Tylko ci się zdaje, że dziecko tyje bez powodu. Oto zaskakujące przyczyny otyłości u dzieci
Otyłość u dziecka to choroba. Nieleczona może w dorosłości spowodować cukrzycę, miażdżycę, chorobę wieńcową, a nawet nowotwór. Nie zawsze jest skutkiem przejadania się, czasami otyłość u dzieci powodują inne choroby, takie jak niedoczynność tarczycy czy wrodzony przerost nadnerczy.
Choroby powodujące tycie u dzieci to np. niedoczynność tarczycy i zespół Cushinga. Ale nie tylko. Poniżej obszernie wyjaśniamy, dlaczego dziecko tyje mimo zdrowej diety, jakie badania zrobić i jak temu zapobiegać. Warto zacząć działać od razu, bo skutki otyłości u dzieci są katastrofalne. Pamiętaj, że o otyłości u dziecka mówimy wtedy, gdy wartość wskaźnika BMI przekracza na siatce centylowej 95. centyl. Spis treści: Otyłość u dzieci: prosta i wtórna Choroby powodujące otyłość u dzieci Problemy z tarczycą u dzieci a otyłość Skutki i powikłania otyłości u dzieci Leczenie otyłości u dzieci Jak zapobiegać otyłości u dzieci: profilaktyka Otyłość u dzieci: prosta i wtórna W 90 proc. przypadków u dzieci mamy do czynienia z otyłością prostą, czyli taką, która utrzymuje się przez długi czas. Pozostałe 20 proc. to otyłość wtórna - wywołana przez chorobę lub przyjmowanie niektórych leków. Otyłość prosta u dzieci może być spowodowana: czynnikami środowiskowymi - nieprawidłowym odżywianiem, brakiem aktywności fizycznej, niedoborem snu, stresem czynnikami genetycznymi - zaburzeniami łaknienia i metabolizmu. Otyłość wtórna u dzieci ma inne przyczyny, np.: przyczyny genetyczne - np. mutacje genów, zespół Downa, zespół Turnera przyczyny hormonalne - np. hiperkortyzolemia, niedoczynność tarczycy uszkodzenie podwzgórza - np. guzy, zabieg neurochirurgiczny zażywane leki - np. glikokortykosteroidy, estrogeny, progesteron, leki antydepresyjne, neuroleptyki i leki przeciwalergiczne starej generacji. Choroby powodujące otyłość u dzieci Zazwyczaj zwracamy uwagę na to, do jakich chorób prowadzi nadwaga. Czasami jednak jest tak, że to choroby powodują otyłość u dzieci. Często winne są zaburzenia hormonalne. Należy wtedy wdrożyć odpowiednie leczenie, by wyeliminować lub złagodzić przebieg choroby oraz jej skutki. Chorobowe przyczyny otyłości u dzieci to m.in.: zespół Cushinga (ZC) jest to zespół objawów klinicznych, który wynika z nadmiaru glikokortykosteroidów we krwi, które są produkowane endogennie w nadnerczach (endogenny ZC) lub podawane egzogennie (jatrogenny ZC). U dzieci i młodzieży charakteryzuje się on zwolnieniem szybkości wzrastania przy jednoczesnym przyroście masy ciała, a także zaokrągleniem twarzy, niedoczynność tarczycy - jest to choroba przewlekła, która może utrzymywać się przez całe życie. Wdrożenie leczenia w odpowiednim czasie jednak pozwala całkowicie wyeliminować objawy. Charakterystyczne objawy u dzieci to zahamowanie wzrastania, senność, zaburzenia koncentracji, suchość skóry, zła tolerancja zimna, przyrost masy ciała (mimo zmniejszonego łaknienia), somatotropinowa niedoczynność przysadki - u dzieci objawia się zahamowaniem wzrostu, zazwyczaj diagnozuje się ją w 3. lub 4. roku życia dziecka. Głównym objawem jest niskorosłość. Leczenie hormonem wzrostu pozwala jednak wyrównać niedobory lub zminimalizować je, wrodzony przerost nadnerczy - jest to choroba, której przyczynę stanowią zaburzenia genetyczne, prowadzą one do nieprawidłowej funkcji nadnerczy. Objawy to między innymi: niedostateczny przyrost lub utrata masy ciała, wczesny rozwój owłosienia łonowego i pachowego. Problemy z tarczycą u dzieci a otyłość Otyłość może być powiązana z zaburzeniami pracy tarczycy. Eksperci wykazali, że wzrost TSH (hormon produkowany przez przysadkę mózgową, stymuluje tarczycę do produkowania oraz wydzielania hormonów tarczycy: T3 i T4) ma wpływ na przybieranie na wadze. Choroby tarczycy często bywają przyczyną problemów z masą ciała. Nadmiar hormonów tarczycy powoduje chudnięcie, natomiast niedoczynność tarczycy (np. choroba Hashimoto) związana jest z przyrostem masy ciała. Przyczyny przybierania na wadze związane z niedoczynnością tarczycy to: zatrzymanie wody w organizmie, spowolnienie metabolizmu, mniejsze zapotrzebowanie kaloryczne (przy jednoczesnym przyjmowaniu tylu kalorii co wcześniej), osłabienie i ospałość (powodują mniejszą aktywność fizyczną). Skutki i powikłania z powodu otyłości u dzieci Otyłość może mieć fatalne skutki i prowadzić do wielu nieprawidłowości już w okresie dziecięcym. Do takich powikłań zaliczamy: Powikłania wynikające z zaburzeń metabolicznych, a szczególnie insulinooporności: zaburzenia gospodarki węglowodanowej, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia gospodarki lipidowej, zespół metaboliczny, niealkoholowa choroba stłuszczeniowa wątroby, kamica pęcherzykowa, szkliwienie kłębuszków nerkowych, wczesne dojrzewanie płciowe, hiperandrogenizm, obturacyjny bezdech senny (jest on czynnikiem ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych i nadciśnienia tętniczego). Powikłania ze strony układu kostno-stawowego: koślawość kolan, choroba Blounta (szpotawość piszczeli), złuszczenie głowy kości udowej, płaskostopie, skolioza, ból kręgosłupa, zapalenie kości i stawów. Otyłość u dzieci powoduje ryzyko pojawienia się otyłości również w wieku dorosłym, a także powikłań z tym związanych. Według badań otyłe dzieci wyrastają na otyłych dorosłych, a w konsekwencji mogą u nich wystąpić między innymi: choroby układu krążenia, cukrzyca, osteoporoza, nadmiar masy ciała, nowotwory przewodu pokarmowego, niedokrwistość żywieniowa z niedoboru żelaza, próchnica zębów. Leczenie otyłości u dzieci Leczenie otyłości u dzieci jest trudniejsze niż u osób dorosłych. Stosuje się odpowiednie leczenie dietetyczne, pracuje nad wykształceniem prawidłowych nawyków żywieniowych (u całej rodziny!) oraz przywiązuje się dużą wagę do aktywności fizycznej. Ograniczenia kaloryczne nie mogą być jednak tak drastyczne, jak u dorosłych, musimy pamiętać o tym, że organizm dziecka ciągle się rozwija. Podczas leczenia dzieci w większości przypadków nie stosuje się farmakologii. W niektórych przypadkach dziecko może korzystać ze wsparcia psychologa. Jeżeli zaś otyłość nie jest spowodowana złymi nawykami żywieniowymi lub nieodpowiednim stylem życia - należy poszukać pomocy u specjalisty. Jeśli przyczyną są zaburzenia hormonalne, pomoże endokrynolog dziecięcy, który zleci odpowiednie badania i jeśli zajdzie taka potrzeba – wdroży leczenie farmakologiczne. Jak zapobiegać otyłości u dziecka: profilaktyka Otyłość niesie za sobą wiele zagrożeń dla zdrowia dziecka. Istnieją jednak sposoby, by z nią walczyć. Oto niektóre z nich: 1. Nie przekarmiaj niemowlaka, a uniknie otyłości Lekarze twierdzą, że ryzyko nadwagi i otyłości zmniejszają: kształtowanie odpowiednich nawyków żywieniowych już od dzieciństwa, odpowiedni sposób odżywiania matki w czasie ciąży, karmienie piersią. Jeśli karmisz dziecko piersią, rób to na żądanie. Pamiętaj przy tym, że nie każdy płacz dziecka oznacza, że jest ono głodne. Czasami wystarczy malucha przytulić, wziąć na ręce – on najczęściej pragnie bliskości z rodzicem, a nie jedzenia. Gdy podajesz butelkę, nie wsypuj do niej więcej mieszanki, niż zaleca producent. 2. Ucz dziecko dokładnie gryźć jedzenie Dziecko powinno jak najszybciej nauczyć się wolnego i dokładnego przeżuwania pokarmów. Dzięki temu jedzenie trafiające do żołądka będzie lepiej rozdrobnione, z większą zawartością śliny, która wstępnie przygotowuje pokarmy do trawienia. Takie jedzenie łatwiej i szybciej zostaje przez organizm spalone. A to przeciwdziała otyłości. 3. Podawaj 5 małych posiłków dziennie Dziecku już w drugim półroczu życia dawaj 5 posiłków dziennie. Duże porcje rozciągają żołądek, a im jest on większy, tym większe jest również łaknienie. Częstsze jedzenie niewielkich porcji pozwala organizmowi na łatwiejsze przyswojenie wartościowych substancji i szybsze spalenie kalorii. 4. Nie pozwól maluchowi podjadać Między posiłkami dziecko nie powinno dostawać przekąsek ani słodzonych gazowanych napojów. Jeśli maluch twierdzi, że nie dotrwa do obiadu czy kolacji (co przy pięciu posiłkach jest raczej mało prawdopodobne), zaproponuj coś na oszukanie głodu: kilka suszonych owoców czy mały jogurt. 5. Do każdego posiłku dodawaj warzywa lub owoce Warzywa zawierają mało kalorii, za to dużo błonnika, który poprawia trawienie. Szybko wypełniają żołądek, więc dziecko nie chodzi głodne. Owoce mają sporo cukru, ale także mnóstwo witamin, więc doskonale zastępują niezdrowe dla dziecka słodycze – warunek: dziecko musi się nauczyć je jeść zamiast batoników czy słodkich ciast. 6. Ucz dziecko picia wody Podając malcowi szklankę słodkiej herbaty, zazwyczaj nie wliczasz jej do całodziennego menu. A przecież znajduje się w niej mnóstwo cukru! Najlepiej zaspokoi pragnienie dziecka niegazowana woda mineralna. Jeśli malec ma ochotę na sok – rozcieńczaj go wodą. Pamiętaj, że otyłe dzieci piją duże ilości słodkich napojów gazowanych. Nie popełniaj błędów ich rodziców i nie kupuj dziecku oranżad, napojów typu coca-cola itp. Dobrze też, by maluch nie pił w czasie posiłku. Picie powoduje wypełnienie żołądka i chwilowe zmniejszenie apetytu, ale już po kilkunastu minutach dziecko ponownie robi się głodne. 7. Ustal jeden dzień w tygodniu na słodycze Nawet jeśli powiesz dziecku, że słodyczy nie powinno jeść często, to ono tak naprawdę nie wie, co to oznacza (czy jeden cukierek dziennie, czy może pół paczki ptasiego mleczka?). A taki wyznaczony dzień pozwoli sprecyzować zasady. Bo słodycze są dla dzieci! Nie oznacza to jednak jedzenia od rana do wieczora wyłącznie czekoladek i batoników. 8. Unikaj podawania dziecku dań smażonych Takie potrawy szybko powodują otyłość, bo są bardzo kaloryczne. Unikaj także zasmażek i panierowania kotletów (do panierki wsiąka mnóstwo tłuszczu!). Jest naprawdę wiele wersji przygotowania mięsa na obiad: gotowane pulpety, duszona cielęcina z warzywami czy grillowane mięso drobiowe z pewnością skuszą małego smakosza. 9. Zachęcaj dziecko do ruchu i aktywności Nawet najlepsza dieta nie zastąpi dziecku biegania czy jazdy na rowerze. Pamiętaj, że maluch ma naturalną potrzebę ruchu. Wykorzystaj to i przyzwyczaj go do aktywności. Dzięki temu otyłość mu nie zagrozi, a jego waga będzie się utrzymywać na odpowiednim poziomie. Czy waga twojego dziecka jest prawidłowa, sprawdzisz, nanosząc ją na siatki centylowe. W razie wyraźnej nadwagi udaj się z dzieckiem do specjalisty – pediatry zajmującego się leczeniem nadwagi i otyłości u dzieci lub dietetyka. Bibliografia: Pycińskia M., Albrecht P., Otyłość u dzieci w: Gastroenterologia dziecięca, pod red. Piotra Albrechta, Wydawnictwo Czelej 2014 Zobacz także: BMI dziecka: obliczanie i interpretacja wyników Ospa wietrzna: kiedy i jak długo chory zaraża? 32 pomysły na szybkie i zdrowe obiady dla dzieci
Minister Czarnek będzie walczył z otyłością u dzieci, głównie WŚRÓD DZIEWCZYNEK
Minister Czarnek zwrócił ostatnio uwagę na problem otyłości u dzieci. W wypowiedzi ministra edukacji wyraźnie wybrzmiało, że problem ten dotyczy w większej mierze dziewczynek niż chłopców. Nie jest to prawdą, a ocena polityka jest sprzeczna z badaniami.
