Pasowanie na przedszkolaka: kiedy wypada, jak się do niego przygotować?
Pasowanie na przedszkolaka to jeden z ważniejszych momentów w życiu małego dziecka. Od tego dnia staje się ono pełnoprawnym przedszkolakiem. Podczas uroczystości pasowania dzieci mówią wierszyki i biorą udział w różnych zabawach. Otrzymują też drobne upominki. Wyjaśniamy, kiedy wypada pasowanie na przedszkolaka, jak przygotować i jak ubrać na ten dzień dziecko i jakie prezenty warto z tej okazji kupić.
Pasowanie na przedszkolaka to bardzo ważne wydarzenie dla trzylatków. Po uroczystości stają się już oficjalnie przedszkolakami, powoli wchodzą w świat nauki. To duży krok na ich drodze do samodzielności. Podpowiadamy, jak przebiega pasowanie na przedszkolaka, kiedy odbywa się pasowanie, jak przygotować do niego dziecko, a także jakie prezenty warto wręczyć z okazji pasowania. Spis treści: Pasowanie na przedszkolaka – kiedy się odbywa? Strój na pasowanie na przedszkolaka: jak ubrać dziecko? Pasowanie na przedszkolaka – opis uroczystości Zabawy na pasowanie na przedszkolaka Wierszyki na pasowanie na przedszkolaka Jakie prezenty warto dać na pasowanie na przedszkolaka? Pasowanie na przedszkolaka – kiedy się odbywa? Uroczystość pasowania na przedszkolaka w wielu placówkach odbywa się w Ogólnopolskim Dniu Przedszkolaka, czyli 20 września lub po nim. Zdarza się również, że z powodu niezbędnych przygotowań pasowanie na przedszkolaka często jest organizowane dopiero w październiku, w okolicach Dnia Nauczyciela. Strój na pasowanie na przedszkolaka: jak ubrać dziecko? Pewnie zastanawiasz się, jak ubrać dziecko na pasowanie na przedszkolaka. Pamiętaj, to bardzo uroczyste wydarzenie, więc obowiązuje na nim strój galowy. Biała bluzka i granatowa spódniczka lub spodenki będą prezentowały się bardzo elegancko, a o to w tym dniu chodzi. Oczywiście dozwolone są też eleganckie sukienki albo wyjściowe koszule w innych, stonowanych kolorach. Najważniejsze, żeby dziecko wyglądało schludnie, ale też... było mu wygodnie. Sztywne kołnierzyki czy spódniczki mogą utrudniać zabawę i dodatkowo stresować dziecko. Pasowanie na przedszkolaka – opis uroczystości Pasowanie na przedszkolaka jest zwykle pierwszą okazją do publicznego wystąpienia dziecka w nowej roli. Dla ciebie to jego pierwszy występ na przedszkolnej scenie (w ciągu kolejnych kilku lat będzie ich zdecydowanie więcej!). Oboje zatem będziecie mocno przeżywać ten dzień. Jak wygląda akt pasowania na przedszkolaka? Dyrektor lub nauczyciel, tuż po przemowie z okazji pasowania na przedszkolaka, kładzie ogromny ołówek na ramieniu dziecka na znak włączenia go do grona przedszkolaków. To oficjalne pasowanie każdego dziecka na przedszkolaka, po którym następuje uroczysta przysięga. Wcześniej jednak dzieci recytują wierszyki albo przemowy z okazji pasowania. Z pewnością będą też śpiewane piosenki albo odegrane miniscenki. Może pojawić się pokaz taneczny. Na koniec rozdawane są dyplomy i drobne upominki. Ważne! Pasowanie na przedszkolaka z pewnością budzi w tobie ekscytację, ale staraj się nie wprowadzać atmosfery napięcia, żeby nie wywołać u malca niepotrzebnego strachu. Zachowuj spokój, jeśli nie chcesz, by twoja pociecha uciekła ze sceny z płaczem, gdy tylko na ciebie spojrzy. Bądź dla dziecka wsparciem i mów mu, jak bardzo jesteś dumna z tego, że dzielnie radzi sobie w roli przedszkolaka. Zabawy na pasowanie na przedszkolaka W wielu przedszkolach pasowaniu towarzyszą zabawy: popularne są np. różnego rodzaju „testy” sprawdzające, czy malec jest gotowy na zostanie przedszkolakiem. Są to zabawne zadania, które dzieci muszą wykonać, by udowodnić, że nadają się na przedszkolaków. Najpopularniejsze to: stanie na jednej nodze, wykonanie trzech podskoków obunóż, klaśnięcie