Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-07-19T07:16:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Jak podzielić rachunki w małżeństwie? „Powinnam dokładać się mniej niż mąż, bo to ja ogarniam jego dzieci i dom”
items: „Wykańcza mnie opieka nad 3 dzieci, więc na weekend wyskoczyłam sama na Hel. Od męża usłyszałam 2 słowa i nie mogę się pozbierać”
items: „Nie jestem służką męża”. Gdy po raz setny zapytał, gdzie są pieluchy, usłyszał tylko 2 słowa
items: „Urodziłam jedno dziecko, a w domu mam dwoje. Mąż nawet palcem nie kiwnie przy małej”
items: „Koleżanka zapytała, czy nie wstyd mi żyć z pensji męża. Odpowiedziałam 1 zdaniem i opadła jej szczęka”
items: Czy matki i ich obowiązki są niewidoczne? Widać tylko ojców. Ta reklama ma moc!
items: Jak pielęgnować miłość? Pytamy o to trzy pary
items: Pozycje w łóżku - co mówią o waszym związku?
items: Gender - moja rodzina to lubi!
items: Relacje z partnerem po porodzie - film
items: 10 noworocznych postanowień taty
items: Kasa kontra miłość: jak przestać kłócić się o pieniądze

Jak podzielić rachunki w małżeństwie? „Powinnam dokładać się mniej niż mąż, bo to ja ogarniam jego dzieci i dom”
type: item
date: 2026-07-19T07:15:20.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: partnerstwo
subject: związek po porodzie
description: Temat pieniędzy w związku od zawsze należy do tych najbardziej elektryzujących, a kiedy do równania dodamy ślub, wspólne mieszkanie oraz opiekę nad dziećmi, domowy budżet potrafi stać się poważnym problemem. Choć mogłoby się wydawać, że współczesne małżeństwa wypracowały już idealne modele zarządzania gotówką, jedna z najnowszych dyskusji na popularnej grupie dla mam udowadnia, że rzeczywistość bywa o wiele bardziej skomplikowana.
encoded: Kobiety masowo zaczęły opowiadać o tym, jak wyglądają ich codzienne rozliczenia z partnerami, a punktem wyjścia stała się niezwykle szczera historia młodej mamy. Autorka wpisu opisała swoją sytuację, w której mąż pracuje na pełen etat, ona natomiast przebywa na urlopie macierzyńskim z ich czteromiesięczną córeczką oraz swoim synem z pierwszego małżeństwa. Rodzina mieszka w dużym domu mężczyzny, do którego kobieta wprowadziła się wraz ze starszym dzieckiem. Choć para posiada wspólne konto na codzienne zakupy, to wszystkie kluczowe rachunki za prąd, wodę, śmieci czy opał na zimę są dzielone skrupulatnie po połowie. Kobieta zaczęła głośno zastanawiać się, czy taki układ jest fair, skoro to na jej głowie spoczywa cały trud związany z prowadzeniem domu i opieką nad dziećmi. Ta argumentacja wywołała gigantyczną lawinę komentarzy, w której większość internautek nie kryła ogromnego zaskoczenia. Podział wydatków w małżeństwie − czy rozliczanie rachunków po połowie jest sprawiedliwe? Większość komentujących kobiet wyraziła ogromne zdziwienie, że w sformalizowanym związku dwojga ludzi w ogóle dochodzi do sytuacji, w której wydatki i rachunki dzieli się na pół niczym u obcych współlokatorów. Dla wielu gospodyń domowych i pracujących mam model aptekarskiego wyliczania kosztów za prąd czy wodę w małżeństwie jest czymś całkowicie niezrozumiałym. Internautki podkreślały, że małżeństwo to z założenia wspólnota, w której nie ma miejsca na moje i twoje pieniądze, zwłaszcza w momencie, gdy na świecie pojawia się wspólne maleństwo, a dotychczasowe dochody kobiety drastycznie spadają z powodu przejścia na zasiłek macierzyński. W dyskusji bardzo mocno wybrzmiał głos, że praca na rzecz domu i rodziny ma swoją realną, choć często niewidzialną wartość rynkową. Kobieta zajmująca się niemowlakiem i starszym dzieckiem, gotująca obiady, sprzątająca duży dom i dbająca o logistykę codziennego życia, tak naprawdę wykonuje darmową pracę na pełen etat. Gdyby mąż musiał zatrudnić profesjonalną nianię …

