Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-09-08T07:16:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Jednorazowa wypłata 100 tys. zł zamiast 800 plus. Jest 1 kluczowy warunek
items: Partner ciągle jest zmęczony, ona utrzymuje dom. „Przez 5 lat pracował może łącznie 2 lata. Mam już dość”
items: „Syn wrócił ze szkoły i zapytał, czy jesteśmy biedni”. Matka zajrzała do plecaka i zamarła
items: Zapłaciła 15 tys. zł za poród w prywatnej klinice. „Żal mi kobiet, których na to nie stać”
items: Koledzy z klasy wyśmiali buty jej syna. „Rodzice nie nauczyli szczyli szacunku, to ja im pokażę, gdzie raki zimują”
items: Płaci dzieciom za oceny, czytanie książek i spacery. „Na przyjemności trzeba sobie zapracować”
items: Dzieci do wynajęcia to nowy trend: płacą im ponad 300 zł za usługę. „Nie widzę w tym nic złego"
items: „Córki sobie o mnie przypomniały, gdy dostałam spadek po bracie. Nie dały mi wnuków, ale już kładą łapska na moim majątku”
items: ZUS wypłaca matkom 1800 zł na rękę miesięcznie. Jest 1 kluczowy warunek
items: „Mój eks jeździ z nową niunią do Dubaju, a mnie nie starczyło na wyprawkę dla dzieci. Zemsta ma zapach arabskich perfum”
items: 300 zł za wychowawstwo to za mało. Nauczyciele chcą podwyżki dodatku do 1500 zł
items: Wrzesień nawet się nie zaczął, a szkoła już przysłała listę opłat. „Po tym mailu poryczałam się jak dziecko”
items: Reforma alimentów 2026. Będzie więcej pieniędzy dla dzieci z automatu. Dłużnicy już drżą ze strachu
items: „Dla mojego męża mamusia jest ważniejsza niż własne dziecko. Po tym, co o mnie nagadał, upokorzyłam go przed całą rodziną”
items: Dziecko płacze, bo mama kupuje wyprawkę w dyskontach. „Niech ryczy, nie wydam fortuny na markowe kredki”
items: 2400 zł zamiast 800 plus w sierpniu. Co trzeba zrobić, żeby dostać pieniądze?
items: MEN: zmuszanie do zakupu wyprawki jest nielegalne. Rodzice nie mają o tym pojęcia i dają się naciągać?
items: „Miałam zająć się rozbestwionymi wnukami przez tydzień, a synowa oczekuje, że będę je niańczyć do końca wakacji. Niech mi chociaż zapłaci”
items: Dodatkowe 2590 zł na rękę dla nauczycieli jeszcze przed końcem wakacji. Matka: „Mnie nikt nie płaci za to, że oddycham”
items: 690 zł na dziecko od 1 września. Rodzice nie mają pojęcia o tym świadczeniu
items: Wychowawczyni kolonijna nigdy czegoś takiego nie widziała. „Antek wyjął z portfela 200 zł. Gdy zobaczyłam, co robi, od razu zadzwoniłam do rodziców”
items: Dobre pół roku oszczędzała na kolonie córki. „Po jednym telefonie od wychowawcy nie mogłam się pozbierać”
items: Zatrudniła nianię na cały etat i płaci jej 7 tys. zł. „Wyzysk. To niezbyt dobra stawka”
items: Nawet 2395 zł co miesiąc od państwa. Oto lista świadczeń dla rodziców małych dzieci
items: 500 zł na dziecko bez kryterium dochodowego w nowym roku szkolnym. Rodzice nie wiedzą o tym świadczeniu

Jednorazowa wypłata 100 tys. zł zamiast 800 plus. Jest 1 kluczowy warunek
type: item
date: 2026-09-08T07:15:10.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: 800 plus
subject: pieniądze
subject: świadczenia rodzinne
description: Współtwórca programu 500 plus przekonuje, że dodatkowe pieniądze dla rodziców nie zatrzymały spadku liczby urodzeń, i proponuje coś zupełnie innego: „znaczone” pieniądze na mieszkanie, nawet 100 tys. zł. Jest jednak kilka warunków.
encoded: Bartosz Marczuk, współtwórca programu 500 plus i były wiceminister rodziny, pracy i polityki społecznej w rządach PiS, przekonuje, że sama gotówka wypłacana rodzinom nie zatrzymała spadku liczby urodzeń. W rozmowie z „Rzeczpospolitą” zaproponował nowe rozwiązanie: bon mieszkaniowy powiązany z liczbą dzieci, w którym za trzecie dziecko rodzina mogłaby otrzymać nawet 100 tys. zł, ale nie w formie zwykłego przelewu, tylko jako „znaczone” pieniądze do wykorzystania wyłącznie na cele mieszkaniowe. Bartosz Marczuk proponuje bon mieszkaniowy zamiast gotówki Marczuk zaznacza, że nie chodzi o kolejny transfer wypłacany za samo urodzenie dziecka, lecz o wkład przeznaczony na konkretny cel: zakup mieszkania, wkład własny przy kredycie, remont czy materiały budowlane. Jak tłumaczy, po raz pierwszy nie wysyłano by ludzi gremialnie do banków po kredyt hipoteczny, tylko dawano by im środki, które mogliby przeznaczyć na wkład własny przy kupnie mieszkania, na remont nieruchomości albo na materiały budowlane w markecie. Były wiceminister przekonuje, że dziś największą barierą dla młodych ludzi nie są już wyłącznie dochody, ale brak stabilności mieszkaniowej. Jego zdaniem Polacy często deklarują chęć posiadania większej liczby dzieci, ale odkładają tę decyzję ze względu na warunki życiowe. „Ludzie co do zasady chcą mieć więcej dzieci, niż mają, tylko jest wiele powodów, które im to utrudniają. Jednym z nich jest sytuacja życiowo-materialna” – wskazał Marczuk. Propozycja pojawia się w ramach ugrupowania Rozwój Plus Mateusza Morawieckiego, po które Marczuk opowiedział się po rozłamie w PiS. W relacjach medialnych opisywano wariant stopniowanego wsparcia: 40 tys. zł przy pierwszym dziecku lub zawarciu małżeństwa, 60 tys. zł przy drugim oraz 100 tys. zł przy trzecim i każdym kolejnym. Jaki jest kluczowy warunek sfinansowania bonu Marczuk nie ukrywa, że nowe świadczenie kosztowałoby budżet. „To kosztowałoby ok. 20 mld zł rocznie” – powiedział. Jego zdaniem kluczem do sfinansowania takiego…

bon-mieszkaniowy-zamiast-800-plus-72d388f.jpg
width: 1600
height: 1200

Partner ciągle jest zmęczony, ona utrzymuje dom. „Przez 5 lat pracował może łącznie 2 lata. Mam już dość”
type: item
date: 2026-09-07T13:15:20.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: list do redakcji
subject: pieniądze
subject: praca
subject: związek
description: „Mam już chyba dość” – tym zdaniem kończy swój list kobieta, która od pięciu lat próbuje ułożyć sobie życie z mężczyzną uciekającym od odpowiedzialności. Pisze o zmęczeniu, pracy, pieniądzach i poczuciu, że jest ze wszystkim sama.
encoded: Na naszą redakcyjną skrzynkę trafił anonimowy list od kobiety, która od pięciu lat jest w związku i wychowuje dwoje dzieci z poprzedniej relacji. Jak pisze, przez ten czas partner pracował łącznie około dwóch lat, a kolejne problemy sprawiają, że ponownie nie zamierza wracać do pracy. Czytelniczka nie ukrywa, że jest już zmęczona sytuacją, w której większość odpowiedzialności za utrzymanie mieszkania i codzienne obowiązki spoczywa na niej. Poniżej publikujemy jej list w całości. „Mam dość utrzymywania całego domu”. Przejmujący list matki Muszę się wygadać. Mam partnera od 5 lat i 2 dzieci swoich. Przez te 5 lat partner pracował może łącznie 2 lata... Ciągle go coś boli, ciągle słyszę, że zmęczony. Ja wyjeżdżałam za granicę, on owszem, „zajmował” się moimi dziećmi. Gotowe obiady, bo nie chciało się robić... Spanie do 12. Jak miał dzień, coś sprzątnął. Ale do celu. Ostatnio stwierdził, że źle się czuje, poszedł na SOR, dostał leki. I teraz znów się zaczyna... Już wie, że do pracy nie pójdzie przez najbliższe 2–3 tygodnie, tak sobie ustalił. Dodam, że jest przed 30-tką. Pracuje bez umowy. Już zakłada, że nie może pracować, bo zdrowie ważniejsze. Problem w tym, że znów będę musiała sama pracować na całe mieszkanie (wynajem). Dzieci mam nastolatków, ale traktuje ich, jakby ich nie było, coś tam pogada, nic poza tym, plus czepianie się o naczynia w pokojach itp., a sprzątam ja. Jak już się wydrę, to coś łaskawie pomoże. Dodam, że jest między nami 10 lat różnicy. Mam już chyba dość. Jeśli któraś z Was znalazła się w podobnej sytuacji albo ma doświadczenie z partnerem, który nie chce lub nie może utrzymać stałej pracy, możecie podzielić się swoją historią w komentarzach na naszych profilach na Facebooku (Mamotoja i Mamy siebie). Czy w związku można długo funkcjonować w takim układzie? Czy same pieniądze są tutaj problemem, czy bardziej chodzi o poczucie, że odpowiedzialność za wspólne życie spada na jedną osobę? Napiszcie do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz także: „Żona wyj…

