6 niewidzialnych prac, które robi każda matka. Nr 4 wyczerpuje najbardziej, a nikt tego nie docenia
To tylko z pozoru błahe i proste czynności, które nie zajmują wiele czasu. Tak naprawdę to obowiązki, które obciążają psychicznie i wysysają energię jak mało co. Najczęściej wszystkie te rzeczy biorą na swoje barki zapracowane matki, ale nikt im za to nie płaci - nawet dobrym słowem. Mało tego, często nikt nawet tej pracy nie zauważa.
Te prace w domu i przy dzieciach są niewidoczne, bo nie zostawiają śladów – nie widać ich efektów tak jak czystej podłogi czy ugotowanego obiadu. A mimo to potrafią całkowicie zdominować dzień. Każdy dzień. Obowiązków w domu jest znacznie więcej niż tylko gotowanie, wyrzucanie śmieci i ładowanie prania. Jest jeszcze mnóstwo pracy, której nie widać − organizowania, planowania, przewidywania, pamiętania, podejmowania decyzji. To tzw. obciążenie mentalne i niewidzialna, ciężka praca. Oto obowiązki, które matki najczęściej wykonują samodzielnie, a których inni nawet nie zauważają. 1. Dbanie o garderobę dzieci – by ubrania zawsze były w dobrych rozmiarach i dopasowane do sezonu Dzieci rosną błyskawicznie – z miesiąca na miesiąc zmienia się rozmiar buta, długość spodni, a zimowa kurtka z zeszłego roku okazuje się nagle za ciasna. Matki regularnie przeglądają szafy, robią zakupy odzieżowe, organizują ubrania „na już” i „na później”, czasem przekazują za małe rzeczy dalej, innym razem kompletują całe zestawy „na zapas”. Wiedzą, kiedy zbliża się zmiana pory roku i wyprzedaże. Szukają promocji, zamawiają online, mierzą, zwracają. To cicha, ale nieustanna logistyka. 2. Planowanie zdrowych i atrakcyjnych posiłków (i mierzenie się z odmową jedzenia) To, co trafia na talerz dziecka, to nie przypadek. To efekt ciągłego balansowania między tym, co zdrowe, a tym, co dziecko faktycznie zje. Matki spędzają mnóstwo czasu na planowaniu posiłków, wyszukiwaniu przepisów, wymyślaniu urozmaiconych śniadań i obiadów, a potem... muszą mierzyć się z grymaszeniem, odmawianiem, wypluwaniem. I jeszcze raz zaczynać od nowa. A wszystko to po to, by dziecko miało energię i rozwijało się prawidłowo. Z kuchni wychodzą nie tylko posiłki, ale i matczyna cierpliwość. 3. Pilnowanie, by w domu niczego nie zabrakło (kosmetyki, środki czystości, przekąski itp.) To jak niewidzialny radar – matka wie, że kończy się pasta do zębów, że trzeba dokupić papier toaletowy, że w lodówce brakuje mleka, a ulubione przekąski dziecka właśnie się skończyły. Robi listy zakupów, zamawia online, biegnie do sklepu w ostatniej chwili. To ona dba, by zawsze było mydło przy umywalce, krem na odparzenia w szufladzie i zapas chusteczek w torebce. 4. Bycie na bieżąco z grafikami i potrzebami szkolnymi To zadanie, które najbardziej wyczerpuje psychicznie – wymaga nieustannej gotowości i czujności. Trzeba pamiętać o zmianie planu lekcji, dniu bez mundurka, zebraniu w przedszkolu, urodzinach kolegi, wycieczce klasowej i pracy plastycznej na jutro. Matki prowadzą domowe kalendarze, tablice, instalują aplikacje, przypomnienia – bo szkoła i przedszkole to codzienny potok informacji. Często to one odpowiadają za to, że dziecko nie zapomni zabrać stroju na wf czy pieniędzy na teatrzyk. Nikt tego nie widzi, ale bez tej cichej pracy wszystko by się posypało. 5. Umawianie i pilnowanie wizyt lekarskich Z pozoru to proste – zadzwonić, umówić, pojechać. W rzeczywistości to szukanie wolnych terminów, dopasowywanie grafiku, dopasowywanie do pracy i zajęć dziecka. A potem organizowanie transportu, przepakowywanie dokumentacji, kupowanie leków. Matki znają historię zdrowotną dziecka na pamięć, pilnują bilansów, szczepień, wizyt kontrolnych, konsultacji specjalistycznych. Robią to, by dziecko czuło się bezpieczne i zaopiekowane – nawet jeśli ono samo tego nie zauważa. 6. Uczestniczenie w przyjęciach urodzinowych innych dzieci (wraz z całą logistyką, kupowaniem prezentów itp.) Dziecięce urodziny to nie tylko tort i balony – to dla matek logistyka pełną parą. Trzeba odpowiednio wcześnie kupić prezent, zapakować go, zorganizować transport, dostosować termin do innych rodzinnych planów, dopilnować godziny, czasem zostać na miejscu, czasem wrócić za chwilę. A po drodze jeszcze o niczym nie zapomnieć. Lubimy mówić, że wychowanie dzieci to najważniejsza praca na świecie. Czas najwyższy, by właśnie tak zacząć ją traktować. Zobacz też: 6 oznak, że jesteś rodzicem pandą. Możesz być dumna, jeśli spełniasz warunek nr 2 Ta bajka psuje dzieci. Wygląda niewinnie, ale psycholog ostrzega Tych 4 zdań nigdy nie mów córce. Ona nigdy ci tego nie wybaczy
„Mąż całe lato spędza na łódkach z kumplami. A mnie frustruje już każdy kwadrans spędzony samotnie z dziećmi” [LIST DO REDAKCJI]
Jestem taka umęczona, ale to on mówi, że potrzebuje wytchnienia od domu i dzieci. Jest lato, więc pływa po Mazurach, bo zawsze tak robił. A ja mam siedzieć w domu, bo przecież jestem matką, dzieci mnie potrzebują, a do tego karmię piersią...
Tata na wakacjach, a mama w domu z dziećmi? Nasza czytelniczka żali się, że nie ma czasu na odpoczynek, podczas gdy jej mąż korzysta z uroków lata. Jeśli masz do opowiedzenia podobną historię, napisz do nas na adres: redakcja@mamotoja.pl. Też mam prawo być zmęczona! „Mikołaj od początku uważał, że to matka ma obowiązki wobec dziecka, a on, jako tata, jest trochę na doczepkę. Coś tam pomoże, coś zrobi, ale generalnie ma swój świat, zarabia, wychodzi z domu i średnio się angażuje. Przynajmniej dopóki dzieci są malutkie – jego zdaniem w tym okresie cały ciężar opieki spoczywa na matce, która ma instynkt i predyspozycje. Jak próbowałam dawać mu synka na ręce, żeby pobujał, ponosił, to zaraz mi oddawał, bo 'mały chce do mamy'. Najgorzej jest teraz, latem. Mikołaj zawsze spędzał urlop na Mazurach. Z kolegami mają taki rytuał, że co roku pływają łódkami przez kilka letnich tygodni. Są w swoim gronie, imprezują, niczym się nie przejmują... Ja rozumiem na studiach, ale teraz, kiedy już kilku z nich ma dzieci? Mój mąż wrócił do domu po dwóch tygodniach. Posiedział trochę i oświadczył, że znowu jedzie, bo w domu się dusi i ciężko mu pracować. No wiadomo, trzeba ogarnąć dzieci, zająć się domem... Ja robię to wszystko na co dzień i jakoś nie narzekam. Dlaczego on nie może mi pomóc? To też jego dom i dzieci. Ja nie pracuję zawodowo, rozumiem, że on potrzebuje trochę ciszy i spokoju, ale ja też zasługuję na odpoczynek, prawda? Tymczasem jestem uwiązana przy dzieciach, nic mi nie wolno. A on lata, gdzie chce. To niesprawiedliwe. Jestem coraz bardziej sfrustrowana, samotne dni i wieczory z dziećmi to dla mnie udręka”. Mira Zobacz też: Kobiety wykonują więcej prac domowych, gdy... w domu jest mężczyzna Dlaczego tata jest tak ważny w życiu małego dziecka? [WIDEO] Ojciec – bloger przeprasza matki, które zostały w domu, wychowując dzieci
Ojcowie poszli na wojnę – czy kobiety rzeczywiście nie różnią się od mężczyzn?
Feminizm to w uproszczeniu ruch walczący o prawa kobiet i zakładający, że kobiety nie różnią się od mężczyzn. Czy przykład wojny w Ukrainie, gdzie mężczyźni walczą, a kobiety opiekują się dziećmi, dowodzi, że należy zdefiniować na nowo to założenie? – zapytałam dr hab. Karolinę Hansen, na co dzień zajmującą się stereotypami i uprzedzeniami.
