Wierszyk o Mikołaju –​ krótkie, łatwe i śmieszne propozycje
Na Mikołajki i na Boże Narodzenie dziecko zazwyczaj uczy się w przedszkolu wiersza o Świętym Mikołaju. Dodatkowo ty również możesz poćwiczyć z maluchem proste rymowanki, by mógł je recytować babci, dziadkowi i reszcie rodziny. Przedstawiamy kilka propozycji takich wierszyków.
Poniżej znajdziesz łatwy wierszyk o Mikołaju. Nauka wierszyków to dla dziecka dobry trening pamięci. Dlatego warto przy każdej okazji uczyć malucha prostych i bardziej skomplikowanych rymowanek. Proponujemy rymowanki o Mikołaju, którymi dziecko będzie mogło pochwalić się w przedszkolu. Wiersz o Mikołaju doskonale sprawdzi się także podczas rodzinnego spotkania – każdy z chęcią go posłucha w wykonaniu kilkulatka. Spis treści: Krótki wierszyk o Mikołaju Wiersze o św. Mikołaju dla przedszkolaków Śmieszne wiersze o św. Mikołaju Krótki wierszyk o Mikołaju Krótki wierszyk o św. Mikołaju jest wspaniałą propozycją dla malutkich dzieci, łatwo i szybko nauczą się tej rymowanki. Oto kilka naszych propozycji: Święty Mikołaj nocą wędruje, w okna zagląda i nasłuchuje. Gwiazdka w okna świeci, gdzie są grzeczne dzieci? *** Święty Mikołaju, Na Ciebie czekamy. Przez okno zmarznięte Ciągle wyglądamy. *** Mikołaju, Mikołaju, przybądź z dalekiego kraju. Grzeczne dzieci cię witają, a niegrzeczne przepraszają. *** Mikołaju usiądź z nami wkoło pobawimy się wesoło. Zatańczymy wokoło choinki, chłopcy i dziewczynki. Zaklaszczemy, zaśpiewamy i prezenty wszystkim damy. Kolorowanki Święty Mikołaj do druku. Św. Mikołaj i renifery, sanie, prezenty: PDF View Burdaffi on the source website Wiersze o Mikołaju dla przedszkolaków Wiersze o św. Mikołaju dla przedszkolaków mogą już być nieco dłuższe. Dziecko może je wyrecytować np. podczas spotkania z Mikołajem i odbierania od niego prezentu. Bardzo często takie rymowanki lub piosenki maluchy przygotowują wspólnie z nauczycielami w przedszkolach. Przedstawiamy kilka takich wierszyków: 6 grudnia – jak dobrze wiecie, Święty Mikołaj chodzi po świecie. Dźwiga swój worek niezmordowanie I każde dziecko prezent dostanie. Dla Asi ma piłkę, dla Bartka – sanki i figurówki dla Zuzanki. Kasi książeczkę da z obrazkami i lalkę Barbie z ubrankami. Dla Krzysia ma czapkę i rękawiczki, Bliźniaczkom z Płocka da dwa szaliczki. A dla Jędrusia z Zakopanego ma narty i piękne klocki lego. A kiedy rozda już prezenty, Wraca do nieba uśmiechnięty. Choć może czasem przykro świętemu, że nikt prezentów nie daje Jemu. *** Z małego domku zerka Mikołaj bardzo stary. On nosi długą brodę i małe okulary. Zakłada ciepłe buty. W nich może w świat wyruszyć. Na plecach ma prezenty w swym worku bardzo dużym. Na niebie, hen wysoko gwiazdeczki jasno świecą, By mógł paczuszki zanieść i dać je grzecznym dzieciom. "Ten worek jest już pusty! Do domu wracać mogę". Mikołaj wypoczywa, by jutro ruszyć w drogę. *** Jedzie święty Mikołaj, Białą brodą świeci. Worek z prezentami Ma dla grzecznych dzieci. Jedzie święty Mikołaj Z dalekiej północy, Od wioski do miasta Pędzi w środku nocy. *** Pędzą sanie z reniferem Mikołaj jest czarodziejem Wór prezentów zawsze ma No i śmieje się ha! ha! Bo w ten wieczór kolorowy Każdy humor ma balowy I nikt już nie smuci się Mamy taki jeden dzień! Dzień mikołajek, To nie dzień bajek, Tu wszystko stać prawdziwe się może, Więc jeśli wierzysz w świętego Mikołaja Możesz być pewny - on Ci pomoże! Śmieszne wiersze o Mikołaju Śmieszne wiersze o św. Mikołaju spodobają się każdemu dziecku, przecież nie chodzi jedynie o naukę, ale też o wspaniałą zabawę! Spróbujcie uczyć się ich razem ze swoim maluchem, a z całą pewnością będą to bardzo radosne chwile. Jedzie Mikołaj, jedzie saniami, wielki ma wór z prezentami. Obdarowuje tylko grzeczne dzieci, kto niegrzeczny z rózgą do domu poleci. Kto jednak grzeczny, pojedzie saniami gdzie same Święta wesołe przed nami! *** Idzie zima idą święta, Każdy człowiek to pamięta. Życzę Ci radości, zdrowia, Szczęścia i dobrego słowa, Dużo jadła dużo picia oraz długie lata życia. Białe wąsy, biała broda Tylko śniegu nie ma - szkoda Iskry sypią się z pod sań Po asfalcie pędzi drań Śpieszył się bo pusto w worku, No i teraz stoi w korku! **** Mikołaj to taki święty, co dzieciom przynosi prezenty. Przychodzi do nas nocą, gdy na niebie gwiazdki migoczą. Ma brodę siwą i wąs kręcony, Gruby brzuszek i płaszczyk czerwony. *** Drogi Święty Mikołaju, na wakacjach jesteś w raju, wiec list piszę byś pamiętał, że niedługo będą święta. Pewno myślisz, że posypią się tu prośby o prezenty. Nie napisze jej, bo po co – znasz je wszystkie, jesteś święty! Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/pochodzenie-sw-mikolaja-i-przygotowania-przed-mikolajkami-27670-r1/">Skąd się wziął Mikołaj i jak przygotować się do jego wizyty? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/jak-narysowac-mikolaja-instrukcja-foto-28074-r1/">Jak narysować świętego Mikołaja – prosta instrukcja [FOTO] <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/jak-wyglada-mikolaj-wszyscy-to-wiemy-ale-moze-jestesmy-w-bledzie-27951-r1/">Jak wygląda Mikołaj – wszyscy to wiemy, ale czy się nie mylimy?
