„Nigdy sobie nie wybaczę, że wynajęłam nianię do mojej córeczki. Po tygodniu wróciłam z pracy do pustego domu, a na stole leżał tylko krótki list”
Siedem dni znajomości, a ja dałam jej klucze od mieszkania i powierzyłam jej własne dziecko. To był koszmarny błąd.
Kiedy zatrudniałam Martynę, powiedziała mi coś, co utkwiło mi w głowie. – Dzieci nie potrzebują tabletów, potrzebują nieba nad głową. Pomyślałam sobie wtedy: no, trafiłam. Po trzech nianiach, które chciały dawać Zosi telefon, kiedy była jeszcze malutka, wreszcie ktoś, kto rozumie, o co w tym wszystkim chodzi. Martyna miała dwadzieścia sześć lat, warkocz do pasa i taki spokój w głosie, że aż chciało się przy niej wolniej oddychać. Nie było w niej pośpiechu typowego dla ludzi z miasta. Mówiła, że pracowała wcześniej w gospodarstwie agroturystycznym, że uczyła dzieci rozpoznawać ptaki po głosie. Zosia, która zwykle była nieśmiała, po dwóch dniach trzymała ją za rękę tak, jakby znały się od lat. Pomyślałam sobie: to jest to. Nareszcie mogę odpuścić. Myślałam, że nic złego nie może się stać Jestem samodzielną mamą. Sama, bo tak wyszło – ojciec Zosi zniknął z naszego życia, kiedy córka miała dwa lata, i od tamtej pory radzę sobie w zasadzie sama. Praca, przedszkole, potem szkoła, teraz wakacje, które trzeba jakoś ogarnąć, bo urlopu mam niedużo, a firma nie rozumie, że dziecka nie chowa się do szuflady na czas spotkań. Martynę znalazłam przez znajomą z pracy. Polecała ją z pełnym przekonaniem. – Ona jest inna. Naturalna. Zobaczysz. I faktycznie była inna. Pierwszego dnia zaproponowała, żeby zamiast siedzieć w salonie, pójść do parku obok blokowiska i szukać liści do zielnika. Drugiego dnia robiły razem naleśniki, a Zosia miała mąkę na całej twarzy i piszczała z radości. Trzeciego dnia przyszłam z pracy i zastałam je obie siedzące na balkonie, owinięte w koc, obserwujące zachód słońca. – Karolina, ona ma w sobie taki spokój, jakiego ja nigdy nie miałam – powiedziała mi Martyna, patrząc na Zosię z czułością, która wydawała się szczera do szpiku kości. Zaufałam jej. Może za szybko. Ale kiedy ktoś jest taki spokojny, taki opanowany, człowiek myśli, że nic złego się nie może stać. Dzień, w którym niania nie odebrała telefonu Siódmego dnia wróciłam z pracy wcześniej niż zwykle, bo miałam zły dzień i chciałam po prostu przytulić córkę. Drzwi były zamknięte na klucz, co samo w sobie mnie zdziwiło, bo Martyna zwykle otwierała mi jeszcze na schodach, słysząc kroki. Nikt nie odpowiadał. Zadzwoniłam na jej telefon – nic. Spróbowałam jeszcze raz, i jeszcze raz. Cisza. Weszłam ze swoim kluczem. Mieszkanie było ciche, zbyt ciche. Na stole w kuchni leżał list, złożony w czworo, podparty słoiczkiem z dżemem, jakby ktoś chciał, żebym go od razu zauważyła. Otworzyłam go drżącymi rękami. „Karolina, nie chciałam Cię niepokoić, ale musiałam to zrobić. Zosia dusiła się w tym bloku. Zabrałam ją na cały dzień do lasu, dwie godziny drogi stąd. Chciałam, żeby zobaczyła prawdziwy las, prawdziwą rzekę, prawdziwe niebo bez anten. Wrócimy wieczorem. Nie martw się, jest bezpieczna. Martyna.” Stałam z tym listem w ręku i czułam, jak coś we mnie się zapada. I wtedy wszystko się zmieniło Dzwoniłam do Martyny może dwadzieścia razy. Telefon był wyłączony albo poza zasięgiem, nie wiedziałam nawet, co gorsze. Pisałam do niej wiadomości, które z każdą minutą stawały się coraz bardziej chaotyczne. „Gdzie jesteście.” „Odpisz.” „Proszę, tylko napisz, że wszystko dobrze.” Nic. Cisza po drugiej stronie, jakby telefon wpadł do wody albo leżał gdzieś w torbie, wyłączony na cały dzień. Zadzwoniłam do znajomej, która ją polecała. – Ona ma może jakiś kontakt z rodziną? Coś? Cokolwiek? – Karolina, spokojnie, pewnie jest zasięg słaby, przecież mówiła, że to las, tam pewnie… – Nie mówię o zasięgu! Mówię o tym, że moja córka jest gdzieś w lesie, dwie godziny drogi stąd, z osobą, którą znam siedem dni! Głos mi się łamał. Siedem dni. Powtarzałam to sobie jak mantrę, jak wyrzut. Siedem dni znajomości, a ja dałam jej klucze od mieszkania, dałam jej dziecko, bo powiedziała parę ładnych rzeczy o niebie i ptakach. Zadzwoniłam na policję. Powiedziałam, co wiem – imię i nazwisko niani. Usłyszałam, że skoro nie ma śladów przestępstwa, to raczej trzeba czekać. – Czekać? Mam czekać? – Proszę pani, jeśli do wieczora nie wróci, proszę zgłosić się jeszcze raz. Siedziałam na podłodze w kuchni, z listem w ręku, i płakałam tak, jak nie płakałam od lat. Nie z tęsknoty, nie ze złości. Z czystego strachu, który wchodzi w ciało i zostaje. To był moment, w którym zrozumiałam swój błąd Myślałam o wszystkich sygnałach, które puściłam mimo uszu. O tym, że Martyna czasem mówiła o mieście z takim lekkim obrzydzeniem, jakby to było coś, z czego trzeba dzieci ratować. O tym, że raz zapytała mnie, czy Zosia chodziła kiedyś boso po trawie, a kiedy powiedziałam, że pewnie tak, w parku, spojrzała na mnie z czymś, co teraz nazwałabym rozczarowaniem. Myślałam, że to pasja. Że to troska. A może to było coś innego – przekonanie, że wie lepiej, że ma prawo decydować za mnie, bo ja przecież pracuję za dużo, bo moje dziecko dusi się w moim własnym domu. Zadzwoniła moja mama. – Co się stało? Głos ci drży. Opowiedziałam jej wszystko, przez łzy, urywanymi zdaniami. Mama przyjechała w dwadzieścia minut, mimo że mieszka na drugim końcu miasta. – Karolina, ona ci ukradła dziecko na cały dzień i nie zadzwoniła? To nie jest troska, to jest brak szacunku. – Ale ona ma dobre intencje… – Dobre intencje nie wyłączają telefonu na dziesięć godzin. I to mnie dobiło najbardziej. Bo miała rację. Można mieć dobre intencje i jednocześnie zrobić coś, co niszczy zaufanie drugiego człowieka do samego gruntu. Powrót mojej córeczki Około ósmej wieczorem usłyszałam kroki na schodach i głos Zosi, wesoły, pełen opowieści o żabach i wielkim drzewie, na które prawie się wspięła. Otworzyłam drzwi, jeszcze zanim zdążyły zapukać. Zosia rzuciła się na mnie, pachniała lasem, trawą, słońcem. Miała błoto na kolanach i uśmiech od ucha do ucha. – Mamo, widziałyśmy jelenia! Naprawdę! Przytuliłam ją tak mocno, że aż pisnęła. Nad jej głową spojrzałam na Martynę, która stała w progu z wyrazem twarzy pełnym niezrozumienia, jakby naprawdę nie wiedziała, dlaczego coś jest nie tak. – Telefon mi się rozładował już przy wejściu do lasu – powiedziała, jakby to wszystko wyjaśniało. – Nie zapytałaś mnie. Zabrałaś moje dziecko dwie godziny drogi stąd, bez pytania, i przez dziesięć godzin nie miałam z wami kontaktu. – Chciałam, żeby to była niespodzianka, żeby zobaczyła coś prawdziwego… – Martyna. To nie twoja decyzja. Zapadła cisza. Zosia, wyczuwając napięcie, spojrzała na mnie z niepokojem, więc powiedziałam jej, żeby poszła się umyć, że zaraz przyjdę. Kiedy zostałyśmy same, powiedziałam jej to, co musiałam powiedzieć. – Nie mogę cię już zatrudniać. Martyna wyszła bez większego oporu, jakby gdzieś głęboko wiedziała, że przekroczyła granicę, choć na zewnątrz wciąż zachowywała ten swój niewzruszony spokój, który wcześniej tak mnie ujmował, a teraz wydawał mi się niemal chłodny. Zosia jeszcze czasem wspomina jelenia Minęły dwa tygodnie. Moja córka jeszcze czasem wspomina żaby i las, dla niej to była przygoda. Dla mnie – lekcja, którą wciąż trawię. Zatrudniłam nową opiekunkę, starszą kobietę, poleconą przez sąsiadkę, z którą rozmawiałam trzy razy, zanim zdecydowałam się dać jej klucze. Sprawdzałam referencje jak nigdy dotąd. Ustaliłam zasady – każda zmiana planu, nawet wyjście do parku dalej niż zwykle, wymaga wiadomości. Czasem łapię się na tym, że sprawdzam telefon częściej, niż powinnam, nawet kiedy wiem, że wszystko jest w porządku. Ten strach z tamtego wieczoru wciąż gdzieś we mnie siedzi, mały, ale uparty. Nie żałuję, że dałam Martynie szansę. Żałuję, że nie zapytałam o więcej, nie ustaliłam więcej, nie zaufałam swojemu instynktowi, kiedy coś w niej wydawało się zbyt gładkie, zbyt idealne. Dobre intencje nie są tarczą. Czasem trzeba po prostu zapytać, zamiast zakładać, że wszystko będzie dobrze, bo ktoś tak ładnie mówi. Karolina, 35 lat Historie są inspirowane życiem. Nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń ani osób, a wszelkie podobieństwa są całkowicie przypadkowe. Zobacz też: „Krysia nie chciała powiedzieć, kim jest ojciec Jasia. Po latach dowiedziałam się, że głupia przepowiednia nieomal zniszczyła ich życie” „Justysia była naszą wyczekaną córeczką. Zaślepieni miłością długo nie widzieliśmy, jaka jest naprawdę. Aż do tamtej nocy nad jeziorem” „Mąż wrócił z pustym fotelikiem, a miał przywieźć Hanię od dziadków. Gdy usłyszałam, gdzie została, zrobiło mi się słabo”
Ile zapłacić niani? Stawki za godzinę 2024 dla opiekunki do dziecka
Ile kosztuje niania? Wysokość stawki dla opiekunek dla dziecka są różne. Składa się na to wiele czynników, jak chociażby kwalifikacje niani. Nie bez znaczenia jest też region kraju, w którym mieszkamy. Sprawdź zarobki opiekunek do dzieci w 2024 roku.
