Zapalenie piersi podczas karmienia: objawy, przyczyny, leczenie
Zapalenie piersi dotyka 10 proc. kobiet, które karmią dziecko naturalnie. Dolegliwość ta powoduje dyskomfort, ale może także być niebezpieczna i prowadzić do poważnych powikłań. Co należy zrobić, jeśli dojdzie do zapalenia piersi? Jak postępować, żeby złagodzić objawy? Kiedy można stosować okłady z kapusty, a kiedy potrzebna jest inna pomoc?
Zapalenie piersi najczęściej pojawia się między 2, a 6. tygodniem po porodzie, ale może równie dobrze wystąpić na każdym etapie laktacji. Dolegliwość ta trwa od 2 do 6 dni, a jej przebieg zależy między innymi od czasu rozpoczęcia leczenia i jego sposobu. Zapalenia piersi nie należy lekceważyć. Zignorowanie pierwszych objawów może prowadzić do powikłań: może się ono przeistoczyć w groźny ropień piersi. Zapalenie piersi – objawy Pierwsze oznaki zapalenia piersi łatwo można pomylić z początkiem grypy. Dopiero po nich pojawiają się symptomy charakterystyczne dla zapalenia piersi. Objawy zapalenia piersi: bóle mięśni, ból głowy, zmęczenie, gorączka, dreszcze, ból piersi (podczas karmienia i między karmieniami), zaczerwienie fragmentu piersi, miejscowe ocieplenie skóry, opuchnięcie fragmentu piersi. Zapalenie piersi – przyczyny Przyczyną zapalenia piersi jest zastój pokarmu, gdy dziecko nie wypija całego pokarmu z piersi. Dzieje się tak w sytuacji: nieprawidłowego postępowania w czasie laktacji, stosowania nieprawidłowej techniki karmienia. Inne czynniki, które mogą powodować zapalenie piersi: anemia, niedoborowa dieta, przemęczenie, stres, zaburzenie odporności, przebyte zapalenie piersi (źle leczone lub nieleczone), uszkodzone brodawki piersiowe, nadmiernie rozbudzona laktacja (przez zbyt częste odciąganie pokarmu), nagłe odstawienie dziecka od piersi, obniżenie częstości karmień. Zapalenie piersi – leczenie Jeśli karmiąca mama podejrzewa u siebie zapalenie piersi, konieczna jest pilna konsultacja lekarza, który zaleci odpowiednie leczenie. Być może konieczne będzie podanie antybiotyku (lekarz wybierze taki, by nadal możliwe było karmienie piersią). Wizyta u lekarza jest konieczna także wtedy, gdy mama ma poranione brodawki, które krwawią. Cierpisz na zapalenie piersi? Zastosuj aktualne wytyczne dot. zapalenia piersi: Karm dziecko na żądanie, ale nie „opróżniaj” całkowicie piersi. Karmienie zaczynaj od chorej piersi. Staraj się, by dziecko ssało ją zawsze jako pierwszą. Zwróć uwagę, czy prawidłowo przystawiasz dziecko do piersi. Zmieniaj pozycje do karmienia piersią. Dzięki temu nie będzie dochodzić do zastojów pokarmu. Zminimalizuj użycie laktatora. Noś odpowiednio dopasowany biustonosz podtrzymujący piersi. Po karmieniu możesz zrobić zimny kompres, np. okład na piersi z liści kapusty. Kapustę włóż do lodówki na co najmniej 2 godziny. Liście zgnieć przed położeniem na piersi. Taki chłodny okład działa przeciwbólowo i ściągająco. Nie używaj nakładek na brodawki. Ich stosowanie zaburza naturalny proces laktacji. Nie masuj piersi, co najwyżej możesz delikatnie muskać pierś w celu zminimalizowania bólu. Jeśli boli pierś, można zażyć paracetamol lub ibuprofen. Nie przekraczaj zaleconych dawek leku. Odpoczywaj w łóżku – przynajmniej jedną dobę. Zapalenie piersi – powikłania Nieprawidłowe postępowanie przy zapaleniu piersi lub zbyt późne wdrożenie leczenia może skutkować powikłaniami. U karmiącej mamy może wystąpić: nawracająca postać zapalenia piersi, zmniejszenie wytworzenia pokarmu ropień piersi. Ropień piersi jest najpoważniejszym powikłaniem zapalenia piersi. Wymaga antybiotykoterapii, a niekiedy konieczny jest drenaż w celu pozbycia się treści ropnej. W przypadku miejscowego leczenia ropnia piersi należy dążyć do kontynuowania karmienia piersią. Opatrunek powinien być założony w taki sposób, aby to umożliwić. Gdy w pokarmie pojawi się krew lub ropa – kobieta powinna zrezygnować z karmienia piersią. Zobacz także: Piwo bezalkoholowe a karmienie piersią: czy można pić? Czy pomaga na laktację? Kawa a karmienie piersią: czy można ją pić, a jeśli tak, to jaką i ile? ​Karmienie piersią: techniki, pozycje, najważniejsze zasady [PROSTA INSTRUKCJA WIDEO]
Karmienie piersią po cięciu cesarskim – jak pobudzić laktację, a co podać dziecku, jeśli mama nie może karmić własnym mlekiem
Już podczas ciąży organizm kobiety przygotowuje się do karmienia dziecka po narodzinach, by produkować dla niego pierwszy i najważniejszy pokarm – mleko matki. Jest ono najlepszym pożywieniem dla niemowlęcia, dlatego eksperci zalecają, aby karmienie piersią trwało minimum dwa lata lub dłużej. Bez względu na sposób, w jaki dziecko przyszło na świat – siłami natury czy drogą cesarskiego cięcia – mama z powodzeniem może karmić je piersią.
Nie zawsze jednak przychodzi to z łatwością, a poród przez cesarskie cięcie może (ale nie musi!) być jednym z czynników utrudniających karmienie dziecka piersią1. Jak pobudzić laktację po cesarskim cięciu i w jaki sposób poradzić sobie w sytuacji, gdy kobieta nie może karmić piersią? View Ediplayer on the source website Mleko mamy złotym standardem żywienia niemowląt Mleko mamy zmienia skład w zależności od etapów rozwoju dziecka, jest dostępne w każdej chwili i zaspokaja najważniejsze potrzeby niemowlęcia – mleko mamy jest naprawdę wyjątkowe. Nie bez powodu eksperci ze Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zalecają, aby pokarm kobiecy był jedynym pożywieniem dziecka przez 6 pierwszych miesięcy życia. Karmienie piersią warto kontynuować (przy jednoczesnym rozszerzaniu diety) do 2. roku życia lub dłużej – tak długo, jak chcą tego mama i dziecko. Dzięki bogactwu witamin i składników mineralnych oraz oligosacharydów mleko mamy ma szczególne znaczenie także dla wciąż rozwijającego się po narodzinach układu pokarmowego dziecka i jego mikrobioty jelitowej, czyli złożonego ekosystemu, który tworzą różne mikroorganizmy. Mikrobiota jelitowa intensywnie rozwija się w pierwszych latach życia dziecka2, a jej odpowiedni skład jest niezwykle istotny dla rozwoju układu odpornościowego. Warto wiedzieć! Na skład mikrobioty jelitowej niemowlęcia wpływa wiele czynników. To m.in. rodzaj porodu, skład mikrobioty mamy czy dieta dziecka i mamy3. Już podczas porodu siłami natury mikrobiota noworodka zostaje wzbogacona o bakterie pochodzące zarówno z przewodu pokarmowego, jak i z dróg rodnych kobiety. Wśród nich są m.in. te z rodzaju Bifidobacterium. Na szczególną uwagę zasługuje bardzo licznie występujący w jelitach zdrowych niemowląt gatunek bakterii Bifidobacterium breve4. Co ciekawe, w składzie mikrobioty jelitowej niemowląt karmionych piersią dominują właśnie bakterie z rodzaju Bifidobacterium5. Karmienie piersią może być wyzwaniem Chociaż organizm kobiety już w czasie ciąży przygotowywał się do karmienia dziecka piersią, nie zawsze jest ono proste. Na laktację może mieć wpływ wiele czynników, takich jak: stres, problemy zdrowotne mamy czy powrót do pracy. Dodatkowo na trudności w karmieniu piersią może, ale nie musi, wpływać także poród drogą cięcia cesarskiego6. Laktację można jednak pobudzać, m.in. poprzez odciąganie pokarmu, dzięki czemu piersi będą wytwarzać jego stałą, odpowiednią ilość. Warto, aby mama miała chwilę na odpoczynek, prawidłowo się odżywiała i piła dużo wody, ponieważ podczas karmienia znacząco zwiększa się jej zapotrzebowanie na płyny. Jeśli mimo samodzielnych prób pobudzenie laktacji nie przynosi rezultatów, warto zasięgnąć porady doradcy laktacyjnego lub położnej. Czasami wystarczy jedynie zmiana techniki karmienia. W niektórych sytuacjach pomóc może wprowadzenie karmienia mieszanego – jednoczesne podawanie niemowlęciu pokarmu kobiecego i mleka modyfikowanego. Dzięki temu można kontynuować karmienie piersią i mieć pewność, że maluszek jest najedzony oraz prawidłowo przybiera na masie ciała. Jeśli jednak trudności nie uda się pokonać, z pomocą pediatry powinno się wybrać mleko następne dostosowane do potrzeb swojego dziecka. Produkt dla dzieci urodzonych drogą cesarskiego cięcia Naukowcy Nutricia opracowali pierwszą na rynku formułę przeznaczoną specjalnie dla niemowląt urodzonych przez cesarskie cięcie. Bebilon PROfutura CESARBIOTIK 2 z dodatkiem bakterii z rodzaju Bifidobacterium (B. breve M-16V) został stworzony, aby wspierać układ odpornościowy i rozwój7 niemowlęcia, które przyszło na świat drogą cesarskiego cięcia. Produkt zawiera składniki naturalnie występujące w mleku matki: HMO 2’FL, immuno-kompozycję, czyli witaminy A, C, D i cynk dla prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego, jod dla prawidłowego rozwoju poznawczego, wapń i magnez dla mocnych kości, omega 3 (DHA i ALA) dla rozwoju mózgu i omega 6 (AA) oraz oligosacharydy GOS/FOS, które odwzorowują kompozycję oligosacharydów mleka matki. Przypisy: 1 Prior et al. Breastfeeding after cesarean delivery: a systematic review and meta-analysis of world literature. A, J Clin Nutr 2012; 95:1113-35.Prior et al. Breastfeeding after cesarean delivery: a systematic review and meta-analysis of world literature. A, J Clin Nutr 2012; 95:1113-35. 2 Yatsunenko T, Rey FE, Manary MJ, Trehan I, Dominguez-Bello MG, Contreras M, et al. Human gut microbiome viewed across age and geography. Nature. 2012;486:222–7. 3 Penders J, Thijs C, Vink C i wsp. Factors influencing the composition of the intestinal microbiota in early infancy. Pediatrics 2006;118:511-12. 4 Khodayar-Pardo, P.; Mira-Pascual, L.; Collado, M.C.; Martínez-Costa, C. Impact of lactation stage, gestational age and mode of delivery on breast milk microbiota. J. Perinatol. 2014, 34, 599–605. 5 Solis G et al. Establishment and development of lactic acid bacteria and bifidobacterial in breastmilkand the infant gut. Anaerobe 2010; 16:307-310. 6 Prior et al. Breastfeeding after cesarean delivery: a systematic review and meta-analysis of world literature. A, J Clin Nutr 2012; 95:1113-35. 7 Zgodnie z przepisami prawa zawiera witaminy A, C, D i cynk dla prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego oraz jod dla prawidłowego rozwoju poznawczego. Materiał powstał z udziałem Nutricia
Moja „mleczna droga” – ile mam, tyle historii karmienia piersią
Ogólnopolski Tydzień Karmienia Piersią przypada w symbolicznym czasie: rozpoczyna się w Dzień Matki, 26 maja, i trwa do 1 czerwca, czyli do Dnia Dziecka. To wyjątkowy okres promujący złoty standard żywienia niemowląt, jakim jest karmienie piersią. Pamiętajmy, że każde dziecko jest inne oraz każda historia karmienia ma inny przebieg. Zapytaliśmy młode mamy jak wyglądała ich „mleczna droga” i jak radziły sobie z trudnościami, które się na niej pojawiały.
