Zajęcia adaptacyjne w przedszkolu: jak wyglądają dni adaptacyjne?
Pierwsze dni w przedszkolu to ciężkie przeżycie, dlatego koniecznie idź z dzieckiem na zajęcia adaptacyjne. Dzięki temu możesz sprawić, że maluch rozpocznie ten nowy etap życia z uśmiechem. Tłumaczymy, jak wyglądają dni adaptacyjne, na czym polegają zabawy adaptacyjne i co nauczyciel może zrobić, by pomóc dziecku w adaptacji do przedszkola.
Zajęcia adaptacyjne to ważny element przygotowań do przedszkola. Przedszkole to w końcu nie to samo co zabawa z dziećmi w parku pod okiem mamy, która siedzi tuż obok. Nawet niekwestionowany król piaskownicy w pierwszych dniach, a nawet tygodniach swej przedszkolnej kariery będzie miał nie lada problem, żeby się z mamą lub tatą rozstać. Pomagają w tym dni adaptacyjne. Wyjaśniamy, jak wyglądają zabawy w przedszkolu, i co ułatwia dziecku start w przedszkolne życie. Jak wyglądają zajęcia adaptacyjne? Zajęcia adaptacyjne do przedszkola prowadzą kluby osiedlowe, domy kultury oraz oczywiście przedszkola. Zwykle takie zajęcia odbywają się w sierpniu, przed początkiem roku szkolnego. Najważniejsze cele zajęć adaptacyjnych to nauka rozstawania się z mamą i tatą, ale również poznawanie rytuałów, które są podstawą życia przedszkolnego. Jak przebiegają przykładowe zajęcia? Najpierw jest powitanie. Z dziećmi wita się pacynka, bo być może niektórym z nich na początku może sprawić problem przywitanie się z innymi dziećmi czy nieznaną im jeszcze panią. Zwykle część czasu jest przeznaczona na luźne zabawy adaptacyjne, ale są również zajęcia sprofilowane, inicjowane przez pedagogów czy psychologów, którzy je prowadzą. „Najczęściej są to zabawy muzyczne, plastyczne, słowno-logopedyczne, a czasem również zabawy z językiem angielskim czy parateatralne. Program zajęć dostosowujemy do możliwości grupy i niekoniecznie musi on być realizowany ściśle według schematu. Nawet wspólne jedzenie posiłków jest dla dzieci wielkim wydarzeniem i przygotowuje je do przedszkolnego życia” – mówi Renata Żabko z poznańskiego ośrodka Trampolina. Na zajęciach maluchy nie tylko fajnie spędzają czas, ale mają również okazję, by się rozwijać. „I dzieciom, i rodzicom proponujemy zabawy, które wykorzystują ćwiczenia Weroniki Sherborne, nazwane Ruchem Rozwijającym. Są to zabawy ruchowe w przedszkolu na dywanie, przytulanki, w czasie których rodzic np. robi rakietę z nóg i wyrzuca dziecko w powietrze. Maluchy też świetnie się bawią, np. naśladują dźwięki padającego deszczu, wystukując rytm paluszkami. Te ćwiczenia bardzo dobrze pobudzają ich rozwój psychoruchowy i emocjonalny” – opowiada Renata Żabko z Trampoliny. Z kolei zabawy z różnymi materiałami pomagają kształtować wrażliwość zmysłu dotyku. „W czasie zajęć wykorzystujemy kasze, piórka, ostre, pocięte na kawałki gąbki. Dzięki nim dzieci ćwiczą mięśnie rączek, regulują siłę nacisku. To jest bardzo ważne w późniejszej nauce pisania” – opowiada Agnieszka Lipska, pedagog z Centrum Edukacji i Twórczego Rozwoju „Sens” w Warszawie. A zajęcia ruchowe, np. budowanie schodów z dmuchanych materaców, uczą dzieci planowania, konstruowania, pomagają poprawiać orientację w przestrzeni. W jakim wieku posłać dziecko na zajęcia adaptacyjne? Według psychologów dobry czas to ukończone 2 lata lub 2,5 roku. Właśnie wtedy malec zaczyna garnąć się do rówieśników i coraz lepiej porozumiewa się z innymi ludźmi. Oczywiście nie wszystkie dwulatki potrafią pięknie mówić, wiele z nich posługuje się językiem, który rozumie tylko najbliższa rodzina. Nie znaczy to jednak, że nie mogą wziąć udziału w zajęciach. Dla doświadczonego pedagoga kontakt z takim maluchem nie będzie problemem. Jeśli uważasz, że twoje dziecko jest bystre, a ma zaledwie półtora roku, też możesz spróbować posłać je na zajęcia adaptacyjne. Porozmawiaj jednak z osobą, która je prowadzi. Upewnisz się, czy nie będą dla dziecka zbyt dużym wyzwaniem. Jak nauczyciel może pomóc dziecku w adaptacji do przedszkola? Rola nauczyciela w adaptacji przedszkolnej dziecka jest ogromna. Nauczyciel to przecież osoba, która będzie spędzać z maluszkiem co najmniej kilka godzin dziennie i z którą dziecko powinno czuć się bezpiecznie. Nauczyciel może: organizować zabawy integracyjne dla dzieci; zaproponować przyniesienie do przedszkola ulubionej maskotki, poduszki, kocyka; witać dziecko z uśmiechem, wziąć na ręce, przytulić, zachęcać do zabawy, pożartować i spróbować rozśmieszyć; pomagać, ale i zachęcać do samodzielności, by wzmocnić pewność siebie maluszka. Co ważne, nauczyciel powinien nie tylko pracować z maluchem, ale i z jego rodzicami. To wpływa także na poczucie bezpieczeństwa dziecka. Ważne, aby: rodzice rozumieli, jak istotna jest ich codzienna współpraca z przedszkolem i nauczycielami; rodzice byli cały czas pozytywnie wzmacniani w swoich decyzjach, wiedzieli, na jakie problemy mogą napotkać, np. podczas rozstań z dzieckiem, i jak najlepiej się wtedy zachować; rodzice byli rzetelnie informowani o tym, co dzieje się w przedszkolu, dobrym pomysłem jest regularne organizowanie zebrań. Czy zostawić dziecko samo na zajęciach adaptacyjnych? Zajęcia adaptacyjne przydają się nie tylko maluszkom, ale również ich mamom. Bywa, że dziecko łatwo zaczyna funkcjonować w grupie, za to mama ma kłopot, by rozstać się ze swoją pociechą. „Często się zdarza, że maluchy doskonale się bawią, a mamy koniecznie chcą cały czas czuwać nad dzieckiem. Trzeba je namawiać, by wyszły z sali pod jakimś pretekstem. Wtedy musimy rodzicom uświadamiać, że właśnie po to są te zajęcia, by start w przedszkolu był łatwiejszy i dla nich, i dla dzieci” – mówi Marta Nowak, psycholog z Klubu Malucha we Wrocławiu. Na początku rodzice są obecni w czasie zajęć, stopniowo jednak ich rola maleje, ogranicza się do obserwacji. Aż przychodzi moment, gdy trzeba dziecko zostawić. To często jest dla mam trudne, warto jednak podążać za sugestiami nauczyciela. Ważne: podczas zajęć adaptacyjnych rodzic ma okazję zobaczyć, jak maluch funkcjonuje w grupie. Zdaniem psychologa, Marioli Smakosz-Wojciechowskiej, około 