Wojna w Ukrainie otwiera oczy na wiele rzeczy: począwszy od świata polityki, a skończywszy na życiu społecznym. Skłania też do zastanowienia się nad różnymi stereotypami, a czasem do tych refleksji popycha nas nasze własne dziecko… Moja przyjaciółka została ostatnio zaskoczona pytaniem swojej 6-letniej córki, dlaczego to tatusiowie zostali na wojnie, a mamy wyjechały z dziećmi. Pytanie uzasadnione, zważywszy na fakt, że przyjaciółka naprawdę dokłada starań, by jej córki wyrosły w przekonaniu, że kobiety i mężczyźni są sobie równi. No i jak to w takim razie jest? Jesteśmy równi czy jednak są granice tej równości? To zależy, z której strony na to spojrzeć. Czy jesteśmy sobie równi biologicznie, czy jesteśmy sobie równi społecznie? To dwa różne pytania. Nie ma co się oszukiwać, biologicznie się różnimy: mężczyźni są statystycznie silniejsi i wyżsi – a to cechy przydatne na wojnie, bo mogą np. udźwignąć więcej broni czy szybciej uciekać. Oczywiście są też silne i wysokie kobiety, ale procentowo jest ich mniej. Ktoś może więc zapytać: czy my nie przesadziliśmy z tym równouprawnieniem? A może jednak skoro się różnimy, to do innych rzeczy zostaliśmy stworzeni? Nie przesadziliśmy. Bo w równouprawnieniu nie chodzi o to, żeby nie dostrzegać różnic, ale dać takie samo prawo wszystkim. Czyli w przypadku wojny dać prawo kobiecie do zostania na miejscu i walki z wrogiem. To nawet się dzieje, bo przecież są kobiety, które stają się żołnierkami i walczą w Ukrainie. Ale w sytuacji, gdy mają dzieci, raczej tak nie jest – to one, nie ojcowie, wyjeżdżają z dziećmi z kraju. To prawda, ale tu znów dotykamy uwarunkowań biologicznych, bo może wyjeżdżające matki małych dzieci karmią je piersią, zatem naturalną konsekwencją jest fakt, że to one opuszczają kraj z dzieckiem. Oczywiście idealnym rozwiązaniem byłoby pozostawienie rodzicom decyzji o tym, kto wyjedzie z dzieckiem z kraju. Są przecież pewnie rodziny, w których mama pracowała, a ojciec opiekował się dzieckiem. W obliczu zakazu wyjazdu mężczyzn, a pozwoleniu na wyjazd kobiet, takie rozstanie z ojcem, który był bardzo ważny i obecny na co dzień, może być dla dziecka jeszcze większym obciążeniem. Rzeczywistość jest jednak inna. Nikt nie zastanawia się, z kim dziecko powinno wyjechać. Zakorzenione mocno w nas przekonanie, że to kobieta zajmuje się małymi dziećmi, sprawia, że to mamy opuszczają kraj. Rzeczywiście to przekonanie jeszcze funkcjonuje, ale przede wszystkim nie możemy zapominać o konkretnych prawach, które też wpływają na zachowanie. Teraz w Ukrainie wszyscy mężczyźni poniżej 60 roku życia nie mogą przekroczyć granicy, bo mają obowiązek zostać w kraju. Kobiety i dzieci za to mogą wyjechać. Czy to jednak nie oznacza, że my nadal tkwimy w systemie podziału na role i on czasem nie jest taki zły? Nie, nie zgodzę się, że odgórne przypisywanie kobietom i mężczyznom konkretnych ról jest dobre. To nie o to chodzi, żeby kobietę z powrotem wtłoczyć w rolę przysłowiowej strażniczki ogniska domowego, a mężczyznę wysłać na polowanie. Podobnie jednak nie chodzi o to, by teraz wszystkie kobiety zamieniały się rolami z mężczyznami. Chodzi o wybór. Czyli kobieta powinna móc zdecydować, czy chce zająć się domem, czy robić karierę lub realizować się w inny sposób. W Polsce jednak chyba kobiety wolą realizować się w bardziej stereotypowych rolach, jeśli wierzyć ostatniemu badaniu GUS*, które pokazuje, że aż 54% Polek nie pracuje. Trzeba wziąć pod uwagę, że w tej grupie znalazły się także kobiety, które z racji wieku nie mogą lub nie muszą pracować. Tak czy inaczej, taka interpretacja jest jednopłaszczyznowa i nie pokazuje całości zagadnienia. Trzeba przecież wziąć pod uwagę warunki prawne i ogólny nastrój społeczny, w którym my wszyscy jesteśmy zanurzeni. Co do prawa, to takie rzeczy jak urlopy tacierzyńskie versus macierzyńskie albo takie czy inne zasiłki i jak to wszystko jest skonstruowane, też wpływają na decyzje ludzi. Poza tym ważny jest również kontekst społeczny – jeśli zawody uznawane za typowo męskie zaczynają przejmować kobiety i jest to społecznie akceptowane, wówczas coraz więcej kobiet zaczyna się takimi zawodami interesować. I odwrotnie – gdy w społeczeństwie coraz popularniejszy staje się tradycyjny model rodziny, tym więcej kobiet zostaje w domach. W ostatnich latach niestety ten model w Polsce zaczyna przeważać. Wpływ na to ma sytuacja polityczna i dyskurs społeczny obecny w niektórych mediach. Oczywiście to nie jest tak, że nie jesteśmy różni, bo jesteśmy, ale ta różność nie definiuje nas ostatecznie i nieodwracalnie, bo każdy powinien mieć wybór. I to jest fundamentem równouprawnienia. *źródło: raport GUS „Polska w liczbach 2021” Zobacz także: Przejmujący film: dzieci w Ukrainie mówią o wojnie To nie miało prawa się wydarzyć! Aż 2389 ukraińskich dzieci umieszczono w rosyjskich obozach koncentracyjnych! Nie mógł opuścić ukrainy. Oddał dzieci nieznajomej, by przeprowadziła je przez granicę, gdzie czekała ich matka Konsultacja merytoryczna dr hab. Karolina Hansen Adiunktka w Centrum Badań nad Uprzedzeniami Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, członkini Akademii Młodych Uczonych Polskiej Akademii Nauk. Przedmiotem jej zainteresowań w pracy naukowej są m.in. uprzedzenia, stereotypy, język sprawiedliwy płciowo, imigracja, uchodźcy, kultura, porównania międzykulturowe
Mąż Agnieszki Kaczorowskiej to prawdziwy WZÓR - sprząta, gotuje i wynosi śmieci!
Agnieszka Kaczorowska i jej mąż Maciej Pela opowiedzieli, jak wygląda u nich podział obowiązków domowych.
Agnieszka Kaczorowska regularnie dzieli się zdjęciami ze swojego życia zawodowego i rodzinnego na Instagramie. Aktorka i tancerka często podkreśla, że tworzy ze swoim mężem bardzo zgodne i szczęśliwe małżeństwo. Gwiazdorska para, która została zaproszona do „Dzień Dobry TVN”, opowiedziała, jak radzi sobie z podziałem obowiązków domowych i rodzicielskich. Mąż Agnieszki Kaczorowskiej jest dla niej wielkim wsparciem Kaczorowska podkreśliła, że nie lubi pytań o to, czy mąż pomaga jej w domu. Uznała, że jest to dla niej zupełnie zbędne i oczywiste. „Jesteśmy partnerami w życiu, związku i rodzicielstwie” – powiedziała aktorka. Maciej Pela wyznał także, że podejście do podziału obowiązków wyniósł z domu. „Wychowałem się z czwórką rodzeństwa, więc musieliśmy troszkę sami sobie radzić i pomagać rodzicom. Dlatego teraz ja gotuję, bo swoje pierwsze ciasto zrobiłem w wieku 12 lat. Od tamtego czasu się zaczęło, więc w domu przeszedłem małą szkołę porządków” – opowiedział Pela. Małżeństwo wzięło także udział w popularnym, weselnym „teście zgodności”, który ujawnił, że… więcej obowiązków w domu ma jednak Maciej – to on sprząta pokój córeczki, wynosi śmieci, myje wannę, a także zmywa naczynia po obiedzie. Z odpowiedzi pary wynikało, że Agnieszka jedynie wyjmuje naczynia ze zmywarki, na co tancerka odpowiedziała z rozbawieniem, że prowadzący zadają złe pytania. Cały segment DDTVN dotyczył tematu podziału obowiązków w domu. Prowadzący ujawnili wyniki raportu „Sprzątanie w Polsce - czy dzielimy się obowiązkami?”. Wynika z niego, że niewiele więcej niż połowa, bo 59% ankietowanych małżeństw dzieli się pracami domowymi. Źródło: Plotek Zobacz też: Kaczorowska SZCZERZE o miłości do córki: „Kocham nad życie, ale...” Agnieszka Kaczorowska wybrała imię dla drugiego dziecka! Tym razem będzie syn? Agnieszka Kaczorowska w nowym wpisie wysyła fanki na TERAPIĘ?
Ja nie ogarnę? Pewnie, że ogarnę! [LIVECZAT Z EKSPERTEM]
Kolejny raz w ramach akcji #mamabezporównania zorganizowaliśmy na fejsbuku liveczat dla młodych rodziców. Ekspertka, Kasia Krzywicka-Zdunek, podpowiadała, jak nie brać na siebie za dużo obowiązków i w razie natłoku zadań – co robić, by je sobie poukładać i łatwiej realizować. Zobacz jej patenty na „ogarnianie” domu i dziecka, warto!