klotnia-o-obowiazki-domowe-c7a5416.jpg
width: 1600
height: 1200

„Syn wrócił ze szkoły i zapytał, czy jesteśmy biedni”. Matka zajrzała do plecaka i zamarła
type: item
date: 2026-09-07T07:15:39.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Dziecko
subject: Uczeń
subject: list do redakcji
subject: pieniądze
subject: szkoła
description: Na redakcyjną skrzynkę trafiła wiadomość od mamy 9-latka, który wracał ze szkoły z coraz bardziej niepokojącymi pytaniami. Pewnego dnia chłopiec zapytał ją wprost, czy ich rodzina jest biedna. Kobieta zajrzała wtedy do jego plecaka.
encoded: Mama 9-letniego Adasia (imię zmienione), ucznia trzeciej klasy szkoły podstawowej, opisała sytuację, która zaczęła się od pozornie niewinnych uwag dotyczących starego plecaka, ale z czasem przerodziła się w coś znacznie bardziej bolesnego. Chłopiec zaczął wracać ze szkoły smutny i coraz częściej pytał rodziców o pieniądze. Jego mama początkowo nie rozumiała, skąd nagle wzięło się u dziecka takie zainteresowanie sytuacją finansową rodziny. „Myślałam, że ktoś mu coś powiedział” Mam na imię Iwona i jestem mamą 9-letniego Adasia. Od jakiegoś czasu zauważałam, że Adaś niechętnie chodzi do szkoły. Nie chciał za bardzo opowiadać, co się dzieje, a kiedy pytałam, czy wszystko w porządku, odpowiadał, że tak. Pewnego popołudnia wrócił do domu i nagle zapytał mnie: – Mamo, a my jesteśmy biedni? Zamurowało mnie. Zapytałam go, dlaczego w ogóle tak pomyślał, ale wzruszył ramionami. Powiedział tylko, że ktoś w klasie powiedział, że jego plecak wygląda jak dla biedaka. Miałam wtedy ochotę powiedzieć mu, że plecak absolutnie o niczym nie świadczy. Ten jego jest rzeczywiście stary, ale nadal jest całkiem dobry i nie widziałam powodu, żeby kupować nowy tylko dlatego, że komuś się nie podoba. „Wtedy zajrzałam do plecaka” Wieczorem zaczęłam przygotowywać rzeczy na następny dzień. Wzięłam jego plecak i wtedy zobaczyłam, że w jednej z przegródek ma kilka pomiętych kartek. Wyjęłam je, bo pomyślałam, że to jakieś rysunki albo prace z lekcji. Kiedy je rozprostowałam, zrobiło mi się słabo. Na jednej ktoś narysował chłopca z bardzo dużymi uszami, a obok napisał: „Adaś – biedak”. Na kolejnej kartce znajdował się podobny rysunek, a pod nim kolejny obraźliwy podpis. Były też kartki z pojedynczymi słowami, które jasno pokazywały, że ktoś celowo chciał mojego syna upokorzyć. Siedziałam z tymi kartkami w rękach i zastanawiałam się, ile razy Adaś otwierał plecak i je widział. Najbardziej bolało mnie to, że on nikomu o tym nie powiedział. „Nagle zrozumiałam jego pytania” Następnego dnia zapytałam go wp…

uczen-wraca-ze-szkoly-3b70334.jpg
width: 1600
height: 1200

Zapłaciła 15 tys. zł za poród w prywatnej klinice. „Żal mi kobiet, których na to nie stać”
type: item
date: 2026-09-06T13:15:23.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Poród
subject: Ciąża
subject: list do redakcji
subject: pieniądze
subject: poród
description: 15 tys. zł – tyle kosztował poród naszej czytelniczki w prywatnej klinice. Kobieta nie żałuje ani jednej wydanej złotówki i uważa, że prywatna opieka przy porodzie powinna być dla przyszłych rodziców oczywistym wyborem. Jej opinia na temat kobiet, których nie stać na taki wydatek, może jednak mocno podzielić czytelników.
encoded: Nie każda przyszła mama chce rodzić w prywatnej klinice i nie każda może sobie na to pozwolić. Dla naszej czytelniczki sprawa wygląda jednak zupełnie inaczej. Jej zdaniem kobieta powinna zrobić wszystko, żeby zapewnić sobie komfort i bezpieczeństwo podczas porodu, a jeśli jej partner nie może za to zapłacić, to najwyraźniej nie jest wystarczająco zaradnym mężczyzną. „Nie wyobrażam sobie rodzić w zwykłym szpitalu” Mam 32 lata i kilka miesięcy temu urodziłam pierwsze dziecko. Od początku wiedziałam, że nie chcę rodzić w państwowym szpitalu. Nie mam nic przeciwko lekarzom czy położnym pracującym w publicznej służbie zdrowia. Po prostu wiedziałam, że chcę mieć prywatną salę, spokój, komfort i opiekę, jakiej oczekuję. Nie zamierzałam oszczędzać na porodzie. Za pobyt i poród w prywatnej klinice zapłaciliśmy około 15 tys. zł. Czy dużo? Oczywiście. Czy żałuję? Ani trochę. Mój mąż od początku mówił, że nie ma o czym dyskutować. Skoro możemy sobie pozwolić na prywatną opiekę, to z niej korzystamy. Dla mnie to jest normalne. Nie rozumiem natomiast kobiet, które mówią: „Nie stać mnie”. „Nie stać cię? To może trzeba było inaczej pokierować swoim życiem” Wiem, że wiele kobiet się ze mną nie zgodzi, ale trudno. Mam wrażenie, że w Polsce za często usprawiedliwiamy brak pieniędzy. Kiedy słyszę, że kobieta chciała rodzić prywatnie, ale nie mogła, bo kosztowało to kilkanaście tysięcy złotych, zastanawiam się, dlaczego właściwie nie zrobiła nic wcześniej, żeby ją było stać. Przecież można zmienić pracę. Można się rozwijać. Można więcej zarabiać. Można też – i wiem, że to zabrzmi brutalnie – wybrać sobie partnera, który jest zaradny finansowo. Nie rozumiem tego romantycznego podejścia, że najważniejsze, żeby „dobrze się dogadywać”, a pieniądze jakoś się ułożą. Owszem, miłość jest ważna. Ale dorosłe życie to również odpowiedzialność. Ja nie chciałam zastanawiać się w ciąży, czy będzie mnie stać na dobrą opiekę. Chciałam mieć wybór. „Jeśli facet nie może tego zapewnić, to jaki z niego męż…

matka-z-noworodkiem-cbdcb8d.jpg
width: 1600
height: 1200

Koledzy z klasy wyśmiali buty jej syna. „Rodzice nie nauczyli szczyli szacunku, to ja im pokażę, gdzie raki zimują”
type: item
date: 2026-09-06T07:15:46.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Uczeń
subject: list do redakcji
subject: pieniądze
subject: szkoła
subject: wychowanie
description: Dzieci potrafią być bezlitosne, zwłaszcza kiedy znajdą coś, co wyróżnia kolegę z grupy. Dla dorosłego stare buty mogą być po prostu starymi butami. Dla dziecka kilka złośliwych komentarzy może jednak wystarczyć, żeby nagle zacząć wstydzić się czegoś, co jeszcze dzień wcześniej było zupełnie normalne.
encoded: Czasem wystarczy jeden komentarz, żeby dziecko zaczęło patrzeć na siebie zupełnie inaczej. Syn pani Karoliny przez kilka dni nie chciał zakładać do szkoły swoich ulubionych butów. Kiedy matka w końcu zapytała, o co chodzi, usłyszała historię, która mocno ją zdenerwowała. „Mamo, oni się śmiali z moich butów” Dzień dobry, piszę, bo do tej pory nie mogę uwierzyć, jak łatwo dzieci potrafią zrobić komuś przykrość, kiedy nikt wcześniej nie nauczył ich, że pewnych rzeczy po prostu się nie mówi. Mój syn wrócił ze szkoły zły i zawstydzony, bo kilku chłopaków zaczęło wyśmiewać jego buty. Chyba jeszcze bardziej niż ich zachowanie zdenerwowała mnie późniejsza reakcja rodziców. Usłyszałam od jednej z mam, że „dzieci przecież tylko żartowały”. No właśnie. Dla nich żart, dla mojego dziecka powód, żeby następnego dnia nie chciało iść do szkoły. Mój syn chodzi do piątej klasy. Nie kupuję mu wszystkiego, czego zażyczy sobie pod wpływem kolegów. Staram się wybierać rzeczy dobre jakościowo i takie, na które po prostu nas stać. Tym razem kupiliśmy mu nowe buty sportowe. Nie były markowe, ale syn sam je wybrał i naprawdę mu się podobały. Wrócił ze szkoły i od razu zauważyłam, że coś jest nie tak. Zapytałam, co się stało. Najpierw wzruszył ramionami, ale po chwili powiedział: – Chłopaki śmiali się z moich butów. Zapytałam, co dokładnie mówili. – Że wyglądają jak z bazaru. Że ich rodzice kupują sobie Nike, a ja mam jakieś „chińskie”. Podobno zaczęli też porównywać swoje buty i śmiać się, że mój syn ma najgorsze. Pytali, czy nie mamy pieniędzy i czy jesteśmy biedni. Serce mi pękło. Nie dlatego, że ktoś skrytykował buty. Dzieci mają różne gusta. Zabolało mnie to, że kilku chłopaków urządziło sobie zabawę kosztem mojego syna. Napisała do jednej z matek Powiedziałam mu, żeby następnym razem odpowiedział, że jemu jego buty się podobają i nie interesuje go, co myślą inni. – Ale oni będą się dalej śmiać – odpowiedział. Znam kilku rodziców z klasy, więc nie miałam problemu, żeby dowiedzieć się, kt…

