leżak do odpoczywania. Niech to będzie wasza wspólna oaza spokoju i radości. Można wykorzystać rośliny, zwłaszcza kwiaty do nauki kolorów, a inne rośliny do rozróżniania kształtów, zapachów. Zachęćmy dziecko, by dotykało kory, trawy, liści i opowiadało o różnicach, jakie czuje. Przebywanie w ogrodzie to także okazja, by wsłuchiwać się w odgłosy przyrody: rozpoznać śpiew ptaków, brzęczenie pszczół, szum liści, itp. Ogród dla 3-latka: Z zebranych w ogrodzie patyków, listków czy owoców można robić zabawki, stworzyć warzywny teatrzyk i choćby odegrać wiersz Brzechwy: „Na straganie w dzień targowy”, pokazać dziecku zabawy z własnego dzieciństwa (kogucik czy kurka, zrobić piszczałkę ze strąków karagany, noski z nasion klonu). Warto także poszukać czterolistnej koniczyny, upleść wianek ze stokrotek, zawiesić kolczyki z czereśni lub wiśni, a na jesieni nawlec korale z jarzębiny, zrobić stemple z ziemniaków czy policzyć kropki na grzbiecie biedronki, by dowiedzieć się, ile ma lat. Ogród dla 6-latka: Możemy wspólnie założyć zielnik, zbudować karmnik dla ptaków, zrobić wigwam, opracować zegar kwiatowy na podstawie obserwacji tego, kiedy otwierają się i zamykają kwiaty, zbudować dziecku domek na drzewie, stworzyć tor przeszkód, itp. Uwaga na rośliny trujące: wawrzynek wilcze łyko, cis, konwalia, jaskry, wilczomlecz, naparstnica, bieluń, tojad, złotokap, zimowit, trzmielina. Ogród dla starszego dziecka: Podaruj kilkulatkowi domek w ogrodzie (gwarantujemy, że to marzenie każdego dziecka!). Jeśli nie chcesz kupować nowego, gotowego domku (te są niestety zazwyczaj dość kosztowne), możesz zrobić go sama. Możesz wykorzystać do tego stare palety albo pozostałości z budowy domu. Całość nie musi wyglądać perfekcyjnie, ważne, by była stabilna i solidnie wykonana. Literatura godna polecenia: Seria Multico: Jaki to kwiat, Jaki to ptak, Drzewa, Parki Narodowe, Rodzinny Atlas Przyrody (RM). W księgarniach jest sporo książeczek o przyrodzie, naturze, trzeba tylko poszperać. Zobacz też: Trujące rośliny doniczkowe: jakie kwiaty są szkodliwe dla dzieci? Rattanowe meble do ogrodu 5 niebezpieczeństw czyhających na twoje dziecko w domu
Wspólne zabawy w ogrodnictwo to tylko jeden z aspektów ekologicznego wychowania dziecka. Ten przyjemniejszy.
20% światowej populacji zużywa 80% ziemskich zasobów naturalnych. Na świecie wydaje się 12 razy więcej razy na zbrojenia niż na pomoc dla krajów rozwijających się. 5 000 ludzi dziennie umiera z powodu zanieczyszczenia wody pitnej. 1 miliard osób nie ma dostępu do bezpiecznej wody pitnej. Prawie miliard ludzi chodzi głodnych." - dane pochodzą z filmu "Home S.O.S. Ziemia" w reż. Luca Bessona. Warto mając powyższe na uwadze potraktować sprawy ekologii naszej planety w sposób o wiele poważniejszy. Obcując z dzieckiem na łonie natury czy to przy pielęgnacji wybranych przez dziecko roślin ogrodowych, czy domowych, czy podczas przebywania na łące, w lesie, na spacerze w parku, opowiadaj mu o mieszkańcach naszej planety. Pokazuj mrówki, motyle, żuczki, wiewiórki, koty, psy i opowiadaj na ich temat. Naucz dostrzegać różnorodność gatunków i ras. Ucz dzieci, że każde stworzenie ma prawo do życia, do życia w sposób humanitarny. Pokazuj analogie świata zwierząt do świata ludzi. Wiedząc jak skonstruowane są społeczności zwierząt dziecko szybciej zrozumie funkcjonowanie społeczeństw ludzkich, szybciej w przyszłości będzie się integrować z grupami rówieśniczymi. Oglądaj