Przed porodem mogą pojawić się różne uczucia. Bądź przygotowana!
Mieszanka strachu, niecierpliwości i radosnego oczekiwania za każdym razem ma inne proporcje. Pamiętaj, że masz prawo odczuwać wszystkie te emocje przed porodem!
Każda kobieta w inny sposób przeżywa swoją ciążę i poród. Ba, często zupełnie inaczej przebiegają kolejne ciąże u jednej kobiety. To, co ciężarna czuje przed porodem, bywa mieszanką spokoju, strachu, niecierpliwości i radosnego oczekiwania. Najważniejsze tuż przed narodzinami dziecka jest ukojenie lęków, które mogą narazić przyszłą mamę na zbędny stres. Świetne samopoczucie tuż przed porodem Pomimo tego, że termin porodu masz wyznaczony za cztery dni, być może nadal czujesz się świetnie, pracujesz zawodowo i załatwiasz mnóstwo spraw, jeżdżąc samochodem po mieście, a energia wprost cię rozpiera. Czasem tylko z niepokojem zerkasz na kalendarz i stwierdzasz, że wyznaczona data narodzin nieuchronnie się zbliża. A przecież ty nie zdążysz! Nie podpisałaś umowy z ważnym klientem, nie wynegocjowałaś porozumienia z kontrahentem, nie złożyłaś do druku zamówionej broszury. W domu też jeszcze nie wszystko gotowe na przyjęcie maleństwa, które na razie informuje cię o swojej obecności przyjaznymi kopnięciami. Nie masz jeszcze łóżeczka i wózka, a wczoraj wymyśliłaś, że warto by jednak przemeblować pokój, w którym zamierzacie ulokować nowego członka rodziny... Na razie przemawiasz czule do maleństwa, by nie przychodziło na świat za wcześnie i pozwoliło mamie w spokoju dokończyć to, co zamierza. Pocieszasz się też, że przecież w ostateczności wyprawkę dla dziecka może kupić tata. A z przemeblowaniem też zapewne sobie poradzi. Uspokojona, z werwą przystępujesz do dalszej pracy. Tak upływają ostatnie dni ciąży u wielu kobiet. Ale równie dużo pań w tym okresie nie jest w najlepszej kondycji. Zniecierpliwienie. Kiedy wreszcie urodzę? Właśnie minął wyznaczony termin porodu... i nic. Nie odczuwasz żadnych skurczów, czujesz się równie dobrze jak kilka dni temu. Z coraz większą niecierpliwością oczekujesz na sygnały zwiastujące rozpoczęcie porodu. Stajesz się drażliwa i zdenerwowana. Obawiasz się o zdrowie dziecka. W takiej sytuacji najlepiej codziennie kontaktuj się z lekarzem, który uspokoi i zaleci dalsze postępowanie, ale pamiętaj też, że poród do dwóch tygodni po zaplanowanym terminie jest nadal uznawany za normę. Strach pod koniec ciąży Wiele kobiet w ostatnim okresie ciąży zastanawia się, czy rozpoznają moment, w którym rozpocznie się poród. Inne obawiają się odpłynięcia wód płodowych w miejscu publicznym lub nagłego rozpoczęcia się porodu w autobusie czy sklepie. Niektóre przyszłe mamy pod koniec ciąży boją się, że nie sprostają macierzyńskim obowiązkom albo nawet, że nie będą umieć obdarzyć dziecka instynktowną miłością. Jak się odprężyć czekając na poród? Relaks to najlepsze, co może zrobić przyszła mama. Postaraj się aż do porodu wykonywać ćwiczenia, zarówno gimnastyczne, jak i odprężające. Dużo spaceruj, słuchaj muzyki, oglądaj pogodne, spokojne filmy. Pamiętaj, że każda ciąża musi się skończyć – już wkrótce będziesz trzymała w ramionach swoje maleństwo. Co pomoże lepiej przygotować się do porodu? Spakuj torbę z rzeczami dla siebie i dziecka, którą zabierzesz do szpitala (jeśli nie zrobiłaś tego wcześniej). Sprawdź, czy masz skompletowaną całą garderobę i inne akcesoria dla maleństwa. Starszemu dziecku przygotuj prezent-niespodziankę, którą tata wręczy mu, gdy ty już urodzisz (dziecko nie będzie się czuło odrzucone i zapomniane). Zrób na zapas kilka gotowych dań obiadowych i włóż do zamrażalnika (przydadzą się rodzinie, gdy będziesz w szpitalu, a także tobie po powrocie z maleństwem do domu). Uporządkuj swoje sprawy zawodowe - pozałatwiaj niezbędne formalności, dokończ sprawy, które zaczęłaś, wprowadź w temat swojej pracy osobę, która będzie Cię zastępować. Uwaga! Z hasztagiem #UstąpCiężarnej zakładamy też zamkniętą grupę na Facebooku. Dołączysz? Zobacz także: Strach przed porodem Kalkulator terminu porodu Jak przygotować się do porodu rodzinnego?
Każdy poród jest inny i jak ty sobie poradzisz ze swoim, zależy głównie od twojej osobowości. Będziesz spokojna i opanowana czy wpadniesz w panikę? Zrób nasz test i sprawdź, jaką będziesz rodzącą.
1. Które z określeń zamieszczonych poniżej najlepiej cię charakteryzuje? A Delikatnie mówiąc, strachliwa i wyjątkowo mało odporna na stres, szczególnie w ciąży. B Czasami miewam czarne myśli. C Moja dewiza to, jak w filmie: happy-go-lucky! 2. Jesteś w pracy i właśnie chwycił cię okropny ból głowy. W związku z tym... A Zwalniasz się do domu, by się położyć. B Czekasz, żeby zobaczyć, czy ból się nie zwiększy, w razie czego weźmiesz pigułkę przeciwbólową. C Dajesz tabletce pół godziny, żeby zaczęła skutecznie działać, i powtarzasz sobie, że ból szybko minie. 3. Z kranu w łazience systematycznie kapie woda, co doprowadza cię niemal do szaleństwa. Nie wytrzymujesz i... A Narzekasz na to kapanie każdemu, kto tylko zechce cię wysłuchać. B Podwijasz rękawy i starasz się sama rozkręcić i naprawić zepsuty kran. C Szukasz w internecie telefonu do profesjonalisty i dzwonisz po pomoc. 4. Jak często tracisz panowanie nad sobą? A Bardzo często. Byle co potrafi mnie wyprowadzić z równowagi. B Czasami rzeczywiście się wściekam, ale tylko doprowadzona do ostateczności. C Rzadko. Naprawdę musi się wiele zdarzyć, żebym wybuchła... 5. Przycięłaś sobie palec w drzwiach. Jak wygląda twoja reakcja na to pechowe zdarzenie? A Zaczynasz niekontrolowanie krzyczeć i kląć, wzywasz pomocy. B Krzyczysz bez końca: „Auuuuuuuuu!” i kręcisz się wokół własnej osi. C Mamroczesz coś do siebie z bólu, ale nie podnosisz głosu. 6. Jak zazwyczaj funkcjonujesz pod dużą presją (czasu, szefa, itp.)? A Napięcie i stres mnie rozwalają. Nie jestem w stanie nic zrobić... B Panikuję, ale działam i jakoś posuwam się z robotą do przodu. C Normalnie. Presja nie robi na mnie większego wrażenia. 7. Chcesz przymierzyć w sklepie sukienkę ciążową, ale przebieralnia jest jedna – duża, wspólna dla wszystkich klientek. Czy ty... A Odwracasz się na pięcie i wychodzisz ze sklepu – za nic w świecie nie rozebrałabyś się przy obcych. B Zaszywasz się w jakimś najdalszym kąciku przebieralni z nadzieją, że nikt nie będzie cię oglądał. C Ściągasz swobodnie fatałaszki i wciągasz sukienkę, bo nie obchodzi cię, co inni o tobie myślą. [CMS_PAGE_BREAK] TWÓJ WYNIK, PRZYSZŁA MAMO! Najwięcej odpowiedzi A → Zatroskana panikara Szalenie stresuje cię wszystko, co chociaż trochę nie idzie po twojej myśli. Niestety, z porodem nie będzie inaczej... Niewielka dawka paniki ci się wtedy przyda, jednak nie może cię paraliżować, tylko mobilizować do działania. Nie daj się więc przerazić, myśl o maluszku, z którym się spotkasz! Najwięcej odpowiedzi B → Silna i niezależna kobieta Jesteś zazwyczaj spokojną i bardzo zrównoważoną dziewczyną, która nawet w najbardziej stresujących sytuacjach umie zachować zimną krew i wymyślić plan awaryjny. Podczas porodu jednak nie obmyślaj własnych strategii, tylko zdaj się na... doświadczenie położnej i pomóż malcowi jak najsprawniej przyjść na świat. Najwięcej odpowiedzi C → Bezproblemowa mamuśka Przelatujesz przez życie lekko niby motylek, niczym – na dłużej – nie zawracając sobie głowy, więc czemuż z porodem miałoby być inaczej? Świetnie, że będziesz wtedy też zrelaksowana, to pomaga sprawnie urodzić, nie zapomnij jednak o pewnych ważnych przygotowaniach. Musisz wiedzieć, czego konkretnie oczekuje się od rodzącej kobiety!