Po powrocie uczniów do szkół jednym z istotnych elementów ma być walka z otyłością u dzieci. Mają być organizowane dodatkowe zajęcia SKS, jednak będą one skierowane głównie do dziewczynek. Minister Czarnek stwierdził, że „tu jest większy problem”. Badania pokazują jednak coś zupełnie innego - to chłopcy częściej niż dziewczynki cierpią na otyłość. Plan pomocy dzieciom Przemysław Czarnek zapowiedział, że gdy uczniowie wrócą już do nauki stacjonarnej, resort oświaty zadba o pomoc dla nich w kilku obszarach, między innymi – walki z otyłością. Na program ma składać się też: walka z krótkowzrocznością i innymi wadami wzroku pomoc psychologiczna dodatkowe zajęcia (ich celem jest pomoc w nadrobieniu zaległości w nauce). Wizja ministra Czarnka Minister Czarnek już jakiś czas temu zasłynął z kontrowersyjnych wypowiedzi, dyskryminujących kobiety. Twierdził on, że funkcją kobiety jest rodzenie dzieci i tolerowanie zdrad męża. Teraz minister edukacji kontynuuje swoje specyficzne postrzeganie płci żeńskiej. Dodatkowe zajęcia SKS będą skierowane przede wszystkim do dziewczynek, ponieważ, jak twierdzi minister, to właśnie one w większej mierze borykają się z problemem otyłości. Wypowiedź Przemysława Czarnka jest sprzeczna z badaniami na ten temat. Jest to jednak kolejny krok do wpędzania dziewczynek w kompleksy, z którymi i tak bardzo często się borykają. Co mówią badania? Jest odwrotnie, niż podaje minister edukacji – według Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej w 2018 roku nadmierna masa ciała występowała u 29,7% chłopców i 14,3% dziewcząt w wieku 11-15 lat. Z kolei w latach 2014-2018 odsetek młodzieży z nadmierną masą ciała wzrósł z 19,9 % do 21,7 %, jednak pogorszenie tej sytuacji w znacznej części dotyczy chłopców. Dyskusja w sieci Głos w sprawie wypowiedzi ministra Czarnka zabrały też znane osoby, między innymi Dorota Zawadzka: „Nadwaga i otyłość JEST problemem społecznym, nie tylko dziewczynek. To jest stygmatyzacja. Badania pokazują, że to chłopcy mają większy problem z otyłością i nadwagą. Dziewczynki nieco częściej mają zaburzenia odżywiania. A to NIE TO SAMO. Nie wolno wskazywać palcem...na nikogo. Trzeba się zająć problemem edukacji w tym temacie systemowo. W sposób przemyślany i przede wszystkim delikatny. Ja zawsze byłam pączkiem nigdy faworkiem”. Do słów ministra edukacji odniosła się także Sylwia Chutnik: „Psychiatria dziecięca leży i kwiczy, bo każdy grosz na nią musi być wyszarpywany i wykłócony. Dojrzewające dziewczynki i tak mają źle, bo zafiksowanie na cielesności i kultura fit wymaga od nich instagramowego wyglądu. I jeszcze minister będzie je odchudzał. Panie, weź się pan dwa razy zastanów, co pan plecie. Zapoznaj się pan z badaniami dotyczącymi samooceny osób do 18 roku życia. Ze statystykami samobójstw, samookaleczenia wśród dojrzewających dziewczyn. Jak pan nie wiesz, co gadać w mediach, to pan się zapisz na SKS i przestań dokopywać dzieciakom, które i tak mają źle. Między innymi przez pandemię i ten rząd”. Więcej o otyłości wśród dzieci i młodzieży możecie przeczytać również w poradniku dla rodziców. Źródło: tokfm Zobacz także: Wiemy, kto odpowiada za otyłość dzieci Jedzenie, które tuczy najbardziej: tym nie karm dziecka! Co robić, by dziecko nie wstydziło się swojej figury?
Naukowcy odkryli, że ćwiczenia mogą mieć pozytywny wpływ nie tylko na kondycję przyszłej mamy
Nowe badania sugerują, że aktywność fizyczna u zdrowych kobiet w czasie ciąży może uchronić dziecko przed otyłością.
Od lat specjaliści zachęcają przyszłe mamy do aktywności fizycznej w czasie ciąży. Jeśli lekarz nie widzi przeciwwskazań, kobieta może w ten sposób poprawić kondycję, lepiej przygotować się do porodu i szybciej powrócić do formy po urodzeniu dziecka. Okazuje się jednak, że ćwiczenia to olbrzymia korzyść nie tylko dla kobiety, ale i dla maluszka. Inwestycja w zdrowie dziecka Wcześniejsze badania koncentrowały się na korzyściach dla kobiet z nadwagą i pań z cukrzycą ćwiczących w czasie ciąży. Najnowsze odkrycie wskazuje, że aktywność fizyczna szczupłych i zdrowych ciężarnych może także bardzo korzystnie wpływać na zdrowie dziecka. Zespół Jun Seoka Sona z Uniwersytu Stanowego w Waszyngtonie porównał potomstwo myszy, które ćwiczyły umiarkowanie przez 60 minut każdego dnia, z grupą kontrolną, która nie ćwiczyła. Po odstawieniu od piersi małe myszki przez 8 tygodni karmiono wysoko tłuszczową dietą. Co to oznacza w praktyce? U potomstwa aktywnych myszy po spożyciu pokarmu zwiększała się produkcja ciepła i spalane były dodatkowe kilokalorie. Co więcej, dzieci myszy, które sprawniej spalały tłuszcz, wykazywały mniej objawów cukrzycy i stłuszczenia wątroby oraz miały mniejsze szanse na rozwinięcie otyłości, czy problemów zdrowotnych związanych z nadwagą. Ruch to zdrowie Co prawda badanie zostało przeprowadzone na myszach, ale eksperci zapewniają, że aktywność fizyczna w czasie ciąży jest świetnym pomysłem (o ile lekarz prowadzący ciążę nie zabroni). „Opierając się na naszych odkryciach, zalecamy, aby kobiety - niezależnie od tego, czy są otyłe, czy chorują na cukrzycę - regularnie ćwiczyły w czasie ciąży, ponieważ sprzyja to zdrowiu metabolicznemu ich dzieci” - powiedział Son. Naukowcy będą kontynuować swoje badania, aby sprawdzić, dlaczego i jak ćwiczenia podczas ciąży wpływają na płód, a także zdrowie potomstwa już po narodzinach. Źródło: independent.co.uk
Eksperci ostrzegają: w ten sposób robimy dzieciom ogromną krzywdę
Godzina aktywności fizycznej dziennie dla dziecka to niewiele. Czy wiesz, że tyle ruchu każdego dnia ma zaledwie 20 proc. dzieci? To zdecydowanie za mało!
Pamiętam, ile dzieci biegało po podwórku, kiedy sama byłam mała. Choć wydawałoby się, że było to całkiem niedawno, to okazuje się, że zmieniło się bardzo wiele. Z córką niemalże codziennie zaliczamy plac zabaw, a do przedszkola oddalonego o 1,5 km, gdy tylko pozwala na to pogoda, jeździmy na rowerze lub hulajnodze. Już kilka lat temu zastanowiło mnie, dlaczego, gdy jest odrobinę chłodniej, na placach zabaw zupełnie nie ma innych dzieci. A nawet, gdy jest ładnie, to przychodzą do parku zaledwie na chwilę. Dzieci się nie ruszają Okazuje się, że dzieje się tak nie tylko w naszej okolicy, ale jest to ogólna tendencja. Niestety takie macosze podejście do aktywności fizycznej odbija się na kondycji i zdrowiu dzieci. Badania realizowane przez warszawską AWF od ponad 30 lat pokazują, że sprawność najmłodszych systematycznie spada od końca lat 70. Dla przykładu w 1979 r. chłopcy w wieku 10,5 lat byli w stanie utrzymać się w zwisie na drążku na ugiętych ramionach ponad 24 sekundy. W ubiegłym roku ten czas wyniósł średnio 8 sekund. Podobnie jest z innymi próbami fizycznymi, jak np. skok w dal, które stosuje się do oceny sprawności. Z najnowszej edycji badania HBSC z 2018 r. (prowadzonego pod egidą Światowej Organizacji Zdrowia - WHO) wynika, że w naszym kraju zaledwie 21 proc. dziewcząt i 24 proc. chłopców w wieku 11 lat każdego dnia podejmuje godzinną, zaplanowaną aktywność fizyczną. Oczywiście to dzieci w wieku szkolnym, ale ten brak ruchu zaczyna się znacznie wcześniej. Rodzice chcą, by dziecko było zdrowe i zwracają uwagę na talerz malucha. Eksperci zauważyli, że to stanowczo za mało. Bardzo ważna dla prawidłowego rozwoju jest również aktywność fizyczna, dlatego obecnie mówimy o Piramidzie Zdrowego Żywienia i Stylu Życia. Oprócz zasad zdrowego odżywiania się w jej podstawie specjaliści umieścili ruch i sen. Bo ruch to zdrowie Aktywność fizyczna wpływa na sprawność, gibkość, zmysł równowagi i rozwój układu mięśniowego, układu kostnego, zwiększa mineralizację kości, sprawność stawów i zapobiega osteoporozie w przyszłości. Regularne ćwiczenia pobudzają rozwój układu krążenia, układu oddechowego, aktywność układu odporności, korzystnie wpływają na sen. Ale to nie wszytko! Ruch ćwiczy koordynację wzrokowo-ruchową, trenuje orientację w przestrzeni, a także spostrzegawczość. Wszelkie ćwiczenia wymagają od malucha wytrwałości, koncentracji i podejmowania decyzji. Umiejętności te będą niezbędne w przyszłości i nieocenione podczas nauki. Napotykając trudności, dziecko staje się świadome swoich słabości, a pokonując przeszkody, nabiera pewności siebie. Niejednokrotnie wiąże się to ze zdobywaniem się na odwagę. Czas spędzony na placu zabaw to nie tylko ruch. Warto pamiętać, że małe dziecko uczy się życia przez doświadczenie, a także rozwija zmysły - słuchając, wąchając, dotykając i widząc otaczający go świat. Obserwując otoczenie, nieustanie eksperymentuje i wyciąga wnioski. Dodatkowo dzieci uczą się współpracować ze swoimi rówieśnikami i nawiązywać więzi. View Burdaffi on the source website Czego Jaś się nie nauczy... ... tego Jan nie będzie umiał. Warto sobie przypomnieć to przysłowie, bo to od nas rodziców zależy, czy nasze dziecko będzie miało zdrowe nawyki w przyszłości. Niby każdy z nas wie, że ruch to zdrowie. Jednak skupiając się na szukaniu idealnych zajęć wspierających prawidłowy rozwój, zapominamy, że najprostszą i najlepszą metodą jest ruch, szczególnie ten na świeżym powietrzu. Taka inwestycja w zdrowie naszego dziecka, będzie procentować przez całe jego życie! Zapamiętaj: wychodź z dzieckiem codziennie, nawet jeśli jest słaba pogoda; nie więź malucha w wózku; daj swobodę i pozwól na spontaniczne zabawy np. chodzenie po krawężniku, schodkach itp. pozwól maluchowi na samodzielność, asekuruj, ale nie wyręczaj; nie strofuj, np. Uważaj! Spadniesz! Ubrudzisz się! daj dobry przykład, niech sport będzie wspólną pasją; w domu także pozwól na czołganie się, czy inne zabawy ruchowe. Źródło: pap.pl
To nadmiar białka (a nie cukru i tłuszczu) powoduje u dziecka nadwagę? [WIDEO]
Dziecko może wcale nie jeść za dużo tłuszczu i cukru, a mieć nadwagę. Winny jest nadmiar białka w diecie. To szczególnie ważne u niemowlęcia – mówi prof. Piotr Socha z Centrum Zdrowia Dziecka.
