Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2024-05-08T14:43:16.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: David Beckham całuje córkę w usta. „Co byś pomyślał, gdybyś zobaczył wujka, nauczyciela lub trenera całującego twoje dziecko”, komentuje włoski psycholog
items: Twój maluch to mały… KAMELEON? Zobacz, jak wspierać jego zalety!
items: Twój maluch to mała… ALPAKA? Zobacz, jak wspierać jego zalety!
items: Odkryj i wspieraj naturalne zalety swojego dziecka [PSYCHOTEST]
items: O stawianiu granic – wywiad z Marią Rotkiel, psychologiem
items: Koronawirus: jak dbać o psychikę swoją i dziecka w czasie epidemii?
items: Sukcesy i porażki – jak sobie z nimi radzić [LIVECZAT Z EKSPERTEM]
items: Co sądzisz o tym, aby kobiety w ciąży były badane, czy nie mają depresji? [SONDA ULICZNA]
items: Jak wspomagać rozwój niemowlaka - radzi szkocki psycholog dr Peter Willats
items: Rodzicu – baw się ze swoim dzieckiem - apel psychologa.
items: Ekozabawy na łonie natury
items: Wspomnienia z porodu - rodzić z mężem czy bez? Psycholog radzi
items: Problemy z wychowaniem
items: Z (nad)wagą do psychologa

David Beckham całuje córkę w usta. „Co byś pomyślał, gdybyś zobaczył wujka, nauczyciela lub trenera całującego twoje dziecko”, komentuje włoski psycholog
type: item
date: 2022-09-14T08:02:03.000Z
creator: Małgorzata Sztylińska-Kaczyńska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dzieci gwiazd
subject: psycholog
subject: tata i córka
description: Gdy cały świat obiegło zdjęcie Davida Bechkama z córkę Harper, wśród rodziców rozpętała się burza. Czy można całować dziecko w usta?! Stanowisko w tej sprawie postanowił zajęć włoski pisarz i psycholog Alberto Pellai.
encoded: Całowanie i przytulanie to jedna z form okazywania sobie miłości i czułości. Czy pocałunki w usta powinny być zarezerwowane tylko dla dorosłych? Woski psycholog przekonuje, że tak. „To zły gest” Choć niektórzy rodzice uważają, że całowanie dzieci w usta jest słodkie i zabawne, Alberto Pellai zdecydowanie przestrzega przed takim zachowaniem. „Beckham całuje swoją córkę Harper w usta. Powiedzmy sobie jasno: to zły gest. Bez żadnych > i >. Ponieważ dorośli są odpowiedzialni za oferowanie swoim dzieciom czułości i kontaktu bez uciekania się do gestów, które mogą wywołać ekscytację lub intensywne wrażenia. Dotyk i kontakt rodziców wobec swoich dzieci to pierwsze nauczanie, jakie otrzymują o tym, jak ważne jest poszanowanie granic ciała”. W swoim wpisie psycholog mocno akcentuje fakt, że na pozór niewinne całowanie dziecka w usta uczy je, że nie może ono decydować o swoim ciele, a to niesie ze dobą daleko idące konsekwencje. Poszanowanie granic ciała dziecka Psycholog apeluje do rodziców: „Każdy gest dotykający ciała dziecka jest gestem, który musi komunikować mu czułość i który jednocześnie musi kształtować w nim postrzeganie granic jego ciała, czyli tych granic, których nikt nie przejdzie bez jego zgody. Zgody, której będzie mógł udzielić tylko wtedy, gdy będzie miał umiejętności, aby odróżnić uczucie od miłości. Co byś pomyślał, gdybyś zobaczył wujka, nauczyciela lub trenera całującego Twoje dziecko w usta? Wszyscy dorośli, łącznie z rodzicami, muszą szanować dzieci. A pocałunki w usta – jak i klapsy – nie są gestami godnymi szacunku. Kropka i tyle”. A ty co sądzisz o całowaniu dzieci w usta? <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="250" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fpermalink.php%3Fstory_fbid%3Dpfbid0R5p3YqYSivWP3xjPqfrvKnKxgcAL6pz4JGKnvgmDxwKfFDXqWPMTfcodWdAwi1mSl%26id%3D100044165512791&show_text=false&w…

