Plebiscyt na najlepszą położną rozstrzygnięty – poznaj laureatkę
W plebiscycie na najlepszą położną WaterWipes Pure Foundation Fund zwyciężyła Dorota Kuca z Tychów. Zapytaliśmy ją o to, jak wygląda jej praca, jakie pytania najczęściej słyszy od mam i co chciałaby im przekazać.
W plebiscycie WaterWipes Pure Foundation Fund każda mama mogła zgłosić swoją kandydatkę na idealną położną, podając uzasadnienie swojego wyboru. Ostateczną decyzję o przyznaniu tytułu podjęło jury, w którego obradach miałam zaszczyt uczestniczyć. Zwyciężczynią plebiscytu na położną, która według mam i jury jest najlepszym wsparciem podczas ciąży, porodu i połogu, została Dorota Kuca. Serdecznie gratuluję nagrody. To musi być dla Pani bardzo budujące wyróżnienie, które podsumowuje lata pracy. Od dawna jest Pani położną? Dyplom pielęgniarski uzyskałam w 1996 roku, ale wtedy okazało się, że nie ma na razie dla mnie pracy. Postanowiłam więc kontynuować edukację w studium położniczym w Mikołowie. Wcześniej położnictwem się nie interesowałam, natomiast pani Maria, wychowawczyni naszego roku, potrafiła tak przepięknie o położnictwie mówić, że już po pierwszym semestrze zakochałam się w pracy położnej. Ze względu na podwójny dyplom naprzemiennie łączyłam pracę pielęgniarki i położnej. Natomiast intensywnie położnictwem zajęłam się w momencie, kiedy wprowadzono edukację przedporodową dla ciężarnych. Z prostego powodu: zawsze chciałam uczyć, to było moje ogromne marzenie. Jakim rodzajem opieki otacza Pani mamę? Czy to nauka rodzenia, towarzyszenie w porodzie, czy też bardziej doradzanie w pierwszych tygodniach po porodzie? Prowadzę zajęcia szkoły rodzenia dla kobiet w ciąży od 21. tygodnia do rozwiązania. Obejmują one zarówno ćwiczenia warsztatowe, jak i wykłady tematyczne, a także spotkania w grupie ze specjalistami. Dodatkowo opiekuję się kobietami po porodzie przez okres połogu, czyli 6 tygodni, a także noworodkami do 6. tygodnia życia, wspierając mamy w pielęgnacji. Jestem certyfikowaną doradczynią laktacyjną, dlatego moja praca obejmuje również wspieranie kobiet w laktacji. Co Pani lubi w swojej pracy najbardziej? Najbardziej doceniam w niej całkowitą samodzielność. Pracuję w środowisku sama, podejmuję decyzję samodzielnie. Doradzam mamom, wskazując im drogę wyboru zarówno w laktacji jak i w pielęgnacji, a umiejętność słuchania pozwala mi na wczucie się w problemy mam. Kieruję się zasadą: wysłuchaj, wskaż drogę, ale nie narzucaj, nie oceniaj. Z doświadczenia wiem, że mamy wiedzą i czują, jak mają postępować w opiece nad swoim maluchem, ale przeraża je wszystko, co nowe. Dlatego potrzebują jedynie wskazania kierunku, bo same potrafią podejmować decyzje. Najwspanialsza w mojej pracy jest możliwość obserwacji rozwoju umiejętności i nabierania pewności przez mamy. Jak się żegnam z każdą mamą, zawsze jestem pełna podziwu, jak świetnie sobie radzi. Czy zatem są takie mamy i ich dzieci, które zapamiętała Pani na dłużej? A może utrzymuje Pani z nimi kontakt? O tak, jak najbardziej! Nawet mam taką mamę, która zainspirowała się moją pracą i teraz wybiera się na studia położnicze. To niezwykłe! Relacje „położna – mama” muszą być rzeczywiście specyficzne i dość głębokie? Są specyficzne, ale nigdy nie staram się wchodzić z mamą w bardzo zażyłe relacje, np. nigdy nie przechodzę „na ty”. Uważam, że to w zawodzie położnej jest nieprofesjonalne podejście. Mamy potrzebują nie koleżanki czy przyjaciółki, ale profesjonalnego wsparcia. Oczywiście trzeba się też otworzyć, żeby zbudować wzajemne zaufanie, ale wszystko odbywa się w zdrowych granicach. O co najczęściej pytają Panią mamy? Jak przychodzę na pierwszą wizytę: „Ratunku! Poproszę o instrukcję obsługi dziecka”. Na drugim miejscu są dylematy związane z karmieniem. To najczęstszy problem, chyba wynikający z tego, że w dzisiejszych czasach od mamy bardzo dużo się wymaga, tymczasem ona nie zawsze ma wsparcie. Co powiedziałaby Pani mamie, która jest zniechęcona do karmienia piersią? Zawsze mówię mamom, że ja nie jestem z tych naciskających za wszelką cenę. Przedstawiam plusy i minusy, przedstawiam możliwości (np. karmienie mieszane), które pozwalają mamie karmić, a jednocześnie zrobić to w zgodzie ze sobą. Nie naciskam jednak, bo wiem z doświadczenia, że żadna mama nie postąpi wbrew swojej woli. Czy wśród tych najczęstszych problemów mam jest także spadek nastroju? To zależy od mamy. Duży wpływ na jej nastrój mają wcześniejsze przeżycia, np. doświadczenie poronienia, poród z powikłaniami. Jeśli mama ma spadek nastroju, zawsze staram się znaleźć tego przyczynę. Dużo z nią rozmawiam, pytam i tłumaczę, że ma prawo płakać, uwolnić emocje i powiedzieć, co naprawdę czuje. Ma prawo mówić: „Boję się”, „Nie potrafię”, „Nie rozumiem”. Najlepiej, gdy przy takiej rozmowie jest partner, który to słyszy. Jeśli jednak mama ma głębsze problemy emocjonalne, nie czekam, tylko już na wizycie dzwonię do placówki specjalistycznej, by mamę umówić na wizytę. Praca położnej jest bardzo wymagająca i czasem też emocjonalnie obciążająca. Jak Pani odstresowuje się po pracy? Ćwiczę intensywnie, żeby wyładować emocje. Spędzam czas ze swoimi dziećmi, mam też bardzo fajne przyjaciółki, z którymi często się spotykam. I dużo czytam, bo moim zdaniem książka to dobry patent na stres. Została Pani zwyciężczynią plebiscytu na położną. A dla Pani kim jest idealna położna? Idealna? Kiedy rozmawiam z mamami, to dochodzę do wniosku, że tak naprawdę chodzi tylko o jedną rzecz: zrozumienie. Dostęp do wiedzy w dzisiejszych czasach jest ogromny, ale często brakuje nam kogoś, kto nas wysłucha i zrozumie. Dlatego idealna położna powinna być nie tylko kompetentna, ale i wsłuchująca się w mamę. Czy są jakieś rady, które dałaby Pani każdej mamie? Przede wszystkim poradziłabym, żeby każda mama dała sobie czas, żeby podeszła do macierzyństwa zadaniowo, czyli rozpisała sobie w głowie plan działania. Ale także, żeby pozwoliła sobie na odrobinę słabości i chwilę zwątpienia oraz maksymalnie wykorzystała wsparcie osób bliskich i rodziny, bo proszenie o pomoc nie jest czymś złym. Wręcz przeciwnie – daje możliwość odpoczynku, a co za tym idzie, zwiększoną ilość uwagi, jaką mama może poświęcić maluchowi. I chcę, aby wszystkie mamy pamiętały, że mogą dzwonić do mnie o każdej porze dnia i nocy. Że jestem i służę pomocą. Zobacz także: Połóg: co to jest, ile trwa i jak wygląda? Poród lotosowy – na czym polega i czy jest bezpieczny dla dziecka? Zalety, zagrożenia [ZDJĘCIA] Krwawienie po porodzie: co jest normą, a co powinno niepokoić
Podziel się swoją historią i nominuj położną, która otrzyma stypendium w ramach pierwszej polskiej edycji WaterWipes™ Pure Foundation Fund
Nasza redakcja objęła patronat nad pierwszą polską edycją międzynarodowego programu stypendialnego WaterWipes™ Pure Foundation Fund. W ramach działań, marka zachęca polskie mamy do podzielenia się swoją historią i nominowania położnej, która ich zdaniem powinna otrzymać stypendium. Celem Pure Foundation Fund jest docenienie i nagrodzenie położnych – wspaniałych bohaterek, które wspierają kobiety podczas ciąży, porodu czy w okresie poporodowym.
Mamy, które wyślą zgłoszenie i nominują położne mają szanse otrzymać zestawy chusteczek WaterWipes™. Nominacje można nadsyłać od 26 września do 14 listopada 2022 roku na stronie internetowej waterwipes.com/pl/pl. View Ediplayer on the source website Fundusz stypendialny Pure Fundation Fund Pure Foundation Fund to międzynarodowy program stypendialny WaterWipes™, który działa od 2020 roku i jest kierowany do osób pracujących w sektorze medycznym. Jego celem jest docenienie i nagrodzenie pracowników ochrony zdrowia, wspaniałych bohaterów, którzy wspierają kobiety podczas ciąży, porodu czy w okresie poporodowym. Program realizowany jest w takich państwach jak Wielka Brytania, Irlandia, Niemcy, Stany Zjednoczone, Kanada, Australia, Nowa Zelandia czy kraje Ameryki Łacińskiej. W tym roku do tego grona dołączyła Polska. Nominuj położną, która otrzyma stypendium Pure Fundation Fund w Polsce Położne pełnią niezwykle ważną rolę w trakcie każdej ciąży. Nie tylko odpowiadają na tysiące pytań, wspierają podczas trudnego porodu czy udzielają wskazówek, gdy dziecko jest już na świecie – przede wszystkim odpowiadają za życie i bezpieczeństwo mamy i dziecka. W ramach pierwszej, wyjątkowej edycji Pure Fundation Fund, WaterWipes zaprasza mamy do podzielenia się swoimi historiami, wydarzeniami opowiadającymi, jak położna przyczyniła się do poprawy opieki nad mamą lub maluszkiem. Zgłoszenia zostaną ocenione przez profesjonalne jury, a nominacje można nadsyłać do 14 listopada 2022 roku, za pośrednictwem formularza dostępnego na stronie internetowej: www.waterwipes.com/pl/pl/spolecznosc/rodzice/pure-foundation-fund-2022. Nagrody Na położną, której praca otrzyma najwyższe noty, czekać będzie jednorazowe stypendium w wysokości 4.000 złotych, dyplom i statuetka, a także zestaw chusteczek WaterWipes™ o wartości 719,55 zł. Laureat zostanie także poproszony o wskazanie placówki medycznej, która otrzyma dofinansowanie w kwocie 4.000 złotych na wsparcie zadań związanych z ciążą, noworodkiem lub opieką poporodową. Upominki otrzymają także mamy, które zdecydują się podzielić swoimi niezwykłymi historiami. Na 10 mam, biorących udział w plebiscycie czekać będą zestawy chusteczek WaterWipes™ o wartości 159,9 złotych. Szczegółowe informacje na temat pierwszej polskiej edycji Pure Foundation Fund dostępne są na stronie konkursowej: www.waterwipes.com/pl/pl/spolecznosc/rodzice/pure-foundation-fund-2022. Materiał powstał z udziałem WaterWipes
Wizyta patronażowa położnej po porodzie: co to jest i czy jest obowiązkowa?
