Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-05-31T11:34:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Teściowa groziła wnuczce karą za niezjedzenie obiadu. Matka: „1 zdaniem ustawiłam ją do pionu”
items: „Zjedz mięsko, ziemniaczki zostaw”. Teściowa znowu to zrobiła, więc utarłam jej nosa
items: Grzyby dla dzieci: od ilu lat dzieci mogą jeść grzyby?
items: To lubię a tego nie
items: Problemy z apetytem
items: 16 sprawdzonych sposobów, jak wychować smakosza
items: Maluszek nie chce jeść
items: Co robić, gdy dziecko nie chce jeść?
items: Jak postępować z niejadkiem?

Teściowa groziła wnuczce karą za niezjedzenie obiadu. Matka: „1 zdaniem ustawiłam ją do pionu”
type: item
date: 2026-05-31T11:33:18.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: problemy z jedzeniem
subject: teściowa
description: Musiałam stanąć w obronie mojej czteroletniej córeczki, która stała się ofiarą emocjonalnego szantażu tylko dlatego, że jej mały brzuszek nie był w stanie pomieścić kolejnej porcji tłustych ziemniaków.
encoded: Zawsze starałam się zachowywać dobre relacje z mamą mojego męża, przymykałam oko na drobne uwagi o dzisiejszych czasach, ale tym razem granica została przekroczona tak brutalnie, że nie mogłam milczeć. Moja teściowa, widząc, że mała odstawia talerz, nagle zmieniła głos na surowy i lodowaty, a to, czym zagroziła mojemu dziecku, po prostu zwaliło mnie z nóg. Poczułam, że jeśli teraz nie zareaguję, to moja córka na lata zapamięta ten obiad jako moment upokorzenia, a ja nie po to buduję w niej poczucie własnej wartości, by ktoś niszczył je jednym zdaniem przy niedzielnym rosole. Szantaż przy stole, czyli „Nie zjesz, to nie będzie zabawy” Wszystko zaczęło się przy drugim daniu, gdy moja teściowa nałożyła Mai porcję jak dla dorosłego chłopa, kompletnie ignorując moje prośby o nałożenie mniejszej ilości. Kiedy córka po zjedzeniu mięsa i surówki powiedziała cicho: „Babciu, już nie mogę”, teściowa odłożyła sztućce, nachyliła się nad nią i syknęła: „Jeśli nie zjesz wszystkiego do ostatniego okruszka, to po obiedzie nie pójdziesz z dziadkiem karmić kurek i nie dostaniesz obiecanej niespodzianki, po prostu zostaniesz w domu”. Widziałam, jak w oczach mojego dziecka pojawiają się łzy, a mała rączka drżąco sięga po widelec, żeby wpychać w siebie jedzenie przez siłę. To był dla mnie widok nie do zniesienia − ten archaiczny sposób zachęcania do jedzenia, który kojarzy mi się z najgorszymi wspomnieniami z dzieciństwa. Teściowa uważała, że robi dobrze, że uczy szacunku do jedzenia, a tak naprawdę uczyła moją córkę ignorowania sygnałów płynących z własnego ciała i strachu przed bliską osobą. Czułam, że atmosfera przy stole zgęstniała, mąż spuścił wzrok, ale ja wiedziałam, że to jest ten moment, w którym muszę być matką-lwicą i raz na zawsze wyjaśnić, kto tu ustala zasady gry. Jedno zdanie, które zmieniło wszystko w relacji z teściową W pokoju zapadła cisza, gdy delikatnie, ale stanowczo położyłam dłoń na ręce córki, odsunęłam jej talerz i spojrzałam teściowej prosto w oczy. Powiedziała…