imgIDYjrW-63e5490.png
width: 1200
height: 900

Twój maluch to mały… KAMELEON? Zobacz, jak wspierać jego zalety!
type: item
subject: Małe dziecko
subject: Nasze akcje
subject: Pielęgnacja
subject: Wideo
subject: Bambino
subject: charakter
subject: charakter dziecka
subject: kosmetyki
subject: pielęgnacja
subject: porady psychologa
subject: psycholog
subject: rozwój dziecka
description: Okazuje się, że maluchom wystarczy kamyk, kawałek sznurka i garść piasku, aby wyczarować niezwykle danie w wytwornej restauracji. Czasem na balkonie. Kreatywność i wyobraźnia bywają u niektórych dzieci bardziej rozwinięte niż inne cechy. Psycholog Dominika Słomińska podpowiada, jak je wykorzystać oraz przekuć w przyszły sukces szkolny i życiowy.
encoded: Zapewne rozwiązałaś już nasz psychotest i na tej podstawie dowiedziałaś się, że bardziej niż do pandy, alpaki, flaminga, czy zebry, twój maluch podobny jest do KAMELEONA. Podobnie jak to małe zwierzątko, dziecko potrafi się chować, ale też przypodobać. Zauważyłaś to, prawda? Niezwykły, aktorski talent w połączeniu z kreatywnością zdecydowanie warto pielęgnować! Nie wiesz, jakie cechy dominujące posiada twoje dziecko? Rozwiąż nasz psychotest! KLIK Twoje dziecko posiada cechy, które ma również… kameleon? Dowiedz się, jak je wspierać ? Kreatywność jest tą cechą dziecka, którą można wspierać dość łatwo, przede wszystkim nie ograniczając jej. Jak podkreśla psycholog Dominika Słomińska, towarzyszą jej bowiem wolność i wyobraźnia. - Kreatywność to bardzo wdzięczna cecha do prowadzenia w dziecku. Polecam podążać w tym względzie za maluchem. Kiedy słyszymy „Mama, wynalazłem wynalazek!” to znaczy, że dziecko wierzy w siebie i swoje możliwości. Trzeba pozwolić mu na realizowanie pomysłów nawet tych szalonych. Dzieci uwielbiają robić mikstury z mąk, wody, kaszy, fasoli, jajek i z mydła. Kochają eksperymenty i rozwiązywanie zagadek typu: jak pod ziemią zbudować korytarz dla mrówek i biedronek, jak zrobić z papieru strój policjanta, jak zbudować robota i pofarbować włosy krepiną. Co ma zrobić rodzic? Pozwalać, pozwalać i jeszcze raz pozwalać! Kiedy widzimy, że dziecko kieruje swoje działania w konkretnym kierunku – kosmosu, informatyki, dinozaurów czy budowania labiryntów, należy mu zapewnić atrakcje i rozwój względem tych potrzeb. Umiejętności aktorskie malucha Bardzo często dzieci puszczają wodze fantazji. I choć my, rodzice doceniamy kreatywność maluchów, przychodzi moment, w którym nie zawsze potrafimy, lub chcemy zaakceptować wymyślane przez malucha niestworzone historie. Psycholog Dominika Słomińska wyjaśnia, że podstawą jest odróżnienie wyobraźni i korzystania z niej, od rozwojowej konfabulacji, która przypada na wiek przedszkolny. Jak mówi ekspertka, dzieci wtedy potrafią…