Wizyta patronażowa położnej u noworodka to domowa wizyta, która nastąpi, kiedy wrócisz już z dzieckiem ze szpitala. Podczas niej położna środowiskowa sprawdzi, jak się czujesz ty i twój noworodek. Wyjaśniamy, jak dokładnie wygląda taka wizyta oraz kiedy i ile razy możesz się jej spodziewać.
Wizyta patronażowa jest potrzebna i bardzo pomocna, bo kobieta tuż po porodzie wymaga szczególnej opieki. Połóg jest czasem, w którym w kobiecym organizmie zachodzą ogromne zmiany – ciało ma wrócić do funkcjonowania sprzed ciąży, tyle że procesy, które trwały 9 miesięcy, odwracają się w zaledwie kilka tygodni! Poza tym jako młoda mama uczysz się dopiero nowej roli, a położna może ci w tym bardzo pomóc. Poniżej wyjaśniamy, co dokładnie oznacza wizyta patronażowa, kiedy i na ile wizyt położnej możesz liczyć oraz dlaczego lepiej z wizyty patronażowej nie rezygnować. Spis treści: Co to jest wizyta patronażowa? Ile wizyt położnej odbywa się po porodzie? Czy wizyta położnej po porodzie jest obowiązkowa? Jak umówić się z położną na wizytę patronażową? Jak wygląda wizyta patronażowa? Dlaczego nie warto rezygnować z wizyty położnej po porodzie? Co to jest wizyta patronażowa? Wizyta patronażowa to na pewno nie inspekcja! Nigdy tak o niej nie myśl! Wizyta położnej ma za zadanie ci pomóc, a nie wytknąć błędy czy niedociągnięcia. Położna środowiskowa nie będzie oceniać, jak zajmujesz się noworodkiem, ani czy masz porządek w domu. Wyjaśni ci za to twoje wątpliwości, wesprze cię i wskaże, w jaki sposób reagować na ewentualne nieprawidłowości. Ile wizyt położnej odbywa się po porodzie? Położna środowiskowa zgodnie z prawem ma obowiązek odbycia u młodej mamy od 4 do 6 wizyt w trakcie całego połogu, czyli w ciągu 6 tygodni po porodzie. Możesz się więc spodziewać, że położna odwiedzi ciebie oraz noworodka mniej więcej raz w każdym kolejnym tygodniu połogu. Mamy pytają, kiedy odbywa się wizyta patronażowa. Pierwsza wizyta patronażowa położnej powinna odbyć się w ciągu pierwszych 48 godzin od wyjścia ze szpitala. Czy wizyta położnej po porodzie jest obowiązkowa? Wizyta patronażowa u noworodka i mamy jest obowiązkowa dla położnej, o ile o taką wizytę poprosisz. W ramach 4-6 spotkań położna powinna odpowiedzieć na twoje pytania i rozwiać wszelkie wątpliwości, możesz pytać ją o połóg, własne zdrowie i pielęgnację noworodka. To twoje prawo, warto z niego skorzystać. Z drugiej strony pamiętaj, że wizyta patronażowa nie jest obowiązkowa dla młodej mamy. Jeśli nie zgłosisz takiej chęci, położna cię nie odwiedzi. Jak umówić się z położną na wizytę patronażową? Aby umówić wizytę patronażową, musisz przede wszystkim zapisać noworodka do wybranej przychodni. Kiedy będziesz to robić, poinformuj od razu obsługę, że chciałabyś skorzystać z wizyty położnej środowiskowej. W każdej przychodni jest wyznaczona do tego położna, w niektórych możesz mieć też wybór spośród kilku ekspertek. Najlepiej albo poprosić o numer telefonu położnej, albo zostawić swój własny i poprosić o kontakt. Jak wygląda wizyta patronażowa? Położna środowiskowa przychodzi po to, aby sprawdzić, jak czujesz się ty i twoje maleństwo. Jej zadaniem jest pomoc, wsparcie i odpowiedź na twoje pytania. Pierwsze dni z noworodkiem mogą być trudne, zwłaszcza jeśli to twoje pierwsze dziecko i wszystko jest dla ciebie nowe. Nie wstydź się więc pytać o cokolwiek, co cię nurtuje, i co jest związane z opieką nad noworodkiem lub z twoim stanem zdrowia w połogu, np. o karmienie dziecka piersią, mleko modyfikowane, ulewanie, kolki, stolce noworodka czy antykoncepcję. Możesz pokazać położnej pieluszkę dziecka albo swoją zużytą podpaskę, jeśli tylko coś cię niepokoi. Położna podpowie m.in.: jak kąpać dziecko, jak prawidłowo przystawiać je do piersi, jak ubierać w domu i na spacery, skąd wiedzieć, że dziecko się najada. Sprawdzi także: jak goi się pępek dziecka, czy odruchy neurologiczne noworodka są prawidłowe, jak wygląda skóra maluszka. Położna powinna zbadać także mamę: sprawdzić, jak goi się krocze lub rana po cesarskim cięciu, zapytać, jak przebiega krwawienie, obejrzeć piersi. Dlaczego nie warto rezygnować z wizyty położnej po porodzie? Wizyta patronażowa może okazać się bardzo pomocna, nie rezygnuj z niej pochopnie. Często zdarza się, że po pierwszej wizycie kobiety nie proszą o następne, a potem same borykają się z różnymi trudnościami. To błąd. Fachowa pomoc położnej sprawi, że poczujesz się pewniej w nowej roli, będziesz też spokojniejsza ze świadomością, że prawidłowo pielęgnujesz noworodka. Pamiętaj: po porodzie możesz być zaskoczona m.in. tym, jak zmienia się twoje ciało. Jeśli nie masz z kim o tym porozmawiać bez skrępowania, położna środowiskowa będzie właśnie tą osobą, którą możesz spytać o wszystko, co jest związane z połogiem. Do wizyty położnej nie musisz się specjalnie przygotowywać. Nie musisz przejmować się nie do końca czystym mieszkaniem czy swoim dresem zamiast wyjściowej sukienki. To zupełnie normalne w tym szczególnym czasie. Zrób jednak jedno – spisz listę pytań, które chciałabyś zadać, dzięki czemu o niczym nie zapomnisz. A jeśli nawet tak się stanie, pamiętaj, że masz prawo do kolejnych spotkań. Zobacz też: Pierwsze godziny po porodzie: cierpienie i samotność matki Wyprawka noworodka - 9 niezbędnych ubranek Depresja poporodowa: kiedy się zaczyna i ile trwa?
Anioły Rodzić po Ludzku 2021: lista superpołożnych
Fundacja Rodzić po Ludzku postanowiła docenić położne, które w tych trudnych czasach pandemii pomagają kobietom „rodzić po ludzku”. Sprawdź, czy na liście jest położna z twojego miasta.
Fundacja Rodzić po Ludzku już po raz drugi zorganizowała Konkurs „Anioły Rodzić po Ludzku”. Inspiracją do organizacji tego wydarzenia było podkreślenie dobrych relacje między kobietami a położnymi, dla których szczególnie bliska jest idea opieki i rodzenia po ludzku. To one z pasją i zaangażowaniem prowadzą ku macierzyństwu – niezależnie od sytuacji. Świetne położne-Anioły to bohaterki dnia codziennego, które czynią drogę do macierzyństwa niezwykłą. Anioły Rodzić po Ludzku wybrane Konkurs „Anioły Rodzić po Ludzku” jest podziękowaniem dla wszystkich położnych za ich ciężką pracę i wsparcie kobiet na salach porodowych, oddziałach położniczych, w ich domach, na zajęciach szkół rodzenia. W czasach pandemii wykonują one swój zawód w trudnych warunkach. W czasie trwania konkursu od maja do października kobiety mogły oddawać głosy, a także wpisywać swoje opinie o położnych. Oceniać można było zarówno położne niezależne, położne środowiskowe, jak i położne szpitalne. Kapituła Konkursu wybrała dziesięć Laureatek, które otrzymały statuetkę i tytuł „Anioła Rodzić po Ludzku”. Oto dziesięć Aniołów Rodzić po Ludzku 2021: Katarzyna Firlej z Kartuz, Małgorzata Firlej z Rzeszowa, Katarzyna Karzel z Łomianek, Marta Konieczna z Kórnika, Renata Matysiak ze Sztumu, Lucyna Mirzyńska z Krakowa, Karolina Raczak-Moroń z Pyskowic, Maria Stępień z Trzebnicy, Sandra Gnaś-Surdacka z Kraśnika, Karolina Świętochowska z Warszawy. Wyjątkowe wyróżnienie Super Anioła Rodzić po Ludzku otrzymała w tym roku położna Irena Chołuj – za czułe położnictwo realizowane przez 56 lat i za nieugiętą postawę wobec paternalistycznego położnictwa. Fundacja Rodzić po Ludzku już od 25 lat przygląda się polskiemu położnictwu. Fundacja zauważa i promuje dobre praktyki – poprzez ranking najlepszych w opinii kobiet szpitali „Głos matek” czy organizowanie konkursu „Anioły Rodzić po Ludzku”. Warto zaznaczyć, że fundacja prowadzi również interwencje w sytuacjach naruszeń prawa, dbając o bezpieczeństwo kobiet. Zobacz także: Na ile wizyt położnej możesz liczyć po porodzie? Prowadzenie ciąży u położnej zamiast u ginekologa Ile zapłacisz za prywatną położną do porodu?
