Ciąża po 35 roku życia – najważniejsze informacje i ryzyko z nią związane
Pierwsza ciąża po 35 roku, kończąca się przyjściem na świat dziecka, nazywana jest późnym macierzyństwem. Takich ciąż przybywa. Obecnie Polki rodzą dzieci później niż poprzednie pokolenia, dlatego dzieci z ciąż matek po 35 roku życia jest coraz więcej. Jakie ryzyko wiąże się zajściem w ciążę po 35 roku życia?
Ciąża po 35 roku życia dla części kobiet jest realizacją wcześniej założonego planu – najpierw postanawiają się wykształcić, zdobyć pozycję zawodową i bezpieczeństwo materialne. Potem dojrzewają do macierzyństwa i decydują się na dziecko. Wiele ciąż po 35 roku życia wynika również z tego, że wcześniej nie udało się zajść w ciążę i niezbędne było leczenie niepłodności, które trwało kilka lat. Późna ciąża, bo taką według definicji medycznych jest ciąża po 35 roku życia, jeszcze w poprzednim pokoleniu nazywana była ciążą geriatryczną. Choć nie jest pozbawiona ryzyka, ma również wiele zalet. Spis treści: Ciąża po 35 roku życia – czy jest bezpieczna? Ciąża po 35 roku życia – jakie zagrożenia? Zajście w ciążę po 35 roku życia Czy późna ciąża odmładza? Zajście w ciążę po 35 roku życia Jak pokazują nasze rodzime statystyki, liczba kobiet rodzących dziecko po 35 roku życia rośnie. W 2013 roku 12 procent dzieci urodziły kobiety w wieku 35-39 lat. W roku 2019 dzieci urodzone z ciąż po 35 roku życia, a przed 40 rokiem stanowiły już 20 proc. Warto jednak wiedzieć, że płodność po 35 roku życia spada o 10-20 procent. Choć szansa na zajście w ciążę po 35 roku życia maleje, wieku między 35 a 50 lat nie można traktować jak naturalnej antykoncepcji. Współżycie bez zabezpieczeń aż w przypadku 95 procent 35-latek poskutkuje ciążą w ciągu 3 lat. W przypadku kobiet w wieku 38 lat odsetek ten wyniesie 75 procent. Ciąża po 35 roku życia – czy jest bezpieczna? Przez lekarzy każda ciąża po 35 roku życia uznawana jest za ciążę wysokiego ryzyka, zwłaszcza jeśli jest to pierwsza ciąża. Nie należy jednak martwić się na zapas. Jeśli kobieta jest zdrowa, dba o siebie i zaszła w zdrową ciążę po 35 roku życia, ma duże szanse donosić dziecko i je urodzić. Ponieważ z wiekiem rośnie ryzyko powikłań w ciąży, lekarze szczególnie wnikliwie obserwują przebieg ciąży u kobiety przed czterdziestką, aby w razie potrzeby podjąć odpowiednie działania. Bardzo ważne jest, aby ciężarna wykonywała na czas wszystkie zlecone przez ginekologa badania. Ciąża po 35 roku życia nie jest wskazaniem do cesarki. O tym, czy kobieta może rodzić naturalnie zdecydują lekarze. Większość kobiet w tym wieku może rodzić siłami natury i radzi sobie z tym nie gorzej od młodszych pań. Ciąża po 35 roku życia – jakie zagrożenia? Wśród zagrożeń związanych w późnym macierzyństwem wymienia się zwiększone ryzyko: poronienia wad wrodzonych u dziecka (wady serca, przepuklina mózgowo-rdzeniowa) wad genetycznych (zespół Downa, zespół Patau, zespół Edwardsa) przedwczesnego porodu i urodzenia wcześniaka rozwoju cukrzycy ciążowej nadciśnienia wywołanego ciążą stanu przedrzucawkowego zaburzeń pracy tarczycy problemów z łożyskiem (łożysko przodujące, niewydolność łożyska, odklejenie łożyska). Specjaliści twierdzą, że najpoważniejszą wadą późnego macierzyństwa jest podwyższone ryzyko wad wrodzonych u dziecka. Ciąża po 35 roku życia w 1 na 350 porodów kończy się urodzeniem dziecka z zespołem Downa (dwudziestolatki rodzą dziecko z tą wadą raz na 1500 porodów). Wraz z wiekiem staje się bardziej prawdopodobne, że jajnik uwolni komórkę jajową zawierającą wadliwy materiał genetyczny. Ponadto organizmy młodszych kobiet skuteczniej odrzucają ciąże z uszkodzonymi płodami, a ciała kobiet po 35 roku życia radzą sobie z tym gorzej. To powody, dla których kobiety po 35 roku życia częściej rodzą dzieci obciążone wadami genetycznymi. W związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, w wyniku którego niemożliwa stała się aborcja z powodów embriopatologicznych, kobiety po 35 roku życia muszą w Polsce brać pod uwagę podwyższone ryzyko urodzenia dziecka z wadami genetycznymi. Czy późna ciąża odmładza? W pewnym sensie tak – dla zdrowej 35-latki ciąża jest jak odmładzający koktajl hormonalny, który korzystnie może wpłynąć na zdrowie, kondycję i psychikę. Odkryto, że komórki macierzyste płodu potrafią przenikać do organizmu kobiety, gdzie udaje im się naprawiać uszkodzenia mózgu, serca i wątroby. Po porodzie następuje głębokie oczyszczenie się macicy ze starego endometrium, co zmniejsza ryzyko niektórych kłopotów z narządem rodnym. Ciąża po 35. roku życia potrafi też korzystnie wpłynąć na wygląd kobiety – na czas ciąży spłycają się zmarszczki, cera promienieje. Im bardziej dziecko z takiej późnej ciąży jest wyczekiwane, tym zmiany te są wyraźniejsze. Zobacz także: Późne macierzyństwo – czy to egoizm? Ryzyko urodzenia dziecka z zespołem Downa Późno zdecydowałaś się na dziecko? Będziesz miała łatwiej
Indie: 70-latka urodziła swoje pierwsze dziecko, ale nie jest najstarszą matką na świecie
Jivunben Rabari jest jedną z najstarszych kobiet na świecie, które zdecydowały się na ciążę. 70-latka jest szczęśliwa, że w końcu może trzymać swoje dziecko w ramionach.
Jivunben Rabari twierdzi, że skończyła 70 lat. Choć nie ma żadnego dokumentu potwierdzającego jej faktyczny wiek, widać, że to starsza pani. Większość kobiet w jej wieku ma już wnuki, a czasem nawet prawnuki, tymczasem ona niedawno została matką. 70-latka urodziła dziecko Jivunben Rabari mieszka w indyjskiej wiosce Mora wraz ze swoim 75-letnim mężem. Mimo podeszłego wieku, para z 45-letnim stażem małżeństwa zgłosiła się do lekarza i nalegała na sztuczne zapłodnienie. Małżonkowie od dziesiątek lat bezskutecznie starali się o dziecko. Kobieta wiedziała, że w sposób naturalny już nie zajdzie w ciążę. Choć lekarze początkowo byli sceptyczni, w końcu zgodzili się na zabieg in vitro. To jeden z najrzadszych przypadków na świecie. Chłopiec przyszedł na świat na początku października i jest zdrowy. „Kiedy pierwszy raz do nas przyszli, powiedzieliśmy im, że nie mogą mieć dziecka w tak podeszłym wieku, ale oni bardzo nalegali” – wyznał dr Naresha Bhanushali, który przeprowadził zabieg. Woman ‘has her first child at 70’ - one of the world’s oldest new mothers https://t.co/FJ3MOfK2ou — Daily Mail Online (@MailOnline) October 18, 2021 To nie pierwszy przypadek tak późnego macierzyństwa. Kilka lat temu miano najstarszej matki uzyskała Erramatti Mangayamma, także obywatelka Indii. Kobieta urodziła bliźnięta w wieku 74 lat. Zabieg był w znacznej części ufundowany przez klinikę, która zapłodnienie kobiety w dojrzałym wieku potraktowała jako wyzwanie i była przekonana, że to będzie historyczne wydarzenie. Ciąża przyjęła się przy pierwszej próbie zapłodnienia w styczniu 2019 roku. Kobieta przez całą ciążę przebywała w szpitalu, gdzie zespół 10 lekarzy monitorował stan jej zdrowia. W Indiach odnotowano jeszcze kilka ciąż po sześćdziesiątce. ​Jak to w ogóle możliwe, że kobiety w tak zaawansowanym wieku zostają matkami? Amerykańskie Stowarzyszenie Medycyny Rozrodu (ASRM) twierdzi, że każda kobieta ze zdrową macicą może zostać matką. W takim przypadku do zabiegu używa się komórki jajowej znacznie młodszej dawczyni i nasienia ojca, a po sztucznym zapłodnieniu zarodek umieszczany jest w macicy matki. Źródło: dailymail.co.uk Zobacz także: Najstarsze matki polskiego show-biznesu: zdziwisz się, ile lat miała najstarsza! 72-latka została po raz pierwszy mamą! Świat stanął na głowie? Jak powiedzieć dziecku, że jest z in vitro?