Siedzisz w kawiarni. W tle leci muzyka, kilka stolików dalej ktoś głośno rozmawia przez telefon. Syczy ekspres do kawy, stuka blender, a na zewnątrz kierowca wyżywa się na klaksonie. Wszyscy dookoła pracują, a Ty czytasz to samo zdanie po raz piąty i nic. Dlaczego niektórzy potrafią się skupić, a Tobie przychodzi to z trudem?
Zaburzenia koncentracji uwagi są coraz powszechniejszym zjawiskiem zarówno wśród dzieci i dorosłych. A z koncentracją jest trochę jak z przygotowaniem do maratonu. Trening i warunki są bardzo istotne, ale bez odpowiedniej diety nie osiągniesz wymarzonych efektów. Jeżeli więc masz problem ze skupieniem uwagi na jednej czynności, przyjrzyj się swojej diecie i naszym radom! View Ediplayer on the source website Dobra dieta to podstawa Dieta jest podstawą funkcjonowania naszego organizmu. Nie powinno nas dziwić, że ma równie duży wpływ na nasz umysł. Aby poprawić koncentrację, zaleca się kilka podstawowych zmian. Po pierwsze, najlepiej wyeliminować kofeinę - zamiast tego lepiej pić zieloną herbatę, ponieważ pobudza ona nasz organizm w delikatniejszy sposób, ale na dłużej. Z tego samego powodu najlepiej również unikać alkoholu, wysoko przetworzonych produktów i jedzenia zawierającego sztuczne słodziki i barwniki. Jeżeli chcemy, aby nasz umysł pracował na najwyższych obrotach dobrym rozwiązaniem może być dieta MIND. Oparta jest ona na prostych i łatwo dostępnych produktach, takich jak pełnoziarniste produkty, orzechy, zielone warzywa, czy dobrej jakości mięsa i ryby. Zmiana diety pomoże nam w zoptymalizowaniu poziomu witamin z grupy B i witaminy D we krwi oraz przyjmowaniu oleju rybnego i kwasu foliowego, które odpowiadają za sprawne funkcjonowanie naszego organizmu. Obecnie dostępne są doskonałej jakości ziołowe produkty, które również warto włączyć do naszej diety. Aby wzmocnić pracę naszego umysłu, sięgnijmy po imbir, żeń-szeń, miłorząb japoński czy ashwangandę. Za tymi egzotycznymi słowami znajdują się zioła, które są kluczowym elementem profilaktyki zdrowotnej w Chinach i w Indiach, które powoli pojawiają się w domowych apteczkach Polaków. Te zioła wspomagają naszą koncentrację i pamięć, ponieważ zawierają cały szereg minerałów (np. wapń, fosfor, miedź, cynk, żelazo, magnez, molibden, siarka) i witamin (A, B1, B2, C). Wybierajmy naturalne produkty! Aby w pełni skorzystać z dobrodziejstw ziół i roślin starajmy się, by spożywane były regularnie i w jak najbardziej naturalnej formie. Kiedy patrzymy na skład, zwróćmy uwagę, żeby nasze produkty zawierały ekstrakty, a nie soki! Ekstrakt jest prawdziwym wyciągiem z roślin, który pozwoli nam na korzystanie z ich dobrodziejstw w pełni. Obecnie na rynku dostępne są wysokiej jakości cukierki ziołowe. Dobrym przykładem są te firmy Reutter. Te żeńszeniowo-imbirowe nie tylko pomogą pobudzić Twój umysł do pracy i koncentracji, ale ze względu na swoje szerokie spektrum właściwości, wspomagają też odporność Twojego organizmu. Takie wsparcie koncentracji w formie cukierków łatwo zabrać wszędzie ze sobą. Czy do szkoły, czy do pracy - będą z Tobą wszędzie tam, gdzie wsparcie skupienia jest nam potrzebne. Korzystając z właściwości żeń-szenia i imbiru sprawisz, że życie dnia codziennego będzie dla Ciebie usłane sukcesami. Mimo że staramy się dbać o zdrowie, to życie w szybkim tempie sprawia, że wciąż gdzieś zdarza nam się zapomnieć o dobrej diecie. Na szczęście nasze ciało zawsze da nam znać, że coś jest nie tak. Takimi sygnałami będzie obniżona koncentracja czy ciągłe rozkojarzenie. Warto byśmy wtedy zwrócili na nie uwagę i zaczęli działać. Dbajmy o siebie i nasze potrzeby, a nasze ciało na pewno nam się odwdzięczy. Warto wspomnieć inne znakomitości od Reuttera, np.: Cukierki Szałwiowe, Cukierki Czarny Bez, Cukierki Aloesowe, Cukierki Głogowe i inne - wszystkie z naturalnymi wyciągami roślin, czyli z prawdziwymi ekstraktami. Reutter to pionier wielu cukierków ziołowych. Reutter to znana i lubiana marka, posiadająca wiele wyróżnień za swoją jakość. Czytajmy etykiety i starajmy się kupować to, co dobre i sprawdzone. Wyżej opisany dobroczynny ekstrakt z żeńszenia w markowym i bez syntetyków Cukierku Żeńszeniowo - imbirowym od Reuttera – to dogodna forma, zawsze pod ręką! CUKIERKI Żeńszeniowo – imbirowe firmy Reutter dostępne są w aptekach i zielarniach. Dobra cena ok. 11 zł. Materiał powstał z udziałem Reutter
Wnuki Ewy Bem nie pamiętają mamy. Zmarła, gdy były malutkie
Córka Ewy Bem zmarła 4 lata temu, gdy jej dzieci były jeszcze bardzo małe. Choć nie pamiętają i nie wspominają mamy, bliscy starają się, by Pamela była obecna w ich sercach.