w dłonie dwa razy, wykonanie różnych min, np. radosnej, smutnej, zdziwionej, wypicie soku z cytryny. Wierszyki na pasowanie na przedszkolaka Nauczyciele przedszkolni mogą przygotować występ dla rodziców, ucząc dzieci wesołych wierszyków specjalnie na pasowanie na przedszkolaka. Poniżej znajduje się kilka najpopularniejszych wierszyków. *** My jesteśmy przedszkolaki, maluszki kochane. Zapraszamy wszystkich na nasze pasowanie Lecz sobie nie myślcie, że to będą cuda. My sami nie wiemy, czy nam się to uda. Chcemy wam zaśpiewać i zatańczyć ładnie, Proszę się nie gniewać, jeśli źle wypadnie. A więc pora na występy, a państwo słuchajcie, gdy się będzie wam podobać, oklaskami nagradzajcie! *** Coś wam powiem w tajemnicy, wielki sekret zdradzę wam. Lubię chodzić do przedszkola, bo trzy latka przecież mam. Pani czyta nam bajeczkę, w której mieszka dobry smok. No to pędzę już do sali, tylko cmoknę mamę: cmok. *** Rzecz to wielka niesłychanie Gdy przedszkolakiem się zostanie Wiele rzeczy trzeba wiedzieć Wiele rzeczy trzeba umieć. Gdy pani o coś cię zapyta, Weź do góry palce dwa! A gdy ktoś coś odpowiada, słuchamy go, cicho sza! Każdy przedszkolak o tym wie, że w bałaganie źle żyje się. Gdy koniec zabawy i biegania, czas się zabrać do sprzątania. *** Już za chwilę na tej sali, będzie wielkie wydarzenie. Każdy maluch dziś tu stanie, i otrzyma pasowanie. Super poszły nam zadania, Pora przejść do ślubowania. Wyciągnijmy dwa paluszki, Równiuteńko złączmy nóżki, Wszystkiego uważnie słuchajmy, I wyraźnie powtarzajmy. *** Mam trzy latka, trzy i pół, sięgam głową ponad stół, mam fartuszek z muchomorkiem, do przedszkola chodzę z workiem. Umiem pantofelki zmieniać, rączki myję do jedzenia, ładnie żegnam się i witam, tańczę, kiedy gra muzyka. Umiem wierszyk o koteczku, o tchórzliwym koziołeczku i o piesku, co był w polu – nauczyłam się w przedszkolu. *** Kalendarz dziś ważną datę wskazuje Bo Pani Dyrektor na przedszkolaków nas pasuje, Choć pod ciężarem ołówka się uginamy, Wszystkim wyzwaniom na pewno sprostamy. *** A teraz Panią Dyrektor tu zapraszamy, Dla Pani specjalne zadanie mamy. Chcemy prosić o pasowanie I prawdziwym przedszkolakiem Niech każdy zostanie. *** Choć ze mnie jeszcze malec, radzę sobie doskonale. Ze wszystkimi żyję w zgodzie, do przedszkola chodzę co dzień. Nie odzywam się nieładnie, zawsze sprzątam gdy coś spadnie. Nie naprzykrzam się nikomu i pomagam pani w przedszkolu. *** Idzie sobie przedszkolaczek Śpiewa, tańczy oraz skacze. Dziś też powód ma do śmiania, Bo to dzień jest pasowania. *** Ja przedszkolak dzielny, będę zawsze uśmiechnięty. Będę słuchał swoje panie i zjadał śniadanie. Będę pilnie się uczył, abym mamy i taty nigdy nie zasmucił. Jakie prezenty warto dać na pasowanie na przedszkolaka? Na koniec pasowania dzieci otrzymują dyplomy, które poświadczają ich status przedszkolaka. Taki dyplom warto zawiesić w widocznym miejscu w pokoju malca, by mógł każdego dnia z dumą na niego spoglądać. Do dyplomów czasami dołączane są drobne upominki, np. kolorowe breloczki, personalizowane medale albo zabawne kubki czy linijki. Nic też nie stoi na przeszkodzie, by dziecko otrzymało taki mały prezent od rodziców. Niech będzie skromny, ale przydatny. Kolorowanki, szlaczki, nowe zeszyty czy kredki to zawsze dobry pomysł, a dziecku nowe rzeczy będą kojarzyć się z dniem, w którym to stało się pełnoprawnym przedszkolakiem. View Burdaffi on the source website Zobacz także: Obowiązek przedszkolny: kto mu podlega i od jakiego wieku trzeba iść do przedszkola? Podstawa programowa dla przedszkola w roku 2021/2022 W jakim wieku do przedszkola: od 2, czy od 3 lat? Co mówią przepisy?
Pierwszy dzień w przedszkolu trzylatka: jak wygląda i jak się do niego przygotować?
