Praca zdalna dla rodziców dzieci do lat 4 (a nawet 8) i kobiet w ciąży w 2022 roku
Rada Ministrów przyjęła projekt nowelizacji Kodeksu pracy. Dzięki temu uporządkowane zostaną między innymi przepisy dotyczące pracy zdalnej, która zagości w firmach już na stałe. To duże udogodnienie dla rodziców dzieci do 8. roku życia (wcześniej zapowiadano zmiany tylko dla rodziców dzieci do lat 4), a także dla kobiet w ciąży.
Zgodnie z dyrektywami unijnym nowelizacja Kodeksu pracy przewiduje szereg zmian, które mają stanowić realne udogodnienie i wsparcie dla rodziców dzieci do lat ośmiu oraz kobiet w ciąży. Zgodnie z zapowiedziami sekretarza stanu Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej Stanisława Szweda po przyjęciu projektu zmian w Kodeksie pracy, ustawa trafiła do Sejmu. Planowany termin implementacji dyrektyw unijnych do porządku krajowego to dzień 1 stycznia 2023 r. Elastyczna forma zatrudnienia Minister rodziny i polityki społecznej Marlena Maląg z okazji Dnia Praw Rodziny (20.10.2022 r.) poinformowała, że rządowa polityka prorodzinna, to nie tylko program świadczeń 500+, ale także „Dobry start”, „Mama +4” „Maluch+” oraz zmiany w zakresie polityki podatkowej. Dodatkowo planowane zmiany w Kodeksie pracy zapewnią rodzicom możliwość łączenia pracy z opieką nad dzieckiem. „Praca zdalna, która dziś została przyjęta przez Radę Ministrów i będzie wpisana do Kodeksu pracy, to przede wszystkim uporządkowanie [przepisów – przyp. red.]. Będzie możliwe porozumienie między pracodawcą a pracownikiem. To porozumienie może być zawarte na początku przy zawieraniu umowy o pracę, ale także na każdym etapie późniejszym” – powiedziała Marlena Maląg. Praca zdalna – udogodnienie dla rodziców małych dzieci „Obserwujemy zmieniające się trendy na rynku pracy i wprowadzając pracę zdalną do Kodeksu pracy, odpowiadamy na te trendy. Ale nie tylko. Rozwiązanie to powinno również poprawić możliwości zatrudnienia między innymi rodziców małych dzieci, pozwoli lepiej godzić im codzienne obowiązki z pracą zawodową” – powiedziała minister rodziny i polityki społecznej Marlena Maląg. Zasady pracy zdalnej ma określać porozumienie zawarte między związkami zawodowymi. Jeżeli nie działają one u danego pracodawcy lub nie dojdzie do zawarcia takiego porozumienia – zasady pracy należy określić w wewnętrznym regulaminie zakładu pracy. Zgodnie z projektem ustawy (25.10.2022 r.) pracodawca nie będzie mógł odmówić pracy zdalnej: rodzicom, którzy wychowują dziecko do 8. roku życia, rodzicom i opiekunom, którzy opiekują się osobą niepełnosprawną, kobietom w ciąży. Odrzucenie wniosku o elastyczną organizację pracy będzie wymagało przedstawienia przez pracodawcę pisemnego uzasadnienia. Dodatkowo rodzice będą mogli skorzystać z elastycznej organizacji dostosowanej do indywidualnych potrzeb, w tym poprzez: telepracę, elastyczne rozkłady czasu pracy (ruchomy czas pracy, indywidualny czas pracy i przerywany czas pracy), pracę w niepełnym wymiarze czasu pracy. Warto także pamiętać, że jeśli pracodawca zatrudnia rodzica dziecka do 8. roku życia, to może polecić mu tylko za jego zgodą pracę: w godzinach nadliczbowych, w porze nocnej, poza stałym miejscem zatrudnienia (delegacje), w systemie przerywanego czasu pracy. View oEmbed on the source website Źródło: tvn24.pl, biznes.wprost.pl, ksiegowosc.infor.pl, prawo.pl Zobacz także: Opieka na dziecko 2022: jakie zmiany w przepisach? 5 dni opieki na dziecko – wszystko, co trzeba wiedzieć o nowym urlopie Urlop okolicznościowy. Komu i na jakich zasadach przysługuje w 2022 roku?
7 godzin w pracy. Czy mamy szanse na skrócony 35-godzinny tydzień pracy?
7-godzinny czas pracy przy zachowaniu wysokości wynagrodzenia to propozycja partii Razem i posłów Lewicy, która trafiła właśnie do sejmu. Ale nie tylko ci politycy widzą w pomyśle skrócenia czasu pracy sposób na uporanie się z różnymi problemami. Czy 35-godzinny tygodniowy czas pracy wejdzie w życie i ucieszy rodziców oraz pozostałych pracowników?
Polacy należą do najbardziej zapracowanych narodów w Europie. W 2021 roku pracowaliśmy średnio 1830 godzin, czyli 39,5 godziny tygodniowo. To obliczenia obejmujące główne zajęcie pracowników, niekoniecznie zatrudnionych w pełnym wymiarze godzin i z uwzględnieniem nieobecności w pracy z różnych powodów. Skrócony 7-godzinny czas pracy pozwoliłby nam pracować krócej za takie same pieniądze. Ale to nie wszystkie zalety tego rozwiązania. Spis treści: Cele 7-godzinnego czasu pracy 7-godzinny tydzień pracy tylko dla rodziców? Czy 7-godzinny czas pracy ma szansę wejść w życie? Korzyści 7-godzinnego czasu pracy 35-godzinny tydzień pracy mógłby przynieść wiele korzyści. Jak przekonują orędownicy tego rozwiązania, pozwoliłby zmniejszyć wypalenie zawodowe, dać więcej czasu na życie prywatne (i to nie tylko rodzinom z dziećmi) oraz stworzyć nowe miejsca pracy i poprawić jej efektywność. Nie są to gołosłowne stwierdzenia. Można już obserwować, jakie skutki przyniosło skrócenie czasu pracy w firmach, które zdecydowały się na stałe lub czasowo wprowadzić takie rozwiązanie. Ale o tym nieco później. Tak społeczne korzyści z 7-godzinnego tygodnia pracy opisują zwolennicy tego rozwiązania: zwiększenie wydajności – „wypoczęty i spokojny pracownik to lepszy pracownik”, stworzenie przestrzeni czasowej na rozwój osobisty pracowników i aktywność społeczno-obywatelską, odciążenie opieki zdrowotnej dolegliwościami związanymi z wypaleniem i chorobami zawodowymi (więcej czasu na odpoczynek, dla rodziny i siebie to mniej zwolnień lekarskich), nieznaczne zwiększenie liczby miejsc pracy na polskim rynku. Nietrudno wyobrazić sobie, że pracownicy bardzo doceniliby skrócenie czasu pracy z zachowaniem dotychczasowego wynagrodzenia. Szczególne znaczenie może to mieć dla pracujących rodziców, którzy często mają problemy z pogodzeniem obowiązków zawodowych z tymi związanymi z opieką nad dzieckiem. Skrócony czas pracy ułatwiłby im udział w zebraniach w szkołach, odbieranie dzieci z przedszkola, wizyty u lekarzy, zaprowadzanie na zajęcia dodatkowe, czy też po prostu znalezienie czasu na spokojne spędzanie go z dzieckiem. 7-godzinny dzień pracy (35 godzin pracy w tygodniu) obowiązuje od 2000 roku we Francji. Pełny etat, który mniej niż 40 godzin pracy tygodniowo ma już 11 krajów Unii Europejskiej. Trzeba jednak uczciwie stwierdzić, że są to kraje najbogatsze, m.in.: Belgia, Holandia, Luksemburg. Skrócenie czasu pracy to nie wszystko Parta Razem i politycy Lewicy, poza włączeniem 35-godzinnego tygodnia pracy do swojego programu, zwracają uwagę na inne ważne sprawy, którymi wg nich należy się zająć dla dobra polskich pracowników i ich rodzin. Jeden z podnoszonych problemów dotyczy tego, że aż 75 proc. pracowników pracuje w godzinach nadliczbowych (połowa tych godzin to godziny bezpłatne). Skutkuje to przemęczeniem, stresem i frustracją pracowników. Kolejny problem to tzw. „śmieciówki”, presja na samozatrudnienie i zatrudnianie poprzez agencje zamiast na umowę o pracę w wymiarze pełnego etatu. 7-godzinny tydzień pracy tylko dla rodziców? PSL i OPZZ chcą z kolei, aby 35-godzinny tydzień pracy przy zachowaniu wysokości wynagrodzenia wprowadzić wyłącznie dla rodziców dzieci do 15. roku życia (PSL) lub 12. roku życia (OPZZ). Takie rozwiązanie oznaczałoby jednak de facto różne stawki za godzinę dla osób posiadających i nieposiadających dzieci, co budziłoby dodatkowe kontrowersje. Czy 7-godzinny czas pracy ma szansę wejść w życie? Wydaje się, że ostatecznie będzie to tylko kwestią... czasu, choć pomysł ma też przeciwników. Wskazują oni, że w naszym kraju obecnie raczej brakuje pracowników, więc argument, że powstałyby nowe miejsca pracy, w naszym przypadku upada, bo nie są one potrzebne. Obawy budzą też koszty dla pracodawców, które po wprowadzeniu 35-godzinnego dnia pracy mogłyby znacząco wzrosnąć. Inne zastrzeżenia to: konieczność reorganizacji systemu pracy, impuls do spowolnienia gospodarczego w sytuacji istniejącej już recesji, załamanie sektora publicznego i braki kadrowe w przedsiębiorstwach prywatnych. Temat 7-godzinnego dnia pracy (lub 4-dniowego tygodnia pracy – 32 godziny tygodniowo, bo i takie pomysły są) będzie niewątpliwie wracał, przynajmniej co 4 lata, kiedy to partie licytują się na programy wyborcze. Pozostaje mieć nadzieję, że doświadczenia innych krajów i firm, w których obowiązuje skrócony czas pracy, w końcu spowodują tę zmianę. Ostatecznie trudno dyskutować z faktami, a one są takie, że 7-godzinny czas pracy to: lepsza wydajność pracy, mniejsze zmęczenie pracą, mniej wykorzystywanych urlopów na żądanie, mniej przerw w pracy. Trzeba podkreślić, że zalety te mają zastosowanie do pracowników umysłowych. W przypadku pracowników fizycznych, np. obsługujących maszyny w fabrykach, trudno mówić o zwiększeniu wydajności, gdyż maszyny nie zaczną pracować szybciej. W takich przypadkach skrócenie czasu pracy do 7 godzin w tygodniu oznacza dla pracodawcy albo spadek wydajności, albo wzrost kosztów produkcji (pojawi się konieczność zatrudnienia kolejnych pracowników, żeby utrzymać poziom produkcji). Zatem szanse na wprowadzenie 7-godzinnego dnia pracy istnieją, ale w Polsce raczej nie wydarzy się to w najbliższym czasie, choć projekt partii Razem właśnie trafił do sejmu. Źródła: magazynprzedsiebiorcy.pl, elf.pl, o2.pl Przeczytaj też: Dwie godziny dla rodziny – co to za akcja? Powrót do pracy po macierzyńskim – jakie kobieta ma prawa? Urlop rodzicielski – ważne zmiany 2022/2023
Cytaty o pracy – słowa, które zmotywują cię do działania
Zebraliśmy cytaty o pracy, by pokazać, że praca może być przyjemna i fascynująca. To ludzie tworzą atmosferę w miejscu pracy, dzięki której można się w niej czuć swobodnie.
Cytaty o pracy, które zebraliśmy, są zabawne, mówią o sukcesie i pracy zespołowej. Zapoznaj się z nimi, żeby ocenić, czy jest w nich ziarnko prawdy. Spis treści: Cytaty o pracy i pasji Pozytywne cytaty o pracy Cytaty o pracy – śmieszne Cytaty o pracy i obowiązkach Cytaty o pracy zespołowej Cytaty o pracy i sukcesie Cytaty o pracy i pasji Praca, którą wykonuje się z pasji, jest przyjemnością. Pozwala odnaleźć sens życia, dzięki czemu łatwiej spełnić się zawodowo. Zebraliśmy najciekawsze cytaty o pracy i pasji, dzięki którym nabierzesz wiatru w żagle. Praca jest darem niebios, kiedy pomaga nam myśleć o tym, co robimy. Ale staje się przekleństwem, gdy jego jedynym zastosowaniem jest unikanie refleksji nad sensem życia. Paulo Coelho Nie sama praca, ale jej cel sprawia, że to jest coś wyjątkowego. William Paul Young „Chata” Nie lubię pracy – nikt jej nie lubi – ale lubię to, co jest w pracy: możliwość znalezienia siebie. Twoja własna rzeczywistość – dla ciebie, a nie dla innych – czego nikt nigdy się nie dowie. Joseph Conrad Jesteśmy bardziej podobni do mrówek niż do motyli. Bardzo niewiele osób może znieść dużo wolnego czasu. Gerald Brenan Pozytywne cytaty o pracy Pozytywne cytaty o pracy pozwalają pójść do pracy nawet w ciężkie dni. Zmotywują, dodadzą cierpliwości i pozwolą wytrwale zmierzać do celu. Zawsze wydaje się, że coś jest niemożliwe, dopóki nie zostanie zrobione. Nelson Mandela Nic nie jest podawane na tacy – każdy zawsze trafia na jakieś przeszkody po drodze. Kiedy się pojawią, zastanów się, jak je pokonać, a nie myśl o tym, że to już koniec drogi. Michael Jordan W końcu praca jest wciąż najlepszym sposobem na rozpoczęcie życia. Gustave Flaubert Cytaty o pracy – śmieszne W pracy zdarzać się mogą zabawne sytuacje. Dużo zależy od pracodawcy i pracowników. Oto śmieszne cytaty o pracy. Ciężka praca jeszcze nikomu nie zaszkodziła, ale po co ryzykować? Ronald Reagan Moją największą życiową porażką jest fakt, że nie mam pracy polegającej na czytaniu książek, najlepiej w jakimś klimatyzowanym pomieszczeniu. Woody Allen Nasz naród nie jest głupi. Już dawno zauważył prostą regułę: za dobrą pracę w nagrodę dostaje się jeszcze więcej pracy. Wiktor Suworow „Tatiana – Tajna broń” Chyba nie można wierzyć we wszystko, co jest napisane w książkach. Ale nie rozgłaszaj tego, bo stracę pracę. Michael James Sullivan Na starość, kiedy stałem się mądrzejszy, odkryłem, że jest sześć rzeczy, które naprawdę uwielbiam w swojej pracy. Dzień wypłaty, przerwę obiadową, chwilę wyjścia do domu, urlopy, święta i oczywiście przejście na emeryturę. Tom Goins Najlepszym sposobem, aby zmusić mężczyznę do wykonania jakiejś pracy, jest sugestia, że być może jest już za stary, aby to zrobić. Anne Bancroft Coś jest nie tak z moim wzrokiem. Jakoś nie widzę siebie w pracy. Teddy Bergerson Najtrudniej skończyć tę robotę, której się nie zaczęło. John Ronald Reuel Tolien „Drużyna Pierścienia” Nie ma cięższej pracy dla osoby aktywnej niż wypoczynek. Sabina Berman „Dziewczyna, która pływała z delfinami” Cytaty o pracy i obowiązkach W każdej pracy są określone obowiązki, z których trzeba się wywiązać. Cytaty o pracy i obowiązkach pozwalają je polubić. W życiu musi być i obowiązek, i pasja, a szczęściem jest ukochanie swojej codzienności. Jolanta Knitter-Zakrzewska „Niebieskie cienie na śniegu” Wiele z tego, co nazywamy „zarządzaniem”, polega na utrudnianiu pracy innym. Peter Drucker Praca wypełni ci dużą część życia. Jedynym sposobem na prawdziwą satysfakcję z pracy jest robienie tego, w czego wielkość się wierzy. A jedynym sposobem na robienie rzeczy wielkich dla ciebie jest miłość do tego, co się robi. Steve Jobs Cytaty o pracy zespołowej Praca w zespole niesie ze sobą wiele korzyści. Najważniejszymi są przyjazna atmosfera czy łatwość wykonywanych obowiązków. Oszczędza się wtedy czas oraz nakład pracy. Warto czasem przełamać uprzedzenia i lęki do pracy zespołowej, gdyż może okazać się to miłym zaskoczeniem. Praca zespołowa dzieli zadanie i zwielokrotnia sukces. Autor nieznany Połączenie sił to początek, pozostanie razem to postęp, wspólna praca to sukces. Henry Ford Talent wygrywa mecze, ale praca zespołowa i inteligencja wygrywają mistrzostwa. Michael Jordan Samotni możemy zrobić niewiele, razem możemy zrobić tak wiele. Helen Keller Wspólnie zwykli ludzie mogą osiągnąć niezwykłe rezultaty. Becka Schoettle Znalezienie i zatrzymanie najlepszych pracowników jest najbardziej wartościową zdolnością. John D. Rockefeller Liderem można się stać dzięki wielkiemu wysiłkowi, który jest ceną, jaką trzeba zapłacić za osiągnięcie jakiegokolwiek sensownego celu. Vince Lombardi Kto chce rządzić ludźmi, nie powinien gnać przed siebie, lecz sprawić, by podążali za nim. Charles Louis de Secondat Montesquieu Cytaty o pracy i sukcesie Im więcej i ciężej trzeba pracować, tym większy sukces można odnieść. Mówią o tym cytaty o pracy i sukcesie, które każdego zmotywują do efektywnego działania. Kluczem do sukcesu jest poczucie, że twoja „praca” jest „grą”. Nie pracujesz, by „zarabiać na życie” czy wypełniać swój czasu, albo dlatego, że społeczeństwo, rodzina lub rodzice oczekują tego od ciebie. Pracujesz, ponieważ jest to najlepsza dostępna gra, jedyna, w której możesz zarabiać za to, co jest fajne. Michael Korda Aby przebyć tysiąc mil, trzeba zrobić pierwszy krok. Bruce Lee Jeśli możesz sobie coś wymarzyć, możesz to zrobić. Walt Disney Cierpliwość, wytrwałość i pot tworzą niepokonaną kombinację sukcesu. Napoleon Bonaparte Najlepszy sposób na osiągnięcie sukcesu to postępować według rad, które dajemy innym. Harnold Taylor Wykonuj swoją pracę z całego serca, a odniesiesz sukces. Konkurencja jest tak mała. Elbert Green Hubbard Nie znam klucza do sukcesu, ale kluczem do porażki jest próba zadowolenia wszystkich wokół. Bill Cosby Osiągnąłeś sukces w swojej dziedzinie, gdy nie wiesz, czy to, co robisz, to praca czy zabawa. Warren Beatty Zobacz także: Cytaty o podróżach, czyli zbiór motywacyjnych słów Cytaty o ludziach, którzy pojawiają się w naszym życiu Cytaty o samotności, czyli jak wyrazić cierpienie w słowach
CV dla ucznia: jak dobrze je napisać? [wzór]
Napisanie dobrego CV to nie lada wyzwanie dla ucznia lub uczennicy. Bo czy można coś wpisać w życiorysie zawodowym, gdy nie ma się żadnego doświadczenia? Można. I z pewnością każdy pracodawca lub pracodawczyni doceni zaangażowanie i wysiłek włożony w znalezienie pierwszej pracy. W końcu oni też kiedyś musieli zrobić ten pierwszy krok.