Strajk pielęgniarek i położnych: co z porodami?
W całej Polsce pielęgniarki i położne rozpoczęły strajki ostrzegawcze. Pracownicy ochrony zdrowia protestują przeciwko złym warunkom pracy i niskim płacom, a przewodnicząca Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych mówi o przemęczeniu i wypaleniu zawodowym.
W wybranych szpitalach w kraju protestują położne, pielęgniarki i pielęgniarze. To na razie pierwsza fala strajków ostrzegawczych i wstęp do większej akcji protestacyjnej. Pielęgniarki i położne mają dość niskich wynagrodzeń i kiepskich warunków pracy. Strajki pielęgniarek i położnych: co z porodami? W poniedziałek 7 czerwca w ok. 40 szpitalach w Polsce odbędą się dwugodzinne strajki ostrzegawcze. Wezmą w nich udział pielęgniarki i położne, które nie godzą się na obecne warunki pracy. Bezpośrednią przyczyną protestów jest tzw. ustawa Niedzielskiego o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego. W ocenie związków zawodowych ustawa jest krzywdząca dla pracowników zatrudnionych w szpitalach. Przewodnicząca Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych Krystyna Ptok poinformowała w komunikacie, że środowisko pracowników medycznych jest przemęczone i przytłoczone wielomiesięcznym stresem. W kolejnej, drugiej fali strajków może wziąć udział nawet kilkaset szpitali, planowane są manifestacje i akcje solidarnościowe. Czy podczas strajków pacjenci będą bezpieczni? Co z kobietami rodzącymi i mamami w połogu? „Zostanie oddziałowa, zostaną lekarze i inni pracownicy poszczególnych oddziałów. To są tylko dwie godziny odejścia, między 10:00 a 12:00. Bardzo dużo osób przyjeżdża w czasie swoich dni wolnych albo urlopu tak, że pacjenci absolutnie tego nie odczują, na pewno są bezpieczni. To nie jest protest przeciwko pacjentom, tylko przeciwko założeniom Ministerstwa Zdrowia” – uspokajała Longina Kaczmarska, wiceprzewodnicząca OZZPiP w rozmowie z dziendobry.tvn.pl. Już jesienią 2020 roku pielęgniarki i położne szykowały się do protestów i nie wykluczały strajku generalnego. Chodziło wówczas o odebranie pracownikom szpitali tzw. dodatku covidowego. „Uważamy, że jest to konieczne. Ignorowanie środowiska pielęgniarek i położnych jest coraz częstsze” – mówiła Krystyna Ptok. Zobacz też: Z kim rodzić? Wybór położnej do porodu Co się dzieje po porodzie - ważne pytania Ile zapłacisz za prywatną położną do porodu?
Pielęgniarki i położne planują STRAJK. Chodzi o pieniądze (i COVID-19!)
"Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych podjął decyzje o podjęciu przygotowań do wszczęcia sporów zbiorowych" – powiedziała Przewodnicząca Forum Związków Zawodowych i Wiceprzewodnicząca Rady Dialogu Społecznego, Dorota Gardias. Czy czeka nas strajk generalny?
Związek zawodowy pielęgniarek i położnych grozi strajkiem generalnym i apeluje do rządu o jak najszybszą publikację ustawy o dodatku COVID-owym dla wszystkich pracowników służby zdrowia. Czy odbędzie się strajk pielęgniarek? Pielęgniarki i położne chcą protestować przeciwko obecnym płacom. Związek zawodowy głośno apeluje o wprowadzenie w życie ustawy, która zapewnia 100% dodatkowej wypłaty w formie tzw. „dodatku COVID-owego”. Chociaż prezydent Duda podpisał ustawę 3 listopada, posłowie PiS twierdzą, że dodatek zapewniający dodatkową wypłatę wszystkim pracownikom szpitali pracującym z pacjentami covidowymi został przyjęty… przez pomyłkę! Partia chce wrócić do poprzedniego zapisu, w którym dodatek należał się jedynie personelowi skierowanemu przez wojewodę do szpitali COVID. Ważne❗️ Ogólnopolski Związek Zawodowy Pielęgniarek i Położnych podjął decyzje o podjęciu przygotowań do wszczęcia sporów zbiorowych. Następnym krokiem może być strajk generalny. #Covid_19 #ważne #medycy #koronawiruspolska — Dorota Gardias (@GardiasD) November 17, 2020 Zaledwie dwa dni temu szefowa związku zawodowego Krystyna Ptok apelowała, że sytuacja w służbie zdrowia osiągnęła stan krytyczny, a rząd „w sposób karygodny” próbuje jeszcze odebrać dużej części personelu medycznego należne im dodatki. Poinformowała także, że pielęgniarki i położne przygotowują spory zbiorowe, a nawet dopuszczają możliwość strajku generalnego. „Uważamy, że jest to konieczne. Ignorowanie środowiska pielęgniarek i położnych jest coraz częstsze” – powiedziała Ptok. Źródło: Businness Insider Zobacz też: Dzieci z oddziału psychiatrii zostaną wypisane ze szpitala… aby zwolnić łóżka na COVID-19? Na Stadionie Narodowym powstaje szpital tymczasowy. Będą też chłodnie dla zmarłych Szpitale ZNOWU wstrzymują porody rodzinne. Wszystko przez koronawirusa!
Twoje prawa na porodówce [LIVECZAT Z EKSPERTEM]
Czym jest i jak przygotować plan porodu? Co to są standardy okołoporodowe i dlaczego są takie ważne? O tych kwestiach mówiła w liveczacie na profilu facebookowym Mamo, To Ja Joanna Pietrusiewicz z Fundacji „Rodzić po ludzku”.
„Standard organizacyjny opieki okołoporodowej to jeden z najważniejszych dokumentów, który reguluje nasze prawa w okresie okołoporodowym”, tłumaczyła Joanna Pietrusiewicz. Ekspertka podkreśliła również, że jest to ogólnie obowiązujące prawo, niezależnie od tego, czy dziecko przychodzi na świat w placówce publicznej czy prywatnej. Zaznaczyła, że Polska wyróżnia się taką regulacją na tle innych krajów. Standard opieki okołoporodowej Pietrusiewicz wyjaśniła, że są to nie tylko prawa kobiety rodzącej, ale również obowiązki personelu medycznego. „Standard dzieli się na trzy części – prawa kobiety w ciąży, prawa w porodzie oraz po porodzie. Bardzo ważne jest zapoznanie się z nimi – wówczas wiemy, jakie badania nam przysługują i na jakim etapie. Pamiętajmy jednak, że jest to absolutne minimum”, tłumaczyła ekspertka. Położna Podstawowej Opieki Zdrowotnej Podczas liveczatu Joanna Pietrusiewicz podkreśliła, że jednym z ważniejszych zapisów Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie standardu organizacyjnego opieki okołoporodowej jest ten dotyczący położnej środowiskowej, której opieka została zagwarantowana już od 21. tygodnia ciąży. „Jednym z jej zadań jest edukacja: albo w formie indywidualnej, albo w ramach tzw. szkoły rodzenia. Na takie spotkania powinien skierować nas lekarz, ale warto jednak wziąć sprawy w swoje ręce i popytać, poszukać fajnej położnej w swojej okolicy”, radziła Pietrusiewicz i przypomniała również, że od kilku lat w Polsce możliwe jest prowadzenie ciąży przez położną. Prawa Pacjenta "Drugim takim ważnym aktem regulującym opiekę okołoporodową są prawa pacjenta. Po to, żeby wyrównać relację jaka istnieje pomiędzy lekarzem, położną a kobietą, która nie ma wiedzy i czuje się zagubiona. Dlatego właśnie lekarz i położna mają pewne obowiązki”, podsumowała prezes Fundacji "Rodzić po ludzku". Ranking porodówek dostępny jest: tutaj Zapraszamy na kolejne spotkanie! Obserwuj nasz fanpejdż na fb! Materiał powstał we współpracy z marką Johnson’s
Czy sposób w jaki maluch przychodzi na świat wpływa na jego rozwój? [LIVECZAT]
Mama, która urodziła dziecko siłami natury zupełnie inaczej wraca do formy niż mama, której maluch przyszedł na świat w drodze cesarskiego cięcia. A jak to jest z niemowlęciem? Czy dla niego to też różnica? Czy to, w jakich okolicznościach przyszedł na świat, wpływa na jego rozwój tylko w pierwszych dniach życia czy też w dłuższej perspektywie? Wątpliwości rozwiewa Izabela Dembińska, położna, autorka książki „Rodzić można łatwiej”.
