Purpurowy płacz: ile trwa i jak sobie radzić?
Purpurowy płacz to trudne przeżycie i dla dziecka, i dla rodziców. Nagły, przeraźliwy płacz niemowlaka potrafi wytrącić z równowagi, a do tego sprawia wrażenie, że maluszkowi coś dolega. Ale uwaga, wcale nie musi tak być. Tzw. purple crying ma podłoże emocjonalne i nie oznacza, że dziecko cierpi fizycznie. Wyjaśniamy, ile trwa purpurowy płacz i co wtedy robić.
Purpurowy płacz to nagły i niespodziewany płacz małego dziecka – zwykle zjawisko to dotyczy niemowląt do 3-5. miesiąca życia. Tzw. purple crying trwa dość długo, maluszek wygląda, jakby bardzo cierpiał, a rodzice załamują ręce, bo nie wiedzą, jak mu pomóc. Na szczęście taki przeraźliwy płacz to naturalny etap w rozwoju. Rodzice mogą odetchnąć – dziecku nic nie dolega. Co to jest purpurowy płacz? Purpurowy płacz (z ang. purple crying) to trudny do opanowania płacz niemowlęcia. Rodzice mówią o nim: intensywny, nieukojony, przejmujący. Charakterystyczne jest to, że purpurowy płacz pojawia się nagle, trwa długo i nieprzerwanie, a dziecko wygląda, jakby niewyobrażalnie cierpiało. Rodzice mogą mieć wrażenie, że maluszka coś bardzo boli. Dzięki badaniom wiemy, że to nieprawda. Purpurowy płacz jako pierwszy opisał pediatra rozwojowy Ronald G. Barr, który przez 10 lat prowadził obserwacje niemowląt. Zauważył on, że przeraźliwy, nieukojony płacz małego dziecka: nie jest objawem kolki; ma podłoże emocjonalne i towarzyszy adaptacji maluszka do otaczającego go świata; pomaga rozładować stres po całym dniu pełnym wrażeń. Purpurowy płacz nie ma nic wspólnego z kolorem – swoją nazwę wziął od pierwszych liter cech charakterystycznych tego zjawiska: P oznacza peak of crying (ang.: szczyt płaczu). Łatwo można zauważyć, że purpurowy płacz pogarsza się z tygodnia na tydzień (w kolejnych dniach dziecko płacze coraz więcej i dłużej). W pewnym momencie purple crying osiąga szczyt – u niektórych niemowląt nastąpi to np. w 3. tygodniu życia, u innych w 8. tygodniu. Potem czas oraz intensywność płaczu będą się zmniejszać. U oznacza unexpected (ang.: niespodziewany). Purpurowy płacz pojawia się nagle i nie da się go powiązać z żadną niezaspokojoną potrzebą dziecka: płacz nie ma nic wspólnego z karmieniem, zmianą pieluszki czy bliskością rodzica. Znika też nagle, niezależnie od tego, co zrobi opiekun. R oznacza resistant to soothing (ang.: niedający się ukoić). Purpurowy płacz może być niewiarygodnie frustrujący dla opiekunów, bo jakkolwiek by się oni nie starali, to niemowlę i tak nie przestaje płakać. P oznacza pain like face (ang.: twarz wyrażająca ból). Niemowlę podczas epizodu purpurowego płaczu wygląda, jak gdyby zmagało się z ogromnym bólem fizycznym. To mylne, ale zrozumiałe wrażenie, bo wyraz twarzy oraz dźwięki, jakie wydaje płaczące niemowlę, są takie same, niezależnie od powodu płaczu. L oznacza long lasting (ang.: trwający długo). Purpurowy płacz trwa długo, jeden epizod to średnio 35-40 minut nieprzerwanego płaczu. Zdaniem pediatry i badacza Ronalda G. Barra to najdłuższe napady płaczu, jakie przytrafiają się niemowlętom. E oznacza evening (ang.: wieczór). Nagły, przeraźliwy płacz dziecka występuje najczęściej popołudniami i wieczorami. To dlatego purple crying może być mylony z kolką. Uwaga! Purpurowy płacz to nie to samo co kolka, choć objawy są niemal identyczne: dziecko płacze wieczorem, przez długi czas i trudno je uspokoić. Według Ronalda G. Barra główna różnica polega na tym, że kolka to dolegliwość, która zdarza się niektórym niemowlętom. Przez okres purpurowego płaczu zaś przechodzą wszystkie dzieci, w większym lub mniejszym natężeniu. Ile trwa purpurowy płacz? Specjaliści mówią o okresie purpurowego płaczu, który zaczyna się ok. 2. tygodnia życia dziecka. W kolejnych tygodniach purpurowy płacz narasta i przybiera na intensywności, by osiągnąć punkt szczytowy mniej więcej w połowie bądź pod koniec 2. miesiąca życia. Epizody purpurowego płaczu występują najczęściej wieczorami. Dziecko może płakać 20, 30 lub 40 minut. Zdarza się jednak i tak, że purpurowy płacz trwa bardzo długo – nawet kilka godzin. Purpurowy płacz niemowlaka: jak sobie radzić? Niestety, nie ma żadnej konkretnej rady na purpurowy płacz niemowlęcia. Nie działają na niego tradycyjne metody jak przystawienie do piersi, przewinięcie, przytulenie, ukołysanie. Okres purpurowego płaczu to czas, przez który dziecko musi przejść, ale – co pocieszające – maluszkowi nic złego nie grozi. Purple crying nie ma żadnych negatywnych następstw, nie niesie ze sobą ryzyka choroby czy alergii w przyszłości. Jedyne niebezpieczeństwo, które wiąże się z purpurowym płaczem, to narastająca frustracja rodziców. Zmęczenie oraz złość wywołana napadami płaczu u niemowlaka mogą przytłoczyć. Warto poszukać pomocy, jeśli rodzic czuje, że może stracić panowanie nad sobą przy dziecku (uwaga na syndrom dziecka potrząsanego!). Niektórym z kolei pomaga uświadomienie sobie, że płacz malucha nie jest skierowany przeciwko rodzicom, a dziecko nie płacze dlatego, że jest „złym dzieckiem”. Purpurowy płacz to naturalny i potrzebny etap w rozwoju. W trudnych chwilach Ronald G. Barr radzi: odłożyć płaczące dziecko w bezpiecznym, cichym miejscu, odejść na chwilę i spróbować opanować własne emocje, wrócić do dziecka. Pamiętaj też, by upewnić się, że opiekunka (albo babcia!), z którą zostawiasz maluszka, zdaje sobie sprawę, czym jest purpurowy płacz, i nie będzie próbowała np. potrząsać płaczącym dzieckiem, by je uspokoić. Po czym poznać, że dziecko przechodzi przez epizod purpurowego płaczu, a nie zmaga się z chorobą? Specjaliści podkreślają, że purpurowy płacz trwa tygodniami, czasem miesiącami i nie towarzyszą mu żadne inne niepokojące objawy. Tymczasem podczas choroby niemowlę może więcej płakać, ale mieć też podwyższoną temperaturę, biegunkę, wymioty, wysypkę itp. Źródło: purplecrying.info Zobacz też: Kolka, biegunka, zaparcia u niemowlaka - jak sobie z nimi radzić? Rodzice myślą, że w ten sposób można uspokoić dziecko. Są w błędzie! Nowe badania: ta metoda uspokajania dziecka zwiększa ryzyko śmierci łóżeczkowej!
High Need Baby: 12 cech wyjątkowo wymagającego dziecka
High Need Baby bardzo często płacze, jest rozdrażnione i wyjątkowo wrażliwe na bodźce zewnętrzne. Najlepiej czuje się w ramionach opiekuna i domaga się jego stałej uwagi. Dowiedz się, jakie cechy ma wyjątkowo wymagające dziecko, jakie są przyczyny jego wrażliwości i jak postępować z High Need Baby.
Twórcami terminu High Need Babies są William i Martha Sears, propagatorzy rodzicielstwa bliskości. High Need Baby to dziecko bardziej wymagające i wrażliwsze od innych. Co ważne High Need Babies nie zachowują się w wymagający sposób dlatego, że to rodzic robi coś źle. Jakie są cechy dziecka HNB i jak postępować z wyjątkowo wymagającym 2-latkiem czy przedszkolakiem? Spis treści: Dziecko HNB – co to znaczy? Cechy High Need Baby Przyczyny HNB Postępowanie z dzieckiem HNB Czy z HNB się wyrasta? Test HNB Dziecko HNB – co to znaczy Dziecko HNB (spolszczane na „dziecko hajnid” lub „hajnik”) to zupełnie zdrowe dziecko, które nie ma żadnych deficytów ani problemów rozwojowych. Potrzebuje natomiast od rodziców znacznie więcej uwagi, troski i cierpliwości niż pozostałe dzieci. Stąd właśnie nazwa HNB – high need baby, w tłumaczeniu skrót ten oznacza dziecko o wysokich potrzebach. Dziecko HNB ma specyficzny temperament, jest bardzo wrażliwe na bodźce i w bardzo gwałtowny sposób reaguje na wszystko, co zakłóca jego komfort. Trudno też je uspokoić, gdy gwałtownie reaguje na wszystko, co mu nie odpowiada. Cechy High Need Baby W pewnym sensie wszystkie niemowlęta są High Need Babies, bo wszystkie cechują się dużymi potrzebami. Niektóre dzieci jednak wydają się mieć większe potrzeby od innych i o nich mówi się, że są wyjątkowo wymagające. Oto 12 cech typowych dla HNB: 1. Intensywne „Ręce pełne roboty” – tak można opisać opiekę zarówno nad niemowlęciem, 2-latkiem, jak i przedszkolakiem HNB. Wyjątkowo wymagające dzieci można spotkać już na oddziale poporodowym – o ile niektóre noworodki leżą spokojnie w swoich łóżeczkach, High Need Babies głośno i często płaczą, domagając się spokojnego kontaktu z mamą i protestując podczas zabiegów pielęgnacyjnych i w kontakcie z personelem szpitala. Noworodki i niemowlęta HNB wkładają wiele wysiłku we wszystko, co robią. Jeśli płaczą, to głośno, jeśli piją mleko, to łapczywie, jeśli protestują to gwałtownie. Stanowczo i wyraźnie domagają się zaspokojenia swoich potrzeb. Z wyjątkowo wymagających niemowląt wyrastają wyjątkowo wymagające dzieci. Będą odkrywać dom i świat z ciekawością i brawurą większą niż inne dzieci, mogą ignorować zagrożenia, ale są też zachwycające w swojej dociekliwości i kreatywności. 2. Hiperaktywne High Need Babies są niezwykle aktywne. Są zawsze w ruchu i trudno im usiedzieć w miejscu. To oczywiście jest wyczerpujące dla opiekunów wyjątkowo wymagających dzieci, a w przyszłości może okazać się problemem w szkole. Niektóre niemowlęta (ale nie wszystkie), które należą do grupy HNB, mogą nie lubić, kiedy owija się je w kocyki lub rożki – mogą wtedy napinać mięśnie, wyginać się w łuk i głośno protestować. Karmienie niemowlaka HNB może być nie lada wyczynem i przypominać bardziej wrestling niż sielską chwilę dla mamy i dziecka. 3. Wyczerpujące Rodzic wyjątkowo wymagającego niemowlaka czy 2-latka jest zmęczony, momentami nawet wykończony. Ciągłe noszenie, karmienie i pocieszanie dziecka HNB muszą odbijać się niekorzystnie na poziomie energii rodzica, to naturalne. Myśl o tych trudnych dniach, kiedy padasz ze zmęczenia i niewyspania jako o dniach „dawania” – dziecko czerpie twoją energię po to, by rozkwitnąć. To od razu stawia problem w innym świetle, prawda? 