Pamela Bem-Niedziałek chorowała na nowotwór. Odeszła w 2017 roku, zostawiając męża i dwoje malutkich dzieci. Maluchy niewiele pamiętają z czasu spędzonego z mamą, ale regularnie odwiedzają jej grób i oglądają wspólne zdjęcia. Córka Ewy Bem osierociła dwoje dzieci Pamela Bem-Niedziałek, dziennikarka i reporterka, walczyła z chorobą dwa lata. O tym, że ma guza mózgu, dowiedziała się w drugiej ciąży. Po urodzeniu córki rozpoczęła leczenie. Niestety ani terapia, ani operacja nie przyniosły efektu i córka Bem przegrała z nowotworem. Gdy zmarła, jej synek miał 3 i pół roku, a córka 2 latka. Teraz dzieci są już w wieku szkolnym i nie pamiętają swojej mamy. Zarówno tata, jak i babcia starają się jednak, by pamięć o Pameli była żywa. Razem z dziećmi chodzą na cmentarz i często przeglądają zdjęcia. „Na jej nagrobku jest piękne zdjęcie, uśmiechnięte, bo taka była. Zawsze to zdjęcie całują. Wszędzie w domu mają pozawieszane liczne zdjęcia ich razem, jak były małe” – powiedziała Ewa Bem w rozmowie z Dorotą Wellman. Podkreśliła też, jak bolesna jest świadomość, że jej wnuki nigdy nie będą miały szansy poznać swojej mamy. „To jest coś, nad czym ja naprawdę boleję i płaczę, że one nie poznają nigdy – już nawet nie tylko swojej mamy – ale tej osoby, którą była Pamela”. Zobacz też: Prawdziwe historie: walczyliśmy o życie, ale przetrwaliśmy Poroniłaś? Co dalej? – rady psychologa i ginekologa Kobiety częściej tracą dziecko niż je rodzą
Dlaczego niemowlęta nie zawsze pamiętają, czego się nauczyły? Ogromną rolę odgrywa... ich nastrój!
Naukowcy odkryli bardzo ciekawą rzecz: pamięć niemowląt powiązana jest z ich nastrojem. Sprawdź, jak działa pamięć niemowlaków, żeby w razie potrzeby pomóc maluchowi w przypomnieniu sobie tego, czego od niego wymagasz!
To, czy niemowlę będzie potrafiło wykorzystać zdobytą umiejętność, zależy od nastroju, w jakim było podczas nauki, jak i nastroju, w jakim jest, gdy powinno korzystać ze zdobytej umiejętności. Jeśli maluch nauczył się czegoś, gdy był spokojny, może nie potrafić wydobyć z pamięci tej umiejętności w momencie, gdy jest aktywny i odwrotnie. Badania przeprowadzono na blisko 100 niemowlętach w wieku 9 miesięcy. Od śmiechu do płaczu i odwrotnie Nastroje niemowląt są nie do przewidzenia i potrafią zmieniać się bardzo szybko. W jednym momencie maluch może być rozbrykany i uśmiechnięty, a w kolejnym będzie rozpaczliwie płakał. Jak dotąd nie badano wpływu nastroju na pamięć tak małych dzieci, wiadomo jednak, że nastrój znacząco wpływa na sposób myślenia osób dorosłych. Kiedy mamy dobry nastrój, z większą łatwością przypominają nam się wspomnienia, które przeżywaliśmy będąc w identycznym nastroju. Dlatego naukowcy z Ruhr-Universität Bochum w Niemczech zaprojektowali badanie z udziałem niemowląt, aby sprawdzić, czy i u nich pamięć jest związana z nastrojem. 96 niemowlaków w różnych nastrojach Najpierw dziewięciomiesięczne niemowlęta brały udział w spokojnych zajęciach, np. oglądały z rodzicem obrazki w książeczce dla niemowląt albo pozwalano maluchom brykać po sali. Po tych aktywnościach pokazywano im, jak posługiwać się pacynką. Po 15 minutach sprawdzano, czy maluchy potrafią sobie przypomnieć, jak bawić się pacynką. Ale zanim to sprawdzano, część niemowląt ponownie wykonywała te same czynności co przed nauką, a część z nich było poddana innej aktywności niż przed nią, aby wprowadzić maluchy albo w podobny nastrój, albo w zupełnie inny. Inny nastrój blokuje dostęp do pamięci Okazało się, że dzieci wprowadzone w identyczny stan jak podczas nauki, bez problemu odtwarzały zabawy pacynkami. Natomiast dzieci w prowadzone w odmienny stan nie potrafiły tego zrobić. Jeśli przed nauką dziecko było spokojne (oglądało książeczki), a przed momentem, kiedy miało przypomnieć sobie zabawę pacynkami, brykało po sali, nie potrafiło z pamięci przywołać zdobytej wiedzy. Tak samo było z maluchami, które najpierw brykały po sali, ale przed sprawdzeniem zdobytej wiedzy oglądały książeczki. Natomiast jeśli dziecko przed nauką i zadaniem było w takim samym nastroju – rozbrykane albo spokojne – bez problemu przypominało sobie to, czego się nauczyło. Eksperyment dowiódł, że nastrój, także u małych dzieci, wpływa na dostęp do zgromadzonej w pamięci wiedzy. Jeśli niemowlę jest w takim samym nastroju jak podczas nauki konkretnej wiedzy czy umiejętności, dostęp do pamięci ma ułatwiony. Jeśli jednak jego nastroje podczas nauki i sprawdzania wiedzy (lub umiejętności) się różnią, pamięć do tej wiedzy się blokuje. Mamo, tato, przedszkolanko – pamiętaj o tym! Nastrój ma wpływ na zdolność zapamiętywania u niemowląt, ale być może tak samo jest ze starszymi dziećmi, skoro tak samo funkcjonuje pamięć u dorosłych. Warto, aby wiedzieli to zarówno rodzice, jak i pracownicy żłobków, przedszkoli i szkół. Jeśli dziecko nauczy się czegoś w atmosferze wesołej, aktywnej zabawy, może nie móc sobie tego przypomnieć, gdy będziemy tego wymagać w sytuacji powagi i spokoju, i odwrotnie. To, że maluch czy starsze dziecko nie potrafi sobie czegoś przypomnieć w danym momencie, nie znaczy, że tego nie umie. Po prostu być może warunki, w jakich oczekujemy wiedzy, nie są podobne do tych, w jakich ta wiedza była dziecku przekazywana. Źródło: Sabine Seehagen, Silvia Schneider, Katharina Sommer, Laura La Rocca, Carolin Konrad. State: Dependent Memory in Infants. Child Development, 2020 DOI: 10.1111/cdev.13444 Sprawdź też: Jak rozwija się pamięć dziecka Jak wspomagać rozwój pamięci u dziecka Co zapamięta dziecko ze swojego dzieciństwa?
Praktyka czyni mistrza! Motywuj dzieci do ćwiczeń umysłowych poprzez łatwe gry i zabawy
Mimo że pamięć jest pojęciem dość abstrakcyjnym, odgrywa kluczową rolę w naszym życiu. Czy wiesz, w jaki sposób można rozwijać poszczególne rodzaje pamięci i jak ćwiczyć je u dzieci?