Jak podkreśla Izabela Dembińska, mama może przygotowywać się do porodu, jednak nigdy nie jest możliwe zaplanowanie wszystkiego od początku do końca. Naturalny, siłami natury i zmedykalizowany „Poród naturalny jest to tzw. poród łagodny”, wyjaśnia ekspertka. „To jest poród, który rozpoczyna się w terminie donoszenia dziecka i dzieje się dzięki naturalnym skurczom, które nie są wzmacniane. Mama rodzi ze swoją siłą skurczową a dziecko rodzi się z położenia główkowego w stanie dobrym. Oznacza to, że nie ingerujemy w ten poród żadnymi lekami, jak choćby oksytocyną czy znieczuleniem. Natomiast każda ingerencja leków jest sytuacją medykalizacji porodu, która czasem jest po prostu wymagana, żeby dziecko mogło się urodzić”. Wysiłek dobry dla dziecka „Poród jest dla dziecka tzw. stresorem”, tłumaczy Dembińska. „Stresor jest zjawiskiem pozytywnym, który ma mobilizować do np. podjęcia funkcji życiowych czy zapoznania się z nową sytuacją. Ale przyjście na świat może stać się nie tyle zjawiskiem stresowym, co traumatycznym. Na przykład w sytuacji porodu zmedykalizowanego, czy poród z podaniem oksytocyny, gdzie czynność skurczowa jest znacznie częstsza i bardziej odczuwalna dla dziecka”. Jak jednak podkreśla Dembińska, jeżeli poród przebiega prawidłowo, to jest on wysiłkiem bardzo dziecku potrzebnym. „Skurcze macicy powodują ucisk powierzchni skóry dziecka, co adaptuje nam skórę do funkcji życiowych. Inna rzecz, która również się wydarza to choćby odksztuszanie płynu owodniowego”. Kluczowe dla rozwoju „To, czego noworodek potrzebuje najbardziej to bliskość mamy, potrzeba ssania piersi i czułość. Cała reszta może poczekać”, podsumowuje Dembińska. Położna podkreśliła również, że niezwykle ważny jest spokój mamy i skupienie się tylko na tych elementach. Każdy stres i negatywne emocje są bowiem transponowane na dziecko i wpływają na jego samopoczucie. Zapraszamy na kolejne spotkanie! Obserwuj nasz fanpejdż na fb! Materiał powstał we współpracy z marką Johnson’s
Możesz rodzić z... położnym! To mężczyźni będą odbierać porody?
Jak młody mężczyzna radzi sobie z odbieraniem porodu? I jak młode kobiety dają sobie radę z tym, że młody mężczyzna ogląda, jak goi się ich krocze? Wojciech Szymiczek, położny, zdradza, jak to jest, gdy poród odbiera mężczyzna.
Nikogo nie dziwi, gdy kobiety przejmują zawody wydawałoby się typowo męskie. Ale mężczyzna jako położny odbierający poród? Wojciech Szymiczek na swojej uczelni był pierwszym od 10 lat mężczyzną, który zdecydował się na studia na wydziale położnictwa. To był dla niego szok. Dla wykładowców też, bo myśleli, że w ten sposób chce uciec przed wojskiem. Trudno im było sobie wyobrazić, że mężczyzna chce być położnym i odbierać porody. Mężczyzna położnym? Na studiach jego wykładowcy myśleli, że poszedł na położnictwo, żeby uciec przed wojskiem. On z kolei był zszokowany tym, że jest w Opolu pierwszym mężczyzną od dziesięciu lat, który podjął się nauki tego zawodu. Gdy zaczął pracować, kobiety wracały się do niego "panie doktorze" i czasami nie wiedziały, jak się zachowywać. Część była skrępowana. Widok młodego mężczyzny na sali porodowej nie zawsze wzbudzał zaufanie. Kiedy jego koleżanek trafiło na oddział w czasie jego dyżuru, prosił koleżankę-położną, żeby się nimi zajęła. Czuł się skrępowany. Jak nawiązać kontakt: pacjentka–położny Zwykle rozmowę z pacjentkami zaczyna rozmowę od błahostek, żeby zdobyć zaufanie. - Najlepszy sposób na dotarcie do drugiego człowieka to po prostu bycie miłym i pomocnym. Jeżeli pacjentka widzi, że chcemy pomóc, to ona wtedy też się bardziej otwiera - opowiada. Lubi nocne dyżury w szpitalu, kiedy na oddziale jest spokojniej i można dłużej porozmawiać. Zobacz także: Poród - zaskakujące fakty Pierwsze porody – Utkwił mi w pamięci pierwszy poród, który tylko słyszałem. Byłem tak przerażony, że chciałem uciec – opowiada. Gdy jednak sam już miał odbierać poród, stanął na wysokości zadania, choć kobieta rodziła przez 21 godzin. Dziecko urodziło się zdrowe. Nie zawsze jednak tak jest. – Zwykle położnictwo kojarzy się z witaniem życia, pomaganiem w przyjściu na świat. Czasami są sytuacje, gdy już na początku trzeba pożegnać to życie, najbardziej boli to, że żegnamy malutkie dzieci – mówi. Kontakty z tatusiami Bywają różne. Zdarza się, że tatusiowie nie chcą uczestniczyć w porodzie, za to chcą tego mamy. Bywa więc tak, że kobieta rodzi, a mężczyzna siedzi obok i przegląda w telefonie strony internetowe. – To dziwna, krępująca także dla mnie sytuacja, bo na przykład proponuję mężczyźnie, że pokażę, jak masować panią przy porodzie, a on odpowiada, że nie chce. Ja masowałem mu żonę, a on dalej grał na telefonie – opowiada Szymiczek. Kobiety, które widzą, jak zajmuje się dziećmi, często stawiają go swoim partnerom za wzór: "Widzisz, pan umie, to ty też się nauczysz". Stara się angażować ojców w opiekę nad dziećmi, np. do kąpieli. Mówi, że to nic trudnego, że potrzebna jest tylko praktyka. Podobnie motywuje też kobiety do zajęcia się dzieckiem. Lubi swoją pracę, ale... twierdzi jednak, że mężczyzna musi być odważny, żeby być położnikiem. (Źródło: Gazeta Wyborcza, Anna Pawlak) Zobacz także: Czy warto rodzić z położną? Czy chciałabyś, żeby twój poród odbierał położny? Czy to tylko zawód zarezerwowany dla kobiety? Czekamy na komentarze!
Masz małe dziecko? – nie zdziw się, być może czeka Cię kontrola!
Coraz więcej mam informuje o kontroli w domu. Jaka jest przyczyna?
Na jednej z grup w mediach społecznościowych RB-offtopowo, mamy dzielą się zaskakującą nowiną. Położne środowiskowe przeprowadzają kontrolę w tych domach, gdzie mieszkają malutkie dzieci. Dlaczego? Okazuje się, że w przypadku dzieci, które mają zaległe szczepienia – np. z powodu ciągnących się przeziębień lub innych chorób, położne środowiskowe mogą przyjść z niezapowiedzianą wizytą i sprawdzić, co się dzieje z dzieckiem. Czytaj: Wizyta z noworodkiem w przychodni Pod postem mamy, która opisała taką niezapowiedzianą wizytę położnej środowiskowej, pojawiło się wiele wpisów świadczących, że nie jest to pojedynczy przypadek. Problem z zaszczepieniem dziecka, które ma starsze rodzeństwo i ciągle narażone jest na infekcje i wirusy, znany jest wielu mamom. Pojawiły się jednak także wpisy zwracające uwagę na inne aspekty. Niektóre mamy były oburzone taką praktyką nachodzenia rodziców w domu. Inne z kolei uznały, że to bardzo dobra metoda, bo przy okazji położna może także określić stan zdrowia dziecka i sprawdzić, czy maluch jest bezpieczny pod opieką opiekunów. To mogłoby pomóc wyeliminować problem przemocy wobec najmłodszych. Inne wpisy dotyczyły poczucia napiętnowania za to, że rodzice świadomie rezygnują ze szczepienia dziecka, ze strachu przed powikłaniami, o których donoszą ruchy antyszczepionkowe. Jeżeli jednak rodzic nie chce szczepić, powinien otwarcie poinformować o tym przychodnię i wówczas nie będzie musiał odbierać ponaglających telefonów. Gdy więc zapuka do waszych drzwi pielęgniarka środowiskowa, nie denerwujcie się, tylko wytłumaczcie spokojnie, dlaczego nie pojawiacie się w przychodni. Czytaj także: Mama wezwała policję do szpitala. Powód- płaczące dziecko źródło: RB-offtopowo
"Nie ma dobrej opieki poporodowej" - Wy też uważacie jak ta mama?
Z jakimi problemami borykają się kobiety po porodzie? Posłuchajcie tych opowieści!