mYEq27-118308-381d622.jpg
width: 1920
height: 1080

Twój maluch to mała… ALPAKA? Zobacz, jak wspierać jego zalety!
type: item
subject: Małe dziecko
subject: Nasze akcje
subject: Pielęgnacja
subject: Wideo
subject: Bambino
subject: charakter
subject: charakter dziecka
subject: pielęgnacja
subject: porady psychologa
subject: psycholog
subject: psycholog dziecięcy
subject: rozwój dziecka
description: Bez wątpienia twoje dziecko posiada wyjątkowe cechy, których stymulacja doprowadzi je ostatecznie do… sukcesu! Chcesz wiedzieć, jak je pielęgnować i tym samym dać mu szczęście? Przeczytaj nasz artykuł i dowiedz się, jakie porady ma dla rodziców „małych alpak” psycholog, Dominika Słomińska.
encoded: Rozwiązałaś nasz psychotest i już wiesz, czy cechy twojego dziecka bardziej pasują do pandy, flaminga, alpaki, zebry czy kameleona? Jeśli wynikiem jest ALPAKA, musisz wiedzieć, że twoja pociecha jest przede wszystkim przyjacielska i empatyczna. Ponadto prawdopodobnie uwielbia poprawiać innym nastrój, podnosi na duchu, inni lubią jej towarzystwo, a sama zwykle jest bezkonfliktowa, cicha i spokojna. Dowiedz się, jak wspierać te naturalne cechy charakteru dziecka! Nie wiesz, jakie cechy dominujące posiada twoje dziecko? Rozwiąż nasz psychotest! KLIK Alpaka jest przyjacielska. Twoje dziecko również? Oto sposoby, by pomóc maluchowi rozpoznać prawdziwą przyjaźń Psycholog Dominika Słomińska podkreśla, że: – Nie istnieje żaden tajemny kod na rozpoznanie przyjaciela. Aby ułatwić dziecku rozpoznanie przyjaciela, możemy mu opowiadać, co to znaczy się przyjaźnić i jak prawdziwy przyjaciel się zachowuje. W skrócie przyjaciel to ktoś, z kim lubimy spędzać czas i czujemy się dobrze w jego towarzystwie, czujemy się przez niego lubiani i akceptowani. Ponadto prawdziwy przyjaciel nie dokucza, nie zdradza sekretów i dzieli radości oraz smutki, a także stara się pomagać, kiedy znajdziemy się w prawdziwych tarapatach. Dodaje: – Trzeba zawsze dbać o to, żeby dzieci potrafiły od początku zachowywać równowagę w przyjaźni, żeby były i dawcami, i biorcami. Bo u dzieci empatycznych jest ryzyko, że będą dostosowane i uległe. Pomocne mogą być stare powiedzenia, które mają rdzenną mądrość: „Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie” i „Z przyjacielem można beczkę soli zjeść”. Kolejną cechą alpaki jest empatyczność. W jaki sposób empatia pomaga dziecku osiągnąć sukces życiowy? Warto na początku przypomnieć sobie, czym jest empatia. To nic innego jak współodczuwanie, rozumienie i łatwość w kontaktach społecznych. Właśnie ta cecha sprawia, że człowiek empatyczny to taki, który jest bardziej przyjacielski, pomocny i otwarty na świat. Jak podkreśla nasza ekspertka: – Ludziom empatycznym może żyć s…

xQqj3G-118306-d9d1a52.jpg
width: 1920
height: 1080

Odkryj i wspieraj naturalne zalety swojego dziecka [PSYCHOTEST]
type: item
subject: Czas wolny
subject: Nasze akcje
subject: Rodzina
subject: porady psychologa
subject: psycholog
subject: psycholog dziecięcy
subject: psychotest
subject: rozwój dziecka
description: Chociaż każdy maluch ma wiele cech wspólnych z innymi dziećmi, to jest jedyny w swoim rodzaju i potrzebuje indywidualnego podejścia rodzica czy wychowawcy. Rozwiąż quiz i sprawdź, jakie cechy dominują u twojej pociechy oraz jak możesz wspierać ich rozwój!
encoded: Każdy z nas ma w sobie cechy, które posiadają również… zwierzęta! Dlatego rozwiązując psychotest możesz dowiedzieć się, czy cechy charakteru twojego maluszka pasują bardziej do: pandy, surykatki, flaminga, alpaki, zebry czy kameleona... A gdy już rozwiążesz quiz i otrzymasz wyniki, koniecznie przeczytaj artykuł, w którym znajdziesz m.in. porady psychologa, jak stymulować właśnie te naturalne, dominujące cechy twojej pociechy, a także dowiedz się, jaki mają one wpływ na jej rozwój. Może dzięki temu łatwiej będzie ci zrozumieć swoje dziecko? Zapraszamy do zabawy! Nie przerywaj zabawy! Teraz pandę, surykatki, flaminga, alpakę, zebrę i kameleona znajdziesz obok Bolka i Lolka na produktach Bambino Dzieciaki. Wybierz sposób pielęgnowania dziecięcej natury – poniżej nasza podpowiedź. Materiał powstał z udziałem Bambino View Ediplayer on the source website