Wpływ na ceny usług świadczonych przez opiekunki ma nie tylko województwo, w jakim pracują nianie, lecz także indywidualne podejście pracodawcy. Zdarza się, że rodzice chcą zapłacić nianiom więcej, niż te oczekują – darzą je zaufaniem i doceniają ich kompetencje, które chcą wynagrodzić. Nie bez znaczenia jest też wymiar czasu pracy w tygodniu lub miesiącu. Poniżej stawki dla niani w 2024 roku. Spis treści: Stawka dla niani za godzinę w 2024 Ile zapłacić niani miesięcznie? Ile zapłacić niani: rodzice często oferują wyższe stawki niż opiekunki oczekują Stawka dla niani za godzinę w 2024 Jeśli nie możesz liczyć na wsparcie babci i nie chcesz posyłać malucha do żłobka, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/zatrudnienie-niani-jak-sformulowac-umowe-i-jakie-placic-skladki-za-opiekunke-17372-r1/">zatrudnienie niani wydaje się idealnym rozwiązaniem. W ostatnich latach stawki dla niani za godzinę poszybowały w górę za sprawą inflacji. Według Ogólnopolskiego Wynagrodzeń, średnia wysokość wypłaty niani na miesiąc w 2024 roku to niecałe 3 tys. złotych netto. Stawki dla niani uzależnione są także od lokalnego rynku pracy. Warto pamiętać, że zazwyczaj w dużych miastach obowiązują wyższe stawki, bez względu na rodzaj wykonywanej pracy. Ile zarabia niania w Polsce? Na najwyższe zarobki na godzinę mogą liczyć opiekunki w województwach: mazowieckim (średnio 20 zł), dolnośląskim (19 zł), pomorskim (18 zł). Najniższe stawki godzinowe obowiązują w województwach: podlaskim (17 zł), lubelskim (15 zł), podkarpackim (15 zł). Ile zapłacić niani za godzinę? Wszystko zależy od liczby przepracowanych godzin, miejscowości, w której niania została zatrudniona, ale też liczby dzieci do opieki i zakresu wykonywanych obowiązków (prócz opieki w zakres tych obowiązków może wchodzić np. przygotowywanie posiłków). Ile zapłacić niani miesięcznie? Według badań średnia zarobków niań w 2024 roku Polsce wynosi 3870 zł brutto (2 968 zł netto). Jeszcze w 2023 roku zarobki te wynosiły 3570 zł brutto (2803 netto), a w 2022 roku 3260 złotych brutto (2552). Biorąc pod uwagę dynamikę wzrostu cen, w 2025 roku, należy liczyć się z tym, że wzrosną również koszty zatrudnienia niani. Jeśli pracująca u nas od kilku lat niania nie dostała podwyżki — warto przemyśleć tę sprawę i porozmawiać z opiekunką. Ile zapłacić niani: rodzice oferują więcej, niż opiekunki oczekują Coraz częściej rodzice oczekują od niani odpowiednich kwalifikacji i doświadczenia, cenią sobie także wszelkie szkolenia (jak np. z zakresu udzielania pierwszej pomocy). Chcą, aby osoba, która zajmuje się ich dzieckiem, była kompetentna i odpowiedzialna. Co ciekawe, rodzice proponują opiekunkom wyższe stawki, niż one same tego oczekują. Dlaczego? „Opieka nad dzieckiem to niezwykle odpowiedzialne zadanie. Wydaje się, że rodzice zdają sobie z tego sprawę, doceniają pracę niań. Jeśli chodzi o niższe oczekiwania niań, można przypuszczać, że wynikają one z tego, że opiekunkom zależy na znalezieniu pracy. Ponadto kandydatki mogą nie być świadome tego, że sytuacja na rynku im sprzyja, kolokwialnie mówiąc, że to one dyktują warunki” – tłumaczy Monika Perkowska, ekspert serwisu Niania.pl, psycholog i terapeuta dzieci i młodzieży. Oczywiście nieco inaczej wygląda to w małych miejscowościach, gdzie rodzice wciąż często zatrudniają polecaną przez wspólnych znajomych, lub znajomą osobę. Trudno bowiem wyobrazić sobie sytuację, że do dziecka mieszkającego w małej wiosce w woj. mazowieckim dojeżdża niania z Warszawy. Zobacz też: Dziecko w żłobku rozwija się lepiej niż w domu? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/niania-wie-lepiej-jak-karmic-dziecko-jak-ustalic-zasady-wyjasnia-ekspert-wideo-1646-r22/">Czy niania wie lepiej, jak karmić dziecko? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/niezbedne-umiejetnosci-niani-co-koniecznie-musi-umiec-tlumaczy-ekspert-wideo-1589-r22/">Jakie niezbędne umiejętności musi posiadać niania?
Bohosiewicz radzi zatrudniać NIANIE: „Inaczej skończyłabym na PSYCHOTROPACH”
Maja Bohosiewicz przyznała, że w opiece nad dziećmi pomagała jej opiekunka. Aktorka zachwala takie rozwiązanie, twierdząc, że bez pomocy przy dzieciach musiałaby brać silne leki na depresję i najpewniej by się rozwiodła.
Maja Bohosiewicz jako mama szuka równowagi pomiędzy życiem prywatnym a zawodowym. Nie robi z siebie męczennicy i daleko jej do stereotypowej Matki Polki, która poświęca się dla rodziny. Ostatnio Bohosiewicz doradziła fankom, by w miarę możliwości korzystały z płatnej pomocy przy dzieciach. Dla niej taka pomoc okazała się bezcenna, uratowała jej zdrowie psychiczne oraz małżeństwo. Maja Bohosiewicz zatrudniła pomoc przy dzieciach Maja Bohosiewicz często dzieli się z internautkami swoimi pomysłami na macierzyństwo, a przy okazji pyta fanki o ich doświadczenia i inicjuje dyskusje. Tym razem Bohosiewicz postanowiła sprawdzić, co młode mamy robią dla siebie. Najciekawsze odpowiedzi pokazała na swoim InstaStories i skomentowała. Obserwatorki Bohosiewicz pisały m.in., że w ramach dbania o siebie postanowiły zapisać się na studia podyplomowe, powiększyć sobie usta albo kupić nową torebkę. Ale największy entuzjazm aktorki wzbudziła fanka, która przyznała, że zatrudniła nianię, by iść z mężem na randkę. Maja odpowiedziała jej ze zrozumieniem: „Tak, tak, mówmy to głośno. Jeśli możesz sobie na to pozwolić, BIERZ NIANIĘ!” Bohosiewicz zdradziła jednocześnie, że wcześniej wstydziła się przyznać do korzystania z pomocy w opiece nad dziećmi: „Miałam pomoc przy dzieciach i bałam się o tym mówić. Bo ludzie pomyślą, że jestem leniwa, że nie jestem prawdziwą mamą.” − napisała. Zdaniem Mai profesjonalna pomoc w rodzicielskich obowiązkach uratowała jej psychikę i... małżeństwo: „Doszłam do momentu, w którym mogę szczerze powiedzieć, że gdybym nie została odciążona przy dzieciach i musiała spędzać z nimi każdą chwilę, to skończyłabym na mocnych psychotropach, pewnie szukając pomocy prawnej przy rozwodzie.” Zajmowanie się dziećmi 24 godziny na dobę może być wyczerpujące, zwłaszcza gdy mama nie może liczyć na żadną pomoc i psychiczne wsparcie. Przypominamy: baby blues i depresja poporodowa dotykają nawet 80% młodych mam! Warto o tym mówić i szukać pomocy. Jeśli nie wiesz, gdzie znaleźć odpowiednią opiekunkę dla dziecka, popytaj znajomych i w grupach na facebooku. Sprawdzoną nianię znajdziesz też łatwo na niania.pl. Zobacz też: Paulina Krupińska, bez makijażu i fryzury, pokazuje, że można być szczęśliwą mamą Fanki wyśmiały imię córki Bohosiewicz. Co im odpisała? Młode mamy cierpią, ale niechętnie o tym mówią
Monitorowanie pracy niani przez kamery [WIDEO]
W dzisiejszych czasach monitorowanie pracy niań poprzez kamery jest już powszechne – mówi Joanna Jakubiak, właścicielka agencji niań i autorka poradnika "Zaufana niania". Zobacz film, z którego dowiesz się, jak wykorzystać monitoring, tak aby rodzice byli spokojni o opiekę nad dzieckiem, a zatrudniona opiekunka nie stresowała się tym, że jest obserwowana.
W tym odcinku cyklu mamotoja.pl pt. "Zaufana niania", w którym Joanna Jakubiak, właścicielka agencji niań i autorka poradnika "Zaufana niania" udziela rad, jak znaleźć dobrą opiekunkę do dziecka zapytałyśmy o monitorowanie pracy niani przez kamery. To bywa problemem dla starszych wiekiem opiekunek, które obierają monitoring jako podglądanie ich pracy. Czy słusznie? Jakubiak wyjaśnia, jakie intencje przyświecają rodzicom korzystającym z możliwości obserwowania dziecka pod opieką niani. Domy z kamerami "Monitoring jest naprawdę powszechny. Rzadko zdarza mi się mieć do czynienia z rodzicami, którzy tego monitoringu nie mają" – mówi niania. Jej zdaniem, jest to bardzo dobre rozwiązanie dla rodziców, którzy nie znają jeszcze dobrze opiekunki swojego dziecka i w związku z tym mieliby dyskomfort, zostawiając malucha pod jej opieką. "Jeżeli możemy sobie pozwolić na to, żeby mieć kamerę w pokoju gdzie dziecko się bawi i spędza najwięcej czasu, to ja to doradzam" – mówi Jakubiak. Znajdź idealną nianię dla dziecka na niania.pl Niania przyznaje, że nie rozumie niań mających problem z pracą z monitoringiem. "Jeżeli nie ma nic do ukrycia, to nie wiem, czego ma się obawiać?" – zastanawia się. Jak tłumaczy, monitorowanie pracy niani nie oznacza, że "rodzice siedzą przez 8 godzin w pracy cały czas przed komputerem i patrzą, co niania robi z dzieckiem". Z reguły albo odtwarzają te nagrania po powrocie do domu, albo robią to raz w tygodniu, a jeżeli mają podgląd online, robią to włączając go sobie w przerwie na lunch, żeby zobaczyć co się dzieje z ich dzieckiem. Mamy tęsknią Niani podkreśla, że bardzo wiele mam, które używają monitoring, nie traktują tego jako możliwości obserwowania niani. Robią to z tęsknoty za dzieckiem. "Daje im to namiastkę bycia z nim" – tłumaczy. "To nie jest tak, że rodzice chcą nas inwigilować, chcą zobaczyć czy jest bezpieczne i czy robimy z nim to, co mówimy, że robimy" - wyjaśnia. Niania przyznaje, że starsze opiekunki nie chętnie odnoszą się do pracy pod okiem kamery. Jest to dla nich stresujące, odbierają to jako podglądanie. "Te panie nie znają się na technologii. Zalecam rodzicom, aby wytłumaczyli niani, jak to działa i wytłumaczyli swoje intencje"- radzi Jakubiak. Joanna Jakubiak jest nianią z wieloletnim doświadczeniem i właścicielką agencji niań "Zaufana niania". We współpracy z wydawnictwem Edipresse wydała książkę poradnik "Zaufana niania", w której w bardzo przystępny i dowcipny sposób pokazuje jak skutecznie znaleźć nianię dla naszego dziecka. Czy obserwowałyście nianię przez kamerę? Podzielcie się swoim doświadczeniem w komentarzach! Zobacz też: Trudne rozstanie z piersią 5 żelaznych zasad przedszkolnych rozstań z dzieckiem 7 sposobów na odstawienie smoczka [WIDEO]
Szukasz niani na własną rękę? Rób to tylko pod jednym warunkiem! [WIDEO]
Agencja niań na pewno zaoszczędzi ci masę czasu - radzi Joanna Jakubiak, właścicielka agencji niań i autorka poradnika "Zaufana niania". Zobacz film, z którego dowiesz się, czy warto skorzystać z profesjonalnej pomocy szukając opiekunki do dziecka.