30-latki rodzą najmądrzejsze dzieci. Są na to dowody!
Jeśli sama jesteś 30-letnią mamą, z pewnością ucieszy cię ta teoria. A jeśli urodziłaś w młodszym lub starszym wieku, zobacz, co wzięli pod uwagę naukowcy, analizując tę zależność. Mają rację?
W jakim wieku najlepiej zostać mamą? Z najnowszych badań naukowych wynika, że najmądrzejsze dzieci rodzą kobiety w wieku… 30 lat! Takie dzieci są bardziej inteligentne niż te urodzone przez 40-latki, a nawet 20-latki. Bycie 30-letnią mamą ma też wiele innych zalet. Czy według was też jest to idealny wiek na ciążę? Zobaczcie, jakie dowody na poparcie swojej teorii mają naukowcy. Wiek matki a inteligencja dziecka Specjaliści z London School of Economics doszli do swoich wniosków po przeanalizowaniu danych 18 000 dzieci, które brały udział w badaniu Millennium Cohort Study. Naukowcy próbowali zrozumieć, jak wiek matki wpływa na dziecko. Wykonując tę analizę, odkryli, że dzieci w wieku 5 lat, urodzone właśnie przez 30-latki, najlepiej radziły sobie z wykonaniem testów poznawczych. Zobacz też: Znamy idealny wiek na zajście w ciążę! Świadome rodzicielstwo 30-latek Z badań londyńskich naukowców wynika, że kobiety, które zachodzą w ciążę w wieku 30 lat, są do tego bardzo dobrze przygotowane, i to na wielu płaszczyznach – finansowej, emocjonalnej, zdrowotnej. Są też z reguły dobrze wykształcone. W magazynie „Biodemography and Social Biology” jedna z autorek badania, Alice Goisis, wyjaśniła: „Obecne matki po trzydziestce są bardziej wykształcone, mają wyższe dochody, najczęściej żyją w stabilnych związkach, mają zdrowszy styl życia, wcześniej szukają informacji na temat opieki prenatalnej i planują swoje ciąże”. Dodatkowo z reguły o wiele rzadziej palą papierosy, za to z chęcią decydują się na karmienie piersią. To wszystko ma oczywiście wpływ na to, w jakich warunkach dorastają ich dzieci. Zobacz też: Urodziłaś po trzydziestce? To dobrze wpłynie na twój mózg! A co z 40-letnimi mamami? Naukowcy nie mają zbyt dobrych wieści dla mam, które urodziły dopiero po czterdziestce. Według nich kobiety w tym wieku dużo rzadziej bawią się ze swoimi dziećmi, niż młodsze mamy. W dodatku ich potomstwo częściej jest otyłe. Nie można jednak uznać tych wniosków za miarodajne – badacze przyznali, że dokonali tej analizy, przyglądając się jedynie 53 czterdziestoletnim matkom. Nasze wnioski Z pewnością wiek mamy może wpływać na inteligencję dziecka, jednak nie jest jedynym decydującym czynnikiem, a tego typu badania powinniśmy traktować raczej z przymrużeniem oka. To, jak mądre będą nasze maluszki, zależy też od wielu innych rzeczy. Ponieważ jednak obecnie Polki rodzą dzieci właśnie w okolicach 30 urodzin, prawdopodobnie wiele z was satysfakcjonują te wnioski naukowe. Przyznajemy, nas również! :) Źródło: parents.com Zobacz też: Ciąża po 30 lub po 40? Znany ginekolog o macierzyństwie Nie jestem już młoda. Czy mam szansę na dziecko? Matki Polki są coraz starsze. Jesteś jedną z nich!
Odeta Moro: po latach zawirowań znalazła szczęście u boku nowego partnera
"Zaczynam drugie okrążenie i jestem szczęśliwa" – powiedziała w wywiadzie dla "Flesza" i to widać! Dziennikarka jest w nowym związku i właśnie spodziewa się dziecka, a ciąża bardzo jej służy.
Dziennikarka była jedną z gwiazd obecnych na Gali Polskiej Transplantacji "Drugie życie". Przyszła mama zaprezentowała się klasycznie, w czerni. Miała obcisły trykot, na to nałożoną oversizową marynarkę i modne w tym sezonie sportowe spodnie z lampasem i ściągaczami na dole nogawek. Całość uzupełniła klasyczną kopertówką i czarnymi szpilkami. Chociaż według doniesień niektórych mediów, dziennikarka może być już nawet w piątym miesiącu ciąży, brzuszek na razie jest lekko widoczny. Nigdy nie jest za późno Odeta Moro może być świetnym dowodem na to, że nigdy nie jest za późno, aby zacząć wszystko od nowa. Przez całe lata znana była przede wszystkim jako żona popularnego dziennikarza Michała Figurskiego. Żyła w jego cieniu, chociaż była aktywna zawodowo. Jak sama z ironią przyznała, była "kelnerką na bankiecie jego życia". Po rozwodzie w 2014 roku Moro odżyła, wzięła udział w drugiej edycji programu "Agent – Gwiazdy " w TVN i na nowo dała o sobie przypomnieć. Ale to nowy związek stał się punktem przełomowym w jej życiu. Od dwóch lat jej partnerem jest Konrad Komarnicki. "Wyjechałam z koleżankami na weekend i okazało się, że w okolicy czają się mężczyźni. A przynajmniej jeden! To prawdziwa miłość i duże zaskoczenie. Takie rzeczy się zdarzają, kiedy człowiek zupełnie się tego nie spodziewa" – powiedziała w jednym z wywiadów. Pod koniec marca do wiadomości publicznej przedostała się informacja, że para spodziewa się dziecka. Słowo przedostała, jest tutaj na wyrost, ponieważ Moro sama to zrobiła, publikując na swoim profilu na Instagramie zdjęcie z testem ciążowym. Będzie to drugie dziecko dziennikarki, ze związku z Figurskim ma córkę Sonię, która ma już 15 lat i idzie śladami zawodowymi rodziców, występując w telewizyjnym kanale dziecięcym."Zaczynam drugie okrążenie i jestem szczęśliwa, że znowu zostanę mamą" – powiedziała w rozmowie z "Fleszem" dziennikarka. Odeta Moro skończy w tym roku 40 lat i na pewno jej ciąża wymaga specjalnej troski. "Zdecydowałam się na bardzo szczegółowe badania i wszystko na szczęście wyszło okej" – powiedziała w wywiadzie dla "Faktu". Dziennikarka od 15 lat stoi na czele Fundacji Szczęśliwe Macierzyństwo, która pomaga i wspiera ciężarne kobiety, m.in. poprzez bezpłatne konsultacje lekarskie i badania. "Zdarza się, że pojawiają się u nas kobiety, które – przez brak odpowiednich badań – nie zdawały sobie sprawy, że noszą ciężko chore lub martwe dziecko" - powiedziała w rozmowie z "naTemat". Moro walczy o badania dla kobiet Dziennikarka podkreśla ogromne znaczenie badań wykonywanych podczas ciąży. Postuluje, aby państwo refundowało, choćby częściowo, te badania, które są całkowicie bezpieczne i niezwykle pomocne w diagnostyce. Wiemy, że dziennikarka czuje się dobrze, a dzidziuś jest zdrowy. Przyszła mama narzeka tylko na typowe dolegliwości, mianowicie jest bardzo senna. "Musiałam trochę zwolnić tempo, bo dokucza mi okropna senność i spędzam mnóstwo czasu pod kocem. Jestem teraz strasznym śpiochem" – zdradziła. Zapraszamy do wypełnienia ankiety dla czytelniczek mamotoja.pl! Kliknij w grafikę: Jak mówi, teraz pozostaje jej przygotować się do porodu i wybrać imię dzidziusia, ale tym zajmie się córka Sonia. "To do niej będzie należała ostateczna decyzja. Ja bym tylko chciała, by imię było krótkie, stworzyłam nawet listę swoich propozycji" – dodaje dziennikarka. Jak myślicie, będziecie to chłopiec czy dziewczynka? Co sądzicie o ciążach w okolicach 40-tki, które są coraz częstsze, także w polskim show-biznesie. Podzielcie się swoim zdaniem w komentarzach! Źródło: plejada, fakt, naTemat Zobacz też: Późne macierzyństwo – sposób na przedłużenie młodości? Jak wybrać imię dla dziecka? - test Chłopiec czy dziewczynka? Czy wygląd ciężarnej informuje o płci dziecka? - film
Dzieci starszych mam lepiej się rozwijają! – informują naukowcy
Dziś kobiety nie boją się "późnego macierzyństwa". Okazuje się, że urodzenie dziecka po 35. roku życia może przynieść maluchowi wiele korzyści. Sprawdź, jakich!