mama-z-dzieckiem-2-82b2c1b.png
width: 1600
height: 1200

„Wykańcza mnie opieka nad 3 dzieci, więc na weekend wyskoczyłam sama na Hel. Od męża usłyszałam 2 słowa i nie mogę się pozbierać”
type: item
date: 2026-07-17T07:15:41.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: partnerstwo
subject: podział obowiązków
subject: prawdziwe historie
description: Spakowałam walizkę w tajemnicy. Myślałam, że kiedy zostanie sam z trójką dzieci, w końcu doceni, jak wiele dla nich robię. Zamiast tego usłyszałam coś, czego nie zapomnę do końca życia.
encoded: Zamknęłam za sobą drzwi mieszkania najciszej, jak tylko potrafiłam. Była szósta rano, sobota. W przedpokoju wciąż unosił się zapach wczorajszej, przypalonej owsianki, a o moje łydki ocierał się kot, domagając się śniadania. Przesunęłam go delikatnie stopą. Nie dzisiaj, pomyślałam. Dzisiaj nie jestem na każde zawołanie. Dzisiaj należę tylko do siebie. Ucieczka, która miała być lekcją W ręku ściskałam rączkę małej walizki, spakowanej naprędce w nocy, kiedy Marek już chrapał, a chłopcy wreszcie zasnęli po dwugodzinnej batalii o to, kto pierwszy zajął łazienkę. Zeszłam po schodach, ignorując windę. Bałam się, że jej hałas obudzi domowników, a wtedy mój plan ległby w gruzach. Plan, który narodził się w mojej głowie zaledwie wczoraj wieczorem, po kolejnej awanturze o rozrzucone klocki i brudne naczynia zalegające w zlewie. – Przesadzasz, Kasia – powiedział wtedy Marek, nie odrywając wzroku od ekranu telefonu. – Przecież pomagam ci, kiedy mogę. Poza tym, ty jesteś z nimi cały dzień, ja wracam zmęczony z pracy. To był ten moment. Ta kropla, która przelała czarę goryczy. Pomaga mi? Pomaga mi w wychowywaniu naszych własnych dzieci? W prowadzeniu naszego wspólnego domu? Zrozumiałam, że słowa do niego nie docierają. Potrzebował terapii szokowej. Musiał na własnej skórze poczuć, co oznacza „bycie z nimi cały dzień”. Wsiadłam do samochodu i odpaliłam silnik. Kierunek: Hel. Zawsze marzyłam o tym, by pojechać tam poza sezonem, usiąść na pustej plaży i po prostu patrzeć w morze. Bez krzyków, bez pytań „Mamo, gdzie są moje skarpetki?”, bez ciągłego gotowania, sprzątania i bycia buforem między skłóconym rodzeństwem. Pierwsze godziny wolności Droga minęła mi szybciej, niż się spodziewałam. Słuchałam ulubionej muzyki, śpiewałam na głos, nie martwiąc się, że fałszuję i że ktoś zaraz zacznie narzekać na mój repertuar. Z każdym przejechanym kilometrem czułam, jak napięcie opuszcza moje ciało. Może to był błąd? Może powinnam była zostawić mu chociaż kartkę? Nie, skarciłam samą siebie. Żadny…

