Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2025-06-05T09:21:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: 6 zdań, które najbardziej ranią dzieci. Przeczytaj i zapomnij o nich na zawsze
items: Mama depiluje brwi 3-letniej córce. Chce ją chronić przed docinkami kolegów
items: WYNIKI Wygraj 1 z 10 książek "The Yes Brain. Mózg na Tak". Konkurs „Mały superbohater"
items: Robiąc w ten sposób, niszczysz poczucie wartości swojego dziecka
items: Co robić, jeśli dziecko mówi o sobie, że jest brzydkie?
items: Już 3-latki mają kompleksy i mówią o diecie! Jak temu zapobiec?
items: Nieświadomie wychowujemy dzieci na narcyzów...
items: Co podcina naszym dzieciom skrzydła?
items: Dzieci tyją? Tak! Ale miewają też bulimię i anoreksję
items: O poczuciu własnej wartości, czyli jak wychować szczęśliwe dziecko
items: Kto jest dla dziecka autorytetem?
items: Słowa, które ranią – 6 zakazanych zdań
items: Chcę być jak moja mama!
items: Tego potrzebuje każde niemowlę: warunki dla rozwoju dziecka
items: Czy na pewno okazujesz szacunek swojemu dziecku?
items: Jak sprawić, by dziecko czuło się kochane - 12 niezawodnych sposobów

6 zdań, które najbardziej ranią dzieci. Przeczytaj i zapomnij o nich na zawsze
type: item
date: 2025-06-05T09:19:46.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Wychowanie
subject: Małe dziecko
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Choć każdy rodzic miewa chwile zmęczenia, bezsilności czy frustracji, są zdania, które – raz wypowiedziane – mogą na długo pozostać w pamięci dziecka. Dla małego człowieka słowa rodzica są jak prawda objawiona. Budują lub niszczą jego poczucie bezpieczeństwa, wartość, relację z dorosłymi i... z samym sobą.
encoded: Szczególnie w chwilach złości warto mieć z tyłu głowy świadomość, że nawet jedno zdanie wypowiedziane w emocjach może zranić dziecko bardziej niż karcenie czy zakazy. Co gorsza – takie słowa mają tendencję do powracania. Dzieci je zapamiętują, analizują i niejednokrotnie obwiniają się o to, co usłyszały. Przeczytaj zdania, a potem... zapomnij o nich na zawsze. Zamień je na słowa wsparcia, bliskości i zrozumienia – nawet jeśli jesteś w danym momencie zdenerwowana. Oto te zdania, których nie wolno mówić do dzieci: 1. „Już cię nie kocham” To jedno z najbardziej raniących zdań, jakie może usłyszeć dziecko. Dla malucha miłość rodzica to fundament świata. Gdy słyszy, że jest jej pozbawione – czuje się odrzucone, niegodne, gorsze. To podważa jego poczucie własnej wartości i bezpieczeństwa. Nawet jeśli wypowiedziane w gniewie, te słowa mogą wywołać lęk, smutek i długotrwałe konsekwencje emocjonalne. 2. „Pójdę i nie wrócę” Grożenie opuszczeniem może wywołać w dziecku panikę. Dla dziecka nieobecność rodzica to katastrofa – nie rozumie, że to tylko słowa. Czuje się winne, przerażone, osamotnione. Zamiast tego warto powiedzieć: „Jestem bardzo zdenerwowana, potrzebuję chwili spokoju, żeby się uspokoić.” 3. „Mama przez ciebie płacze” Przerzucanie odpowiedzialności za emocje dorosłego na dziecko to ogromny ciężar dla małego człowieka. Dziecko nie rozumie, że rodzic ma prawo do swoich emocji – ono słyszy: „To twoja wina.” I zaczyna się obwiniać. W przyszłości może mieć trudność w odczytywaniu emocji innych i nadmiernie brać je na siebie. 4. „Tata jest niedobry” Nigdy nie wolno wciągać dziecka w konflikty dorosłych. Nawet jeśli między rodzicami dochodzi do nieporozumień, dziecko nie powinno być ich uczestnikiem. Takie słowa ranią relacje z drugim rodzicem, wprowadzają chaos i lojalnościowy konflikt: kogo kochać bardziej? Zamiast oceniać, warto mówić: „Z tatą mamy inne zdanie, ale oboje bardzo cię kochamy.” 5. „Dlaczego nie możesz być taki jak brat / Antek / syn sąsiadki?” Porównywan…

zakazane-zdania-c2f21d3.jpeg
width: 6720
height: 4480

Mama depiluje brwi 3-letniej córce. Chce ją chronić przed docinkami kolegów
type: item
date: 2022-10-07T09:31:14.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: akceptacja
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
description: Ta mama postanowiła nie powtarzać błędu własnych rodziców i regularnie wyrywa włoski 3-letniej córeczce. Jako dziecko sama była gnębiona przez rówieśników z powodu zrośniętych brwi, córce chce więc tego oszczędzić. A co ze wspieraniem pewności siebie u dziewczynki?
encoded: Mama z Teksasu pokazała na TikToku, jak depiluje brwi swojej córce. Dziewczynka ma dopiero 3 lata i choć zabieg jest bolesny, dzielnie go znosi. Monobrew to chyba jednak głównie problem mamy, a nie dziecka... Matka depiluje córce brwi – po co? 31-latka nie ma żadnych oporów, by za pomocą wosku wyrywać włoski 3-latce. Jest przekonana, że w ten sposób ochroni córkę, bo koledzy nie będą się z niej śmiali. Co miesiąc więc powtarza ten sam rytuał: smaruje dziecku skórę woskiem, przykleja plaster i odrywa go szybkim ruchem. Malutka mówi, że boli, ale nie protestuje. Po co robić coś takiego małej dziewczynce? Leah Garcia twierdzi, że gdy sama miała kilka lat, jej rodzicom nie przyszło do głowy depilowanie jej brwi, przez co była gnębiona przez rówieśników. Teraz chce zapobiec znęcaniu się nad jej córeczką. „Teraz masz dwie brwi” – komentuje mama po skończonej depilacji. A co na to sama dziewczynka? Pewnie wcześniej nie pomyślała nawet, że jej brwi mogą się komuś nie podobać, a przede wszystkim – że sama nie powinna ich akceptować. Teraz już wie, że z jej wyglądem jest „coś nie tak”, zwłaszcza że tak uważa jej mama... View oEmbed on the source website Piszemy też o: „Jako nauczycielka czuję się jak żebrak. Błagam rodziców o papier, chusteczki, farby... Na razie kupiły dwie osoby” [LIST DO REDAKCJI] Noworodek leżał przy drodze w plastikowej torbie. Znalazł go rolnik Dziewczynka straciła włosy. Jej reakcja, kiedy przymierza perukę po raz pierwszy, wzrusza do łez!