z dzieckiem filmy przyrodnicze o zwierzętach i roślinach, to zdecydowanie lepsze niż włączanie dziecku przypadkowych programów telewizyjnych w których co 5 minut pojawia się nowa bajka. Wspólne podglądanie przyrody będzie dla Was fascynującą przygodą. Najpierw możecie obejrzeć program na dany temat, a potem szukać w naturalnym środowisku tego co obejrzeliście na filmie. Możecie nawet pobawić się w przyrodników-detektywów na tropie nowych roślin i zwierząt. Potem wasze odkrycia warto uwiecznić czy to na filmie czy na fotografii. Po powrocie do domu możesz z dzieckiem narysować to co wspólnie odkryliście. I dla Ciebie i dla Twojego dziecka będzie to świetna zabawa, dająca Wam obojgu dużo radości, ale przede wszystkim zbliżająca Was do siebie. [CMS_PAGE_BREAK] Jeśli nie wiesz od czego zacząć, zacznij od czegoś najprostszego. 1. Weź na początek pod lupę mrowisko, które można znaleźć w każdym lesie czy parku – ileż różnych ról społecznych istnieje w świecie mrówek. Jedne dbają o swoją królową zapewniając jej wygodne życie, aby mogła znosić jaja i spełniać swoją rolę życiową, inne zajmują się logistyką i magazynowaniem zasobów żywnościowych, inne pilnie strzegą bezpieczeństwa swojego mrowiska. Każda z mrówek ma swoje zadanie i z pilnością je wykonuje. Pokazując dziecku mrówki możesz napomknąć, że bycie obowiązkowym i wypełnianie wyznaczonych zadań jest bardzo ważne, bo bez tego byłby bałagan i ciężko było by żyć. 2. Pokaż ścieżki rowerowe i wyjaśnij po co są wyznaczone i jaką role spełniają. Wyjaśnij, że gdyby każdy jeździł rowerem w każdą możiwą stronę , to nie można by było spacerować. 3. Zabierz dziecko do ogrodu botanicznego czy na wystawę roślin, pokaż kwiaty i drzewa których wcześniej nie widziało. 4. Możesz zabrać kiedyś dziecko na wizytę do weterynarza - pokaż mu osoby opiekujące się nad chorymi zwierzątkami, powiedz jakie to ważne. 5. Podlewając kwiaty opowiadaj o tym, skąd się bierze woda w kranie, jak ze źródełek woda płynie do rzek, a następnie wpada do morza, a te zaś do oceanów. Pokaż mu mapę lub globus. Poszerzaj wiedzę swojego dziecka. Intryguj go swoimi opowieściami, aby ciągle i ciągle chciało Cie słuchać. To co dla nas dorosłych jest czymś oczywistym i normalnym, dla dziecka może stać się fascynującą przygodą. Tylko od nas dorosłych zależy, czy będziemy umieli przedstawić nasz świat w piękny i ekologiczny sposób, czy zbanalizujemy to. Na każdym kroku znajdziesz wiele przykładów, które możesz omówić ze swoim dzieckiem. Pokazuj i pozwalaj doświadczać. Jeśli Twoja pociecha dotknie dżdżownicę nie panikuj, że zaraz weźmie palec do ust i połknie jakieś bakterie, w wyniku czego się rozchoruje. Wiedząc, że będąc w środowisku naturalnym takie sytuacje mogą się zdarzyć, po prostu przygotuj się na nie. Miej ze sobą żel dezynfekujący czy antybakteryjny do mycia rąk na sucho, chusteczki mokre lub suche. Nie odbieraj dziecku przyjemności doświadczania. Przecież patrzenie na kotka, bez możliwości pogłaskania go, to dla dziecka podobna sytuacja do lizania cukierka przez papierek. Niech dziecko już od maleńkości uczy się wrażliwości na los innych stworzeń. To da mu pokłady empatii, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społecznego. Nasz ekspert: Aneta Styńska, psycholog z Internetowej Poradni Psychologicznej www.psychorada.pl
Wspólne spędzanie czasu z małym dzieckiem na łonie natury, to nie tylko przyjemność, ale też niezwykła forma nauki dla malucha.