Mówi się, że dzieci jedzą za dużo białka. To prawda? I czy to prawda, że nadmiar białka powoduje otyłość? Niestety tak. Centrum Zdrowia Dziecka brało udział w dużym międzynarodowym projekcie, który udowodnił, że podawanie dziecku zbyt dużej ilości białka w pierwszym roku życia może stanowić ryzyko otyłości w wieku późniejszym. Dzieje się to w tzw. w procesie programowania metabolicznego. Żeby tego uniknąć, przede wszystkim zalecane jest karmienie piersią: taki sposób karmienia niemowlęcia powoduje dostarczenie mniejszej ilości białka, to profilaktyka otyłości. Z drugiej strony producenci mieszanek mlecznych - na skutek tych dowodów naukowych - obniżyli zawartość białka w produktach dla niemowląt. Wydaje się, że to jest ten kierenee, który chroni dzieci przed ryzykiem otyłości. To znaczy, że dzięki tym modyfikacjom dzieci będą szczuplejsze? Nadmiar białka to jest jeden z czynników ryzyka, który odpowiada może za ok. 20 proc. czynników rozwoju otyłości. Jednak równie ważne, a może jeszcze ważniejsze, jest kształtowanie zwyczajów żywieniowych. Trzeba robić od pierwszych lat życia dziecka. Zobacz także: Tych błędów w żywieniu dziecka nie popełniaj!
Cesarskie cięcie zwiększa ryzyko otyłości u dziecka! [WIDEO]
Poród przez cesarkę równie dobry jak poród naturalny? Prof. Mirosław Jarosz przestrzega, że cięcie może powodować nadwagę i otyłość u dziecka!
Myślisz, że dziecku jest wszystko jedno, czy urodzi się przez cesarkę czy drogami natury? To bardzo się mylisz! Cięcie cesarskie znacznie podwyższa ryzyko otyłości u malucha... Jak to się dzieje, opowiada prof. dr hab. Mirosław Jarosz, dyrektor Instytutu Żywności i Żywienia w Warszawie. Dlaczego cesarka sprzyja tyciu dziecka? Cięcie cesarskie zwiększa ryzyko otyłości, dlatego że dziecko podczas tego rodzaju porodu nie ma kontaktu z narturalną florą bakteryjną, która występuje w kanale rodnym u mamy. W zawiązku z tym, przewód pokarmowy zasiedlany jest przez nienaturalną florę bakteryjną, w której jest bardzo mało bakterii z rodzaju bifidobakterium. To powoduje, że w dzieciństwie i potem w dorosłości dwu, a nawet trzykrotnie większe jest ryzyko rozwoju otyłości. Co powoduje większe ryzyko otyłości u dziecka po cesarce? Kiedy organizm dziecka nie ma kontaktu z florą bakteryjną matki, zmienia się u niego metabolizm tkanki tłuszczowej – ona wtedy łatwiej przyswaja tłuszcz. Komórki tłuszczowe się powiększają, ale też jest ich więcej. A ponieważ ten najwcześniejszy okres życia dziecka to jest właśnie czas, kiedy tworzą się komórki tłuszczowe, jest szalenie ważne, aby maksymalnie zmniejszać ryzyko czynników, które stymulują ich wzrost. Zobacz też: Czy otyłość jest dziedziczna? [WIDEO]
Zamiast wystrzelić w górę, rosną wszerz... Te zdjęcia otworzą rodzicom oczy?!
Te poziome miarki powinny przewrócić rodzicom w głowach i czegoś ich nauczyć – mają nadzieję twórcy kampanii.
Kolorowe miarki, papierowe lub drewniane, ze zwierzątkami, kwiatkami lub postaciami z ulubionych bajek – używa się ich, aby sprawdzić, czy dziecko rośnie i prawidłowo się rozwija. Stowarzyszenie Singapore Wellness Association prowadzi kampanię, która przy pomocy miarek wzrostu ma uświadomić rodzicom, że coraz częściej dzieci rosną... wszerz. Dzieci "rosną jak na ciastkach" Miarki wzrostu pomagają ustalić, czy dziecko prawidłowo rośnie. Kampania singapurskiego stowarzyszenia wykorzystała miarki nie w pionie, a w poziomie, by pokazać rodzicom, że dzieci zamiast wystrzeliwać w górę, tyją i rosną wszerz. Twórcy kampanii poinformowali, że co dziesiąte singapurskie dziecko jest otyłe. Chociaż w Stanach Zjednoczonych liczba dzieci z nadwagą jest jeszcze większa, singapurscy lekarze są zaniepokojeni, że liczba otyłych dzieci wciąż rośnie. Alarmują, że ponad połowa z nich (70 proc.) pozostanie otyła w przyszłości, a to z kolei prowadzi do cukrzycy i chorób serca. Poziomie miarki wzrostu powieszono w przychodniach i szkołach, by uświadomić rodzicom, że otyłość wśród dzieci jest problemem, który wciąż narasta. Hasło: "W którą stronę rośnie twoje dziecko?" ma przekonać ich, że problem dotyczy również ich dzieci i to od nich zależy zdrowie maluchów w przyszłości. Miarki mają przypominać, że zdrowa dieta i aktywność fizyczna są kluczowe w utrzymaniu prawidłowej wagi, nawet wśród dzieci. Zobacz także: Jak sprawdzić na siatce centylowej, czy dziecko ma nadwagę? Źródło: mumbrella.asia, kampaniespoleczne.pl
Kurz domowy może być przyczyną… otyłości. Najbardziej zagrożone są dzieci!
Już nie tylko zła dieta i brak ruchu, ale także zgromadzone w kurzu domowym drobinki niektórych substancji mogą być odpowiedzialne za epidemię otyłości, która dotyka także polskie dzieci. Czy możemy się przed tym uchronić?
To zdumiewające odkrycie amerykańskich naukowców wcale nie jest takie absurdalne, jak mogłoby się wydawać, jeśli pomyślimy, że również w domowym kurzu mogą gromadzić się substancje, które zaburzają pracę układu hormonalnego, pochodzące z materiałów, z jakich zostały wyprodukowane nasze sprzęty domowe. Naukowcy z Duke University w Południowej Karolinie twierdzą, że kurz domowy, który chcąc nie chcąc wdychamy, sprawia, że komórki naszego organizmu magazynują tłuszcz. Co gromadzi się w kurzu domowym? Tzw. hormonalne zaburzacze (ang. endocrine-disrupting chemicals). Są to substancje, które wprowadzają zamieszanie w prawidłowym funkcjonowaniu hormonów w organizmie człowieka. Hormony, jak wiemy, odpowiadają za prawidłowe działanie ludzkiego organizmu - gdy praca układu hormonalnego zostaje zaburzona, z organizmem człowieka mogą się dziać bardzo niepokojące rzeczy. Hormonalne zaburzacze znajdowano już w wielu produktach, np. w plastikowych butelkach, kosmetykach, płytach kompaktowych czy środkach czystości. Zalicza się do nich np. bisfenol A (BPA), którego używa się m.in. do produkcji plastikowych butelek czy płyt kompaktowych, a także np. DDT (środek owadobójczy) czy ftalany (nadają miękkość plastikowi). Zobacz też: Butelka do mleka: plastikowa czy szklana? Jak działają hormonalne zaburzacze? Naukowcy postanowili prześledzić, jak hormonalne zaburzacze wpływają na zachowanie się komórek tłuszczowych – adipocytów. W tym celu zebrano próbki kurzu domowego z różnych regionów Karoliny Południowej (USA). Każdą przebadano na obecność hormonalnych zaburzaczy. Następnie przetestowano znalezione w kurzu domowym substancje na mysich komórkach, których w laboratoriach używa się do sprawdzania, jak konkretny czynnik wpływa na ich rozwój i zdolność do magazynowania tłuszczów. Okazało się, że ekstrakty z próbek domowego kurzu powodowały, że badane komórki szybko zaczynały dojrzewać lub zaczynały się szybciej namnażać, co powodowało, że w próbce gromadziły się duże ilości trójglicerydów. Naukowcy zidentyfikowali trzy najgroźniejsze zaburzacze hormonów, obecne w kurzu: środek grzybobójczy, środek opóźniający palność (stosowany w meblach, obiciach, wykładzinach) oraz środek dodawany do PCV. To właśnie one mogą przyczyniać się do rozwoju otyłości u dzieci. Co z tego wynika? Autorzy badania podkreślają, że sprawa wpływu substancji zawartych w domowym kurzu na występowanie otyłości u ludzi wymaga dalszych badań i potwierdzenia uzyskanych dotychczas wyników. Jednak zwracają uwagę, że to właśnie dzieci są najbardziej narażone na rozwój otyłości związany z kontaktem z kurzem domowym i substancjami w nim zawartymi. Póki co warto więc zatroszczyć się o to, by potencjalnie szkodliwego kurzu było w domu jak najmniej, czyli starać się regularnie sprzątać. Pamiętaj jednak, by kurz usuwać po prostu wilgotną ściereczką - bez dodatku chemicznych substancji czyszczących, które warto sensownie ograniczyć w swoim otoczeniu. Tak będzie po prostu bezpieczniej.
Okrągłe znaczy zdrowe? Fakty i mity o otyłości u dzieci
Czy dzieci tyją tylko od słodyczy? Jaki wpływ na wagę dziecka mają geny? Czy okrągły niemowlak to pulchny przedszkolak i uczeń? Sprawdź, co jest prawdą, a co fałszem, jeśli chodzi o otyłość u dzieci.