2. roku życia można wychwycić niektóre trudności w rozwoju emocjonalnym czy społecznym dziecka. Ale zamiast się martwić, warto pamiętać, że rozwój dzieci przebiega skokowo – zwykle np. chłopcy zaczynają mówić nieco później niż dziewczynki, za to ze wszystkich sił skupiają się na rozwoju ruchowym. Te różnice wyrównują się zwykle około 6. roku życia. I jeszcze jedno: zasada „nic na siłę” świetnie sprawdza się i w tym przypadku. Jeśli twoje dziecko nie lubi zajęć, nie zmuszaj go, by chodziło na nie za wszelką cenę. W ten sposób możesz osiągnąć odwrotny skutek. Zachęcaj lub po prostu poczekaj jeszcze jakiś czas. Jak znaleźć zajęcia dla adaptacyjne dla dziecka? W dużych miastach łatwiej znaleźć ośrodki, które organizują dni adaptacyjne oraz zajęcia adaptacyjne do przedszkola. Ale jak trafić na te sprawdzone i najlepsze? Szukaj informacji w internecie. Zaufaj poczcie pantoflowej. Właśnie dzięki niej na zajęciach pojawia się mnóstwo dzieci. Porozmawiaj z mamami, które mają maluchy w podobnym wieku jak twoje. Czytaj ogłoszenia. Ośrodki prowadzące zajęcia wieszają plakaty, rozdają ulotki, zamieszczają anonse w prasie. Sprawdź ofertę klubów osiedlowych i przedszkoli – może się okazać, że jest idealna dla twojego dziecka. Wykorzystaj inne możliwości. Jeśli mieszkasz w małej miejscowości, skorzystaj z innych zajęć dla maluchów, np. plastycznych lub nauki angielskiego metodą Helen Doron. Szkółki angielskiego dla dzieci są już niemal wszędzie, a uczestnicząc w nich, malec uczy się, jak radzić sobie w grupie. I przygotowuje się do przedszkola (zwłaszcza jeśli rozważasz posłanie go do przedszkola językowego). Weź sprawy w swoje ręce. W domu też możesz ułatwić dziecku ten start. Nie wiesz jak? Wybierz się do ośrodka prowadzącego zajęcia dla maluchów (nawet jeśli jest w innym mieście) i zapytaj pedagogów, jak twórczo spędzać czas z dzieckiem. Zobacz też: Pierwsze dni w przedszkolu: dziecko płacze i boi się? Nie popełniaj tych błędów! Adaptacja w przedszkolu – co robić, żeby dziecko chętnie chodziło do przedszkola Jak zachęcić dziecko do przedszkola – porady psychologa Konsultacja merytoryczna Krystyna Zielińska Psycholog, logopeda
Gotowość przedszkolna: kiedy dziecko jest gotowe do przedszkola?
Jeśli zastanawiasz się, czy twoje dziecko jest gotowe do przedszkola, podpowiadamy, jak to sprawdzić. Gotowość przedszkolna to zespół różnych umiejętności, dzięki którym maluch może poradzić sobie w grupie bez pomocy rodziców. Korzystanie z nocnika oraz zdolność do mówienia o swoich potrzebach to tylko niektóre rzeczy, które składają się na gotowość przedszkolną 3-latka. Wyjaśniamy też, kiedy dziecko nie jest gotowe do przedszkola.
Jako rodzic 3-latka pewnie denerwujesz się na równi z dzieckiem i zastanawiasz się, czy to na pewno dobry moment, by posłać malucha do przedszkola. Spokojnie, wbrew pozorom łatwo sprawdzić, czy dziecko jest już gotowe na taką zmianę. Gotowość przedszkolna to ważne umiejętności, które pomogą maluszkowi zaadaptować się w grupie innych przedszkolaków i w pełni korzystać z przedszkolnych zajęć. Sukces w przedszkolu zwykle osiągają te dzieci, których rodzice mogą twierdząco odpowiedzieć na wymienione niżej pytania. Czy dziecko jest gotowe do przedszkola? Rodzice często nie wiedzą dokładnie, kiedy dziecko jest gotowe do przedszkola. Odpowiadamy: już 3-latek może osiągnąć tzw. gotowość przedszkolną. Zastanów się i uczciwie odpowiedz na poniższe pytania: Czy twoje dziecko nie nosi już pieluch? Choć nie wszystkie dzieci wyrastają z pieluch w tym samym czasie, trzy-, czterolatki, a nawet część dwulatków umie sobie już bez nich poradzić. I to bez względu na to, czy chodzą do przedszkola, czy nie. Jeśli twoje dziecko jest odpieluchowane i przyzwyczajone do korzystania z nocnika, próbuj zachęcić je do używania sedesu (pamiętaj o zakupie odpowiedniej nakładki), aby umiało sobie w przyszłości poradzić w przedszkolnej łazience. Przygotuj się również, że na początku przedszkolnej kariery z powodu stresu dziecku czasem mogą zdarzać się awarie. Czy dziecko umie sobie czasem poradzić bez pomocy dorosłych? Im bardziej samodzielny jest przedszkolny debiutant, tym lepiej. Opiekunki starają się pomagać we wszystkich czynnościach, ale niemożliwe jest, aby obsłużyły naraz wszystkie dzieci. Maluch, który sam je zupę, zamiast czekać, aż go ktoś nakarmi, czuje się przy stole pewniej i przede wszystkim nie wstaje od niego głodny. Podobnie dziecko, które próbuje samo myć ręce lub zęby (o to też dbają maluchy w przedszkolu), które zakłada na siebie ubranko (choćby tylko spodenki i kapcie, bo w trudniejszych rzeczach pomagają panie nauczycielki), ma mniej powodów do zmartwień. Własna nieporadność, którą dostrzeże każdy maluch, porównując się z bardziej sprawnymi kolegami, może skutecznie zniechęcić do chodzenia do przedszkola. Czy dziecko samo mówi o swoich potrzebach? Kandydat na przedszkolaka powinien umieć sam mówić o własnych potrzebach w sposób zrozumiały nie tylko dla najbliższej rodziny. Ty na pewno wiesz, o co chodzi, gdy twoje dziecko woła np. „koko”, ale pani w przedszkolu trudno będzie się domyślić, że w tym konkretnym przypadku maluszek domaga się czegoś do... picia. Możesz bawić się z dzieckiem w przedszkole – ty udajesz przedszkolaka, który przychodzi do pani i mówi jej, że np. chce mu się siusiu i musi iść do toalety, albo opowiada, że przed wyjściem na spacer nie może znaleźć czapki w szatni. Nigdy nie wiadomo, czy taki scenariusz wydarzeń niedługo nie zostanie zrealizowany. Czy 3-latek potrafi siedzieć spokojnie i słuchać? Przedszkolaki nie tylko radośnie się bawią, czasem także muszą usiąść i posłuchać, co ma im do powiedzenia pani. Od najmłodszych dzieci oczekuje się niewiele, zaledwie około pięciu minut skupienia, które potrzebne są np. do wysłuchania bajki czytanej lub opowiadanej przez nauczycielkę, do nauki piosenki, poznania reguł nowej zabawy lub wyjaśnienia, co i w jaki sposób dzieci będą malowały. Ćwiczcie w domu tę umiejętność, np. czytając dziecku przed snem, gdy spokojnie