Stałość obiektu to tylko początek Dzieci nie przychodzą na świat z całkowicie wykształconą pamięcią. Niemowlęta często płaczą, kiedy zabiera się zabawkę z bezpośredniego zasięgu ich wzroku. Szybko się jednak uczą, że znikające obiekty nadal istnieją, nawet jeśli ich nie widać. Psycholodzy określają to zjawisko mianem „stałości obiektu” i jest to jeden z przykładów tego, w jaki sposób rozwijamy naszą wczesną zdolność zapamiętywania. Nie ma to jak prawdziwe wspomnienia Nie wszystkie wspomnienia - dobre czy złe - powstają w taki sam sposób. Psycholodzy dzielą pamięć na dwa rodzaje: „pamięć deklaratywną”, która dotyczy faktów i wydarzeń, które zapamiętujemy świadomie, jak wiedza zdobyta na szkolnych lekcjach gramatyki czy historii, oraz „pamięć proceduralną”, czyli wiedzę zdobytą nieświadomie podczas powtarzania różnych czynności, takich jak sznurowanie butów czy gra w tenisa. Rozwijamy te umiejętności i zapamiętujemy je dzięki powtarzaniu. Te dwa rodzaje pamięci wykorzystują różne obszary naszego mózgu do przechowywania informacji. Praktyka pozwala osiągnąć lepsze wyniki Praktyka czyni mistrza, a przynajmniej pozwala osiągnąć lepsze wyniki. Jeśli chcemy być w czymś dobrzy, musimy to ciągle powtarzać. Nawet w przypadku gry na pianinie lub zajęć gimnastycznych nasz mózg potrzebuje ćwiczeń. Ćwicząc zdolność naszego umysłu do przechowywania informacji, zarówno jeśli chodzi o pamięć deklaratywną, jak i proceduralną, utrwalamy już nabyte umiejętności i poprawiamy zdolność do nauki nowych. - Zabawa to najlepsza forma nauki. Dobrze zaplanowana, może być świetnym sposobem na rozwijanie kilku umiejętności dziecka jednocześnie. Powtarzanie czynności w trakcie jej trwania powoduje, że nasz układ nerwowy utrwala wzorce zachowań i schematy. W ten sposób dzieci ćwiczą pamięć i elastyczność myślenia. Z kolei zabawa związana z ruchem pobudza motorykę, zarówno małą jak i dużą, oraz zmusza mózg do trenowania zdolności zapamiętywania. Warto ćwiczyć zarówno pamięć krótkotrwałą, jak i długotrwałą. Już małe dzieci, nawet w wieku przedszkolnym, można zachęcać do takiej nauki. Rodzice często pytają mnie o to, jak to robić, i jak potem pomóc maluchom zapamiętać zdobyte umiejętności. Zawsze odpowiadam: przez zabawę! Jak? Czym? Na przykład klockami LEGO DUPLO „Moja pierwsza ciężarówka”, które genialnie ćwiczą pamięć. Często wydaje nam się, że zabawa jest jedynie formą rozrywki, ale dla dzieci to kolejna lekcja, poznawanie nowych możliwości i rozwijanie swoich zdolności – mówi Małgorzata Ohme, psycholog dziecięcy i rodzinny. Trochę teorii na temat zabawy Zabawy pomagają dzieciom ćwiczyć mięśnie oraz umysł. Zabawy dziecięce można podzielić na trzy podstawowe kategorie w zależności od ilości ruchu fizycznego, stopnia wysiłku umysłowego oraz rozmieszczenia zabawek: „Poruszaj tym” - zabawy rozwijające umiejętności motoryczne obejmujące wszelkiego rodzaju ruch, zarówno niewielki, jak i bardziej rozległy. W przypadku starszych dzieci zabawy ruchowe mogą polegać na łapaniu piłki czy rysowaniu sekwencji kółek. U młodszych dzieci może to być szukanie i układanie zabawek przed pójściem spać. „Zbuduj to” - gry konstruktywne polegające na układaniu przedmiotów w określony kształt. Mogą być skomplikowane, jak na przykład składanie kartki papieru tak, aby uzyskać kształt kwiatu, lub proste, jak ustawianie klocków jeden na drugim w formie wieży. „Przemyśl to” - racjonalną stronę charakteru dziecka można rozwijać już od wczesnych lat poprzez zabawy intelektualne. Dzieci mogą bawić się w chowanego i szukać ukrytej zabawki lub poznawać cyfry poprzez układanie ponumerowanych kart w odpowiedniej kolejności. Nie można zapomnieć też o grach karcianych, takich jak „Idź na ryby” lub „Koncentracja”, które przeznaczone są dla nieco starszych dzieci. Zagraj to, Sam Najlepiej obrazuje to słynny cytat z filmu Casablanca: „zagraj to, Sam”. Badania wykazują, że dzieci najlepiej zapamiętują te czynności lub wydarzenia, które są regularnie powtarzane. Zabawy, które łączą wielokrotnie powtarzane czynności związane z ruchem, ćwiczeniami pamięci i budowaniem, mogą pomóc dzieciom rozwijać zdolność do zapamiętywania. Decyzja dotycząca kombinacji danych gier i zabaw należy do ciebie jako rodzica.
Naszym dzieciom grozi "cyfrowa demencja"! Jak je przed nią uchronić?
Włączenie bajki w telewizji czy na tablecie to najprostszy sposób, żeby zająć dziecko. Badaczka Kristy Goodwin pokazuje, że czas spędzony przed ekranem negatywnie wpływa na pamięć malucha.