Otyłość u dzieci rośnie z zastraszającym tempie. Lekarze i naukowcy z Instytutu Matki i Dziecka przekazali szokujące informacje: co 3. ośmiolatek w Polsce ma nadwagę, a co dziesiąty – za wysokie ciśnienie, które prowadzi do zmian miażdżycowych. Czy nasze dzieci są skazane na otyłość? Jak wygląda prawda o zdrowym żywieniu dzieci i przyczynach nadwagi? Oto fakty i mity na temat otyłości dzieci w Polsce. FAKT: Nadwaga i otyłość u dzieci zwykle są spowodowane przekarmianiem U dzieci najczęściej występuje tzw. otyłość prosta. Dotyczy aż 98% dzieci ze zbyt dużą masą ciała. Jest efektem zachwiania równowagi pomiędzy ilością energii dostarczonej z pożywieniem, a zużytej przez organizm. Jeśli maluch je więcej, niż potrafi spalić, nadmiar energii odkłada się w postaci tkanki tłuszczowej. Tylko u 2% dzieci otyłość jest spowodowana np. zaburzeniami hormonalnymi, nieprawidłową regulacją poziomu cukru we krwi, przyjmowaniem leków itp. FAKT: Nadmiar białka w diecie może powodować otyłość Eksperci z Polskiego Towarzystwa Dietetyki wyjaśniają tę zależność: „Badania naukowe wskazują, że nadmierne spożycie białka we wczesnym okresie życia związane jest z nadmiernym przyrostem masy ciała. To może powodować większe ryzyko otyłości w kolejnych latach życia.” Czytaj więcej na: Zdroweodkolyski.pl FAKT: Okrągłe niemowlę może mieć nadwagę w dorosłym życiu Niestety, powstała w dzieciństwie otyłość ma ścisły związek z nadwagą w wieku dojrzałym. Około 70% otyłych maluchów pozostaje takimi w wieku późniejszym. A nadprogramowe kilogramy są przyczyną wielu schorzeń: miażdżycy i chorób z nią związanych, cukrzycy, kamicy żółciowej, zapaleń trzustki, deformacji kości i stawów, nerwic, depresji FAKT: Komórki tłuszczowe nigdy nie zanikają, najwyżej się kurczą Rozwój tkanki tłuszczowej rozpoczyna się już w okresie prenatalnym, a namnażanie komórek tłuszczowych następuje w pierwszym roku życia dziecka i później. Poza tym, raz powstała komórka tłuszczowa nie zanika. Tracąc na wadze, pozbywamy się jej zawartości, ale ich liczba nie ulega zmianie. MIT: Powodem otyłości są złe geny Otyłość prosta w pewnym stopniu jest uwarunkowana genetycznie, ale dzieci tyją nie tylko od złych genów. Genetyka to mniej więcej 30 proc. tego, co może na nas oddziaływać. Reszta to środowisko. Ono, czy raczej warunki środowiskowe, odgrywają znacznie ważniejszą rolę. Należą do nich: zbyt kaloryczne żywienie, zbyt częste jedzenie tłustych i słodkich potraw, siedzący tryb życia brak ruchu nadmiar białka w diecie MIT: Dziecko z wiekiem powinno otrzymywać coraz większą ilość kalorii w posiłkach Według zaleceń Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci średnie dzienne spożycie energii w przeliczeniu na kilogram masy ciała dla chłopców powinno maleć z wartości 109 kcal w 1. miesiącu życia malucha, do 79 kcal w 11.- 12. miesiącu; dla dziewczynek zaś – od wartości 103 kcal w 1. miesiącu życia do 77 kcal, gdy skończą rok. FAKT: Grube dziecko może być niedożywione To prawda, wśród dzieci z nadwagą zdarzają się niedożywione maluchy! Jak to możliwe? Dzieje się tak w sytuacji, gdy dziecko je produkty o małej wartości odżywczej, np. dużo słodyczy czy białego pieczywa, a mało warzyw, nabiału czy chudego mięsa. Gdy taki styl odżywiania trwa przez dłuższy czas, w organizmie malucha zaczyna brakować tych naprawdę niezbędnych składników odżywczych. Dieta dziecka powinna być urozmaicona, a to, co trafia na talerz malucha, naprawdę wartościowe – warzywa, owoce, najlepiej kupione na targu od rolnika, a nie z supermarketu, mięso ze sprawdzonych hodowli czy dobre, nienasycone tłuszcze. Zobacz też: Dlaczego mięso z hodowli ekologicznej jest zdrowsze? 4 argumenty FAKT: Dzieci tyją wyłącznie od nadmiaru słodyczy Duża ilość cukru w diecie dziecka to bardzo częsty powód nabierania zbędnych kilogramów. Częsty – ale nie jedyny. Problemem jest też to, czego dzieci nie jedzą lub jedzą za mało – czyli chodzi o warzywa. Według badań organizacji European Childhood Obesity Surveillance Initiative, wykonanych w ramach projektu WHO, prawie 12 proc. dzieci je warzywa rzadziej niż raz w tygodniu! A zalecana ilość to 4-5 porcji dziennie... MIT: Ilość białka w diecie dziecka nie ma znaczenia dla powstania otyłości u dziecka Choć otyłość kojarzymy raczej z nadmiernym podjadaniem produktów bogatych w tłuszcz i cukier, to jednak okazuje się, że problemy w wagą może powodować także zbyt duża ilość w diecie... białka. Przeprowadzono duże badanie, którego celem było przyjrzenie się roli sposobu żywienia niemowląt w kontekście występowania u nich w późniejszym okresie nadwagi i otyłości. Wyniki pokazały, że niemowlęta karmione mlekiem modyfikowanym o niskiej zawartości białka (1,25 – 1,6 g/100 ml) osiągały w wieku 2 lat niższy wskaźnik masy ciała (BMI) niż te żywione zwykłą mieszanką. FAKT: U dorosłych karmionych w dzieciństwie piersią występuje inny metabolizm energii niż u tych, którzy pili mleko modyfikowane Rzeczywiście, udowodniono, że niemowlaki karmione piersią charakteryzują się w przyszłości innym metabolizmem energii. Rzadziej występuje u nich otyłość oraz inne choroby związane z otyłością (np. cukrzyca typu 2). Niemowlęta karmione mlekiem mamy miały też w osoczu niższy poziom insuliny, która jest czynnikiem zwiększającym odkładanie się tłuszczu w organizmie. Zobacz też: Zalety karmienia piersią 7 rad dla rodziców, gdy dziecko jest za grube 8 produktów, którymi karmisz dziecko, a są toksyczne [WIDEO]
Czy twoje dziecko będzie grube? To zależy także od ciebie [WIDEO]
Maluchy tyją dziś na potęgę, ale twoje dziecko nie musi być grube. Co możesz zrobić, żeby zapobiec nadmiarowi kilogramów?
Dzieci z nadwagą i otyłością przybywa w Polsce w zastraszającym tempie. Jest ich dziś 2 razy więcej dzieci niż jeszcze 10 lat temu! Przeczytaj: 5 tuczących mitów Otyłość to choroba To źle, że dzieci tyją tak bardzo. Otyłość to choroba, która pociąga za sobą lawinę konsekwencji zdrowotnych oraz innych problemów (depresja, brak akceptacji swojego ciała, kłopoty z rówieśnikami). W dodatku bardzo trudno ją leczyć. O wiele lepsze jest zapobieganie. Otyłości można (i trzeba!) zapobiegać Twoje dziecko nie musi zmagać się z nadmiarem kilogramów. Oponka na brzuchu i podwójny podbródek nie bierze się przecież z kosmosu, a choroby, które powodują nadmierne tycie, nie są aż tak częste. Obejrzyj film i sprawdź, co możesz zrobić, by chronić swoje dziecko przed otyłością. Nie chodzi wyłącznie o słodycze! Sprawdź także czy dziecko może odziedziczyć po rodzicach skłonność do tycia
Otyłość to choroba. Do czego może prowadzić nadmiar kilogramów u dziecka? [WIDEO]
Otyłość u dziecka to poważna choroba, która zaburza (lub zaburzy w przyszłości) funkcjonowanie całego organizmu. Naprawdę nie ma z nią żartów!
Otyłość u dziecka to nie tylko kwestia podwójnego podbródka czy zadyszki przy bieganiu, ale wielonarządowa choroba metaboliczna, która pociąga za sobą lawinę konsekwencji zdrowotnych (w dzieciństwie i w dorosłym życiu). Czym może grozić otyłość u dziecka? Problemy do których może prowadzić otyłość to m.in. nieprawidłowości w układzie kostnym. Otyłe dzieci są bardziej narażone na szpotawość stóp, koślawość kolan, płaskostopie, skrzywienie kręgosłupa, a nawet zmiany zwyrodnieniowe stawów. Obejrzyj film i sprawdź, do czego jeszcze może prowadzić nadmiar kilogramów. Niektóre z tych chorób kojarzą się z ludźmi po 60-tce, jednak dotykają coraz częściej dzieci. Zobacz także: Czy skłonność do tycia jest dziedziczna?
Naucz dziecko jeść powoli – będzie zdrowsze i szczuplejsze
Tak wynika z najnowszych badań, które opublikował magazyn "Pediatric Obesity". Naukowcy podkreślają, że nie chodzi o ograniczanie wielkości porcji, tylko wykształcenie u dzieci nawyku powolnego przeżuwania.
Badanie trwało rok. Prowadzili je naukowcy z Kalifornii i Meksyku. Okazało się, że dzieci, które przed każdym kolejnym kęsem robiły 30-sekundową przerwę straciły średnio 3,4 proc. masy ciała. Natomiast dzieci, które jadły łapczywie, przytyły średnio o 12,6 proc. Badanie dowiodło tego, co teoretycznie wszyscy już wiemy. Jednak problem otyłości wśród dzieci narasta i warto powtarzać, że powolne jedzenie wywołuje uczucie sytości nawet po zjedzeniu mniejszej porcji. Sygnał "jestem najedzony" wysyłany jest do mózgu po 15 minutach od rozpoczęcia posiłku. Ilość spożytego jedzenia nie ma tu znaczenia. Jak wyglądało badanie Wzięło w nim udział 68 uczniów z Durango w Meksyku. Dzieci były w wieku 12 i 13 lat. Prawie połowa z nich miała nadwagę lub była otyła. Połowa z nich dostała 30-sekundową klepsydrę, której dzieci miały używać podczas posiłków. Ta grupa dostała też od badaczy instrukcję, żeby po każdym kęsie odwrócić klepsydrę i zaczekać, aż piasek się przesypie. Dopiero wtedy mogli wziąć następny kęs jedzenia. Przed posiłkiem miały też wypijać szklankę wody, nie rozmawiać przy jedzeniu i nie podjadać w ciągu dnia. Do tej instrukcji zastosowało się 14 dzieci, a 18 się nie zastosowało. Druga grupa (kontrolna) nie otrzymała klepsydry ani instrukcji. Jakie były wyniki badania Przez rok trwania badania dzieci, które regularnie używały klepsydry i zastosowały się do instrukcji badaczy, schudły średnio 3 kg. Natomiast dzieci z grupy kontrolnej i te, które nie posłuchały badaczy, przytyły po 6-7 kg. Analogicznie zmieniły się też obwody w talii (-2,5 cm w grupie "posłusznej", +5cm w pozostałych) i indeksy masy ciała BMI. Nie było natomiast większych zmian jeśli chodzi o ciśnienie krwi. Naukowcy radzą jednak rodzicom potraktować sprawę poważnie. Otyłość i nadwaga często idą w parze z siedzącym trybem życia i brakiem ruchu. W skrajnych przypadkach – ale coraz częstszych – wszystko to razem wzięte jest przyczyną nastoletnich śmierci spowodowanych niewydolnością krążeniową. Czytaj też: To nie dla dzieci! 5 zakazanych przekąsek Konserwanty, barwniki, aromaty - jaka ilość jest bezpieczna dla dzieci? Jak zacząć zdrowiej jeść i karmić dziecko - 5 najważniejszych zasad
Jedzenie przed telewizorem - tak czy nie?
Twój trzylatek nie zje posiłku bez włączonego telewizora? Sprawdź, czym grozi takie przyzwyczajenie, i co robić, by dziecko nabrało nowych, zdrowych nawyków.
Nawet co piąty rodzic pozwala dziecku jeść przed telewizorem lub tabletem. Z urządzeń mobilnych podczas posiłków korzysta aż 1/3 dwulatków! Dlaczego dzieci są przyzwyczajane do jedzenia przy włączonym telewizorze? Bo wtedy jedzą posłusznie, czasami nawet nie zauważając, co jedzą i ile. Tymczasem właśnie podczas marudzenia przy stole („A co to? A z czego? Ale dlaczego akurat dzisiaj? A co jutro?”) dziecko rozpoznaje, ile jest w stanie zjeść, co lubi, a czego nie. Skupiając się na jedzeniu, dziecko uczy się słuchać swojego ciała, czyli rozwija tę kompetencję, która najskuteczniej chroni przed otyłością albo niedojadaniem. Sprawdź, jak ochronić dziecko przed otyłością? 11 rad dla rodziców kilkulatków. Jak odzwyczaić dziecko od jedzenia przed telewizorem? Aby wyeliminować telewizor, warto zacząć od włączania dziecka w przygotowanie posiłków. Warto też, aby rodzic towarzyszył dziecku przy stole (jadł swój posiłek, choćby najmniejszy). Dobrze też zacząć uczyć się rozmawiania przy stole, ale na przyjemne tematy. Przy włączonym telewizorze dziecko jest uczone bierności – zarówno przy oglądaniu, jak i przy jedzeniu. Pytanie, czy na bardziej aktywne (zatem też pytające, marudzące, wymagające uwagi) dziecko rodzice są gotowi? Telewizor ograniczajmy stopniowo, aby dziecko nie pomyślało, że zakaz telewizji jest za karę. Można wybrać do oglądania jedną bajkę przed albo po posiłku i porozmawiać o niej przy stole. Budowanie nowego nawyku nie nastąpi z dnia na dzień, tym bardziej jeśli dziecko ma już swoje przyzwyczajenia. Ważne, aby pokazać wspólny posiłek jako coś atrakcyjnego. Warto wykrzesać trochę entuzjazmu: pozachwycać się wyglądem potraw (i rzeczywiście nad nim popracować), skupiać uwagę dziecka na tym, co jest na stole i kto przy nim siedzi, aby posiłek był ciekawy i rozwijający. Źródło: Korzystanie z urządzeń mobilnych przez małe dzieci w Polsce, Millward Brown Poland dla FDN, 2015 Zobacz też: 10 rzeczy, których dziecko nie powinno robić przy stole, czyli stołowy savoir-vivre Konsultacja merytoryczna dr Julita Wojciechowska Psycholożka, pracuje na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Lepiej wyłącz telewizor - dzieci tyją, gdy oglądają te bajki!