matka-wyjechala-sama-na-weekend-6f2701d.png
width: 1600
height: 1200

„Nie jestem służką męża”. Gdy po raz setny zapytał, gdzie są pieluchy, usłyszał tylko 2 słowa
type: item
date: 2026-05-10T08:35:22.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: partnerstwo
subject: związek po porodzie
description: Nigdy nie przypuszczałam, że kres mojego małżeństwa nadejdzie w tak prozaicznych okolicznościach, tuż obok przewijaka w naszej sypialni. To, co dla postronnych może wydawać się błahostką, dla mnie stało się ostatecznym dowodem na to, że w tej relacji zostałam zupełnie sama.
encoded: Drogie mamy, droga Redakcjo, piszę to, bo wciąż słyszę w głowie to pytanie. Głos mojego męża, spokojny, niemal domagający się pomocy, przeciął ciszę wieczoru: „Kochanie, a gdzie my właściwie trzymamy pieluchy?”. W tamtej sekundzie coś we mnie pękło. To nie był pierwszy raz. To był setny, może tysięczny raz w ciągu ostatnich pięciu miesięcy, kiedy on, dorosły mężczyzna, ojciec naszego dziecka, zachował się jak zagubiony turysta we własnym domu. Spojrzałam na niego i zamiast partnera, zobaczyłam kolejne dziecko, którym muszę zarządzać. Odpowiedziałam tylko dwa słowa: „U adwokata”. Ciężar niewidzialnej pracy i samotność Przez te pięć miesięcy od narodzin naszej córki czułam się jak dyrektor zarządzający wielkiej korporacji, który jednocześnie sprząta biura i parzy kawę. Mój mąż uważał się za pomocnego. Ale ja nie chciałam pomocy. Chciałam współodpowiedzialności. On nie widział, że pieluchy się kończą, nie wiedział, kiedy wypada termin szczepienia, nie pamiętał, że dziecku trzeba obciąć paznokcie. On czekał na instrukcje. „Powiedz mi, co mam zrobić, to zrobię” − powtarzał z dumą, jakby to była jakaś wielka zaleta. A ja byłam wykończona samym myśleniem za nas dwoje. Wiem, że to zjawisko nazywa się obciążeniem psychicznym, ale dla mnie to była po prostu codzienna walka o przetrwanie. Musiałam pamiętać o wszystkim: od witaminy D, przez pranie śpioszków, aż po to, by on miał czyste koszule do pracy. On tylko wykonywał zadania, jeśli o nie poprosiłam. Jeśli nie poprosiłam − brudne naczynia stały w zlewie trzy dni, a dziecko płakało w zasikanym ubranku, bo on nie wiedział, gdzie są czyste rzeczy. Czułam się jak służka, która musi kierować swoim panem, żeby ten raczył dostrzec, że wokół niego toczy się życie. Granica wytrzymałości matki Kiedy po pięciu miesiącach od urodzenia dziecka on nadal nie wiedział, w której szufladzie leżą pieluchy, zrozumiałam, że on wcale nie chce wiedzieć. To wygodne nie wiedzieć. Bo jeśli nie wiesz, to nie musisz brać odpowiedzialności. Jeśli udaje…