O67ykF-118037-cc47e9b.jpg
width: 1280
height: 960

O stawianiu granic – wywiad z Marią Rotkiel, psychologiem
type: item
date: 2020-10-25T09:33:00.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: porady psychologa
subject: psycholog
subject: wywiad
description: Czy dziecko byłoby szczęśliwe, robiąc wszystko, na co ma ochotę? O rozsądnym stawianiu granic rozmawiamy z Marią Rotkiel, autorką książki „O rety! Dziecko!”.
encoded: Po co dziecku granice: zasady, reguły, zakazy? Maria Rotkiel, psycholożka, terapeutka par, terapeutka rodzinna, trenerka rozwoju zawodowego i osobistego, trenerka motywacyjna, autorka książki "O rety, dziecko!": Dziecko jest jak turysta w kraju o nieznanej mu kulturze i zwyczajach. By poczuć się bezpiecznie i odnaleźć przyjemność w poznawaniu nowego miejsca, musi poznać obowiązujące w nim zasady: wiedzieć co wolno, a czego nie, co jest dobre, a co niebezpieczne. Bez tej wiedzy będzie zagubione. Granice są więc drogowskazami, które pomagają mu uczyć się świata, siebie i ludzi – z radością, bez lęku. Sprawiają, że to, co je otacza, staje się bezpieczniejsze, bardziej zrozumiałe i przewidywalne. Gdybyśmy ich nie stawiali, pozostawilibyśmy naszego „turystę” bez pomocy. To tak, jakbyśmy mówili: „Radź sobie sam”. Jak stawiać granice, by nie zmienić domu w koszary? W rodzicielstwie ważna jest empatia i szacunek. Jeśli szanujemy dziecko i jego potrzeby, jeśli dajemy mu prawo do własnego zdania i jesteśmy wrażliwi na to, co czuje i jak to wyraża, nie przesadzimy w kwestii stawiania granic. Zabraniając czy wymagając czegoś, uzasadniajmy swoją decyzję. Pozostawiajmy maluchowi wybór w niektórych sprawach. Np. egzekwując to, aby jadł zdrowo i regularnie, pytajmy: „Na co masz ochotę: na rosół czy zupę pomidorową?”. Nie zgadzajmy się jednak, by dla świętego spokoju zamiast obiadu jadał lody. Jeżeli ma na nie wielką ochotę, dajmy mu je na deser. Zobacz także: Mów "Stop!" zamiast "Nie!" O czym trzeba pamiętać, ucząc dziecko reguł? Przede wszystkim tłumaczmy dziecku, czemu te reguły służą. Róbmy to tak, by było to dla niego zrozumiałe. Odwołujmy się do przykładów. Mówmy na przykład tak: „Nie wolno nikogo bić. Mama cię nie bije, bo bicie jest niedobre. Gdyby mama cię uderzyła, byłoby ci bardzo smutno, prawda? Gdy ty uderzyłeś kolegę, jemu też było smutno. Dlatego płakał”. A czego absolutnie nie wolno nam, rodzicom, robić? Nie wolno lekceważyć uczuć dziecka. Jeśli dziecko uderzy kogoś …

imgaqE8OU-09c0c61.jpg
width: 1024
height: 683

Koronawirus: jak dbać o psychikę swoją i dziecka w czasie epidemii?
type: item
date: 2020-03-23T11:43:20.000Z
creator: kgalazkiewic
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: depresja
subject: psycholog
subject: psychologia wychowania
description: Praca zdalna, zamknięte szkoły, brak możliwości spotkania z przyjaciółmi, a do tego strach przed chorobą mogą przygnębiać zarówno dorosłych, jak i dzieci. Jak w tym trudnym czasie dbać o nasze zdrowie psychiczne? Podpowiadamy.
encoded: Opustoszałe miasta, pozamykane szkoły i restauracje, a także praca zdalna. Stan epidemii wywołany koronawirusem sprawił, że nagle znaleźliśmy się w nowej rzeczywistości, do której wcale nie łatwo przywyknąć. Odizolowani od ulubionych miejsc i ludzi, możemy czuć się przygnębieni i samotni. Jak sobie z tym radzić? Jakie są objawy złego samopoczucia wywołane wybuchem COVID-19? Eksperci z Centrów Prewencji i Kontroli Chorób (CDC), jak możemy przeczytać na stronie internetowej instytucji, twierdzą, że do objawów stresu związanego z wybuchem koronawirusa należą m.in. nasilone obawy i lęk o własne zdrowie i zdrowie swoich najbliższych, zmiany w nawykach związanych ze spożywaniem posiłków, problemy ze snem i koncentracją uwagi, pogorszenie objawów choroby przewlekłej, zwiększone spożycie alkoholu, wyrobów tytoniowych czy innych substancji psychoaktywnych. Jak radzić sobie ze stresem wywołanym COVID-29? Eksperci z CDC są zdania, że każdy może wykonać kilka prostych kroków, by pomóc sobie i najbliższym w radzeniu sobie ze stresem wywołanym koronawirusem. Co należy zrobić? przede wszystkim powinniśmy robić sobie przerwy od oglądania, czytania czy słuchania nowych informacji na temat pandemii w mediach, ponieważ nieustanna koncentracja na tym problemie może intensyfikować niepokój, regularnie ćwiczyć, rozciągać się lub medytować, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" …

