Pediatra czy lekarz rodzinny dla noworodka? Kiedy wybrać pediatrę?
Pediatra to lekarz, który zajmuje się dziećmi. Rodzice nie zawsze jednak wiedzą, czy to odpowiedni specjalista dla noworodka. Wyjaśniamy, czym zajmuje się pediatra, a czym lekarz rodzinny. Tłumaczymy też, czy każdy noworodek może trafić pod opiekę pediatry i kiedy najlepiej wybrać lekarza dla dziecka.
Wielu młodych rodziców zastanawia się, kim jest pediatra i czym tak naprawdę się zajmuje. Czy to właściwy lekarz dla noworodka? Wyjaśniamy: pediatra to specjalista, który leczy dzieci, zna się na chorobach wieku dziecięcego, wie jak przebiegają i w jaki sposób sobie z nimi radzić. Pediatra to odpowiedni lekarz dla noworodka, o ile maluszek urodził się całkowicie zdrowy. Podpowiadamy, kiedy wybrać pediatrę dla noworodka i czy lekarz rodzinny też może zbadać małe dziecko. Czym zajmuje się pediatra? Pediatra to lekarz, który zajmuje się zdrowiem niemowląt, starszych dzieci oraz młodzieży do 18. roku życia. Pediatria obejmuje wiele różnych dziedzin medycyny – przyszły lekarz po pierwszych 3 latach nauki kończy moduł ogólny, a potem odbywa 2-letni moduł specjalistyczny (np. z alergologii, nefrologii itp.). Pediatra przyjmuje w poradni ogólnej. Lekarz pediatra: ocenia rozwój dziecka, rozpoznaje wady rozwojowe, zleca szczepienia ochronne i kwalifikuje do nich, zleca badania profilaktyczne, leczy choroby wieku dziecięcego, przeprowadza bilanse, analizuje wyniki badań. Pediatra to lekarz dziecięcy, ale specjalistą od noworodków jest neonatolog. Zajmuje się on dziećmi od urodzenia do 4. tygodnia życia. To właśnie neonatolog ocenia stan zdrowia dziecka po porodzie, opiekuje się wcześniakami i dziećmi, u których zdiagnozowano choroby jeszcze w życiu płodowym. Neonatolog dba o to, by wcześniaki dogoniły w rozwoju rówieśników urodzonych o czasie. Rodzice mogą też zabrać noworodka do neonatologa, jeżeli mają wątpliwości, czy dziecko dobrze się rozwija. Kiedy wybrać pediatrę dla noworodka? Jeśli noworodek urodził się zdrowy, może trafić pod opiekę pediatry. Najlepiej zapisać do niego dziecko krótko po urodzeniu – to jedna z formalności, z którą nie warto czekać, bo pierwsza wizyta u pediatry powinna się odbyć ok. 6. tygodnia życia maluszka. Aby zapisać noworodka do pediatry, nie trzeba mieć dla niego numeru PESEL ani dowodu ubezpieczenia – w Polsce każde dziecko bez wyjątku ma prawo do leczenia w państwowych przychodniach i szpitalach. Lekarz rodzinny dla noworodka? Lekarz rodzinny specjalizuje się w medycynie rodzinnej – może badać i udzielać porad wszystkim członkom rodziny w różnym wieku. Lekarze rodzinni opiekują się pacjentami w ramach podstawowej opieki zdrowotnej i doraźnie podczas infekcji. Zdaniem specjalistów jednak zdrowiem dzieci powinni zajmować się pediatrzy, a nie lekarze rodzinni. Pediatra to lekarz wyspecjalizowany w chorobach dziecięcych, który najlepiej będzie wiedział, jak dobrze zadbać o noworodka i niemowlę. Nie ujmując niczego lekarzom rodzinnym, to pediatrzy kształcą się w leczeniu dzieci, z kolei lekarze rodzinni odbywają jedynie szkolenie z pediatrii. „Dzieci chorują inaczej niż dorośli, choroba postępuje u nich znacznie szybciej. W 4 godziny dziecko, które ma biegunkę, gorączkę, wymioty, może zginąć, jeśli nie będzie mu udzielona specjalistyczna pomoc, bo się odwodni. Dlatego dzieci powinny być pod opieką pediatrów, którzy znają się na chorobach dzieci i potrafią je leczyć, a nie lekarzy rodzinnych” – tłumaczy senator prof. Alicja Chybicka, pediatra i onkolog, prezes Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego. W rzeczywistości nie wszystkie dzieci w Polsce mogą korzystać z opieki pediatry. Czasem taki lekarz przyjmuje w przychodni oddalonej o wiele kilometrów od miejsca zamieszkania rodziny, dzieci pozostają więc pod opieką lekarza rodzinnego. Zobacz też: ​Pierwsze dni noworodka: jak to będzie w domu? Noworodek nie chce spać w nocy lub po karmieniu? Pielęgnacja pępka noworodka: czym go przemywać?
Jak zmienić pediatrę? – sprawdź, co będzie potrzebne
Masz prawo dwa razy w roku zmienić bezpłatnie przychodnię lub pediatrę dla dziecka. Jak to zrobić? Podpowiadamy, co będzie potrzebne podczas zmiany lekarza albo przychodni.