Nagle czujesz, że twój brzuch stwardniał, a nawet dziwnie boli... Nie wiesz, czy to dobry znak? Spokojnie, to tzw. skurcze przepowiadające – niezbędny trening macicy przed porodem!
Pragniesz, żeby twoja ciąża przebiegała bez żadnych komplikacji, a maluszek po dziewięciu miesiącach oczekiwania przyszedł na świat zdrowy i w świetnej formie. Wsłuchujesz się w swoje ciało. Każdy skurcz czy nawet lekkie twardnienie brzucha powodują, że zaczynasz się niepokoić. Szczególnie wtedy, gdy coś takiego dzieje się na długo przed planowanym terminem rozwiązania. Czy to aby jednak nie za wcześnie? Spokojnie! Zazwyczaj takie objawy są całkowicie naturalne i nie stanowią zagrożenia dla ciebie ani maleństwa. To tylko trening macicy przed zadaniem, jakie będzie musiała wykonać, gdy nadejdzie godzina zero. Skurcze przepowiadające, czyli Braxtona-Hicksa Delikatne napinanie się brzucha możesz odczuwać właściwie przez całą ciążę. Na przykład gdy zrobisz sobie dłuższy spacer, gładzisz albo masujesz brzuch. Jednak to jeszcze nie są skurcze mięśnia macicy. Te mogą się zacząć po 20. ty­godniu ciąży. Są to skurcze przepowiadające, nazywane również skurczami Braxtona-Hicksa. Nazwa ta pochodzi od nazwiska słynnego już XIX-wiecznego angielskiego ginekologa, Johna Braxtona-Hicksa, który po prostu jako pierwszy je opisał. Mięsień macicy napina się, przygotowując się do prawdziwych skurczów porodowych, które wypchną twoje dziecko, kiedy nadejdzie termin rozwiązania. Jednak kobiety bardzo różnie odczuwają skurcze przepowiadające. Czasem bardzo intensywnie. Mówią, że ból przypomina wyjątkowo dokuczliwą miesiączkę, albo że nagły ucisk jest tak intensywny, że kompletnie uniemożliwia wyprostowanie się. Są jednak również i takie przyszłe mamy, które twierdzą, że skurcze macicy łapią je nawet po kilkanaście razy dziennie i właściwie nie mogą przez nie normalnie chodzić. Jednak dla większości ciężarnych skurcze Braxtona-Hicksa są właściwie bezbolesne oraz niezbyt silne, chociaż odczuwane przy nich napięcie mięśnia macicy może być dość nieprzyjemne. Jak odróżnić skurcze przepowiadające od porodowych? Klasyczny skurcz przepowiadający zaczyna się od dna macicy (które znajduje się u góry twojego brzucha), powoli przesuwając się ku dołowi. Trwa około jednak zaledwie 30 sekund. Im bardziej zaawansowana ciąża, tym skurcze przepowiadające są silniejsze. W ósmym, dziewiątym miesiącu mogą występować nawet co 20–30 minut i trwać do dwóch mi­nut. Nic więc dziwnego, że naprawdę łatwo wziąć je za sygnał rozpoczynającego się porodu. Jest jednak kilka istotnych różnic: przepowiadającym skurczom nie towarzyszą im żadne dodatkowe objawy (takie jak np. biegunka, plamienie, odchodzi czop śluzowy przed porodem lub wód płodowych) ani uczucie rozpierania. Nie występuje też ból pleców czy brzucha. I najważniejsza ich cecha, która pozwoli ci nie pomylić skurczów przepowiadających z porodowymi: nie stają się one coraz mocniejsze ani coraz częstsze. Przeciwnie, maksymalnie w ciągu godziny wyraźnie łagodnieją, po czym całkowicie ustępują. Jak złagodzić skurcze przepowiadające? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Oblicz termin porodu Czytaj więcej Przede wszystkim zmień ułożenie ciała. Jeżeli skurcz złapał cię w trakcie spaceru, to postaraj się usiąść. W sytuacji, gdy akurat leżałaś czy siedziałaś, po prostu wstań i pospaceruj przez chwilę. Skurcz powinien dzięki temu ustąpić. Dobrym sposobem na złagodzenie dokuczliwych skurczów przepowiadających jest również kąpiel w ciepłej wodzie (ale nie w gorącej). Rozluźnia, zmniejsza napięcie mięśni. Jeżeli wydaje ci się, że wyjątkowo mocno odczuwasz skurcze przepowiadające, koniecznie powiedz o tym lekarzowi prowadzącemu twoją ciążę. Zapewne zaleci ci łykanie rozkurczającej No-spy. Gdy skurcze rozpoczną się nagle i z dość dużą siłą (a jesteś w naprawdę zaawansowanej ciąży, czyli zbliża się termin porodu) dostosuj się do wyżej wymienionych rad i odczekaj godzinę. Jeżeli nie przejdą, a wręcz będziesz miała wrażenie, że się nasilają – nie czekaj dłużej, tylko pojedź do szpitala. Najprawdopodobniej zaczął się poród. Pamiętaj też, że nawet jeśli do daty rozwiązania pozostało sporo czasu, nasilające się skurcze to również nic dobrego i należy udać się do lekarza. Zobacz też: Czy to normalne w ciąży – 10 dziwnych dolegliwości Kalkulator terminu porodu Zaczął się poród – skąd to wiadomo?
Wszystko, co powinnaś wiedzieć o skurczach w ciąży, w czasie porodu i po nim
Jak odróżnić skurcze przepowiadające od porodowych? Czy te, które pojawiają się już po porodzie, są bolesne? No i po co właściwie matka natura nam je zafundowała?