uczen-placze-na-korytarzu-szkolnym-2569286.jpg
width: 1600
height: 1200

Płaci dzieciom za oceny, czytanie książek i spacery. „Na przyjemności trzeba sobie zapracować”
type: item
date: 2026-09-06T06:12:22.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Rodzina
subject: pieniądze
subject: tata
subject: wychowanie
description: Czy dziecko powinno dostawać pieniądze za dobre oceny, czytanie książek albo aktywność fizyczną? Dla jednych to świetna lekcja przedsiębiorczości i odpowiedzialności, dla innych – prosty sposób na zabicie wewnętrznej motywacji.
encoded: Dawid Pałka, przedsiębiorca i ojciec, postanowił wprowadzić w swoim domu system, w którym dzieci mogą zarabiać na określonych aktywnościach. Jak twierdzi, efekt przeszedł jego oczekiwania. „Zniknęło u nas: tato, dej mi” Dawid Pałka opisał swój pomysł na Facebooku. Jak tłumaczy, na początku poprzedniego roku szkolnego wprowadził w domu zasady, dzięki którym – jak sam twierdzi – skończyło się proszenie rodziców o pieniądze na kolejne zachcianki. „Na początku zeszłego roku szkolnego wprowadziłem w domu system, dzięki któremu zniknęło u nas „tato, dej mi”. A dzieci nazwały mnie najlepszym ojcem na świecie...” – napisał. Jego zasada jest prosta: pieniądze nie są tematem tabu, ale na przyjemności trzeba sobie zapracować. Dlatego dzieci dostały konkretne możliwości zarabiania. Podstawą jest kieszonkowe w wysokości 100 zł miesięcznie. Autor zaznacza jednak, że ta kwota z założenia ma być niewystarczająca na potrzeby dzieci, tak by zachęcić je do zarabiania. Dzieci mogą zarobić m.in. 50 zł za każde 20 kilometrów spacerów, kolejne 50 zł za każde pięć piątek zdobytych w szkole oraz 50 zł za każde przepracowane pięć godzin. Na tym system się nie kończy. W rodzinie obowiązuje również czytanie 10 stron dziennie. Za dodatkowe pięć stron dziecko może otrzymać 10 minut grania na konsoli, ale czas ten można wykorzystać wyłącznie w weekend. Jeśli dziecko zdecyduje się zainwestować własne pieniądze, ojciec dokłada do inwestycji drugie tyle, ale w zamian otrzymuje 30 proc. zysku. Warunki całego systemu można natomiast renegocjować raz w roku – pod warunkiem przedstawienia rzeczowych argumentów. „Jakie są Wasze reguły, które budują w dzieciach właściwe postawy życiowe?” – zapytał na koniec. Pod postem, co zrozumiałe, pojawiło się ponad tysiąc komentarzy. „Wszystko zostało zmontowane” Nie wszystkim rodzicom pomysł przypadł do gustu. Najwięcej emocji wzbudziło to, że pieniądze pojawiają się niemal przy każdej aktywności – również takiej, która zwykle powinna być dla dziecka naturalną częśc…

dziecko-liczy-pieniadze-dec4b05.jpg
width: 1600
height: 1200

Dzieci do wynajęcia to nowy trend: płacą im ponad 300 zł za usługę. „Nie widzę w tym nic złego"
type: item
date: 2026-09-04T13:15:48.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: babcia i dziadek
subject: pieniądze
subject: rodzina
description: Samotni seniorzy coraz częściej korzystają z usług zastępczych „dzieci”, które dotrzymują im towarzystwa, robią zakupy i odwiedzają w domach opieki. Za pojedynczą wizytę potrafią zapłacić równowartość ponad 300 zł, a cały fenomen wiele mówi o tym, jak bardzo zmienia się dziś rodzina i codzienne życie starszych osób.
encoded: W Chinach coraz większą popularnością cieszy się usługa, która jeszcze niedawno brzmiałaby jak scenariusz filmowy: samotni seniorzy wynajmują sobie dorosłe „dzieci”. Chodzi o młodych ludzi, którzy za opłatą dotrzymują towarzystwa starszym osobom, odwiedzają je, robią z nimi zakupy i towarzyszą podczas wizyt u lekarza. Chińscy seniorzy wynajmują dorosłe „dzieci” do pomocy Jak opisuje „The Washington Post”, w Chinach wyrasta niewielki, ale szybko rosnący rynek „dorosłych dzieci do wynajęcia”. To najczęściej ludzie po dwudziestce i trzydziestce, którzy dotrzymują towarzystwa samotnym seniorom, gawędzą z nimi, pomagają w obsłudze smartfona i towarzyszą podczas wizyt u lekarza. Nie świadczą przy tym specjalistycznej opieki medycznej, lecz oferują przede wszystkim obecność i wsparcie emocjonalne. Jedną z twarzy tego trendu jest 28-letni Sun Shuyang ze startupu Happy Home. Jak tłumaczy, większość klientów firmy mieszka samotnie, podczas gdy ich dorosłe dzieci pracują w odległych miastach, i zmaga się z poczuciem izolacji oraz lękiem przed śmiercią. „Rozmawiając z młodymi ludźmi takimi jak my, mogą odzyskać poczucie witalności i poczuć się pełni energii” mówi. Ceny podawane w chińskich mediach społecznościowych wynoszą od 29 do 88 dolarów za trzygodzinną sesję, czyli ok. 100-300 zł. Dlaczego samotni seniorzy w Chinach szukają zastępczej rodziny? Za tym pomysłem stoi realny problem demograficzny. Według prognoz WHO przywoływanych przez „The Washington Post” liczba Chińczyków po sześćdziesiątce ma urosnąć do 402 milionów do 2040 roku, czyli 28 procent mieszkańców kraju. Wielu dzisiejszych seniorów to skutek polityki jednego dziecka obowiązującej w latach 1979–2015. Już w 2021 roku ponad połowa starszych osób żyła w gospodarstwach „pustych gniazd”. Część rynku organizuje się wokół konkretnych inicjatyw. „The Washington Post” opisuje Time Bank, projekt założony w Suzhou przez Liu Chenga, który kojarzy seniorów z „dziećmi do wynajęcia” i który zainspirował się amerykańską firmą …

dorosle-dzieci-do-wynajecia-to-nowy-trend-48f6f69.jpg
width: 1600
height: 1200

„Córki sobie o mnie przypomniały, gdy dostałam spadek po bracie. Nie dały mi wnuków, ale już kładą łapska na moim majątku”
type: item
date: 2026-09-04T11:33:34.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Rodzina
subject: pieniądze
subject: prawdziwe historie
subject: rodzina
description: „Myślałam, że strata bliskiej osoby zbliży nas do siebie. Okazało się, że spadek po wuju był dla nich ważniejszy niż ja.”
encoded: Zawsze myślałam, że na starość dom będzie pełen śmiechu wnuków, zapachu ciasta i gwaru rodzinnych obiadów. Tak było w moim rodzinnym domu, tak wyobrażałam sobie własną przyszłość, kiedy wychowywałam Kaśkę i Magdę. Lata mijały, dziewczyny dorastały, wyfrunęły z gniazda i każda z nich ułożyła sobie życie po swojemu. Żadna z nich nie planowała dzieci. Obie postawiły na karierę, podróże i życie w wielkim mieście. Początkowo trudno mi było to zaakceptować. Czułam ukłucie zazdrości, kiedy koleżanki pokazywały mi zdjęcia swoich wnuków. Z czasem jednak pogodziłam się z tym, że moja starość będzie wyglądać inaczej. Nauczyłam się cenić spokój, ciszę i czas, który mogłam poświęcić tylko sobie. Odwiedzałam dziewczyny od czasu do czasu, ale nasze relacje były raczej chłodne, poprawne. Zawsze zajęte, w biegu, nie miały dla mnie zbyt wiele czasu. Niespodziewana strata Kilka miesięcy temu zadzwonił telefon. Numer był nieznany. Odebrałam, spodziewając się jakiegoś telemarketera. Po drugiej stronie odezwał się rzeczowy, zmęczony głos: – Dzień dobry, tu szpital wojewódzki. Czy rozmawiam z Teresą Nowak? Chodzi o państwa Marka Nowaka, państwa brata. Przykro mi, ale pana Marka zabrakło dziś nad ranem. Zawał serca. Na chwilę zabrakło mi tchu. Choć nie byliśmy bardzo blisko – życie nas rozdzieliło, mieliśmy różne drogi, rzadko rozmawialiśmy – to jednak był moim jedynym bratem. Przypomniały mi się nasze dzieciństwo, wspólne zabawy na podwórku, wakacje u dziadków. Nagle poczułam pustkę, której nie da się wypełnić. Odłożyłam słuchawkę i przez długi czas nie mogłam się ruszyć z miejsca. Potem, drżącymi rękami, wykręciłam numery do Kaśki i Magdy. Zastanawiałam się, czy w ogóle powinnam do nich dzwonić – przecież kontaktowałyśmy się sporadycznie. Jednak uznałam, że powinny wiedzieć. Odebrały chłodno, z dystansem, jakby od niechcenia. Przekazałam im wiadomość, a one tylko rzuciły krótkie „przykro mi” i zapytały, czy trzeba coś załatwić. Pogrzeb był skromny. Przyszła tylko najbliższa rodzina i kil…

seniorka-dostala-spadek-po-bracie-9c28c09.jpg
width: 1600
height: 1200

ZUS wypłaca matkom 1800 zł na rękę miesięcznie. Jest 1 kluczowy warunek
type: item
date: 2026-09-04T08:35:18.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: mama
subject: pieniądze
subject: świadczenia rodzinne
description: Program „Mama 4 plus” to dla wielu osób jedyne regularne wsparcie po latach poświęconych wychowaniu licznej rodziny. ZUS wypłaca je tylko tym, którzy spełniają kilka warunków jednocześnie, a jeden z nich okazuje się dla wielu rodziców najtrudniejszy do spełnienia.
encoded: Program „Mama 4 plus”, czyli rodzicielskie świadczenie uzupełniające, od lat pomaga osobom, które lata swojego życia poświęciły na wychowanie licznej rodziny, a przez to nie wypracowały prawa do przyzwoitej emerytury. W 2026 roku świadczenie może sięgnąć niemal 1978,49 zł brutto miesięcznie, ale żeby je otrzymać, trzeba spełnić jasno określone warunki. Ile wynosi świadczenie Mama 4 plus w 2026 roku? Od 1 marca 2026 roku maksymalna kwota rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego wynosi 1978,49 zł brutto miesięcznie, czyli tyle, ile najniższa emerytura. Po potrąceniu 9 procent składki zdrowotnej na konto trafia około 1800,43 zł netto, o ile świadczenia nie obciążają inne potrącenia, na przykład zajęcia komornicze. Wysokość wypłaty zależy od indywidualnej sytuacji danej osoby. Jeśli ktoś nie ma prawa do żadnej emerytury ani renty, może dostać pełne 1978,49 zł brutto. Jeśli natomiast pobiera już własne, ale niższe świadczenie, ZUS dopłaca jedynie różnicę do ustawowego minimum. Przykładowo osoba z emeryturą w wysokości 1500 zł brutto otrzyma z programu dodatkowe 478,49 zł, tak by łącznie uzyskać 1978,49 zł. Średnia dopłata z tego tytułu wynosi obecnie około 1083 zł miesięcznie. Warto pamiętać, że jeśli własna emerytura lub renta jest równa najniższej albo od niej wyższa, dodatek z programu Mama 4 plus po prostu nie przysługuje. Świadczenie ma bowiem gwarantować minimum, a nie stanowić nagrody za liczbę dzieci. Kto może dostać pieniądze i jaki jest kluczowy warunek? Świadczenie kierowane jest przede wszystkim do matek, które urodziły i wychowały albo tylko wychowały co najmniej czworo dzieci. W wyjątkowych sytuacjach, gdy matka zmarła, porzuciła dzieci lub przez długi czas ich nie wychowywała, o dodatek może ubiegać się także ojciec. Pod uwagę brane są dzieci własne, przysposobione lub przyjęte na wychowanie. Aby otrzymać wsparcie, trzeba spełnić kilka warunków jednocześnie: wychować przynajmniej czworo dzieci, osiągnąć wiek emerytalny, czyli 60 lat w przypadku kobiet i…