Jeżeli pediatra, który opiekuje się dzieckiem, nie odpowiada twoim oczekiwaniom lub potrzebom, najlepiej go zmienić. Lekarz dziecka powinien cieszyć się stuprocentowym zaufaniem rodziców. W innym wypadku leczenie może być nieskuteczne – gdy np. zwątpisz w jego wiedzę i nie będziesz przestrzegać zaleceń. Warto zmienić pediatrę także wtedy (a może nawet szczególnie wtedy), kiedy zauważysz, że lekarz nie podchodzi z uwagą do ciebie i twojego dziecka – gdy nie słucha twoich objaśnień, lekceważy obawy, nie odpowiada na pytania. Zmiana lekarza pediatry Aby zmienić pediatrę, musisz jeszcze raz wypełnić deklarację wyboru lekarza i złożyć ją w przychodni. W nowej deklaracji należy wpisać imiennie nowego lekarza, którego wybierzesz, dane swoje oraz dziecka. Przy wypełnianiu deklaracji konieczne jest też wpisanie, który raz w roku zmieniasz lekarza. Uwaga: za trzecim i kolejnym razem konieczne będzie uiszczenie opłaty w wysokości 80 zł. Wyjątkiem od tej reguły jest sytuacja, gdy trzeci lub kolejny raz nie jest zależny od woli rodziców (np. gdy wcześniej wybrany lekarz przestał pracować w danej przychodni albo rodzice zmienili miejsce zamieszkania). Deklaracja wyboru pediatry dla dziecka może być złożona przez jednego z rodziców. Kliknij i wydrukuj deklarację wyboru lekarza pierwszego kontaktu. Pediatrę można zmienić także drogą elektroniczną. Zaloguj się na swoje Internetowe Konto Pacjenta. Następnie wejdź w „Moje Konto”. Po wybraniu placówki/przychodni wybierz lekarza na dole strony, pod śródtytułem „Twoja Podstawowa Opieka Zdrowotna (POZ)” znajdź właściwą pozycję i kliknij „Wypełnij deklarację”. Sprawdź, jakie cechy ma dobry pediatra. Zmiana przychodni Równie prosta, jak zmiana lekarza pediatry, jest zmiana przychodni dziecka. Wystarczy pójść do nowo wybranej i wypełnić dostępny w rejestracji formularz (zawiera dane rodziców, dziecka i deklarację wyboru lekarza). Przychodnia sama zatroszczy się o poinformowanie starej przychodni, że maluch przestał już być jej pacjentem. Konieczne będzie jednak dostarczenie karty szczepień dziecka i reszty dokumentów z poprzedniej przychodni – i tutaj bywa różnie: albo rodzice muszą o to zadbać sami (skserować dokumentację i dostarczyć do nowej przychodni) albo stara przychodnia sama przesyła ksero dokumentacji oraz oryginał karty szczepień). Możliwy jest także wybór dowolnej przychodni i jej zmiany za pośrednictwem Internetu. Sposoby są dwa: Pobierz ze strony NFZ deklarację, wypełnij ją, zeskanuj i wyślij na adres mailowy przychodni. W tym przypadku konieczna jest jednak weryfikacja, czy wybrana przez ciebie przychodnia honoruje takie rozwiązania. Złóż deklarację za pośrednictwem swojego Internetowego Konta Pacjenta. Zobacz także: Neonatolog – czym się zajmuje? (różnica między neonatologiem a pediatrą) Pierwsza wizyta u pediatry – kiedy i jak się przygotować? Wizyta patronażowa u pediatry: wszystko, co musisz wiedzieć
Kalendarz szczepień obowiązkowych i zalecanych [WIDEO]
Rolą szczepień jest wyposażenie organizmu w narzędzia do walki z chorobami i infekcjami. Przeciwciała, bo o nich mowa, są bronią układu odpornościowego.
Podstawą wsparcia organizmu dziecka w budowaniu odporności są szczepienia obowiązkowe. Uzupełniać i zapewniać szerszą ochronę mają z kolei te zalecane, nie uwzględnione w programie szczepień obowiązkowych. Poznaj kalendarz szczepień obowiązkowych i zalecanych. Obejrzyj wideo! Pamiętaj! O podaniu szczepionki każdorazowo decyduje lekarz na podstawie wcześniej przeprowadzonej kwalifikacji.
Szczepienia skojarzone – co to takiego? [WIDEO]
Czy wiesz, czym są szczepienia wysokoskojarzone? Tak określa się nowoczesne szczepionki 4-, 5- lub 6-składnikowe. Dlaczego są popularne? Ich zaletą jest przede wszystkim to, że wymagają tylko jednego wkłucia, a chronią przed odpowiednio 4, 5 lub 6 różnymi chorobami zakaźnymi. Tym samym to doskonały sposób, by zmniejszyć ból podczas szczepienia u dziecka i związany z nim... stres u rodziców.
Szczepionki skojarzone są bezpieczne. To nie tylko mniej ukłuć i mniej bólu, ale także – dzięki mniejszej liczbie zawartych antygenów – rzadsze niepożądane odczyny poszczepienne – wyjaśnia dr Aneta Górska-Kot, ordynator Oddziału Pediatrycznego Szpitala Dziecięcego im. prof. dr med. Jana Bogdanowicza w Warszawie. Chcesz wiedzieć więcej na temat szczepień skojarzonych? Koniecznie obejrzyj nasze wideo! Pamiętaj! Przed podaniem szczepionki lekarz przeprowadza kwalifikację. To właśnie specjalista każdorazowo decyduje, czy można ją podać w danym momencie, czy też nie.
Co zabrać ze sobą na wizytę szczepienną? [WIDEO]
Przed wami szczepienie? Zastanawiasz się, jak przygotować malucha i... siebie? Podpowiadamy, co ze sobą zabrać na wizytę szczepienną, a także o czym pamiętać.
Zanim wybierzesz się z dzieckiem na szczepienie do przychodni, koniecznie pamiętaj o zabraniu dokumentów. Książeczka zdrowia malucha jest bardzo ważna! Oprócz tego ukochana zabawka i... zapasowe ubranko, bo wypadki się zdarzają! O czym jeszcze pamiętać? W miarę możliwości zadbaj również o to, żeby maluszek nie był głodny. Jeśli karmisz piersią, postaraj się przystawić niemowlę już po szczepieniu. Dzięki temu nie tylko napełnisz jego brzuszek, ale również złagodzisz stres, którego doświadczył podczas szczepienia. Zastanawiasz się, o czym jeszcze warto pamiętać? Koniecznie obejrzyj nasze wideo! Pamiętaj! Przed podaniem szczepionki lekarz przeprowadza kwalifikację. To właśnie specjalista każdorazowo decyduje, czy można ją podać w danym momencie, czy też nie.
Pierwsze szczepienie – jak się przygotować? [WIDEO]
Wizyty szczepienne, zwłaszcza ta pierwsza, to dla wielu rodziców nie lada stres. Wkłucie igły, ból, podanie dziecku preparatu… Podpowiadamy, co robić, aby wyeliminować niepokój i wątpliwości.
Przede wszystkim postaraj się znaleźć odpowiedzi na wszystkie nurtujące cię – nawet z pozoru błahe pytania. Położna środowiskowa, pielęgniarka wykonująca szczepienie i przede wszystkim lekarz pediatra odpowiedzą i pomogą cię uspokoić. O czym jeszcze pamiętać? Obejrzyj wideo! Pamiętaj! O podaniu szczepionki każdorazowo decyduje lekarz na podstawie wcześniej przeprowadzonej kwalifikacji.
