„Mam dość bronienia mojego dziecka na placu zabaw, bo Wy gapicie się w telefon i nic Was nie obchodzi” [LIST DO REDAKCJI]
Z jednej strony świetna zabawa, piski radości, uśmiechy od ucha do ucha. Z drugiej – płacz, krzyk, zdarte kolana i wyrywane zabawki. Taki obrazek można zauważyć na wielu placach zabaw. Zdaniem Magdy, mamy 4-letniej Zuzi, winne nie są wcale dzieci, ale… ich rodzice.
Jak zauważa Magda w wiadomości do naszej redakcji, zabawa na placu zabaw to dla wielu dzieci prawdziwy obóz przetrwania. Te silniejsze mają władzę nad słabszymi, co czasem wykorzystują… A gdzie są rodzice kilkulatków, którzy radośnie obsypują inne dzieci piaskiem, wyrywają zabawki, popychają, ciągną za włosy? Tuż obok, z nosami w telefonie. Jeśli chcecie podzielić się z nami swoimi przemyśleniami na ten temat lub chcecie opowiedzieć nam swoją historię, piszcie na adres: redakcja@mamotoja.pl. Wojna na placu zabaw „Rodzice, opamiętajcie się! Nie ma dnia, żebym nie musiała bronić mojej córki przed Waszymi dziećmi. Ja wiem, że w tych Waszych telefonach, w które tak się wpatrujecie, jest mnóstwo ciekawych rzeczy, ale czy Waszym zadaniem nie jest przypadkiem wychowywanie dzieci?! Ale od początku. Jestem mamą 4-letniej Zuzi, tuż obok naszego bloku jest duży, piękny, niedawno odnowiony plac zabaw. Na placu mnóstwo dzieci, więc i mnóstwo rodziców… Przychodzimy tam codziennie, uwielbiam patrzeć na radość mojego dziecka, kiedy się bawi, nawiązuje nowe znajomości… Nigdy nie spuszczam jej z oka, zawsze wiem, gdzie jest i co się z nią dzieje. Widzę też Wasze dzieci – i Was. Zuzia jest bardzo otwarta, lubi inne dzieci – czasem podchodzi nawet do dużo starszych dziewczynek, żeby się z nią pobawiły, ale lubi też robić babki z piasku z maluszkami. Czasem serce mi pęka, kiedy widzę, jak jest traktowana. I nie mam żalu do dzieci – mam żal do Was, rodziców, bo przecież to naszą rolą jest tłumaczenie i pokazywanie naszym pociechom, co jest dobre, a co złe. Przykład sprzed kilku dni: byłyśmy na naszym ulubionym placu i jakiś kilkulatek wyrwał mojej Zuzi zabawkę, a ona się przewróciła. Na dokładkę dostała od tego małego dryblasa piaskiem po buzi. Jest drobniutka, więc nie był to jakiś duży wysiłek. Obok mnie siedziała mama tego chłopca. Zwróciłam jej uwagę, żeby nauczyła syna, że przecież można zapytać, poprosić o zabawkę, o wspólną zabawę – a ona zaczęła się śmiać! Że przecież to tylko dzieci, że tak się bawią… Co to za zabawa, kiedy jedno dziecko SIŁĄ bierze coś, co do niego nie należy?! Kiedy robi krzywdę innemu dziecku? Zdarzyło się też, że jakaś dziewczynka popchnęła moją córkę, bo chciała szybciej zjechać na zjeżdżalni. Zuzi nic się nie stało, teraz place zabaw są często wyłożone pianką, żeby dzieci były bezpieczne. Ale mimo wszystko… Matka tej dziewczynki gapiła się w telefon. Poprosiłam, żeby bardziej pilnowała córki, zamiast wlepiać wzrok w ekran, a ona kazała mi spadać (użyła innego, bardziej dosadnego słowa – co dla mnie jest niedopuszczalne w obecności dzieci!). Wczoraj też byłyśmy na placu zabaw, wieczorem – przez te upały wolę nie wychodzić z małą w to największe słońce. Na podwórku było już mnóstwo dzieci i mnóstwo rodziców. Nie wydarzyło się nic takiego, ale tak obserwowałam sobie tych rodziców i wiele co… Mam dość bronienia mojego dziecka przed Waszymi dzieci, bo Wy macie je gdzieś! Gapicie się w telefony, palicie te swoje elektroniczne papieroski, choć regulamin tego zabrania, rozmawiacie przez telefon… Zamiast wychowywać swoje dzieci, potraktować zabawę na placu jako lekcję życia w społeczeństwie, Wy kompletnie się nimi nie interesujecie. Mogłaby stać się im krzywda – nawet tego nie zauważycie. Mogą zrobić krzywdę komuś innemu, np. mojej córce – to nie Wasz problem. Proszę Was, zajmijcie się swoimi dziećmi. Żebym ja nie musiała bronić przed nimi mojego dziecka. I żebym nie musiała sama się bronić – przed Wami”. Zobacz także: Jak zareagować, gdy ktoś zostawi dziecko w samochodzie? Najlepsze zabawy ruchowe dla dzieci [32 pomysły na zabawy] Koniec z nudnymi placami zabaw. O jakich marzą dzieci?
Piaskownicowe mamuśki: Przestańcie zwracać uwagę mojemu dziecku! Tylko ja to mogę!
Kto dał ci prawo, do mówienia mojemu dziecku co mu wypada? Skąd wiesz, na jakiego człowieka chcę je wychować?
Nie daję ci prawa do zwracania uwagi mojemu dziecku Tylko ja mogę krzyczeć na moje dziecko. Tak wiem, nie powinnam podnosić na nie głosu, ale święta nie jestem. Ja nie powinnam, ale tobie z pewnością tego nie wolno! Każdy wychowuje dziecko zgodnie z własnymi przekonaniami. Ja nie wtrącam się do grubej czapki, którą twoje dziecko ma na głowie w ciepły dzień, nie każę mu dzielić się jego zabawkami i nie pouczam, więc ty też nie rób tego! - Podziel się łopatką. Grzeczne dzieci tak robią. Chyba chcesz być grzeczną dziewczynką! - mówi jedna z piaskownicowych mama do mojej córki. Może, gdyby mała potrafiła mówić, odpowiedziałaby owej mamuśce, że dzielić można się, jeśli łopatek jest kilka, a oddanie własnej to zupełnie coś innego. Kto dał prawo tej zupełnie obcej kobiecie do pouczania mojego dziecka?! Rozumiem reagowanie i zwracanie dzieciom uwagi w niebezpiecznych sytuacjach. Jeśli coś zagraża zdrowiu dziecka, oczywiście powinnyśmy reagować, bez względu, czyje to dziecko. W kwestiach wychowawczych radzę trzymać się od mojego dziecka z daleka. To ja decyduję o tym, na jakiego człowieka chcę wychować swoje dziecko, jakie wartości mu wpoję. Ja mam prawo oceniać, czy dane zachowanie jest niegrzeczne, czy może jest jedynie obroną własnych granic. Prawo do dyscyplinowania obcego dziecka Nie raz widzę zachwiania innych dzieci, które mi nie odpowiadają i chętnie przywołałbym te maluchy do porządku, ale nie robię tego, bo... nie są to moje dzieci. Jeśli dziecko przekracza pewne granice, zwracam uwagę jego mamie, a nie dziecku. Nie przemawia do mnie prawo do dyscyplinowania obcego dziecka, jeśli źle się zachowuje, bo co znaczy "źle"? Dla piaskownicowej mamy moja córka, która nie oddała własnej łopatki, ewidentnie źle się zachowywała, a według mnie miała pełne prawo, by jej nie oddawać. Bicie, kopanie, krzywdzenie drugiej osoby jest absolutnie niedopuszczalne. Wtedy nie tylko można, ale i powinno się reagować, bo udając, że nie widzimy tego, wychowujemy pokolenie dzieci przepełnionych znieczulicą, które w przyszłości mogą nie zareagować, widząc na przystanku bitą staruszkę. Dziękuję ci, że dyscyplinujesz moje dzieci Innego zdania jest amerykańska mama Karen Alpert, która w sieci otwarcie dziękuje nieznajomemu za zwrócenie uwagi jej dziecku: "Nie miałam szansy, żeby dziś ci to powiedzieć, ale DZIĘKUJĘ. Kiedy moje dziecko zachowuje się jak osioł, a mnie z jakiegoś powodu nie ma w pobliżu, masz moje pozwolenie, żeby zwrócić mu uwagę. Nie masz prawa go uderzyć ani wydrzeć się na niego (to moje prawo), ale proszę, czuj się upoważniony do powiedzenia mu, żeby przestał być dupkiem, który wpycha się na drabinki. Albo kiedy wspina się po zjeżdżalni. Albo kiedy śmieci. Albo kiedy używa brzydkich słów. Albo kiedy terroryzuje inne dzieci. Albo kiedy robi cokolwiek, czego nie powinien i co sprawia przykrość innym. Pozwalam Ci na to, ponieważ nawet jeśli nie jesteś jego rodzicem, to jesteś dorosłym. Oznacza to, że jesteś od niego mądrzejszy. Tak, wiem, prawdopodobnie są rodzice, którzy nie znoszą, gdy ktoś obcy dyscyplinuje ich dzieci, ale nie należę do nich". Zobacz też: Walka mam – zobacz starcie na placu zabaw - film
Plac zabaw drewniany - idealna zabawa dla małego akrobaty [Przegląd]
Plac zabaw drewniany rozwija sprawność mięśni i zmysł równowagi dziecka. Oto jego zalety oraz najciekawsze propozycje, które możesz kupić tutaj.
Jeżeli masz kawałek ogródka lub działki i zastanawiasz się, jak uatrakcyjnić zabawę swojemu maluchowi pomyśl o kupnie drewnianego placu zabaw. To inwestycja na wiele lat, wspaniale rozwijająca sprawności ruchową dziecka, ale nie tylko. Drewniane place zabaw to konstrukcje zawierające także domki i wieże, dzięki czemu dziecko ma jeszcze więcej możliwości rozwoju wyobraźni i kreatywności. Zobacz zalety takich zabaw i najciekawsze propozycje, jakie są obecnie dostępne w sprzedaży. Zalety zabawy na drewnianym placu zabaw Zabawa dziecka na placu zabaw na świeżym powietrzu rozwija w maluchu: mięśnie i kości; współpracę obu półkul mózgowych; dużą i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/rozwoj-dziecka/zabawki-ktore-pomagaja-rozwijac-mala-motoryke-26012-r1/">małą motorykę (potrzebne to będzie później do nauki pisania i czytania); planowanie ruchu i ocenę ryzyka; wiarę w swoje umiejętności; zmysł równowagi i koordynacji ruchowej; naukę upadania; zmysł dotyku, wzroku; wyobraźnię; tworzenie kreatywnych zabaw. Huśtawka i zjeżdżalnia to podstawa każdego placu zabaw Drewniany plac zabaw może zawierać: huśtawkę; trampolinę; liny; zjeżdżalnię; drabinki; domek; wieżę; <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/zakupy/jak-wybrac-piaskownice-dla-dziecka-17635-r1/">piaskownicę. Dopasuj plac zabaw do wieku dziecka Drewniany plac zabaw powinien być dopasowany do wieku i możliwości dziecka. Im jest ono młodsze, tym mniej powinien zawierać atrakcji - nie fundujmy np. trzylatkowi zjazdu z wieży po linie. Dla małych dzieci 1-2-letnich najlepsze będą niewielki plac zabaw z: piaskownicą; małą zjeżdżalnią; huśtawką. Dla starszych dzieci - 4-5-letnich idealnie sprawdzą się zaawansowane konstrukcyjnie tory przeszkód. Bezpieczny plac zabaw Zanim zdecydujesz się na postawienie w ogrodzie placu zabaw dla dziecka, dobrze wybierz dla niego miejsce: powinno być zacienione; nie może być w pobliżu drzew owocowych, które wabią osy, pszczoły i inne owady; powierzchnia placu powinna była na tyle duża, aby dziecko miało możliwość pobiegania, jazdy rowerkiem. Miejsce na zabawę można pokryć powierzchnią gumowaną, taką, jaką wykorzystuje się w publicznych placach zabaw - w ten sposób dziecko nie będzie narażone na bolesne upadki. Zobacz nasze propozycje na bezpieczny plac zabaw dla dzieci: 1. Piaskownica zamykana z ławeczkami - 89 złotych 2. Piaskownica zamykana z daszkiem - 209 złotych 3. Piaskownica z daszkiem - 210 złotych 4. Domek z huśtawką i piaskownicą - 549 złotych 5. Plac zabaw z wieżą, zjeżdżalnią, huśtawką i drabinką - 1 tys. 600 złotych 6. Domek ze zjeżdżalnią - 2 tys.199 złotych 7. Domek ze zjeżdżalnią i drabinką - 2 tys.500 złotych 8. Domek - kosmiczny statek - 2 tys. 99 złotych 1. Piaskownica zamykana z ławeczkami - 89 złotych Piaskownica po złożeniu zakrywa całą powierzchnię piasku. Chroni w ten sposób przed jego zanieczyszczeniem, dzięki czemu można być spokojnym o swoje dziecko. Cechy charakterystyczne: rozmiar - 120x120 cm dla małych dzieci: 1-3 lata wykonana z grubych świerkowych desek, doskonale oszlifowanych i oheblowanych, aby nie stanowiły zagrożenia dla dzieci ma zeszlifowane wszystkie krawędzie i zaokrąglone końce desek View Burdaffi on the source website 2. Piaskownica zamykana z daszkiem - 209 złotych Zawiera pokrywę zabezpieczającą piasek przed zwierzętami, dzięki czemu dziecko nie jest narażone za kontakt z bakteriami groźnymi dla jego zdrowia. Cechy charakterystyczne: rozmiar - 120x120 cm funkcjonalny dach chroniący dziecko przed słońcem, wiatrem czy lekkim deszczykiem ławeczki do siedzenia View Burdaffi on the source website 3. Piaskownica drewniana z daszkiem - 210 złotych Dzięki zadaszeniu, dziecko w takiej piaskownicy może się bawić niezależnie od aury. Cechy charakterystyczne: posiada dach chroniący dziecko przed niekorzystną dla niego pogodą ławeczki do siedzenia deski gładko wyheblowane, z zaokrąglonymi rogami pokryta bezpiecznym dla zdrowia dziecka impregnatem View Burdaffi on the source website 4. Domek z huśtawką i piaskownicą - 549 złotych To zestaw w bardzo atrakcyjnej cenie, zawierający wszystkie najważniejsze dla placu zabaw elementy. Cechy charakterystyczne: domek wraz z podejściem piaskownica stelaż na 2 huśtawki wykonany z drzewa olchowego View Burdaffi on the source website 5. Plac zabaw z wieżą, zjeżdżalnią, huśtawką i drabinką - 1 tys. 600 złotych Prosty w montażu plac zabaw dla dzieci do ogrodu. Cechy charakterystyczne: stelaż na huśtawki drabinka drabinka sznurowa zjeżdżalnia wykonany z sosny View Burdaffi on the source website 6. Domek ze zjeżdżalnią - 2 tys. 199 złotych Ten elegancki domek nie stoi na ziemi, tylko na palach, skąd rozciągają się wspaniałe widoki na cały ogród. Jest pełen kreatywnych dodatków takich jak dzwonek do drzwi, czy skrzynka pocztowa. Cechy charakterystyczne: drabinka zjeżdżalnia taras z bezpieczną barierką dach imitujący w najdrobniejszych detalach prawdziwy gont plastikowe okiennice ze wszystkich stron białe ramy okien wykonany z drzewa cedrowego klasy premium View Burdaffi on the source website 7. Domek ze zjeżdżalnią i drabinką - 2 tys. 500 złotych Domek posiada wszystkie niezbędne elementy zapewniające dziecku dużo zabawy. Jest łatwy do montażu i odporny na działanie warunków atmosferycznych (promieniowanie UV, deszcz, wilgoć). Cechy charakterystyczne: zjeżdżalnia o dł. 118 cm balustrada z tarasem drabinka 2 okna dachowe wykonany z certyfikowanego drewna cedrowego View Burdaffi on the source website 8. Domek - kosmiczny statek - 2 tys. 99 złotych To prawdziwy statek kosmiczny - aby zdążyć na czas, załoga wspina się na pokład po ścianie wspinaczkowej. Przez teleskop mali astronauci mogą oglądać inne planety. Cechy charakterystyczne: falista zjeżdżalnia o dł. 220 cm 2 siedziska do huśtawki z regulowanymi linami 4 haki do huśtawki 5 kamieni wspinaczkowych uchwyty bezpieczeństwa kierownica teleskop drabina pochyła ścianka wspinaczkowa prosta View Burdaffi on the source website
Warszawa: tragedia na sali zabaw, nie żyje 4-letni chłopiec i jego tata
To dramatyczny finał batalii rodziców o dziecko. W tej tragedii każda ze stron miała swoje racje.