Pierwszy dzień w przedszkolu to dla trzylatka duży stres, podobnie jak dla jego rodziców. Postaraj się, żeby pójście do przedszkola było dla malucha atrakcją, a nie przykrym obowiązkiem. Zacznij od uroczystej pobudki.
Zaczynając przedszkole, nawet towarzyskie dziecko na początku może płakać i tęsknić. To normalne. Nie przejmuj się, psychologowie raczej zajmują się tymi dziećmi, które nie okazują żadnego przywiązania do rodziców i brak uczucia. Zdarzają się maluchy, które bywają wyjątkowo pogodne i łatwo nawiązują nowe kontakty, co szybko pozwala im poczuć się bezpiecznie, ale to raczej rzadkość. Jak powinien wyglądać pierwszy dzień w przedszkolu trzylatka? Pierwszy dzień w przedszkolu powinien wyglądać mniej więcej tak: najpierw poranna, najlepiej uroczysta pobudka, wspólne mycie i ubieranie, śniadanie. Warto zadbać, by to wszystko odbywało się wolno i spokojnie, by było atrakcją i czymś wyjątkowym. Wspólna droga do przedszkola i rozbieranie w szatni również. Odrobina stanowczości też nie zaszkodzi. Potem powitanie z paniami, z dziećmi. Rodzic czasami może trochę zostać w sali. No i pożegnanie. Dzieci po śniadaniu będą mieć różne zajęcia, wyjście na dwór, leżakowanie, obiadek. Ten pierwszy dzień dziecka zwykle powinien trwać tylko kilka godzin. Nie zawsze wszystko jednak idzie jak z płatka i w takiej zupełnie nowej sytuacji to zrozumiałe. Aby ułatwić świeżo upieczonemu przedszkolakowi pierwszy dzień w przedszkolu, musisz się odpowiednio przygotować i przeżyć go razem z maluchem. Jak to zrobić? Jak przygotować trzylatka do przedszkola? Dzień wcześniej przygotuj z dzieckiem rzeczy, które będą wam potrzebne, czyli tzw. wyprawkę do przedszkola. Unikniesz nerwowego poranka i pośpiechu przed wyjściem, np. z powodu nieoczekiwanego zaginięcia worka z kapciami. Maluch będzie miał okazję utrwalić sobie, co go czeka i nie poczuje się zaskoczony, że budzisz go rano do przedszkola (dla małych dzieci liczy się najbardziej to, co dzieje się teraz). Zjedzcie śniadanie w miłej atmosferze (nie wiadomo, jak w przedszkolu będzie z apetytem). A potem najlepiej całą rodziną odprowadźcie malca do przedszkola – poczuje się ważny i doceniony. To dobre rozwiązanie, zwłaszcza jeśli maluch już podczas dni adaptacyjnych w przedszkolu czuł się całkiem dobrze i od dawna wie, że to będzie wyjątkowe wydarzenie, że jest już starszy i bardziej samodzielny. Z doświadczenia mamy starszej już przedszkolaczki: Czasami mamy same mocno przeżywają pójście dziecka do przedszkola, trudno im się z tym pogodzić. Czasem muszą iść do pracy, a nie chcą. To trudny moment. Dzieci to wyczuwają. Jeśli czujesz się źle, z tym że twój maluch zaczyna życie samodzielnego przedszkolaka i nie umiesz jakoś opanować emocji, czasami lepiej, by to tata odprowadził pociechę. Tatusiowie często podchodzą do tego bardziej zadaniowo i choć też bywają wzruszeni, potrafią trzymać emocje na wodzy. Ile czasu trzylatek może spędzać w przedszkolu? Trzylatek przez pierwsze dni, a nawet tygodnie, nie powinien spędzać w przedszkolu więcej niż 4-5 godzin dziennie. Jeśli nie możesz przyjść po dziecko tak wcześnie, poproś o pomoc babcię lub inną osobę z rodziny. W