obiad-u-tesciowej-b6fa195.png
width: 1600
height: 1200

„Zjedz mięsko, ziemniaczki zostaw”. Teściowa znowu to zrobiła, więc utarłam jej nosa
type: item
date: 2026-05-17T08:35:19.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Wychowanie
subject: Małe dziecko
subject: problemy z jedzeniem
subject: teściowa
description: Piszę do Was po kolejnym rodzinnym obiedzie, który zamiast chwilą relaksu stał się powodem potężnej domowej awantury z moją teściową w roli głównej. Choć do tej pory dla świętego spokoju zagryzałam zęby, tym razem nie wytrzymałam i przy pełnym stole utarłam nosa kobiecie, która od lat próbuje tresować moje dzieci według swoich przedpotopowych zasad.
encoded: Dzień dobry, postanowiłam podzielić się moją historią, bo wiem, że tysiące młodych matek w Polsce przeżywają dokładnie to samo piekło podczas każdej niedzielnej wizyty u babci. Moja teściowa, Danuta, to typ kobiety, która pozjadała wszystkie rozumy, a fakt, że trzydzieści lat temu wychowała mojego męża, daje jej w jej własnych oczach status profesora nauk wychowawczych. Od kiedy na świat przyszły nasze dzieci − obecnie 5-letnia Julka i 3-letni Tymek − każdy wspólny posiłek u teściów wygląda tak samo: Danuta staje nad talerzami moich dzieci jak żandarm i kontroluje każdy kęs, komentując to w sposób, od którego dostaję gęsiej skórki. Najgorsza jest jednak jej absolutna fiksacja na punkcie jedzenia mięsa, które w jej mniemaniu jest jedynym gwarantem tego, że dzieci nie dostaną anemii i urosną zdrowe. Dlaczego kultowe hasło o mięsku niszczy relację dziecka z jedzeniem? W ostatnią niedzielę ugotowała tradycyjny obiad: schabowe, ziemniaki z koperkiem i zasmażaną kapustę, a moje dzieci, zmęczone po zabawie w ogrodzie, zjadły pięknie po kilka kęsów wszystkiego, po czym Tymek odłożył widelec. W tym momencie nad jego głową wyrosła postać babci, która z dramatycznym głosem rzuciła legendarne, polskie hasło: „No jak to, Tymuś? Zjedz chociaż mięsko, a ziemniaczki zostaw!”. Poczułam, jak momentalnie skacze mi ciśnienie, bo od lat tłumaczę tej kobiecie, że nie wolno zmuszać dzieci do wpychania w siebie jedzenia na siłę, gdy mówią, że są już najedzone. Moje dzieci mają zdrową relację z jedzeniem, potrafią słuchać sygnałów płynących z własnego ciała i doskonale wiedzą, kiedy ich brzuszki są pełne. Wmuszanie w nie tłustego, smażonego kotleta tylko dlatego, że „szkoda, żeby się zmarnowało”, to prosta droga do otyłości i zaburzeń odżywiania, na co jako matka nigdy się nie zgodzę. Danuta jednak kompletnie ignorowała moje wcześniejsze prośby, uważając, że współczesne metody żywienia to wymysł z internetu, a dziecko ma wstać od stołu dopiero wtedy, gdy talerz lśni czystością. „Zjedz mięsk…