imgCrLYe8-717960b.png
width: 845
height: 632

WYNIKI Wygraj 1 z 10 książek "The Yes Brain. Mózg na Tak". Konkurs „Mały superbohater"
type: item
date: 2018-05-07T08:10:00.000Z
subject: konkurs dla mam
subject: konkurs dla rodziców
subject: konkursy dla kobiet w ciąży
subject: konkursy dla mam
subject: pewność siebie
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
description: Weź udział w naszym konkursie „Mały superbohater” – napisz na naszym wątku konkursowym na forum, jak starasz się wspierać pewność siebie i poczucie własnej wartości u swojego dziecka. Do wygrania 10 książek "The Yes Brain. Mózg na Tak" wydawnictwa HarperCollins.

imgSIKB8Y-a4fe8a8.jpg
width: 1240
height: 827

Robiąc w ten sposób, niszczysz poczucie wartości swojego dziecka
type: item
date: 2017-11-25T17:42:42.000Z
creator: Katarzyna Rapczyńska-Lubieńska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: błędy rodzicielskie
subject: błędy wychowawcze
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
subject: samoocena dziecka
subject: wychowywanie dziecka
description: Samoocena dziecka w dużej mierze zależy od naszych metod wychowawczych. Zdarza się, że rodzice nieświadomie niszczą poczucie wartości swoich dzieci. W konsekwencji prowadzi to do różnych zaburzeń i problemów osobowościowych.
encoded: Poczucie wartości ma bardzo istotny wpływ na rozwój dziecka. Na szczęście co raz więcej rodziców rozumie, że „klaps” nie jest metodą wychowawczą. Mimo to wciąż trudno im się wyzbyć niektórych słownych nawyków. Niektórym rodzicom zdarza się w chwili gniewu powiedzieć dziecku, że jest głupie albo leniwe. Nie wiedzą, że rujnują w ten sposób jego samoocenę – nawet jeśli robią to nieświadomie. Oto, w jaki sposób rodzice niszczą poczucie wartości swojego dziecka: 1. Denerwują się, gdy dziecko popełnia błędy Gdy rodzice krytykują dziecko za to, że popełniło jakiś błąd, potem może ono mieć problem z podejmowaniem nowych wyzwań. Należy nauczyć się traktować porażki jako narzędzie do nauki, aby dziecko miało pewność, że będzie umiało poradzić sobie z błędami, które popełni w przyszłości. W przeciwnym razie nasz maluch w dorosłym życiu nie będzie wiedział, jak radzić sobie z trudnymi zadaniami i będzie szedł na łatwiznę. 2. Porównują dziecko z rodzeństwem lub przyjaciółmi „Spójrz, jak twój brat świetnie gra w piłkę nożną”. „Wow, twoja siostra ma najlepsze oceny w klasie!” – każdemu z nas przynajmniej raz w życiu zdarzało się słyszeć podobne komentarze. Ta z pozoru niewinna uwaga może sprawić, że dziecko wmówi sobie, że jest gorsze od swoich rówieśników, co zmniejszy jego poczucie wartości. 3. Mówią im, że coś, czego nie mogą zrobić, jest łatwe Kiedy dzieci uczą się nowych rzeczy, na przykład czytania i pisania, często <span class="hiddenGrammarError" onkeypress="ZDANIA_ZLOZONE---#---1---#---W tym zdaniu złożonym brakuje przecinka lub spójnika między jednym czasownikiem („uspokajamy”) a drugim („mówiąc”).---#------#---uspokajamy je mówiąc:---#---http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1041:przecinek-przy-imiesowach-przysowkowych-&catid=44:porady-jzykowe&Itemid=58">uspokajamy je, mówiąc: „Nie martw się, to takie proste”. Wówczas maluch – w którego umyśle już i tak toczy się walka o to, by pokonać trudności – przejmuje się, że nie jest w stanie zrobić c…