Szczepienie przypominające. Dlaczego jest tak ważne? [WIDEO]
Rolą szczepień jest wzmocnienie układu odpornościowego, a także wsparcie w walce z drobnoustrojami, jeśli te pojawią się w organizmie. Aby uzyskać odpowiedni poziom ochrony wykonuje się szczepienie podstawowe. Po latach jednak ilość przeciwciał maleje i do uzyskania ich ponownego wzrostu, podaje się dawkę przypominającą.
Kiedy podać dawkę przypominającą? To zależy od rodzaju szczepionki. Dlatego, jeśli zastanawiasz się, czy u twojego starszaka konieczne jest ponowne szczepienie, udaj się do waszego lekarza pediatry. Chcesz wiedzieć więcej o szczepieniach przypominających? Koniecznie obejrzyj nasze wideo! Pamiętaj! Przed podaniem szczepionki lekarz przeprowadza kwalifikację. To właśnie specjalista każdorazowo decyduje, czy można ją podać w danym momencie, czy też nie.
Szczepienie wymaga wcześniejszej kwalifikacji dziecka w… gabinecie dzieci zdrowych. Standardowo podczas takiej wizyty lekarz pediatra przeprowadzi skrupulatny wywiad o aktualnym stanie zdrowia dziecka. Wszystko po to, by stwierdzić, czy występują przeciwwskazania do szczepienia. Oprócz tego podczas konsultacji specjalista poinformuje o szczepieniach zalecanych oraz możliwości wystąpienia niepożądanych odczynów poszczepiennych.
Zwykle przeciwwskazania do szczepienia są przejściowe. Najczęściej są nimi: infekcja, katar, podwyższona temperatura czy zaostrzenie choroby przewlekłej. Jeśli zastanawiasz się, czy symptomy malucha są wskazaniem do odroczenia szczepienia, poinformuj o tym lekarza. To on podejmie decyzję, czy warto przełożyć wizytę i kiedy najlepiej wykonać w waszym przypadku szczepienie. Chcesz wiedzieć, jakie są przeciwwskazania do szczepienia? Koniecznie obejrzyj nasze wideo! Pamiętaj! Przed podaniem szczepionki lekarz przeprowadza kwalifikację. To właśnie specjalista każdorazowo decyduje, czy można ją podać w danym momencie, czy też nie.
Kryzys w pediatrii: z krakowskiego szpitala odchodzi ponad stu lekarzy
Protestują lekarze z dziecięcego szpitala w Krakowie-Prokocimiu: żądają podwyżek i zwiększenia nakładów na specjalistyczne świadczenia. Ponad stu medyków złożyło już wypowiedzenia, ale sytuacja jest zła w całej Polsce.
Sytuacja uniwersyteckich szpitali dziecięcych jest tragiczna w całym kraju – twierdzą lekarze ze szpitala w Krakowie-Prokocimiu. Narzekają na fatalne warunki pracy i niskie płace. Grożą odejściem z placówki. Lekarze mają dość – co z dziećmi? W czwartek w szpitalu dziecięcym w Krakowie-Prokocimiu odbyła się konferencja, w której wzięło udział siedem różnych placówek medycznych. Lekarze apelowali do Ministerstwa Zdrowia, aby ratowało polską pediatrię. „Chcemy leczyć, ale leczyć bezpiecznie. Sytuacja wszędzie jest podobna, jest zła, warunki leczenia są już niebezpieczne. Wycena świadczeń jest zdecydowanie za niska, natychmiastowo musi zostać zwiększona wycena świadczeń o 50 proc., trzeba też uwzględnić wypłaty dla personelu. (...) Jesteśmy nad przepaścią” – mówił Krzysztof Bukiel, przewodniczący Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy. Co to oznacza? Ponad stu lekarza z krakowskiego szpitala dziecięcego złożyło już wypowiedzenia, inni zamierzają to zrobić w najbliższym czasie. Jeśli tylu specjalistów odejdzie z pracy, niektóre oddziały po prostu znikną. „Oddział pediatrii, oddział reumatologii, pulmonologii z alergologią i oddział nefrologii: to są oddziały, które praktycznie od 1 stycznia 2022 roku, jeżeli nie stanie się cud, przestaną istnieć” – wyjaśniła Agata Hałabuda, przewodnicząca Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Krakowie. Lekarze zwrócili też uwagę na karygodne warunki, w jakich pracują: brakuje młodych specjalistów, luka pokoleniowa jest coraz mocniej odczuwana. „Jeżeli zostaje dwóch lekarzy na oddziale i 30 pacjentów, to nie można im pomóc bezpiecznie, to zagraża już wszystkim pacjentom. Tu nie chodzi tylko o płace, tu chodzi o warunki” – powiedział Piotr Watoła, przewodniczący małopolskiego OZZL Lekarze dali Ministerstwu Zdrowia czas do końca przyszłego tygodnia – oczekują dialogu i zmian. Jeśli nic się nie zmieni, sytuacja pediatrii w Polsce będzie się tylko pogarszać, a wiele dzieci zostanie bez pomocy. Zobacz też: Jest decyzja: szpital zapłaci odszkodowanie za podmianę dzieci Obecnie nie COVID i nie PIMS, ale wirus RSV atakuje dzieci Ogromny wzrost zachorowań wśród dzieci. W Centrum Zdrowia Matki Polki brakuje łóżek!
Czat z lekarzem: poradę otrzymasz w kilka minut! Gdzie się zapisać?
Jeśli dziecko źle się czuje, kaszle albo nagle dostało wysypki, możesz skorzystać z szybkiej porady. Do tego celu służy czat z lekarzem, który odbywa się przez urządzenia mobilne. Podpowiadamy, jak i gdzie się zapisać, aby mieć możliwość rozmowy z lekarzem online.