zjedz-miesko-ziemniaczki-zostaw-732f9d0.png
width: 1600
height: 1200

Grzyby dla dzieci: od ilu lat dzieci mogą jeść grzyby?
type: item
date: 2021-07-26T14:00:00.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Żywienie
subject: grzyby
subject: jedzenie dla dzieci
subject: problemy z jedzeniem
description: Grzyby mogą stanowić dla dzieci śmiertelne zagrożenie. Największe ryzyko niosą za sobą leśne grzyby (również suszone) w diecie dziecka. Bezpieczne, choć ciężkostrawne, są pieczarki, ale ich wartość odżywcza nie jest na tyle duża, aby karmić nimi dzieci. Od jakiego wieku można podawać dziecku grzyby?
encoded: – Dzieci do 7. roku życia w ogóle nie powinny jeść grzybów! Starsze mogą jedynie odrobinę i od wielkiego dzwonu – mówi dr Andrzej Stawarski, pediatra i gastroenterolog. Grzyby duszone w śmietanie i pachnąca lasem grzybowa to potrawy mogące zagrażać dzieciom. Wszystko przez toksyny znajdujące się w trujących grzybach, które łatwo pomylić z grzybami jadalnymi. Grzyby w diecie dziecka: dlaczego są szkodliwe? Grzyby są smaczne i dodają potrawom aromatu. Są też źródłem wielu wartościowych składników, np. prowitaminy D, selenu, przeciwutleniaczy. Jednak zalety te nie równoważą ryzyka, jakie niesie ze sobą podawanie dzieciom grzybów, wśród których mogą znaleźć się te silnie trujące. Istnieją jeszcze inne powody, dla których dzieci nie powinny jeść grzybów: Grzyby są wyjątkowo ciężkostrawne. – Ścianki ich komórek zawierają nieprzyswajalną substancję podobną do chityny, z której zbudowane są pancerzyki owadów. Równie dobrze moglibyśmy zaserwować pociechom kolację z chrząszczy – wyjaśnia dr Andrzej Stawarski, pediatra i gastroenterolog. Dzieci gorzej niż dorośli gryzą i żują pokarm, więc już pierwsza faza jego „obróbki” jest mało dokładna. Grzyby, nierozdrobnione jak należy, trafiają do żołądka, który nie bardzo wie, co z nimi począć. Jeśli dziecko nie zwymiotuje, wędrują dalej, a potem długo zalegają w jelitach. Efekt? Wzdęcia, bóle brzucha, biegunka. Suszone grzyby, kurki, pieczarki, wywar z grzybów: czy mogą się znaleźć w diecie dziecka? Jak wyjaśnia dr Andrzej Stawarski, rodzaj grzybów nie ma znaczenia – wszystkie są tak samo zbędne w diecie dziecka. Nie ma więc sensu zadawanie pytań: czy dzieci mogą jeść kurki? A podgrzybki? Czy małe dzieci mogą jeść pieczarki? Dotyczy to zarówno grzybów świeżych, jak i suszonych. Część lekarzy jest jednak zdania, że grzyby hodowlane (np. pieczarki, shiitake, boczniaki) są bezpieczne dla dzieci powyżej 6 miesiąca życia. Ostateczna decyzja i ryzyko z nią związane należy więc do rodziców. Grzybów leśnych nie powinno się podawać dziecku, do…

112465-7f893ab.jpg
width: 1200
height: 800

To lubię a tego nie
type: item
date: 2009-07-24T10:46:32.000Z
subject: Dieta
subject: Niemowlę
subject: problemy z jedzeniem
subject: rozszerzanie diety
description: Zupka – nie! mięsko – nie! Nawet owoce wypluwa... Nie martw się, w pierwszym roku życia upodobania smakowe zmieniają się bardzo szybko. Warto to wykorzystać.
encoded: Już noworodki mają swoje ulubione smaki. A właściwie jeden – słodki. Pod jego wpływem rozluźniają się mięśnie na ich buzi i wokół ust, zaś kwaśny powoduje wygięcie warg i grymas. Tak jest przez pierwszych kilka miesięcy. Nie ma w tym nic dziwnego, bo słodkawy jest pokarm kobiecy. Słodki smak pobudza wydzielanie endorfin, więc dziecko się uspokaja, ma lepszy nastrój. Nie należy jednak dosładzać jedzenia. Wystarczy naturalna słodycz owoców, mleka, kaszek. A jak maluch uczy się lubić inne smaki Na początku oswaja się z nimi podczas ssania piersi. Do mleka mamy przenikają bowiem smaki oraz aromaty z jej diety – np. czosnek, brokuły poszerzają repertuar nowych doznań maluszka. Potem, zarówno dla dziecka karmionego piersią, jak i butelką ważne jest urozmaicanie diety zgodnie z zaleceniami. Co robić, gdy nie udaje się przestawienie na butelkę Zazwyczaj chodzi o przyzwyczajenie do maminej, ciepłej i kochanej piersi, ale czasem ważny jest też smak mleka modyfikowanego (mieszanki różnią się pod tym względem). Niektóre dzieci zamiast mleka wolą kaszki mleczne lub mleczny kisiel, np. z przecierem owocowym lub owocami. Po 10. miesiącu, kilka razy w tygodniu, możesz podać maluszkowi kefir lub jogurt, a w 12. – mleko z odrobiną naturalnego kakao. Jeśli malec po przejściu na mleko modyfikowane ma wzdęcia, kolki, robi rzadkie kupki, poradź się lekarza. Niechęć do słodkiego mleka i związane z tym dolegliwości mogą świadczyć o alergii na białka mleka krowiego. Czy zamiast mleka dawać więcej zupy Nie, bo mleko to podstawa diety. Zupa z mięskiem i żółtkiem lub rybą dostarczy dziecku białka, witamin, soli mineralnych i błonnika. Natomiast niezbędnego wapnia, które jest w mleku, ma niewiele. Zupkę możesz podać dwa razy dziennie, oprócz posiłków mlecznych. Jest jeszcze jeden problem – pojemność żołądka dziecka jest niewielka. Jeśli w diecie przeważają dania z dużą ilością błonnika, zbyt mało zostaje miejsca na te zawierające białko (niezbędne dla szybko rosnącego dziecka). Ponadto mleko mo…