imgCgVYtx-07c1579.jpg
width: 1152
height: 768

Co robić, jeśli dziecko mówi o sobie, że jest brzydkie?
type: item
date: 2017-02-06T14:30:41.000Z
creator: Karolina Stępniewska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: jak poprawić samoocenę
subject: kompleksy
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
subject: samoocena dziecka
description: Twoje dziecko mówi, że jest brzydkie? Działaj! Zobacz, co zrobić, by mu pomóc i by wzmocnić jego samoocenę.
encoded: Może się zdarzyć, że usłyszysz, jak twoje dziecko mówi o sobie, że jest brzydkie. To przykre doświadczenie, przecież żadna mama nie chce, żeby jej dziecko tak o sobie myślało! Jak zareagować w takiej sytuacji? Co zrobić, kiedy dziecko mówi, że jest brzydkie? Jeśli twoje dziecko mówi o sobie, że jest brzydkie albo grube, powinnaś z nim porozmawiać spokojnie o tym, że ludzie wyglądają różnie, ale każdy jest wyjątkowy. Pokaż dziecku zdjęcia różnych ludzi – krewnych, kolegów, koleżanek i pokazuj jak różnią się między sobą – ktoś jest blondynem, a ktoś jest łysy, ktoś ma krótkie włosy, a ktoś długie, ktoś kręcone, a ktoś proste, jedna osoba nosi okulary, a inna aparat nazębny. Każda jest wyjątkowa. Postaraj się nie używać przy tym określenia, które usłyszałaś u dziecka. Pomocne będą też książki dla dzieci, które uczą tolerancji, np. "My ludzie" Elizy Piotrowskiej (wyd. Czarna Owieczka) lub "Elmer i Wilbur" Davida McKee (wyd. Papilon). Zobacz też: 5 ważnych zdań, które trzeba mówić dziecku Tego nigdy nie rób: 5 rzeczy niszczących samoocenę dziecka Jak wychować córkę, żeby akceptowała swoje ciało? 3 rady dla taty

imgmxb4W2-49a1db4.jpg
width: 620
height: 413

Już 3-latki mają kompleksy i mówią o diecie! Jak temu zapobiec?
type: item
date: 2017-02-06T13:40:13.000Z
creator: Karolina Stępniewska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: jak poprawić samoocenę
subject: kompleksy
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
subject: samoocena dziecka
description: "Jestem gruba", "Jestem brzydki", "Muszę się odchudzać" - takie zdania można usłyszeć już od przedszkolaków. Co robić, żeby dziecko nie miało kompleksów na punkcie wyglądu?
encoded: Z badań przeprowadzonych w Wielkiej Brytanii wynika, że 1/3 nauczycieli przedszkolnych słyszała jak ich podopieczni mówią o sobie, że są za grubi. 10 proc. nauczycieli słyszało, że dziecko mówiło, że jest brzydkie, a ¾ opiekunów uważa, że dzieci coraz wcześniej mają kompleksy dotyczące swojego wyglądu. Dlaczego niska samoocena dotyczy już przedszkolaków? Dziecko kopiuje zachowania dorosłych Dziecko w wieku 2, 3 czy 4 lat nie myśli samo z siebie o ciele w kategoriach: grube, chude, ładne lub brzydkie. To nie jest coś, na co przedszkolak zwracałby uwagę, gdyby – niestety! – nie nauczył się tego od osób w swoim otoczeniu. Jeśli 3-letnia dziewczynka mówi, że jest brzydka, a 4-latek nazywa się grubasem, najprawdopodobniej słyszeli takie komunikaty u swoich rodziców, innych dzieci (które słyszały to u swoich opiekunów) itd. Niekoniecznie musiały to być zdania skierowane do dziecka! Żeby dziecko nauczyło się tak myśleć i mówić o sobie, wystarczy, że jego mama co jakiś czas wzdycha: "ale jestem gruba, muszę się odchudzać!" albo "nie, nie mogę zjeść ciastka, bo utyję". Tu wiele z nas może uderzyć się w piersi, prawda? Wspomniane badanie wykazało też, że prawie 20 proc. dzieci odmawia zjedzenia czegoś, żeby nie utyć. A - jak czytamy na portalu Netmums.com, który opisuje wyniki tego badania - anoreksja dotyczy najczęściej dziewczynek i młodych kobiet w wieku 10-20 lat, dlatego warto mieć się na baczności z tym, co mówimy przy dziecku już na poziomie przedszkola. Dlaczego małe dziecko ma kompleksy? Oprócz wzorców z najbliższego otoczenia, za źródło kompleksów u dzieci możemy uznać też telewizję, gry na komputer czy tablet, filmy animowane, a nawet czasopisma dla dzieci, gdzie promuje się szczupłe, piękne osoby, nierzadko seksualizując dzieci. W erze selfie, instagramu i kultury bazującej na folgowaniu własnej próżności, nasze dzieci będą zmuszone stawić czoła pytaniu: czy jestem wystarczająco ładny/-a? Byłoby dobrze, gdyby nastąpiło to dużo później niż w przedszkolu i żeby na t…

imgGx2rBO-5bb8851.jpg
width: 620
height: 413

Nieświadomie wychowujemy dzieci na narcyzów...
type: item
date: 2016-10-12T11:58:19.000Z
creator: Ewa Podleśna-Ślusarczyk
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: nauka dla dzieci
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
description: Wielu rodziców popełnia te same błędy z miłości do dziecka. A Wy? Jak temu zapobiec?
encoded: Jak nauczyć dziecko, by jego świat nie kończył się na czubku własnego nosa? Wśród młodych osób coraz więcej jest narcyzów, którzy nie radzą sobie w dorosłym życiu. Przeświadczeni o tym, że są najlepsi, najwspanialsi, absolutnie wyjątkowi i piękni, a wszystko co robią zasługuje na nagrodę i brawa, nie są przygotowani na zderzenie z realnym światem. Skąd bierze się takie myślenie u młodego człowieka? Ano wynika, z tego, jak został wychowany przez rodziców. - Rodzice poświęcali mu maksimum uwagi, więc jest przeświadczony, że tak powinno być zawsze i w nowym środowisku oczekuje od innych pełnej uwagi. - Oczekuje także od ludzi specjalnego traktowania i przywilejów podobnych do tych, jakie miał w dzieciństwie. - Porażki go przerażają – nikt go nie pogładzi po głowie w dorosłym życiu, nikt nie powie – nic się nie stało, tak jak to robili rodzice. Nie nauczony ponoszenia odpowiedzialności za swoje czyny, będzie wszystko traktować jak porażkę. Jak nauczyć dziecko przegrywania? - Dziecku, któremu rodzice bezustannie mówili o tym, jakie jest piękne i urocze będzie naprawdę przykro, gdy okaże się później, że nie do końca tak jest. Gdy zauważy, że są ładniejsi i mądrzejsi, może stracić poczucie własnej wartości. Co więc robić, by nie wychować dziecka na zapatrzonego w siebie narcyza? - Kochać i okazywać miłość, ale nie wielbić ziemi, po której stąpa dziecko. - Nikt nie jest idealny - to warto przekazać dziecku, każdy jest świetny w swojej dziedzinie, ale nie ma ludzi, którzy potrafią robić wszystko perfekcyjnie. - Uczmy jak budować prawdziwe relacje z ludźmi, nie oparte na podziwie i admirowaniu, tylko na szczerej ocenie i przyjacielskich radach. - Rób wiele rzeczy – nie oczekując niczego w zamian. Dobro powraca prędzej czy później, nie musisz się tym chwalić na "fejsie", zrób to dla siebie. - Zasady są dla wszystkich i każdy musi ich przestrzegać, nie ma uprzywilejowanych ludzi, a zwłaszcza nasze dzieci nie mogą robić wszystkiego. - Naucz dziecko reagowania na słowo –nie! Musi…