Podczas ciąży, porodu oraz połogu będziesz odczuwała różnego rodzaju skurcze macicy. Jedne nie będą bolesne, inne dadzą ci się we znaki. O tym, czemu one służą, opowiada dr Artur Kucharski, ginekolog-położnik z Wrocławia. Zobacz też: Symptomy porodu W czasie ciąży – Żaden sportowiec nie pojedzie na olimpiadę bez intensywnego treningu. Także macica musi przygotować się na wysiłek, który ją czeka – tłumaczy doktor Kucharski. – Malec rośnie, a więc włókna mięśniowe, z których jest zbudowana, rozciągają się z tygodnia na tydzień. Gdyby nie skurcze, byłyby coraz dłuższe i coraz słabsze. Dzięki takiemu treningowi zwiększają swoją objętość i stają się silne, podobnie jak bicepsy czy mięśnie łydek dbającego o formę zawodnika. Pierwsze skurcze pojawią się zapewne około 20. tygodnia ciąży. Ostatnie – w połogu. Na długo przed porodem możesz poczuć dwa rodzaje skurczów: Słabe i częste – niebolesne, nazywana także falami Alvareza oraz Dłuższe i silniejsze – niebolesne i nieregularne, zwane też skurczami Braxtona-Hicksa, opisywane przez przyszłe mamy jako twardnienie, napinanie się, „stawianie się” brzucha; mogą pojawić się w seriach kilka razy dziennie, ale możesz też wcale ich nie odczuwać. Ani jedne, ani drugie nie są jeszcze oznaką rozpoczynającego się porodu. To sygnał, że twoja macica zabrała się do roboty. Poznaj: Oznaki porodu – jak je rozpoznać? Gdy poród jest blisko Trzy–cztery tygodnie przed porodem zaczyna się obniżać dno macicy. Nieregularne, odczuwane jako ciągnięcie albo pobolewanie w podbrzuszu – takie skurcze towarzyszą obniżaniu się dna macicy. Tak powinno być. Pod koniec tego okresu, mniej więcej dwa tygodnie przed porodem, twój brzuch wyraźnie się obniży i będzie ci łatwiej oddychać. Przepowiadające, nadal nieregularne – takie skurcze będziesz czuła coraz częściej podczas ostatnich tygodni ciąży. Dzięki nim włókna mięśniowe macicy przegrupowują się tak, by dziecko mogło zostać „wypchnięte” na świat. Jeśli rodzisz po raz pierwszy, spowodują także ułożenie się główki dziecka w odpowiednim miejscu. Zobacz: Jak dziecko układa się przed porodem – 5 pozycji [CMS_PAGE_BREAK] Akcja trwa Regularne – ich pojawienie się oznacza, że rozpoczął się pierwszy okres porodu, który zakończy się rozwarciem szyjki macicy. Kobiety odczuwają te skurcze np. jako silny ból przypominający miesiączkowy lub rozlewający się, który zaczyna się w okolicach kości krzyżowej. W ich trakcie macica robi się twarda. Początkowo skurcze występują, np. co 20 minut, potem co 3–5 minut. Uwaga! Gdy pojawiają się co 10 minut, jedź do szpitala! W drugim okresie porodu (kończącym się narodzinami) będziesz je czuć dużo częściej: już co 2–3 minuty. Czy to boli? No cóż, skurcze porodowe są bolesne, ale dzięki nim dzieją się ważne rzeczy. – Na tym etapie najsilniejszy i najdłuższy skurcz obejmuje dno macicy, a jego siła skierowana jest w stronę szyjki, która dzięki temu skraca się i rozwiera (rozwarcie powiększa się średnio centymetr na godzinę, a u kobiet, które już wcześniej rodziły, znacznie szybciej). Z kolei w drugim okresie porodu dziecko wypychane jest na zewnątrz, w czym pomagają też skurcze mięśni jamy brzusznej i przepony (tłocznia brzuszna). Kiedy główka dziecka będzie już widoczna, położna każe przeć – mówi dr Kucharski. Skurcze powodujące odklejenie łożyska – pojawiają się, gdy malec już jest na świecie. Dzięki nim urodzisz łożysko. Będziesz tak zmęczona, że w ogóle ich nie odczujesz. Dowiedz się, jak wygląda trzeci okres porodu Już po! Skurcze przypomną o sobie także po porodzie. Częste i mocne – pojawią się w pierwszych dniach po porodzie, zwłaszcza podczas karmienia (wówczas wytwarza się oksytocyna, która je powoduje). Może trochę boleć, ale dzięki nim macica wróci do rozmiarów sprzed ciąży. Po dwóch–trzech tygodniach od porodu przestaniesz je odczuwać. Panie doktorze, co się dzieje? Jeśli skurcze ciążowe robią się podejrzanie regularne, np. pojawiają się co 20 minut, co 15 itd., musisz jak najszybciej skontaktować się z lekarzem, nawet jeśli przypuszczalny termin porodu jest odległy – to może (choć nie musi) być objaw rozpoczynającego się przedwczesnego porodu. Nie martw się na zapas – niektóre kobiety już od 20. tygodnia ciąży często odczuwają skurcze, czasem nawet bolesne, a mimo to nie dochodzi u nich do rozwarcia szyjki macicy i przedwczesnego porodu. Sytuację musi ocenić jednak lekarz. Przyczyną przedwczesnych skurczów porodowych mogą być m.in. infekcje lub zaburzenia elektrolitowe, dlatego konieczne będzie badanie krwi i moczu oraz zrobienie wymazu z szyjki macicy. Ginekolog zrobi ci także dopochwowe USG, żeby ocenić długość szyjki macicy. Dowiedz się, jak uniknąć porodu przed terminem
Od niedawna w Polsce można rodzić z doulą. Kim jest doula i na czym dokładnie polega rola tej osoby rozmawiamy z Beatą Kołodziejczyk, położną i doulą.
Skąd się wzięła określenie doula i co dokładnie oznacza? – Słowo doula pochodzi z języka holenderskiego i znaczy – służąca. Określenie to wzięło się stąd, że dawniej rodzącej zawsze towarzyszyła służąca. Nie bez powodu przyjęło się także współcześnie, noszą je kobiety, które oferują przyszłym mamom podczas porodu pomoc. Jaka jest podstawowa cecha dobrej douli? Myślę, że jest to pozytywne doświadczenie porodowe – doula musi lubić rodzenie, więcej – powinna być jego fanką. Nastawienie to zanika w naszym świecie, a jest niezwykle potrzebne, bo kobiety bardzo boją się narodzin, większość wolałaby mieć dzieci bez ich rodzenia (czytaj też: Jak boli poród?). Doula powinna mieć za sobą przynajmniej jedno doświadczenie porodowe – pozytywne, choć nie musi być ono idealne. Powinna też doceniać w każdej kobiecie moc rodzenia. Na pewno nie może przekazywać swojego lęku czy wątpić w to, że rodząca da sobie radę. Kto może zostać doulą? Doulą może być osoba z najbliższej rodziny – siostra, ciotka, mama, nawet babcia, a także przyjaciółka. Może być nią również kobieta spoza rodziny, która będzie wspierać i rozumieć przyszłą mamę w czasie porodu. Doula powinna być przygotowana do roli, jaką ma odgrywać. Czytaj też: Z kim do porodu: z mężem, siostrą, przyjaciółką? Kobiety z rodziny, które czasem towarzyszą mamie, nie zawsze są ekspertkami od rodzenia... Wiedza o przebiegu porodu jest niezbędna. Doula powinna znać medyczny język, którym opisuje się poród, być zorientowana w postępowaniu położnych oraz lekarzy w szpitalu, rozumieć podejmowane przez nich decyzje. Dobrze, gdy jest obyta ze środowiskiem szpitalnym, ale nie musi wiedzieć wszystkiego, bo to nie ona podejmuje decyzje. Doula pomaga tylko kobiecie w ich zaakceptowaniu, szczególnie jeśli są trudne i zaskakujące. W czym konkretnie doula może pomóc? Od douli możemy oczekiwać umiejętności przydatnych podczas porodu, takich jak naturalne sposoby łagodzenia bólu, świadome oddychanie, aktywne pozycje porodowe. Mimo że to położna proponuje większość z tych technik, doświadczona doula jest potrzebna, by pomóc rodzącej w oddychaniu czy przyjmowaniu pozycji w czasie skurczów. Ważna jest także jej umiejętność emocjonalnego wspierania kobiety w kolejnych okresach porodu, w których przeżywa różne stany i emocje. Polecamy: Zdarzają się ucieczki z sali porodowej - wywiad z położną [CMS_PAGE_BREAK] Czy doula pojawia się przy porodzie tylko zamiast partnera? – Nie. Doula może także towarzyszyć rodzącej parze. Gdy uczestniczy w porodzie razem z mężem lub partnerem, ważne jest, aby dobrą, przyjacielską relację umiała nawiązać również z ojcem dziecka. Często on także potrzebuje jej mądrego wsparcia. Najlepiej, by oboje byli nastawieni na współpracę. Jeśli w zespół, jaki tworzą wszyscy, którzy wspierają kobietę, która rodzi, wkradnie się nuta rywalizacji, to doula powinna wycofać się z tej sytuacji. Przyszła mama może się bać, że podczas porodu z obcą kobietą może się czuć oceniana i przez to skrępowana. – Od douli możemy oczekiwać empatii i pełnej akceptacji – swoją postawą w relacji z przyszłą mamą doula wyraża całkowity brak oceny. Rodząca musi mieć pewność, że bez względu na to, jak potoczy się jej poród, doula będzie przy niej. „Jeśli poród cię rozczaruje, będę z tobą, jeśli będziesz zadowolona, będziemy zadowolone obie”, mogłaby powiedzieć doula. Kobiety, zapraszając doulę do porodu, zapewne instynktownie czują i wiedzą, że ta właśnie wybrana osoba godna jest zaufania, bo ma w sobie empatię zamiast oceny. Czytaj też: Jak przebiega poród? Możemy sobie wyobrazić, że doula to taka osoba, która wszystkim pokieruje, wszystko zorganizuje... – Raczej nie – rolą douli jest służenie, czyli pokora. Doula musi dobrze rozumieć, że nie ona jest podczas porodu najważniejsza, lecz w najlepszym tego słowa rozumieniu służy kobiecie i jej rodzącemu się dziecku. Im bardziej jest przezroczysta, niewidoczna, tym skuteczniejsza jest jej pomoc i większa wdzięczność rodziców po porodzie. Intuicja podpowie jej, kiedy powinna włączyć się aktywnie do działania, a kiedy spokojnie pozostać z boku. Gdzie ją znaleźć Jeśli chciałabyś rodzić z doulą, informacji o osobach, które się tym zajmują, możesz szukać m.in.: na forach internetowych, w szkołach rodzenia, wśród znajomych. Doulami często zostają położne albo specjalistki od chustonoszenia. Ich udział w porodzie kosztuje średnio 350–600 zł. Sprawdź też: Poród w wodzie - czy warto?