110492-b2dd822.jpg
width: 1200
height: 800

Sukcesy i porażki – jak sobie z nimi radzić [LIVECZAT Z EKSPERTEM]
type: item
date: 2019-05-16T10:19:00.000Z
creator: Oktawia Staciewińska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wideo
subject: Wychowanie
subject: klocki LEGO DUPLO
subject: Lego
subject: psycholog
subject: video
description: Dzieci różnie radzą sobie z przegraną, ale i sukcesem. Jak my, dorośli… Jedne przeżywają je mniej, inne bardziej, jednak wszystkie te emocje są im potrzebne. Dlaczego tak ważne jest, żebyśmy my – rodzice – nauczyli maluchy radzić sobie z przegraną i jak to zrobić, podpowiada psycholog.
encoded: Naszą rolą jest być przy dziecku w tych momentach, w których świętuje swoje osiągnięcia, tak samo tak wtedy, kiedy przeżywa gorycz przegranej. O tym, dlaczego to takie ważne, opowiadała podczas liveczatu organizowanego na fanpage'u Mamo To Ja psycholog Dorota Maciejec. Dlaczego zarówno sukcesy, jak i porażki są ważne? Oczywistym wydaje się, że sukcesy powinniśmy doceniać i zauważać. Jak tłumaczy psycholog Dorota Maciejec, sukcesy budują u dzieci pewność siebie, poczucie własnej wartości i kompetencji. „Z całą pewnością dodaje to wiatru w żagle”. Nie inaczej jest z porażkami. Na nie też młody człowiek musi mieć miejsce. „Porażki trzeba umieć przeżyć. Pamiętajmy, że dzieci nie rodzą się z umiejętnością poradzenia sobie z porażką”. Jak wyjaśnia psycholog, porażką może być to, że mając klocki, dziecko ułoży zwierzątko nie w taki sposób jak trzeba. „Jeśli rodzic dodatkowo wzmocni to, mówiąc, że zwierzątko nie wygląda tak jak na obrazku, to takie doświadczenie porażki jest dużo trudniejsze”. To, co w życiu ważne Jak podkreśla psycholog Dorota Maciejec „życie składa się nie tylko z pasma sukcesów, ale i z porażek, które są bardzo ważne. Dziecko, które doświadcza porażki, może mieć przekonanie, że nie doskoczyło do jakiegoś poziomu, a co za tym idzie – zawiodło swoich rodziców. Dlatego bardzo ważne jest, żeby budować w dzieciach poczucie bezpieczeństwa: nawet jeśli doświadczysz porażki, to bardzo cię kocham. Niezależnie od tego, czy ci się udaje, czy nie”. Zapraszamy na kolejne liveczaty na fb, na nasz fanpage Mamo To Ja. Tam możecie zadawać pytania najlepszym ekspertom, a oni chętnie dzielą się swoją wiedzą. Kolejne spotkanie już wkrótce! Więcej: Lego Duplo