Jeszcze kilkadziesiąt lat temu dzieci kobiet, które rodziły pomiędzy 25. a 29. rokiem życia, osiągały lepsze wyniki podczas testów zdolności poznawczych. Po 2001 roku ta tendencja się odwróciła. Dziś w testach lepiej radzą sobie dzieci urodzone przez kobiety pomiędzy 35. a 39. rokiem życia. Późne macierzyństwo to lepsze zdolności poznawcze dziecka Badacze z London School of Economics and Political Science i Instytutu Badań Demograficznych im. Maksa Plancka w Rostocku przeanalizowali badania przeprowadzone na dzieciach w wieku 10-11 lat w 1958, 1970 i 2001 roku. Okazało się, że od 2001 roku dzieci starszych kobiet zaczęły coraz lepiej sobie radzić w testach zdolności poznawczych i zaczęły osiągać lepsze wyniki od dzieci młodszych mam. Autorzy badania wyjaśniają, że obecnie kobiety później decydują się na urodzenie dziecka, są lepiej wykształcone, bardziej świadome zagrożeń, wiedzą, jak dbać o siebie i dziecko w czasie ciąży, nie korzystają z używek (przede wszystkim papierosów) w takim stopniu, jak kiedyś. Zdolności poznawcze to przede wszystkim: Rozumowanie, myślenie logiczne – wykorzystywanie zdobytej wiedzy, rozumienie sensu. Procesy sensoryczne – wykorzystywanie zmysłów. Pamięć – umiejętność zapamiętywania i przypominania. Umiejętność koncentracji – zdolność do wyeliminowania z otoczenia niepotrzebnych bodźców i skupienia się na jednym wybranym. Zdolności poznawcze pozwalają nam funkcjonować w codziennym świecie. Dzięki nim nawiązujemy relacje z ludźmi, odczuwamy emocje, możemy kontrolować swoje zachowanie. To nie jedyna korzyść, jaką niesie za sobą późne macierzyństwo. Kilka miesięcy temu pisaliśmy o odkryciu badaczy z Uniwersytetu Południowej Kalifornii. Udowodnili, że kobiety, które decydują się na dziecko po 35. roku życia, mają mniejsze problemy z pamięcią w wieku menopauzalnym. Czy to przekonuje was do późnego macierzyństwa? Ile miałyście lat, kiedy urodziłyście pierwsze dziecko? Czytaj także: Udowodniono, że ciąża zmienia mózg kobiety! Źródło: rynekzdrowia.pl, neurogra.pl
To musisz wiedzieć o ciąży po 30. i 40. roku życia – film
Ciąża po 30-tce zdarza się dziś dosyć często. Czy wymaga specjalnego nadzoru? A co z ciążą po 40-tce, czy wiąże się z ryzykiem? Sprawdź!
Coraz więcej kobiet decyduje się na ciążę po 30, a nawet 40. roku życia. Takie ciąże mogą przebiegać prawidłowo. Należy jednak liczyć się z możliwością wystąpienia większej ilości powikłań. Ciąże te wymagają większego nadzoru ze strony ginekologów. Sam poród również wymagać wzmożonej ostrożności od personelu opiekującego się rodzącą. W Polsce ciężarnym po 35. roku życia proponowane są dodatkowe badania mające na celu wykrycie ewentualnych nieprawidłowości u płodu. Badania te wykonywane są między 11-14. tygodniem ciąży. Zobacz film i dowiedz się, jakie dolegliwości mogą wystąpić, gdy zdecydujesz się na ciążę po 40. roku życia. Zobacz też: 7 ważnych pytań o późną ciążę
Szokujący argument przeciw późnemu macierzyństwu
Ciąża po 30. albo i 40.? Jest ważny powód, by dobrze to przemyśleć.
Kobiety rodzą dzieci w coraz późniejszym wieku. Niedawno pisaliśmy o najstarszej mamie, która urodziła czworaczki – miała… 65 lat. I mimo że to przypadek skrajny, to faktem jest, iż Polki decydują się na pierwsze dziecko, mając średnio 27-28 lat (15 lat temu średnia wynosiła 23 lata!). Przybywa również mam w ciąży po 30., 40. roku życia. Za i przeciw późnemu macierzyństwu Co na to lekarze? Zdania są podzielone – jedni zwracają uwagę na większą płodność i biologiczną sprawność młodszych kobiet i jednocześnie większe ryzyko powikłań u starszych, inni doceniają dojrzałość emocjonalną i zdyscyplinowanie, np. w kwestii dbania o zdrowie i wykonywania ciążowych badań, mam w wieku 30-40 lat. Czytaj też: Ciąża po 40-tce? Znany ginekolog o późnym macierzyństwie - wywiad. Krótsze życie w spadku po mamie? Tymczasem zza oceanu dochodzą do nas niepokojące wiadomości, a przeciwnicy późnego macierzyństwa zyskują nowy argument. Najnowsze wyniki badań opublikowane przez American Society for Reproductive Medicine sugerują, że dzieci urodzone przez starsze mamy mają mniejsze szanse na długie życie. Badania oparto na danych demograficznych ze Szwecji z okresu 200 lat. Porównano długość życia ludzi, których matki w momencie porodu miały mniej lub więcej niż 31 lat. Okazało się, że ci, których mamy należały do młodszej grupy, średnio żyli dłużej. Skąd taka zależność? Według autora badania, dra Martina Wildinga, wszystko to wina mitochondriów, które dziecko dziedziczy po matce. Mitochondria to istotne elementy komórkowe, które m.in. generują energię niezbędną komórkom do funkcjonowania. A owe elementy – wraz z postępującym wiekiem kobiety – także się starzeją, ulegają uszkodzeniom, a następnie są przekazywane potomstwu. Może to powodować większą podatność na choroby u dziecka w dorosłym życiu. Zobacz także: Jak skutecznie zniszczyć odporność dziecka? Długość życia - zależna od wielu czynników Ale spokojnie, to nie jest tak, że urodzenie dziecka po 30. pozbawia je od razu szans na długie życie w zdrowiu. Sami badacze podkreślają, że wiek matki to tylko jeden z wielu czynników, ogromny wpływ na długość życia naszych dzieci ma przecież także genetyka, środowisko, w jakim żyjemy, dieta, aktywność fizyczna. A najważniejszy i tak jest rozsądek - również w kwestii wieku, w jakim decydujemy się na dziecko. Polecamy: Późne macierzyństwo wśród gwiazd [ZDJĘCIA]
Późne rodzicielstwo – moda czy konieczność?
Kiedyś młodzi małżonkowie w ciągu kilkunastu (albo i kilku) miesięcy od ślubu obwieszczali wszystkim, że spodziewają się potomka. Dziś jesteśmy zaskoczeni, gdy zbyt szybko decydują się na rodzicielstwo.