komu-przysluguje-swiadczenie-Mama-4-4f1865d.jpg
width: 1600
height: 1200

„Mój eks jeździ z nową niunią do Dubaju, a mnie nie starczyło na wyprawkę dla dzieci. Zemsta ma zapach arabskich perfum”
type: item
date: 2026-08-28T11:33:33.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: pieniądze
subject: prawdziwe historie
subject: rozwód
description: „Zamiast płacić na syna, bawił się w Dubaju. Musiałam mu pokazać, że ze mną się nie pogrywa.”
encoded: Siedziałam na podłodze w pokoju mojego ośmioletniego synka, Maćka, próbując dopiąć budżet na nadchodzący miesiąc. Zbliżał się nowy rok szkolny, a lista rzeczy do kupienia zdawała się nie mieć końca. Nowe buty, plecak, przybory plastyczne, zeszyty, kredki, nawet chusteczki do nosa – wszystko to kosztowało więcej, niż mogłam sobie pozwolić z mojej pensji na pół etatu w biurze rachunkowym. Przy takich cenach nawet 300+ mnie nie ratowało. Z zaciśniętymi zębami skreślałam kolejne pozycje, zastanawiając się, z czego zrezygnować, by starczyło nam na jedzenie. Dzień wcześniej musiałam poprosić mojego tatę o pomoc – nie chciałam, ale nie było wyjścia. Było mi wstyd, bo wiem, że rodzice nie mają kokosów, a ja już dawno powinnam radzić sobie sama. Maciek podszedł do mnie z rysunkiem i zapytał, czy pojedziemy w weekend do zoo. Serce mi się ścisnęło, bo wiedziałam, że nie mogę mu tego obiecać. Wtedy mój telefon zabrzęczał. To była wiadomość od mojej przyjaciółki, Oli. – Widzisz, co się dzieje? – zapytała, przesyłając mi link do Instagrama. Kliknęłam, choć przeczuwałam, że tego pożałuję. Na ekranie pojawiło się zdjęcie mojego byłego męża, Przemka. Stał uśmiechnięty na jachcie, w tle widać było luksusowe wieżowce. Obok niego prężyła się młoda, piękna kobieta. Podpis pod zdjęciem głosił: „Kolejny niesamowity weekend w Dubaju z moją królową! Życie jest piękne!”. Poczułam, jak krew gotuje mi się w żyłach. Przemek. Mój były mąż. Ojciec Maćka. Ten sam Przemek, który zaledwie dwa miesiące wcześniej przyniósł do sądu dokumenty zaświadczające, że jego firma zbankrutowała, a on sam jest oficjalnie bezrobotny i nie stać go na płacenie alimentów. Kłamstwa i manipulacje Rozwiedliśmy się trzy lata temu. Na początku płacił, choć zawsze z opóźnieniem i po moich prośbach. Od kilku miesięcy nie dostawałam ani grosza. Twierdził, że ma poważne kłopoty finansowe, że musiał zamknąć firmę. Sąd mu uwierzył, obniżając alimenty do śmiesznej kwoty, której i tak nie widziałam na oczy. A teraz on bawił się w…

kobieta-chce-zemscic-sie-na-bylym-mezu-785ac9f.jpg
width: 1600
height: 1200

300 zł za wychowawstwo to za mało. Nauczyciele chcą podwyżki dodatku do 1500 zł
type: item
date: 2026-08-27T08:35:25.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauczyciel
subject: pieniądze
description: Ustawowe minimum dodatku za wychowawstwo od lat wynosi 300 zł brutto, a obowiązków wychowawcy wciąż przybywa – i coraz mniej nauczycieli chce się tej funkcji podejmować. Związki zawodowe domagają się teraz kwot od 700 do nawet 1500 zł miesięcznie, ale samorządy studzą nadzieje, wskazując na chroniczny brak pieniędzy na oświatę.
encoded: Wychowawca klasy to dziś jedna z najbardziej obciążających funkcji w szkole, a wynagrodzenie za nią od lat pozostaje symboliczne. Ustawowe minimum dodatku za wychowawstwo wynosi 300 zł brutto miesięcznie i właśnie tyle wypłaca większość samorządów. Związkowcy przekonują, że to stanowczo za mało i domagają się kwot sięgających nawet 1500 zł, co byłoby pięciokrotnością obecnej stawki. O sprawie jako pierwszy napisał „Portal Samorządowy”. Związkowcy chcą podwyżki dodatku nawet do 1500 zł Rozpiętość postulatów jest bardzo duża. Wolny Związek Zawodowy „Forum-Oświata” chciałby powiązać stawkę z pensją nauczyciela dyplomowanego. Jak ocenia przewodniczący związku Sławomir Wittkowicz, minimalny dodatek powinien wynosić 10 proc. wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, ale kwota 1000, a nawet 1500 zł nie byłaby jego zdaniem wygórowana, bo „wtedy zaangażowanie nauczyciela do konkretnych zadań miałoby swoją rzeczywistą wartość”. Oświatowa „Solidarność” postuluje z kolei dodatek na poziomie 15 proc. wynagrodzenia zasadniczego nauczyciela mianowanego, czyli około 1000 zł, i chce zapisania tego wprost w ustawie. Wiceprzewodniczący Krajowej Sekcji Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność” Krzysztof Wojciechowski tłumaczy to rosnącą biurokracją, lawinowo zwiększającą się liczbą dzieci z opiniami i orzeczeniami o specjalnych potrzebach oraz postawą rodziców, którzy „permanentnie domagają się informacji o swoim dziecku, niejednokrotnie robiąc nauczycielowi problemy, jeśli ten nie odpowie od razu”. Związek Nauczycielstwa Polskiego jeszcze niedawno mówił o 500 zł, a wiceprezes ZNP Urszula Woźniak wskazuje teraz minimum 700 zł. Zaznacza przy tym, że samorządy powinny to uwzględniać, tworząc regulaminy wynagradzania. Dyrektorzy: coraz mniej chętnych do prowadzenia klasy Problem dostrzegają też dyrektorzy szkół. Marek Pleśniar, dyrektor Biura Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Kadry Kierowniczej Oświaty, podkreśla, że wychowawstwo „powinno być doceniane”, bo to „bardzo ważna rola, która sprawia,…

nauczycielka-z-uczniami-na-szkolnym-korytarzu-4f78d47.jpg
width: 1600
height: 1200

Wrzesień nawet się nie zaczął, a szkoła już przysłała listę opłat. „Po tym mailu poryczałam się jak dziecko”
type: item
date: 2026-08-27T07:15:18.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: list do redakcji
subject: pieniądze
subject: szkoła
description: Siedziałam przed ekranem laptopa i czułam, jak cała krew odpływa mi z twarzy, gdy czytałam kolejne punkty zestawienia finansowego, które musimy uregulować najlepiej jak najszybciej.
encoded: Wszystko zaczęło się od wiadomości o tytule „Wyprawka i opłaty organizacyjne”, która przyszła na moją skrzynkę wczoraj po godzinie dwudziestej. Myślałam, że to zwykłe informacje o godzinie rozpoczęcia roku szkolnego, ale w środku zastałam szczegółowy arkusz kalkulacyjny z kwotami, które przyprawiły mnie o autentyczny zawrót głowy. Dyrekcja i rada rodziców żądają od nas natychmiastowej wpłaty stu pięćdziesięciu złotych na fundusz komitetu, kolejnych stu złotych na obowiązkowe ubezpieczenie grupowe oraz siedemdziesięciu złotych na tak zwaną składkę kserograficzną i papier do drukarek. Do tego doszła długa lista podręczników dodatkowych do religii i języka angielskiego, które nie wchodzą w skład darmowego rządowego pakietu, co oznacza kolejny wydatek rzędu stu osiemdziesięciu złotych. Gdy podliczyłam te wszystkie pozycje, okazało się, że muszę oddać szkole kilkaset złotych za sam fakt, że moje dziecko przekroczy próg klasy, a przecież nie kupiłam jeszcze nawet porządnych butów na wf ani stroju galowego. Presja w grupie klasowej. Jak bogate matki linczują rodziców proszących o czas Najbardziej bolesne w tym wszystkim było jednak to, co wydarzyło się chwilę później, gdy na naszej nowej grupie dla rodziców na WhatsAppie wybuchła dyskusja o tych nieszczęsnych przelewach. Napisałam bardzo spokojnie i szczerze, że dla mnie taka suma na tydzień przed wrześniem to ogromny cios i zapytałam, czy składkę na komitet rodzicielski można rozbić na raty lub zapłacić dopiero w październiku, gdy trochę odetchnę finansowo. W ułamku sekundy odezwało się kilka najpewniej zamożnych mam, które ewidentnie nie znają realiów życia przeciętnej polskiej rodziny. Jedna z kobiet napisała prosto z mostu, że kilkaset złotych to przecież niedużo, i że chyba nikt nie ma zamiaru oszczędzać na edukacji własnych dzieci. Nikt mnie nie poparł, w komentarzach zapadła cisza, a ja poczułam się potwornie upokorzona i odrzucona przez rodziców dzieci, z którymi mój syn ma spędzić najbliższe osiem lat. Granice rod…