Wkrótce rodzisz i obawiasz się, że przegapisz moment odejścia wód płodowych. Jak to rozpoznać? Odpowiada ginekolog położnik.
Moja ciąża zbliża się do końca i wkrótce rodzę. Obawiam się jednak, że przegapię moment odejścia wód płodowych, bo nie mam pojęcia, ile powinno ich być. Jak to rozpoznać? nina23 Płynu owodniowego (czyli wód płodowych) jest 1500–1800 ml, ale odchodzi go na ogół znacznie mniej – pół szklanki, szklanka, czasem więcej. Zazwyczaj łatwo rozpoznać jego wypłynięcie, ponieważ dzieje się to szybko i gwałtownie. Jeśli jednak dojdzie do pęknięcia pęcherza płodowego w jego wyższej części, to wody płodowe mogą wolno podciekać i wtedy rzeczywiście trudniej jest to zauważyć. Obserwuj więc uważnie odejście wód płodowych, co się z tobą dzieje, i w razie wątpliwości zgłoś się na izbę przyjęć do szpitala, w którym masz rodzić (albo do innego najbliższego szpitala). Lekarz dyżurny zbada cię i jeśli to będzie potrzebne, wykona USG lub skorzysta ze specjalnych odczynników pozwalających ocenić, czy wydobywający się z pochwy płyn to rzeczywiście wody płodowe (ich pH ma odczyn zasadowy). Jeśli tak będzie – zostaniesz skierowana na oddział szpitalny na obserwację. W aptece można kupić testy sprawdzające, czy odchodzą wody płodowe. Uwaga! Po ich odejściu zawsze należy udać się do szpitala. Konsultacja merytoryczna dr n. med. Bożena Kowalska-Raczyńska Specjalistka ginekologii i położnictwa, pracuje w klinice leczenia niepłodności Bocian
Beata Szol, położna, która od 15 lat prowadzi szkołę rodzenia, mówi, że nazwa „szkoła” jest myląca. Bo kobiety wiedzą, jak się rodzi, tylko trzeba im to przypomnieć. A od zajęć oczekują nie tyle rad, co wsparcia.
Kiedy jest się w ciąży, nagle okazuje się, że cały świat spodziewa się dziecka! Do tej pory nie zwracałaś uwagi na kobiety z brzuszkami, teraz wyłuskasz je z największego tłumu. Uśmiechasz się do nich i odruchowo głaszczesz się po brzuchu. Czujesz nić porozumienia, wręcz siostrzane uczucie. Trudno się dziwić – brzuszek wyróżnia i sprawia, że jesteś częścią jakiejś grupy. To miłe. Niektórym kobietom to wystarczy, ta świadomość ciążowej wspólnoty. Inne chcą więcej – porozmawiać, skonfrontować swoje wyobrażenia, podpytać, jak sobie radzą... Często właśnie takie ciężarne zapisują się do szkoły rodzenia. – Nie wszyscy odnajdują się w grupie. Taka intymność, wspólne przeżywanie, im nie odpowiada – mówi Beata Szol. – Dlatego nic na siłę. Czasami rozwiązaniem są zajęcia indywidualne. Jeżeli planujesz zapisać się do szkoły rodzenia i chcesz wiedzieć, jak wyglądają ciążowe lekcje, przychodzimy z pomocą. Zapisy na kurs Najlepiej po 20. tygodniu ciąży. Drugi trymestr to czas, kiedy przyszła mama czuje się najlepiej, a dziecko nie jest jeszcze zbyt duże, by przeszkadzać w ćwiczeniach. – Nie zawsze jest możliwość, by w tym czasie rozpocząć zajęcia. Dlatego radzę, by zapisać się wtedy, kiedy ma się czas, ale najpóźniej pięć tygodni przed terminem porodu – mówi położna. Ile trwa nauka? Zwykle kurs w szkole rodzenia trwa pięć tygodni (dlatego to jest ostateczny termin na rozpoczęcie kursu), bywa że krócej lub dłużej – dwa, trzy miesiące. Spotkania odbywają się dwa albo trzy razy w tygodniu, czasem w weekend, i trwają około półtorej godziny. Na zajęcia można przychodzić samemu, ale najlepiej z ojcem dziecka. Bo szkoła rodzenia jest dla obojga rodziców. Oboje wiele się nauczą, reakcji nie tylko swoich, ale też partnera. – Przychodzą mocno przestraszeni... Mówią, że boją się porodu. Mija pięć tygodni, a oni nie mogą się doczekać narodzin dziecka, już by chcieli rodzić! Zrobiono badania, które potwierdziły, że kobiety, które przeszły kurs w szkole rodzenia, są spokojniejsze, czują się pewniej i bezpieczniej. Nie obawiają się bólu, bo wiedzą, jak nad nim panować. Plan kursu – Szkoła rodzenia pomaga przygotować się fizycznie i psychicznie do przyjęcia dziecka, do nowej roli, do odpowiedzialności za nowe życie. Pomaga przejść ze stanu: „jesteśmy tylko we dwoje”, do chwili, gdy pojawia się ten trzeci, czyli maleństwo – tłumaczy Beata Szol. – Uczy też cieszyć się z rodzicielstwa, bycia razem i wspólnego wychowywania dziecka, ale też tego, że nie wolno zapominać o sobie. Dyskutuj na forum: Szkoły rodzenia » [CMS_PAGE_BREAK] A poza tym można liczyć m.in. na zajęcia: - Psychologia ciąży. To lekcja dla obojga. Tłumaczy m.in., dlaczego przyszła mama zdana jest na huśtawkę nastrojów. - Ostatnie dni przed porodem. Czyli jak zmienia się ciało ciężarnej, na jakie dolegliwości może się skarżyć. Także o objawach powikłań w ciąży i kiedy trzeba pojechać do szpitala. - Jak przebiega poród. Z punktu widzenia matki i ojca. O tym, jak ważna jest rola osoby wspierającej, jak pomóc rodzącej w czasie porodu. - Ćwiczenia wzmacniające i rozciągające na piłkach i z pomocą innych przyrządów. - Nauka relaksu. Czyli jak zrelaksować się w czasie porodu. - Ćwiczenia oddechowe. Nauka parcia, pozycje i techniki niwelujące ból porodowy. – Chcemy, by poród był dobrym doświadczeniem. A będzie taki, jeśli rodzice przygotują się na wszelkie ewentualności, przećwiczą i oddychanie, i parcie... Będą świadomi tego, co będzie się działo na sali porodowej – mówi Beata Szol. – Tłumaczymy też, że w czasie porodu tworzy się więź nie tylko między mamą i dzieckiem, ale też ojcem i dzieckiem oraz matką i ojcem. To ważne, bo to doświadczenie tworzy niesamowitą bliskość. Dlatego zachęcamy panów, by brali udział w porodzie, ale tylko wtedy, gdy są tego pewni! I jeśli kobieta tego chce. Jak wyglądają zajęcia Nie bój się, że w szkole rodzenia czekają na ciebie ławki. Raczej krzesełka albo wygodne fotele-poduchy, albo materace. Oprócz teorii są zajęcia praktyczne. Dlatego ubieraj się swobodnie. Nie zapomnij o butach na zmianę! W grupie jest od siedmiu do 15 osób (plus tatusiowie). Zajęcia prowadzą: położne, psychologowie, fizjoterapeuci, czasem lekarz. – Zachęcamy do zadawania pytań, do dzielenia się swoimi wątpliwościami – mówi położna. – Udzielają się mamy, ale też ojcowie, których deprymuje to, że nie mogą wziąć na siebie bólu związanego ze skurczami. Dlatego uczymy ich cierpliwości :) To ważne! Szkoły rodzenia zwykle są publiczne i prywatne, zwykle w miastach. - Gdzie szukać? Najlepiej wpisać do przeglądarki internetowej „szkoła rodzenia” i nazwę miasta. Pokaże się lista szkół prywatnych i publicznych. Można też spytać w szpitalu, w którym planuje się poród, albo w każdym innym. Warto też przejrzeć fora internetowe albo spytać koleżanek, które chodziły do szkoły rodzenia. Podpowiedzą, która jest najlepsza. - Ile kosztuje? Jedne są bezpłatne, w innych trzeba wpłacić drobną opłatę w wysokości 50–60 zł, za inne trzeba zapłacić od 200 do 500 zł (czasem nawet 1000 zł). Prywatne lekcje od 30 do 100 zł. Dyskutuj na forum: Szkoły rodzenia »