Rośnie liczba dzieci narażonych na tzw. "cyfrową demencję". Wpływ smartfonów i tabletów jest tak duży, że maluchy mogą mieć problemy z pamięcią już w szkole podstawowej. Problemy z pamięcią? To wina ekranu! Dr Kristy Goodwin, mama 2 chłopców i badaczka wpływu technologii na dzieci, mówi wprost: "Dzieci korzystają z urządzeń elektronicznych tak często, że nie rozwijają pamięci mięśniowej". Pamięć mięśniowa, nazywana inaczej pamięcią ciała lub pamięcią ruchową, to rodzaj pamięci, który pozwala na wykonywanie czynności nieświadomie, automatycznie. W ramach badań, dr Goodwin jeździ po Stanach Zjednoczonych i rozmawia z nauczycielami. Nie ma wątpliwości, że przez obecność urządzeń elektronicznych w życiu dzieci, ich pamięć uległa całkowitej przemianie. Dzieci coraz częściej mają problemy z zapamiętaniem podstaw matematyki, ich umiejętności językowe są gorsze. Wszystko przez to, że całą swoją uwagę skupiają na ekranie telefonu, nie rozwijają pamięci w prawdziwym świecie. Maluchom trudniej jest wejść w interakcję z drugim człowiekiem. Technologia nie jest zła, trzeba umieć z niej korzystać Badaczka podkreśla, że sama technologia nie jest niczym złym, należy ją jednak umiejętnie włączać w życie dziecka, nie zapominając o innych aktywnościach. Goodwin uczy rodziców, że najważniejszy jest balans pomiędzy czasem przed komputerem, a tym spędzonym na świeżym powietrzu. Radzi także, by dzieci do 2. roku życia nie korzystały z tabletu oraz nie oglądały telewizji bez nadzoru dorosłych. Ile czasu dziecko może spędzić przed ekranem? Dziecko poniżej 2 lat: 15 minut dziennie programu dla maluchów pod obecność rodziców Dziecko w wieku 2-5 lat:: 1 godzina dziennie, wyłącznie programy edukacyjne Dziecko w wieku 5-8 lat: 1 godzina dziennie, dziecko samo może wybrać program Dziecko powyżej 8 lat: 1,5-2 godziny dziennie Czasem włączenie bajki na tablecie czy w telewizji to zyskanie chwili dla siebie, ale przekraczanie dopuszczalnych norm może zaszkodzić maluchowi. Jasne, czasem każdy idzie na łatwiznę. Warto jednak pomyśleć, czy ten sposób spędzania czasu nie wpłynie negatywnie na rozwój dziecka. Ile lat mają wasze dzieci i ile czasu spędzają przed ekranem? Czytaj także: Nie patrz na telefon podczas rozmowy z dzieckiem!
Niesamowite! Ten 2-latek rozpoznaje znaki drogowe
2-letni Szymon został gwiazdą Ośrodka Szkolenia Kierowców Mobile. Zobacz filmik, na którym dziecko rozpoznaje znaki drogowe!
Chłopiec jeszcze nie mówi wyraźnie, ale jego wiedza o zasadach ruchu drogowego jest imponująca. Widać, że to dziecko jest bystre i ma świetną pamięć. Wielu rodziców może się pochwalić takimi dziećmi, jednak bardzo rzadko się zdarza, żeby aż taki maluch potrafił zapamiętać tak abstrakcyjne informacje, jak znaki drogowe. Szymon nie tylko to umie, ale w dodatku udziela poprawnych odpowiedzi i to naprawdę szybko! Nie myślcie sobie, że chodzi o proste rzeczy, jak np. znak "Stop". Chłopiec poprawnie nazywa znaki takie, jak np. zakaz postoju, droga z pierwszeństwem przejazdu, zwężenie drogi czy zakaz wyprzedzania. Zobacz filmik: View oEmbed on the source website Czytaj też: ">Jak dobrze pamiętasz zabawy z dzieciństwa? Quiz
Szokujące! 3-latek pamięta swoje poprzednie życie
Początkowo nikt nie uwierzył w słowa chłopca, który mówił przerażające rzeczy. Jednak słowa dziecka potwierdziły się, gdy wskazał zabójcę swojego poprzedniego wcielenia.
Obejrzenie tego filmu sprawiło, że uwierzyliście w reinkarnację? Szokujące, przerażające? Aż nieprawdopodobne. Co o tym myślicie? Źródło:YouTube/www.Popularnie.pl
Jak rozwijać pamięć dziecka – 11 najlepszych sposobów
Czy wiesz, że większość dzieci rodzi się z bardzo dobrą pamięcią? Potem jednak bywa z nią różnie: są dzieci, które świetnie zapamiętują informacje i nie mają kłopotów z nauką oraz takie, których pamięć zaczyna szwankować. Co zrobić, by twoje dziecko należało do tej pierwszej grupy? Sprawdź!
Dobra pamięć to przecież podstawa, jeśli chodzi o łatwość uczenia się, kojarzenia, sukcesów nie tylko w szkole... Pamięć rozwija się już w życiu płodowym. Pełną dojrzałość w tym zakresie człowiek osiąga dopiero około 15. roku życia. Między tymi dwoma punktami rozpościera się całe morze możliwości – to, jak ją w tym okresie u dziecka będziemy rozwijać i wspierać, zaprocentuje w przyszłości. Mózg kilkulatka jest bardzo plastyczny! Co można zrobić? 1. Często włączaj dziecku muzykę Pomyśl też o zapisaniu dziecka na zajęcia umuzykalniające albo naukę gry na instrumencie. Naukowcy z McMaster University w Kanadzie badali 4–6-latki pod kątem zdolności poznawczych i pamięci. Porównano dwie grupy dzieci. Grupa „umuzykalniana” wypadła o wiele lepiej od tej, której nie umuzykalniano. Chińscy naukowcy ustalili z kolei, że lekcje muzyki to znakomite ćwiczenie tzw. pamięci słuchowej, dzięki której młody człowiek łatwiej zapamiętuje słowa wypowiadane na głos niż powtarzane w myślach. W przypadku małych dzieci to bardzo ważna umiejętność! Inne eksperymenty wskazują, że najlepiej poprawia pamięć muzyka barokowa. Choć są też badania na rzecz Mozarta... Najlepiej słuchajcie więc po prostu tego, co lubicie. 2. Zaproponuj dziecku grę memory Już sama nazwa wskazuje, jaką umiejętność ta gra ćwiczy (memory to ang. pamięć). W memorki można grać już z dwulatkiem (są zestawy prostych obrazków, góra 12–16 par, w sam raz dla takiego brzdąca). 4–6-latki po kilku rundach stają się prawdziwymi mistrzami. Ogrywają mamę, dziadka, starsze rodzeństwo. To znaczy, że główka pracuje! 