leży w łóżku, opowiadając mu ciekawe historyjki. Możesz też puszczać mu audiobooki czy muzyczne słuchowiska dla dzieci. Spróbuj nauczyć malca nowej zabawy i poproś go, by przez chwilę spokojnie posłuchał jej zasad. Czy dziecko miało wcześniej okazję poznać przedszkole? To, co znajome, wydaje się mniej groźne. Zadbaj więc, by maluch jak najwięcej dowiedział się o przedszkolu, zanim go do niego poślesz. Warto wcześniej poznać rozkład sal, szatnię, a także panią, która będzie miała pod opieką najmłodszą grupę. Od dobrego kontaktu z nią zależy, czy dziecko szybko się oswoi z nową sytuacją. Opowiedz mu, że gdy zostanie w przedszkolu, to pani będzie się nim opiekować i do niej należy zwracać się ze wszystkimi sprawami. Pani będzie wymyślać gry i zabawy, śpiewać piosenki, zabierać dzieci na spacer. Porozmawiaj z dyrektorką przedszkola o możliwości zwiedzenia budynku, ogrodu i poznania wychowawczyni najmłodszej grupy. Możesz wybrać się do przedszkola ze znajomą osobą, która posyła tam swoje dzieci. Postaraj się, żeby dziecko wiedziało, jak przedszkolaki spędzają czas, jak się bawią, jak siedzą razem przy małych stolikach i jedzą śniadania, obiady, podwieczorki. Jeśli w przedszkolu jest leżakowanie, nie odzwyczajaj malucha od popołudniowej drzemki. Często bywa tak, że dzieci, które nie leżakują, nie mają w tym czasie ciekawych zajęć i zwyczajnie się nudzą. Czy 3-latek próbuje bawić się z innymi dziećmi? Cieszysz się, że twoje dziecko wreszcie „pójdzie do dzieci” i dzięki przedszkolu poczuje, jaką przyjemnością są zabawy z rówieśnikami. Stanie się tak, ale nie od razu. Dzieci dwu-, trzyletnie dopiero uczą się nawiązywać kontakty, więc pierwsze zabawy w grupie są właściwie zabawami w towarzystwie innych maluchów (każdy zajmuje się sobą i patrzy, co robią inni). Możesz pomóc dziecku w nawiązywaniu znajomości. Jeśli widzisz, że na podwórku lub placu zabaw nawiązywanie znajomości sprawia mu trudność, postaraj się to ułatwić. Zapytaj, jak kolega lub koleżanka ma na imię, przedstaw swoje dziecko, spytaj, w co nowo poznany maluch lubi się bawić. Zapraszaj również do domu znajomych, którzy mają małe dzieci, to pozwoli doskonalić sztukę bycia towarzyskim. Możesz chodzić z dzieckiem na zajęcia dla maluchów w osiedlowym klubiku, do kluboksięgarni, aby oswajał się z grupą rówieśników. I koniecznie na zajęcia adaptacyjne w przedszkolu. Udział w nich to najlepsze, co możesz zrobić, aby ułatwić przedszkolny debiut. Maluch spróbuje wcielić się w rolę przedszkolaka: powiesi kurteczkę w szatni, skorzysta z toalety dla dzieci, umyje rączki w łazience, siądzie przy małym stoliczku – na własnej skórze przekona się, że w tym nowym miejscu daje sobie radę. Czy zdarzało mu się spędzać trochę czasu bez mamy i taty? Choćby przedszkole było najcudowniejsze na świecie, nie ma w nim mamy i taty i to jest główny powód, dla którego wiele maluchów przeżywa trudne chwile na początku września. Łatwiej rozłąkę z rodzicami znoszą dzieci, które miały już okazje zostawać pod opieką innych osób. Jeśli twój maluch nie odstępował cię dotąd na krok, zaplanuj mu mały trening rozstań. Na początku możesz zostawiać go na 2-3 godziny pod opieką babci, cioci lub zaprzyjaźnionej sąsiadki. Maluch powinien nabrać przekonania, że rozstanie z mamą zawsze kończy się jej powrotem. Potem zorganizuj wizytę z nocowaniem poza domem, np. u cioci lub zaprzyjaźnionej rodziny, która ma małe dzieci. Dokładnie omów, kiedy przyjdziesz, np. zaraz po śniadaniu, i zrób wszystko, by dziecko nie straciło do ciebie zaufania. Kolejnym etapem może być kilkudniowy pobyt bez rodziców, np. u babci. Warto jednak wziąć od razu pod uwagę możliwości malucha – dla niektórych dwu-, trzylatków nawet dwa dni bez mamy mogą się bardzo dłużyć. Czy dziecko miało okazję rysować, lepić, malować? Zajęcia plastyczne wypełniają sporo czasu przedszkolakom. Chętniej biorą w nich udział dzieci, które już mają za sobą podobne doświadczenia. Poćwiczcie w domu rysowanie, lepienie, wycinanie, układanie puzzli, budowanie z klocków. Sprawne manualnie, twórcze dziecko lepiej czuje się w grupie rówieśników i z dumą prezentuje rodzicom swoje prace wywieszone na wystawie w przedszkolu. Kiedy dziecko nie jest gotowe do przedszkola? Nie każdy 3-latek jest gotowy do przedszkola. Każde dziecko rozwija się w swoim tempie, więc jeden 3-latek może osiągnąć już gotowość przedszkolną, inny będzie potrzebował więcej czasu na przygotowanie się do zmian. Nie ma w tym nic niepokojącego. Zdarza się również, że dziecko może iść do przedszkola wcześniej, np. w wieku 2,5 lat – to także jest w porządku. Po czym poznać, że jednak jest jeszcze za wcześnie? Dziecko nie jest gotowe do przedszkola, jeśli: stres spowodowany wyjściem z domu lub pozostawieniem w przedszkolnej sali jest naprawdę silny (dziecko ma problemy żołądkowe, wpada w histerię nie do opanowania); pobyt w przedszkolu powoduje zmianę zachowania u dziecka – maluch staje się apatyczny, osowiały, traci apetyt; dziecko spędza czas w przedszkolu samotnie, nie je, nie bawi się, jest smutne. Ważne: nie wszystkie problemy z adaptacją przedszkolu oznaczają, że dziecko nie jest gotowe na zostanie przedszkolakiem. Wpadki higieniczne, płacz podczas rozstania, stanowcze twierdzenie „nie pójdę do przedszkola” to naturalne reakcje na zmianę. Warto zachęcać malucha, oswajać go z nowym miejscem, pokazywać pozytywne strony przedszkola. W końcu przed malcem całkiem nowy etap, rozwijanie samodzielności i odkrywanie świata – potrzeba na to czasu i cierpliwości. Zobacz też: Pierwsze dni w przedszkolu: dziecko płacze i boi się? Nie popełniaj tych błędów! Adaptacja w przedszkolu – co robić, żeby dziecko chętnie chodziło do przedszkola Jak zachęcić dziecko do przedszkola – porady psychologa Konsultacja merytoryczna mgr Joanna Kęska Nauczycielka wychowania przedszkolnego z Przedszkola nr 206 w Warszawie
Dresy to absolutny must have przedszkolaka! Sprawdź, na co zwrócić uwagę podczas zakupów
Twoje dziecko właśnie poszło do przedszkola? Zobacz, w czym będzie mu najwygodniej!