Ogólnopolski Tydzień Karmienia Piersią to doskonała okazja, by przypomnieć o roli karmienia piersią w rozwoju dziecka w trakcie kluczowego okresu 1000 pierwszych dni jego życia. To okres od poczęcia przez pierwsze lata życia, który ma wpływ na zdrowie teraz i w przyszłości. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca wyłączne karmienie piersią przez pierwszych 6 miesięcy życia dziecka oraz jego kontynuację w trakcie rozszerzenia diety nawet do 2. roku życia lub dłużej, jeśli chcą tego mama i dziecko. Częściowe i krótsze karmienie piersią też jest korzystne - każda kropla pokarmu mamy jest ważna. Karmienie piersią nie zawsze przebiega jednak zgodnie z planem, który ustalało się w trakcie ciąży. Okazuje się, że wiele mam napotyka różne wyzwania związane z tym sposobem karmienia. Każda z nich jest jednak bohaterką, kierującą się miłością i troską o własne dziecko oraz chęcią dostarczenia maleństwu tego, czego najbardziej potrzebuje. Mamy zasługują na szczególny podziw, a ich osobiste historie mogą być świetnym przykładem, jak poradzić sobie w początkowym okresie po narodzinach dziecka. View Ediplayer on the source website Trudne początki Wiele historii wywołuje we mnie myśl „byłam tam” – mówi Diana, 35 lat , mama półrocznej córeczki. Moja przygoda z karmieniem piersią zaczęła się od braku pokarmu i dokarmiania mlekiem modyfikowanym. Później nastąpił nawał pokarmu, który w różnych odsłonach towarzyszył mi przez kolejne 3 miesiące. Córka mimo to nie przybierała odpowiednio na wadze. W końcu umówiłam konsultację z doradczynią laktacyjną. Rozwiązaniem okazała się zmiana pozycji karmienia. Karmię piersią do teraz i cieszę się, że się nie poddałam. Badania pokazują1, że trudności z karmieniem piersią mogą się pojawić u każdej świeżo upieczonej mamy. Jedynie 12% karmiących mam nie spotkało się z żadnymi wyzwaniami. Warto szukać pomocy i rozwiązań, np. konsultując się z certyfikowanymi doradczyniami laktacyjnymi czy położnymi. O tej możliwości wie aż 90% mam, z czego 37% wskazuje doradczynie laktacyjne jako autorytet w zakresie karmienia piersią. Jak zauważa znaczna grupa ankietowanych mam (32%), ważna jest edukacja w zakresie potencjalnych problemów z karmieniem jeszcze na etapie ciąży, np. w szkołach rodzenia. Najważniejszym wnioskiem z badań jest jednak fakt, że aż 83% Polek oczekujących dziecka chce karmić piersią, niezależnie od własnych doświadczeń czy informacji z najbliższego otoczenia. Gdy brakuje pokarmu… Po urodzeniu trójki dzieci mogę śmiało powiedzieć, że karmienie piersią wymaga cierpliwości - mówi Zosia, lat 31. Przy każdym z dzieci brakowało mi pokarmu i musiałam dokarmiać je mlekiem modyfikowanym. Traktowałam to jako swoją porażkę, przede wszystkim myśląc o zdrowiu dzieci, ale też dlatego, że stereotypowo przyjmuje się, iż kobieta powinna wytrwać jak najdłużej karmiąc piersią. Mimo to, decydujący był fakt, że dzieci były najedzone dopiero po butelce z mlekiem modyfikowanym. Kobiecy pokarm w pełni zaspokaja zapotrzebowanie dziecka na wszystkie składniki odżywcze do szóstego miesiąca życia. Oprócz cennego białka, tłuszczów, węglowodanów, witamin i składników mineralnych zawiera także żywe komórki probiotyczne, oligosacharydy wspierające tworzenie się prawidłowego składu mikrobioty jelitowej oraz inne czynniki zapobiegające infekcjom. Jak pokazują badania, w pierwszych dniach życia większość noworodków jest karmiona mlekiem matki, z czego 62,7% wyłącznie piersią. Karmienie mieszane, czyli łączenie karmienie piersią z podawaniem mleka modyfikowanego, jest stosowane nawet u 29% noworodków2. Niezależnie od przyczyn, dla których dieta dziecka musi być uzupełniona o mleko modyfikowane, pamiętajmy, aby dobierać je wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Do kiedy karmić malucha? Moja „mleczna droga” była wręcz modelowa. Od pierwszego przystawienia, synek ciągnął mocno pierś. Okres hiperlaktacji zbiegł się akurat z czasem dużych upałów, więc mój syn dużo jadł, a ja dzięki temu nie doświadczyłam żadnych problemów z obolałymi piersiami. Karmiłam do 10 miesiąca, po czym synek sam się odstawił gdy w diecie większy udział stanowiły pokarmy stałe - mówi Patrycja, lat 27, mama rocznego Stasia. W najnowszych zaleceniach żywienia niemowląt z 2021 r., opracowanych przez Polskie Towarzystwo Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia, możemy przeczytać, że należy karmić wyłącznie piersią przez 6 miesięcy życia dziecka, ale częściowe lub krótsze karmienie piersią również jest korzystne3. Jednocześnie nie ma żadnej określonej górnej granicy ani żadnego terminu, w którym należy zakończyć karmienie piersią. Może ono trwać tak długo, jak zdecydują o tym mama i jej dziecko. Należy jednak pamiętać, że po skończeniu przez niemowlę pierwszego półrocza, samo mleko mamy nie zaspokoi już wszystkich potrzeb jego organizmu. Organizm maluszka potrzebować będzie większej ilości energii oraz składników pokarmowych, takich jak białko, żelazo, cynk, witaminy A, D i E oraz pierwiastki śladowe. Dlatego też zalecane jest rozszerzanie diety dziecka pomiędzy 17. a 26. tygodniem życia, jednak moment wprowadzania pokarmów uzupełniających zawsze należy dostosować do umiejętności jedzenia niemowlęcia. 1 Wyniki dotyczą matek dzieci w wieku 0-36 miesięcy oraz kobiet w pierwszej ciąży. Badanie przeprowadzone dla programu edukacyjnego „1000 pierwszych dni dla zdrowia” na grupie 3461 mam i kobiet w ciąży. 2 Kułaga Z. Raport końcowy z projektu badawczego „Przeprowadzenie kompleksowych badań epidemiologicznych dotyczących sposobu żywienia i stanu odżywienia (…)”, Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka, Warszawa 2021. 3 Szajewska H., Zasady żywienia niemowląt. Zasady Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii, Hepatologii i Żywienia Dzieci, Standardy Medyczne/ Pediatria 2021.
Zastój pokarmu – co oznacza, jak zlikwidować zator mleczny [SPRAWDZONE SPOSOBY]
Zastój pokarmu może pojawić się na początku karmienia piersią, po dłuższej przerwie w karmieniu lub po odstawieniu dziecka od piersi. Komplikacją zastoju pokarmu może być zapalenie piersi lub ropień, dlatego trzeba pozbyć się zastoju, stosując m.in. okłady, masaż i często przystawiając dziecko do piersi.
Zastój pokarmu powstaje wskutek niewystarczającego opróżnienia piersi. To z reguły problem występujący na początku karmienia piersią, mniej więcej między 2. a 10. dobą po porodzie. Dochodzi wówczas do znacznej produkcji mleka i przytkania się kanalików mlecznych. Jednak to nie jedyny moment, w którym może dojść do zastoju pokarmu. Zastój pokarmu, zwany także zatorem, to sytuacja w której dochodzi do zablokowania przewodów mlekowych w piersi. Efektem tego jest utrudnienie wypływu mleka z piersi. Najczęściej dochodzi do niego w czasie nawału pokarmu. Spis treści: Przyczyny zastoju pokarmu Objawy zastoju pokarmu Zastój pokarmu – ile trwa? Jak pozbyć się zastoju pokarmu? Zastój pokarmu – powikłania Przyczyny zastoju pokarmu Do zastoju pokarmu może przyczyniać się wiele różnych czynników. Są to m.in. stres, karmienie głównie jedną piersią, karmienie zawsze w tej samej pozycji, zmęczenie. Najczęstsze powody zastoju pokarmu: zbyt rzadkie przystawianie dziecka do piersi, zbyt wczesne odstawienie dziecka od piersi, zbyt długa przerwa w karmieniu, niewłaściwa pozycja do karmienia lub technika ssania dziecka, dokarmianie dziecka mlekiem modyfikowanym, źle dobrany, zbyt uciskający biustonosz do karmienia. Objawy zastoju pokarmu oraz powikłania Piersi karmiącej mamy przy zastoju pokarmu są: nabrzmiałe, twarde, ciepłe, bolesne, nie wypływa z nich mleko, czasami widoczna jest czerwona plama lub wyczuwalny jest w piersi guzek. Problem może dotyczyć całej piersi lub jej fragmentu. U niektórych kobiet zastojowi pokarmu towarzyszy podwyższona temperatura ciała. Powikłania zastoju pokarmu Po wystąpieniu zastoju pokarmu kobieta powinna jak najszybciej odpowiednio zadbać o piersi. Zignorowanie tego problemu może prowadzić do powikłań: zapalenia piersi, obniżenia poziomu laktacji, pojawienia się ropnia w piersi, zapalenia sutka. Zastój pokarmu – ile trwa? Czas zastoju pokarmu w piersiach jest różny. Zastój zazwyczaj mija po kilku dniach i dochodzi do stabilizacji laktacji. Czas ten można jednak skrócić poprzez odpowiednie działania. To, jak długo trwa zastój pokarmu w piersiach, zależy od sposobu leczenia, a także tego, jak szybko się je podejmie. Niezwłoczne podjęcie odpowiednich działań – stosowanie sprawdzonych metod, które są zalecane przez położne i konsultantów laktacyjnych, pomoże szybciej uporać się z tą nieprzyjemną dolegliwością. Jak pozbyć się zastoju pokarmu Jak zlikwidować zator mleczny? Karmienie piersią to najlepszy sposób na pozbycie się zastoju pokarmu, dlatego pozwól dziecku ssać częściej niż zwykle. Karmienie zaczynaj do tej piersi, w której doszło do zastoju. Najlepiej przystawiaj dziecko tak, aby jego bródka lub nos przylegały do tej strony piersi, w której jest zator mleczny. Odruch ssania dziecka najlepiej przetka zatkany kanalik mleczny. W czasie ssanie piersi przez dziecko dochodzi bowiem również do masowania piersi. Akademia Młodych Rodziców Maluszek nie chce ssać? A może nie rozstaje się z piersią? Mamy gotowe rozwiązania! Czytaj więcej Bardzo korzystna podczas nawału mleka jest pozycja do karmienia tzw. spod pachy, bo najczęściej zatykają się właśnie przewody mleczne z boku piersi. Przed karmieniem przy zastoju pokarmu możesz wziąć ciepły prysznic lub położyć na piersi rozgrzaną żelazkiem pieluszkę tetrową (uważaj, żeby się nie poparzyć). To ułatwi wypływanie mleka z przewodów mlecznych. Po karmieniu dobrze jest na 20 minut zrobić zimny okład, który obkurczy kanaliki mleczne i przyhamuje laktację. Jednym ze sposobów radzenia sobie z zastojem pokarmu jest też odciąganie mleka za pomocą laktatora. W ten sposób na bieżąco udrażniane są kanaliki mleczne piersi i ściągany jest pokarm, co zwiększa laktację. View Burdaffi on the source website Ulgę przynoszą też okłady z liści kapusty. Wyjęty z lodówki liść kapusty trzeba rozbić i włożyć do biustonosza. Okład taki działa przeciwzapalnie i przeciwobrzękowo. Przy dużej bolesności piersi i/lub gorączce można zastosować leki zawierające paracetamol lub ibuprofen. Jak masować pierś przy zastoju pokarmu Wielu doradców laktacyjnych na zastój pokarmu zaleca masaż piersi. Rób go naprawdę delikatnie i zawsze w kierunku od nasady piersi w kierunku brodawki. To nawet nie powinien być masaż, a raczej głaskanie. Nie uciskaj, ani nie zgniataj piersi – to nie pomoże, a czasem nawet prowadzi do jeszcze poważniejszych kłopotów: zapalenia piersi albo nawet ropnia. Leczenie zastoju pokarmu Jeżeli po dwóch dniach zastój w piersiach nie mija, a dolegliwości nasilają się – należy skonsultować się z położną, doradcą laktacyjnym lub zgłosić do lekarza rodzinnego. Wskazaniem do konsultacji z lekarzem są także powiększające się węzły chłonne i pogorszenie się samopoczucia. Czasami w takiej sytuacji konieczne jest zastosowanie antybiotyków. Konkurs „Narodziny rodziny” Jesteś rodzicem niemowlaka? Opisz swoją historię i wygraj wózek spacerowy! Czytaj więcej Na zastój pokarmu w piersiach pomóc mogą ultradźwięki. Wykonuje się je przez 3-5 minut na godzinę przed karmieniem, by zmniejszyć ból oraz poprawić ukrwienie. Zabieg z wykorzystaniem ultradźwięków jest całkowicie nieinwazyjny i nie stanowi przeszkody w karmieniu dziecka Zobacz także: Co robić, gdy karmienie piersią sprawia ból Najczęstsze problemy podczas karmienia piersią Co pomoże na poranione brodawki? Konsultacja merytoryczna Dr n. med. Magdalena Nehring-Gugulska Pediatra, międzynarodowa konsultantka laktacyjna, certyfikowana doradczyni laktacyjna
D-MER: co to jest? Przyczyny, objawy i leczenie
Nie wszystkie mamy wiedzą, co to jest D-MER. Jeśli czujesz smutek, lęk i rozdrażnienie podczas karmienia piersią, bardzo możliwe, że cierpisz na niekontrolowany spadek emocji. To nie twoja wina! Sprawdź przyczyny i sposoby leczenia D-MER.