Każdy przedszkolak będzie niezmiernie dumny, jeśli będzie mógł stać się super pomocnikiem swojej mamy w dowolnym zakresie, a co dopiero w tak ważnym, jakim jest pielęgnacja roślin. Przedszkolaki lubią czuć się potrzebne, i chociażby z tego powodu warto zachęcać je do codziennej aktywności ekologicznej. Najłatwiejszą metodą aktywizacji dziecka do udziału w domowych zajęciach z ekologii jest wspólna pielęgnacja chociaż jednej rośliny. Ekozabawę zaczynamy od wspólnej rozmowy na temat tego, czy dziecko chciało by mieć własną roślinkę do hodowania. Koniecznie trzeba dziecku opowiedzieć, jakie obowiązki łączą się z hodowlą rośliny czyli codzienne doglądanie, podlewanie i obserwowanie wzrostu rośliny. Dziecko powinno wiedzieć, co się będzie działo z rośliną krok po kroku, w wyniku jego pielęgnacji. To da mu poczucie bezpieczeństwa i emocjonalną stabilność, oraz satysfakcję z tego, że docelowo widać będzie efekty jego pracy. To bardzo ważna rozmowa ponieważ w jej wyniku dziecko podejmuje decyzję, że chce systematycznie opiekować się rośliną. Kolejnym krokiem jest wspólne wyjście do punktu ogrodniczego, w którym razem z dzieckiem wybieramy rodzaj rośliny, doniczkę, ziemię i inne potrzebne akcesoria. W miarę możliwości zachęcam do pozwolenia dziecku dokonywania samodzielnych wyborów. Takie podejście do dziecka w którym oferujemy mu "dorosłą" decyzyjność, będzie stanowiło dla niego sygnał, że traktujemy je poważnie i liczymy się z jego zdaniem. Gdyby dziecko było niezdecydowane co do wyboru roślin czy też wybrało nie nadające się do rodzinnej hodowli roślinki, zadaniem rodzica będzie wybrać właściwą roślinę do pielęgnacji, podpowiedzieć jej wybór i w taki sposób przekonać do tego wyboru dziecko, aby było ono przekonane, że samo podjęło tę ważną decyzję. Bo dla dziecka ten "dorosły" wybór będzie bardzo ważny. [CMS_PAGE_BREAK] W zależności od możliwości roślinkę posadźcie i postawcie albo w domu w dostępnym dla dziecka miejscu, albo w specjalnie do tego wyznaczonym kawałku ogródka, tak aby dziecko wiedziało, że to jest jego grządka. Warto zawsze angażować się we wspólne prace ogrodnicze i nigdy nie odmawiać dziecku, gdy prosi o pomoc w doglądaniu swojej rośliny. Wykazując aktywność i zaangażowanie roślinie dziecka, utwierdzamy swoją pociechę w tym, że to co robi jest istotne i wartościowe. Jakiekolwiek próby lekceważenia pomocy w pracach ogrodniczych z naszej strony, przełożą się tak samo na postawę dziecka, które szybko dojdzie do wniosku, że skoro rodzice tak mało uwagi poświęcają pielęgnacji roślinki, to nie jest to wcale takie ważne i wartościowe zajęcie. Szybko więc przestanie się przykładać do pielęgnacji. Dlatego zachęcam do przygotowania dziecku wszelkich niezbędnych akcesoriów do pielęgnacji – czyli na początek małej konewki, potem w zależności od tego jaka roślina została wybrana – szmatki do przecierania liści, itp. Kolejnym krokiem jest systematyczna opieka nad wybranym kwiatem. Jako rodzic wygospodaruj codziennie tę samą ilość czasu na doglądanie roślinki wraz z dzieckiem. Systematyczność będzie dla dziecka ważną lekcją, dzięki której zrozumie, ze decydując się na coś, musi dopełniać warunków umowy. Dodatkowo wspólne obserwowanie jak kwiat wzrasta będzie nieść dla dziecka sporo frajdy, ponieważ z jednej strony będzie to "jego czas", który zawsze spędza z rodzicem, a z drugiej strony oglądając świat roślin i widząc efekty swoich działań, uczy się, że jego praca powoduje konkretne widzialne efekty. Dodatkowo praca wykonywana z radością nauczy dziecko, że nie musi robić rzeczy które nie sprawiają mu satysfakcji, że różne życiowe obowiązki mogą być przyjemne, a nie kojarzyć się z czymś przykrym. Może się zdarzyć, że po pewnym czasie dziecko znudzi się opieką nad kwiatem i wtedy trzeba będzie mu delikatnie o tym obowiązku przypomnieć. Dlatego ta pierwsza rozmowa, podczas której dziecko podejmuje decyzje o tym, że będzie troszczyć się o swój kwiat jest taka ważna. Ostatnim ważnym momentem wspólnej pielęgnacji roślin jest chwalenie dziecka za zaangażowanie, jakie wykazuje podczas hodowli roślin. Oczywiście chwalimy zawsze prawdziwe zachowania i efekty pracy dziecka. Pochwała nie dość, ze wzmocni chęć dziecka w dalszej opiece nad wybranym kwiatem, to może zachęcić je do brania udziału w innych obowiązkach domowo-ogródkowych, a także sprawi, że nasze dziecko będzie czuło się kochane i wartościowe. A to najwspanialsza wartość, jaką jako rodzice możemy ofiarować naszemu dziecku. Nasz ekspert: Aneta Styńska, psycholog z Internetowej Poradni Psychologicznej www.psychorada.pl psycholog z serwisu HYPERLINK "http://www.psychorada.pl/"www.psychorada.pl
Słoneczniki to kwiaty słońca. Piękne i zachwycające. Gdy dzieci same zasieją ziarno i będą czekały na plony, z pewnością poczują ich magię.