zwiazek-po-porodzie-2e68ed8.png
width: 1600
height: 1200

„Urodziłam jedno dziecko, a w domu mam dwoje. Mąż nawet palcem nie kiwnie przy małej”
type: item
date: 2026-05-09T14:15:18.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: partnerstwo
subject: podział obowiązków
subject: związek po porodzie
description: Piszę ten list, bo jestem załamana. Przed chwilą karmiłam córkę jedną ręką, drugą próbując sprzątnąć rozlaną kawę, bo mój mąż „nie zauważył”, że kubek zaraz spadnie z blatu. Jestem u kresu wytrzymałości i czuję, że jeśli głośno o tym nie opowiem, to po prostu pęknę z żalu i bezsilności.
encoded: Szanowna Redakcjo! Kiedy planowaliśmy dziecko, marzyłam o partnerstwie, o wspólnym przewijaniu, spacerach i wspieraniu się w trudnych chwilach. Rzeczywistość uderzyła mnie w twarz zaraz po powrocie ze szpitala. Szybko zrozumiałam, że urodziłam jedno dziecko, a w domu mam dwoje − z tym że to większe jest znacznie bardziej roszczeniowe i oporne na jakąkolwiek naukę samodzielności. Mój mąż, dorosły mężczyzna na odpowiedzialnym stanowisku, w domu zamienia się w bezradnego chłopca, którego trzeba obsługiwać. Mąż jak drugie dziecko − czuję się bardzo samotna w macierzyństwie On nawet palcem nie kiwnie przy małej, jeśli go o to dziesięć razy nie poproszę, a i wtedy słyszę tylko ciężkie wzdychanie. „Kochanie, gdzie są pieluchy?”, „A jak się zapina to body?”, „Ona chyba płacze za tobą, weźmiesz ją?”. To są pytania, które słyszę codziennie od pół roku. On nie wie, gdzie leżą ubranka własnej córki, nie potrafi przygotować mleka bez instrukcji obsługi wysłanej SMS-em. Czuję się, jakbym była na wiecznym dyżurze, zarządzając nie tylko niemowlęciem, ale i wielkim facetem, który nagle zapomniał, jak obsługuje się pralkę czy czajnik. On nie potrafi zająć się córką, opadają mi ręce Najgorsza jest jego całkowita ślepota na domowe potrzeby. Wyobraźcie sobie taką sytuację: mała ząbkuje, płakała pół nocy, ja padam na twarz. Rano on wstaje, robi sobie kanapki i zostawia na blacie masło, okruchy i nóż umazany dżemem. Kiedy proszę, żeby to sprzątnął, słyszę: „Przecież zaraz wrócę i zjem drugie śniadanie, o co ci chodzi?”. Jemu nie przyjdzie do głowy, że ja w tym czasie muszę tam przygotować butelki, że nie mam gdzie postawić sterylizatora. Inny przykład? Weekend. Proszę go, żeby został z małą na godzinę, bo muszę po prostu umyć włosy i posiedzieć chwilę w ciszy. Wracam z łazienki i co widzę? Mała leży w brudnej pieluszce i kwęka w leżaczku, a on siedzi obok w słuchawkach i gra w grę. „No przecież jestem z nią, pilnuję, nic się nie dzieje” − mówi z rozbrajającą szczerością. On uważa, że piln…

maz-nic-nie-robi-przy-dziecku-4ebe1af.png
width: 1600
height: 1200

„Koleżanka zapytała, czy nie wstyd mi żyć z pensji męża. Odpowiedziałam 1 zdaniem i opadła jej szczęka”
type: item
date: 2026-05-01T19:08:30.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: mama w domu
subject: partnerstwo
description: Szanowna Redakcjo, piszę do Państwa, bo mam już szczerze dość tej wszechobecnej presji, że każda kobieta musi być teraz bizneswoman, robić karierę i zarabiać na siebie, bo inaczej jest nic niewarta.
encoded: Ostatnio, podczas kawy z dawną znajomą z biura, usłyszałam pytanie, które prawdopodobnie wiele kobiet w mojej sytuacji słyszy za plecami, ale mało kto ma odwagę zadać je prosto w twarz: „Słuchaj, ale tak szczerze... czy tobie nie jest wstyd żyć z pensji męża? Nie boisz się, że zostaniesz z niczym?”. Moja odpowiedź sprawiła, że koleżance dosłownie opadła szczęka i do końca spotkania nie wiedziała, co powiedzieć. Moja emerytura to szczęśliwe dzieci i spokojny dom Moja rozmówczyni zaczęła mnie pouczać o braku składek emerytalnych, o tym, że się nie rozwijam i że w dzisiejszych czasach poleganie na mężczyźnie to proszenie się o kłopoty. Słuchałam tego z lekkim uśmiechem, patrząc na jej podkrążone oczy i telefon, który co chwilę dzwonił w sprawach służbowych, mimo że był weekend. Kiedy w końcu zrobiła przerwę, by wziąć łyk kawy, powiedziałam spokojnie: „Wiesz, po prostu umiałam się w życiu ustawić tak, żeby moją jedyną karierą było szczęście moich dzieci, a ty nazywasz to brakiem rozwoju, bo musisz harować na dwóch etatach”. Zapanowała grobowa cisza. No ale niestety, to, co inni nazywają brakiem ambicji, dla mnie jest największym życiowym sukcesem. Nie wstydzę się tego, że mój mąż, Marek, dba o nasze finanse. Wręcz przeciwnie, jestem z niego dumna, że jest na tyle zaradnym i silnym mężczyzną, iż potrafi zapewnić swojej rodzinie byt na wysokim poziomie bez konieczności wysyłania mnie do pracy, której nienawidzę. Dzięki temu nasze dzieci nie wychowują się w biegu, między świetlicą a dodatkowymi zajęciami, tylko mają mamę, która jest obecna, wypoczęta i uśmiechnięta. Luksus bycia mamą na pełny etat − dlaczego to budzi zazdrość? Zauważyłam, że najbardziej o mój rozwój i niezależność martwią się te kobiety, które same są wykończone codzienną pogonią. Wydaje mi się, że pod płaszczykiem troski o moją przyszłość kryje się zwyczajna zazdrość. Bo czy nie jest luksusem móc decydować o swoim czasie? Czy nie jest luksusem widzieć każdy pierwszy krok dziecka, nie musząc prosić szefa o…