D-MER to w skrócie hormonalna i fizjologiczna reakcja organizmu na uwalnianie mleka matki. Wyjaśniamy, skąd się bierze, jakie daje objawy i jak leczyć ten stan. Spis treści: Co to jest D-MER? Przyczyny D-MER D-MER: objawy to smutek i lęk Leczenie D-MER Co to jest D-MER? Czy kiedykolwiek doświadczyłaś nagłego poczucia niekontrolowanego smutku lub innej nieprzyjemnej emocji podczas karmienia piersią? To właśnie mógł być D-MER, czyli Dysphoric Milk Ejection Reflex. Jest to stan, który dotyka niektóre kobiety podczas karmienia piersią i jest doświadczany jako nagłe uczucie dysforii, czyli obniżenia nastroju. Przyczyny D-MER Analizy pokazały, że negatywne emocje odczuwane przez matkę podczas uwalniania mleka wynikają z nieprawidłowego spadku naturalnej chemicznej dopaminy w organizmie. U wszystkich kobiet w okresie laktacji, po uwolnieniu mleka, poziom dopaminy (odpowiedzialnej za uczucie radości) obniża się, aby zrobić miejsce dla większej ilości prolaktyny odpowiedzialnej za wydzielanie się mleka. Większość karmiących mam nawet sobie nie zdaje sprawy, że to się dzieje. Jednak u matek cierpiących na D-MER dopamina nie spada właściwie, co powoduje nagłą falę smutku lub innych negatywnych emocji. Trwa to aż do momentu, gdy prolaktyna wzrośnie i poziom dopaminy się ustabilizuje. Istnieją różne stopnie D-MER, od łagodnej formy, poprzez ​​umiarkowaną lub ciężką. Stan ten został po raz pierwszy zidentyfikowany kilkanaście lat temu przez amerykańską konsultantkę laktacyjną Alię Macrinę Heise, która doświadczyła go podczas karmienia swojego trzeciego dziecka. Była tym zaskoczona, niestety na darmo szukała wyjaśnienia u specjalistów. Zaczęła własne badania, które wkrótce ujawniły, że jest coś więcej w smutku, który czuła. Obecnie Heise jest autorką publikacji na ten temat. D-MER: objawy Jeśli cierpisz na D-MER, możesz odczuwać: smutek, rozdrażnienie, lęk lub inne nieprzyjemne emocje. Objawy D-MER pojawiają się w momencie, gdy zaczynasz karmić piersią, na krótko przed uwolnieniem mleka, i trwają najwyżej kilka minut. D-MER to nie to samo co niechęć do karmienia piersią. Różni się od innych problemów związanych z karmieniem piersią i nie należy go mylić z depresją poporodową, zmęczeniem karmieniem piersią, nudnościami, drażliwością piersi lub brodawek, zniecierpliwieniem dziecka podczas jedzenia. Leczenie D-MER Najprostszym sposobem leczenia D-MER byłoby oczywiście odstawienie od piersi, ale dla wielu matek jest to rozwiązanie mniej niż idealne. W łagodnych przypadkach stan ten sam się koryguje w ciągu 3-9 miesięcy. Jednak gdy D-MER jest wyjątkowo silny, może minąć rok lub nawet dłużej, aby minął. Ważna jest świadomość i edukacja, tak aby kobiety nauczyły się rozpoznawać objawy i zrozumiały, że to problem medyczny, a nie emocjonalny. Wiadomo, że D-MER zaostrza się w stresie i po spożyciu produktów zawierających kofeinę, a łagodzić go można większą ilością snu lub ćwiczeniami. W bardzo ciężkich przypadkach lekarze mogą przepisać mamie karmiącej leki na zwiększenie poziomu dopaminy. Cały czas trwają badania nad szerszym poznaniem D-MER. Ważne, aby kobiety nie ignorowały w sobie tego stanu i jeśli czują, że coś jest nie w porządku, rozmawiały o tym z lekarzem. To, czego doświadczasz, to może nie być D-MER, może to też być coś zupełnie innego, ale zawsze lepiej szukać profesjonalnej opinii wcześniej niż później. Nie cierp w milczeniu. Źródło: babyology Zobacz też: Karmi piersią 5-letnie trojaczki i nie zamierza przestać. Dlaczego? Oburzona matka pokazuje całą prawdę o karmieniu piersią – zdjęcia Jak pomóc piersiom wrócić do formy po ciąży i porodzie? - film
Karmiła tylko jedną piersią. Efekty mocno ją zaskoczyły!
Modelka Abbie Herbert ma 25 lat i 5-miesięczną córkę. Ostatnio opublikowała na TikToku filmik, który obejrzano już ponad 12 mln razy. Materiał dotyczy skutków karmienia dziecka tylko jedną piersią.
Córeczka Abbie od początku zdecydowanie bardziej wolała być karmiona prawą piersią. Mama postanowiła więc dostosować się do preferencji maleństwa. Na skutki nie trzeba było długo czekać. Jedna wieeelka, druga maleńka Prawa pierś tiktokerki szybko zaczęła produkować coraz więcej pokarmu, podczas gdy w lewej przestało przybywać mleka. W efekcie, „aktywna” pierś zaczęła nabrzmiewać do nieproporcjonalnych rozmiarów. Stała się zdecydowanie większa od drugiej piersi, co trudno ukryć pod ubraniem. „Do końca życia będę nosić kamizelki” – nie kryła rozgoryczenia tiktokerka. Jej nastroju z pewnością nie poprawiły komentarze, w których internauci między innymi „pocieszali” ją, że oszczędzi na operacji plastycznej jednej piersi. Nie zabrakło też głosów mam, które nigdy nie odzyskały proporcjonalnych piersi. Abbie Herbert poprosiła o pomoc mamusie (i laktator) Cała sytuacja sprawiła, że Abbie Herbert dowiedziała się dlaczego lepiej podawać dziecku raz jedną, raz drugą pierś. Zaczęła ściągać pokarm z lewej piersi za pomocą laktatora. Na szczęście dla popularnej tiktokerki, na najnowszych filmikach widać, że piersi są już w tym samym rozmiarze… View oEmbed on the source website Źródło: ofeminin.pl/@abbieherbert_ Zobacz także: Karmienie noworodka: podstawowe zasady karmienia piersią 22 rady, dzięki którym polubisz karmienie piersią 5 rzeczy, których nikt ci nie powiedział o karmieniu piersią
5 zasad udanego startu karmienia piersią
Mleko mamy jest najlepszym pokarmem dla dziecka. Zawsze gotowym do podania, o idealnej temperaturze i składzie. Wzmacnia odporność, zapewnia maluchowi odpowiednią ilość witamin i minerałów. Karmienie piersią jest bezcenne, choć nie zawsze od początku proste. Jak się do niego dobrze przygotować i łagodnie wejść w rolę mamy karmiącej?
Czy wiesz, że pierwsze odruchy poszukiwania piersi maluszek ma jeszcze w brzuchu mamy? Tak, dokładnie w 13 miesiącu ciąży... Początki „mlecznej drogi”, jak nazywa się okres karmienia maluszka piersią, mogą być trudne. Zdarza się, że mamy doświadczają problemów z laktacją, zwłaszcza bezpośrednio po porodzie, kiedy produkcja mleka jest nieustabilizowana. Najczęściej są one jednak przejściowe i udaje się je pokonać. Jak przygotować się do karmienia maluszka? 1. Poznaj fakty i mity Gdy trochę poczytasz i zgromadzisz wiedzę o procesie powstawania mleka, diecie mamy karmiącej i stymulowaniu laktacji, będziesz spokojniejsza. A spokój jest niezbędny w tej nowej roli. Wiele mam stresuje się, że po cesarskim cięciu nie będzie mogła karmić piersią. Nic bardziej mylnego. W trakcie operacji, podobnie jak podczas porodu naturalnego, macica zostaje oczyszczona z łożyska i jego pozostałości, co uwalnia hormony laktacyjne z przysadki i uruchamia produkcję mleka. Zmiany hormonalne zachodzą w organizmie powoli i dopiero około 2-4 dni po porodzie możesz spodziewać się odpowiedniej ilości mleka. Zarówno po porodzie naturalnym, jak i po „cesarce” warto często i regularnie przystawiać dziecko do piersi. 2. Bądź dla siebie wyrozumiała Twoje ciało przeżywa rewolucję. Złoszczenie się na brak pokarmu lub jego nawał niczego nie zmieni. Początek mlecznej drogi może być bolesny. W razie trudności, warto prosić o pomoc doświadczoną położną czy doradcę laktacyjnego. Pamiętaj też, aby się nie spieszyć. Nikt z nas, maluszek również, nie przepada za jedzeniem w pośpiechu! Wykorzystaj ten czas na przytulanie, głaskanie i zapamiętywanie waszych niezwykłych momentów. 3. Nawadniaj się Zapotrzebowanie na płyny u kobiet w ciąży zwiększa się o 300 ml, a u mam karmiących aż o 700 ml. Dlaczego? Otóż prawidłowe nawodnienie organizmu stanowi podstawę do produkcji odpowiedniej ilości mleka. Przeciętnie, kobieta karmiąca piersią produkuje ok. 750 ml pokarmu dziennie. Warto zadbać o to, by mieć wodę zawsze pod ręką, np. na szafce nocnej lub obok fotela, w którym karmisz maluszka. Większość tego, co pije kobieta ciężarna i karmiąca, rzeczywiście powinna stanowić woda – czysta lub z dodatkiem owoców. Czasem trudno jednak wyobrazić sobie dzień bez filiżanki ulubionej kawy lub herbaty. Nie trzeba z nich rezygnować, warto jednak zachować umiar w ilości. Czarną herbatę lepiej zastąpić zieloną lub owocową, a kawę ograniczyć. Alternatywą mogą być też koktajle owocowo-warzywne. 4. Zaopatrz się w laktator Warto mieć go w wyprawce i rozważyć zabranie do szpitala. Bardzo często pomaga w pierwszych dniach po porodzie, gdy mleka w piersiach wciąż jest mało. Jednocześnie wiele mam mierzy się z gwałtownym wzrostem produkcji mleka i nadmiarem pokarmu w piersiach. Najczęściej około 2-6 dni po porodzie, kiedy hormony jeszcze szaleją, a laktacja się normuje, stabilizuje. U niektórych mam laktacja rozpoczyna się jednak bardzo intensywnie i unormowanie tego procesu zajmuje kilka tygodni. Piersi produkują więcej mleka, niż potrzebuje go maluch i muszą przyzwyczaić się do ilości, jaką dziecko je. Do tego czasu mogą być twarde i bolesne. Odciągnięcie odrobiny pokarmu może przynieść ulgę i pomóc w tym procesie. 5. Proś o pomoc Wtedy, kiedy jej potrzebujesz! Od momentu, w którym zostajesz mamą, zmienia się całe życie. Jest pięknie, ale bywa trudno i warto o tym mówić. Czasem rozmowa z mamą, przyjaciółką lub partnerem wystarczy. Innym razem ogromnym odciążeniem będzie podrzucenie zakupów, czy wyjście z maluszkiem na spacer. I wreszcie – pamiętaj, że tobie też należy się odpoczynek: kąpiel, spacer, czy spotkanie z przyjaciółkami. Z pewnością, jeśli zostawisz kolację dla malucha, opiekun sobie poradzi. A ty wrócisz z nową energią. Powodzenia!
Kapturki do karmienia – jak dobrać rozmiar, kiedy i w jaki sposób ich używać
Nakładki do karmienia, czyli kapturki, z jednej strony mogą pomóc w karmieniu noworodka, z drugiej jednak niosą ryzyko kłopotów z laktacją. Takie osłonki są często stosowane przez mamy w pierwszych tygodniach karmienia w przypadku nieprawidłowej budowy sutków lub kłopotów z odpowiednim przystawieniem dziecka do piersi.
Nakładki na sutki do kamienia osłaniają brodawki, a ich kształt dostosowuje się do piersi. Są bezzapachowe i bezsmakowe, więc nie tworzą dyskomfortu dla dziecka. Nakładki laktacyjne stosuje się w szczególnych sytuacjach, nie zawsze jednak jest to wskazane. Używanie ich nawet w uzasadnionych przypadkach wymaga kontrolowania przyrostu wagi dziecka raz w tygodniu. Spis treści: Nakładki silikonowe do karmienia – kiedy ich używać? Karmienie przez kapturki - kiedy go unikać? Nakładki na sutki do karmienia - jaki rozmiar? Jak zakładać kapturki laktacyjne Kapturki (nakładki) silikonowe do karmienia – kiedy ich używać? Nakładek do karmienia używamy w szczególnych sytuacjach, takich jak: w przypadku płaskich lub wklęsłych brodawek, których maleństwo nie umie uchwycić ustami (zwykle po kilku tygodniach używania osłonek korekcyjnych brodawki wyciągają się na tyle, że można zrezygnować z kapturków), kiedy dziecko ssie z nadmierną siłą, w nauce ssania u wcześniaków. Karmienie przez kapturki – kiedy go unikać? Nie zawsze karmienie przez kapturki jest wskazane. Zdarzają się sytuacje, gdy powinnaś unikać karmienia przez nakładkę: jeżeli karmienie przebiega prawidłowo, a tkliwość brodawki ustępuje po pierwszych chwilach ssania dziecka, kiedy brodawki sutkowe są obolałe i popękane. W takim przypadku konieczna jest poprawa techniki karmienia. Jeśli nie skoryguje się techniki karmienia, to problem będzie trwał, a u dziecka utrwali się nieprawidłowy sposób ssania. W efekcie może nie opróżniać wystarczająco piersi, co grozi zastojami pokarmu, a nawet zanikiem laktacji. Nakładki na sutki do karmienia - jaki rozmiar? Jak dobrać rozmiar kapturka do karmienia? Przy doborze nakładki laktacyjnej musisz wziąć pod uwagę wielkość jamy ustnej dziecka oraz wielkość brodawki. Kapturek nie może prowokować u dziecka odruchu wymiotnego. Rozmiar nakładki na sutki do karmienia zazwyczaj określa się na podstawie rozmiaru piersi. Dostępne są podstawowe rozmiary: S, M, L oraz XL. Jeżeli jednak kapturek do karmienia nie trzyma się tak, jak powinien – należy zadbać o to, by dokładnie dopasować nakładkę. Jeśli rozmiar nakładki na sutki do karmienia jest źle dobrany – utrudni to dziecku jedzenie. Nie należy takich osłonek dobierać „na oko”, tylko skonsultować się z odpowiednią osobą, np. doradcą laktacyjnym, położną. View Burdaffi on the source website Jak zakładać kapturki laktacyjne Przed założeniem kapturka laktacyjnego musisz upewnić się, że jest on czysty. Zmocz nakładkę – będzie ona wtedy lepiej przylegała do piersi, rozciągnij go odrobinę i nałóż na brodawkę (zassie się ona od wewnątrz). Nakładka jest wycięta w taki sposób, żeby w trakcie karmienia piersią nosek dziecka dotykał skóry matki. Przy zakładaniu nakładki zadbaj o to, by ustawić wycięcie w miejscu, gdzie będzie się znajdować głowa dziecka. Podczas stosowania kapturków wyparzaj je przed każdym użyciem (w sterylizatorze albo w garnku z gotującą się wodą). Pamiętaj też, że osłonki zwykle wykonane są z silikonu, który w rzadkich przypadkach może uczulać dziecko albo podrażniać skórę (dotyczy to zwłaszcza dzieci z atopowym zapaleniem skóry). Jeżeli zauważysz wokół ust niemowlęcia wysypkę, odstaw kapturki, a piersi myj wyłącznie wodą. Zobacz także: 6 szkodliwych mitów o karmieniu piersią Pokazała nagie piersi podczas karmienia dwójki dzieci i wywołała lawinę komentarzy Zapalenie sutka przy karmieniu piersią. Jak rozpoznać i leczyć?