Codziennie możemy obserwować zachowania świadczące o nie szanowaniu przyrody – deptanie trawnika, obrywanie gałązek, zanieczyszczanie kominami, spalinami.
Nie skupiamy się jednak na tym jak można żyć w zgodzie z przyrodą. O ile przyjemniejsza jest nauka na łonie natury, czy w takim środowisku nie lepiej uczyć dzieci? Gdy chcemy nauczyć dziecko rozróżniania liści np. dębu od kasztana nie otwierajmy książki czy Internetu, wybierzmy się do parku i odszukajmy tych drzew. Często narzekamy, że nasze dzieci są nadpobudliwe, nadruchliwe, nie możemy nad nimi w domu zapanować. Gdy za oknem widać słoneczny dzień i odpowiednią temperaturę weźmy maty i zabierzmy dzieci do ogrodu (jeśli nie masz to do parku – choćby to oznaczało pół godziny jazdy autobusem). Wybierzmy zaciszne miejsce i wykonajmy relaksacje. Oto kilka przykładów. Bajka relaksacyjna „Wiosenny liść” Połóż się na plecach na kocu obok dziecka, rozluźnijcie się, zamknijcie oczy, wyobraźcie sobie, że jesteście pięknym „Wiosennym liściem”, który leży na miękkim mchu. Leżysz i czekasz, aż, zawieje wiatr, on zaprosi ciebie w piękną podróż. Jesteś spokojny nic ci nie zagraża. Teraz odczuwasz jak delikatnie wiatr unosi cię do góry, bardzo delikatnie, poddajesz się temu unoszeniu, unosisz się tak wysoko jak sobie życzysz. Sam wybierasz sobie kierunek podróży, tam gdzie chcesz, możesz obserwować sobie to, czego pragniesz, skieruj swój lot w wybrane przez ciebie miejsce i tam pozostań. Wiatr zaczyna mocniej wiać. Czas udać się w drogę powrotną. Wróć na mięciutki mech, otwórz oczy, znów jesteś dzieckiem, usiądź wygodnie. Opowiadanie „Misie w lesie” Teraz będziemy się bawić w misia. To bardzo przyjemna zabawa. Kto potrafi stać się naprawdę misiem i robić wszystko i to co on robi, ten będzie potem taki wesoły i zadowolony. „Mały , maleńki , puszysty miś z miękkimi włoskami i czarnym noskiem mieszkał z mamusią i tatusiem i jeszcze z mniejszym od siebie braciszkiem w wielkim ciemnym lesie. Wszyscy pracowali całe lato nad przygotowaniem domku na zimę i nad zgromadzeniem zapasów na zimę. Bo jak śnieg spadnie to żadnego owocu, listka, a nawet korzonka do zjedzenia się nie znajdzie. Dziś nasz mały miś napracował się bardzo. Ze zmęczenia, aż bolą go rączki i nóżki. Poszedł do domu, Jak to dobrze, że może odpocząć. Mały miś układa się na posłaniu z pachnącego sianka. Pod głowę kładzie poduszeczkę z miękkiego mchu. Teraz wyciąga się na posłaniu, zamyka oczy. Rączki kładzie wygodnie wzdłuż ciała. Nóżki są wyprostowane, leżą swobodnie. Jak dobrze i spokojnie jest misiowi. ...chwila przerwy w narracji po 1-5 min. w zależności od zachowania dzieci A teraz znowu trzeba stać się dzieckiem. Zginamy rączki i wyprostowujemy je na raz, dwa, trzy, głęboko oddychamy raz, dwa, trzy. Teraz otwieramy okna. I już każde z was jest znowu dzieckiem. Miś został w lesie, ale my teraz tak, jak miś czujemy się dobrze, jesteśmy wypoczęci radośni. Jednak nie zawsze musimy czekać na piękną pogodę. W deszczowy dzień ubierzcie kalosze, płaszcz przeciwdeszczowy i herbatkę w termosie i wybierzcie się na wycieczkę. Zabawy w kałuży pomogą dzieciom wyładować negatywne emocje i nadmiar energii. Dzięki takiemu wypadowi nie dość, że spędzamy czas z dziećmi to dodatkowo redukujemy u nich napięcie, odciągamy od komputerów, telewizorów, dotleniamy je. Nasz ekspert: Paulina Maćkowska, psycholog z Internetowej Poradni Psychologicznej www.psychorada.pl
Dzieci poznają przyrodę wszystkimi zmysłami i reagują na nią w sposób bezpośredni, czynny, ciesząc się życiem. Swój zachwyt przyrodą wyrażają po swojemu uśmiechem, podskokiem, okrzykiem, tańcem, śpiewem.