4. Łakome High Need Babies jedzą częściej niż inne dzieci. Rodzice wyjątkowo wymagających niemowląt szybko zauważają, że karmienie nie służy tylko zaspokajaniu głodu dziecka, ale jest dla niemowlęcia formą pocieszenia, szukania bliskości. Karmienie HNB zmniejsza też częstotliwość, z jaką dziecko wymagające płacze. Nic dziwnego: badania wykazały, że w kulturach, w których niemowlęta rzadko płaczą, karmi się dzieci około 20 razy dziennie. High Need Babies nie tylko częściej jedzą, ale też dłużej chcą pić mleko mamy. Później odstawiają się od piersi. Częste w przypadku wyjątkowo wymagających dzieci jest długie karmienie piersią – przez przynajmniej dwa lata. 5. Wymagające High Need Babies stanowczo i głośno domagają się zaspokajania swoich potrzeb: bliskości, karmienia, snu itd. Wbrew temu, jak zwykli to odbierać dorośli, nie jest to próbą manipulacji ze strony dziecka, to tylko forma komunikacji z opiekunem. Wyjątkowo wymagające niemowlęta, 2-latki czy przedszkolaki nie lubią czekać, oczekują natychmiastowego zaspokajania swoich potrzeb. Nie akceptują też zamienników: jeśli chcą piersi, nie pocieszy ich przytulanka. Kiedy HNB wyrasta z okresu niemowlęcego, przed rodzicem zostaje postawione niełatwe wyzwanie: nauczyć swoje wymagające dziecko, że domagając się zaspokajania własnych potrzeb, musi brać pod uwagę także potrzeby innych ludzi. 6. Często się budzą High Need Babies często budzą się w nocy, przez co ich rodzice są bardziej niewyspani od innych rodziców niemowląt. Wyjątkowo wymagające niemowlęta chcą być w nocy przytulane, noszone i karmione, a mamom HNB nie pozostaje nic innego tylko zaspokajać tę potrzebę dziecka. 7. Niezaspokojone Rodzice High Need Babies często odczuwają frustrację, ponieważ ich dzieci wydają się ciągle niezadowolone. Są takie dni, kiedy nic nie jest w stanie zaspokoić potrzeb wyjątkowo wymagającego dziecka. Nieważne, jak bardzo je kochasz, jak często karmisz, jak długo nosisz – nic nie działa. Nie należy brać tego do siebie, to nie oznacza naszej porażki jako rodziców: takie są HNB i trzeba się z tym pogodzić, jednocześnie próbując znaleźć sposób na ich niezadowolenie i na zaspokojenie ich potrzeb – aż znajdzie się ten właściwy. 8. Nieprzewidywalne High Need Babies są nieprzewidywalne. To, co działało wczoraj, dzisiaj może się już nie sprawdzać. Dotyczy to zarówno niemowląt, 2-latków, jak i przedszkolaków HNB. 9. Nadwrażliwe Wyjątkowo wymagające dzieci są szczególnie wrażliwe na to, co się dzieje w ich otoczeniu. Prowadzenie normalnego rodzinnego życia w czasie ich drzemki jest niemożliwe, bo budzą się przy najlżejszym szeleście. Życie z HNB to jak stąpanie po lodzie: wymaga od rodziców ciągłej czujności. High Need Babies nie lubią zmian, nie lubią nieznanych miejsc, potrzebują rutyny. Głośno protestują, kiedy ich poczucie bezpieczeństwa jest zakłócone. 10. Lubią się przytulać Jeśli jesteś mamą High Need Baby, wiesz, że twoje dziecko najlepiej czuje się w twoich ramionach. Odłożenie go do łóżeczka lub włożenie do wózka spotyka się z ostrym i głośnym protestem ze strony niemowlęcia HNB. Wyjątkowo wymagające dzieci potrzebują kontaktu fizycznego: dotyku, bycia w ramionach, przy piersi, spania w jednym łóżku z mamą. Bywa jednak i tak, że HNB potrzebuje czasu, by chcieć się przytulić – związane jest to z ich nadwrażliwością zmysłową. 11. Potrzebują innych High Need Babies nie potrafią uspokoić się same. Nie pomagają pozytywki, karuzele lub smoczki. Dziecko HNB potrzebuje mamy lub taty, żeby ukoić swoje żale, zasnąć, wyciszyć się. Potrzeba czasu, żeby nauczyły się zasypiać samodzielnie i na pewno nie pomoże w tym metoda na wypłakanie się. 12. Lęk separacyjny Termin „lęk separacyjny” ma szczególne odniesienie do dzieci HNB. Wyjątkowo wymagające dzieci chcą być z mamą przez 24 godziny na dobę i nie akceptują innych opiekunów. Potrzebują dużo czasu, żeby przekonać się do innych ludzi. Dla niemowlęcia mama to część niego, dlatego kiedy znika z pola widzenia, ono odczuwa silny lęk i dyskomfort. Przyczyny wyjątkowej wrażliwości HNB HNB to kombinacja genów, specyficznego temperamentu, budowy oraz sposobu funkcjonowania układu nerwowego. Wyjątkowe potrzeby mogą być także związane z innym przetwarzaniem bodźców i bardzo dużą wrażliwością. Znajomość cech dziecka wysoko wrażliwego i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/9-cech-high-need-baby-wideo-1206-r22/">objawów HNB pozwala lepiej je rozumieć, odróżnić to zjawisko od manipulacji i uwolnić się od poczucia winy rodzica, który nierzadko jest przekonany, że brakuje mu wystarczających kompetencji rodzicielskich. Jak postępować z dzieckiem HNB? Rodzice nie powinni ignorować potrzeb dziecka, ani wprowadzać kategorycznych zasad, które miałyby zmienić zachowanie malca. Psychologowie są zdania, że z High Need Babies najłatwiej jest nauczyć się żyć. Warto znaleźć sposób, aby potrzeby dziecka nie dezorganizowały zanadto życia rodzinnego. Co może pomóc w postępowaniu z High Need Babies? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zakupy/chusty-do-karmienia-i-do-noszenia-dziecka-26418-r1/">noszenie w chuście lub nosidle – zapewnią dziecku bliskość i ukojenie, a rodzicom wolne ręce, korzystanie z otulaczy, spowijanie – ułatwią zasypianie i wydłużą sen, huśtanie dziecka na huśtawce może łatwo uspokoić dziecko, puszczenie dziecku uspokajającej muzyki, delikatne masaże, zapewnienie fizycznej bliskości i kojącego dotyku, unikanie grających, święcących i głośnych zabawek. Czy z HNB się wyrasta? O tym, czy dziecko jest HNB czy nie, decydują w dużej mierze wrodzone cechy, np. wrażliwość na bodźce. Dlatego z bycia HNB się NIE wyrasta. Wszystkie cechy, które ma dziecko, a które sprawiają, że jest ono bardziej wymagające, nie znikają z upływem czasu, dlatego to nie jest tak, że wymagające niemowlę po przekroczeniu jakiejś wiekowej granicy nagle zmieni swoją wrażliwość i temperament i wyrośnie z bycia HNB. Dobra wiadomość natomiast jest taka, że wraz z wiekiem dziecko uczy się kontrolować swoje reakcje. Wrażliwość, temperament, siła reakcji emocjonalnych pozostają takie same. Jednak w miarę dorastania HNB potrafi już zapanować nad sobą i nie jest tak, że na pierwszy rzut oka widać po zachowaniu, że dorosłe HNB w dzieciństwie przyprawiało rodziców o bezsenne noce i troskę. Test HNB Jeśli chcesz sprawdzić, czy twoje dziecko przejawia cechy HNB, możesz<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/high-need-baby-co-to-znaczy-ze-dziecko-jest-high-need-baby-1147-r4/"> wykonać <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/niemowle/zdrowie/high-need-baby-co-to-znaczy-ze-dziecko-jest-high-need-baby-1147-r4/">test na High Need Baby, który pozwoli Ci przekonać się, jaki jest temperament twojej pociechy. Warto także sięgnąć po lektury takie jak „Księga wymagającego dziecka” Williama i Marty Searsów, „Self Reg” Stuarta Shankera czy „Nie z miłości” Jaspera Juula, które poszerzą twoją wiedzę na temat opisywanego terminu. Pamiętaj, że wszystkie niemowlęta przynajmniej czasami wykazują cechy charakterystyczne dla High Need Babies. Bycie rodzicem wymagającego dziecka to duże wyzwanie, ponieważ wymaga ogromu cierpliwości i zrozumienia. Choć wychowanie nie należy do najłatwiejszych, to nie zapominaj, że niesforny maluch to naprawdę wyjątkowe dziecko, które w przyszłości wyrośnie na fantastycznego dorosłego. Źródło: AskDrSears.com Zobacz także: Moje dziecko nie chce spać! <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/zlosc-na-dziecko-dlaczego-zloszcze-sie-na-dziecko-i-sposoby-na-zlosc-21064-r1/">Jak radzić sobie ze złością na dzieci? 5 głupich mitów o płaczu dziecka - też w nie wierzysz?
High Need Baby: płacz, problemy ze snem i inne objawy wysoko wrażliwych dzieci [WIDEO]
Dzieci, które często płaczą, nie mogą spać i nie chcą opuszczać matczynych ramion, są określane mianem High Need Baby. Sprawdź, jakie jeszcze objawy przypisuje się wysoko wrażliwym dzieciom – być może należy do nich twój maluch.
Terminem dziecka HNB albo High Need Baby określa się niemowlę lub dziecko, które jest wyjątkowo wrażliwe lub wymagające. Jakie są objawy High Need Baby? Dziecko HNB dużo płacze, domaga się noszenia i uwagi, a opieka nad nim nie należy do łatwych. Dlaczego niektóre dzieci są wyjątkowo wrażliwe i mają wyjątkowe potrzeby? Jakie cechy ma High Need Baby? Spis treści: High Need Baby – przyczyny Objawy High Need Baby 9 cech dziecka HNB High Need Baby jako 2-latek High Need Baby jako przedszkolak Jak postępować z High Need Baby Z czego wynika wysoka wrażliwość High Need Baby? Termin High Need Babies został wprowadzony przez Williama i Marthę Searsów, którzy są twórcami pojęcia rodzicielstwa bliskości. Zauważyli oni, że wyróżniające się cechy i zachowania dzieci są wynikiem specyficznego temperamentu, budowy oraz sposobu funkcjonowania układu nerwowego. Znajomość cech dziecka wysoko wrażliwego pozwala lepiej je rozumieć, a także uwolnić się od poczucia winy, które często towarzyszy rodzicowi przekonanemu, że brakuje mu wystarczających kompetencji rodzicielskich. Objawy High Need Baby Jakie są najczęstsze cechy High Need Baby? Dzieci bardziej wymagające i wrażliwe często płaczą, są bardzo przywiązane do opiekuna i nie chcą być noszone przez inną osobę, niż ta, do której przywykły. Ponadto są wyjątkowo czułe na dźwięki czy światło, a także hiperaktywne – trudno im pozostać w jednym miejscu na dłużej, muszą stale być w ruchu. Wszystkie niemowlęta przynajmniej czasami wykazują cechy charakterystyczne dla High Need Babies. Jeśli jednak twoje dziecko ma większość opisanych niżej cech prawdopodobnie jest wyjątkowo wymagającym dzieckiem. 