Bałagan źródłem codziennego stresu rodziców. Badanie Biostat dla marki WaterWipes®
W jakim stopniu stresujące okazuje się sprzątanie po naszych pociechach? Jakie produkty pomagają nam zaoszczędzić czas oraz energię podczas rodzicielskich obowiązków?
Odpowiedzi odnajdziemy w badaniu Biostat wykonanemu na zlecenie marki WaterWipes®. Ponad połowa rodziców (55,6%) uważa, że w ich miejscu zamieszkania panuje wieczny bałagan. Prawie 57% ankietowanych potwierdza, że podczas wspólnego gotowania z dzieckiem kuchnia zamienia się w pobojowisko. Ankietowani najczęściej za czynność, w przypadku wykonywania której chcieliby otrzymać pomoc, uznali sprzątanie domu/mieszkania (32,9%), następnie przygotowywanie posiłków (30%) oraz pranie, prasowanie i składanie ubrań (24,7%). Ponad połowa ankietowanych przyznała, że stresuje ich niemożność odprężenia się lub znalezienia czasu dla siebie (52,2%). 7 na 10 badanych w domu korzysta z chusteczek nawilżanych w celu usunięcia drobnych zabrudzeń u dziecka. Troskliwi rodzice wyciskają z siebie ostatnie poty, dbając o szczęśliwe i bezpieczne dzieciństwo swoich dzieci. Bez względu na to, czy mama, czy tata, każdy opiekun pragnie, aby jego maluch był zdrowy i dorastał szczęśliwe. Jak wiemy, wiąże się z tym wiele wyrzeczeń związanych chociażby z brakiem wystarczającej ilości wolnego czasu, czego konsekwencją jest przemęczenie oraz stres. Na rynku Dostępne są już produkty pozwalające zaoszczędzić czas i energię właśnie. Nawilżane chusteczki są jednym z faworytów. Badanie Biostat przybliży nam realia obowiązków domowych w polskich domach, oraz pokaże jak radzimy sobie w kryzysowych sytuacjach. Źródła codziennego stresu Wyobraźmy sobie stertę zabawek na podłodze przeplatanych tu i ówdzie z porozrzucanymi ubrankami. Ta mozaika wzorów i kolorów to codzienność wielu rodziców. Co wówczas nas najbardziej frustruje? Jak wynika z przeprowadzonych badań, ponad połowa (52,2%) respondentów przyznała, że stresuje ich niemożność znalezienie dla siebie wolnej chwili na relaks i odprężenie. Dla połowy ankietowanych (50,3%) mocno stresującym aspektem jest także obawa o stan zdrowia ich oraz domowników. Ponad 1/3 rodziców (42,2 proc.) wskazała, że źródłem codziennego stresu jest przede wszystkim sprzątanie „po dzieciach”. Badani rodzice zostali poproszeni również o wskazanie, w przypadku których źródeł stresu w szczególności przydałoby im się wsparcie. Kiedy zatem najczęściej potrzebujemy pomocy? Wygląda na to, że co trzeci ankietowany (32,9%) zadeklarował potrzebę podzielenia się obowiązkami podczas sprzątania właśnie. Prawie taka sama ilość rodziców (30%) skorzystałaby chętnie z pomocy podczas przyrządzania posiłków, a co 4 badany (24,7%) wskazała, że przydałaby im się pomocna dłoń przy praniu, prasowaniu, układaniu ubrań czy sprzątaniu samochodu. Nauka utrzymywania porządku, czyli starszaki w akcji Z czasem obowiązki rodziców ulegają zmianie. Niektóre z nich przestają istnieć, zaś na ich miejsce pojawiają się kolejne. Jako odpowiedzialnym rodzicom, zależy nam na tym, aby nasze pociechy były samodzielnie i umiały po sobie posprzątać, wówczas spora część opiekunów wprowadza naukę sprzątania, która według badania przynosi pozytywne skutki. Wyniki wykazały, że aż w 65% dzieci z wiekiem zaczyna pomagać rodzicom w sprzątaniu zrobionego przez siebie bałaganu. Jest to odciążające dla wielu rodzin, ponieważ jak dowiadujemy się z badania, starsze dzieci są w stanie nabałaganić bardziej niż maluchy, a codzienne utrzymanie porządku przy starszakach przeraża bardziej niż widok brudnej pieluszki. Jak często nasze pociechy potrafią zrobić bałagan? Prawie połowa rodziców (47,2 proc.) przyznała, że ich dzieci są w stanie nabałaganić od dwóch do pięciu razy dziennie, zaś 31% zadeklarowała od jednego do dwóch razy. 5,4% rodziców przyznało, że mierzą się z tym dziesięć lub więcej razy w ciągu dnia! To zdecydowani rekordziści. Naturalnym następstwem nieporządku jest sprzątanie oraz to, ile czasu dziennie jesteśmy w stanie na nie poświęcić. Ponad jedna trzecia rodziców (35,5%) zadeklarowała, że zajmuje im to do pół godziny dziennie. Niewiele mniejsza ilość opiekunów (28,9%) poświęca na to nawet do godziny czasu. Najniższy odsetek stanowi 2,1% tych, którym utrzymanie porządków przeciąga się do kilku godzin dziennie. Jakich sytuacji obawiamy się najbardziej? Gdy z dziecięcego pokoju dochodzą nas odgłosy beztroskiej zabawy możemy być pewni, że czeka tam na nas sterta rozrzuconych zabawek – niemal 3/5 ankietowanych (58%) przekonało się o tym na własnej skórze. W połowie przypadków dziecko najbardziej bałagani podczas zabawy technicznej lub plastycznej (48,2%). Nie zapominajmy również o posiłkach, które ciężko skojarzyć z czystością i porządkiem – co potwierdza 43,7% respondentów. Jeden z rodziców wyszedł z inicjatywą i zaproponował własny przykład czynnika „bałaganotwórczego”, kiedy to dziecko przynosi z podwórka do domu przedmioty w postaci gałązek, liści lub kamyków. Który rodzaj bałaganu okazał się faworytem pod kątem generowania stresu? W tym przypadku większość ankietowanych zgodziła się poniekąd z pojedynczym, wcześniej wspomnianym, rodzicem. Na szczycie listy – jak przyznało prawie 42% opiekunów - znalazł się bowiem brud naniesiony do domu po aktywnościach na dworze. Niewiele mniej z nich (39,5%) obawia się bałaganu związanego z zajęciami plastycznymi lub technicznymi, a w następnej kolejności (38,4%) nieporządku po zabawie. Co piąty rodzic (19,4%) zadeklarował sprzątanie ubrań po dzieciach jako czynnik stresogenny. Czy mamy tendencję do prokrastynacji oraz pomocną dłoń w domu? Małe dzieci potrafią przejść przez pokój jak małe tornado. Aż 72,3% rodziców przyznało, że ich mali czempioni są w stanie nabałaganić w zaledwie 5 minut! Niewielu mniej (69,1%) dodaje, że w tym samym czasie dzieci potrafią ubrudzić same siebie. Jak wynika z doświadczenia rodziców ponad połowa z nich (65%) ma wrażenie, że co chwile musi sprzątać i prać, a w ich miejscu zamieszkania panuje wieczny bałagan (55,6%). “Bałagan nie jest dobry ani zły! Bałagan jest etapem rozwoju, kiedy spontaniczność i wolność ekspresji stanowią podstawę funkcjonowania dziecka, dlatego musimy go uwzględnić w pakiecie wraz z narodzinami nowego członka rodziny. Wiemy, że maluchy bałaganią błyskawicznie, szczególnie gdy są senne i zmęczone, dlatego często wydaje się, że regularne domowe porządki pozbawione jakiekolwiek sensu. Jako rodzic, jedyne co możemy zrobić to zadbać o to co niezbędne, ponieważ na koniec dnia domowe obowiązki nie powinny być naszym priorytetem. Odpuszczanie rzeczy, których nie jesteśmy w stanie kontrolować jest kluczowe w zadbaniu o siebie. Sen, odpoczynek, jedzenie, rozmowa z partnerem lub przyjaciółką - tym się zajmijmy, kiedy mamy wolną chwilę. Bałagan może poczekać” – dodaje Julia Izmałkowa, psycholog, badacz społeczny, strateg, w sieci bliżej znana jako Psychomama Julia. Szczęśliwie, 36% rodziców dodało, że nie muszą całego dnia poświęcać na sprzątanie domu. Czy oznacza to, że większa część rodziców odkłada porządki na następny dzień? Niemal 9 na 10 osób przyznało, że tak. Przy czym najczęściej ta sytuacja powtarza się u 20% ankietowanych. W zachowaniu porządków niezwykle cenne jest również wsparcie partnera. Zdecydowana większość (71,2%) przyznała, że w większym lub mniejszym stopniu może liczyć na otrzymanie takiej pomocy. W innych przypadkach (17,1%) rodzina deklaruje chęć pomocy przy obowiązkach domowych. Niemal co piąty ankietowany (18,9%) samodzielnie zajmuje się dbaniem o porządek. Nawilżane chusteczki – na ratunek W natłoku codziennych obowiązków rodzice poszukują produktów, które pozwolą im sprawnie i skutecznie usunąć zabrudzenia np. te powstałe podczas posiłków lub zabaw plastycznych. Idealnym i sprawdzonym rozwiązaniem okazują się w tym wypadku nawilżane chusteczki. Badanie wykazało, że niemalże 7 na 10 badanych korzysta z nich w domu oczyszczając brudne buzie i rączki. W dalszej kolejności na liście przydatnych produktów znalazły się ręczniki papierowe (57%) oraz jednorazowe chusteczki higieniczne (39,5%). Co więcej, część rodziców wspomniała, że do