Jak oddychać w ciąży? Rady na płytki oddech i zadyszkę
Trudno ci oddychać? Masz płytki oddech i zadyszkę? Zatyka cię? W ciąży problemy w oddychaniem to normalka. Jednak można oddychać lepiej, bardziej świadomie – uczą się tego sportowcy, jogini, śpiewacy, muzycy. Przyszłe mamy mogą się tego nauczyć w szkole rodzenia.
W ciąży kobiety często miewają zadyszkę i problemy ze swobodnym oddychaniem. Jednak można zaradzić płytkiemu oddechowi i zadyszce. Uczyć się oddychania? Po co? Przecież oddycham od chwili, gdy jestem na świecie – pomyślisz. To prawda, jednak większość ludzi oddycha za płytko i za szybko. Mimo że są różne rodzaje oddychania, oddychanie w ciąży warto poprawić. Efektem płytkiego i zbyt szybkiego oddechu jest niedotlenienie i znużenie. Kto by chciał się tak czuć podczas ciąży? Dzięki świadomemu oddychaniu pozbędziesz się problemu z oddychaniem i zadyszki, a będziesz mieć więcej energii, zadbasz o dotlenienie siebie i dziecka, a przede wszystkim łatwiej i szybciej będziesz rodzić (sprawdź, co będzie się działo podczas porodu). Jak poprawić płytki oddech w ciąży Gdy zasypiasz, twój płytki za dnia oddech staje się głęboki, miarowy i spokojny, a ciało się rozluźnia. Naucz się tak oddychać w ciągu dnia. Pomoże ci w tym uwiadomienie sobie, gdzie znajduje się mięsień nazywany przeponą. Aby dowiedzieć się, w którym miejscu masz przeponę, połóż się na plecach i wciągnij powietrze tak, aby uniósł się brzuch, a nie klatka piersiowa. Trzymając rękę pod piersiami, na końcu żeber poczujesz, jak jakiś mięsień pracuje. To właśnie przepona unosi się i opada. Teraz możesz zacząć dalszą naukę głębokiego oddechu: Usiądź wygodnie, opierając się plecami np. o ścianę oparcie krzesła lub kanapę. Gdy nabierzesz wprawy w dobrym oddychaniu, będziesz mogła ćwiczyć w każdej pozycji. Połóż dłoń na przeponie. Dzięki niej poczujesz, jak w trakcie oddychania brzuch będzie się unosić i opadać. Weź głęboki wdech i wyobraź sobie, że tlen wypełnia całe twoje ciało, dociera do palców stóp i czubka głowy. Pilnuj, by klatka piersiowa pozostawała nieruchoma. Dla ułatwienia wyobraź sobie, że przy wdechu wypinasz brzuch i napełniasz go powietrzem. Ramiona nie powinny się unosić. Przez lekko uchylone usta spokojnie wypuszczaj powietrze. Nie spiesz się, wydech powinien trwać prawie dwa razy dłużej niż wdech. Z początku możesz mieć kłopoty z zachowaniem rytmu. Zwykle trudno się od razu oduczyć starych nawyków. Ale regularny trening czyni mistrza! Zresztą nie tylko oddychania – warto być aktywnym i ćwiczyć całą ciążę, bo sport świetnie poprawia samopoczucie. Ćwiczenia dla ciężarnych - na basenie:
W pierwszym roku życia dziecko spędza czas głównie w mieszkaniu. Przygotuj dla niego przytulne, ciepłe miejsce, w którym będzie dobrze się czuć. Czytaj, na co zwrócić uwagę przy urządzaniu pokoiku dla dziecka.
Zanim dziecko się urodzi, dobrze jest odnowić mieszkanie. To ważne nie tylko ze względu na estetykę, ale przede wszystkim zdrowie dziecka. Na ścianach mogą bowiem znajdować się np. zarodniki grzybów pleśniowych, które powodują alergię. Ciepłe kolory w pokoju dziecka Odnawianie to bardzo dobra okazja, by wysprzątać wszystkie miejsca, gdzie gromadzi się kurz, żeby dziecko nie było narażone na jego wdychanie. Do malowania ścian użyj bezpiecznych farb ekologicznych, akrylowych. Najlepiej w stonowanych, pastelowych kolorach, jak łagodna zieleń, pomarańczowy, jasny żółty. Malowanie pokoiku lepiej zlecić przyszłemu tacie. Niektóre farby zawierają rozpuszczalniki lub oleje emitujące toksyczne opary. Nie narażaj dziecka na ich wdychanie. Dlatego zwróć uwagę, by pokój był dobrze wywietrzony, zanim do niego wejdziesz. Można w nim też położyć tapetę. Polecamy zmywalną, gdyż potem będzie łatwiej zadbać o jej czystość. Łóżeczko dla niemowlęcia Twoje dziecko musi mieć swoje łóżeczko, najlepiej drewniane. Zwróć uwagę, by śpiący w nim maluszek nie był narażony na przeciągi. Ustaw je w zacisznym miejscu, z dala od kaloryfera. Najlepsze będzie w rozmiarach 60x120 lub 70x140 cm, wtedy dziecko będzie w nim spało do skończenia 2, a nawet 3 lat. Koniecznie kup model z opuszczaną ścianką lub wyjmowanymi z jednej strony szczebelkami. Dzięki temu, gdy maluch podrośnie, będzie mógł samodzielnie wychodzić z łóżeczka. Materacyk dla niemowlęcia Ważne jest, by materacyk do łóżeczka był nowy (mebelek może być po innym dziecku). Powinien trochę się uginać, ale nie zapadać. Potrzebna jest też lekka kołderka. Na sam początek przyda się rożek: dzieci czują się w nim przytulnie i lepiej śpią niż pod kołderką. Nie musisz za to kupować poduszki. Niemowlę jej nie potrzebuje. Powinno spać na płaskim – tak jest bezpieczniej. Pościel dla niemowlęcia Pamiętaj o pościeli – przydadzą się dwie zmiany – i o prześcieradle z gumką. A obok łóżeczka postaw fotel (wygodnie w nim karmić) i zamontuj lampkę. Mebelki do pokoju dziecięcego W pokoiku powinna się jeszcze znaleźć komoda (lub regał) na ubrania dziecka oraz półki, gdzie ułożysz niezbędne rzeczy, np. kremy, pieluszki. Musisz je mieć pod ręką podczas przewijania, by nie zostawiać dziecka bez opieki. Kup też przewijak, np. nakładany na łóżeczko. Jeśli wolisz kąpać malca w pokoju, możesz wybrać przewijak z wanienką. Przyda się też pojemnik na zabawki: dziecko na pewno będzie miało ich mnóstwo! Czytaj też: jak tanio skompletować wyprawkę dla niemowlęcia
Jak będziesz się zachowywała, kiedy nadejdzie TEN dzień? Sprawdź, który typ osobowości pasuje do ciebie, i co możesz zrobić, by narodziny malucha były bardziej komfortowe.