Trwa prokuratorskie śledztwo. Wiadomo, że ojciec miał zarzuty nękania byłej żony i dzieci oraz uprowadzenia syna. Sąd pozwolił mu widywać dzieci w obecności kuratora. W niedzielę w sali zabaw na Bemowie zabił siebie i czteroletniego syna. To tragedia, w której pada też ważne pytanie o to, czy polskie sądy nie dyskryminują ojców. Kuratorowi powiedział, że idą do łazienki Do dramatu doszło w niedzielne popołudnie na warszawskim Bemowie, w popularnym centrum zabaw Kolorado. To był dzień widzenia się z dziećmi 35-letniego Tomasza M. - ojciec zabrał czteroletniego syna Artura i sześcioletnią córkę do sali zabaw, towarzyszył mu kurator (tak zdecydował sąd rodzinny). W pewnym momencie 35-latek powiedział kuratorowi, że idzie z synem do toalety. Po kilku minutach jeden z gości zobaczył dziecko i ojca leżących na podłodze. Byli nieprzytomni. – Tam prawdopodobnie podał sobie i dziecku jakiś silny środek trujący, w wyniku czego oboje stracili przytomność. Zostali znalezieni przez osobę postronną – napisał portalowi TVP Info czytelnik. Kurator podjął próbę reanimacji. Wezwano karetkę pogotowia, która zawiozła mężczyznę z dzieckiem do szpitala. Lekarze walczyli o ich życie, ale byli bezsilni. Tata i syn zmarli. Okoliczności ich śmierci wyjaśnia policja i prokuratura. Zlecono sekcję zwłok ofiar, która ma dać odpowiedź na pytanie, jaką substancję podał sobie i czterolatkowi tata. Prokuratura prowadzi aż trzy wątki postępowania. - Chodzi o zabójstwo dziecka, doprowadzenie do samobójczej śmierci mężczyzny, a także niedopełnienie obowiązków przez kuratora sądowego – powiedział „Gazecie Wyborczej” Mirosława Chyr z Prokuratury Okręgowej w Warszawie. Kurator został już przesłuchany, ale dla dobra śledztwa nie ujawniono treści jego zeznań. W tej rodzinie od dawna nie działo się dobrze Kilka dni temu magazyn TVN „Uwaga” wyemitował reportaż dotyczący rodziny. Małżeństwo miało 9-letni staż. Problemy zaczęły się cztery lata temu, wraz z urodzeniem synka. - Wtedy mąż się zupełnie zmienił. Skupił się tylko na synu, zaczął z nim spać w jednym łóżku. Kiedy Artur do mnie podchodził, zaczął mi go po prostu zabierać. Nie dopuszczał do tego, żebym była sama z synem - mówiła w „Uwadze” była żona, pani Justyna. Małżonkowie byli w trakcie rozwodu. W maju sąd rodzinny postanowił, że dzieci mają mieszkać z matką, a 35-letni Tomasz M. może widywać syna i córkę, ale tylko w obecności kuratora. Według relacji żony, w ciągu ostatnich miesięcy jej mąż wiele razy próbował porwać syna. Prokuratura przedstawiła mu zarzuty dotyczące uporczywego nękania małżonki i dzieci, nachodzenia rodziny i znajomych żony oraz uprowadzeń rodzicielskich synka. W końcu sąd zdecydował, że kontakty ojca z dziećmi mogą odbywać się wyłącznie w obecności kuratora. Wydał też zakaz zbliżania się ojca do żony i dzieci poza terminami widzeń. "Chcą ze mnie zrobić wariata" Tomasz M. nie zgadzał się z werdyktem sądowym. Na swoim profilu na Facebooku zamieścił post, w którym zaatakował sędziów, żonę oraz jej adwokata. Wyrok sądu uważał za "jawną dyskryminację ze względu na płeć". Jego zdaniem, decyzja o widzeniu dzieci tylko 2 razy w miesiącu była „celowym działaniem”, mającym go sprowokować „do desperacji" . Żonie zarzucił kłamstwa i pomówienia, oskarżył o "doskonale wykonany i ukartowany plan", aby odizolować go od dzieci. Miał pretensje, że sąd nie przesłuchał świadków, którzy by potwierdzili, że dobrze opiekował się dziećmi. „Dlaczego w takiej sytuacji nie zasądzono opieki naprzemiennej?" - pytał. "Kiedy Państwo zrozumiecie, że ten oprawczy system doprowadza ludzi na krawędź i tylko prowokuje desperackie czyny?" - pytał dramatycznie. „Wszyscy chcą ze mnie zrobić wariata i psychopatę tylko dlatego, że domagam się równouprawnienia i prawa do opieki nad moimi biologicznymi dziećmi" - napisał. Zgłoś się! Rozdajemy 1000 opakowań mleka następnego NAN OPTIPRO® Plus 2 HM-O! Czytając teraz te słowa można powiedzieć, że w tym wpisie była już niestety zapowiedź tragedii. Mężczyzna czuł się zaszczuty, dyskryminowany, jako ojciec i bardzo pokrzywdzony decyzją sądu o tak ograniczonym kontakcie z dziećmi. Ale sąd z pewnością miał swoje racje i bezpodstawnie nie podjął takiej decyzji. Zeznania żony, jak i relacje świadków obciążały ojca, który nękał rodzinę, potrafił wyrwać synka z rąk mamy na ulicy, wywiózł dziecko do Monachium, następnym razem do Wrocławia. To wskazywałoby na jego niestabilność emocjonalną. Może był w fatalnej kondycji psychicznej? Szkoda, że nie można było zapobiec tragedii, w której największą ofiarę poniosło bezbronne i niewinne dziecko. W tym dramacie pada też ważne pytanie o to, czy polskie sądy nie dyskryminują ojców? Napiszcie swoje zdanie w komentarzach. Zapraszamy do naszej internetowej szkoły rodzenia: Źródło: wyborcza.pl, fakt.pl Zobacz też: Test redakcyjny produktu NIVEA BABY Mój pierwszy krem. Czy warto po niego sięgnąć? A czy wy macie "odpowiednie kompetencje wychowawcze"? Znany tata = tata (nie)idealny?
W Cieszynie hałas na placu zabaw – ZABRONIONY!
Czy dzieci na placu zabaw są tak głośne, że trzeba je uciszać? Drą się, jakby je ze skóry obdzierano - mówią niektórzy. To gdzie, jak nie tam dzieci mogą się wyszaleć - odpowiadają rodzice. Na placach zabaw zawisły tabliczki - z prośbą o ... ciszę.
Ciepły wieczór, otwarte okna, a dźwięk, zwłaszcza w mieszkaniach na parterze i pierwszych piętrach niesie się. Tymczasem na podwórku, zwłaszcza w letnie dni, dzieci lubią długo się bawić. Ale wielu mieszkańcom to przeszkadza. Na przykład w Cieszynie. "Trochę ciszej. Uszanuj innych" Mieszkańcy jednego z osiedli złożyli skargę do władz spółdzielni, aby te coś z tym zrobiły. Nie podobało się im zbyt głośne zachowanie dzieci. Sprawę opisał "Głos Ziemi Cieszyńskiej". Zarządzająca osiedlem Spółdzielnia Mieszkaniowa "Cieszynianka" postanowiła więc wystosować do najmłodszych mieszkańców kontrowersyjny apel. Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl mapa atrakcji dla dzieci Czytaj więcej Tabliczkami oznakowano na osiedlu wszystkie place zabaw. Miały wzbudzić refleksje wśród rodziców, żeby dzieci przebywające na tych placach zachowywały się w sposób kulturalny i nie były głośne ponad miarę. "Nie chciałyśmy zakazać dzieciom krzyczeć na placu zabaw, czy też głośno rozmawiać" - zastrzegła w rozmowie z Faktami TVN24 Beata Lorek, prezes spółdzielni. Dodała, że chodziło jedynie o utemperowanie "zachowania ponad miarę". Podkreśliła, że miał to być "przekaz dla małych dzieci" - tabliczka ma namalowaną "sympatyczną, uśmiechniętą buźkę". Problem jest gdzie indziej Ale część mieszkańców, a zwłaszcza rodzice maluchów nie odebrali tabliczek, jako sympatyczny przekaz. "Cisza na placu zabaw? Dla mnie jest to niewiarygodne. Uważam, że jest to plac zabaw, więc dzieci mogą tam krzyczeć, wybiegać się" - skomentowała jedna z mieszkanek Cieszyna pani Sandra. Jak mówi pani Sandra, problem jest gdzie indziej. "Jedyny minus, jaki mi tu przeszkadza to, że są dzieci starsze, młodzież, która niestosownie się zachowuje, pali papierosy, przeklina" - powiedziała. To jednak plac zabaw dla małych dzieci Tabliczki pojawiły się w lipcu, ale na razie nie wiadomo, czy odniosły zamierzony efekt. Po nagłośnieniu sprawy w mediach pojawiło się na ten temat sporo komentarzy w sieci. "Plac zabaw, to plac zabaw jak nazwa wskazuje, jak dzieci tutaj mają być cicho? To przepraszam, gdzie te dzieci, mają się wyszaleć? W domu cicho, w szkole cicho" - napisano. "Jestem za, szczególnie po godzinie 20-tej kiedy nie da się otworzyć okna, bo drą się, jakby je ktoś ze skóry obdzierał" - skomentował jeden z internautów. "Brakuje tylko napisu "śmiej się szeptem". Co za BZDURA !!!TO PLAC ZABAW! DAJCIE DZIECIOM BYĆ DZIEĆMI !!!" - padła odpowiedź. Psycholog Magdalena Chorzewska ocenia, że takie tabliczki na placu zabaw nie mają sensu. "Dzieci na placu zabaw mają eksplorować, bawić się, krzyczeć, hałasować" – powiedziała Faktom TVN24. Jej zdaniem, nie wolno dzieciom narzucać w miejscu przeznaczonym do zabawy, żeby były tam cicho. Uważacie, że tabliczki z prośbą o ciszę to przesada, czy też hałas bawiących się dzieci może denerwować innych mieszkańców i należy uciszać maluchy? Napiszcie swoje zdanie w komentarzach. Źródło: Fakty TVN24, Głos Ziemi Cieszyńskiej Zobacz też: Chodź na plac zabaw! Eeee... Nie chce mi się! 10 najlepszych placów zabaw dla dzieci Ćwiczenia z dzieckiem na placu zabaw – porady fit mamy
Matka ostrzega: Zabawa na placu zabaw skończyła się oparzeniami II stopnia [FOTO]
Kobieta pokazuje zdjęcia ran, by ostrzec innych rodziców. Dziewczynka doznała oparzeń II stopnia, bawiąc się na rozgrzanej zjeżdżalni.