imgLq96m8-6d322f2.jpg
width: 1100
height: 733

Co podcina naszym dzieciom skrzydła?
type: item
date: 2015-08-07T13:10:00.000Z
creator: Monika Karbarczyk
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
subject: rozmowa z dzieckiem
subject: wychowanie
subject: wychowywanie dziecka
description: To, czy nasze dzieci będą pewne siebie i będą wierzyć w swoje umiejętności, zależy od nas – rodziców. Sposób, w jaki się do nich zwracamy ma niebagatelne znaczenie w kształtowaniu ich poczucia własnej wartości. Sprawdź, jakie zachowania rodziców sprawiają, że dziecko zaczyna myśleć o sobie, że jest złe, niedobre, niemądre...
encoded: Nieustanne krytykowanie "Jeśli ja mu nie powiem, co zrobił źle, to inni mu to wytkną" – tak mawiała moja koleżanka, ciągle strofując syna. Efekt, mały co chwilę spoglądał na mamę, szukając w jej wzroku pochwały lub dezaprobaty. Wydawało mi się, że jest ciągle spięty i nie potrafi cieszyć się tak jak inne dzieci – nie pozwalał sobie na nieskrępowaną niczym radość. Zapytałam, czy nie wolałaby skupić na tym, co malec zrobił dobrego i pochwalić go za to. Spojrzała na mnie dziwnie i wtedy zrozumiałam... ona też wiecznie była krytykowana przez swoich rodziców, stąd jej dążenie do perfekcjonizmu w każdej dziedzinie życia. Powiela jedyny znany jej schemat rodzicielskiego postępowania. Uznałam, że czas na zmiany i zaproponowałam "zabawę w radość" (stosuję ją odkąd przeczytałam książkę "Pollyanna" Eleonor H. Poter). Zaproponowałam, by spróbowała dostrzec dobre strony w postępowaniu synka. Nie było łatwo, ale z czasem, co raz lepiej jej to wychodziło. Rada: Nie krytykuj ciągle dziecka. Zamiast na każdym kroku podkreślać, co zrobiło źle, postaraj się docenić je za to, co zrobi, w czym jest dobry ("Zobacz, jeszcze tydzień temu bałeś się wejść na rowerek, a dziś dzielnie pedałujesz!"). Pamiętaj, że dziecko stale ganione ("Ale z ciebie niezdara!") szybko zaczyna wątpić w siebie i swoje talenty. Staje się bierne, nieufne, zamknięte w sobie. Nie skąp dziecku zasłużonych pochwał. Nie martw się, one nie psują dzieci, ale dowartościowują je i dodają im pewności. Zobacz także: Czy mówisz tak do dziecka? Sprawdź, jakie zwroty kształtują twoje dziecko Porównywanie do innych "Zobacz, Krzysio tak ładnie stoi, a ty ciągle się wiercisz", "Ania tak dobrze się uczy, a ty znowu dostałaś dwóję" – takie ciągłe porównywanie sprawia, że dziecko traci poczucie własnej wartości, myśli, że jest gorsze. Taka sytuacja ma też niestety jeszcze jeden aspekt – źle wpływa na relacje porównywanych dzieci. Trudno się zaprzyjaźnić z "chodzącym ideałem", który na każdym kroku przypomina nam bolesną prawdę: jestem…