Ile już wysłuchałaś opowieści o niekończących się torturach na porodówce, o opryskliwych położnych albo o lekarzach bez cienia empatii i taktu? Zamiast coraz bardziej się bać porodu, podziel te wszystkie historie przez dwa. Zauważyłaś, że ta koleżanka, która opowiadała o okropnej położnej, średnio raz w tygodniu obraża się na męża, mamę albo na panią z warzywniaka? A ta, której do dziś śnią się własne krzyki z porodówki, zawsze dostawała histerii na widok kropelki krwi? Pamiętaj, że poród w głównej mierze zależy od twojego nastawienia i twojej osobowości. Nieśmiała - W codziennym życiu Nigdy się z nikim nie kłócisz, nawet jeśli sądzisz, że masz rację. Kiedy na zebraniu w pracy szefowa poprosi cię o zabranie głosu, oblewasz się rumieńcem i wybąkujesz pod nosem dwa krótkie zdania. Mimo że mieszkasz ze swoim mężem już ponad rok, on dotąd nigdy nie widział cię nagiej, bo gdy w waszej małżeńskiej sypialni robi się gorąco, ty od razu gasisz światło. Wspólna kąpiel przy świecach? Nie jesteś jeszcze na to gotowa. - Na porodówce Cały czas będziesz zbierać się na odwagę, aby poprosić męża, aby jednak wyszedł na korytarz. Z drugiej strony – pomyśl: kto wtedy zapyta położną o możliwość skorzystania z wanny albo poprosi ją o przyniesienie piłki porodowej? Podczas rozwierania się szyjki macicy nie krzykniesz ani razu, a w czasie skurczów partych nie będziesz mogła przestać skupiać się na tym, żeby nie pobrudzić swojego prześcieradła. - Co możesz zrobić? Jeśli nie jesteś przekonana do idei porodów rodzinnych, powiedz o tym mężowi (nawet wtedy, kiedy wiesz, że on marzy o uczestniczeniu w narodzinach waszego potomka). Pamiętaj, że twój komfort psychiczny jest potrzebny także maluszkowi, dlatego dla jego dobra naucz się mówić o swoich potrzebach. Wybierz wcześniej położną, do której czujesz zaufanie, i umów się z nią kilka razy, abyście mogły się lepiej poznać. Przewrażliwiona - W codziennym życiu Często masz wrażenie, że ktoś specjalnie cię uraził albo niesprawiedliwie potraktował. W pracy zwykle dostajesz najgorsze (twoim zdaniem) zadania i najmniejsze uznanie szefa. W domu często wyrzucasz mężowi, że nie docenia twoich wysiłków. - Na porodówce Położna specjalnie zapnie KTG tak ciasno, że nie będziesz mogła się ruszyć, lekarz złośliwie zaordynuje oksytocynę, a nacięcie krocza to już na pewno będzie wynik spisku personelu medycznego i twojego męża. Spokojnie! Uwierz, że wszyscy na sali porodowej tak samo jak i ty myślą tylko o twoim i maluszka zdrowiu. Jeśli okażesz więcej zaufania, poród będzie spokojniejszy i łatwiejszy. - Co możesz zrobić? W ostatnim miesiącu ciąży umów się na obejrzenie sali porodowej i rozmowę z położną. Spokojnie przedstaw jej swoje wyobrażenia na temat porodu. Porozmawiajcie, co może ona zrobić, abyś była zadowolona z jej pomocy. [CMS_PAGE_BREAK] Optymistyczna - W codziennym życiu Jakoś to będzie – to twoja ulubiona maksyma. Nigdy nie przejmujesz się trudnościami: w końcu one istnieją tylko po to, aby je pokonać! Często się uśmiechasz, twoja praca pozwala ci realizować twoje pasje, a w małżeństwie wszystko układa się jak najlepiej! Do pełni szczęścia brakowało ci tylko maleństwa – już planujesz, jak będziesz jedną z tych spełnionych zawodowo mam: z aktówką pod jedną pachą, a bobaskiem pod drugą. - Na porodówce Wkroczysz na salę z uśmiechem: przecież to jeden z najradośniejszych dni w twoim życiu. Jednak kiedy po kilku godzinach zaskoczy cię ból, na chwilę zapomnisz, że wszystko będzie dobrze. Gdy jednak zacznie działać znieczulenie, na nowo się odprężysz. Będziesz wykonywać wszystkie polecenia położnej, nie będziesz bać się prosić ją o informacje, a między skurczami przyjdzie ci do głowy myśl, że poród nawet w połowie nie jest taki straszny, jak go malują! - Co możesz zrobić? Trzymaj tak dalej! A najpóźniej za dwa, trzy lata pomyśl o kolejnym maluszku. Apodyktyczna - W codziennym życiu Lubisz wydawać polecenia i umiesz zorganizować dosłownie wszystko. Rzadko przyjmujesz do wiadomości, że ktoś inny również może mieć rację, nie idziesz na kompromis. Jesteś urodzoną przywódczynią – również w domu. To ty co roku organizujesz święta (także dla dalszej rodziny), ty wybierasz miejsce urlopu i ty decydujesz, na co pójdziecie do kina. - Na porodówce Wszystko masz zaplanowane co do sekundy: najpierw będziesz ćwiczyła wykroki, potem, kiedy rozwarcie osiągnie 4 cm, przejdziesz do wanny, absolutnie nie zgodzisz się na żadne golenie krocza albo nacięcie. Oczekujesz, że położna i lekarz dostosują się do wszystkich twoich życzeń – a jak nie, to może lepiej niech wyjdą. W końcu to ty przeczytałaś wszystkie dostępne poradniki dla oczekujących mam, a nie oni. Kiedy będzie już po wszystkim, będziesz zastanawiała się, czemu tak strasznie długo to wszystko trwało: gdybyś to ty była matką naturą, zarządziłabyś trzy godziny porodu, a nie – tak jak było u ciebie – siedemnaście. - Co możesz zrobić? Poddaj się bardziej potrzebom płynącym z wnętrza twojego ciała, wsłuchaj się w siebie, nie myśl o tym, co wcześniej zaplanowałaś. Porodu nie da się do końca kontrolować, on sam toczy się bez udziału twojej woli. Pamiętaj też, że akcja na sali porodowej czasem przyjmuje nieoczekiwany obrót (np. zanikają skurcze porodowe), a wtedy twoje zaufanie do umiejętności położnej i lekarza jest bardzo ważne. I jeszcze jedno. Choć rzeczywiście na sali porodowej jesteś najważniejsza, zdobądź się na więcej zaufania wobec innych uczestników porodu. [CMS_PAGE_BREAK] Strachliwa - W codziennym życiu W twoje torebce może nie być biletu na autobus, za to paracetamol jest w niej zawsze. W końcu nie wiadomo, co się przydarzy do wieczora, prawda? Nigdy nie wychodzisz sama po zmroku, a kiedy widzisz idącą z naprzeciwka grupkę wyrostków, na wszelki wypadek przechodzisz na drugą stronę ulicy. W pracy nie podejmujesz ryzyka, dlatego już od kilku lat tkwisz wciąż na tym samym stanowisku. - Na porodówce Wiesz dobrze, że ból porodowy jest sprzymierzeńcem kobiety, jednak nie uda ci się powstrzymać lęku przed każdym kolejnym skurczem. Kiedy nadejdzie kryzys siódmego centymetra (czyli najbardziej bolesny okres porodu), nie uda ci się powstrzymać łez. Poczujesz, że umierasz, a w dodatku nikt nie chce cię ratować! - Co możesz zrobić? Porozmawiaj z lekarzem o swoich obawach. Szczerze powiedz mu, czego się boisz. Postaraj się też podejść do swoich obaw racjonalnie: pamiętaj, że poród jest zupełnie fizjologicznym procesem, który zwykle kończy się powodzeniem. Olbrzymi strach przed bólem jest jednym ze wskazań do cesarskiego cięcia, ale może jednak twój strach uda ci się pokonać, jeśli zdecydujesz się na znieczulenie zewnątrzoponowe?