Choć zakup dresów nie jest obowiązkowym elementem przedszkolnej wyprawki, dobrze wiemy, że właśnie ten strój jest najchętniej i najczęściej zakładanym przez przedszkolaki. Nie krępuje ruchów, łatwo się zakłada i zdejmuje, jest bardzo praktyczny. Dlatego polecamy, by wasze przedszkolaki miały w swoich szafach co najmniej jeden komplet dresów, a najlepiej kilka. Ale jak je wybrać? Po pierwsze – wygląd Nie ukrywajmy, przedszkolak to już nie niemowlę, które wszystko na siebie założy (a raczej zostanie mu założone). Dzieci w tym wieku mają już swój gust, a nawet jeśli nie, to mają na pewno swoje zdanie. Chyba każdy rodzic się z nami zgodzi, że kilkulatek potrafi zrobić niemałą aferę o np. o kolor zakładanego ubranka albo o motyw na obrazku na bluzie. Nie mówimy tu o tym, by pozwalać im na wszystko, jeśli wymuszają to płaczem i krzykiem, ale by starać się szanować ich wybory, zwłaszcza, jeśli tak naprawdę nie ma znaczenia, czy koszulka będzie żółta z misiem, czy niebieska ze słonikiem. Oczywiście jako rodzice przedszkolaków z pewnością dobrze wiecie, jakie bajki i postacie są akurat modne. Może więc warto poszukać dresków właśnie z takimi aplikacjami. Dodatkowo taki wybór pozwoli wam na zaoszczędzenie cennego czasu przed wyjściem do przedszkola. Dziecko pewnie nie będzie grymasiło, że ma się ubrać, jeśli będzie miało naszykowane dresy z jego ulubionymi postaciami z kreskówki. View Burdaffi on the source website Po drugie – jakość i materiał Nie ma co się oszukiwać, że maluch przechodzi cały sezon w dresach o wątpliwiej jakości bawełnie. Takie inwestycje zwykle się nie opłacają, bo ubranka szybko się niszczą i trzeba kupować kolejne. Warto poświęcić nieco czasu i poszukać np. w sklepach internetowych dresów o wysokiej jakości i przystępnej cenie. Jeśli chodzi o materiał, oprócz jego trwałości istotna jest także wygoda. Powinien być miły, miękki, dobrze układający się na ciele, by dziecku nic nie uwierało i nie odstawało. View Burdaffi on the source website Po trzecie – bluzy z kapturem czy bez? To już zależy od waszych preferencji. Bluzy z kapturami świetnie sprawdzają się na jesień, bo stanowią dodatkową ochronę przed wiatrem. Jednak pod grubymi, zimowymi kurtkami wygodniejsze zdają się być bluzy bez kapturów. View Burdaffi on the source website Po czwarte – bluzy wkładane przez głowę czy na rozpinane na suwak? To prawda, że przy wyborze dresów dużą rolę odgrywa to, jaka bluza jest w komplecie. Zakładana przez głowę wydaje się nieco mniej praktyczna, bo nie można jej po prostu narzucić jak kurteczki i potem łatwo zdjąć. Bluzy rozpinane sprawdzają się w sytuacjach, kiedy chcemy ubrać dziecko na cebulkę. Z drugiej strony czytając informacje dla rodziców na stronach różnych przedszkoli, zaskoczyło mnie to, że niektóre placówki wymagają, by dzieci nie przychodziły w bluzach na suwak, ponieważ to utrudnia im naukę samodzielnego ubierania się. Zanim więc zdecydujecie się na rozpinane dresy, sprawdźcie, czy dziecko będzie mogło z nich korzystać w danym przedszkolu. View Burdaffi on the source website Lubicie zakładać dzieciom dresy do przedszkola? Według nas nie ma nic wygodniejszego i praktyczniejszego dla aktywnych przedszkolaków.
Worek na kapcie do przedszkola i nie tylko
Worek na kapcie, ubranie lub drobiazgi do przedszkola lub szkoły. Mamy dla was aktualny przegląd najfajniejszych worków dla dzieci!
"Dziecko jest gotowe do przedszkola, gdy umie czytać i pisać" – kto to wymyślił?!
Jedna z mam opublikowała listę 11 pytań, na które powinni odpowiedzieć rodzice przed posłaniem dziecka do przedszkola. Przeczytajcie sami – dla nas ta lista jest absurdalna!
Każdy rodzic ma obawy przed posłaniem dziecka do przedszkola. Czy maluch jest gotowy? Czy sobie poradzi? Jedna z mama opublikowała w Internecie listę zatytułowaną "Czy twoje dziecko jest gotowe na pójście do przedszkola?". Wydawałoby się, że taka lista ułatwi rodzicom podjęcie decyzji... Pytania, które rodzice powinni sobie zadać, pokazują że wymagania stawiane przyszłym przedszkolakom są bardzo wysokie. Autorka postu nazwała je "nierealnymi". Na jakie pytania, według autorów listy, powinien odpowiedzieć rodzić, który chce posłać dziecko do przedszkola? Hamilton County schools have unrealistic expectations. Czy Twoje dziecko: Umie napisać swoje imię? Trzyma ołówek we właściwy sposób? Prawidłowo używa nożyczek? Rozróżnia powyżej 30 liter? Działa według łatwej instrukcji w 2-3 krokach? Rysuje i potrafi opowiedzieć o obrazku? Potrafi powiedzieć swoje imię i nazwisko? Liczy co najmniej do 10? Rozróżnia kolory? Rozróżnia kształty? Umie przeglądać książki (od lewej do prawej, z góry na dół, od pierwszej do ostatniej strony)? Na pierwszy rzut oka: łatwizna! Dopiero po dokładnym zastanowieniu się nad tymi pytaniami, dochodzimy do wniosku, że coś tu nie gra. Wielu z tych umiejętności dzieci uczą się właśnie w przedszkolu. Kiedy je zdobędą, są przygotowane do nauki w szkole. Pod zdjęciem pojawiło się wiele komentarzy. Niektórzy zauważyli, że od dzieci wymaga się znajomości co najmniej 30 liter, choć w angielskim alfabecie jest ich tylko 26. Co powinien umieć przyszły przedszkolak? 3- i 4-latek nie musi znać tabliczki mnożenia. Jeśli nie odpowiedziałaś "tak" na wszystkie powyższe pytania, nie oznacza to, że powinnaś wstrzymać się z decyzją o przedszkolu. Maluch idący do przedszkola powinien samodzielnie jeść, zdejmować i zakładać kurtkę, korzystać z toalety i myć rączki. Nie oznacza to, że nauka literek czy kolorów nie jest ważna. Wręcz przeciwnie, dobrze jest uczyć malucha w formie zabawy, jednak na prawdziwą naukę będzie miał jeszcze czas. Ile lat miały wasze dzieci jak zaczęły czytać i pisać? Co myślicie o tej liście? Czytaj także: Czy twoje dziecko jest gotowe na pójście do przedszkola? Zrób test! źródło: popsugar.com
Konkurs "Przygotowanie do przedszkola" - nagrody
Weź udział w naszym konkursie i wygraj wyjątkowe nagrody dla przedszkolaka!
Dzień otwarty w przedszkolu pomoże ci wybrać przedszkole dla dziecka
Chcesz zapisać swoje dziecko do przedszkola? Zanim to zrobisz, wybierzcie się na dzień otwarty w przedszkolu. Dziecko obejrzy zabawki, zapozna się z przedszkolankami, a ty przekonasz się, czy przedszkole, które wybrałaś dla swojego dziecka, jest naprawdę dla niego najlepsze.