Lato to czas, gdy najmłodsi w końcu mają okazję wyszaleć się na placu zabaw. Choć warto bawić się przez cały rok, to latem aura sprzyja nawet całodziennym szaleństwom. Jednak warto pamiętać, że w upalny dzień taka zabawa może zakończyć się tragicznie. Przekonała się o tym pewna dziewczynka. Teraz jej mama chce ostrzec innych rodziców. Niebezpieczne place zabaw Dawna Wright nie spodziewała się, że ta wizyta na placu zabaw zakończy się w szpitalu. Kobieta umieściła w sieci zdjęcie, by uświadomić rodzicom, co się może wydarzyć. Pewnego dnia wybrała się z dwiema córkami na plac zabaw w parku Johna Andersona w Grandview (USA). Kontrolnie sprawdziła, czy sprzęt nie jest uszkodzony, nie wpadła jednak na pomysł, by sprawdzić... temperaturę zabawek. Młodsza z dziewczynek, 4-letnia Asia, bawiła się tego dnia w krótkich spodenkach. Zaledwie po jednym zjeździe na zjeżdżalni doznała oparzeń drugiego stopnia. Jej skóra na pośladkach zrobiła się czerwona i pokryła pęcherzami. Po wizycie u lekarza okazało się, że poparzenia są tak rozległe, że dziecko musi zostać w szpitalu. Później ustalono, że plastikowa zjeżdżalnia miała temperaturę ponad 65 stopni C! Uwaga upał! Niestety w upalne dni przedmioty łatwo się nagrzewają, często zapominamy, że tyczy się to także placów zabaw. Delikatna skóra rak, nóg, czy stóp może doznać poważnych oparzeń. Niebezpieczne mogą być wszystkie metalowe elementy wystawione bezpośrednio na słonce: zjeżdżalnie i ławki, ale także foteliki z metalowymi zapięciami, rowery czy samochodziki. Bądź ostrożna, gdy puszczasz dziecko na tzw. dmuchane zamki. Uważaj również na deptaki, pomosty i piasek, które mogą poparzyć gołe stopy. Zanim pozwolisz dziecku się bawić, sprawdź na własnej skórze temperaturę sprzętów do zabawy. Dotykaj zwłaszcza metalowych elementów łączących. Warto dziecku założyć cieniutkie spodenki do kolan, by siadając nie dotykało bezpośrednio skórą elementów, które mogą być nagrzane. Pamiętaj również, że słońce grzeje najmocniej od godz. 11 do 17. W tych godzinach staraj się szukać miejsc zacienionych lub zadaszonych. Mamo boli! Warto wiedzieć, że czasami ciało reaguje po kilku godzinach, gdy temperatura przedmiotu nie jest bardzo wysoka. Zwróć uwagę na zaczerwienienie i pieczenie - to może być oparzenie. W takiej sytuacji użyj chłodnej (ale nie zimnej) wody przez minimum 15 minut. Nie przykładaj lodu, bo zwiększy tylko obrażenia tkanek. Jeśli pojawiły się bąble i silny ból, jest to oparzenie II stopnia. Można je zazwyczaj leczyć w domu, ale małe dziecko, u którego po oparzeniu wystąpiły pęcherze należy pokazać lekarzowi (to szczególnie ważne przy oparzeniach większej powierzchni ciała). Pamięta, że nie wolno zrywać pęcherzy, możesz zastosować również maść z antybiotykiem. Jeśli rany są rozległe, koniecznie udaj się do szpitala. Oparzenie III stopnia (pęcherze, zbielenie lub zwęglenie skóry, ból, obrzęk, rumień) wymaga hospitalizacji! Źródło: thesun.co.uk Zobacz także: Jak opatrzyć ranę po oparzeniu chemicznym? Co pomoże na oparzenie słoneczne? Pierwsza pomoc w przypadku oparzenia u dziecka
W weekendy plac zabaw czynny tylko do 15, bo... dzieci są za głośne
Rodzice są w szoku, niezadowolony mieszkaniec zgłosił sprawę do sądu i postawił na swoim. Teraz dzieci nie mogą się bawić popołudniami, bo jednej osobie przeszkadzają bawiące się dzieci.
Na nowym placu zabaw na łódzkim Złotnie można się w tygodniu bawić tylko do godziny 18 a weekendy do 15. Tabliczka pojawiła się na placu zabaw, po tym, jak niezadowolony mieszkaniec zgłosił sprawę do sądu. Rodzice sa w szoku, teraz dzieci nie mają się, gdzie bawić. Plac zabaw, nie dla dzieci? Jest to jedyny plac zabaw w okolicy, na 7-tysiecznym osiedlu. Plac jest ogrodzony, są huśtawki, drabinki dla małych i boiska dla dużych. Niestety okazuje się, że dzieci i młodzież nie mogą w pełni korzystać z tych atrakcji. Niedawno przedstawiciele miasta zarządzający placem zabaw zawiesili na ogrodzeniu tabliczkę informująca o godzinach w jakich można z niego korzystać. Jak tłumaczą, zrobili to z ciężkim sercem. Jak do tego mogło dojść? Okazuje się, że jeden z mieszkańców osiedla wytoczył miastu proces, bo jego zdaniem było zbyt głośno. Mężczyzna obstaje przy tym, że hałas jest tak duży, że nie może normalnie egzystować. Choć proces trwa do momentu jego zakończenia, sąd zobowiązał miasto do wprowadzanie ograniczeń w godzinach otwarcia placu. Mężczyzna mieszka tuż koło placu zabaw i twierdzi, że teren, na którym powstał plac, miał być przeznaczony pod budownictwo. Żąda likwidacji placu zabaw i boiska. Twierdzi, że inwestycja powstała bezprawnie. Właściciel posesji zwraca też uwagę na to, że niszczone jest jego mienie: na ogrodzeniu regularnie pojawiają się wulgarne napisy. Dlaczego plac zabaw jest tak ważny? Najważniejsze jest to, że na placu zabaw dziecko się świetnie bawi. Ćwiczy swoje ciało, wspinając się na drabinki, kopiąc piłkę, jeżdżąc na trójkołowym rowerku czy biegając między innymi maluchami, zwiększa objętość i siłę wszystkich mięśni, ćwiczy koordynację, szybkość itd. Trenuje także mózg: szalejąc i biegając ćwiczy zmysł równowagi, doskonali orientację w przestrzeni, spostrzegawczość, koncentrację, szybkość reagowania i podejmowania decyzji. Oddycha świeżym powietrzem i „łapie” słonce. Uczy się, eksperymentuje, rozwija wyobraźnię i doskonali talenty. Zalety placu zabaw można wymieniać niemalże bez końca. Niestety dziś dzieci spędzają tego czasu na dworze znacznie mniej niż my czy nasi rodzice. Czy naprawdę jeszcze potrzebne są dodatkowe ograniczenia, bo komuś przeszkadza dziecięca zabawa? Pewnie dla tego pana najlepiej, by było, gdyby dzieci siedziały w domu i oglądały telewizję lub grały w gry na smartfonie... wtedy byłaby cisza. W jakich godzinach najczęściej chodzicie na plac zabaw? Napiszcie w komentarzach. Źródło: tvn24.pl, Facebook Zobacz także: Dlaczego warto pokochać plac zabaw? Podwórkowe BHP - bezpieczeństwo na placu zabaw Niezdarne dziecko - jak mu pomóc?
Awantura o huśtawkę: nie dla dzieci z domu dziecka, bo wezwiemy policję!
Maluch huśtał się już 40 minut, a jego mama nie chciała dopuścić do zabawy innych. Padły obraźliwe słowa o gorszych dzieciach, którym mniej wolno. Dziecko z domu dziecka zaczęło płakać i jąkać się. Zobacz, czego nauczyły się dzieci od swoich rodziców na placu zabaw!
Jeden z placów zabaw w Gryficach w zachodniomorskiem. Mama huśtała swoje dziecko na huśtawce już bardzo długo. W tym czasie ustawiła się spora grupa innych dzieci chętnych także do pohuśtania. Nie robiło to większego wrażenia na kobiecie. Nadal "okupowała" huśtawkę, nawet mimo próśb dzieci, aby już zwolniła. W końcu wywiązała się potworna kłótnia, że musiała interweniować policja. Ale także mundurowi nie popisali się. "Teraz buja się mój syn" Tę fatalną historię w Parku Japońskim w Gryficach opisała oburzona czytelniczka w liście do redakcji Gryfickiego.info."Mama przez 40 minut bujała synka w czasie, gdy dzieci z Domu Dziecka w Gryficach kilkakrotnie prosiły ją o zwolnienie bujawki" - napisała. Dzieci tłumaczyły matce, że mają ograniczony czas i bardzo chciałyby się też pobawić. Jeden ze starszych chłopców, około 13-letni, wielokrotnie prosił kobietę, tłumaczył, że są z nimi maluchy, które też chciałyby skorzystać z huśtawki. Prosiły też opiekunki z domu dziecka. "Bezskutecznie. Mama chłopca blokowała bujawkę przez prawie 40 minut, rzucając do 13 – latka, że to +ich problem+, bo teraz buja się jej syn" – relacjonuje pani Patrycja. W pewnym momencie 13–latek zatrzymał huśtawkę, chłopiec zszedł, ale kobieta nie dawała za wygraną. Kazała zostawić huśtawkę i udostępnić ją dalej synowi. Starszy chłopak nie wytrzymał, puściły mu nerwy. Rzucił w stronę kobiety niecenzuralne słowa. Oburzona kobieta wezwała policję. W obronie dzieci stanęła czytelniczka. "Powiedziałam do niej, że powinna się zastanowić i wstydzić swojego zachowania. Że te dzieci są pokrzywdzone przez los, nikt za nimi się nie upomni, nie wstawi. Zawsze spisuje się je na straty" - opisuje. Kobieta zaczęła się tłumaczyć, że jest zdenerwowana, bo pies pogryzł jej syna. Przyjechała patrol policji. Niestety jej interwencja nie przyniosła nic dobrego, wręcz na odwrót. "Teraz zamierzasz wyć?" Policjant zaczął karcić chłopca z domu dziecka. "To, co usłyszałam od policjanta, który zaczął krzyczeć na chłopca z domu dziecka, wprawiło mnie w osłupienie. Kiedy chłopak z emocji rozpłakał się, ten rzekł do niego +teraz zamierzasz wyć+ oraz +widzę, że chcesz skończyć jak twoi bracia w więzieniu+" - mówi zbulwersowana kobieta. Nie ukrywa swego oburzenia zachowaniem mundurowych. "Policja wzywana na interwencję powinna spokojnie wysłuchać stron, łagodzić atmosferę, a nie piętnować i stygmatyzować" - stwierdza. "Co winne jest to dziecko, że ma taką rodzinę? Czym różni się od naszych dzieci? Chyba tylko tym, że nikt za nim się nie wstawi, nie będzie bronił" - zastanawia się czytelniczka. Jej zdaniem, chłopiec zareagował dosadnie, ale zachowanie kobiety z dzieckiem każdego "doprowadziłyby do szału, a co dopiero 13 – latka po przejściach". Chłopiec pod koniec interwencji płakał, zaczął jąkać się. Opiekunki grupy też były bardzo zdenerwowane, jedna z bezsilności popłakała się. Jakim jesteśmy społeczeństwem? Co się z nami stało? Skąd takie zdziczenie? - zadaje pytanie czytelniczka. "Kobieta, która nie chciała ustąpić huśtawki tłumaczyła, że ona ma też +problemy+, ale problemy w życiu ma każdy. Czy to znaczy, że trzeba deptać innych, lekceważyć? Przecież to my dorośli uczymy dzieci, jak mają traktować innych?" – dodaje pani Patrycja. Kobieta zamierza złożyć skargę na interweniującego policjanta. Właściwie nic już nie można dodać. To co napisała pani Patrycja, jest idealnym komentarzem. To bardzo smutne, ale i przygnębiające, na co patrzą i czego uczą się od dorosłych nasze dzieci. Na gryfickim placu zabaw dostały fatalną lekcję braku szacunku do drugiej osoby, a nawet zwyczajnego chamstwa. A jakie jest Wasze zdanie? Czy też widziałyście podobne zachowanie na innych placach zabaw? Podzielcie się swoim doświadczeniem w komentarzach. Źródło: Gryfickie.info Zobacz też: Czy na pewno okazujesz szacunek swojemu dziecku? Wiesz, co to szacunek? Więc wstań! - zdjęcia Walka mam – zobacz starcie na placu zabaw - film
Dlaczego na warszawskim osiedlu nie chcą piaskownicy? Bo są snobami?
Takie rzeczy tylko w Polsce? Mieszkańcy warszawskiego osiedla nie chcą placu zabaw, bo ich mieszkania stracą przez to na wartości. Czy na tej planecie da się jeszcze żyć? Gdzie jest ludzka życzliwość?