Już trzeci raz zaprosiliśmy w ramach akcji #mamabezporównania na FB Mamo, To Ja ekspertkę, która spróbowała nieco ułatwić wam życie. Tym razem była to Kasia Krzywicka-Zdunek, socjolożka, badaczka, ale też – co baaardzo istotne – „matka-ogarniaczka” (jak sama o sobie mówi) dwójki dzieciaków. Ma swoje patenty i… chętnie się z wami nimi podzieliła! Zobacz, co na Wielkie Zmęczenie i nadmiar obowiązków proponuje doświadczona mama i socjolog. Supermatki na start – czy naprawdę musimy być idealne? Niejednej z nas jakoś tak wychodzi, że ma na głowie znacznie więcej, niż – chcąc zachować zdrowie psychiczne i fizyczne – powinna. Czy to świat nas tak przytłacza, czy może robimy to sobie po części same? Zdaniem naszej ekspertki, jest to mieszanka oczekiwań z zewnątrz i tego, co mamy w środku. My, Polki, jak wynika jasno z badań, mamy w sobie coś takiego, że chcemy uszczęśliwiać innych. Czujemy się wtedy potrzebne, bardziej spełnione. To szczęście innych jest dla nas najważniejsze. Tak, tak, według badań IQS ponad 60 proc. kobiet mówi, że szczęście innych jest dla nich najważniejsze... Tymczasem, aby nie paść z przysłowiowego zmęczenia, trzeba: umieć zadbać o siebie, starać się znaleźć dla siebie czas, nauczyć siebie i partnera ( a także starsze dzieci) dzielić obowiązkami znaleźć grupę wsparcia – kobiety w podobnej sytuacji i wzajemnie sobie pomagać. ​Warto prosić o pomoc Ekspertka podkreśliła, że czasami trzeba umieć przed samą sobą przyznać, że jest nam za ciężko, że z czymś soibie nie dajemy rady. I skorzystać z pomocy bliskich. Szczególnie dużo uwagi Kasia Krzywicka-Zdunek poświęciła mamom samotnym, czy też samodzielnym, którym jest wyjątkowo trudno znaleźć równowagę między obowiązkami a radościami życia. Dużo ciekawych, praktycznych porad padło też w kierunku kobiet bardzo dużo od siebie wymagających. Kasia apelowała: czasami musimy sobie odpuścić! Widzisz bałagan i nie możesz się skup^ć na zabawie z dzieckiem? Po prostu wyjdźcie z domu na dwie godziny. Maluch dostanie porcję uwagi, ty nie będziesz się denerwowała kotami fruwającymi wokół, a jak wrócisz, ogarniesz dom. To działa! ​Artykuł powstał z udziałem marki NAN 2 Ważna informacja: Zdrowa dieta matki w czasie ciąży i po porodzie pomaga gromadzić składniki odżywcze niezbędne do prawidłowego przebiegu ciąży, przygotowuje do okresu laktacji i pomaga ją utrzymać. Gdy maluszek przyjdzie na świat, najlepszym dla niego sposobem żywienia jest karmienie piersią. Mleko mamy zapewnia mu bowiem doskonale zbilansowaną dietę i chroni przed chorobami. Jeśli zdecydujesz się karmić piersią, zadbaj, by Twoja dieta była zdrowa i prawidłowo zbilansowana. Jeśli zdecydujesz się nie karmić piersią, pamiętaj że ta decyzja jest trudna do odwrócenia. Stosowanie mleka modyfikowanego niesie ze sobą konsekwencje socjalne i finansowe, które powinnaś wziąć pod uwagę. Dodatkowo, rozpoczęcie częściowego dokarmiania butelką spowoduje zmniejszenie ilości wytwarzanego mleka. Dla zdrowia Twojego dziecka ważne jest, by mleko modyfikowane przygotowywać, stosować i przechowywać zawsze zgodnie z informacją na opakowaniu. Przed podjęciem decyzji dotyczącej karmienia malucha porozmawiaj z lekarzem lub położną. Wskazówki specjalistów pomogą Ci odpowiednio przygotować się do karmienia piersią oraz utrzymać laktację. Dołącz do naszej społeczności mam na Facebooku #MamaBezPorównania – MTJ. Tu się nie porównujemy, nie oceniamy, nie wstydzimy przyznawać do potknięć. Jesteśmy sobą i właśnie takie jesteśmy najlepsze. Czekamy na ciebie! Artykuł opublikowany w ramach akcji #MamaBezPorównania Zobacz też: #MamaBezPorównania: z tatą na kajaki [WIDEO] Też masz już dość? Dołącz do nas! Akcja #MamaBezPorównania Współczesne modele polskich rodzin: który pasuje do was?
Podział obowiązków domowych między kobietą i mężczyzną to FIKCJA!
To, że pierze, prasuje i sprząta to wiadomo od dawna. Ale kobieta "dołożyła" sobie jeszcze pracy i przejmuje typowo męskie obowiązki - taki smutny obraz polskiej rodziny wychodzi z sondażu CBOS.
W zdecydowanej większości polskich domów wyłącznie na kobietach spoczywają pranie, prasowanie i gotowanie. Partnerski model rodziny opiera się głównie na tym, że oboje partnerów pracuje zawodowo i dokłada się do rodzinnego budżetu. Coraz więcej na kobiecych barkach To zdumiewające, że mimo tylu przemian w naszym kraju, w tym w relacji między kobietą i mężczyzną prawda wciąż od lat pozostaje ta sama - to kobiety zajmują się domem. Także zadania "typowo męskie" coraz częściej kobiety wykonują wspólnie lub zamiennie z partnerami. Partnerski układ tylko na papierze W porównaniu z badaniami sprzed 5 lat, na mężczyznach jeszcze rzadziej spoczywa np. zlecanie wykonania usług czy wykonywanie napraw. Z kolei sprzątanie i gruntowne porządki jeszcze częściej niż 5 lat temu spoczywają wyłącznie na barkach kobiet. - Spodziewaliśmy się zmian w zakresie wykonywania czynności domowych, w związku z tym, że polskie rodziny deklarują realizowanie partnerskiego modelu rodziny. Okazuje się jednak, że opiera się on głównie na pracy zawodowej obojga małżonków, bez większego wpływu na współdzielenie obowiązków w domu. Zadania "typowo kobiece" pozostają takimi, mimo upływu czasu, a zadania "typowo męskie" coraz częściej są wykonywane wspólnie lub zamiennie - napisali autorzy badania. Coraz częściej z wiertarką w ręku Są dwie czynności w domu - drobne naprawy i zlecenia wykonywania usług, które zawsze były domeną męską. I to się nie zmienia, ale panowie rzadziej niż 5 lat temu wykonują te prace. Za zlecanie wykonania usług odpowiada 60 proc. panów, co oznacza spadek o 8 punktów procentowych, zaś za wykonywanie drobnych napraw - 81 proc. (spadek o 7 punktów procentowych). W obu przypadkach zajęcia te stają się coraz mniej domeną mężczyzn, a częściej są współdzielone z partnerką. CBOS zadał pytanie o to na kim spoczywają w rodzinach typowe prace domowe, jak prasowanie czy wykonywanie prostych napraw. Okazało się, że tylko zmywanie lub obsługiwanie zmywarki do naczyń jest taką czynnością, którą częściej – w porównaniu z 2013 rokiem – wykonują mężczyźni (wzrost o 5 punktów procentowych - do 13 proc.). Piorą i prasują wyłącznie kobiety W większości domów pranie robią kobiety - 82 proc., do ich obowiązków należy także prasowaniem - 81 proc. W prawie dwóch trzecich gospodarstw domowych przygotowywanie posiłków to także obowiązek kobiet - 65 proc. Coraz mniej panów pomaga paniom w sprzątaniu - częściej niż 5 lat prace te spoczywają wyłącznie na barkach kobiet - 61 proc. z nich sprząta i 57 proc. robi gruntowne porządki. Równouprawnienie przy wynoszeniu śmieci Kobiety i mężczyźni bardziej po równo dzielą się obowiązkami związanymi z codziennymi zakupami i wyrzucaniem śmieci. W połowie gospodarstw domowych nie ma osób na stałe zajmujących się tymi czynnościami. Również załatwianie spraw urzędowych w 38 proc. jest wykonywane wspólnie lub czasem przez kobietę, a czasem przez mężczyznę. Wychowanie dzieci to rola kobiet Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl kalendarz rozwoju niemowlaka Czytaj więcej Także opieka i wychowanie dzieci to zadanie kobiet. Zaledwie w 3 proc. domów wyłącznie na mężczyźnie spoczywa opieka nad dziećmi, odrabianie lekcji czy opieka nad osobami z niepełnosprawnościami. O tym, że to zadanie dla kobiet uważają przede wszystkim bezrobotni, gospodynie domowe oraz osoby regularnie praktykujące religijnie oraz o niskich dochodach, poniżej 900 zł na osobę. W ciągu ostatnich 5 lat spadła ilość domów, w których wyłącznie na kobiecie spoczywa obowiązek odrabiania lekcji z dziećmi (15 proc.). Mężczyźni i kobiety dzielą się tym zajęciem, w zależności od tego, czy dysponują wolnym czasem, lub robią to wspólnie (18 proc.). Opieka nad zwierzętami domowymi – w porównaniu z 2013 rokiem – częściej sprawowana jest zamiennie lub wspólnie (41 proc.). - W dłuższej perspektywie można zauważyć, że mężczyznom nie przybywa obowiązków związanych z opieką nad innymi, które należałyby wyłącznie do nich - zauważają autorzy badania. Wspólne wybieranie wakacji Znacznie chętniej partnerzy dzielą się współodpowiedzialnością przy podejmowaniu decyzji. O tym, jak zostaną wydane pieniądze lub gdzie rodzina wyjedzie na wakacje kobiety wolą ustalić z partnerem. Jedynie wybór, co będzie na obiad, w większości polskich domów (58 proc.) kobiety mają na wyłączność. Badanie CBOS przeprowadził w dniach 16–23 sierpnia 2018 roku na liczącej 1066 osób reprezentatywnej próbie losowej dorosłych mieszkańców Polski. Zapraszamy do naszej internetowej szkoły rodzenia: Napiszcie w komentarzach, co sądzicie o wynikach tych badaniach. Czy podział obowiązków w waszych domach potwierdza opisane obserwacje, czy też może jest u was zupełnie inaczej? Źródło: onet.pl Zobacz też: Tata udomowiony Współczesne ojcostwo nie jest łatwe. Ci tatusiowie dają radę! [GALERIA] Dlaczego tata jest tak ważny w życiu małego dziecka? [WIDEO]
Dzieci czy mężowie - kto bardziej stresuje kobiety? Zaskakujące wyniki badań
Czy zdarza ci się mówić, że masz w domu troje dzieci, w tym – męża? Jeśli tak, to należysz do grupy kobiet, które na co dzień nie mają realnego wsparcia od swego partnera. Ostatnie badania pokazują, że mężczyźni stresują kobiety bardziej niż dzieci.