img4BrHhM-76e0caa.jpg
width: 1200
height: 895

Dzieci tyją? Tak! Ale miewają też bulimię i anoreksję
type: item
date: 2015-07-16T09:41:59.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: dieta
subject: odchudzanie po porodzie
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
subject: waga dziecka
description: Dietetycy biją na alarm, że coraz więcej polskich dzieci ma nadwagę albo cierpi na otyłość. Uważam, że alarm powinni wszcząć również psychologowie. Bo dzieci ogarnięte obsesją szczupłej figury odchudzają się na potęgę. Wiele z nich potem ma bulimię, anoreksję, a wszystkie – kłopoty z akceptacją siebie.
encoded: Nie wyglądam jak szczupła dwudziestolatka, bo nią nie jestem. Wyglądam normalnie, czyli NIE TAK jak większość moich równolatek, które można zobaczyć w gazetach (ja w przeciwieństwie do nich mam cellulit, a mój brzuch pamięta, że przeszłam dwie ciąże). Staram się być spokojna o swój wygląd, nie popadać w kompleksy, nie wierzyć zdjęciom, które kreują kolorowe magazyny (pracuję w wydawnictwie i wiem, co takie fotografie przechodzą, zanim zobaczy je czytelnik). Kult szczupłego ciała Dzieci wierzą w to, co widzą. A widzą piękne nastolatki – szczupłe i ciągle na diecie! Oglądają zdjęcia dzieci gwiazd, które już występują na wybiegach znanych projektantów, a wiadomo – modelka musi być chuda. Już kilkulatki bawią się lalkami Barbie, których proporcje po prostu nie występują w naturze (serio, nawet u Anji Rubik). I tak powoli powstaje w każdej małej główce obraz idealnej figury i poczucie, że się do tego ideału nie pasuje. Czytaj też: Naucz dziecko pewności siebie To jest obsesja i paranoja! Dawno temu moja córeczka, śmieszny ludzik z zerówki, stanęła pewnego dnia przed lustrem i powiedziała: „Ale jestem gruba!". Bardzo mnie to rozśmieszyło, bo akurat ona miała odwrotny problem – była długim patyczakiem. Ale po tej chwili wesołości trochę się spięłam: „Skąd ci to przyszło do głowy?" – zapytałam. Okazało się, że głównymi tematami rozmów kilkuletnich dziewczynek są: a) lalki b) ubrania c) figura d) odchudzanie Koło się nakręca Kiedy dzieci są małe, myślimy, że „chude wzory" im nie zaszkodzą. Wystarczy tylko dziecku dokładnie tłumaczyć, wyjaśniać, że wygląd to nie wszystko, że owszem, trzeba dbać o ciało, ale po to, żeby było zdrowe, że fajnie jest ładnie wyglądać, ale że nie można tego robić za wszelką cenę i najważniejsze jest przecież, żeby lubić siebie. Otóż, nie! Dzieci uczą się przez naśladowanie, a nie na wykładach o tym, co jest słuszne. Dlatego w szkole podstawowej do wcześniejszych tematów rozmów dołącza jeszcze jeden: dieta. „A znasz dietę kopenhaską?" – to pytanie, …

imgoPhDl7-68e4ce1.jpg
width: 1024
height: 663

O poczuciu własnej wartości, czyli jak wychować szczęśliwe dziecko
type: item
date: 2014-02-07T14:36:37.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
subject: wychowanie
description: Myślisz, że twoje dziecko jest jeszcze małe i masz wiele czasu, by rozpocząć proces wychowywania go na szczęśliwego człowieka? Nic bardziej błędnego!
encoded: Chcesz mieć dobre relacje z dzieckiem? Liczysz, że nie będzie ono miało wielu konfliktów z przyjaciółmi? Pragniesz, by w przyszłości stworzyło szczęśliwy związek i miało dobry kontakt z własnymi dziećmi? Proces budowania poczucia własnej wartości u dziecka powinnaś zacząć już dziś! Czym jest poczucie własnej wartości u dziecka? "Kim jestem? Jak dobrze znam samego siebie? W jaki sposób wykorzystuję wiedzę o sobie?" Odpowiedzi na te pytania są kluczowymi składnikami poczucia własnej wartości, które buduje się w człowieku od okresu niemowlęctwa i przez całe życie ulega przemianom. Dzieci o wysokim poczuciu własnej wartości czują się dobrze same ze sobą. Nie potrzebują udowadniać sobie i rodzicom na każdym kroku, że coś potrafią. Wiedzą, że są kochane za to, że istnieją, a nie za to, jakie są i co umieją. Lubią siebie, a co za tym idzie są też lubiane przez innych. Dzieci o niskim poczuciu własnej wartości są niepewne i często borykają się z poczuciem winy. Zobacz też: Posłuszne dziecko to nie zawsze szczęśliwe dziecko. Poczucie własnej wartości u dziecka a wiara w siebie Wiara w siebie nie jest tożsama z poczuciem własnej wartości, zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Rzadko boryka się z problemem wiary w siebie dziecko, które ma zdrowe poczucie własnej wartości, jednak ta zależność nie obowiązuje w drugą stronę. Najlepiej wyjaśnić to na przykładzie. Dziecko chciałoby nauczyć się grać w tenisa, ale w tracie lekcji tenisa okazuje się, że sprawność fizyczna dziecka pozostawia wiele do życzenia. Jeśli jego poczucie własnej wartości jest wysokie, prawdopodobnie stwierdzi, że tenis nie jest sportem dla niego, ale za to ma inne zdolności. Jeśli jednak dziecko ma niskie poczucie własnej wartości, do porażki w jednej dziedzinie będzie podchodzić globalnie i uzna, że w niczym nie jest dobre, jest niezdolne. Ciężko będzie mu wytłumaczyć, że porażka w jednej dziedzinie nie świadczy o tym , że jest nieudacznikiem. Rodzicie najczęściej zaczynają wtedy pocieszać dziecko, przypominając…