W tym odcinku cyklu mamotoja.pl pt. "Zaufana niania", w którym Joanna Jakubiak, właścicielka agencji niań i autorka poradnika "Zaufana niania" udziela rad, jak znaleźć dobrą opiekunkę do dziecka zapytałyśmy o to, czy nianię lepiej szukać na własną rękę, czy też poprzez agencję niań. Zacznij sama, ale z polecenia "Można zacząć samemu" - podpowiada Jakubiak. Ale - jak zastrzega - tylko szukając wśród pań proponowanych z polecenia przyjaciół, znajomych. Będziemy mieć wtedy gwarancję, że jest to ktoś sprawdzony. Ale - uwaga! Weźmy też pod uwagę, czy znajomi od których bierzemy opiekunkę są osobami do nas podobnymi. W przeciwnym razie niania przez nich rekomendowana niekoniecznie może nam pasować. "Niestety często okazuje się, że ktoś kto był super u naszych przyjaciół, może u nas nie sprawdzić się" - przestrzega właścicielka agencji niań. Jeżeli nie mamy niani z polecenia, Jakubiak odradza dalsze szukanie na własną rękę. "Lepiej w tej sytuacji zwrócić się do agencji niań, zapłacić prowizję za to, że ktoś wykona za nas całą robotę, w tym oceni kandydatkę na nianię pod kątem psychologicznym" - radzi niania. Agencja sprawdza 70-80 pań tygodniowo "Pracowałam przez lata jako niania, znam ten świat od podszewki i wiem o co dziewczyny pytać. I tak samo wyszkoliłam do tego moich pracowników"- zdradza. Podkreśla, że na agecji spoczywa ogromna odpowiedzialność, w końcu decyduje o wysłaniu obcej osoby do opieki nad dzieckiem klienta. Znajdź idealną nianię dla dziecka na niania.pl "Klient dostaje od nas pełen profil osobościowy takiej niani. Wie wszystko na jej temat i to jeszcze zanim zanim niania pojawi sie w jego domu" - podkreśla. W jej ocenie rodzic nie jest w stanie sam wykonać takiej pracy. "Widujemy tygodniowo 70 - 80 niań. Z czego, jeżeli pod koniec tygodnia mamy trzy panie, które bardzo dobrze oceniamy, to uważamy to za dobry wynik" - tłumaczy. Żaden rodzic nie ma czasu, aby przyjrzeć tyle kandydatek na nianie. Joanna Jakubiak jest nianią z wieloletnim doświadczeniem i właścicielką agencji niań "Zaufana niania". We współpracy z wydawnictwem Edipresse wydała książkę poradnik "Zaufana niania", w której w bardzo przystępny i dowcipny sposób pokazuje jak skutecznie znaleźć nianię dla naszego dziecka. A wy, w jaki sposób szukałyście niani dla dziecka? Podzielcie się swoim doświadczeniem w komentarzach. Zobacz też: Legalna niania: jak legalnie zatrudnić opiekunkę do dziecka Prezenty dla małego dziecka za 25 zł – Dzień Dziecka Jakie zabawki kupować dziecku? Film z podpowiedziami Doroty Zawadzkiej
Ania i Bartek szukają opiekunki dla dwóch synków. Nie uwierzycie gdzie!
Tym rodzicom i dzieciom można pozazdrościć! A jeszcze bardziej opiekunce, która będzie opiekować się małym Kubą i Julianem! Co wy na to? Czy to jest praca marzeń i idealny styl życia rodzinnego?
Ania i Bartek Dawidowscy to para, która w 2014 roku postanowiła spełnić swoje marzenia. Nie byli bogaci, nie mieli bogatych rodziców. Po prostu sprzedali dom i przenieśli się na łódź żaglową o długości piętnastu metrów - „Poly”. W letnie miesiące pływają po Morzu Śródziemnym, a zimowe spędzają na Karaibach albo Bahamach. Mają dwóch synków – Kubę, który ma 5 lat i Juliana – 3,5- latka. Żeglowanie to coś co dawało im radość, kiedy robili to dla siebie, ale teraz kiedy pływają dla dzieci i z dziećmi - jak sami mówią - jest tysiąc razy lepiej. Spełnianie marzeń to prosta sprawa Od zawsze marzyli o żeglowaniu i życiu w zgodzie z naturą. Mówią, że poznają świat na własnych warunkach. To co robią na co dzień i jak wygląda ich życie można podglądać i podziwiać na Instagramie, Facebooku, a także na kanale YouTube. Zobacz też: Z dzieckiem na żagle - kiedy zacząć? Możesz do nich dołączyć! Właśnie ta niezwykła para opublikowała wyjątkowe ogłoszenie o pracę! Chcą znaleźć nianię dla dzieci, która przez rok będzie się nimi opiekowała, a jednocześnie stanie się częścią żeglującej ekipy i rodziny. Przez ten rok pracy będzie można zwiedzić okolice Ameryki Południowej, Karaibów, Bahamów i zakończyć rejs w Europie. Zobacz też: Nie umiesz pływać? Nie wchodź z dzieckiem do wody! Dobra niania poszukiwana! Jaka jest idealna osoba na to stanowisko? Ciekawa i otwarta na świat, żądna przygód, powinna lubić ludzi i chcieć poznawać nowe kultury. Najlepiej ktoś, kto będzie chciał rzucić swoje dotychczasowe życie, ale nie boi się trudnych wyzwań. Musi mieć doświadczenie w pracy z dziećmi i znać język angielski, bo będzie się na co dzień zajmować chłopcami i ich edukacją. Nie trzeba mieć patentu żeglarskiego, ani mieć wcześniej do czynienia z żeglowaniem, ale będzie okazja nauczyć się drobnych prac bosmańskich (np. napraw), będzie trzeba też gotować i sprzątać. Jeśli to jest właśnie twoja praca marzeń i spełniasz wymagania, musisz tylko wysłać wideo na swój temat. Termin nadsyłania CV upływa 15 lipca! Praca zaczyna się na przełomie września i października 2018. Koszt przelotów i wszystkie wydatki podczas rejsu będą opłacone. Za pracę nie ma pensji, ale niania będzie otrzymywać 150 euro (645 zł) na swoje wydatki miesięcznie. Zazdroszczę im potwornie. Odwagi w spełnianiu marzeń. A wy, co sądzicie o takim stylu życia? Czy praca niani w takich warunkach to wprost idealna praca? Zobacz też: Kostiumy kąpielowe dla przyszłych mam. Jednoczęściowe i modne! [GALERIA] Maja Bohosiewicz pokazała nietypowe zdjęcie z córeczką! Zobacz! Modne turbany dla córki i mamy! [GALERIA] Źródło: instagram.com/sailoceans/, facebook.com/sailoceans​
Czy zatrudniłaby Pani/Pan opiekunkę do dziecka? [SONDA ULICZNA]
Zapytaliśmy przechodniów o to, czy zatrudniliby opiekunkę do dziecka. Jakie jest ich zdanie? Zobacz!
W tym odcinku sondy mamotoja.pl. zapytaliśmy przechodniów o to, czy zatrudniliby opiekunkę do dziecka. Odpowiedzi pokazują, że większość z ludzi z rezerwą podchodzi do tego, najchętniej skorzystaliby z pomocy dziadków. A jeżeli już zdecydowaliby się na zatrudnienie niani, to tylko osoby sprawdzonej, z polecenia znajomych. "Ciężko znaleźć kogoś takiego" "Nie ma takiej potrzeby, mamy babcię, prababcię, wspiera nas rodzina" - mówi tata, który poszedł do parku na spacer z małą córeczką. "Ciężko znaleźć kogoś takiego" - przyznaje młoda mama, także na spacerze z małym dzieckiem. To musi być osoba sprawdzona, polecona przez znajomych – zaznacza. - Tak, bardzo trudno znaleźć taką osobę – dodaje babcia, bawiąca się z wnuczkiem na placu zabaw. "Wprowadzanie takiej osoby na stałe do rodziny, która będzie spędzała z dzieckiem tyle czasu, tak że zastąpi naszą rolę, jest dla mnie problematyczne" - uważa inna młoda mama. "Mam dwie zaufane osoby, z którymi zostawiam dzieci" - informuje z kolei druga młoda mama. "Mieliśmy różne przygody z opiekunkami, mieliśmy kilka pań. Z dużym dystansem podchodzimy do pań opiekunek, często pozory mylą" - mówi mama dwóch chłopców. "Wybrałabym panią w wieku 40 +" Dziadek, który opiekuje się w wnuczką od ponad roku podkreśla, że na placu zabaw nie raz obserwuje, jak panie opiekunki wykonują swoją pracę. "Jedne się opiekują, inne siadają na ławce i czytają gazetę. I nic więcej" - relacjonuje. "Znam wiele bardzo oddanych opiekunek, ale znam i takie, które nie są takie" - dodaje babcia spacerująca z wnuczkiem po parku. Babcia, która też na co dzień zajmuje się dzieckiem córki, daje konkretne wskazówki, jak powinna wyglądać idealna niania: "Wybrałabym panią w wieku 40 +, która wychowała już swoje dzieci, ma doświadczenie i cierpliwość" - radzi. A wy zatrudnilibyście opiekunkę do dziecka? A może macie za sobą już takie doświadczenie? Podzielcie się swoim zdaniem w komentarzach. Zobacz też: Podsłuch opiekunki dziecka - to nielegalne! Wracasz do pracy? TOP 5 ubrań, które musisz mieć w szafie Przepis na szybkie danie dla dzieci - danie z makaronem
Opiekunka znęcała się nad dziećmi z domu dziecka? To miały być wymarzone kolonie!