W ostatnich latach czterokrotnie wzrosła liczba pań, które rodzą w wieku 30-44 lat. Późne macierzyństwo niewątpliwie niesie ze sobą wiele zalet, ale także i ograniczeń. Do pierwszej grupy zaliczane jest doświadczenie, stabilizacja, wiedza życiowa i większa świadomość własnego ciała. Natomiast wadą późnego macierzyństwa jest to, że dziecko jest bardziej zagrożone wystąpieniem wad wrodzonych (np. zespołem Downa). Dojrzała mama musi być też świadoma tego, że istnieje większe prawdopodobieństwo, że wystąpi u niej nadciśnienie lub cukrzyca ciążowa. Przeczytaj: Najlepszy czas na dziecko Planowanie dziecka Tylko 29 proc. respondentów biorących udział w badaniu na potrzeby projektu „Godzenie ról rodzinnych i zawodowych kobiet i mężczyzn” planuje posiadanie dziecka w najbliższej przyszłości. Połowa odrzuca plany rodzicielskie, z czego ponad 30 proc. - zdecydowanie. Co ciekawe, częściej kategoryczne odrzucanie rodzicielstwa deklarowały kobiety. Poznaj 5 korzyści z późnego macierzyństwa W świetle przeprowadzonych badań, największy wpływ na założenie rodziny, a także jej późniejszy kształt, mają czynniki zewnętrzne związane z funkcjonowaniem rynku pracy i sytuacją ekonomiczną w Polsce. O ile w przypadku rodzin bezdzietnych partnerzy mogą swobodnie realizować się na gruncie zawodowym, o tyle pojawienie się dziecka oznacza, zwłaszcza w pierwszych latach jego życia, zastój w rozwoju kariery przynajmniej jednego z rodziców. Decyzja o powiększeniu rodziny Świadomość niestabilnej sytuacji na rynku pracy oraz potrzeba zapewnienia dziecku stałej opieki bez udziału osób trzecich sprawiają, że przed podjęciem decyzji o powiększeniu rodziny partnerzy stają przed kilkoma dylematami. Najważniejszy z nich to możliwość zapewnienia bytu materialnego nowemu członkowi rodziny przy ograniczonym lub zerowym wkładzie finansowym matki (rzadziej ojca). Często problemem jest zorganizowanie opieki dla dziecka, gdy sytuacja finansowa nie pozwala na rezygnację z pracy żadnego z partnerów. Uczestnicy przeprowadzonych badań podkreślali, że główną przeszkodą jest też niewystarczająca ilość placówek opiekuńczych w Polsce (baza przedszkoli w Polsce). Natomiast prywatna opieka dla dziecka przekracza materialne możliwości większości rodzin. Podobne problemy mają pary już posiadające potomstwo, kiedy zastanawiają się nad kolejnym dzieckiem (przeczytaj: Kiedy pora na drugie dziecko?). Dopiero wychowanie choćby jednego malucha daje rodzicom możliwość właściwej oceny wpływu powiększenia rodziny na całokształt jej funkcjonowania. To wtedy matki i ojcowie przekonują się czy osoba, która przerwała aktywność zawodową lub znacznie ją ograniczyła miała szansę wrócić do pracy. Sytuacja ekonomiczna a ciąża Coraz częstszym problemem jest też nie tyle decyzja o posiadaniu dziecka, co ciągłe odkładanie jej w czasie. Trend ten (paradoksalnie) wyraźniej zaznacza się w rodzinach dobrze sytuowanych: wysoki status społeczny i wykształcenie idą w parze z dużymi aspiracjami zawodowymi i większą świadomością ograniczeń, jakie na rodzica nakłada posiadanie dziecka lub dzieci. W przypadku osób dobrze zarabiających także decydujące okazują się czynniki ekonomiczne. Pary przyzwyczajone do pewnego poziomu życia nie chcą lub nie potrafią łatwo z niego rezygnować, a także pragną podobny status i warunki rozwoju zapewnić swojemu dziecku. Rodziny zajmujące niższe pozycje w hierarchii społecznej mają mniejsze trudności z podjęciem decyzji o posiadaniu dzieci – tu zwycięża tradycyjny podział ról, według którego mężczyzna bierze na siebie całą odpowiedzialność za utrzymanie rodziny, a kobieta rezygnuje z pracy na rzecz opieki nad dzieckiem. Często praca kobiety jest w takich rodzinach na tyle słabo wynagradzana, że nie pokrywałby nawet ewentualnych kosztów ponoszonych na opiekę nad dzieckiem w sytuacji, gdy matka zdecyduje się na kontynuowanie pracy zawodowej po urodzeniu dziecka. Poznaj 8 sygnałów, że jesteś gotowa na dziecko Późne macierzyństwo z wyboru Badanie przeprowadzone wśród Polaków wykazało też, że kobiety i mężczyźni patrzą na kwestię powiększenia rodziny z odmiennych perspektyw. Dla mężczyzny decydujący jest czynnik ekonomiczny i to chęć zapewnienia bytu partnerce i dziecku wpływa na odkładanie w czasie decyzji o posiadaniu potomka. Tymczasem dla kobiety najistotniejsza wydaje się kwestia rezygnacji z pracy. Coraz częściej specjaliści od zatrudnienia oczekują doświadczenia w pracy już od świeżo upieczonych absolwentów uniwersytetów. A jaki dorobek ma wpisać do CV dziewczyna, która urodziła dziecko, mając 21 lat? Decyzja o ciąży jest często odkładana właśnie z powodu pracy i kariery. Kobiety robią rodzinny „biznesplan”, a dziecko jest elementem całej wieloletniej strategii życiowej. Lista 12 badań, które musisz zrobić przed ciążą
Ciąża po 30, a nawet po 40? Znany ginekolog o późnym macierzyństwie
Co sądzi doświadczony ginekolog o coraz starszych mamach i późnych ciążach? Czy dziecko matki w wieku 40 lat naprawdę oznacza komplikacje podczas porodu? No i... czy w końcu warto mieć dzieci tuż przed lub po czterdziestce? Profesor Artur Jakimiuk, szef Kliniki Położnictwa i Ginekologii szpitala MSWiA w Warszawie odpowiada na pytania o późną ciążę.
Na wywiad z profesorem Arturem Jakimiukiem umawiałam się, kiedy jeszcze nie widać było, że jestem w ciąży. Późnej ciąży, bo mam 38 lat i czekam na trzecie dziecko. Jednak kiedy się spotkaliśmy, nie dało się już ukryć, że mój brzuszek nie wynika z przejedzenia... Oczywiście pan profesor jest profesjonalistą. Szczerze opowiedział mi, co sądzi o późnych mamach i ich maluchach. Jakie widzi dobre i... gorsze strony dojrzałego macierzyństwa. Polki zachodzą w ciążę znacznie później niż choćby dziesięć lat temu. Pierwsze dziecko rodzą w wieku 27-28 lat, ale coraz częściej zostają matkami po trzydziestce, a nawet po czterdziestce. Czy pana, jako lekarza, niepokoją te zmiany? Niepokoją mnie tylko z racji tego, że u kobiet w bardziej zaawansowanym wieku istnieje większe ryzyko powikłań. Z drugiej strony, te pacjentki są bardziej zdyscyplinowane jeśli chodzi o o regularność wizyt czy prowadzenie ciąży. Młode kobiety podchodzą do oczekiwania na dziecko z większą nonszalancją, czasami nawet lekceważeniem. Nierzadko nie dbają tak o ciążę jak ich dojrzalsze koleżanki. Te znowuż często więcej o macierzyństwie czytają, dowiadują się, zapisują się na zajęcia szkoły rodzenia itp. Można więc powiedzieć, że tu jest właściwie coś za coś... Ale ja bardzo lubię lubię pracować z dojrzałymi pacjentkami. A zatem czy zgadza się pan ze stwierdzeniem Johna Morowsky'ego, członka brytyjskiego Narodowego Instytutu Zdrowia, zamieszczonym w „The Guardian”, że „dobry wiek na rodzenie dzieci to przedział 34-40 lat. Abstrahując od tego, że młodsze kobiety są bardziej płodne i sprawne w sensie biologicznym, to właśnie te starsze są dojrzalsze emocjonalnie i rzadziej podejmują ryzykowne zdrowotnie zachowania”. Tak, ten czynnik emocjonalny odgrywa istotną rolę i w ciąży, i w trakcie porodu. Także położne często mówią, że te dojrzalsze panie „pięknie rodzą”. Że kontakt z nimi jest świetny – łatwiejszy i nierzadko przyjemniejszy niż z dwudziestolatkami, a współpraca wspaniała. Czyli potwierdza pan opinię o większej dojrzałości psychicznej kandydatek na matkę przed czterdziestką. Tak. Choć czasem starsze przyszłe matki są trudniejszymi pacjentkami, bo wymagają większej atencji, zadają więcej pytań, są bardziej dociekliwe. Za to dzięki temu w tak prowadzonej ciąży łatwiej jest wykryć