miarę upływu czasu maluch może zostawać w przedszkolu coraz dłużej. Może też się okazać, że wcześniejsze odbieranie nie jest korzystne, bo malca omijają ciekawe zajęcia popołudniowe. Jeżeli dziecko będzie odbierać opiekunka lub ktoś z rodziny, pamiętaj, aby złożyć w przedszkolu oświadczenie wraz z imieniem, nazwiskiem i numerem dowodu osobistego tej osoby. Inaczej przedszkole nie będzie mogło pozwolić na powrót malucha z osobą, której nie upoważniłaś. Rodzice w okresie adaptacyjnym w przedszkolu Niektóre placówki pozwalają rodzicom przez pierwsze dni w przedszkolu zostawać w sali. To świetne rozwiązanie, choć nie przez wszystkich nauczycieli doceniane. Jeśli nie ma takiej możliwości w waszym przedszkolu lub obecność rodzica jest wręcz niemile widziana, może warto zastanowić się nad zmianą. Dobrze jednak pamiętać, że obecność mamy czy taty może utrudniać oswajanie z rówieśnikami. Jeśli chcesz zostać, zachowuj się dyskretnie. Gdy zechcesz wyjść, powiedz o tym dziecku – nie ma nic gorszego niż nagłe zniknięcie mamy. Wytłumacz też, kiedy wrócisz. Nie mów „wrócę o godz. 12”, bo zegar jest abstrakcją dla trzylatka. Powiedz, że przyjdziesz zaraz po obiedzie albo kiedy dzieci wrócą ze spaceru. Jeżeli zostawiasz dziecko w drzwiach sali, pożegnaj je z uśmiechem, ale stanowczo. Nie okazuj strachu ani smutku – maluch łatwo zaraża się takimi uczuciami. Bądź przygotowana na strach i łzy w przedszkolu, ale i... na ich brak. To też cię może zaskoczyć. Przygotuj nagrodę za udany pierwszy dzień, np. jakiś drobiazg albo wyjście na lody czy wizytę na placu zabaw. Okres adaptacyjny trzylatka w przedszkolu może potrwać kilka tygodni Smutne rozstania mogą trwać kilka tygodni. Warto w tym czasie pytać wychowawczynię, jak malec zachowuje się po twoim wyjściu – wiele dzieci świetnie się bawi. Jeśli jednak maluch jest smutny przez cały dzień, to może lepiej posłać go do przedszkola za kilka miesięcy lub nawet za rok. Kryzys może pojawić się także po weekendzie czy po chorobie dziecka. Czasem poranna rozpacz zaczyna się po 2-3 tygodniach. To też normalny, ale nieco opóźniony proces adaptacji. Jeśli płacz dotyczy tylko momentu rozstania z mamą, być może dziecko wyczuwa twój niepokój. Wówczas warto, by do przedszkola odprowadzał go ktoś mniej przeżywający tę sytuację, np. tata, dziadek. To ważne, by świętować kolejny etap w życiu dziecka, opowiadać o dobrych stronach przedszkola, wspominać własne, ale tylko dobre doświadczenia, pokazywać dawne przedszkolne zdjęcia. Konsultacja: Aleksandra Jasielska, psycholog, wykładowca w Instytucie Psychologii UAM w Poznaniu. Zobacz też: Prezent dla przedszkolaka: pomysły na tani prezent (upominki od 20 zł) Kapcie do przedszkola: jakie są najlepsze? Polecamy lekkie, wygodne i miękkie Pierwsze dni w przedszkolu: dziecko płacze i boi się? Nie popełniaj tych błędów!
Dziecko płacze w przedszkolu - adaptacja przedszkolna bywa trudna [WYWIAD Z PSYCHOLOGIEM]
Dziecko płacze w przedszkolu, łapie za futrynę, kurczowo trzyma mamę lub tatę za nogę... Nie powinnaś „rzucać dziecka na głęboką wodę”, a czasami wskazane jest wręcz zastanowienie się, czy dziecko na pewno dojrzało już do rozstania.