Opiekunka domu dziecka znęcała się nad dziećmi w czasie kolonii? Interweniował sam Rzecznik Praw Dziecka! Czy kobieta poniesie konsekwencje?
Kilka dni temu na Facebooku zawrzało: na jednym z profili pojawił się szokujący wpis o opiekunce znęcającej się nad dziećmi podczas kolonii. W ciągu kilku dni post udostępniono prawie 30 tys. razy, a sprawą zainteresował się Rzecznk Praw Dziecka Marek Michalak. "Uderzyła go w twarz i wrzuciła pod prysznic..." 20 lipca Mariola Gepfert opublikowała na Facebooku wstrząsający post, w którym opisuje, jak podczas kolonii opiekunka domu dziecka znęcała się nad jednym z wychowanków. "Od kilku lat jeżdżę na różne kolonie i obozy młodzieżowe. W tym roku spotkała mnie przykra sytuacja. Podczas kolonii, wśród 32 uczestników, było 8 osób z domu dziecka im. św. Maksymiliana Marii Kolbego w Wojsławicach. Pewnego dnia opiekunka (z ramienia domu dziecka) uderzyła 7-letniego chłopca w twarz, wrzuciła pod prysznic, a następnie położyła go do spania" – opisuje. Ślady na twarzy chłopca zauważyła następnego dnia przy śniadaniu. Kobieta od razu zrobiła chłopcu zdjęcia, nagrała jego wyjaśnienia i zgłosiła się do lekarza, który potwierdził, że ślady na twarzy świadczą o pobiciu. Przeczytaj cały post: Interwencja Rzecznika Praw Dziecka Jak czytamy na stronie biura Rzecznika Praw Dziecka, Marek Michalak zareagował, jak tylko dowiedział się o sprawie. Rzecznik zwrócił się do Starosty Zduńskowolskiego o sprawdzenie, w jakich warunkach żyją wychowankowie Domu Dziecka im. Św. Maksymiliana Marii Kolbego w Wojsławicach i czy dzieci, które uczestniczyły w koloniach, otrzymały odpowiednie wsparcie po powrocie z wypoczynku. Dyrektor placówki poinformowała rzecznika, że wychowawczyni, która dopuściła się przemocy wobec dziecka, została odsunięta od pracy z dziećmi, a sprawę bada prokuratura. Ktoś krzywdzi przemoc? Reaguj! Dzieci nie są w stanie się obronić. To, co dla nas jest szokujące i niewłaściwe, dla nich jest codziennością. Często nie wiedzą, że życie może wyglądać inaczej, a przemoc jest karalna. Mariola Gepfert zaapelowała na Facebooku, żebyśmy nie siedzieli cicho i nie udawali, że nie widzimy krzywdy, która dzieje się dzieciom. Powinniśmy wziąć sobie te słowa do serca. Nasza reakcja może ocalić komuś życie! Zobacz także: Warto zainstalować w domu kamerę... Zobacz, co zrobiła opiekunka! Źródło: Facebook, brpd.gov.pl
Ukryta kamera nagrała przerażające zachowanie opiekunki. Zobacz, co zrobiła!
To, co zrobiła 2-letniemu chłopcu jego niania, jest szokujące. Gdyby nie zainstalowana kamera, rodzice nigdy by się o tym nie dowiedzieli!
Podczas kąpieli mama zauważyła na rączce synka zaczerwienienie. Okazało się, że opiekunka, która zajmowała się chłopcem, poparzyła go lokówką. Szokujące zachowanie opiekunki Angela Persaud z Long Island, mama 2-letniego Xandra, podczas kąpieli zauważyła zaczerwienienie na rączce synka. Zapytała chłopca, co się stało. Odpowiedział, że poparzyła go opiekunka. Angela od razu sprawdziła nagranie z kamery zainstalowanej w domu. Na nagraniu zobaczyła, jak opiekunka dotyka chłopca nagrzaną lokówką. Kobieta najpierw sprawdza, czy lokówka jest nagrzana, a potem dotyka nią nogi chłopca. Gdy maluch się od niej odsuwa, dotyka jego rączki. Zobaczcie nagranie: View oEmbed on the source website Po zobaczeniu nagrania rodzice Xandra wezwali policję. Opiekunka została aresztowana, postawiono jej zarzut narażenia dziecka na niebezpieczeństwo. Kobieta przyznała, że chciała ukarać chłopca, bo był niegrzeczny i jej nie słuchał. Opowiedziała, że siedzieli przy stole i pisali literki, ale po 10 minutach Xander się znudził i chciał robić coś innego. Nie posłuchał jej, gdy prosiła, żeby wrócił do pisania i próbował ją uderzyć, dlatego postanowiła go ukarać. Czy warto zainstalować w domu kamerę? Po zobaczeniu tego nagrania jesteśmy w szoku. Gdyby w domu 2-letniego Xandra nie było kamery, jego rodzice nie dowiedzieliby się, jakie metody wychowawcze stosuje zatrudniona przez nich opiekunka. To, co zrobiła, jest przerażające i okrutne. Trudno sobie wyobrazić, że osoba, która powinna otoczyć malucha ciepłem i opieką, jest zdolna do takich rzeczy. Dla wielu zawodowych opiekunek zainstalowanie kamery przez rodziców podopiecznych świadczy o braku zaufania. Część profesjonalnych niań nie zdecydowałaby się pracować w domu, w którym jest kamera. Pisaliśmy o szokującym zachowaniu 65-letniej opiekunki z Gdańska, bijącej 9-miesięcznego maluszka po twarzy. Czy po zobaczeniu takich nagrań można dziwić się rodzicom, którzy decydują się na zainstalowanie w domu kamery? Słyszałyście o podobnych historiach? Zdecydowałybyście się na zainstalowanie kamery? Czytaj także: Szokujące zachowanie opiekunki z Gdańska źródło: abc13.com
Szokujące zachowanie opiekunki – jak można zapomnieć o dziecku?!
Dobra niania powinna dbać o bezpieczeństwo dziecka w każdej sytuacji. Co myśleć o opiekunce, która zapomina o dziecku i je zostawia na kilka godzin?!
Jak podaje TVN 24, w piątek, w Legnicy na Dolnym Śląsku, opiekunka zostawiła 6-letnią dziewczynkę w autobusie. Kierowca nie zauważył dziewczynki i zamknął autobus. Opiekunka zapomniała o dziecku Opiekunka wracała z basenu z kilkorgiem podopiecznych. Przy wysiadaniu zapomniała o jednej z dziewczynek, która prawdopodobnie zasnęła. Kierowca nie zauważył śpiącej dziewczynki i po dojechaniu na pętlę zamknął autobus. W poszukiwania dziewczynki zaangażowali się rodzice i policja. Po kilku godzinach udało im się dotrzeć do kierowcy autobusu i uwolnić 6-latkę z pojazdu. Dziewczynce nic się nie stało, jednak sprawę bada policja. Funkcjonariusze muszą sprawdzić, czy opiekunka nie naraziła życia lub zdrowia dziewczynki. Jak wybrać dobrą opiekunkę? Rodzice, którzy zostawiają dzieci pod opieką niani, chcą mieć pewność, że ich dzieci są bezpieczne i otoczone troskliwą opieką. Pisaliśmy, że czasem warto zainstalować w domu kamerę i zobaczyć, do czego zdolne są opiekunki. Na szczęście ta historia nie jest tak dramatyczna, bo dziewczynka została odnaleziona i nic jej się nie stało, jednak takie sytuacje zmuszają do zadania pytania, jak wybrać dobrą nianię dla dziecka? Przy wyborze opiekunki kieruj się uczuciami dziecka. Jeśli po dniu próbnym maluch jest markotny lub mówi wprost, że nie lubi nowej niani, zastanów się, czy nie lepiej szukać dalej. Opiekunka powinna interesować się dzieckiem, nie pieniędzmi czy zasadami panującymi w domu. Jeśli podczas rozmowy najpierw padają pytania o wysokość wynagrodzenia i zakres obowiązków, dopiero później o dziecko, być może ta niania nie jest najlepszą kandydatką. Dobra niania powinna interesować się dzieckiem, nie sobą. Warto szukać opiekunki wśród rodziny lub znajomych. Nie zawsze, jednak zatrudnienie z polecenia zaufanej koleżanki czy kuzyna może być lepszym wyborem niż zatrudnienie opiekunki z ogłoszenia. Słuchaj swojej intuicji. Najbardziej troskliwa i odpowiedzialna niania może nie być "tą właściwą", jeśli ty lub twoje dziecko jej nie polubicie. Warto szukać dalej, by znaleźć kogoś, przy kim maluch będzie się czuł komfortowo. Jak znalazłyście nianie do swoich dzieci? Czy może same zajmujecie się maluchami? Czytaj także: Pod opieką mamy dzieci zachowują się 800% gorzej! źródło: TVN 24
Skierniewice: Pijana opiekunka gubi dziecko!
Ziszczenie koszmaru mamy wracającej do pracy: Nieodpowiedzialna opiekunka pod wpływem alkoholu gubi dziecko i nawet o tym nie wie!
Samotnie spacerująca kilkuletnia dziewczynka zwróciła uwagę policjantów patrolujących osiedle Widok w Skierniewicach. Dzięki ich czujności i szybkiej reakcji udało się znaleźć opiekunkę dziecka. Niestety kobieta była na tyle pijana, że nawet nie zauważyła zniknięcie dziecka! W ubiegłym tygodniu, podczas rutynowego patrolu skierniewiccy policjanci zważyli przy ul. Norwida w Skierniewicach małą, płaczącą dziewczynkę. Z rozmowy z nią dowiedzieli się, że ma 5 lat i była z ciocią (opiekunką), której nie może znaleźć. Dziewczynka nie znała nazwiska opiekunki ani adresu jej zamieszkania. Policja wspólnie ze zgubionym dzieckiem rozpoczęła przeszukiwanie okolicy. Dziewczynka zauważyła opiekunkę siedzącą na ławce jednego z pobliskich placów zabaw. Policję zaniepokoiło dziwne zachowanie kobiety, która nawet nie zauważyła zniknięcia dziecka oraz bijący od niej zapach alkoholu. Badanie wykazało, że kobieta miała we krwi 1,5 promila alkoholu! Pod opieką pijanej opiekunki była nie tylko 5-letnia dziewczynka, ale i jej 3-letni brat. Dzieci zostały przekazane rodzicom. Policja w dalszym postępowaniu będzie wyjaśniać okoliczności całego zdarzenia. Pamiętajmy o sprawdzaniu referencji opiekunek, jeśli możemy, korzystajmy z usług osób polecanych przez znajomych. Uwaga! Jeśli widzimy dziecko z osobą w stanie nietrzeźwym, reagujmy! Zobacz też: Ostróda: 3-latek bez opieki w środku miasta Te buty mogą wywołać pożar! Sprawdź, czy nie ma ich twoje dziecko! Ibuprofen może być niebezpieczny, jeśli podasz go dziecku podczas tej choroby!