ewentualne powikłania, zdiagnozować ciążę zagrożoną. Ja zresztą jestem trochę spaczony tym, że wiele starszych pacjentek, jakie do mnie przychodzą, to kobiety po zapłodnieniu metodą in vitro. One długo czekały na dziecko, bardzo się o nie starały, więc są w tę ciążę niezwykle mocno zaangażowane. Zrobią wszystko, żeby osiągnąć swój końcowy cel: wyjść ze zdrowym dzieckiem ze szpitala. To porozmawiajmy jeszcze o wadach późnego macierzyństwa... To przede wszystkim ryzyko powikłań związanych z wiekiem przyszłej mamy. W ciąży są to np.: łożysko przodujące – kiedy jajo nie zagnieżdża się prawidłowo, wysoko w macicy, tylko niżej; preeklampsja (rzucawka), cukrzyca nadciśnienie. Poza tym częściej zdarzają się porody przedwczesne, a dzieci mają niższą masę urodzeniową. W okresie okołoporodowym główne zagrożenia to częściej występujące krwotoki i większy odsetek cięć cesarskich. To jest właśnie związane z, brzydko mówiąc, starzeniem się organizmu. Czy ryzyko wymienionych przez pana powikłań w ciąży jest rzeczywiście sporo większe u starszych mam? W zależności od jednostki chorobowej. Na przykład u dojrzałych kobiet (po czterdziestce) dwukrotnie rośnie ryzyko porodu przedwczesnego. Niższa masa urodzeniowa dziecka występuje trzykrotnie częściej. I to jest właśnie związane z wiekiem przyszłej mamy. A ile lat miała pana najstarsza pacjentka, która została mamą? 51! Urodziła zdrowe bliźniaki. Zaszła w ciążę metodą in vitro, i to nie były jej komórki, tylko oczywiście z dastwa. Jednak gdy dzieci będą miały 10 lat, to ona 61. Jest pytanie, czy dożyje tego, by je wychować, wykształcić... Po narodzinach dzieci powiedziała mi jednak, że gdyby miała decydować się jeszcze raz, to zrobiłaby to samo. Determinacja u kobiet chcących mieć mieć dzieci jest ogromna. Jak późna ciąża wpływa na stan noworodka? Nie ma na ten temat wielu danych. Na pewno w ciąży zwiększa się ryzyko wystąpienia niektórych wad genetycznych (np. zespołu Downa), poza tym niskiej masy urodzeniowej i wcześniactwa. Ale nie ma danych, by dziecko zdrowe urodzone z matki dojrzałej rozwijało się inaczej niż to, która wydała na świat matka młoda. Kiedy kończy się optymalny wiek na zajście w ciążę? Pierwszą lub kolejną? Myślę, że wszystko zależy od konkretnej sytuacji. Życie czasami płata ludziom takie niespodzianki, że nie wolno nam zbyt łatwo oceniać. I nie chodzi tylko o to przysłowiowe robienie kariery, bo to są naprawdę wyjątki. Czasami kobieta nie miała wcześniej partnera lub po prostu latami nie mogła zajść w ciążę... Wie pani, że przestało już funkcjonować określenie „stara pierwiastka”? Kiedyś nazywano tak kobiety po 35. roku życia, które pierwszy raz rodziły. Dzisiaj nie istnieje już taki termin. Zmieniły się czasy, i należy się do nich dostosować, po prostu. A nie z nimi walczyć. Poza tym, nawet jak ktoś tak zaplanował swoje życie, że najpierw robi karierę, to jego prawo. I podejmuje taką decyzję z wszelkimi jej konsekwencjami. Jakie badania są niezbędne w ciąży? FILM View Ediplayer on the source website [CMS_PAGE_BREAK] Czy dla kobiet po 35. roku życia bezpieczniej jest zajść w ciążę naturalnie czy dzięki in vitro? Zapłodnienie pozaustrojowe jest często lepszym, bo szybszym sposobem na ciążę. Ciąże spontaniczne przy spadającej płodności często trudna sprawa. Wszystko jednak zależy od sytuacji. No właśnie, jak bardzo spada płodność po 35. roku życia? Dość znacząco. Zmniejsza się rezerwa jajnikowa, jajnik też się przecież starzeje. Spada liczba pęcherzyków pierwotnych, z którymi rodzi się noworodek płci żeńskiej. Poza tym, kobieta prawie całe życie owuluje – w ten sposób też traci jajeczka. Jakie rady miałby pan dla kobiet, które mają niemal czterdzieści lat i chciałyby zajść w ciążę, ale się boją, że niesie to wiele niebezpieczeństw? Brać kwas foliowy, to przede wszystkim. I zachodzić w ciążę. Nie odwlekać tego, tylko działać pamiętając, że czas płynie nieubłaganie, i już po 35. roku życia ryzyko wystąpienia wad genetycznych zaczyna rosnąć. Wiele mówi się o dbaniu o ciało, ale dla mnie najważniejsze są suplementy. A kwas foliowy jest najistotniejszy. Poza tym dieta – polecam tę tzw. śródziemnomorską, czyli obfitującą w ryby, warzywa, zdrowy tłuszcz, czyli oliwę. Mniej węglowodanów, więcej błonnika. I życzę powodzenia.
Ciąża około 40. - 5 kroków, by się do niej przygotować
Jeżeli dotychczasowa sytuacja materialna, rodzinna albo finansowa zniechęcała cię do starań o dziecko i w wieku 40 lat czujesz, że jednak chcesz być matką, przygotuj się. Oto 5 rzeczy, które musisz zrobić, zanim zajdziesz w ciążę.
1. Porozmawiaj z ginekologiem Koniecznie wybierz się do ginekologa i opowiedz mu o swoich planach. Duże znaczenie przy przygotowaniach do ciąży ma to, czy dotychczas stosowałaś antykoncepcję hormonalną, czy jesteś już mamą lub byłaś wcześniej w ciąży, jaki jest twój stan zdrowia. Zapewne lekarz zleci dodatkowe badania, by lepiej ocenić stan przygotowania organizmu na dziecko. Jeśli stosowałaś tabletki lub plastry antykoncepcyjne, będziesz musiała je odstawić już teraz i stosować inne metody zapobiegania ciąży jeszcze przez jakiś czas. To pozwoli organizmowi wrócić do hormonalnej równowagi i zapewni ci czas na przygotowania się do ciąży. 2. Zadbaj o swoje zdrowie Kobiety po 40. mają zwykle więcej problemów ze zdrowiem niż dwudziestolatki. Jeśli bierzesz stałe leki, chorujesz przewlekle, zmagasz się z otyłością, masz kiepskie wyniki badań, będziesz musiała skonsultować ciążę także z twoim lekarzem prowadzącym. W czasie ciąży najlepiej, jeśli nie przyjmujesz żadnych lekarstw, ale to nie zawsze jest możliwe. Musicie więc dobrze przyjrzeć się twojemu zdrowiu i razem opracować strategię postępowania przez te 9 ważnych miesięcy. Przeczytaj też: Ciąża po 40. - jak powiedzieć o tym dzieciom? 3. Zastanów się nad ryzykiem Dziś zdrowe dzieci rodzą kobiety nawet w wieku 50 lat, nie znaczy to jednak, że późny wiek ciąży nie niesie dodatkowego zagrożenia. Wraz z wiekiem rośnie znacząco ryzyko wystąpienia wad genetycznych u dziecka, także ryzyko poronienia. U kobiet czterdziestoletnich ryzyko wystąpienia u dziecka zespołu Downa to 1 na 100, u kobiet 45-letnich 1 na 30. To duże prawdopodobieństwo, dlatego porozmawiaj z rodziną i partnerem o tym, czy jesteście przygotowani na taką sytuację. Zastanówcie się nad badaniami prenatalnymi. 4. Zadbaj o swoją dietę i styl życia Każda kobieta, która świadomie planuje powiększenie rodziny, powinna zwrócić szczególną uwagę na dietę i swój tryb życia: niezależnie od tego, ile ma lat. Jednak kobiety około 40. powinny zadbać o siebie jeszcze lepiej. Ich organizm może nie znieść ciąży tak dobrze, jak ciało młodej dziewczyny, należy mu więc ułatwić zadania dostarczając witamin, minerałów i niezbędnych składników odżywczych. Uprawiaj sport - silne mięśnie pomogą uniknąć m.in. bólu pleców. W lepszej kondycji łatwiej znieść ciążę. Oczywiście odstaw używki, sypiaj regularnie i unikaj stresu - pomyśl, czy praca, którą posiadasz, jest dobrym środowiskiem dla kobiety w ciąży. 5. Przygotuj się, że może nie udać się od razu Przygotuj się, że możesz nie zajść w ciążę tak szybko, jak byś chciała. Pomyślcie o ewentualnym zabezpieczeniu finansowym, jeśli okaże się, że będziecie musieli wspomóc się metodą in vitro. Zobacz też: Jak przygotować się do ciąży?
Kobiety po 40. częściej cierpią na depresję poporodową
Wraz z rosnącym wiekiem mamy zwiększa się ryzyko wystąpienia chorób czy komplikacji. Jak się okazuje, także depresja poporodowa częściej dotyka starszych mam.