imgxPrP07-2a88c60.jpg
width: 600
height: 452

Kto jest dla dziecka autorytetem?
type: item
date: 2013-02-25T22:17:55.000Z
creator: jkarwat
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dyscyplina
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
subject: wychowanie
subject: wychowanie bezstresowe
description: Dziecko samo wybiera osoby, które chce naśladować. Czy można sprawić, by tym kimś stałaś się ty lub tata dziecka? Sprawdź!
encoded: Ponad 15 lat temu TNS OBOP przeprowadził ankiety wśród Polaków i 36 procent z nich przyznało, że nie mają żadnych autorytetów. Nikt im nie imponował, nikogo nie próbowali naśladować. Dziesięć lat później powtórzono badania. I tu wielkie zaskoczenie – okazało się, że młodzi ludzie coraz częściej liczą się ze zdaniem swoich rodziców, dziadków i innych członków rodziny... nawet jeśli czasem trudno to zauważyć. Co możesz zrobić, byś i ty stała się autorytetem dla swojego dziecka? Bądź dla dziecka przewodnikiem Najważniejszą i jednocześnie najtrudniejszą rolą rodzica jest mądre wyznaczanie granic. Na tyle dalekich, by dziecko czuło, że ma wybór i na tyle bliskich, by nie działało na swoją szkodę. Dobry rodzic nie boi się też rozmów o swoich emocjach, uczuciach i zachowaniach. Wszystkich! A nie tylko tych wzorcowych. Dzieci o wiele bardziej ufają odruchom człowieczeństwa niż świątobliwości i doskonałości bez skazy. W życiu najlepiej sprawdza się bycie rodzicem-przewodnikiem. Zobacz też: 8 zasad okazywania dziecku szacunku Rozmawiaj z dzieckiem Odpowiadaj na wszystkie pytania dziecka, rozmawiaj na różne tematy (od samochodów, przez naukę aż po seks). Według sondaży rodzice najczęściej przepytują dzieci, zamiast z nimi rozmawiać. Chcą wiedzieć co zjadły w przedszkolu, czy dostały jakieś stopnie w szkole etc. Tymczasem mogą zapytać, co ich kilkulatki myślą o... filmie, który ostatnio obejrzały; ostatnim prezencie; przeczytanej książce; postaciach z ulubionej bajki; wspólnych sąsiadach; znajomych z podwórka; jakimś sportowcu, któremu dziecko kibicuje; wspólnych zabawach. Naprawdę jest o czym rozmawiać! Czytaj też: Jak rozmawiać z dzieckiem o seksie Nie bądź dla dziecka tyranem „Najważniejsza jest dyscyplina" – mówią niektórzy dorośli i ćwiczą swoje pociechy w przestrzeganiu sztywnych zasad, których nikt im nie wyjaśnia. Zdaniem psychologów despotyczne metody wychowawcze wywołują w dzieciach lęk i tłumią ich tożsamość (w dorosłym życiu nie będą potrafiły wyrazić i bronić własn…

imgmHX0nV-030f71e.jpg
width: 944
height: 640

Słowa, które ranią – 6 zakazanych zdań
type: item
date: 2013-01-31T09:02:22.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: pewność siebie
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
subject: samoocena dziecka
description: Czasem lepiej ugryźć się w język, niż powiedzieć w złości coś, co rani. Oto słowa, których dziecko nigdy nie powinno usłyszeć. Nigdy!
encoded: Raniące słowa rzucone dziecku w złości podczas kłótni nie tylko sprawią mu przykrość, ale także mogą zachwiać całym jego światem. Takie słowa mogą obniżać samoocenę dziecka i jego pewność siebie. Dziecko może zapamiętać je na całe życie. Oto zdania, których nigdy nie powinno usłyszeć. 1. „Nie chcę takiego dziecka" To emocjonalny szantaż. Takie słowa znaczą tyle co „Wycofam swoją miłość, jeśli nie będziesz robił tego, co chcę". Słysząc coś takiego dziecko nie może czuć się bezpiecznie. Chcąc utemperować dziecko, lepiej skupić się na własnych uczuciach i na tym, co robi (a nie, jakie jest) i powiedzieć np. „Denerwuję się, gdy tak głośno krzyczysz". Czytaj też: Tego nigdy nie rób – 5 rzeczy niszczących samoocenę dziecka 2. „Ty leniu, ty niezdaro" Dziecko nie ma dość siły i tak ugruntowanego poczucia własnej wartości, by przeciwstawić się takim etykietom. Rozumie je dosłownie i nie wyciąga z nich wniosków na temat konkretnych zdarzeń. Myśli „Jestem niezdarą", zamiast „Nie uważałem i przewróciłem szklankę". „Jestem leniem" zamiast „Nie odniosłem talerza". „Jestem głupi", zamiast „Nie przemyślałem tego, co chcę zrobić". Lepiej skupić się na konkrecie: „Szklanka się nie przewróci, jeśli postawisz ją z dala od krawędzi stołu". To skuteczniejsze i nikogo nie obraża. Czytaj też: Jak wyznaczać dziecku granice? 3. „Wpędzisz mnie do grobu!" A także „Przez ciebie boli mnie głowa", „Zobacz, jaki tatuś przez ciebie jest smutny" itd. Takie groźby i oskarżenia dziecko także może rozumieć dosłownie. Wzbudzają w nim poczucie winy. 4. „Zobacz, co przez ciebie zrobiłam!/do czego mnie doprowadziłeś!" To przerzucanie odpowiedzialności na dziecko. Bardzo dla niego niesprawiedliwe. 5. „Twoja siostra jest taka grzeczna/mądra/itd. A ty?" Tego typu porównania znaczą dla dziecka tyle co „Zobacz, on/ona jest od ciebie lepszy/a". Słysząc taki komunikat, dzieci nie dowiadują się niczego nowego o innych ani niczego się nie uczą. Jedynie tego, że są gorsze. Takie zdania niszczą relacje między rodzeńs…