Kobieta po porodzie tak naprawdę zostaje sama na polu walki. Ginekolog prowadzący ciążę, zrobił już dla niej wszystko, położna także, mąż wraca do pracy, a ona z tysiącem pytań czeka na pojawienie się położnej środowiskowej, której obowiązkiem jest pojawienie się po porodzie w domu świeżo upieczonej mamy. Historii opowiedzianych przez rozczarowane opieką po porodzie mam, jest wiele. My prezentujemy tylko kila z nich. "Podczas porodu uszkodziłam sobie kość ogonową. Dowiedziałam się dopiero jakiś czas później, gdy wszystko mnie bolało i nie mogłam siedzieć. Poszłam do lekarza, co jest nie lada wyczynem, gdy ma się tak maleńkie dziecko z którym nie ma kogo zostawić, a lekarz powiedział: trzeba czekać, czas będzie najlepszym lekarstwem. Liczyłam na jakąkolwiek pomoc, poradę, a on nic. Widziałam w jego oczach słowa: następna proszę. Gdy byłam w ciąży, bardziej liczył się mój stan zdrowia. Dopiero od innych kobiet dowiedziałam się, że są specjalne poduszki do siedzenia, by wspomóc się." "Moja koleżanka trafiła w szpitalu na boom, naprawdę oddział był przeludniony, wszystkie kobiety nagle zaczęły rodzić. Zamiast na salę szpitalną, położono ją w pokoju odwiedzin i tam przebywała wraz z dzieckiem. Niestety w szwy wdało się zakażenie i musiała pozostać znacznie dłużej w szpitalu. Bardzo źle wspomina to, jak ją traktowano po porodzie." "Po porodzie ważne staje się tylko dziecko, to z nim chodzi się do lekarza. Wizyty patronażowe, szczepienia. A co z kobietą? Ile razy w ciągu tych pierwszych miesięcy bada się jej poziom hormonów, robi morfologię, czy rozmawia o depresji poporodowej i pierwszym krwawieniu? Lekarzom się wydaje, że dziś kobieta chce czerpać wiedzę tylko z internetu." "To było na 2. dzień po porodzie. Zauważyłam, że synek mało siusia i bałam się, czy przyjmuje właściwą dawkę mleka. Postanowiłam porozmawiać z położną, na co ona nie wdając się w dyskusję wręczyła mi butelkę mleka. Bez tłumaczenia, bez rozmowy, po prostu dała zimną, szklaną butelkę i wymaszerowała z pokoju. Zostałam sama z wielką niewiadomą i łzy popłynęły same po mojej twarzy. Decyzję o tym jak postąpić podjęłam wraz z mężem, z którym przełykając łzy i gorycz, telefonicznie debatowałam nad śpiącym synkiem. Ten brak zrozumienia i niechęć, zapamiętam do końca życia. Dlaczego tak wiele mówi się o tym, co dzieje się z kobietą w ciąży, co się dzieje z jej ciałem w czasie porodu, a nikt nie zawraca sobie głowy, by zająć się mamami tuż po porodzie? Dlaczego nie wspomina się o hormonach, depresji, krwawieniu, trudnych chwilach, pogryzionych brodawkach, hemoroidach? Dlaczego kobiety zagubione, z poczuciem osamotnienia muszą być herosami? Dlaczego bagatelizują swój stan, ból, zmęczenie, uważając, że jest to normalne i każda musi przez to przejść. Dlaczego od razu uczą się radzić sobie same i odrzucać pomoc, jeżeli już się trafi? Musicie walczyć o rozmowę z lekarzem, z położną, głośno mówić o swoich lękach i dolegliwościach. Żadne pytania nie są głupie i niemądre, a wy macie prawo nie wiedzieć wszystkiego. Walczmy wspólnie, by opieka poporodowa była satysfakcjonująca dla świeżo upieczonych mam, by lekarze i położne wiedziały, jak duże jest zapotrzebowanie na dobra radę i kilka ciepłych słów wsparcia. A Ty jak wspominasz czas po porodzie? Czy otrzymałaś należyte wsparcie? Może Twoja historia jest zupełnie inna i chciałabyś się nią podzielić z nami? Pisz w komentarzach. Zadania dla taty po narodzinach dziecka Najczęstsze problemy związane z karmieniem piersi źródło: popsugar
"Nie planowaliśmy, by córka była z nami w czasie porodu... ale tak się stało!"
Posłuchajcie opowieści mamy, czy poród w gronie rodziny był dobrym doświadczeniem dla wszystkich.
Pewne decyzje są podejmowane pod wpływem chwili. Staramy się by mimo to były przemyślane i jak najlepsze dla wszystkich. Obecność dziecka w czasie porodu może być kwestią sporną, ale pamiętajmy, że każde dziecko jest inne. To co dla jednego może stać się traumą, dla innego będzie miłym wspomnieniem. Jools Oliver postanowiła podzielić się opowieścią o swoim porodzie. Przyjście na świat Grace, w czasie porodu w domu, w wodzie i to w obecności męża i drugiego dziecka, było dla niej kwintesencją szczęścia. Posłuchajcie... "Nie planowałam, by Allana była w czasie porodu w domu. Ale tak się stało..." Wybraliśmy poród domowy, tak jak to było z Allaną. Miałam cudowną położną, która specjalizuje się w takich porodach. Ma ona bardzo innowacyjne metody. Np. w czasie akcji porodowej puszcza swoim pacjentkom odpowiednią muzykę. Ma trzy płyty, każda z nich na inny okres porodu. Relaksującą, dynamiczną - skłaniającą do tańca, oraz dodającą odwagi. Pomagają także zdjęcia bliskich rozstawione wokół mnie w pokoju. Świetnym pomysłem było także wspólne pieczenie ciasta z mężem w czasie długich godzin oczekiwania na dziecko. Oprócz mobilizacji do stania, by zadziałała siła grawitacji, mój umysł nie koncentrował się tylko na bólu. Allany miało tu nie być ze mną, w tym czasie miała przebywać z babcią w jej domu. Ale kiedy zaczęły się skurcze i moja mama przyszła po Allanę, wspólnie zdecydowaliśmy, by z nami została, będąc pod opieką babci.Uznaliśmy, że zabranie jej teraz z domu, a potem przywiezienie gdy dziecko będzie już na świecie, może być bardziej traumatyczne dla niej, niż pozwolenie jej na bycie w pobliżu. "To było niesamowite uczucie" Allana bawiła się świetnie. Skakała w wodzie, przytulała się, bawiła w pobliżu z babcią. Pomagała w pieczeniu ciasta i w leżeniu w wodzie. Zaglądała mi głęboko w oczy i przytulała. Nie pamiętam może tego co mówiła, ale w moich wspomnieniach była bardzo zadowolona. Choć w czasie porodu były chwile nerwów, gdy poród nie przebiegał tak szybko jak powinien i była groźba, że będę musiała jechać jednak do szpitala, wszyscy starali się być spokojni. W końcu Grace się urodziła – ważyła 4,7 kg! Ile trwa poród? Tuż po narodzinach w wodzie dołączył do mnie mąż i starsza córka. To było niesamowite uczucie, gdy Allana wzięła na ręce Grace (przy pomocy położnej). Reszta dni upłynęła nam na leżeniu w łóżku, objadaniu się pieczonymi ziemniakami i tortem. Nie twierdzę, że każde dziecko powinno uczestniczyć w porodzie. Wiem, że dla niektórych brzmi to dziwnie, bo wiele kobiet idzie do szpitala i wraca do domu po kilku dniach z dzidziusiem. U nas odbyło się to zupełnie inaczej. Moja córka Allana ma dziś 10 lat i zapytałam ją ostatnio jakie ma wspomnienia z tamtego dnia. Twierdzi, że nie pamięta zbyt wiele, w końcu miała 2 latka, ale jak patrzy po latach na zdjęcia, ma same pozytywne myśli na ten temat. Widok mamy dającej życie jej siostrze, był dla niej niezwykłym przeżyciem..." Czy Wy zdecydowałybyście się na taki poród? Czy chciałybyście by Wasze dzieci były blisko Was? Przeczytaj także: Co się dzieje z dzieckiem w czasie porodu? Zobacz ciekawy film źródło: netmums
Porodu nie trzeba się bać – przekonuje słynna polska położna
Porodu nie trzeba się bać, można z niego zrobić święto i tak mówić do dziecka, żeby ułożyło się główką do porodu. Położna Jeannette Kalyta opowiada, jak jeden z ojców założył muszkę tuż przed porodem, by być elegancki i jak mama podczas szycia krocza śpiewała piosenkę, którą ułożyła dla swojego dziecka.