Czasami pójście dziecka do przedszkola wiąże się z traumatycznymi rozstaniami i wręcz rozpaczą, która odbija się na atmosferze w domu. Gdy dziecko płacze w przedszkolu i sytuacja nie zmienia się wraz z upływem czasu należy przyjrzeć się uczuciom dziecka, a niekiedy skorzystać z pomocy psychologa. Rozmawiamy z Beatą Chrzanowską-Pietraszak, psycholożką, psychoterapeutką, pedagogiem specjalnym z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej „Uniwersytet dla Rodziców”, która prowadzi też stronę na Facebooku „Zakamarki rodzicielstwa”. Spis treści: ​Dziecko płacze przy rozstaniu w przedszkolu Dziecko płacze w przedszkolu - czego nie robić? Dziecko płacze w przedszkolu - rola rodzica Co zrobić, by dziecko nie płakało w przedszkolu? Jak długo dziecko płacze w przedszkolu? Jak zostawić płaczące dziecko w przedszkolu? Co zrobić, gdy dziecko płacze w przedszkolu? ​Dziecko płacze przy rozstaniu w przedszkolu Dlaczego dla niektórych dzieci pierwsze dni w przedszkolu są takie trudne? Często zdarza się sytuacja, że dziecko płacze przy rozstaniu w przedszkolu. - Postawmy się w sytuacji dziecka. Maluch, który jeszcze niewiele wie o świecie, trafia w miejsce, którego nie zna albo które widział tylko raz czy kilka razy. W dodatku zmieniają się reguły gry: nagle wokół pojawia się mnóstwo innych dzieci, a zamiast mamy, babci czy niani, którą miało dotąd na wyłączność, jest pani, która ma pod opieką wiele osób (a więc nie można liczyć na sto procent jej uwagi). Nie każdy trzylatek daje sobie z tym radę, zwłaszcza jeśli dotąd nie miał zbyt wielu kontaktów z rówieśnikami i rzadko rozstawał się z najbliższymi. Dziecko płacze w przedszkolu - czego nie robić Dziecko płacze w przedszkolu - co możemy zrobić w tej sytuacji lub czego nie robić? - Zacznę od tego, czego nie należy robić. Nie wolno wrzucać dziecka na głęboką wodę, na zasadzie „Zapisałem cię do przedszkola, przyprowadziłem, wychodzę. Od teraz radź sobie sam”. Nie wolno siłą odrywać szlochającego albo wyjącego dziecka od siebie i w takim stanie oddawać w ręce nauczycielki. Takie postępowanie jest wobec niego nie fair. Niektórzy rodzice (a i nauczyciele przedszkolni) uważają, że najlepiej jest zniknąć po angielsku, np. wtedy, gdy dziecko ogląda z panią salę. To dobry pomysł? - Broń Boże! Dziecko, którego rodzic znika bez słowa, traci grunt pod nogami. Boi się, czuje się porzucone, zdezorientowane, tak jak wówczas, gdy gubi się w ogromnym supermarkecie. Był rodzic i go nie ma. Wróci? A może zniknął na zawsze? Nic dziwnego, że maluch płacze, bo co miałby robić? Stara się wszystkimi dostępnymi sposobami przywrócić sobie bezpieczeństwo. Może i w końcu się uspokoi, ale zamilknie ze strachu, a nie dlatego, że zaakceptował sytuację. Jeśli dziecko ma się dobrze czuć w przedszkolu, musimy je do tego przygotować. Siebie także! Dziecko płacze w przedszkolu - rola rodzica Gdy zdarza się sytuacja, że dziecko płacze w przedszkolu, przeżywa trudne emocje związane z nową sytuacją, rodzic musi siebie także przygotować do przedszkola? - Tak, właściwie od tego powinniśmy zacząć. Jeśli rodzic jest pełen wątpliwości, jeśli co rano zastanawia się, czy dobrze zrobił zapisując dziecko do przedszkola, jeśli ma poczucie winy albo nie jest pewien, czy placówka, którą wybrał, to dobre miejsce dla jego pociechy, maluchowi będzie trudno polubić nowe miejsce. Udzieli mu się lęk rodzica, bo przecież widzi jego minę, czuje jego napięcie, słyszy drżenie w jego głosie. Jeśli rodzic czuje strach, wywoła też lęk u dziecka. W takiej sytuacji warto przede wszystkim zrobić porządek z własnymi uczuciami. Jak się za to zabrać? - Trzeba przyjrzeć się swoim uczuciom, zapytać siebie: „Czego tak naprawdę się boję, co mnie, rodzica, tak bardzo przeraża w przedszkolu?” „Mam złe wspomnienia z własnego dzieciństwa?” „Uważam, że tylko ja potrafię zadbać o moje dziecko?” „Czy problem leży jeszcze w czymś innym?” Powodów może być tysiąc, dlatego w razie wątpliwości warto skorzystać z pomocy psychologa, który pomoże rodzicowi