Uważa się, że macierzyństwo wysysa z nas energię. Tymczasem to właśnie małżeństwo stresuje kobiety bardziej niż wychowywanie dzieci. Na podstawie przeprowadzonych badań okazało się, że przeciętna mama określa swój poziom stresu na 8,5 w 10 stopniowej skali. Aż 46% kobiet biorących udział w badaniu twierdzi, że to zachowanie partnera, a nie dzieci, jest przyczyną większych stresów. 3 na 4 matki biorące udział w badaniu twierdzi, że większość obowiązków domowych i rodzinnych spoczywa na ich barkach, 1 na 5 kobiet twierdzi, że powodem największego stresu jest brak zaangażowania ze strony partnera. Największy stres wynika z braku czasu na wszystkie obowiązki oraz poczucie, że to my kobiety musimy o wszystkim pamiętać. Wówczas dochodzi do coraz większych frustracji i przemęczenia. To, że twój mąż bawi się z dzieckiem albo że wspólnie z nim sprząta zabawki, nie oznacza, że pomaga ci w domu. To na ciebie spada większość domowych prac, takich jak pranie, zmywanie czy odkurzanie. Poczucie osamotnienia w związku to powszechne zjawisko, które nie dotyczy tylko sfery intymnej, ale przede wszystkim tej związanej z życiem rodzinnym. Młode matki skarżą się na brak pomocy, przez co stają się mniej wydajne i tracą siły. Badania pokazują, że to właśnie mężczyźni stresują kobiety dwa razy bardziej niż dzieci. Dlaczego? Ponieważ kobiety nie mają realnego wsparcia ze strony partnerów. Gdy mężczyzna musi zostać w domu z dzieckiem, niemal zostaje okrzyknięty świętym. Natomiast, gdy kobieta musi zostać w domu z dzieckiem – jest to jej święty obowiązek! Na ogół panuje przekonanie, że mężczyźni gorzej radzą sobie z domowymi sprawami niż kobiety. Bez względu na to czy kobieta prowadzi dom czy jest aktywna zawodowo - to w jej gestii leży "zarządzanie rodziną", planowanie i wykonywanie większości obowiązków domowych. Opieka nad dzieckiem również nie jest podzielona sprawiedliwie. Gdy maluch zostaje pod opieką ojca, ten zawczasu musi mieć wszystko przygotowane - od ugotowanego obiadu, aż po uprasowane ubranko. Dopiero wtedy kobieta może swobodnie wyjść z domu. Wniosek z tego taki, że partner teoretycznie opiekuje się dzieckiem, ale to na barkach żony leży cała logistyka. Pomóc może tylko szczera rozmowa z partnerem i stworzenie listy podzielonych obowiązków - na piśmie. Zdaniem psychologów kobiety często nie potrafią zaufać swoim partnerom, bo uważają, że gorzej wykonują powierzone im obowiązki, nie są tak odpowiedzialni podczas opiekowania się dziećmi. Kobiety z reguły nie potrafią odpoczywać. Uważają, że jeśli zrobią coś same, to zrobią to najlepiej. Z kolei mężczyźni boją się, że zrobią daną rzecz nie po myśli partnerki, więc wolą nic nie robić. Wiele młodych matek po urodzenia dziecka zapomina o swoim związku, koncentrując się głównie na dziecku. Warto jednak zadbać o poprawę relacji z partnerem, aby stała się ona siłą napędową dla całej rodziny. Zarówno małżeństwo jak i macierzyństwo potrafią nieźle dać w kość. A wy przez kogo jesteście bardziej zestresowane - przez partnerów czy dzieci? Czekamy na wasze opinie! Źródło: kobietapo30.pl Zobacz też: 9 odkryć, które zmieniły opiekę nad małym dzieckiem 6 sekretów udanego małżeństwa – poznaj je! Każda matka czasem upada... Zobacz najpiękniejszy film o macierzyństwie!
Checklists mogą zmienić rodzinę w sprawnie zarządzane przedsiębiorstwo
Opieką nad dzieckiem nie może zajmować się tylko jedna osoba. W pierwszych dniach po porodzie nawet dwójka rodziców potrzebuje dodatkowego wsparcia. Psycholog wyjaśnia, jak przygotować dobry plan, by nie przygniotły nas nowe obowiązki.
O tym, jak podzielić się obowiązkami i jak będzie wyglądało życie całej rodziny, gdy urodzi się dziecko, najlepiej myśleć już na etapie ciąży. Unikniemy wielu rozczarowań i rodzicielstwo będzie mniej męczące. Zamiast uginać się pod ciężarem piętrzących się obowiązków i oskarżeń o brak pomocy, znajdziemy trochę czasu dla siebie (tak to jest możliwe!) i zyskamy poczucie, że nasz dom funkcjonuje jak dobrze zarządzane przedsiębiorstwo. Psycholog zapewnia, że to może się udać! Jaka pomoc, gdy urodzi się dziecko? Talerz ciepłej zupy, zapas świeżo wyprasowanych śpioszków, posprzątane mieszkanie to drobiazgi, które mają wielką moc – dzięki nim życie nieustająco karmiącej dziecko mamy i wciąż niewyspanego ojca staje się prostsze. Jeśli ktoś z rodziny oferuje taką pomoc, tylko pozazdrościć! Jako młodzi rodzice nie musimy udowadniać światu, że świetnie radzimy sobie z nową sytuacją. Nawet jeśli i mama i tata angażują się we wszystko na równi, na pewno znajdzie się coś do zrobienia dla chętnych babć, dziadków czy cioć. Obowiązki do podziału i do... spisania na kartkach Jak dobrze podzielić się obowiązki z partnerem i innymi osobami, które wspierają młodych rodziców? Dr Joanna Urbańska poleca przygotowanie kartek z zadaniami, tzw. checklists z jasno określonymi celami dla poszczególnych członków rodziny (także dla dzieci, jeśli są w domu starsze). – Unikajmy ogólników. Dokładnie określmy, co kto powinien robić i w jaki sposób, np. ja segreguję rzeczy do prania i włączam pralkę, ty wieszasz (strzepując dokładnie, aby wyprane rzeczy nie były pogniecione), ty wynosisz śmieci, ja wstawiam naczynia do zmywarki i je wyciągam – radzi dr Urbańska. – Warto też określić, jak obowiązki będą rozłożone w czasie, np. przez pierwsze 4 tygodnie wszystkie rzeczy dziecka prasujemy, potem odpuszczamy i prasujemy tylko to, co potrzebne, naprzemiennie raz ty, raz ja. Jeśli jakieś zadania nie zostaną rozdzielone i nikt nie weźmie za nie odpowiedzialności, może się tak zdarzyć, że nikt ich nie wykona, co może być źródłem nieporozumień i niepotrzebnej frustracji – tłumaczy psycholog i dodaje, że nawet w świetnie zorganizowanym domu, gdzie wszystko działa jak w szwajcarskim zegarku, warto zadbać o mały margines na wzajemne spontaniczne niespodzianki. Sieć wsparcia – tak, ale dopasowana! Zdaniem dr Joanny Urbańskiej sieć