Aż 80 proc. Polaków chce korzystać z telemedycyny, mieć dostęp do porad i innych świadczeń lekarskich online – wynika z raportu firmy Biostat. To niezwykle wygodne, a w dobie pandemii koronawirusa wręcz niezbędne, gdy większość placówek medycznych mniej lub bardziej ograniczyła działalność. Dzięki nowej funkcji aplikacji mobilnej „ZnanyLekarz – umów wizytę" poradę lekarską można teraz uzyskać w kilka minut, na smartfonie lub tablecie. Czat z pediatrą online za darmo w aplikacji ZnanyLekarz Konsultacje online z lekarzami różnych specjalności są dostępne niemal od samego początku pandemii na portalu ZnanyLekarz.pl. Aby jeszcze bardziej ułatwić pacjentom korzystanie z tej funkcji i skrócić czas oczekiwania na poradę, portal przygotował nową ofertę: czat z lekarzem w aplikacji mobilnej. Taka forma kontaktu ze specjalistami jest bezpłatna i dostępna dla wszystkich posiadaczy smartfonów i tabletów. Pacjenci mogą liczyć na pomoc w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej, porozmawiać online z internistą lub pediatrą. Co ważne, dzięki aplikacji i zdalnym konsultacjom lekarskim można otrzymać nie tylko zalecenia co do dalszego leczenia, ale także zwolnienie lekarskie na dziecko lub na siebie i e-receptę. Aby skorzystać z darmowych konsultacji z lekarzem, trzeba pobrać i zainstalować na urządzeniu mobilnym aplikację „ZnanyLekarz – umów wizytę", a w niej podać swoje dane (lub dane dziecka): PESEL, imię i nazwisko, adres. Podczas rozmowy z lekarzem online jest też możliwość wysłania zdjęcia, np. pokazującego wysypkę. W aplikacji widoczna jest lista dostępnych aktualnie lekarzy, wraz z ich specjalizacjami i krótkimi opisami. Z tej listy wybiera się lekarza, z którym ma odbyć się czat online. Podczas konsultacji lekarz tworzy normalną dokumentację medyczną. View Burdaffi on the source website Czat z powodzeniem działa od marca 2020 roku. Obsłużył już ponad 4 tysiące pacjentów, udzielając ponad 9 tysięcy konsultacji. Średni czas oczekiwania na odpowiedź lekarza wynosi tylko 2 minuty. W czym pomoże czat z lekarzem „Dajemy pacjentom możliwość skonsultowania problemów zdrowotnych w bardzo wygodny i sprawny sposób. Z poziomu telefonu możemy uzyskać poradę lekarza, który w razie potrzeby wyda zalecenia odnośnie leczenia zdalnego lub stacjonarnego, ale również rozszerzenia diagnostyki. Dzięki temu pacjent dostanie wiarygodne informacje oraz pomoc i nie musi szukać informacji w sieci, zwłaszcza że niejednokrotnie korzysta z niesprawdzonych źródeł. W razie konieczności lekarz może również wystawić e-receptę" – mówi Karol Traczykowski, Head of new Ventures w ZnanyLekarz.pl. Podczas czatu z lekarzem możliwe jest też skonsultowanie wyników otrzymanych już badań. Zaletą aplikacji jest to, że można z niej korzystać, gdy stacjonarne placówki są zamknięte, gdy kłopoty zdrowotne pojawiły się podczas pobytu z dala od placówek medycznych, gdy konieczna jest szybka porada, kiedy nie można wyjść z domu, bo np. przebywa się na kwarantannie albo choroba to uniemożliwia. Wszystko to sprawia, że pobranie aplikacji znacząco zwiększa poczucie bezpieczeństwa i zapewnia wygodę dostępu do wiarygodnych informacji – konsultujesz się z prawdziwym lekarzem zamiast szukać informacji na własną rękę. To wygodne i wiarygodne źródło wiedzy i naprawdę realna pomoc. Lekarz (internista lub pediatra) jest dostępny na czacie w aplikacji „ZnanyLekarz – umów wizytę" w dniach: poniedziałek-piątek – w godz. 8-20, sobota-niedziela – w godz. 11-13 i 17-19. Docelowo usługa ma być dostępna 24h/dobę i 7 dni w tygodniu. Więcej informacji o usłudze na stronie czat.znanylekarz.pl Zobacz także: Koronawirus a choroba dziecka: jak szybko skorzystać z teleporady? Gdy mama jest chora: leczenie w domu i konsultacje online Lekarz rodzinny: na jakie badania skieruje?
Szczepienia ochronne wcześniaków – dlaczego są tak ważne? [WIDEO]
Czy wiesz, że rocznie w Polsce rodzi się przedwcześnie około 22 tys. noworodków? Stanowi to około 6% wszystkich urodzonych w naszym kraju dzieci. Przy tym trzeba pamiętać, że to właśnie wcześniaki narażone są na częstszą hospitalizację i zwiększone ryzyko zakażeń niż dzieci urodzone o czasie.
Zwykle jednak chociaż dziecko rodzi się przedwcześnie, szczepione jest w tym samym czasie, co noworodki, które nie są wcześniakami. Oczywiście poprzedza je kwalifikacja lekarska. Gdy u takiego maluszka specjalista nie stwierdzi przeciwwskazań, bobas zostaje zaszczepiony. Dlaczego tak ważne są szczepienia ochronne wcześniaków? Koniecznie obejrzyj nasze wideo! Pamiętaj! Przed podaniem szczepionki lekarz przeprowadza kwalifikację. To właśnie specjalista każdorazowo decyduje, czy można ją podać w danym momencie, czy też nie.
5 pomysłów na (prawie) bezbolesne szczepienie! [WIDEO]
Szczepienia zwykle nie są lubiane przez dzieci i... rodziców. Jeśli również u was wiążą się ze sporą dawką stresu, podpowiadamy, jak można mu zaradzić. Oto sposoby, by wizyta szczepienną przebiegła bezboleśnie!
Do szczepienia można podejść inaczej... Jeśli przygotujesz do niego swojego starszaka, to gwarantujemy, że wizyta nie będzie złym wspomnieniem. Od czego zacząć? Opowiedz dziecku, że ty też byłaś szczepiona, a także o tym, jak konkretnie wygląda taka wizyta w poradni. Świetnym pomysłem jest też przeprowadzenie szczepienia... misia lub lalki. Takie przećwiczenie z pewnością pozwoli oswoić strach. Zastanawiasz się, co jeszcze możesz zrobić, żeby przygotować malucha na szczepienie? Koniecznie obejrzyj nasze wideo! Pamiętaj! Przed podaniem szczepionki lekarz przeprowadza kwalifikację. To właśnie specjalista każdorazowo decyduje, czy można ją podać w danym momencie, czy też nie.
Co to jest choroba meningokokowa. Wyjaśnia prof. Ernest Kuchar
Choroba meningokokowa jest rzadką, ale bardzo poważną chorobą zakaźną wywołaną przez szczególny rodzaj bakterii zwanych meningokokami. Nawet jeżeli choroba zostanie szybko rozpoznana i leczona może wywoływać poważne trwałe następstwa, a nawet prowadzić do śmierci.