„Nie trzeba daleko szukać, by zobaczyć cud. Cóż może być bardziej nadprzyrodzonego niż larwa stająca się motylem, żółtko kurczakiem, żołądź potężnym dębem?” Jackson Brown Zbliżają się święta wielkanocne, więc to cudowny czas zasiania rzeżuchy. Poszukaj z dzieckiem jakiejś tacki, najlepiej ze styropianu (podkładka do mięsa w supermarketach) połóżcie na niej dużą ilość waty, nasypcie ziarenek i codziennie podlewajcie. Twoje dziecko codziennie będzie podglądać najpierw jak ziarenka kiełkują, niecierpliwić się aż urośnie i będzie można ją zjeść. To zadanie uczy dziecko cierpliwości, odpowiedzialności i obowiązku. Dodatkowo radość, że samo wyhodowało rzeżuchę sprawi, że chętniej ją zje przez co dostarczy swojemu ciału witaminy A, B, C, PP i K. Jeśli posiadacie własny ogród można nauczyć dziecko jak podlewać rośliny i jak je odżywiać. Można to porównać do opieki matki nad dzieckiem. Takie rozmowy i wspólne prace pogłębiają wzajemne więzi. Praca w ogrodzie może być również świetną terapią dla dzieci mających trudności w relacjach, które boją się lub unikają kontaktu fizycznego, dotyku. Dotykanie ziemi, kopanie rękoma, ubrudzenie się może być bardzo terapeutyczne. Dziecko przerywa lęk związany z utrzymaniem czystości. Można ziemię posmakować, polizać, pogryźć trawę, zakosztować bezpośredniego kontaktu z naturą. Są to czynności których na co dzień dziecko nie robi, a raczej ma zabronione. Czyż nie zdarza się nam iść na spacer z dzieckiem i nie pozwalać mu się bawić, żeby się nie ubrudziło? Ubierzmy dziecko w ciuszki przeznaczone do wyrzucenia, których nie będzie nam żal i pozwólmy dziecku potaplać się w błotku, pogrzebać w ziemi, dotykać kwiatów, wąchać, a nawet posmakować. To niesamowite doświadczenie. Dzieci chętnie bawią się w zgaduj zgadulę. Dziecko zamyka oczy i dostaje do ręki jakiś obiekt – szyszka, patyk, ziemia, liść itp. I musi odgadnąć co to jest. Można zmienić reguły i kazać poznać po zapachu, a jeśli ktoś ma owoce to po smaku (oczywiście wcześniej my dorośli musimy się dowiedzieć czy nie jest to szkodliwe lub trujące). Nie należy więc zapominać, że świeże powietrze w połączeniu z naturalnym pragnieniem dziecka do odkrywania swojego otoczenia są najlepszą formą rozwijania ciała, ducha i intelektu każdej ludzkiej istoty. Spędzając czas na łonie natury uczymy dziecka słuchać. Szum wiatru, trzask łamanych gałęzi, bzyczenie trzmiela, śpiew ptaków. Różnorodne bodźce słuchowe: dźwięki, trzaski, szmery, szelesty przyczyniają się do tworzenia nowych połączeń nerwowych w mózgu dziecka, które są związane ze słuchem i stymulują jego rozwój. Poza tym śpiew ptaków, szum wody, nawet tej ze zraszacza podlewającego trawnik, wycisza i uspokaja. To prawdziwa muzyka relaksacyjna. Kontakt z przyrodą służy wielostronnemu rozwojowi osobowości. Bardzo wiele czynności dzieci mogą przeprowadzać samodzielnie: obserwować, badać, zbierać, eksperymentować. Rodzic powinien obserwować czynności dzieci i kierować ich poczynaniami oraz ułatwiać wykonanie zadania trudnego lub zwiększać stopień trudności przy łatwych. Przyroda jest naszym pomocnikiem w rozbudzaniu nowych zaciekawień i zainteresowań dziecka. Nasz ekspert: Paulina Maćkowska, psycholog z Internetowej Poradni Psychologicznej www.psychorada.pl
Najmniej światła dociera do roślin na balkonie północnym i wschodnim. Ale także na nich można z powodzeniem hodować wiele kwiatów.