Dla wielu nastolatków i nastolatek wakacje to dobry czas, by zarobić pierwsze własne pieniądze. Zgodnie z polskim prawem legalną pracę mogą podjąć osoby, które ukończyły 15 lat, mają wykształcenie minimum podstawowe oraz posiadają świadectwo lekarskie stwierdzające, że danego rodzaju praca nie zagraża ich zdrowiu. Spełniasz wszystkie wymogi formalne? Dowiedz się, jak stworzyć dobre CV dla ucznia lub uczennicy. Jak napisać CV, będąc uczniem lub uczennicą? CV ucznia szkoły podstawowej, a właściwie absolwenta, może się nieznacznie różnić od CV ucznia liceum lub technikum. Przede wszystkim dlatego, że uczeń lub uczennica szkoły średniej może wpisać kolejny stopień edukacji. Poza tym w przypadku uczniów techników i szkół branżowych II stopnia także: odbyte w szkole praktyki i straże. Niezależnie od rodzaju oraz poziomu szkoły, swoich osiągnięć zawodowych i tego, czy piszesz CV ucznia szkoły podstawowej czy CV ucznia liceum, możesz odwołać się do: Kompetencji twardych, czyli mierzalnych umiejętności specjalistycznych, np.: średniozaawansowana znajomość pakietu Office, bardzo dobra znajomość mediów społecznościowych, znajomość j. angielskiego, poziom B2, zdobyte certyfikaty i zaświadczenia np. uprawnienia ratownika, książeczka sanepidowska, oraz tych, które wynikają z twoich zainteresowań i pasji np. podstawy programowania, montaż filmów, rękodzieło, znajomość Canva, Photoshop, inne. Kompetencji miękkich, czyli deklaratywnych i niemierzalnych, np.: zaangażowanie, chęć rozwoju, umiejętność pracy w zespole, dobra komunikacja, dyspozycyjność, kreatywność, łatwość nawiązywania relacji. Praktyki zawodowej, np.: wolontariat w schronisku dla zwierząt czy w domu kultury, szkolne zajęcia pozalekcyjne – kółko teatralne, inne zajęcia tematyczne, aktywność sportowa – szczególnie jeśli trenujesz regularnie, a także innych wcześniejszych doświadczeniach zawodowych (nawet tych wykonywanych w ramach bezpłatnej pomocy): opieka nad dzieckiem sąsiadów, wyprowadzanie psów, sprzedaż lemoniady, pomoc w sklepie, udzielanie korepetycji, inne. Pamiętaj, staraj się silnie zaakcentować, wypunktować te umiejętności lub predyspozycje, które są najbardziej pożądane na wybrane przez ciebie stanowisko. Jednak uważaj, żeby ich za bardzo nie podkoloryzować, szczególnie jeśli wpiszesz nie swoje doświadczenia i umiejętności specjalistyczne – kłamstwo ma krótkie nogi, a ty możesz stracić wiarygodność i zaufanie już na samym starcie. CV: wzór dla ucznia Proste i estetyczne CV możesz napisać w Wordzie lub innym edytorze tekstów. Dobrym rozwiązaniem jest także skorzystanie z gotowych, bezpłatnych szablonów w takich aplikacjach np. Canva lub Crello – wystarczy, że zmienisz zdjęcie oraz dane na swoje. Jeśli masz kreatywne podejście, możesz zmienić także kolory i czcionkę na takie, które lepiej rezonują z twoim poczuciem estetyki. Jednak postaraj się zachować umiar – dobre CV zawiera to nie więcej niż trzy różne czcionki. Zachowaj też minimalizm w kolorach. Przy wyborze zdjęcia do CV ucznia kieruj się… klasyczną lub sportową elegancją. Nie musi być to oficjalne zdjęcie w marynarce, ale w koszulce na ramiączkach też nie. To nieprofesjonalne. Jeśli nie zamierzasz wysyłać swojego CV za pośrednictwem dedykowanych aplikacji, jak np. pracuj.pl, twoje dokumenty rekrutacyjne powinny być zaopatrzone w klauzulę „Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez [nazwa firmy] w celu prowadzenia rekrutacji na aplikowane przeze mnie stanowisko”, którą umieszczasz na samym dole strony. Powodzenia! Zobacz także: Praca zdalna dla rodziców dzieci do lat 4 i kobiet w ciąży w 2022 roku Praca zdalna: jak pracować z domu przy dzieciach? „Byłam wściekła, kiedy moje emerytalne marzenia zamieniły się w niańczenie wnuków na pełen etat”
Czy 20 czerwca będzie dniem wolnym od pracy? Czy w nowe święto państwowe będą otwarte szkoły i przedszkola?
Już 20 czerwca po raz pierwszy obchodzić będziemy w Polsce nowe święto. W tym roku Narodowy Dzień Powstań Śląskich wypada w poniedziałek. Czy będzie to dzień wolny? Jeśli tak, to wystarczy wziąć urlop 17 czerwca (piątek), by mieć 5 dni wolnych. W czwartek, 16 czerwca wypada bowiem Boże Ciało, kiedy wolne mają zarówno dorośli jak i dzieci.
Projekt ustawy dot. ustanowienia nowego święta narodowego, prezydent Andrzej Duda podpisał już w maju. Posłowie i senatorowie większością głosów zatwierdzili projekt. Nowe święto: dlaczego 20 czerwca? Dlaczego Narodowy Dzień Powstań Śląskich ustanowiono właśnie 20 czerwca? Ponieważ właśnie 20 czerwca - równo 100 lat temu - na Śląsk, pod wodzą gen. Stanisława Szeptyckiego wkroczyły polskie wojska. By za sprawą bohaterów walczących w trzech powstaniach śląskich, Śląsk znalazł się w granicach naszego kraju. Z inicjatywą powołania Narodowego Dnia Powstań Śląskich wystąpili członkowie Sejmiku Województwa Śląskiego. „Bardzo się cieszę. Bardzo się cieszę i bardzo dziękuję za tę inicjatywę. To był bardzo ważny moment w historii Rzeczypospolitej – ten historyczny dzień 20 czerwca 1922 roku, kiedy wojska polskie wreszcie wkroczyły na Górny Śląsk po to, by dzięki wielkiemu czynowi zbrojnemu trzech powstań śląskich, Polska mogła objąć tę ziemię w posiadanie […]” – zaczął swe wystąpienie 6 maja Andrzej Duda. 20 czerwca 2022: dzień wolny od pracy? Narodowy Dzień Powstań Śląskich nie będzie dniem wolnym od pracy. Normalnie pracować będą również szkoły i przedszkola. W projekcie ustawy nie ma bowiem żadnej wzmianki o tym, by świętować ten dzień, jak np. Boże Ciało (które w tym roku wypada 16 czerwca). Dlaczego nie będzie to dzień wolny? Wygląda na to, że powodem są… pieniądze. Jak czytamy w uzasadnieniu projektu ustawy o ustanowieniu nowego święta: „Projekt ustawy nie spowoduje skutków gospodarczych i finansowych, nie rodzi dodatkowych kosztów, w tym nie powoduje obciążenia budżetu państwa lub jednostek samorządu terytorialnego”. W uzasadnieniu Andrzej Duda zapewnia też, że ustanowienie nowego święta „nie będzie miało wpływu na sytuację mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców”. Źródło: prezydent.pl Piszemy też o: Antek Królikowski chciał zobaczyć synka, ale nikt nie otworzył mu drzwi Rosyjska propaganda: to kraje Zachodu są odpowiedzialne za tragedię ukraińskich dzieci Tiktoterka o niskich zarobkach nauczycieli: "Z samej pasji nie wyżyję!"
Tiktokerka mówi o niskich zarobkach nauczycieli: „Z samej pasji nie wyżyję”
Młoda nauczycielka w nagraniu na TikToku opowiedziała o trudnym losie polskich nauczycieli: niskich zarobkach i ogromnych oczekiwaniach. Dodatkowo pedagodzy muszą mierzyć się także z krzywdzącymi stereotypami.
Za nauczycielami ciężki czas: likwidacja gimnazjów, reforma programowa, dwa lata nauki zdalnej w czasie pandemii. Czy teraz będzie im już lżej? Niewiele na to wskazuje. Głównym powodem jest niska pensja. Na ten temat na TikToku wypowiedziała się jedna z nauczycielek. Tiktokerka prowadząca profil „Nauczycielka i pies” nagrała wideo, w którym burzy krzywdzące stereotypy. Kobieta na nagraniu pokazała pasek z wypłaty, na którym widać jej realne wynagrodzenie. Wynosi ono 2891,17 zł. Nauczycielka zwróciła uwagę również na hejt, z którym musiała się zmierzyć, ponieważ zarzucano jej, że „nic nie robi”. Krzywdzące stereotypy o nauczycielach Autorka nagrania zauważyła, że jedynym argumentem, jakim potrafią posługiwać się ludzie, jest to, że nauczyciele mają dwa miesiące wakacji. „Tak, mamy, ale to nie są wakacje, tylko nasz urlop. I wprawdzie jest go więcej, niż ma normalny człowiek pracujący na etacie, ale czy to jest powód do hejtu? Nie dostanę urlopu w inny dzień roku szkolnego, mogę go wybrać tylko i wyłącznie podczas wakacji i ferii. Żeby było śmieszniej – to wcale nie są pełne dwa miesiące, bo od tego, kiedy kończy się rok szkolny, a kiedy my zaczynamy urlop, mija kilka dni” – mówi kobieta. Kolejnym mitem, który niestety ciągle krąży, jest to, że nauczyciel pracuje jedynie 18 godzin w ciągu tygodnia. Tiktokerka obala również ten stereotyp. „Miliony razy słyszałam, że nauczyciel pracuje tylko 18 godzin tygodniowo. Naprawdę? Jakim głupcem trzeba być, żeby wierzyć w takie bzdety. Jak wyobrażacie sobie stanie przy tablicy 40 godzin?” – pyta retorycznie. Nauczycielka zauważa, że nauczyciel poza staniem przy tablicy musi przygotować się do lekcji, przygotować dokumentację i zrobić wiele innych rzeczy. „Z samej pasji nie wyżyję” „Zaraz powiecie: źle ci? To zmień pracę. Tak, jestem już spakowana i jestem coraz bliżej tego, żeby właśnie ją zmienić. Ale nie po to studiowałam 7 lat, nie po to robiłam miliony kursów i szkoleń, nie po to wydałam na to kupę kasy, żeby teraz z tego rezygnować” – mówi. Tiktokerka zauważa, że uwielbia swoją pracę, jednak oczekuje godnego wynagrodzenia za nią. „Kocham swoją pracę, uwielbiam przebywać z dziećmi, ale nie pisałam się na takie coś. Ja nie chcę być szmatą do wycierania podłogi. Tak właśnie będzie się działo: połowa młodych nauczycieli odejdzie z zawodu, bo nie będą mieli co włożyć do garnka. Odejdą ze względu na warunki, które są tworzone. Społeczeństwo oczekuje od nauczycieli kreatywności, myślenia, innowacji w szkole, stawania na rzęsach za pensje, które nie raz są niższe niż najniższa krajowa” – mówi nauczycielka. Warto zauważyć również, że z niskimi zarobkami borykają się nie tylko nauczyciele, ale również inne osoby, których zawody są bardzo potrzebne, ale bardzo niedocenianie. „Żeby było jasne: nie tylko nauczyciele zarabiają takie pieniądze, ale też ratownicy, pielęgniarki, policjanci. Do czego my zmierzamy? Za chwile w szkołach będą uczyć ludzie po pedagogicznych kursach online, bo wszyscy młodzi odejdą ze względu na warunki” – podsumowuje młody pedagog i dodaje:. „Ja chcę uczyć, ja chcę żyć dla szkoły, ale z samej pasji nie wyżyję”. View oEmbed on the source website Piszemy też o: Urodziła na poboczu. Starsze dzieci czekały w samochodzie 1300 zł dla każdego – bezwarunkowy dochód podstawowy Skandal w „Sprawie dla reportera”. Słowa o aborcji naruszyły etykę dziennikarską TVP
Status ucznia: co to jest, do kiedy uczeń ma status ucznia?
Status ucznia w świetle prawa daje młodemu człowiekowi pewne przywileje. Sprawdź, jakie dokładnie korzyści z tego płyną i do kiedy uczeń ma status ucznia.
Osoba do 26. roku życia posiadająca status ucznia podlega pod ubezpieczenie społeczne swoich rodziców – dzięki temu obowiązek płacenia składek nie spoczywa na pracodawcy. Jeżeli dana osoba posiada status ucznia i pobiera rentę rodzinną – będzie mogła otrzymywać ją aż do zakończenia nauki (nie dłużej jednak niż do 26. roku życia). Spis treści: Status ucznia – co to jest? Status ucznia – do kiedy obowiązuje? Status ucznia po maturze Status ucznia a umowa zlecenie Status ucznia a umowa o pracę Status ucznia – co to jest? Status ucznia to stan prawny, który przysługuje osobie uczącej się w jednej ze szkół wymienionych w ustawie o systemie oświaty: jest to szkoła podstawowa, szkoła ponadpodstawowa, a także szkoły dla osób dorosłych. Status ucznia posiada uczeń, który uczęszcza do szkoły publicznej lub niepublicznej. Status ucznia – do kiedy obowiązuje? Zgodnie z ustawą o ubezpieczeniach społecznych, za ucznia do 26. roku życia uznaje się osobę, która spełnia jeden z następujących warunków: kontynuuje naukę w tej samej szkole, ukończyła szkołę i kontynuuje naukę w szkole, która rozpoczyna rok szkolny od 1 września, ukończyła szkołę i przedstawi zaświadczenie o przyjęcie na studia wyższe, wówczas status ucznia obowiązuje do 30 września, ukończyła szkołę i nie kontynuuje nauki (status ucznia obowiązuje do 31 sierpnia). W skrócie: uczeń zachowuje swój status do końca roku szkolnego, czyli do 31 sierpnia każdego roku. Dotyczy to również tego roku, w którym ukończył naukę. Status ucznia po maturze Status ucznia po maturze przestaje być ważny 31 sierpnia. Jeżeli uczeń zdecyduje się pójść na studia – uzyska wtedy status studenta. Jego status ucznia będzie ważny do 30 września, od 1 października (czyli od rozpoczęcia roku akademickiego) będzie miał status studenta. Jeżeli uczeń będzie kontynuował naukę jako słuchacz lub wychowanek w szkole dla dorosłych – nadal będzie mu przysługiwał status ucznia. W momencie, gdy nie zdecyduje się na żadną z powyższych opcji – po maturze utraci status ucznia. Status ucznia a umowa zlecenie W przypadku zawarcia umowy zlecenie z uczniem do 26. roku życia pracodawca nie musi odprowadzać za niego: składek ZUS, wpłat PKK, podatku dochodowego. W 2019 roku weszły w życie nowe przepisy, określające, że osoby spełniające odpowiednie warunki mogą skorzystać z ulgi – zwolnienie z PIT dla młodych. Uczeń jest wtedy zwolniony z obowiązku opłacania zaliczek na podatek dochodowy. Zatrudnienie ucznia na podstawie umowy zlecenie jest bardzo korzystne, ponieważ wynagrodzenie brutto jest równe wynagrodzeniu netto zleceniobiorcy. Kwoty te są w takiej sytuacji całkowitym kosztem przedsiębiorcy. Status ucznia a umowa o pracę Status ucznia nie ma z kolei znaczenia podczas zawierania umowy o pracę. Umowa ta jest bardziej kosztowna dla pracodawcy, jednak daje pracownikowi prawo do urlopu oraz ochronę przed nagłym zwolnieniem. Podczas trwania umowy o pracę to pracodawca opłaca wszelkie składki za swojego pracownika. Zobacz także: Jak obliczyć punkty do liceum: rekrutacja do liceum 2022 Jak wygląda rekrutacja do liceum 2022/2023? Jak dostać się do dobrego liceum? Jak napisać życiorys do szkoły?
Mobbing i seksistowskie komentarze w ratuszu. Rafał Trzaskowski reaguje i zleca kontrolę!
Na przełomie marca i kwietnia 2021 roku w Centrum Obsługi Podatnika Urzędu Miasta w Warszawie doszło do skandalicznego zachowania. Jedna z pracownic podczas zebrania usłyszała komentarze od przełożonych na temat swojego biustu. W sposób niedorzeczny zastanawiali się oni nad wielkością piersi kobiety i możliwością karmienia nimi dziecka.
Kobieta, która jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę, po urlopie macierzyńskim lub rodzicielskim może skorzystać z przerwy na karmienie. Tę możliwość kwestionowali jednak pracownicy jednego z warszawskich urzędów, w którym doszło do sytuacji niewyobrażalnie przykrej i upokarzającej dla pracownic, które karmiły piersią. Zachowanie ich pracodawców wykracza poza wszelkie przyjęte normy, jest nieetyczne i zwyczajnie... nieludzkie. Skandaliczne zachowanie przełożonych Jak donosi Radio ZET, urzędniczka Centrum Obsługi Podatnika w Warszawie w trakcie jednego z zebrań miała usłyszeć: „Niemożliwe, że z tak małym biustem karmi pani dziecko”. W ten sposób przełożeni na podstawie wielkości biustu kobiet próbowali oceniać, czy mogą one skorzystać z wcześniejszego wyjścia z pracy. Urzędniczki całe zdarzenie opisały w anonimowym mailu do Rafała Trzaskowskiego oraz Dyrektora Kadr. „Do dnia dzisiejszego nie potrafimy się pogodzić z tym jak zostałyśmy potraktowane, a wręcz poniżone przez naszych przełożonych. U wielu z nas nastąpiło obniżenie poczucia własnej wartości, czujemy się gorsze i odbiło się to na naszym życiu rodzinnym” – brzmi treść pisma wystosowanego przez kobiety pracujące w urzędzie. W dalszej części czytamy także: „Zostałyśmy zaproszone wraz z bezpośrednim przełożonym do gabinetu w celu wyjaśnienia harmonogramu naszej pracy związany z karmieniem naszych dzieci. Wyjaśnienie to polegało na ocenie – w obecności kilkunastu osób, w tym dyrekcji oraz przełożonych płci męskiej – naszych wymiarów biustu, gdzie jedna z nas usłyszała ironiczną uwagę, (...) że to niemożliwe, że z tak małym biustem karmi pani dziecko (...), co wzbudziło śmiech wśród przełożonych i dyrekcji. Zaskoczyło nas, że przełożeni pełnili również rolę biegłego lekarza, oceniając nasze zaświadczenia lekarskie pod względem prawdziwości, które zostały wystawione przez dyplomowanych lekarzy”. Reakcja prezydenta Warszawy Z ustaleń reportera Radia ZET Mariusza Gierszewskiego wynika, że urzędnicy warszawskiego ratusza próbowali wyjaśnić sprawę jeszcze przed wakacjami. Zaprzeczenia dyrekcji COP sprawiły jednak, że zaniechano dalszych postępowań. Do sprawy wrócono po pytaniach reportera odnośnie skandalicznego incydentu. Po nagłośnieniu sprawy przez Radio ZET zachowaniem urzędników zainteresował się prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski. Zapowiedział on kontrolę w Centrum Obsługi Podatnika. „Zarządziłem kontrolę w COP, będą podejmowane wkrótce decyzje personalne” – powiedział prezydent Rafał Trzaskowski. Dodał także: „Dokładnie to wyjaśniamy. Zawsze, jeżeli udowodniony jest jakikolwiek mobbing, to podejmujemy twarde decyzje. We wszystkich spółkach, którymi zarządzam, w ratuszu, w dzielnicach pracuje ponad 25 tysięcy osób, więc ja nie wykluczam, że tego typu sytuacje mogą mieć miejsce. Po to mamy procedury kontrolne. Podejmuję szybko decyzje personale jeżeli okazuje się, że tego typu podejrzenia są uzasadnione”. Radio ZET nieoficjalnie dowiedziało się również, że dyrektor COP Róża Joanna Gutkowska zrezygnowała z pełnionej dotąd funkcji i przeszła na emeryturę. Zobacz także: Pedofilka, wyrodna matka, egoistka. Przerażające, co słyszą kobiety karmiące piersią „Karmiłam dziecko w miejscu publicznym i zostałam zmieszana z błotem przez obcego faceta. Usłyszałam, że jestem perwersyjna i obleśna”. Karmiła piersią w autobusie i została z niego wyrzucona! Musiała dokończyć na poboczu
Szczere wyznanie Aleksandry Żebrowskiej na temat łączenia pracy z macierzyństwem. Mamy zrozumieją!