Zaawansowany wiek mamy wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia wad wrodzonych, np. zespołu Downa. U matek, które przekroczyły 40. rok życia, to ryzyko wynosi nawet 1:100. Ale późne macierzyństwo wiąże się też z większymi zagrożeniami dla zdrowia samej kobiety, nie tylko jej dziecka. Wiek a depresja poporodowa Okazuje się, że wiek matki ma wpływ na wystąpienie depresji poporodowej, która jest dość powszechnym zjawiskiem - dotyka nawet co dziesiątej mamy. Najnowsze badania pokazują, że kobiety po 40. są narażone na jej wystąpienie nawet 5 razy bardziej niż młodsze koleżanki. Nie musi to oznaczać, że każda starsza mama będzie przygnębiona i przytłoczona nową sytuacją, choć ryzyko jest większe. Wiele objawów przechodzi z czasem bez konieczności zasięgania porady lekarza. Jeśli jednak objawy są poważne lub długo się utrzymują, wybierz się do specjalisty. Jak się objawia depresja poporodowa? Tak samo, jak u młodszych mam: uczuciem przygnębienia, lęku, poczuciem, że nie poradzisz sobie z dzieckiem. Czasem niechęcią do dziecka, płaczliwością, biernością. Nie u wszystkich kobiet występują te same objawy. Depresja może objawiać się zarówno apatią, brakiem apetytu i lękiem, jak i zupełną niechęcią do dziecka, emocjami, z którymi sobie nie radzisz. Często starsze mamy są w stosunku do siebie bardzo wymagające i gdy nie są w stanie sprostać wyśrubowanym normom, które sobie założyły, pojawia się frustracja. A to prosta droga do przygnębienia i poczucia, że nie jesteś dobrą matką, które mogą przerodzić się w depresję. Mamy po 40. często boją się też reakcji otoczenia i najbliższych, a to zwiększa stres. Przeczytaj też, jak powiedzieć o ciąży starszym dzieciom Ciąża po 40. zwiększa ryzyko wystąpienia chorób Nie tylko depresja poporodowa częściej występuje u mam, które później zdecydowały się na dziecko. Z wiekiem zwiększa się ryzyko wystąpienia chorób przewlekłych, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca. Organizm nie jest już tak silny, jak w wieku 20 lat. Należy również pamiętać, że wiek matki pozostaje w korelacji z ciążą mnogą - im mama starsza, tym większe prawdopodobieństwo, że urodzą się bliźniaki. Przeczytaj też, jak przygotować swoje ciało na ciążę
Ciąża około 40. - jak powiedzieć o tym dzieciom?
Ciąża koło 40. często nie jest planowana, zwłaszcza, gdy kobieta ma już męża i nastoletnie dzieci. Jak przygotować dzieci na wiadomość, że będą miały rodzeństwo?
Ciąża po 40. może być zaskoczeniem. Masz męża, odchowane dzieci, stabilną pracę, a tu nagle okazuje się, że znów czekają cię pieluchy i zupki... To nic dziwnego, że czujesz strach, czasem większy, niż gdy dowiedziałaś się o pierwszej ciąży. Kobieta, która ma ustabilizowaną sytuację życiową i duże dzieci, zwykle nie planuje powiększenia rodziny. Strach przed późną ciążą - to normalne To normalne, że się boisz, może nawet panikujesz, różne myśli przychodzą ci do głowy. Jeśli zdecydujesz się urodzić dziecko, nie ma wyjścia, trzeba powiedzieć o tym najbliższym. Taka wiadomość będzie dużym zaskoczeniem nie tylko dla męża czy partnera, ale pewnie też dla dzieci, które nie spodziewały się, że będą miały rodzeństwo. Jak przygotować się do rozmowy? Przede wszystkim przygotujcie się do rozmowy z dziećmi, usiądźcie razem, wybierzcie spokojny moment, kiedy nikt się nie spieszy. Spróbujcie powściągnąć entuzjazm, nawet jeśli wiadomość o ciąży bardzo was ucieszyła. Starsze dzieci mogą nie podzielać waszego radosnego nastroju, dlatego lepiej wyjaśnić im spokojnie, że dla was to również niespodzianka, niż atakować radosnymi okrzykami i łzami szczęścia. Przeczytaj też: 7 pytań o późną ciążę Wyjaśnijcie dzieciom, że nie ich obowiązkiem będzie zajmowanie się młodszą siostrą lub bratem (i nie wymagajcie tego od nich!). Uspokójcie, że nie będą musiały np. oddawać swoich pokoi, niemowlę będzie na początku spało z wami i wymyślcie rozwiązanie, jeśli nie macie dodatkowego pokoju dla malucha (zamiana mieszkania na większe, a może dom za miastem, o którym zawsze marzyliście?). Jakiej reakcji się spodziewać? Problemem, z jakim możesz się zetknąć, jest strach dzieci, że zejdą na drugi plan. Teraz, kiedy mama jest w ciąży, należy się o nią szczególnie troszczyć i wyręczać w obowiązkach. Oznacza to więcej pomocy ze strony starszych dzieci. Nastolatki mogą obawiać się, że kiedy pojawi się na świecie niemowlę, oni będą mniej ważni, bo wszyscy będą zajmować się maleństwem. Czytaj też: Czym różni się druga ciąża od pierwszej? Musisz wyjaśnić dzieciom, że noworodek wymaga dużo większej uwagi, niż nastolatek, ale nie oznacza to, że kochasz ich mniej albo że ich problemy schodzą na drugi plan. Pamiętaj, że one nadal potrzebują twojej troski, uwagi i miłości, nie mniej, niż najmłodsze dziecko. Rodzice uprawiają seks Pewnie przy rozmowie z nastolatkami poczujesz się zażenowana, może zawstydzona, onieśmielona. To, że jesteś w ciąży, oznacza przede wszystkim, że rodzice nadal są aktywni seksualnie, a seks rodziców często jest tabu dla dzieci i nie chcą o tym myśleć, a już na pewno słuchać. Czytaj też: Dlaczego fajnie mieć rodzeństwo? Gimnazjalista czy licealista może się obawiać, co powiedzą znajomi, gdy dowiedzą się, że mama kolegi jest w ciąży. Pewnie boi się, że stanie się obiektem żartów i docinek. Nastoletnie dzieci są bardzo wrażliwe i chcą być akceptowane w grupie. Co robić? Przede wszystkim bądźcie cierpliwi i dajcie dzieciom czas. Na pewno oswoją się z tą sytuacją i gdy przekonają, że kolejne dziecko nie oznacza rewolucji w ich życiu, zaakceptują nową sytuację. Musicie wykazać się dużą cierpliwością, zrozumieniem i opanowaniem - na pewno wasze zdenerwowanie nie uspokoiłoby starszych dzieci, a i nie służy młodej mamie. Pamiętajcie, że ten scenariusz wcale nie musi okazać się prawdziwy w waszym przypadku, może dzieci ucieszą się z młodszej siostry lub brata bardziej niż wy?
Do jakiego wieku można zajść w ciążę? Naukowcy alarmują!
Płodność kobiet spada o wiele szybciej, niż nam się wydaje. Kiedy zajście w ciążę staje się problemem – poznaj najnowsze wyniki badań. Spadek płodności po 35. roku życia idzie w parze ze spadkiem liczby komórek jajowych kobiety. W wieku 30 lat kobieta ma już tylko 12 proc. swoich komórek jajowych.
Eksperci zgromadzeni we wrześniu 2013 r. na brytyjskim festiwalu nauki w Newcastle przypomnieli, że zegar biologiczny kobiet wiele się nie zmienił, nawet jeśli w naszych czasach istnieją metody prokreacji medycznie wspomaganej, a posiadanie dziecka w wieku 40 lat już nie jest rzadkością. Wiek kobiety a płodność Kobiety, które nie wykluczają posiadania dzieci, powinny o tym pomyśleć przed 35. rokiem życia, jeżeli nie chcą zmagać się później z niepłodnością. Według ekspertów, liczba zbyt późnych ciąż wrosła w ostatnich latach, a kobiety zdają się nie pamiętać, że płodność znacząco spada i ciąża po 30. roku życia może być coraz trudniejsza do utrzymania. Wyniki badań brytyjskiej Narodowej Służby Zdrowia (NHS) alarmują: 95 proc. kobiet 35-letnich, które uprawiają seks bez zabezpieczenia, zajdzie w ciążę po trzech latach i tylko 75 proc. kobiet w wieku 38 lat zajdzie w ciążę w tym samym czasie. Spada liczba komórek jajowych Ten spadek płodności idzie w parze ze spadkiem liczby komórek jajowych, którymi dysponuje każda kobieta. Ostatnie badanie naukowców University of Edinbourgh wykazało, że rezerwy komórek jajowych, którymi dysponuje każda kobieta od urodzenia, spadają w tempie o wiele szybszym, niż nam się wydaje. W wieku 30 lat kobieta ma już tylko 12 proc. swoich komórek jajowych, a w wieku 40 lat – 3 proc. Wydaje się więc, że 35. rok życia jest granicą dla kobiet, które planują rozmnażanie oraz zapłodnienie in vitro. Poza tym liczba poronień po 35. roku życia także jest o wiele większa. Zobacz też: Jak zajść w ciążę Mniejsza szansa na ciążę We Francji naukowcy z INSERM pracują nad płodnością par francuskich, a ich badanie pokazuje, że jest to problem, którego nie można zaniedbać, bowiem 24 proc. par nie jest w stanie zajść w ciążę po roku starań, a 11 proc. par – po dwóch latach starań. ZOBACZ TEŻ: leki stosowano w in vitro – refundowane!