imgZOWQKe-53033cf.jpg
width: 870
height: 640

Problemy z apetytem
type: item
date: 2008-12-01T12:47:17.000Z
subject: Dieta
subject: Niemowlę
subject: problemy z jedzeniem
subject: rozszerzanie diety
description: Zwykle niemowlęta chętnie wypijają swoją porcję mleczka. Rzadko się zdarza, że przestaje im dopisywać apetyt. Co zatem robić, gdy maluszek zaczyna jeść mniej niż dotychczas?
encoded: Często nie masz ochoty na kolację lub śniadanie, robisz sobie tylko filiżankę kawy i... już. Nie widzisz w tym nic złego. Ale gdy malec wypije mniej mleczka niż zwykle, zaczynasz się martwić i namawiasz go do zjedzenia większej porcji. Lepiej spokojnie się zastanów, co jest przyczyną słabszego apetytu. A powodów może być wiele. Niekoniecznie świadczą one o tym, że dzieje się coś złego. Dlaczego maluch czasem wypluwa smoczek Nie zawsze musi mieć ochotę na jedzenie. Poza tym dzieci różnią się apetytami – jedne jedzą regularnie tyle, ile przewidują normy, inne wolą dostawać częściej mniejsze porcje, a jeszcze inne tak bardzo się najadają, że słodko przesypiają kolejne karmienie. Zapotrzebowanie na jedzenie czy tempo rozwoju jest bowiem sprawą indywidualną. Wiem, że brak apetytu może oznaczać początek infekcji, jak to sprawdzić Zwróć uwagę, jak malec się zachowuje: czy jak zwykle jest wesoły i energiczny, czy marudzi i chce na ręce. Jeśli niechęci do jedzenia towarzyszy zmiana zachowania, pewnie czeka cię wizyta u pediatry. Najpierw zastanów się jednak, czy maluch odmówił tylko jednego posiłku, czy też nie zjadł kilku kolejnych. Większość dzieci traci apetyt tuż przed chorobą i w czasie jej trwania (tylko niemowlęta karmione piersią zazwyczaj nie odmawiają ssania). Nie należy się temu dziwić ani specjalnie martwić, gdyż każda choroba w naturalny sposób zmniejsza łaknienie. Po wyzdrowieniu apetyt szybko wraca do normy. Czy dziecko może nie chcieć jeść z powodu innej choroby Dość często przyczyną uporczywego braku apetytu jest utajona infekcja układu moczowego. Jeśli zatem niemowlę, które dotychczas jadło z apetytem, przestaje tak chętnie jeść i trwa to kilka, kilkanaście dni, wykonaj badanie moczu, a po porozumieniu z lekarzem także USG układu moczowego – to zwykle wyjaśnia sprawę. Jeśli infekcja nerek ciągnie się długo, mogą one ulec uszkodzeniu! Niechęć do jedzenia bywa również spowodowana uczuleniem na białka mleka krowiego lub nietolerancją laktozy (cukru mlecznego).…