9 cech High Need Baby Przedstawiamy najbardziej charakterystyczne cechy dziecka HNB: Stanowczo i wyraźnie domaga się zaspokojenia swoich potrzeb – dziecko HNB robi wszystko z dużym natężeniem: jeśli płacze, to głośno, jeśli pije mleko, to łapczywie, jeśli protestuje, to gwałtownie. High Need Baby zwykle dużo płacze. Jest hiperaktywne – High Need Baby jest w ciągłym ruchu. Trudno mu uleżeć, a później usiedzieć w miejscu. Niektóre dzieci HNB nie lubią z tego powodu owijania w otulacze i rożki. Spędza dużo czasu przy piersi – niemowlę HNB traktuje karmienie nie tylko jako sposób na zaspokojenie głodu, ale też formę pocieszenia i szukania bliskości. Wyjątkowo wymagające dzieci z reguły później odstawiają się od piersi, częściej też domagają się karmienia. Jest niecierpliwe – High Need Baby nie chce czekać, domaga się natychmiastowego zaspokajania swoich potrzeb: bliskości, karmienia, snu itd. Źle sypia – rodzice dziecka HNB nie mają chwili wytchnienia nawet nocą – takie dzieci często budzą się nocą, domagając się noszenia, karmienia i przytulania. Bywa męczące – ponieważ High Need Baby domaga się stałej uwagi, jego rodzice są bardziej zmęczeni od innych. Jest nadwrażliwe - wyjątkowo wymagające dzieci są szczególnie wrażliwe na to, co się dzieje w ich otoczeniu, budzą się przy najlżejszym szeleście. High Need Baby nie lubi zmian, nieznanych miejsc, potrzebuje rutyny. Trudno je zadowolić – dziecko HNB wydaje się ciągle niezadowolone. Są takie dni, kiedy nic nie jest w stanie zaspokoić potrzeb wyjątkowo wymagającego dziecka. Płacze i już. Ma silną potrzebę bliskości – niemowlę HNB najlepiej czuje się przy mamie, potrzebuje bardzo dużo kontaktu fizycznego, spania w jednym łóżku, bycia w ramionach, dotyku. Nic nie pociesza go tak, jak czuła bliskość mamy. Z trudem akceptuje innych opiekunów niż mama (i tata). Pamiętaj, że każda z cech HNB ma swoje lepsze i gorsze strony. Ważne, by nie traktować ich jak czegoś złego, tylko jako część osobowości dziecka. Bycie rodzicem wyjątkowo wymagającego dziecka jest wyzwaniem, ale daje też ogromną satysfakcję. High Need Baby jako 2-latek Z wysokiej wrażliwości i wysokich wymagań wobec jakości opieki się nie wyrasta, a na pewno nie w pełni. Dlatego High Need Baby wyrasta na high need dwulatka, a potem trzylatka. Dziecko w wieku dwóch lat, które określa się jako wysoko wrażliwe lub wysoko wymagające, nadal odznacza się bardzo wyrazistym sposobem komunikowania swoich uczuć i wrażeń. Nadal jak płacze, to na całego, gwałtownie domaga się tego, czego potrzebuje, jest niecierpliwe, może często budzić się w nocy, jest przylepką, która niechętnie rozstaje się z mamą. High need dwulatek niestety nie pozwala rodzicom odsapnąć, bo z wysokiej wrażliwości się nie wyrasta. Można ją oswoić, ale dziecko w tym wieku jest jeszcze za małe, aby panować nad sobą i próbować dopasować się do oczekiwań rodziców. High Need Baby – przedszkolak Masz za sobą trzy lata z High Need Baby? Cóż, przygotuj się, że dalej nie będzie łatwiej. No może trochę, ale to zależy od dziecka. Twój wysoko wrażliwy przedszkolak z pewnością będzie potrzebował więcej czasu niż inne dzieci, aby przyzwyczaić się do tego, że zostaje bez ciebie w przedszkolu. Czasami trudno wyprawić go na czas z domu, bo nie znosi pośpiechu, a wszelkie odstępstwa od rutyny mogą psuć mu humor. Dziecko w wieku przedszkolnym nadal potrzebuje więcej uwagi i cierpliwości, ma swoje przyzwyczajenia i upodobania, których chce się trzymać. Wprowadzanie wszelkich zmian może je drażnić. Przeprowadzka do większego łóżka, próby uniknięcia spiania z dzieckiem w małżeńskim łóżku, jedzenie nowych potraw – to wszystko może przychodzić trudniej. Nie masz wyboru – nadal musisz poświęcać dziecku więcej uwagi niż inni rodzice i znajdować w sobie dodatkowe pokłady spokoju. Ale naprawdę warto to robić. Jak postępować z High Need Baby? Przede wszystkim należy pogodzić się z faktem, że dziecko wysoko wymagające nieco różni się od rówieśników i należy wykazywać się wobec niego większą cierpliwością oraz udzielać mu wsparcia emocjonalnego. Jak wykazały badania naukowe, High Need Baby, które otrzymywały od rodziców odpowiednie wsparcie, wyrastały na uczniów, młodzież i dorosłych, którzy radzili sobie lepiej od rówieśników zarówno w nauce, jak i w kontaktach społecznych. Masz High Need Baby? Przyjmij do wiadomości, że masz w rękach nieoszlifowany diament. Jeśli włożysz w niego dużo rodzicielskiego wysiłku, po latach zmieni się w lśniący brylant, jakim prawdopodobnie nie staną się „zwykłe” dzieci, nawet jeśli poświeci się im mnóstwo czasu, uwagi i cierpliwości. Jak postępować z high need baby (i nie zwariować) Naucz się, co lubi, a czego nie lubi twoje dziecko. I jeśli możesz, wykorzystuj to. Dziecko może nie lubić zostawać w bujaczku, ale nie ma nic przeciwko kojcowi pełnemu zabawek lub odwrotnie. Pozwalaj sobie na odpoczynek od dziecka – nie wahaj się wyjść z domu i zostawić malca pod opieką taty lub babci. Wypoczęta będziesz miała więcej cierpliwości. Staraj się spełniać oczekiwania i odpowiadać na potrzeby wymagającego niemowlęcia. Kolejne lata życia będą czasem na stopniowe wprowadzanie granic. Nie porównuj swojego dziecka do innych dzieci – pamiętaj, to ty masz diament. Skontaktuj się z innymi rodzicami high need babies. Przekonasz się, że nie tylko ty masz bardzo wymagające dziecko, a być może także dowiesz się od „towarzyszy niedoli” czegoś przydatnego. Zobacz także: Sprawdź, czy Twoje dziecko to HNB - TEST Nadwrażliwe dziecko – jak mu pomóc, radzi Dorota Zawadzka Wrażliwe, wstydliwe, nieśmiałe – jak wspierać takie dziecko
Jak uspokoić niemowlę: 18 sposobów, by szybko uspokoić płaczące niemowlę
Rodzice szukają sposobów, by uspokoić niemowlę, tymczasem najważniejsza jest właściwa reakcja na płacz dziecka. Trzeba reagować na płacz zawsze i bez wyjątku! Proponujemy skuteczne rozwiązania, które pomogą uspokoić płaczące niemowlę i noworodka w histerii.
Każdy rodzic marzy, by wiedzieć, jak szybko uspokoić niemowlę. Warto jednak pamiętać, że płacz niemowlaka to jego sposób na komunikację z mamą i otoczeniem. Sposobów na płacz dziecka jest wiele, najpierw jednak spróbuj się dowiedzieć, dlaczego niemowlę płacze. Niektóre niemowlęta płaczą częściej niż inne – jeśli to przypadek twojego niemowlaka, być może masz w domu High Need Baby, czyli wyjątkowo wymagające dziecko. Podpowiadamy, jak je uspokoić. Spójrz na naszą listę 18 sposobów na płacz noworodka i niemowlęcia – koniecznie wypróbuj je w domu! 1. Jak uspokoić płaczące niemowlę: noś w chuście Kiedy twoje niemowlę płacze, włóż je do chusty lub nosidełka. W krajach, gdzie dzieci są noszone na plecach lub w chustach, nie następują długie okresy płaczu. Umieszczenie dziecka w nosidełku lub chuście daje efekt spowijania i kołysania równocześnie. Dziecko w chuście czuje twoje ciepło, bicie serca, słyszy twój głos. Poza tym noszenie sprawia dziecku przyjemność. Ważne! Nieprawdą jest, że szybkie reagowanie na płacz noworodka lub niemowlaka i branie dziecka na ręce powoduje jego rozpieszczenie. Specjaliści twierdzą, że kiedy matki szybko reagują na płacz niemowlaka, ich dzieci w przyszłości mniej płaczą. Niemowlęta, którym poświęca się dużo uwagi, często przytula, lepiej się rozwijają, a w przyszłości stają się szczęśliwymi i samodzielnymi ludźmi. 2. Ciasno owiń płaczące niemowlę Gdy dziecko płacze, wymachuje rączkami i nóżkami, co wprawia go w jeszcze większy niepokój. Jeśli je otulisz, poczuje się bezpieczne, bo ciepły „kokon” przypomina łono mamy. 3. Szum uspokaja płaczące niemowlę Monotonne niskie dźwięki przypominają dziecku czas sprzed narodzin, gdy towarzyszyły mu odgłosy pracy jelit oraz szum krwi mamy. Teraz włączaj mu suszarkę, pralkę lub odkurzacz. Uwaga, nie wszystkie sposoby na płaczące niemowlę są skuteczne, ale nawet jeśli działają, nie oznacza, że są... mądre. O ile wzięcie dziecka na ręce czy uspokajanie szumem suszarki jest odpowiedzią na potrzeby maluszka, o tyle wpuszczenie mu do ust bitej śmietany – niekoniecznie! 4. Masaż niemowlęcia sposobem na płacz Masaż dziecka rozluźnia jego mięśnie i stymuluje wydzielanie endorfin – hormonu, który pomaga opanować ból i zmniejsza stres. To powinno pomóc na płacz niemowlęcia. 5. Przytul niemowlę, kiedy płacze! Trzymaj płaczące niemowlę blisko przy piersi, tul je w ramionach. Dzięki temu dziecko zyska większe poczucie bezpieczeństwa, więc wkrótce przestanie płakać. View oEmbed on the source website 6. Jak uspokoić noworodka: dotknij policzka Pogłaszcz delikatnie jednym palcem buzię dziecka, z góry na dół. Niemowlę ucichnie, by lepiej „wsłuchać się” w nowe doznanie. Gdy będziesz głaskała buzię od czoła, przez powieki i policzek, dziecko zamknie oczka. Jeśli jest zmęczone, nie tylko przestanie płakać, ale może również zaśnie. 7. Kąpiel na płacz niemowlaka Wykąp niemowlę, kiedy płacze, ale tylko pod warunkiem, że twoje dziecko lubi się pluskać. Kąpiel rozluźnia i poprawia krążenie. A po niej chce się spać! 8. Piosenka uspokoi płacz niemowlęcia Niemowlę może się uspokoić, słuchając kołysanki albo rymowanego wierszyka. Spróbuj też zainteresować je, włączając jakąś muzykę. 9. Połóż niemowlę na brzuszku, jeśli ma kolkę Kiedy dziecko ma kolkę, będzie mu wygodniej w leżeniu na brzuchu. Możesz mu też wtedy masować plecki. 10. Daj niemowlakowi smoczek, gdy płacze Czasami niemowlęta chcą ssać tylko po to, by zaspokoić odruch ssania, a nie dlatego, że są głodne. A przecież ty nie możesz ciągle trzymać dziecka przy piersi. Pamiętaj jednak, by podawać smoczek tylko wtedy, gdy zaspokoiłaś wszystkie inne potrzeby dziecka. View Burdaffi on the source website 11. Kołysz niemowlę, gdy płacze Niemowlęta lubią bujanie. Kiedy dziecko było u ciebie w brzuchu, kołysał je rytm twych kroków. Bujaj je w kołysce, ramionach, wózku, na bujanym fotelu – to pomoże mu się uspokoić i przestać płakać. 12. Zabawiaj niemowlę, gdy płacze Dziecko uwielbia, gdy nosisz je ze sobą, opowiadając o tym, co właśnie robisz, pokazując, co jest za oknem. Pamiętaj jednak, że niemowlę zbyt intensywnie stymulowane jest skłonne do płaczu. 13. Idź z niemowlakiem na spacer Wyjście na spacer zmienia zazwyczaj nastrój dziecka. Przejażdżka wózkiem lub samochodem może uspokoić niemowlę. 14. Odłóż płaczące niemowlę na chwilę, jeśli już nie dajesz rady Jeśli masz ochotę wyskoczyć przez okno, a dziecko wciąż krzyczy, odłóż je (na krótko!). Może samo się uspokoi. Wystarczy 5-10 minut. Ochłoń też sama. Jeśli płacz nie ucichnie, połóż się na swoim łóżku obok niemowlęcia. Niech czuje, że chcesz być przy nim. 15. Kontroluj dietę niemowlaka Niektóre dzieci bardzo szybko przybierają na wadze, potrzebują więc większych porcji mleka. Czasami, aby uspokoić płaczące niemowlę, wystarczy zwiększyć mu ilość podawanego pokarmu. Jeśli karmisz dziecko sztucznie, płacz może sygnalizować uczulenie na mieszankę. Natomiast jeżeli karmisz piersią, sprawdź, czy w twoim jadłospisie nie znajdują się produkty, które szkodzą dziecku lub zmieniają smak twojego mleka. 16. Przekaż niemowlę komuś innemu Dziecko na pewno wyczuje twoje zmęczenie i zniecierpliwienie, kiedy tracisz już siły. Może zareagować wtedy jeszcze większym płaczem. Daj dziecko mężowi, opiekunce, babci. 17. Wypróbuj delikatne uspokajacze dla niemowlęcia Mogą to być herbatki lub środki homeopatyczne (zapytaj o nie lekarza). View Burdaffi on the source website 18. Przeczekaj płacz niemowlaka Niekiedy jedynym sposobem na ukojenie płaczącego niemowlaka jest czas. Zwykle, gdy dziecko kończy trzy miesiące, płacze rzadziej i jest spokojniejsze. Zobacz też: Gdy dziecko płacze - jak uspokoić nerwy 5 sposobów na kolkę 7 produktów zakazanych w czasie karmienia piersią
Ten list – „spowiedź niemowlaka” wzruszył setki kobiet. Koniecznie przeczytajcie!