Eksperci grzmią: telewizja tłumi wyobraźnię, hamuje rozwój (także ruchowy), zaburza kontakty z bliskimi i przekazuje złe wzorce. Dzieci poniżej 2. roku życia w ogóle nie powinny jej oglądać, starszym wystarczy pól godziny przed telewizorem dziennie. I to pod warunkiem, że mądrze wybierzemy program! Teraz do argumentów przeciw telewizji dochodzi jeszcze jeden: niektóre bajki sprawiają, że… dzieci tyją. Zobacz: Po obejrzeniu tych zdjęć wyłączysz dziecku telewizor Winne - otyłe postacie z bajek Jak to możliwe? Naukowcy z Uniwersytetu w Kolorado przebadali blisko 300 dzieci w różnym wieku (8, 12 i 13 lat). Większość oglądała bajki, z tym że bohaterowie części z nich mieli zaokrąglone kształty, pozostałych – wyglądali zdrowo. I co się okazało? Dzieci, które napatrzyły się na rysunkowe postacie z wydatnymi brzuchami, dwa razy częściej sięgały po wysokokaloryczne, niezdrowe jedzenie niż ich rówieśnicy, którzy patrzyli na szczupłych bohaterów, lub ci, którzy telewizji nie oglądali wcale. Badacze podejrzewają, że mimo iż bajkowe postacie nie są realne, dzieci uznawały, że pełne, obfite kształty to norma, i tak właśnie powinno wyglądać także ludzkie ciało. Wychowanie to sprawa rodzica Ale uwaga, to jeszcze nie koniec eksperymentu! Nawet dzieci, które oglądały „tuczące” kreskówki, dokonywały zdrowszych kulinarnych wyborów, jeśli tylko ktoś przypomniał im o zasadach odżywiania, zanim sięgnęły po cukierka albo chipsy. Wniosek? We wszystkim warto zachować umiar. I pamiętać, że to my wychowujemy, nie telewizja. Jakie bajki z "okrągłymi" postaciami przychodzą wam do głowy? Oto kilka naszych skojarzeń: Gumisie Troskliwe misie (i w ogóle wszystkie misie :)) Świnka Peppa Muminki Teletubisie Polecamy: Dziecko uzależnione od telewizji - co robić?
Jedzenie "za dwoje" w ciąży = otyłość u dziecka
Jeśli w ciąży zbyt dużo jesz, masz mało ruchu i w dodatku palisz papierosy, zwiększasz u swojego dziecka ryzyko otyłości. Tak wynika z badań przeprowadzonych przez amerykańskich i greckich uczonych. Sprawdź, ile powinnaś przytyć w ciąży.
Jesz za dwoje? Twoje dziecko będzie otyłe Badanie, o którym mowa powyżej, przeprowadzono na 5000 dzieci w wieku 8 lat wybranych z krajowej bazy danych w Grecji. Brano pod uwagę wskaźnik masy ciała dziecka i zestawiano go z wynikami wywiadu przeprowadzonego z jego matką na temat przebiegu ciąży. Okazało się, że dzieci matek, które w czasie ciąży "jadły za dwoje", miało mało ruchu i paliły papierosy lub stale były narażone na dym tytoniowy, były bardzo otyłe. Zdaniem badaczy, nawet niewielka aktywność fizyczna i redukcja ilości spożywanych pokarmów, zmniejszała ryzyko nadwagi u dziecka kilkakrotnie (nawet po uwzględnieniu genetycznych predyspozycji matki i dziecka). Warto przeczytać: Czy otyłość i nadwaga mają wpływ na płodność? Jaki jest prawidłowy przyrost masy ciała w ciąży? Naukowcy podkreślają, że przyrost masy ciała w czasie ciąży ma nie tylko wpływ na samopoczucie ciężarnej, ale również na rozwój jej dziecka. Warto więc, by od samego początku dbała o właściwy przyrost masy ciała, zgodny z zaleceniami instytucji skupiających lekarzy opiekujących się ciężarną (w Polsce jest to Polskie Towarzystwo Ginekologiczne). Zgodnie z wytycznymi PTG kobiety, które przed ciążą miały BMI29) – one powinny przytyć kolejno: 7-11 kg i nie więcej niż 7 kg. Skorzystaj z naszego Kalkulatora wagi w ciąży Jakie jest dobowe zapotrzebowanie kaloryczne dla kobiet w ciąży? Dobowe zapotrzebowanie energetyczne dla kobiet w ciąży powinno wynosić od 2200 do 2500 kcal/dobę, a w połogu 3000 kcal/dobę. Ogólna wartość energetyczne codziennej diety w odniesieniu do stanu sprzed ciąży nie musi ulec zmianie w I trymestrze, natomiast w II i III trymestrze powinna być zwiększona o około 300 kcal/dobę. Ogólna zasada dotycząca ćwiczeń dla kobiet w ciąży Ważna jest również odpowiednia dawka aktywności fizycznej – około 15 minut dziennie, trzy razy w tygodniu. Jeśli nie odczuwają żadnego dyskomfortu, mogą stopniowo czas ćwiczeń wydłużać (ogólna zasada jest taka, że ciężarne mogą ćwiczyć dopóki mogą prowadzić rozmowę podczas ćwiczeń). Polecamy: Ćwiczenia w ciąży – sporty zalecane i zabronione w ciąży - film
Czy otyłość jest dziedziczna? Jak uchronić przed nią dziecko – film
Za otyłość lubimy obwiniać geny, tymczasem to tylko jeden z czynników tej choroby. I to wcale nie najważniejszy. Sprawdź, skąd się biorą otyłe dzieci i jak ustrzec swoje dziecko przed otyłością – radzi dr Agnieszka Jarosz z Instytutu Żywności i Żywienia.
Otyłość w dorosłym życiu bardzo często ma źródło w nieprawidłowym żywieniu w najwcześniejszych latach dzieciństwa. To, jak i czym karmimy dziecko przez jego pierwsze 3 lata, „programuje” jego przemianę materii na całe życie. Nadmiar np. białego cukru i niezdrowych tłuszczów, tak samo jak niedobór zdrowych składników (np. zdrowych kwasów tłuszczowych, zawartych w migdałach, oleju rzepakowym, oliwie czy tłustych rybach morskich) może odbić się nie tylko tu i teraz na odporności dziecka, ale zaważyć też w przyszłości na jego zdrowiu. Aby zapobiegać otyłości u dziecka, postaw przede wszystkim na jakość jedzenia – bardzo często otyłe dzieci mają niedobory ważnych składników w organizmie, przez co częściej chorują i paradoksalnie mają mniej energii. (Czytaj także: Polskie dzieci tyją na potęgę – mówi ekspert). – Genetyka to mniej więcej 30 proc. tego, co może na nas oddziaływać. Reszta to środowisko – mówi dr Agnieszka Jarosz z Instytutu Żywności i Żywienia w Warszawie, ekspertka programu żywieniowego VitaMenu*. – Bardzo często otyli rodzice, mający otyłe dzieci mają niewłaściwi styl życia i ten styl życia przekładają na swoje dzieci. Są badania, że ok. 60 proc. osób zachowuje swoje wzorce żywieniowe z dzieciństwa! Posłuchaj wypowiedzi dr Agnieszki Jarosz z Instytutu Żywności i Żywienia: Dlaczego w 2014 r. zmieniono schemat żywienia dzieci? – Wyjaśnia specjalista ds. żywienia, prof. Piotr Socha z Centrum Zdrowia Dziecka. *Program VitaMenu to program żywieniowy, oferujący gotowe receptury do przygotowania odpowiednio zbilansowanych posiłków, które uwzględniają wiek dzieci – zgodnie z normami Instytutu Żywności i Żywienia. Powstał dzięki współpracy platformy HelpFood Pomocna Żywność z Fundacją „Centrum Rozwoju Medycyny”. Patronuje mu m.in. Rzecznik Praw Dziecka, Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - Państwowy Zakład Higieny.
Po co badać cholesterol u dziecka? Bo pierwsze blaszki miażdżycowe zaczynają się tworzyć już w 2. roku życia. Od 11 kwietnia rusza pierwsza akcja profilaktyczna „Zbadaj cholesterol u dziecka”.
Od 11 kwietnia możesz za darmo w 5 miastach w Polsce zbadać cholesterol u dziecka. Po co takie badanie? Czy dziecko może mieć za wysoki poziom cholesterolu? Tak! Amerykańska Akademia Pediatrii zaleca obecnie badanie cholesterolu już u dziecka, które skończyło 2 lata. Już wtedy mogą zacząć powstawać pierwsze blaszki miażdżycowe, prowadzące do chorób serca. Z powodu złej diety, epidemii nadwagi i otyłości choroby serca rozwijają się u coraz młodszych osób. Skąd cholesterol u dziecka Cholesterol jest potrzebny, m.in. dla mózgu. Około 80 proc. cholesterolu produkuje organizm, ok. 20 proc. trzeba dostarczać wraz z tym, co się je. Zła dieta (zbyt duża ilość tłuszczów zwierzęcych, utwardzonych tłuszczów roślinnych, słodyczy) powoduje, że poziom cholesterolu jest za wysoki. Cholesterol może być „dobry” (HDL) lub zły (LDL). Zły cholesterol odkłada się komórkach ścian tętnic, tworząc tam złogi, czyli blaszki miażdżycowe. Tętnica zwęża się, pojawia się nadciśnienie. Coraz częściej w Polsce mają je już nastolatki! Badanie cholesterolu: konieczne u dzieci Epidemia nadwagi i otyłości dzieci w Polsce postępuje szybciej niż w USA – alarmują specjaliści. W Polsce jak na razie nie ma zaleceń, by każdemu dziecku, które skończyło 2 lata, badać poziom cholesterolu, jednak zdaniem prof. Bożeny Werner, kierownik Oddziału Klinicznego Kardiologii i Pediatrii Dziecięcego Szpitala Klinicznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, takie badanie jest wskazane. - Dzięki badaniu cholesterolu możemy zidentyfikować dzieci, które są rodzinnie zagrożone chorobami serca oraz te, które mają za wysoki poziom cholesterolu z powodu nieprawidłowej diety – podkreśla prof. Bożena Werner. Akcja: Zbadaj cholesterol u dziecka 11 kwietnia 2013 r. w Polsce rozpoczynają się badania profilaktyczne dla dzieci w wieku 5-10 lat zagrożonych rozwojem miażdżycy i chorób układu krążenia. Odbędą się one w 5 miastach Polski. Badania potrwają do 11 maja lub dłużej - do wyczerpania testów (w Polsce ma zostać wykonanych 2500 bezpłatnych badań u dzieci). Gdzie możesz bezpłatnie wykonać badania cholesterolu u dziecka? Zobacz na następnej stronie. [CMS_PAGE_BREAK] Warunkiem skorzystania z bezpłatnych badań jest wypełnienie krótkiej ankiety przez rodziców. Odpowiedź na kilka prostych pytań, m.in. o występowanie w rodzinie cukrzycy, nadciśnienia czy podwyższonego poziomu cholesterolu, pomoże określić ryzyko rozwoju miażdżycy i chorób układu krążenia u dziecka. Laboratoria, w których można bezpłatnie wykonać bezpłatne badania cholesterolu u dzieci w wieku 5-10 lat: Gdańsk: ul. Rzeczypospolitej 33, pn.-pt.: 7:00-19:00 (pobieranie krwi do 18:00), sob.: 8:00-14:00 (pobieranie krwi do 13:00), (tel. +48 58 559 24 48) Kraków: ul. Basztowa 15/3 i 3B, pn.-pt: 7.00-18.00, sob.: 7.30-14.00 (tel. +48 12 422 21 90) Łódź: ul. Milionowa 14, pn.-pt.: 7:30-15:00 (tel.+48 42 676 23 06) (Punkt Pobrań w Laboratorium Medycznym Synevo w III Szpitalu Miejskim im. dr Karola Jonschera) Poznań: ul. Zgody 28A, pn.-pt. 8.00-16.00, sob. 8.00-12.00 (tel.+48 61 862 63 13) Warszawa: ul. Dzika 4, pn.- pt.: 7:00-17:00, sob. 7:00-14.00 (tel.+48 22 636 37 86 ) Warszawa: ul. Wałbrzyska 48, pn.-pt.: 7:00-11:00, (tel. + 48 22 857 90 52) Akcję „Sprawdź cholesterol u dziecka!” organizuje kapituła Nagrody "Złoty OTIS", partnerem strategicznym jest firma Synevo.
7 rad dla rodziców, gdy dziecko jest za grube
Co robić, gdy dziecko ma nadwagę i z miesiąca na miesiąc coraz bardziej się zaokrągla? Jak uchronić je przed otyłością? Co zrobić, żeby dziecko nie tyło? Oto kilka sposobów na zmianę tych niekorzystnych dla zdrowia dziecka tendencji.