imgz1NxFq-a429e3a.jpg
width: 960
height: 640

16 sprawdzonych sposobów, jak wychować smakosza
type: item
date: 2008-09-10T10:40:37.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Żywienie
subject: brak apetytu
subject: karmienie piersią
subject: niejadek
subject: problemy z jedzeniem
description: Nie zaciska ust na widok łyżki ani nie trzęsie się na zapowiedź kolejnej porcji kaszki. Po prostu je w sam raz. Możesz tak wychować swoje dziecko, choć nie zawsze jest to łatwe zadanie. Zobacz, 16 rad, jak możesz to osiągnąć.
encoded: Chcesz, aby twoje dziecko jadło z apetytem, nie gardziło tym, co zdrowe, nie domagało się fast foodu i słodyczy i ze smakiem sięgało po warzywa i owoce? To naprawdę jest możliwe. Wyrobienie prawidłowych nawyków żywieniowych u dziecka zaprocentuje na resztę jego życia. Wprowadź je w waszym domu jak najwcześniej. Jeśli nie zrobiłaś tego, planując ciążę, lub w czasie, gdy spodziewałaś się dziecka – masz jeszcze szansę. Aby maluch chętnie się do nich stosował, muszą stać się normą dla wszystkich domowników. W małym dziecku jak w lusterku odbijają się wszystkie przyzwyczajenia rodziny. Utrwalenie zmian wymaga czasu. Kiedy zaczniesz je wprowadzać, nie poddawaj się. Kiedyś wreszcie się przyjmą. 1. Dostarczaj dziecku różnorodnych wrażeń smakowych Maluchy mają dużo więcej kubków smakowych niż dorośli. Oswoisz w ten sposób dziecko z różnymi smakami i trafisz na jego ulubione. 2. Jeśli karmisz piersią, urozmaicaj swoją dietę Udowodniono, że dzieci karmione piersią zdecydowanie chętniej próbują nieznanych pokarmów. Dzięki smakom i zapachom, które przenikają do mleka matki, szybciej niż maluchy karmione butelką oswajają się z różnymi smakami, a potem łatwiej je akceptują. 3. Podawaj posiłki o stałych porach Postaraj się, aby dziecko jadło o ściśle określonych godzinach, po pewnym czasie jego organizm „zaprogramuje się” na przyjmowanie posiłków zawsze o tych samych porach. 4. Sadzaj do stołu wypoczęte dziecko Maluch nie powinien odbywać dalekich, męczących spacerów bezpośrednio przed posiłkiem. Po spacerze lub intensywnej zabawie zarezerwuj kilkanaście minut na odpoczynek, a dopiero potem podaj obiad. 5. Nie każ długo czekać na jedzenie Zorganizuj wszystko tak, by od razu, gdy dziecko usiądzie przy stole, mogło jeść. Maluchy nie lubią czekać, a zdenerwowanie lub zniecierpliwienie nie sprzyja dobremu apetytowi. 6. Postaraj się, by przynajmniej jeden posiłek cała rodzina jadła razem W gronie najbliższych, ale też w towarzystwie innych dzieci, wszystko lepiej smakuje niż w samotnośc…