Nie chodzi o to, by w ciągu kilku godzin spędzonych w przedszkolu przyzwyczaić dziecko do zmian, które zajdą dopiero we wrześniu. To przecież nierealne. Co nie znaczy, że możesz darować sobie dni otwarte. Wręcz przeciwnie! Dlaczego warto wybrać się na dzień otwarty w przedszkolu? Największy lęk budzą sytuacje całkiem nam obce. Trzylatek ma prawo do poznania miejsca, w którym od września będzie spędzał niemalże tyle czasu, co w domu. Taka wizyta ma za zadanie także uspokoić ciebie. Gdy zobaczysz, jak twoje dziecko bawi się z innymi dziećmi, i porozmawiasz z paniami, na pewno pozbędziesz się wielu obaw. A twój spokój udzieli się dziecku. Co powiedzieć dziecku przed dniem otwartym w przedszkolu? Trzylatek wyobrażenie o przedszkolu buduje sobie na podstawie twojej opinii. Dlatego: Nie popadaj w przesadę i nie koloryzuj, twierdząc np., że wszyscy koledzy będą na pewno bardzo mili i będzie można grać na komputerze. W ten sposób już pierwsza wizyta w przedszkolu może zniechęcić dziecko. Uważaj, co mówisz o przedszkolu w obecności dziecka. Jeśli powiesz mu, że w przedszkolu jest fajnie, ale jednocześnie usłyszy ono, jak mówisz do męża, że nie podoba ci się dyrektorka, to dziecko otrzyma dwa sprzeczne komunikaty. Może zacząć się obawiać nowego miejsca, a twoje zachęty będzie przyjmowało z nieufnością. Powiedz dziecku, że wybieracie się do przedszkola, żeby pobawiło się z nowymi kolegami, poznało panie przedszkolanki. Tyle informacji zazwyczaj wystarczy, by zachęcić ciekawego świata trzylatka. Sprawdź także, czego nie mówić przedszkolakowi Na czym polega dzień otwarty w przedszkolu? O dniach otwartych w przedszkolu często mówi się, że to okres integracyjny lub okres adaptacyjny. Bo tak rzeczywiście jest! Dzieci w tym czasie mogą uczestniczyć w codziennych zajęciach prowadzonych przez wychowawczynie. Bywa, że specjalnie dla debiutantów organizowane są zabawy, konkursy czy wyjścia na place zabaw. Przedszkola prywatne przygotowują czasem odpłatne zajęcia adaptacyjne, odbywające się najczęściej w dni wolne. W tym czasie dziecko uczy się przebywania w większej grupie, podporządkowywania się poleceniom pani, a także rytmu zabaw (np. najpierw czytamy, a potem będziemy budować wieże z klocków). Część przedszkoli nie organizuje specjalnego okresu adaptacyjnego, co nie oznacza, że nie możesz ze swoim dzieckiem obejrzeć sal czy spotkać się z wychowawczyniami. Najlepiej po prostu wcześniej zadzwonić do przedszkola i umówić się na wizytę. Dziecko będzie mogło przyjrzeć się zajęciom i poznać nowe otoczenie. Sprawdź, jak wygląda cała prawda o dodatkowych zajęciach w przedszkolach Co masz robić podczas dnia otwartego w przedszkolu? Gdy dziecko będzie się bawić, ty masz trochę czasu. Wykorzystaj go mądrze. Poobserwuj swojego przyszłego przedszkolaka. Na początku ma prawo do dzieci odnosić z rezerwą lub nieśmiałością, bo ich po prostu nie zna. Nie staraj się jednak zbyt wcześnie ingerować w zabawę. Dzieci są ogromnie ciekawe świata i innych ludzi, więc prawdopodobnie twój trzylatek dość szybko dogada się z rówieśnikami. Porozmawiaj z przedszkolankami – mają doświadczenie w wychowaniu dzieci. Mogą więc podpowiedzieć ci, jak ośmielić dziecko, co zrobić, by nauczyło się dzielić z innymi. Poza tym uspokoją twoje obawy i zapewnią, że problemy z rozbrykanym trzylatkiem nie są czymś wyjątkowym, a w przedszkolu dobrze sobie poradzi. Jak zachować się po wizycie w przedszkolu? Właśnie wyszłaś z dzieckiem z przedszkola. Jak sprawdzić, czy mu się podobało? Nie wypytuj na siłę, jak się bawiło, czy mu się podobało i dlaczego było takie uparte i nie chciało oddać samochodu koledze. Poczekaj aż dziecko trochę ochłonie i samo rozpocznie rozmowę. Dzięki temu zorientujesz się, co mu się podobało, a co ewentualnie zaniepokoiło. Jeśli opowiada z przejęciem o dziewczynce, która zburzyła mu budowlę z klocków, powiedz, że ono także ma czasem gorsze dni. Natomiast gdy dziecko namawia cię na jeszcze jedną wizytę, bo bardzo mu się w przedszkolu podoba, zgódź się. Dzięki temu we wrześniu łatwiej przyzwyczai się do przedszkola. Nie przywiązuj zbyt dużej wagi do wizyty: nie wałkuj tematu, nie nagradzaj dziecka za męstwo i dzielność. Dużą fetę zarezerwuj na pierwszego września. Obejrzyj film, kiedy dziecko jest gotowe, by pójść do przedszkola
Jak przygotować dziecko do przedszkola - 5 praktycznych sposobów
Zmniejsz strach dziecka przed przedszkolem odpowiednio je przygotowując! Jest na to kilka sposobów – poznaj je.
Co powinien umieć kandydat na przedszkolaka
We wrześniu twoje dziecko zacznie chodzić do przedszkola? Jeśli poćwiczycie przydatne w przedszkolu umiejętności, maluch będzie miał większą szansę na sukces.