umycia buzi lub rączek dziecka wykorzystuje mydło i bieżącą wodę. Szczęście całej rodziny odzwierciedla osobno każdy z jej członków, dlatego w przypadku natłoku obowiązków u rodziców, ważne jest zadbanie o odpoczynek i zagwarantowanie sobie czasu dla siebie. Świadomość czynników stresogennych to już połowa sukcesu do odnalezienia spokoju. Na szczęście, jak wynika z badania, większość dzieci z wiekiem częściej pomaga w realizacji codziennych zadań. W większości przypadków ankietowani mogą również liczyć na wsparcie ze strony partnerów. Jednak to nie wszystko. Niezwykle pomocne okazują się również środki higieniczne, które są w stanie znacznie skrócić i usprawnić proces sprzątania. Mowa tutaj o nawilżanych chusteczkach, z których poza domem korzysta aż 8 na 10 ankietowanych. Badanie wykazało, że rodzice bardzo się stresują, gdy nie mają pod ręką czegoś, czym mogliby wytrzeć buźkę, rączki lub nawet ubranko czy wnętrze wózka dziecka poza domem właśnie. “Perfekcyjny porządek w domu, w którym wychowują się małe dzieci to utopijny miraż, a bałagan to nieodzowna część rozwoju maluchów, które potrafią ubrudzić siebie i wszystko dookoła w mgnieniu oka. Cieszymy się, że rozwijając nasze produkty spełniamy potrzeby rodziców oferując skuteczne, a jednocześnie delikatne chusteczki nawilżane WaterWipes® Textured Clean, które - jak wynika z badań - pozwalają nie tylko zaoszczędzić sporo czasu i stresu, ale również okazują się idealnym rozwiązaniem, w sytuacjach, gdy nie mamy dostępu do bieżącej wody” – dodaje Judit Mocsari, Brand Manager Europe w WaterWipes®. Chusteczki nawilżane WaterWipes® Textured Clean powstały z myślą zarówno o bardziej ruchliwych maluszkach, jak i o przedszkolakach oraz dzieciach chodzących do szkoły. Dzięki teksturowanej powierzchni są one w stanie oczyścić buzie i rączki dziecka a, po wybuchowym gotowaniu, pomogą także w przetarciu stołu i podłogi.
10 wskazówek Marie Kondo, które odmienią twój dom i twoje życie
Jest niekwestionowaną królową porządku i jej metodę pokochały miliony ludzi na całym świecie. Przekonaj się, że to naprawdę działa (nawet, kiedy w twoim domu mieszkają dzieci!).
Porządkowanie domu nie jest łatwym zadaniem i nawet nie chodzi o skłonność do bałaganiarstwa. Wiele pań w chwili, gdy pojawia się dziecko, dosłownie przestaje ogarniać domową przestrzeń. Nowy tryb życia sprawia, że nawet bardzo systematycznym kobietom ciężko utrzymać porządek. Po kilku miesiącach lub latach takiego stanu, człowiek nie wie, od czego zacząć sprzątanie, próbuje układać, upychać nagromadzone rzeczy, byle nie były na widoku, ale wciąż tkwi w tym galimatiasie. Liczba przedmiotów zaczyna przytłaczać. Z czasem dzieci rosną i dokładają swoje trzy grosze do tego chaosu. Przestrzeń, w której powinnaś czuć się bezpiecznie i spokojnie, doprowadza do szału. Masz ochotę wyjść i nie wrócić - może samo zniknie? Ale spokojnie, jest na to sposób! Metoda Marie Kondo - KonMari krok po kroku Marie Kondo jest autorką metody zwanej KonMari i niekwestionowaną królową porządku. Jej książki zostały wydane w 40 językach. Sprzedano ich ponad 7 milionów egzemplarzy na całym świecie. Na Netfliksie emitowany jest program, w którym Marie odwiedza amerykańskie domy i pomaga doprowadzić je do porządku. Magazyn „Time” w 2015 roku umieścił Kondo na liście 100 najbardziej wpływowych osób. Więc chyba warto spróbować! O to kilka jej zasad: 1. Zostaw tylko rzeczy, które sprawiają ci radość Japoński minimalizm? Jakiś tajny algorytm? Nic z tych rzeczy! Marie radzi, by wziąć do ręki każdą rzecz i zastanowić się, co czujesz. Niektóre przedmioty budzą negatywne emocje, inne obojętne i to ich powinniśmy się pozbyć. Według ekspertki należy zachować jedynie przedmioty, które sprawiają, że czujemy radość. 2. Sprzątaj kategoriami, a nie pokojami Zazwyczaj mieszkanie porządkujemy według lokalizacji, czyli np. kuchnia, sypialnia, pokój dziecka czy łazienka. W metodzie Marie mamy natomiast wyznaczonych pięć kategorii, według których działamy. Ich kolejność jest nieprzypadkowa. Zaczynamy od najprostszej i nie przechodzimy do kolejnej, jeśli nie zakończymy porządkować poprzedniej: Ubrania Książki Papiery/dokumenty Komono, czyli rzeczy drobne np. płyty, kosmetyki, przybory kuchenne, wszelkie akcesoria, elektronika itp. Rzeczy o wartości sentymentalnej, w tym zdjęcia. Zabierając się np. za ubrania, zaczynamy od zgromadzenia wszystkich rzeczy w jednym miejscu. Brzmi czasochłonne? W ten sposób oczyścisz przestrzeń, którą za chwilę będziesz miała szansę na nowo zagospodarować. Bez wątpienia obnaża to także, ile rzeczy zgromadziliśmy przez ostatnie lata. 3. Nie kieruj się nostalgią Żyjemy w czasach, w których kupujemy zdecydowanie zbyt dużo i otaczamy się zbyt wieloma przedmiotami. Uwielbiamy „przydasie”, które może jeszcze kiedyś wykorzystamy. Potem często o nich nie pamiętamy. Marie radzi, by nie kierować się nostalgią, a samymi emocjami. Jeśli rzecz daje radość, to ją zostaw, a jeśli nie - oddaj, sprzedaj lub przekaż dalej. 4. Okaż szacunek Przedmioty, które nas otaczają, sprawiają, że nasze życie jest lepsze. Marie zachęca, by do każdej rzeczy podchodzić z szacunkiem, zarówno do tej, która sprawia nam przyjemność, jak i do tej, której nie lubimy. Jeśli chcemy się czegoś pozbyć, powinniśmy podziękować za to, że nam służyło. 5. Opanuj sztukę składania Japońskie domy, ze względu na mały metraż, wymuszają spryt w przechowywaniu odzieży. Na youtubie są setki filmików, na których Marie pokazuje, jak składać poszczególne typy ubrań, by zajmowały jak najmniej miejsca. View oEmbed on the source website 6. Postaw na pionowe przechowywanie Układasz ubrania jedno na drugim, wyciągasz coś spod spodu i rozwalasz idealnie ułożony stosik? Znam to aż za dobrze. Marie ma na to sposób! Metoda pionowego układania ubrań sprawia, że otwierając szafę lub szufladę, dokładnie widzisz, jakie masz ubrania. To nie tylko ułatwia utrzymanie porządku, ale i podjecie decyzji, co założyć. 7. Pozbądź się papierów W dzisiejszych czasach niemalże każdy dokument możesz mieć w wersji cyfrowej, więc po co trzymać wszystkie w wersji drukowanej? Marie zachęca do posortowania dokumentów na te, które rzeczywiście trzeba zachować i te, które można zniszczyć. 8. Nie kupuj pudełek i szaf Zanim polecisz do sklepu po kolejny mebel i pudełka Marie zachęca, by najpierw przejść przez cały proces „detoksykacji domu”. Uważa, że nam się tylko wydaje, iż potrzebujemy nowych, specjalnych systemów przechowywania. Sekret tkwi w wykorzystaniu tego, co już mamy. View Burdaffi on the source website 9. Uporządkuj dom i swoje życie Choć metoda dotyczy porządkowania przedmiotów nas otaczających, bez wątpienia wpływa na całe życie. Jej zwolennicy przekonują, że to działa i – co więcej – można tego nauczyć swoje dziecko. 10. Kop głęboko Pożegnania nigdy nie są łatwe. Marie zachęca, by przed rozpoczęciem porządków zadać sobie pytanie: „po co chcesz to zrobić?”. Większość przedmiotów należy do jednej z trzech kategorii: przywiązanie do przeszłości, strach przed przyszłością lub kombinacja obu. Im lepiej zrozumiesz, dlaczego nie możesz rozstać się z tymi starymi kuchennymi gadżetami po babci, tym łatwiej będzie ci pokonać tę przeszkodę i mieć jaśniejszą (i czystszą) przyszłość. Metoda KonMari ma pomóc w zmianie sposobu myślenia. Zastanawiając się nad każdą rzeczą i związanymi z tym emocjami w rzeczywistości zastanawiamy się nad tym, czym chcemy się otaczać we wszystkich aspektach życia. Metoda ta będzie przydatna szczególnie dla osób o nostalgicznym usposobieniu, które nie mają serca, by pozbyć się przedmiotów lub dla ludzi kompulsywne gromadzących przedmioty. Rodzice przysięgają, że ta metoda działa nawet w domach z małymi dziećmi. W mediach społecznościowych można znaleźć na to wiele dowodów, bo odkąd Netflix pokazuje swój serial z Marie Kondo, ludzie ochoczo zabrali się za porządki i dzielą się efektami swojej pracy. Źródło: Netflix, tasteofhome.com Zobacz także: Wiosenne porządki - czy to już czas? Test Podział obowiązków domowych między kobietą i mężczyzną to FIKCJA! Życie z dziećmi na Instagramie a rzeczywistość – rozbrajająco śmieszne!