1. Zapisuj, co dziecko je Przez kilka dni zapisuj każdy kęs, każdy łyk, każde ciasteczko. Może się okazać, że jest tego dużo więcej, niż sądzisz. Przyjrzyj się także temu, co jada cała rodzina. Zrób to szczególnie uważnie, jeśli sama ważysz za dużo. Badania nie pozostawiają wątpliwości: dzieci mam z nadwagą mają o wiele większe szanse na zostanie grubaskami niż dzieci matek szczupłych. Jeśli jadacie za tłusto, za słodko, za dużo i nieregularnie, nikomu to nie wychodzi na zdrowie, także chudzielcom. Co jeszcze możesz zrobić? Zajrzyj na kolejne strony. [CMS_PAGE_BREAK] 2. Nie odchudzaj dziecka na własną rękę Poproś pediatrę z zbadanie dziecka (czasem przyczyną tycia są np. problemy hormonalne ). I wybierz się z nim do dietetyka. Rosnący malec potrzebuje mnóstwa ważnych składników, więc drastyczne ograniczenia nie wchodzą w grę. Zobacz też: Jak sprawdzić na siatce centylowej, czy dziecko ma nadwagę [CMS_PAGE_BREAK] 3. Karm zdrowo Postaw na warzywa, kasze, chude mięso, naturalny (a nie dosładzany) nabiał. Uważaj na ziemniaki, kluski, pierogi, pieczywo, tłuste wędliny (np. parówki), tłuste sosy, majonez itp. Zamiast potraw smażonych, podawaj gotowane, duszone i pieczone. Polecamy: Jak zachęcić dziecko do jedzenia warzyw? 25 sprawdzonych sposobów [CMS_PAGE_BREAK] 4. Ogranicz słodycze do minimum Dla dziecka z nadmiarem kilogramów łakocie są na specjalne okazje, np urodziny czy święta, a nie do podjadania na życzenie, zwłaszcza kilka razy dziennie. Polecamy: Co zamiast słodyczy? Ściąga dla babć i cioć [CMS_PAGE_BREAK] 5. Nie kuś dziecka tym, czego nie może jeść To ważne, by reszta rodziny nie objadała się lodami albo pyzami, jeśli dziecko nie powinno ich jeść. Bądźcie lojalni. Nie zostawiaj też na widoku misy z ciasteczkami albo cukierkami, nie piecz ciast, któe pachną tak, że ciężko się im oprzeć. Dzięki temu maluchowi będzie łatwiej zaakceptować nowy sposób żywienia. Wiadomo: czego oczy nie widzą... [CMS_PAGE_BREAK] 6. Zmień styl życia całej rodziny Spacery, szaleństwa na placu zabaw, jazda na rowerze, gra w piłkę, wyprawy do aquaparku i na basen to to, czego twoje dziecko z nadwagą potrzebuje teraz bardziej niż filmów na DVD, gier komputerowych czy nawet lekcji angielskiego. Nie zmuszaj dziecka do uprawiania sportów, których nie cierpi. Poszukaj takiej aktywności, która sprawi mu przyjemność. Zobacz też: 5 powodów, by iść z dzieckiem na plac zabaw [CMS_PAGE_BREAK] 7. Traktuj zdrowe jedzenie w sposób naturalny Bądź delikatna, ale nie rozczulaj się nad dzieckiem. Nie mów np. „Nie wolno ci tego jeść, bo za dużo ważysz” ani „Moje biedactwo nie może zjeść tortu”, bo niczego w ten sposób nie osiągniesz. Po prostu dawaj dziecku zdrowe i mało kaloryczne jedzenie. Zobacz też: Jak wychować szczupłe dziecko? Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Jak uchronić dziecko przed otyłością? 11 rad dla dzieci w wieku od 2 do 6 lat
Co czwarty mały Europejczyk jest za gruby. To 10 razy więcej niż 40 lat temu! Na szczęście nie musisz bezradnie patrzeć jak twoja pociecha zamienia się w klopsa.
Przeczytaj także, jak chronić przed otyłością niemowlę 1. Nie martw się, że dziecko smukleje Gdy przestaje być niemowlęciem, jego ciało zmienia proporcje. To normalne. 2.Przyzwyczajaj do regularnych posiłków Dziecko powinno jeść 5 posiłków dziennie: śniadanie, II śniadanie, obiad, podwieczorek, kolacja. Nie biegaj za nim z kanapką, nie przyzwyczajaj do ciągłego podjadania, bo nie będzie miało szansy zgłodnieć. Jeśli nie zjadło obiadu, niech poczeka na podwieczorek. 3. Nie popędzaj przy jedzeniu Maluch powinien jeść spokojnie, wszystko dokładnie żując. Badania nie pozostawiają wątpliwości: dzieci, które jedzą powoli, rzadziej są otyłe. 4. Nie zmuszaj Nie każ zjadać wszystkiego, co przygotowałaś. Pamiętaj, że małe dziecko ma mały żołądek. 5. Uważaj na napoje Nie dawaj maluchowi słodzonych, farbowanych napojów udających soki. [CMS_PAGE_BREAK] 6. Nie pocieszaj i nie nagradzaj jedzeniem W ten sposób uczy się dzieci, że na smutek, stres, zdany (lub nie) egzamin najlepsza jest czekolada albo szturm na lodówkę. 7. Uważaj na słodycze Dziecko może je jeść, ale nie codziennie i nie workami! Poproś dziadków, by swoją miłość do wnuków wyrażali inaczej niż poprzez czekoladę i inne kaloryczne frykasy. Potrawy na słodko (naleśniki itd.) przyrządzaj tylko od czasu do czasu. Nie mogą być podstawą jadłospisu. Przeczytaj, co można podarować dziecku zamiast słodyczy. 8. Karm zdrowo Stawiaj na jakość, nie ilość, wybieraj to, co wartościowe, unikaj wysoko przetworzonej żywności i pustych kalorii. Trzymaj z daleka od dań typu Fast food. Na spacery i wycieczki zabieraj kanapki i owoce, żeby nie kupować batonów i słodkich bułek, gdy zgłodniejecie. 9. Nie pozwalaj jeść przed telewizorem Posiłek to posiłek, a nie coś "przy okazji". Dobre nawyki są ogromnie ważne. Dzięki nim dziecko nie będize jadało w biegu byle czego. 10. Zachęcaj do ruchu Nie każ malcowi siedzieć w wózku, jeśli już potrafi chodzić. Nie powstrzymuj jego naturalnej ruchliwości. Baw się z nim tak, by ruszał się jak najwięcej, np. w berka. Starszego smyka zabieraj na spacery i plac zabaw. Nie pozwalaj mu tkwić przed telewizorem. Powinien biegać, wspinać się na drabinki, jeździć na rowerze. Tu znajdziesz kilka pomysłów na zabawy ruchowe 11. Dbaj, by się wysypiało Dzieci, które mało śpią, szybciej tyją. Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Jak uchronić dziecko przed otyłością - 9 rad dla rodziców niemowlęcia
Małych grubasków przybywa w zastraszającym tempie. W dodatku dzieci tyją coraz wcześniej. Jak temu zapobiec?
1. Karm piersią Dzieci karmione mlekiem matki rzadziej mają nadwagę w późniejszym wieku. 2. ... albo uważaj na proporcje mieszanki Nie wsypuj więcej proszku niż jest w przepisie i nie zmuszaj dziecka, by opróżniło butelkę do dna. 3. Uważaj na cukier Nie dosładzaj herbatek, kaszek itd. Do słodkiego smaku bardzo łatwo się przyzwyczaić. 4. ... i soczki Są zdrowe ale kaloryczne. Niemowlę powinno wypijać do 150 ml soczków dziennie. 5. Przyzwyczajaj dziecko do picia wody mineralnej Słodzone napoje są niezdrowe i mają mnóstwo kalorii. Im szybciej zaczniesz uczysz pić dziecko wodę, tym bardziej oczywiste będzie dla niego, że to właśnie ona najlepiej gasi pragnienie. 6. Naucz dziecko jeść warzywa Rób to od początku rozszerzania diety, bo potem będzie trudniej. 7. Nie mów „Za mamusię, za tatusia” Przekarmiając dziecko psuje się mu „kontrolkę”, która daje sygnał „Jestem najedzony”, rozciąga ścianki żołądka i funduje mu mnóstwo nadprogramowych komórek tłuszczowych, których nie pozbędzie się już nigdy (będzie można zmniejszyć ich objętość, a nie ilość). 8. Nie trzymaj dziecka w łóżeczku Pozwól mu bawić się na podłodze, pełzać, raczkować, stawać przy meblach. Baw się z nim tak, by zachęcać do ruchu (np. w berka na czworakach). 9. Korzystaj z siatek centylowych Nanoś na nie ciężar ciała i wzrost dziecka. Wg tzw. wąskiej normy waga i wzrost powinny się mieścić między 25 a 75 centylem, wg szerokiej – między 10 a 90. Przeczytaj także, jak uchronić przed otyłością dziecko w wieku od 2 do 6 lat Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Cukrzyca, próchnica, otyłość - 5 chorób, które powoduje cukier
Kaszka, kakao, naleśniki na obiad, jogurt na deser. Wiesz, ile cukru zjadło dziś twoje dziecko i jak to wpływa na zdrowie?
Mały łakomczuch - gdy dziecko za dużo je
Zbyt duży apetyt i waga dziecka to problem wielu rodzin. Nie próbuj go rozwiązywać sama! Konieczna będzie rozmowa z lekarzem, który doradzi, jak zmniejszyć przyrost wagi dziecka. Pewnie potrzebna będzie też zmiana diety i więcej ruchu. Zobacz, co jeszcze możesz zrobić dla swojego dziecka, żeby uchronić je przed otyłością.
Za duży apetyt u dziecka? Idź do lekarza! Lekarz zmierzy i zważy dziecko, a następnie porówna te wartości do norm określonych na siatkach centylowych. Prawidłowe parametry mieszczą się w granicach od 25. do 75. centyla, jednak gdy są one odrobinę wyższe, nie ma powodu do obaw – o nadwadze mówić można dopiero, gdy masa ciała dziecka przekracza 90. centyl, a wzrost wynosi 50 lub mniej. Ruch dla dziecka o dużym apetycie Jeżeli dieta dziecka nie budzi zastrzeżeń lekarza, być może konieczne będzie zapewnienie mu większej aktywności ruchowej. Wiele dzieci całe dnie spędza przed komputerem lub ekranem telewizora. Nie dopuszczaj do takiej sytuacji i już od najmłodszych lat proponuj różnego rodzaju zabawy na świeżym powietrzu. Zabierz dziecko na wycieczkę rowerową za miasto, rozegrajcie w parku rodzinny mecz piłki nożnej lub pójdźcie na spacer nad rzekę – możliwości jest bardzo wiele. Zachęć do takiej formy spędzania czasu wolnego także koleżanki i kolegów twojego dziecka – urządźcie zawody sportowe lub konkurs w skakaniu na skakance czy grze w gumę – dzieciom z pewnością spodobają się tego typu zabawy i już niedługo zaczną spędzać na świeżym powietrzu długie godziny. Zmiana diety dziecka o dużym apetycie A co, gdy konieczna będzie zmiana diety dziecka? Nie wpadaj w panikę, wystarczy zastosować się do kilku prostych zasad: Nie przekarmiaj dziecka – jest to najprostsza i najkrótsza droga do otyłości. Od pierwszych miesięcy życia dziecka obserwuj jego reakcje w trakcie jedzenia - odwracanie główki czy też zaciskanie ust to wyraźna oznaka, że jest już ono najedzone. Podawaj mu jak najwięcej owoców i warzyw: zarówno w formie pysznych sałatek, soków czy przekąsek Wyklucz z diety dziecka napoje gazowane, słodycze i chipsy. Tłuste wędliny zastąp drobiem, słodzone jogurty naturalnymi, zrezygnuj lub podawaj w minimalnych ilościach, masło i majonez. Daj dziecku dobry przykład - odżywiaj się zdrowo Sami dajcie dziecku dobry przykład i zacznijcie się zdrowo odżywiać. Niech przygotowywanie posiłków stanie się zabawą – wspólnie znajdźcie przepis składający się z ulubionych, oczywiście zdrowych, przysmaków dziecka. Wspólnie wybierzcie się na bazarek lub do sklepu, a w trakcie gotowania pozwólcie dziecku bawić się jedzeniem – niech zapozna się z jego smakiem i zapachem, układa z owoców i warzyw figury czy postacie. Co zamiast słodkich napojów dla dziecka? Czym zastąpić kaloryczne i niezdrowe, słodkie napoje? Najlepszym rozwiązaniem będzie woda przeznaczona dla dzieci. Jeżeli dziecko grymasi w trakcie prób podawania mu wody, spróbuj nalać ją do jego ulubionej szklanki, lub też wybierzcie się razem na zakupy i tam pozwól dziecku wybrać fantazyjny bidon lub kolorowy kubek. Woda powinna być zawsze obecna także w diecie rodziców – prawdopodobnie dziecko, naśladując was, w trakcie wizyty w sklepie, zamiast dotychczas ulubionego napoju gazowanego, do koszyka włoży wodę. Warto malucha przyzwyczajać do tych zmian stopniowo. Czytaj też: Jak nauczyć dziecko jedzenia wszystkiego - radzi Joanna Drzazga
Dzieci powinny jeść zdrowo i nie za dużo. A jak jedzą? Gruby jest już co czwarty mały Europejczyk. W Ameryce jest jeszcze gorzej. Przyłącz się do ludzi, dla których ważna jest mądra dieta. Dla dobra dzieci!