Trzeba tylko wiedzieć jakie kwiaty wybrać. Balkon zacieniony uważany jest za mniej atrakcyjny i smutniejszy – niesłusznie! Kwiaty rozkwitające w cieniu może nie są tak barwne i rzucające się w oczy, ale mają inne cenne zalety. Stwarzają wrażenie większego spokoju i harmonii. Szczególnie efektownie wyglądają rośliny o liściach w białe i srebrzyste wzory: paski, plamki, itp. Ich zieleń zachwyca różnorodnością odcieni. W miejscach cienistych lepiej także rosną gatunki o zimozielonych liściach. W czasie gorącego lata nie trzeba ich tak często podlewać, bo ziemia tak szybko nie wysycha i dłużej zatrzymuje wilgoć. Jest wiele pięknych roślin, które na pewno nie zmarnieją w cieniu. Należą do nich, m.in: fuksja, begonia lodowa, wrzosy i wrzośce, hortensje, kocimiętka, bożykwiat. KRZEWY Na balkonie cienistym sprawdzą się małe krzewy i niektóre byliny. Możesz posadzić np. żurawkę, żółtą tojeść lub w dużych donicach funkie, które mają piękne, ozdobne liście i będą zdobić balkon do późnej jesieni. Sprawdzą się też bukszpany i niektóre miniaturowe odmiany iglaków, np. żywotnik wschodni odmiana „Sieboldii”, świerk biały odmiana „Alberta Globe”. RADA: Na zacienionych balkonach i tarasach bardzo ładnie wyglądają rośliny o jasnych, najlepiej białych kwiatach (hortensje, wrzośce, na wiosnę konwalie). Warto też ustawić na nich meble w kolorze białym. BEGONIA Idealnie nadaje się na północne balkony. Najlepiej rośnie w żyznej, próchniczej, lekko kwaśnej glebie. Ziemia powinna być stale wilgotna. BLUSZCZ Roślina pnąca. Wymaga stale zacienionego, zacisznego miejsca i żyznej, niezbyt ciężkiej ziemi. Podlewamy go regularnie, by podłoże było lekko wilgotne. FUKSJA Nie lubi bezpośredniego nasłonecznienia, choć są już odmiany tolerujące słońce. Podlewamy ją dość obficie. Zasilamy nawozem do roślin kwitnących. Nasz ekspert: Małgorzata Świgoń, dziennikarka "Przyjaciółki" działu Ogród Czytaj i dyskutuj na forum »
Tworzenie krajobrazów z roślin jest bardzo atrakcyjną zabawą. Jednocześnie to doskonała lekcja biologii.
Krajobraz pustynny W płaskim naczyniu sadzimy sukulenty ( koniecznie bez kolców - Bardzo bezpiecznym kaktusem jest ripsalis. /Rhipsalis Casshuta/). Między nimi poustawiajmy lalkę, leżaczek, parasol. Opowiedz dziecku, że rośliny, które zatrzymują wodę to sukulenty, że na pustyni jest susza. Maluch na pewno szybko zapamięta taką atrakcyjną lekcję. Krajobraz wiejski Podobnie można zrobić z rzeżuchą, należy zasiać ją na dużym płaskim talerzu, dookoła rzeżuchy stawiamy płotek z klocków i gumowe zwierzątka, można też zrobić zagrody. Krajobraz mazurski Do misy ( najlepiej przezroczystej) wlewamy wodę, wkładamy do niej rośliny pływające, można je kupić w sklepach ogrodniczych. Rośliny pływające: pistia - osiąga rozmiar sałaty. Lubi jasne i ciepłe miejsce, w sprzyjających warunkach szybko się mnoży przez rozłogi, więc też może być ciekawym polem do obserwacji. Inne rośliny: rzęsa wodna, paprocie wodne. Poproś dziecko, żeby wybrało zabawki ( gumowe kaczuszki, rybki, żabki) i wrzuciło je do wody. Roślinom widać korzenie. To świetna lekcja biologii, a jednocześnie można odegrać sceny np. z Calineczki i opowiedzieć dziecku o jeziorach, rzekach.