Aleksandra Żebrowska w swoim ostatnim wpisie zdradziła, jak wygląda jej praca przy trójce dzieci. Kobiety, które również łączą obowiązki zawodowe z macierzyństwem, z pewnością ją zrozumieją. Czasami to nie lada wyzwanie i bywają momenty, w których jest bardzo trudno...
Aleksandra Żebrowska nie pokazuje wyidealizowanego obrazu macierzyństwa. W sieci często wypowiada się na tematy związane z byciem mamą, jednak robi to „bez lukru”. Publicznie opowiedziała o problemie nietrzymania moczu po porodzie, pokazała bliznę po cesarce. Teraz żona Michała Żebrowskiego bardzo otwarcie opowiedziała o pracy zdalnej z perspektywy mamy trójki dzieci. Praca zdalna w towarzystwie dzieci Aleksandra Żebrowska jest mamą Frania, Henia i 10-miesięcznego Felka. Najmłodszego synka nadal karmi piersią i jest z nim prawie cały czas w domu. Jak wygląda praca zdalna połączona z opieką nad takim maluchem? „Siłą rzeczy uczestniczy on w niektórych rozmowach telefonicznych, np. liżąc mi brodę. Kiedyś takie odgłosy dziecka w tle strasznie mnie stresowały. Teraz kiedy nawet podczas ważnej rozmowy Felek pruka buzią do słuchawki, odpowiadam rozmówcy szybkim »przepraszam, to mój wspólnik«. Ostatnio żart się chyba nie udał, bo po chwili niezręcznej ciszy musiałam dodać, że chodzi o dziecko” – wyjaśniła mama trzech pociech. Dodała, że ludzie są teraz bardzo wyrozumiali, doskonale wiedząc, „jak to jest pracować z domu”. „Zdarzają się takie dni...” Aleksandra Żebrowska przyznała jednak, że zdarzają się takie dni, kiedy obowiązki zawodowe schodzą na dalszy plan: „Zaczynam jednego maila rano, siadam do niego kilka razy w ciągu dnia, a kończę dopiero po północy, kiedy wszyscy śpią i wreszcie jest po prostu cicho”. Młoda mama z wielkim dystansem (i przymrużeniem oka) zaznaczyła także, że czasami są po prostu ważniejsze rzeczy od pracy: „Zdarza mi się przełożyć wszystko na jutro, bo po nieprzespanej nocy zwyczajnie nic mi nie wychodzi, a dzieciaki mają gorszy dzień i wieczorem potrzebują porozmawiać o zagrożeniach, jakie stwarza dla nas tsunami. W rzece”. Opowiedziała także o śmiesznych sytuacjach, które towarzyszą jej podczas pracy: „Zdarzyło mi się niedawno przelać kupę kasy za miesięczną fakturę UPS na konto, które niestety nie należy do UPS...? A odkręcanie tego było, delikatnie mówiąc, czasochłonne. Zdarza mi się w trakcie robienia ważnych obliczeń łapać za telefon, żeby nagrać, jak Felek sam stoi albo komicznie szybko raczkuje, bo wypatrzył jakieś okruchy pod stołem”. Chyba wszystkie pracujące mamy mogą podpisać się pod tymi słowami! Zobacz także: Jan Dąbrowski bardzo młodo został ojcem. „Czasem siada mi psychika” Olga Frycz jest w ciąży! Nie boi się samodzielnego macierzyństwa: „To mój świadomy wybór” Klaudia Halejcio opowiada o pierwszych chwilach po porodzie. Przyznaje, że nie było jej łatwo
Ida Nowakowska BŁYSKAWICZNIE wróciła do pracy po urodzeniu dziecka
Ida Nowakowska zaledwie kilka dni temu urodziła swoje pierwsze dziecko, a już wróciła do pracy! Tancerka zdradziła jednak, że w czasie nagrań do programu „Dance Dance Dance” bardzo stęskniła się za swoim synkiem.
Ida Nowakowska kilka dni temu po raz pierwszy została mamą. Tancerka, w przeciwieństwie do innych sławnych mam, pokazała twarz swojego dziecka. Teraz po raz kolejny zaskoczyła swoim zachowaniem, ponieważ już kilka dni po porodzie wróciła do pracy. Szybki powrót do pracy Idy Nowakowskiej Ida Nowakowska jest jurorką w programie „Dance Dance Dance”. Do ostatniej chwili pod ogromnym znakiem zapytania stał udział świeżo upieczonej mamy w finałowym odcinku programu. Producenci brali nawet pod uwagę znalezienie osoby na jednorazowe zastępstwo. Tancerka jednak nie zawiodła i pojawiła się na nagraniu. Było widać, że jurorka jest bardzo szczęśliwa, a macierzyństwo jej służy. Tęsknota za maluszkiem Ida Nowakowska, mimo że pojawiła się w pracy, po zakończeniu nagrań jak najszybciej chciała wrócić do swojego synka. W czasie, gdy jego mama była w pracy, maluch był pod opieką taty i babci. „Czuję się niesamowicie, najlepsza rola w moim życiu. Stresik dzisiaj mam, bo z babcią i z mężem jest pierwszy raz nasz synek, więc ja już właśnie do niego lecę, bo tak się za nim stęskniłam. Nie wiedziałam, że to jest możliwe, że można tak za kimś tęsknić, lecę!” – zdradziła tancerka na InstaStories w rozmowie z Aleksandrem Sikorą. Zobacz także: „A ta z parady się urwała? Takiej WYPACYKOWANEJ jeszcze nie było” [LIST DO REDAKCJI] Maja Bohosiewicz sprzedaje łóżko dziecięce. Cena zwala z nóg! Andziaks przekłuła uszy rocznej córce. „Nasza niunia też musi mieć” (FILM)
Dni wolne od pracy i szkoły 2021: kalendarz dni wolnych
Przedstawiamy dni wolne od pracy i szkoły 2021, które przysługują nam ustawowo. W tym roku z 13 dni świątecznych, 7 wypada w dni powszednie, 2 w soboty, a 4 w niedziele. Biorąc jedynie kilka dodatkowych dni urlopu, możemy zaplanować kilka całkiem długich weekendów.
Dni wolne od pracy i szkoły w 2021 roku układają się dość pomyślnie. Wiele z nich wypada w dni powszednie, więc czeka nas sporo dodatkowego odpoczynku, poza weekendami. Dni ustawowo wolnych jest 13, a doliczając soboty i niedziele – 113. Dodatkowo można skorzystać z kilku długich weekendów. Sprawdź w naszym kalendarzu dni wolnych od pracy 2021, kiedy je zaplanować! Spis treści: Dni wolne od pracy 2021 Dni wolne od szkoły 2021 Kalendarz dni wolnych od pracy 2021 Długie weekendy 2021 Dni wolne od pracy 2021 W kalendarzu na rok 2021 mamy 13 dni ustawowo wolnych od pracy, które wypadają: 1 stycznia: Nowy Rok 6 stycznia: Święto Trzech Króli 4 kwietnia: Niedziela Wielkanocna 5 kwietnia: Poniedziałek Wielkanocny 1 maja: Święto Pracy 3 maja: Święto Konstytucji 3 Maja 23 maja: Zesłanie Ducha Świętego 3 czerwca: Boże Ciało 15 sierpnia: Święto Wojska Polskiego (a także Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny) 1 listopada: Wszystkich Świętych 11 listopada: Święto Niepodległości 25 grudnia: Boże Narodzenie 26 grudnia: drugi dzień świąt Bożego Narodzenia Dni wolne od szkoły 2021 Uczniów czeka jeszcze więcej wolnego. Oprócz wyżej wymienionych dni wolnych mają również ferie zimowe oraz wakacje, a także dłuższe przerwy w okresie wielkanocnym (od 1 do 6 kwietnia 2021) i bożonarodzeniowym. Ferie odbywają się dla wszystkich uczniów w jednym terminie, czyli od 4 do 15 stycznia. Zgodnie z kalendarzem roku szkolnego 2020/2021 zakończenie zajęć planowane jest na piątek, 25 czerwca, czyli od 26 czerwca do 31 sierpnia będą wakacje. Dodatkowo zwykle dyrektorzy szkół wyznaczają dzień wolny od szkoły na piątek po Bożym Ciele (czyli w tym roku 4 czerwca). Mają też do dyspozycji 3 dodatkowe dni, które mogą rozdysponować według uznania. W szkołach średnich uczniowie mają również wolne zwykle przy okazji matur, w dniach 4-6 maja. Kalendarz dni wolnych od pracy 2021 Poniżej prezentujemy na kalendarzu, jak będzie wyglądał układ dni wolnych od pracy w bieżącym roku. Dzięki takiemu graficznemu przedstawieniu łatwiej jest zobaczyć, w jakie dni tygodnia wypadają poszczególne święta i zaplanować odpoczynek. W 2021 szykuje się możliwość skorzystania z kilku długich weekendów w związku z dniami ustawowo wolnymi od pracy. Długie weekendy 2021 W tym roku kilka świąt wypada w poniedziałek lub piątek, co automatycznie wydłuża weekend do trzech dni – tak jest w przypadku Nowego Roku, Poniedziałku Wielkanocnego, święta Konstytucji 3 maja oraz Wszystkich Świętych. Kilka świąt wypada w środku tygodnia, wówczas biorąc jeden lub dwa dodatkowe dni urlopu, można sporo wydłużyć weekend (Trzech Króli jest w środę, Boże Ciało tradycyjnie w czwartek, Święto Niepodległości tym razem również w czwartek). Poza tym dwa świąteczne dni wypadają w sobotę – Święto Pracy i Boże Narodzenie – a w takim przypadku przysługuje prawo odebrania sobie innego dnia wolnego w zamian za nie. Zobacz także: Gdzie jechać w góry z dziećmi? Lista najbardziej urokliwych miejsc Gdzie nad morze z dzieckiem? TOP 10 miejsc Gdzie na weekend z dziećmi? 19 atrakcji w Polsce!
Ciąża na wypowiedzeniu – chroni cię specjalne prawo!
Z kodeksu pracy wynika, że pracodawcę obowiązuje zakaz rozwiązania umowy o pracę z kobietą ciężarną. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy była ona w ciąży już przed okresem wypowiedzenia, jak i tej, gdy zaszła w ciąże w trakcie jego trwania.
Ciąża kobiety wpływa zarówno na jej sytuację, jak i sytuację pracodawcy. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/prawo-i-ciaza-jak-prawo-chroni-kobiete-w-ciazy-7143-r1/">Gdy kobieta jest w ciąży, pracodawcy nie wolno podjąć niektórych działań, między innymi wypowiedzieć przyszłej mamie umowy o pracę. Obowiązuje to już od pierwszego dnia trwania ciąży. Pracodawca nie może zwolnić kobiety, która jest w ciąży, wyjątkiem jest jedynie wypowiedzenie umowy, gdy wina leży po stronie pracownicy. Spis treści: Wypowiedzenie umowy a ciąża Zajście w ciążę na wypowiedzeniu Ciąża a wypowiedzenie umowy na czas określony Ciąża a wypowiedzenie umowy na czas nieokreślony Likwidacja stanowiska pracy a ciąża Wypowiedzenie umowy a ciąża Żeby kobieta nie została zwolniona z pracy, mimo otrzymanego już wypowiedzenia umowy, muszą być spełnione następujące warunki: w przypadku kiedy w dniu otrzymania wypowiedzenia kobieta była w ciąży, a nie wiedziała o tym fakcie, w sytuacji, kiedy kobieta zaszła w ciążę w czasie trwania okresu wypowiedzenia, przed rozwiązaniem umowy o pracę, gdy kobieta dowiedziała się o ciąży po rozwiązaniu umowy o pracę, ale zaszła w ciążę jeszcze w okresie wypowiedzenia. W momencie, gdy<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/ciaza-kiedy-trzeba-o-niej-powiadomic-pracodawce-19114-r1/"> pracownica poinformowała swojego pracodawcę, że jest w ciąży – musi on wycofać takie wypowiedzenie i przywrócić kobietę do pracy na stanowisku, które wcześniej zajmowała. Jeżeli jednak zdarzy się sytuacja, że pracodawca tego nie zrobi – kobieta może dochodzić swoich praw przed sądem pracy. Ciąża w okresie wypowiedzenia nie chroni jednak przyszłej mamy przed zwolnieniem, gdy następuje ono z jej winy, tzn. jest to zwolnienie dyscyplinarne. Zajście w ciążę na wypowiedzeniu Jeśli kobieta jest na wypowiedzeniu i zaszła w ciążę – nadal obowiązuje zakaz rozwiązywania umowy z nią. Okres wypowiedzenia a ciąża - co musisz o tym wiedzieć? W przypadku, gdy pracownica zaszła w ciążę w czasie trwania okresu wypowiedzenia o pracę – musi jedynie potwierdzić ciążę odpowiednią dokumentacją medyczną. Istotny jest stan, w jakim się znajdowała przed lub znajduje w trakcie wypowiedzenia lub rozwiązania umowy o pracę. Obowiązuje również zakaz rozwiązania umowy z kobietą ciężarną jako skutek już dokonanego wypowiedzenia. Ciąża na wypowiedzeniu daje kobiecie możliwość żądania, by takie wypowiedzenie (złożone wcześniej przez pracodawcę) nie miało żadnych konsekwencji ze względu na stan, w jakim się znajduje, zarówno podczas ciąży, jak i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/komu-przysluguje-urlop-macierzynski-21761-r1/">urlopu macierzyńskiego. Ciąża a wypowiedzenie umowy na czas określony Odpowiednie prawo działa na korzyść kobiety w ciąży i chroni ją przed utratą pracy w okresie jej trwania. Zasady te obowiązują więc też w przypadku, gdy kobieta, która <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przed-ciaza/starania-o-dziecko/jak-szybko-zajsc-w-ciaze-4-rady-dla-starajacych-sie-o-dziecko-23926-r1/">zaszła w ciążę, posiada umowę o pracę na czas określony. Dotyczy to jednak umowy, która uległaby rozwiązaniu po upływie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/przebieg-ciazy/3-miesiac-ciazy-miesiace-ciazy-15176-r1/">trzeciego miesiąca ciąży. Ciąża a wypowiedzenie umowy na czas nieokreślony Wypowiedzenie umowy o pracę na czas nieokreślony działa dokładnie na takich samych zasadach, jak w przypadku, gdy kobieta ma umowę na czas określony (wyłączając spełnienie warunku 3 miesięcy). Określa to artykuł 177 kodeksu pracy. Dotyczy to również okresu próbnego (który przekracza 1 miesiąc). Wtedy umowa jest przedłużana do dnia porodu, a pracodawca nie ma uprawnień, by ją wypowiedzieć. Likwidacja stanowiska pracy a ciąża Są jednak sytuacje, gdy mimo zajścia w ciążę na wypowiedzeniu, kobieta zostaje bez pracy. Poza zwolnieniem dyscyplinarnym chodzi tutaj o ogłoszenie upadłości lub likwidacji firmy. Gdy zdarzy się taka sytuacja – pracownica ma prawo do szczególnych uprawnień. Przede wszystkim pracodawca powinien starać się zapewnić kobiecie ciężarnej inną pracę – na równoległym stanowisku lub u innego pracodawcy. Jeżeli jednak umowa o pracę zostanie rozwiązana z kobietą ciężarną – do dnia porodu przysługuje jej zasiłek, który jest równoznaczny z kwotą <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/zasilek-macierzynski-2017-wysokosc-zasilku-macierzynskiego-21770-r1/">zasiłku macierzyńskiego. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/ciaza/zdrowie/praca-zmianowa-w-ciazy-przyczyna-zbyt-niskiej-masy-urodzeniowej-26593-r1/">Jesteś w ciąży i pracujesz na zmiany? Dziecko może urodzić się zbyt małe Jak to jest na tacierzyńskim? - opowiada tata trzech córek <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/praca-a-rozwod-20072-r1/">Jak tu pracować podczas rozwodu? Podpowiadamy!
Tata w pracy: jak ojcostwo wpływa na karierę?
Wiele mówi się o sytuacji zawodowej matek, a co z mężczyznami? Czy ich sytuacja na rynku pracy zmienia się po tym, jak zostają ojcami? Przeczytaj, co mówią o tym badania naukowe.