wsparcia, czyli grupa osób, na pomoc których możemy liczyć, kiedy urodzi się dziecko, powinna być dopasowana do naszego stylu życia i potrzeb. – Jeśli stronimy od ludzi, zadbajmy o niewielkie grono bliskich i zaufanych osób. Jeśli uwielbiamy, gdy wokół nas dużo się dzieje, dbajmy, aby dla naszego dobrego samopoczucia dom nie opustoszał i nadal pojawiało się w nim dużo gości, a także o możliwość częstszego wychodzenia do ludzi – wyjaśnia dr Urbańska. I dodaje: – Pamiętajmy jednak, że na początku najbardziej będzie potrzebna taka pomoc, która przede wszystkim pozwoli zadbać o siebie, czyli wyspać się, najeść, wykąpać czy po prostu spokojnie usiąść i trochę odpocząć. Urlop ojcowski? Lepiej wcześniej niż później Choć dwutygodniowy urlop ojcowski z tytułu narodzin dziecka można wykorzystać w ciągu roku po narodzinach dziecka, korzystnie jest wziąć go tuż po porodzie. Dzięki temu młodzi rodzice zyskują szansę, aby wspierać się w pierwszych dniach opieki nad dzieckiem i oboje lepiej je poznać, a także razem zorientować się, jak w praktyce wyglądają wszystkie obowiązki rodzicielskie i ile pochłaniają czasu (wcześniej mogliście tylko teoretycznie to rozważać). Dwa tygodnie ojcowskiego przysługują każdemu tacie, który jest zatrudniony na etat. Pytanie do eksperta: Co robić, jeśli rzeczywistość po narodzinach dziecka nas przerasta? Dr Joanna Urbańska: Zamiast marudzić i zamartwiać się, szukajmy pozytywnych stron sytuacji, w której się znajdujemy, i zwracajmy uwagę na to, co nam się udaje, w czym odnosimy sukcesy, nawet małe. Troszczmy się – co bardzo ważne – o poprawność naszego myślenia. Pomoże nam w tym unikanie słów: nigdy, zawsze, wszystko – które najczęściej powodują, że wypowiadamy nieprawdziwe sądy, np. "Na nikogo nigdy nie mogłam i nie będę mogła liczyć", "Nic innego nie jest ważne poza dzieckiem", "Wszystko muszę podporządkować dziecku", "Zawsze tak było, jak jest teraz, i zawsze tak będzie", "Nigdy już się nie wyśpię". Są to tzw. błędy poznawcze – bo czy rzeczywiście jest prawdą, że na nikogo nie możemy liczyć? Czy np. prosiliśmy o pomoc sąsiadkę? Bądźmy wystarczająco dobrymi rodzicami na dany moment, na dane warunki. Nie starajmy się być idealni, bo i tak nam się to nie uda. Zobacz też: Dobry tata – kto to taki? Wyjaśnia ekspert Powody zmęczenia i poczucia osamotnienia u mam Mama versus tata – wojna o wychowanie
Czy matki i ich obowiązki są niewidoczne? Widać tylko ojców. Ta reklama ma moc!
Twórcy reklamy pralki pytają: a co, gdyby to tata zajmował się rodziną i domem? Wtedy ktoś by zauważył, że ma za dużo obowiązków. A dlaczego nie widzimy tego u kobiet? I to pytanie naprawdę warto sobie zadać.
W ostatnich latach coś się zmieniło na rynku reklam. Powstaje coraz więcej ważnych filmów reklamowych, które sprzedają swój produkt jakby mimochodem, nienachalnie, a na pierwszy plan wychodzi ważne społeczne zagadnienie. Szczególnie dużo miejsca zajmują to tematy dotyczące rodziny – oczekiwania na młodsze rodzeństwo, trudy macierzyństwa, wychowywanie córek, ale też równouprawnienia i partnerstwo. Ten ostatni temat podejmuje nowa reklama pralki Indesit i musimy przyznać, że robi to mistrzowsko! Tata nie może żyć jak mama W reklamie widzimy typowy poranek rodziny: pobudka o 6.00 rano, śniadanie dla rodziny, wyjście do pracy jako ostatni domownik, po tym, jak reszta – nieletnia i dorosła - zaopiekowana i zaopatrzona w potrzebne sprzęty, jest już w drodze do placówek edukacyjnych i pracy. Powrót do domu pod ciężarem zakupów, kolacja dla rodziny, wszyscy się rozchodzą, my kończymy jeść sami, utulanie do snu, a kiedy w końcu chcemy usiąść na kanapie, stajemy na klocku lego. Siadamy, ale nie zdążymy nawet wydać westchnienia ulgi, bo dziecko zaczyna płakać... Brzmi znajomo? Prawdopodobnie tak. Ta reklama jest jednak przewrotna, bo to nie matka zajmuje się tym wszystkim, lecz obowiązki mamy przejmuje ojciec! Do płaczącego dziecka wstaje w reklamie mama, po tym, jak to tata ogarniał wszystko przez cały dzień. Na końcu filmu pada pytanie: Czy zrobilibyście to samo, gdyby chodziło o kobietę? Czy wstalibyście do dziecka, czy pozwolilibyście, żeby to ona poszła? I jest to pytanie, które otwiera oczy. Dlaczego widzimy, jak dużo pracy ma ten ojciec, a dlaczego nikt nie dostrzega, że tak wygląda życie przytłaczającej większości matek? Z reklamy dowiadujemy się też, jaki procent prac domowych wykonują kobiety w danym kraju (ciekawostka: w Wielkiej Brytanii to 66, a we Włoszech 80 proc.!) i widzimy hashtag #DoItTogether - zróbcie to razem. View oEmbed on the source website Zróbmy to razem! Nie sposób wystarczająco silnie podkreślić, jak ważny jest podział obowiązków. Wciąż za wiele bierzemy na siebie, co przypłacamy przemęczeniem, frustracją, problemami zdrowotnymi, depresją. Jak wynika z badania "Podział obowiązków w polskiej rodzinie 2013", przeprowadzonego przez CPC - Join the Dots, Polki nie są zadowolone z zaangażowania partnerów w dom i rodzinę, Polacy za to – co pewnie nikogo nie zdziwi - chwalą sobie istniejący podział obowiązków. Tylko 27 proc. kobiet będących w związku i mających dzieci, ocenia zaangażowanie i podział obowiązków jako równe. 46 proc. mężczyzn otwarcie przyznaje, że to ich partnerki dbają o rodzinę. Pozostali tego najwyraźniej nie dostrzegają, bo zdaniem kobiet, to 72 proc. Polek wykonuje większość obowiązków domowych. A jak wygląda to w waszych domach? Czy dzielicie się obowiązkami po równo? Czy robicie to razem? Zobacz też: Plan dnia dla taty: sam na sam z dzieckiem przez cały dzień 5 rewelacyjnych trików, które odmienia twoje poranki Reklama proszku do prania, która może zmienić życie naszych dzieci!
Związek po porodzie: najczęstsze problemy (wiemy, jak je rozwiązać!)
Ono płacze, wy padacie na twarz... Nic dziwnego, że po porodzie może być wam trudniej jako parze! Przeczytaj, o co najczęściej kłócimy się po narodzinach dziecka i co zrobić, żeby to nie zaszkodziło waszemu związkowi.