Wiosna to najlepsza pora, aby przesadzić domowe rośliny. Dzięki świeżej ziemi i większej doniczce będą lepiej rosły.
Pozwól dziecku sobie pomóc. Wspólne przesadzanie kwiatów to dobra zabawa. Krok 1 Podlej dzień lub kilka godzin wcześniej roślinę. Odwróć doniczkę do góry dnem ( ziemia nie będzie się rozsypywać), energicznie uderz w dno, roślina powinna wysunąć się bez większego kłopotu. rys. G. Rodziewicz Krok 2 Obejrzyj dokładnie bryłę korzeniową. To dobra okazja na lekcję biologii. Pokarz dziecku korzenie. Opowiedz jak roślina czerpie wodę i składniki mineralne z gleby. Usuń wierzchnią warstwę ziemi i uszkodzone lub nadgniłe korzenie. Przygotuj nową doniczkę ( może być pomalowana przez dziecko w wiosenne wzorki) o średnicy większej od poprzedniej tylko o 1- 2 cm. rys. G. Rodziewicz Krok 3 Wsyp na dno warstwę kamyków lub żwirku do wysokości mniej więcej 1/4 naczynia. Włóż roślinę, wolne przestrzenie uzupełnij podłożem. Lekko ugnieć ziemię przy brzegach doniczki. Podlej obficie roślinę. rys. G. Rodziewicz
Wiosna to czas, kiedy chętnie otaczamy się roślinami. Jeśli nie masz domu z ogrodem ani mieszkania z balkonem nie oznacza to, że nie możesz stworzyć z dzieckiem wspaniałego ogrodu na wiosnę.
Wystarczy trochę miejsca na parapecie w kuchni. Nie musisz od razu kupować ziemi i doniczek. Na początku możesz pokazać maluszkowi co dzieje się z ziarenkiem jeśli damy mu wodę i światło. Wystarczy słoik, kawałek gazy, woda i ziarenko fasoli. To dobre rozwiązanie zwłaszcza dla najmłodszych. Dla małego dziecka ciekawym doświadczeniem jest zobaczenie jak na jego oczach z nasionka powstaje roślinka. Powinno to zaowocować chęcią dalszego zgłębiania tajników przyrody. Rośliny nadające się do uprawiania w ogródku na parapecie, co ważne dziecko nie będzie musiało długo czekać na efekty. Fasolka Do słoika wlewamy wodę, tak żeby został centymetr do powierzchni naczynia, przykrywamy słoik gazą, którą mocujemy gumką, na to kładziemy fasolkę. I czekamy aż zacznie się coś dziać. Podchodź z dzieckiem do fasolki co dwa dni i sprawdzajcie czy ziarenko już napęczniało, czy pękło, czy już wychodzi z niego kiełek. Szczypiorek Kładziemy cebulkę w małej ilości wody w naczyniu. Szczypiorek wyrośnie błyskawicznie i maluch będzie mógł cieszyć się zbiorami już po dwóch dniach. Możecie przygotować wspólnie twarożek ze szczypiorkiem na śniadanie. Dziecko na pewno z chęcią spróbuje własnych zbiorów. [CMS_PAGE_BREAK] Pietruszka Z dużej pietruszki obcinamy część z nacią i wkładamy nać do ziemi, już po kilku dniach wyrośnie nam wspaniała pietruszka. W sam raz do posypania kanapeczek. Uwaga: Gdy zrobi się ciepło szczypior i natkę pietruszki można wsadzić do ziemi i przenieść na balkon. Awokado Pestkę, podobnie jak fasolę, kładziemy na gazie nad wodą i czekamy, aż pestka napęcznieje, pęknie i puści pęd. Rzeżucha Daje dużo możliwości, można nadać jej różne kształty. - Wybierz z dzieckiem starą zabawkę, może to być plastikowy konik, autko, foremka do piasku o ładnym kształcie. Obłóżcie zabawkę watą. Pozwól dziecku działać. Niech robi jak najwięcej samo. Zwilżcie wodą watę, może być pod kranem lub zraszaczem. Obsiejcie wasz kształt nasionkami i podlejcie. Za dwa dni rzeżucha wykiełkuje. Pozwól maluszkowi zrywać listki, wąchać i próbować. - Ulepcie kulę z plasteliny, przyklejcie oczka z guziczków albo koralików, zróbcie buzię ze sznurka albo włóczki. Obłóżcie kulę watą i zasiejcie owies na czubku głowy waszego owsianego ludka. Po dwóch, trzech dniach ludkowi urosną włosy. Dziecko przy pomocy kogoś