Warszawskie Miasteczko Wilanów ma być synonimem prestiżu i luksusu. Po awanturze o dyskont spożywczy, który nie pasował mieszkańcom do tego założenia, przyszła pora na... piaskownicę! Mieszkańcy jednego z osiedli prowadzą krucjatę przeciwko piaskownicy, bo – jak podkreślają w bardzo wymownym ogłoszeniu – jej obecność pod oknami obniży wartość mieszkań! Wiadomo: hałas, wózkowe, kto chciałby tak mieszkać? Od placów zabaw to są przedszkola, a nie ekskluzywne enklawy ludzi, którym się w życiu udało. Obcy pod oknem! Zło! Zdjęcie ogłoszenia umieściła na swoim profilu na Facebooku Anna Dziewit Meller, z komentarzem: "Czy może być bardziej - niż to ogłoszenie z Miasteczka Wilanów - czytelny znak naszych czasów?". W ogłoszeniu czytamy, że mieszkańcy osiedla wybrali ciche podwórko i spokojne miejsce, bez obcych zaglądających im w okna. A teraz – o zgrozo! – inni chcą im ten spokój zburzyć! Piaskownicą! Na szczęście przyzwoitych ludzi nie brakuje, bo ogłoszenie spotkało się z dużą krytyką. Ludzie w komentarzach piszą o roszczeniowości, o zgorzknieniu i absurdzie mieszkania na osiedlu, kiedy chce się spokoju i ciszy. Odezwała się nawet mieszkanka tego osiedla, która mieszka na parterze, a okna jej sypialni wychodzą na sporne miejsce: "Jest tam wspaniały ogród, którym chętnie podzielimy się z dziećmi, a miejsce na piaskownice też się znajdzie" – napisała pod postem Anny Dziewit Meller. Zdarzają się jednak głosy mówiące o tym, że plac zabaw oznacza hałas. To prawda. Ale nie żyjemy w próżni, przestrzeń miejska należy do wszystkich jej mieszkańców. Musimy nauczyć się nią dzielić. Musimy nauczyć się życzliwości. To niestety nie pierwsza akcja warszawiaków, która każe zastanowić się nad życzliwością mieszkańców stolicy: był prof. Mikołejko i jego głośny protest przeciwko "wózkowym", byli mieszkańcy osiedla, którzy rysowanie po chodniku nazwali "dewastacją chodnika" i była matka, którą wyproszono ze sklepu, bo z dzieckiem to chodzi się na plac zabaw, a nie na zakupy... To smutne, bo Warszawa - ze swoimi parkami i atrakcjami - jest fantastycznym miejscem do życia dla rodzin i szkoda, że takie rzeczy się tu dzieją. A może tak jest w całej Polsce? Odpowiadam autorom ogłoszenia (muszę, bo się uduszę!) Widok radości dzieci może popsuć dzień nawet najbardziej opanowanym i spokojnym z nas, rozumiem to doskonale. Już od dłuższego czasu (czyli odkąd mam dzieci) wiem, że rodziny powinny mieszkać w specjalnie wyznaczonych terenach, by nie razić swoim widokiem oczu osób bezdzietnych i starszych, nie mącić spokoju klatek schodowych dziecięcymi głosami i nie brudzić ścian kołami rowerków. O pchaniu się na chodniki z wózkiem nawet nie wspomnę, bo taka roszczeniowa postawa mamusiek woła o pomstę do nieba. Sąsiadka z dołu kiedyś powiedziała nam, że przeszkadza jej, że moje dzieci... chodzą. W ogóle jej się nie dziwię, ja też lubiłam, jak leżały w łóżeczkach. Czym prędzej zakupiłam najdroższą i najgrubszą wykładzinę dywanową i mięciutkie kapcie, żeby stłumić kroki nieletnich. Potem zakupiłam konsolę do gier i posadziłam dzieci przed telewizorem. Teraz przynajmniej nie chce im się chodzić po mieszkaniu. Jak wychodzimy z domu, zapycham im buzie lizakami, żeby nie odzywały się na klatce schodowej. Pal licho próchnicę, wolę to, niż brak szacunku dla sąsiadów i spadek wartości mieszkania. Założę się, że autorzy ogłoszenia żałują, że dekretem wspólnoty mieszkaniowej, tudzież innej spółdzielni, nie mogli zakazać rodzinom z małymi dziećmi wprowadzania się do ich bloków. A przecież jest tyle wspaniałych lasów (nie da się wyciąć wszystkich drzew, prawda?), gdzie mogliby zamieszkać wszyscy ci, którzy nie lubią ludzi. Nie musieliby nawet chodzić do delikatesów po trufle, wystarczyłoby wyciągnąć rękę. Leśniczówki i sioła są bardzo trendy, status byłby zachowany, a może nawet pomógłby pokonać kilka szczebli w górę drabiny świetności. Warto to przemyśleć. Zobacz też: Zakupy: jak wybrać piaskownicę? Plac zabaw to najlepsza szkoła pod słońcem [WIDEO] "Z dzieckiem to do parku, a nie na zakupy!" Mamę z wózkiem wyproszono ze sklepu!
Plac zabaw to najlepsza szkoła pod słońcem [WIDEO]
Plac zabaw to o wiele więcej niż miejsce, w którym dzieci mogą się wyszaleć i nabić sobie guza. Nie wierzysz? Zobacz!
Plac zabaw to idealne miejsce... do nauki. Na skrawku przestrzeni między huśtawkami a piaskownicą dzieje się więcej, niż nam, dorosłym się zdaje! Plac zabaw to najlepsza szkoła pod słońcem z salą gimnastyczną (także dla mózgu!) pod gołym niebem, warsztatami twórczego myślenia, świetnie wyposażonym laboratorium badawczym zajęciami z savoir vivre i BHP Dziecko uczy się w niej bez wysiłku, żmudnych powtórek, nawet tego nie zauważając. Chcesz wiedzieć więcej? Przeczytaj dlaczego warto pokochać plac zabaw Obejrzyj film i sprawdź, co zyskuje dziecko wspinając się na drabinki, biegając zygzakiem kopiąc piłkę, robiąc babki z piasku czy nawet kłócąc się z kolegą o plastikowy traktor. A zaraz potem zabierz je na plac zabaw, nawet jeśli pogoda nie jest idealna. Szkoda siedzieć w domu, zwłaszcza, że już wiosna! Polecamy: Dzieci spędzają na dworze mnie czasu niż… więźniowie!
Spiderman z pieluchą. Zobacz, co potrafi to dziecko i przygotuj się - twoje też będzie się wspinać. [FILM]
"Bramka w drzwiach? Pffffff, co to za problem. Dwie bramki, jedna na drugiej? Potrzymaj mi smoczek i patrz!"
Małe dzieci bywają niewiarygodnie sprawne, jednak ten chłopczyk jest naprawdę wyjątkowy. Chłopczyk-Spiderman Ledwo nauczył się chodzić i wciąż jeszcze siusia w pieluszki, a już wspina się niczym Spiderman. "Następny będzie Mont Everest" – skomentował jeden z internautów. View oEmbed on the source website Jedno jest w tym filmie niepokojące: chłopczyk wspina się bez asekuracji. I choć to robi świetnie, nie powinno się zostawiać małego dziecka z takim wyzwaniem sam na sam. Spaść można nawet za setnym razem. Zobacz także: Nazywam się Bond, James Bond Takie wspinaczki mogą być niebezpieczne - przygotuj się Nawet jeśli twoje dziecko nie umie wspinać się tak sprawnie jak maluch z filmu, z pewnością potrafi (albo lada chwila się nauczy) to robić całkiem nieźle. Chcesz czy nie, próbuje lub będzie próbowało wychodzić z łóżeczka, wchodzić na parapet, a nawet na regały. Dlatego dbaj o jego bezpieczeństwo. Bądź przy nim, nie spuszczaj go z oka i zabezpiecz okna (Zastanawiasz się czy warto? Obejrzyj film, dzięki któremu zrobisz to jeszcze dziś) i schody oraz przymocuj do ściany meble (małe dzieci uwielbiają na nie wchodzić, a niezabezpieczony mebel może na nie runąć). Statystyki są nieubłagane: to właśnie w domu najłatwiej o wypadek. Pozwól się dziecku wyszaleć I jeszcze jedno: jeśli twoje dziecko kocha wspinaczki i inne sporty ekstremalne (pokonywanie przeszkód, szaleńcze skoki, czołganie się etc), prawdopodobnie nie zdołasz mu tego zabronić, a przecież go nie zwiążesz. Dlatego postaraj się, by miało się gdzie wyszaleć. Zabieraj je codziennie na plac zabaw , żeby mogło dać upust swojej energii. Pilnuj maluszka i od samego początku ucz go zasad bezpieczeństwa - po to, by to, co lubi robić (i pewnie będzie robił nawet mimo zakazów), zawsze robił z głową. Przeczytaj także: "Odwróciłam się tylko na chwilę" – rozmowa z ordynatorem oddziału chirurgii dziecięcej o wypadkach, do których dochodzi w domu
Gdy patrzymy na zdjęcia tych placów zabaw, aż zazdrościmy dzieciom, które mogą się na nich bawić! Zobacz koniecznie, przyznasz nam rację. ;) Niestety,wszystkie place znajdują się w USA...
Podwórko górą! Dlaczego jest lepsze od superzajęć za pieniądze?
Tak bardzo chcemy, by nasze dzieci były mądre, że czasem zapominamy, co pomaga im w rozwoju najbardziej: nie doceniamy zwykłego ruchu.
Małe dziecko nie potrzebuje nauki czytania ani wymyślnych zajęć, za które trzeba płacić i na które trzeba dojeżdżać na drugi koniec miasta. Na to wszystko będzie jeszcze czas. Teraz, gdy ma 2, 3 lata, najważniejsze jest podwórko z placem zabaw. – Gdy dziecko ma 2-3 lata, najbardziej pomaga mu w rozwoju nie zawsze doceniany zwykły ruch, najlepiej na świeżym powietrzu – mówi lek. med. Zofia Nowicka, fizjoterapeuta. – Huśtając się, korzystając ze ślizgawki, balansując na krawężniku, czy nawet lepiąc babki z piasku i robiąc mnóstwo innych, pozornie bezsensownych rzeczy, maluch intensywnie nad sobą pracuje. To będzie procentować w przedszkolu, szkole i w ciągu całego życia! Polecamy: Większość dzieci spędza na dworze mniej czasu niż... więźniowie! Gdy dziecko szaleje na podwórku, świetnie się bawi, a poza tym: 1. Dba o zdrowie... Dzieci, które dużo się ruszają, są zdrowsze, lepiej dotlenione, lepiej śpią, trawią itd. Ruszając się, wzmacniają mięśnie, kości (ruch sprzyja ich mineralizacji), ścięgna i więzadła. Rozwijają układ nerwowy. Poprawiają wydolność układu oddechowego i układu krążenia. I robią to wszystko częściej niż – powiedzmy – dwa razy w tygodniu po 45 minut. Codzienna porcja ruchu jest naprawdę bardzo ważna. Jak mówi prof. Wiktor Dega, ekspert WHO, specjalista rehabilitacji i ortopedii: "Ruch może zastąpić każde lekarstwo, ale żadne lekarstwo nie zastąpi ruchu" 2… i o smukłą sylwetkę Ruchliwe dziecko raczej nie będzie miało nadwagi, a to ważne nie tylko dla jego zdrowia (nadwaga wiąże się m.in. z zagrożeniem cukrzycą), ale i dla psychiki. Nie czarujmy się – okrągłe dzieci nie mają łatwego życia wśród rówieśników. Przeczytaj także: Nigdy wcześniej dzieci nie były tak grube! 3. Rośnie By kości rosły jak należy, muszą być poruszane przez mięśnie i obciążane. Nie bez powodu nieobciążana noga (np. z powodu unieruchomienia po złamaniu) może być krótsza od drugiej, tej, która nie miała „wolnego”. 4. Ćwiczy koordynację wzrokowo-ruchową, a poza tym.... ... szybkość, gibkość, zmysł równowagi. Doskonali orientację w przestrzeni, a także spostrzegawczość. Może oczywiście robić to wszystko na zorganizowanych treningach dla maluszków, ale na tym etapie podwórko i plac zabaw naprawdę mu wystarczą. 5. Pracuje nad przyszłymi sukcesami w szkole Nie łudźmy się: maluch, który nie nauczył się dobrze panować nad ciałem, nie nauczy się dobrze trzymać pióra czy ołówka. Podwórko to sala gimnastyczna pod gołym niebem. Pozwala nauczyć się "sterowania" własnym ciałem, a więc i dłońmi. Sprawdź, jak rysują dzieci w różnym wieku 6. Wyładowuje emocje Małe dziecko nie usiądzie na kozetce psychoanalityka i nie powie, co je frustruje. Może to wyrazić poprzez ruch: tupanie, uciekanie itd. 7. Żyje na całego Zamiast tkwić przed telewizorem i oglądać programy edukacyjne o życiu, żyje naprawdę, tzn.uczestniczy w zabawach (a nie tylko je obserwuje). Doświadcza. 8. Spędza czas z ludźmi, którzy są dla niego ważni Czyli z rodzicami, babcią, kolegami z podwórka. Nawet najcudowniejszy, najmilszy i najlepszy prowadzący ich nie zastąpi. 9. Uczy się koncentracji i wytrwałości... Najpierw jest w stanie przebiec tylko kilka kroków, potem kilkanaście, kilkadziesiąt itd. Najpierw skacze niemal w miejscu, potem uczy się robić naprawdę imponujące susy. Nie poddaje się. To zaprocentuje w przyszłości, kiedy będzie musiało koncentrować się nad książką i dokończyć rozdział, nawet gdy będzie miało ochotę na co innego. 10 …i podejmowania decyzji Wejść na górkę czy rysować patykiem po ziemi? Zeskoczyć z krawężnika czy może jednak nie? Przyspieszyć,a może zwolnić? Dla małego dziecka to nie są błahe decyzje. 11. Nabiera pewności siebie Przekonuje się, że to, co było kiedyś trudne (np. wchodzenie na drabinki), z czasem staje się łatwe, i że jest w stanie pokonywać przeszkody i uczyć się nowych rzeczy. 12. Rozwija zmysły Bawiąc się na placu zabaw, biegając po lesie, plaży czy trawniku chłonie świat wszystkimi zmysłami: słucha, wącha, dotyka, itd. 13. Chłonie wiedzę, ani na chwilę nie przerywając zabawy Obserwuje otoczenie, nieustannie eksperymentuje („Co się stanie z autkiem spuszczonym ze zjeżdżalni? Albo z patykiem, który wrzucę do kałuży?”) i samodzielnie wyciąga wnioski. 14. Rozwija wyobraźnię Zwykły patyk może być wszystkim: mieczem, parasolem, wężem. I trzeba na to wpaść samodzielnie, bez sugestii osoby prowadzącej. 15. Uczy się żyć wśród rówieśników Obserwuje inne dzieci, naśladuje je, uczy się z nimi dogadywać, walczyć o swoje, ustępować, współpracować etc. Po co w przyszłości ma się tego uczyć na warsztatach psychologicznych, skoro tę wiedzę da się zdobyć (łatwiej i przyjem,niej) na podwórku pod domem? Na zorganizowanych zajęciach także oczywiście może spotkać inne dzieci, ale te z podwórka spotyka częściej i ma szansę się z nimi zaprzyjaźnić. O co prosi Cię Twoje dziecko? Kochana mamo! Wychodź ze mną codziennie, nawet jeśli pogoda nie jest idealna. Przeciez nie będę żyć w idealnym świecie i musze się oswoić także z deszczem i chłodem! Nie każ mi siedzieć w wózku, skoro już jestem w stanie chodzić samo. Wybieraj trasy, które mogę pokonać na własnych nogach. Daj mi swobodę... Chcę się brudzić, wspinać na schodki, chodzić po murkach, pniach, krawężnikach itd. ...i dobry przykład. Jeśli będziesz uprawiać sport, chodzić na spacery, jeździć na rowerze, ja też będę chciało to robić. Asekuruj mnie, ale nie wołaj nieustannie „Uważaj! Nie dotykaj!”, bo możesz sprawić, że zacznę się wszystkiego bać. W domu też pozwól mi poszaleć. Chcę się czołgać się pod krzesłami, turlać, etc. Bardzo tego potrzebuję. Polecamy także: Niezdarne dziecko - jak mu pomóc?