Lekarze twierdzą, że najlepszy dla kobiety wiek do rodzenia dzieci to 20–25 lat. Jednak wiele z nas decyduje się na dziecko później. Czy taka ciąża musi przebiegać inaczej niż u młodszych kobiet? Może, ale nie musi. Sprawdź, co warto wiedzieć na ten temat.
Biorąc pod uwagę zegar biologiczny, ponad połowa ciąż w Polsce zasługuje na miano późnych lub choćby trochę spóźnionych, bo kobiety rodzą teraz zwykle pierwsze dziecko po 25. roku życia. Nic dziwnego – dwudziestokilkulatki skupione są na studiowaniu, pierwszej pracy, wchodzeniu w związki, urządzaniu mieszkania. To wszystko między innymi także po to, by stworzyć dobre warunki dla potomstwa. Wpisujesz się w ten scenariusz? Jesteś właśnie w ciąży, mimo że zbliżasz się do trzydziestki? A może już ją przekroczyłaś? Zamiast drżeć o dziecko, ciesz się swoim stanem. O konsultację poprosiliśmy prof. dra hab. n. med. Tomasza Niemca, ginekologa położnika. Zobacz też: Kalkulatory ciąży - niezbędnik przyszłej mamy 1. Dlaczego nie trzeba się bać późniejszej ciąży? Trzydziestka to idealny wiek na urodzenie dziecka: edukacja zakończona, kariera rozpoczęta, organizm w pełni sił, nic tylko rodzić. Wiele twoich koleżanek też pewnie niedługo zostanie mamami – będziesz mogła liczyć na wsparcie, wspólne tematy do rozmów, a dziecko zyska kolegów do zabawy. Po 35. roku życia statystycznie rośnie jednak ryzyko komplikacji ciążowych wiązanych z wiekiem. Ich powodem nie jest jednak wiek, tylko stan zdrowia przyszłej mamy i jej tryb życia. Jeśli dbasz o siebie, jesteś w dobrej formie, nie cierpisz na przewlekłe choroby, ciąża, nawet późna, powinna przebiegać bez zakłóceń. 2. Czy późna ciąża oznacza więcej wizyt u lekarza? Kobieta w ciąży chodzi do lekarza co miesiąc, może się jednak zdarzyć, że ze względu na stan zdrowia lekarz zechce widywać cię częściej. Jeśli na coś chorujesz lub chorowałaś, powiedz o tym lekarzowi na pierwszej wizycie. Wiedza o tym, że masz np. nadciśnienie, cukrzycę, wadę serca lub wzroku, jest dla niego bardzo istotna. Ciąża wpływa na pracę wszystkich narządów, więc dolegliwości mogą się nasilić lub wywołać komplikacje u dziecka. Jeżeli jesteś pod opieką specjalisty, np. kardiologa lub okulisty, twój ginekolog powinien być z nim w kontakcie. 3. Jak dużo jest wad genetycznych u dzieci z tzw. późnych ciąż? Im późniejsza ciąża, tym większe obawy rodziców związane z wadami genetycznymi u dziecka. Według światowych statystyk, wady genetyczne zdarzają się jednak tylko u trzech procent dzieci. Oprócz statystyk są też badania diagnostyczne, które pomogą pozbyć się wątpliwości już na początku ciąży. ZOBACZ TEŻ: kobiety, które później rodzą, dłużej żyją [CMS_PAGE_BREAK] 4. Czy wszystkie badania prenatalne są inwazyjne? Wbrew obawom rodziców nie każde badanie prenatalne jest badaniem inwazyjnym. Test PAPP-A, test podwójny lub potrójny wykonuje się z krwi, by ocenić ryzyko zespołu Downa. Pomocne jest też badanie USG, które wykonuje się od ósmego tygodnia ciąży. Do badań inwazyjnych należą np.: Amniopunkcja (wykonuje się ją w 14–16. tygodniu). Pozwala wykryć wady uwarunkowane genetycznie. Lekarz nakłuwa powłoki brzuszne i igłą pobiera płyn owodniowy z macicy – w nim znajdują się komórki rozwijającego się dziecka. Biopsja trofoblastu (można się jej poddać między 8. a 11. tygodniem). Aby ocenić ryzyko choroby genetycznej, lekarz pobiera do badania komórki pierwotnego łożyska – przez powłoki brzuszne lub cewnikiem przez szyjkę macicy. Uwaga! Na badania prenatalne kieruje lekarz, który może odmówić skierowania, jeśli nie ma ku temu wskazań medycznych. Na inwazyjne badania prenatalne kieruje się po udzieleniu wyczerpujących informacji na temat korzyści i ryzyka, jakie ze sobą niosą. A decyzję świadomie powinna podjąć przyszła mama. Wszystkie badania można wykonać odpłatnie w prywatnych przychodniach. Wiedza o stanie zdrowia dziecka gwarantuje możliwość leczenia w ciąży lub zaraz po porodzie. ZOBACZ TEŻ: Ciąża specjalnej troski 5. Jakich objawów w późnej ciąży nie wolno bagatelizować? Ciąża to czas wielkich zmian dla organizmu kobiety. Niektóre ciążowe dolegliwości są typowe i choć uciążliwe, np. zgaga, mdłości, można sobie z nimi samemu poradzić. Są jednak i takie, których nie wolno zbagatelizować. Szybkiej konsultacji z lekarzem wymagają: plamienie lub krwawienie z dróg rodnych, także upławy, bóle brzucha lub podbrzusza, także uczucie twardnienia brzucha, obrzęki ciała lub nóg. Do lekarza powinnaś pojechać także, jeśli upadłaś (na brzuch lub plecy). Płyn owodniowy może amortyzować uderzenia. Gdybyś jednak źle się czuła po urazie, lepiej pójść się zbadać. 6. Czy cięcie cesarskie jest konieczne? Wraz z wiekiem rośnie prawdopodobieństwo zakończenia ciąży za pomocą cesarskiego cięcia. Ale to nie wiek jest wskazaniem do cesarki, tylko fakt, że późnym ciążom mogą towarzyszyć komplikacje. Nadrzędnym celem jest urodzenie dziecka w dobrym stanie oraz to, by poród był wydarzeniem, które nie zostawia negatywnych wspomnień. O operacyjnym zakończeniu ciąży powinien zdecydować zaufany lekarz razem z pacjentką, biorąc pod uwagę wszystkie za i przeciw. 7. W jakim wieku dawniej kobiety rodziły dzieci? Około 30 lat temu najwięcej kobiet rodziło pierwsze dziecko w wieku 20–24 lat. Teraz rodzą później – gdy mają 25–29 lat (dane z Rocznika Demograficznego 2009 roku). ZOBACZ TEŻ: ciąża około 40. – 5 kroków, by się do niej przygotować
Późne macierzyństwo, choć coraz częstsze, nadal budzi kontrowersje. Ale czy starsze mamy są inne? Co spowodowało, że nasze bohaterki zdecydowały się na ciążę? Opowiadają Agnieszka, Anna i Iza.