Zastanawiałyście się kiedyś, co czuje i myśli niemowlę? Ten list wiele tłumaczy...
Czasem macie dość, jesteście zmęczone, przygnębione i nie wiecie, czemu Wasze maleństwo ciągle płacze. Ten list, znany jako „spowiedź niemowlaka”, pozwoli Wam zrozumieć wiele spraw... Słowa zostały napisane przez autorkę bloga "Matka na prowincji". Post nazwano "Spowiedź niemowlaka", przytaczamy kilka najbardziej poruszających fragmentów. „Mamusiu! Bardzo chciałbym wytłumaczyć Ci wszystko. Wszystko, co się działo ze mną, przez pierwszy rok mojego życia, a nawet wcześniej.... abyś Ty mogła mnie lepiej zrozumieć, wtedy byłoby Ci łatwiej. Ale nie mogę tego zrobić, nie umiem pisać listów, ani nawet SMS-ów. Nigdy tego nie przeczytasz. Nigdy tego nie powiem. Bo wtedy gdy będę umiał już się z Tobą komunikować, zdążę zapomnieć co chciałem Ci powiedzieć. Co chciałem Ci powiedzieć Mamo, gdy się urodziłem, gdy opiekowałaś się mną razem z Tatą przez pierwszy rok mojego życia. Dlatego wysyłam tę wiadomość do Twojego serca Mamo. Żebyś mogła to poczuć i zrozumieć. Mamo. Żebym mógł Ci podziękować. Gdy tylko pojawiłem się na tym świecie, jeszcze nie wiedziałem co będzie, ale czułem, że jest ktoś lub coś, kto na mnie czeka. Wtedy pod Twoim sercem Mamo, czułem, że jesteś i że mimo tego, że się boisz, to już mnie kochasz, chociaż nawet jeszcze o tym nie wiesz... Pewnie w to nie uwierzysz, ale ja czułem i słyszałem bardzo wiele, będąc wtulony w Ciebie w Twoim brzuchu. Lubiłem to miejsce, czułem się bezpiecznie. Nie chciałem nigdy go opuszczać, myślałem, że tak już będzie na zawsze, że tak wygląda życie. Dźwięk bicia Twego serca, Twój głos Mamo... Chciałem tak trwać... Jednak czułem, że jesteś już zmęczona, rosłem... Było mi ciasno... Słyszałem Twój krzyk Mamo. Bałem się... Myślałem, że umieram... Że już nigdy nie usłyszę Twojego serca, głosu... Tak bardzo mnie bolało... Czy to już koniec? Czytaj: Nosiłam, przytulałam, kołysałam, a teraz wiem, że miałam rację! Zimno, jasno, hałas... Tak to pamiętam. Krzyczałem. Moje ciało mnie bolało... Wszystko pulsowało, tętniło... Chciałem wrócić tam gdzie bylem. Z powrotem... Potem czyjeś ręce położyły mnie na Twoim sercu. Czułem je... Wszystko odpłynęło, już się nie bałem, nie musiałem krzyczeć. Wiedziałem, że mnie nie opuścisz Mamo. [...] Na początku nie widziałem zbyt wiele. Gdy zbliżałaś swoją twarz do mojej, czułem Twój zapach i widziałem zarys Twojej głowy. Jednak rozpoznawałem Cię nawet w nocy, poruszałaś się charakterystycznie, brałaś na ręce zawsze w taki sam sposób, nigdy się nie myliłem. Z czasem wzrok się wyostrzał, wszystko stawało się takie namacalne. Widziałem emocje na Twojej twarzy i uczyłem się je odwzajemniać. Pokazywałaś mi wiele rzeczy, mówiłaś do mnie. Te wszystkie słowa, choć nie raz było to zwyczajne opisywanie codziennych czynności, były dla mnie niczym najpiękniejsze baśnie. Mogłem słuchać Twojego głosu bez końca... Czytaj: Poradzisz sobie bez dekodera płaczu! Mamo, myślisz, że nic z tego nie wiem, że nie pamiętam. Ale mylisz się. Słyszałem, jak płakałaś. Słyszałem nie raz. Czułem Twój ból i smutek. Słyszałem, jak mnie przepraszasz, że nie jesteś taka jak powinnaś być... Ale Mamo... Nie wiem, jaka powinnaś być... Dla mnie byłaś najlepsza. Tuliłaś mnie, karmiłaś, byłaś delikatna i czuła. Ale i stanowcza. Pokazałaś mi świat. Pokazałaś mi, co to jest dzień i noc, i chociaż nie chciałem tego pojąć, byłaś cierpliwa. Wiem, że nie raz czułaś się bezradna. Że byłaś zdezorientowana moim płaczem. Że zrobiłaś już wszystko. Byłem najedzony, czysty, było mi ciepło, a ja nadal płakałem... Przepraszam za to, ale tylko tak potrafiłem zwrócić Twoją uwagę. Czasem płakałem, bo po prostu chciałem Ciebie, chciałem się pokołysać w Twoich ramionach, poprzytulać... A czasem płakałem, bo sobie nie radziłem. Nie radziłem sobie Mamo. Z tym, co się ze mną działo. Było tyle nowych rzeczy, nowych twarzy... [...] Tyle rzeczy się wydarzyło, tyle się nauczyłem... Wiem, że jeszcze długa droga przede mną, przed nami... Jeszcze wiele nie rozumiem. Ale Mamo pamiętaj... Ja nie robię czegoś na złość Tobie... Ja po prostu nie rozumiem co jest dobre i jak się powinno zachowywać... to wszystko musisz mi dopiero pokazać, nauczyć mnie... […] Mamo, pokaż mi życie, pokaż, nie wyrecytuj... Ja podążę za Tobą, za każdym Twoim gestem, będę Twoją wierną kalką... [...] Kocham Cię Mamo...”. Czy już rozumiecie, dlaczego tak wiele kobiet czytając ten list ma łzy w oczach? My tak... Czytaj także: Co czuje dziecko w brzuchu mamy? źródło: facebook/ Karmienie piersią
Krzyk mózgowy: czym jest i jak odróżnić go od nieutulonego płaczu po szczepieniu?
Krzyk mózgowy (płacz mózgowy) pojawia się na skutek poważnego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. W odróżnieniu od nieutulonego płaczu, który może pojawić się po szczepieniu, krzyk mózgu nie występuje samoistnie, ale towarzyszą mu inne objawy, takie jak gorączka, drgawki czy wymioty.
Krzyk mózgowy, zwany też krzykiem mózgu lub płaczem mózgowym, jest objawem znacznego uszkodzenia układu nerwowego. Nie można mylić jednak krzyku mózgowego z nieutulonym płaczem po szczepieniu, który jest jednym z niepożądanych odczynów poszczepiennych. Wyjaśniamy, jakie są przyczyny i objawy krzyku mózgu. Spis treści: Krzyk mózgowy Objawy krzyku mózgowego Krzyk mózgowy a nieutulony płacz po szczepieniu Ile trwa nieutulony płacz po szczepieniu? Krzyk mózgowy Krzyk mózgowy, wbrew obiegowym opiniom, zdarza się wyjątkowo rzadko. Może wystąpić zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Wywołany jest poważnym uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Jest wyjątkowo długim, przenikliwym i niemal niemożliwym do ukojenia płaczem o wysokich tonach. Źródłami krzyku mózgu mogą być: zapalenie rdzenia kręgowego, zapalenie mózgu – będącego skutkiem infekcji wirusowych, zakażeń bakteryjnych lub pierwotniakowych. Objawy krzyku mózgowego Uszkodzenie układu nerwowego skutkuje większą ilością objawów niż tylko płaczem mózgowym. Zwykle towarzyszą mu: gorączka; nudności i wymioty; drgawki, zaburzenia świadomości; przeczulica (nadmierne reagowanie na bodźce z zewnątrz), światłowstręt, niedowład. Taki stan może zagrażać zdrowiu, a nawet życiu dziecka, dlatego konieczna jest hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii medycznej. Krzyk mózgowy a nieutulony płacz po szczepieniu Wbrew opinii ruchów antyszczepionkowych krzyk mózgowy nie jest często występującym NOP-em. Rzeczywiście zdarza się, że po szczepieniu np. na krztusiec niemowlę może długo i intensywnie płakać, ale nie jest to krzyk mózgowy, a jedynie niegroźny, nieutulony płacz po szczepieniu. Płacz mózgowy zwykle pojawia się wraz z innymi objawami (które zostały wymienione wyżej). Z kolei nieutulony płacz po szczepieniu jest zwykle jedynym odchyleniem, jakie pojawia się u dziecka. Nie towarzyszą mu żadne inne objawy. Ile trwa nieutulony płacz po szczepieniu? Nieutulonym płaczem po szczepieniu nazywa się płacz, który trwa dłużej niż 3 godziny i pojawia się w ciągu 48 godzin od podania dziecku szczepionki. Jego nazwa pochodzi od tego, że taki płacz jest bardzo trudny do utulenia, mimo noszenia, przytulania i innych prób ukojenia maluszka. Nie trzeba jednak się nim martwić – nieutulony płacz po szczepieniu nie wywołuje żadnych trwałych skutków zdrowotnych. Krzyk mózgowy może trwać różną ilość czasu – od kilku godzin nawet do kilku dni, podczas gdy nieutulony płacz po szczepieniu trwa nie dłużej niż 12 godzin. Ważne! Długotrwały, trudny do ukojenia płacz dziecka zawsze powinien być konsultowany z lekarzem. Jego przyczynami, oprócz krzyku mózgowego i nieutulonego płaczu po szczepieniu, mogą być też infekcje, np. zapalenie ucha środkowego albo schorzenie o nazwie wgłobienie jelit. Zobacz także: Opryszczkowe zapalenie mózgu: choroba wirusowa z groźnymi powikłaniami neurologicznymi Wstrząs mózgu u dziecka: 3 najbardziej charakterystyczne objawy Porażenie mózgowe dziecięce: na czym polega MPD i jak je leczyć?
Jeannette Kalyta: „Są 3 skuteczne sposoby na High Need Baby” [WIDEO]
HNB to bardziej wymagające, głośniej domagające się mamy dzieci. Mali wrażliwcy. Opieka nad nimi bywa bardzo trudna. Jak ją sobie ułatwić podpowiada Jeannette Kalyta, położna.
Rodzice High Need Baby mają utrudnione zadanie. Mały wrażliwiec więcej płacze, potrzebuje więcej noszenia na rękach i przytulania. Jak sobie pomóc? Jak ułatwić opiekę nad HNB? Zapytaliśmy Jeannette Kalytę, doświadczoną, wspaniałą położną. Sposoby na HNB: Noszenie, przytulanie, całowanie Maluchy, które określamy High Need Baby, są zdaniem Jeannette Kalyty mniej energetyczne, potrzebują do życia więcej mamy - jej energii, mocy, ciepła. Bliskości!!! Zatem postaw na noszenie, tulenie, przytulanie, całowanie, głaskanie... Jeannette Kalyta przytacza swoje powiedzenie, dotyczące dzieci, które są bardzo wymagające: Im dłużej bliżej, tym szybciej dalej, czyli: im dłużej maluszek może być blisko mamy, tym szybciej okrzepnie i usamodzielni się. To recepty na to, jak pomóc dziecku poradzić sobie z tak dużymi potrzebami - zaspokoić je... Zobacz też: Co to znaczy być dobrym tatą? WIDEO Małe dziecko równa się zmęczenie rodziców Młodzi ludzie wiedzą, że po ciąży ich życie się zmieni. Że się będzie mniej spać, że trzeba wstawać do dziecka, opiekować się nim... I mimo tej wiedzy, kiedy zaczyna się okres "noworodkowy" w domu i pojawia zmęczenie, rodzą się konflikty. Mężczyzna wraca z pracy, kobieta wkłada mu dziecko w ręce, bo cały dzień nosiła, tuliła, musi odetchnąć, zresetować się chwilę. Ale facet też przychodzi zmęczony. Jednak zawsze ktoś jest mnie wyczerpany i ta osoba powinna zająć się dzieckiem.
Na jakie dziecko mówimy high need baby? Psycholog wyjaśnia [WIDEO]
High need baby to dziecko, które dużo płacze, często się budzi, nie lubi leżenia w wózku… – mówi Magdalena Komsta, psycholożka z bloga Wymagajace.pl. Co jeszcze powinnaś wiedzieć o takich wymagających maluchach?