Czy to nie dziwne? Odchudzamy się (albo zamierzamy zabrać się do tego „od poniedziałku”). Martwimy za ciasnymi dżinsami. Kręcimy z niedowierzaniem głową, widząc w telewizji otyłe maluchy w USA albo Meksyku. A jednocześnie sami biegamy za naszymi dziećmi z drożdżówką w garści, „bo przecież muszą coś zjeść”, pozwalamy im objadać się słodyczami i narzekamy, że takie z nich niejadki. Możemy powiedzieć: „Tak, to prawda, ale przecież polskie dzieci nie są grube!”. Niestety, różnie z tym bywa. I jak wynika z najnowszych badań robionych przez specjalistów w Centrum Zdrowia Dziecka, epidemia otyłości dotyka naszych dzieci coraz częściej. Bezlitosne statystyki W ciągu dwóch lat przebadano 17,5 tysiąca polskich uczniów. Okazało się, że problemy z wagą (a więc nadwagę lub otyłość) ma 18 proc.chłopców i 14 proc. dziewcząt! To wciąż mniej niż np. w Ameryce, jednak młodych grubasków przybywa w takim tempie, że jeśli się nic nie zmieni, dogonimy USA w ciągu zaledwie dekady! To, że dane dotyczą dzieci w wieku szkolnym (a nie niemowląt, maluszków czy przedszkolaków), nie powinno usypiać naszej czujności, bo grubaskiem nie zostaje się przecież z dnia na dzień. Skąd to się bierze? Dzieci nie rodzą się grube (choć zdarzają się wyjątki), więc dlaczego tyją? Winą za epidemię otyłości, z jaką mamy do czynienia w ostatnich latach, nie można obciążać genów – nie zmieniają się przecież tak szybko. Przyczyn jest wiele, ale najważniejsze z nich są banalne: zła dieta plus zbyt mało ruchu. Wniosek jest więc mimo wszystko optymistyczny: naprawdę bardzo, bardzo dużo zależy od nas, rodziców. Co robić, żeby maluch nie tył? Z otyłością jest dokładnie tak jak z innymi chorobami: łatwiej jej zapobiegać, niż ją leczyć. Dlatego pamiętaj o kilku podstawowych sprawach. → Zanim dziecko pojawi się na świecie: - Jedz z sensem. Unikaj pustych kalorii i dostarczaj organizmowi wszystkiego, co niezbędne. Jedna z naukowych hipotez mówi, że skłonność do tycia i apetyt są programowane jeszcze w życiu płodowym: jeśli maluchowi brakuje jakichś ważnych składników (a ich niedobory mogą występować także u matek, które jedzą za dużo, ale byle co), jego organizm uczy się bardzo oszczędnie gospodarować tym, co ma. → Kiedy jest niemowlęciem: - Karm piersią. Dzieci karmione mlekiem matki rzadziej mają nadwagę w późniejszym wieku. Jeśli karmisz mieszanką mleczną, nie wsypuj więcej proszku, niż jest w przepisie na opakowaniu, i nie zmuszaj dziecka, by opróżniło butelkę do dna. - Zacznij wyrabiać zdrowe nawyki. Nie dosładzaj herbatek ani kaszek. Nie podawaj też zbyt wielu soków – do 150 ml dziennie (owszem, są zdrowe, ale też sycące). Najlepiej przyzwyczajaj dziecko do picia wody mineralnej i jedzenia warzyw. Rób to od początku rozszerzania diety, bo potem będzie trudniej. - Nie mów „Za mamusię, za tatusia”. Przekarmiając maluszka, psuje się mu „kontrolkę”, która daje sygnał: „OK, jestem już najedzony”, a do tego rozciąga ścianki jego żołądka i funduje mu mnóstwo ponadprogramowych komórek tłuszczowych, których nie pozbędzie się już nigdy (będzie można zmniejszyć ich objętość, a nie ilość). - Nie trzymaj smyka w łóżeczku. Pozwól mu bawić się na podłodze, pełzać, raczkować od pokoju do pokoju, stawać przy meblach. Baw się z nim tak, by zachęcać do ruchu (na przykład w berka na czworakach). - Nanoś ciężar ciała i wzrost maluszka na siatkę centylową. Według tak zwanej wąskiej normy waga i wzrost powinny się mieścić między 25. a 75. centylem, według szerokiej – między 10. a 90. Jeśli jest inaczej, koniecznie idź z tym do pediatry. Jeśli zlekceważy problem – do dietetyka. [CMS_PAGE_BREAK] → Kiedy jest maluchem i przedszkolakiem: - Nie martw się, że dziecko smukleje. Gdy przestaje być niemowlęciem, jego ciało zmienia proporcje. To normalne. - Przyzwyczajaj do regularnych posiłków. Dziecko powinno jeść pięć posiłków dziennie: śniadanie, drugie śniadanie, obiad, podwieczorek, kolacja. Nie biegaj za nim z kanapką, nie przyzwyczajaj do ciągłego podjadania, bo nie będzie miało szansy zgłodnieć. Jeśli nie zjadło obiadu, niech poczeka na podwieczorek. - Nie popędzaj przy jedzeniu. Maluch powinien jeść spokojnie, a do tego wszystko dokładnie żując. - Nie każ zjadać wszystkiego, co przygotowałaś. I pamiętaj, że małe dziecko ma mały żołądek. - Uważaj na napoje. Nie dawaj maluchowi słodzonych oraz farbowanych napojów udających soki. - Nie pocieszaj i nie nagradzaj jedzeniem. W ten sposób uczy się dzieci, że na smutek, stres, zdany (lub nie) egzamin najlepsza jest czekolada albo szturm na lodówkę. - Uważaj na słodycze. Dziecko może je jeść, ale nie codziennie i nie workami! Poproś też dziadków, by swoją miłość do wnuków wyrażali inaczej niż poprzez czekoladę i inne kaloryczne frykasy. Potrawy „na słodko” (naleśniki itd.) przyrządzaj tylko od czasu do czasu. Nie mogą być podstawą jadłospisu. - Karm zdrowo. W telegraficznym skrócie: stawiaj na jakość, nie ilość, wybieraj to, co wartościowe, unikaj wysoko przetworzonej żywności i pustych kalorii. - Trzymaj z daleka od dań typu Fast food. Na spacery i wycieczki zabieraj kanapki i owoce, żeby nie kupować batonów i słodkich bułek, gdy zgłodniejecie. - Nie pozwalaj jeść przed włączonym telewizorem. Posiłek to posiłek, a nie coś „przy okazji”. - Zachęcaj do ruchu. Nie każ malcowi siedzieć w wózku, jeśli już potrafi chodzić. Nie powstrzymuj jego naturalnej ruchliwości. Baw się z nim tak, by ruszał się jak najwięcej, np. w berka. Starszego smyka zabieraj na spacery i plac zabaw. Nie pozwalaj mu tkwić przed telewizorem. Powinien wspinać się na drabinki, biegać, jeździć na rowerze. - Dbaj o jego sen. Dzieci, które mało śpią, szybciej tyją. A jeśli już jest grube? Przez kilka dni zapisuj, co je. Każdy kęs, każdy łyk, każde ciasteczko. Może się okazać, że jest tego dużo więcej, niż sądzisz. Przyjrzyj się także temu, co jada cała rodzina. Zrób to szczególnie uważnie, jeśli sama ważysz za dużo. Niestety, badania nie pozostawiają wątpliwości: dzieci matek z nadwagą mają o wiele większe szanse na zostanie grubaskami niż maluchy matek szczupłych. Jeśli jadacie za tłusto, za słodko, za dużo i nieregularnie, nikomu to nie wychodzi na zdrowie, także chudzielcom. Poza tym: - Nie odchudzaj malca na własną rękę. Poproś pediatrę o zbadanie smyka (bo czasem przyczyną tycia są np. problemy hormonalne). I wybierz się z nim do dietetyka. Rosnący malec potrzebuje sporo ważnych składników, więc ograniczenia ich nie wchodzą w grę. - Postaw na warzywa, kasze, chude mięso, naturalny (a nie dosładzany) nabiał. Uważaj na ziemniaki, kluski, pierogi itd., pieczywo, tłuste wędliny (np. parówki), tłuste sosy, majonez itp. Zamiast potraw smażonych podawaj gotowane, duszone i pieczone. - Ogranicz słodycze do minimum. Łakocie są na specjalne okazje, np. urodziny czy święta, a nie do podjadania „na życzenie”. - Nie wódź dziecka na pokuszenie. Reszta rodziny nie może się objadać lodami albo pyzami, jeśli malec nie powinien ich jeść. - Zmień styl życia całej rodziny. Spacery, szaleństwa na placu zabaw, jazda na rowerze, gra w piłkę, wyprawy do aquaparku i na basen to jest to, czego twoje dziecko potrzebuje teraz bardziej niż filmów na DVD, gier komputerowych czy nawet lekcji angielskiego. Nie zmuszaj smyka do uprawiania sportów, których nie cierpi. Poszukaj takiej aktywności, która sprawi mu przyjemność. - Bądź delikatna, ale nie rozczulaj się nad dzieckiem. Nie mów „Moje biedactwo nie może zjeść tortu”, bo niczego w ten sposób nie osiągniesz. Traktuj zdrowe jedzenie w sposób naturalny. Motylem byłem... A jeśli dziecko jest chude i ani myśli się zaokrąglić? Pozwól mu na nieco więcej, ale to nie znaczy, że może opychać się byle czym. Na pewno masz wśród znajomych kogoś, kto w dzieciństwie i później był chudy jak patyk. Mama posypywała mu kopytka cukrem, bo tylko to godził się zjeść. Dostawał torby słodyczy, bo przecież jest jak niteczka. Gdy podrósł, złe nawyki pozostały: jadał to, na co miał ochotę (popijał pizzę colą). Geny długo pozwalały mu robić to bezkarnie, aż organizm się poddał i zaczął tyć. Wniosek? Chude dziecko nie zawsze wyrasta na szczupłego dorosłego. Wystarczy, że bardzo się „postara”. [CMS_PAGE_BREAK] Tuczące mity Jest ich wiele. Oto kilka najpopularniejszych: - „Pulchne dziecko – zdrowe dziecko ”. Nieprawda. Zbyt pulchne rozwija się wolniej niż rówieśnicy. - „Płacze? Na pewno jest głodne”. Nieprawda. Dziecko może płakać z wielu powodów, np. dlatego, że jest zmęczone albo jest mu za gorąco. - „Samo z tego wyrośnie”. Nieprawda. Większość opowieści osób mających problem z nadwagą albo otyłością zaczyna się od: „Właściwie byłem/byłam gruby/gruba od zawsze”. - „To wina genów”. Nieprawda. Geny to predyspozycja, nie wyrok. Nawet jeśli dziecko ma skłonność do tycia, nie ujawni się ona, jeśli nie będzie przekarmiane. Poza tym co tak naprawdę odziedziczyło: skłonność do tycia czy do odsmażanych kartofli? Poproszę o dokładkę Co zrobić, gdy pulchne dziecko zaraz po obiedzie mówi, że jest głodne, lub prosi o dokładkę? – Jeśli dziecko zjadło swoją porcję, można mu wytłumaczyć, że jedna osoba powinna jeść jeden obiad, a nie dwa. Jeśli problem z „dokładkami” się powtarza, lepiej przygotowywać tylko tyle, ile potrzeba na posiłek dla rodziny, a nie z zapasem. Nie radzę oddawać własnej porcji! Jeżeli maluch jest głodny, warto zaproponować mu dokładkę surówki – radzi Anna Stolarczyk, dietetyk. Zamiast cukierków Chcesz zrobić dziecku przyjemność, nie wydając mnóstwa pieniędzy? Nie kupuj czekolady ani cukierków, podaruj mu: - Bańki mydlane. Można na nie polować. - Baloniki. Najlepiej co najmniej kilka. Można je podrzucać i łapać, odbijać, dmuchać itd. - Gwizdek. Będzie można dać sygnał na start. - Piłeczkę albo kolorowe ping-pongi. Można się nimi bawić na mnóstwo sposobów. I łapać je, bo ciągle uciekają. Można też kupić kolorowankę, naklejki, jojo, kolorową gazetkę dla dzieci, spinki, wiatraczek i masę innych kolorowych, sprawiających radość przedmiotów. A najlepiej po prostu spędzać z nim więcej czasu: porozmawiać, pobawić się, iść na spacer. O co tyle szumu? Czy w ogóle warto przejmować się tym, że dziecko wygląda „za dobrze” ? Tak, bo grube dzieci: - Są mniej sprawne fizycznie. Jako niemowlęta później siadają, raczkują, chodzą. Potem wolniej biegają, trudniej im się wspinać, jeździć na rowerze itd. Łatwo się męczą i szybko pocą. Nie błyszczą na boisku ani bieżni, więc zaczynają unikać ruchu, a przez to tyją jeszcze bardziej. - Są bardziej narażone na problemy ze zdrowiem. Częściej chorują na astmę, cukrzycę typu 2, nadciśnienie, stłuszczenie wątroby, bezdech. Są bardziej narażone na płaskostopie, koślawość kolan, skrzywienie kręgosłupa, a nawet zmiany zwyrodnieniowe stawów. - Nie mają łatwego życia. Bywają wyzywane lub odrzucane przez rówieśników, często mają kompleksy, są narażone na upokorzenia (np. podczas zajęć sportowych). Zaniżone poczucie własnej wartości może sprawić, że osiągają mniej, niż by mogły. Uciekają w samotność, a swoje nieszczęście „zajadają” łakociami, siedząc przed komputerem. - Często wyrastają na okrągłych nastolatków i otyłych dorosłych. Sprawa jest prosta: nadwaga i otyłość w dzieciństwie to najkrótsza droga do otyłości w życiu dorosłym (oraz całej listy chorób, które jej towarzyszą albo z niej wynikają). - Wkraczają w życie z niewygodnym bagażem. Powstałe w dzieciństwie nadprogramowe komórki tłuszczowe, złe nawyki żywieniowe i popsuty metabolizm to coś, z czym trudno walczyć. Konsultacja merytoryczna dr inż. Anna Stolarczyk Dietetyczka, członkini Polskiego Towarzystwa Nauk Żywieniowych
Wiadomo, że zbyt mała ilość pokarmów białkowych może zaburzać prawidłowy rozwój dziecka. Ale mało mówi się o tym, że ich nadmiar może być szkodliwy. Przeczytaj, jak ustalić prawidłową ilość.