Końcówka ciąży: co cię czeka przed porodem?
W ostatnich trzech miesiącach ciąży, czyli od 27. do 40. tygodnia, możesz czuć się jak maratończyk, który krok po kroku zbliża się do mety.
Trzeci trymestr ciąży to czas, kiedy zaczynasz czuć się ciężko. W ostatnich miesiącach przed porodem męczy cię zgaga, stale masz ochotę pójść do toalety. Jakby tego było mało – rumienisz się bez powodu, bo twój układ krążenia pracuje superintensywnie. W końcówce ciąży miewasz też kłopoty z koncentracją. To właśnie uroki bycia w końcowym etapie ciąży, czyli w trzecim trymestrze. Trzeci trymestr: dlaczego muszę zwolnić tempo? Narzędzia dla rodziców mamotoja.pl Kalendarz ciąży Czytaj więcej W końcówce ciąży nie dźwigaj, nie schylaj się i nie siedź zbyt długo w jednej pozycji, by uniknąć obrzęków i żylaków nóg. Dbaj też o kręgosłup! Jeśli będziesz musiała coś zrobić, stojąc, ugnij nogę w kolanie i postaw ją na niewielkim stołeczku. W ten sposób odciążysz plecy. Z tego samego powodu zapomnij o szpilkach (noś 2,5–4-centymetrowe obcasy). A gdy obrączka na palcu zrobi się za ciasna, to znak, że organizm zatrzymuje wodę. Powinnaś więcej pić (picie wody w ciąży jest bardzo ważne) i zrezygnować z obcisłych ubrań, by nie utrudniać obiegu krwi. Jeśli obrzęki nóg potrwają dłużej niż 24 godziny, pojawią się także na rękach i twarzy, szybko skontaktuj się z lekarzem. Może to być objaw tzw. zatrucia ciążowego (gestozy). Musisz wtedy zmierzyć ciśnienie i wykonać analizę moczu, by sprawdzić, czy znajduje się w nim białko. Co zmienia się w organizmie w trzecim trymestrze? Teraz nie martwisz się już tym, że twój brzuch nie rośnie. Mrowienie lub ucisk w okolicy miednicy to skutek przesuwania się dziecka ku dołowi. Pomiędzy 33. a 36. tygodniem zmieni pozycję, by łatwiej mu było przejść przez kanał rodny. W efekcie twój brzuch się obniży. Łatwiej ci będzie wówczas oddychać, poprawi się trawienie, ale może też pojawić się nieprzyjemne kłucie w dole brzucha lub w pachwinach. Jakby tego było mało, czasem poczujesz bóle miednicy. Za wiele dolegliwości odpowiadają hormony ciążowe. Winny jest temu hormon ciążowy zwany relaksyną. Pod jego wpływem i naciskiem wywieranym przez ciężar dziecka rozluźnia się spojenie łonowe, przygotowując do porodu. View Burdaffi on the source website Po czym poznać, że zaczyna się poród? Twój organizm przygotowuje się do porodu przez cały ostatni miesiąc ciąży. Mięsień macicy nieregularnie się kurczy (szczególnie wieczorami). Skurcze Braxtona-Hicksa, które już odczuwałaś, staną się teraz częste i zmienią w tzw. skurcze przepowiadające. Gdy zaczną powtarzać się regularnie lub występować częściej niż do tej pory, jedź do szpitala. Jeżeli nie będzie konieczności zatrzymania Cię na oddziale położniczym, wrócisz do domu. O tym, że zbliża się poród, będą świadczyć: obniżenie się brzucha (przy pierwszej ciąży dochodzi do tego po 36. tygodniu i zazwyczaj oznacza, że do porodu zostały 2–3 tygodnie), sporadyczne skurcze przepowiadające, które nie rozwierają jeszcze kanału szyjki macicy, czop śluzowy przed porodem odchodzi, często podbarwiony jest krwią (dzieje się tak na kilka dni lub nawet godzin przed porodem), ból w dole brzucha jak przy miesiączce, ból w okolicy krzyżowej lub w pachwinach, wymioty albo biegunka przed porodem. View oEmbed on the source website [CMS_PAGE_BREAK] Jak duże jest dziecko w ostatnim trymestrze ciąży? Dziecko urośnie 12,5 cm, “przytyje” 2–3 kg, jego mózg będzie pracował nad nowymi połączeniami nerwowymi. Zadbaj, by ten ważny dla rozwoju proces przebiegał bez zakłóceń. Miesiąc 7. Twoje dziecko mierzy już ok. 30–35 cm w pozycji siedzącej i waży 900–1350 g. Z dnia na dzień staje się pulchniejszy. Zaczyna gromadzić zapasy tłuszczu pod skórą, dlatego jest ona coraz mniej przezroczysta i pomarszczona. W ten sposób organizm dziecka przygotowuje się na pierwsze trudne chwile po opuszczeniu łona mamy – warstwa tłuszczu będzie izolowała go przed chłodem i posłuży jako źródło energii. Dziecko wykorzystuje już wszystkie swoje zmysły: widzi światło, słyszy dźwięki, jego skóra jest wrażliwa na dotyk, smakuje też, a nawet „wącha” płyn owodniowy! Kształtują się noworodkowe odruchy, np. szukania (umożliwiający odnalezienie brodawki), ssania czy chwytny. Miesiąc 8. Dziecko ma już 40–45 cm i waży około 2–3 kg. Jest cięższy, bo ma coraz więcej tkanki tłuszczowej (w ciągu ostatniego miesiąca jej zapas powiększył się aż czterokrotnie!). Rośnie co prawda wolniej niż w poprzednich miesiącach, ale i tak jest mu coraz ciaśniej w brzuchu mamy. Czasem zauważysz zarys jego łokcia lub stopy, gdy będzie próbował się przeciągać! Do tej pory poruszał się dość swobodnie, a odpoczywał zwykle w położeniu miednicowym, czyli stopami lub pośladkami skierowanymi w stronę kanału rodnego. Jednak pod koniec tego miesiąca odwróci się, by przyjąć pozycję główką w dół, która jest wygodniejsza do narodzin. Jeśli tego nie zrobi – ma na to jeszcze sporo czasu. W ostatnim okresie ciąży ułożenie dziecka może dostarczać mamie niepotrzebnych zmartwień. Miesiąc 9. Jedynym zadaniem dziecka jest teraz rosnąć. Waży około 3–4 kg i mierzy 50–57 cm. Rusza się niewiele, bo ma tylko tyle miejsca, by obracać się wokół własnej „osi”. Poza tym bezruch może oznaczać np. długą drzemkę. Mniej więcej 2–4 tygodnie przed narodzinami główka dziecka skieruje się w dół miednicy i zacznie wchodzić do jej kanału kostnego. Teraz dziecku będzie jeszcze ciaśniej. Przez łożysko otrzymuje on przeciwciała, w ten sposób „pożycza” sobie odporność na liczne choroby na pierwsze 6 miesięcy życia. Jego płuca i układ pokarmowy są już gotowe do pracy, układ nerwowy działa sprawnie, pamięć przechowuje doświadczenia sprzed narodzin. Jest gotowy na spotkanie ze światem! Co powinnam jeść pod koniec ciąży? Koniecznie jedz mięso, jajka, nabiał, ryby – Twoja dieta bogata w białko i nienasycone kwasy tłuszczowe to podstawa rozwoju jego układu nerwowego. Dostarczaj też malcowi wapnia i fosforu (ich źródłem są np. rośliny strączkowe, nabiał i ryby), by prawidłowo odbywało się kostnienie jego szkieletu. Co może zaniepokoić w ostatnim trymestrze? Jak najszybciej zgłoś się do ginekologa, jeśli zauważysz krwawienie lub odpływ płynu z pochwy, silne skurcze brzucha, bóle żołądka lub tępy ból pleców, pogorszenie ostrości widzenia, plamki przed oczyma, uczucie wypierania dziecka do dołu, zmiany jego ruchliwości, więcej niż pięć skurczów macicy w ciągu godziny. Są to objawy, które wymagają konsultacji lekarza. Śmiej się jak najczęściej – śmiech poprawia krążenie krwi, więc maluch będzie dotleniony i „odżywiony”. Zapisz się do szkoły rodzenia (siódmy miesiąc to najwyższy czas) – badania wskazują, że kobiety, które brały w nich udział, rodzą łatwiej, dziecko jest w lepszej formie. Konsultacja: dr n. med. Wojciech Puzyna położnik ginekolog. Od 24 lat opiekuje się przyszłymi mamami, jest dyrektorem Szpitala Specjalistycznego Świętej Zofii w Warszawie. Zobacz też: Pierwsze oznaki zbliżającego się porodu Co ułatwi poród? Czy to już poród? TEST
Już tylko godziny dzielą Cię od chwili, kiedy pierwszy raz spojrzysz w oczy dziecka, które nosiłaś w sobie przez 40 tygodni. Zaplanuj z nami ostatnie chwile przed porodem.