niepracujaca-mama-a32ac21.png
width: 1600
height: 1200

Czy matki i ich obowiązki są niewidoczne? Widać tylko ojców. Ta reklama ma moc!
type: item
date: 2017-05-12T11:00:43.000Z
creator: Karolina Stępniewska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: partnerstwo
subject: podział obowiązków
description: Twórcy reklamy pralki pytają: a co, gdyby to tata zajmował się rodziną i domem? Wtedy ktoś by zauważył, że ma za dużo obowiązków. A dlaczego nie widzimy tego u kobiet? I to pytanie naprawdę warto sobie zadać.
encoded: W ostatnich latach coś się zmieniło na rynku reklam. Powstaje coraz więcej ważnych filmów reklamowych, które sprzedają swój produkt jakby mimochodem, nienachalnie, a na pierwszy plan wychodzi ważne społeczne zagadnienie. Szczególnie dużo miejsca zajmują to tematy dotyczące rodziny – oczekiwania na młodsze rodzeństwo, trudy macierzyństwa, wychowywanie córek, ale też równouprawnienia i partnerstwo. Ten ostatni temat podejmuje nowa reklama pralki Indesit i musimy przyznać, że robi to mistrzowsko! Tata nie może żyć jak mama W reklamie widzimy typowy poranek rodziny: pobudka o 6.00 rano, śniadanie dla rodziny, wyjście do pracy jako ostatni domownik, po tym, jak reszta – nieletnia i dorosła - zaopiekowana i zaopatrzona w potrzebne sprzęty, jest już w drodze do placówek edukacyjnych i pracy. Powrót do domu pod ciężarem zakupów, kolacja dla rodziny, wszyscy się rozchodzą, my kończymy jeść sami, utulanie do snu, a kiedy w końcu chcemy usiąść na kanapie, stajemy na klocku lego. Siadamy, ale nie zdążymy nawet wydać westchnienia ulgi, bo dziecko zaczyna płakać... Brzmi znajomo? Prawdopodobnie tak. Ta reklama jest jednak przewrotna, bo to nie matka zajmuje się tym wszystkim, lecz obowiązki mamy przejmuje ojciec! Do płaczącego dziecka wstaje w reklamie mama, po tym, jak to tata ogarniał wszystko przez cały dzień. Na końcu filmu pada pytanie: Czy zrobilibyście to samo, gdyby chodziło o kobietę? Czy wstalibyście do dziecka, czy pozwolilibyście, żeby to ona poszła? I jest to pytanie, które otwiera oczy. Dlaczego widzimy, jak dużo pracy ma ten ojciec, a dlaczego nikt nie dostrzega, że tak wygląda życie przytłaczającej większości matek? Z reklamy dowiadujemy się też, jaki procent prac domowych wykonują kobiety w danym kraju (ciekawostka: w Wielkiej Brytanii to 66, a we Włoszech 80 proc.!) i widzimy hashtag #DoItTogether - zróbcie to razem. View oEmbed on the source website Zróbmy to razem! Nie sposób wystarczająco silnie podkreślić, jak ważny jest podział obowiązków. Wciąż za wiele bi…