oddzielić jego lęki od tego, co dzieje się obiektywnie. Rodziców, którzy mają dużo wątpliwości i pytań, zachęcam zawsze, by zgłosili się do poradni psychologiczno-pedagogicznej, związanej z placówką, którą wybrali dla dziecka. Wystarczy zadzwonić i umówić się na konsultację. Czy trzeba iść tam z dzieckiem? - Nie, bo w tym przypadku chodzi o nas, nie o nie. Wiele poradni także organizuje warsztaty dla rodziców. I bardzo dobrze, bo to właśnie ich niepewność często generuje poranny płacz świeżo upieczonych przedszkolaków. Gdy rodzic jest spokojny, adaptacja jest o wiele łatwiejsza. Co zrobić, by dziecko nie płakało w przedszkolu? A jak przygotować dziecko, by nie płakało w przedszkolu, lepiej zniosło okres adaptacji? - Bardzo pomocne jest w tym wypadku: przyzwyczajanie dziecka do kontaktów z rówieśnikami, uczenie samodzielności (dzieci, które potrafią o siebie zadbać, np. powiedzieć, ze chce im się siusiu, czują się pewniej) i przyzwyczajanie do krótkich rozstań (do tego, że mama na krótki czas znika, a ono bawi się z nianią, babcią, ciocią). Takim maluchom jest trochę łatwiej, bo już wiedzą, że rodzic, który znika im z oczu, zawsze do nich wraca. Nie chodzi o samo zniknięcie, tylko o to, by w głowie dziecka zrodziła się myśl „OK, mamy teraz nie ma, ale przyjdzie”. Pamiętajmy jednak, że „łatwiej” nie zawsze oznacza „łatwo”, bo w przedszkolu pojawia się dodatkowy czynnik: trzeba się odnaleźć w grupie, pogodzić z tym, że nie jest się w centrum uwagi. Sprawa jest o wiele bardziej skomplikowana, niż się nam, dorosłym wydaje, dlatego jestem zwolenniczką spokojnego, powolnego oswajania dziecka z przedszkolem: przychodzenia na zajęcia adaptacyjne, zostawania podczas pierwszych dni wraz z maluchem, stopniowego wydłużania czasu pobytu, etc. Jak długo dziecko płacze w przedszkolu? A jeśli czas na przygotowania minął i dziecko już chodzi do przedszkola? Jak sobie poradzić z codziennym płaczem? Co zrobić, jak dziecko długo płacze w przedszkolu? Jak reagować, gdy zdarzy się sytuacja, że dziecko płacze w przedszkolu już np. drugi rok? Czy zostawić płaczące dziecko w przedszkolu? - W takiej sytuacji trzeba się na moment zatrzymać i zastanowić, czy to tylko chwilowy problem, czy może faktycznie nasze dziecko nie dojrzało jeszcze do rozstania. Skąd mamy to wiedzieć? - Jeśli dziecko płacze podczas rozstania, ale w końcu daje się przekonać do wejścia do sali i potem bawi się z innymi, a po powrocie do domu nie ma żadnych niepokojących objawów, możemy uznać, że wkrótce polubi przedszkole. Z dzieckiem, które nie jest jeszcze w stanie pogodzić się z brakiem najbliższych, jest inaczej: nie bawi się po kwadransie jakby nigdy nic, jest smutne, wycofane, ma trudności z wejściem w grupę, może bić inne dzieci, zmienia się także jego zachowanie po powrocie do domu, może np.udawać, że znów jest dzidziusiem, który musi nosić pieluszki i być ciągle na rękach rodziców, może być agresywne. Czy mogą pojawić się także kłopoty ze zdrowiem? - Tak. Moczenie nocne, biegunka, wymioty czy bóle brzucha, to ewidentny sygnał, że maluch ma spory problem. Trudno je przeoczyć. Co wtedy? - Wtedy warto na jakiś czas zrezygnować z przedszkola i dać dziecku jeszcze trochę czasu. Zdarza się, że trzeba skorzystać z pomocy psychologa, by problem się nie pogłębił. Naprawdę warto to zrobić. Jak zostawić płaczące dziecko w przedszkolu? Załóżmy, że nasze dziecko nie ma poważnych problemów i chętnie bawi się z rówieśnikami, ale jednak co rano w szatni płacze. Co robić? Jak zostawić płaczące dziecko w przedszkolu, by zniosło to jak najlepiej? - Na pewno lepiej nie żegnać się z nim w nieskończoność i samemu nie płakać, jakby szło na wojnę, bo tak się właśnie poczuje. Lepiej porozmawiać z nim spokojnie, nazwać jego uczucia („Wiem, że ci trochę smutno”), powiedzieć, kiedy po nie wrócimy („Będę po obiedzie”) i co będziemy robić po przedszkolu. Poczekać, aż się uspokoi i będzie gotowe wejść do sali. Może mieć jeszcze wilgotne oczy i smutną minkę, ale nie może rozpaczliwie