Niedobór białka w diecie dziecka Nawet niewielkie, lecz długotrwałe niedobory białka prowadzą zwykle do spadku odporności, zahamowania wzrostu i wolniejszego rozwoju intelektualnego. Dzieci niedożywione, których dieta nie zawiera odpowiedniej ilości kalorii i w której brakuje białka, szybciej się męczą, mają trudności z koncentracją, są rozdrażnione, częściej miewają niedokrwistość. Nadmiar białka w diecie dziecka Nadmiar białka powoduje zaś zaburzenia w przemianie materii, np. zbytnie zakwaszenie organizmu, nadmierne obciążenie nerek i zwiększa ryzyko otyłości. Niemowlęta karmione sztucznie, które w 5. miesiącu życia nie otrzymują jeszcze zup jarzynowych, częściej cierpią na zaparcia. Zasadą prawidłowego żywienia jest tzw. dieta zbilansowana, w której białko powinno stanowić 15 proc., tłuszcze do 30 proc., a węglowodany – 55 proc. Białko - budulec dziecięcego organizmu W 1. roku życia dziecko rośnie i przybywa na wadze tak szybko, jak nigdy potem. Aby rozwój dziecka przebiegał prawidłowo, jego dieta musi zawierać białko. Służy ono do budowy nowych tkanek, np. mięśni i kości. Pozwala także odnawiać się tym, które się zużywają i na których miejsce powstają nowe – tak się dzieje np. w przypadku krwinek czerwonych. Białko wchodzi w skład hormonów, regulujących przemiany, jakie zachodzą w organizmie i ciał odpornościowych, które chronią przed chorobami. Białko zwierzęce jest pełnowartościowe w przeciwieństwie do niepełnowartościowego roślinnego. Z tego też względu dziecko nie powinno dostawać jedynie pokarmów roślinnych. Epidemia otyłości wśród dzieci W Polsce coraz więcej dzieci ma nadwagę. Choć to jeszcze nie epidemia otyłości, jak w bogatych krajach Zachodniej Europy, to konieczna jest zmiana naszych nawyków żywieniowych. Inaczej za kilkanaście lat staniemy przed podobnym problemem. Dzieci karmione butelką częściej mają nadwagę, bo dla wielu mam każdy objaw niepokoju czy płaczu to sygnał, że maluch jest głodny – wtedy podają mu mieszankę. Według WHO karmienie piersią przyczynia się do dobrego zdrowia i rozwoju dziecka. Jest również istotnym czynnikiem zapobiegania otyłości. Ważne pytania o białko w diecie dziecka Czy niemowlę może być na ścisłej diecie wegetariańskiej? W diecie, która wyklucza białko zwierzęce, brakuje wielu substancji odżywczych. Uniemożliwia też ona wykorzystanie innych składników pożywienia – dotyczy to zwłaszcza niektórych witamin i soli mineralnych. W efekcie naraża malucha na niedokrwistość z powodu niedoboru czynników krwiotwórczych: żelaza, witaminy B12 i kwasu foliowego. Dorośli, w odróżnieniu od dzieci, mogą stosować dietę wegetariańską, ale powinni mieć dużą wiedzę na temat składu i wartości odżywczych różnych pokarmów. Dlaczego zbyt duża ilość białka sprzyja otyłości? Pokarmy białkowe są głównymi dostarczycielami energii. Ale istnieją przypuszczenia, że nadmierna ich ilość w diecie niemowląt powoduje zwiększone wydzielanie tzw. insulinopodobnego czynnika wzrostu, który sprawia, że powiększa się liczba i objętość komórek tłuszczowych. Zatem nie tylko zbyt duża ilość cukru, tłuszczu zwierzęcego oraz potraw z białej mąki jest przyczyną otyłości u dzieci. Czytaj też: Gdy dziecko nie lubi mleka
Oto garść ciekawych przepisów na smaczne dania dla dzieci z nadwagą.
Oto garść ciekawych przepisów na smaczne dania dla dzieci z nadwagą. Sałatka z rzodkiewek – 1 pęczek rzodkiewek, – 2 jabłka, – 1 cytryna, – 1 łagodna cebula, – olej słonecznikowy, sól, pieprz, – ocet estragonowy (pół łyżeczki). Rzodkiewki umyj, pokrój w talarki. Jabłka opłucz, obierz, podziel na ósemki, a potem pokrój na plasterki, skrop cytryną i dodaj do rzodkiewek. Cebulę obierz, pokrój w kostkę (starszym dzieciom w plastry) i dodaj do pokrojonych rzodkiewek i jabłek. Przygotuj sos – dwie łyżki oleju połącz z octem estragonowym, szczyptą soli i cukru oraz łyżką wody, wymieszaj. Sosem polej surówkę, delikatnie wymieszaj dwoma widelcami. Podawaj do dań obiadowych lub kanapek. Kalafior w sosie jogurtowo-ogórkowym – świeży lub mrożony kalafior, – średni świeży ogórek, – 1/2 małej cebuli, – 1/2 szklanki jogurtu naturalnego, – łyżeczka posiekanego szczypiorku, – sól, pieprz, papryka. Kalafior opłucz, włóż do wrzącej, lekko osolonej wody. Po ugotowaniu odsącz go i pozostaw do ostygnięcia. Przygotuj sos: ogórek opłucz, osusz, cienko obierz ze skórki i pokrój w drobną kostkę. Lekko go posól i wstaw na 20 minut do lodówki. Szczypiorek opłucz pod bieżącą wodą, pokrój bardzo drobno. Cebulę obierz z łupinki i posiekaj. Ogórek i cebulę dodaj do jogurtu, delikatnie przypraw sos szczyptą papryki, pieprzu i soli, a następnie wymieszaj. Ugotowany kalafior włóż do salaterki, polej sosem, oprósz szczypiorkiem. Doskonale smakuje z wędlinami, mięsem lub rybą na zimno oraz pieczywem. 1 porcja dla dziecka = 3-4 łyżki Kabaczek faszerowany – 1 kabaczek, – 3/4 szklanki ugotowanego ryżu, – pierś kurczaka, – po 1/2 żółtej i czerwonej papryki, – 5 małych pieczarek, – 1 cebula, – pomidor, – sól, pieprz, – olej. Kabaczek umyj, przekrój wzdłuż i usuń pestki. Wydrąż i posiekaj miąższ. Kurczaka pokrój i duś w małej ilości wody do miękkości, drobno posiekaj. Cebulę pokrój w kostkę i zeszklij na oleju. Dodaj miąższ kabaczka, starte na tarce o grubych oczkach pieczarki, pokrojoną w kostkę paprykę oraz obrany ze skórki i pokrojony pomidor. Warzywa smaż ok. 10 minut, dodaj mięso kurczaka i duś jeszcze 5 minut. Połącz z ugotowanym ryżem i podgrzewaj jeszcze chwilę. Farsz dopraw solą i pieprzem. Kabaczki napełnij farszem, ułóż w wysmarowanym olejem żaroodpornym naczyniu, podlej wodą, przykryj folią aluminiową i zapiekaj ok. 20 minut. 1 porcja dla dziecka = 10-centymetrowy kawałek [CMS_PAGE_BREAK] Pieczony kurczak inaczej – 2 piersi kurczaka, – 1 cebula, – 2 ząbki czosnku, – 1 naturalny jogurt (200 g), – sok z cytryny, sól, pieprz, przyprawy: imbir, kminek, papryka, pieprz cayenne. Obierz cebulę i czosnek, bardzo drobno posiekaj i włóż do głębokiego naczynia. Dodaj jogurt i 1/2 łyżeczki mieszanki przypraw. Kawałki mięsa z kurczaka lekko ponacinaj, skrop sokiem z cytryny, oprósz solą i włóż do jogurtowej marynaty na całą noc. Ułóż kawałki kurczaka „w jogurtowym płaszczyku” w wysmarowanym naczyniu żaroodpornym i piecz w średnio gorącym piekarniku ok. 35–40 minut. Podawaj na listku sałaty z sosem jogurtowym. Kawałki zamarynowanego kurczaka nadają się na grillową potrawę w plenerze (umieść ją na kratce, piecz w średniej temperaturze 30-40 minut). 1 porcja dla dziecka = 1/2 piersi z kurczaka Biały deser z truskawkami – 2 łyżeczki żelatyny, – 2 łyżki chłodnej wody, – 1 szklanka mleka, – 1 łyżka cukru, – cukier waniliowy, – 600 g truskawek. Żelatynę namocz z chłodnej wodzie, następnie zagotuj mleko, dodaj do niego 2-3 krople olejku migdałowego oraz napęczniałą żelatynę. Wymieszaj wszystko dokładnie i wylej masę na głęboki talerz. Wstaw deser do lodówki na ok. dwie godziny. Truskawki opłucz, osącz, odszypułkuj. 1/3 porcji truskawek zmiksuj, dodaj cukier i wymieszaj. Pozostałe truskawki pokrój na cząstki, rozłóż w miseczkach, polej sosem truskawkowym. Gotową galaretkę pokrój w kostkę. Kostką mleczną udekoruj truskawkowy deser. 1 porcja dla dziecka = 2-3 łyżki deseru Warto wiedzieć Nadwaga i otyłość jest czynnikiem ryzyka przedwczesnej miażdżycy, chorób sercowo-naczyniowych i nadciśnienia, a także płaskostopia i koślawości kolan. Zaburzenia mogą też dotyczyć produkcji hormonów i nieprawidłowości w procesie dojrzewania płciowego. Jeśli więc Twoje dziecko ma nadwagę, koniecznie porozmawiaj o tym z lekarzem. Gdy uzna, że dieta malucha jest rozsądna, zwiększ jego aktywność fizyczną. Z jadłospisu wyklucz słodycze i mało wartościowe produkty – słodzone napoje gazowane, chipsy itd. Zamiast nich podawaj świeże warzywa i owoce. Jogurty owocowe zastąp naturalnymi, tłuste wędliny - mięsem i drobiem. Zrezygnuj z potraw smażonych, majonezu, tłustych wędzonych ryb. Uwaga! U małych dzieci nie wolno stosować diet odchudzających. Aby zapobiec problemom z otyłością, trzeba unikać przekarmiania. Chwalenie dziecka za zjedzenie wszystkiego lub ganienie, gdy coś zostało na talerzu, zaburza mechanizmy samokontroli łaknienia.