Twoje niemowlę dużo płacze i ciągle chce być noszone na rękach? Do tego trudno je uśpić, a kiedy już zaśnie, to śpi czujnie jak zając i budzi je nawet najlżejszy szmer? Takie zachowanie może świadczyć, że trafiło ci się high need baby – czyli po prostu dziecko, które ma większe potrzeby niż statystyczne niemowlę. Co musisz wiedzieć o takim typie malucha? High need baby, czyli dziecko wymagające – Mówimy tak o dzieciach, nad którymi opieka wymaga większego wysiłku ze strony rodzica – wyjaśnia Magdalena Komsta, psycholożka, autorka bloga Wymagajace.pl – To są dzieci, które mają dosyć wąską strefę komfortu, tzn. one się świetnie czują i świetnie funkcjonują, ale tylko w ściśle określonych warunkach. Są to dzieci, które potrzebują bardzo dużo kontaktu fizycznego (…), lubią spać z rodzicem, lubią być noszone na rękach lub w chuście. Mówimy też, że są to dzieci, które nie lubią zdobyczy cywilizacyjnych: nie lubią leżenia w wózku, jeżdżenia w foteliku, bujania się w bujaczku. Cechą charakterystyczną dla high need baby jest także to, że ma ono niską potrzebę snu: często się budzi, ma trudności z zasypianiem. – Warto jednak podkreślić przy tym wszystkim, że mówiąc o high need baby, mamy na myśli dziecko zdrowe. To określenie możemy stosować tylko wtedy, kiedy wiemy, że jego trudności regulacyjne nie są wywołane żadnymi przyczynami zdrowotnymi. Czyli jest to dziecko, które nie ma alergii czy nietolerancji pokarmowych albo innych dolegliwości – mówi Magdalena Komsta. High need baby czy dziecko z kolką? Do tej pory bardzo często niemowlęta, które dużo płaczą i mało śpią, były określane jako: „kolkowe”, jednak dziecko z kolką to zupełnie coś innego niż high need baby. Jak je rozpoznać? – Zwykle o kolkach mówimy, że kończą się między 3. a 6. miesiącem życia i pojawiają się też jakiś czas od narodzin dziecka. Tymczasem high need baby to dziecko z takim typem temperamentu, który jest widoczny już właściwie od pierwszego dnia życia dziecka – mówi Magdalena Komsta. Psycholożka tłumaczy, że z takiego trudnego temperamentu, w przeciwieństwie do kolki, się nie wyrasta, ale na szczęście jego przejawy z biegiem lat nieco się zmieniają: – To nie jest tak, że trzeba będzie je już zawsze nosić na rękach – uspokaja. Przypomina przy tym, że temperament jest w dużej mierze uwarunkowany genetycznie i już samo to oznacza, że niewiele z nim możemy zrobić. Zobacz także: Obalamy mit – dieta mamy nie powoduje kolki u dziecka! Czy wcześniaki to także high need baby? Zdarza się, że dzieci, które urodziły się przedwcześnie, także w pierwszym okresie życia zachowują się jak high need baby: dużo płaczą, potrzebują bardzo dużo bliskości i dotyku itd., jednakże, jak wyjaśnia Magdalena Komsta, ich zachowanie wynika nie z temperamentu, lecz niedojrzałości układu nerwowego. W takim przypadku bywa, że po jakimś czasie, kiedy już układ nerwowy dziecka dojrzeje, zachowanie malucha się zmienia. Psycholożka przypomina także, że określenie high need baby jest stosunkowo nowe, jednakże maluchy, które tak teraz określamy, rodziły się w każdym pokoleniu: – Zawsze były takie dzieci, które potrzebowały więcej, które gorzej spały, nie lubiły zmian. Wiemy z badań, które zaczęły się w latach 50-tych XX wieku, że takich wymagających dzieci jest około 10 procent – mówi Magdalena Komsta. Zobacz także: „Opieka nad high need baby wyczerpuje fizycznie i psychicznie” mówi blogerka z Wymagajace.pl Psycholog o metodzie Tracy Hogg: „Nie polecam!” Czy długotrwały płacz szkodzi dziecku?
„High Need Babies naprawdę istnieją” – mówi blogerka z Wymagajace.pl
Jeśli ktoś sam nie ma wymagającego dziecka, to trudno mu zrozumieć, że takie dzieci NAPRAWDĘ istnieją. I że ich płacz albo pobudki wynikają po prostu z ich temperamentu, a nie z naszych błędów – mówi Magdalena Komsta, psycholożka i autorka bloga Wymagajace.pl.
High need baby to nie jest żadne nowe zjawisko: niemowlęta, które płaczą więcej niż większość dzieci, istniały zawsze. Nasze babcie mówiły o takich wymagających dzieciach, że są: „trudne”, „rozpieszczone”, „płaczliwe” – i probowały je „wychowywać”. Dziś dzięki rozwojowi psychologii wiemy, że ten typ po prostu „tak już ma” i zamiast je zmieniać, powinniśmy się… dostosować. Zobacz, co o high need baby mówi psycholożka, Magdalena Komsta. Magdalena Komsta, psycholożka i pedagożka. Doula i promotorka karmienia piersią. Poza pisaniem bloga Wymagajace.pl prowadzi konsultacje indywidualne i warsztaty dla rodziców m.in. o śnie niemowląt lub łagodnym odstawianiu dziecka od piersi. Mama High Need Córki. Kiedy się dowiedziałaś, że Twoja córka to High Need Baby? Magdalena Komsta: Na początku wydawało mi się, że moja córka zachowuje się tak samo jak inne niemowlęta – no bo przecież wszystkie dzieci potrzebują dużo bliskości fizycznej, a jeśli są karmione piersią, to często się budzą. Myślałam o niej: „klasyka gatunku”. O tym, że mam nie do końca statystyczne dziecko, przekonałam się dopiero po 4-5 miesiącach jej życia. Czytaj także: Jak odkryto moc dotyku? Te badania dają do myślenia! W jaki sposób? Zrobiłam coś, czego robić się nie powinno: zaczęłam porównywać. Odkryłam wtedy ze zdumieniem, że moje koleżanki karmią swoje dzieci osiem razy na dzień, a ja – 15 razy. Że ich niemowlęta budzą się dwa razy w nocy, a moje – co najmniej sześć. I że tylko ja wracam z większości spacerów, trzymając córkę na rękach i pchając brzuchem znienawidzony przez nią wózek. I jak typowa mama poczułaś się winna, że coś „popsułaś”? Nie miałam wyrzutów, bo jestem psycholożką i wiem, że takie zachowania dziecka wynikają głównie z jego temperamentu. Istnieją dzieci z tzw. temperamentem trudnym, które intensywnie reagują na najmniejszy dyskomfort i które mają nieregularny rytm aktywności, snu czy karmienia. Zaczęłam szukać publikacji, aż w końcu trafiłam na określenie High Need Baby, w skrócie HNB. To popularnonaukowa nazwa, którą wymyślił amerykański guru pediatrii, dr William Sears, po to, by opisać swoje czwarte dziecko. W Polsce często tłumaczy się ją jako: wymagające dziecko. Czemu wymagające, a nie na przykład: trudne czy płaczliwe? Bo w określeniu „trudne” słychać negatywną ocenę. Dr Sears szukał nazwy, która będzie opisująca, a nie oceniająca. Zainteresowałaś się tematem HNB nie tylko jako mama takiego malucha, ale i jako psycholog. Przez cały pierwszy rok życia mojej córki dojrzewał we mnie pomysł założenia bloga popularnonaukowego m.in. o śnie i karmieniu wymagających dzieci. Tak dużo przeczytałam w internecie bzdur o opiece nad niemowlętami, że chciałam stworzyć miejsce z wiarygodnymi tekstami popartymi badaniami, np. psychologicznymi. Co to były za bzdury? Najczęściej natykałam się, zresztą do tej pory się natykam, na mity dotyczące dziecięcego snu. Młodzi rodzice są karmieni np. informacjami, że nieprzerywany sen jest dla niemowlęcia bardziej wartościowy i regenerujący – nic więc dziwnego, że potem dążą do jak najszybszego wyeliminowania pobudek. A przecież skoro Matka Natura stworzyła niemowlęta z takim lekkim snem, to znaczy, że on czemuś służy. Na przykład czemu? Choćby temu, by dzieci masowo nie umierały z powodu śmierci łóżeczkowej. W jaki sposób nocne pobudki chronią niemowlę przed śmiercią łóżeczkową? Niemowlęta mają płytszy sen niż dorośli, po to, żeby ich organizm na bieżąco sprawdzał: „Czy mogę swobodnie oddychać? Czy nie jestem odwodniony albo głodny? Czy nie mam za dużo dwutlenku węgla we wdychanym powietrzu?”. Jeśli dzieci zapadałyby w tak głęboki sen jak dorośli, to niektóre wrażliwe niemowlęta po kilku godzinach snu mogłyby się już nie obudzić z powodu zaburzeń krążenia lub oddychania spowodowanych przegrzaniem czy odwodnieniem. Nie mówiąc już o tym, że dzieci mają przecież mniejsze żołądki... Chociaż tu też uważajmy na mit – niemowlęta budzą się nie tylko z głodu! Także z wielu innych powodów: bo chce im się pić, jest im za gorąco, mają za suche powietrze… A wymagające dzieci budzą się częściej, bo po prostu łatwiej odczuwają dyskomfort. Co zrobiłaś, kiedy dowiedziałaś się, że twoje dziecko jest HNB i że po prostu „ten typ tak ma”? Przede wszystkim przestałam myśleć o tym wszystkim, jako o czymś tymczasowym. Zamiast czekać na zmiany, zaczęłam po prostu inaczej sobie organizować życie. Na przykład pogodziłam się z tym, że podczas drzemek leżę obok córki, bo ona wtedy znacznie dłużej śpi. Przestałam spędzać kwadranse na nieudanych próbach odłożenia jej do łóżeczka. Przeprosiłam się też z radą, która wkurza wiele matek, czyli: „Śpij, gdy dziecko śpi”. I właśnie tę radę teraz dałabyś mamom wymagających dzieci? Gdybym miała dać jedną jedyną radę, to powiedziałabym, żeby zadbały o czas tylko dla siebie. Opieka nad wymagającym dzieckiem wyczerpuje nas nie tylko fizycznie, lecz także psychicznie, dlatego musimy zadbać o jakąś odskocznię. Już od początku trzeba wprowadzać w życie dziecka inne osoby, które czasem będą mogły nas zastąpić i przy których ono będzie się dobrze czuło. Bardzo ważne jest to, żeby mama nie była jedynym opiekunem wymagającego dziecka, bo to prosta droga do wypalenia i do depresji poporodowej. Z tym wyczerpaniem psychicznym matek łączy się też to poczucie winy, o które zapytałam Cię przed chwilą. Ty go nie czułaś, ale wiele mam zadręcza się myślą, że to wszystko ich wina. Bardzo często rodzice wymagających dzieci mówią o poczuciu winy, ale skoro wiadomo, że za temperament w 60 proc. odpowiadają geny, to te wyrzuty są bezzasadne. Rodzice sami nieraz mówią: „Ono już na porodówce było najgłośniejsze” i choćby to dowodzi, że to nie my coś „popsuliśmy”, tylko że po prostu trafiło się nam takie dziecko. Uwolnienie rodziców od poczucia winy jest szalenie ważne. Wyrzuty sumienia obciążają nas psychicznie i zabierają energię do działania. Dopóki się zadręczamy, że robimy coś źle, to brakuje nam sił, by zaakceptować dziecko takie, jakim jest. Warto szukać wsparcia wśród bliskich, ale też wśród innych rodziców wymagających dzieci. Oni najlepiej nas zrozumieją. Zobacz także: Magdalena Komsta o tym czy warto stosować metodę Tracy Hogg? [WIDEO] 12 oznak, że twoje dziecko to High Need Baby Czy niemowlę powinno się uczyć samodzielnego zasypiania?
Czy zostawiać dziecko, żeby się wypłakało? [WIDEO]
Czasami trudno trzymać nerwy na wodzy, gdy dziecko noc po nocy budzi się i płacze, prawda? Albo zasypia codziennie przez dwie godziny, marudząc przy tym okropnie. Masz czasem ochotę zostawić je, by samo się wypłakało. Nie rób tego! Zaraz zobaczysz dlaczego.