Kiedy mężczyzna zostaje ojcem, staje oko w oko z życiową rewolucją. Musi przewartościować swoje życie, odpowiedzieć sobie na ważne pytania: jakim ojcem chcę być dla mojego dziecka? Ile czasu chcę mu poświęcać? Czy chcę być zaangażowany w opiekę nad dzieckiem na równi z żoną? I jaka jest teraz moja pozycja w rodzinie? Okazuje się jednak, że oprócz kwestii związanych z życiem prywatnym i emocjami, mężczyzna, który zostaje ojcem, może stanąć wobec zmian, które będą dotyczyć jego kariery. Oto jak ojcostwo wpływa na sytuację zawodową mężczyzn: Ojcowie mają większe szanse na zatrudnienie Wiele mówi się o tym, że młode matki mają problemy ze znalezieniem zatrudnienia, bo potencjalni pracodawcy niechętnie zatrudniają kobiety z małymi dziećmi, obawiając się, że będą często przebywać na zwolnieniach lekarskich na dziecko. Inaczej jest z mężczyznami. Zdaniem naukowców z prestiżowego Cornell University (USA) ojcowie nie tylko nie są dyskryminowani ubiegając się o pracę, ale ojcostwo wypada na ich korzyść! Odkrycia tego naukowcy dokonali wysyłając spreparowane CV w odpowiedzi na ogłoszenia o pracę – aplikacje były niemal identyczne, z tą różnicą, że w niektórych z nich była informacja o tym, że kandydat jest członkiem rady rodziców w szkole. Okazało się, że to właśnie kandydaci z taką informacją w CV byli częściej zapraszani na rozmowy kwalifikacyjne (dla porównania: ten sam eksperyment w przypadku kobiet, dał zupełnie odwrotny efekt...). Pracodawcy oceniali ojców jako bardziej kompetentnych i oddanych pracy niż bezdzietni mężczyźni oraz matki. Czy ojcowie gorzej pracują? Pracodawcy obawiają się, że rodzice mają zbyt wiele obowiązków związanych z rodziną, będą więc częściej nieobecni i mniej wydajni w pracy. Tymczasem, jak wykazało badanie, ojcowie przynajmniej 2 dzieci są bardziej wydajni w pracy od kolegów, którzy mają jedno dziecko lub wcale. A prawdziwie wygrani są ojcowie... bliźniąt! Ich produktywność wzrasta aż o 52 proc. Ojcowie zarabiają więcej pieniędzy? Kiedy mężczyzna zostaje ojcem, często zdobywa dodatkową motywację do tego, żeby znaleźć lepiej płatną pracę. Zdaniem naukowców z Cornell pracodawcy proponują ojcom większą pensję niż kobietom (bez względu na to, czy są one matkami czy nie) i bezdzietnym mężczyznom. Z kolei naukowcy z Uniwersytetu w Massachusetts, obliczyli na podstawie 15-letnich obserwacji, że ojcowie zarabiają średnio o 6 proc. więcej, kiedy są ojcami. W Wielkiej Brytanii natomiast pensja ojców jedynaków jest większa o 21 proc. od pensji mężczyzn bezdzietnych i o 30 proc., kiedy mężczyzna ma 2 dzieci. A matki? Tu też nie ma dobrych wiadomości. Mamy w Wielkiej Brytanii zarabiają o 11 proc. mniej od kobiet, które nie mają dzieci. Wiadomo, że w Polsce mężczyźni zarabiają przeciętnie o 800 zł miesięcznie więcej od kobiet (dane z 2015 roku). Ojcowie są ambitniejsi Mężczyźni, którzy zostają ojcami, częściej twierdzą, że interesuje ich awans w pracy i stanowiska kierownicze. Ci ojcowie, którzy nie są zainteresowani taką ścieżką kariery, jako powód podają godzenie życia rodzinnego z zawodowym, co naukowcy tłumaczą tym, że nie brakuje im ambicji lecz możliwości, by pogodzić stanowisko kierownicze z opieką nad dzieckiem. Co więcej, okazuje się, że ojcowie zajmujący wysokie stanowiska, mają lepsze wyniki jako menadżerowie, kiedy są zaangażowanymi ojcami. Wynika to z faktu, że jako ojcowie muszą rozwijać swoje umiejętności negocjacyjne, próby osiągnięcia kompromisu i zdolności komunikacyjne. Lepiej radzą sobie z rozwiązywaniem konfliktów i z wielozadaniowością, a udane życie rodzinne wpływa pozytywnie na ich stosunek do podwładnych. Zobacz też: Wysyłasz CV? Sprawdź, dlaczego warto to zrobić w poniedziałek Dlaczego warto być zaangażowanym tatą? Jaki jest współczesny polski tata? Wiemy o nim wszystko!
"Nie poganiaj mnie, bo tracę oddech" czyli mamo, nie spiesz się tak!
Poganiamy dzieci z wielu powodów. Bo nie możemy spóźnić się do pracy, bo do przedszkola jest kawał (zakorkowanej na amen) drogi, bo zaspaliśmy, bo zaplanowaliśmy, bo musimy jeszcze… Czy zawsze ten pośpiech jest konieczny?
Przyłapujecie się czasem na tym, że zmuszacie dzieci do pośpiechu nawet wtedy, gdy tak naprawdę nie jest to konieczne? Ja się przyłapuję. Brakuje nam cierpliwości (no bo jak długo można wiązać buty, no jak???) i elastyczności (mieliśmy odwiedzić żyrafę, więc dlaczego, na Boga, od kwadransa tkwimy przy kiosku z pamiątkami?!?) albo po prostu z przyzwyczajenia, bo po tygodniu robienia wszystkiego na czas trudno ot tak wyhamować. Przeczytaj także: Jak żyć zdrowo w pośpiechu Pośpiech a dzieci Jak z tym wiecznym poganianiem radzą sobie nasze dzieci? – Bardzo różnie – mówi Beata Płażewska, psycholog dziecięcy. – To zależy m.in. od ich temperamentu. Dzieci, które od urodzenia funkcjonują na wysokich obrotach, mogą radzić sobie całkiem nieźle, bo od pośpiechu bardziej je męczy bezruch i nuda. Znacznie trudniej jest maluchom, które z natury są spokojne. Wieczne poganianie i gnanie na złamanie karku burzy ich spokój, zmusza do tempa, które jest im obce i którego sensu nie rozumieją. W dodatku mają poczucie, że wszystko robią źle, bo inni się na nie denerwują. Dla nich pośpiech = stres z wszystkimi jego konsekwencjami, np. bólem brzucha czy głowy. Zobacz także: Temperament to potęga A więc co robić? Cudownie byłoby nie spieszyć się w ogóle, ale to nierealne. I niepotrzebne. – Dziecko nie może żyć pod kloszem – mówi Beata Płażewska. - Dzięki temu, że czasem musi się spiąć, bardziej postarać, podbiec itd. uczy się żyć w prawdziwym świecie, dowiaduje się wiele o sobie i swoich możliwościach. Najważniejsze, by tego stresu nie było zbyt dużo i by nie towarzyszył mu bez ustanku. Jak się spieszyć "po ludzku"? Co robić, by wszędzie zdążyć na czas, a przy tym nie zamęczyć dziecka? Spróbuj zrozumieć dziecko. Nawet kilkulatek nie bardzo wie, dlaczego właściwie ma się spieszyć. Nie ma poczucia czasu, więc twoje „Rany boskie, już za pięć ósma!” nic dla niego nie znaczy. Jest skupiony na sobie, łatwiej się rozprasza . Przyjmując to do wiadomości nie sprawimy co prawda, że ubierze się albo zje śniadanie szybciej, ale przestaniemy się denerwować i uważać, że guzdrząc się, robi nam na złość. Bierz pod uwagę jego możliwości. Trzy- czy nawet cztero- czy pięciolatek nie jest w stanie ubrać się czy zjeść tak sprawnie jak dorosły. Nie potrafi też tak szybko chodzić, bo robi o wiele mniejsze kroki. Pogódź się tym, że potrzebuje więcej czasu niż ty. Nie pakuj się w kłopoty. Zastanów się, czy najlepsze przedszkole/basen/zajęcia plastyczne w mieście są warte tego, by pędzić tam na złamanie karku. Ułatw sobie życie. Jeśli wiesz, że rano macie mało czasu, wszystko, co się da (ubrania, zabawki do zabrania itd.) przygotuj wieczorem. Jeśli twój smyk zatrzymuje się przy każdym kwiatku, psie i aucie, wyjdź z nim trochę wcześniej. Jeśli rano jest marudny, poszukaj czegoś, co ułatwi mu wstawanie (kakao w ulubionym kubku, łaskotki, skoczna piosenka itd.). Przygotuj malca. Jeśli musicie spieszyć się bardziej niż zwykle (bo na przykład zaspaliście), uprzedź o tym dziecko i powiedz (konkretnie!), czego od niego oczekujesz. Nie bądź kapralem. Zamiast pokrzykiwać i wydawać rozkazy pomagaj i bądź przy dziecku. Możesz też spróbować sztuczek (znajdziesz je poniżej. Nie burcz na malca z byle powodu, chwal go, gdy uda mu się z czymś uporać w miarę szybko. Daj dziecku czasem odetchnąć. Nawet dorosły nie może żyć w nieustannym pędzie. Dziecko tym bardziej. Potrzebuje odpoczynku, leniwych przedpołudni z rodzicami, a nawet beztroskiego zbijania bąków. – Szukając atrakcyjnych zajęć dla naszych pociech zapominamy czasem, że do rozwoju potrzebna jest także spontaniczna, nie kierowana przez dorosłych zabawa, przepychanki z rówieśnikami, a nawet nuda. Dzięki temu wszystkiemu malec rozwija się na najróżniejsze sposoby: przygląda się światu, intensywnie doświadcza, ma szansę rozwijać swoją wyobraźnię, uczyć się samodzielności – mówi psycholog. Nie planuj zbyt wiele. Zorganizuj wasz dzień tak, by znalazł się czas na spokojny spacer, rozmowę i „nicnierobienie”, Mądrze wybieraj. Nie da się robić wszystkiego naraz. I nie wszystko warto robić. Może zamiast pędzić z malcem na kurs gotowania dla przedszkolaków zostańcie w domu i zróbcie sobie kluski na kolację? Nie popędzaj dziecka, jeśli to nie jest naprawdę konieczne. No bo właściwie dlaczego nie miałoby się przyjrzeć kotu? Ucz się od dziecka. Gdy utknie przy kałuży spróbuj go nie popędzać, tylko przyjrzyj się jej wraz z nim. Może jest ciekawsza niż to, do czego pędziliście? Jak skłonić dziecko do pośpiechu? 5 sprawdzonych trików Zamiast popędzać i sztorcować malca możesz wypróbować którąś ze starych, rodzicielskich sztuczek. Włącz minutnik. Są maluchy, które uwielbiają z nim wygrywać. Rzuć wyzwanie. „Kto pierwszy się ubierze/ dobiegnie do ławki” Przydziel ważne zadanie. „Zadbaj o to, by lalka Zuzia dotarła do przedszkola na czas” Uruchom wyobraźnię „Musimy szybko zjeść i wyjść, bo za, raz przyjdzie tu stado tyranozaurów”, Zachęć. „Jeśli za chwilę wyjdziemy, zdążymy powiedzieć „dzień dobry” pani z warzywniaka/obejrzeć wystawę w kiosku itd. Polecamy także: 12 trików, które ułatwiają życie rodzicom
Czy można pracować na urlopie macierzyńskim, rodzicielskim lub wychowawczym?
Dowiedz się, czy i kiedy możesz podjąć pracę w czasie urlopu macierzyńskiego, rodzicielskiego czy wychowawczego. Czy pracodawca może nie wyrazić zgody na podjęcie pracy podczas sprawowania opieki nad dzieckiem?
Praca na podstawowym urlopie macierzyńskim Wymiar podstawowego urlopu macierzyńskiego w przypadku urodzenia jednego dziecka wynosi 20 tygodni. Czy w tym okresie można łączyć opiekę nad dzieckiem z pracą? Przepisy polskiego prawa pracy nie przewidują możliwości łączenia podstawowego urlopu macierzyńskiego z pracą. Ten typ urlopu stanowi wyjątek, gdyż dodatkowy urlop macierzyński, urlop rodzicielski i wychowawczy dopuszczają łączenie wykonywania pracy z opieką nad dzieckiem. Mimo iż Kodeks pracy nie przewiduje (ale równocześnie nie zakazuje) możliwości łączenia podstawowego urlopu macierzyńskiego z pracą, należy uznać, że pierwszy okres po urodzeniu dziecka przeznacza się na osobistą opiekę nad nim. W tym czasie matka powinna odpoczywać i wracać do pełni sił po porodzie oraz w szczególny sposób dbać o niemowlę. Wydaje się więc, że podjęcie pracy w okresie podstawowego urlopu macierzyńskiego byłoby sprzeczne z jego celem. Zobacz też: Wniosek o udzielenie urlopu macierzyńskiego Praca na dodatkowym urlopie macierzyńskim i na urlopie rodzicielskim Nieco większą swobodę w podejmowaniu pracy mają osoby przebywające na dodatkowym urlopie macierzyńskim i urlopie rodzicielskim. Ustawodawca wprowadzając nowy urlop – rodzicielski (od 17 czerwca 2013 r.), w kwestii łączenia go z pracą odniósł się do przepisów dotyczących dodatkowego urlopu macierzyńskiego. W obu przypadkach stosuje się zatem te same reguły. Dodatkowy urlop macierzyński trwa maksymalnie 6 tygodni w przypadku urodzenia jednego dziecka przy jednym porodzie i przypada bezpośrednio po wykorzystaniu podstawowego urlopu macierzyńskiego. Aby pracownik mógł podjąć pracę w tym okresie u pracodawcy, który udzielił mu urlopu, musi spełnić dwa warunki: złożyć w terminie wniosek o dopuszczenie do wykonywania pracy w trakcie dodatkowego urlopu macierzyńskiego, wyrazić we wniosku chęć do wykonywania pracy maksymalnie w wymiarze ½ etatu. Zobacz też: Ile trwa urlop macierzyński Urlop rodzicielski trwa maksymalnie 26 tygodni, następuje bezpośrednio po dodatkowym urlopie macierzyńskim i okres ten również można łączyć z pracą, spełniając powyższe warunki. Dla przykładu osoba łącząca dodatkowy urlop macierzyński z pracą na 1/2 etatu może mieć zaplanowaną pracę w ten sposób: poniedziałek – wolne, wtorek – 8 godzin, środa – wolne, czwartek – 8 godzin, piątek – 4 godziny, weekend – wolne. Wymiar ½ etatu dotyczy całego wymiaru czasu pracy, a nie wymiaru dobowego czasu pracy. Stąd pracownica nie musi codziennie pracować po 4 godziny, a jej tydzień pracy może wyglądać jak na przykładzie. Na pozostałą część etatu pracodawca udziela jej dodatkowego urlopu macierzyńskiego bądź urlopu rodzicielskiego. Ważne! Pracownicy podejmujący pracę na dodatkowym urlopie macierzyńskim mogą pracować więcej niż 8 godzin na dobę, a tylko wówczas gdy wyrażą na to zgodę. Polecamy: Kolejna ciąża podczas urlopu wychowawczego – czy należy się zasiłek macierzyński? [CMS_PAGE_BREAK] Kiedy należy złożyć wniosek o dopuszczenie do wykonywania pracy? Co istotne, jeśli pracownik zamierza łączyć urlop z pracą, musi złożyć wniosek o dopuszczenie do wykonywania pracy w trakcie dodatkowego urlopu w terminie nie krótszym niż 14 dni przed planowanym rozpoczęciem wykonywania pracy. Drugim sposobem jest poinformowanie o tym pracodawcy już w treści wniosku o udzielenie dodatkowego urlopu macierzyńskiego lub odpowiednio rodzicielskiego. Pracownik podaje we wniosku planowany wymiar czasu pracy oraz okres łączenia urlopu z wykonywaniem pracy. Gdy pracownik decyduje się na pracę na ½ etatu, urlopu udziela się na pozostałą część wymiaru czasu pracy, czyli również na ½ etatu. Pracodawca co do zasady powinien uwzględnić wniosek. Wyjątek stanowi sytuacja, kiedy organizacja pracy lub jej rodzaj nie pozwala na takie rozwiązanie. Wówczas obowiązkiem pracodawcy jest pisemne poinformowanie pracownika o przyczynie odmowy. Po upływie okresu łączenia urlopu z pracą (podanego przez pracownika we wniosku), rodzic wraca do opieki nad dzieckiem w ramach pełnego wymiaru urlopu rodzicielskiego. Istnieje także możliwość wcześniejszej rezygnacji z wykonywania pracy. Uznaje się, że przed upływem wskazanego okresu, powrót do pełnego urlopu rodzicielskiego możliwy jest tylko za zgodą pracodawcy. Ważne! Łączenie wykonywania pracy z korzystaniem z dodatkowego urlopu macierzyńskiego bądź urlopu rodzicielskiego wiąże się z proporcjonalnym obniżeniem wysokości zasiłku macierzyńskiego do wymiaru czasu pracy, w którym pracownik łączy korzystanie z dodatkowego urlopu macierzyńskiego z wykonywaniem pracy. Zobacz także: Jakie prawa ma kobieta przebywająca na urlopie wychowawczym? [CMS_PAGE_BREAK] Praca na urlopie wychowawczym Wymiar urlopu wychowawczego od 1 października 2013 r. wynosi 36 miesięcy i co najmniej 1 miesiąc musi być wykorzystany przez drugiego z rodziców. Rodzic nie może zrzec się tego miesiąca na rzecz drugiego z rodziców. Podczas tych 3 lat pracownik ma największą swobodę w kwestii podejmowania zatrudniania. Zapewne wynika to z faktu, iż jest to urlop bezpłatny. Ustawodawca daje więc rodzicom możliwość dorobienia. Pracownik może łączyć urlop wychowawczy z pracą zarobkową u dotychczasowego pracodawcy lub w innym zakładzie pracy, może również podjąć inną działalność, naukę czy szkolenia. Dotyczy to zarówno umowy o pracę, jak i zatrudnienia cywilnoprawnego. Jeśli jednak podjęcie się tych aktywności wyłącza możliwość sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, pracownik traci to uprawnienie. Co istotne, zatrudniając się u innego pracodawcy, pracownik nie musi informować o tym zdarzeniu ani prosić o zgodę dotychczasowego pracodawcy. Gdyby pracownik trwale zaprzestał sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem (co zostało ustalone przez pracodawcę), wzywa się pracownika do stawienia się do pracy w określonym terminie. Termin nie może wypadać później niż w ciągu 30 dni od dnia podjęcia takiej decyzji przez pracodawcę i nie wcześniej niż po upływie 3 dni od dnia wezwania. Jeśli pracownik nie stawi się na wezwanie do podjęcia pracy bez usprawiedliwienia, pracodawca może wyciągnąć konsekwencje w postaci natychmiastowego rozwiązania umowy o pracę. Podstawa prawna Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) Zobacz też: Wniosek o urlop wychowawczy Mama na samozatrudnieniu – czy przysługuje jej urlop i zasiłek macierzyński?
Urodzenie dziecka a skrócony wymiar czasu pracy i przerwa na karmienie piersią - kto może z nich korzystać?
Kiedy pracująca mama może skorzystać z prawa do skróconego czasu pracy i przerwy na karmienie piersią? Do kiedy można składać wniosek o obniżenie wymiaru czasu pracy?