Anna ma 38 lat i roczną Amelkę: "Myślę, że macierzyństwo młodszej kobiety jest inne niż dojrzałej". Iza niedawno skończyła 40 lat. Ma ośmiomiesięczną Małgosię i dwoje starszych dzieci: "Młodym kobietom trudno się zdecydować na dziecko, bo świat pędzi coraz szybciej, a one chcą od życia coraz więcej". Agnieszka, mama rocznej Gabrysi, ma 37 lat: "Rodzicielstwo okazało się wielką przygodą". Dlaczego zaszły w ciążę? Anna zaszła w ciążę, mając 37 lat. Nie odkładała tej decyzji, robiąc karierę. Po prostu wcześniej nie spotkała odpowiedniego mężczyzny. – Powoli przyzwyczajałam się do myśli, że nigdy nie będę miała dzieci – mówi. – Nie było mi właściwie smutno. Sądziłam, że tak ułożyło mi się życie – uśmiecha się. – Ale gdy poznałam męża, doszliśmy do wniosku, że chcemy być razem. I mieć dziecko – dodaje. Agnieszka przewija roczną Gabrysię. Mała gaworzy, a mama przemawia do niej czule, głęboko patrząc w oczy. – Jestem kobietą, która wcześniej nie lubiła dzieci. Nie rozczulałam się maleńkimi rączkami czy nóżkami – śmieje się do córeczki. – Nie czułam instynktu macierzyńskiego – mówi. Ale to, przyznaje, ma zakodowane w genach, bo kobiety z jej rodziny późno zostawały matkami. Babcia Agnieszki urodziła pierwsze dziecko jako trzydziestolatka, mama miała 28 lat. – A ja, mając 35 lat, poczułam, że chcę być mamą. Gabi urodziła się rok później, choć byliśmy z mężem 13 lat po ślubie – dodaje. W domu Izy poranny rozgardiasz. Piętnastoletni Piotr i jedenastoletnia Ola zjedli śniadanie, tata zaraz odwiezie ich do szkoły. Iza dostaje od każdego buziaka i zostaje tylko z ośmiomiesięczną Małgosią. – Jestem młodą „starą” mamą – śmieje się. – Urodziłam Gosię w wieku 40 lat – mówi. – Nie planowaliśmy kolejnego dziecka, ale od razu je pokochaliśmy – zapewnia. Kiedy spóźniała się jej miesiączka, nie dziwiła się ani specjalnie nie zamartwiała. Nie robiła nawet testu ciążowego. – Gdy miałam około 35 lat, myśleliśmy o kolejnym dziecku. Ale nie staraliśmy się, powiedzieliśmy sobie: co będzie, to będzie – opowiada Iza. Anna: strach ma wielkie oczy – Po trzech miesiącach starań dwie kreski na teście! Byłam przeszczęśliwa – wspomina Anna. Ale po dwóch dniach euforii pojawiło się plamienie i strach, że radość była przedwczesna. Od początku ciąży, ze względu na wiek i służbowe wyjazdy, była na zwolnieniu. Co dwa tygodnie meldowała się na wizycie kontrolnej. Zdecydowała się też na badania prenatalne: test PAPP-A i badanie przezierności karkowej dziecka na USG. – Chciałam wiedzieć, czy maluch będzie zdrowy – wyjaśnia Anna. USG wypadło dobrze, ale test kiepsko. Wyniki wskazywały, że dziecko może mieć zespół Downa lub inną chorobę genetyczną. –Przeraziłam się, płakałam. Na szczęście wspierał mnie mąż. Tłumaczył, że badanie można powtórzyć – opowiada. Szukając informacji w internecie, na forach, Anna dowiedziała się o pewnym specjaliście w Łodzi. – Pojechałam tam. Powtórzyliśmy badania. Okazało się, że wcześniej coś zostało źle wpisane i dlatego wyniki nie były prawidłowe – mówi. Od tej pory była spokojniejsza, choć nie miała pewności, że wszystko będzie OK. Ale nie zdecydowała się na amniopunkcję, bo bała się ryzyka poronienia. – Stwierdziliśmy z mężem, że bez względu na wszystko i tak urodzę to dziecko. Agnieszka: wewnętrzna pewność Agnieszka zaplanowała swoją ciążę. Wybrała ginekologa, przebadała się, wyleczyła z anemii i udało się. – Przez pierwsze trzy miesiące czułam się świetnie! Potem pojawiły się przedwczesne skurcze – opowiada. Przez pół roku leżała w domu. Ona też zdecydowała się na badania prenatalne, ale tylko na amniopunkcję. Powiedzieli sobie z mężem, że wyniki i tak niczego nie zmienią, bo mocno pragną dziecka. Ale chcą wiedzieć. Konsultowali się z genetykiem. Czekając na wyniki, niepokoili się, ale czuli też, że będzie dobrze. – Po czterech tygodniach okazało się, że wszystko jest w porządku i już do końca ciąży, choć źle się czułam, wyciszyłam się wewnętrznie – mówi Agnieszka. Iza: gdy pilnuje syn Trzecią ciążę Iza znosiła doskonale. Ale i ona bała się o zdrowie dziecka. – W pewnym momencie dotarło do mnie, że mam 39 lat, a nie 25 – wyznaje. Jednak nie zdecydowała się na badania prenatalne. Wiedziała, że nawet gdyby coś było nie tak, to przecież chce tego maleństwa. – Po co miałabym się denerwować? – uśmiecha się. – W tej decyzji utwierdził mnie ginekolog, który stwierdził, że skoro i tak chcę urodzić, to takie badania nie mają sensu. Prawie do porodu chodziła do pracy. Zajmowała się domem, choć przyznaje, że wszyscy jej pomagali. Najstarszy Piotr był opiekuńczy, wypytywał, czy bierze kwas foliowy, dbał, by się nie denerwowała. Ola przytulała się do brzucha i czule do niego mówiła. – Według męża byłam spokojniejsza niż poprzednio. Miałam mniej humorów i zachcianek – mówi Iza. Prosiła, by opowiadano jej o szczęśliwych porodach u kobiet w jej wieku, bo martwiła się o rozwiązanie. Niepotrzebnie, choć trzeci poród był inny. Szybszy, no i razem z mężem. – Szkoda, że kiedyś tak nie było – dodaje. – To zupełnie inne przeżycie. ZOBACZ TEŻ: Jak przygotować się do ciąży po 40 roku życia [CMS_PAGE_BREAK] Inny wymiar świata Kiedy dziecko pojawia się w życiu kobiety dojrzałej, burzy cały dotychczasowy porządek. Wszystkie „ważne” sprawy trzeba wtedy podporządkować małemu człowiekowi. Zrezygnować z pewnego komfortu, wolności. Żyć innym życiem. – Na początku jest szczęście, ale i żal, który jednak szybko mija – śmieje się Anna. Iza, choć jest doświadczoną mamą, też zastanawiała się, czy coś pamięta. I jak będzie z nocnym wstawaniem. – Poradziłam sobie, a i nocami nie jest najgorzej – mówi. Dojrzałe mamy są już nasycone życiem towarzyskim, pracą. Nie mają poczucia straty, jak te dużo młodsze. – Mam pozycję zawodową, dom, zabezpieczenie na przyszłość. Nigdzie się nie spieszę. Niczego nie muszę zdobywać ani nic udowadniać – dodaje Agnieszka. – Jestem na urlopie wychowawczym. Nie chcę i nie muszę zostawiać Gabrysi z opiekunkami. Iza twierdzi, że jest teraz inną mamą. – Mniej panikuję, nie zamartwiam się byle katarem. Nie muszę ukrywać radości, jak wtedy, gdy urodziła się Ola, a Piotr był mały i nie chciałam ranić jego uczuć – mówi. Choć przyznaje, że ma mniej siły. Kiedyś bez problemu wnosiła na pierwsze piętro wózek z dzieckiem. Teraz chyba nie dałaby rady. Na razie jest na wychowawczym. Co będzie potem, jeszcze nie wie. Anna szybko wróciła do pracy. Ale serce bolało, bo chciała zostać z córeczką. – Za długo mnie tam nie było. Po wychowawczym nie byłoby do czego wracać – tłumaczy. Amelka miała siedem miesięcy, gdy została z ciocią. W tym czasie mama załatwiła żłobek. – Koleżanki w żartach nazywają mnie z tego powodu wyrodną matką. Ale ja nikomu nie ufam na tyle, aby zostawić z nim Amelkę. Żłobek to co innego – wyjaśnia.z mężem. – Szkoda, że kiedyś tak nie było – dodaje. – To zupełnie inne przeżycie. Mama czy babcia? – Teraz wyglądam na mamę, ale za kilka lat mogą mnie brać za babcię – śmieje się Iza. – Ale nie boję się tego – zapewnia. A Anna twierdzi, że czuje się młodo. I bardziej niepokoi się tym, co będzie za 20 lat. – Będę miała sześćdziesiątkę. Czy będę w stanie wprowadzić córkę w dorosłość? W jakiej będę formie? – zastanawia się. Agnieszka nie myśli o tym, czy będzie najstarszą mamą na szkolnej wywiadówce. – Na razie cieszę się tym, co mam – podkreśla. Każdy dzień niesie coś nowego. Nie wie, czy chce mieć drugie dziecko. Ale przyznaje: – Boję się ciąży. Anna też się zastanawia. Twierdzi, że przedtem nie zdawała sobie sprawy z zagrożeń, jakie niesie późne macierzyństwo. – Mąż bardzo chce, ale ja nie wiem, czy tak mi zależy, że wytrzymałabym ciężar ewentualnej choroby genetycznej dziecka? Czy późne macierzyństwo jest łatwiejsze, czy trudniejsze? Trudno powiedzieć. Na pewno pełne miłości. ZOBACZ TEŻ: Polski zwlekają z macierzyństwem – film