Nie raz i nie dwa miałaś ochotę uciec, gdy nie udawało ci się uspokoić płaczącego dziecka. Wiele mam tak ma... To zresztą lepsze niż np. krzyczenie na nic nierozumiejącego maluszka. Ale jeszcze lepiej wziąć kilka głębszych oddechów i pomyśleć, że dziecko nie robi ci na złość, niczego nie wymusza - tylko po prostu nie potrafi ci powiedzieć, co mu dolega lub czego mu brakuje. Dlaczego nie warto zostawiać dziecka, by się wypłakało? Bo to tak naprawdę nie pomoże tobie, a jemu może zaszkodzić. Nie zostawiaj płaczącego dziecka samego w nadziei, że nauczy się samo zasypiać. I nawet jeśli padasz ze zmęczenia, bo od tygodni nie przespałaś ani jednej nocy w całości, to pamiętaj, że ten trudny czas w końcu minie! Jeśli zostawisz płaczącego malucha w ciemnym pokoju, zamkniesz drzwi i zatkasz sobie uszy, on nadal będzie płakał. W dodatku dla dziecka to ogromny stres. Pamiętaj: niemowlę nie płacze, by coś na tobie wymusić. Ono potrzebuje twojej miłości i troski. A gdy zostawisz je samo, traci poczucia bezpieczeństwa, które kiedyś, w przyszłości być może będzie chciało sobie jakoś skompensować. Zobacz też: Prezenty dla mam, które ułatwiają życie Posłuchaj swojego instynktu! Nie słuchaj tych, którzy radzą, by nie przejmować się płaczem dziecka. Posłuchaj swojego instynktu. Ma go każda mama! Gdy słyszysz płacz dziecka, to czujesz, że musisz je utulić, prawda? To właśnie on! I choć jesteś teraz zmęczona, to pamiętaj, że to minie, a twoje dziecko w końcu zacznie przesypiać noce (w końcu wszyscy się tego uczymy, prawda?). Niestety, na razie musisz być cierpliwa! I nie zostawiać płaczącego dziecka, żeby się wypłakało w nadziei, że nauczy się samo zasypiać.
Jak w kilka sekund uspokoić płaczące niemowlę? Ten sposób zmieni twoje życie! ;)
Co zrobić, gdy maluch płacze? Sposób tego taty podbił serca tysięcy rodziców! Zobacz, jak uspokoić płaczącego niemowlaka i sprawdź, czy ten sposób działa!
Daniel Eisenman z Kalifornii w USA, tata miesięcznej Diviny, podbił internet swoim sposobem uspokajania płaczącej córeczki. W zaledwie kilka dni jego film wyświetlono prawie 400 tys. razy! Jesteście ciekawi, w jaki sposób Daniel uspokoił dziewczynkę? Zobaczcie film! Sposób na płacz niemowlaka Film opublikowany przez Daniela trwa zaledwie 40 sekund. Tyle wystarczy (a nawet mniej!), żeby uspokoić płaczącego niemowlaka. Na filmie widzimy Daniela leżącego na łóżku z córeczką. Gdy dziewczynka zaczyna płakać, jej tata zaczyna wydawać charakterystyczny, wibrujący dźwięk "omm". Divina uspokoją się już po kilku sekundach! Internauci żartują, że dziewczynka przestała płakać, bo uznała, że to tata wygrał konkurs na najbardziej denerwujący dźwięk... Zobaczcie sami: View oEmbed on the source website Mantra OM wycisza i uspokaja Dźwięk, który wydaje Daniel, to tzw. mantra OM. "Om" jest najświętszą sylabą hinduizmu, wykorzystywaną jako mantra wielu religii, w tym buddyzmu czy dżinizmu. Głęboki, wibrujący dźwięk "ommm" działa na niemowlaka uspokajająco niezależnie od wyznania jego rodziców. Wypróbujcie ten sposób i dajcie nam znać, czy poskutkował! Zobacz także: Wystarczy kilka sekund, by uspokoić płaczące niemowlę. Jak to możliwe?! Źródło: YouTube/Daniel Eisenman
Jak uspokoić płaczące dziecko? Ta metoda podbija internet!
Są różne sposoby na płacz niemowlaka. Co robić, jeśli maluch nie przestaje płakać? Sposób tego taty jest strzałem w dziesiątkę, musisz to zobaczyć!
Istnieją dziesiątki sposób na uspokojenie płaczącego niemowlaka. Niemal każdy rodzic słyszał o: ciasnym otulaniu kocykiem, noszeniem na rękach, śpiewaniem i opowiadaniem wierszyków, wykorzystaniu białego szumu, noszeniu w chuście. Pamiętacie niezawodny trik na uśpienie dziecka w minutę? Wystarczy bawełniana chusteczka... Uspokojenie płaczącego malca może być równie łatwe! Niezawodny sposób na płacz niemowlaka Eli Spector, tata 3-miesięcznego chłopca, ma sprawdzony sposób na płacz synka. Gdy malec zaczyna płakać, tata podaje mu... brudną koszulkę jego mamy. Gdy maluch czuje zapach mamy, niemal od razu przestaje płakać i wtula się w koszulkę. Znacie taką metodą uspokajania płaczącego niemowlaka? Zobaczcie film: View oEmbed on the source website View Burdaffi on the source website Zobacz także: Genialny trik na uśpienie niemowlaka. Musisz to zobaczyć! Źródło: YouTube
"Nie noś, bo się przyzwyczai!" – słyszałaś to? Prawda jest zupełnie inna!
Czy noszenie płaczącego dziecka rzeczywiście może mu zaszkodzić? Te badania potwierdzają to, co my wiemy od dawna!
Czy kiedykolwiek usłyszałaś od sąsiadki lub koleżanki, że nosząc dziecko i przytulając je, kiedy płacze, rozpieszczasz je? Psycholożka Darcia Narvaez z University of Notre Dame udowodniła, że niemowląt nie można rozpieścić. Niemowlęta płaczą z różnych powodów. Reagowanie na płacz niemowlęcia jest zaspokajaniem jego emocjonalnych potrzeb, nie spełnianiem jego zachcianki. Noszenie maluszka, przytulanie i głaskanie jest naturalną reakcją każdej mamy. To instynkt macierzyński, za którym każda mama powinna podążać, bez strachu, że w ten sposób "rozpieści" dziecko. Profesor Narvaez i jej koledzy przeprowadzili badania na grupie 600 dorosłych. Wyniki były jednoznaczne: osoby, które jako dzieci doświadczały bliskiego kontaktu z rodzicem, były bardziej stabilne emocjonalnie, nie miały stanów lękowych czy objawów depresji. "Te czynniki, każdy z osobna, ale również wszystkie razem, miały wpływ na zdrowie psychiczne dorosłych. Nie mieli stanów depresyjnych czy stanów lękowych, lepiej budowali relacje z innymi ludźmi – łatwiej wczuwali się w sytuację kogoś innego. Lepiej dogadywali się z innymi, byli serdeczni" – powiedziała profesor Narvaez. Profesor Narvaez – i my również – zachęca do trzymania, dotykania, przytulania i noszenia dziecka zawsze wtedy, kiedy rodzic czuje, że maluch tego potrzebuje. "W pierwszych miesiącach czy latach życia rodzic ma ogromny wpływ na rozwój mózgu dziecka. W ten sposób dzieci lepiej się rozwijają" – przekonuje. Jeśli kiedyś usłyszysz "nie noś, bo się przyzwyczai", nie zwracaj uwagi na tę "złotą radę". Podążaj za swoimi instynktami i rób to, co czujesz. Dobrze wiesz, co jest najlepsze dla twojego dziecka! Czytaj także: 10 skutecznych sposobów na płacz dziecka według rodziców Źródło: babyology.com.au
„Magiczny” sposób na płacz niemowlaka – sprawdź, czy działa!
Ten lekarz znalazł niezwykły sposób na uspokojenie płaczącego niemowlaka. Zobaczcie film, w którym zdradza swój sekret. Będziecie zachwyceni!
Pamiętacie amerykańskiego pediatrę Roberta Hamiltona, który dzięki swojemu niezwykłemu trickowi został nazwany „magikiem”? W Internecie pojawił się kolejny filmik, w którym Hamilton pokazuje swoją „magiczną” metodę uspokajania płaczącego niemowlaka. Metoda doktora Hamiltona nazywa się „The Hold”. Składa się z czterech kroków: Skrzyżowania rączek dziecka na jego klatce piersiowej. Delikatnego podtrzymania ramion i brody. Podtrzymania pupy dziecka drugą ręką. Ułożenia dziecka pod kątem 45 stopni do podłogi. Według Hamiltona, w ten sposób można uspokoić maluszka do 3-4 miesiąca życia. Jeśli malec nie przestanie płakać, może być głodny lub chory. Zobaczcie film, na którym Hamilton prezentuje swoją metodę. Jak sam przyznaje, ten sposób działa na całym świecie, również w Tanzanii! Słyszeliście wcześniej o takiej metodzie uspokajania płaczącego niemowlaka? Czytaj także: Co wyprawia ten lekarz?! Zobacz kontrowersyjny film
Dziecko płacze na spacerze? Mamy na to sposoby!
Twoje dziecko płacze na sam widok wózka? A miało być tak pięknie! Spacery z dziećmi, które nienawidzą wózków, nie należą do łatwych, ale mamy na to sposoby!
Kiedy dziecko płacze w wózku na spacerze, czujemy się bezradni. Przecież spacer powinien być przyjemnością! Na dodatek wszyscy mówią, że trzeba chodzić na spacery, bo do najlepsze dla zdrowia dziecka. Ale co zrobić, kiedy twoje dziecko zaczyna płakać, jak tylko znajdzie się w pobliżu wózka? Spacerowanie z płaczącym wniebogłosy dzieckiem nie należy przecież do przyjemności. I do tego te spojrzenia przechodniów! Mamy dla ciebie wypróbowane sposoby na płacz podczas spaceru, może któryś zadziała też na twoje dziecko? Co robić, kiedy dziecko płacze na spacerze? Jeśli twoje dziecko płacze podczas spaceru w wózku, możesz skorzystać z tych pomysłów: Wybierz chustę zamiast wózka Włóż do wózka pozytywkę Wychodź w porze drzemki Wychodź z najedzonym dzieckiem Woź dziecko przodem do siebie... ...lub świata Weź na spacer zabawki Nie zapomnij smoczka (jeśli dziecko używa) Pozwól starszemu dziecku chodzić lub raczkować po trawie Przyspiesz lub zwolnij kroku (dzieci lubią odpowiednie tempo, spróbuj!) Zobacz też: Pierwszy spacer z noworodkiem - jak to zorganizować? Spacerek bez aferek – to jest możliwe! Poznaj proste tricki Spacer z niemowlęciem? Tak, ale nie przy ulicy! Wózki spacerowe dla dzieci
Powody płaczu niemowlaka – znasz je wszystkie?
Płacze, ale nie jest głodne? Nie jest mu zimno i nie chce spać? Jest jeszcze 14 innych powodów, dla których twoje dziecko może płakać – poznaj je!
Przyczyn płaczu niemowlaka jest wiele i zanim trafisz na właściwą, może minąć trochę czasu. Jeśli próbujesz różnych sposobów na płacz niemowlaka, a on nadal płacze, być może powód leży gdzie indziej. Zmieniłaś pieluchę, nakarmiłaś, nosiłaś na rękach – jeśli nadal płacze, musisz szukać przyczyny gdzie indziej. Przedstawiamy 17 częstych powodów, dlaczego niemowlę płacze. Przyczyny płaczu niemowlaka Potraktuj to jako przykładową listę powodów płaczu niemowlaka i kiedy twoje dziecko płacze, a twoje sposoby nie działają, wykreślaj kolejne przyczyny aż dojdziesz do tej właściwej. Oto najczęstsze powody płaczu niemowlaka: Głód Ból brzucha Wzdęcia i problemy z wypróżnianiem Połknięte podczas jedzenia powietrze Alergia pokarmowa Potrzeba ssania Potrzeba bliskości Zmęczenie Mokra pieluszka Jest mu za zimno lub za ciepło Za dużo bodźców w otoczeniu Za mało bodźców w otoczeniu Kolka Ząbkowanie Jest mu niewygodnie Jest chore lub zbliża się choroba Źle dobrana mieszanka mleczna Czytaj też: Gdy dziecko płacze - jak uspokoić nerwy 5 sposobów na kolkę 18 sposobów, by niemowlę przestało płakać
Masz dość płaczu? Podpowiadamy, co robić, żeby przetrwać
Boisz się, że zaraz zwariujesz od płaczu dziecka? Zadbaj o siebie, podpowiadamy jak!