Dzieci spędzają na dworze mniej czasu niż… więźniowie
Więźniowie spędzają na świeżym powietrzu godzinę dziennie. A dzieci? No cóż: wiele z nich nie może liczyć nawet na to.
Jak wynika z sondażu, który opublikowano w Wielkiej Brytanii (ale z ręką na sercu: czy w Polsce na pewno jest pod tym względem lepiej - np. w listopadzie albo w lutym czy marcu, gdy pogoda pozostawia wiele do życzenia?) 3/4 dzieci spędza na świeżym powietrzu mniej niż godzinę dziennie 1/5 w zasadzie nie wychodzi z domu. 1/9 nie widziała na własne oczy parku, lasu, plaży czy innego naturalnego środowiska. (źródło: "The Guardian", "Polityka"), Dlaczego dzieci siedzą w domu? Powodów "aresztu domowego" jest mnóstwo. Dzieci siedzą w domu, bo plac zabaw i park za daleko, bo pogoda brzydka, bo mają katar, bo w domu jest bezpieczniej (trudniej skręcić kostkę albo nabić sobie guza, nie ma w nim obcych ludzi i psów, które mogą ugryźć), bo uczą się czytania i angielskich słówek, bo rodzice nie mają czasu, bo tablet, bo komórka, bo w telewizji jest właśnie świetny program edukacyjny, bo, bo… (można tak wyliczać w nieskończoność). Dlaczego zabawy na świeżym powietrzu są takie ważne? Nic, absolutnie nic nie może zastąpić zabawy na świeżym powietrzu. Zwykły plac zabaw (albo nawet fragment byle jakiego podwórka) jest lepszy niż najlepsze zajęcia prowadzone przez super-hiper-specjalistów, najlepszy program telewizyjny, najlepsza aplikacja na telefon. Oddychając świeżym powietrzem dziecko dotlenia wszystkie komórki swojego ciała. Światło słoneczne bierze udział w wytwarzaniu witaminy D3, daje energię i poprawia nastrój. Wspinając się na drabinki, huśtając się, zjeżdżając ze zjeżdżalni, kręcąc na karuzeli, chodząc po krawężnikach i schodkach dziecko intensywnie pracuje nad swoim rozwojem, co będzie procentować przez całe jego życie. Rozwija mięśnie, kościec (by kości mogły zdrowo rosnąć, muszą być poruszane przez mięśnie i obciążane), koordynację wzrokowo ruchową, zmysł równowagi i wiele innych ważnych rzeczy. Rozwija mózg, uczy się także koncentracji, wytrwałości, podejmowania decyzji. Zapobiega nadwadze i otyłości, która generuje mnóstwo problemów. Szlifuje umiejętność życia wśród rówieśników – uczy się współpracować, konkurować, stawiać na swoim, ustępować, dzielić etc. Nabiera pewności siebie, zdobywa doświadczenia, eksperymentuje, chłonie świat wszystkimi zmysłami. A przede wszystkim świetnie się bawi i przeżywa własne przygody, zamiast śledzić te, które przeżywają bohaterowie jego ulubionych bajek. Przeczytaj także: Dlaczego warto pokochać plac zabaw? Nie skazujmy dzieci na areszt domowy! Codziennie wychodźmy z dziećmi na spacer. Nie ma złej pogody, są tylko niewłaściwe ubrania! Nie każmy dzieciom siedzieć w wózku, na ławce albo grzecznie spacerować obok nas. Dajmy im swobodę: niech biegają, skaczą, czołgają się pod ławkami, wchodzą do kałuży itd. Pozwólmy dzieciom się brudzić. Od czystych spodni o wiele ważniejsze jest to, by zdobywając nowe umiejętności nabierały wiary w swoje możliwości. Dbajmy o bezpieczeństwo maluchów, asekurujmy je, czuwajmy nad nimi, ale nie zniechęcajmy ich do ruchu powtarzając nieustannie "Nie biegaj", "Nie wchodź tam","Uspokój się" Przypomnijmy sobie własne dzieciństwo (prawda, że spędzaliśmy je głównie przy trzepaku?) i stare, dobre zabawy. Przeczytaj także: Podwórkowe BHP - bezpieczeństwo na placu zabaw
Dlaczego przedszkolne place zabaw zimą pustoszeją?
Mam wrażenie, że przedszkolanki uczulone są na zimno. Co innego mogłoby skłonić je do podjęcia decyzji o zakazie wychodzenia zimą na plac zabaw i trzymaniu naszych dzieci w dusznych salach, zamiast iść z nimi na spacer?
Przedszkolne place zabaw zimą świecą stalą huśtawek i ... pustkami. I choć od dawna znane jest dobroczynne działanie chłodnego powietrza na układ odpornościowy dziecka, wielu przedszkolaków doświadcza go jedynie w drodze do i z przedszkola. Czyżby przedszkolanki zapomniały, że zabawy na powietrzu przynoszą korzyści dla dziecka (poprawiają krążenie, dotleniają tkanki) również zimą? Scena z życia matki przedszkolaka Doskonale pamiętam, jak zmęczona wracając z pracy i marząc jedynie o ciepłej herbacie i miękkim fotelu odbierałam córkę z przedszkola, a ona wołała: "Mamo, mamo, pójdziemy na plac zabaw, prooooszę". Moje dziecko, które spędziło większość dnia w zatłoczonej, dusznej sali marzyło o zabawach ruchowych na świeżym powietrzu. Podejrzewam, że nie tylko ono. Zaniepokojona brakiem zimowych spacerów, czy zabaw na placu udałam się na rozmowę z przedszkolankami. - Chyba Pani zgłupiała, żebyśmy dzieci ciągały po takim zimnie! - usłyszałam. Wszelkie próby przekonywania nie miały sensu. Każdego dnia po pracy wraz z innymi mamami przedszkolaków szyłyśmy więc na plac zabaw. Tylko czy przyjemność zabawy nie byłaby większa w południe, gdy jest jaśniej i cieplej? Zobacz też: Obuwie dziecięce z kodami rabatowymi w Deichmann! Przegrzewanie kontra hartowanie Oczywiście nie wszystkie przedszkolanki można "wrzucić do jednego worka". Niestety spora ich grupa ma głęboko zakorzeniony lęk przez przemarznięciem dziecka. Zarówno one, jak i wielu rodziców, a już z pewnością babć skłaniają się w kierunku przegrzewania niż zmarznięcia. Zdarzało mi się usłyszeć od przedszkolanki: "A gdzie jest czapka dla dziecka?!". Nie raz sama ze sobą walczyłam, by nie założyć córce kolejnej warstwy ubrania. Skutecznie powstrzymywał mnie przed tym mój mąż, Niestety niektórym wydaje się, że to oni lepiej wiedzą, jak ubierać nasze dzieci niż my sami. - Żeby tylko nie zmarzło! - powtarzała mi moja mama. Pewnie mama przedszkolanki też jej to mówiła i teraz moja córka ma zafundowane cieplarniane warunki przez 8 godzin dziennie. A przecież badania jasno pokazują, że przegrzewanie nie chroni przed chorobami! Wręcz przeciwnie, osłabia odporność dziecka. Zima to też czas dobry na hartowanie. Tylko, co z tego, że ja regularnie wietrzę pokój dziecka, staram się nie ubierać córki zbyt grubo i stosuję wszelkie zasady, by wzmocnić jej odporność, jeśli większość dnia i tak musi siedzieć w dusznym pomieszczeniu. Przegrzewanie w Polsce jest już chyba tradycją, którą bardzo ciężko zmienić. Jak jest w przedszkolach, do których uczęszczają wasze dzieci? Piszcie w komentarzach. Czytaj też o przyprowadzaniu chorych dzieci do przedszkoli!
Upały = niebezpieczne place zabaw dla dzieci?
Podczas upalnych dni przebywanie na placach zabaw może być niebezpieczne nie tylko ze względu na słońce i możliwość przegrzania, ale również z powodu większego ryzyka oparzeń. Dlaczego?
Na termometrach ponad 30 stopni C. Upał daje się we znaki wszystkim, bez względu na wiek. Babcia z wnuczką spacerują po parku, idą w kierunku placu zabaw. Siadają na pobliskiej ławeczce. W pewnym momencie dziewczynka zaczyna wiercić się i popłakiwać. Babcia nie wie, z jakiego powodu. Zadaje pytania: "Chce ci się spać? A może chcesz się napić?". Dziewczynka kręci głową. Płacze, bo usiadła na rozgrzanym nicie ławki i poparzyła sobie tylną część ud. No właśnie. Gdy na zewnątrz robi się upalnie, większość z nas pamięta o częstym piciu wody, ochładzaniu się w ocienionych miejscach, jednak zapominamy o tym, że pod wpływem wysokich temperatur nie tylko ludzie i zwierzęta się nagrzewają, ale również ławki, sprzęty na placach zabaw, a nawet piasek w piaskownicach czy na plaży. Co jakiś czas w mediach pojawiają się informacje o oparzonych małych dzieciach, także o dzieciach na placu zabaw. Kilka dni temu kilkunastomiesięczna dziewczynka ze Szczecina upadła na metalową część fontanny i poparzyła sobie obie dłonie (mimo szybkiej reakcji babci). Rok temu w podobnych okolicznościach poparzył sobie dłoń dwuipółletni chłopiec. Do podobnych przypadków dochodzi również na placach zabaw, na plażach. Poparzone są nie tylko dłonie, ale również stopy, pupa, nogi, a nawet tułów dzieci. Warto przeczytać: Odwodnienie jest groźne: jak do niego nie dopuścić? O czym trzeba pamiętać, idąc z dzieckiem na plac zabaw w upalne dni? O wszystkim. Przede wszystkim o tym, że w godzinach 11.00-17.00 słońce najsilniej operuje. W tych godzinach najlepiej nie wychodzić z domu. Jeśli jednak musimy wyjść, warto szukać miejsc z głębokim cieniem, dającym kojący chłód. Warto też mieć ze sobą dużo wody nie tylko do picia, ale i do ewentualnego schłodzenia dziecka (w upalne dni napoje warto trzymać w termoizolacyjnych torbach, dzięki temu wolniej będą się nagrzewać). Co się nagrzewa, a co nie? Zanim pozwolisz dziecku bawić się na placu zabaw, sprawdź dokładnie każdy znajdujący się na nim element (zjeżdżalnie, drabinki, huśtawki). Bywa tak, że siedzisko huśtawki jest drewniane i nie nagrzewa się (drewno oddaje ciepło), ale wisi ono na łańcuchach, które mogą się nagrzać. – Warto wiedzieć, że szybko nagrzewają się elementy ciemne oraz chropowate, natomiast jasne, świecące, wypolerowane odbijają światło i w związku z tym wolniej się nagrzewają – tłumaczy dr inż. Krzysztof Miernik z Zakładu Materiałów Inżynierskich, Instytutu Inżynierii Materiałowej na Politechnice Krakowskiej. I dodaje: – Ważny jest też element starzenia materiału. Teoretycznie wszystkie sprzęty na placach zabaw powinny być wykonane z materiałów posiadających atesty i pewnie producenci stosują się do tych zasad. Jednak pod wpływem użytkowania materiały tracą swoje właściwości i szybciej absorbują ciepło. Obecnie większość elementów placów zabaw wykonuje się z dobrej jakości stali nierdzewnej, a ona odbija światło. Jednak jeszcze w niektórych miejscach (na szczęście coraz rzadziej) można spotkać zjeżdżalnie wykonane ze stali węglowej, które są pomalowane zabezpieczającą farbą. – Jeśli farba się zetrze (o co bardzo łatwo na zjeżdżalni), to fragment zjeżdżalni wypolerowany i świecący odbije światło i nie nagrzeje się, ale... wystarczy trochę deszczu, by rozpoczął się proces korozji i materiał, z którego wykonana jest zjeżdżalnia czy drabinka traci swoje właściwości – tłumaczy dr inż. Krzysztof Miernik. I dodaje: – Świadomie nie zabrałbym swojego dziecka w upalny dzień na plac zabaw, ale jeśli już byśmy się tam znaleźli. Dokładnie sprawdziłbym każdą konstrukcję w kilku miejscach, tam gdzie potencjalnie materiał mógłby się nagrzać. Przeczytaj: Jak przetrwać śmiertelnie niebezpieczne upały? Czy plastikowe elementy placu zabaw są bezpieczniejsze? Pewnie tak, choć i plastik potrafi się nagrzać. Bardzo niebezpieczne w upalne dni są długie, plastikowe tunele. Jeśli dzieci zbyt długo się w nich znajdują, mogą się przegrzać. Takie tunele są jak zamknięte puszki, nie są przewiewne, jest w nich bardzo duszno. – Kiedyś moje dziecko przetraszyło się i nie potrafiło zejść z konstrukcji na placu zabaw. Wczołgałam się za nim. Było tam tak gorąco, że nie miałam czym oddychać. Myślałam, że stracę przytomność. Szybko zabrałam syna z tego miejsca. W gorące, upalne dni z nim już tam nie chodzę – opowiada mama Kacpra, Zosia Kolska. Co zrobić, by przystosować plac zabawy dla dzieci w upalne dni, np. w przydomowym ogródku? – Można wszystkie elementy schłodzić wodą. Oczywiście jedna butelka wody nie wystarczy. Idealnie byłoby polać je wodą ze szlaucha – radzi Krzysztof Miernik. Woda zresztą jest niezastąpiona w pierwszej pomocy po oparzeniu. Poparzone miejsca należy obficie polać zimną wodą – to złagodzi dolegliwości bólowe. Później jednak warto skontaktować się z lekarzem, który podejmie decyzję o ewentualnym dalszym leczeniu. Piaskownice – o nich też warto pamiętać? – Piasek też potrafi się nagrzać i oparzyć stopy, dlatego nigdy nie zdejmuję synowi butów w piaskownicy. Wolę kilkanaście razy wysypywać mu piasek z butów niż biegać po lekarzach – opowiada tata Kacpra, Jacek Kolski. I dodaje: – Wszystkim się wydaje, że lekkie oparzenia (w formie zaczerwienienia) nie są niebezpieczne, ale tak nie jest. Każde oparzenie daje dolegliwości bólowe i narusza strukturę skóry. Polecamy: Co zrobić, gdy dziecko się poparzy?