Jeśli kobieta nie wyobraża sobie powrotu do pracy w pełnym wymiarze czasu pracy, może skorzystać z urlopu wychowawczego (niestety nie jest on płatny) lub skorzystać z prawa do skróconego wymiary czasu pracy. Na jakich zasadach? Obniżenie wymiaru czasu pracy - kto może o to wnioskować? Prawo do obniżenia wymiaru czasu pracy przewiduje art. 1867 Kodeksu pracy. Może z niego skorzystać pracownik, który jest uprawniony do urlopu wychowawczego (tj. wykorzystał w pełnym wymiarze urlop macierzyński, dodatkowy macierzyński oraz rodzicielski) i dodatkowo ma co najmniej sześciomiesięczny staż pracy. Aby móc skorzystać z prawa do skróconego czasu pracy, należy złożyć u pracodawcy pisemny wniosek o obniżenie wymiaru czasu pracy - maksymalnie do 1/2 etatu. Nie ma przepisu określającego minimalną wielkość, o jaką pracownik może zmniejszyć etat. Teoretycznie można obniżyć etat nawet o jedną godzinę pracy w tygodniu czy miesiącu. Czy nie jest to jednak nadużycie prawa? Rozstrzygają o tym każdorazowo sądy pracy. Warto przeczytać: Kolejna ciąża podczas urlopu wychowawczego – czy należy się zasiłek macierzyński? Okres korzystania z obniżonego wymiaru czasu pracy Jeśli chodzi o ramy czasowe, to pracownik może korzystać z pracy w niższym wymiarze maksymalnie do końca okresu, w którym mógłby korzystać z urlopu wychowawczego. Przepisy dotyczące tego typu urlopu pozwalają na maksymalne korzystanie z niego przez okres 36 miesięcy, czyli 3 lata. Co istotne pracownik może korzystać z tego przywileju do ukończenia przez dziecko 5. roku życia. Terminy te dotyczą również skrócenia wymiaru czasu pracy. Wniosek o skrócenie czasu pracy - do kiedy należy go złożyć? Wniosku o obniżenie czasu pracy nie trzeba składać bezpośrednio po zakończeniu urlopu rodzicielskiego, lecz w dowolnym momencie. Nie później jednak niż do ukończenia przez dziecko 5. roku życia. Złożenie wniosku o skrócenie wymiaru czasu pracy powinno nastąpić najpóźniej na dwa tygodnie przed rozpoczęciem wykonywania pracy w obniżonym wymiarze. Niezłożenie wniosku w wyznaczonym terminie nie oznacza utraty uprawnienia. Zgodnie z regulacją kodeksową w przypadku złożenia wniosku bez zachowania terminu, pracodawca obniża wymiar czasu pracy nie później niż z dniem upływu dwóch tygodni od dnia złożenia wniosku. Do tego czasu pracownica musi wykonywać pracę na dotychczasowych warunkach zawartych w umowie o pracę. Co istotne, złożenie wniosku przez pracownika obliguje pracodawcę do uwzględnienia go i zastosowania w stosunku do niego nowych zasad. Ochrona stosunku pracy W świetle art. 1868 Kodeksu pracy pracownicę korzystającą z prawa do obniżenia wymiaru czasu pracy prawo chroni przed rozwiązaniem stosunku pracy (z wyjątkiem sytuacji ogłoszenia upadłości, likwidacji pracodawcy, zwolnienia grupowego oraz wystąpienia przyczyn uzasadniających rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika). Na pracodawcę nałożony został zakaz wypowiadania i rozwiązywania umowy o pracę. Dotyczy to okresu od dnia złożenia przez pracownika uprawnionego do urlopu wychowawczego wniosku o obniżenie wymiaru czasu pracy do dnia powrotu do nieobniżonego wymiaru czasu pracy. Gdyby jednak pracownik korzystał z tego uprawnienia przez dłuższy okres, ochroną objęte będzie jedynie pierwszych 12 miesięcy. Karmienie piersią - przerwa na karmienie Warto pamiętać, iż kobieta korzystająca z obniżonego wymiaru czasu pracy może złożyć również wniosek o przerwy na karmienie piersią. Pod warunkiem, że nie wykonuje pracy w krótszym wymiarze czasu niż 4 godziny dziennie. Przy maksymalnie 6 godzinach pracy dziennie kobiecie mającej jedno dziecko przysługuje jedna przerwa trwająca pół godziny, a w przypadku dwójki dzieci (i więcej) przysługuje jedna przerwa trwająca 45 minut. Kobieta pracująca 8 godzin dziennie można skorzystać z dwóch przerw po 30 minut lub 45 minut, jeśli ma więcej niż jedno dziecko. Podstawa prawna Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) Polecamy: Pomieszczenia do odpoczynku dla kobiet w ciąży i karmiących piersią
Życie zwolniło, odkąd urodziłaś dziecko. Przez te miesiące, opiekując się maleństwem, byłaś całkowicie pochłonięta nową rolą mamy. Teraz, gdy maluch jest już nieco starszy, zaczynasz myśleć o pracy.
Tęsknisz za pracą? A może po prostu musisz do niej wrócić? Właśnie ze względów finansowych decyduje się na to większość, bo aż 55%, młodych mam wracających do firm. Tak wynika z badań wykonanych na zlecenie Fundacji Świętego Mikołaja, która przeprowadziła kampanię „Mama w pracy”. Życie różnie się plecie, nawet jeśli planowałaś, że zostaniesz z dzieckiem, dopóki nie pójdzie do przedszkola. Chwila namysłu Do tej decyzji warto jednak naprawdę dojrzeć. Jeśli nie jesteś w pełni przekonana, że dasz radę, lepiej poczekaj jeszcze trochę. Budżet domowy nieco na tym ucierpi i będziesz musiała dogadać się z pracodawcą, ale pozbędziesz się stresu związanego z rozłąką z dzieckiem. Jak wynika ze wspomnianych wcześniej badań, tylko jedna trzecia mam nie może doczekać się powrotu do pracy, choć generalnie czują się do tego dobrze przygotowane. Połowa kobiet (niezależnie od statusu zawodowego, poziomu wykształcenia, zajmowanego stanowiska) poczuła po urodzeniu dziecka, że chciałaby zwolnić tempo pracy. Z drugiej strony 20% uważa, że pogodzenie obowiązków zawodowych i rodzinnych nie jest trudne i maluch nie traci na tym, że mama pracuje. A ty który pogląd podzielasz? Wracam, bo… W pewnym momencie po urodzeniu dziecka myśl o powrocie do firmy zacznie pojawiać się coraz częściej, nawet jeśli pensja twojego męża raczej wystarcza wam na życie. To normalne w przypadku aktywnych zawodowo kobiet, które niedawno zostały mamami. Możesz mieć różne motywacje: chęć wyrwania się z domu i kontaktu z ludźmi, lęk przed wypadnięciem z rynku czy po prostu potrzebę realizowania się także na gruncie zawodowym. Nie miej z tego powodu wyrzutów sumienia. Jesteś równie dobrą mamą, co mama domowa. Choć dyskusje o wyższości jednego wariantu nad drugim trwać będą w nieskończoność. Rzeka wątpliwości Niezależnie, czy musisz, czy chcesz znów pracować, będą targać tobą sprzeczne emocje i myśli: wracać czy nie? Czy da się pogodzić bycie dobrą mamą i dobrym pracownikiem? Czy praca poczeka na ciebie, czy może właśnie ucieka szansa, która już nigdy się nie powtórzy? Zbyt długa przerwa może się przecież skończyć wypadnięciem z rynku, ktoś może zająć twoje miejsce… A może ważniejsze jest dziecko? Czy da się dobrze je wychowywać, nie oddając mu całego swojego czasu? Czy czegoś nie przegapisz, gdy nie będzie cię z maluchem? I kto tak dobrze jak ty zajmie się twoją pociechą? Zobacz też: Podanie o urlop Narada rodzinna Nie, w żadnym razie nie będziemy cię przekonywać, że dla dziecka trzeba się poświęcić i być z nim do trzeciego roku. O tym, że w tym okresie życia maluch powinien spędzać z mamą jak najwięcej czasu, jest przekonanych prawie 90% kobiet, które brały udział w badaniach w ramach kampanii „Macierzyństwo a praca zawodowa”. Jednak nie oznacza to wyłączności. Kontakt z inną osobą niż mama może też być dla dziecka rozwijający. Bycie mamą jest radością, a macierzyństwo każdej z nas jest inne. Dlatego trzeba znaleźć rozwiązanie, które będzie dobre i dla ciebie, i dla twojej pociechy. Zwłaszcza że jest ich wiele. Zawsze warto mieć na uwadze, że tylko dzieci szczęśliwych mam są naprawdę szczęśliwe. A jeśli potrzebujesz wrócić do pracy, to… Koniecznie naradź się z mężem – co dwie głowy, to nie jedna. Wspólnie zastanówcie się, jak sobie wyobrażacie waszą rodzinę, gdy zaczniesz pracować. Bo sytuacja zmieni się również dla niego. Gdy ty staniesz się bardziej zajęta, on będzie musiał przejąć trochę twoich obowiązków. Dla niego to również zmiana. Nowe rozwiązania Przed urodzeniem dziecka najprawdopodobniej pracowałaś na etacie – to najczęstsza forma zatrudnienia. Teraz sytuacja się zmieniła. Zastanów się, czy rzeczywiście konieczny jest etat? Jeśli masz wolny zawód lub wpadniesz na świetny pomysł na biznes, możesz założyć własną firmę i wtedy sama będziesz sobie szefem. Będziesz mogła regulować sobie czas pracy, by móc jak najwięcej być z dzieckiem. W grę wchodzą również zlecenia – możesz je przyjmować, nawet będąc na urlopie wychowawczym. A może rozwiązaniem będzie praca zdalna, na którą jednak musi się zgodzić twój pracodawca. Grunt to spokój Jeśli jednak chcesz lub musisz wrócić na etat, do rozwiązania pozostaje sprawa dobrej opieki nad dzieckiem podczas twojej nieobecności. To ważne, bo gwarantuje ci spokojną głowę w pracy. Pewnie już znalazłaś odpowiednią kandydatkę na nianię (to najdroższe rozwiązanie) albo poprosiłaś babcię o zajęcie się dzieckiem. Jeśli nie, trzymamy kciuki, by się udało. W grę wchodzi także żłobek, choć tego rozwiązania akurat nie polecamy. Chyba że to miniżłobek dla 3–4 dzieci, który prowadzi mama, do której masz zaufanie. A może akurat wspólnie z mężem wyliczycie, że najbardziej opłaca się, żeby to on opiekował się maluchem w domu? Rozwiązań jest wiele. Specjalne przywileje Mimo że jedna trzecia zatrudnionych kobiet uważa, że mamy małych dzieci są w pracy na straconej pozycji, w rzeczywistości nie jest aż tak źle. Uszy do góry! Wracając do firmy, możesz korzystać z przysługującej ci ochrony prawnej. Nic dziwnego, teraz przecież jesteś odpowiedzialna za jedną osobę więcej. Nawet jeśli chciałaś wrócić do pracy, wszystko dobrze zaplanowałaś, obmyśliłaś i jesteś dobrej myśli, że wszystko się uda, może się zdarzyć, że nie ominą cię kłopoty. Na przykład wtedy, gdy twoje dziecko się rozchoruje i będziesz musiała się nim sama zająć albo zdarzy się coś takiego, że konieczny będzie powrót na urlop wychowawczy. Podobnie jak to, że pracująca mama karmi swoje maleństwo piersią. Również takie rzeczy są przewidziane prawnie. Nie martw się, jesteś dobrze zabezpieczona jako mama. Warto też liczyć na solidarność kobiet. To pomaga. Zobacz także: Karmienie dziecka, gdy mama wraca do pracy. [CMS_PAGE_BREAK] Mama pod skrzydłami Temidy …gdy wracasz do pracy Pytani o opinię pracodawcy, niezależnie od wielkości firmy, deklarują pozytywny stosunek do zatrudnienia kobiet z małymi dziećmi. Utrudnienia związane ze zwolnieniami lekarskimi i opieką nad dzieckiem nie stanowią ich zdaniem poważnego problemu. Bez obaw możesz więc być i mamą, i pracownicą. Korzystaj z przysługujących ci teraz przywilejów. Teraz jako młoda mama masz prawo do: 1. Powrotu na swoje stanowisko pracy po zakończeniu urlopu wychowawczego. Jeśli jest to niemożliwe, pracodawca musi zapewnić ci równorzędne stanowisko lub inne odpowiadające twoim kwalifikacjom. Twoje wynagrodzenie nie może być niższe niż takie jak w dniu podjęcia pracy na stanowisku zajmowanym przed urlopem. 2. Przerw na karmienie piersią. Przysługują ci dwie przerwy na karmienie po 30 minut (jeśli karmisz więcej niż jedno dziecko, przerwy wynoszą 45 minut). Możesz wystąpić do pracodawcy o udzielenie przerw łącznie i wcześniej wychodzić z pracy. Jeśli czas twojej pracy nie przekracza sześciu godzin, masz prawo do jednej przerwy, a jeżeli pracujesz krócej niż cztery godziny, prawo to ci nie przysługuje. 3. Skrócenia czasu pracy. Jeśli nie korzystasz z urlopu wychowawczego, to w czasie, w którym mogłabyś z niego korzystać (a więc trzy lata do ukończenia przez dziecko czterech lat), możesz poprosić o zmniejszenie czasu pracy do wymiaru nie niższego niż połowa etatu. Pracodawca nie może ci tego odmówić. 4. Odmowy pracy w godzinach nadliczbowych, nocą i wyjazdów w delegacje. Do czasu skończenia przez twoje dziecko czwartego roku życia na godziny nadliczbowe, delegacje i pracę w nocy musisz wyrazić zgodę. 5. Zwolnienia na dziecko i zasiłku opiekuńczego. Zasiłek wynosi 80% podstawy wymiaru zasiłku (czyli twoich średnich zarobków w ciągu ostatnich 12 miesięcy) i może być wypłacany przez 60 dni w roku kalendarzowym. Należy ci się on, gdy dziecko wymaga opieki, np. jest chore lub nieprzewidzianie zamknięto żłobek czy przedszkole, albo gdy małżonek stale opiekujący się dzieckiem jest chory lub przebywa w szpitalu. Zasiłek przysługuje zarówno na dziecko chore (do lat 14), jak i zdrowe (do lat 8). Z prawa tego mogą korzystać również rodzice niezatrudnieni na etacie, np. pracujący na umowę-zlecenie lub prowadzący działalność gospodarczą, i dobrowolnie opłacający ubezpieczenie chorobowe. Uwaga! Zasiłek nie przysługuje, jeżeli we wspólnym gospodarstwie domowym są inni członkowie rodziny, którzy mogą zaopiekować się dzieckiem. Nie ma takiego ograniczenia, jeżeli opieki wymaga chore dziecko w wieku do dwóch lat. 6. Powrotu na urlop wychowawczy. Jeśli twoje dziecko nie skończyło czterech lat, a ty nie wykorzystałaś jeszcze całego urlopu wychowawczego (trzy lata w maksymalnie trzech częściach), masz prawo z niego skorzystać. Powiadom o tym pracodawcę co najmniej dwa tygodnie przed planowanym powrotem na urlop. 7. Płatnych dni opieki nad dzieckiem. W roku kalendarzowym przysługują ci dwa dni. Jeśli ich nie wykorzystasz, nie przechodzą na rok następny. Możesz z nich korzystać póki dziecko nie skończy 14 lat. Liczba dni opieki jest niezależna od liczby dzieci. 8. Ulgi podatkowej na dziecko. Rozliczając się z fiskusem, możesz odpisać sobie od podatku pewną kwotę na jedno dziecko. Kwota ta zmienia się z roku na rok – zanim zapłacisz podatek, sprawdź więc, ile wynosi w konkretnym roku. 9. Zasiłku rodzinnego. Podstawowym warunkiem uzyskania zasiłku rodzinnego jest dochód na członka rodziny nieprzekraczający 504 zł (583 zł – gdy dziecko ma orzeczoną niepełnosprawność). Rodzina mająca prawo do tego zasiłku może też starać się o przyznanie innych dodatków, np. z tytułu samotnego wychowywania dziecka czy wychowywania w rodzinie wielodzietnej. Wnioski należy składać w ośrodkach pomocy społecznej lub swoim urzędzie gminy. Czytaj też: Powrót do pracy. [CMS_PAGE_BREAK] Pomysł 1: Przeszłam na pół etatu • Zanim dziecko skończy cztery lata, mam prawo wystąpić do pracodawcy o zmniejszenie czasu pracy maksymalnie do połowy etatu (może być też 3/4 etatu). Szef nie może tego odmówić. • Będę dostawała tylko pół (lub 3/4) pensji. • Nie będzie mi się należała przerwa na karmienie, ale za to będę mogła być ze swoją pociechą dłużej, niż pracując na cały etat. • Wszystkie przywileje etatowca oczywiście zachowuję. Pomysł 2: Umówiłam się na pracę zdalną • Czyli inaczej telepracę – ta nowoczesna forma zatrudnienia jest już ujęta w kodeksie pracy. Jest doskonałym rozwiązaniem dla młodych rodziców, którzy chcą opiekować się dzieckiem w domu i pracować. • Telepraca polega na wykonywaniu zleceń na odległość, a więc możliwa jest tylko w niektórych zawodach, np. tłumacza, grafika, informatyka, których obecność w firmie nie jest niezbędna. Wykonane zadanie przesyła się np. za pomocą Internetu. O taką umowę możesz wystąpić sama, może ją też zaproponować pracodawca. Obie strony muszą się na to zgodzić. • Masz zadaniowy czas pracy, a więc jesteś rozliczana z wykonania zadania, a nie z przepracowanych godzin. Sama ustalasz, kiedy pracujesz – tak jak jest ci wygodnie: rano, wieczorem, jednego dnia mniej, innego więcej. Nie tracisz czasu na dojazdy. • Korzystasz ze wszystkich przywilejów pracownika etatowego, np. urlopów, ubezpieczenia czy zwolnień. • Pracodawca jest zobowiązany dostarczyć ci sprzęt potrzebny do wykonania pracy, np. komputer, oraz pokryć koszty związane z jego użytkowaniem lub wypłacić ekwiwalent. Pomysł 3: Mam ruchome godziny pracy • Pracuję na etacie (mam wszystkie przywileje), ale nie muszę siedzieć w firmie w sztywnych godzinach, np. 9–17. Oficjalnie uzgodniłam z pracodawcą zmianę moich godzin pracy tak, bym mogła łatwiej opiekować się maluchem. • Mając małe dziecko, mam prawo ubiegać się o ruchome godziny pracy. Pracodawca ma obowiązek rozpatrzenia tej prośby (trzeba ją złożyć w formie podania). Dzięki temu, przychodząc do pracy np. o godzinę wcześniej, wyjdę też wcześniej i zdążę odebrać dziecko przed zamknięciem przedszkola, nie zatrudniając do tego celu opiekunki. Pomysł 4: Wykonuję pracę na zlecenia • To dobre rozwiązanie w przypadku wolnych zawodów (np. dziennikarz, tłumacz, grafik), gdy wykonuje się zadania niekoniecznie w miejscu pracy. • Sprawdzony pomysł. Zanim wprowadzono do kodeksu pracy telepracę, młodzi rodzice pracowali na umowę-zlecenie lub o dzieło. • Ubezpieczenie trzeba sobie opłacać samemu (ale nie jest to przymusowe). • Ilość zleceń trudno zaplanować, więc dochody nie są zbyt pewne i stałe. Pomysł 5: Założyłam własną firmę • Trzeba mieć pomysł i od razu określić rodzaj działalności, jaką będę wykonywać, np. tłumaczenia, korekty – za to wystawiam zleceniodawcy rachunki. • Mam swobodę wyboru. Mogę założyć sklep internetowy, w którym będę sprzedawać własnoręcznie zrobioną biżuterię. A jeśli dogadam się z koleżankami umiejącymi robić oryginalne drobiazgi, to biznes może się rozkręcić. Do odważnych świat należy! • Mając własną firmę, będę musiała zająć się całą dokumentacją z nią związaną (rachunki, PIT-y etc.) i sama opłacać ubezpieczenie albo skorzystać z pomocy księgowej. Czytaj też: Powrót mamy do pracy. [CMS_PAGE_BREAK] Kiedy wracają? Aż 66% kobiet, które wracają do pracy po urodzeniu dziecka, robi to w ciągu pierwszego roku po porodzie. 23% kobiet wraca po 0–4 miesiącach 22% kobiet wraca po 5–6 miesiącach 21% kobiet wraca po 7–12 miesiącach 11% kobiet wraca po 13–18 miesiącach 13% kobiet wraca w ciągu kolejnych lat Kiedy chciałyby wrócić? Dla 60% mam idealny czas powrotu do pracy to co najmniej dwa lata po porodzie. Z różnych powodów wracają wcześniej. 24% chciałoby wrócić po trzech latach 18% chciałoby wrócić po roku lub wcześniej 12% nie jest w stanie wskazać dobrego momentu 6% w ogóle nie chciałoby pracować 3% chciałoby wrócić po pięciu miesiącach lub krócej Najważniejsze udogodnienia Mamy mają swoje typy, które pomogłyby im w godzeniu roli mamy i pracownika. 27% możliwość pracy w domu 24% ruchome godziny pracy 17% przedszkola przy firmach 9% ograniczenie pracy w godzinach nadliczbowych 8% możliwość pracy na pół etatu 6% przerwy w pracy na karmienie dziecka 5% żłobki przy firmach 3% możliwość pracy na 3/4 etatu Źródło: publikacja „Mama w pracy” wydana przez Fundację Świętego Mikołaja. Porady prawne: Anna Misiak, prawnik, specjalizuje się w doradztwie prawa pracy oraz ubezpieczeniach społecznych. Polecamy: Jak przygotować dziecko do zmian. Konsultacja merytoryczna dr Julita Wojciechowska Psycholożka, pracuje na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Mama na swoim: skąd wziąć pieniądze na firmę
Dla młodych mam dobrym sposobem na połączenie opieki nad dzieckiem z pracą jest własna firma. Tylko jak zacząć i skąd wziąć fundusze na początek?