KOSZMARNY bałagan w szafie Kaczorowskiej? Fanki szydzą: „Ja bym się wstydziła!”
Agnieszka Kaczorowska zupełnie przypadkowo pokazała zawartość swojej szafy. Przy okazji szykowania się do kąpieli córeczki zrobiła zdjęcie, na którym widać nieposkładane ubrania na półkach. Fanki są w szoku i twierdzą, że Aga powinna się wstydzić.
Agnieszka Kaczorowska nie próbuje udawać, że idealnie radzi sobie ze wszystkimi obowiązkami w domu. Jako młoda mama stara się przede wszystkim sprawiedliwie dzielić czas pomiędzy pracę a czas spędzany z córką. Mimo to jej najnowsze zdjęcie wywołało burzę: internautki są w szoku, bo Aga zupełnie niezamierzenie pokazała wnętrze swojej szafy, a w niej... koszmarny bałagan! Przynajmniej tak twierdzą niektóre fanki. Agnieszka Kaczorowska ma bałagan w szafie? Kaczorowska postanowiła pokazać, jak przygotowuje się do kąpieli małej Emilki. Zrobiła zdjęcie, na którym widać polecane przez nią kosmetyki marki Corine de Farme. I to właśnie pielęgnacji skóry małego dziecka dotyczy cały wpis Agnieszki. Fanki jednak zwróciły uwagę na coś zupełnie innego. Za uchylonymi drzwiami szafy Kaczorowskiej zauważyły bowiem... stertę nieposkładanych i porozrzucanych ubrań! Niektóre obserwatorki nie kryły zdziwienia, że Agnieszka pokazuje publicznie zdjęcia takiego bałaganu. Inne komentowały bardziej dosadnie: „Ja bym się wstydziła coś takiego pokazywać”, „Ale bałagan! Co za czasy, że ludzie chwalą się tym na Instagramie”. Czy nie do końca równo poskładane ubrania to już niewybaczalny bałagan? Nie wszystkie fanki są tak surowe dla Agnieszki. W końcu o byciu dobrą mamą i panią domu nie przesądza idealny porządek w szafie. Zresztą która mama ma czas, by wszystkie rzeczy dziecka starannie prasować i układać? „Lepszy bałagan w szafie i dużo miłości w domu i czasu dla siebie nawzajem, niż idealny porządek, a bałagan w związku” − napisała bardziej życzliwa obserwatorka Kaczorowskiej. Prawda, że to brzmi dużo rozsądniej? View Burdaffi on the source website Zobacz też: Kaczorowska idealizuje macierzyństwo? Internauci sprowadzają ją na ziemie! Małe dziecko, duży bałagan. Jak sobie z tym poradzić? Zabawa w sprzątanie jest super! Co możesz zrobić, by nauczyć dziecko dbania o porządek?
Przestań przepraszać wszystkich dookoła, że nie ogarniasz. Jesteś świetna!
Dlaczego jesteśmy dla siebie tak bardzo surowe, choć robimy świetną robotę? Najwyższy czas to zmienić!
Należę do osób, które uwielbiają mieć wszystko zaplanowane i uporządkowane zarówno w życiu prywatnym, jak i zawodowym. Nie jest to łatwe, przy dziecku. W notesie skrzętnie zapisuję co i kiedy, by nic nie zapomnieć. Ten sposób myślenia przekłada się także na to, że uwielbiam uporządkowaną przestrzeń. Zdecydowanie stawiam na minimalizm... tyle że przy dziecku to totalnie niemożliwe! Dziecko to chaos Gdy na świat przyszła moja córka zaczęłam się dosłownie dusić, wszędzie leżały jakieś rzeczy. Gdy tylko malec szedł spać, ja próbowałam ogarniać życiową przestrzeń, po czym niemowlę budziło się w połowie mojej roboty. Myślałam, że nigdy tego nie skończę. Ba! Nawet czasem musiałam wyjść z domu, by nie patrzeć na suszące się śpiochy, tony prasowania czy niezmyte naczynia. Płakać mi się chciało i modliłam się, by to wszytko zniknęło. Choć minęło kilka lat, nadal nie doszłam do stanu mieszkania sprzed ciąży. Czy coś ze mną jest nie tak? Nie! Ani ja, ani ty, ani żadna z nas nigdy do tego nie dojdzie (no, chyba że dzieci się wyprowadzą). Co więcej, ja się nawet już o to nie staram. Niedawno Olga Kalicka zadebiutowała w roli mamy i skradła serca matek. Nie sylwetką po porodzie, nie superkreacją na ściance, ale fotografią z dzieckiem i to nie byle jaką. Aktorka umieściła w sieci zdjęcie z maluszkiem, a w tle, zamiast stylowego wnętrza można było zobaczyć... stojak na pranie. Czy to oznacza, że żyje w bałaganie? Czy zaniedbuje dziecko? Czy coś robi źle? Zupełnie nie! Dom - miejsce do sprzątania? Nie lubię przyjmować gości, gdy nie ma porządku (oczywiście chodzi o moją definicję porządku). Zawsze zaraz zastanawiam się, czy gość zauważy, że jest cieniutka warstewka kurzu na parapecie lub nieumyte okna. Dlaczego ten cichy głosik jest taki męczący? Przecież zawsze jest coś do sprzątnięcia, przecież każdy z nas jest człowiekiem i nie żyje tylko po to, by sprzątać. Ostatnio wpadli do nas znajomi, górę prasowania przykryłam skrzętnie kocem, żeby było bardziej elegancko. I co usłyszałam? „No w końcu jacyś normalni ludzie, co nie krepują się i nie udają, że mają wszytko zrobione na tip-top.” Kamień spadł mi z serca. Dlaczego my, mamy, ciągle boimy się oceniania? Gdy pójdę do koleżanki, słyszę: - Oj przepraszam, bo nie posprzątam. Aj, wybacz, bo nie miałam czasu... Tylko, że ja nie jestem obcym człowiekiem, sama znam to z autopsji i doskonale wiem, że nie miała czasu, bo zajmowała się dzieckiem lub innymi ważnymi sprawami. A może była zmęczona, przecież każda z nas ma prawo, by odpocząć. Żadna z nas nie może mieć wyrzutów sumienia, że zamiast pucować okna, poszła z dzieckiem do parku, że zamiast umyć płytki w łazience, zrobiła zakupy i ugotowała obiad, że zamiast szorować fronty szafek, malowała farbami z dziećmi, a zamiast w ten weekend wyszorować podłogi, wolała wyjść z rodziną do znajomych. Przecież ani w moim, ani w twoim domu nie jest brudno. Wkradł się chaos, który jest częścią matczynego życia, ale jakże szczęśliwego życia. Przecież to wszytko się zrobi, ale później, nie na raz, na raty. Przestańmy w końcu przepraszać, że czegoś nie zrobiłyśmy i skupmy się na tym, co robimy, bo robimy naprawdę kawał dobrej roboty!