Choroba meningokokowa rozwija się w ciągu trzech do siedmiu dni po kontakcie z bakterią, która przenosi się z człowieka na człowieka za pośrednictwem wydzieliny dróg oddechowych i gardła, w tym śliny i śluzu, jak też w trakcie wspólnego zamieszkiwania, zwłaszcza w tej samej sypialni. Niektórzy ludzie narażeni są na zwiększone ryzyko zachorowania na chorobę meningokokową. Należą do nich niemowlęta oraz małe dzieci w pierwszych dwóch latach życia, nastolatki i młodzi dorośli, jak też niektóre grupy przewlekle chorych, w tym z zaburzeniami odporności oraz osoby podróżujące na tereny gdzie choroba występuje często. Choroba meningokokowa zwykle przebiega pod dwoma postaciami: jako ropne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych albo sepsa, czyli zakażenie krwi. Obie postacie choroby meningokokowej są bardzo poważne i mogą prowadzić do zgonu. Przy piorunującym przebiegu choroby śmierć może nastąpić w ciągu kilku do kilkunastu godzin. Chorzy, którzy wyzdrowieją z choroby meningokokowej, mogą mieć trwałe następstwa, takie jak amputacja kończyn, głuchota, zaburzenia poznawcze czy uszkodzenie mózgu. Meningokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych polega na dostaniu się bakterii do ośrodkowego układu nerwowego oraz obrzęku i zapaleniu tkanek otaczających mózg i rdzeń kręgowy. Dla meningokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych typowy jest nagły początek z wysoką gorączką, bólem głowy i sztywnością karku. Mogą również wystąpić objawy dodatkowe tak jak światłowstręt, przeczulica, nudności, wymioty i dezorientacja. U małych dzieci objawy te mogą być trudne do zauważenia lub mogą w ogóle nie wystąpić. Chore niemowlę może być apatyczne, drażliwe, wymiotować albo odmawiać jedzenia. Jego ciemiączko może być wypukłe i tętnić. Posocznica (sepsa) polega na dostaniu się meningokoków do układu krwionośnego, w którym bakterie mnożą się, uszkadzając ściany naczyń oraz wywołując krwawienia do skóry i narządów wewnętrznych. Sepsa zwykle objawia się gorączką lub dreszczami, znacznym osłabieniem, wymiotami lub biegunką, zimnymi kończynami, a zwłaszcza dłońmi i stopami, silnymi bólami mięśni, stawów, klatki piersiowej i brzucha oraz znacznie przyśpieszonym oddechem i akcją serca. Najbardziej charakterystyczna dla sepsy meningokokowej jest ciemno-czerwona wybroczynowa wysypka, która nie blednie pod uciskiem. Postacie choroby wywołane przez meningokoki są bardzo poważne, ale możliwe do wyleczenia za pomocą antybiotyków, które zabijają bakterie. Najważniejszą sprawą jest wczesne rozpoczęcie leczenia, najszybciej jak to jest możliwe. Jednak nawet mimo szybkiego i właściwego leczenia, jeden do dwóch chorych na każdych dziesięciu, którzy zachorują na chorobę ma meningokokową umrze. Dlatego jeżeli podejrzewasz, że twoje dziecko ma chorobę meningokokową, natychmiast skontaktuj się z z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Szczepienie jest najlepszym sposobem zapobiegania chorobie meningokokowej. Autor tekstu: Dr hab. med. Ernest Kuchar Materiały źródłowe: 1. WHO Meningococal disease 2. WHO Meningococcal meningitis 3. ECDC Meningococcal disease PP-NIM-POL-0059 Artykuł powstał przy współpracy z firmą Pfizer Polska
Choroba meningokokowa – zapobieganie za pomocą szczepień
Choroba meningokokowa jest groźną chorobą zakaźną wywołaną bakterie zwane meningokokami, której skutecznie potrafimy zapobiegać za pomocą szczepień ochronnych. Choroba meningokokowa najczęściej przebiega jako zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (zakażenie osłonek mózgu i rdzenia kręgowego) lub zakażenie krwi, czyli sepsa.
Nawet przy wczesnym rozpoczęciu właściwego leczenia antybiotykiem, choroba meningokokowa zabija do kilkunastu procent chorych, a spośród tych, którzy przeżyją, znaczny odsetek okalecza przez trwałe następstwa, takie jak utrata słuchu, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie nerek, utrata kończyn czy szpecące blizny. Meningokoki występują w kilkunastu odmianach zwanych grupami serologicznymi. Spośród nich 5 grup: A, B, C, W oraz Y odpowiada na zdecydowaną większość, ponad 90% zachorowań. Epidemiologia meningokoków jest zmienna i nieprzewidywalna. W Polsce obecnie grupa B wywołuje około 66% zachorowań na chorobą meningokokową, grupa C około 20%, jednak dawniej rzadka grupa W, wywołuje już około 10% zachorowań i odsetek ten zwiększa się. Jest to ważne, bo zakażenia wywołane przez meningokoki W często przebiegają nietypowo z objawami ze strony przewodu pokarmowego, co może opóźniać rozpoznanie. Grupa W związana jest z największą śmiertelnością. Dostępne są szczepionki przeciwko wszystkim wymienionym grupom serologicznym bakterii, zarówno chroniące przed pojedynczą grupą B lub C, jak też szczepionki chroniące przed 4 grupami serologicznymi meningokoków - szczepionki ACWY. Kto powinien być szczepiony przeciwko chorobie meningokokowej? Szczepić powinno się przede wszystkim niemowlęta, które chorują zdecydowanie najczęściej, ponadto nastolatków oraz ludzi niezależnie od wieku, którzy cierpią na choroby upośledzające odporność lub podróżują do krajów, gdzie choroba meningokokowa występuje endemicznie. Ze względu na zmienny udział poszczególnych grup meningokoków, ochrona powinna być możliwie szeroka – najlepiej zaszczepić dziecko przy użyciu dwóch szczepionek: przeciwko meningokokom B oraz szczepionką zawierającą cztery grupy ACWY. Czy szczepienie przeciwko meningokokom jest bezpieczne? Tak. Szczepionka podobnie jak każdy lek może wywołać działania niepożądane, jednak niepożądane odczyny poszczepienne zazwyczaj są łagodne i przejściowe - ustępują w ciągu kilku dni. Ciężkie działania niepożądane należą do rzadkości. O szczegółach szczepienia porozmawiaj ze swoim lekarzem. Szczepienia przeciwko meningokokom należą w Polsce do szczepień zalecanych, co oznacza, że zainteresowany ponosi koszt szczepionki. Liczba dawek i odstępy między nimi zależą od wieku osoby szczepionej oraz rodzaju zastosowanej szczepionki przeciwko meningokokom. Szczepienia można rozpocząć od 2 miesiąca życia. Szczepienie ochronne niemowląt przy pomocy dwóch szczepionek meningokokowych – przeciwko grupie B oraz szczepionki ACWY jest najlepszym sposobem zapobiegania chorobie meningokokowej. Autor: Dr hab. med. Ernest Kuchar Materiały źródłowe: 1. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://www.ecdc.europa.eu/en/meningococcal-disease" target="_blank" rel="noopener">ECDC Meningococcal disease 2. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://www.ecdc.europa.eu/en/meningococcal-disease/factsheet" target="_blank" rel="noopener">ECDC Prevention and control measures for meningococcal disease factsheet PP-NIM-POL-0060 Artykuł powstał przy współpracy z firmą Pfizer Polska
„Nie dajmy się zmanipulować przeciwnikom szczepień” pisze lekarz Dawid Ciemięga
„Nigdy nie negowałem występowania niepożądanych odczynów poszczepiennych, ale z pełną odpowiedzialnością mogę dziś stwierdzić, że występują one bardzo rzadko”. O szczepieniach, ich skuteczności i występujących po nich powikłaniach pisze lekarz Dawid Ciemięga.