Płacz niemowlaka nie jest przyjemnym dźwiękiem. I dobrze! Tak sprytnie wymyśliła to natura – chodzi przecież o to, żeby niemowlę mogło zaalarmować opiekunów o niebezpieczeństwie lub problemie. Kiedy twoje dziecko płacze, przede wszystkim starasz się znaleźć przyczynę jego płaczu i próbujesz różnych sposobów, żeby przestało płakać i żeby zaspokoić jego potrzeby. Są jednak takie dni, kiedy płacz niemowlaka nie cichnie i nic nie działa. Nosisz, karmisz, kołysz – a niemowlę płacze i płacze! Co możesz zrobić... dla siebie? Kiedy masz dość płaczu niemowlaka Nie obwiniaj się o to, że twoje dziecko płacze. Nie czuj się złą mamą, jeśli masz dość jego płaczu. Szczególnie dotkliwe i obciążające psychicznie oraz emocjonalnie jest opiekowanie się dzieckiem cierpiącym na kolki. Jeśli twoje dziecko dużo płacze, a ty nie możesz już tego wytrzymać i boisz się, że zaraz do niego dołączysz, pociesz się tym, że nie jesteś sama, a twoje reakcje są naturalne. Spróbuj wyjść na spacer, do innego pokoju, do łazienki. Pozwól innym zaopiekować się przez chwilę płaczącym dzieckiem, żebyś ty mogła odpocząć. Nie bój się prosić o pomoc – to konieczność, a nie oznaka słabości. Porozmawiaj z innymi mamami, np. w internetowych grupach dyskusyjnych albo na forum. Nie myśl, że dziecko robi ci na złość – po prostu coś mu doskwiera, może zbliża się choroba, może ma kolkę, może po prostu gorszy dzień. Każdemu się zdarza, prawda? Czytaj też: Gdy dziecko płacze - jak uspokoić nerwy 5 sposobów na kolkę 18 sposobów, by niemowlę przestało płakać
Czy długotrwały płacz niemowlaka szkodzi mu?
Zastanawiasz się, czy długotrwały płacz niemowlaka może mu zaszkodzić? Nie wiesz, czy zostawienie dziecka by się wypłakało to dobry pomysł? Sprawdź koniecznie!
Długotrwały płacz niemowlaka sprawia, że nie masz już siły na nic, ale z drugiej strony zastanawiasz się czy wypłakanie się to dobry sposób na uspokojenie dziecka? Mamy dla ciebie ważną wiadomość - długotrwały płacz niemowlaka szkodzi dziecku. Udowodniono, że płacz trwający dłużej niż 15 minut, wywołuje w mózgu dziecka nieodwracalne zmiany. Przy długotrwałym płaczu, w mózgu zaczyna wytwarzać się bardzo wysoki poziom kortyzolu, znanego jako hormon stresu. Wysokie stężenie kortyzolu może sprawić, że dalsze życie malucha będzie wyglądało zupełnie inaczej - dziecko czuje ciągłe zagrożenie, a to zaburza jego poczucie bezpieczeństwa i więź z mamą. Co za tym idzie, należy unikać usypiania poprzez metodę Ferbera, która jest jedną z najbardziej kontrowersyjnych metod usypiania dziecka. Polega ona na zostawieniu niemowlęcia w łóżeczku i podchodzeniu do płaczącego dziecka co kilka minut, aby malec się uspokoił. Nie można jednak wziąć dziecka na ręce, przytulić ani pogłaskać. Badania pokazują jednak, że długotrwały płacz niemowlaka ma wiele wad i szkodzi dziecku. Metoda zwana również „cry it out”, która mówi, że wypłakanie przynosi ulgę, jest błędna, a w rzeczywistości dziecko uspokaja się i usypia z przemęczenia fizycznego, które spowodowane jest długotrwałym płaczem. Efektem długotrwałego płaczu dziecka jest: brak ufności i wiary w rodzica poddanie i bezsilność (dlatego dziecko w końcu usypia) lęk przed przywiązaniem i strach przed nowymi sytuacjami problemy emocjonalne, brak empatii Zobacz też: Najbardziej kontrowersyjna metoda usypiania - nie dla każdego!
Jak uspokoić niemowlę w kilka sekund? Genialny patent!
Wystarczy chwila, by noworodek przestał płakać. Zobacz film.
View oEmbed on the source website Płacz noworodka jest wyjątkowo trudny do zniesienia dla mamy. Próbujemy wszystkiego, by maluch się uspokoił. Każda metoda, która działa, wydaje nam się wtedy dobrą. Ta mama nie będzie miała problemu z uspokojeniem niemowlaka, bo pomaga jej w tym jej... starsza córeczka. Choć dziewczynka sama jest jeszcze małym dzieckiem, znalazła sposób na swoje rozwrzeszczane niemowlę. Dziewczynka nie przestraszyła się płaczącego niemowlaka, nie kazała rodzicom go uciszać, lecz sama zadbała o rodzeństwo. Gdy tylko maluch zaczyna płakać, mała bohaterka powtarza: „wszystko dobrze, wszystko w porządku”. Pokochasz tą dziewczynkę nie tylko za jej piękne blond loki, ale przede wszystkim za jej miłość, czułość, którą okazuje rodzeństwu i sposób w jaki sprawia, że niemowlę przestaje płakać. Zobacz też: 7 rzeczy, które musisz wiedzieć o płaczu noworodka
Jak szybko uspokoić i uśpić niemowlę? film
Przewinęłaś, nakarmiłaś, a dziecko wciąż płacze? Poznaj 5 praktycznych sposobów na uspokojenie maluszka polecanych przez lekarzy i położne. Sprawdź, czy i u was zadziałają.
Doktor Harvey Karp, amerykański pediatra jest autorem teorii mówiącej o tym, że pierwsze 3 miesiące życia dziecka są jak czwarty trymestr ciąży. W tym czasie dziecko przyzwyczaja się do nowych warunków, ale wciąż jeszcze doskonale pamięta te dające mu bezpieczeństwo, które miał w brzuszku mamy. Stworzenie dziecku warunków podobnych te, do których maluch przywykł, pozwoli nam szybciej go uspokoić i uśpić. Sprawdź, jak to zrobić. Zobacz też: Czy otulanie dziecka może być niebezpieczne? film
Rodzice z rocznym dzieckiem zostali zmuszeni do wyprowadzki... przez sąsiada
Kiedy jesteś w ciąży, masz kilkumiesięczne dziecko i wprowadzasz się do nowego mieszkania, nie możesz mieć pewności, że to będzie twój nowy dom, w którym wychowasz dzieci. Przekonali się o tym Jessica i Karl.
Dzieci płaczą. Jedne głośniej, inne ciszej, jedne od czasu do czasu, inne z przerwą na jedzenie i sen. Dziecko nie jest jednak zabawką, nie możemy wyjąć z niego baterii, kiedy mamy dość dźwięków, jakie wydaje – a chyba takie rozwiązanie najbardziej spodobałoby się sąsiadowi Jessiki i Karla, młodych rodziców mieszkających w Greensboro, w Północnej Karolinie. Muzyka, spacer, a może dźwięk odkurzacza? Sąsiadowi pary tak bardzo przeszkadzał płacz rocznego Petera, że postanowił dać rodzicom "dobrą radę" i zostawił im liścik z niezbyt miłą wiadomością: Proszę, rozważcie zakup poradnika dla rodziców albo skonsultujcie się ze specjalistą. Wasze dziecko nie powinno tak głośno płakać przez cały czas. Skorzystajcie z technik uspokajających, muzyki, włączcie odkurzacz, może bujany fotel albo spacer... cokolwiek! Możecie również zastanowić się nad zmianą sypialni. Mieszkam tutaj od 15 lat i nigdy nie miałem tak głośnych i uciążliwych sąsiadów. Jeśli natychmiast nie wprowadzicie zmian, zostaniecie ukarani przez wspólnotę mieszkaniową – napisał zdenerwowany sąsiad. Dwa miesiące po otrzymaniu tej wiadomości, Jessica i Karl postanowili wyprowadzić się z mieszkania. Najważniejsze jest dla nich dobro ich synka, nie chcą, żeby dorastał wśród nieprzyjaznych ludzi. Narastający stres, presja, jaką wywierał sąsiad i fakt, że Jessica jest w 30. tygodniu ciąży, były wystarczającymi powodami do podjęcia takiej decyzji. Sąsiad ma wiele do powiedzenia na temat byłych już sąsiadów i chętnie skomentował ich wyprowadzkę: Życzę im wszystkiego, co najlepsze. Mam nadzieję, że znajdą nowy dom, z lepszą lokalizacją, która umożliwi im wychowywanie ich syna i dziecka, które wkrótce przyjdzie na świat. Moim największym i najserdeczniejszym życzeniem jest, żeby każdy spał w przyszłości spokojniej, zwłaszcza ten szczęściarz śpiący za ścianą pokoju dziecięcego – skomentował sąsiad. Cóż, ocenę jego słów pozostawiamy wam. Dziecko płacze, dorosły rozumie Tak, dzieci płaczą, to już ustaliliśmy. Młode mamy coraz częściej spotykają się z nieżyczliwością i uszczypliwością obcych osób. Rozumiemy, płacz dziecka może czasem przeszkadzać, irytować, ale sugerowanie rodzicom, że nie próbują uspokoić swojego dziecka, jest bardzo nie na miejscu. Płacz dziecka to dźwięk, od którego może i puchną czasem uszy, ale też pęka serce mamy. Żadna mama nie chce, żeby jej dziecko płakało, skąd więc pomysł, że gdy chłopiec płacze, rodzice po prostu udają, że nie słyszą? Według Karla, w budynku jest tylko jedno dziecko, które ciągle psioczy. I nie jest to jego syn... Czytaj także: Najlepsze sposoby na płacz niemowlaka
A ono płacze i płacze. Co robić? Jak nie zwariować?
Wszystkie niemowlęta płaczą, jednak niektóre płaczą częściej niż inne. Jak im pomóc? Co zrobić, żeby nie zwariować?