Jeannette Kalyta, najsłynniejsza polska położna, zaczynała pracę 27 lat temu. Kobiety wtedy przez cały czas porodu leżały w łóżku na plecach, a często miały przywiązane nogi, co miało im "ułatwić" parcie. Dziecko było ważone, mierzone, myte, zawijane w kokon i zabierane do innej sali, a mama dostawała je tylko na karmienie piersią. Warunki porodu bardzo się zmieniły, jednak kobiety coraz bardziej boją się porodu. Po pierwszym porodzie omal nie straciła pani pracy. Skąd w młodej dziewczynie tyle odwagi, by położyć noworodka na brzuchu mamy, gdy patrzą na to z dezaprobatą lekarze, ordynator... Myślałam, że stracę pracę, i to pierwszego dnia. Skąd miałam tyle odwagi? Przygotowując się w szkole do olimpiady położniczej – bardzo chciałam ją wygrać, żeby nie zdawać egzaminu dyplomowego – przeczytałam mnóstwo książek, m.in. „Narodziny bez przemocy” Leboyera, gdzie było zupełnie inne podejście do rodzącej kobiety, do sprzętu na sali porodowej. Było to dla mnie jak science fiction, uważałam, że w naszych szpitalach nigdy tak nie będzie. Podczas mojego pierwszego porodu stwierdziłam, że skoro już jestem położną i mogę sama decydować, to położę mamie dziecko na brzuchu. Dziś położenie dziecka na brzuchu mamie po porodzie to już standard, warunki rodzenia bardzo się zmieniły. A jak w ciągu tych lat zmieniły się kobiety? Martwi mnie to, że, kobiety rodzą gorzej. Wiele zmieniło się w ciągu tych lat w myśleniu na temat porodu, macierzyństwa, kobiecości. Rodzące mają coraz lepsze warunki w szpitalach, straciły jednak wiarę w to, że są w stanie urodzić dziecko. Mają coraz lepszą pracę, zajmują coraz wyższe i lepiej płatne stanowiska, są szefami firm, wykonują wszystkie zalecenia w ciąży, ale sam poród matki przerasta. Czasem tak bardzo brakuje im kontaktu ze swoim ciałem, że trudno im urodzić dziecko. Najchętniej by chciały, żeby ktoś wyjął im je z brzucha. Do tego jeszcze opowieści koleżanek... Straszenie porodem powinno być karalne! Czy porodu trzeba się bać? Nie. Od zarania dziejów kobiety rodziły. Nie ma znaczenia, czy rodzi nauczycielka, dyrektorka, aktorka czy sprzątaczka – każdą dotyczy ta sama kolej rzeczy. Tylko że dziś kobiety chcą wszystko zaplanować. A porodu nie da się zaplanować: nie wiadomo, kiedy się zacznie, jak się potoczy. A skoro nie wiadomo, to pojawia się lęk. Gdy kobieta się boi, jej organizm wydziela dużą ilość adrenaliny, produkcja oksytocyny jest wtedy zablokowana. Mając poczucie bezpieczeństwa, rodząca otwiera się na poród, poddaje ciało fizjologii i biegowi wydarzeń. Czytaj też: Poród bez strachu W książce „Położna. 3550 cudów narodzin” napisała pani, że jaki seks, taki poród. To dość kontrowersyjna opinia... Gdybym postawiła magnetofon z nagranymi odgłosami z sali porodowej, to wszyscy byliby przekonani, że nagrałam odgłosy z... czyjeś sypialni! To niebywałe, jak one są podobne. Poród jest gejzerem kobiecości. Obowiązuje prosta zasada. Jeżeli kobieta jest otwarta na swoją seksualność, na swoje ciało, to jest otwarta na poród.[CMS_PAGE_BREAK] Czy kobieta powinna rodzić z partnerem? To przede wszystkim zależy od pary. Na pewno nie można stawiać warunków, bo bywa tak, że ona nie chce rodzić z partnerem, albo on nie jest gotowy do porodu rodzinnego. Uważam, że przede wszystkim powinni ze sobą rozmawiać. Nie można mierzyć uczuć tym, czy ktoś godzi się na wspólny poród, czy nie. Mnie zależy na tym, żeby ludzie ze sobą szczerze rozmawiali. Jeśli mężczyzna nie chce rodzić z żoną, kobieta powinna rodzić z przyjaciółką? Jeśli ma taką potrzebę, to może rodzić z przyjaciółka, najlepiej jeśli będzie to osoba, która już rodziła. Pamiętam, kobietę, otoczoną w porodzie niezwykłą miłością i ciepłem – rodziła z teściową. Czytaj też: Z kim do porodu: z mężem, siostrą czy teściową Jaki był najpiękniejszy poród, który pani przyjęła? Było ich bardzo wiele. Piękne są porody, kiedy kobieta jest świadoma tego co się z nią dzieje. Nie: „przychodzę do szpitala, wy lepiej się na tym znacie, sami to załatwcie, beze mnie”. Nie każda kobieta musi rodzić z partnerem, natomiast kiedy widać między nimi niezwykłą więź, zawsze budzi to we mnie radość i wzruszenie. Bardzo się cieszę, kiedy ludzie są w stanie osiągnąć tego rodzaju porozumienie. W książce jest bardzo wzruszająca historia, gdy przyszły tata tuż przed urodzeniem dziecka założył muszkę, by być elegancki, a potem dał swojej żonie pierścionek... Narodziny dziecka to niezwykłe wydarzenie w życiu: kobieta staje przed wielkim wyzwaniem i olbrzymim wysiłkiem, nie tylko fizycznym. Codziennie w Polsce rodzi tysiące kobiet, i nie wydaje się to niczym szczególnym, jednak można z tego zrobić z tego święto. I ten mężczyzna zrobił święto. Jak przekuć lęk przed porodem w cud narodzin? Dobrze się przygotować. Na zajęciach w szkole narodzin próbujemy oswoić lęk. Bardzo dokładnie wyjaśniam, na czym polega poród, mówię o psychologii, o tym, co się dzieje z kobietą, jakie może mieć reakcje i jakie mogą być reakcje taty. U mężczyzn, widzę przede wszystkim bezsilność: chcą działać, a tu nie mają na nic wpływu. Zdarza się, że ci mężczyźni, którzy wcześniej mówili, że za nic nie będą przy porodzie, stwierdzają: „To może będę przez cały pierwszy okres, będę cię trzymał za rękę, masował krzyż i zobaczę czy dam radę. Najwyżej wyjdę i wrócę, jak usłyszę płacz dziecka”. Życie pisze swoje scenariusze, zdarza się, że ci, którzy nie planowali wspólnego porodu, rodzą wspólnie. Ale bywa też odwrotnie: kobieta chce by partner zostawił ją samą. Czytaj też: Co się robi w szkole rodzenia[CMS_PAGE_BREAK] Opowiadała też pani o kobiecie, która śpiewała, gdy szyła jej pani krocze... Często się wzruszam przy porodach. A były takie, przy których nie byłam w stanie ocenić łożyska, bo miałam łzy w oczach. Ta kobieta w pierwszej ciąży napisała piosenkę dla dziecka. Ja szyłam krocze, a ona śpiewała tę piosenkę. Przy następnym porodzie znowu tak samo witała dziecko. Wspaniale, kiedy rodzice mają pomysł na przywitanie swojego dziecka, np. rozmawiają z nim jak z dorosłą osobą: że w domu czeka na niego brat, opowiadają, co lubi, jak wygląda, jakie ma zainteresowania. Dziecko nie płacze, wsłuchuje się w dobrze znany głos mamy i taty. W ten sposób włącza się go w życie rodziny, społeczność. Już ma swoje miejsce. To piękne historie. Rozmawia pani z dziećmi, jak mają ustawić się do porodu? Nie zawsze to się udaje, ale warto próbować. Kładę ręce na brzuchu mamy i przychodzi mi myśl, że to dziecko się nie obróci, czegoś się boi. A więc z nim rozmawiam, by je uspokoić. Prosta rzecz. Rodzic też powinien mówić do dziecka, jak ma się ustawić w brzuchu? To działa? Oczywiście, to jest podświadomy kontakt. Kilka dni temu zadzwonił do mnie mąż pacjentki, mówi: „Dziecko było główką do dołu, obróciło się, jest ułożenie pośladkowe. I co ty na to”. A ja na to: "A co TY na to? Dlaczego się pokłóciliście?". Cisza w telefonie. Powiedziałam to intuicyjnie. „Jak to się pokłóciliśmy? A skąd wiesz?”. Wiem. Dziecko nie rozumie, ale czuje olbrzymie negatywne emocje matki i ojca. Powiedziałam, żeby kupił kwiaty i przeprosił żonę. Dziecko po dwóch tygodniach znów obróciło się główką w dół. Czytaj też: Jak dziecko układa się przed porodem Dziecko prawidłowo ułożyło się do porodu, bo rodzice przestali się kłócić? To już zakrawa na cud. Nie, to żaden cud. Dziecko, jak każdy człowiek odbiera emocje, negatywne także. Ale tego nie ogarniamy naszym mózgiem.. To, że dziecka nie widać, że nie prześwituje przez skórę, to nie znaczy, że go nie ma. Dziecko czuje. W czasie ciąży pomiędzy partnerami tworzy się więź – „łożysko emocjonalne”. Ono też „karmi” dziecko. Lepiej jest karmić dziecko dobrymi emocjami, radością. Dziecko nie rozumie, o co się kłócimy. Lepiej chodźmy na spacer, na gorącą czekoladę, pogadajmy. Pani też wita każde dziecko, które przychodzi na świat? Tak. Dotykam miejsca pomiędzy brwiami. Witam. Każdy chce być przywitany, jak przychodzi na świat. Gdy delikatnie je dotykam, otwierają szeroko oczy, patrzą na mnie, mam poczucie, że zaglądają mi głęboko w duszę. To jest dla mnie niezwykłe. Myślę, że noworodki wiedzą więcej, niż myślimy... Piękny zawód pani wybrała... Uważam, że najfantastyczniejszy. Mam nadzieję, że z czasem runą mury zbudowane z hipokryzji i leku. Wciąż jeszcze są w Polsce szpitale, gdzie kobieta musi w czasie porodu cały czas leżeć na łóżku, a lekarz nacina krocze, pomimo, że to położna przyjmuje poród. Dla niektórych nadal jest science fiction to, że można zainteresować się psychiką rodzącej, tym, co przeżywa. Ciągle jeszcze panuje przekonanie, że poród jest procedurą medyczną, fizycznym rozdzieleniem matki i dziecka. I nic tam więcej nie ma. A to nieprawda. Poród to nie tylko rozdzielenie fizyczne matki i dziecka? A co tu jest jeszcze? Chciałabym, żeby ludzie wyszli poza fizyczność i zauważyli, że w sali porodowej czas liniowy nie istnieje. Nie tylko ja to czuję, rodząca i jej partner też. Mówią: już prawie północ, a przecież dopiero co przyszliśmy, była 6 rano... Jeśli tak jest, jeśli nie mamy poczucia czasu, to znaczy, że coś jeszcze się tu wydarza, coś niematerialnego. Rodzi się duchowy człowiek, a nie tylko nieporadne małe fizyczne ciało. Zobacz też: Co lubi noworodek, czego nie lubi, czego się boi? Sprawdziliśmy! Jeannette Kalyta: „Plan porodu robi więcej złego niż dobrego” [WIDEO] Jeannette Kalyta: „Poród domowy? Kobieta musi mieć wybór” [WIDEO]
Zwiedzamy porodówkę razem z położną - zobacz, jak wygląda łóżko porodowe, worek sako i kącik noworodkowy.
Film powstał we współpracy ze Szpitalem Medicover
Poród bez pośpiechu i w towarzystwie kochanych ludzi. Każdej z nas się taki marzy. Pomyśl jednak: czy miejscem, gdzie możliwy jest taki scenariusz, jest jedynie szpital?