Najpierw zaręczyny i ślub, potem narodziny dziecka – to najwspanialsze chwile dla was jako pary, prawda? Oczywiście, a jednak narodziny dziecka to nieco bardziej skomplikowana sprawa. Dla większości związków okres po porodzie to czas próby, a naukowcy z Uniwersytetu w Connecticut (USA) twierdzą nawet, że poczucie satysfakcji małżeńskiej w pierwszym roku po narodzinach potomka spada u 67 proc. świeżo upieczonych rodziców! Dlaczego tak się dzieje? To po prostu bardzo stresujący okres. Jesteście niewyspani, hormony wciąż szaleją po ciąży, na nic nie ma czasu, a tu jeszcze trzeba nauczyć się obsługi niemowlęcia: jak kąpać, jak przewijać... i co z tymi kolkami? Okazuje się, że największym źródłem konfliktów jest podział obowiązków przy dziecku. O co jeszcze kłócą się młodzi rodzice i co zrobić, żeby te problemy nie zepsuły waszego związku? Problem 1: on robi mniej przy dziecku Czujesz, że to ty wykonujesz większość pracy przy dziecku, a on za mało się angażuje? Na dodatek to ty budzisz się nocami i karmisz, a on smacznie chrapie obok? To rzeczywiście może być poważnym wyzwaniem dla waszego związku. Rozwiązanie: Kobiety są szczęśliwe, kiedy czują, że podział pracy przy dziecku jest sprawiedliwie podzielony, a panowie, kiedy ich rola w wychowywaniu i opiece nad dzieckiem jest jasno określona. Po pierwsze zastanów się, co chciałabyś, żeby on robił przy dziecku i jasno mu to powiedz. Dobra komunikacja to podstawa w każdym związku. Nie czekaj aż on się domyśli, że chcesz, żeby wstawał w nocy i przynosił ci płaczące dziecko do łóżka. Powiedz mu to. Wyjaśnij, że oczekujesz, że będzie też zmieniać pieluszki. Przekaż mu kąpiele dziecka. Zastanów się również, czy sama nie utrudniasz swojemu partnerowi zajmowania się dzieckiem. Często po porodzie jesteśmy tak bardzo skoncentrowane na dziecku i tak przekonane o tym, że tylko my możemy się nim dobrze zająć, że po prostu nie dopuszczamy nikogo innego do opieki. Problem 2: ona jest ciągle niezadowolona On ubierze dziecko, ona powie: "Co ty mu założyłeś?! Nie te śpiochy!". On zabierze na spacer, ona skrytykuje sposób, w jaki prowadzi wózek. On przewinie, ona zauważy, że zapomniał użyć kremu przeciw odparzeniom i doprowadził do odpieluszkowego zapalenia skóry. Brzmi znajomo? Rozwiązanie: Doceń wysiłki. Podziękuj. Nie krytykuj. Jeśli widzisz, że wkłada body tył do przodu, opanuj potrzebę powiedzenia, że się nie zna, tylko pozwól mu dojść do tego samemu. Jeśli ktoś ciągle krytykuje to, co robimy, w końcu przestajemy to robić w ogóle. Problem 3: gdzie ten seks? Czas na intymne chwile w łóżku może by się i znalazł, ale ochoty brak? Kochacie się, ale chwilowo wolicie sen od seksu? Rozwiązanie: Po pierwsze musicie zrozumieć, że mniejszy apetyt na seks jest czymś naturalnym po porodzie i minie przynajmniej 6 tygodni zanim hormony wrócą do normy, a i to wcale nie oznacza, że od razu będziesz miała ochotę na częstsze zbliżenia – opieka nad dzieckiem jest wyczerpująca, a zmęczenie nie ma dobrego wpływu na libido. Najważniejsze to otwarcie o tym rozmawiać. Poza tym umówcie się na randkę (czytaj: umówcie się na seks). Uzgodnijcie, że dziś wieczorem, gdy dziecko zaśnie, spotykacie się sypialni. Zadbajcie o nastrój i nie spieszcie się. Nie przyspieszajcie niczego i spróbujcie się odprężyć. Skupcie się też na romantycznych gestach: pomyślcie o początkach waszego związku – to podobny okres. Mów mu, że dobrze wygląda, przytulajcie się i nie zapomnijcie o całusie na dobranoc! Romantyczne gesty sprzyjają apetytowi na więcej! Problem 4: czas dla siebie Nie, nie tylko dla siebie, ale dla siebie jako pary. Jest to szczególnie dotkliwe dla związku po narodzinach pierwszego dziecka – przed porodem byliście tylko we dwoje, a teraz nie macie w ogóle czasu sam na sam. Nadal przebywacie dużo razem, ale teraz już jako rodzina, a nie para. Rozwiązanie: Najlepiej oczywiście byłoby mieć kogoś, kto zajmie się dzieckiem, kiedy wy wyskoczycie na kolację do restauracji lub na premierowy seans do kina. Ale nie czarujmy się: to nie takie proste wyjść na randkę, nawet jeśli mamy sztab bliskich i chętnych do pomocy ludzi wokół siebie. Zwłaszcza w pierwszych miesiącach z niemowlakiem jest trudno: nieregularne pory karmienia, zmęczenie, długo by wymieniać! Postarajcie się więc łapać chwile dla siebie, kiedy tylko się da: wspólna kawa rano, chwila przytulania na kanapie, kiedy dziecko zaśnie... Starajcie się nie rozmawiać wtedy o sprawach związanych z rodzicielstwem, te omawiajcie na bieżąco - niech to będzie wasze 5 minut, tylko dla was i tylko o was. Problem 5: Style wychowawcze Macie inne pomysły na wychowanie dziecka? To jest duży problem! Na szczęście i tutaj można znaleźć sensowne rozwiązanie, jeśli po obu stronach jest wola współpracy. Rozwiązanie: W wychowywaniu dziecka jest wiele obszarów, które mogą być przyczyną konfliktów między partnerami. Ty jesteś przeciwna słodyczom, on uważa, że bez lizaków nie ma dzieciństwa; on biegnie do dziecka przy jego najlżejszym ruchu i odgłosie, ty wolisz przeczekać; ty chcesz, żeby wasze dziecko chodziło na angielski dla niemowląt, on uważa, że to bzdura. Jak to pogodzić? Po pierwsze przedyskutujcie te kwestie. Przedstawicie swoje racje i wysłuchajcie kontrargumentów. Spróbujcie jednego i drugiego i zobaczcie, czy jesteście w stanie zaakceptować sposób partnera. Często okazuje się, że nie taki diabeł straszny: może lizak bezcukrowy w weekend? Może angielski w przedszkolu? Obszary, które nie podlegają negocjacji to oczywiście kary cielesne - pod żadnym pozorem nie wolno zgodzić się na klapsy jako metodę "wychowawczą"- oraz kwestie, które mają negatywny wpływ na zdrowie dziecka (brak szczepień, śmieciowe jedzenie, domowe leczenie zamiast wizyty u lekarza itd.). Tu trzeba być nieustępliwym. Czy was też dopadły te problemy? Piszcie w komentarzach, jak sobie z nimi poradziliście. Przeczytaj też: Jak się kłócić, by móc się potem pogodzić? Czy możemy już się kochać? 9 pytań o seks po porodzie Romantyczne gesty: jak było przed porodem, a jak jest teraz? A miało być tak pięknie... kryzys po narodzinach dziecka
Jak spędziłam dzień kobiet: pracowałam, zajmowałam się dziećmi, gotowałam
Aha, dostałam jeszcze kwiatek. Jeśli mogłabym dostać prezent marzeń, byłaby to posprzątana łazienka.
Dzień kobiet, też mi święto! Po pracy wróciłam szybciutko do domu. Po drodze zgarnęłam syna ze szkoły, zrobiłam zakupy i zabrałam się za gotowanie zupy. Mój mąż w tym czasie wyszedł na godzinkę. Powiedział, że wróci z niespodzianką. W czasie, gdy go nie było, wykąpałam dzieci, zmyłam podłogę po podwieczorku córki, pomogłam synowi odrobić pracę domową, ugotowałam obiad. O 20 byłam już naprawdę zmęczona. Wtedy zjawił się mąż z niespodzianką. Nie, nie była to diamentowa kolia, tylko dwie porcje sushi. W połowie swojej demonstracyjnie wstałam od stołu. Zdałam sobie sprawę, że gdyby naprawdę chciał uczcić mój dzień, sam zająłby się domem i dziećmi, a jedzenie zamówił online. Notatki nie tylko z dnia kobiet Podobno kobiety w związkach poświęcają na prace domowe znacznie więcej czasu niż singielki. A kobiety w związkach, które mają dzieci? Lepiej nie mówić! Co w tym czasie robi tatuś, chciałyby zapytać miliony kobiet. To pytam: tatusiu, czym ty się zajmujesz? Mężu, wybacz, ale muszę to napisać. Nasze grafiki są jakby z innych bajek. W moim jest mnóstwo pozycji typu: kupić pieluchy, umówić córkę na szczepienie, wstawić pranie, ugotować zupę, zaszyć dziurę w spodenkach gimnastycznych syna, posprzątać łazienkę. Twój grafik to dla mnie zagadka. Tak, oboje żyjemy w XXI wieku. Tak, oboje mamy partnerski podział obowiązków, ale jakimś cudem mój podział jest mniej partnerski od twojego. Moja babcia, która wychowała 3 dzieci, jest zachwycona moim mężem. Bo przecież odwozi syna do szkoły, bo w sobotę przynosi zakupy z bazarku, ba, nawet weźmie zwolnienie lekarskie na dziecko, jeśli trzeba. Tylko, kurczę, wciąż mi się ten rachunek nie zgadza. Tatusiu, skąd ty masz tyle czasu? Jakim cudem on ma czas, żeby codziennie przeczytać cały internet, a ja nie jestem w stanie doczytać jednego artykułu z zeszłego tygodnia? Jakim cudem wstawianie i rozwieszanie prania stało się moim drugim etatem, a jego w okolicach pralki można spotkać tylko, kiedy upadnie mu tam 10zł? Jakim cudem ja przygotowuję 7 obiadów tygodniowo, a on 1 miesięcznie (no, ale przecież gotuje!). Ja się pytam, jakim cudem?! Wcale nie dziwią mnie obliczenia naukowców, z których wynika, że mama MUSI wycisnąć ze swojej doby ok. 5 godzin więcej niż tata. Po pracy MUSI zmieścić jeszcze zakupy, gotowanie, odrabianie pracy domowej, itd. I nie są to żadne zadania, które wymyśliłyśmy sobie, żeby zasłużyć na miano perfekcyjnej. To rzeczy, które muszą być zrobione, żebyśmy razem z dziećmi nie pomarły z głodu i nie zarosły brudem. I to nie o to chodzi, że mamom nie udaje się pogodzić wszystkich obowiązków. Wszystkie mamy są przecież superbohaterkami i udźwigną Pałac Kultury, jeśli będzie trzeba. Nie chodzi też o to, że mamy nic nie mówią swoim partnerom i siłują się same z życiem. One mówią! Problem w tym, że panowie jakby nas nie słuchają. Tatuś – mop, poznajcie się Mój mąż przecież sprząta. Kiedy ostatnio łazienkę? W grudniu i przypominałam mu o tym tylko dwa razy. Tak, wkłada naczynia do zmywarki. A mop? Nie, nie wie, jak wygląda. Czekajcie, już wie, sprawdził w internecie. Czy mógłby spróbować go użyć? No, może wieczorem, jeśli wcześniej nie zaśnie. Czy może przygotować dzieciom kolację? Oczywiście, pod warunkiem, że mu powiem krok po kroku, jak i z czego. Zabrakło jednego składnika, poddał się. Mam wrażenie, że gdybyśmy my się poddały, faceci by nie przetrwali. Czasami mam ochotę zaryzykować. Może wtedy miałabym wreszcie czas, żeby doczytać ten artykuł sprzed tygodnia. Dobrego dnia i oby był lepszy niż wszystkie dni kobiet razem wzięte! Czytaj też: Dekalog matki niezniszczalnej - też nią jesteś? Wszystkie "prawdy" o związku, które warto raz na zawsze pożegnać Przy mnie moje dzieci zachowują się 100 razy gorzej niż zawsze - i ja się z tego cieszę!