Bałagan po zabawie? Znalazłam na to sposób, który moje dziecko uwielbia
Znasz to uczucie, kiedy twój salon zamienia się w salę zabaw, a wszędzie dookoła leżą porozrzucane zabawki? Jeśli tak, to witaj w klubie. Dzieci są prawdziwymi ekspertami od robienia bałaganu, a nam rodzicom trudno jest nad tym zapanować. Ale ja znalazłam na to sposób. Jest nim rewelacyjny Zbieracz klocków od Mega Bloks, który ułatwia sprzątanie po zabawie. Dzięki niemu nie muszę już walczyć o każdy kawałek przestrzeni, a maluch sam garnie się do sprzątania!
Dbanie o porządek w domu jest niezwykle istotne, bo uczy odpowiedzialności i szacunku do posiadanych przedmiotów. Dlatego warto uczyć dziecko sprzątania zabawek i przygotowywać je do odpowiedzialnego życia już od najmłodszych lat. Taka postawa z pewnością zaowocuje, gdy maluch stanie się dorosłym i niezależnym człowiekiem. Jak zachęcić dziecko do sprzątania zabawek? Zobacz jak działa Zbieracz klocków od Mega Bloks i zamień pozornie niefajną czynność w prawdziwą rozrywkę! Bałagan w pokoju? Jest na to sposób! Zanim podejmiesz wyzwanie, jakim jest okiełznanie przestrzeni wokół siebie, opracuj sobie własny system. Jeśli o mnie chodzi, to zauważyłam, że najtrudniej jest sprzątać drobne elementy, takie jak małe samochodziki czy klocki, które niemal codziennie są porozrzucane po dywanie. Dobrym sposobem jest poukładanie zabawek tematycznie w oddzielnych, pojemnikach, najlepiej plastikowych, żeby było widać, co znajduje się w środku. Małe samochodziki trzymam właśnie w takich pojemnikach, a większe zabawki w specjalnym, dużym koszu. Jako zwolenniczka minimalizmu, staram się także podpatrywać, czym najczęściej bawi się moje dziecko. Dzięki temu wiem, które rzeczy mogę odłożyć do szafy. Za jakiś czas, te mniej używane zabawki będzie można wyciągnąć ponownie, a maluch będzie się czuł, jakby zyskał zupełnie nowe przedmioty! Jak zachęcić dziecko do sprzątania zabawek? Jeśli chodzi o sprzątanie zabawek – staram się pokazywać córce, jak należy to robić, ale w żadnym razie jej nie wyręczam. Często dzieci uwielbiają naśladować dorosłych, więc możesz to wykorzystać i zachęcić twoje dziecko do naśladowania ciebie – na przykład w trakcie sprzątania. Możesz np. umówić się z maluchem, że najpierw sprzątanie zabawki, które są koloru czerwonego, potem zielonego, białego itd. Każde odnalezienie wskazanego przez Ciebie przedmiotu będzie napawało go dumą. Jak widać, jest wiele sposób na zrobienie porządku w domu. Jednak naszym hitem zdecydowanie jest Zbieracz klocków Mega Bloks, który pomaga w sprzątaniu klocków. Córka uwielbia go nie tylko dlatego, że pojazd jest świetnym miejscem na przechowywanie rozsypanych klocków, ale także dlatego, że sam zbiera je z podłogi. Jak działa Zbieracz klocków? Najważniejsze to nie bać się uczyć swego malucha sprzątania. Im szybciej zaczniesz, tym lepiej dla twojego dziecka. Wspólne sprzątanie potraktuj to jako sposób na dobrą zabawę z maluszkiem. Możesz wykorzystać do tego Zbieracz klocków Mega Bloks, który sprawi, że problem bałaganu zniknie na dobre. Z jego pomocą sprzątanie zmieni się w prawdziwą zabawę! To wspaniały wielki wózek, który zapewnia nie tylko mnóstwo zabawy w budowanie i jeżdżenie, ale także zbiera klocki! W zestawie znajduje się 20 klocków w rozmiarze idealnym dla małych rączek. Wszystkie mogą być przechowywane wewnątrz pojazdu. Wózek ma też wyjmowaną rączkę, dzięki której maluszek łatwo będzie ciągnął za sobą pojazd, a wraz z nim swoje konstrukcje. Co więcej, stanowi on równocześnie platformę do budowania! Najbardziej ekscytującą funkcją jest jednak to, że pojazd samodzielnie zbiera klocki, które spotka na swojej drodze, i umieszcza je w specjalnym obrotowym bębnie – zupełnie tak, jakby sprzątał! Odkryj jeszcze więcej zabawek! Zajrzyj na: Mega Bloks
Życie z dziećmi na Instagramie a rzeczywistość – rozbrajająco śmieszne!
Idealny porządek przy dzieciach – takie rzeczy tylko na zdjęciach!
Facebook, Instagram zalewają zdjęcia z idealnym porządkiem przy dzieciach. Blogerki parentingowe chwalą się na zdjęciach swoim doskonałym rodzicielstwem, kadrami z doskonałego życia i doskonałej kuchni. Zastanawiam się, jak one to robią, że u nich wszystko wygląda tak idealnie. W moim przypadku zrobienie ciasteczek z dziećmi wiąże się, z tym że cała kuchnia jest w mące, a bliźniaczki wpychają sobie surowe ciasto do buzi, bo ich na pytanie, czy będziemy to jeść, nieroztropnie odpowiedziałam, że tak, nie dodając, że dopiero po upieczeniu. Twórcy kampanii „Perfect Family” zdemaskowali zdjęcia blogerek parentingowych. Fotografie, którymi się zachwycamy, są bowiem tylko częścią prawdy o życiu z dziećmi. Brytyjka Wren Kitchens zaprosiła do współpracy 5 blogerek parentingowych, by pokazać światu, co naprawdę leży u podłoża wszystkich tych " idealnych " zdjęć z Instagramu. Projekt ten pokazuje, jak przycinając, wybierając odpowiedni kąt i odpowiednie filtry można, zamiast bałaganu pokazać idealny portret z życia perfekcyjnej mamy. Zobacz też: Jak nas widzą inni? Zabawne rysunki: mama kontra tata
Gdy w pokoju dziecięcym już nic się nie mieści
Najczęściej bywa tak: goście przynoszą zabawki dla twojego dziecka, dziadkowie przy byle okazji obdarowują je ubrankami, lalami i autkami, a tobie często także trudno się oprzeć przed kupnem pięknych śpioszków czy milutkich pluszaków. Efekt? Dziecięcy pokój po jakimś czasie pęka w szwach. Na szczęście nie musisz wyrzucać nadmiaru rzeczy. Możesz je sprytnie przechować.
Jeśli chciałabyś, by w pokoju dziecięcym panował porządek i było więcej miejsca, ale jednocześnie uważasz, że nie chcesz na razie pozbywać się niektórych ubrań dziecka czy jego zabawek, zamów usługę Więcej Miejsca. Jak to działa? Najpierw oczywiście posegreguj rzeczy i przygotuj te, które na jakiś czas chciałabyś spakować (bo np. dziecko ich już nie potrzebuje, a ty chcesz je przechować dla planowanego kolejnego dziecka albo dla swojego siostrzeńca, córki koleżanki itp.). A następnie: Wejdź na stronę www.wiecejmiejsca.pl, zamów pojemniki i wybierz termin dostawy. Odbierz pojemniki. Firma dostarczy je pod wskazany adres i odbierze, gdy już je przygotujesz. Spakuj rzeczy i zrób spis zawartości pojemnika. Przy tobie pojemniki zostaną zaplombowane i zawiezione do bezpiecznego magazynu. Czytaj też: Jak dziecko może ci pomagać w domu To bezpieczna forma przechowywania Niestety, a raczej na szczęście, nie powiem ci, gdzie mieści się magazyn, do którego trafiają rzeczy. Dla bezpieczeństwa adres znany jest tylko „wtajemniczonym". Z tego samego powodu obiekt posiada 24-godzinny monitoring i alarm, a twoje rzeczy są ubezpieczone. Firma dba także o jakość przechowywania: magazyn jest zadbany, pojemniki wytrzymałe i nieprzemakalne, zamknięte plombami z unikatowym numerem. Czytaj też: Ubezpieczenie mieszkania Takie przechowywanie jest wygodne Dzięki takiej formie przechowywania zyskujecie więcej miejsca. W ten sposób możesz przechowywać nie tylko ubrania czy zabawki, ale także rzeczy sezonowe, np. sprzęt narciarski, sportowy, pamiątki rodzinne itp. Kiedy rzeczy trafiają do magazynu, zostaje dla ciebie stworzony wirtualny schowek, w którym masz podgląd tego, co przechowujesz. No i w każdej chwili możesz zamówić zwrot rzeczy. To rozwiązanie bezpieczne, proste i wygodne. Zobacz też: 5 rzeczy, które szczęśliwe mamy robią inaczej
Przedszkolaki najchętniej same by odkurzały, zmywały, robiły kanapki... Pozwalać im na to czy raczej oddelegować do swojego pokoju, niech się pobawią?