Podziwiam dziewczyny, które odważyły się zostać we własnym mieszkaniu, żeby urodzić w sposób najbardziej naturalny z możliwych. Poród w domu wspominają jak rodzinne święto. Mówią o spokoju, jaki im wtedy towarzyszył, o wzruszeniu, gdy pokazywały starszym dzieciom kilkuminutowego braciszka lub siostrzyczkę. I o przyjaźni z położną. Decydując się na takie narodziny, trzeba jednak rozważyć wszystkie argumenty za i przeciw. Zastanówcie się Powinniście to wielokrotnie, na spokojnie, przegadać. Oboje musicie być na sto, ba – na tysiąc procent pewni tego, że dobrze robicie. Jeśli twoje zdanie na temat porodu domowego różni się od opinii taty dziecka, jedźcie do szpitala. Jest to lepsze rozwiązanie także wtedy, gdy coś ogranicza waszą prywatność, np. wrażliwi na hałas sąsiedzi. U siebie, czyli bezpieczniej? W domu rodzice czują się swobodniej, są spokojniejsi i bardziej odprężeni, ponieważ wybrana przez nich położna nie kieruje się standardami czy rutyną. Towarzyszy, bez narzucania określonych zachowań. Dzięki temu kobieta ma szansę wsłuchać się w to, co jej podpowiada intuicja. Jeśli ma ochotę chodzić – chodzi, chce, by mąż wziął ją w ramiona, to się do niego przytula. Może włączyć ulubioną muzykę, zapalić kadzidełko lub świecę. Jeśli jednak jesteś przekonana, że poczucie bezpieczeństwa daje ci szpitalny sprzęt i opieka lekarzy, to wybierz ten wariant. Poszukiwania położnej Będziesz miała czas i okazję zaprzyjaźnić się z położną, bo spotkacie się kilka razy (także u was w domu). Pomoże wam przygotować się do tego rodzinnego wydarzenia merytorycznie i psychicznie. Wyjaśni nie tylko, jak przygotować mieszkanie, co kupić (wystarczy folia, do rozłożenia na podłodze, zapas ligniny, podkłady jednorazowe, worki foliowe), ale też ustali, co robić, jeśli okaże się, że trzeba skorzystać z wyjścia awaryjnego. Musi być wyznaczona osoba, która zadzwoni w odpowiedniej chwili do położnej. Samochód powinien stać pod domem, gotowy do wyjazdu. Trzeba wcześniej wybrać szpital i przejechać trasę z domu na porodówkę. Pozostaje jeszcze wynagrodzenie położnej. Musicie być przygotowani na wydatek około dwóch tysięcy złotych (kwota obejmuje dodatkowe wizyty po przyjściu dziecka na świat). Chwile we dwoje Wiele mam, które rodziły w domu, opowiada też, że ich dzieci nie płakały. Przyglądały się wszystkim rozumnym wzrokiem, nim zaczęły ssać. Takimi momentami można się długo rokoszować, tym bardziej że nikt nie zabiera od razu dziecka na badania. Położna cierpliwie czeka na urodzenie łożyska, upewnia się, że mama i jej dziecko są bezpieczni. Musi też wypełnić potrzebne dokumenty, m.in. książeczkę zdrowia dziecka. A potem... zabiera się za sprzątanie, by nie zostawić rodziców z „poporodowym” bałaganem. W pierwszej dobie życia dziecko odwiedza jeszcze umówiony wcześniej pediatra. Bywa, że to on szczepi malucha przeciwko gruźlicy i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (odpłatnie). Pytanie do eksperta: Narodziny w domu – TAK czy NIE? Każda kobieta ma prawo wyboru, jak i gdzie chce rodzić. Trzeba jednak pamiętać, że w szpitalu za prawidłową opiekę odpowiada w znacznej mierze personel medyczny, w domu zaś odpowiedzialność za bezpieczeństwo dziecka spoczywa tylko na rodzącej i położnej. Czy jesteście na to gotowi? Postęp wiedzy oraz rozwój metod monitorowania matki i płodu doprowadziły do zminimalizowania umieralności okołoporodowej noworodków i matek w domu, ale jednak to zaplecze szpitala daje możliwość natychmiastowego ukończenia porodu (które jest czasem jedynym bezpiecznym rozwiązaniem). Najważniejszą rzeczą w położnictwie jest bezpieczeństwo matki i dziecka, a nie indywidualne wrażenie i atmosfera z nim związana. Konsultacja merytoryczna dr n. med. Bożena Kowalska-Raczyńska Specjalistka ginekologii i położnictwa, pracuje w klinice leczenia niepłodności Bocian
Rodząc z położną, powierzasz się nie tylko jej opiece, ale i mądrości. Zobacz, jaką rolę może ona odegrać przy narodzinach twojego dziecka.
Przez wiele lat istniało przekonanie, że poród powinien odbywać się pod okiem lekarzy, a położna jest tylko osobą, która pomaga w przyjęciu dziecka na świat. Teraz to podejście się zmieniło. Położna jest samodzielnym specjalistą i może ponosić pełną odpowiedzialność za przyszłą mamę i jej poród. Jej praca przynosi także wymierne korzyści. Zauważono np. że stopień medykalizacji porodu (czyli wykonywania rutynowo różnych procedur medycznych) jest mniejszy, jeśli przyszła mama jest otoczona troskliwą opieką położnej. Zdaniem profesora Michela Odenta, który jest ekspertem od potrzeb rodzących (wprowadził m.in. w życie ideę sal porodowych zaaranżowanych domowo), znalezienie położnej, która doskonale rozumie fizjologię porodu, jest najlepszym sposobem, aby dziecko przyszło na świat bez komplikacji i interwencji medycznych. Czy to, że położna jest kobietą, ma znaczenie? Kobieta, która rodzi, potrzebuje wsparcia i poczucia bezpieczeństwa. Z tego powodu w narodzinach dziecka uczestniczą mężczyźni – życiowi partnerzy, przyszli ojcowie. Nie każdy jednak zdaje egzamin z bycia podporą w tym ważnym momencie. Położna pozbawiona jest obaw, które towarzyszą mężowi, martwiącemu się o swoją żonę, czy innej bliskiej osobie, którą przyprowadzisz ze sobą do porodu. Położna nie ma tremy debiutanta, jakim jest mężczyzna, który za chwilę pierwszy raz zostanie tatą. Zdaniem niektórych położnych, nikt nie zrozumie rodzącej lepiej niż druga kobieta. Stoi za tym również bardzo długa tradycja – poród zawsze był wydarzeniem kobiecym (kobiety pomagały innym kobietom). Narodziny dziecka są doświadczeniem bardzo seksualnym. Skrępowanie nagością czy fizjologią w obecności drugiej osoby (mężczyzny, ale też kobiety, z którą nie mamy odpowiednio dobrej relacji), może je skomplikować i wydłużyć. Dobra położna stanowi wsparcie także dla przejętego swą rolą przyszłego taty (jego napięcie może udzielać się rodzącej partnerce), a przede wszystkim dla kobiety, której dzięki niej łatwiej jest się otworzyć – dosłownie i w przenośni – by szybciej powitać na świecie swoje dziecko. Czym się różni rola położnej i lekarza przyjmującego poród? Opieka, którą otaczają przyszłą mamę położne, różni się od tej sprawowanej przez lekarzy. Położna jest bardziej nastawiona na towarzyszenie kobiecie i jej rodzinie. Nie tylko skupia się na tym, by dziecko przyszło na świat w dobrej formie, ale stara się zapewnić odpowiedni komfort i bezpieczeństwo. Jej opieka wykracza poza ściany sali porodowej czy pokoju narodzin. Położna zajmuje się również kobietą w połogu i opiekuje noworodkiem. Od niedawna można jej także powierzyć prowadzenie ciąży. Tak jak lekarz ginekolog położna rozpoznaje ciążę, wykonuje badanie położnicze wewnętrzne, zakłada kartę ciąży, kieruje na potrzebne badania, pobiera materiał do analiz, przeprowadza KTG (kardiotokografię). W ramach wizyt przygotowuje do porodu podobnie jak w szkole rodzenia. Jednak jej kompetencje nie kończą się na ciąży i rodzeniu, ponieważ położna to osoba, która troszczy się o zdrowie kobiety w każdym jej wieku. Co to znaczy, że położna uczestniczy w porodzie? Położne starają się pracować ze swoimi pacjentkami na zasadach partnerskich. Nie prowadzą porodu, tylko w nim uczestniczą. Traktują poród jak wydarzenie naturalne, którym kieruje sama kobieta, często nawet nie uświadamiająca sobie, jaki drzemie w niej potencjał. Zadaniem położnej jest stworzyć takie warunki, by przyszła mama nie czuła, że ktoś ją obserwuje czy ocenia, by mogła wsłuchać się w swoje ciało, przybierać takie pozycje, w jakich ma wrażenie, że będzie jej wygodnie. Położne nie potrzebują ostrego światła na sali porodowej, starają się mówić ciszej, stosują naturalne i często bardzo skuteczne sposoby znoszenia bólu. Z ich ust padają nie tylko słowa otuchy, ale nawet komplementy – a te odpowiednio użyte na sali porodowej mogą bardzo pomóc. Kiedy położna może sama przyjąć poród? Położna samodzielnie prowadzi poród, który przebiega o czasie, a w ciąży nie ujawniły się żadne komplikacje. Jeśli prowadzi kobietę od początku jej ciąży, do niej należy również ocena ryzyka. Tak tworzy harmonogram wizyt i badań kontrolnych, aby pozwoliły jej wykryć ewentualne powikłania. Gdy cokolwiek ją zaniepokoi, ma obowiązek skierować przyszłą mamę do lekarza (wysyła go do niego również na kontrolne wizyty raz w trymestrze, jeśli nie dzieje się nic złego). W przypadku komplikacji w trakcie porodu także jest zobowiązana wezwać lekarza. [CMS_PAGE_BREAK] Czy trzeba umawiać się z położną? Jeszcze nie zdecydowałaś, jak ma wyglądać twój poród i jaką rolę odegra w nim położna? Zobacz, jakie masz możliwości. Możesz rodzić z: umówioną położną – nie wybieraj jej w ostatniej chwili. Czas, który został do porodu, pozwoli na nawiązanie relacji, przedstawienie oczekiwań, obaw, a także na zmianę decyzji i szukanie innej osoby, jeśli ta, którą wybrałaś, nie wzbudzi zaufania. położną, którą zastaniesz w szpitalu – gdy zgłosisz się do porodu. Nawet jeśli narodziny twojego dziecka ma nadzorować lekarz, i tak będzie w nim uczestniczyć położna. położną we własnym domu – swoją pracę może ona bowiem wykonywać w różnych miejscach, nie tylko w szpitalu, ale także w domu. Kwestię porodu domowego musicie dogłębnie rozważyć, omówić sprawy związane z warunkami domowymi, lokalizacją (jak daleko jest do szpitala, gdyby zaszła konieczność medycznej interwencji, jakie są drogi dojazdowe, jeśli konieczny byłby przyjazd karetki pogotowia itp.). Gdzie można znaleźć dobrą położną? Wczesne rozpoczęcie poszukiwań położnej to szansa dokonania lepszego wyboru. Kandydatek możesz szukać: W szkole rodzenia – podczas zajęć, które trwają kilka tygodni, można dobrze poznać osobę, która je prowadzi. Czasem warto wziąć pod uwagę również podpowiedzi innych uczestniczek. W szpitalu, w którym zamierzasz rodzić – sprawdź, jakie położne, w nim pracują, dowiedz się, np. w internecie, jaką mają opinię i umów się na spotkanie. Z polecenia – zapytaj znajomych mam, czasem warto wybrać położną, a dopiero potem szpital. Konsultacja merytoryczna Magdalena Kukulska Położna i terapeutka uroginekoloiczna, refleksolog. Prowadzi szkołę rodzenia Centrum dla Kobiet aKuKu, posiada tytuł Międzynarodowej Konsultantki Laktacyjnej (IBCLC) i Certyfikowanej Doradczyni Laktacyjnej, ukończyła m.in. kursy dla położnych przyjmujących porody w domu
Coraz częściej kobiety rodzą jedynie pod opieką położnej, bez udziału lekarza. Czy także po porodzie możesz liczyć na pomoc położnej.