3. Rozwijaj w dziecku umiejętność kojarzenia To że pamięć działa przez skojarzenia, wiedzieli już starożytni Grecy. Każda informacja jest w pamięci powiązana z inną, np. drzewo kojarzy się nam z pniem, liśćmi, lasem. Umiejętność kojarzenia można ćwiczyć już u przedszkolaka. Służą temu m.in. zagadki wymagające od dziecka łączenia przedmiotów w pary, wyszukiwania w zbiorze jednego, który nie pasuje do reszty itp. Suplementy z witaminami dla dzieci - sprawdź opinie 4. Łącz zapamiętywanie z zabawą Oczywistość? A jednak czasami o tym zapominamy... Dziecko najlepiej zapamiętuje to, na co skierowana jest jego uwaga. Czyli np. nazwy egzotycznych zwierząt na długo utkwią w pamięci, jeśli malec je pozna, oglądając z mamą album o zwierzętach i słuchając opowieści o ich zwyczajach, a potem robiąc o nich teatrzyk. 5. Zachęcaj dziecko do grania w gry planszowe Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Mapa atrakcji Czytaj więcej Dla starszaka polecamy te, które wymagają planowania i przewidywania ruchu przeciwnika: warcaby, szachy, młynek. Kształtują tzw. pamięć logiczną, która rozwija się pod koniec okresu przedszkolnego. Z 3-, 4- i 5-latkiem graj w znikające przedmioty: ustaw kilka zabawek w rzędzie, poproś, by dziecko się im przyjrzało i zamknęło oczy. Schowaj jedną. Dziecko ma zgadnąć, czego brakuje. 6. Dbaj o sen dziecka Działa on jak komputerowa komenda „zapisz”. A także: „segreguj i układaj”. To właśnie podczas snu utrwalają się wiadomości, które w dzień wpadły do główki. 3-latek powinien spać 11 godzin na dobę, starszak – 10. Nie rezygnujcie z drzemki wciągu dnia, jeśli dziecko robi się śpiące. Jego mózg najwyraźniej potrzebuje tego dodatkowego czasu na ułożenie wiadomości. 7. Podawaj dziecku orzechy i jajka Orzechy to źródło nienasyconych kwasów tłuszczowych (NNKT), niezbędnych do prawidłowego rozwoju układu nerwowego, bogactwo witamin z grupy B, potrzebnych dla prawidłowej pracy mózgu, oraz skarbnica magnezu, który poprawia koncentrację i pamięć. Orzechy są też źródłem białka koniecznego do produkcji neuroprzekaźników. Z tego względu nazywane są owocami pamięci. Pamięć poprawia również lecytyna, której szczególnie dużo jest w żółtku jaja. 8. Zapewnij dziecku jak najwięcej ruchu na dworze Najkorzystniejsze dla mózgu są te zajęcia, które wymuszają naprzemienny rytmiczny ruch kończyn: jazda na rowerze, pływanie, gimnastyka artystyczna, taniec, jazda konna, a także energiczne spacery, np. z użyciem kijów do tzw. nordic walking. [CMS_PAGE_BREAK] 9. Nie zapominaj o kwasach omega-3 w diecie dziecka W diecie polskich dzieci zdrowych kwasów tłuszczowych jest za mało, bo nasze pociechy zbyt rzadko jedzą np. tłuste ryby morskie. Warto więc podawać dziecku preparat z kwasami omega-3. Kupując go w aptece, sprawdź na opakowaniu, czy zawiera kwasy DHA i EPA. Ich wpływ na pracę mózgu został bowiem udowodniony, a dzieci, którym ich nie brakuje, lepiej radzą sobie w testach wymagających szybkiego kojarzenia i zapamiętywania. Niedobór tych kwasów może być przyczyną kłopotów ze skupianiem uwagi. 10. Ciągle powtarzaj nowe wiadomości Kilkulatki szybko zapamiętują nowe rzeczy, ale i prędko zapominają. Drogą do sukcesu jest przypominanie i powtarzanie (najlepiej w zabawie) ważnych informacji, np. nazwiska czy adresu. Stąd też nowoczesne metody nauki języka obcego wśród najmłodszych często polegają na codziennym włączaniu dziecku płyty z nagraniem. Zakodowane w ten sposób wiadomości zostaną w główce na długo. Zobacz: Gry do nauki angielskiego 11. Baw się w paluszkowe zabawy Czy wiesz, że na powierzchni dłoni znajdują się zakończenia nerwowe, których uciskanie stymuluje obszary mózgu odpowiedzialne za logiczne myślenie i zapamiętywanie? Kilkulatek powinien dużo lepić z plasteliny, ciastoliny, gliny. Może chodzić na zajęcia z ceramiki, ale także nawlekać koraliki, tworzyć wyplatanki ze sznureczków, rysować, układać guziczki, kuleczki. Twoje dziecko jest mistrzem! Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Mapa atrakcji Czytaj więcej Pod koniec przedszkola i w pierwszych latach szkoły dokonuje się wielki przełom w sposobie zapamiętywania różnych rzeczy przez dziecko. Pamięć mechaniczna (proste kodowanie i odtwarzanie informacji) przekształca się w pamięć logiczną (kojarzenie, myślenie abstrakcyjne i logiczne). Dziecko już nie tylko powtarza zasłyszane rzeczy, ale także coraz lepiej kojarzy fakty, samodzielnie dochodzi do wniosków, szuka podobieństw. Zaczyna myśleć abstrakcyjnie (np. umie policzyć w pamięci, bez pomocy konkretnych obiektów czy paluszków). Od tej chwili jest w stanie zapamiętać o wiele więcej, bo część rzeczy po prostu sobie „dośpiewa” – na zasadzie kojarzenia i rozumowania. Sprawdź: Jak uzdolnione jest twoje dziecko – test Nic na siłę Nie nakłaniaj do nudnego recytowania rzeczy, które twoim zdaniem smyk powinien już znać. Jeśli nie będzie mógł sprostać twoim wymaganiom, zacznie tracić wiarę w siebie. Nie mów: „No, przypomnij sobie, jak się nazywasz! Znowu zapomniałaś?!”, lecz zaproponuj zabawę w lekarza. Będziesz panią doktor, która do wypisania recepty potrzebuje nazwiska pacjenta. Pamiętaj, że nawet 5-latkowi może wylecieć z główki, ile ma lat. Powiedz: „Chodź, narysujemy razem tort i namaluję ci na nim tyle świeczek, ile masz lat” albo: „Dam ci jedno ciasteczko za każdy twój roczek, a ty policzysz, ile ich masz”. Wspieraj. Twój 3-latek nie może zapamiętać kolorów? Jak najwięcej rysujcie (zawsze mów, jaką kredkę bierzesz, o podanie której prosisz). Barwy łącz z charakterystycznymi obiektami: żółty jak kurczątko, zielony jak listek itp. W ten sposób łagodnie wspierasz pamięć dziecka i sprawiasz, że smyk angażuje zmysł wzroku (obrazki), kojarzenie (żółty jak...), rozwija umiejętności matematyczne (policz...). Konsulatcja: Magdalena Gąssowska, psycholog.