imgiZ7Kjv-448776d.jpg
width: 360
height: 540

Maluszek nie chce jeść
type: item
date: 2008-04-17T12:00:38.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Żywienie
subject: brak apetytu
subject: brak apetytu u dziecka
subject: karmienie piersią
subject: niejadek
subject: problemy z jedzeniem
description: Twoje dziecko jest niejadkiem? Jak przekonać je do jedzenia i sprawić by posiłki stały się przyjemnością. Przeczytaj rady matek, które mają już ten problem za sobą.
encoded: Niestety, moje dziecko jest niejadkiem. Piszę „niestety”, bo miałam nadzieję, że mnie to nie spotka – gdy córcia była mała, nasłuchałam się opowieści o dzieciach, które nie chciały jeść. Boję się, że moja córeczka będzie miała przez to kłopoty ze zdrowiem. Dlatego biegam za nią, podtykam smakołyki, namawiam do próbowania różnych dań. Szkoda, że nic to nie daje. Córcia jak nie jadła, tak nie je. Co robić? Jak przekonać małą do jedzenia? Agata z Cieszyna Stałe pory posiłków, koniec z bieganiem z łyżką zupy, kontrolowanie przekąsek między posiłkami... To na pewno pomoże. Proponuję też zmienić postawę. To trudne, ale skuteczne. Czyli przez pewien czas lepiej nie robić z „niejedzenia” problemu. Nie zwracać uwagi dziecku, że nie zjada wszystkiego, a także starać się o miłą atmosferę w czasie posiłków. Jeśli smyk rozwija się dobrze, to jedzenie nie powinno być dla niego i dla rodziców udręką. Skończ z namawianiem... Najważniejsze – koniec z podtykaniem, nadskakiwaniem, proszeniem, zmuszaniem i bieganiem za dzieckiem z posiłkiem. Sprawiaj wrażenie, jakby wcale nie zależało ci na tym, czy maluch zje, czy nie. Postaw przed smykiem danie, powiedz „smacznego” i koniec. Jeśli zje – pochwal, jeśli nie – odstaw talerz bez komentarzy. Radzę też trzymać się stałych godzin posiłków i nie pozwalać dziecku na podjadanie. Pozwól, by dziecko zgłodniało. Wtedy na pewno zje z apetytem. Aldona ...i bądź konsekwentna To prawda, uganianie się za dzieckiem z jedzeniem nie ma żadnego sensu. Przekonałam się o tym całkiem niedawno. Moja córcia ma niespełna półtora roku i jest, a właściwie była niejadkiem. Postanowiłam coś z tym zrobić. Wyznaczyłam pory jedzenia. Jeśli córcia nie zjadła, musiała wytrzymać do następnego posiłku.Czasem marudziła, żebym dała jej coś słodkiego, lecz byłam konsekwentna. Nie ulegałam jej prośbom i kiedy przyszła pora posiłku, ku memu zdziwieniu Zuzia zjadała cały obiad, i to w dodatku sama (tylko troszkę jej pomagałam). Powodzenia! Kamila Usiądźcie przy stole Mam wrażen…

imgiDsiOY-119ced4.jpg
width: 540
height: 360

Co robić, gdy dziecko nie chce jeść?
type: item
date: 2008-02-01T13:24:40.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Żywienie
subject: niejadek
subject: problemy z jedzeniem
description: Dziecko, które nie chce jeść, zawsze budzi niepokój rodziców. Ale przyczyny gorszego apetytu nie zawsze i nie u wszystkich dzieci są takie same. Zdradzimy ci sprawdzone sposoby na małego niejadka. I przekonamy, że czasem nie ma sensu walczyć o każdy kęs - bo niektóre problemy po prostu same kiedyś mijają.
encoded: Powiedzmy sobie szczerze – mamy nigdy nie są zadowolone z apetytów swoich dzieci. Repertuar jedzeniowych problemów jest naprawdę duży: niektóre maluszki nie chcą nawet tknąć warzyw, inne jedzą tylko słodkie potrawy, jeszcze inne robią wrażenie, jakby w ogóle mogły obejść się bez jedzenia. Podpowiemy ci, jak uniknąć walki z kaprysami malucha nad talerzem i sprawić, by posiłki stały się dla wszystkich przyjemnością. Prawie nic nie je Posiłki to dla ciebie prawdziwa męka, bo trwają godzinami. Maluch wypluwa kaszkę, ucieka przed kanapką, zaciska usta na widok miski z zupką. Musisz dokonywać cudów, aby zechciał przełknąć choć parę łyżeczek. Najbardziej martwi cię, by przez takie niedojadanie nie rozwijał się gorzej od rówieśników i nie zaczął częściej chorować. Dlaczego tak się dzieje? Być może maluch nie miał tak naprawdę szansy zgłodnieć? Jeśli nie zjadł porządnie śniadania, ale potem co chwilę dostawał coś małego do przegryzienia (chrupki, bananka, deserek), to o zjedzeniu całego obiadu też raczej nie będzie mowy. A może przyzwyczaił się do zabawiania w czasie posiłku? To częsty błąd mam i troskliwych babć, bo dziecko szybko się uczy, że posiłkowi towarzyszą jakieś atrakcje, ale też bardzo szybko się nimi nudzi. Potem je tylko wówczas, gdy rodzice naprawdę je czymś zadziwią lub posadzą przed telewizorem. Pamiętaj również, że brak apetytu bywa często reakcją na zbyt nerwową atmosferę w czasie jedzenia. Co możesz zrobić? Nie zmuszaj dziecka, by zjadło więcej niż chce, nie pozwól też, aby posiłek kojarzył się ze stresem. Proponuj maluszkowi pięć małych posiłków dziennie, zawsze o tej samej porze, a pomiędzy nimi nie dawaj nic do podjadania (ogranicz też ilość soków przecierowych – są bardzo pożywne i kaloryczne). Zamiast zabawiać go przy jedzeniu, lepiej wyrobić nawyk wspólnego siadania do stołu – towarzystwo innych jedzących osób dobrze wpływa na apetyt niejadka. Warto też pozwolić maluchowi na samodzielność. Jeśli będzie mógł do woli sam grzebać łyżeczką w miseczce, zr…