Obecnie większość informacji na każdy temat, czerpiemy z Internetu, który jest dziś podstawowym narzędziem do wymiany informacji. Internet to duże źródło wiedzy, ale korzystanie z niego jest trudniejsze, niż się ludziom wydaje. Należy pamiętać, że jest to przede wszystkim źródło wiedzy niezweryfikowanej, dowolnej, a często wręcz szkodliwej. Z doświadczenia wiem, że bardzo mało osób weryfikuje to, co czyta w Internecie. Rodzice nie mają nawyku, aby sprawdzać, czy informacje w sieci są wiarygodne, wiele osób również nie wie jak to zrobić. Osobiście często spotykam się z wieloma zarzutami antyszczepionkowców, że oszukuję ludzi, działam na ich szkodę, jestem przekupiony, ukrywam szkodliwość szczepień. Na to wszystko mam jedną bardzo prostą odpowiedź. W swojej pracy decyduję o szczepieniach dzieci każdego dnia, średnio jest to ponad sto dzieci miesięcznie i około półtora tysiąca małych pacjentów rocznie. Wielu z nich znam od noworodka, z dziesiątkami rodzin łączą mnie kilkuletnie relacje, które są oparte na zaufaniu, którym obdarzyli mnie rodzice w dniu, gdy wybrali mnie na pediatrę swojego dziecka. Moimi pacjentami jest również moja własna rodzina, znajomi i przyjaciele. Czasami jestem pytany przez przeciwników szczepień, czy swoje własne dzieci szczepię? Własnych dzieci nie mam, ale dziecko mojej siostry, moich kuzynek, wszystkie dzieci w mojej rodzinie są moimi pacjentami i są szczepione, nie tylko szczepionkami obowiązkowymi, ale też zalecanymi. Przez wszystkie te lata pracy z dziećmi i ich szczepieniem, żaden z moich pacjentów nie doznał powikłań poszczepiennych, o których tak licznie można w Internecie przeczytać. Dlaczego tak jest? Miałem okazję zweryfikować wiele historii o rzekomych powikłaniach poszczepiennych, gdzie historie opisują często tzw. dzieci okaleczone szczepieniami. Rodzic, który czyta tego typu treści, zapoznaje się tylko z subiektywnym przekazem, niepopartym dowodami. Ja miałem okazje zapoznać się z dokumentacjami medycznymi kilku przypadków, które w żaden sposób nie potwierdzały prawdziwości tych opisów. Nigdy nie negowałem występowania niepożądanych odczynów poszczepiennych (NOP), ale z pełną odpowiedzialnością mogę dziś stwierdzić, że występują one bardzo rzadko i w żaden sposób nie pokrywa się to z tym, jak sytuacje przedstawiają przeciwnicy szczepień. Jeśli rodzic chce uzyskać rzetelną opinię na temat szczepień, musi szukać informacji u osób, które mają kompetencje i medyczne wykształcenie, ale przede wszystkim zajmują się pacjentami, których leczą i chronią, szczepiąc ich. Medyczna wiedza bez problemu rozprawia się z mitami na temat szczepień, ponieważ jej prawdziwość jest weryfikowana naukowo. Jednym z powielanych mitów jest stwierdzenie, że szczepienia niemowląt mogą przeładować ich układ odpornościowy. Są to niczym niepoparte internetowe przekazy, które zostały obalone przez liczne badania naukowe, prowadzone od lat w tym zakresie. Warto podkreślić, że z roku na rok przybywa nam regularnie naukowych argumentów na korzyść szczepień. Wiedza lekarzy jest również wiedzą praktyczną, wynikającą z doświadczeń co do chorób zakaźnych. Nie da się podważyć zasadności szczepień, ponieważ choroby, przed którymi szczepienia chronią, są ciągle aktualnym zagrożeniem, choć dziś o niektórych zupełnie ludzie zapomnieli, np. polio czy błonica. Kiedy rodzic pyta mnie o to, jaki schemat wybrać, zawsze odpowiadam, że jeśli tylko kogoś stać, to najszerszy wariant ochronny, jest to najlepsza decyzja dla dobra dziecka. Lekarz ma obowiązek udzielić rodzicom rzetelnych informacji, a więc poinformować m.in. o dostępnych wariantach szczepionek i różnicach między nimi. Na pytanie rodzica, jakie szczepienia wybrać dla swojego dziecka, odpowiadam, że wyboru nie będę narzucać, on musi wynikać z informacji, które staram się jako lekarz jak najlepiej przekazać. Zwykle podaję przykład mojej własnej rodziny i moje osobiste rekomendacje, zalecam m.in. szczepienia skojarzone, szczepienia przeciw pneumokokom, meningokokom, ospie, grypie i rotawirusom. autor: lek. Dawid Ciemięga Źródła: https://szczepienia.pzh.gov.pl/faq/jak-czesto-nop-wystepuja-w-polsce-i-gdzie-mozna-to-sprawdzic/ Źródła informacji oraz wiedzy rodziców na temat szczepień ochronnych w Polsce PRZEGL EPIDEMIOL 2010; 64: 83 – 90 Vaccines are not associated with autism: an evidence-based meta-analysis of case-control and cohort studies ; Vaccine. 2014 Jun 17;32(29):3623-9 Does antigenic overload exist? The role of multiple immunizations in infants. Immunol Allergy Clin North Am. 2003 Nov;23(4):649-64. Association Between Estimated Cumulative Vaccine Antigen Exposure Through the First 23 Months of Life and Non–Vaccine-Targeted Infections From 24 Through 47 Months of Age JAMA. 2018;319(9):906-913. doi:10.1001/jama.2018.0708 PP-PRE-POL-0207 Materiał powstał przy współpracy z firmą Pfizer Polska
7 rad, jak skutecznie wyleczyć grypę u dziecka
Grypa u dziecka to nie jest błaha choroba. U ok. 10 proc. chorych powoduje powikłania, jak zapalenie oskrzeli, płuc, a nawet poważne powikłania kardiologiczne. Grupą najbardziej narażoną na powikłania są dzieci, dlatego jeśli dziecko zachoruje, trzeba wiedzieć, jak je chronić przed powikłaniami.