Co zapamięta twoje dziecko z wczesnego dzieciństwa?
Czy dziecko pamięta cokolwiek z okresu, gdy było jeszcze w brzuchu mamy? Czy po latach przypomni sobie, co dostało na 2. albo 3. urodziny? Dlaczego zabawka, która leżała w szafie, po tygodniu jest „nowa”?
Usiądź wygodnie w fotelu i sięgnij pamięcią wstecz tak daleko, jak potrafisz. Co pamiętasz z wczesnego dzieciństwa? Ile mogłaś mieć wtedy lat? Prawdopodobnie 4, może 3, ale raczej nie mniej! Podobnie będzie z Twoim dzieckiem. Jednak uwaga: to, czego dziecko nie zapamięta, i tak będzie miało ogromny wpływ na jego życie! Dlaczego nie pamiętamy wczesnego dzieciństwa? Amnezja dziecięca – To, co wydarzyło się w ciągu kilku pierwszych lat życia, jest objęte tak zwaną amnezją dziecięcą – mówi profesor Maria Jagodzińska, psycholog, autorka książki „Rozwój pamięci w dzieciństwie”. Jak wyjaśnia profesor Jagodzińska, jedną z podstawowych przyczyn amnezji dziecięcej jest dziecięcy sposób odbioru świata: mały człowiek nie potrafi zrozumieć, uporządkować i nazwać tego, co się wokół niego dzieje, a co za tym idzie „zapakować” doświadczeń do odpowiednich „szufladek” w umyśle. Druga ważna przyczyna: małe dziecko nie ma jeszcze poczucia własnego „ja”, co utrudnia gromadzenie wspomnień. Z badań wynika, że jedynacy sięgają pamięcią wstecz dalej niż ludzie, którzy mają rodzeństwo. Dzieje się tak, ponieważ nie mając konkurencji w postaci brata czy siostry wcześniej nauczyli się odróżniać siebie od reszty świata, a więc wcześniej mogli zacząć gromadzenie swoich osobistych wspomnień. Zapomniane, ale ważne Zapomniane zdarzenia nie ulatniają się z umysłów bez śladu. – Jednym z największych paradoksów związanych z ludzką pamięcią jest to, że choć nie pamiętamy pierwszych trzech, czterech lat naszego życia, to właśnie zdobyte wówczas doświadczenia w dużej mierze nas kształtują – wyjaśnia profesor Maria Jagodzińska. Zapomniane wspomnienia wpływają na nasze życie: decyzje, wybory, decydują o tym, jacy jesteśmy, jaki mamy stosunek do innych, co lubimy, czego się boimy. Na przykład boimy się psów, ale nie pamiętamy, że kiedyś nastraszył nas Burek sąsiada. Lubimy zapach pieczonych jabłek, choć nie umiemy sobie przypomnieć babcinej szarlotki. Podobnie jest z innymi, o wiele ważniejszymi sprawami, np. poczuciem bezpieczeństwa. Gdy reagujesz na płacz niemowlęcia, kodujesz w jego umyśle informację: „Nie jestem bezradny. Było mi źle, więc zawołałem mamę i ona przyszła, by mi pomóc. Poradziłem sobie!”. Tak, to prawda: twoje dziecko nie będzie pamiętało, że wstawałaś do niego w nocy. Ale będzie wierzyło we własne siły i czuło się w świecie bezpiecznie. Sprawdź także: Czy można rozpieścić niemowlę? Pamięć przed narodzinami Choć nie pamiętamy pierwszych lat życia, jest wiele dowodów na to, że nasza pamięć zaczęła funkcjonować, zanim przyszliśmy na świat. – Noworodki rozpoznają odtwarzany z taśmy głos własnej mamy: słuchają go chętniej niż głosu obcych kobiet. A skoro rozpoznają, to znaczy, że gdzieś w ich główkach świta myśl: „Ja to już słyszałem!”. Potrafią o wiele więcej – odróżniają mowę ojczystą od obcej, a więc ich umysł zarejestrował jej rytm i melodię. Niewykluczone, że pamiętają mnóstwo innych rzeczy, kłopot w tym, że trudno to sprawdzić – mówi pani profesor. Sprawdź także: Co słyszy dziecko w brzuchu mamy? Pamięć noworodka Wiadomo, że już od pierwszych dni życia dzieci rozpoznają znajome sytuacje. Przytulony do piersi noworodek zaczyna ssać, a więc pamięta, że pierś = jedzenie Dłużej wpatruje się w obrazek, który widzi po raz pierwszy, a więc potrafi odróżnić go od tych „starych”. Przestaje reagować przestrachem na często słyszane odgłosy, a więc gdzieś w zakamarkach umysłu musi być ich ślad („OK, już to słyszałem i nie stało się nic złego”). Na początku ślady pozostawione w umyśle są bardzo nietrwałe. Dla noworodka każda zabawka jest „nowa” po upływie zaledwie dwóch minut od chwili, gdy widział ją po raz ostatni. Jednak szybko to się zmienia. Pamięć niemowlęcia Pamięć dziecka rozwija się bardzo szybko 4-5 miesięczne niemowlę potrafi już rozpoznać twarz babci nawet po 2 tygodniach. 8. miesięczne niemowlę szuka grzechotki, która upadła mu na podłogę, a więc pamięta o niej także wówczas, gdy jej nie widzi. Wcześniej przestawała dla niego istnieć, gdy tylko tracił ją z oczu. (Zobacz także: Dieta 8-miesięcznego dziecka) Niespełna roczne dziecko nie tylko rozpoznaje znajome przedmioty i sytuacje, ale także potrafi odtwarzać wcześniejsze doświadczenia, np. potrafi (jeśli mama mu to wcześniej pokaże) położyć do łóżka misia i nakryć go kołderką. Pamięć małego dziecka Choć d2-, 3-latki i przedszkolaki nadal kiepsko wypadają w testach laboratoryjnych (np. słabo zapamiętują szeregi cyfr), wolniej przetwarzają dane i nie stosują, tak jak dorośli, strategii ułatwiających zapamiętywanie (np. powtórek), szybko uczą się mówić, zapamiętują wierszyki, rozpoznają miejsca, gromadzą wiedzę o świecie, pamiętają zdarzenia z własnego życia. – Dzieci chłoną wiedzę niczym gąbka wodę i bez trudu utrwalają zdobyte wiadomości i przeżycia podczas zabawy czy rozmów, Nigdy później nie będą uczyć się tak szybko i efektywnie – mówi profesor Jagodzińska. Przeczytaj : Co powinno umieć dziecko zanim pójdzie do szkoły? Czego powinno doświadczyć? Z czym się zetknąć?