Jeśli masz zamiar kupić jeszcze jakieś rzeczy, których dziecko będzie potrzebowało po przyjściu na świat, już tego nie odkładaj. Z dnia na dzień będzie Ci ciężej biegać po sklepach. Ułatwienia dla młodej mamy - Idealna temperatura w sypialni dziecka to 20-21°C. Aby ją kontrolować, powinnaś kupić termometr - Zainstaluj w sypialni malucha nocną lampkę. Przyda Ci się ona podczas nocnego karmienia i kiedy będziesz chciała zajrzeć do śpiącego malca tak, by go nie obudzić - Jeśli mieszkasz w dużym mieszkaniu, warto zaopatrzyć się w urządzenie alarmowe instalowane w sypialni dziecka (tzw. babyphone) lub "elektroniczną nianię". Dzięki temu będziesz zawsze wiedzieć, czy maluszek śpi, niezależnie od tego, w której części mieszkania przebywasz. "Uroki" dziewiątego miesiąca Ciąża jest dla Twojego organizmu ogromnym obciążeniem fizycznym i psychicznym. Nie spiesz się. Bądź wyrozumiała w stosunku do swoich błędów, niezdarności. W ostatnich tygodniach ciąży masz prawo być już zmęczona i fizycznie, i psychicznie. Trudno, żeby było inaczej – macica uciska przecież wiele narządów jamy brzusznej (sięga 20 cm powyżej pępka i ma aż 5 litrów pojemności). Jest Ci duszno, co chwilę chodzisz do toalety, miewasz zgagę (kiedy leżysz, zawartość żołądka może cofać się do przełyku). To wszystko zakłóca sen, a trudno zachować pogodę ducha, kiedy jest się niewyspanym. Ale jakby tego było mało, ze snu pewnie wybudzają Cię również ruchy dziecka. Kiedy przewracasz się z boku na bok, ono też musi ułożyć się w wygodnej pozycji, a więc kopie. Pomyśl, że innym mamom jest jeszcze trudniej – dodatkowo męczą je nocne skurcze mięśni nóg i swędzenie rozciągniętej skóry na brzuchu. Na szczęście do mety już bardzo blisko... Czy to już poród? W ostatnim miesiącu ciąży Twój organizm przygotowuje się do porodu. Mięsień macicy może się nieregularnie kurczyć (szczególnie wieczorami). Skurcze Braxtona-Hicksa, które odczuwałaś dotychczas, stają się częstsze. Teraz są to tzw. skurcze przepowiadające. Gdy nadejdą, może Ci być trudno rozstrzygnąć, czy czas już jechać do szpitala, czy to tylko fałszywy alarm. W razie wątpliwości dzwoń do swojego lekarza lub położnej, a jeśli skurcze powtarzają się regularnie lub występują częściej niż do tej pory, jedź do szpitala. Jeśli nie będzie konieczności zatrzymania Cię na oddziale położniczym, wrócisz do domu. Kiedy brzuch obniży się, będzie Ci lżej oddychać, bo zmniejszy się ucisk na płuca, ale jednocześnie możesz mieć potrzebę częstszego odwiedzania toalety i czuć nieprzyjemne kłucie w dole brzucha lub w pachwinach. Obserwuj, czy nie pojawią się inne objawy. Odejście czopa śluzowego oznacza, że szyjka macicy zaczęła się rozwierać, przygotowując się do porodu, ale minie jeszcze kilka godzin, a nawet dni, zanim naprawdę zacznie się poród. [CMS_PAGE_BREAK] Zwiastuny porodu: - obniżenie się brzucha, - odejście czopa śluzowego, wydzieliny o konsystencji gęstego śluzu, często lekko podbarwionego krwią, - objawy ze strony układu pokarmowego – nudności, wymioty, biegunka, - sporadyczne skurcze (przepowiadające), typowe dla rozciągniętego mięśnia macicy, które jednak jeszcze nie rozwierają kanału szyjki macicy, - bóle w dole brzucha podobne jak przy miesiączce, - ból w okolicy krzyżowej lub w pachwinach. Te objawy informują Cię, że powoli zbliża się czas spotkania z maleństwem. Nie ograniczaj w tym czasie swojej aktywności. Wprost przeciwnie – spaceruj, ćwicz i relaksuj się, weź ciepły prysznic (kiedy będziesz leżeć, nie układaj się na plecach – ucisk brzucha na duże naczynia krwionośne może ograniczać przepływ krwi przez łożysko). Te ostatnie godziny wykorzystaj na gromadzenie sił, które będą Ci wkrótce bardzo potrzebne. Jeśli masz ochotę, zjedz coś pożywnego. I jeszcze jedno, jeśli młodego taty nie ma przy Tobie, zadzwoń do niego – niech będzie w pogotowiu! Ostatnie chwile w brzuchu mamy... W ostatnich tygodniach ciąży dziecko szybko przybiera na wadze i dosłownie z dnia na dzień staje się pulchniejsze (stara się zgromadzić jak najwięcej zapasów tłuszczu). Przez łożysko maluch otrzymuje przeciwciała, które przez pierwsze pół roku życia będą go chronić przed chorobami zakaźnymi przebytymi przez mamę i przed tymi, na które została zaszczepiona (kiedy skończy sześć miesięcy, jego układ immunologiczny sam zacznie produkować własne przeciwciała). Jego płuca i układ pokarmowy są już gotowe do pracy, układ nerwowy działa sprawnie, w pamięci przechowywane są doświadczenia z życia przed narodzinami. Twoje maleństwo ma nie tylko genetycznie zdeterminowaną płeć – dzięki wpływowi hormonów psychicznie jest już chłopcem lub dziewczynką. Maluch rusza się coraz mniej, bo jest mu bardzo ciasno. Ma już przecież ok. 50 cm długości i waży ponad 3 kg! Na około 2-4 tygodnie przed narodzinami (zwykle dzieje się to w 37. tygodniu albo później, gdy jest to Twoja pierwsza ciąża) główka dziecka skieruje się w dół miednicy i zacznie wchodzić do jej kanału kostnego. Wtedy Twojemu maleństwu będzie jeszcze ciaśniej, ale Ty odczujesz znaczną ulgę, bo nie tylko łatwiej Ci będzie oddychać, ale będziesz mogła jeść normalne posiłki. Konsultacja medyczna: Marzenna Padzik-Moczydłowska, ginekolog położnik.