Nie musisz być sama z karmieniem. Może pomóc ci tata dziecka!
Z okazji Świtaowego Tygodnia Karmienia Piersią Philips Avent przeprowadził badanie, z którego wynika, że dla powodzenia w karmieniu piersią kluczowe jest wsparcie ojca dziecka. Co może zrobić tata?
O tym, że karmienie piersią jest najlepszym, co możemy dać naszym dzieciom, nikogo nie trzeba specjalnie przekonywać. O korzyściach dla zdrowia maluchów karmionych pokarmem mamy powiedziano już (chyba) wszystko, nie brakuje też dowodów na to, że laktacja niesie korzyści zdrowotne także dla kobiet. Jednak czasami zdarza się, że karmienie piersią nie przebiega tak łatwo, jak mama mogłaby sobie tego życzyć. Co wtedy? Najważniejsze, żeby miała grupę wsparcia wśród najbliższych! A najbardziej pomocny może być jej partner. Wsparcie najważniejsze Po porodzie kobieta może liczyć na pomoc położnych, jednak kłopoty z karmieniem piersią najczęściej zaczynają się po wyjściu ze szpitala. Nawał lub niewystarczająca ilość pokarmu, nocne pobudki, ciągłe niewyspanie, dziecko u piersi... Czasami może okazać się to bardzo obciążające dla matki. Jeśli w tym czasie zachoruje na depresję poporodową, szanse, że zaprzestanie karmienia, wzrastają. Dlatego tak ważne jest, żeby mama miała wokół siebie wsparcie osób z jej otoczenia, zwłaszcza taty dziecka. Badania wykazały, że dla czasu, przez jaki kobieta będzie karmić piersią, duże znaczenie ma właśnie zaangażowanie jej partnera. Jeśli jest troskliwy i wspiera karmienie naturalne, łatwiej jest osiągnąć sukces. Na szczęście, jak przekonywał dr Michael Abou Dahn w trakcie konferencji zorganizowanej przez Philips Avent z okazji obchodów Światowego Tygodnia Karmienia Piersią 2019, ojcowie chcą się angażować i wspierać swoje partnerki w karmieniu naturalnym. Z wyników badania przeprowadzonego przez Philips Avent, dowiadujemy się, że prawie wszystkie mamy chciałyby, aby ich partnerzy uczestniczyli w opiece nad nowo narodzonym dzieckiem. Jak tata może pomóc? Ze wspomnianego badania wynika, że w ramach pomocy ojciec: uspokaja niemowlę, czuwa nad nim, gdy śpi, interesuje się jego rozwojem, kupuje potrzebne do karmienia akcesoria, pomaga w nocnym karmieniu, myje laktatory i butelki. Jak podkreślił dr Abou Dahn, tata powinien także stwarzać partnerce odpowiednie warunki do karmienia, zadbać o jej prywatność i spokój, np. kiedy karmi w miejscu publicznym. Ważne jest również, aby zapewniał ją, że zmiany w wyglądzie piersi są dla niego w porządku, że jest nadal atrakcyjna seksualnie. Istotne jest także, żeby ojcowie byli adwokatami karmienia piersią i wspierali swoje partnerki, kiedy otoczenie (na przykład krewni) zniechęcają je do długiego karmienia lub sugerują szybkie przejście na mieszankę. Edukacja ojców Ojcowie są bardzo otwarci na edukację po narodzinach ich dzieci – i to jest właśnie ten czas, jak podkreśla dr Abou Dahn, kiedy należy edukować ojców tak, żeby byli zwolennikami i ambasadorami karmienia piersią. Mężczyźni skarżą się jednak, że nie są informowani o tym, jak mogą pomóc i uczestniczyć w opiece nad dzieckiem (w tym w karmieniu), a na porodówce czują się ignorowani przez personel. To wymaga zmiany. Korzyści ze wsparcia taty Ojciec, który pomaga partnerce karmić piersią, ma niebagatelny wpływ na długość karmienia. Dzięki jego pomocy kobieta karmi dłużej, czuje się mniej wyalienowana i niespokojna, jest mniej zmęczona, a relacja między nią a jej partnerem zyskuje na bliskości. Prof. dr Michael Abou-Dakn – Szpital Św. Józefa w Berlinie, ma 30-letnie doświadczenie w opiece nad kobietami w ciąży i matkami, jest przewodniczącym inicjatywy WHO/UNICEF-u „Szpital przyjazny niemowlakom”, specjalista ds. karmienia piersią, autor badań dotyczących roli ojca w opiece nad dzieckiem.
Nawał mleczny i zastój pokarmu - jak przetrwać?
Czy masz wrażenie, że pokarmu jest coraz mniej, a maluszek się nie najada i ciągle chce być przy piersi? A może twoje piersi są obolałe i przepełnione mlekiem? Przejściowe kłopoty z nadmierną lub zbyt małą ilością pokarmu mogą wystąpić na każdym etapie laktacji. Jak sobie z nimi radzić?
Młode mamy bardzo często zastanawiają się, czy mają wystarczająco dużo mleka, aby nakarmić dziecko. Najpierw martwią się, że mleka jest zbyt mało, aby zaspokoić głód maluszka, a po jakimś czasie borykają się z jego nadmiernym wytwarzaniem. Oto, jak przetrwać zarówno kryzys laktacyjny, jak i nawał pokarmu. Na czym polega kryzys laktacyjny? Kryzys laktacyjny to przejściowy stan, gdy możesz mieć wrażenie, że w piersiach jest za mało mleka. Zapotrzebowanie dziecka na pokarm jest wtedy większe niż jego ilość wytwarzana przez organizm mamy. Jedną z przyczyn zanikania mleka może być nieregularne przystawiane dziecka do piersi. Następuje wtedy obniżenie poziomu prolaktyny, czyli hormonu, który odpowiada za wytwarzanie pokarmu. Po ustabilizowaniu laktacji maluchy jedzą zazwyczaj w określonych odstępach, dość regularnie. Co jakiś czas przechodzą jednak przez skoki rozwojowe. Wtedy nagle, z dnia na dzień stają się ciągle głodne i cały czas chcą być przy piersi. Mamy szuka więc sposobu na pobudzenie laktacji. Jak pobudzić laktację? Jeżeli pokarmu jest mało, maluszek może nie przybierać na wadze. Najprostszym sposobem radzenia sobie z kryzysem laktacyjnym jest regularne karmienie. Im częściej maluch będzie przystawiany do piersi, tym więcej mleka wytwarza organizm mamy. Wystarczy zatem zachować spokój i być cierpliwym, a po kilku dniach laktacja powinna się zwiększyć. Za każdym razem proponuj dziecku ssanie z obu piersi, zaczynając od tej, z której dziecko jadło ostatnio. Pamiętaj, by zawsze pozwolić dziecku całkowicie opróżnić pierś. Jak sprawdzić czy dziecko się najada? Możesz być pewna, że maluszek otrzymuje wystarczającą ilość pokarmu, jeśli: ssie pierś spokojnie i aktywnie przez 15–20 minut, a Ty słyszysz jego miarowe połykanie, śpi spokojnie dłużej niż 3 godziny przynajmniej 1–2 razy na dobę (niekoniecznie w nocy), oddaje cały czas taką samą ilość moczu dziennie (mniej więcej tyle samo podobnie ciężkich pieluszek), systematycznie zwiększa się jego masa ciała Jeżeli masz wątpliwości czy dziecko przybiera na wadze, raz w tygodniu staraj się ważyć malucha. Za punkt wyjścia zawsze wybieraj najniższą masę ciała dziecka po porodzie, a nie masę urodzeniową. Zapisuj wyniki i konsultuj je z pediatrą, który powie ci, czy noworodek prawidłowo zwiększa masę ciała. Możesz też co miesiąc zaznaczać wagę dziecka na siatce centylowej opracowanej przez WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) dla dzieci karmionych piersią i obserwować, czy dziecko rozwija się harmonijnie, w tempie odpowiednim do jego wieku. Wygodne w użyciu narzędzie Siatki centylowe znajdziesz na stronie programu edukacyjnego Zdrowy Start w Przyszłość. Czym jest nawał pokarmu? Nawał mleczny to fizjologiczny stan, w trakcie którego laktacja się rozkręca. Zwykle zaczyna się w 3-4. dniu karmienia. Przyczyną nadmiernej produkcji mleka są wahania hormonalne. Piersi stają się przepełnione, tkliwe albo nawet bolesne. Niekiedy możesz odnosić wrażenie, że zaraz "pękną". Po kolejnych kilku dniach problem ustępuje samoistnie, a laktacja dostosowuje się do potrzeb dziecka. Jeżeli jednak piersi będą twarde, zaczerwienione i bolesne, a do objawów dołączy gorączka lub bóle mięśni, może to oznaczać poważne problemy z laktacją, np. zapalenie piersi. Wówczas mama karmiąca powinna udać się lekarza albo konsultanta laktacyjnego. Jak radzić sobie z nawałem pokarmu? Staraj się jak najczęściej przystawiać dziecko do piersi. W ciągu doby maluch powinien ssać 8-10 razy przez min. 15 minut z jednej piersi. Gdy opróżni jedną pierś, zaproponuj mu drugą. Jeśli będziesz regularnie opróżniać piersi, unikniesz zastoju pokarmu, a laktacja zostanie naturalnie wyregulowana. Jeżeli otoczka piersi jest zbyt napięta i dziecko nie może uchwycić brodawki, odciągnij dłonią kilka mililitrów mleka. Materiał powstał przy współpracy z: Ważna informacja W okresie pierwszych 6 miesięcy życia dziecka zalecane jest wyłączne karmienie piersią. Po tym okresie należy rozpocząć wprowadzanie żywności uzupełniającej o odpowiedniej wartości odżywczej przy jednoczesnej kontynuacji karmienia piersią do ukończenia przez dziecko 2 lat i dłużej.
Problemy z karmieniem piersią. Jak je pokonać? [WIDEO]
Karmienie piersią niestety nie zawsze przebiega tak sprawnie, jakbyśmy sobie tego życzyły. Czasami musimy pokonać pewne trudności, żeby z powodzeniem karmić swoje dziecko. Zobacz, co radzi położna.
Daria Jeżewska, położna i certyfikowany doradca laktacyjny, przedstawia sposoby na problemy z karmieniem piersią. Ból brodawek podczas karmienia Jeżeli mama odczuwa ból przy karmieniu, powinna poradzić się specjalisty. Nieprawidłowa technika karmienia, np. zbyt płytkie przystawianie dziecka do piersi, prowadzi do uszkodzenia brodawek. Dodaje, że czasami przyczyny mogą leżeć również po stronie dziecka (np. zbyt krótkie wędzidełko), jednak najczęściej chodzi o błędy w karmieniu, wynikające z niedoświadczenia mamy i dziecka. Za mało pokarmu W pierwszych dniach karmienia pokarmu może być bardzo malutko i to zupełnie normalne – bo żołądek noworodka na początku ma niewielką pojemność. Spadek wagi dziecka tuż po porodzie jest fizjologiczny: waga może spaść nawet o 10 proc. wagi urodzeniowej. Wystarczy często przystawiać dziecko do piersi, a laktacja sama się rozkręci. Można dodatkowo stymulować produkcję pokarmu laktatorem. O innych problemach z karmieniem piersią i sposobach na ich pokonanie, usłyszysz w filmie.
Kontrowersyjne wyznanie instamatki: "Żałuję, że kiedykolwiek karmiłam piersią!”
Jak tłumaczy swoją decyzję i czy takie wyznania pomagają innym mamom?