imgVVV2bQ-3777f3f.jpg
width: 617
height: 351

Jak pielęgnować miłość? Pytamy o to trzy pary
type: item
date: 2016-01-04T12:31:09.000Z
subject: Rodzina
subject: Związki i seks
subject: miłość
subject: partnerstwo
subject: związek
description: Przyznajemy, to nie jest łatwe zadanie. Dlatego zapytaliśmy o to trzy pary w różnym wieku, z dziećmi i bez. Każda z nich ma inną receptę na długi i udany związek. Sprawdź też, co radzi seksuolożka.

imgu8brx9-3f2ef18.jpg
width: 1024
height: 680

Pozycje w łóżku - co mówią o waszym związku?
type: item
date: 2014-12-17T14:13:53.000Z
creator: jkarwat
subject: Ciąża
subject: Przed ciążą
subject: Starania o dziecko
subject: partnerstwo
subject: sen
subject: związek
description: Podobno z układu ciał na prześcieradle można wyczytać wiele na temat związku. Zabawmy się zatem w detektywów i zajrzyjmy do sypialni Polaków.

imgkssDHt-3806a33.jpg
width: 1153
height: 800

Gender - moja rodzina to lubi!
type: item
date: 2014-02-13T10:09:35.000Z
creator: Magda Klimkowska
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: gender
subject: partnerstwo
subject: płeć dziecka
subject: rodzina
description: Mój syn ma długie włosy, moja córka chodzi po drzewach i gra w piłkę nożną. Mój mąż lepiej gotuje i rozpuszcza dzieci, ja jestem w domu złym policjantem. Wszyscy kochamy gender!
encoded: Gender ma być zagrożeniem dla polskiej rodziny? Nie wiem dlaczego mówi się takie głupoty, bo gender, mówiąc w skrócie, promuje równe traktowanie płci! W naszej rodzinie kochamy gender od lat. Co to jest gender? Gender najkrócej można zdefiniować, jako równe traktowanie płci. Nie jest to ideologia. Jest to teoria, nauka o tym, że ludzie mają równe prawa niezależnie od płci. Takie samo prawo do szczęścia, nauki, rozwoju, realizacji talentów mają mężczyźni i kobiety, wcześniej: chłopcy i dziewczynki. Co w tym kontrowersyjnego? Nic. Genderowa rodzina Kacper jest chłopcem, Jagoda dziewczynką. Uważam za głupie i utopijne unikanie w wychowaniu dzieci podziału na płeć (w Szwecji są pomysły, by tak wychowywać dzieci, ale to zdecydowanie margines). Różnice między płciami są i już. A co z nich wynika? Dużo rzeczy, ale nie koniecznie to, co mówią stereotypy. Oto przykłady. Kacper ma długie włosy. Teraz ma już równe, piękne, długie włosy do połowy pleców. Kilka lat temu, kiedy je zapuszczał, wyglądał komicznie. Ale chciał mieć długie włosy (jego tata, jeden z ukochanych wujków, fajni muzycy takie mają). Zupełnie się nie przejmuje, gdy ktoś mówi do niego "dziewczynko". Jagoda ma włosy do ramion, znacznie krótsze od Kacpra. Uwielbia chodzić w spodniach i w koszulkach z bohaterami gwiezdnych wojen, z których wyrósł starszy brat. Nawet ją śmieszy, gdy mówią do niej "chłopcze". Kacper nie lubi grać w piłkę nożną. Nigdy nie lubił. Za to świetnie jeździ na nartach, biega, wygrał zawody na ergometrach wioślarskich. Jagoda lubi grać w piłkę nożną. Na początku podstawówki zapisała się na dodatkowe zajęcia - piłkę nożną. Była jedyną dziewczynką w grupie. Mikołaja prosiła o korki. I o maszynę do pisania. Uff? Niby dlaczego!? Kacper jest domatorem. Jak z nami nie rozmawia, czyta, ogląda filmy, robi coś na komputerze. Jagoda uwielbia chodzić po drzewach. To jej pasja. Kiedy miała dwa lata babcia czytała jej książeczki, nigdy nie siedziała w miejscu. Słuchała wspinając się na kanapę, poduszki,…