Z jednej strony pomoc dziecka cieszy cię. „Jest takie kochane, uczynne i mądre" – myślisz. Z drugiej, wydaje ci się, że to nieludzkie, by dziecko musiało sprzątać. Co innego dać mu pobawić się miotełką, a inna sprawa kazać pozamiatać. W końcu dzieciństwo jest po to, by się bawić a nie pracować. No i jest jeszcze trzecia strona: po pomocy dziecka często (przynajmniej na początku) musisz zwyczajnie... posprzątać. Dlaczego pozwalać dziecku na pomoc Kiedy mama Basi zabiera się za ścieranie kurzu, mała bierze swoją szmatkę i macha nią nieskładnie po półkach. Kajtek uwielbia przyglądać się, jak jego babcia zagniata ciasto na pierogi. Kiedy pozwala mu w cieście wykrawać szklanką kółka, chłopczyk jest wniebowzięty. Dzieci rwą się do pomagania. Ale nie dlatego, że współczują ci, jak bardzo się męczysz podczas odkurzania czy gotowania. Po prostu bacznie obserwują rzeczywistość i chcą ją odwzorowywać, bo tylko w ten sposób mogą się czegoś nauczyć. Nasuwa się prosty wniosek: jeśli nigdy nie będą przygotowywać kanapek czy układać książeczek na półkach, nie będą potrafiły tego robić. I nie chodzi tu o same umiejętności, bo w końcu każdy dorosły umie wykonać podstawowe domowe czynności. Po prostu dziecko nienauczone utrzymywania porządku i pomagania domownikom, nie będzie miało takiego nawyku w dorosłości. A to potrafi uprzykrzyć codzienne życie. Czy na pewno wiesz: Po co przedszkolakowi obowiązki? Daj szansę dziecku, bo stanie się... leniwe – Moja córka ciągle prosiła mnie, żebym pozwoliła jej pozmywać – opowiada mama Ali – W końcu któregoś razu ugięłam się, postawiłam przy zlewie krzesło i dałam do umycia talerze po śniadaniu. Po 15 minutach lania wody, kuchnia dosłownie pływała. To była katastrofa! No cóż, nie od razu Kraków zbudowano... Nikt nie jest perfekcjonistą, wykonując coś pierwszy raz. Niby rodzice to wiedzą, ale często znajdują wymówkę, by tylko nie pozwolić dziecku na pomoc. Przypomnij sobie, jak ty reagujesz w podobnych sytuacjach. „Ja to szybciej zrobię", „Kochanie, nie mamy teraz czasu", „Może następnym razem" – ilość rodzicielskich wymówek jest całkiem spora. A ich konsekwencje? Dziecko po raz setny odesłane z kwitkiem w końcu przestaje prosić. Czasem może też przy okazji dowiedzieć się, że robi coś zbyt wolno, jest za mało dokładne, niezbyt staranne... To podcina skrzydła, prawda? Czytaj też: Tego nigdy nie rób – 5 rzeczy niszczących samoocenę dziecka Dziecko jest jeszcze za małe? – Nie pozwalałam swojemu synkowi używać ostrego noża do krojenia ogórków w plasterki, choć mnie o to czasem prosił – mówi mama Krzysia – Jakież było moje zdziwienie, kiedy któregoś razu zobaczyłam w przedszkolu, jak mój syn razem z innymi dziećmi z radością kroją warzywa na sałatkę! A mnie się wydawało, że to zbyt niebezpieczne zajęcie dla czterolatka. Nie pozwalamy dzieciom na to, co naszym zdaniem może być dla nich groźne. I dobrze! Tyle tylko, że czasem mamy tendencję do brania swoich dzieci za młodsze niż są w rzeczywistości. Oczywiście dwulatkowi nie wręczymy ostrego noża, ale trzylatek może już używać noża z zastawy stołowej, a w wieku czterech lat pod okiem dorosłych pokroić ogórka na kolację. Bezpieczeństwo nie polega wyłącznie na zabranianiu, ale także na pokazywaniu, jak bez ryzyka robić rzeczy niebezpieczne (czyli, jak kroić, włączać wtyczkę odkurzacza do kontaktu, a w późniejszym wieku także prasować czy przechodzić przez jezdnię). Poznaj: Najgłupsze pomysły przedszkolaków – aż strach pomyśleć! [CMS_PAGE_BREAK] Chce się pomagać coraz mniej Chwalisz swoją córkę przed jej babcią, że pomogła ci robić ciasto. A twoja mama mówi: „Teraz to rwie się do pomocy, ale zobaczysz, że za parę lat wszystko się zmieni i nie będziesz mogła jej dowołać nawet na obiad. A co dopiero mówić o jego ugotowaniu!" Trochę w tym prawdy (sama pewnie pamiętasz, jak niechętnie czasem pomagałaś swojej mamie). Jaki więc sens pozwalać dziecku na przygotowywanie posiłków czy robienie porządków skoro i tak wkrótce odechce mu się pomagania? Ano taki, że dziecko przyzwyczai się do faktu, że każdy domownik ma swoje obowiązki. I choć nie wszystkie należą do przyjemnych (w końcu ty też nie lubisz prasowania), to trzeba je wykonywać. Inaczej w domu zapanuje chaos. Każdy ma swoje obowiązki Aby dziecko nauczyło się pomocy, musi widzieć, że każdy z domowników ma swoją „działkę" (np. tata odkurza i naprawia to, co się zepsuło, mama zmywa, a ono sprząta swój pokój). Tylko wtedy nie będzie miało poczucia krzywdy (bo np. młodszy brat nic nie musi robić) czy chaosu (bo nigdy nie wiadomo, kiedy rodzice zdenerwują się, że na podłodze leżą porozrzucane zabawki). Przyzwyczajone do tego od maleńkości stanie się odpowiedzialnym dorosłym, który nie przeżywa męki z powodu tego, że codziennie trzeba zmywać, a co kilka dni odkurzać. Niby banalne, ale jakże ułatwia życie! Czytaj: Praktyczne sposoby na bałaganiarza, czyli o obowiązkach przedszkolaka Jak nauczyć pomagania Nie wystarczy wręczyć dziecku zmiotki z szufelką i powiedzieć: "Pozamiataj". Oto instrukcja dla rodziców, jak zachęcić (a nie zrazić) dziecko do pomocy: Najpierw pokaż, jak to zrobić. Skąd niby kilkulatek ma wiedzieć, że podczas mycia nie odkręca się maksymalnie kurka? Albo nie drepcze swawolnie po świeżo umytej podłodze? Im więcej wyjaśnisz dziecku, tym efekty będą lepsze (a ty nie będziesz miała powodów do zdenerwowania). Daj wolną rękę. Nie stój przez cały czas nad dzieckiem i nie pouczaj. Jeśli dziecko zabrało się już do pracy, daj mu ją samodzielnie wykonać (chyba że prosi cię o pomoc). Pochwal dziecko. Po skończonej pracy, jakie by jej rezultaty nie były, pochwal swojego przedszkolaka. On naprawdę bardzo się starał. A że cały kurz nie zniknął z półki? Na pewno następnym razem będzie lepiej! Nie poprawiaj niedociągnięć przy dziecku. Nawet jeśli na szklankach widać jeszcze smugi po herbacie, schowaj je z uśmiechem do szafki (poprawisz, kiedy dziecko pójdzie spać). Kiedy rozpoczniesz mycie od nowa przy dziecku, dowie się ono tylko, że nie daje sobie rady i nie potrafi sprostać twoim wymaganiom. A to frustruje. Zachęcaj do prostych zadań. „Kochanie, ułóż sztućce na stole" – powiedziane przy gościach to dla dziecka ogromne wyróżnienie. Dziecko na pewno pęknie z dumy i... z chęcią wykona kolejne zadanie. Czytaj też: Pomaganie – jak go nauczyć, by dziecko było wrażliwe?
Jakie obowiązki powinien mieć przedszkolak?
Czy kilkulatek może sam nakrywać do stołu albo posprzątać swój pokój? Kiedy przychodzi czas, by uczyć go porządku i dbania o swoje rzeczy? I czy w ogóle przedszkolak powinien mieć swoje stałe obowiązki? Sprawdź!