W dobie internetu wielką moc mają publikacje umieszczane przez instamamy w sieci. Kobiety bez oporów opisują swoje historie i dzielą się opiniami na temat opieki czy wychowania dziecka, niekiedy wzbudzając wiele kontrowersji. Takie historie mogą być pokrzepiające i mogą pomagać innym kobietom, ale mogą także wpływać na pochopne podejmowanie decyzji. Lepsza i gorsza mama Maddi Wright to australijska gwiazda telewizyjna, która swoją popularność zawdzięcza udziałowi w jednym z programów typu reality show. Gdy urodziła drugie dziecko, postanowiła je karmić piersią, jednak po kilku miesiącach przerwała umieszczając w sieci swoje wytłumaczenie: „Żałuję, że kiedykolwiek karmiłam piersią! Wiele z was może się z tym nie zgodzić, ale już spieszę z wytłumaczeniem. 3 tygodnie po tym, jak przestałam karmić piersią mojego 4-miesięcznego syna, jestem zupełnie inną osobą. Jestem lepszą mamą i lepszą żoną. Mam więcej energii. Młodszy synek nie jest ciągle do mnie przyklejony, więc czasami mogę od niego odpocząć. I przypomnieć sobie, że ma jeszcze starszego brata. Znowu czuję się przywiązana do mojego męża. Nie boję się wychodzić do ludzi. Ponownie cieszę się z moich ubrań, bo nic mi nie przecieka i nie muszę zakładać pod spód specjalnego stanika. Mam możliwość wyjść z domu bez wyrzutów sumienia. Znowu mogę też chodzić na siłownię.” Instamama jest zdania, że nie trzeba się całkowicie poświęcać, by być dobrym rodzicem. Wiele kobiet przyklasnęło celebrytce przyznając, że często kobiety karmią piersią kosztem własnego szczęścia i stają się niemalże niewolnicami. Inna Austrlaijka, blogerka Tahilia Aubusson zdecydowała się na odstawienie dziecka od piersi już po 3 tygodniach od porodu. Kobieta przyznała, że docenia kobiety karmiące piersią i sama lubi patrzeć na ich radość, którą z tego czerpią, ale ona tego nie doświadczyła. Po porodzie czuła silną presję karmienia piersią, a nie mając mleka, zmagał się z poczuciem winy: „Odciągałam mleko dniami i nocami, żeby dać mojej córce choć trochę tego, co nazywa się płynnym złotem, choć dla mnie to było jak woda, więc nie wiem, ile wartości odżywczych tak naprawdę dostarczałam córce.” Kobieta twierdzi, że jedynym powodem, dla którego karmiła piersią, było powszechne przekonanie, że karmienie piersią jest najlepsze i tylko podczas niego może narodzić się cudowna więź z dzieckiem. Kiedy zaczęła karmić mlekiem modyfikowanym, poczuła się lepiej, nie była już tak zestresowana, a czas spędzany na podawaniu pokarmu stał się przyjemnością, nie torturą. Więź z córką i tak się narodziła. Mimo to Aubusson słyszała o sobie, że jest "zepsuta", "niewyedukowana", "samolubna" czy "leniwa". Nie tędy droga Lekarze i naukowcy są zgodni, najlepszym pokarmem dla maluszka jest mleko mamy. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca wyłączne karmienie piersią przez 6 pierwszych miesięcy życia niemowlęcia i kontynuację karmienia piersią do 2. roku życia lub dłużej, przy jednoczesnym rozszerzeniu diety dziecka. Tyle że często nie jest to łatwe zadane. Jak pokazują badania, wiele Polek chce karmić piersią, jednak szybko rezygnują, bo... nie otrzymują odpowiedniego wsparcia. Jak pokazują dane (raport przygotowany w ramach kampanii „Mleko Mamy Rządzi”), aż 87% przyszłych mam deklaruje chęć naturalnego karmienia i większość, bo aż 97% chce to robić z zaleceniami WHO (20% chce karmić pół roku, 8% do 8-9 miesiąca, 32% rok, a 37% dłużej niż rok). Niestety później nie jest już tak optymistycznie. Choć po porodzie aż 98% mam zaczyna karmić swoje dzieci piersią, po 6 tygodniach robi to już zaledwie 46%. Dlaczego mamy rezygnują z karmienia piersią? Jak pokazało „Badanie opinii na temat karmienia piersią wśród mam i kobiet w ciąży”, ponad połowa mam (56%) uważa, że dziecko nie otrzymuje wystarczającej ilości pokarmu (36% mam twierdzi, że miało zbyt mało pokarmu, a 20% miało wrażenie, że dziecko się nie najadało), 25% uznało, że dziecko jest już za duże. W czym tkwi problem? Większość mam chce karmić i próbuje się do tego przygotować samodzielnie. Zaledwie 30,5% kobiet uważa, że informacje, które otrzymały od pracowników służby zdrowia, były rzetelne, a 23,8% kobiet ocenia otrzymywane informacje za wyczerpujące. Niestety, tak jak same się przygotowywały do roli mamy, często także same borykają się z laktacyjnymi problemami po porodzie. Kamienie piersią jest jednym z najtrudniejszych wyzwań, z jakim musi się zmierzyć młoda mama. Specjaliści zapewniają, że każda mama jest w stanie wykarmiać swoje dziecko, jednak niezbędne jest wsparcie i nauka pod okiem specjalisty, a z tym jest zdecydowanie słabo. Częściej do rąk mam trafiają broszury dotyczące mleka modyfikowanego niż naturalnego karmienia, a pediatrzy niezwykle rzadko odsyłają mamy do doradców laktacyjnych. Zmęczone młode mamy często także nie mogą liczyć na wsparcie rodziny, a presja społeczną nie pomaga. Kobiety zdane na informacje w sieci, czytając historie innych mam, dostają jasny komunikat „jak zrezygnuję będzie lepiej.” Choć bez wątpienia karmienie piersią nie powinno odbywać się za wszelką cenę i kosztem zdrowia dziecka lub mamy, to kobieta przed podjęciem takiej decyzji, powinna poznać wszystkie możliwe opcje, a także otrzymać niezbędną pomoc. Jednocześnie mama, która nie karmi piersią, nie powinna mieć poczucia winy. Bo przecież sposób karmienie nie warunkuje tego, jaką jest mamą. Źródło: Instagram Zobacz także: Prawdziwa twarz karmienia piersią. To zdjęcie wyraża więcej niż słowa "Karmienie piersią to nie motylki!" – wpis Mai Bohosiewicz podbił serca mam Karmienie piersią za pomocą SNS – jak i kiedy?
Masz trudności z karmieniem piersią? My mamy na to radę!
Każde karmienie piersią to doskonały sposób na nawiązanie wyjątkowej, bliskiej więzi z dzieckiem. Niestety karmienie naturalne czasem sprawia nam trochę kłopotów. Są jednak na to sposoby!
Ze względu na optymalny skład mleka mamy eksperci Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) zalecają karmienie piersią do 6. miesiąca życia dziecka, a później kontynuowanie go także w trakcie rozszerzania diety. Niestety wiele młodych mam rezygnuje z niego po kilku nieudanych próbach, a to wszystko przez pojawiające się trudności takie jak zbyt mała ilość pokarmu czy przeciwnie – jego nawał. Nie warto jednak poddawać się tak łatwo! Na każdy problem jest rozwiązanie, wystarczy trochę cierpliwości i wiedzy. Problemy z karmieniem piersią 1. Zbyt mała ilość pokarmu. Wiele młodych mam skarży się na to, że nie mają wystarczającej ilości mleka, przez co maluszek nie najada się do syta, a samo karmienie jest uciążliwe zarówno dla kobiety, jak i dziecka. Co robić? Przede wszystkim zachowaj spokój, bo stres na pewno nie pomoże ani Tobie, ani dziecku. Co więcej, może nawet jeszcze bardziej zmniejszyć ilość wytwarzanego pokarmu lub w ogóle zahamować laktację. Pamiętaj, że ssanie stymuluje produkcję mleka przez organizm, dlatego staraj się jak najczęściej przystawiać dziecko do piersi. Możesz także spróbować odciągnąć trochę pokarmu za pomocą laktatora, a przed karmieniem masować piersi okrężnymi ruchami lub położyć na nie ciepły okład. Uzbrój się w cierpliwość – początki mogą nie być łatwe, ale Twój trud się opłaci. Zwykle szybko udaje się pobudzić laktację. 2. Nawał pokarmu. Być może wydaje Ci się, że to żaden problem – w końcu od przybytku głowa nie boli, ale uwierz, że zbyt duża ilość pokarmu też może sprawiać trudności młodej mamie i jej maleństwu. Co robić? Część mam, które mają nawał pokarmu, aby się go pozbyć, przystawiają dziecko do piersi znacznie częściej, niż ono potrzebuje. To błąd. Być może Ty poczujesz ulgę, jednak Twoja pociecha będzie zjadać za dużo lub ulewać z powodu przepełnionego brzuszka. Nadmiar pokarmu możesz odciągnąć za pomocą laktatora, pamiętaj jednak, by nie robić tego zbyt często i nie pozbywać się zbyt dużej ilości pokarmu za jednym razem. Dlaczego? Bo puste piersi organizm może zinterpretować jako sygnał do produkcji większej ilości mleka i zamiast zmniejszyć laktację, zwiększy ją. Po karmieniu możesz stosować chłodne okłady. Nie zapomnij też o dobraniu odpowiedniego biustonosza, który będzie dobrze podtrzymywał piersi, ale ich nie uciskał. Jeśli podczas karmienia maluszek nie radzi sobie ze zbyt dużą ilością pokarmu, staraj się karmić w takiej pozycji, w której mleko będzie leciało „pod górkę”, np. leżąc i układając maluszka przodem na swojej piersi. 3. Dziecko nie umie ssać. Wprawdzie noworodek rodzi się z odruchem ssania, jednak ssanie piersi mamy nie zawsze przychodzi mu bez trudu. W końcu to nowy rodzaj umiejętności, którą brzdąc musi trochę potrenować. Co robić? Daj dziecku czas na oswojenie się z nowym dla niego sposobem pobierania pokarmu. Przystawiaj go jak najczęściej do piersi i na początku pomagaj mu chwycić ustami brodawkę. Zobaczysz, jak szybko maluszek zacznie ssać bez problemu. 4. Pękające brodawki. Jeśli dziecko chwyci pierś zbyt płytko, może niechcący poranić brodawki. Bywa to bolesne, ale i na to są sposoby. Co robić? Przede wszystkim zadbaj o to, by dziecko prawidłowo chwytało pierś. Jeśli robi to zbyt płytko, pomóc mu nieco, ściskając pierś w ręku i eksponując ją tak, by maluszkowi było łatwiej objąć ją ustami. Popękane brodawki smaruj zaś specjalnym kremem, który złagodzi ból i przyspieszy gojenie. Jeśli mimo to nie możesz poradzić sobie z tym problemem, zaopatrz się w specjalne silikonowe osłonki do karmienia. Wprawdzie karmienie piersią, zwłaszcza przy pierwszym dziecku, może wcale nie wyglądać tak idealnie jak w filmach, najważniejsze jednak, by młoda mama nie poddawała się łatwo i miała wsparcie najbliższych. Możesz wymienić się swoimi doświadczeniami z przyjaciółką, która ma już ten etap za sobą, starszą siostrą, mamą czy teściową. Warto także wspomóc się fachową wiedzą w tym zakresie. Dołącz do Klubu Enfamama i dowiedz się wszystkiego na temat karmienia dziecka oraz wspierania jego prawidłowego rozwoju.
Prawdziwa twarz karmienia piersią. To zdjęcie wyraża więcej niż słowa
Dla jednych karmienie piersią to wspaniałe doświadczenie. Dla innych – walka o każdą kroplę mleka. Słowa tej mamy poruszyły tysiące kobiet!
Maja Bohosiewicz podbiła serca mam jednym ze swoich ostatnich postów na Instagramie. Aktorka przyznała, że karmienie piersią nie zawsze jest łatwe i wyobrażenia o cudownym karmieniu często nie pokrywają się z rzeczywistością. Zdjęcie fotografki Angeli Burzo spotkało się z taką samą reakcją, jak wpis Mai Bohosiewicz. Angela szczerze przyznała, że karmienie piersią, zwłaszcza na początku, to często ból, płacz i ogromna siła woli młodej mamy. "Chcę być silna, chcę być żołnierzem..." "Uwielbiam patrzeć na te piękne kobiety w pięknych ubraniach do karmienia, uśmiechające się do uroczych bobasków podczas karmienia piersią. To jednak nie jest moja rzeczywistość. To zdjęcie jest prawdziwe i chociaż bardzo chcę być silna i chcę być żołnierzem, czuję, że karmienie piersią to męka i nie mogę sobie z tym poradzić. Kiedy ona nie ssie tak, jak powinna, kiedy nie produkuję wystarczająco dużo mleka, kiedy z moimi sutkami jest coś nie tak, kiedy nie chce pić z butelki odciągniętego pokarmu... To emocjonalna i bolesna męka. Dzisiaj nie było drzemek, dzisiaj przystawiałam ją cały czas, a ona nie jadła, dzisiaj płakałam i miałam dość. To zdjęcie pokazuje, jak podróż zwana karmieniem piersią wygląda dla mnie. Pierwsze ssanie i ból, jaki odczuwam. To jest prawda" – napisała Angela. Słowa Angeli poruszyły tysiące kobiet. Pod zdjęciem pojawiły się komentarze mam, które doskonale rozumieją ból Angeli i chcą dodać jej otuchy, tłumacząc, że nie jest sama. To, czego doświadcza, dotyczy wielu kobiet i karmienie piersią nie dla wszystkich jest piękne, przyjemne i łatwe. Karmicie piersią, karmiłyście? Jak wspominacie karmienie? Piszcie w komentarzach! Zobacz także: "Karmienie piersią to nie motylki!" – wpis Mai Bohosiewicz podbił serca mam Źródło: Instagram
Chcesz mieć więcej mleka? Tymi sposobami zwiększysz laktację!
Karmienie piersią nie zawsze przychodzi łatwo, czasami trzeba nad tym trochę popracować. A co jeśli mleka jest za mało? Trzeba skorzystać z tych sposobów na zwiększenie laktacji!
Nie martw się, jeśli masz za mało mleka. Natura urządziła nas tak, że możemy wpłynąć na laktację w łatwy sposób. Aby zwiększyć laktację, wystarczy, że zastosujesz się do tych sposobów. Być może efekty nie pojawią się od razu, ale bądź cierpliwa i nie przerywaj, tego, co robisz, a już niedługo zobaczysz, że masz więcej pokarmu, a twoje dziecko się najada. 8 sposobów na zwiększenie laktacji Zdarza się, że mama ma (przejściowo) mniej pokarmu, niż jej dziecko potrzebuje. Jeśli martwisz się, że masz mało pokarmu, twoje dziecko jest głodne po karmieniu, a twoje piersi nie nadążają z produkcją mleka, wypróbuj te sposoby na zwiększenie laktacji: Często przystawiaj do piersi Im częściej przystawiasz dziecko do piersi, tym więcej mleka produkujesz. Wszystko dzięki hormonom – prolaktynie i oksytocynie – które uwalniają się podczas ssania. Możesz przystawiać dziecko nawet co pół godziny, zmieniając piersi: raz do jednej, raz do drugiej. Karm nocami Nikt nie lubi nocnych pobudek, ale to właśnie nocą twój organizm produkuje najwięcej prolaktyny, która wzmaga produkcję mleka. Staraj się karmić dziecko w nocy przynajmniej raz. Odpoczywaj z dzieckiem Stres i zmęczenie są wrogami laktacji. Połóż się z dzieckiem, spędźcie cały dzień w łóżku i nacieszcie się sobą. Przystawiaj dziecko do piersi i pozwalaj mu ssać tak często i tak długo, jak tego chce. Odciągaj pokarm między karmieniami Im częściej i więcej dziecko ssie, tym więcej masz mleka. Dlatego między karmieniami możesz odciągać pokarm laktatorem lub ręcznie, zwiększając tym samy laktację. Laktatory elektryczne - sprawdź opinie Pij dużo wody Miej zawsze przy sobie butelkę wody i pij ją jak najczęściej. Matki karmiące powinny wypijać o litr wody więcej niż zwykle. W ciągu dnia wypijaj od 2-3 litrów płynów. Pij zioła Ale nie szałwię, bo ona hamuje laktację! Możesz kupić specjalne ziołowe herbatki na laktację lub robić napary z anyżu, kopru włoskiego i czarnuszki. Staraj się pić zioła mlekopędne do 3 razy dziennie. Nie spiesz się Pozwól dziecku ssać pierś talk długo, jak chce. Niektóre dzieci krótko piją, dlatego przystawiaj takie dziecko częściej w celu zwiększenia laktacji. Jeśli twoje niemowlę zasypia podczas karmienia, delikatnie go budź, np. łaskocząc pod brodą, by pobudzić odruch ssania. Zobacz też: Czy prawidłowo karmisz dziecko piersią? TEST Jak mama wcześniaka może zadbać o laktację? [WIDEO] Jakie zioła pobudzają laktację?