Prowadzenie firmy z domu to dobre rozwiązanie, zwłaszcza jeśli jesteś np. tłumaczką, księgową, graficzką albo… chcesz prowadzić sklep internetowy. Założenie firmy: od czego zacząć? Gdy masz pomysł i plan działania, przygotuj się na trochę biurokracji. Musisz zarejestrować firmę w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Jest to bezpłatne i możesz wypełnić wniosek CEIDG - 1 online na stronie CEIDG lub osobiście w urzędzie dzielnicy czy gminy. Otrzymasz numer REGON. Urząd zgłosi firmę w urzędzie skarbowym, by otrzymać NIP (w przypadku jednoosobowej firmy będzie to twój NIP). Potem czeka cię wizyta w ZUS-ie. Zgłoszenia musisz dokonać w terminie 7 dni od założenia firmy, we właściwym dla miejsca zamieszkania oddziale ZUS, na druku ZUA. Własna firma: co musisz mieć, żeby ją założyć Nie każda firma wymaga dużych inwestycji – czasem wystarczy komputer, oprogramowanie, kilka książek. Jeśli musisz zainwestować – wynająć lokal, utrzymać stronę internetową etc. – możesz ubiegać się o dofinansowanie. Skąd wziąć pieniądze na własną firmę? Możesz je otrzymać np. z urzędu pracy czy z funduszy unijnych. Dotacja z urzędu pracy jest bezzwrotna, jeśli prowadzisz firmę przez określony czas. Trzeba mieć swój wkład własny, który określa urząd pracy. Kwota zmienia się z roku na rok. Żeby otrzymać dotację trzeba być zarejestrowanym w urzędzie pracy jako bezrobotny i spełniać szereg wymogów. Więcej dowiesz się w urzędzie pracy lub na: www.bierzdotacje.pl. Istnieją też organizacje promujące pracę kobiet. Uzyskasz tam porady prawne, dostęp do Internetu i informacji o prowadzeniu firmy. http://mojafirma.infor.pl/nieruchomosci/wiadomosci/raporty-i-analizy/696543,Dzieci-w-programie-MdM-Mieszkanie-dla-Mlodych.html A może kredyt na własną firmę? W banku trzeba przedstawić biznesplan, analizę kosztów i przychodów, co dla początkujących bywa kłopotliwe. O kredyt nie jest łatwo, bo banki chcą znać historię firmy lub choć jeden PIT roczny. Nawet jeśli go otrzymasz, to i tak nie na całą inwestycję, musisz więc mieć własne środki. Łatwiej jest w fundacjach i zrzeszeniach. Ale i tu trzeba mieć swój wkład. Nowe firmy wspomaga np. Fundusz Mikro (www.funduszmikro.pl). Podatki, ubezpieczenia i odliczenia: własna firma Rozpoczynając działalność, będziesz musiała zdecydować o wyborze formy opodatkowania, a także zajmować się innymi związanymi z firmą opłatami i dokumentami. 1. Najpopularniejsza jest księga przychodów i rozchodów. Istnieje też możliwość wyboru tzw. ryczałtu lub karty podatkowej, lecz nie dotyczy to wszystkich rodzajów działalności. Przed rozpoczęciem działalności upewnij się, która z tych form będzie dla ciebie najbardziej odpowiednia. 2. Księgę przychodów i rozchodów można prowadzić w komputerze lub za niewielką kwotę zlecić jej prowadzenie w biurze rachunkowym. Stawka podatku liniowego PIT-36L płaconego przez przedsiębiorców wynosi 19% od dochodu brutto. Niektóre formy działalności (np. usługi edukacyjne, czyli kursy językowe) są ustawowo zwolnione z podatku VAT. Inne są z niego zwolnione, jeśli suma rocznych obrotów firmy nie przekracza progu około 10 tys. euro. 3. Jeżeli przewidujesz wyższe obroty, będziesz musiała zgłosić się w urzędzie skarbowym jako płatnik VAT. 4. Jako przedsiębiorca będziesz także musiała odprowadzać składki na ZUS. W tej chwili składka dla nowo założonych firm wynosi około 100 zł na ubezpieczenie społeczne oraz 206 zł na ubezpieczenie zdrowotne. 5. Podatek będzie naliczany od sumy dochodów pomniejszonej o koszty uzyskania przychodu. Koszty te, mówiąc w uproszczeniu, to wszystkie wydatki, jakie musiałaś ponieść, żeby zarobić. Będą to więc: opłaty za telefon firmowy, koszty przejazdów w sprawach służbowych, koszt połączenia z Internetem lub utrzymywania strony sklepu internetowego na serwerze. Ponadto koszty wynajęcia lokalu (jeśli pracujesz w domu – procent czynszu proporcjonalny do powierzchni zajmowanej przez domowe biuro) i zakupu potrzebnych publikacji, materiałów biurowych (np. papieru do drukarki). Koszty te musisz udokumentować fakturą i zaksięgować. Od dochodu odliczana jest też składka ZUS. 6. Jako przedsiębiorca nie będziesz miała możliwości skorzystania z pewnych ulg podatkowych przy rozliczeniu rocznym, czyli na przykład opodatkować się wspólnie z mężem. Konsultacja: Sławomir Groszek, planer finansowy z firmy doradczej Open Finance. Zobacz też: Jak szukać pracy po urlopie wychowawczym? 5 prostych kroków do sukcesu Dom, praca i ty: jak pogodzić i nie zwariować Wracasz do pracy? TOP 5 ubrań, które musisz mieć w szafie
Robi ci się zimno na samą myśl, że będziesz musiała zostawić maluszka w domu i iść do pracy? Podpowiemy ci, jak się do tego przygotować, by zminimalizować stres – swój i malucha.
Nie ma co się czarować – na początku godzenie pracy z opieką nad dzieckiem to nie bułka z masłem. Prawdopodobnie czekają cię stres, zmęczenie, tęsknota, wyrzuty sumienia, zazdrość („Dlaczego ono za mną nie tęskni? Bardziej kocha babcię/nianię?), poczucie, że nie robisz wszystkiego tak dobrze, jak powinnaś... Jednak nie daj się zwariować – miliony kobiet żyje w taki sposób i nic złego się nie dzieje. Ty także sobie poradzisz. Tylko zanim wrócisz do pracy... Przyzwyczaj do rozstań Zacznij już kilka tygodni przed planowanym powrotem do pracy. Wyjdź do kina albo do znajomych, a malca zostaw pod opieką taty lub babci. Dziecko powolutku zrozumie, że nie jesteś przy nim non stop, a ty będziesz miała okazję sprawdzić, jak się czujesz, gdy smyk jest daleko od ciebie. Czasem potrzeba kilka takich wyjść, by przyzwyczaić się do rozłąki i nie wydzwaniać co chwilę do domu. Lepiej jednak ten stres przeżyć w kinie albo kawiarni niż w biurze, mając na głowie terminy, klientów, zebrania... Znajdź dobrą opiekę Byłoby świetnie, gdyby dzieckiem mogła zająć się babcia. Jeśli to niewykonalne, zacznij szukać opiekunki. Nie zostawiaj tego na ostatnią chwilę, bo może się okazać, że dopiero szósta czy nawet dwunasta osoba z rzędu przypadnie ci do gustu. Gdy już znajdziesz nianię, która ci odpowiada, jak najszybciej poznaj ją ze swoim dzieckiem. Zaproś ją kilka razy do domu i na spacer, zostaw pociechę pod jej opieką na godzinę, trzy, potem na pół dnia. Polecamy: Babcia,opiekunka, czy żłobek - za i przeciw Umów się z szefem na rozmowę Coraz więcej firm idzie na rękę młodym mamom, więc kto wie, może i ty będziesz mogła liczyć na szczególne względy. Poza przejściem na pół etatu (co, niestety, wiąże się z mniejszą pensją) w grę wchodzą także inne rozwiązania. Możesz np. pracować w godzinach wygodnych dla ciebie (gdy z pracy wraca tata). Albo wykonywać część służbowych obowiązków w domu. Jeszcze przed rozpoczęciem pracy umów się na rozmowę z szefem. Zaproponuj mu, że popracujesz w wybrany sposób przez jakiś czas, abyście oboje mogli sprawdzić, jak to wychodzi w praktyce. Musisz jednak liczyć się z tym, że nie na każdym stanowisku możliwe będą tego typu rozwiązania. Zrób zakupy na zapas Wyprawa po pieluszki, płyn do mycia naczyń czy brokuły na zupkę dla dziecka – to prawdopodobnie ostatnia rzecz, na którą będziesz miała ochotę po pracy. Sprawdź, czy mieścisz się w ubrania sprzed ciąży, by dzień przed wielkim powrotem nie spotkała cię niespodzianka. Wypierz je i wyprasuj, by nie zawracać sobie takimi głupstwami głowy w ostatniej chwili. A jeśli trzeba, dokup potrzebne do pracy ciuchy. Rozdziel obowiązki „Przydziel” mężowi sprzątanie i sprawunki, poproś o pomoc mamę lub teściową (mogłyby np. czasem coś ugotować). Początki są najtrudniejsze i nie warto sobie ich jeszcze bardziej komplikować udawaniem, że jest się cyborgiem. Ustal z nianią ważne rzeczy. Pokaż jej, gdzie jest żel na ząbkowanie, tarka do warzyw albo zapasowe opakowanie pieluszek... Upewnij się, że opiekunka wie, co robić, gdy dziecko się zakrztusi albo dostanie gorączki. Przyczep do lodówki kartkę z telefonami: do pracy, na komórkę, do taty, babci, lekarza. Pewnie się nie przydadzą, ale będziesz spokojniejsza, mając pewność, że opiekunka może z nich skorzystać. Bądź spokojna i opanowana Tego dnia wstań wcześniej. Dzięki temu nie wpadniesz w panikę, gdy urwie ci się guzik. Przed wyjściem pożegnaj się z dzieckiem. Nie znikaj mu z oczu, gdy patrzy w inną stronę, bo następnym razem może się rozpłakać, gdy pójdziesz zrobić siusiu. Nie przedłużaj jednak waszego pożegnania w nieskończoność. Uwierz w swoje umiejętności Boisz się powrotu do pracy nie tylko ze względu na dziecko? Nawet jeśli trochę wyszłaś z wprawy albo o czymś zapomniałaś, nadal potrafisz to, co umiałaś wcześniej. Daj sobie trochę czasu na wdrożenie się w nowe obowiązki i nie staraj się już pierwszego dnia zasłużyć na miano pracownika roku. Nie zadręczaj się i nie oskarżaj Nie wmawiaj sobie, że robisz dziecku krzywdę. To nieprawda! Często zapracowane mamy poświęcają maluchom więcej czasu niż te, które są zmęczone siedzeniem w domu. Pamiętaj jednak, żeby po powrocie z pracy bawić się z maluszkiem, a nie zmywać. Skup się na dobrych stronach sytuacji: rozwijasz się, zarabiasz, dbasz o siebie, a dziecko ma stęsknioną, chętną do zabawy mamę. To przecież dobrze, prawda? Czytaj też: Rzeczy, których nie powinnaś robić po powrocie do pracy.
Rzeczy, których nie powinnaś robić po powrocie do pracy
Decyzja podjęta: od poniedziałku wracasz do pracy. Cieszysz się? Boisz? Spokojnie. Oto, czego lepiej w niej unikać.
1. Nie wmawiaj sobie, że jesteś wyrodną matką I nie pozwól na to, by wmówili ci to inni, że jesteś wyrodną matką, która porzuciła swoje maleństwo, aby piąć się po szczeblach kariery. Nie jesteś! Po prostu wróciłaś do pracy, a twojemu dziecku nie dzieje się żadna krzywda. 2. Nie odpuszczaj Twój pracodawca liczy na to, że skoro zdecydowałaś się na powrót do firmy, będziesz w stanie podołać obowiązkom. Staraj się wykorzystać czas w stu procentach (no, powiedzmy w 90). Jednak nie próbuj za wszelką cenę startować w konkursie na pracownika roku. Daj sobie trochę czasu na rozruch. 3. Nie opowiadaj non stop o dziecku Masz rację – twoje dziecko jest najpiękniejsze na świecie i z ogromnym wdziękiem potrafi wysmarować się przecierem z brokułów, ale uwierz nam na słowo – niektórzy pytają o nie tylko z grzeczności. Na pytanie: „Jak tam maluszek?” uśmiechnij się, powiedz, że rośnie jak na drożdżach, i nie rozwijaj tematu. Nigdy nie opowiadaj bezdzietnym koleżankom o szczegółach porodu (możesz w ten sposób odebrać im ochotę na powiększenie rodziny). 4. Nie wpatruj się godzinami w zdjęcie swojego smyka Bądźmy szczerzy – w zdjęcia, bo przecież masz ich co najmniej kilka - prawda? Patrząc na te cudne dołeczki w policzkach, nie będziesz w stanie skupić się na raportach, projektach czy innych zadaniach. Możesz także się rozpłakać, co wpłynie niekorzystnie nie tylko na twój makijaż. 5. Nie zamartwiaj się I nie snuj czarnych scenariuszy w rodzaju: „O Boże, a co będzie, jeśli opiekun-ka/babcia się pomyli i zamiast kaszki poda Haneczce kleik z proszku do prania?”. Nic takiego się nie zdarzy. Nie będzie także trzęsienia ziemi ani trąby powietrznej. Możesz spokojnie skupić się na pracy. 6. Nie narzekaj To prawda, nie jest ci łatwo. Zarwane noce, życie w wiecznym biegu, poczucie, że nawalasz na wszystkich frontach, nie do końca idealna opiekunka… Jednak koleżanki z pracy ani tym bardziej szef nie mogą ci pomóc. Opowiedz o tym wszystkim przyjaciółce, najlepiej po godzinach. 7. Nie zaniedbuj się To bywa trudne, bo po nieprzespanej nocy czasem ledwo widzisz, co na siebie wkładasz. Dlatego przygotuj wszystko już wieczorem – dzięki temu nie pomaszerujesz do firmy w pogniecionej bluzce, na którą dziecku ulało się mleko. Pomaluj się – delikatny makijaż i staranne uczesanie sprawią, że nawet jeśli jesteś zmęczona, będziesz wyglądać świeżo. To ważny sygnał dla innych. Gdy zobaczą cię uśmiechniętą i wyglądającą, jak należy, będą wiedzieć, że panujesz nad sytuacją. Jeśli nadal karmisz piersią, nie zapominaj o wkładkach laktacyjnych – unikniesz plam z mleka na bluzce. 8. Nie chodź po korytarzu z laktatorem Staraj się zachować dyskrecję. Nie zostawiaj odciągniętego pokarmu w lodówce – i to nie tylko dlatego, że ktoś przez pomyłkę mógłby wlać je sobie do kawy. Po prostu niektórym ten widok może nie przypaść do gustu. 9. Nie wydzwaniaj nieustannie do domu Nikt nie chce słuchać rozmów w stylu: „A Kajtuś zrobił już kupę? Jaką? Zieloną czy z kawałkami marchewki?”. Poza tym za telefon płaci firma. Najważniejsze jest jednak to, że im częściej będziesz dzwonić, tym większa będzie twoja frustracja. 10. Nie buszuj po forach internetowych poświęconych dzieciom Nie oglądaj na portalu Nasza-klasa.pl pociech koleżanek z podstawówki. Nie licytuj na aukcjach internetowych spacerówki. Nie w godzinach pracy. Zobacz także: Jak przetrwać pierwszy dzień w pracy.
Dom, praca i Ty - jak to pogodzić i nie zwariować?
Bycie mamą nie zawsze jest łatwe. A już bycie bycie pracującą mamą może wydawać się koszmarnie trudne. Co zrobić, żeby nie zwariować?