Bliskie spotkania trzeciego stopnia, czyli jak szukałam niani
Ostatnie dwa miesiące urlopu macierzyńskiego czas przeznaczyłam na szukanie niani. Po miesiącu myślałam, że zwariuję.
Miałam taki plan: w tydzień albo dwa znajdę swój ideał, potem przez miesiąc wdrożę, jednocześnie przyzwyczaję Ninkę do niani – i ze spokojem wrócę do pracy. Zalogowałam się na niania.pl, napisałam ogłoszenie i zaczęłam czekać. A one zaczęły dzwonić, umawiać się i przychodzić (a czasem nie). Pierwsza: garsonka, torebka, solidne buty. Mary Poppins na emeryturze. Z wyglądu idealna. Dopóki nie zaczęła przekonywać nas, że możemy jej ufać: – Mnie, proszę państwa, możecie ufać – mówiła. – Ja nie jestem taka, jak się słyszy o opiekunkach. No bo kto to widział, usypiać dziecko nad kuchenką gazową! Przecież ono potem chodzi jak skołowane – oburzała się z prawdziwą znajomością tematu. Kiedy wyszła, rzuciliśmy się sprawdzać kurki w kuchence. Na szczęście okazało się, że to, co czuliśmy, to była jednak pełna pieluszka. Następna kandydatka nie zjawiła się wcale. Trzecia byłaby super, gdybym tylko rozumiała, co mówi. Dowiedziałam się wtedy o sobie, że nie mam nic przeciwko ludziom z wadami wymowy, dopóki nie zapytam ich, co dziś robiło moje dziecko. Wreszcie czwarta. Młoda, wesoła, ludzki człowiek. Gdy złapała mnie, jak zerkam na jej czarne obwódki wokół paznokci, bez cienia zażenowania wyjaśniła, że nie udało się ich domyć po zbieraniu malin. A zbiera je, bo maliny świetnie uzupełniają się smakowo z bimbrem, jaki pędzi jej mąż. Została u nas na miesiąc, potem sama zaszła w ciążę i lekarz kazał jej leżeć. Absolutnie to rozumiałam, choć wtedy nauczyłam się jednej ważnej rzeczy, jeśli chodzi o nianie (i nie tylko). Nigdy nie płaćcie z góry. Piąta miała idealne doświadczenie zawodowe: przez pół życia była położną na oddziale noworodkowym. Przewijanie i karmienie: level master. Z miejsca bym ją zatrudniła, gdyby nie Marcin. To, co dla mnie było na plus, dla niego było na minus. Powiedział, że nigdy nie zatrudni byłej położnej, bo wg niego człowiek, który przepracował 30 lat wśród płaczących dzieci, musiał, chcąc nie chcąc, uodpornić się na ten płacz. A nasza Ninula zasługuje na to, żeby jej płacz od razu stawiał opiekuna na nogi. Przekonał mnie. Podziękowaliśmy (choć ja trochę z żalem). Szukasz niani? Wejdź na: Następna to była prawdziwa jędza. W dodatku przy niej wyszło na jaw moje jędzostwo. Nie wiedziałam, że jestem zdolna kogoś podsłuchiwać, nagrywać i śledzić z ukrycia. Okazało się, że jeśli chodzi o moje dziecko, to jestem. Tu, w przeciwieństwie do położnej, daliśmy się złapać na doświadczenie zawodowe. Dawna dyrektorka przedszkola i nauczycielka rytmiki. I jak wyszło potem – wielka fanka krzyżówek. Przez całe dwa dni „wprowadzające” siedziała bez słowa przy stole i wciąż coś wpisywała w krateczki: pionowo na siedem liter, poziomo na pięć. Słowem nie odzywała się ani do mnie, ani do dzieci. Myślałam, że tylko przy mnie jest taka onieśmielona, więc – tu przechodzimy do wstydliwej kwestii – włączyłam dyktafon i wyszłam na dwie godziny do sklepu. Po powrocie poprosiłam, żeby teraz z kolei ona przeszła się z dziećmi – i nastawiłam się na słuchanie. I nic. Ledwie zamknęły się za mną drzwi (taki mam świetny dyktafon, że zbiera nawet odgłosy z przedpokoju), powiedziała trzyletniej wtedy Idze, żeby poszła do swojego pokoju, bo ona tu musi się zająć śpiącą Ninką. Zajęła się nią naprawdę cichuteńko. Przez kolejne dwie godziny nie zawołała do Igi, czy nie chce się czegoś napić, czy nie ma ochoty na kanapkę. Ta dwugodzinna cisza w dyktafonie powiedziała mi o niej wszystko, co chciałam wiedzieć. Kiedy całą trójką wróciły ze spaceru, zapłaciłam jej w przedpokoju i pożegnałam. Na szczęście teraz pora na happyend. Ania! Maturzystka w sportowych butach. Przyszła po jędzy, tydzień przed końcem mojego macierzyńskiego. Na pierwszym spotkaniu była punktualna! Zdjęła buty w przedpokoju (rodzice raczkujących dzieci wiedzą, o co mi chodzi). Zapytała o obowiązki i zapisała je sobie na kartce! I potem była z nami przez kolejne trzy i pół roku. Nauczyła Ninkę samodzielnego zasypiania i siusiania do nocnika. Nauczyła Igę pięknie rysować i rozglądać się na przejściu przez ulicę. Podbudowała naszą wiarę w ludzi i zdobyła nasze serca. Gratulowaliśmy jej zaręczyn, byliśmy na jej weselu, a teraz, kiedy Ninka i Iga są już duże, odwiedzamy jej półrocznego synka. Da się znaleźć idealną nianię. Jedna na siedem – to nawet niezły wynik. Czytaj także: Tacy lekarze nie powinni leczyć – a leczą
Reakcje dziecka na nową opiekunkę - film
Jak dziecko może zareagować na nową osobę, która ma sprawować nad nim opiekę? Obserwuj malucha. Odmienne i dziwne zachowanie dziecka może być sygnałem, że nie czuje się dobrze w obecności nowej osoby.
Dziecko woli nianię – co wtedy? Zobacz, co o tym mówi psycholog
Niania dla dziecka ma być jak najlepsza, ale… co zrobić, gdy w oczach dziecka jest lepsza nawet od mamy? Martwisz się, że twoje dziecko woli nianię od ciebie? Sprawdź, co na to psycholog.
Dziecko woli nianię? Znamy wiele takich historii, oto jedna z nich: Po urlopie macierzyńskim Hanka musiała wrócić do pracy. Nie mogła pozwolić sobie na pozostanie w domu, bo pensja jej męża nie wystarczyłaby na życie, o spłacaniu rat kredytu za mieszkanie nie wspominając. Nie chciała oddać Maciusia pod opiekę przypadkowej osoby, dlatego szukała naprawdę świetnej niani. Po wielu nieudanych próbach znalazła wreszcie taką, o jaką jej chodziło: miłą, ciepłą, uśmiechniętą, cierpliwą, wyrozumiałą, energiczną. – Odetchnęłam z ulgą, bo Marta to prawdziwy anioł – opowiada Hanka. – Moja radość nie była jednak czysta: szybko dołączyła do niej ... zazdrość. Któregoś dnia Hanka wróciła do domu, a Maciuś zamiast ucieszyć się na jej widok, zalał się łzami. Powrót mamy oznaczał dla niego wyjście ukochanej niani... – Nie ukrywam: zabolało – wspomina Hanka. – Oprócz bólu czułam też złość. Na dziecko, że woli nianię. Na nianię, że w przeciwieństwie do mnie ma czas dla mojego dziecka, bo nie musi prać, gotować ani sprzątać. Na świat, który nie jest zorganizowany tak, jak bym chciała. Przede wszystkim czułam jednak złość na siebie. Dlaczego do tego dopuściłam? Co ze mnie za matka, skoro moje własne dziecko woli opiekunkę? Zapytaliśmy o psychologa dziecięcego, Beatę Płażewską, co poradziłaby mamom, które są w takiej samej sytuacji jak Hanka. Oto jej rady: 1. Zaakceptuj uczucia dziecka To normalne, że małe dziecko przywiązuje się do osoby, z którą spędza dużo czasu, która jest przy nim, bawi się z nim, karmi je, kibicuje mu. Więź z osobą, która się nim opiekuje, jest mu potrzebna do zdrowego rozwoju: dzięki niej czuje się ważne, zauważone, kochane. 2. Pamiętaj, ciebie też kocha! Serce dziecka jest bardzo pojemne! To, że jest związane z nianią, nie oznacza, że nie kocha ciebie, tak jak miłość do ciebie nie wyklucza miłości do taty, babci, dziadka itd. 3. Nie miej żalu do niani... Fakt, że dziecko się do niej przywiązało oznacza, że znakomicie wywiązuje się ze swojego zadania: daje mu poczucie bezpieczeństwa, ciepło. Nie ma sensu mieć o to pretensji ani tym bardziej próbować podważać zaufanie dziecka do niej. Dobra niania to powód do radości, a nie zmartwienia. 4. Traktuj nianię jak członka rodziny Będzie ci łatwiej. To wcale nie jest takie rzadkie. Nianie także przywiązują się do swoich podopiecznych i chętnie spotykają się z nimi także wówczas, gdy już przestają być ich opiekunkami: przychodzą na urodziny, chodzą na spacery itd. Szukasz niani? Wejdź na: 5. Nie zadręczaj się Nie oddałaś dziecka pod opiekę niani dlatego, że miałaś taki kaprys. Zrobiłaś to z konkretnego powodu: bo musiałaś wrócić do pracy. Zrobiłaś co mogłaś, by podczas twojej nieobecności było mu dobrze. Fakt, że dziecko przywiązało się do niani oznacza, że wybrałaś dobrą opiekunkę. Polecamy także: Zmęczona? Przeczytaj. Koło ratunkowe dla pracującej mamy 6. Rozmawiaj o swoich uczuciach Nie zawsze łatwo powiedzieć komuś, jak bardzo boli, gdy dziecko woli nianię. Jednak warto. Wygadanie się czy nawet wypłakanie komuś w rękaw bardzo pomaga. Podobnie jak świadomość, że w takiej sytuacji jak ty jest wiele młodych mam. 7. Spędzaj jak najwięcej czasu z dzieckiem... To trudne, bo poza pracą masz mnóstwo innych zajęć: pranie, sprzątanie itd. Może warto jednak z czegoś zrezygnować (np. z błyszczącej podłogi), by pobawić się z maluchem w "A kuku?" Niektóre mamy z powodu nieustannego zagonienia decydują się na spanie z dzieckiem: skoro nie mogą być z nim dużo w ciągu dnia, chcą by czuło ich bliskość chociaż w nocy. Są i takie, które płacą za sprzątanie, by nie tracić na nie czasu. Jeszcze inne proszą o pomoc we wszystkim, w czym można je zastąpić. 8. …i dbaj o jego jakość Powtarzamy to często, ale to naprawdę bardzo ważne: od ilości czasu spędzanego z dzieckiem bardziej liczy się jego jakość. Lepiej spędzić godzinę czy dwie na zabawie, przytulaniu i byciu razem niż być z dzieckiem cały dzień i głównie opędzać się od niego jak od muchy. 9. Nie zmieniaj niani! Niektóre mamy widząc, że dziecko przywiązało się do niani, zmieniają ją na inną. To zły pomysł. Zmiana niani, przy której maluch czuje się bezpiecznie, to poważna decyzja. Taką zmianę trudno przeprowadzić bezboleśnie. Polecamy także: Babcia, niania czy żłobek?