dorosłego może je obciąć, formując nową fryzurę. Owies Do doniczki z ziemią wsyp razem z dzieckiem nasiona owsa i przykrycie je cienką warstwą ziemi. Nie wkładaj nasion zbyt głęboko. Podlewajcie i obserwujcie. Owies wyrośnie bardzo szybko, po około dwóch dniach od zasiania. Kiełki Ważne jest, żeby kupić kiełki spożywcze, wtedy będą ekologiczne i zdrowe. Nasiona przeznaczone do ogrodu są zaprawiane chemikaliami. Warto kupić specjalne naczynie do kiełków. Jeśli nie mamy takiego naczynia najlepiej wysypać kiełki na siatkę i umieścić je nad wodą. Czekamy. Po kilku dniach mamy gotowe do spożycia, pełne witamin kiełki. Możecie dodać je do sałatek i kanapek. [CMS_PAGE_BREAK] Zioła Wyhodowanie ziół z nasion jest dość trudne i wymaga odpowiednich warunków, wilgotnego powietrza, słonecznego parapetu. Nie zawsze udaje się je wyhodować. Dlatego najlepiej jest kupić zioła w doniczce. Postawić na słonecznym parapecie w kuchni, dbać o nie podlewając. Zioła mają najróżniejsze zapachy i kształty liści. Warto to wykorzystać pozwalając dziecku na dotykanie listków, wąchanie ich, głaskanie, smakowanie. Opowiadajmy dzieciom o walorach ziół. W ten sposób dziecko szybko nauczy się odróżniać zioła i polubi ich smak. Miętę można dodać do lemoniady, herbaty, liście bazylii i majeranku nadają się do dekorowania kanapek, liście melisy do kaszek, budyniu. Jednak nie przesadzajmy z ilością ziół dodawanych do dziecięcych potraw. Niektóre uczulają ( zwłaszcza mięta). Kwiatki z cebulek W kwietniu można sadzić kwiaty cebulowe (mieczyki, dalie, lilie). Cebulkę wkładamy do ziemi na taką głębokość jaka duża jest cebulka. Jeśli cebula ma obwód 5cm to wkładamy ją na głębokość 5cm. I podlewamy. Małe cebule płyciej, duże głębiej. Jednak na efekty dziecko musi czekać około miesiąca. Warto wykorzystać ten miesiąc do nauczenia dziecka odpowiedzialności, systematyczności i cierpliwości. Jeśli maluch będzie podlewał cebulkę, wkrótce urośnie kwiatek. Możecie też poszukać, na przykład w encyklopedii, wizerunku waszego kwiatka, wydrukować, a może malec sam namaluje kwiatka, a rysunek zamocujecie na patyczku. Taka etykietka umieszczona w doniczce z cebulą pomoże dziecku systematycznie podlewać kwiat. Warunki dla roślinek z ogródka na parapecie: Rośliny należy trzymać w słonecznym miejscu i trzeba pamiętać o podlewaniu. Jeśli ogródek jest od strony południowej, roślinki trzeba podlewać często. Jeśli parapet jest od strony zachodniej czy północnej, rośliny potrzebują mniej wody. Roślinkom można stworzyć cieplarniane warunki robiąc małą szklarnię. Dziecko może zaangażować do pomocy tatę. Potrzebna będzie folia spożywcza i listewki. Taka szklarnia ładnie wygląda, a rośliny w niej szybciej rosną. A wspólna praca bardzo zbliża. Nasz ekspert: Małgorzata Świgoń, dziennikarka "Przyjaciółki" działu Ogród Czytaj i dyskutuj na forum »
Zasadźcie w sześciu kubeczkach ziarenka fasoli. Ustawcie je w różnych miejscach: jedno w ciemnym...
Zasadźcie w sześciu kubeczkach ziarenka fasoli. Ustawcie je w różnych miejscach: jedno w ciemnym, inne w nasłonecznionym, kolejne w lodówce itd. Każde z ziarenek podlewajcie z inną częstotliwością. Obserwujcie, gdzie roślinka rozwija się najlepiej. Wyjaśnij dziecku, dlaczego w niektórych kubeczkach ziarenko nie wyrosło. Co to daje? Maluch poprzez opiekę nad roślinką uczy się odpowiedzialności i samodzielności. Obserwacja zachowania się ziarenek fasoli to pierwsza lekcja biologii. Pomysł na zabawę zaczerpnięty ze zbioru "Zabawy fundamentalne", wyd. Transfer Learning, www.transferlearning.pl