Uwierz nam – pracującym mamom – wszystko da się jakoś ułożyć. Musisz tylko dać sobie trochę czasu. I czasem odpuścić. Zamiast sprzątać, lepiej jest poleżeć lub przytulić malucha. Prawie wszystkie w redakcji mamy dzieci. Mamy też sporo pracy. Ale, mówiąc szczerze, nie wyobrażamy sobie życia ani bez dzieci, ani bez pracy. Można to razem połączyć. Da się wszystko tak zorganizować, by nie walczyć codziennie z wyrzutami sumienia, by być dobrą mamą i spełniać się w pracy. Ty dopiero kończysz urlop i stawiasz pierwsze kroki jako mama pracująca? Masz oczy pełne łez, ręce Ci się trzęsą, kiedy pomyślisz o tym, że Twoje maleństwo spędzi kilka godzin bez Ciebie. STOP! Oto rady, które Ci pomogą. Uspokoisz się i wszystko dobrze zorganizujesz. Uwierz na słowo. Uwierz w siebie. 1. Rozstańcie się na próbę. Jeśli tego nie zrobisz, spóźnienie pierwszego dnia po urlopie masz prawie murowane. Nie jest łatwo zostawić maleńkie dziecko na osiem godzin pod czyjąś opieką. Ale musisz/chcesz (to, że chcesz, wcale nie znaczy, że będzie łatwo) to zrobić. Dlatego pierwszy dzień pracy nie może być pierwszym dniem rozstania z dzieckiem. Postaraj się wcześniej przyzwyczaić malucha do tego, że mama wychodzi i wraca. Zostawiaj go z opiekunką lub babcią. Do pracy wychodź spokojna i z myślą, „że kłopoty na pewno miną”. Nie wymykaj się z domu, gdy maluch zajęty jest zabawą czy jedzeniem. Pożegnaj się z nim czule. Powiedz, że wrócisz, przytul, daj mu całuska. Nie wracaj, gdy smyk zaczyna płakać. Jeśli się poddasz, to będzie dla niego sygnał, że zawsze tak zrobisz. A przecież nie możesz. W przyszłości Wasze rozstania będą wyglądały mniej dramatycznie. Dziecko nauczy się, że mama wychodzi do pracy, ale po jakimś czasie wraca do domu. 2. W biurze nie myśl o dziecku. Siedząc z maleństwem w domu, marzyłaś o tym, by porozmawiać z kimś dorosłym, by układać bardziej złożone zdania niż: „Mamunia da dzidzi buziaka”. Chciałaś się z kimś spotkać, zrobić coś, w czym jesteś dobra, a do tego ubrać się inaczej niż w wygodny dres. Wróciłaś do firmy i... Otwierając komputer, myślisz, czy Twój Bączek nie ma za ciepłych śpioszków? Martwisz się, czy zje obiadek? Na biurku ustawiłaś kilkanaście zdjęć Kruszynki i gapisz się na nie, gdy szef coś do Ciebie mówi? To droga donikąd. Najpierw do zwolnienia, potem do depresji. Praca może dać Ci bardzo dużo przyjemności. Zajęta nią, pewnie zdziwisz się, że czas płynie tak szybko. A rozmyślając o dziecku, tracisz tylko cenne godziny i dodatkowo powiększasz swój stres. 3. Nie ścigaj się z supermanem. To, że jemu się wszystko udaje (i to tylko w filmach albo w komiksach!), nie znaczy, że Ty powinnaś walczyć o tytuł supermamy. Zresztą tak naprawdę jesteś supermamą. Tak widzi Cię Twoje dziecko! I to niezależnie od tego, czy gotujesz obiadki, pracując na cały etat, czy raczej kupujesz gotowe. Tak na marginesie, to drugie wyjście wydaje się być bardziej „ludzkie”, ale wybór zawsze należy do Ciebie. Kochaj swoje dziecko rozsądnie niezależnie od tego, jak długo i gdzie pracujesz. Nie musisz maluchowi na wszystko pozwalać tylko dlatego, że wróciłaś do firmy. Nie musisz usypiać go przez dwie godziny, chodząc za nim na czworakach po pokoju. Nie musisz (nie możesz!) dawać mu codziennie czekoladek – za to, że był grzeczny bez Ciebie, nie możesz mu ustępować, bo masz wyrzuty sumienia, że nie siedzisz w domu. Przecież pracując, nie robisz nikomu krzywdy. Musisz za to być przewidywalna i pokazywać malcowi, co jest dobre, a co złe. Mama, która stawia jasne granice, stwarza przestrzeń przyjazną i bezpieczną dla swojego brzdąca. A spełnianie wszelkich zachcianek wprowadza spory zamęt do jego główki. Znacznie ważniejsze jest to, byś dobrze wykorzystała czas z maluszkiem: na wspólne zabawy, rozmowy, przytulanie. Czytaj też: Jak być mamą idealną - film 4. Proś o pomoc. Praca, dziecko, sprzątanie, gotowanie... Kiedy budzisz się rano, marzysz o wieczorze, gdy będziesz mogła położyć się do łóżka. Ale przecież nie poddasz się! Musisz wszystkim udowodnić, że sprawdzasz się jako mama, pracownica i pani domu... Nawet jeśli „musisz”, to Ci się raczej nie uda. Bo to nie jest możliwe. Pogódź się z tym, że na pewno zrobisz w domu mniej niż wtedy, gdy nie chodziłaś do pracy. Nie bierz na siebie zbyt wielu domowych obowiązków, bo albo doprowadzisz się do wyczerpania, albo załamie Cię świadomość, że niczego nie robisz dobrze. Zastanów się, czy nie warto zapłacić opiekunce trochę więcej i poprosić, by w czasie drzemki dziecka poprasowała. I koniecznie wciągnij w domowe obowiązki męża! 5. W domu bądź mamą. Nie bierz pracy do domu. Z maluszkiem pewnie nie uda Ci się nic zrobić. A w nocy? Przecież jesteś tak zmęczona, że masz prawo do snu. Nie wymagaj od dziecka, by zjadło kolację w 10 minut i szybko zasnęło (bo masz pracę). Maluch może prosić o opowiedzenie tej samej bajki osiem razy, opisywanie tego samego rysunku. Ma do tego prawo. Dla niego ważna jest przede wszystkim jego mama. Kinga Kamińska Polecamy: Pomiędzy karierą a rodziną - znajdź czas tylko dla siebie
Dzieci wywróciły ich życie do góry nogami. I twierdzą, że nic lepszego nie mogło ich spotkać.
Dzieci wywróciły ich życie do góry nogami. Dotąd skoncentrowani na sobie i karierze, dziś są w stanie zrezygnować z najważniejszego spotkania i najatrakcyjniejszego przyjęcia, byle tylko dłużej pobyć ze swoimi pociechami. I twierdzą, że nic lepszego nie mogło ich spotkać. Brad Pitt i Angelina Jolie Chcą mieć dziesięcioro dzieci „Stać nas na to, żeby wynająć armię opiekunek do naszych dzieci i dalej robić karierę”, mówi Angelina. Ale i jej, i Bradowi zajmowanie się Maddoxem, Zaharą i Shiloh daje tak wiele radości, że „armii” nie zaangażowali. Pracują tylko tyle, ile muszą (Brada możemy oglądać w filmie „Babel”, Angelinę w „Dobrym agencie”). Właśnie zaadoptowali sierotę z Wietnamu. „Oboje marzymy o wielkiej rodzinie, chcemy mieć dziesięcioro dzieci”, tłumaczy aktorka. „Być może tempo, w jakim się o nie staramy, wydaje się szalone, ale lepiej, żebyśmy wychowywali je jako ludzie młodzi”. Donald Trump Barron będzie człowiekiem sukcesu Kiedyś zajęty budowaniem imperium, nie miał czasu, by zajmować się dziećmi. Teraz 60-letni miliarder postanowił nadrobić zaległości. W swoim najmłodszym synu, rocznym Barronie, dostrzegł zadatki na biznesmena. Ubiera chłopca w garnitury i wprowadza w życie. Ostatnio pokazywał mu widok na Manhattan ze swojego biura w Trump Tower. Zabrał też Barrona na odsłonięcie swojej gwiazdy w Alei Sław. „Jestem pewny, że i on za kilkanaście lat odbierze taką nagrodę. Jest mądry, sprytny, inteligentny. To cechy, które powinien posiadać człowiek sukcesu”, mówił o Barronie dumny tata. W swoim przemówieniu nie wspomniał jedynie, po kim chłopiec odziedziczył te cechy. Ale to oczywiste. Tom Cruise Najważniejsze to być z dzieckiem Nigdy nie był ideałem męża, ale obowiązki rodzicielskie wobec adoptowanych z Nicole Kidman dzieci – Isabelli i Connora zawsze traktował bardzo poważnie. Od kiedy na świat przyszła jego biologiczna córka Suri, jest jeszcze bardziej oddany dzieciom. Na farmie w Telluride czyta z nimi książki, jeździ konno i dużo rozmawia. „Ważną rzeczą jest, by kochać dziecko, chronić je. Pomóc mu dorastać i odnaleźć to, kim jest naprawdę. Jako rodzic jestem odpowiedzialny za to, żeby moje dzieci były niezależne i zdobyły wiedzę o tym, czym jest świat i życie. Ale to, co najważniejsze, to po prostu być z nimi”, uważa Tom. [CMS_PAGE_BREAK] Heidi Klum i Seal Najfajniej jest w piątkę Od początku byli zgodni, że najbardziej zależy im na dużej i szczęśliwej rodzinie. Wspólnie wychowują już trójkę dzieci: Leni, Henry’ego i Johana. Starają się układać harmonogram swoich zajęć tak, by maluchy nigdy nie zostawały wyłącznie pod opieką niań. „Najfajniej jest, kiedy jesteśmy w piątkę. Dzieci czują wtedy, że mają przy sobie zarówno mamę, jak i tatę, i są jeszcze bardziej radosne”, twierdzi piosenkarz. Madonna Kochać to wymagać Madonna nigdy nie należała do przesadnie czułych matek. Ale bardzo kocha swoje dzieci i nawet gdy jest z dala od nich, ma nadzór nad tym, co się z nimi dzieje i czy jej mąż, Guy Ritchie, zbytnio im nie pobłaża. Gwiazda nie pozwala im oglądać telewizji, do komputera mają dostęp dopiero wtedy, gdy odrobią lekcje. Zamiast tego mogą pójść na rower lub do kina. Dzieci muszą też szanować drogie rzeczy, które im kupuje. Jeśli Lourdes nie poskłada swoich ubrań do szafy, Madonna zabiera je córce i oddaje, gdy dziewczynka zapracuje na ich zwrot – na przykład posprząta w pokoju albo zmyje naczynia. Pragmatyczna piosenkarka chce, by jej pociechy: Lourdes, Rocco i David wyrosły na mądrych i wrażliwych ludzi, a nie pozbawionych uczuć egoistów. Gwen Stefani Na chwilę nie rozstaje się z synkiem „Kiedy jeszcze byłam mała i ktoś pytał mnie, kim chcę być w przyszłości, odpowiedź zawsze była ta sama: »mamą«”, ujawnia piosenkarka, która doskonale odnalazła się w nowej roli. Już w piątym miesiącu ciąży zapowiedziała, że chce zrobić sobie dłuższą przerwę w pracy. A jej zespół No Doubt chętnie na to przystał. Jego basista Tony Kanal stwierdził: „Damy jej tyle czasu, ile będzie potrzebowała. I tak nie mogłaby się skupić na śpiewaniu. Na razie nie interesuje ją nic poza dzieckiem”. Mało kogo dziwi więc widok Gwen, która nawet na chwilę nie rozstaje się z 10-miesięcznym Kingstonem, synem ze związku z muzykiem Gavinem Rossdale’em. A pytana przez dziennikarzy, czy dziecko jej nie przeszkadza, piosenkarka odpowiada z uśmiechem: „Przeciwnie. On sprawia, że wszystko staje się jeszcze pełniejsze i zabawniejsze”. Julia Roberts Czeka na trzecie dziecko Od ślubu z Dannym Moderem gwiazda, która kiedyś kręciła po sześć filmów rocznie, postawiła na rodzinę i nic nie jest w stanie odwieść jej od tego postanowienia. „Nie ma takiej roli, która mogłaby konkurować z bliźniakami – Phinnaeusem i Hazel”, uważa aktorka i zamierza występować najwyżej w jednym filmie rocznie. „Najpierw dzieci, potem filmy”, mówi. Dla swoich maluchów Julia nauczyła się nawet gotować. A teraz, gdy spodziewa się kolejnego dziecka, kariera zejdzie pewnie na jeszcze dalszy plan. Tekst Magda Łuków/ Viva!
Jeśli tata pracuje poza miejscem zamieszkania, jak mimo rozłąki tworzyć kochającą się i wspierającą rodzinę? Przeczytaj nasze rady.
Wyjazd za pracą do innego miasta, a nawet kraju to z jednej strony możliwość utrzymania rodziny, ale z drugiej – ogromna tęsknota i obawa przed utratą bliskości z żoną i dzieckiem. Jak mimo rozłąki tworzyć kochającą się i wspierającą rodzinę? Wyjazd to bardzo kusząca perspektywa, zwłaszcza jeśli weźmie się pod uwagę trudności ze znalezieniem nowej posady w swoim miejscu zamieszkania. Być może i Wy, jak wiele młodych małżeństw, rozważacie taką możliwość. Zastanawiając się nad tym, weźcie pod uwagę, co możecie zrobić, by rozłąka nie była tak dotkliwa dla Was, a przede wszystkim dla Waszego dziecka. Zanim tata ruszy w drogę – Najważniejsze, żeby decyzja o rozłące była wspólna – przekonuje psycholog Mirosława Kownacka. – To pozwala uniknąć sytuacji, w której żona czuje się porzucona i ten negatywny komunikat przekazuje podświadomie dziecku. Warto też przekonać o słuszności tej decyzji swoich rodziców. Wsparcie i życzliwa pomoc dziadków będą nieocenione, gdy taty zabraknie na miejscu. – Dobrze jest też z góry określić czas, na jaki młodzi rodzice się rozstają, i ustalić bardzo ogólny, ale jednak plan, jak będzie w tym czasie wyglądało ich życie – dodaje psycholog. – Na przykład jeśli wiadomo, że kontrakt opiewa na pięć lat, to umówić się, że za rok żona z dzieckiem czy dziećmi przyjedzie na krótkie wakacje do kraju, w którym pracuje tata. A po dwóch i pół zrobić bilans zysków i strat. Może się bowiem okazać, że sytuacja zmieniła się na tyle, że możliwe jest wcześniejsze połączenie rodziny, co niekoniecznie oznacza powrót taty do domu. Określenie horyzontu czasowego z jednej strony pozwala myśleć o rozłące jako sytuacji przejściowej, a z drugiej dyscyplinuje np. w kwestii wydatków. Rodzina ma bowiem cel – przez najbliższe lata czekają nas wyrzeczenia, ale w perspektywie pozostaje wspólne życie, na które teraz zarabiamy i oszczędzamy. Bardzo ważne jest, by nie przesuwać w nieskończoność decyzji o powrocie. Lepiej z góry założyć, że rozłąka potrwa dwa lata, niż łudzić się, że tylko pół roku, a potem przedłużać ten okres.[CMS_PAGE_BREAK] Najtrudniejsze pierwsze miesiące Wyjazd taty to rewolucja w życiu całej rodziny. Trzeba je sobie od nowa zorganizować, w tym opiekę nad dzieckiem. Przyzwyczaić się do tego, że większość codziennych decyzji podejmuje samodzielnie żona. Tata natomiast musi odnaleźć się w nowym miejscu, a to często sprawia, że skupiając się na tym, co nowe, rzadziej kontaktuje się z rodziną, niż oczekuje się tego w domu. – Nie może być tak, że tata przez telefon tylko wypytuje żonę o to, co słychać u niej i dzieci – przestrzega psycholog. – Równie ważne jest to, co on o sobie opowiada. Zwłaszcza dziecku, któremu trudniej jest pogodzić się z jego nieobecnością. Ta komunikacja musi odbywać się bezpośrednio, a nie jedynie za pośrednictwem mamy. Maluch, któremu tata opowiada, co danego dnia zrobił lub co mu się przydarzyło, wytwarza sobie jego aktualny obraz. I ma poczucie, że ten tata w jakiś sposób nadal jest obecny. Nie unikałabym też trudnych tematów, jak tęsknota, poczucie straty, które może towarzyszyć rozstaniu. Ważne jest, by dziecko mogło wyrazić uczucia i by dorośli pomogli mu je nazwać. Nawet jeśli wydaje mu się, że rozumie, dlaczego taty nie ma, to emocjonalnie czuje się porzucone. Dzwońcie, piszcie, nagrywajcie Zwykle ojcowie, którzy dużo lub z dala od domu pracują, popełniają zasadniczy błąd – obsypują dzieci drogimi prezentami. – Z punktu widzenia malucha o wiele ważniejszy jest regularny kontakt telefoniczny niż najwspanialszy nawet prezent, który tata przyśle np. z okazji Dnia Dziecka czy na urodziny, na których nie może być – wyjaśnia psycholog. – On potrzebuje jak najczęstszego, choćby bardzo krótkiego kontaktu z tatą. Dlatego warto zrobić prosty rachunek: przeliczyć cenę takiego prezentu na liczbę impulsów telefonicznych i okaże się, że tatę stać na trzy, cztery krótkie telefony do domu w ciągu tygodnia przez najbliższe pół roku! Ważna jest bowiem nie tylko częstotliwość kontaktu, ale też jego regularność. – Zachęcam też do pisania listów, wysyłania pocztówek adresowanych bezpośrednio do dziecka – radzi Mirosława Kownacka. – Taki materialny dowód zainteresowania taty ma dla nawet niepotrafiącego samodzielnie czytać synka czy córki kapitalne znaczenie. Dobrym pomysłem jest też przysyłanie najbliższym kaset audio lub wideo, czyli mówionych listów. To także pomaga dziecku w umocnieniu obrazu ojca jako troskliwego i – w jakimś stopniu – bliskiego. Spotykajcie się To oczywiście zależy od możliwości finansowych, ale znów – zastanówcie się, co ważniejsze: nowa, droga lodówka czy tydzień spędzony razem? Jeśli podczas przyjazdów taty trudno Wam zostać choć na chwilę razem, bo krewni oraz znajomi koniecznie chcą się z nim zobaczyć, łatwo o rozczarowanie. Zwłaszcza że zwykle rodzina oczekuje „nadrobienia” ojcowskich obowiązków. Żeby tego uniknąć, rozsądnie planujcie te pobyty. Tata koniecznie powinien wygospodarować codziennie przynajmniej godzinę na pobycie z dzieckiem sam na sam, bez mamy. [CMS_PAGE_BREAK] Przynajmniej raz w roku tata powinien zaprosić całą rodzinę do siebie, nawet jeśli mieszka w bardzo skromnych warunkach. To okazja, by z jednej strony pobyć naprawdę tylko we trójkę, a z drugiej – by najbliżsi wyrobili sobie obraz jego codzienności. Nie chodzi tylko o to, by pokazywał im wspaniałości kraju, w którym obecnie mieszka, ale o wspólne pobycie w jego środowisku. To rozwiązanie jest szczególnie ważne, gdy bierzecie pod uwagę osiedlenie się z czasem całą rodziną w nowym kraju. Co może zrobić mama - Opowiadaj o nieobecnym tacie, ale… słuchaj tego, co mówisz. Bywa, że nie jesteśmy świadomi, ile różnych treści przekazujemy dziecku. Unikaj zwrotów: „tatuś dla nas tak ciężko pracuje (na Twoje zabawki, chlebek)” itp., bo nawet jeśli to prawda, w dziecku budzi się poczucie winy. Maluchy wszystko biorą do siebie i czują się odpowiedzialne za uczucia dorosłych. Lepiej mów malcowi o tym, jak ważną jest on osobą w życiu taty, że często o nim myśli i bardzo go kocha. Córka czy syn potrzebują tego wzmocnienia, zwłaszcza gdy są bardzo mali. - Symbolicznie włączaj tatę w Wasze życie, np. wieczorem, całując na dobranoc, mów: „Buziak od mamy, a teraz buziak od taty”, niektóre decyzje dotyczące dziecka zostawiaj mężowi, np. mów: „Zapytaj tatę, czy możesz już oglądać dobranocki”. I szanuj te ustalenia. Dziecko (i mąż) mają poczucie, że tata realnie uczestniczy w Waszym życiu. - Nie strasz malucha ojcowskim autorytetem („Wszystko powiem tacie”), bo w końcu zniechęcisz go do kontaktów z ojcem. - Twórz rodzinną mitologię – opowiadaj, co było, gdy maluch miał się narodzić, jak tata się Tobą i nim – jeszcze nienarodzonym – czule opiekował, jak cieszył się z jego przyjścia na świat, jak jest dumny z jego obecnych dokonań. Oglądajcie zdjęcia i filmy, na których jest tata. Starszemu daj pudełko do przechowywania skarbów: listów do niego adresowanych, drobnych upominków od taty, ale też i rysunków czekających na wręczenie, gdy tatuś przyjedzie. - Staraj się, by nieobecnego tatę reprezentował mężczyzna z rodziny: dziadek, brat taty lub Twój. Nie bój się, że to spowoduje konflikt kompetencji. Jeśli „zastępca” będzie dzielił się swoim własnym doświadczeniem z dzieckiem i często przy tym wspominał tatę (dziadek opowie, jak uczył tatę jeździć na rowerze, kuzyn – jak wspólnie chodzili po drzewach), pomoże maluchowi odnaleźć się w trudnej dla niego sytuacji. - Nie bądź zazdrosna o więź między mężem a dzieckiem, które – gdy tata jest w domu – przestaje Cię zauważać. Ono nadal Cię kocha, ale wie, że taty zaraz znów nie będzie, potrzebuje więc nasycić się nim na zapas. Przeczytaj też: 5 sposobów, jak uprościć życie rodzinne Sposób na miłość 6 sekretów udanego małżeństwa
Zastanawiasz się, jak przygotować siebie i maluszka na codzienne rozstania? Przeczytaj nasze porady.