Do przedszkola przyzwyczai się niemal każde dziecko. Wyjątki zdarzają się bardzo rzadko. Ale na opór przed wyjściem z domu, łzy w przedszkolnej szatni powinni przygotować się wszyscy rodzice. W większości przypadków są to wydarzenia przemijające. Tym szybciej je pożegnasz, im łatwiej dziecko przyzwyczai się do nowej rzeczywistości. W jej oswajaniu można pomóc maluchowi, zanim pójdzie na pierwsze zajęcia. Wystarczy, że stworzysz mu okazję do ćwiczenia kilku umiejętności. Przydadzą się nie tylko w przedszkolu. Zróbcie razem milowy krok naprzód. Radzę sobie bez mamy Maluch, który wybiera się do przedszkola, powinien być oswojony z sytuacją, gdy opiekuje się nim ktoś inny niż mama czy tata. Bycie rodzicem nie oznacza przecież pozostawania w pełnej dyspozycji wobec dziecka. Drobnymi krokami, od krótkich wyjść po nieco dłuższe, przyzwyczajasz malucha, że znikasz, aby wrócić. Taka wiedza przyda się w przedszkolu. Dziecko wie, że mama poszła, ale na pewno niedługo się pojawi. Co robić: Jeśli kandydat na przedszkolaka nie lubi rozstań albo źle je znosi, spróbuj je dawkować – od krótkiego pobytu (dwie godziny) u babci po czterogodzinny spacer z ciocią lub nianią. Bądź opanowana przy pożegnaniu i nie przedłużaj go. Sentymentalne rozstania budzą w dziecku strach („Dlaczego mama jest smutna, skoro z babcią mamy się dobrze bawić?”). Jasno określaj, kiedy wrócisz, np. po dobranocce, po deserze, i dotrzymuj słowa. Gdy zostawisz malucha w przedszkolu, nie będzie miał wątpliwości, że przyjdziesz po niego, tak jak zapowiedziałaś. Aby malec wiedział, kiedy to nastąpi, wprowadź w domu stały rytm dnia, na tym opiera się życie w przedszkolu. Jeśli dziecko lubi dłużej pospać, pod koniec wakacji zachęć je, by wstawało o tej porze, o której będziecie chodzić do przedszkola. 1. Mówię o swoich potrzebach Każda mama doskonale rozumie mowę swojego dziecka. Ale pani w przedszkolu może się nie domyślić, że wołający „mytu, mytu” maluch chętnie by się czegoś napił. Trudności z komunikacją mogą być źródłem frustracji, niepowodzeń towarzyskich – utrudniają bowiem nawiązanie bliższych znajomości czy choćby zwykłą zabawę. Dziecięce określenia bywają wyśmiewane przez bardziej elokwentne maluchy. A to wszystko może zniechęcić do przedszkola. Co robić: Zwróć uwagę, jak sama mówisz do dziecka. Wyeliminuj ze swojego języka dziecięce onomatopeje w rodzaju „kąpi, kąpi” zamiast kąpieli, „lulu” zamiast spania, „buju, buju” zamiast huśtania. Ale nie besztaj dziecka, kiedy ich używa, tylko je tłumacz – na hasło „lulu” powiedz: „Chce ci się spać, zaraz położę cię do łóżeczka”. Przestawianie na nowy słownik nie jest trudne, konsekwentnie musisz używać tzw. dorosłych określeń. Jeśli przed rozpoczęciem przedszkola maluch nadal będzie prosił o „mytu, mytu” zamiast picia, uprzedź o tym nauczycielkę, by umiała mu pomóc. [CMS_PAGE_BREAK] 2. Korzystam z toalety Sporo dwulatków i większość trzylatków nie nosi pieluch i sprawnie radzi sobie w toalecie (wycierają pupę, spuszczają wodę, myją ręce). Choć może się zdarzyć, że dziecko w dzień pamięta o siusianiu do nocnika, a w nocy moczy łóżko. Taka sytuacja może utrzymywać się nawet do piątego roku życia. Częściej dotyczy chłopców i jest związana z niedojrzałością układu nerwowego do kontrolowania pęcherza podczas snu. Co robić: Lato to dobry czas na pożegnanie pieluchy. Gdy dziecko zsiusia się, biegając w majteczkach lub bez, łatwiej zrozumie, o co w tej nauce chodzi. Nakładaj maluchowi rzeczy, które łatwo zdjąć. Jeśli zmoczy ubranie, nie zawstydzaj go. Powiedz, że to się często dzieciom zdarza. Przydadzą się teraz grające nocniki, kolorowe nakładki na sedes. W pierwszej grupie przedszkolnej niektóre maluszki mogą leżakować w pieluszkach. Uprzedź o tym panią i dostarcz zapas pieluch i ubranek na zmianę. 3. Bawię się z kolegami Przedszkolaki wszystko robią razem – jedzą, bawią się, słuchają bajki, śpią. Maluszkowi, który do tej pory nie musiał się z nikim dzielić, był oczkiem w głowie rodziców, może być trudno odnaleźć się w takich relacjach. Co robić: Jedne dzieci są bardziej towarzyskie, inne mniej. Jeśli maluch nie ma kolegów, staraj się, by często przebywał wśród dzieci, np. na placu zabaw, w klubiku osiedlowym, zapraszaj do domu znajomych z dziećmi. Nie zmuszaj do zabawy – jeśli twoje dziecko jest typem obserwatora, pozwól mu się przyglądać innym. Nawet jeśli wydaje ci się, że w piaskownicy nie bawi się z dziećmi, tylko obok nich, warto je tam zabierać. Z czasem kontakt stanie się bardziej intensywny. Próbuj inicjować zabawy, mówiąc np. „Zobacz, chłopczyk ma wiaderko, a ty łopatkę. Może razem wykopiecie dołek?” 4. Sam jem Umiejętność samodzielnego jedzenia pomaga w przedszkolu. Maluch czuje się pewniej przy stole, gdy je zupę łyżką, nabiera ziemniaczki widelcem, a przede wszystkim, o co martwią się wszyscy rodzice, nie jest głodny. Przedszkolne opiekunki starają się dzieciom pomagać, trudno im jednak obsłużyć kilkoro maluszków naraz. Co robić: Jeśli nadal karmisz dziecko, spróbuj mu zaufać, że jest w stanie samo jeść – już ośmiomiesięczne niemowlęta wkładają do buzi ugotowanego kalafiorka, a co dopiero kandydat na przedszkolaka. Nie wrzucaj go od razu na głęboką wodę. Na początku możesz nakładać jedzenie do dwóch miseczek: z jednej go karmisz, z drugiej je sam. Gdy część obiadu ląduje na stole czy ubraniu, nie zwracaj uwagi. Przejawy samodzielności trzeba chwalić! [CMS_PAGE_BREAK] 5. Umiem się ubrać Przedszkolaki, nawet te najmłodsze, są w stanie poradzić sobie z założeniem ubranka, pod warunkiem że rodzice zadbają o to, by ciuszki były wygodne. Dwulatek jest gotowy na pierwsze zmagania ze spodenkami, butami, koszulką i czapeczką. W niektórych przedszkolach można dostać informację o tym, w co najlepiej ubierać dziecko. Co robić: Wybieraj luźne spodnie na gumce i bluzki z szerokim otworem na głowę, bluzy z suwakiem i buty na rzepy. Podpowiadaj, w jakiej kolejności się ubierać – majteczki, skarpetki, potem spodnie. Najpierw koszulka, później sweterek. Oznacz przód- tył albo podpowiadaj, że metka powinna się znaleźć na plecach. Wybieraj bluzki i majteczki z kolorowymi aplikacjami, które pomogą rozpoznać przód ubrania. 6. Potrafię słuchać Przedszkolaki siadają w kółku na dywanie i słuchają, co pani ma im do powiedzenia. Umiejętność skupienia uwagi bardzo się wtedy przydaje. Nikt nie oczekuje, że maluch zasłucha się na długo, to normalne, że zacznie się wiercić, pytać o coś, ale kilka, kilkanaście minut powinien wytrzymać. Co robić: Oswajasz dziecko z taką sytuacją, gdy mu czytasz, puszczasz bajki do słuchania (telewizyjne nie wymagają takiego skupienia uwagi), gdy coś opowiadasz, a także kiedy słuchasz uważnie, co do ciebie mówi. Gdy maluch to robi, okazuj mu zainteresowanie, dowie się, że warto zwracać się do dorosłych. Dziecko, które ma dobry kontakt z rodzicami, jest otwarte na otoczenie i lepiej odnajduje się w przedszkolu. Jeśli dziecko idzie do żłobka Maluchy posyłane do żłobka nie są w stanie nauczyć się wcześniej tyle, co kandydaci do przedszkola – z prostej przyczyny: są od nich dużo młodsze. Ale przyszłego żłobkowicza też należy do nowego etapu życia odpowiednio przygotować. 1] Staraj się, by dziecko miało w domu podobny rytm dnia do tego, który obowiązuje w żłobku, wtedy łatwiej zaakceptuje nowe miejsce. 2] Jeśli to możliwe, tak zorganizuj dzień, by maluch przebywał w żłobku nie dłużej niż 4–5 godzin. Jeśli pracujecie z mężem na pełnym etacie, może popołudniami dzieckiem zajmie się babcia. 3] Jeżeli dziecko jest alergikiem, weź zaświadczenie od lekarza, że powinno być na diecie bezmlecznej. 4] Postaraj się wzmocnić układ odpornościowy, dziecko w żłobku może częściej zapadać na infekcje. Możesz zacząć podawać mu mleko z probiotykami, są takie produkty nawet dla dzieci po pierwszym roku życia i dwulatków. Jeśli oddajesz do żłobka niemowlaka, możesz zanosić mu mleko, którym go karmisz w domu. 5] Rozważ dodatkowe szczepienia. Obowiązkowe są warunkiem przyjęcia do żłobka.