Reklama proszku do prania, która może zmienić życie naszych dzieci?
Dlaczego pranie to robota dla mamy? Sheryl Sandberg, dyrektorka ds. operacyjnych Facebooka, miała ważny powód, żeby podzielić się na swoim profilu reklamą proszku do prania. Ten film może zmienić sposób, w jaki wychowujemy swoje dzieci. Dla ich dobra!
Reklama proszku do prania, udostępniona przez Sheryl Sandberg, dyrektorkę ds. operacyjnych Facebooka, może zmienić sposób, w jaki wychowujemy naszych synów i córki oraz dać do myślenia tym mężczyznom, którzy nadal uważają, że pranie (i reszta) to działka kobiet: czy tego chcą dla swoich córek w przyszłości? Czy chcą, żeby były mistrzyniami wielozadaniowości, bo nie będą miały innego wyboru? Żeby ogarniały pracę, dom, dzieci i mężów, bo ani one, ani ich partnerzy nie wiedzą, że można inaczej? View oEmbed on the source website W tej mocnej reklamie widzimy młodą kobietę wracającą do domu i zabierającą się za sprzątanie, podającą siedzącemu przed telewizorem mężowi herbatę, pochylająca się nad dzieckiem. Widzimy też przyglądającego się jej starszego mężczyznę i słyszymy z offu jego głos czytający list do córki: "Kochana córeczko, jesteś już dorosła. Kiedyś bawiłaś się w dom, a teraz prowadzisz prawdziwy. I swoje biuro. Jestem z Ciebie taki dumny. I tak mi przykro. Przepraszam, że musisz robić to wszystko sama. Przepraszam, że nigdy nie przerwałem Ci zabawy w dom. Nigdy nie powiedziałem Ci, że to nie tylko Twoje zadanie... ale też Twojego męża. Ale jak mogłem Ci to powiedzieć, skoro sam też nigdy nie pomagałem Twojej mamie? I nauczyłaś się tego, co widziałaś. A Twój mąż musiał nauczyć się tego samego od swojego ojca. Kiedy bawiliście się w dom, on udawał, że ogląda telewizję, a Ty udawałaś, że robisz herbatę. Przepraszam za jego tatę. Przepraszam za każdego tatę, który dawał zły przykład. Ale nigdy nie jest za późno. Będę się świadomie starać pomagać Twojej mamie w pracach domowych. Może nie jestem szefem kuchni, ale przynajmniej mogę pomóc z praniem. Myliłem się przez te wszystkie lata... pora to naprawić. Twój tata". This is one of the most powerful videos I have ever seen – showing how stereotypes hurt all of us and are passed from... Posted by Sheryl Sandberg on 24 luty 2016 Reklamy proszków do prania zwykle pokazują nam zaplamione ubrania i euforię, że udało się je doprać. Mamy więc Chajzera (mężczyznę), który zachwala proszki konsumentom (kobietom), mamy laborantów mówiących o najnowocześniejszych enzymach piorących, dostajemy kolorowe grafiki, ślady jedzenia i wina... W reklamie udostępnionej przez Sandberg mamy za to silny przekaz i okazję do refleksji: nigdy nie jest za późno na zmiany, a to, co nasze dzieci widzą w dzieciństwie, stanie się ich udziałem w przyszłości. Zachęcajmy do równouprawnienia i partnerstwa przez odpowiedni przykład: tato, nastaw pranie. Mamo, odpocznij przed telewizorem. Ta indyjska reklama proszku do prania jest mocna i uniwersalna, a zarzut, że taki los może dotyczyć tylko kobiet w Indiach, jest bezpodstawny. Mimo że w Polsce wiele się zmieniło w podziale obowiązków, a nasze związki są coraz bardziej partnerskie, to małe dziewczynki nadal uczymy bawić się głównie w dom i parzenie herbaty, a chłopców wysyłamy zdobywać świat. To nie pierwszy feministyczny post Sheryl Sandberg. Dyrektorka ds. operacyjnych Facebooka znana jest ze swoich wypowiedzi motywujących kobiety do walki o równouprawnienie, do podążania za własnymi ambicjami i marzeniami, dzielenia się obowiązkami domowymi z partnerem. Sandberg, która sama jest matką i kobietą osiągającą duże sukcesy zawodowe, ma nadzieję, że jej przesłanie i motywujące filmiki, które zamieszcza w sieci, pokażą wahającym się kobietom, że powrót do pracy, rozwój osobisty i godzenie macierzyństwa z pracą zawodową są możliwe. A pamiętacie tego fajnego ojca zaplatającego warkocz-kłos swojej córce? Do dziś uśmiecham się ciepło na wspomnienie tej reklamy (i nadal nie potrafię tak uczesać mojej córki!). View oEmbed on the source website
Jakim ojcem jesteś? Sprawdź, czy nie jesteś Piotrusiem Panem
Od tego, jakiego tatę ma twoje dziecko, zależy bardzo wiele. Na przykład to, jak ułoży sobie życie dorosłe. Przesada? Na pewno nie. Sprawdź, czy nie jesteś Piotrusiem Panem.
Sprawdź, czy jako tata nie jesteś Piotrusiem Panem! Odpowiedz na poniższe pytania: 1. Mówią o tobie, że jesteś uroczy, umiesz być na luzie i masz poczucie humoru? 2. Czy twoja żona narzeka, że jest zmęczona, bo „wszystko jest na jej głowie”? 3. Lubisz pełnić wobec swojego dziecka rolę fajnego kolegi? Jeździsz z nim na rowerze i na rolkach, ale w jego przedszkolu rzadko można cię spotkać? 4. Czy często zmieniasz miejsca pracy, a nawet profesje? A może masz pracę, która jest mało dochodowa, ale za to bardzo przyjemna dla ciebie? 5. Czy bliscy ci ludzie zarzucają ci niedojrzałość i nieodpowiedzialność? 6. Czy twoje hobby jest dla ciebie ważne na tyle, że często stawiasz je przed sprawami związanymi z rodziną? 7. Czujesz, że drzemie w tobie chłopiec? 8. Czy ktoś zarzuca ci niesłowność? 9. Lubisz się bawić? 10. Często się spóźniasz? 11. Czy skutki twoich działań zaskakują czasami nawet ciebie? 12. Czy mimo to że masz żonę i dziecko (a może nawet dzieci), jesteś silnie związany ze swoimi rodzicami, a szczególnie z mamą? 13. Nie zajmują cię domowe obowiązki? 14. Lubisz, kiedy twoja żona opiekuje się tobą? Wyręcza cię w codziennych sprawach, i podejmuje istotne dla rodziny decyzje? Lubisz ją za siłę, którą w sobie ma? 15. Czy twój wygląd jest dla ciebie bardzo ważny? 16. To żona, a nie ty, chodzi z dzieckiem do lekarza? Ty prawdopodobnie i tak byś zapomniał, którego dnia i o której godzinie trzeba stawić się z dzieckiem w przychodni? 17. Zdarza ci się udawać, że nie ma problemów, choć wiesz, że one są i należałoby je rozwiązać?[CMS_PAGE_BREAK] Jeśli na większość pytań odpowiedziałeś twierdząco, jesteś PIOTRUSIEM PANEM, czyli ojcem zbyt wyluzowanym i... nieodpowiedzialnym. Jesteś osobą towarzyską, lubianą i umiesz się bawić. I lubisz siebie. Nie lubisz za to wyzwań, wysiłku, niewygodnych spraw. Jesteś psychicznie słaby. Uciekasz od problemów. I jako problem tak naprawdę traktujesz swoje dziecko. Często pełnisz wobec niego rolę rówieśnika, co nie jest naturalne, i ty sam nie czujesz się dobrze w tej roli. Bo z jednej strony chciałbyś widzieć siebie jako ojca rodziny, a z drugiej – lubisz czuć się jak nastolatek. Taki tata jak ty nie jest w stanie zapewnić rodzinie poczucia bezpieczeństwa. A jest ono konieczne, by dziecko, czując się bezpiecznie u boku ojca, zbudowało wiarę we własne siły. Twojemu smykowi grozi to, że sam będzie nieodpowiedzialny lub podświadomie będzie szukać partnerów, za których trzeba myśleć i działać. Takie dorosłe dzieci nie ufają ludziom, zwłaszcza córki mężczyznom. Oto, co możesz zrobić, by wydorośleć i dać swojej rodzinie poczucie bezpieczeństwa: 1. Postaraj się wobec dziecka zachowywać odpowiedzialnie, by czuło, że na tatę zawsze można liczyć. Jeśli coś mu obiecasz, za każdym razem wywiąż się z zadania. 2. Oprócz tego, że potrafisz świetnie się bawić z dzieckiem, naucz się je słuchać. Dowiesz się wtedy wielu rzeczy, które pozwolą ci poznać twojego brzdąca. 3. Jeśli masz jakieś ciekawe hobby, koniecznie wciągnij w nie resztę rodziny. Po pierwsze, zbliży cię to do dziecka. Po drugie, pozwoli żonie na odpoczynek – być może bardzo jej potrzebny – od codziennych spraw. 4. Postaraj się uczestniczyć w podejmowaniu decyzji dotyczących dziecka, np.: edukacji, leczenia i wszelkich innych. Zobaczysz, że to dowartościuje cię jako ojca. Poczujesz, jak bardzo potrzebny jesteś rodzinie. Ty i twoja odpowiedzialność. 5. Nie pozwól, by twoja mama ingerowała w twoje życie. Jesteś już wystarczająco dużym chłopcem, by móc samodzielnie o nim decydować. Jak to zrobić? Grzecznie, ale konsekwentnie.