Jestem w połowie mojej pierwszej ciąży i jak dotąd podczas wizyt kontrolnych miałam kontakt głównie ze swoim ginekologiem. Pielęgniarka tylko ważyła mnie i mierzyła ciśnienie. Wiem, że teraz, jeśli nie ma jakichś dodatkowych komplikacji, coraz częściej kobiety rodzą jedynie pod opieką położnej, bez udziału lekarza. Czy także po porodzie mogę liczyć na pomoc położnej. Marianna z Międzyborza Jak słusznie Pani zauważyła, podczas ciąży, a zwłaszcza na początku, kobieta najczęściej kontaktuje się z lekarzem położnikiem, który przeprowadza badania i daje stosowne zalecenia. Ale nie do przecenienia jest rola położnej. To przecież ona prowadzi niektóre zajęcia w szkole rodzenia, przygotowując przyszłe mamy i tatusiów do porodu i opieki nad noworodkiem. Towarzyszy też kobiecie przy porodzie, a potem opiekuje się nią podczas pobytu w szpitalu. Na oddziale położniczym, gdzie mamy przebywają razem z dziećmi, położna pomaga, jeśli na początku są jakieś trudności w karmieniu piersią, przypomina o zasadach przewijania i higieny dziecka. Pokazuje, co i jak robić. Ma nie tylko wiedzę o potrzebach świeżo upieczonej mamy i jej dziecka, ale także doświadczenie, z którego można skorzystać. Gdy mama z dzieckiem są już w domu, położna jest częstym gościem młodych rodziców. Obserwuje rozwój dziecka, ale także zwraca uwagę na samopoczucie młodej mamy. Można porozmawiać z nią nie tylko o tym, co cieszy w związku z pojawieniem się na świecie dziecka, ale także o tym, co niepokoi w jego zachowaniu. Wiedza i doświadczenie położnej, która umie zwykle trafnie ocenić sytuację, mogą uspokoić nadmiernie zatroskaną mamę, a także pomóc dostrzec sygnały problemów, które warto jak najszybciej skonsultować z lekarzem. Jeśli położna jest osobą życzliwą i wrażliwą na stan emocjonalny kobiety, młoda mama może porozmawiać z nią także o swoim samopoczuciu, np. częstym uczuciu smutku czy rozdrażnienia. I choć to rodzice są ekspertami w sprawach swego dziecka, bo są z nim na co dzień, to warto korzystać z wiedzy położnej, zwłaszcza w pierwszych tygodniach uczenia się bycia mamą i tatą. Odpowiada ekspert: dr Eleonora Bielawska-Batorowicz, na Uniwersytecie Łódzkim zajmuje się naukowo psychologią prokreacji, czyli doświadczeniami w okresie ciąży, porodu, macierzyństwa i ojcostwa. Poza tym udziela pomocy terapeutycznej kobietom w powikłanej ciąży.
Położna towarzyszy kobiecie podczas całego porodu. Jej obecność może wpłynąć na to, w jaki sposób będziesz wspominać narodziny swojego dziecka. Jak znaleźć tę idealną?
Nawet jeśli twój ginekolog pracuje w szpitalu, w którym zamierzasz rodzić, nie możesz liczyć na jego stałą obecność na sali. Akcja porodowa może się zacząć w każdej chwili (np. gdy lekarz przyjmuje w swoim gabinecie). Poza tym w czasie normalnie przebiegającego porodu, będzie przy tobie tylko czasami, aby sprawdzić jak postępują narodziny dziecka, porozmawiać z przyszłą mamą i z położną (to na jej prośbę np. może zgodzić się np. na podanie leków przeciwbólowych). Kto się mną zajmie, skoro nie lekarz? Przez większą część porodu przyszłą mamą zajmuje się położna (jedna z tych, która jest na dyżurze w szpitalu). Na pewno da sobie radę i doprowadzi narodziny dziecka do szczęśliwego finału (lekarza wezwie dopiero na skurcze parte albo w razie innej konieczności). To ona będzie kontrolowała rozwarcie, słuchała tętna płodu, podpowie, jak prawidłowo oddychać i kiedy zacząć przeć. W czasie wielkiego wydarzenia, jakim jest poród, chciałabyś na pewno czuć także psychiczne wsparcie. Idealna położna będzie jednocześnie dobrze dowodzącym generałem i bratnią duszą, ciepłą i wyrozumiałą, która wesprze w trudnych chwilach, oraz wyjaśni, co się dzieje, twojemu partnerowi. Czy warto wynająć położną? Skoro obecność położnej jest tak ważna, warto przemyśleć, czy jej nie wynająć, tak aby zajmowała się wyłącznie tobą. To wiąże się z dodatkowymi kosztami. Pamiętaj, że jeśli się na to nie zdecydujesz, i tak będziesz pod fachową opieką jednej z tych, które dyżurują w szpitalu (zwykle jednak zajmują się jednak kilkoma kobietami naraz). Dopiero indywidualne umówienie się z położną da gwarancję, że przez cały czas będziesz mieć przy sobie osobę, którą już wcześniej poznałaś. Jeśli zdecydowałaś się na prywatną położną, poproś swojego ginekologa albo koleżanki, które mają małe dzieci, aby ci kogoś polecili. Zapytaj też o to w szkole rodzenia. Warto poszukać również informacji w internecie, przejrzeć fora dyskusyjne, poczytać opinie innych mam. Dobrym rozwiązaniem jest także skontaktowanie się ze szpitalem (najlepiej z siostrą oddziałową), w którym chcesz rodzić. Możliwe, że pracują tam położne, które można „wynająć” na czas porodu. Położna dopasowana, czyli jaka? Umówiona położna powinna być świetnym fachowcem, to nie podlega dyskusji. Ale równie ważne jest, abyście się dobrze dogadywały. Sympatyczna młoda położna, którą chwaliła twoja przyjaciółka, tobie wcale nie musi się spodobać! Jedna kobieta oczekuje współczującej towarzyszki, która nie odstąpi jej na krok, inna woli konkretne wskazówki, które pomogą jej „trzymać się w ryzach”. Niektóre rodzące denerwuje zbyt natrętna pomoc. Chcą skupić się na swoich doznaniach, oczekują jedynie dyskretnej obecności. Inne chcą rozmawiać w przerwach między skurczami. Ale ty wcale nie musisz jeszcze teraz wiedzieć, co ci najbardziej odpowiada. Kiedy dostaniesz telefon do poleconej położnej, umów się na spotkanie. Porozmawiacie i zobaczysz, czy położna ci odpowiada. Co warto ustalić z położną? W ostatnim trymestrze ciąży omów z położną ważne kwestie: czas jej dojazdu do szpitala, nacinanie krocza, znieczulenie. Przedstaw jej swój plan porodu i poproś, by przestrzegała zapisanych w nim oczekiwań. Pytaj o wszystko, co cię nurtuje. Dzięki temu poczujesz się bezpieczniej. Dowiedz się też koniecznie, jakie rozwiązanie przewiduje na wypadek, gdyby w czasie twojego porodu miała dyżur i nie mogła się zająć tylko tobą albo jeśli będzie bardzo zmęczona tuż po dyżurze i jej przyjazd do ciebie może okazać się niemożliwy! Czego oczekiwać od położnej tuż po porodzie? Położna będzie z tobą przez dwie godziny po porodzie. Pomoże ubrać dziecko i pierwszy raz przystawić do piersi. Potem zostaniesz przewieziona na oddział dla mam z noworodkami, gdzie zajmą się tobą i dzieckiem pielęgniarki oraz położne z oddziału. Pomogą one w opiece nad maleństwem. Położna, która towarzyszyła ci przy porodzie, zapewne zechce cię odwiedzić, żeby sprawdzić, jak sobie radzisz. Może też służyć ci radą po twoim powrocie do domu – ale to już wymaga dodatkowych ustaleń, najlepiej jeszcze przed porodem. Ile zapłacisz za pomoc? Z prywatną położną sama bezpośrednio ustalasz stawkę. Jeżeli wynajmujesz położną ze szpitala, w którym będziesz rodzić, często dyrekcja placówki ustala cenę. Jej wysokość zależy m.in. od tego, czy chcesz, aby opiekowała się tobą i dzieckiem przez cały okres pobytu w szpitalu. Ceny są różne: od 500 do 1500 złotych. A co z obecnością lekarza? Prawidłowo przebiegający poród niemal do ostatniej chwili może obyć się bez lekarza. Jego pomoc jest konieczna, gdy: istnieje konieczność wywołania porodu, np. odeszły wody płodowe, a skurcze długo się nie rozpoczynają. zagrożone jest bezpieczeństwo płodu, np. następuje zwolnienie jego tętna, ciąża należy do grupy wysokiego ryzyka, np. występują problemy z łożyskiem, przez długi czas akcja porodowa nie postępuje i trzeba podjąć decyzję, jak dalej postępować, szyja noworodka owinięta jest pępowiną – lekarz może to zobaczyć na USG wykonywanym podczas porodu. Czytaj też: Prawa kobiety na sali porodowej Najlepsze polskie położne Z ciążą do położnej - w Polsce jak w Holandii Doula czyli fanka rodzenia Polska położna odbiera porody w zakątkach świata