102577-fb0ba70.jpg
width: 1920
height: 1080

Co sądzisz o tym, aby kobiety w ciąży były badane, czy nie mają depresji? [SONDA ULICZNA]
type: item
date: 2018-04-17T18:13:57.000Z
creator: amajchrzak
subject: Aktualności
subject: Hity internetu
subject: Mama i tata
subject: Rodzina
subject: Wideo
subject: badanie
subject: ciąża
subject: depresja
subject: psycholog
description: Zapytaliśmy przechodniów, co sadzą o tym, aby kobiety w ciąży były badane, czy nie mają depresji. Jesteście ciekawi odpowiedzi? Zobaczcie sondę!
encoded: Ministerstwo zdrowia uważa, że kobiety w ciąży powinny być badane na taką okoliczność. I właśnie takie rozwiązanie zostało zaproponowane w nowych standardach opieki okołoporodowej, które mają przysługiwać kobietom od nowego roku. Dwa badania w czasie ciąży Badania pokazują, że depresja poporodowa zdarza się w Polsce częściej niż cukrzyca ciążowa. W nowych standardach opieki okołoporodowej została wprowadzona ocena ryzyka depresji. Dwa razy w czasie ciąży: między 11. a 14. tygodniem, 33. a 37. tygodniem oraz jeden raz po porodzie położna lub lekarz prowadzący ciążę będzie miał obowiązek sprawdzić, jakie jest ryzyko pojawienia się u kobiety depresji poporodowej. Jeśli takie badanie potwierdzi depresję, to w zależności od jej stanu, kobiecie zaproponuje się grupę wsparcia, pomoc położnej, wizytę u psychologa lub psychiatry. Takie rozwiązania budzą czasami mieszane uczucia i nasza sonda jest tego potwierdzeniem. "To bardzo słuszna droga, ponieważ większość mam boryka się już na etapie pierwszych tygodni, miesięcy z różnymi problemami" – ocenia jedna z kobiet Jej zdaniem, taka fachowa pomoc jest bardzo ważna na początku ciąży, szczególnie wtedy, kiedy jest to pierwsze dziecko. "Wszytko jest nowe, świeże, kobieta może mieć różne dylematy i problemy związane z tym, że spodziewa się potomstwa" - uważa. "Czasami o pewnych sprawach się nie mówi, a ciąża to jest taki stan, że niektóre kobiety wymagają czasami wsparcia" – dodaje mama dwójki dzieci. Sonda pokazuje jednak, że niektóre mamy odbierają to jako formę nacisku na kobiety. "Przymuszanie kobiet do czegokolwiek nie jest dobrym rozwiązaniem, może warto mówić o problemie, uświadamiać" – zastanawia się mama dwójki dzieci. "Ważne jest, aby kobiety w kluczowych momentach swojego życia miały dostęp do psychologów, ale nie chciałabym być poddana takiej presji, jeżeli bym się czuła dobrze" – stwierdza mama bliźniąt. Zapraszamy do wypełnienia ankiety dla czytelniczek mamotoja.pl! Kliknij w grafikę: Niech kobieta sama decyduje czy …

imgTveoYv-d0a346c.jpg
width: 1920
height: 1080

Jak wspomagać rozwój niemowlaka - radzi szkocki psycholog dr Peter Willats
type: item
date: 2016-01-11T08:57:35.000Z
creator: Aleksandra Sobieraj
subject: Niemowlę
subject: Rozwój
subject: DHA
subject: kamienie milowe
subject: karmienie niemowlaka
subject: psycholog
subject: rozwój niemowlaka
subject: zabawy z niemowlakiem
description: Tylko przez dwa dni był w Polsce dr Peter Willatts, psycholog rozwojowy ze szkockiego Uniwersytetu w Dundee, który wie prawie wszystko o niemowlętach. Udało nam się zapytać go m.in. o to, jak wspierać malutkie dzieci w rozwoju i dlaczego tak ważny jest dla nich nie tylko bliski kontakt z rodzicem, ale również... dieta.
encoded: Bada Pan tzw. kamienie milowe w rozwoju niemowląt. Co to w zasadzie jest? – To narzędzie do sprawdzania przebiegu rozwoju niemowlęcia, czyli osiągnięcia, które powinno zdobyć, przypadające na określone okresy jego życia. Dzięki kamieniom milowym możemy sprawdzać, czy rozwój przebiega prawidłowo – jest tak, gdy kamienie milowe zostały osiągnięte. Jeśli na określonych etapach życia niemowlę wykazuje konkretne umiejętności, to jest to sygnał dla rodziców, że rozwój dziecka jest prawidłowy. Także dla jego pediatry jest to wskazówka dotycząca tempa rozwoju. Czy uważa Pan, że niemowlę to mały geniusz? – O, nie. W kamieniach milowych nie chodzi o to, by udowodnić, że dziecko jest geniuszem, tylko o badanie jego kompetencji po to, żeby rozwijało się prawidłowo. Wszystkie niemowlęta jakoś się rozwijają: jedne powyżej średniej, inne poniżej, a jeszcze inne przeciętnie. Chodzi o to, by wszystkim dzieciom zapewnić rozwój ich maksymalnego potencjału. Jak się sprawdza, co umieją niemowlęta? – To trudne w przypadku tak malutkich dzieci, ponieważ nie umieją mówić. Wszystko polega na obserwowaniu ich i próbach odgadnięcia, co mogą myśleć i dlaczego się tak zachowują. Musimy być bardzo uważni, interpretując te zachowania. Łatwo jest pomyśleć, że rozumieją więcej niż w rzeczywistości. Tak jak np. z psem (przepraszam za porównanie): patrzymy na niego i wydaje nam się, że rozumie, co do niego mówimy. Gdy jesteśmy uważni, możemy zauważyć, że dzieci są mądre, kompetentne, dużo umieją – dziś wiemy o nich znacznie więcej niż jeszcze kilka lat temu. Dam przykład: trzymiesięczne dziecko, które na naszym filmie bawiło się karuzelką [mogło wprawiać ją w ruch, kopiąc nóżką, do której wstążeczką była przywiązana zabawka – przyp. red.], po siedmiu dniach zapomniało, że może w ten sposób wprawiać w ruch karuzelkę. Ale gdy mu o tym przypomnimy, poruszając karuzelką, znów będzie kopało nóżką, żeby wprawić w ruch zabawkę. Tym razem zapamięta to zdarzenie na dwa tygodnie. Jeśli znów mu pokażemy, jak po…