Wymarzona niania - 10 rad, dzięki którym ją znajdziesz
Czas, który opiekunka spędzi z twoim dzieckiem, nie ma znaczenia. Ona i tak stanie się członkiem waszej rodziny.
O dobrą opiekunkę dba się niemal jak o własne dziecko. Czekoladki, kwiatki z powodu okazji i zupełnie bez. Bo dobra niania to skarb. Dzięki niej spokojnie możesz pracować, nie stresując się tym, co teraz robi maluch. Tylko jak znaleźć ten ideał. Próbujemy podpowiedzieć. Kiedy zacząć poszukiwania opiekunki? Od razu, gdy tylko ustalisz, od kiedy niania będzie potrzebna. Nie wiadomo, jak długo będziesz szukać właściwej osoby. Poza tym musicie przejść jeszcze fazę wzajemnego poznawania – miesiąc lub 2 tygodnie przed rozpoczęciem pracy niania zacznie przychodzić do was, by złapać kontakt z dzieckiem i dowiedzieć się, jak ma się nim opiekować. Czy korzystać z agencji niań? Najlepsza jest niania z polecenia. Pytaj znajomych, rodzinę, bliskich sąsiadów. Może przyjaciółka za pół roku rozstaje się z opiekunką, bo jej maluch idzie do przedszkola. Albo ciocia chętnie weźmie siostrzeńca pod skrzydła. Drugi wariant to ogłoszenia w prasie, Internecie lub pomoc agencji opiekunek. Czy wiek niani ma znaczenie? Niania musi być pełnoletnia i w dobrej kondycji. Sama wiesz, ile trzeba sił, by zajmować się dzieckiem. Niektórzy wolą studentki i szukają niani wśród przyszłych pedagogów, lekarzy, licząc na przygotowanie teoretyczne albo doświadczenie w opiece nad młodszym rodzeństwem wyniesione z domu. Wariant przeciwny: panie, które o dzieciach wiedzą wszystko, czyli rencistki lub emerytki, bo one odchowały już własne dzieci. Ryzyko jest zawsze. Studentka ostatniego roku niedługo podejmie pracę, założy własną rodzinę. A starsza pani może nagle okazać się potrzebna własnym wnukom. Czy zwracać uwagę na referencje niani? Jak najbardziej. Należy też je sprawdzić – dzwoniąc lub spotykając się z osobami, od których pochodzą. Jeśli mimo świetnych referencji kandydatka budzi jednak twoje wątpliwości, szukaj dalej. Szukasz niani? Wejdź na: Jaka powinna być idealna kandydatka na opiekunkę? Pogodna, uśmiechnięta, spokojna, ale w określonych sytuacjach energiczna i stanowcza. Warto poznać jej styl życia, jak się odżywia, czy pali, czy lubi czytać. Zapytać o podejście do dzieci, jak reaguje w różnych sytuacjach, jak wypełnia czas maluchowi, czy umie udzielić pierwszej pomocy, ale też np. zwrócić uwagę na sposób wysławiania – to przy niej twoje dziecko będzie przecież doskonalić się w mowie. Nie krępuj się, zadając pytania o rodzinę kandydatki, jeśli ma to ci pomóc w wyrobieniu sobie zdania. Pytanie o pieniądze, które pojawia się na początku rozmowy, jest dyskwalifikujące. Jak ma wyglądać spotkanie z nianią? Zaproś kandydatkę na nianię do domu w porze, kiedy jej przyszły podopieczny nie śpi. Zobaczysz, jak reaguje na dziecko. Jeśli masz starsze dzieci, niech też wezmą udział w spotkaniu – powiedzą ci, czy pani im się podoba, a jeśli nie – to dlaczego. Dobrze, jeśli w podejmowaniu decyzji może wspomóc cię mąż albo przyjaciółka. Na początku wszystkich przedstaw, przygotuj herbatę i ciastka – to pozwoli przyszłej niani poczuć się swobodnie. Rób notatki. Jeśli czujesz taką potrzebę, umów się na kolejne spotkanie w jej domu. To pozwoli lepiej ją poznać. Co powinna robić niania? Ustal to na początku. Przy malutkim dziecku, które sporo śpi, można prosić o pomoc przy prasowaniu, gotowaniu, sprzątaniu. Z ruchliwym dwu-, trzylatkiem jest jednak trudniej. Niania przede wszystkim musi zapewnić opiekę dziecku, angażować się w zabawy, czytać książeczki, rozmawiać z nim, dużo czasu spędzać na spacerach. To jest potrzebne do prawidłowego rozwoju dziecka. Pozostaje jeszcze ubieranie, przebieranie, przewijanie, etc. Po pracy nie zdołasz nadrobić przecież zaległości wychowawczych z całego dnia. Jeśli codziennie zastajesz idealnie wysprzątane mieszkanie i ugotowany obiad dla całej rodziny, odbywa się to w pewnym sensie kosztem dziecka. Wystarczy, że niania przygotuje posiłki maluchowi i zostawi dom w takim stanie, w jakim go zastała (uprzątnie z dzieckiem zabawki, którymi się bawili, ewentualnie rozwiesi pranie, gdy dziecko śpi). Zobacz też: Zatrudnienie niani. Jak sformułować umowę i jakie płacić składki? [CMS_PAGE_BREAK] Jak niania ma wychowywać dziecko? Na wszystko nie masz wpływu. Ale wiele spraw da się ustalić. Nie denerwuj się, jeśli po powrocie do domu niania nie rusza natychmiast w stronę drzwi, ale opowiada, jak minął dzień. Jeśli wychodzi bez słowa, wprowadź zwyczaj wypicia herbaty i podsumowania czasu, który dziecko spędziło bez ciebie. Dowiesz się więcej o niej, ale też o potrzebach, reakcjach i postępach malucha. To też czas na wspólne ustalenia, jeśli pojawiają się problemy związane z rozwojem dziecka, czy szukanie pomysłów na to jak z nim postępować. Dzięki nim maluch nie dostanie sprzecznych komunikatów, np. niania pozwala oglądać telewizję, a mama nie. Czy nianię trzeba sprawdzać? Nie jest to łatwa kwestia i można mieć niezły dylemat moralny: założyć podsłuch, zainstalować ukrytą kamerę – przecież chodzi o dobro dziecka. Współpraca z nianią musi opierać się na zaufaniu. Wpuszczasz do domu obcą osobę i powierzasz jej własne dziecko. Wybierz osobę, która nie budzi twoich zastrzeżeń, i przyjrzyj się jej dobrze zanim zaczniesz pracować. Potem pozostaje ci obserwować uważnie dziecko, słuchać, co mówi, jeśli już umie mówić, i zwrócić uwagę na to, co sądzą o niani np. sąsiedzi. Czy warto iść z nianią na kompromis? Obcowanie z nianią opiera się na sztuce kompromisu. Może okazać się, że nie wszystkie cechy opiekunki są ci bliskie. Pozostaje tylko kwestia, czy zdołasz je zaakceptować i czy nie ucierpi na tym dziecko. W rodzinie przeciwników papierosów pojawiła się np. paląca opiekunka. Świetnie radząc sobie z dwójką maluchów, sprawiła, że rodzice zaakceptowali jej nałóg. A niania nie pozostaje dłużna – stara się palić tylko podczas spacerów. A może lepiej powierzyć dziecko babci? Jeśli to tylko możliwe, czyli babcia nie pracuje i przede wszystkim chce zajmować się wnukiem, skorzystaj z tej opcji. Dla babci, tak jak dla ciebie, najważniejsze jest twoje dziecko. Pozostaje tylko kwestia metod wychowawczych. • Mogą pojawić się różnice zdań. Przy opiekunce to ty masz decydujący głos. Kwestie sporne z mamą, a tym bardziej z teściową, musisz rozwiązywać dyplomatycznie. • Z wnukami dziadkowie zwykle postępują inaczej niż z własnymi dziećmi. Nie obawiaj się, że będzie tak, jak wtedy, gdy sama byłaś małą dziewczynką. Sprawdź, jak ustalić wynagrodzenie niani. Konsultacja merytoryczna dr Julita Wojciechowska Psycholożka, pracuje na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Wizyta w żłobku – jak wygląda dzień niemowlaka i starszego dziecka
Ukochana babcia lub idealna niania. Kto nie marzy o takiej opiekunce dla dziecka? Czasem jednak ich pomoc jest nieosiągalna. Z kim zostawić malca, gdy rodzice idą do pracy? Oddać go do żłobka? Jak przeżyć pierwsze dni rozłąki?