imgtjeSeV-72367b5.jpg
width: 600
height: 377

Chcę być jak moja mama!
type: item
date: 2010-05-24T06:03:41.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
subject: wrażliwe dziecko
subject: wychowanie dziecka
description: Twoje dziecko bacznie cię obserwuje i marzy, aby stać się twoją kopią. Grzechem byłoby tego nie wykorzystać! Jak to zrobić, by dziecko wyrosło na szczęśliwego człowieka? Podpowiadamy.
encoded: Za kilka lat idolem twojego dziecka zostanie kolega z podwórka. Za kolejne kilka – twoje dziecko będzie samo wiedziało wszystko najlepiej! Ale teraz, póki jeszcze jest w ciebie wpatrzone jak w obrazek, możesz je dużo nauczyć. Jak? Świeć przykładem! Naucz dziecko optymizmu Nikt nie rodzi się ponurakiem ani wesołkiem. Nasz stosunek do świata (i do samych siebie!) to głównie kwestia wychowania. Co to znaczy? Że to od ciebie zależy, czy dziecko będzie czerpało z życia pełnymi garściami czy raczej zacznie przypominać Kłapouchego z „Kubusia Puchatka”. Zachwycaj się światem. Jasne, ty już pewnie nieraz widziałaś pąki na drzewie i kołującego nad gniazdem bociana. Ale dla kilkulatka poszukiwanie pierwszych oznak wiosny to magiczna, fascynująca przygoda! Pokaż mu rozkwitające przebiśniegi, daj do powąchania roztarte listki, w weekend wybierzcie się na spacer za miasto. Dziecko będzie mogło na własne oczy przekonać się, że świat to piękne, przyjazne miejsce. Śmiej się z kłopotów. Dziecko wywróciło się prosto w kałużę? No to masz dwa wyjścia. Albo zacisnąć wargi i pomyśleć o praniu, albo wesoło zapytać smyka, czy udało mu się złowić jakąś rybkę w tym jeziorze. Co wybierasz? Rozwiąż też test: Jaki charakter ma twoje dziecko? Wychowaj smakosza Czy jest coś przyjemniejszego niż zajadanie się świeżą bułką z masłem? Dla nas, dorosłych, chyba nie, ale dla dzieci często jedzenie to ostatnia rzecz, na jaką mają ochotę. No, chyba że je się razem z mamą! Siadaj z dzieckiem do stołu. Rodzinne posiłki nie tylko zbliżają domowników, ale też wzmagają apetyt. Ucz dobrych nawyków żywieniowych. Jeśli nie przyzwyczaisz dziecka do nadmiaru soli i cukru, nie pozwolisz na jadanie frytek, chipsów itp. oraz picie słodkich napojów gazowanych, jest szansa, że nie będą mu one w przyszłości tak bardzo smakować. Nie krzycz nad talerzem. Bo jeśli ty zaczniesz, dziecko szybko do ciebie dołączy. Jedzcie bez pośpiechu, rozmawiajcie miedzy kolejnymi kęsami. Koniecznie przeczytaj: Naukowcy znaleźli sposób na ni…

imgzoyTDZ-4bbaa25.jpg
width: 533
height: 800

Tego potrzebuje każde niemowlę: warunki dla rozwoju dziecka
type: item
date: 2009-02-12T13:06:05.000Z
creator: sniemczyk
subject: Niemowlę
subject: Pielęgnacja
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
subject: rozwój dziecka
subject: rozwój intelektualny
subject: rozwój psychiczny
description: Mózg dziecka jest chłonny jak gąbka – zapisuje się w nim wszystko, co do niego dociera. Ale aby ta nauka nie poszła w las i niemowlę rozwijało się prawidłowo, potrzebnych jest jeszcze kilka warunków.
encoded: Warunki niezbędne dla rozwoju dziecka – co to właściwie takiego? Na pewno nie jest to góra „rozwijających” zabawek czy zajęcia rytmiki dla niemowląt. To coś o wiele prostszego. Poznaj „złotą piątkę”: 1. Bezwarunkowa miłość – aby nie bało się wyzwań Według psychologów, im więcej miłości dostanie niemowlę, szczególnie w pierwszych miesiącach życia, tym bardziej będzie pewne siebie w przyszłości. A to przecież warunek wielu sukcesów. Dlaczego tak się dzieje? Kiedy dziecko wie, że bez względu na wszystko jest akceptowane i otaczane miłością, nie boi się podejmować wyzwań. Dlatego nie szczędź dziecku czułości. To ważne także dlatego, że twoja bliskość i dotyk stymulują układ nerwowy niemowlęcia (przeczytaj, czemu niemowlę koniecznie potrzebuje dotyku). 2. Zaspokajanie potrzeb – by rosło poczucie wartości dziecka Już kilkumiesięczne dzieci potrafią pokazać, czego potrzebują, a kiedy już to dostaną, nie posiadają się z radości. W takich chwilach rośnie w nich świadomość tego, że są panami samych siebie. Nie bój się, że spełniając drobne zachcianki dziecka, rozpieścisz go. Dla rozwoju niemowlęcia nie dyscyplina jest ważna, ale budowanie w nim poczucia własnej wartości. Sprawdź, jak w prosty sposób pokazać niemowlęciu, że go kochasz 3. Pole do eksperymentów – dla nauki Dziecko powinno dotykać twoich okularów, głaskać kocie futerko, chlapać wodą, jeść rękami, brykać na czworakach po całym mieszkaniu i w nieskończoność upuszczać łyżeczkę. Powinno mieć możliwość pełzania, raczkowania, wspinania się przy meblach. Właśnie w takich chwilach się uczy i poznaje swoje możliwości. Choć czasem wydaje ci się, że niemowlę z czymś sobie nie poradzi (np. z samodzielnym jedzeniem), powstrzymaj pokusę, aby wyręczać go we wszystkim. 4. Codzienna rozmowa – na rozwój mowy Badacze udowodnili, że dla rozwoju mowy najważniejszy jest 1. rok życia. Aby dziecko w kolejnych latach mówiło i rozumiało tyle, ile powinno, już w niemowlęctwie mów do niego jak najwięcej, najlepiej patrząc mu przy tym prosto…