oplaty-w-szkole-6dd53c7.png
width: 1600
height: 1200

Reforma alimentów 2026. Będzie więcej pieniędzy dla dzieci z automatu. Dłużnicy już drżą ze strachu
type: item
date: 2026-08-25T07:15:43.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Prawo i finanse
subject: Rodzina
subject: alimenty na dziecko
subject: pieniądze
description: Reforma alimentów przygotowywana przez Ministerstwo Sprawiedliwości ma skrócić drogę do pieniędzy na dziecko. W prostych sprawach rodzic ma złożyć wniosek online, a referendarz sądowy ma wydać nakaz zapłaty w 7 dni. Plan przewiduje też automatyczne podwyżki powiązane z płacą minimalną.
encoded: Ministerstwo Sprawiedliwości zapowiada reformę, która ma ułatwić dochodzenie podstawowych alimentów na dziecko w Polsce. Kluczowa zmiana to możliwość złożenia wniosku online i szybka ścieżka rozstrzygnięcia: referendarz sądowy ma mieć 7 dni na wydanie nakazu, który zobowiąże rodzica do natychmiastowej zapłaty. W planie jest też automatyczna waloryzacja świadczenia, powiązana z płacą minimalną. Reforma alimentów. Wniosek online ma skrócić drogę do pieniędzy na dziecko Zmiany mają dotyczyć przede wszystkim sytuacji, w której obowiązek alimentacyjny nie był wcześniej ustalony: ani wyrokiem sądu, ani ugodą, ani aktem notarialnym. Właśnie w takich sprawach najczęściej liczy się czas, bo wydatki nie czekają: jedzenie, ubrania, leki, szkoła czy zajęcia dodatkowe. Zgodnie z założeniami pozew ma dać się złożyć przez system teleinformatyczny. Procedura ma zostać maksymalnie uproszczona, a do wniosku będzie można dołączyć oświadczenia potwierdzające, że drugi rodzic nie dokłada się do utrzymania dziecka. Dla wielu opiekunów może to oznaczać mniej formalności na starcie i mniej sytuacji, w których trzeba „udowadniać oczywistości” w długim trybie. Ważny element tej układanki to ograniczenie potrzeby osobistego stawiennictwa w sądzie i brak konieczności wysyłania dokumentów pocztą. W praktyce to często nie tylko oszczędność czasu, ale też mniejsze obciążenie organizacyjne, zwłaszcza gdy opieka nad dzieckiem spoczywa głównie na jednej osobie. Nakaz w 7 dni i 14 dni na sprzeciw: szybciej, ale z możliwością obrony Projekt zakłada, że sprawą w uproszczonej ścieżce będzie mógł zająć się referendarz sądowy. Po otrzymaniu kompletnego i prawidłowego pozwu referendarz ma mieć 7 dni na wydanie nakazu alimentacyjnego. Taki nakaz ma być natychmiast wykonalny, czyli ma działać od razu. Jednocześnie druga strona ma zachować prawo do zakwestionowania decyzji. Od doręczenia nakazu przewidziano 14 dni na wniesienie sprzeciwu. To istotne, bo reforma ma łączyć dwa cele, które rodziny często odczuwa…

reforma-alimentow-e790503.png
width: 1600
height: 1200

„Dla mojego męża mamusia jest ważniejsza niż własne dziecko. Po tym, co o mnie nagadał, upokorzyłam go przed całą rodziną”
type: item
date: 2026-08-14T11:33:27.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: pieniądze
subject: prawdziwe historie
subject: teściowa
description: Kupiłam synowi nowe buty, a mąż publicznie zrobił mi z tego powodu aferę – nie wiedział, że w końcu powiem wszystkim, kto naprawdę utrzymuje ten dom.
encoded: Mój mąż zawsze powtarzał, że u niego w domu temat pieniędzy był bardzo drażliwy, że matka nauczyła go szacunku do grosza i niewydawania na głupoty. Ja się z tym zgadzałam, bo sama nie lubię przepychu. Ale to, co usłyszałam kilka miesięcy temu od jego siostry, wywróciło mój obraz małżeństwa do góry nogami. Szwagierka otworzyła mi oczy Siedziałyśmy w kuchni, obierając jabłka na szarlotkę, kiedy Kasia powiedziała coś, co zapaliło mi czerwoną lampkę. – Wiesz, Dominika, Piotr mówił mamie, że ty wydajesz pieniądze jak szalona. Że nie myślisz o przyszłości Antosia. Zamarłam z nożem w ręce. – Co? – spytałam, myśląc, że się przesłyszałam. – No tak mówił. Że kupujesz mu zbyt dużo zabawek, że nie odkładacie na jego edukację. Czułam, jak twarz mi płonie. Przez ostatnie lata robiłam wszystko, żeby naszemu synowi niczego nie brakowało, a jednocześnie sama nie kupiłam sobie nowej kurtki od trzech lat. Piotr wiedział to najlepiej – to ja płaciłam za czynsz, przedszkole i wszystkie rachunki. On miał swoją pracę, ale odkąd pamiętam, większość pensji przekazywał matce, tłumacząc to „przechowywaniem na przyszłość”. – To jakieś nieporozumienie – powiedziałam wtedy do Kasi, chcąc wierzyć, że to tylko plotka. Ale ziarno niepokoju zostało zasiane. Kiedy maska zaczęła opadać Przez kilka tygodni obserwowałam Piotra. Zauważyłam, że kiedy rozmawiał z matką przez telefon, zawsze zniżał głos, jakby coś ukrywał. Kiedy pytałam, o co chodzi, odpowiadał wymijająco: – Nic takiego, sprawy rodzinne. Czułam, że coś jest nie tak, ale nie miałam dowodów. Aż do tamtej niedzieli, kiedy odwiedziliśmy teściową na obiedzie. Antoś przybiegł do stołu w nowych butach – kupiłam mu je tydzień wcześniej, bo stare już go cisnęły. Piotr spojrzał na nie z dezaprobatą. – Znowu nowe buty? – powiedział głośno, tak żeby wszyscy usłyszeli. – Dominika, musisz przestać wydawać pieniądze na fanaberie. Dziecko nie potrzebuje nowej pary co miesiąc. Teściowa pokiwała głową z aprobatą, jakby to była najbardziej naturalna uwaga na …

maz-dbal-o-mamusie-zamiast-o-dziecko-ebef16a.png
width: 1600
height: 1200

Dziecko płacze, bo mama kupuje wyprawkę w dyskontach. „Niech ryczy, nie wydam fortuny na markowe kredki”
type: item
date: 2026-08-12T06:12:49.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Zakupy
subject: Uczeń
subject: list do redakcji
subject: pieniądze
subject: wyprawka szkolna
description: Mój syn płacze, bo kupuję tanią wyprawkę w dyskontach, ale ja mówię krótko: niech ryczy, nie wydam kokosów na markowe przybory i gadżety z logiem influencerów z YouTube tylko po to, żeby Igor miał czym szpanować przed kolegami z klasy.
encoded: Gdy weszłam na dział szkolny w księgarni, złapałam się za głowę. Jedno opakowanie kredek ołówkowych znanej firmy kosztuje tam prawie 50 złotych. Do tego zeszyty z modnymi okładkami po 10 złotych za sztukę, markowy klej, farby polecane przez nauczycieli i nagle przy kasie zostawia się kilkaset złotych. Kiedy zobaczyłam ten rachunek, zabrałam Igora, zostawiłam koszyk i poszłam do najbliższego dyskontu. Kupiłam tam wszystko z listy: kredki, bloki, plastelinę i nożyczki, płacąc za całość 70 złotych. Te rzeczy z taniego marketu malują tak samo, papier ma ten sam kolor, a plastelina lepi się bez problemu. Mój syn jednak, widząc, że na pudełku nie ma postaci z jego ulubionej gry, zaczął płakać i krzyczeć przy kasie. Ludzie w kolejce patrzyli na mnie, ale byłam twarda. Wolę wydać te zaoszczędzone pieniądze na lepsze jedzenie albo dodatkowy angielski dla młodego, niż nabijać kieszenie producentom, którzy żerują na dziecięcych kaprysach. Presja rówieśnicza w szkole − drogie gadżety dzielą dzieci w klasie Niestety współczesne dzieciaki są bardzo podatne na to, co widzą na TikToku czy Instagramie. Szkoła podstawowa coraz częściej przypomina rewię mody. Dzieci potrafią wyśmiać kolegę z ławki tylko dlatego, że ma zwykły piórnik bez modnego znaczka albo buty z marketu. Igor płakał w aucie, że koledzy będą się z niego śmiać, a pani od plastyki mówiła, że przybory mają być dobrej jakości. Słuchałam tego i czułam złość, bo to my, dorośli, pozwalamy na ten wyścig szczurów. Kupujemy dzieciom smartfony za tysiące złotych i drogie plecaki, a potem narzekamy na forach, że wrzesień rujnuje nasze portfele. Ja w to nie wchodzę. Mój syn musi zrozumieć, że pieniądze zarabia się ciężko, a wartość człowieka mierzy się tym, co ma w głowie, a nie marką kredek. Wydatki na szkołę przed wrześniem. Tańsza wyprawka to wstyd? A może powinnam odpuścić, jechać z powrotem do księgarni i dokupić te droższe rzeczy dla świętego spokoju, żeby Igor nie czuł się gorszy od pierwszych dni szkoły? Z drugiej strony …