Temat żłobka wywołuje gorącą dyskusję. Bo decyzja o posłaniu dziecka do żłobka nigdy nie jest łatwa. Malutkie dzieci najbardziej na świecie potrzebują rodziców i ciepłej domowej atmosfery. Żaden żłobek tego nie zagwarantuje, choć wiele stara się stworzyć maluchom doskonałe warunki. Dlatego ważne jest, by wybrać ten najlepszy. Jeśli po przekroczeniu progu żłobka nie wyczujesz przyjaznej atmosfery, zobaczysz smutne i zestresowane wychowawczynie, poszukaj innego. Niektóre żłobki organizują otwarte dni. Można wtedy przyjrzeć się placówce od kuchni. I jeszcze jedno. Gdy odbierzesz malca ze żłobka, daj mu z siebie wszystko. Jest ciebie spragniony, potrzebuje twojej uwagi, dotyku. A teraz wyjaśniamy wasze wątpliwości – poprosiliśmy o to Bożenę Przybyszewską, która szefuje Zespołowi Żłobków m.st. Warszawy. Zapisy do żłobka Wniosek o przyjęcie dziecka do żłobka należy złożyć jak najszybciej (druki w placówce) oraz elektronicznie. Jest bowiem smutną prawdą, że dostanie się do żłobka państwowego to wyczyn nie lada, chętnych jest znacznie więcej niż placówek. – Oznacza to, że chcąc oddać malca do żłobka po urlopie macierzyńskim, rezerwację należy zrobić tuż po porodzie – mówi pani dyrektor. – O kolejności przyjęć decyduje data złożenia wniosku. Do żłobka przyjmowane są dzieci, które skończyły cztery i pół miesiąca, a jeszcze nie skończyły trzech lat. Jednak pod jednym warunkiem – wszystkie powinny być zaszczepione (szczepienia obowiązkowe). Wychowawczynie w żłobku Dzieci podzielone są na kilka grup wiekowych (do roku, roku do dwóch lat, od dwóch do trzech lat). Każda ma swoją salę i sypialnię. W grupie może być 15, 20, 25, 30, 35 dzieci. Grupą opiekują się trzy wychowawczynie po pedagogice lub dyplomowane opiekunki dziecięce i jedna pani do pomocy. Niemowlakami dodatkowo pielęgniarka. – Gdy jest więcej niż 30 maluchów, wtedy dołącza kolejna wychowawczyni – mówi pani dyrektor. – Kiedyś malec, zmieniając grupy, rozstawał się ze swoją panią. Teraz opiekunka prowadzi swoje dzieci do końca. Zasada ta obowiązuje już w wielu żłobkach, nie tylko w warszawskich. Czy dziecko w żłobku lepiej się rozwija? Plan dnia w żłobku Opiekunki czekają na maluchy od 6.00, a żegnają je o 17.30. – Dyrektorzy wielu placówek wprowadzają elastyczne godziny ich otwarcia – tłumaczy pani Przybyszewska. – Na przykład od 6.30 lub 7.00, ale do 17.30, a nawet do 19.00! Uzgadniamy to wcześniej z rodzicami. Ile maluszek może być w żłobku? Nie dłużej niż dziewięć godzin. Ale można (warto) odebrać go szybciej. A jak wygląda dzień w żłobku? Dzieci przyjmowane są do godziny 8.00. Jeśli później, warto to ustalić z wychowawczynią. Od 8.00 do 8.30 – dzieci jedzą śniadanie. Po posiłku maluchy czeka zabawa, też spacer i drugie śniadanie. Godzina 11.30 – drugie danie, a chwilę po nim leżakowanie. Godzina 14.30 – zupa, 15.30 – podwieczorek i znów zabawa i spacer. – Obiad podzieliliśmy na dwa posiłki, bo maluch i tak nie zje od razu wszystkiego – mówi Bożena Przybyszewska. Jedzenie w żłobku Niemowlęta dostają mleko mamy, które każda przynosi do żłobka. Ich dieta rozszerzana jest zgodnie z zasadami żywienia dzieci. Maluchy dostają jedzenie na żądanie. W starszych grupach posiłki podawane są o stałych porach. Dopóki dzieci nie nauczą się jeść samodzielnie, są karmione. – No i nie zmuszamy nikogo do jedzenia – opowiada pani dyrektor. W każdym żłobku zatrudniony jest intendent (dietetyk), który ustala jadłospis zgodnie z normami. Posiłki przygotowywane są na miejscu. – Jeśli dziecko ma alergię, rodzice powinni dostarczyć zaświadczenie od lekarza. Gotujemy wtedy według jego zaleceń – tłumaczy Bożena Przybyszewska. Spanie w żłobku Niemowlaki śpią kiedy chcą, starszaki obowiązuje przerwa na sen. Na leżaczkach. – Na razie nie jesteśmy w stanie tego zmienić – mówi pani dyrektor. – Lepiej byłoby, gdyby maluchy zasypiały na materacach, przytulając się do siebie. Jednak sanepid żąda od nas, by były to leżaki i do tego ustawione w odległości 30 cm od siebie. Zabawa i nauka w żłobku W żłobku organizuje się zajęcia, np. plastyczne, umuzykalniające, a opiekunowie korzystają z różnych metod wspomagających rozwój psychoruchowy dziecka. – Maluchy uczone są też nocniczkowania, czyszczenia ząbków po obiedzie, nawyku mycia rąk. W żłobku jest logopeda i psycholog. Dwa razy dziennie – jeśli pogoda dopisze – starszaki wychodzą na plac zabaw, a niemowlaki lądują ciepło ubrane na tarasie. Ile kosztuje żłobek? Od 200 do 350 zł. Jeśli malec choruje dłużej niż trzy dni, zwraca się część kosztów. Rodzice powinni zapewnić dzieciom wyprawkę: kapcie, ubranka zapasowe, piżamę (podpisaną), pieluszki, chusteczki. Wychowawczyni może też poprosić o blok, kredki, plastelinę. Gdy sumienie gryzie, że dziecko w żłobku... Decyzja o wysłaniu dziecka do żłobka nigdy nie jest łatwa. Trudno się dziwić, że mama może mieć wyrzuty sumienia. – Pierwsze dni w żłobku są trudne także dla mamy – mówi Beata Chrzanowska, psycholog. – Dlatego radzę zorganizować sobie czas, by był wypełniony po brzegi. By nie mieć czasu na zastanawianie, co się dzieje z dzieckiem. Nie dopuszczać myśli, że żłobek jest czymś złym. Lepiej skupić się na tym, że jest miejscem, gdzie brzdąc może się rozwijać. I zachować spokój, który udzieli się smykowi. Konsultacja merytoryczna Beata Chrzanowska-Pietraszak Pedagożka specjalna, psycholożka, psychoterapeutka dzieci i rodzin, prowadzi szkolenia dla rodziców, psychologów i nauczycieli, zakamarkirodzicielstwa.pl
Po urlopie macierzyńskim wracasz do pracy, a dziecko zostawiasz z opiekunką? Nie wiesz, jak sobie z tym poradzić? Przeczytaj rady psychologa.
Już niedługo wracam do pracy i będę musiała zostawić mojego półtorarocznego synka z nianią (jeszcze jej nie wybrałam). Zupełnie nie potrafię sobie wyobrazić, jak ja to przeżyję! Mira Nianię wybierz z wyprzedzeniem Proszę się nie martwić na zapas. Przecież wiele dzieci zostaje z opiekunkami. Ważne, by niania, którą wybierzesz, była odpowiedzialna i potrafiła zajmować się maluszkiem. Bardzo istotne jest również zaufanie do niej. Radzę pobyć z opiekunką co najmniej przez tydzień w domu. Trzeba omówić z nią wiele spraw, np. sposób karmienia i usypiania synka. Z pewnością osoba, która zostanie przez ciebie wybrana, będzie tą najwłaściwszą i małemu będzie z nią lepiej niż w żłobku. Teraz najważniejsze jest, abyś ty potrafiła zachować spokój. To z pewnością ułatwi dziecku zaakceptowanie opiekunki i nowej sytuacji. Czytaj też: Bliskie spotkania trzeciego stopnia, czyli jak szukałam niani Konsultacja merytoryczna Beata Chrzanowska-Pietraszak Pedagożka specjalna, psycholożka, psychoterapeutka dzieci i rodzin, prowadzi szkolenia dla rodziców, psychologów i nauczycieli, zakamarkirodzicielstwa.pl
Doskonała opiekunka to prawdziwy skarb. Często staje się przecież ważnym członkiem rodziny! Kto w tej roli będzie najlepszy? I jak zorganizować jej pracę?