Najlepiej dla dziecka, jeśli przynajmniej przez pierwszy rok będzie przy mamie. Jeśli to niemożliwe, warto się postarać o powrót na 1/3 lub pół etatu. Podczas zastanawiania się nad długością urlopu wychowawczego pamiętaj, że pięciomiesięczne niemowlę może łatwiej zaakceptować Twoją codzienną nieobecność niż dziewięciomiesięczne, które przechodzi okres lęków separacyjnych. Pierwsze przygotowania Porozmawiaj z szefem. On musi zaplanować, kto i na jak długo przejmie Twoje obowiązki. Powiedz, kiedy będziesz gotowa ponownie je przejąć. Ale nie obiecuj, że będziesz dyspozycyjna następnego dnia po porodzie. Żebyś nie wiem jak lubiła swoją pracę, poród to wyczerpujące doświadczenie, a i pojawienie się dziecka całkowicie zmienia optykę. Nie musisz zdradzać pracodawcy wszystkich planów. Jeśli w czasie urlopu macierzyńskiego zdecydujesz, że dłużej chcesz pobyć z maluchem, wystarczy, jak powiadomisz szefa o tym miesiąc przed deklarowanym powrotem. Jeśli chciałabyś początkowo pracować na część etatu, zapytaj o taką możliwość. Zacznij szukać niani. Rozpuśćcie wśród znajomych wici, że szukacie niani, skorzystajcie z agencji pośredniczącej. Zanim dokonasz wyboru, spotkaj się z kilkoma kandydatkami. Musisz mieć pewność, że dziecko będzie pod dobrą opieką. Miesiąc wcześniej Zatrudnij opiekunkę. Umów się z wcześniej wybraną osobą, że na razie będzie przychodziła na kilka godzin tygodniowo. Pierwsze dni spędźcie razem – to pozwoli maluszkowi oswoić się z kimś nowym, a Tobie przyjrzeć się, czy dokonałaś właściwego wyboru. Przećwiczcie już teraz przebieranie, karmienie, wychodzenie na spacery, układanie do snu. Wybierz się na zakupy. Kup wygodne pantofle i ubrania „biurowe”, które pasują do Twojej aktualnej figury. Wybieraj tak, byś te rzeczy mogła zestawiać w różne komplety. Zaopatrz się w kosmetyki – będziesz teraz codziennie robiła makijaż. Odwiedź swoją firmę. Umów się telefonicznie na spotkanie z szefem. Potwierdź chęć powrotu do pracy, zapytaj, czy nadal będziesz zajmowała się tym, co poprzednio. Pracodawca nie ma obowiązku zatrudnić Cię na tym samym stanowisku, ale musi zaoferować Ci równorzędne (nie może też obniżyć poborów). Jeśli nadal będziesz karmiła piersią, masz prawo do dwóch dodatkowych półgodzinnych przerw. Za zgodą szefa, możesz je łączyć i przychodzić do pracy godzinę później lub wcześniej wychodzić. Czytaj także: Jak przetrwać pierwszy dzień w pracy [CMS_PAGE_BREAK] Dwa tygodnie wcześniej Przygotuj dom. Zróbcie generalne porządki. Oddaj do czyszczenia rzeczy, które wymagają odświeżenia, przygotuj pościel do magla, wypierz i wyprasuj ubrania. Nadal używaj do prania mleczka lub płynu do ubranek niemowlęcych. Zaopatrz się w laktator, jeśli oczywiście nie zrobiłaś tego do tej pory. Będzie Ci potrzebny, gdy zdecydujesz się na dalsze karmienie maluszka swoim mlekiem. Przygotuj się na to, że co trzy-cztery godziny będziesz musiała odciągać pokarm. Już teraz ucz się, jak to robić, a opiekunka – jak go podawać dziecku. Porozmawiaj z pediatrą. Jeśli chcesz zakończyć karmienie piersią, zapytaj pediatrę, jakie mleko podawać dziecku. Kup butelki i kubeczki, które można sterylizować. Elżbieta Bartha, doradca laktacyjny, radzi, by w takim przypadku już teraz zacząć wygaszać laktację – przede wszystkim utrudnij maluchowi dostęp do piersi. Żeby powstrzymać produkcję mleka, rób chłodne okłady na piersi i wypijaj codziennie pięć-sześć kubeczków szałwii lub mięty. Te zioła hamują laktację. Tydzień wcześniej Ustal z mężem podział obowiązków. Szczególnie na pierwsze tygodnie, żebyś po powrocie z pracy miała czas na zajęcie się dzieckiem, a nie musiała stawać do kolejnej pracy: gotowania i sprzątania. Może przez jakiś czas oboje będziecie korzystać z bufetu w Waszych firmach? Zrób listę. A właściwie kilka: pierwsza – obowiązki niani. Jeśli będzie miała je spisane i powieszone na widoku, łatwiej będzie jej właściwie się z nich wywiązywać. Na drugiej zapisz wszystkie ważne telefony – do Ciebie, do męża, innej zaufanej osoby, także do ośrodka zdrowia (z nazwiskiem pediatry, który leczy dziecko), pogotowia ratunkowego. W terminarzu, który powinnaś teraz nosić przy sobie, codziennie notuj swoje plany, nie tylko zawodowe. To pomoże Ci lepiej zorganizować swój czas. Odwiedź fryzjera. To dobry moment, żeby zmienić fryzurę na modniejszą. Ale nie szalej – maluszek, widząc Cię zupełnie odmienioną, może być zdezorientowany. Zobacz też: Jestem mamą i pracuję. [CMS_PAGE_BREAK] Dzień wcześniej Przygotuj mleko na jutro. Odciągnij pokarm i wstaw do lodówki lub sprawdź, czy masz wystarczającą ilość mleka modyfikowanego i zapas odpowiedniej wody niskozmineralizowanej. Podaruj malcowi przytulankę. Dzieciom pomagają takie magiczne przedmioty. Powieś swoje zdjęcia tam, gdzie maluch często patrzy (na wysokości jego wzroku). To pomoże mu wytrzymać tak długie rozstanie. Spakuj torebkę. Zastanów się, co będzie Ci potrzebne – jakie dokumenty i klucze. Pamiętaj też o chusteczkach i podstawowym zestawie do poprawy makijażu. Przede wszystkim jednak nie zapomnij o laktatorze, pojemniczkach na mleko i zapasie wkładek do biustonosza. Przygotuj ubranie. Sprawdź, czy w rajstopach nie poszło oczko, wypastuj buty. Zrób sobie kąpiel z lawendą. To relaksuje. Nałóż na twarz maseczkę. Przecież chcesz jutro ładnie wyglądać. Całe biuro przyjdzie Cię witać. Przed snem wypij melisę. To pomoże Ci zasnąć, choć z pewnością ta noc nie będzie najspokojniejszą w Twoim życiu. Nie roztrząsaj po raz kolejny, czy to właściwa decyzja. – Niezależnie od tego, jak małe jest Wasze dziecko, nie czuj się z tego powodu winna – radzi Mirosława Kownacka, psycholog. Powiedz sobie, że decyzja, którą podjęłaś wspólnie z mężem, jest na ten czas w Waszym życiu najlepsza. Zrobiłaś wszystko, co w Twojej mocy, by złagodzić stres dziecka. Jeśli maluch wyczuje, że masz zaufanie zarówno do swojej decyzji, jak i osoby, która się nim opiekuje, łatwiej zaakceptuje Twoją codzienną nieobecność. Pierwszy poranek Zjedz dobre śniadanie. Być może Twój żołądek będzie tak ściśnięty, że nie dasz rady przełknąć więcej niż kilka kęsów, ale nie wychodź na czczo! Zrób staranny makijaż. Wstań wcześniej, by dokładnie się umalować i ułożyć włosy. Nie tylko po to, by dobrze wyglądać, ale też dlatego, że to pozwoli Ci wejść już w nowy rytm. Od dziś wszystkie Twoje poranki będą właśnie tak wyglądały. Nie zasypuj niani radami. Przecież nie pierwszy raz zostaje z Twoim maluszkiem sama. Te ostatnie 10-15 minut poświęć na zabawę z dzieckiem, powiedz mu (bez względu na to, jak jest małe), że wychodzisz, ale wrócisz. Widząc, że jesteś uśmiechnięta, łatwiej zniesie rozstanie. Nie czekaj do ostatniej chwili. Wyjdź z domu o takiej porze, by dotrzeć do pracy na czas, a nawet nieco wcześniej. To pozwoli Ci się zagospodarować z powrotem na swoim biurku, a także przywitać z każdym ze współpracowników. Szefowi zaś dasz sygnał, że choć masz malutkie dziecko, to nadal może na Ciebie liczyć. Powodzenia! Czytaj też: Rzeczy, których nie powinnaś robić po powrocie do pracy Ewa Sawicka
Urodzenie dziecka nie musi oznaczać przerwy w rozwoju zawodowym. Możesz przecież pracować w domu.
Łatwo przejść na pracę w domu, gdy wykonuje się wolny zawód. Tłumaczka czy dziennikarka po urodzeniu dziecka mogą kontynuować karierę zawodową. Nasze bohaterki: Tekla, Beata, Agnieszka i Kasia przekonują, że i w innych zawodach jest to możliwe. Liczy się kreatywność, upór i doskonała organizacja czasu. Grunt to pomysł Dzień pracy Agnieszki Grotkowskiej, mamy czteroletniej Oleńki, zaczyna się o ósmej i trwa mniej więcej do osiemnastej. Agnieszka prowadzi „domowe przedszkole”. Przygotowuje posiłki dla czwórki dzieci, bawi się z nimi, wychodzi na spacery… Pomysł zrodził się przypadkiem – trzy lata temu kuzynka Agnieszki poprosiła o pomoc w opiece nad córeczką. – Inne mamy, które przychodziły z dziećmi do osiedlowej piaskownicy, widziały, że zajmuję się nie tylko swoją córką, ale i Julką – wspomina Agnieszka. – Zaczęły pytać, czy nie zaopiekowałabym się również ich dziećmi. W ten sposób „dorobiłam się” czwórki maluchów. Gdybym miała większe mieszkanie, pewnie zdecydowałabym się na większą gromadkę – przyznaje. Pytana, co zyskała, zostając w domu, Agnieszka mówi krótko: spokój. Katarzyna Sokołowska, specjalistka ds. marketingu, wybrała inne rozwiązanie. Po urodzeniu Aleksandry (pięć i pół roku) szybko wróciła do pracy. Postanowiła sama zajmować się trzy lata młodszym Łukaszem, ale także pracować. – Chciałam zarabiać i jednocześnie być z dziećmi. Dlatego zostałam konsultantką firmy kosmetycznej – mówi. – Czuję, że to zajęcie właśnie dla mnie. Jestem bardzo otwarta, lubię kontakty z ludźmi, a mamy na spacerkach chętnie rozmawiają o nowinkach kosmetycznych. Mogę więc pracować, gdy maluchy bawią się w piaskownicy. Cieszę się, że nie siedzę zamknięta w domu. I mam czas dla swoich pociech! Idealne wyjście Znalezienie pracy bardzo ułatwia posiadanie komputera i dostęp do Internetu. Dzięki temu można pozostawać w stałym kontakcie ze zleceniodawcą, szukać ofert, zamieszczać ogłoszenia, docierać do klientów. Internet pomógł też w rozwinięciu nowej działalności Tekli Żurkowskiej, która mieszka na Mazurach. Przed urodzeniem dziecka pracowała naukowo. Teraz, jako mama dwuipółletniej Malwiny, realizuje się w wyuczonym zawodzie architekta krajobrazu. Dużo czasu spędza z klientami, omawia szczegóły projektów, robi pomiary, wybiera odpowiednie rośliny, a potem zakłada ogród. Zobacz też: Jestem mama i pracuję [CMS_PAGE_BREAK] – Praca w domu to dla mnie wymarzone wyjście – mówi Tekla. – Sama organizuję sobie zajęcia, unikam rutyny, w jaką łatwo popaść na etacie. Zaprojektowanie ogrodu wymaga jednak twórczego skupienia: szkice, rysunki, nie można robić tego z dzieckiem przy boku. Muszę Malwinę czymś zająć, co czasem trwa dłużej niż sama praca. Tekla szybko przekonała się, że nie sposób wydajnie pracować i jednocześnie zajmować się maluchem. Opiekunka do dziecka jest jej chwilami potrzebna tak samo jak kobietom, które codziennie chodzą do pracy. Mimo tych trudności jest zadowolona z wyboru kierunku zawodowego. – Byłam przy dziecku, gdy zrobiło pierwszy krok, powiedziało pierwsze słowo. Wszystko to widziałam, wszystkim mogłam się nacieszyć. I dodaje: – Czuję, że dzięki temu, że jestem w domu, Malwina jest spokojniejsza, mniej kurczowo trzyma się maminej spódnicy. Nagłe zlecenia Na decyzję o pozostaniu z dzieckiem w domu często ma wpływ pracodawca. Beata Bujak, mama trzyletniej Oli, marzyła o szybkim powrocie do pracy. Ale jeszcze podczas urlopu macierzyńskiego dowiedziała się, że przed zwolnieniem uratuje ją tylko urlop wychowawczy. Nie chciała jednak zajmować się wyłącznie dzieckiem. Podobnie jak wiele innych mam małych dzieci starała się nadal realizować swoje zawodowe ambicje. Tęskniła też za kontaktem z kolegami z pracy. Szybko znalazła nowe zajęcie. Dziś współpracuje z kilkoma wydawnictwami i firmami public relations. – Praca i dochody nie są stałe, o zleceniach dowiaduję się nagle, obowiązują krótkie terminy – mówi Beata. – Zaraz po przyjęciu zamówienia ogarniają mnie wątpliwości: z kim zostawię dziecko, by pojechać na wywiad? Gdzie mogę zdobyć rzetelne informacje i fachową literaturę? Czy mąż nie ma akurat służbowego wyjazdu albo czy chorowita Ola nie dostanie gorączki...? Beata stara się pracować nocą albo bardzo wczesnym rankiem. Po południu bezcenna jest pomoc męża. – Przy nawale zleceń moja kondycja fizyczna i psychiczna jest godna pożałowania – dodaje. – Wszystkie trudności wynagradza mi jednak córka. Jest wspaniałym dzieckiem, mamy czas na wspólne spacery i rozmowy. To ja każdego dnia odpowiadam na jej pytania, uczę ją nowych rzeczy. W ciężkich chwilach powtarzam sobie, że przeżywanie jej dzieciństwa jest mi dane tylko jeden raz. Polecamy: Wspólny czas z dzieckiem [CMS_PAGE_BREAK] Nowe szkolenia Jeśli chciałabyś podjąć dodatkową pracę, możesz skorzystać z pomocy specjalistów. Sytuacją młodych mam zaczynają interesować się organizacje pozarządowe. Na przykład Partnerstwo na rzecz Rozwoju wyjaśnia pracodawcom, jak w swoich zakładach pracy wprowadzać rozwiązania przyjazne młodym mamom, np. zgadzając się na pracę w domu czy na niepełny etat. Proponuje także, by firmy organizowały szkolenia zawodowe dla kobiet, które przebywają na urlopach wychowawczych. Aktywizacją zawodową młodych mam od lat zajmuje się również Fundacja Centrum Promocji Kobiet. Organizuje konsultacje u doradców zawodowych, uczy, jak aktywnie szukać pracy. Pomoc można też znaleźć w rozwijających się z roku na rok agencjach pracy tymczasowej. Nadal jednak trudno połączyć macierzyństwo z rozwojem zawodowym, a dorabianie na urlopie wychowawczym wymaga wytrwałości i dużego wysiłku. Nie można w tym czasie oddać malucha do żłobka lub przedszkola, bo przepadnie zasiłek. Nieodzowna okazuje się więc pomoc męża czy dziadków, a także inny niż dotychczas podział obowiązków domowych. Tekla, Beata, Agnieszka i Kasia przekonały się, że wszystko można jednak poukładać, zorganizować, gdy ma się silną motywację. A młode mamy ją mają. Bo to wspaniale móc połączyć radość, jaką daje codzienne bycie z dzieckiem, i satysfakcję z realizowania ambicji zawodowych. Nawet jeśli wieczorem pada się ze zmęczenia. Agnieszka Małyska Polecamy: Pomiędzy karierą a rodziną - znajdź czas tylko dla siebie