tania-wyprawka-szkolna-b1d808c.png
width: 1600
height: 1200

2400 zł zamiast 800 plus w sierpniu. Co trzeba zrobić, żeby dostać pieniądze?
type: item
date: 2026-08-11T08:35:38.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: 800 plus
subject: pieniądze
subject: świadczenia rodzinne
description: Część rodziców może w sierpniu dostać co najmniej 2400 zł zamiast 800 plus. Wyjaśniamy, komu przysługuje wyrównanie świadczenia i od czego zależy jego wysokość.
encoded: Nowy okres świadczeniowy programu 800 plus rozpoczął się 1 czerwca 2026 r., ale nie wszyscy rodzice zobaczyli już pieniądze na swoich kontach. W wielu przypadkach nie oznacza to jednak odmowy przyznania świadczenia. ZUS przypomina, że część rodzin otrzyma wypłatę później – wraz z wyrównaniem za poprzednie miesiące. W efekcie jednorazowy przelew może wynieść nawet 2400 zł na jedno dziecko. Nawet 2400 zł na dziecko. To nie jest dodatkowe świadczenie Kwota 2400 zł może robić wrażenie, ale nie jest nowym dodatkiem ani premią. To po prostu wyrównanie świadczenia za trzy miesiące: czerwiec, lipiec i sierpień. Taki przelew mogą otrzymać rodzice, którzy złożyli prawidłowy wniosek do 30 czerwca 2026 r., ale ZUS nie zdążył jeszcze wypłacić świadczenia. Wówczas urząd ma czas na rozpatrzenie sprawy i przekazanie pieniędzy do 31 sierpnia. Oznacza to, że na konto może trafić jednorazowo: 2400 zł – na jedno dziecko, 4800 zł – na dwoje dzieci, 7200 zł – na troje dzieci itd. Najważniejszą datą jest 30 czerwca 2026 r. Rodzice, którzy złożyli wniosek najpóźniej tego dnia, zachowują prawo do świadczenia od 1 czerwca. Nawet jeśli decyzja i wypłata pojawią się dopiero pod koniec wakacji, ZUS wypłaci pieniądze z wyrównaniem. Sytuacja wygląda inaczej, gdy wniosek wpłynął później: Wniosek złożony w lipcu oznacza utratę świadczenia za czerwiec. Wniosek z sierpnia – brak pieniędzy za czerwiec i lipiec. Im później zostanie złożony formularz, tym więcej miesięcy świadczenia przepada, dlatego termin złożenia dokumentów ma bezpośredni wpływ na wysokość pieniędzy, które ostatecznie trafią do rodziny. Harmonogram wypłat zależy od miesiąca złożenia wniosku ZUS przypomina, że obowiązują konkretne terminy wypłat: wnioski złożone od lutego do końca kwietnia – wypłata najpóźniej do 30 czerwca, wnioski złożone w maju – wypłata do końca lipca wraz z wyrównaniem za czerwiec, wnioski złożone w czerwcu – wypłata do 31 sierpnia wraz z wyrównaniem za czerwiec i lipiec, wnioski złożone w lipcu – wypłata do końc…

2400-zl-dla-rodziny-dbef24c.jpg
width: 1600
height: 1200

MEN: zmuszanie do zakupu wyprawki jest nielegalne. Rodzice nie mają o tym pojęcia i dają się naciągać?
type: item
date: 2026-08-07T06:12:35.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Zakupy
subject: Przedszkolak
subject: pieniądze
subject: przedszkole
subject: wyprawka do przedszkola
description: Wyprawka do przedszkola w formie obowiązkowej listy zakupów lub dodatkowej „składki” nie ma podstaw prawnych – wskazuje Ministerstwo Edukacji. Resort przypomina, że za wyposażenie placówki odpowiada organ prowadzący, a dyrektor nie może narzucać rodzicom dodatkowych opłat poza ustawowo dopuszczalnymi.
encoded: Rodzice dzieci w przedszkolach znów dostają listy rzeczy do kupienia i prośby o dodatkowe wpłaty. MEN przypomina zaś, że wymaganie „wyprawki do przedszkola” w formie obowiązkowych zakupów (np. kredki, plastelina, nożyczki) albo pobieranie składek na ten cel jest niezgodne z prawem. Zasada jest prosta: wyposażenie placówki to zadanie organu prowadzącego, a nie rodziców. Lista zakupów do przedszkola? Resort stawia granicę MEN wskazuje, że dyrektor przedszkola nie ma upoważnienia, by ustanawiać obowiązkowe opłaty związane z realizacją zadań oświatowo-wychowawczych. W praktyce oznacza to, że zakup wyprawki nie może być dla rodziców obowiązkowy. Jednocześnie resort rozróżnia rzeczy potrzebne dziecku na co dzień od wyposażenia, które powinno zapewnić przedszkole. Za uzasadnione uznaje się proszenie rodziców o kapcie czy chusteczki higieniczne. Inaczej jest z narzędziami i materiałami do zajęć, takimi jak nożyczki, kredki czy plastelina – oczekiwanie, że rodzice mają je kupić lub przynieść „dla grupy”, nie ma podstawy prawnej. Wyprawka do przedszkola: kto ma kupić pomoce i sprzęt? Zgodnie z Prawem oświatowym za działalność przedszkola odpowiada organ prowadzący. Do jego zadań należy m.in. zapewnienie warunków działania placówki (bezpiecznych i higienicznych), wykonywanie remontów i inwestycji oraz wyposażenie przedszkola w pomoce dydaktyczne i sprzęt potrzebny do realizacji programów i zadań statutowych. Dla rodzica to ważna informacja: jeśli słyszysz, że „bez dopłaty nie będzie materiałów”, warto pamiętać, że zapewnienie wyposażenia jest elementem prowadzenia przedszkola. Oczywiście w wielu placówkach rodzice chcą wspierać grupę dobrowolnie, ale co innego dobrowolna inicjatywa, a co innego obowiązkowy zakup będący warunkiem uczestnictwa dziecka w zajęciach. Jakie opłaty są legalne, a jakich przedszkole nie może wymagać? Przedszkole – zgodnie z przepisami Prawa oświatowego – nie może pobierać od rodziców opłat innych niż te, które ustali organ prowadzący. W grę wchodzą: op…

wyprawka-do-przedszkola-ab001d7.png
width: 1600
height: 1200

„Miałam zająć się rozbestwionymi wnukami przez tydzień, a synowa oczekuje, że będę je niańczyć do końca wakacji. Niech mi chociaż zapłaci”
type: item
date: 2026-08-06T11:33:59.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Babcia i Dziadek
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: dziadkowie i wnuki
subject: pieniądze
subject: prawdziwe historie
subject: wakacje
description: „Polcia i Bartuś mieli zostać ze mną dwa tygodnie, a skończyło się na tym, że niańczyłam ich przez całe wakacje. Musiałam sprzedać łańcuszek po mamie, żeby wykarmić wnuki, bo syn i synowa byli zbyt zajęci, żeby zrobić mi przelew.”
encoded: Dwa tygodnie. Kiedy synowa Sandra i mój syn Sławek postawili przede mną walizki dzieci i powiedzieli, że jadą odetchnąć po ciężkim roku, obiecali, że to tylko na dwa tygodnie. Pamiętam, jak się uśmiechałam, przytulałam Polę i Bartusia, mówiłam, że będzie super, że babcia da radę. W końcu to moje wnuki, życia bez nich sobie nie wyobrażam. Problem zaczął się tuż po tym, jak Sławek i Sandra wrócili do Polski. Bo kiedy wrócili, opaleni i wypoczęci, okazało się, że dzieci wcale nie wracają do domu na dobre. Zostały u mnie. Najpierw na weekend, „bo trzeba nadrobić w pracy”, potem na tydzień, „bo mamy zaległości po urlopie”, a potem to już się nie kończyło. Telefon z lotniska i cisza, która trwała tygodniami Sławek zadzwonił z lotniska, jeszcze zanim wezwał taksówkę do domu. – Mamo, dzieciaki mogłyby jeszcze u ciebie zostać na parę dni? Mam takie zaległości w pracy, że głowa mała. Powiedziałam, że oczywiście, że dam radę. Bo co miałam powiedzieć? Że mam sześćdziesiąt siedem lat i emeryturę, która nie rozciąga się jak guma? Moja emerytura to dwa tysiące trzysta złotych. Brzmi jak liczba z jakiegoś raportu, a nie z życia, ale to jest moje życie. Rachunki, leki, jedzenie – wszystko z tego trzeba wykroić. A teraz do tego dwie głodne buzie, przyzwyczajone do tego, co miały w domu. Minął tydzień. Potem drugi. Sławek i Sandra interesowali się dziećmi, nie powiem, ale ani myśleli je stąd zabierać. Siedziałam w kuchni, Pola płakała, bo Bartuś zabrał jej pilota od telewizora, a ja mieszałam zupę z resztek, próbując wyciągnąć z niej coś na obiad dla trojga. Łańcuszek po mamie i jajka od pani Krysi Pieniążki zaczęły się kończyć. Bartuś prosił o nowy zestaw klocków, bo „wszyscy na placu zabaw mają”, a ja musiałam mu powiedzieć, że babcia teraz nie ma pieniędzy. Wstyd mi było przed własnym wnukiem. Ale ten wstyd zaczynał się zamieniać w coś innego. Sprzedałam złoty łańcuszek po mamie w lombardzie, licząc, że w przyszłym miesiącu go odkupię. Odkładałam mniejsze porcje dla siebie, żeby dz…

babcia-oczekuje-zaplaty-za-opieke-nad-wnukami-3d2596a.jpg
width: 1600
height: 1200

Dodatkowe 2590 zł na rękę dla nauczycieli jeszcze przed końcem wakacji. Matka: „Mnie nikt nie płaci za to, że oddycham”
type: item
date: 2026-08-06T06:12:35.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: edukacja
subject: nauczyciel
subject: pieniądze
description: Jeszcze przed rozpoczęciem roku szkolnego tysiące nauczycieli otrzymają dodatkowy przelew. Do 31 sierpnia na ich konta ma trafić nawet ok. 2590 zł „na rękę”. Pieniądze są wypłacane automatycznie, ale nie każdy nauczyciel dostanie taką samą kwotę. Niektórym nie podoba się sam fakt, że nauczyciele dostają jakiekolwiek dodatkowe pieniądze.
encoded: Świadczenie urlopowe przysługuje nauczycielom zatrudnionym na podstawie Karty Nauczyciela i zgodnie z przepisami musi zostać wypłacone najpóźniej do 31 sierpnia 2026 r. W tym roku jego wysokość wynosi 2943,23 zł brutto, co przy pełnym etacie oznacza zwykle około 2590 zł netto. Nie każdy otrzyma jednak taką samą kwotę – wszystko zależy od wymiaru etatu i okresu zatrudnienia. Co ważne, nie trzeba składać żadnego wniosku ani dodatkowych dokumentów. Pieniądze są wypłacane automatycznie przez pracodawcę. Niestety, ale coraz częściej słychać głosy oburzonych rodziców, że to niesprawiedliwe, że nauczyciele dostają dodatkowe pieniądze z tytułu swojego zawodu. Nie wszyscy dostaną tyle samo. Od czego zależy wysokość świadczenia? Choć podstawowa kwota świadczenia jest taka sama dla wszystkich, ostateczna wysokość przelewu może się różnić. Pełne świadczenie otrzyma nauczyciel, który: był zatrudniony przez cały rok szkolny (od 1 września 2025 r. do 31 sierpnia 2026 r.), pracował w pełnym wymiarze etatu. Jeśli nauczyciel pracuje na część etatu lub został zatrudniony w trakcie roku szkolnego, świadczenie zostanie proporcjonalnie obniżone. Przykładowo: 1/2 etatu – 1471,61 zł brutto, zatrudnienie od 1 października 2025 r. – 2697,96 zł brutto (11/12 pełnej kwoty). Świadczenie może zostać również pomniejszone, jeśli stosunek pracy zakończył się przed końcem roku szkolnego, np. z powodu przejścia na emeryturę. Ile wyniesie wypłata „na rękę”? Od świadczenia urlopowego pobierany jest podatek dochodowy, ale nie są naliczane składki ZUS. Dzięki temu kwota netto jest wyższa niż przy zwykłym wynagrodzeniu. Najczęściej nauczyciel zatrudniony na pełnym etacie otrzyma około 2590 zł na rękę. Wysokość podatku zależy od indywidualnej sytuacji pracownika: 12 proc. – dla osób w pierwszym progu podatkowym, 32 proc. – po przekroczeniu 120 tys. zł dochodu rocznie, 0 proc. – jeśli zastosowanie ma kwota wolna od podatku. Na wysokość świadczenia nie wpływają natomiast m.in. nadgodziny, zastępstwa, liczba …