8 lekcji na wakacje dla przyszłego przedszkolaka
Warto je odrobić, by dziecku, które wkrótce wpadnie w tryby edukacji (pójdzie do przedszkola), po prostu ułatwić start.
Pójście do przedszkola to rewolucja w życiu dziecka. I choć wydaje nam się, że czeka go tam tylko zabawa, to dla kilkulatka jest to przeżycie i wysiłek. Zmiana trybu życia kosztuje go sporo nerwów. Bo nowe miejsce, koledzy, obowiązki… Przydadzą się wtedy umiejętności, które pozwolą mu się odnaleźć w nieznanej rzeczywistości, a przynajmniej sprawią, że stres debiutanta będzie mniejszy. Zapytałam Beatę Chrzanowską, psychologa z Uniwersytetu dla Rodziców w Warszawie, co warto poćwiczyć z dzieckiem, zanim pójdzie do przedszkola. 1. Wycieranie pupy Czynność tę potraktuj jak coś, co każdy robi i każdy musi się nauczyć. Dlatego nauki nie zaczynaj od słów: „Dziś czeka cię wielki dzień”, tylko od: „Spróbuj sam”. Odrywać kawałki papieru (można używać też jednorazowych chusteczek), podcierać się, wrzucać papierek do nocnika lub muszli, podciągać majtki, umyć ręce. Na początku malec nie doczyści pupci, więc trzeba będzie po nim poprawić. Naukę można zacząć, gdy maluszek zacznie załatwiać się do nocniczka. Zobacz też: Niezbędnik malucha na pożegnanie z pieluszką 2. Samodzielne ubieranie się Nie licz na to, że trzylatek będzie zapinał guziki i wiązał sznurówki. Ale twój smyk może już sprawnie zdejmować spodnie na gumce, zakładać skarpetki, koszulkę, buciki. Jednak jeśli nie masz czasu na naukę, zrezygnuj z lekcji, bo pośpiech nie jest dobrym nauczycielem. Co robić? Ubieranie można ćwiczyć na lalkach, ale pamiętaj, że inaczej zakłada się spodenki na misia, a inaczej na siebie. Przyda się też zabawka, która oswoi malca z zapinaniem, przewijaniem, otwieraniem... Przyda się zabawka z naszytymi guzikiem, suwakiem, ze sznurówką i zatrzaskiem. Świetnym ćwiczeniem jest zamykanie i otwieranie słoików, butelek, a także zabawa z kamykami, grochem (ukryj w woreczku pełnym grochu małą zabawkę i pozwól, by malec ją znalazł, zanurzając rękę w kuleczkach). Na wakacjach szukaj okazji, by ćwiczyć wiązanie, przewijanie, np. na sieci rybackiej wieszanie muszelek na sznurkach… Wszystko to sprawia, że paluszki stają się bardziej sprawne i precyzyjne. UWAGA! Kup spodenki na gumkę, sandałki na rzepy – są łatwiejsze do obsługi niż suwaki czy guziki. Pozwól dziecku na samodzielność, nie wyręczaj go, a raczej pokaż, że zawsze może skorzystać z twojej pomocy (jeśli smyk sobie nie radzi – po wielu próbach! – powiedz: „Chodź, to zapnę ci sweterek”, ale nie: „Nie radzisz sobie”). Zobacz też: Niezbędnik przedszkolaka - o tym nie możesz zapomnieć! 3. Mycie rączek To taka sama czynność jak podcieranie pupy – trzeba się jej nauczyć, ćwicząc. Pokaż dziecku, co trzeba zrobić: podciągnąć rękawki (by sobie ich nie zmoczył), odkręcić kurek, wziąć mydło, namydlić dłonie, opłukać, strząsnąć wodę, „oklepując” brzeg umywalki (by nie rozchlapać wody na podłogę), wytrzeć ręce. Powtarzajcie to, by nawyk się utrwalił. [CMS_PAGE_BREAK] 4. Samodzielne jedzenie Już kilkumiesięczny malec próbuje jeść sam. Pozwól mu na to, na mazanie po stole, wkładanie rączek do zupy, bo kolejnym krokiem w tej nauce jest już trzymanie łyżki. Niestety, niektórzy rodzice przegapiają tę gotowość dziecka, karmiąc je (bo tak jest szybciej, czyściej). Inni kroją wszystko na kawałki, nawet kanapki, by ułatwić maluchowi jedzenie. Albo trzylatkowi podają zupę mleczną w butelce. Efekt? Smyk nie umie odgryźć kęsa, nie wie, że zupę je się łyżką. A przecież w przedszkolu będzie musiał sam jeść, nikt nie będzie go karmić. I jeszcze jedno: w przedszkolu wszyscy jedzą to samo, nie ma wyboru, dlatego warto przyzwyczaić dziecko do różnorodności, by nie kręcił noskiem na kaszę z truskawkami, a nie malinami. Co robić? Jeśli smyk nie umie jeść samodzielnie, spróbuj karmić go na dwie łyżki, tzn. jedną łyżkę dzierżysz ty, a drugą smyk. Raz ty podajesz jedzenie, a raz on… Pokazuj też, że jedzenie jest różnorodne. Zabierz malca na bazarek, niech sam wybierze produkty i zróbcie z tego obiad. Zgadujcie nazwy, wymyślajcie swoje, gotujcie wspólnie... 5. Zostawanie z obcymi To może być dla dziecka trudne: nowe dzieci i obce panie. Dlatego zacznij przyzwyczajać go do tego, że opiekować się nim mogą inne osoby (wybrane przez rodziców), a nie tylko mama czy babcia. Co robić? Poproś kogoś z rodziny (rzadko widywanego), by zajął się malcem, gdy ty wyjdziesz z domu. Przez kwadrans, pół godziny… Każdego dnia dłużej. A później zaprowadź dziecko do nowej opiekunki, by czas spędził poza domem. 6. Przebywanie z dziećmi Jeżeli dziecko spędzało czas tylko z dorosłymi, może mieć trudność w odnalezieniu się w grupie maluchów. Co robić? Zabieraj go na place zabaw, imprezy, gdzie jest dużo dzieci, inicjuj wspólne zabawy. To okazja, by malec nauczył się, że ktoś może chcieć jego zabawki albo że inne dziecko może nie chcieć oddać swojej (wtedy pokaż mu, że jest alternatywa, równie interesująca, np. zabawa na huśtawce). UWAGA! Im trudniej smykowi wchodzić w relacje z innymi dziećmi, tym częściej powinien je spotykać. Nie rezygnuj z tego, bo malec ma trudność w odnalezieniu się w grupie. I tak będzie musiał się tego nauczyć. 7. Korzystanie z pomocy Nikt w przedszkolu nie będzie zgadywał, czego potrzebuje, dlatego naucz go, by mówił o swoich potrzebach. Co robić? Pytaj go często: „W czym ci pomóc?”. Poczekaj, niech powie, co chce. 8. Reagowanie na STOP Od tego, czy dziecko zareaguje na: „Stój! Stop”, zależy jego bezpieczeństwo. I już. Co robić? Zaproponuj zabawę, by zawsze, gdy usłyszy STOP, STÓJ, zrobił to, nieważne, czy w coś się bawi. Zobacz też: Czy twoje dziecko jest gotowe na pójście do przedszkola? - test
Jak wspierać samodzielność dziecka, by rozwinęło skrzydła?