Doskonała opiekunka to prawdziwy skarb. Często staje się przecież ważnym członkiem rodziny! Kto w tej roli będzie najlepszy? I jak zorganizować jej pracę? Wracasz do pracy. To już postanowione. Zastanawiasz się, kto zajmie się dzieckiem. Twoja mama lub teściowa? Niania? A może... tata? Każda opcja ma swoje wady i zalety. Każda wymaga dobrej organizacji. Babcia na etacie Być może rozważasz możliwość zostawienia dziecka pod opieką mamy czy teściowej. Taka sytuacja ma wiele zalet. Nie musisz martwić się o przeszłość, referencje i doświadczenie twojej „opiekunki”. Najpewniej też nie będziesz płacić jej pensji. A że każda babcia całym sercem kocha wnusia, więc czułości i troski mu nie zabraknie. Minusem może być zaawansowany wiek mamy, a co za tym idzie gorsza kondycja fizyczna i kłopoty z własnym zdrowiem. Nawet najbardziej oddana babcia dość szybko odczuje zmęczenie, opiekując się ruchliwym maluchem czy targając po schodach wózek z niemowlakiem. Raczej też nie ponosi zbyt długo płaczącego maleństwa na rękach i nie pofika koziołków z wnusiem na tapczanie. Pamiętaj: Decydując się na babciną pomoc, musisz również wziąć pod uwagę fakt, że będzie ona chciała wychowywać dziecko swoimi sprawdzonymi sposobami. Jej wiedza o małych dzieciach z reguły ma co najmniej kilkadziesiąt lat i obecne metody wychowawcze może przyjmować z rezerwą. Z doświadczenia wielu młodych mam wynika, że negocjacje z babcią, co jest dobre dla dziecka, a czego powinna unikać, bywają dużo trudniejsze niż z wynajętą opiekunką. Obowiązki opiekunki Przeprowadziłaś rzetelne rozmowy, odbyłaś kilka spotkań, posłuchałaś też własnej intuicji – i wreszcie wybrałaś. Ale to jeszcze nie wszystko. Aby osoba, której zaufałaś, była naprawdę dobrą nianią, musisz przekazać jej swój model wychowania (np. że nie pozwalasz oglądać dziecku telewizji, że nie uznajesz smoczka), zaznajomić z Waszymi zwyczajami (np. że zawsze do snu czytasz mu książeczkę lub śpiewasz kołysankę), powiadomić o szczegółach zdrowia i diety malucha. Przetrenujcie też „na sucho” sytuacje, które będą wymagały od niani konkretnej interwencji. Możesz poprosić opiekunkę, by opisała Ci co zrobi, gdy: dziecko stanowczo odmówi zjedzenia obiadu, będzie płakać przez pół godziny, połknie znaleziony na dywanie guzik, zacznie wymiotować itp. Ustalając zawczasu plan działania w takich wypadkach, będziesz mogła od niani wymagać dostosowania się do niego, sama zaś z większym spokojem wyjdziesz co rano do pracy. Najważniejsze wskazówki dla niani spisz na kartce i powieś w widocznym miejscu. Możesz również opisać jej rozkład dnia maluszka i uwagi dotyczące zdrowia (przyjmowanych leków) i diety (np. na co jest uczulony). Nie zapomnij również sporządzić osobnej kartki z numerami telefonów do członków najbliższej rodziny, pogotowia i pediatry. Niektóre mamy zostawiają w ustalonym miejscu jakąś sumę w gotówce, na wypadek gdyby szybko trzeba było wezwać taksówkę, zakupić lek w aptece itp. Pamiętaj: Rozmawiaj z nianią. Gdy masz jakieś uwagi co do sposobu, w jaki zajmuje się dzieckiem, mów o tym. Nie licz na to, że opiekunka sama się domyśli. Obserwuj też uważnie dziecko, spokojny i radosny niemowlak to znak, że niania jest właściwie wybrana. Przemyśl też sprawę obowiązków niani. Być może do tych podstawowych chętnie dorzuciłabyś jeszcze np. prasowanie dziecięcych ubranek podczas drzemki maluszka czy gotowanie obiadu. Pamiętaj jednak, że opiekunka jest przede wszystkim dla dziecka. Im więcej będzie miała dodatkowych obowiązków, tym mniej czasu przeznaczy np. na zabawę z maluchem. W ramionach taty Tabu zostało przełamane! W naszych czasach ojcowie również udają się na urlop wychowawczy! Jeśli w Waszej rodzinie właśnie w ten sposób postanowiliście podzielić się obowiązkami, Wasze dziecko to prawdziwy szczęściarz. Tata to – po mamie – najbliższa dziecku osoba. W jego obecności maluszek będzie się czuł bezpiecznie i spokojnie. Jednak aby równie spokojnie w roli „opiekunki” czuł się Twój mąż, musisz go wielu rzeczy nauczyć. Pamiętaj, że Ty dużą część swojej wiedzy dostałaś w genach, w spadku po niezliczonej liczbie kobiet zajmujących się swoim potomstwem. Mężczyzna nie ma tak rozwiniętej intuicji. Potrzebne mu są dokładne wskazówki, jak nosić, karmić, ubierać i przewijać dziecko. Najlepiej, abyś jak najwcześniej włączyła go w opiekę nad maleństwem. Zachęcaj tatę, aby samodzielnie kąpał czy usypiał synka lub córeczkę. Udzielaj mu konkretnych porad. Zamiast mówić: „Wsyp do butelki trochę mleka” powiedz: „Wymieszaj 6 miarek mleka z 200 ml wody”. Dzięki temu unikniecie niepotrzebnych napięć w rodzinie, a tata – podparty konkretną wiedzą – będzie się czuł bezpiecznie, zostając po raz pierwszy sam na sam z dzieckiem. Pamiętaj: Nie krytykuj, nie pouczaj, za to jak najczęściej chwal i okazuj mężowi zaufanie! Respektuj również jego metody wychowawcze – dziecko jest przecież tak samo tak twoje, jak i jego. Dzięki temu Wasza pociecha prócz „idealnej niani” zyska coś bezcennego – silną więź z tatą, która będzie potem procentować przez całe jego życie. Tekst: Aleksandra Grzyb Konsultacja: Anna Sasin, psycholog Pracuje w poradni psychologicznej dla kobiet egoCENTRUM, współpracuje z Fundacją „Szczęśliwe macierzyństwo”.
Kłopoty z nianią do dziecka – psycholog radzi, jak rozmawiać, żeby się dogadać
Zatrudniając nianię, stałaś się jej szefową. Możesz i powinnaś wymagać od niej, by spełniała Twoje oczekiwania. I musisz reagować, gdy dzieje się inaczej. Jak rozmawiać z opiekunką, gdy nie jesteś z niej w pełni zadowolona? Posłuchaj psychologa.
Niania przez kilka godzin dziennie „zastępuje” maluchowi mamę i tatę. Od niej w ogromnym stopniu zależy, jak dziecko się rozwija, dlatego równie ważne jest, czy opiekunka przestrzega zasad, które jej wyznaczyłaś. Co z tego, że twoje dziecko będzie ją uwielbiać, jeśli okaże się, że zdobywa jego miłość zakazaną przez ciebie czekoladą…? Niania nie taka idealna? Oto sygnały alarmowe Ufaj, ale kontroluj – ta zasada zdecydowanie odnosi się do twojej współpracy z nianią. Jeżeli to możliwe, staraj się od czasu do czasu sprawdzić, jak wypełnia obowiązki. Wyrwij się z pracy na godzinkę i nieoczekiwanie przyjedź do domu w środku dnia. Dzięki temu szybko się zorientujesz, jak niania radzi sobie z obowiązkami i jak zachowuje się, gdy jest z dzieckiem sama. I nie miej wyrzutów sumienia z powodu tych „nalotów” – czasem warto wykazać się nadmierną ostrożnością, niż dopuścić do tego, by maluszkowi działa się krzywda. Uważnie obserwuj dziecko. Sprawdzaj, czy nie ma zaczerwienionej pupy (gdy niania zbyt rzadko zmienia mu pieluchy), czy jest najedzone (może opiekunka przekarmia je słodyczami), czy potrafi bawić się zabawkami dla dzieci w jego wieku. Ze starszakiem możesz już porozmawiać. Ale i wtedy staraj się czytać między wierszami. Jeśli twoje dziecko zna na przykład na pamięć imiona wszystkich bohaterów telenoweli, wiadomo, jak spędza czas z nianią... Szukasz niani? Wejdź na: Chwal, ale i krytykuj, jeśli masz powody. Kiedy masz zastrzeżenia do niani, przede wszystkim powiedz jej o tym. Wyraźnie wytłumacz, co powinna zmienić w swoim postępowaniu. Umówcie się też, że raz w tygodniu spotkacie się na dłuższą rozmowę. Będziecie wtedy mogły omówić postępy dziecka i plany na najbliższy czas, a także wymienić się uwagami. Podczas takiej rozmowy doceń jej osiągnięcia („Jagódka w końcu zaczęła jeść warzywa, jak ją przekonałaś?”), wyraź wątpliwości („Staś chyba nie dorósł jeszcze do nocnika, pozostańmy przy pieluszkach”). – Warto próbować uczynić nianię współodpowiedzialną za rozwój dziecka – zachęca Agnieszka Galica, psycholog, która prowadziła zajęcia dla opiekunek do dziecka. – Chwalić ją, kiedy maluch robi postępy, ustalać wspólnie „strategie”, np. jak nauczyć dziecko samodzielnego jedzenia. Nie bój się też stanowczo reagować, gdy coś będzie się działo niezgodnie z twoimi oczekiwaniami. („Umawiałyśmy się, że dziecko codziennie spędzi na spacerze przynajmniej godzinę. Dlaczego kiedy jest chłodniej, mały siedzi w domu?”). – Wiele młodych, zapracowanych mam nie krytykuje niań, bo panicznie boją się, że je stracą. To błąd – twierdzi psycholog. – Szef ma przecież prawo oceniać swojego pracownika. A jeśli taka rozmowa jest dla mamy naprawdę dużym problemem, może poprosić o pomoc męża. Wymagania warto spisać na kartce Jeżeli mimo kilku rozmów opiekunka nadal popełnia te same błędy, zastanów się, czy na pewno jasno określiłaś swoje wymagania wobec niej. – Wiele nieporozumień wynika z tego, że wobec niani formułowane są sprzeczne oczekiwania. Inaczej wyobraża sobie opiekę nad malcem mama, inaczej tata, a jeszcze inaczej babcia – mówi Agnieszka Galica. Może się więc okazać, że gdy ty zakazujesz dziecku picia coca-coli, tata po cichu mu na to pozwala. Warto więc, byś razem z mężem i dziadkami ustaliła dokładnie, jakie zasady przy wychowywaniu malucha muszą być przestrzegane. Wszystkie zasady i wymagania spisz na kartce. Taktownie zaznacz na niej również, czy niania może swobodnie korzystać z zawartości lodówki, z telewizora i telefonu. Potem powieś kartkę w domu na widocznym miejscu. Opiekunka będzie dokładnie wiedziała, czego się od niej wymaga, a ty będziesz się miała do czego odwołać. – Przy ustnych umowach szybko zapomina się, co się powiedziało – mówi Agnieszka Galica. – Potem mama jest przekonana, że coś przekazywała niani, a opiekunka twierdzi, że tej kwestii wcale nie poruszała. Trudno rozsądzić, kto ma rację, jeśli rozmowa odbyła się pół roku temu. Taka lista z wymaganiami obowiązuje nie tylko nianię, ale również ciebie jako jej szefa. – Dopisanie do niej kolejnego punktu to zmiana warunków umowy o pracę, na które opiekunka może się zgodzić, ale nie musi! – zaznacza Agnieszka Galica. – Wymagania zawsze powinny być precyzyjnie określone i zapisane. Jeśli mama chce, żeby niania także sprzątała, to musi sprecyzować, czy oznacza to tylko utrzymywanie porządku w pokoju dziecka, czy także mycie okien lub prasowanie. Pamiętaj jednak, że jeśli obarczysz opiekunkę zbyt wieloma obowiązkami, nie będzie w stanie im podołać. Metoda kija i marchewki Gdy chcesz zdopingować nianię do lepszej pracy, możesz też zastosować dobrze znaną metodę „kija i marchewki”. Umów się z nią, że jeżeli będziesz z niej bardzo zadowolona, raz na jakiś czas (raz na pół roku?) dostanie premię. Z drugiej strony zastrzeż, że za spóźnienia będziesz odliczała jej od wynagrodzenia. Pamiętaj, że przy tym systemie i ty musisz zachowywać się w porządku – jeśli przyjdziesz zbyt późno z pracy, zapłać niani za „nadgodziny” spędzone z maluchem. Nie bądź jednak zbyt rygorystyczna. Nie odliczaj od pensji opiekunki za 3 minuty spóźnienia, nie strofuj jej codziennie, bo po pewnym czasie przestanie cię słuchać – albo rzuci pracę. Nie upieraj się również za wszelką cenę przy swoich pomysłach i zasadach. Jeśli opiekunka ma jakieś propozycje zmian, zastanów się nad nimi. Może rzeczywiście jeden batonik tygodniowo nie zaszkodzi twojemu maluchowi? Z drugiej strony nie tłum też w sobie niezadowolenia w imię „dobra dziecka”. To samobójcza strategia, która z czasem i tak skończy się awanturą. Konsultacja merytoryczna mgr Agnieszka Galica Terapeutka rodzinna i małżeńska. Kieruje Pracownią Na uboczu, która jest Psychologiczną Pracownią Konsultacyjno-wychowawczą Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Autorka popularnych bajek i piosenek dla dzieci oraz programów telewizyjnych