nauczycielka-w-wakacje-48c23a8.jpg
width: 1600
height: 1200

690 zł na dziecko od 1 września. Rodzice nie mają pojęcia o tym świadczeniu
type: item
date: 2026-08-04T07:15:09.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Edukacja
subject: Uczeń
subject: pieniądze
subject: świadczenia rodzinne
description: Codzienne dojazdy dziecka do szkoły potrafią kosztować więcej, niż wielu rodziców zakłada. Niewiele osób wie jednak, że można otrzymać 690 zł dodatku na ucznia, który uczy się poza miejscem zamieszkania. Trzeba jednak spełnić określone warunki i złożyć wniosek.
encoded: Rosnące ceny paliwa, biletów miesięcznych czy kosztów internatu sprawiają, że nauka poza miejscem zamieszkania jest dla wielu rodzin sporym wydatkiem. Okazuje się jednak, że część rodziców może otrzymać dodatkowe wsparcie finansowe. Chodzi o dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu podjęcia przez dziecko nauki poza miejscem zamieszkania, który w roku szkolnym 2026/2027 wynosi nawet 1130 zł. Świadczenie nie jest nowe, ale wciąż niewiele osób wie, że może z niego skorzystać. 690 zł lub 1130 zł. Wysokość dodatku zależy od sytuacji ucznia Dodatek jest wypłacany przez 10 miesięcy roku szkolnego – od września do czerwca. Kwota zależy od tego, czy uczeń codziennie dojeżdża do szkoły, czy musi mieszkać w miejscowości, w której się uczy. Obowiązują dwa warianty wsparcia: 69 zł miesięcznie (łącznie 690 zł) – dla ucznia dojeżdżającego do szkoły znajdującej się w innej miejscowości, 113 zł miesięcznie (łącznie 1130 zł) – dla ucznia, który mieszka w miejscowości, w której znajduje się szkoła, np. w internacie lub na stancji. Choć miesięczne kwoty nie wydają się wysokie, w skali całego roku szkolnego mogą częściowo pokryć wydatki na bilety, paliwo czy zakwaterowanie. Kto może otrzymać dodatek? Dodatek jest powiązany z zasiłkiem rodzinnym, dlatego nie przysługuje wszystkim rodzinom. O wsparcie mogą ubiegać się: rodzice dziecka, opiekunowie prawni, opiekunowie faktyczni, pełnoletnia osoba ucząca się, jeśli nie pozostaje na utrzymaniu rodziców, ponieważ oboje nie żyją lub mają zasądzone alimenty. Warunkiem jest to, aby szkoła znajdowała się w innej miejscowości niż miejsce zamieszkania ucznia. 690 zł na dziecko: obowiązuje kryterium dochodowe To świadczenie nie jest przyznawane automatycznie. Rodzina musi spełnić kryterium dochodowe obowiązujące przy zasiłku rodzinnym. Obecnie wynosi ono: 674 zł dochodu na osobę w rodzinie, 764 zł na osobę, jeśli w rodzinie wychowuje się dziecko z niepełnosprawnością. Warto jednak pamiętać o zasadzie „złotówka za złotówkę”. Oznacza ona, że niewielkie …

mama-z-synem-przy-autobusie-9b9e565.jpg
width: 1600
height: 1200

Wychowawczyni kolonijna nigdy czegoś takiego nie widziała. „Antek wyjął z portfela 200 zł. Gdy zobaczyłam, co robi, od razu zadzwoniłam do rodziców”
type: item
date: 2026-08-02T07:15:17.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: kolonie
subject: nastolatki
subject: pieniądze
subject: wychowanie
description: Rodzice uczą dzieci, żeby były dobre, pomocne i umiały się dzielić. Czasami jednak bardzo cienka granica oddziela życzliwość od wykorzystywania. Wychowawczyni kolonijna zauważyła to podczas wyjścia po lody i postanowiła zareagować.
encoded: Kolonie to dla dzieci nie tylko czas odpoczynku, ale też pierwsze lekcje samodzielności i relacji z rówieśnikami. Właśnie dlatego wychowawcy często dostrzegają rzeczy, które umykają dorosłym na co dzień. Nasza czytelniczka przyznaje, że jedna sytuacja z tegorocznego turnusu skłoniła ją do rozmowy z rodzicami 10-letniego Antka. „Na początku wydawało mi się, że to zwykła życzliwość” Od kilku lat pracuję jako wychowawczyni kolonijna. Widziałam już dzieci bardzo nieśmiałe, takie, które pierwszej nocy płakały za rodzicami, i takie, które po dwóch dniach znały już pół ośrodka. Antek od początku zwrócił moją uwagę. Był pogodny, otwarty i bardzo lubiany przez grupę. Chętnie pomagał innym, nikogo nie wyśmiewał, zawsze pamiętał o słowie „proszę” i „dziękuję”. Pomyślałam wtedy, że jego rodzice mogą być z niego naprawdę dumni. Pierwszy raz zaniepokoiłam się podczas wycieczki do miasteczka. Dzieci dostały czas na kupienie pamiątek i lodów. Zobaczyłam, jak Antek płaci nie tylko za siebie, ale też za dwóch kolegów. Uśmiechnęłam się. Pomyślałam, że pewnie chciał zrobić coś miłego albo że koledzy zwrócą mu później pieniądze. Kilka dni później sytuacja się powtórzyła. Tym razem kupował napoje. Następnego dnia chipsy. Potem gofry... Za każdym razem wyglądało to podobnie. Kiedy grupa podchodziła do budki, część dzieci niemal odruchowo spoglądała na Antka. Ktoś rzucał pół żartem: „No weź, postaw”, ktoś inny dodawał: „Przecież masz jeszcze pieniądze”. Antek ani razu nie odmówił. Wyciągał portfel, płacił i jeszcze się z tego cieszył. Nie widziałam w nim dziecka, które chciało się popisywać. Raczej chłopca, który bardzo chciał, żeby wszyscy go lubili... „Zadzwoniłam do jego rodziców” Wieczorem długo zastanawiałam się, czy powinnam interweniować. W końcu uznałam, że gdyby chodziło o moje dziecko, chciałabym o tym wiedzieć. Zadzwoniłam do rodziców Antka. Nie po to, żeby skarżyć. Chciałam tylko opowiedzieć, co obserwuję. Mama przez chwilę milczała. Potem powiedziała coś, co wiele wyjaśniło: p…

chlopiec-na-koloniach-127f015.jpg
width: 1600
height: 1200

Dobre pół roku oszczędzała na kolonie córki. „Po jednym telefonie od wychowawcy nie mogłam się pozbierać”
type: item
date: 2026-08-01T07:15:03.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: kolonie
subject: pieniądze
subject: rodzice
subject: wakacje
description: „Kiedy zobaczyłam numer kierownika kolonii na ekranie telefonu, od razu poczułam, że coś jest nie tak. Po tej rozmowie przez długi czas siedziałam w kuchni i patrzyłam w ścianę, zastanawiając się, czy nie popełniłam ogromnego błędu” – pisze nasza czytelniczka.
encoded: Pierwszy samodzielny wyjazd dziecka to dla wielu rodziców powód do dumy, ale też ogromnych emocji. Nasza czytelniczka przez kilka miesięcy odkładała pieniądze na wymarzone kolonie dla dziewięcioletniej córki. Nie przypuszczała, że już po kilku dniach będzie musiała podjąć jedną z trudniejszych decyzji jako mama. „Telefon od wychowawcy zwalił mnie z nóg” Moja córka Maja ma dziewięć lat, mam też niemowlaka na pokładzie. Od zimy odkładałam pieniądze na pierwsze kolonie młodej. Zrezygnowałam z nowych ubrań dla siebie, brałam dodatkowe zlecenia i naprawdę liczyłam każdą złotówkę. Chciałam, żeby przeżyła coś wyjątkowego. Sama jako dziecko uwielbiałam wyjazdy i marzyłam, żeby ona też miała takie wspomnienia. Przed wyjazdem była podekscytowana. Pakowałyśmy walizkę, kupowałyśmy latarkę i pocztówki. Nie zauważyłam żadnych sygnałów, że może nie być gotowa. Trzeciego dnia zadzwonił wychowawca. Powiedział, że Maja bardzo tęskni, dużo płacze, słabo je i prosi, żebym po nią przyjechała. Po skończonej rozmowie sama się rozpłakałam. Miałam wyrzuty sumienia, że może za wcześnie ją puściłam. Jednocześnie bałam się, że jeśli od razu pojadę, utwierdzę ją w przekonaniu, że z każdej trudnej sytuacji można uciec. „To była dobra decyzja” Po długiej rozmowie z wychowawcą ustaliliśmy, że damy Mai jeszcze dwa dni. Codziennie dostawałam krótkie wiadomości, że jest trochę lepiej. I rzeczywiście – przełom nastąpił. Pod koniec turnusu córka nie chciała wracać do domu. Przywiozła plecak pełen pamiątek i głowę pełną historii. Dziś wiem, że ten jeden telefon był dla mnie znacznie trudniejszy niż dla niej samej. Czasem to rodzice muszą nauczyć się, że ich dziecko potrafi poradzić sobie z tęsknotą i zrobić pierwszy krok ku samodzielności. Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Komentarz redakcji Tęsknota za domem podczas pierwszych kolonii jest bardzo częsta, zwłaszcza u młodszych dzieci. Warto pozostawać w kontakcie z kadrą i wspólnie ocenić, czy dziecko potrzebuje wcześniejszego powrotu, czy wystarczy t…