Każda mama chciałaby uchronić swojego malucha przed wszelkimi przeciwnościami losu. Jednak jest to niemożliwe. Nie bój się samodzielności dziecka, ale mądrze ją wspieraj. To ważne dla przyszłości malucha.
Mały człowiek prędzej czy później puszcza się matczynej spódnicy i – nie zważając na nic – rusza na spotkanie z tym, co nieznane. Pokazuj mu, że świat to przyjazne miejsce. To pomoże mu szybciej się w nim odnaleźć. Nie jestem sam Dokonując tego odkrycia, dziecko nieustannie czuje na zmianę lęk i ciekawość. Noworodek nie jest jeszcze zbyt towarzyski. W pierwszych dniach życia śpi nawet przez 20 godzin na dobę, a w przerwach interesuje go głównie jedzenie. Z twarzy pochylonych nad kołyską rozpoznaje zwykle jedną – mamy. I tylko na jej towarzystwie mu zależy. Ale to się szybko zmienia. Już u dwumiesięcznego niemowlęcia można zaobserwować pierwsze „treningi interpersonalne”: na widok zbliżającej się osoby z radości macha nóżkami i rączkami. Między szóstym a ósmym miesiącem zaczyna pojawiać się nieufność w stosunku do obcych. Pod koniec ósmego miesiąca towarzyszy jej tzw. lęk separacyjny. Maluch odkrywa, że mama nie stanowi z nim jedności i zaczyna się panicznie bać, że ona zniknie. Obawa przed zrezygnowaniem z tej symbiozy to naturalny etap społecznego rozwoju dziecka. Jej nasilenie zwykle przypada na dziewiąty czy dziesiąty miesiąc, ale strach przed odłączeniem się od bliskich utrzymuje się aż do drugich urodzin. Zobacz też: Jak nauczyć dziecko samodzielności? Idziemy na spacerek Zwykły spacer to dla dziecka wielka wyprawa w nieznane. Na dwór możesz wychodzić już z noworodkiem. Gdy jest bezwietrznie i ciepło, wyjdź na kwadrans. Następnie codziennie wydłużaj ten czas o dziesięć minut. W zimie zacznij od werandowania (ubierz malucha jak na spacer i otwórz w pokoju okno), a na dwór idź dopiero po dwóch tygodniach. Młodsze niemowlę zwykle na powietrzu natychmiast zasypia (chociaż bywają dzieci, które robią to dopiero po kilku minutach głośnych protestów, bo w wózku nie mogą swobodnie się rozglądać). Ale dla półrocznego malucha spacer to cudowna odmiana od domowej monotonii. Z wysokości spacerówki może godzinami obserwować otoczenie. Im więcej się wokół dzieje, tym lepiej. Z kolei starsze dziecko samo chodzenie traktuje jak atrakcję. Za nic nie chce dać się posadzić do wózka. Zwykle kieruje się tam, gdzie jest najciekawiej: wchodzi w kałuże, błoto, rabatki z kwiatkami. Często kuca, aby zrywać stokrotki lub przyglądać się robaczkom. Spacer z dwulatkiem przypomina często bieg na orientację. Wędrowniczek zwykle chce iść (lub częściej biec) w odwrotnym kierunku co ty. A kiedy już dojdzie, nie chce wrócić. Nie zmuszaj go, żeby cały czas trzymał cię za rękę, bo taki spacer potraktuje jak karę. Najlepiej idźcie na plac zabaw. Zobacz też: Spacerek bez aferek – to jest możliwe! Poznaj proste tricki [CMS_PAGE_BREAK] Aby przechadzki były przyjemnością... ...dostosuj je do potrzeb malucha. Unikaj wędrowania dziurawym chodnikiem, przy ruchliwych ulicach. Lepszy będzie park, plac zabaw z miękką nawierzchnią, ogródek jordanowski. Poza tym: Bądź elastyczna. Kto powiedział, że zawsze trzeba iść na huśtawki? Czasem fajniej jest postać przed blokiem i popatrzeć na śmieciarkę. Zapewnij atrakcje. Zestaw do piaskownicy, wózeczek do pchania, piłkę, puszczanie baniek czy malowanie kredą. Trzymaj się blisko domu. Całodniowe wyprawy do parku narodowego albo wesołego miasteczka zostaw na wyjątkowe okazje. Pamiętaj o prowiancie... Na świeżym powietrzu nawet niezbyt lubiana kanapka smakuje świetnie. Zabieraj przekąskę i coś do picia nawet wtedy, gdy wychodzicie „na chwilę”. ...i o miniapteczce. Miej zawsze przy sobie wodę do obmycia otartego kolana, żel dezynfekujący i plasterek do zaklejenia skaleczonego palca. Dwulatek w przedszkolu? Przedszkole wymaga od dziecka emocjonalnej i społecznej dojrzałości. Zamiast zamartwiać się tym, jak sobie w nim poradzi, stale przygotowuj malucha – stopniowo – do tej wielkiej chwili. Dobrym wstępem są zajęcia w osiedlowym klubiku czy domu kultury. Dwulatek ma tam szansę uczyć się zasad, jakie obowiązują w grupie, i powoli przyzwyczajać do tego, że opiekuje się nim obca pani. Obserwując jego zachowanie, zorientujesz się, czy twój skarb ma już wystarczające umiejętności społeczne, by odnaleźć się w przedszkolu. Zobacz też: Czy dwulatek może iść do przedszkola? Zabezpieczenia w domu Przed małym dzieckiem mało co się ukryje. Ale niebezpieczne miejsca i przedmioty muszą pozostać poza jego zasięgiem. Nie spuszczaj malca z oka. Pochowaj chemię, kosmetyki i lekarstwa. Wszystkie drobiazgi trzymaj wysoko. Zdejmij obrusy i chodniki. Zabezpiecz okna, drzwi i szuflady. Osłoń ostre kanty, np. stołu. Zainstaluj specjalną zamykaną bramkę przed schodami. Zabezpiecz kontakty i kable. Usuń trujące rośliny. Zastaw dostęp do kuchni i piekarnika. Sprawdzaj, co leży na podłodze. Uważaj na żelazko, toster, grzejnik. Zobacz też: Dom bezpieczny dla dziecka Konsultacja: dr n. med. Alicja Karney, pediatra, kieruje Oddziałem Pediatrycznym Hospitalizacji Jednego Dnia w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie
Wyprawka przedszkolaka - 27 niezbędnych rzeczy
To, co się w niej znajdzie, w dużej mierze zależy od przedszkola, są jednak przedmioty potrzebne każdemu przedszkolakowi.