U małego dziecka grypa może mieć dużo gwałtowniejszy przebieg niż u starszych dzieci ze względu na to, że jego układ odpornościowy nie jest jeszcze w pełni dojrzały. U dzieci objawy choroby bardzo szybko narastają. Zobacz, co robić, gdy dziecko ma grypę. Czytaj też: 5 charakterystycznych objawów grypy 1. Skontaktuj się z lekarzem W przypadku niemowlęcia to konieczne. Lekarz stwierdzi, czy jest to grypa, czy zwykłe przeziębienie i jaki jest przebieg choroby. Jeśli to grypa, której objawy szybko narastają, może zalecić lek przeciwwirusowy. Lek jest wydawany na receptę, skuteczny pod warunkiem podania go w pierwszych 48 godzinach infekcji, kiedy wirusy jeszcze tak bardzo się nie namnożyły. 2. Dziecko chore na grypę powinno odpoczywać Najlepiej leżeć w łóżku. Jego aktywność fizyczna powinna być ograniczona do minimum ze względu na to, by nie obciążać serca (najgroźniejsze są powikłania kardiologiczne grypy). 3. Podawaj dziecku dużo picia To ważne, by nie doszło do odwodnienia. Najlepiej jeśli są to napoje o letniej temperaturze: woda, herbatki owocowe. 4. Podawaj środki łagodzące objawy grypy Jeśli dziecko ma katar, wpuszczaj mu do nosa sól morską. Gdy ma wysoką gorączkę, podawaj środki przeciwgorączkowe z paracetamolem lub ibuprofenem. Jeśli ma kaszel, pomocne są syropy łagodzące kaszel, np. z cebuli. Zobacz też: Jak zrobić syrop z cebuli na kaszel 5. Pomocniczo możesz podać witaminę C A także herbatę z sokiem z malin, z miodem, czosnek. Nie leczą grypy, działają tylko pomocniczo, wspomagają organizm w walce z wirusem grypy. 6. Podawaj lekkostrawne posiłki Najlepiej w formie płynnej i półpłynnej – łatwiej je strawić. Nie proponuj potraw ciężkostrawnych (kotlety, fasola, ciasta), które dodatkowo obciążają organizm 7. Uważnie obserwuj dziecko i reaguj Jeśli stan dziecka pogarsza się, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem. Możesz to zrobić przez całą dobę: służba zdrowia działa przez 24 godziny. Co najmniej przez 2 tygodnie po przechorowaniu grypy dziecko jest osłabione. Lepiej powoli wychodzić z nim na dwór, uważając, by się nie przegrzało i nie przeziębiło. Jeśli coś w jego zachowaniu cię zaniepokoi, najlepiej iść z nim do lekarza. Czytaj też: Jak wzmacniać odporność dziecka - ważne rady pediatry
Prędzej czy później zadają je sobie wszyscy rodzice. Wątpliwości związane z pielęgnacją i zdrowiem dziecka wyjaśniają nasi eksperci.
Jak powinna przebiegać wizyta u pediatry - film
Na co powinni przygotować się rodzice i czego warto wymagać od lekarza dziecięcego?
Film powstał we współpracy z Centrum Medycznym
Co prawnik mówi o prawach małego pacjenta
Wszystkie dzieci czasem chorują, wszystkie też powinny chodzić na badania kontrolne. Sprawdź, co przysługuje małym pacjentom w przychodniach lekarskich i czego rodzice powinni wymagać od lekarza.