Są rodzice, którzy wszystko robią za swoje małe dzieci, bo tak jest szybciej, prościej i bez awantur. Są też tacy, którzy uważają, że dzieciństwo jest od zabawy, a kilkulatek jeszcze zdąży się napracować w swoim życiu, więc należy go jak najdłużej we wszystkim wyręczać. Bywają wreszcie rodzice, którzy wymagają od przedszkolaka absolutnego porządku w pokoju i ciągłego pomagania w domowych obowiązkach, bo czego Jaś się nie nauczy... Wszyscy ci rodzice nie mają racji. Bo kilkulatek powinien mieć obowiązki, ważne tylko, by były one dobrane do jego wieku i możliwości. Czytaj także: Po co przedszkolakowi obowiązki? Obowiązki trzylatka Trzylatek może (i powinien!) sprzątać po sobie zabawki, odkładać rzeczy (buty, książeczki itd.) na miejsce. Pamiętaj jednak, że od dziecka w takim wieku nie można wymagać, by sprzątało zabawki od razu po każdej zakończonej zabawie. Może np. umówicie się, że porządek w pokoju robicie pod koniec dnia? Na początek pokaż dziecku, jak ma on wyglądać (gdzie schować misie, jak poukładać klocki itp.). Trzylatek może także pomagać w różnych domowych sprawach: rozpakowywać zakupy, wykonywać polecenia typu „przynieś-wynieś", podawać solniczkę, pilota itd., wkładać ubranka do kosza na brudy, pomagać w karmieniu domowych zwierząt. Czytaj także: Praktyczne sposoby na bałaganiarza, czyli o obowiązkach przedszkolaka Obowiązki czterolatka Czterolatek oprócz obowiązków, które już ma, może dodatkowo nakrywać do stołu, wkładać zakupy do lodówki i sztućce do odpowiednich przegródek, a także ścierać kurze. Pamiętaj, by te nowe zadania przydzielać mu stopniowo i pozytywnie go zachęcać, np. „Zobacz, jakie piękne pomidory i pyszne serki. Teraz włożymy je do lodówki, by były świeże. Chodź, pomożesz mi i zobaczysz, w którym miejscu powinny leżeć". Obowiązki pięciolatka Taki zuch spokojnie poradzi sobie ze sprzątaniem ze stołu po posiłku. Warto zrobić z tego rytuał, np. dziecko może sprzątać ze stołu zawsze po kolacji (na początek warto to robić wspólnie z dzieckiem i zwracać mu uwagę, co i gdzie odstawić). Warto też teraz nauczyć dziecko, że ubrania należy odkładać do szafy (odkładać, tzn. złożyć i odłożyć na odpowiednią półkę, a nie wrzucić byle jak). Obowiązki sześciolatka Sześcioletnie dziecko da sobie radę z podlewaniem kwiatów i przygotowywaniem prostych posiłków. Takie wspólne gotowanie to zresztą dla sześciolatka wielka frajda – czuje się pomocny, ważny, bo mama wierzy w jego siły, a samodzielnie zrobione kanapki smakują zupełnie inaczej niż te, które pierwszy raz widzi się dopiero na talerzu. Obowiązki i wymagania Ten podział jest oczywiście bardzo umowny, bo jedne dzieci radzą sobie z wypełnianiem obowiązków lepiej, a inne gorzej. Najważniejsze jest to, by kolejne obowiązki przydzielać kilkulatkowi stopniowo i dostosowywać je do jego aktualnych umiejętności. Zbyt wysoko ustawiona poprzeczka zniechęca. Opieka nad rodzeństwem to nie obowiązek kilkulatka! Na kilkulatka zdecydowanie nie powinna spadać opieka nad młodszym rodzeństwem. Przypilnować pięć minut od czasu do czasu? Ok. Pobawić się chwilę? Jak najbardziej. Ale nic ponadto. Kilkulatek nie może zajmować się „na poważnie" młodszym rodzeństwem, być wpychany w rolę rodzica, bo nie jest jeszcze do tego gotowy. To za duża odpowiedzialność. Uwaga test: Co powinien umieć 5-6 latek Konsultacja merytoryczna Beata Chrzanowska-Pietraszak Pedagożka specjalna, psycholożka, psychoterapeutka dzieci i rodzin, prowadzi szkolenia dla rodziców, psychologów i nauczycieli, zakamarkirodzicielstwa.pl
Praktyczne sposoby na bałaganiarza, czyli o obowiązkach przedszkolaka
Nie chcesz, by twoje dziecko wyrosło na nastolatka, który nie potrafi zrobić sobie kolacji, potyka się o stosy ubrań i oczekuje, że wszyscy będą wokół niego skakać? Zadbaj o to już teraz.
Po co kilkulatkowi obowiązki? Czy nie lepiej, żeby całymi dniami bawił się, rysował i beztrosko zbijał bąki? Przecież dzieciństwo jest takie krótkie… – Obowiązki są potrzebne przede wszystkim po to, by dziecko czuło, że ono także powinno dawać coś od siebie, działać dla wspólnego dobra. – Lepiej z tym nie czekać, aż dziecko podrośnie. Kilkulatek chętnie naśladuje dorosłych i jest dumny, gdy robi to, co oni. Później ta ochota mija, więc skłonienie starszego dziecka do pomagania w domu jest trudniejsze. Dlaczego dziecko musi mieć obowiązki? Wypełnianie domowych obowiązków uczy samodzielności (nauczycielki przedszkolne alarmują, że nie jest z tym najlepiej!), odpowiedzialności („jeśli nie naleję wody do psiej miski, Scooby nie będzie miał co pić”), systematyczności (będzie jak znalazł, gdy dziecko pójdzie do szkoły), wykonywania rozmaitych zadań (oraz skupiania się na nich), cierpliwości i wytrwałości (rozpoczęte zadanie trzeba dokończyć). Dziecko, które ma obowiązki, staje się bardziej zaradne (a więc i pewne siebie), potrafi zadbać o siebie i swoje otoczenie, nabiera dobrych nawyków. Gdy podrośnie, nie będzie musiało lawirować między stojącymi na podłodze brudnymi kubkami, bo – nie zastanawiając się nad tym specjalnie – będzie odnosiło je do kuchni i wkładało do zmywarki. Ważne jest także to, że robienie czegoś razem (np. wspólne sprzątanie, przygotowywanie kolacji itd.) może być najzwyczajniej w świecie przyjemne! Sprzątanie czy przygotowywanie posiłków to świetna okazja, by porozmawiać o różnych sprawach, powygłupiać się trochę, pobawić albo po prostu pobyć ze sobą. Sprawdź: Jak dziecko może ci pomagać w domu W czym może pomagać małe dziecko? Jakie obowiązki można przydzielić przedszkolakowi? Trzylatek może (i powinien!) sprzątać po sobie zabawki, odkładać rzeczy (buty, książeczki itd.) na miejsce. Może także pomagać w różnych domowych sprawach: rozpakowywać zakupy, wykonywać polecenia typu „przynieś-wynieś”, podawać solniczkę, pilota itd., wkładać ubranka do kosza na brudy, pomagać w karmieniu domowych zwierząt. Czterolatek może dodatkowo nakrywać do stołu, wkładać zakupy do lodówki oraz sztućce do odpowiednich przegródek, ścierać kurze. Pięciolatek poradzi sobie ze sprzątaniem stołu po posiłku, odkładaniem ubrań do szafy. Sześciolatek da sobie radę z podlewaniem kwiatów, przygotowywaniem prostych posiłków (np. płatków). Ten podział jest oczywiście bardzo umowny, bo jedne dzieci radzą sobie lepiej, a inne gorzej. Najważniejsze jest to, by kolejne obowiązki przydzielać dziecku stopniowo i dostosowywać je do jego aktualnych umiejętności. Zbyt wysoko ustawiona poprzeczka zniechęca. Czy jest coś, czego przedszkolak nie powinien robić? – Na dziecko w tym wieku zdecydowanie nie powinna spadać opieka nad młodszym rodzeństwem. – Przypilnować pięć minut od czasu do czasu? OK. Pobawić się chwilę? Jak najbardziej. Ale nic ponad to. Takie dziecko nie może zajmować się na poważnie młodszym rodzeństwem, być wpychane w rolę rodzica, bo nie jest jeszcze do niej gotowe. To za duża odpowiedzialność. Czytaj też: Mały pomocnik [CMS_PAGE_BREAK] Jak nauczyć dziecko pomagania? Twoje dziecko nie garnie się za bardzo do pomocy? Sprawdź, czy gdzieś nie popełniasz błędu i... Dokładnie wyjaśnij, czego od niego oczekujesz. Dla przedszkolaka polecenia w rodzaju „posprzątaj pokój” mogą być zbyt ogólne, a przez to niejasne. Lepiej powiedz: powrzucaj do pojemników zabawki, ustaw książeczki i autka na półce. Pokaż. Nawet całkiem oczywiste (dla nas, dorosłych) czynności mogą sprawiać dziecku kłopot. „Szkolenie” powinno załatwić sprawę. Wyznacz termin. Powiedz na przykład: „Zrób to, proszę, koniecznie przed kolacją”. Pomagaj, ale… tylko na tyle, na ile jest to konieczne. Bądź cierpliwa. To jasne, że posprzątasz/nakarmisz rybki/umyjesz talerz szybciej niż kilkulatek. Robiąc to za niego, unikniesz również innych kłopotów: bałaganu, mokrej podłogi itd. Jednak, wyręczając maluszka, sama strzelasz sobie gola: przecież w ten sposób przyzwyczajasz go do tego, że nie musi się wysilać, ponieważ ostatecznie i tak wszystko za niego zrobi mama. Przypominaj. Gdy się ma kilka lat, łatwo zapomnieć o nalewaniu wody do psiej miski. Chwal. Nawet całkiem mały człowiek chce wiedzieć, czy dobrze wykonał swoją robotę. Jeśli nie wszystko mu wyszło jak należy, nie zrzędź, tylko doceń same starania. Sprawdź: Jak sprawić, by dziecko cię słuchało – 4 sposoby Jak zachęcić dziecko do obowiązków? Wypełnianie domowych obowiązków nie musi być nudne. Na przykład sprzątając zabawki, można się bawić na dziesiątki sposobów: w ekipę sprzątającą, w „kto pierwszy (powrzuca zabawki do pudła, ustawi książeczki itd.), ten lepszy”, w parkowanie autek na półce, odprowadzanie lalek do ich „domków”. Na większość kilkulatków działa także stara dobra sztuczka: „Ciekawe, czy potrafisz…?”