matka-rozmawiajaca-przez-telefon-76cc382.jpg
width: 1600
height: 1200

Zatrudniła nianię na cały etat i płaci jej 7 tys. zł. „Wyzysk. To niezbyt dobra stawka”
type: item
date: 2026-07-31T10:15:36.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: niania
subject: opieka nad dzieckiem
subject: pieniądze
description: Ile powinna zarabiać niania opiekująca się dzieckiem przez osiem godzin dziennie? Dla jednych 7 tys. zł to bardzo dobra pensja. Inni przekonują, że przy tak odpowiedzialnej pracy i dodatkowych obowiązkach domowych to wcale nie jest wygórowana kwota.
encoded: Na stronie „Mamy Mamom” na Facebooku pojawił się wpis internautki, która postanowiła zapytać inne mamy o opinię na temat wynagrodzenia niani: „Hej, znajoma zatrudniła nianię i płaci jej 7 tysięcy. Nie uważacie, że to przesada? Praca od 8:30 do 17, oprócz opieki nad dzieckiem (chłopiec ma 2 latka) ma jakieś drobne obowiązki domowe jak złożenie prania, czy umycie naczyń. Ciekawa jestem waszego zdania”. „Dlaczego zaglądamy innym do portfela?” Pytanie wywołało setki komentarzy. Co ciekawe, wielu internautów nie skupiło się nawet na samej kwocie. Zamiast tego zwracali uwagę, że wynagrodzenie niani to prywatna sprawa między pracodawcą a pracownikiem. To właśnie ten wątek powracał najczęściej. Wiele osób pisało, że jeśli obie strony są zadowolone z warunków współpracy, trudno oceniać, czy 7 tys. zł to dużo czy mało. Jedni wydają podobną kwotę na wakacje, inni decydują się przeznaczyć ją na opiekę nad dzieckiem, bo dzięki temu mogą wrócić do pracy, a są też tacy, którzy mogą jedynie pomarzyć o takich zarobkach. Zdaniem komentujących problemem nie jest więc sama wysokość wynagrodzenia, ale nasze przekonanie, że mamy prawo oceniać, jak inni dysponują własnymi pieniędzmi. „To duża odpowiedzialność” Nie brakowało jednak osób, które odniosły się do samej stawki. Część komentujących uważała, że 7 tys. zł to uczciwe wynagrodzenie za pełnoetatową opiekę nad dwulatkiem. „No i dobrze, że tyle płaci, bo to duża odpowiedzialność za cudze dziecko.” „Pięknie by było, by opieka nad dzieckiem była tak dobrze wynagradzana. Brawo.” „Bardzo fajna pensja. Odpowiednia do wykonywanej pracy i obowiązków.” W ich opinii opieka nad małym dzieckiem wymaga nie tylko cierpliwości i zaangażowania, ale także ogromnej odpowiedzialności. Rodzice powierzają przecież niani to, co mają najcenniejszego. Druga grupa komentujących zwracała uwagę na coś jeszcze. Ich zdaniem 7 tys. zł nie robi już dziś takiego wrażenia, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę liczbę przepracowanych godzin i dodatkowe obowiązki. „Za m…

niania-z-dzieckiem-5865c39.jpg
width: 1600
height: 1200

Nawet 2395 zł co miesiąc od państwa. Oto lista świadczeń dla rodziców małych dzieci
type: item
date: 2026-07-30T08:35:05.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: pieniądze
subject: świadczenia rodzinne
description: Zbliża się wrzesień, który dla wielu rodzin jest jednym z najdroższych miesięcy w roku. Wyprawka, opłaty i codzienne wydatki szybko uszczuplają domowy budżet. Tymczasem część rodziców nawet nie zdaje sobie sprawy, że może otrzymywać znacznie więcej niż samo 800+.
encoded: Końcówka wakacji oznacza dla wielu rodzin jedno – coraz większe wydatki. Trzeba kupić wyprawkę do przedszkola lub szkoły, zapłacić za zajęcia dodatkowe, zorganizować opiekę i przygotować się do powrotu do codziennego rytmu. Warto więc sprawdzić, z jakiego wsparcia można skorzystać. 800+ to tylko jedno z kilku świadczeń. W niektórych przypadkach rodzice mogą otrzymywać nawet 2395 zł miesięcznie. Nawet 2395 zł miesięcznie. Skąd bierze się ta kwota? Najwyższa możliwa kwota dotyczy rodziców, którzy spełniają warunki do pobierania wszystkich świadczeń, które można ze sobą łączyć. To: 800 zł – świadczenie 800+, 1500 zł – świadczenie „Aktywni rodzice w pracy” (tzw. babciowe), 95 zł – zasiłek rodzinny dla dziecka do 5. roku życia (jeśli rodzina spełnia kryterium dochodowe). Łącznie daje to 2395 zł miesięcznie. Oczywiście nie każda rodzina otrzyma taką kwotę. Wszystko zależy od wieku dziecka, sytuacji zawodowej rodziców oraz dochodów. 800+ przysługuje wszystkim, bez względu na dochody Najbardziej znanym świadczeniem jest oczywiście 800+. Przysługuje ono na każde dziecko do ukończenia 18. roku życia i nie obowiązuje żadne kryterium dochodowe. Wniosek może złożyć rodzic, opiekun prawny lub faktyczny. W przypadku opieki naprzemiennej każde z rodziców otrzymuje po połowie świadczenia. Zasiłek rodzinny. Nie każdy o nim pamięta Rodziny o niższych dochodach mogą ubiegać się również o zasiłek rodzinny. Obowiązują jednak limity dochodów: 674 zł na osobę w rodzinie, 764 zł na osobę, jeśli w rodzinie wychowuje się dziecko z niepełnosprawnością. Wysokość zasiłku wynosi: 95 zł miesięcznie na dziecko do ukończenia 5. roku życia, 124 zł miesięcznie na dziecko powyżej 5. roku życia. Rodzice dzieci uczęszczających do zerówki mogą dodatkowo otrzymać jednorazowy dodatek w wysokości 100 zł na rozpoczęcie rocznego przygotowania przedszkolnego. Program Aktywny Rodzic. Do wyboru są trzy świadczenia Rodzice dzieci w wieku od 12. do 35. miesiąca życia mogą skorzystać z programu Aktywny Rodzic. Do wy…

swiadczenia-na-male-dziecko-624c070.jpg
width: 1600
height: 1200

500 zł na dziecko bez kryterium dochodowego w nowym roku szkolnym. Rodzice nie wiedzą o tym świadczeniu
type: item
date: 2026-07-28T10:15:49.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: pieniądze
subject: świadczenia rodzinne
description: Rok szkolny zbliża się wielkimi krokami, a razem z nim kolejne wydatki. W jednej z gmin rodzice mogą jednak liczyć na dodatkowe wsparcie. Samorząd wypłaci 500 zł na każde dziecko, a dochody rodziny nie będą miały żadnego znaczenia.
encoded: Od 1 sierpnia rodzice mogą ubiegać się o dodatkowe pieniądze na uczące się dziecko. Tym razem chodzi o Wadowicki Bon Edukacyjny, czyli jednorazowe świadczenie w wysokości 500 zł na ucznia szkoły podstawowej. Program skierowany jest do mieszkańców gminy Wadowice i ma pomóc rodzicom w opłaceniu zajęć rozwijających zainteresowania dzieci. Nabór potrwa do końca października, a wszystkie wypłaty mają zostać zrealizowane jeszcze w 2026 roku. Wadowicki Bon Edukacyjny 2026. Kto może dostać 500 zł? O świadczenie mogą ubiegać się rodzice i opiekunowie dzieci uczęszczających do klas I–VIII szkół podstawowych, które mieszkają na terenie gminy Wadowice. Najważniejsze informacje o programie: kwota wsparcia: 500 zł na dziecko, termin składania wniosków: od 1 sierpnia do 31 października 2026 r., miejsce składania wniosków: Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Wadowicach, wypłata świadczeń: do końca 2026 roku. Wadowicki Bon Edukacyjny nie jest nowością. W ubiegłym roku samorząd wypłacił blisko 2,8 tys. świadczeń, a do rodzin trafiło prawie 1,4 mln zł. To pokazuje, że program cieszy się dużym zainteresowaniem. Dla wielu rodzin dodatkowe 500 zł oznacza możliwość opłacenia zajęć, z których dziecko musiałoby zrezygnować ze względu na koszty. W tym roku zasady pozostają takie same – nie ma kryterium dochodowego, nie trzeba rozliczać wydatków, a wnioski będzie można składać od 1 sierpnia do 31 października. 500 zł bez kryterium dochodowego. Na co można przeznaczyć pieniądze? Największą zaletą programu jest to, że nie obowiązuje kryterium dochodowe. Oznacza to, że wysokość zarobków rodziców nie ma wpływu na możliwość otrzymania świadczenia. Pieniądze mają pomóc w sfinansowaniu zajęć pozalekcyjnych, dlatego można je przeznaczyć m.in. na: korepetycje, zajęcia sportowe, zajęcia artystyczne, zajęcia rehabilitacyjne. Co ważne, gmina nie wymaga rozliczania wydatków. Rodzice sami decydują, na jakie zajęcia przeznaczą środki. Świadczenie jest również zwolnione z podatku. Jeden wniosek na dziecko. W…

rodzina-przy-sniadaniu-cefd8cd.jpg
width: 1600
height: 1200