krzyczeć. Powinno samo podjąć decyzję: „OK, spróbuję.” Co jeszcze możemy zrobić, by ułatwić dziecku adaptację? Warto zadbać o spokojne poranki bez nerwowej atmosfery, bez pośpiechu i bez popędzania. A to na ogół oznacza, że trzeba wstać trochę wcześniej. Co zrobić, gdy dziecko płacze w przedszkolu? Gdy mój syn był mały, liczyliśmy w drodze do przedszkola czerwone samochody… - To dobry pomysł. Taki poranny rytuał może pomóc, bo pozwala dziecku wypełnić drogę do przedszkola myśleniem o czymś, co zna i co mu daje frajdę. Zajęte nie rozmyśla, nie międli strachu, nie rozbudowuje go. A co z pomysłem, by do przedszkola odprowadzał malca tato? Wiele mam mówi, że to bardzo pomaga… - Tu nie chodzi o tatę, ale o to, by odprowadzał dziecko rodzic, który ma mniej obaw i jest bardziej przekonany do przedszkola. Jego pewność, że robi dobrze, ułatwia dziecku adaptację. Co jeszcze można zrobić, by uniknąć sytuacji, gdy dziecko płacze w przedszkolu? Co może pomóc? - Np. domowa przypominajka – ukochana zabawka, miś, chusteczka pachnąca perfumami mamy, zdjęcie rodziców. Nawet dzieciom, które dobrze czują się w przedszkolu, zdarzają się na początku chwilowe kryzysy przedszkolne. Czy dziecko, które dopiero oswaja się z przedszkolem, można zostawić od razu na wiele godzin, np. do 17? - Lepiej nie ryzykować, bo jeśli na początku przeszarżujemy, może się okazać, że w połowie października trzeba je będzie wypisać. Zdaję sobie sprawę z tego, że nie każdy rodzic może odbierać dziecko w południe, przed leżakowaniem, ale jeśli tylko mamy taką możliwość, róbmy to albo poprośmy o pomoc kogoś, kogo ono dobrze zna: nianię, ciocię, babcię. I tak musimy mieć plan awaryjny, bo przecież przedszkolak będzie chorować i pewnie nie za każdym razem będziemy w stanie wziąć zwolnienie. Dlaczego to ważne, by na początku odbierać dziecko akurat przed leżakowaniem? - Bo w ciągu pierwszych dni/tygodni z leżakowaniem może być kłopot. Dotąd dziecko przebierało się w piżamkę i kładło do snu w domu, a więc może się bać, że zostanie w przedszkolu na zawsze. W okresie adaptacji to dodatkowy stres, którego – jeśli to możliwe – warto uniknąć. Gdy już oswoi się z przedszkolem, będzie tam drzemać bez stresu. A jeśli dziecko nie płacze tylko gna radośnie do sali, nie zawsze pamiętając o tym, by się pożegnać? Dla wielu rodziców to także bywa trudne: czują, że nie są już tacy niezbędni… - Jeśli malec chętnie chodzi do przedszkola, trzeba się cieszyć wraz z nim! To normalna kolej rzeczy: nasze dzieci usamodzielniają się, ich świat staje się większy, przybywa w nim ważnych ludzi, miejsc. To dobrze! Zobacz także: Jak przekonać dziecko do przedszkola? Adaptacja dziecka w przedszkolu. To musisz wiedzieć! Pierwszy dzień w przedszkolu. Jak się dobrze przygotować?
Będzie dobrze! Rady na pierwsze dni w przedszkolu
Przedszkole to o wiele więcej niż miejsce, w którym można zostawić dziecko, gdy mama idzie do pracy – dziecko nauczy się tam wielu ważnych rzeczy. Co robić, by dobrze się tam czuło i szybko je polubiło?
Pierwsze dni w przedszkolu mogą być dla dziecka trudne, ale spokojnie, to minie. I to szybciej niż myślisz! Często jest tak, że malec, który podczas rozstania z mamą trzyma się futryny i rozdzierająco płacze, chwilę później bawi się z kolegami. Nie wierzysz? Porozmawiaj z nauczycielkami. Jak ułatwić maluszkowi start? Radzi Beata Chrzanowska, psycholog dziecięcy. 1. Zrób porządek z własnymi uczuciami – Zdarza się, że mamy tak naprawdę nie chcą, by ich dzieci chodziły do przedszkola – mówi Beata Chrzanowska. – Posyłają je tam, ale mają poczucie winy i uważają, że byłoby lepiej, gdyby dziecko nadal było z nimi 24 godziny na dobę. Dzieci to wyczuwają i mają w głowie bałagan: „Muszę iść w miejsce, którego moja mama nie lubi. Będzie strasznie!” Bywa i tak, że mama, która nie cierpi swojej pracy, wolałaby być z dzieckiem w domu. „Złe” przedszkole jest więc świetnym pretekstem, by rzucić znienawidzone zajęcie i zająć się „ratowaniem” pociechy. 