„Nie mogłam karmić piersią. Jak sobie wybaczyłam?” – to słowa dla każdej z was!
„Spojrzałam na mojego męża i poczułam, jakbym zawiodła jego i naszą córkę” – pisze Michelle. Czy ty też czułaś, że zawiodłaś swoje dziecko?
"Postanowiłam, że będę karmić piersią. Tego chciałam. Po raz pierwszy zostałam mamą i myślałam, że to będzie cudowne doświadczenie" – napisała Michelle Zunter, mama, pisarka i blogerka. Niestety, szybko okazało się, że karmienie piersią nie jest tak łatwe. Gdy karmienie piersią to za mało Michelle marzyła o wyłącznym karmieniu piersią. Jak tylko na świecie pojawiła się jej córeczka, od razu przystawiła małą do piersi. Po powrocie ze szpitala karmiła piersią bez przerwy. Jeśli nie karmiła, odciągała pokarm. Karmienie piersią stało się jej celem i największą obawą. Gdy jej córeczka przestała przebierać na wadze, przeczytała w internecie, że to normalne, bo dzieci karmione piersią są mniejsze od dzieci karmionych mlekiem modyfikowanym. Podczas wizyty kontrolnej u lekarza Michelle usłyszała słowa, na które nie była przygotowana. "Lekarz powiedział mi, że moje córka nie rozwija się prawidłowo i muszę podać jej mieszankę, bo inaczej trafi do szpitala. Osłupiałam, byłam zrozpaczona, spojrzałam na mojego męża i czułam, jakbym zawiodła jego i naszą córkę. Mogłam skrzywdzić naszą córkę przez własny upór i chęć karmienia piersią za wszelką cenę. Płakałam, czułam wstyd przez całą drogę do domu. Kiedy zaczęłam podawać małej mieszankę, zaczęła przybierać na wadze. Nie przestałam karmić piersią, karmiłam naprzemiennie przez 10 miesięcy, podając małej mleko modyfikowane rano i w nocy. Wciąż miałam pokarm, właściwie było go więcej niż kiedyś. Prawdopodobnie dlatego, że byłam bardziej zrelaksowana. Patrząc wstecz, myślę, że największym problemem było nieposiadanie przy sobie nikogo, kto karmił kiedyś piersią. Nikt z najbliższych mi osób tego nie robił. Nie mogli dać mi żadnej rady. Artykuły, które czytałam w internecie, najczęściej stresowały mnie bardziej niż cokolwiek innego. Z tą wiedzą, którą mam teraz, widzę, jak ważne jest, by karmienie piersią było omawiane przez nasze społeczności. To ważne, żeby mamy miały dla siebie zrozumienie i współczucie, bo każda z nas jest inna, ale wszystkie walczymy z własnymi słabościami. Marzenie o wyłącznym karmieniu piersią to za mało. Niektóre mamy, jak ja, są uparte. Nie prosimy o pomoc tak często, jak powinnyśmy. Boimy się krytyki. Boimy się porażki. Potrzebujemy wsparcia i miękkiego miejsca, w którym możemy upaść, kiedy jesteśmy w rozsypce. W ostateczności, to te trudne, rozdzierające doświadczenia sprawiają, że jesteśmy silniejsze i uczymy się sobie wybaczać". Zobacz także: "Karmienie piersią jest naprawdę trudne!" Źródło: huffingtonpost.com
Zapalenie piersi w trakcie karmienia. Nikt o tym nie mówi, a zdarza się bardzo często!
Jedna z mam opublikowała na Instagramie swoje zdjęcie, jak karmi dziecko chorą piersią. Czy to odwaga, czy bezsens? Po co to zrobiła? Wszystkie mamy, przyszłe mamy i w ogóle kobiety powinny jej za to podziękować!
Po co pokazywać się w trakcie karmienia z chorą piersią? Lindsey Bliss, mama karmiąca piersią wszystkie ze swoich sześciorga (!) dzieci, włączając w to bliźnięta, które karmiła jednocześnie (!!), opublikowała na Instagramie swoje zdjęcie w trakcie karmienia piersią. Pierś jest w widocznym stanie zapalnym. Nie doświadczyła zapalenia piersi (zapalenia sutka) dopóki nie zaczęła karmić swojego najmłodszego dziecka. Po co pokazywać się w takim stanie publicznie? Żeby ostrzec i uświadomić inne mamy, że tak właśnie często się zdarza w czasie karmienia piersią. Odważna mama podkreśla, że czuje się dosłownie, jakby ktoś kopnął ją w pierś. I dodaje, że nikt naprawdę nie mówi o zapaleniu piersi i nie ostrzega, że infekcja może objąć całe ciało. Czy ktoś wam mówił o zapaleniu piersi? W przypadku Lindsay stan był tak poważny, że wylądowała na ostrym dyżurze. Infekcja zaatakowała cały organizm. Pierś spuchła, stała się czerwona, gorąca i bolesna, a kanały mleczne nabrzmiały. Do tego temperatura, dreszcze całego ciała, ból głowy i niekontrolowane szczękanie zębami. Tak wygląda zapalenie piersi w praktyce. Karmienie piersią nie wygląda jak w reklamach Po co to wszystko? By ostrzec i uświadomić młode matki. Zawsze widzimy na zdjęciach cudowne boginie karmiące swoje różowiutkie piękne bobaski. Rzeczywistość bywa inna. Tak, karmienie piersią to najlepsza rzecz, którą możesz zrobić dla swojego dziecka, ale nie zawsze bywa różowo i pięknie jak w reklamie. Czasami bywa po prostu „do bani”. Taka jest prawda. I to też jest normalne. Jakie są objawy zapalenia piersi? Takie objawy grypopodobne często zwiastują zapalenie piersi, które jest następstwem zatkania się kanalików mlecznych, prowadząc do bakteryjnej infekcji. Jakie mogą być przyczyny? Jest ich sporo - od stresu i wyczerpania organizmu, przez mechaniczne uciśnięcie piersi (od niewygodnego lub za ciasnego stanika), opuszczenia jednego z karmień czy nieutrzymywania w czystości laktatora. Zapalenie piersi (zapalenie sutka) często łączy się ze wczesnym lub nieumiejętnym karmieniem piersią, ale – uwaga! - może się zdarzyć przez cały okres karmienia piersią, niezależnie od doświadczenia karmiącej matki. Lindsay Bliss jest doświadczoną mamą karmiącą, a w dodatku doulą! Jednym słowem: to nie twoja wina, to się może przydarzyć każdej mamie. I – uwaga! – to się może przydarzyć także kiedy nawet nie jesteś w ciąży i NIE karmisz piersią. Jak sobie radzić z zapaleniem piersi i co przyniesie ci ulgę? W przypadku zapalenia piersi konieczna jest konsultacja z lekarzem, który najczęściej przepisze antybiotyk, który można bezpiecznie stosować w czasie karmienia piersią (najczęściej jest to: Dicloxacillin, Flucloxacillin, Cloxacillin, Amoxycillin-clavulinic acid- Cephalexin, Erythromycin, Clindamycin, Ciprofloxacin, Nafcillin). Na ból pomoże ibuprofen (nie paracetamol) - ma działanie przeciwzapalne i jest bezpieczny podczas karmienia piersią. Ulgę mogą przynieść ciepłe okłady mokrą szmatką (pielucha tetrowa świetnie się sprawdzi) po 15-20 minut kilka razy dziennie. Ciepła kąpiel z solą Epsom też podobno pomaga – jak twierdzi sama Lindsay. Najlepszą metodą by zapalenie piersi szybko minęło jest także... karmienie twojego dziecka (lub ociąganie mleka laktatorem). Rób to pomimo infekcji – nawet wtedy kiedy musisz brać antybiotyki. Oczywiście skonsultuj się wcześniej z lekarzem internistą lub pediatrą. Jedynie ropa i krew z ropą jest przeciwwskazaniem do karmienia chorą piersią lub podawania twojego mleka dziecku. Czy tak wygląda prawdziwe karmienie piersią? Właśnie tak wygląda prawdziwe karmienie piersią. Nie zawsze bywa różowo i kolorowo. Może nie każda karmiąca mama doświadczy zapalenia piersi, ale zastój, zatkane kanaliki czy popękane brodawki to bardzo częste problemy karmiących. Nie zawsze jest tak jak w reklamie z różowym uśmiechniętym bobaskiem. Nie straszymy, ale warto wiedzieć, by oczekiwania kontra rzeczywistość nie zniszczyły poczucia pewności siebie u młodej karmiącej matki. Same mamy jakoś mało o tym mówią... Karmienie piersią to nie jest prosta i intuicyjna sprawa Jak wynika z moich rozmów z młodymi mamami, często skarżą się, że wydawało im się, że karmienie piersią to taka prosta i intuicyjna rzecz. Przystawia się dziecko do piersi i już! Są zrozpaczone, kiedy nie wszystko idzie jak po maśle i nie tak jak to sobie wyobrażały. To ciężka praca! Nieważne czy jesteś zmęczona, niewyspana, czy cię coś boli – musisz karmić. Na pytanie czy warto było przejść przez to wszystko ZAWSZE jednak odpowiadają, że TAK i zrobiłyby to jeszcze raz. Dla dobra dziecka. Ale mogłyby się lepiej przygotować na to wszystko i doedukować, gdyby tylko ktoś im o tym wcześniej powiedział. Dlaczego tak rzadko mówi się o problemach z karmieniem piersią? Dlaczego tak rzadko mówi się o tym, że karmienie piersią nie zawsze i nie wszystkim kobietom przychodzi łatwo i intuicyjnie? Niemal każda przyszła matka wyobraża sobie, że jej „mleczna droga” i karmienie piersią będzie usłane różami, będzie pięknym doświadczeniem oraz wyjątkowym doznaniem niespotykanej bliskości i miłości z dzieckiem. Owszem tak jest, ale te róże często miewają kolce. Zanim do tego wszystkiego dochodzimy i uda nam się poczuć tę niesamowitą więź oraz moc musimy się sporo namęczyć i nauczyć. Czy któraś polska mama odważyłaby się opublikować zdjęcie jak karmi chorą piersią? Czy nie jesteśmy przypadkiem zbyt „idealnymi mamami”? I żadna z nas „nie ma żadnych, ale to najmniejszych” problemów z karmieniem? Statystyki mówią co innego. Czy twoje karmienie piersią przyszło ci łatwo i bez najmniejszych problemów? Czy jednak na samym początku borykałaś się z różnymi problemami, bólem oraz uczeniem się i oswajaniem z fizjologią karmienia piersią? Czy ta „fizyczna” strona karmienia była dla ciebie zaskoczeniem? Źródło: instagram.com/doulabliss/, cosmopolitan.com Zobacz także: Nawał pokarmu może się zamienić w zapalenie piersi Zastój, zapalenie piersi, zatkanie przewodu mlecznego - jak pomóc? Zapalenie gruczołu piersiowego (zapalenie piersi) - Mastitis
Słowa tej mamy wstrząsnęły nami! Jak łatwo jest kogoś ocenić…
Właśnie dlatego nie można zawstydzać mam, które nie karmią piersią!
Karmisz piersią, czy nie? To ważny temat, ale tylko w ramach rozmawiania, radzenia sobie z problemami, wymieniania argumentów. Na pewno nie jest to powód do przechwalania się, czy też rywalizowania! Czytaj: Apel do lekarzy i położnych - szanujcie butelkowe mamy! Wpis tej mamy poruszył nasze serca Znaleźliśmy go na popularnym koncie Breastfeeding Mama Talk. Przeczytajcie koniecznie! “ To jest właśnie powód, by nie zawstydzać mam, które nie karmią piersią często z różnych powodów, niezależnych od nich! Ta mama obwinia samą siebie, to łamie serce. Czy ktoś mógłby dać jej wsparcie zamiast hejtować?” – napisała Mama Talk. „Chciałam karmić piersią, taki był plan. Kiedy jednak urodziłam córeczkę w 32. tyg. ciąży byłam bardzo zestresowana. Dziecko nie miało problemów medycznych, co mnie ogromnie ucieszyło. Nie byłam jednak w stanie dać jej tyle mleka, ile potrzebowała. Robiłam wszystko, odciągałam, brałam nawet specjalne leki na receptę. Nic nie pomogło. Musiałam rozpocząć karmienie mlekiem modyfikowanym, by mała zaczęła przybierać na wadze. Dokonałam wyboru. Wydaje mi się że złego, gdyż moje 2-miesięczne maleństwo leży właśnie na oddziale intensywnej terapii i walczy z wirusem RSV. Gdybym nie zrezygnowała z karmienia piersią, może moje dziecko miałoby większą odporność i nie byłoby teraz w szpitalu…”. Wiemy, że mamy zawsze obwiniają siebie o wszystko. Czasem jednak nie da się inaczej, choćby mama bardzo chciała. Owszem na wirus RSV częściej zapadają małe dzieci, które rodzą się z niską masą urodzeniową, oraz karmione są sztucznie, ale trzeba pamiętać, że jest to choroba, na którą zapada 95% dzieci. Te, które karmione są mm mogą ją trudniej przechodzić, nawet w warunkach szpitalnych, (tak jak w opisywanym powyżej przypadku), ale nie ma pewności, że dziecko karmione piersią, nie odczułoby w żaden sposób skutków RSV. Czy Wy też jako mamy obwiniacie się za wszystko? Czytaj także: To nie jest powód, by rezygnować z karmienia piersią! źródło: facebook/Brestfeeding Mama Talk
Najczęstsze problemy związane z karmieniem piersią – film
Czy każda matka jest w stanie wykarmić swoje dziecko? Czy mimo chęci karmienie piersią może się nie udać?