Nie znamy praw, jakie mają mali pacjenci. Przykład? Dzwonisz do przychodni, bo dziecko jest chore. Osoba w rejestracji mówi, że „jego” lekarz wyszedł. Jeśli uważasz, że jedyne, co możesz teraz zrobić, to iść na prywatną wizytę, to bardzo się mylisz! Jak postępować w trudnych przypadkach? Wątpliwości wyjaśniamy razem z prof. Dorotą Karkowską, prawnikiem oraz ekspertem Instytutu Praw Pacjenta i Edukacji Zdrowotnej. Czy idąc z dzieckiem do lekarza, powinnam mieć dowód ubezpieczenia? Nie – odkąd stworzono Centralny Rejestr Ubezpieczonych, w którym jest to wszystko odnotowane. Na wszelki wypadek zabierz dowód jednego z rodziców. Uwaga! Nawet, jeśli żadne z rodziców nie jest ubezpieczone, dziecko ma prawo być leczone: lekarz nie może odmówić zbadania go i wypisania recepty! Zgodnie z ustawą o świadczeniach opieki zdrowotnej, „osoby poniżej 18. roku życia, mieszkające w Polsce i mające polskie obywatelstwo, mają zagwarantowane bezpłatne usługi służby zdrowia”. Muszę wybrać lekarza dla dziecka? Tak. Dziecko powinno być pod opieką jednego lekarza, tzw. pierwszego kontaktu: może to być pediatra lub lekarz rodzinny. Pediatra zajmuje się tylko dziećmi, zwykle ma większe doświadczenie, szczególnie w przypadku niemowląt. Jednak również wielu lekarzy rodzinnych jest doświadczonych w opiece nad dziećmi. Zanim wybierzesz lekarza, zrób „wywiad”, podpytaj innych mam. Dobrze jest znaleźć doktora pracującego w przychodni znajdującej się blisko waszego miejsca zamieszkania. Sprawdź, jak wybrać dobrego pediatrę. Czy mogę zmienić lekarza? Tak. Nie ma prawa, które by tego zabraniało. Lepiej jednak takich sytuacji unikać. Dziecko powinno być pod opieką tego samego lekarza – dzięki temu będzie on w stanie dostrzec zmianę zachowania świadczącą o chorobie, co mógłby przeoczyć lekarz, który nie zna dziecko. Gdy dziecko jest chore, mogę z nim iść do innego lekarza w przychodni? Tak. Jeśli np. dziecko po południu zaczęło gorączkować, a „jego” pediatra już wyszedł, dziecko musi przyjąć inny lekarz. Uwaga! Jeśli dziecko jest chore, pani w rejestracji nie może odmówić przyjęcia z powodu braku „numerków” do lekarza. Dyrekcja przychodni ma obowiązek tak zorganizować pracę, by wszystkie dzieci, które tego potrzebują, mogły uzyskać pomoc. Czy to prawda, że lekarz powinien opowiedzieć mi o szczepieniach: obowiązkowych i zalecanych? Tak. Powinien też powiedzieć, które z nich są ważne dla twojego dziecka, ze względu na jego wiek i zdrowie. Powinien powiedzieć o odczynach poszczepiennych, jakie mogą się pojawić, oraz doradzić, co wtedy zrobić. Czy dziecko powinno mieć raz w roku wykonane badania? Dorosły powinien raz w roku zrobić sobie podstawowe badania: z krwi i moczu. Nie ma jednak listy badań profilaktycznych, które muszą być wykonane u dziecka: decyduje o tym lekarz. Do jakich specjalistów nie muszę mieć skierowania? Skierowania nie są potrzebne, jeśli chcesz iść z dzieckiem do ginekologa, dentysty, onkologa, psychiatry. Do lekarzy innych specjalności skierowanie jest konieczne. [CMS_PAGE_BREAK] Jak szybko dziecko powinno być przyjęte przez specjalistę, jeśli dostałam skierowanie? Niestety, zdarza się, że na wizyty do niektórych specjalistów czeka się nawet kilka miesięcy: jest to spowodowane zbyt małą liczbą kontraktów lekarzy z NFZ. Najlepiej dowiadywać się równocześnie w kilku przychodniach, kiedy taka wizyta będzie możliwa: terminy w poszczególnych placówkach mogą bardzo się różnić. O kolejności przyjęcia dziecka do specjalisty powinny decydować względy medyczne, a nie kolejność zgłoszenia. Dziecko może czekać, jeśli to nie spowoduje pogorszenia jego stanu zdrowia. Jeżeli wymaga pilnej konsultacji, to „przeskakuje” numerki w kolejce. Co mam zrobić, gdy przychodnia, do której zapisałam dziecko, jest już zamknięta, a ono źle się czuje? Jeśli dziecko jest chore, np. ma katar, kaszel, gorączkę, boli je brzuch, ale widzisz, że jego ogólny stan jest dobry, a przychodnia jest zamknięta i nie możesz czekać do rana, najlepiej jechać do Nocnej Pomocy Lekarskiej. Placówki dyżurne działają od godziny 18.00 do 8.00 rano, a w dni wolne od pracy – przez całą dobę. O adres i telefon Nocnej Pomocy Lekarskiej zapytaj w przychodni, do której dziecko jest zapisane. Numer telefonu i adres NPL najlepiej mieć zapisany w kalendarzu, by w razie potrzeby móc szybko z niego skorzystać, a nie dopiero szukać informacji. Uwaga! Numer telefonu do Nocnej Pomocy Lekarskiej warto sprawdzać, gdy jesteś z dzieckiem na wizycie w przychodni (taka informacja zwykle jest wywieszona w widocznym miejscu). Ponieważ usługi NPL są osobno kontraktowane w NFZ, to placówki je wykonujące mogą się zmieniać. Gdy dziecko zachoruje na wakacjach, z daleka od miejsca zamieszkania, mogę z nim iść na bezpłatną wizytę do lekarza? Tak. W przypadku nagłego zachorowania można pójść do najbliższej przychodni. Dziecko na pewno zostanie przyjęte. Dobrze jest jednak mieć dowód osobisty, książeczkę zdrowia dziecka i jego numer PESEL. W przypadku nagłego zachorowania masz prawo również w innym mieście skorzystać z Nocnej Pomocy Lekarskiej lub ze szpitala. Czy mogę wezwać karetkę pogotowia? Tak. Karetkę możesz wezwać, jeśli widzisz, że dziecko jest ciężko chore (np. ma wysoką gorączkę, drgawki, wybroczyny na skórze, traci przytomność), a ty nie masz możliwości szybko zawieźć go do szpitala. O przyjeździe karetki zadecyduje dyspozytor, który oceni, czy jest to konieczne. Dlatego gdy zadzwonisz, udzielaj mu jak najdokładniejszych informacji o stanie zdrowia dziecka. Uwaga! Żadna karetka nie przyjedzie do was w ciągu minuty. Dlatego jeśli np. dziecko straciło przytomność, zadławiło się, występuje stan zagrożenia życia, to do czasu przyjazdu pogotowia przez cały czas udzielaj mu pierwszej pomocy . Zobacz na filmach, jak krok po kroku udzielić dziecku pierwszej pomocy. Czy będę musiała zapłacić za przyjazd pogotowia, jeśli lekarz stwierdzi, że przyjazd karetki był niepotrzebny? Nie. Za przyjazd karetki pogotowia nic nie zapłacisz – nawet jeśli okaże się on nieuzasadniony. Czy w razie nagłego zachorowania dziecka muszę mieć dla niego skierowanie do szpitala? Nie. Jeśli dziecko choruje, ale jego ogólny stan zdrowia jest dobry, powinnaś z nim iść do przychodni lub placówki NPL. Jeżeli jednak dziecko jest bardzo chore, np. ma wysoką gorączkę, na skórze pojawiają się wybroczyny, traci przytomność, to nie trać czasu na wizytę w przychodni, tylko jedź z nim do szpitala. Na izbie przyjęć bądź grzeczna, ale nieustępliwa: przypilnuj, by dziecko zostało zbadane przez lekarza. Nie daj się odesłać ze szpitala do przychodni (po skierowanie), jeśli widzisz, że stan zdrowia dziecka jest zły.