. Któż oparłby się takiemu wyzwaniu? Warto jednak pamiętać, że nie każdej czynności muszą towarzyszyć tego rodzaju fajerwerki. Najważniejsza jest miła, ciepła, rodzinna atmosfera – bez zrzędzenia, wiecznego popędzania, wyrzutów i... niepotrzebnych nerwów. Sprawdź: Kiedy dziecko powinno zacząć sprzątać Jak uniknąć bałaganu? Podłoga zasłana klockami, lalki pod łóżkiem, a do tego niekompletne puzzle, warcaby w rozsypce i kopczyki ubrań? Podpowiadamy, co zrobić, by dało się przejść od drzwi do okna. Domek. Każdy potrzebuje swojego miejsca, zabawki też. Może być nim na przykład regał: na pierwszym piętrze mieszkają pluszaki, na drugim auta, w szufladzie kredki itd. Być może lalki bardziej polubią swoje nowe mieszkanko, jeśli wyłożycie jego podłogę dywanem z serwetki? Etykietki. Gdzie odstawić traktor? Koło misia czy książek? Gdzie szukać latarki? W pudle czy szufladzie? Jeśli dziecko ma kłopoty z zapamiętaniem, gdzie co powinno leżeć, możesz mu pomóc, przyklejając do pudeł i półek etykietki z obrazkami. Można je wyciąć, np. z gazetek reklamowych albo samemu narysować np. na małych kolorowych karteczkach samoprzylepnych. Skrzynie oraz szkatułki. Piracki kufer na skarby może osłodzić dziecku trudy sprzątania. Plastikowe skrzynie można kupić w każdym supermarkecie, a szkatułkę najlepiej zrobić wraz z dzieckiem: możecie np. pomalować pudełko po butach złotą farbą w spreju, okleić ją ładnym papierem, a nawet ozdobić „szlachetnymi” kamieniami: cekinami albo wyciętymi ze złotka motylkami, kwiatkami itd. Kolejno odlicz. Dziecko nie ma ochoty sprzątać? Zaproponuj mu, aby sprawdziło, czy żadna z zabawek się nie zgubiła. Co wieczór zróbcie zbiórkę najważniejszym zabawkom. Czerwony samochód? Jest! Był pod łóżkiem. Lalka od babci Jadzi? Już jest na półce. Głodna żaba. W supermarketach można kupić elastyczne pojemniki z materiału. Niektóre wyglądają jak żaba, inne jak świnka albo słoń, jeszcze inne mają wieko ozdobione wielkim kwiatkiem albo... groźnym pająkiem. Karmienie takiego stwora może być dla dziecka zabawniejsze niż zwykłe sprzątanie. Sięgnij po... pomoc. Może zajrzysz na internetową giełdę, dzięki której zamówisz usługę prania dywanów czy mycia okien? Gdy odejdą ci najcięższe prace, łatwiej będzie się zająć z dzieckiem drobniejszymi. Sprawdź też: Czy umiesz dzielić się obowiązkami? – test Konsultacja merytoryczna Beata Chrzanowska-Pietraszak Pedagożka specjalna, psycholożka, psychoterapeutka dzieci i rodzin, prowadzi szkolenia dla rodziców, psychologów i nauczycieli, zakamarkirodzicielstwa.pl
Co zrobić, gdy dziecko ciągle jest obdarowywane zabawkami, tak że już nie ma na nie miejsca w pokoju? Jak radzić sobie z bałaganem i uczyć kilkulatka porządku? Podpowiada pedagog Agnieszka Galica.
Toniemy w powodzi zabawek, które nasza trzyletnia córeczka dostaje od rodziny i znajomych. Potykamy się o wózki, lalki, pluszaki... O tym, by sama je sprzątała, nie ma mowy. Zaczyna, ale nigdy nie kończy. Jak nauczyć Aldonkę porządku? I co zrobić, by na każdy dzwonek do drzwi nie reagowała: „Zaraz coś dostanę”? Ewa z Puław Po pierwsze, należy ograniczyć ilość zabawek przynoszonych córeczce w prezencie. Po drugie, warto już teraz uczyć dziecko porządku. Przy okazji pokaż znajomym i rodzinie dobytek córeczki i poproś, by powstrzymali się od nowych zakupów. Wkrótce Aldonka nie będzie na nie czekać. Przyjrzyj się, czym dziecko najchętniej bawi się w danym czasie i pozbądź się tych zabawek, z których wyrosła, a pozostałe spakuj do pojemnika. Jeśli mała będzie protestować, wytłumacz, że zabawki czasami muszą odpocząć. Po jakimś czasie wymień „zmęczone” zabawki na te „wypoczęte”. Ręczę, że Aldonka będzie miała z tego dużo radości. W nauce sprzątania pomoże ustalenie stałych miejsc, np. pluszaki na półeczce, klocki w szufladzie, układanki w pojemniku itd. Zobacz też: Praktyczne sposoby na bałaganiarza, czyli o obowiązkach przedszkolaka Konsultacja merytoryczna mgr Agnieszka Galica Terapeutka rodzinna i małżeńska. Kieruje Pracownią Na uboczu, która jest Psychologiczną Pracownią Konsultacyjno-wychowawczą Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Autorka popularnych bajek i piosenek dla dzieci oraz programów telewizyjnych
No i sam już nie wiem, o co chodzi? Co prawda nadal nie wiem, skąd się tu wziąłem, ale to mój dom, prawda? I mam w nim czysto – chyba w przeciwieństwie do rodziców, którzy ciągle mówią o sprzątaniu. A ostatnio to już nieustannie..
Czyżby czekała mnie przeprowadzka? Coś w tym chyba jest... Dlaczego tak myślę? Ponieważ mama, tata i moja siostra Ania (kto to jest siostra?) ciągle mówią „jak już Maciek będzie mieszkał z nami”. A skoro mieszkam tu (jest ciepło i przytulnie, tylko trochę mało miejsca) bez nich, a mam być z nimi (ciekawe jak wyglądają, są więksi?), no to wynika z tego, że zmiana domu czeka mnie nieuchronnie. Czy się boję? Trochę tak, ale nie za bardzo. Dlaczego? Bo mam pewność, że tam też będzie bardzo miło. I czysto. A ta czystość to chyba coś ważnego, prawda? Bo jakby tak nie było, nie słyszałbym co chwilę o odnawianiu ścian, ścieraniu kurzy, myciu podłóg i wanny, wyrzucaniu śmieci itd. Co prawda nie wiem, jak wygląda łazienka ani co to jest terakota, ale wiem, jak je sprzątnąć! Otóż ważne jest, żeby środki czystości (czymkolwiek są) były dla mnie bezpieczne, bo mogą wywołać uczulenie i będę się źle czuł. A tego nie chcę. Wiem też, że trzeba regularnie myć ręce (podobno Ania ma z tym problem) i dezynfekować (trudne słowo) toaletę płynem i jakimiś kostkami, bo może mieszkać w niej nawet 8 miliardów za razków. Myślałem, że te bakterie i wirusy to jacyś koledzy, ale rodzice mówią, że trzeba się ich skutecznie pozbywać, więc raczej się nie zaprzyjaźnimy. I w ogóle tak myślę, że to sprzątanie nie jest takie złe – co prawda trwa czasem dość długo (często zdążę uciąć sobie drzemkę, nim się skończy), ale mama zawsze jest taka zadowolona, jak jest czysto i bezpiecznie. Dlatego jak już będę z nimi mieszkał, to też będę sprzątał – albo przynajmniej nie będę brudził. Ale nie obiecuję... Czysty i bezpieczny dom Kostka toaletowa Domestos Acti–Blitz zabija bakterie w wodzie pozostającej w misce toalety, czyli tam, gdzie mnożą się najszybciej. Natomiast rolą płynu czyszcząco-dezynfekującego Domestos 24h jest dezynfekcja toalety powyżej linii wody. Sprawdzony płyn dezynfekujący oraz antybakteryjna kostka toaletowa uzupełniają swoje działanie, zapewniając czystość i bezpieczeństwo w naszych domowych toaletach.