"Nie karmić Kuby" czyli nie częstujcie mojego dziecka słodyczami, bo będę gryźć!
- Ludzie, tak nie wolno! Jakim prawem podstawiacie pod nos mojego syna czekoladki i inne słodycze? Dlaczego zmuszacie mnie, bym wyrywała mu z rąk wasze drożdżówki? - pisze w mailu do redakcji Ewa, mama niespełna 3-letniego Kubusia. Zgadzacie się z nią?
Ewa uważa, że częstowanie cudzych dzieci powinno być zabronione dokładnie tak samo, jak branie ich i za rękę i zabieranie na spacer bez zgody rodziców. – Czy moje dziecko ma nosić na szyi tabliczkę "Nie karmić Kuby"? – pyta. Jesteś śliczny, dam ci jeść Jej synek, Kubuś, ma niecałe trzy i pół roku. Jest śliczny, rezolutny i kontaktowy. Takie roześmiane słoneczko. Gdziekolwiek się pojawi, budzi sympatię. Wszyscy go zagadują, uśmiechają się do niego i … no właśnie: i częstują smakołykami, co jego mamę doprowadza do szewskiej pasji. – Zanim zdążę zaprotestować, pani z osiedlowego spożywczaka wciska mu do ręki lizaka, dziewczyna z placu zabaw daje mu pół drożdżówki, a sąsiadka-staruszka wkłada w brudną dłoń wymiędloną czekoladkę. Mają frajdę, bo myślą, że zrobiły przyjemność małemu. Nie zrobiły! Jedynym efektem ich szerokiego gestu są łzy mojego synka, bo sekundę później muszę mu tę zdobycz siłą odebrać! - denerwuje się Ewa. Dlaczego chcą, by moje dziecko było grube? Kuba nie jest gruby, ale waży trochę za dużo jak na swój wiek. Ale że niemal wszyscy członkowie jego rodziny mają sporą nadwagę lub są otyli ( w dodatku część z nich cierpi wynikającą z otyłości cukrzycę typu 2), trudno mieć nadzieję, że ni stąd ni zowąd chłopczyk z tego wyrośnie. Bezpieczniej założyć, że skłonność do tycia ma w genach. Ewa wyszła z założenia, że lepiej zapobiegać niż leczyć, dlatego robi co może, by ochronić synka przed otyłością. Kuba jest na diecie ułożonej przez dietetyka. Jada wyłącznie zdrowe, wartościowe produkty, przede wszystkim mnóstwo owoców i warzyw. Nie dostaje słodyczy ani śmieciowego jedzenia. Pije wyłącznie wodę. Polecamy także: 11 rad jak ochronić dziecko przed otyłością To ja decyduję, nie wy! – Mały chrupie warzywa aż mu się uszka trzęsą. Uwielbia paprykę, pomidory, ogórki. Ale wiadomo: nawet najlepsza marchewka na świecie nie wytrzyma porównania z czekoladą, lizakiem czy innymi słodyczami, dlatego chcę by jak najpóźniej poznał ich smak – opowiada Ewa. Rodzinę i znajomych jakoś (z trudem) przekonała, że mały może żyć bez słodyczy, nadal jednak nie może poradzić sobie z obcymi. – Czy każdemu, kto ma ochotę nafaszerować cukrem moje dziecko, muszę tłumaczyć, dlaczego sobie tego nie życzę? – pyta. I jest naprawdę wściekła. – Jakim prawem obcy ludzie chcą decydować, co jest dobre dla mojego synka? Dlaczego próbują ze mną dyskutować "że przecież jedna czekoladka nie zaszkodzi"? Polecamy: Jak zachęcić dziecko do jedzenia warzyw - 25 sprawdzonych sposobów. Nie karmcie cudzych dzieci Zgadzam się z Ewą: ja też uważam, że nie powinno się częstować cudzych dzieci. Wyrywanie poczęstunku z rąk dziecka przerabiałam po wielokroć z moim synem, Bartkiem, który nie może jeść słodyczy, bo ma problemy z poziomem cukru we krwi. Zobacz także: Uważaj, tak może objawiać się cukrzyca u dzieci Częstowanie cudzych dzieci to przyjemność wyłącznie dla częstujących, a (bardzo często) problem dla rodziców częstowanego. Nie chodzi tylko o nadwagę, ale również o coraz powszechniejsze alergie pokarmowe, a także o to, że dziecko po zabawie w piaskownicy ma brudne ręce i nie powinno dotykać nimi jedzenia. I o to, że najedzone przekąskami nie tknie obiadu alb kolacji. A jak jest w przypadku Waszych dzieci? Czy one też są częstowane przez obcych? A jeśli tak, co dostają najczęściej? Jak na to reagujecie? Czekamy na wasze komentarze. Przeczytaj także: 8 drobiazgów, które można podarować dziecku zamiast słodyczy
Jak urządzić plac zabaw w pokoju dziecka?
Koniec z nudnymi meblami! Podpowiadamy, jak w prosty sposób stworzyć plac zabaw w dziecięcym pokoju.
Jeśli nie możecie wyjechać w czasie majówki, to wybierzcie się na... plac zabaw. Oczywista oczywistość? Tak, ale czy znasz powody, dlaczego warto to zrobić?
Zabawa, kłótnia, współpraca - co robić, by dziecko odnalazło się w grupie
W piaskownicy jak na poligonie - dziecko ćwiczy cały czas! Na szczęście nie strzelanie do celu i obronę przeciwlotniczą, ale umiejętności społeczne.
Dziecko, między stawianiem babek z piasku a wciskaniem się w kolejkę do huśtawki, obserwuje rówieśników, bawi się z nimi i kłóci. Słowem, uczy się życia w grupie. Dlatego nawet jeśli jesteś szczęśliwą posiadaczką piaskownicy na własnym podwórku, nie pozwól, by twoje dziecko było skazane jedynie na zabawę w pojedynkę. Bo korzyści, jakie przynosi zespołowa zabawa, są nie do przecenienia – nawet już dla rocznego dziecka. Dziecko chłonie nowości Zabawa z kolegami? Niespełna dwuletnie dziecko nie widzi w tym nic atrakcyjnego. Dla niego rówieśnik jest raczej czymś w rodzaju ruszającej się i mówiącej lalki, a nie partnerem do działania. Dzieci, które jeszcze nie mają dwóch lat, bawią się "obok” siebie (psychologowie nazywają to zabawą równoległą) i nie mają ochoty na dzielenie się zabawkami. Ale to nie znaczy, że takie zuchy nie potrzebują rówieśników! Wprost przeciwnie: towarzystwo innych dzieci jest dla kilkunastomiesięcznego malca bardzo kształcące. Może on w kolegach przeglądać się jak w lustrze, dzięki czemu lepiej poznaje siebie i swoje potrzeby. Jak pomóc dziecku? Spróbuj umówić się ze znajomymi mamami na wspólną cotygodniową zabawę. Maluch, spotykając się regularnie z tymi samymi dziećmi, czuje się bezpieczniej i swobodniej. Sprawdź 5 dowodów, że dwulatek rozwija się prawidłowo. Dziecko uczy się współpracy Kiedy w ruch pójdą cztery łopatki, a nie jedna, zamek z piasku powstanie dużo szybciej! Zabawa w pieski albo w „mamę i tatę” również nie obędzie się bez przynajmniej jednego towarzysza... Dzieci, spędzając wspólnie czas na placu zabaw, uczą się pomagać innym i przyjmować pomoc. Nie oczekuj jednak cudów, taka nauka współpracy wymaga mnóstwa czasu i... dobrych chęci maluszka! Zobacz też: Zabawy dla rocznego dziecka Jak pomóc dziecku? Organizuj zabawy tylko z jeszcze jednym dzieckiem, bo wspólny język łatwiej znaleźć w parze niż w kilkuosobowej grupie. Nie namawiaj dziecko, aby dołączyło do bawiącej się już dwójki dzieci. W piaskownicy, jak w małżeństwie, troje to już tłum! Pamiętaj też, że dwuletni malec ma wielką potrzebę własności, dlatego jak lew będzie bronił swoich zabawek. Pozwól mu na to, ale też ukazuj korzyści z dzielenia się: „Kiedy ty pożyczysz Antkowi swój traktorek, on da ci się pobawić śmieciarką”. Jak kształtować w dziecku postawy społeczne - radzi pediatra: [CMS_PAGE_BREAK] Dziecko walczy z nieśmiałością Z jednej strony: wiaderko tamtej dziewczynki kusi i to bardzo. Z drugiej – trochę wstyd poprosić... Dziecko musi przezwyciężyć swoją nieśmiałość i jeśli naprawdę zależy mu na zabawce, zrobi to na pewno! Pamiętaj jednak, że czasem to, co ty bierzesz za nieśmiałość, dla malca może być czymś zupełnie naturalnym. Wiele dzieci świetnie się bawi, po prostu obserwując rówieśników. To, że dwu-, trzyletni maluch lubi stać na uboczu, nie znaczy, że już nigdy nie znajdzie przyjaciół! Jak pomóc dziecku? Jeśli twoje dziecko boi się oderwać od ciebie, spróbuj włączyć się do zabawy maluchów. Nie naciskaj jednak zbyt usilnie – w ten sposób możesz wywołać opór i jeszcze większą niechęć do zabaw z innymi. Dziecko nawiązuje przyjaźnie Już niespełna dwulatek rozpozna „swojego” kolegę i będzie chciał się z nim bawić! Dziecko w tym wieku zdaje sobie już sprawę, że ono i ten drugi bawiący się obok maluch są do siebie podobni. Dwulatek, choć nie umie jeszcze bawić się z innymi dziećmi, jest wobec nich opiekuńczy i czuły. Z chęcią się przytula i rozdaje całuski, ale w obecności nieznajomych dzieci jeszcze często staje się bardzo wstydliwy i cichy. Jak pomóc dziecku? Trzylatek będzie już umiał się sam przedstawić, ale młodszemu dziecku będziesz musiała w tym pomóc. Kiedy zobaczysz znajomą twarz, szepnij do maluszka: „Zobacz, tam jest ta dziewczynka, z którą bawiłeś się wczoraj”. Razem podejdźcie do niej – oczywiście ze swoją łopatką i wiaderkiem! Dziecko ćwiczy savoir-vivre Skoro dzieci nie umieją jeszcze argumentować, nic dziwnego, że szybko sięgają po mniej wyrafinowane sposoby perswazji: uderzają w płacz albo wyprowadzają prawy sierpowy. Na szczęście wbrew pozorom plac zabaw uczy dobrych manier. Często to właśnie w piaskownicy maluch po raz pierwszy w życiu poznaje moc słów „proszę” i „dziękuję”. Tu uczy się czekać na swoją kolej i dowiaduje się, że przepychanie się jest be. Jak pomóc dziecku: Unikaj zatłoczonych piaskownic – im więcej dzieci, tym większe ryzyko awantury. Jeśli już się zaczęła, powstrzymaj się przez chwilę od interwencji: być może maluchy poradzą sobie same. Już się biją? Nie roztrząsaj, „kto jest winien”, ale zaproponuj rozzłoszczonym dzieciom np. wyścigi – to świetnie rozładowuje emocje. Zobacz 7 zabawek wszech czasów. Dziecko świetnie się bawi! Na placu zabaw dziecko może się wybiegać i wykrzyczeć. Nie słyszy ciągłych napomnień (w każdym razie jest ich mniej). A do tego te inne dzieci, które zawsze wymyślą coś nowego i fantastycznego – coś, na co mama w domu by nie wpadła! Czy istnieje piękniejsze miejsce na ziemi? Jak pomóc? Najlepiej... usiądź na ławce i tylko obserwuj. Rozluźnij trochę kontrolę nad malcem, wtrącaj się tylko na jego wyraźne życzenie. On, choć jeszcze taki mały, lubi czuć się niezależny. Zanim wyjdziecie na plac zabaw - rady dla taty i mamy Wybierz bezpieczny plac zabaw. Sprawdź, czy: Huśtawki i zjeżdżalnie są w dobrym stanie. Jeśli połowa urządzeń jest uszkodzona, chwieje się albo trzeszczy, pozostałe może spotkać wkrótce ten sam los. Podesty zjeżdżalni zabezpieczono poręczami. To absolutna konieczność! Upadek z wysokości jest groźny. Nawierzchnia na placu jest miękka. Tartan, ubita ziemia, trawa, piasek – wszystko, byle nie beton. Teren jest ogrodzony. Macie szansę, że malec nie odkryje w piaskownicy pozostałości po psie pani sąsiadki z trzeciego piętra (albo niedopałków, puszek po piwie czy ostrych kawałków szkła). Konsultacja: Justyna Święcicka, psycholog, prowadzi konsultacje dla mam małych dzieci na Uniwersytecie dla Rodziców w Warszawie.