Czy wiesz, że najczęstszym problemem, jaki mają mamy, które zaczynają karmić piersią, jest blokada psychiczna. Wywołują ją: niewiedza, strach, burza hormonów, ale również presja społeczeństwa, w którym przyjął się stereotyp, że każda matka jest w stanie wykarmić dziecko. Czasem mimo chęci i wielkiej miłości do dziecka pojawiają się kłopoty z karmieniem. Kobieta, która ma problemy z karmieniem czuje się zagubiona i bezradna. Tu powinna wkroczyć położna, której zadaniem jest pomóc młodej mamie w „otworzeniu jej drogi mleczną”. Ważna również jest rola rodziny. Z pewnością nie powinna ona wywierać presji na młodej mamie. Zobacz też: Nie bawarka, piwo czy zioła – co naprawdę zwiększa ilość pokarmu? Fazy laktacji
Terrorystka laktacyjna? Znałam dwie i nie były to karmiące mamy!
Mama karmiąca piersią to terrorystka laktacyjna? To zupełnie nie tak! Nie mylcie terroryzmu laktacyjnego z promocją karmienia piersią, bo to dwie zupełnie różne rzeczy.
Kiedy czytam w internecie o "laktacyjnym terroryzmie", to uderza mnie, że słowo "terrorystka" określa mamę, która mówi, że karmienie piersią to najlepszy sposób karmienia dziecka. Skąd to się wzięło??? Ja w jej stwierdzeniu naprawdę nie widzę żadnego terroryzowania. Karmienie piersią jest najlepszym wyborem – to fakt. Tak samo faktem jest, że nie zawsze mama może karmić piersią i wtedy pozostaje jej coraz lepszej jakości mleko modyfikowane. Jeszcze innym faktem jest to, że każda mama ma prawo wybrać sposób karmienia swojego dziecka i bez względu na to, co wybierze, zasługuje na taki sam szacunek i wsparcie. Kolejnym faktem, o którym nieczęsto się mówi, jest to, że karmienie piersią, choć naturalne, to nie zawsze jest łatwe i przyjemne. Moje początki karmienia wyglądały koszmarnie i przez pierwsze tygodnie każdego dnia mówiłam sobie: "Dzisiaj z tym kończę". Szukałam wsparcia – ale u tych, u których szukałam, spotkałam się z czymś zupełnie przeciwnym. Z prawdziwym terroryzmem laktacyjnym. Według mnie laktacyjny terroryzm to zupełnie coś odwrotnego niż propagowanie karmienia naturalnego. Dla mnie terroryzm laktacyjny to taka działalność, która karmiące mamy od karmienia odstrasza i zniechęca je, a jedynymi znanymi mi terrorystkami laktacyjnymi były dwie szpitalne położne laktacyjne, które kiedyś, w chwili bezradności (a także optymistycznej naiwności!), zdarzyło mi się poprosić o pomoc: Położna nr 1: "Pani nie kombinuje, tylko przystawi dziecko" Nie wiem jak wy, ale ja po moim pierwszym porodzie zupełnie nie wiedziałam, jak się do tego całego karmienia zabrać. Być może dlatego, że byłam wyrodną matką. A być może dlatego, że po cesarskim cięciu nie mogłam nie tylko wstać i usiąść, ale nawet się przekręcić na łóżku i przygarnąć do piersi mojego wcześniaczka. Moja położna skłaniała się raczej do tego pierwszego wyjaśnienia. Kiedy poprosiłam ją o pomoc (wg dzisiejszych standardów okołoporodowych położna zawsze powinna pomóc mamie przystawić po raz pierwszy noworodka do piersi!), ona w odpowiedzi dała mi złotą radę: "Pani nie kombinuje, tylko przystawi dziecko do piersi". Przystawiłam, zabolało, potem zabolało jeszcze bardziej. Po dwóch dniach coraz większego bólu i coraz większego zniechęcenia do karmienia, inna mama, która znalazła się ze mną na sali, podpowiedziała mi, żebym po prostu przystawiała dziecko trochę głębiej. I już! Okazało się, że czasem trochę kombinowania się przydaje: wystarczyło połaskotać córeczkę w dołek nad górną wargą, żeby zaczęła szerzej otwierać buzię. Prawidłowe przystawianie dziecka do piersi wcale nie jest takie łatwe – czasem mama potrzebuje dokładnego instruktażu. I powinna go dostać właśnie od położnej w szpitalu. Czytaj także: Co robić, gdy dziecko źle chwyta pierś – radzi ekspert Położna nr 2: "Pani pokaże pierś – zobaczymy, co się dzieje..." Tydzień po wyjściu ze szpitala, dostałam najpierw zastoju, a potem zapalenia piersi. Bolało mnie wszystko, moja pierś była czerwona i twarda jak kamień, dostałam wysokiej gorączki, czułam się, jakbym miała grypę. Więc pojechałam do szpitala na dyżur. Tam poznałam kolejną położną, miłą i wesołą, która po wysłuchaniu w czym problem, poprosiła, żebym rozpięła stanik, a ona mi pomoże. A ja nie podejrzewając nic złego, posłuchałam jej… – i powiem wam tyle: poród to małe piwo, w porównaniu z tym, jak boli wyciskanie na siłę pokarmu z piersi objętej zapaleniem! Co więcej, dziś już wiem, że to nie tylko bolesne, ale też zupełnie niezgodne z aktualną wiedzą na temat produkcji pokarmu, mechanizmu karmienia, budowy piersi itd. Zapalenie piersi leczy się zupełnie inaczej, tylko, że nie wszystkie położne już o tym wiedzą. Akurat ta moja nie wiedziała (o bardzo ciekawym "leczeniu" zastoju pokarmu mówiła mi też w tym wywiadzie świetna konsultantka laktacyjna Małgorzata Gierada-Radoń). Skąd taki pomysł, żeby bolącą przy najlżejszym dotyku (muśnięciu nawet!) pierś zgniatać bez żadnej litości???? Nie wiem i moje zaufane położne, które o to pytałam, też nie wiedzą. Dla mnie tamta "kuracja" było prawdziwym terrorem laktacyjnym, który zamiast mi, karmiącej mamie, pomóc, raczej skłaniał mnie do rzucenia tego całego karmienia w diabły. Znam wiele wspaniałych, świetnie wykształconych położnych. Sama nieraz od nich czerpię wiedzę, proszę je o konsultacje tekstów albo wywiady. Jednak jak w każdym zawodzie, tak i wśród położnych, znajdują się osoby wypalone, źle wykształcone, traktujące innych bez szacunku a nawet z pogardą. I jeśli karmiąca mama, wciąż jeszcze obolała po porodzie, niepewna swojej wiedzy i umiejętności zetknie się właśnie z kimś takim, to nic dziwnego, że jej nastawienie do karmienia piersią może zmienić się na zupełnie negatywne… Czytaj także: Mleko mamy to trucizna – czytamy na portalu Mamadu. Co na to eksperci? Hafija o „kulcie cycka” i mądrym wsparciu matek
Karmienie piersią za pomocą SNS – jak i kiedy?
SNS to system wspomagania karmienia piersią. Stosuje się go, jeżeli dziecko umie uchwycić pierś, ale mimo ssania nie wypija odpowiedniej ilości mleka i słabo przybiera na wadze. SNS pomoże w dokarmianiu odciąganym mlekiem albo karmieniu mieszanym: mlekiem mamy i mieszanką.
SNS, czyli tzw. system wspomagania karmienia zalecany jest w sytuacji, kiedy dziecko umie chwycić pierś, ale mimo ssania nie pobiera odpowiedniej ilości pokarmu i słabo przybiera na wadze. Przydaje się też w okresie ponownego rozbudzania laktacji. Co to jest system SNS? System SNS składa się z butelki, którą wypełnia się odciągniętym mlekiem albo mieszanką modyfikowaną i wiesza na szyi, a także drenu do karmienia, którego końcówkę dziecko chwyta razem z piersią. Jakie są zalety SNS? Dziecko ssąc pierś, ćwiczy właściwy mechanizm ssania i pobudza pierś do wydzielania pokarmu, a jednocześnie pije mleko płynące przez drenik z butelki. Nie denerwuje się przy piersi, że "nic nie leci", dlatego nie odrywa się od piersi i ssie długo i spokojnie. Czy dzięki SNS może powrócić prawidłowa laktacja? Bardzo często się tak dzieje – choć niektóre mamy muszą trochę dłużej na to poczekać. Jeżeli przynajmniej jedno karmienie w ciągu doby odbywa się bez SNS i przebiega prawidłowo, to jest to bardzo dobry znak. Najpewniej po kilku tygodniach pojawią się kolejne efektywne karmienia, aż w końcu nadejdzie dzień, że SNS nie będzie już potrzebny. Bywa jednak i tak, że mama musi stale dokarmiać niemowlę za pomocą systemu SNS – warto wtedy, by zaprzyjaźniła się z tą metodą. Karmienie piersią – nawet za pomocą SNS – jest o wiele korzystniejsze dla dziecka niż karmienie mieszanką modyfikowaną. Konsultacja: Dr n. med. Magdalena Nehring-Gugulska, międzynarodowy konsultant laktacyjny, dyrektor centrum nauki o laktacji, www.kobiety.med.pl
Ulewanie dziecka podczas karmienia piersią
Ulewanie po ssaniu piersi albo nawet podczas karmienia piersią to częsta dziecięca przypadłość. Co robić, żeby ulewanie zdarzało się rzadziej? Wystarczą małe zmiany w technice karmienia piersią.
Dziecięce ulewanie pokarmu zwykle mija z wiekiem, ale póki trwa, jest bardzo uciążliwe. Na szczęście można postarać się, by zdarzało się rzadziej. Co pomoże? 1. Prawidłowe przystawianie do piersi Jeżeli niemowlę uchwyci pierś za płytko, to będzie podczas ssania połykał powietrze, które po karmieniu może wypchnąć pokarm z brzuszka. Objawami zbyt płytkiego przystawienia jest np. odgłos cmokania albo ból piersi podczas ssania. 2. Częstsze karmienie Gdy karmisz częściej, niemowlę nie zjada na raz tak dużej porcji mleka. Do tego z piersi, która jest często opróżniana, mleko nie tryska. Dzięki temu pokarm płynie wolniej, a dziecko nie połyka nadmiaru powietrza. 3. Odbijanie powietrza podczas karmienia Po każdym karmieniu potrzymaj dziecko pionowo, aby połknięte powietrze mogło się wydostać na zewnątrz. Jeśli pokarm płynie z piersi szybko albo maluch je łapczywie, trzymaj go do odbicia kilka razy w czasie jednego posiłku. 4. Odpoczynek po karmieniu Po karmieniu ułóż dziecko tak, aby miało główkę na twoim ramieniu i ponoś je około 15 minut (nawet jeżeli wcześniej powietrze mu się odbije). Tuż po jedzeniu nie przewijaj go, nie kąp, nie unoś nóżek nad główkę. Uwaga! Podczas ulewania pokarm wolno wypływa z ust, wymioty zaś są gwałtowne i chlustające. Jeśli dziecko zwymiotowało przynajmniej 2 razy w ciągu doby, jedź z nim do lekarza. Konsultacja: Dr med. med. Magdalena Nehring-Gugulska, międzynarodowy konsultant laktacyjny, dyrektor centrum nauki o laktacji, www.kobiety.med.pl
Wcale nie musisz hartować brodawek. Powinnaś za to uważać na to, co teraz jesz. Warto też kupić kilka akcesoriów. To zapewni ci znakomity start do karmienia piersią!