Gdy niemowlę płacze, nie testuje naszej wytrzymałości ani nami nie manipuluje. Płacze, bo potrzebuje naszej pomocy (nakarmienia, przytulenia, zmiany pieluchy), a nie potrafi jeszcze poprosić o nią inaczej. Dlaczego niektóre niemowlęta płaczą więcej niż inne? Przyczyn może być bardzo wiele. Jedną z nich może być np. alergia pokarmowa, ból spowodowany kolką, rosnącymi zębami albo jakąś chorobą (np. zapaleniem ucha). Często chodzi także o dyskomfort, spowodowany np. tym, że dziecku jest za gorąco (zdaniem wielu pediatrów, przegrzewanie dzieci to nasz sport narodowy). Czasem rzecz w tym, że dziecko jest bardziej wrażliwe i/albo trudniej mu się uspokoić. – Dzieci, podobnie jak dorośli, różnią się od siebie temperamentem i wrażliwością na bodźce – mówi prof. Agnieszka Maryniak, neuropsycholożka. – To, co dla jednego malucha jest neutralne, dla innego może być nie do zniesienia). Jeden uspokaja się zaraz po tym, kiedy to, co mu przeszkadza znika, inny jeszcze długo nie jest w stanie wrócić do równowagi. Kiedy z płaczącym dzieckiem trzeba iść do lekarza? Jeśli twoje dziecko ciągle płacze, na wszelki wypadek idź z nim do pediatry, żeby wykluczyć ewentualną chorobę. Zrób to koniecznie, jeżeli: Intuicja mówi ci, że dzieje się z nim coś złego. Dziecko płacze bardzo długo. Nawet przy kolce nie powinno to trwać wiecznie. Wygląda i zachowuje się inaczej niż zwykle, np. traci apetyt, jest osowiałe, więcej lub mniej śpi itd. Ma jakiekolwiek niepokojące objawy (katar, kaszel, gorączkę, brak apetytu). Dlaczego zawsze trzeba reagować na płacz niemowlęcia? Nie słuchaj rad w stylu „Niech się wypłacze. Nie daj się szantażować, bo wychowasz tyrana!” Reaguj, nawet jeśli to nie gwarantuje, że dziecko natychmiast się uspokoi. Dzięki temu maluszek wie, że nie jest ze swoim problemem sam. Badania dowodzą, że dzieci, których matki reagowały na płacz, wcale nie wyrastają na rozkapryszonych maminsynków. Przeciwnie: są bardziej ufne, odważne, samodzielne i rzadziej płaczą niż te, które pozostawiano, by się wypłakały. Jak znaleźć przyczynę płaczu? Zamiast działać automatycznie (natychmiast przystawiać do piersi, przewijać, wtykać do buzi smoczek itd.), nastaw się na odbiór i spokojnie, bez paniki spróbuj ustalić, w czym problem. Na początku to bardzo trudne: maleństwo krzyczy, ty się boisz, jesteś zmęczona, zdenerwowana, trzęsą ci się ręce. Mimo wszystko spróbuj odpowiedzieć sobie na kilka podstawowych pytań. Kiedy ostatnio jadło? Co mu może przeszkadzać? Co się dzieje w najbliższym otoczeniu? Co się wydarzyło chwilę przed wybuchem płaczu? Dzięki takiemu śledztwu masz większą szansę zaspokoić rzeczywistą potrzebę. – Niemowlęciu nadmiernie wrażliwemu trzeba pomóc się wyciszyć. Dziecku z dużym zapotrzebowaniem na to, by coś się wokół niego działo, to nie pomoże, przeciwnie: będzie płakało jeszcze głośniej – tłumaczy pani profesor. Przeczytaj także: Jak nie pomylić kolki z marudzeniem fizjologicznym? Co możesz zrobić, gdy dziecko płacze? Przytul. Nawet jeśli nie przestanie płakać, na pewno poczuje się bezpieczniej. Dotknij. Czasem wystarczy głaskanie albo położenie dłoni na piersi maleństwa. Zaśpiewaj, np. kołysankę albo mów spokojnym, śpiewnym tonem. Kołysz. W ramionach, w bujanym fotelu, w wózeczku. Większość dzieci to uwielbia. Możesz także włożyć maluszka do chusty albo nosidełka i wybrać się z nim na spacer po mieszkaniu. Otul miękkim kocykiem Jednak nie rób tego zbyt ciasno, „na mumię”. Podaj smoczek. Ortodonci za nim nie przepadają, ale pomaga wielu maluchom. Odkręć kran, włącz wentylator, pralkę, płytę z tzw. białym szumem. Niskie, monotonne dźwięki działają uspokajająco. Zabierz na spacer. Prawdopodobnie maluszek zaśnie, zanim przejdziesz kilkanaście kroków. Jeśli próbujesz nowego sposobu uspokajania dziecka, np. otulasz je kocykiem albo bujasz, daj mu szansę, by się do niego przyzwyczaiło. Nie miotaj się od ściany do ściany, robiąc raz to, a za chwilę coś zupełnie zupełnie innego. Zobacz także: Amerykański pediatra pokazuje jak uspokoić dziecko w 1 sekundę Dlaczego znane sposoby nie zawsze pomagają? Nie ma niestety cudownego sposobu, który działa zawsze, wszędzie i na każde niemowlę. To, co pomaga jednemu dziecku, inne może doprowadzić do histerii. Dlatego szukaj swoich sposobów, nawet dziwnych. Znamy dziecko, które uspokajała... czerwona poświata nocnej lampki. Jak nie zwariować, gdy dziecko ciągle płacze? Natura zaprogramowała nas tak, że nie potrafimy słuchać obojętnie płaczu małego dziecka: mamy nieodpartą potrzebę, by przyjść mu z pomocą. Jeśli jednak płacz trwa długo albo rozlega się o 3 nad ranem, może budzić także inne uczucia, np. strach, rozpacz, i złość. Jesteś załamana i płaczesz wraz z dzieckiem? Nie wiń się. To normalne, że masz dość. Poproś kogoś o pomoc... (męża, opiekunkę, babcię), a sama wyjdź na trochę z domu albo chociaż do drugiego pokoju. ...lub spróbuj ochłonąć. Jeśli nie masz pomocnika, zostaw dziecko w łóżeczku albo kojcu i opłucz twarz zimną wodą, weź parę głębokich wdechów, policz do 10 albo nawet do 100. Dbaj o siebie. Staraj się jak najwięcej wypoczywać. Tak, wiemy: trudno zrobić użytek z tej rady. Warto jednak korzystać z każdej nadarzającej się okazji, bo przecież nawet największa beksa w końcu zasypia. Szkoda ci czasu dla siebie? Zrób to dla maluszka. Gdy człowiek jest skrajnie zmęczony i niewyspany, o wiele łatwiej traci cierpliwość. Jego emocje natychmiast udzielają się dziecku i kółko się zamyka. Wyżal się, choćby przez telefon zaprzyjaźnionej położnej albo komuś, kto nie będzie cię oceniać – to naprawdę pomaga. Gdy usłyszysz coś w rodzaju: „Mój Szymek tak płakał, że sąsiedzi przyszli zapytać się stało”, poczujesz, że nie jesteś sama. Czego nie wolno robić, gdy dziecko płacze? Niezależnie od tego, jak bardzo jesteś zmęczona i zestresowana, nie wolno ci odreagować stresu na dziecku: Nie krzycz na nie. Dla niego to jak trzęsienie ziemi. Nie potrząsaj. To śmiertelnie niebezpieczne. Nie zostawiaj go samego w domu. Musi być non stop pod czyjąś opieką. Pamiętaj: płacz nie trwa wiecznie! Przeczytaj także: Gdy puszczają nerwy
5 głupich mitów o płaczu dziecka – też w nie wierzysz?
Gdybym dostawała złotówkę za każdym razem, gdy słyszałam jakieś głupoty o płaczu niemowlaka – to dziś pewnie byłabym już milionerką!
1. Płacz dziecka wynika z nerwów rodziców. Twoje nerwy na pewno nie pomogą ci uspokoić dziecka, to fakt. Rzeczywiście może być tak, że czasem nawet zarazisz malucha swoim zdenerwowaniem. Ale mówienie, że płacz dziecka wynika z nerwów rodziców to za duże uproszczenie. To nie jest tak, że spokojni rodzice mają spokojne dzieci. Płaczliwość i drażliwość dziecka często wynika z jego temperamentu, który jest WRODZONY i wcale nie musi być taki sam jak temperament rodziców. 2. Na kolkę pomogą homeopatyczne czopki. No właśnie na pewno nie pomogą! Po pierwsze dlatego, że nie ma wiarygodnych dowodów na skuteczność homeopatii w leczeniu. Po drugie – nawet gdyby takie dowody były, to przecież kolka nie jest chorobą, więc nie trzeba jej leczyć. Kolka to powtarzający się przynajmniej 3 razy w tygodniu, długotrwały i trudny do ukojenia płacz niemowlęcia (występuje między 3. tygodniem a 5. miesiącem życia dziecka). Jest zjawiskiem fizjologicznym. Może wynikać z niedojrzałości układu nerwowego (i wtedy trzeba uspokoić trochę rytm dnia dziecka) albo z niedojrzałości układu pokarmowego (i wtedy warto zmienić mieszankę, jaką podajesz dziecku, na lżej strawną). 3. Każde dziecko przed spaniem musi się wypłakać. Absolutnie nie – wypłakiwanie się na pewno nie pomoże dziecku zasnąć. Nie rozwinie też u płuc (w co wierzyły nasze babcie). Pozostawianie dziecka samego w łóżeczku, żeby się wypłakało jest wbrew naturze! Płacz dziecka to jego sposób komunikacji, próba nawiązania kontaktu z tobą. Odpowiedz mu na nią. 4. Płacze, bo przyzwyczaiło się do noszenia na rękach. To zupełnie odwrotnie. Prawda jest taka, że nosisz na rękach, bo ono tego potrzebuje i daje ci o tym znać właśnie poprzez swój płacz. 5. Istnieją sprawdzone metody na płacz. Sprawdzone, ale przez kogo? To, co zadziałało u dziecka sąsiadki, wcale nie musi sprawdzić się w przypadku twojego dziecka. Owszem, uniwersalnych sposobów na uspokojenie niemowlęcia jest trochę (18 z nich znajdziesz tutaj) – ale i one, żeby zadziałały, muszą trafić na podatny grunt.
Jak radzą sobie mamy, gdy ich dziecko płacze? Każda ma swój sprawdzony sposób. Poznaj 3 mamy i ich metody na uspokojenie dziecka, gdy płacze. Sprawdź, która zadziała w przypadku płaczu twojego dziecka.
Dlaczego dziecko płacze? Dla dziecka, które nie potrafi jeszcze mówić, jest to jedyny sposób na porozumiewanie się z tobą i "całym światem". Płacz jest dla dziecka sposobem na poinformowanie cię o jego problemach, dolegliwościach, uczuciach. Podobno istnieją różne rodzaje płaczu w zależności od przyczyny. Inaczej płacze dziecko, gdy jest głodne, niż to, które płacze z bólu. Czy matka jest w stanie od razu rozpoznać przyczynę płaczu dziecka? Poznaj 3 mamy, które dzielą się z nami swoimi doświadczeniami. Sprawdź, dlaczego twoje dziecko płacze? - test Sposoby na uspokojenie dziecka, gdy płacze Mimo różnych doświadczeń, jakie ma każda z 3 mam przedstawionych na filmie, ich metody na płacz dziecka są do siebie bardzo podobne. Należą do nich: przytulanie, noszenie, głaskanie. Jak widać kluczową rolę w uspokajaniu dziecka, gdy płacze (po zapewnieniu jego potrzeb podstawowych) jest bliskość. Więcej na ten temat zobaczysz na filmie. Zobacz też: Rozpaczliwy płacz dziecka w nocy.
Czy wiesz dlaczego to dziecko płacze? Obejrzyj poruszający film
Niemowlęta płaczą z tysiąca powodów, np. z głodu, zimna, dlatego, że coś im przeszkadza , czegoś boją etc etc. Ale czy mogą płakać ze wzruszenia? Obejrzyj poruszający film, który wywołał burzę w sieci.
Płacz niemowlęcia to coś, co trudno zignorować. Film zamieszczony w serwisie YouTube przez Аlаina Lеrоux trwa niewiele ponad dwie minuty, a ściska serce bardziej niż pełnometrażowy melodramat. Przeczytaj także: Dlaczego płaczesz, skarbie? Obejrzyj film, jest naprawdę poruszający: View oEmbed on the source website Bohaterem filmu jest dziesięciomiesięczne niemowlę, które płacze słuchając jak jego mama śpiewa piosenkę Roda Stewarta pod tytułem "Мy Неаrt Cаn't Tеll Yоu Nо." Jej tekst nie jest wesoły. Opowiada o rozstaniu, utraconej miłości, bólu. "Nawet nie wiesz, jaką torturą jest kochać kogoś, kto kocha kogo innego. To jest jak życie w piekle" – śpiewa mama, a dziecko sprawia wrażenie, jakby rozumiało każde słowo (choć oczywiście jest zbyt małe, by było to możliwe). W jego oczach niemal natychmiast pojawiają się ogromne łzy. Maluszek nie krzyczy, nie łka rozdzierająco, lecz cichutko płacze nie odrywając wzroku od śpiewającej mamy. Płaczące niemowlę stało się sławne: film miał ponad 16 tysięcy odsłon, był wiele razy udostępniany (m.in. na Facebooku) i wywołał wśród oglądających gorące emocje. Dziecko płacze, bo odczytuje emocje mamy? "Urocze!", "Ach, jakie słodkie dziecko!", "Ono odczytuje uczucia mamy!", "Jest takie wrażliwe!" – piszą zachwyceni ludzie. Niektórzy piszą o tym, że płakali wraz z maluszkiem, ktoś pokazał filmik swojej 3 i półmiesięcznej córeczce i ona także miała łzy w oczach. A może płacze, bo po prostu się boi? Nie wszyscy jednak są równie zachwyceni. Wiele osób uważa, że niemowlę płacze, bo mama śpiewa za głośno, a ono zwyczajnie się boi. "Jeśli dziesięciomiesięczne dziecko płacze, to znaczy, że jest przestraszone, smutne, zdezorientowane, zaniepokojone albo je coś boli. To dziecko nie potrzebuje śpiewu mamy tylko tego, żeby je przytuliła!" – napisała jedna z komentujących osób. Niektórzy piszą wręcz, że mama torturuje maluszka swoim śpiewem. A jakie jest twoje zdanie? Dlaczego to dziecko płacze? Ze wzruszenia? Ze strachu? Z jeszcze innych powodów? Czy dzieciom powinno się śpiewać tak smutne piosenki? Wyraź swoją opinię w komentarzach pod tekstem. Polecamy także: 7 rzeczy, których nie lubi niemowlę