Twój szkrab korzysta z pięknej pogody, mnóstwo czasu spędza na świeżym powietrzu, poznaje nowe miejsca? Podpowiemy ci, co zrobić, by zabawa na podwórku czy wycieczka w plener nie skończyły się dla malca kontuzją.
Nawet niewinne robienie babek może się zakończyć skaleczeniem i łzami, gdy malec natknie się na kawałek szkła w piasku. A co dopiero bieganie po osiedlowych alejkach czy harce na huśtawce... Nie można jednak pozbawiać dziecka przyjemności, jaką daje swobodne poruszanie się i samodzielne poznawanie otoczenia. Trzeba tylko zrobić wszystko, by smyk bawił się bezpiecznie. Oto przykazania, dzięki którym można uniknąć przykrych wypadków: Nie spuszczaj dziecka z oczu Maluchom przychodzą do głowy najdziwniejsze pomysły – nie jesteś w stanie ich przewidzieć. Dlatego malutkiego dziecka, które sprawnie się już porusza, wszystkim interesuje i z zapałem zagląda w każdą dziurę, nawet na chwilę nie wolno tracić z oczu. Dziecko jeszcze nie potrafi ocenić niebezpieczeństwa. Może nagle podbiec pod rozbujaną huśtawkę, sturlać się do oczka wodnego, znaleźć kawałek szkła i włożyć go do buzi. To ważne: Zaczął się sezon na grillowanie? Pamiętaj, by szczególnie wtedy zadbać o bezpieczeństwo dziecka, by nie biegało w pobliżu rozpalonych rusztów. Wystarczy chwila nieuwagi, by doszło do poparzenia. Gdy pieką się przysmaki, smyk powinien siedzieć na kolanach u dorosłego. Ucz malca, że na dworze niczego nie wolno brać do buzi. Uważaj na spacerze w parku czy lesie. Nie pozwól zrywać nieznanych roślin i owoców krzewów – mogą być trujące! Oceń plac zabaw Poszukaj takiego, po którym dziecko będzie mogło bezpiecznie biegać, nie ryzykując jednocześnie upadku na twarde podłoże. Unikaj miejsc, gdzie walają się niebezpieczne rupiecie – stare blachy, wystające druty itp. Omijaj place zabaw, na których większość sprzętów jest przeznaczona dla starszych dzieci. Ścianki do wspinaczki i różne przejścia na wysokości będą kusić malucha. A naprawdę trudno dwulatkowi spokojnie wytłumaczyć, że wchodzić po wysokich drabinkach będzie mógł najwcześniej za kilka lat. Przyjrzyj się huśtawkom i ocen ich stan Konstrukcja huśtawek musi być stabilna – nie mogą się poruszać przy bujaniu. Nic nie powinno w nich skrzypieć (to znak, że dawno nie były konserwowane). Zjeżdżalnie dla najmłodszych muszą być niskie i niezbyt strome, by malec się nie przestraszył (zawsze sprawdzaj, czy ich powierzchnia jest idealnie gładka). Dobrze, by wokół zjeżdżalni był miękki tartan, który złagodzi ewentualne upadki. Sprawdź piaskownicę Zanim maluch zacznie się w niej bawić, upewnij się, czy w piasku nie ma szkieł, niedopałków papierosów, psich albo kocich kup itp. Czystsze są zwykle piaskownice na ogrodzonych placach zabaw. Ucz, jak postępować ze zwierzętami Maluch aż piszczy z radości na widok kudłatych czworonogów? Pamiętaj jednak, że w zabawie ze zwierzętami obowiązują pewne zasady (ale uważaj na to, by swoimi obawami i zbytnimi przestrogami nie zarazić dziecka lękiem przed zwierzętami). Nigdy nie zostawiaj malca samego z nieznajomym psem, nawet gdy wydaje się wyjątkowo sympatyczny. Nie pozwalaj, by maluch całował go w pyszczek. Zwierzak w zabawie, nie z agresji, mógłby chwycić dziecko za nos albo wargę. Nawet znajomemu i łagodnemu zwierzęciu nie wolno przeszkadzać w jedzeniu i opiece nad młodymi. Lepiej, by w parku maluch sam nie dawał oswojonej wiewiórce orzeszka – bywa, że są zarażone wścieklizną. Nie należy podchodzić do walczących ze sobą zwierzaków. Nie gódź się na zabawę z bezpańskim czworonogiem – prawdopodobnie nie był szczepiony i smyk mógłby się zarazić groźnymi pasożytami. ZOBACZ TEŻ: Jak uczyć dziecko szacunku dl zwierząt?
Dobry plac zabaw to taki, na którym dziecko w bezpieczny sposób może się bawić i rozwijać swoje umiejętności. Podpowiadamy, jak go znaleźć.
Plac zabaw nie może być byle jaki, bo od stanu urządzeń zależy bezpieczeństwo dziecka. Na co warto zwrócić uwagę wybierając plac zabaw dla maluszka? Polecamy także: Dlaczego warto pokochać plac zabaw? Piaskownica Piasek w piaskownicy powinien być czysty i co jakiś czas uzupełniany (sprawdź, czy jest go dużo). Lepiej, by murek wokół piaskownicy był drewniany i nie za wysoki, bo taki malcowi będzie łatwiej pokonać. Karuzela Jazda na karuzeli to świetny trening równowagi. Zanim posadzisz (lub postawisz) na niej maluszka, sprawdź, czy koło lekko się porusza. Oceń też, czy krzesełka lub poręcze są stabilne. Dla roczniaka najlepsza będzie karuzela z krzesełkami (z oparciem i barierką z przodu). Natomiast starszak może korzystać z karuzeli platformowej – stojąc na niej, można samemu odpychać się od podłoża, jak na hulajnodze. Zjeżdżalnia Oceń, czy konstrukcja nad zjeżdżalnią jest solidna i na tyle wysoka, że dobrze zabezpiecza dziecko przed upadkiem. Zjeżdżalnie dla najmłodszych muszą być niskie i niezbyt strome (by malec się nie przestraszył). Końcówka zjeżdżalni powinna być tak ukształtowana, by zjeżdżający maluch nie uderzał gwałtownie nóżkami o ziemię. Boki zjeżdżalni muszą być odpowiednio wyprofilowane (smyk wtedy nie wypadnie). Huśtawki Kołysanie się uspokaja, działa też na część układu nerwowego, który jest odpowiedzialny za prawidłową równowagę i koncentrację. Aby było bezpieczne, konstrukcje huśtawek muszą być stabilne i przy bujaniu nie mogą się poruszać. Odstęp pomiędzy huśtawkami powinien być na tyle duży, by nie doszło do zderzenia. Huśtawki muszą być przystosowane do dzieci w różnym wieku. Te dla najmłodszych powinny mieć obowiązkowo dodatkowe zabezpieczenia w postaci oparcia z tyłu i barierki z przodu. Przeczytaj dlaczego dzieci lubią się huśtać Ogrodzenie Zwróć uwagę, czy cały plac zabaw jest ogrodzony (a płotek na tyle wysoki, że psy nie pokonają go jednym susem). Zobacz również, jak zabezpieczone są furtki. Koniecznie powinny mieć zasuwki, by małe dziecko nie wyszło samo z placu zabaw. [CMS_PAGE_BREAK] Oznaczenia Sprawdź, czy jest tabliczka zakazująca wprowadzania psów – mogą przenosić niebezpieczne bakterie, najczęściej też zanieczyszczają piasek odchodami. Drzewa Jeśli na terenie placu lub tuż za ogrodzeniem są drzewa, w słoneczny dzień łatwiej będzie znaleźć trochę cienia. Koniki Różnego typu koniki do bujania muszą mieć naoliwione i mocne sprężyny, które doskonale utrzymają ciężar malucha. Ławeczki Dobrze, jeśli są ustawione blisko placyku. Wstając do smyka, będziesz miała na oku rzeczy pozostawione na ławce, np. torbę z akcesoriami. Drabinki Wspinanie się po drabinkach ćwiczy naprzemienne ruchy rąk i nóg, a te dobrze wpływają na współdziałanie półkul mózgowych. Drabinki nie mogą się kołysać i przechylać. Zobacz też, czy wszystkie elementy są ze sobą dobrze zespawane. Stercząca poręcz mogłaby zranić. Nawierzchnia Nawierzchnia placu powinna być równa i czysta. Upadek na piasek jest mniej bolesny, ale trawę lub tartan prościej utrzymać w czystości. A po deszczowym dniu łatwiej po niej biegać niż po rozmoczonym piasku. Polecamy także: Podwórkowe BHP - bezpieczeństwo na placu zabaw
Nie tylko energia, siła i zdrowie, ale także sprawny umysł – oto korzyści, jakie daje dziecku ruch. Chcesz wychować małego mądralę? Postaraj się, aby dużo czasu spędzał aktywnie!