imgfZKXWu-d729e18.jpg
width: 300
height: 200

Relacje z partnerem po porodzie - film
type: item
date: 2011-11-02T12:49:39.000Z
subject: Ciąża
subject: Mama i tata
subject: W ciąży
subject: Wideo
subject: Wygląd i samopoczucie
subject: partnerstwo
subject: seks po porodzie
subject: udane małżeństwo
description: Przyjście na świat dziecka stawia przed partnerami nowe wyzwania i obowiązki. Jak nie zaniedbać relacji z ukochanym podpowiada nasz psycholog Adriana Klos.
encoded: Bardzo często zdarza się, że po porodzie, szczególnie pierwszego dziecka maluch jest dla młodej mamy na pierwszym planie a partner schodzi na dalszy plan. - Młoda mama jest przekonana, że sama wszystko zrobi najlepiej, dlatego nie dopuszcza nikogo do pomocy, nawet swojego partnera - mówi psycholog. - A to błąd. Mądra mama wie jak korzystać z pomocy, a włączanie partnera od samego początku w obowiązku nad niemowlakiem to inwestycja w ich wzajemne relacje. Polecamy: 6 powodów, dla których wasz związek może rozkwitnąć po porodzie Jak zachować bliskość po narodzinach dziecka 4 kroki do udanego seksu po porodzie

imgVVdr9O-3c5b3e5.jpg
width: 900
height: 600

10 noworocznych postanowień taty
type: item
date: 2008-01-02T14:20:21.000Z
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: partnerstwo
subject: podział obowiązków
subject: rodzina
subject: tata
description: Podsumowujesz kolejny rok i zwykle podejmujesz noworoczne postanowienia – te dotyczące twojej pracy i rodziny. A jaką obietnicę złożysz swojemu dziecku i jego mamie podczas sylwestrowego toastu? Przeczytaj, przemyśl, a potem podejmij męską decyzję.
encoded: Koniec roku sprzyja podsumowaniom. Zastanawiasz się, czego udało ci się dokonać, co powinieneś jednak zmienić... Efekt? Noworoczne postanowienia. My podpowiadamy, jakie mogą być te dotyczące rodziny. Może uda ci się wprowadzić w życie przynajmniej niektóre... 1. Wszystkie weekendy poświęcę mojemu dziecku Praca jest ważna, ale dziecko tak szybko rośnie! Poświęcaj mu zatem dużo czasu. Z niemowlakiem przytulaj się, chodź na spacery. Ze starszym dzieckiem układaj klocki, zabierz je do wesołego miasteczka. Dzięki temu staniesz się dla niego przyjacielem i dużym autorytetem. Wkrótce usłyszysz: „Tata jest najmądrzejszy i najsilniejszy”. Przyznaj, po takich słowach można pękać z dumy! 2. Co wieczór przeczytam dziecku bajkę Kwadrans przed snem to niedużo, prawda? A tyle czasu wystarczy, by przytulić dziecko, przeczytać mu książeczkę. Pozwól maluchowi wybrać bajkę i zdecydować, kiedy ją skończyć czytać. Po bajeczce dziecko smacznie zaśnie, a i tobie wyda się, że codzienne problemy są troszkę mniejsze. Czy wiesz: Dlaczego to dorosły (a nie dziecko) powinien czytać na głos? 3. Zawsze wysłucham tego, co chce mi powiedzieć dziecko To bywa trudne, zwłaszcza jeśli dziecko nie mówi tylko podczas snu. Pamiętaj jednak, że dziecięca opowieść o piesku, którego przestraszył się na spacerze, jest równie ważna, co twoja historia o zmianach w pracy. Gdy dziecko opowiada, odkrywa swój świat. Dowiadujesz się, co jest dla niego ważne, czego się boi, a z czego cieszy. Dzięki temu zaczynasz rozumieć swoje dziecko, a jednocześnie przekazujesz mu wartości, które uczą, jak żyć. 4. Dam dziecku więcej swobody Chodzi o to, żeby pozwalać dziecku na rzeczy, które je uszczęśliwią, ale nie rozpieszczą. Dlaczego dziecko nie może podczas spaceru chodzić po kałużach? Wystarczy włożyć mu kalosze. Z jakiego powodu nie pozwalasz maluszkowi na wysypanie wszystkich zabawek z pojemników? Przecież potem może je posprzątać. Jesteś zagorzałym fanem piłki nożnej, ale twój syn woli rower? Nie próbuj tego zmieniać, tylk…