2. Ćwiczcie krótkie rozstania i trenujcie samodzielność Lęk przed zostaniem gdzieś bez mamy, kłopoty z myciem rąk, jedzeniem, toaletą itd. są często powodem stresu u świeżo upieczonego przedszkolaka. Dlatego warto to ćwiczyć: samodzielne dziecko jest bardziej pewne siebie! 3. Przekonaj dziecko, że przedszkole to fajne miejsce Będzie tam miało mnóstwo zabawek, pozna rówieśników, zagra w jasełkach, dowie się mnóstwa ciekawych rzeczy. Staraj się jednak nie przedobrzyć i nie obiecuj gruszek na wierzbie, bo nadmierna reklama może być przyczyną rozczarowania. 4. Nie zniechęcaj Czasami robimy to zupełnie nieświadomie, mówiąc: „Musisz chodzić do przedszkola, bo nie miałabym co z tobą zrobić, idąc do pracy”. To kiepski argument – maluch może się poczuć jak bagaż w poczekalni. Traktuj chodzenie do przedszkola jako naturalną kolej rzeczy. Gdy dzieci dorastają, idą do przedszkola, szkoły, potem do pracy. 4. Wybierzcie się w odwiedziny Dziecku będzie łatwiej pozostać w miejscu, które zna. 5. Zadbaj o spokojne poranki Poranny pośpiech to duży stres dla kilkulatka. Nie zawsze da się go uniknąć, ale będzie łatwiej, jeśli wstaniecie odrobinę wcześniej. Polecamy: Nie poganiaj mnie, mamo! 6. Pomyśl o miłych rytuałach Możecie uatrakcyjnić drogę do przedszkola, np. codziennie rzucając gołębiom ziarenka albo – powiedzmy – wypatrując czerwonych samochodów. Brzmi głupio? Nie szkodzi. Dobrze znane i oczekiwane czynności dają poczucie bezpieczeństwa. 7. Nie zapomnijcie ulubionej przytulanki dziecka We dwójkę raźniej a ukochany miś to dla dziecka dużo więcej niż wypchana gąbką zabawka. To przyjaciel. 8. Mów dziecku, kiedy po nie wrócisz Nie mów, że będziesz o szesnastej, bo nie zrozumie. Lepiej powiedz: „Po leżakowaniu pobawisz się trochę z dziećmi, a potem pójdziemy do domu”. Opowiedz mu także, co będziecie robić po przedszkolu – to go upewni, że po nie wrócisz. 9. Nie przeciągaj pożegnań Staraj się nie okazywać zdenerwowania, bo oboje się rozkleicie na dobre. I nie żegnaj dziecka, jakby szło na wojnę, bo właśnie tak się poczuje. 10. Nie znikaj po angielsku Nigdy, przenigdy nie wychodź bez pożegnania. Traktowane w ten sposób dziecko traci poczucie bezpieczeństwa (nic dziwnego, skoro mama – najważniejsza osoba na świecie – może w każdej chwili zniknąć bez słowa). 11. Jeśli to możliwe, na początku zabieraj dziecko wcześniej Może na początek wystarczyłoby, gdyby spędzało w przedszkolu tylko przedpołudnie? 12. Staraj się nie spóźniać Jeśli maluch ciągle będzie odbierany jako ostatni, na pewno nie polubi przedszkola. Przeczytaj także: Kevin sam w przedszkolu. Co czuje dziecko, które jest zawsze odbierane jako ostatnie? 13. Nie rozprawiaj w domu o wątpliwościach dotyczących przedszkola Dziecko może poczuć się zagrożone, nawet jeśli twoje uwagi nie mają z nim nic wspólnego, a dotyczą na przykład niemiłej pani intendentki, wysokości opłat czy koloru ścian. 14. Bądź w kontakcie z nauczycielkami. Nie traktuj ich ewentualnych uwag jako ataku na twoje dziecko lub ciebie. One chcą pomóc. 15. Bądź cierpliwa Dziecko, które po raz pierwszy trafia do przedszkola, ma pełne prawo czuć się zagubione. Zostaje samo – bez mamy, taty, babci, swojego pokoju, swoich zabawek. Nie jest już jedyne, najpiękniejsze i najważniejsze, a uwaga opiekunek jest podzielona pomiędzy całą grupę. Dodatkowy kłopot: zmieniają się reguły gry. To, co było akceptowane w domu (np. wygłupy przy stole albo przerywanie dorosłym), niekoniecznie jest mile widziane w przedszkolu. Nie jest łatwo od razu się w tym wszystkim połapać, zwłaszcza gdy się ma dopiero kilka lat! Przeczytaj: Wisi matka na płocie i maskuje się
5 żelaznych zasad przedszkolnych rozstań z dzieckiem
Zastanawiasz się, jak twoje dziecko zniesie rozstanie? A może to ty bardziej się go obawiasz niż twój maluszek? Sprawdź, co może ułatwić rozstanie z dzieckiem w pierwszych dniach przedszkola.
Jak przygotować dziecko do przedszkola - 5 praktycznych sposobów
Zmniejsz strach dziecka przed przedszkolem odpowiednio je przygotowując! Jest na to kilka sposobów – poznaj je.