Tuż przed narodzinami dziecka budzi się w Tobie pamiętający czasy prehistoryczne instynkt. To tzw. syndrom gniazda. Natura bierze sprawy w swoje ręce – zmusza Cię do krzątania, organizowania przestrzeni dla dziecka.
Instynkt wicia gniazda przejawia się różnie. U wielu przyszłych mam pragnienie to ma charakter dość specyficzny i ogranicza się np. do... uzupełnienia zapasu papieru toaletowego na cały rok lub alfabetycznego ułożenia przypraw w szafce. Inne kobiety rozpiera energia i rozważają poważne remonty, przemeblowania, przeprowadzki. Większość jednak planuje po prostu generalne porządki. Podpowiadamy jak prawidłowo przygotować "gniazdo", zamin pojawi się w nim nowy mieszkaniec Wszystko z umiarem Dom, w którym będzie mieszkał noworodek, powinien być czysty, ale nie sterylny. Wyjałowione z wszelkich mikroorganizmów środowisko szkodzi malcowi, ponieważ jego niedojrzały system odpornościowy nie ma możliwości, by poznać różne rodzaje bakterii, wirusów czy roztoczy i uodpornić się na nie. W efekcie dziecko, które wychowuje się w sterylnej czystości, często staje się alergikiem. Odnowienie ścian Wielu rodziców przygotowania domu zaczyna od malowania. Musi być ono odpowiednio przemyślane. Podczas malowania przyszła mama nie powinna przebywać w domu, ponieważ opary z farb (nawet ekologicznych) i lakierów mogą niekorzystnie wpłynąć na zdrowie zarówno jej, jak i maleństwa. Po malowaniu ścian należy dokładnie wywietrzyć pomieszczenie. Pożegnanie z zabrudzeniami Teoretycznie wszystkie środki czystości: mleczka, płyny, pasty są bezpieczne, bo inaczej nie byłyby dopuszczone do sprzedaży. Jednak nie każdy nadaje się do sprzątania pomieszczeń, w których przebywać będzie noworodek. Warto zrezygnować z tych o silnym zapachu, który mógłby podrażnić delikatne śluzówki niemowlęcia. Czym zatem rozprawić się z brudem na dziecięcych mebelkach? Niewielkie zabrudzenia najlepiej zmyć wodą z mydłem. Przewijak czy podłogę można przecierać wodą z rozcieńczonym w niej łagodnym preparatem o właściwościach dezynfekujących. Okna zaś myć preparatem na bazie alkoholu – będzie bezpieczny dla maleństwa, bo szybko się ulatnia. Dezynfekcja toalety Toaleta atakowana jest przez miliony zarazków każdego dnia – w ciągi 24 godzin z jednej bakterii może powstać aż 8 miliardów. Spłukanie wody w toalecie powoduje wyrzucenie ich na odległość nawet 1,5 metra. W konsekwencji w krótkim czasie cała łazienka może być przez nie opanowana. Dlatego tak ważne jest regularne, a najlepiej codzienne używanie odpowiedniego płynu dezynfekującego, który szybko i skutecznie zabija groźne bakterie, a także wirusy. Wyrzucanie śmieci Niby wydaje się oczywiste, tymczasem często robimy to co kilka dni – jak kosz się zapełni. To błąd. Resztki jedzenia, wilgotna ścierka i prawie wszystko, co do niego trafi a, staje się pożywką dla bakterii i przyspiesza ich rozwój. Dlatego należy wyrzucać śmieci codziennie, stosować jednorazowe worki i myć kosz płynem czyszcząco-dezynfekującym, który zwalcza wszystkie zarazki. Dobra rada W pomieszczeniu, gdzie będzie noworodek, nie wolno używać odświeżaczy w spreju, kostce czy aplikatorze podłączonym do kontaktu – wydzielają one zapach, który może wywołać reakcje alergiczną.
Naucz dziecko sprzątania zabawek. To możliwe!
Jeżeli patrzysz na podłogę usłaną klockami i zupełnie nie wiesz, co zrobić, by dziecko je sprzątnęło, nie załamuj się. Każde dziecko można nauczyć sprzątania zabawek. Pierwsza tajemnica sukcesu to: im wcześniej zaczniesz, tym lepiej.
Chcesz uczyć dziecko porządku, zacznij od nauki sprzątania zabawek. I to jak najwcześniej. Maluch, który wie, że wszystkie rzeczy mają swoje miejsce i powinny na nie wrócić, chętniej je posprząta. Jak zorganizować pokój dziecka? Nawet w najmniejszym mieszkaniu można wygospodarować kącik, szufladę, półkę czy kilka pudeł, by dziecko wiedziało, gdzie znajdują się jego rzeczy. Miejsca te powinny być łatwo dostępne. Dobrze też, gdy pudła, szuflady różnią się kolorem lub kształtem albo są na nich obrazki, które pełnią rolę etykiet, np. domek na pudle z klockami, a miś na pojemniku na pluszaki. Zobacz też: Pokoik malucha - rady architekta Kiedy dziecko samo będzie porządkować zabawki? Nie licz jednak na to, że półtoraroczne dziecko samo uporządkuje swój pokój. On nawet nie rozumie jeszcze pojęcia: bałagan. Zacznij więc od wprowadzenia prostych zasad. Pilnuj, by dziecko bawiło się naraz tylko kilkoma zabawkami. Łatwiej mu będzie odłożyć na miejsce parę autek, niż sprzątnąć całe ich pudło rozsypane na podłodze. Dodatkowo zbyt duża ilość zabawek w zasięgu wzroku nie pozwoli dziecku skupić się na tym, czym się bawi. Dlatego przed rozpoczęciem kolejnej zabawy sprzątnijcie rzeczy z podłogi. Ale spytaj, czy dziecko nie chciałoby pokazać np. swojej budowli z klocków czy układanki tacie, gdy wróci z pracy. Przesuńcie ją wtedy na bok. Czy można się bawić w sprzątanie? Nauka sprzątania przestanie być łatwa, gdy dziecko pozna ulubione słowo dwulatków: „Nie”. Jeżeli na twoje prośby reaguje odmową, spróbuj zrobić ze sprzątania zabawę. Możecie np. urządzić wyścigi – kto pierwszy wrzuci zabawki do pojemnika. Potem koniecznie pochwal zwycięzcę. Zobacz też: W co się bawić z dzieckiem w 2. i 3. roku życia? Jak namówić dziecko na porządki? Małe dzieci same z siebie nie umieją sprzątać. Trzeba ich tego uczyć. Co może przynieść rezultat? Zachęcanie dziecka, by pomogło dorosłemu. Rodzic pokazuje, jak się sprząta, mówi, co teraz robi i próbuje włączyć dziecko do zajęć w formie zabawy. Porządkowanie nie może kojarzyć się z karą czy nerwami, bo nieprzyjemnych sytuacji maluch będzie unikać. Kiedy widzimy, że jest zmęczony, śpiący i próba wspólnego sprzątania może spotkać się z odmową, nie ryzykujmy. Wtedy przypomnijmy tylko, że zabawki muszą trafić na swoje miejsce i zróbmy to sami, wyjaśniając, co robimy: „O, miś musi iść spać. Auta muszą wjechać do garażu...”. Uczyć sprzątania warto spokojnie, systematycznie i cierpliwie. A jak to jest trudne, najlepiej wiedzą rodzice nastolatków... 5 praktycznych rad, jak pomóc dziecku w nauce porządkowania Nauka sprzątania ma sens, gdy dziecko wie, że obowiązki nie dotyczą tylko jego. Sprzątaj razem z dzieckiem – na początku będziesz robiła to głównie sama z małą pomocą. Ale kiedy twoja pociecha nauczy się porządku, wystarczy, że będziesz obserwować i chwalić z boku. Nie zmuszaj, lecz tłumacz – dlaczego sprzątanie jest konieczne. Wyjaśnij, że w czystym pokoju milej się bawić, łatwiej znaleźć potrzebne zabawki. Pokaż skutki bałaganu – udowodnij, jak długo szuka się autka albo ukochanego misia, gdy nie zostały odłożone na swoje miejsce, np. do pudła. Daj przykład – jeżeli kładziesz swoją książkę na podłodze, malec nie rozumie, dlaczego on musi sprzątać, a mama nie. Opowiedz bajkę na ten temat – przygody bohaterów pomagają maluchowi poradzić sobie z nowym zadaniem. Zobacz też: Jak karać i nagradzać dziecko - wywiad z psychologiem Konsultacja: Katarzyna Floryan, psycholog, w Uniwersytecie dla Rodziców w Warszawie prowadzi terapię dzieci i wspiera rodziców w trudnościach wychowawczych