Chociaż podobno karmienie piersią jest najnaturalniejszą sprawą na świecie, wiele młodych mam ma z nim kłopoty. Może dlatego, że dużo bardziej naturalne jest dziś dla nas korzystanie z komórki czy internetu niż karmienie. Na szczęście wszystkiego można się nauczyć. To naprawdę nie będzie trudne, jeśli trochę się przygotujesz. Piersi Niezależne, czy masz je w rozmiarze S czy XXL, możesz karmić piersią i mieć dla dziecka tyle mleka, ile potrzebuje. Wielkość piersi zależy bowiem głównie od ilości tkanki tłuszczowej, natomiast gruczoł produkujący pokarm jest u wszystkich kobiet mniej więcej takiej samej wielkości. To, ile będziesz miała pokarmu, zależy głównie od tego, jak często maluch będzie jadł. Więcej problemów mogą przysporzyć brodawki, zwłaszcza jeśli są płaskie lub wciągnięte. Co prawda niektóre maluchy znakomicie dają sobie z nimi radę i wspaniale je wyciągają, ale nie zawsze tak jest. Dlatego najlepiej jeszcze w czasie ciąży używać specjalnego „przyrządu” delikatnie wyciągającego brodawki (Niplette, AVENT). Jeśli tego nie robiłaś, a dziecko ma problemy z uchwyceniem brodawki, nie wszystko jeszcze stracone! Odciągaj mleko pomiędzy karmieniami. Brodawka lekko wyciąga się, a ty jednocześnie stymulujesz laktację. Jeśli maluszek nie najada się z piersi, dokarmiaj go odciągniętym pokarmem. Rób to jednak za pomocą łyżeczki lub specjalnego kubeczka, nie przyzwyczajaj malca do picia mleka przez smoczek (ssie się go jednak inaczej niż pierś, więc problemy dziecka mogą się powiększyć). Pomiędzy karmieniami nadal spróbuj stosować Niplette. Najlepiej kilka minut przed karmieniem, by maluszkowi było łatwiej uchwycić pierś. Jak najczęściej przystawiaj malca do piersi. On najlepiej wyciągnie brodawkę. Akcesoria Wystarczysz ty, maleństwo, jakiś wygodny fotel, na którym możesz się wygodnie oprzeć, rozpinana bluzka, biustonosz. A dla maluszka – poduszka, na której wygodnie go ułożysz. Dodatkowe akcesoria nie są niezbędne, ale... przydatne! Wkładki chłonące pokarm. Gdy karmisz z jednej piersi, z drugiej wypływa ci mleko. Czasem kapie ono też samoistnie, np. kiedy dziecko zaczyna płakać. Wkładki chronią ubranie przed zaplamieniem. Szczególnie przydadzą ci się, gdy wychodzisz z malcem na spacer, idziesz do przychodni, pracy. Dobry laktator. Przyda ci się nie tylko do odciągania mleka „na zapas”, ale również w razie takich kłopotów, jak nawał pokarmu czy za mała jego ilość. Koniecznie wybieraj laktator z regulowaną siłą ssania. Jeśli masz brodawki wrażliwe, odciągaj lekko. Jeżeli są bardziej „zahartowane”, to możesz podkręcić regulację siły ssania i szybciej ściągnąć pokarm. Pojemniczki do przechowywania odciągniętego mleka. Muszą być przeznaczone do przechowywania żywności. Najlepsza dieta Twoje mleko zawsze jest wartościowe. Tyle tylko, że jeśli będziesz jeść byle co, to możesz mieć potem takie problemy, jak łamliwość paznokci, wypadanie włosów, próchnica. Dieta powinna być teraz urozmaicona. Jedz owoce, warzywa, kasze, pieczywo (najlepiej graham i razowe), nabiał, ryby, chude mięso. Kilku rzeczy jednak nie powinnaś jeść i pić. Przez całą laktację. Nie pij alkoholu (uszkadza układ nerwowy dziecka). Unikaj potraw zawierających konserwanty, produktów smażonych. W pierwszych dniach karmienia. Maluszek może mieć bóle brzuszka, jeśli jesz: czekoladę, fasolę, groch, kapustę, czosnek, cebulę. Po miesiącu od porodu. Powoli spróbuj wprowadzać do swojego menu fasolkę, rośliny strączkowe, kapustę. Gdy lekarz podejrzewa alergię na mleko. Nie pij go ani nie jedz żadnych przetworów mlecznych. Jeżeli dieta będzie musiała trwać dłużej, porozmawiaj z lekarzem. Może ci zalecić przyjmowanie wapnia.
Myślałaś, że maleństwo na piersi będzie spokojne i uśmiechnięte. A ono słabo przybiera na wadze, często płacze. Czyżby twój pokarm był nieodpowiedni? Nie poddawaj się! Walcz o laktacyjny sukces!
Twój pokarm zawsze jest dla dziecka najlepszy, idealnie dopasowuje się do jego potrzeb. Zdarza się jednak, że czasem trzeba go nieco „ulepszyć”. Jak? Niekiedy wystarczy, byś zmieniła swoją dietę, bo wszystko to, co zjadasz, przenika do twojego mleka. Innym razem potrzebna jest zmiana sposobu przystawiania do piersi. Często kłopoty z karmieniem można naprawdę łatwo pokonać. ...i tak synek ma bolesne kolki Co trzecie niemowlę ma kolki, głównie wieczorami. Przyczyną ich jest nieprawidłowa praca układu pokarmowego lub zbyt łapczywe picie. Malec łyka wtedy powietrze, które powoduje tworzenie się gazów w jelitach. Co robić? Jeśli czujesz, że maleństwo ssie za szybko, podawaj mu pierś wtedy, gdy jest trochę śpiące. I jak najczęściej przystawiaj malca do piersi, by wygłodniały nie ssał jeszcze szybciej! Zmień pozycję karmienia: połóż się na plecach – pokarm będzie wówczas wypływał wolniej, a maluszek nie będzie się nim krztusić. Gdy skończy ssać, przytrzymaj go w pozycji pionowej, by mu się odbiło. Nie pij kawy i czarnej herbaty, bo do twojego mleka przenika zawarta w nich kofeina i teina, przez co malec staje się rozdrażniony i może mieć kolki. Nie jedz dań smażonych, z dodatkiem kapusty, fasoli i grochu – są ciężkostrawne. ...maluszek dostał biegunki Gdy noworodek robi 8–9 kupek dziennie, to nie problem. Może się załatwiać nawet po każdym karmieniu! Natomiast podczas biegunki stolce są obfite, wodniste, czasem z krwią lub śluzem. Co robić? Przede wszystkim nie przestawaj karmić malca piersią – twoje mleko jest lekarstwem. Jednak jak najszybciej skontaktuj się z pediatrą – u niemowlęcia biegunkę trzeba natychmiast leczyć! ...brzdąc nie trawi laktozy Czyli cukru, który znajduje się w kobiecym pokarmie (w mleku krowim zresztą też). To dzięki niemu twoje mleko jest słodkie. U niektórych dzieci laktoza nie jest dokładnie trawiona w jelitach. Pojawiają się gazy i bóle brzuszka. Co robić? Przed każdym karmieniem odciągnij trochę mleka. Na początku ma ono najwięcej laktozy. ...malec ulewa mleczko To normalne, że czasem nieco pokarmu wyleje się smykowi z buzi. Problem pojawia się, jeśli ulewania są obfite jak wymioty. Przez to malec może słabiej przybierać na wadze. Co robić? Podawaj dziecku pierś częściej, nawet co 1,5–2 godziny. Dzięki temu malec będzie wypijał mniej mleka podczas jednego karmienia. Po jedzeniu przytrzymaj go na rękach w pozycji pionowej, poczekaj chwilę, aż mu się odbije. Nie kładź malucha na brzuszku! Jeśli to nie pomaga, idź do pediatry. Może zalecić podawanie substancji zagęszczającej mleko w żołądku lub leków zmniejszających ulewanie. Uwaga: czasem takie kłopoty mogą być objawem alergii pokarmowej, ale wówczas dołącza się do nich np. biegunka. ...smyk wolno rośnie Gdy malec jest mały i szczupły, słyszysz pewnie: „To dlatego, że twoje mleko jest za chude i mało wartościowe. Lepiej daj mu mieszankę”. Nie wierz temu! Twój pokarm jest dla dziecka najbardziej wartościowy, a mleko modyfikowane jest robione na jego wzór. Co robić? Jeśli malec wolniej tyje (w pierwszych trzech miesiącach mniej niż 120 g tygodniowo), idź do poradni laktacyjnej. Być może masz mało pokarmu lub nieprawidłowo przystawiasz smyka do piersi. Laktację da się zwiększyć np. dzięki częstemu przystawianiu do piersi, odciąganiu mleka między karmieniami, piciu ziółek. ...dziecko jest alergikiem U dzieci trudno rozpoznać uczulenie. Podejrzewa się je, jeśli smyk ulewa, ma długotrwałe kolki, wysypkę. Co robić? Idź do lekarza. Tylko on może stwierdzić, czy przyczyną kłopotów jest alergia. Jeśli tak, absolutnie nie przestawaj karmić piersią, zmień jednak swoją dietę na bezmleczną.
Bolesne piersi, za mało mleka, maluszek, który nie chce ssać... Czasem masz ochotę rzucić to wszystko i podać smykowi butelkę z mlekiem. Poczekaj!
Ponad 95 proc. kobiet w ciąży postanawia, że będzie karmić dziecko piersią. Dlaczego nie wszystkim to wychodzi? Za wcześnie się poddają, bo wydaje im się, że robią coś źle albo ich pokarm jest za chudy. Zanim sięgniesz po butelkę, powalcz o karmienie. Jest o co! Pomożemy ci w tym. 1. Problem: Dziecko gryzie pierś, masz poranione brodawki Coś jednak jest nie w porządku! Dziecko zbyt płytko chwyta pierś, nie może wyssać tyle mleka, ile by chciało, i rani brodawki. Rozwiązanie: Zmień sposób przystawiania dziecka do piersi Poczekaj, aż szeroko otworzy buzię, a wtedy szybkim ruchem przysuń jego główkę do piersi. Sprawdź, czy objął ustami sporą część otoczki. Podczas ssania usłyszysz charakterystyczny odgłos postękiwania, a nie cmokania. Jeśli widzisz, że malec źle uchwycił pierś, włóż mały palec w kącik jego ust, przerwij ssanie, a po chwili jeszcze raz przystaw maleństwo do piersi. Do czasu, aż brodawki się nie wygoją, po każdym karmieniu smaruj je swoim mlekiem (ma właściwości gojące) lub maścią (Bepanthen, Castor Equi). 2. Problem: Masz wklęsłe brodawki, dziecku trudno je uchwycić Trochę cierpliwości. Z czasem brodawki się prawidłowo ułożą. Nie rezygnuj z karmienia piersią. Staraj się przystawiać noworodka do piersi, gdy nie jest jeszcze strasznie głodny – wtedy będzie spokojniej ssać. Rozwiązanie: Bezpośrednio przed karmieniem spróbuj trochę wyciągnąć brodawkę, np. za pomocą laktatora Pomiędzy karmieniami noś nakładki korekcyjne (np. Niplette). Jeśli musisz niemowlę dokarmiać, rób to łyżeczką lub kubeczkiem, nie butelką. 3. Problem: Masz mało mleka, dziecko się nie najada Tak się zdarza nie tylko w pierwszych dniach karmienia, ale też później. Mleka jest mniej, niż niemowlę potrzebuje. Rozwiązanie: Często przystawiaj dziecko do piersi Najlepiej połóż się z nim do łóżka i pozwalaj ssać, kiedy tylko ma ochotę (ale nie rzadziej niż co trzy godziny). Po godzinie od zakończenia karmienia odciągnij mleko laktatorem – aż do ostatniej kropelki. Dzięki temu pobudzisz piersi do większej pracy. Dużo pij: wodę niegazowaną, herbatki wzmacniające laktację (z anyżku, kopru, czarnuszki). 4. Problem: Piersi są przepełnione mlekiem, malec nie może go wyssać To tzw. nawał pokarmu. Pojawia się w 2–6 dobie po porodzie. Pierś robi się twarda. Dziecko nie może się najeść, gdyż jest mu trudno uchwycić brodawkę. Rozwiązanie: Karm dziecko jak najczęściej, gdy tylko poczujesz, że pierś się przepełnia Przed przystawieniem odciągnij trochę mleka (by otoczka była miękka). Gdy malec skończy ssać, połóż na piersi zimny kompres – z wody, lodu albo z liści kapusty (trzymanych przez godzinę w lodówce). Jeśli malec niedawno ssał, a pierś znów robi się twarda, odciągnij trochę pokarmu, ale tylko tyle, aż poczujesz ulgę i pierś zmięknie. Polecamy: Czy prawidłowo karmisz dziecko piersią? - test 5. Problem: Pierś jest twarda, boli Najprawdopodobniej doszło do zapalenia. Możesz mieć dreszcze, bóle głowy, gorączkę powyżej 38ŻC. Rozwiązanie: Jak najczęściej karm dziecko, zaczynając od chorej piersi Potem połóż na nią zimny okład (z wody, lodu, liści kapusty). Jeśli bardzo cię boli, weź paracetamol. Gdy po 24 godzinach nie zauważysz poprawy, idź do ginekologa. Może zapisać ci antybiotyk. Na pewno postara się wybrać taki, który można brać i nadal karmić piersią. 6. Problem: Po chwili ssania dziecko odrywa się od piersi, płacze Przyczyną takiego zachowania jest to, że mleko wypływa zbyt szybko. Maluszek nie może go przełknąć, jednocześnie przy tym oddychając. Krztusi się. Rozwiązanie: Zmień pozycję karmienia Połóż się na plecach, a dziecko ułóż na sobie i podaj pierś. „Do góry” mleko będzie leciało znacznie wolniej, więc maluszek nie zakrztusi się. Jeśli jednak tak się stanie, podnieś go do pozycji pionowej (podtrzymując plecki) i poczekaj, aż odbije mu się połknięte powietrze. 7. Problem: Bez przerwy je, ale mało przybiera na wadze Zwróć uwagę, czy przy piersi je, czy... śpi! Jeśli ma zamknięte oczy i tylko czasem porusza buzią, to raczej śpi. Rozwiązanie: Mobilizuj dzidziusia do aktywnego ssania Nie daj mu przysypiać przy piersi. Rozbudzaj go, łaskocząc w policzek, pod bródką, w stópki. Pilnuj, by malec jadł 7–8 razy dziennie, również w nocy (pokarm jest wtedy tłusty i kaloryczny). Przerwa pomiędzy karmieniami nie powinna przekraczać trzech godzin w dzień i sześciu w nocy. Jeśli dziecko mimo to słabo przybiera na wadze, idź z nim do poradni laktacyjnej lub poproś o pomoc doświadczoną położną. Konsultacja: dr Ewa Orłowska, pediatra, Centrum Zdrowia Dziecka. Zobacz także: Dlaczego rezygnujemy z karmienia piersią tuż po urodzeniu dziecka?