imgjgLO01-1e6b131.jpg
width: 533
height: 800

Kasa kontra miłość: jak przestać kłócić się o pieniądze
type: item
date: 2007-07-17T10:30:23.000Z
subject: Rodzina
subject: Związki i seks
subject: finanse
subject: konflikty w związku
subject: partnerstwo
subject: pieniądze
description: Pieniądze to test na to, ile warte jest nasze małżeństwo. Na szczęście, finanse wcale nie muszą dzielić!
encoded: Z pełnym portfelem można przecież nie tylko realizować własne zachcianki. Pieniądze pozwalają rządzić drugą osobą – nagradzać ją, przepraszać, karać... Tak się składa, że wiesz coś o tym? Sprawdź więc, co robić, by temat "kasa" nie był już powodem małżeńskich niesnasek. Problem: partner ukrywa część dochodów Umówiliście się, że kasa jest wspólna, a on z wpływów ekstra kupuje sobie np. modny zegarek. Czujesz się oszukiwana, bo twoja pensja w całości idzie na życie. Musicie doprecyzować umowę tak, by oddawała stan faktyczny. Uzgodnijcie: "Dokładamy się po równo do wspólnego koszyka, a resztę własnych zarobków każde zachowuje dla siebie". To dość często obecnie praktykowany układ tam, gdzie są spore dysproporcje w zarobkach. W wielu związkach małżonkowie podpisują nawet przedślubną intercyzę, chcąc uprzedzić spory majątkowe, gdyby związek jednak nie wypalił. Pieniądze będą jednak wspólne? Jakąś pulę i tak zachowuj tylko dla siebie. Odrębne, choćby skromne zasoby dadzą ci poczucie komfortu psychicznego. Problem: On zarabia mniej od ciebie Awansowałaś i teraz pensja męża jest sporo niższa od twojej. Trudno mu się z tym pogodzić. Zrobił się ironiczny i uszczypliwy. Nie podkreślaj bez potrzeby, kto ile pieniędzy przynosi do domu. Przecież on i tak wie, że nowy telewizor to głównie twoja zasługa. Najlepiej nie rozgraniczaj niczego na "twoje i moje" – niech kasa będzie wspólna. Wtedy on tak bardzo nie odczuje, że jego pensja wygląda mizernie przy twojej. Nawet w żartach nie mów, że musisz męża utrzymywać. Pamiętaj, zarobki to zaraz po seksie najczulszy punkt męskiej ambicji! Problem: on wydziela ci pieniądze Ponieważ ty wychowujesz dziecko, rodzinę utrzymuje mąż. Jednak nie masz dostępu do jego zarobków. On łaskawie wydziela ci pieniądze lub musisz go o nie prosić. Bardzo źle się czujesz w tej roli. Postanowiłaś to zmienić. Twardo domagaj się swego. Tłumacz: "Co twoje, to też moje. Ja również, choć nie zarabiam, mam swój wkład w utrzymanie rodziny. Dlatego o finansach powinn…

imgYsAdc2-06453d5.jpg
width: 1024
height: 681