img6riU5V-b78f816.jpg
width: 600
height: 401

Czy na pewno okazujesz szacunek swojemu dziecku?
type: item
date: 2009-01-26T09:29:42.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Kochamy nasze dzieci tak, że wskoczylibyśmy za nie w ogień. Dbamy o nie, przytulamy je, dajemy wszystko, co najlepsze. A jak jest z szacunkiem? Co to znaczy „szanować dziecko"? I jak to pogodzić z wychowaniem?
encoded: – Dziecko, które jest szanowane przez najbliższych, uczy się szacunku do innych i do siebie – mówi Beata Płażewska, psycholog. Tylko co to znaczy: szanować dziecko? Skąd dziecko wie, że jest szanowane? I jak pogodzić szacunek z wychowywaniem? Szanuj swoje dziecko: pozwól mu być sobą Każdy człowiek już od dnia narodzin ma prawo do bycia sobą: kimś o określonym temperamencie, talentach, upodobaniach. Ma prawo rozwijać się w swoim tempie i iść własną drogą. Niby to wszystko wiemy, ale... Tak bardzo chcemy, by nasze dzieci były najwspanialsze, że czasem niepotrzebnie je poganiamy: za szybko uczymy czytać, jeździć na nartach, zapisujemy córkę na balet, choć wolałaby w tym czasie bawić się lalkami... Warto jednak się starać: biorąc pod uwagę potrzeby, zainteresowania i możliwości dziecka, okazujemy szacunek dla jego odrębności. Polecamy także: On kochał, rozumiał i szanował dzieci - słowa Korczaka, które musisz znać Szanuj swoje dziecko: nie porównuj go nieustannie do innych Nie można oczekiwać, że skoro starsza siostra dziecka była „taka spokojna”, to ono też będzie. Fakt, że jego kuzyn-rówieśnik potrafi już to czy tamto, do niczego go nie zobowiązuje. Jest inną osobą! Zasługuje na to, by szanować jego temperament i prawo do własnego tempa rozwoju. Polecamy także: Temperament to potęga Szanuj swoje dziecko: słuchaj go uważnie Jeden z elementarnych wyrazów szacunku to uwaga, jaką obdarza się inną osobę. Kto jest bez grzechu (i nigdy nie słuchał dziecka jednym uchem), niech pierwszy rzuci kamieniem! Bądźmy szczerzy: gdy się jest mamą dziecka, które zaczyna mówić, zanim na dobre otworzy oczy, po prostu nie da się słuchać go cały czas z jednakową uwagą. Warto jednak się starać, dlatego: Dużo rozmawiaj z dzieckiem. Pamiętaj, że rozmowa to nie monolog. Uczciwie stawiaj sprawę, mów na przykład: „Teraz jestem bardzo zajęta, pogadamy później”. Lepiej porozmawiać przez kwadrans, ale za to naprawdę, niż przez cały dzień markować rozmowę, rzucając na odczepnego: „Tak, tak”, „Ojej”, …

img52mdo9-9bb37cc.jpg
width: 682
height: 512

Jak sprawić, by dziecko czuło się kochane - 12 niezawodnych sposobów
type: item
date: 2008-04-24T14:17:53.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: miłość do dziecka
subject: miłość macierzyńska
subject: miłość ojcowska
subject: okazywanie uczuć
subject: poczucie własnej wartości u dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Diabeł tkwi w szczególe, zwłaszcza gdy chodzi o uczucia. Drobne przyjemności i ciepłe gesty sprawią, że twoje dziecko będzie się czuło jeszcze bardziej kochane.
encoded: Na pewno znasz wszystkie te sposoby i z powodzeniem je stosujesz. Być może dlatego, że sama ich kiedyś doświadczyłaś. Być może to właśnie one pomogły ci w ukształtowaniu poczucia własnej wartości. Drobne gesty, które płyną z życzliwości, są świetnym dowodem uczuć wobec dziecka. Są jak lekarstwo o przedłużonym działaniu, bo głęboko zapadają w pamięć. Kiedy w przyszłości nad twoim dorosłym już „maleństwem” zawisną burzowe chmury, posag dobrych emocji skutecznie pomoże mu je rozpędzić. 1. Znajdujesz czas, by zatrzymać się na placu zabaw Mijacie go po drodze, kiedy jedziesz z dzieckiem po zakupy lub na pocztę. A jednak się zatrzymujesz, bo zaplanowałaś wyjście z domu tak, aby przy okazji spędzić tam trochę czasu. Widok drabinek i piaskownicy to silna pokusa dla malucha. Pozwalając mu pohuśtać się i pozjeżdżać, nie tylko unikniesz kłopotu z odwracaniem uwagi od atrakcyjnego obiektu na trasie i słuchania żalu z powodu zmarnowanej szansy na zabawę, przede wszystkim pokazujesz, że potrzeby dziecka są dla ciebie ważne. Czytaj też: Jak z szacunkiem i miłością wyznaczać dziecku granice? 2. Nie zapominasz pomachać na pożegnanie Gdy wychodzisz z domu, a także kiedy maluch wybiera się na spacer z tatą. Machasz tak długo, dopóki dziecko nie zniknie ci z oczu. Taki rytuał połączony z buziakami, przytulaniem wyraźnie podkreśla, jak jesteście sobie bliscy. Wielu dorosłych przechowuje we wspomnieniach obraz mamy lub babci machającej ręką na pożegnanie. Takie sentymentalne pamiątki powodują, że cieplej robi się na sercu bez względu na okoliczności. 3. Często i czule opowiadasz o tym, co było Nawet małe dzieci rozkoszują się wspomnieniami chwil, gdy pojawiły się na świecie. Te opowieści to dla nich dowód, jak bardzo są ważne, jak potrzebne i kochane. Z czasem przybędzie wam tematów do wspominania: pierwszy dzień w przedszkolu, pierwsza jazda na rowerze itp. W opowiadaniu o tych wydarzeniach ważne są słowa, których używasz: „Nigdy nie zapomnę, kiedy...”, „Zawsze cieszyłam się, gdy...”, „…

imgs6eHvB-0052122.jpg
width: 1826
height: 1200