Podsumowujesz kolejny rok i zwykle podejmujesz noworoczne postanowienia – te dotyczące twojej pracy i rodziny. A jaką obietnicę złożysz swojemu dziecku i jego mamie podczas sylwestrowego toastu? Przeczytaj, przemyśl, a potem podejmij męską decyzję.
Koniec roku sprzyja podsumowaniom. Zastanawiasz się, czego udało ci się dokonać, co powinieneś jednak zmienić... Efekt? Noworoczne postanowienia. My podpowiadamy, jakie mogą być te dotyczące rodziny. Może uda ci się wprowadzić w życie przynajmniej niektóre... 1. Wszystkie weekendy poświęcę mojemu dziecku Praca jest ważna, ale dziecko tak szybko rośnie! Poświęcaj mu zatem dużo czasu. Z niemowlakiem przytulaj się, chodź na spacery. Ze starszym dzieckiem układaj klocki, zabierz je do wesołego miasteczka. Dzięki temu staniesz się dla niego przyjacielem i dużym autorytetem. Wkrótce usłyszysz: „Tata jest najmądrzejszy i najsilniejszy”. Przyznaj, po takich słowach można pękać z dumy! 2. Co wieczór przeczytam dziecku bajkę Kwadrans przed snem to niedużo, prawda? A tyle czasu wystarczy, by przytulić dziecko, przeczytać mu książeczkę. Pozwól maluchowi wybrać bajkę i zdecydować, kiedy ją skończyć czytać. Po bajeczce dziecko smacznie zaśnie, a i tobie wyda się, że codzienne problemy są troszkę mniejsze. Czy wiesz: Dlaczego to dorosły (a nie dziecko) powinien czytać na głos? 3. Zawsze wysłucham tego, co chce mi powiedzieć dziecko To bywa trudne, zwłaszcza jeśli dziecko nie mówi tylko podczas snu. Pamiętaj jednak, że dziecięca opowieść o piesku, którego przestraszył się na spacerze, jest równie ważna, co twoja historia o zmianach w pracy. Gdy dziecko opowiada, odkrywa swój świat. Dowiadujesz się, co jest dla niego ważne, czego się boi, a z czego cieszy. Dzięki temu zaczynasz rozumieć swoje dziecko, a jednocześnie przekazujesz mu wartości, które uczą, jak żyć. 4. Dam dziecku więcej swobody Chodzi o to, żeby pozwalać dziecku na rzeczy, które je uszczęśliwią, ale nie rozpieszczą. Dlaczego dziecko nie może podczas spaceru chodzić po kałużach? Wystarczy włożyć mu kalosze. Z jakiego powodu nie pozwalasz maluszkowi na wysypanie wszystkich zabawek z pojemników? Przecież potem może je posprzątać. Jesteś zagorzałym fanem piłki nożnej, ale twój syn woli rower? Nie próbuj tego zmieniać, tylko wybierzcie się razem na wycieczkę rowerową, a piłkę pokopiesz z kolegami. Dzięki temu, że staniesz się bardziej elastyczny, dziecko będzie mogło rozwijać swoje zainteresowania i pasje. Czytaj też: Tego nigdy nie rób – 5 rzeczy niszczących samoocenę dziecka 5. Nie będę krzyczeć na dziecko W pracy szef o coś się czepiał, wracając do domu, stałeś w korku, a jak już dojechałeś, okazało się, że zapomniałeś dokumentów z biura. Wpadasz do mieszkania, a dziecko woła, że chce na barana. Tobie jednak chce się krzyczeć. Tylko że dziecko nie jest niczemu winne. A gdybyś dziś dostał podwyżkę i do domu wrócił pustą drogą, co byś odpowiedział na jego prośbę? Pewnie szybko wziąłbyś dziecko na ręce i bawilibyście się cały wieczór. Zanim zatem podniesiesz na smyka głos, spójrz na niego i zapytaj siebie w duchu, jak bardzo go kochasz. Bardzo, prawda? Więc zamiast krzyczeć, wytłumacz, że miałeś trudny dzień i musisz chwilę odpocząć. [CMS_PAGE_BREAK] 6. Nie zapomnę o rodzinnych uroczystościach Urodziny dziecka, partnerki, rodziców, rocznice ślubu – rzeczywiście trudno je wszystkie spamiętać... Ale trzeba. Przede wszystkim dlatego, że „zapomnianym” jubilatom jest przykro. Poza tym jeśli urządzasz rodzinne uroczystości, dziecko uczy się, że warto kontynuować tradycję, a sprawianie prezentów innym jest przynajmniej tak samo miłe, jak ich otrzymywanie. Dlatego jeśli tego jeszcze nie zrobiłeś, koniecznie jak najszybciej kup mały kalendarz, w którym skrupulatnie zapiszesz wszystkie ważniejsze daty. Czytaj też: Radość dawania 7. Postaram się więcej pomagać w domu Twoja partnerka pracuje tak samo jak ty (także wtedy, gdy opiekuje się cały dzień dzieckiem). Jest więc tak samo jak ty zmęczona, brakuje jej, podobnie jak tobie, czasu i nie zawsze ma siłę na kolejne prasowanie połączone z odkurzaniem. Zaproponuj więc swoją pomoc. Może twoja partnerka nie lubi zmywać, za to chętnie zrobi zakupy. A ty wręcz przeciwnie – przy zlewie znajdujesz wreszcie czas na rozmyślania, nie lubisz natomiast sklepowych tłumów. A może ustalicie, że każdego dnia będziecie dzielić się obowiązkami w zależności od waszych chęci czy zmęczenia? Wariantów podziału prac domowych jest wiele i na pewno znajdziecie dobre dla siebie rozwiązanie. Sprawdź też: Jak dziecko może ci pomagać w domu 8. Zaczniemy znów chodzić na randki Obiecaj sobie, że przynajmniej raz w miesiącu zabierzesz partnerkę do kawiarni, teatru albo kina. A może przygotujesz czasem kolację przy świecach? Ważne, byście choć przez chwilę pobyli sami (dzieckiem mogą zaopiekować się w tym czasie dziadkowie), mieli czas na rozmowy nie tylko o tym, kto odbiera dziś córkę z przedszkola, ale także o was: waszych pragnieniach, marzeniach, potrzebach. Dzięki temu odpoczniecie od codzienności, a twoja partnerka będzie pewna, że bardzo ci na niej zależy. 9. Codziennie powiem partnerce coś miłego „Jak ładnie ci w tej sukience!” – takie zdania wprawią twoją partnerkę w dobry nastrój, a przecież tak lubisz, gdy ukochana się uśmiecha. Zyska także twoje dziecko, bo szybko nauczy się, jak łatwo można poprawić sobie humor i jak przyjemnie jest wywoływać uśmiech na czyjejś twarzy. 10. Będę powtarzał, jak bardzo kocham Wyznań miłości nigdy za wiele. Powtarzając je dziecku i jego mamie, sprawiasz, że są szczęśliwi. I właśnie szczęścia życzymy tobie i twoim bliskim w nowym roku. Sprawdź: Dlaczego tata jest ważny