Wiadomo, że mądrość i wiedza biorą się z książek, oglądania programów edukacyjnych, rozmów z rodzicami i innymi ciekawymi ludźmi, zajęć w przedszkolu czy poza nim. Zastanawiasz się więc, jak to się dzieje, że ruch również może czynić dziecko mądrzejszym. Zaraz podamy na to dowody. Najważniejsze jednak, byś pamiętała, że ruch powinien być dla dziecka zabawą, a nie zadaniem do wykonania. Nie zmuszaj więc swojego malucha, by biegał na spacerze, jeśli akurat nie ma na to ochoty, lub do chodzenia na gimnastykę, balet, jogę czy inne zorganizowane zajęcia. Przede wszystkim sama dawaj dobry przykład i zachęć do tego pozostałych członków rodziny. Wspólne pływanie, wyprawy do lasu, wycieczki rowerowe czy chodzenie po górach to najlepsze, co możecie robić. A teraz zapraszamy na plac zabaw. Naprawdę warto! Jak to działa na mózg - Mózg potrzebuje dużo tlenu. Gdy dziecko biega, skacze, więcej krwi napływa do mózgu, a z nią tlenu – to poprawia jego pracę. Jeśli maluch często bierze udział w zabawach ruchowych, mózg ma szansę pracować lepiej. - Gdy dziecko huśta się na huśtawce lub buja na koniku, stymulowany jest układ przedsionkowy mózgu. Odpowiada on za prawidłowe reakcje ciała, gdy zmienia się jego położenie. Dzieci, których ten układ w pierwszych latach życia był odpowiednio pobudzany, są spokojniejsze, mniej płaczą, szybciej rosną i wcześniej nabywają kolejne umiejętności (siadanie, raczkowanie, chodzenie). Lepiej też się koncentrują, więc nauka nie sprawia im trudności. Naukowcy odkryli, że regularne kołysanie niemowlęcia może wspomóc rozwój mózgu. - Beztroskie zabawy, np. na placu zabaw, cieszą maluchy, a radość wyzwala substancje chemiczne, które korzystnie wpływają na pracę mózgu i jeszcze podnoszą nastrój. Zainteresowanym polecamy książki: „Jak uczy się mózg?” Sarah-Jayne Blakemore i Uty Frith oraz „Urodzony matematyk. Zabawy rozwijające zdolności umysłowe najmłodszych” Katarzyny Mitros. To ich żywioł Od chwili narodzin dzieci lubią być w ruchu. Są do niego przyzwyczajone. W brzuchu mamy niemal cały czas się poruszały. Każdy jej krok, każdy ruch powodował, że się przemieszczały. Po urodzeniu czują się więc nieswojo, leżąc w stabilnym łóżeczku. To właśnie kołysanie, huśtanie, bujanie jest dla nich czymś naturalnym. Aktywność fizyczna tworzy podstawę do wszelkiego uczenia się. Bez treningu mózg rozwija się gorzej. Dlatego już niemowlęta warto układać na brzuszku, by stworzyć im okazję do pełzania, potem raczkowania, a gdy się tego nauczą – chodzenia. Pełzając i raczkując, dziecko używa czterech kończyn. Poruszanie nimi uruchamia aż 300 mln połączeń nerwowych między obiema półkulami! A od ilości i jakości tych połączeń zależy m.in. rozwój intelektualny malucha. [CMS_PAGE_BREAK] Jak zachęcić dziecko do ruchu 1. Każdy spacer może być okazją do zabaw ruchowych. Wykorzystajcie kamienie i pieńki w parku, podwórkowe krawężniki i drabinki na placu zabaw. 2. Maluch w wieku do 2 lat nie zdaje sobie sprawy z ryzyka. Asekuruj go podczas zabaw na murkach, zjeżdżalniach i drabinkach. Od początku przyzwyczajaj do jazdy na rowerze w kasku. 3. Ruch to zabawa. Na zajęcia zorganizowane przyjdzie czas w przedszkolu. Teraz dziecko ma rozładować energię i się bawić. 4. Nauka pedałowania, pływania czy łapania piłki to ogromne wyzwanie. Bądź cierpliwa, nagradzaj sukcesy, a nie wyśmiewaj niepowodzeń. 5. Dobierz sprzęt do wieku i możliwości malucha. Zbyt duży, trudny w prowadzeniu rower, twarda piłka – zniechęcą go. 6. Zachęcaj własnym przykładem – malec, który widzi, że ruch jest przyjemnością dla ciebie, będzie cię naśladować. A jeśli ono tego nie lubi Noś dziecko na rękach lub huśtaj tak długo, jak ono tego potrzebuje. Wbrew temu, co mówią ci babcia lub ciocia, nie obawiaj się, że maleństwo się do tego przyzwyczai. Wsłuchaj się w nie i obserwuj, by poznać jego potrzeby. Czasem zdarza się, że maluch, jak każdy z nas, potrzebuje po prostu spokoju. Jeśli jednak dziecko wyraźnie reaguje tak, jakby nie lubiło noszenia czy kołysania albo się tego bało, skontaktuj się ze specjalistą. Strach w takich sytuacjach pojawia się zazwyczaj u tych maluszków, które mają zaburzenia napięcia mięśniowego lub inne kłopoty z właściwą regulacją procesów koordynowanych w układzie nerwowym. Korzyści z placu zabaw Dzięki sprzętom na placu zabaw dzieci uczą się kontrolować swoje ciało, poznają jego ograniczenia, zdobywają umiejętność koordynowania i planowania ruchów, uczą się utrzymywać równowagę. - Huśtawka – uspokaja, działa też na część układu nerwowego, który jest odpowiedzialny za prawidłową równowagę. Huśtanie dobrze wpływa na koncentrację i skupienie, pomaga na rozkojarzenie. - Karuzela – jazda na niej to trening równowagi. Zdaniem szwedzkich naukowców, którzy zajmują się badaniem układu przedsionkowego, wielu dzieciom, szczególnie tym z problemami w nauce, pomaga powolne wirowanie. Podczas tego ruchu wytwarzają się nowe połączenia w mózgu. Ważne, by dziecko nie tylko samo wirowało na karuzeli, ale też kręciło siedzących na niej kolegów – będzie znało swoją siłę i możliwości ciała, nauczy się nad nim panować. - Piaskownica – chodzenie po piasku, dotykanie go, stawianie babek angażuje wiele zmysłów (m.in. dotyku, wzroku, równowagi) i powoduje, że w mózgu w tym samym czasie pobudzane jest wiele komórek. Tworzą się między nimi nowe połączenia i wzmacniają te, które już istnieją. A to doskonale przyczynia się do wzrostu sprawności intelektualnej. Pozwól dziecku biegać boso po piasku, bo stópki także odbierają impulsy i przekazują je do mózgu. Zmysł dotyku jest pierwszym i podstawowym, dlatego współdziała z wszystkimi innymi i pomaga w harmonijnym ich rozwoju. Podobnie pomaga dzieciom korzystanie ze zjeżdżalni, bujawek na sprężynie, bali na łańcuchach. - Drabinki – wspinanie się po nich ćwiczy naprzemienne ruchy rąk i nóg, a te dobrze wpływają na współdziałanie półkul mózgowych. Efekt: dobra współpraca rąk, gdy obie robią coś innego, współpraca ucha i oka, gdy odbierają te same wrażenia. Konsultacja: dr Aleksandra Jasielska, psycholog, pracuje na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Dlaczego warto z dzieckiem iść na plac zabaw?
Kawałek podwórka z huśtawkami i zjeżdżalnią to dużo więcej niż miejsce, gdzie można się wyszaleć. Warto bywać tam jak najczęściej. Dlaczego? Jest wiele powodów!
Jeśli zastanawiasz się, czy iść z malcem na spacer po osiedlowych alejkach, czy też lepiej pójść z nim na plac zabaw – wybierz drugą opcję. Nie jesteś do końca przekonana? To przeczytaj poniższe argumenty. Plac zabaw ćwiczy ciało dziecka Wspinając się na drabinki, kopiąc piłkę, jeżdżąc na rowerku czy biegając, smyk zwiększa objętość i siłę wszystkich mięśni, ćwiczy koordynację, szybkość, zwinność itd. Ćwiczy mózg dziecka Dziecko szalejąc na placu zabaw, ćwiczy zmysł równowagi, doskonali orientację w przestrzeni, spostrzegawczość, koncentrację, szybkość reagowania i podejmowania decyzji. Przygotowuje się także do... ładnego pisania. Tak, tak, bo aby dziecko mogło w przyszłości dobrze trzymać pióro i mieścić się w linijkach zeszytu, musi panować nie tylko nad dłońmi, ale też nad całym ciałem. A tego uczy się m.in. na placu zabaw. Plac zabaw uczy dziecko dobrych manier Maluch dowiaduje się, że: nie wolno wyrywać zabawek, huśtawka jest dla wszystkich, trzeba czekać na swoją kolej. Uczy się także trudnej sztuki dzielenia się z innymi. Jednocześnie dowiaduje się, że można oberwać od kolegi za nic, że czasem trzeba się postawić, innym razem ustąpić. Styka się z różnymi dziećmi: wychuchanymi jedynakami i maluchami z biedniejszych rodzin. Po prostu powoli poznaje życie. Uczy dziecko jak być bezpiecznym Smyk uczy się, że nie wolno wbiegać na jezdnię ani ścieżkę rowerową, oddalać się od mamy, podchodzić do huśtawki, z której ktoś korzysta, zjeżdżać ze zjeżdżalni głową w dół, brać do rąk i ust tego, co się znajdzie, zjadać roślin czy zaczepiać obcych psów... Nauka trwa długo, lepiej więc nie spuszczać smyka z oka. Plac zabaw pozwala poznać świat Smyk dotyka gładkiej zjeżdżalni, szorstkiego drewna, słucha śmiechów, warkotu samolotu i maluchów drących się wniebogłosy. Wącha piasek, rozgrzaną słońcem piłkę... Jego mózg rejestruje, co się dzieje z ciałem na huśtawce, a co na karuzeli. Doskonali talenty dziecka Sprawny maluch staje się coraz sprawniejszy, urodzony „szef” może porządzić... Na podwórku można śpiewać, rysować, grać, tłukąc patykiem w zjeżdżalnię, dumać nad rowerkiem („Jak to jest, że gdy się kręci pedałami, obracają się koła?”). Pomaga pozbyć się wad Mały gapcio nie nabierze gibkości i siły, bawiąc się ciągle w swoim pokoju klockami, a szalejąc na podwórku – owszem. Maluch, który mówi troszkę mniej niż rówieśnicy, ma okazję się rozgadać, a dziecko nieśmiałe – oswoić się z rówieśnikami. Dodaje dziecku odwagi Dziecko na placu zabaw gromadzi różne doświadczenia, przekonuje się, że to, co na początku było trudne (np. wspinanie), staje się łatwe. Zaczyna wierzyć w siebie. Plac zabaw jest okazją do spotkań Dziecko obserwuje rówieśników, naśladuje ich, uczy się nowych zabaw, słów. Bawi się z nimi, kłóci, a przez to wszystko uczy się żyć wśród innych dzieci. Na plac zabaw warto zabierać już niemowlęta. Choć nie potrafią się jeszcze bawić z innymi maluchami, interesują się nimi, wyciągają rączki, zaczepiają. Dziecko na placu zabaw - zyskujesz też ty Przede wszystkim siedząc na placu zabaw, nie musisz się spieszyć, masz okazję, by spędzić trochę czasu z maluchem. A poza tym: Lepiej poznajesz swoje dziecko. Masz szansę zobaczyć, jak radzi sobie w nowych sytuacjach, jak reaguje na inne dzieci. Możesz też spojrzeć na jakąś sprawę z innej strony, np. zobaczyć w swoim niegrzecznym maluszku nieustraszonego odkrywcę. Dowiadujesz się wielu rzeczy. Masz okazję wysłuchać opinii o pobliskim przedszkolu, pediatrach, dowiedzieć się, jakie są zasady rekrutacji do żłobka. Zobacz też: 23 pomysły na szalone zabawy ruchowe
Stłuczone kolanka, guzy, zadrapania – mały wypadek może zdarzyć się każdemu dziecku. Podpowiemy, jak radzić sobie z najczęstszymi urazami, którym ulegają dzieci podczas zabawy.
Wypadki na placu zabaw to coś, czego czasem trudno uniknąć. Jak pomóc dziecku? Polecamy także: Podwórkowe BHP - bezpieczeństwo na placu zabw Złamanie ręki lub nogi Jeśli kończyna jest zniekształcona i opuchnięta, a najmniejsza próba poruszenia nią wywołuje ogromny ból, prawdopodobnie doszło do złamania kości. Unieruchom kończynę. Prowizoryczną szynę możesz zrobić z patyka albo nawet łopatki do piasku. Przymocuj ją bandażem lub jakimkolwiek paskiem. Nie przywiązuj jej jednak zbyt ciasno, żeby nie utrudniać krążenia krwi. Jeśli złamanie jest otwarte, najpierw zatamuj krwawienie, uciskając ręką miejsce powyżej rany. Uwaga! Koniecznie jedź z malcem do szpitala! Podczas podróży staraj się uspokoić dziecko i asekuruj złamaną kończynę tak, by nie poruszała się. Przeczytaj także: Kolorowy gips z gipsomatu na złamanie u dziecka Rozcięcie lub otarcie skóry Umyj i zdecyznfekuj ranę. Nie przemywaj skaleczenia spirytusem! Możesz nim przetrzeć jedynie brzegi ranki. Osusz delikatnie skaleczone miejsce jałowym gazikiem (nigdy watą) i załóż plaster z opatrunkiem. Jeśli rana mocno krwawi, uciśnij ją gazą przez około 15 minut. Uwaga! Jedź do lekarza, jeśli: Po dwóch kwadransach krwawienie nie ustaje Rana jest rozległa i głęboka – być może konieczne okaże się założenie szwów. Rana zrobiła się obrzęknięta i zaczęła ropieć – to może świadczyćo zakażeniu. Przeczytaj także: Rany i ranki Skręcenie kostki Objawy są podobne jak przy złamaniu – opuchnięcie i zniekształcenie kończyny oraz ból przy poruszeniu. Przyłóż zimny okład, a następnie owiń kostkę tak, by maluszek nie mógł swobodnie ruszać stopą. Uwaga! Koniecznie jedź z malcem do lekarza, aby obejrzał nóżkę. Prawdopodobnie trzeba zrobić prześwietlenie, by wykluczyć złamanie. [CMS_PAGE_BREAK] Ciało obce w oku Dziecko podczas beztroskiej zabawy może sypnąć sobie w oczy piaskiem, może swpaść mu do oka jakiś paproch lub rzęsa. Nie pozwól trzeć oczka. Podnieś delikatnie górną powiekę. Jeśli zdołasz dojrzeć „intruza“, postaraj się wyjąć go z oka zmoczonym rogiem czystej chusteczki. Jeśli nic w oczku nie widzisz, przepłucz je dużą ilością letniej wody lub jeszcze lepiej solą fizjologiczną. Uwaga! Jedź do lekarza, jeśli: Oko zrobiło się czerwone, boli, zaczyna ropieć. Gdy oko jest skaleczone, natychmiast jedź z maluchem do szpitala na dyżur okulistyczny. Uderzenie w głowę Przyłóż dziecku do głowy zimny kompres. Możesz użyć kostek lodu owiniętych w pieluszkę (nie przykładaj lodu bezpośrednio na skórę). Obrzęk złagodzi też okład z Altacetu. Uwaga! Jedź do szpitala, jeśli: Dziecko jest senne, wymiotuje, ma drgawki, zawroty głowy Z uszu lub nosa wypływa wydzielina Wokół oczu lub za uszami pojawiło się zasinienie. Drzazga Miejsce, w którym tkwi drzazga, przemyj wodą. Jeśli widzisz, że drzazga wystaje ponad skórę, uchwyć ją pęsetą i wyciągnij. Jeśli cała schowana jest pod naskórkiem, spróbuj podważyć ją za pomocą zdezynfekowanej igły. zdezynfekuj rankę. Jeśli masz trudności z usunięciem drzazgi, spróbuj wymoczyć skórę w ciepłej wodzie z mydłem. Uwaga! Jedź z dzieckiem do lekarza, jeśli: Zadra tkwi głęboko i nie można jej wyciągnąć Skóra wokół zrobiła się obrzęknięta. Mogło dojść do infekcji. Przytrzaśnięty palec To zdarza się często, bo ciekawski malec wszędzie wkłada rączki. Stłuczony palec włóż do zimnej wody na kilkanaście minut lub przyłóż zimny kompres. Uwaga! Jedź do lekarza, jeśli: Paluszek zaczął szybko obrzmiewać Wydaje ci się, że jest zniekształcony, dziecko nie może nim poruszać. Objawy te mogą świadczyć o złamaniu. Przeczytaj także: Bezpieczeństwo dziecka w domu i poza nim