Dlaczego rysowanie pomaga dziecku w rozwoju?
Rysowanie jest jednym z najbardziej rozwijających zajęć, jakie możesz zaproponować dziecku. Świat na kartce papieru to kraina wyobraźni, pełna ukrytych znaczeń i symboli. Czy wiesz, dlaczego jeszcze warto zachęcać dziecko do rysowania?
Tworząc obrazek, dziecko puszcza wodze fantazji lub próbuje opowiedzieć o tym, co zapadło mu w pamięć. Wyraża to, co wie o świecie, i to, jak się w nim czuje. Jego dzieła są ekspresją wyobraźni i świata doznań. I tak należy na nie patrzeć – nie oceniać za „realizm” i „ładność”, ale dostrzegać w nich wyraz uczuć, przemyśleń i wiedzy malucha. Dlaczego warto zachęcać dziecko do rysowania? Większość kilkulatków uwielbia rysować. To wspaniale! Rysowanie spełnia tak ważną rolę w prawidłowym rozwoju, że wprost trudno je przecenić. Zadbaj więc, by twoje dziecko miała pod dostatkiem kolorowych kredek i kartek. Nie wzbraniaj się przed rysowaniem wspólnie z nim. Twoje towarzystwo zachęci dziecko do podejmowania pierwszych graficznych prób, a tobie pozwoli twórczo spędzić z nim czas. Będziesz mogła obserwować, jak dziecko z każdym tygodniem staje się coraz mądrzejsze, jakie wspaniałe ma pomysły, jak postrzega świat, siebie i waszą rodzinę. Oto inne jeszcze powody, dla których warto zachęcać dziecko do rysowania: • Rozwija wyobraźnię i fantazję. Maluch nie jest ograniczony żadnymi nakazami, poleceniami itp. • Pozwala wyrazić lęki i niepokoje. Pomaga rozładować wewnętrzne napięcia. • Wzmacnia poczucie własnej wartości i wiary w siebie. Nawet mały brzdąc zaczyna dostrzegać, że może stworzyć coś sam. • Pomaga rodzicom lepiej zrozumieć wewnętrzny świat dziecka. • Umożliwia wczesne wychwycenie problemów (mało sprawne paluszki, zbyt silne lub za słabe napięcie mięśniowe), którym można zaradzić przez odpowiedni trening. • Ćwiczy koordynację wzrokowo-ruchową. Zobacz też, o czym mówią dziecięce rysunki Czy rysowanie uczy dziecko czegoś nowego? Zabawy kredkami spełniają jeszcze jedną ważną funkcję – przygotowują kilkulatka do szkolnego debiutu. Nie chodzi tylko o to, że idąc do szkoły, dziecko musi już umieć odwzorowywać szlaczki i literki. Dzięki częstemu rysowaniu dziecko ma coraz sprawniejszą rączkę, a wtedy szkolne zadania przychodzą mu łatwiej. Pierwszoklasista nie zniechęca się do nauki, bo dobrze radzi sobie z tym, czego wymaga nauczyciel. Można więc w skrócie powiedzieć, że rysowanie pomaga polubić szkołę! Dziecko będzie chodziło do niej z ochotą i łatwiej odnajdzie się w miejscu, w którym spędzi kolejne lata życia. Zobacz też, co powinien umieć przedszkolak - test [CMS_PAGE_BREAK] Od kiedy proponować dziecku kredki? Pierwsze zabawy graficzne możesz zaproponować dziecku w drugim roku życia. Najlepiej kup mu duże kartony lub blok A3 oraz grube nietoksyczne kredki (takie łatwiej uchwycić) i pozwól mazać do woli. Nie nakłaniaj dziecka w tym wieku do poprawnego trzymania kredki – na to jest jeszcze za wcześnie. Dopiero pięciolatek powinien robić to właściwie. Jeśli nie umie, poprawiaj go, ale w łagodny sposób, by nie zniechęcił się do rysowania. Zobacz też, jak rysują dzieci w różnym wieku Czy warto robić wystawy rysunków dziecka? Tak. Dziecko jest dumne ze swojego dzieła, a dodatkowo, widząc aprobatę w oczach innych, buduje poczucie własnej wartości. Rób więc „wystawy” jego obrazków: na lodówce, na ścianie. Możesz rozwiesić sznurek i przyczepiać do niego kartki spinaczami do bielizny. W ten sposób pokazujesz dziecku, że doceniasz wysiłek, jaki wkłada w swoją twórczość. Dodajesz mu też odwagi do wyrażania w tej formie tego, co dla niego najważniejsze. Zobacz też, jak przebiega rozwój zdolności manualnych dziecka A gdy dziecko nie chce rysować? Trudno o dziecko, które nie znajduje przyjemności w tym akcie twórczym. Ale to nie znaczy, że każde zawsze chce rysować! Są okresy w życiu kilkulatka, gdy większość swej energii kieruje na inne rodzaje aktywności: bieganie, skakanie. Wtedy może nie mieć ochoty na rysowanie. Dziecko może niechętnie sięgać po kredki, gdy coś mu w tym przeszkadza – np. ma mało sprawne rączki i rysowanie sprawia mu trudność. Trzeba wtedy zainteresować się jego kłopotami, ćwiczyć z nim odwzorowywanie prostych kształtów. Warto także porozmawiać z paniami w przedszkolu, poprosić, by dawały mu zadania graficzne na jego miarę. Zdarza się i tak, że rodzice strofują, poprawiają, porównują obrazki z „ładniejszymi” rysunkami rodzeństwa czy kolegów – i z tego powodu dziecko się zniechęca. Jak najczęściej chwal dziecko za jego rysunki. Pamiętaj też, że powinien mieć stałe miejsce do wygodnego mazania – wtedy na pewno rysowanie polubi. Zobacz też, co robić, gdy dziecko nie lubi rysować. 12 sposobów, by to zmienić Konsultacja: Irena Sałkowska, psycholog, logopeda z warszawskie przychodni „Na Uboczu”