imgUOVG2F-584dea6.jpg
width: 640
height: 874

Jak postępować z niejadkiem?
type: item
date: 2008-01-25T12:00:00.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Żywienie
subject: niejadek
subject: problemy z jedzeniem
description: Czy to ty nie potrafiłaś go tego nauczyć? Jaki błąd popełniasz? Dowiedz się jak postępować, aby nad talerzem nie lały się łzy.
encoded: Czy dobrze znasz swoje dziecko? Dlaczego nie można go nazwać małym smakoszem? Czy zastanawiałaś się kiedyś nad tym, co może powodować u niego niechęć do jedzenia? Dlaczego dziecko nie lubi jeść? Zanim zaczniesz szukać przyczyny, spróbuj określić zachowanie swojej pociechy, analizując następujące możliwości: prawie nigdy nie jest głodne; je bardzo mało, a mimo to czuje się syte, nic mu nie smakuje, ciągle grymasi, przeżuwanie pokarmu męczy je i nudzi, nie potrafi usiedzieć spokojnie przy stole, Każde z wymienionych zachowań może przyprawić matkę o ból głowy, a to tylko pogorszy sytuację. Wystarczy, że dziecko dostrzeże u rodziców najmniejsze oznaki słabości, a już potrafi rozwinąć cały wachlarz zachowań, które mają skupić uwagę wszystkich domowników na jego małej osóbce. Jeśli karmisz je zbyt szybko – wymiotuje, jeśli zbyt wolno – męczy się i zamyka buzię na cztery spusty. Zdarza się też, że wypluwa jedzenie lub przewraca talerz. Kłopoty z jedzeniem niekoniecznie muszą wynikać z samej awersji do ziemniaka, mięsa czy marchewki. Najprawdopodobniej zachowanie naszego dziecka jest wyrazem jego postawy wobec innego problemu. Masz w domu niejadka - kto jest winny? Z pewnością przyczyna braku apetytu tkwi nie w samym dziecku, ale w jego otoczeniu, może nawet w postawie nas – rodziców. Nie zawsze potrafimy rozpoznać potrzeby żywieniowe naszych dzieci, a warto się nad tym zastanowić. Teoria to teoria, służy do tego, aby nas ukierunkować, natomiast zastosowanie jej w konkretnych sytuacjach może okazać się zawodne. Trudno jest ustalić sztywne reguły postępowania. Oto kilka wskazówek, które mogą okazać się pomocne. Pamiętaj przy tym, że choć twoje dziecko jest niejadkiem, to jeśli przybiera na wadze, rośnie i rozwija się prawidłowo, nie ma powodu do niepokoju. Dobrze jeść, niekoniecznie znaczy dużo Musisz wiedzieć, że w miarę upływu czasu dziecko będzie jadło coraz mniejsze porcje, za to będą one bardziej treściwe. Dla porównania, u niemowląt między 0 a 6. miesiącem życia obserw…

imgT3VlV5-0ce15ad.jpg
width: 297
height: 400