imgsjG62t-edd9fb9.jpg
width: 1024
height: 683

Rodzicu – baw się ze swoim dzieckiem - apel psychologa.
type: item
date: 2014-08-01T08:16:54.000Z
creator: agrinberg
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: psycholog
subject: zabawa z dzieckiem
description: Nie wystarczy machnąć kartą płatniczą w sklepie, by kupić dziecku superrozwijającą zabawkę; wręczyć ją i mieć odrobinę spokoju. Najlepiej bawić się razem z dzieckiem. Być przewodnikiem w zabawie – radzi psycholog.
encoded: Rodzice są coraz bardziej świadomi, że odpowiedni dobór zabawek może wpływać na rozwój ich dzieci. Nowoczesne zabawki służą maluchom jako rozrywka, jednocześnie dostarczając konkretnej wiedzy lub wyrabiając określone postawy i odruchy. Niektórzy rodzice zapominają czasem, że same edukacyjne akcesoria nie wystarczą. Do prawidłowego rozwoju dziecku potrzebna jest zabawa z opiekunami, którzy odpowiednio nią pokierują. Czytaj także: Alarmujące wyniki badań - 8 na 10 rodziców nie ma czasu na zabawę z dzieckiem. Zabawki rozwijają, ale same nie wystarczają Zabawki edukacyjne dają maluchom nie tylko konkretną wiedzę, np. znajomość alfabetu lub cyferek, lecz także rozwijają wyobraźnię i zdolności manualne, uczą koncentracji i logicznego myślenia oraz ćwiczą pamięć. W przypadku najmłodszych, zabawki edukacyjne pomagają wyrabiać naturalne odruchy ciała. Badania pokazują, że dzieci idąc dziś do przedszkola, sprawnie obsługują tablet lub telefon komórkowy, nie mają jednak rozwiniętej umiejętności prawidłowego trzymania długopisu lub nożyczek. – Jeżeli dzieci mają już zabawki elektroniczne, w których wystarczy jednym paluszkiem nacisnąć i mamy całą gamę różnych wrażeń, bo pojawia się dźwięk, kolor, światełko, to trudniej jest im zmotywować się do tego, żeby samodzielnie chwytać to niesforne narzędzie (nożyczki – przyp. red.) i ciężko pracować na to, żeby jakieś barwy się z tej białej kartki wyłoniły – mówi Justyna Korzeniewska, psycholog. Wspólna zabawa zacieśnia więzi dziecka z rodzicem Psychologowie podkreślają, że same zabawki edukacyjne to za mało. Rodzice powinni włączyć się w zabawę z dzieckiem, ponieważ tylko wtedy w pełni skorzysta ono z możliwości takich zabawek. Zadaniem dorosłych jest pokierowanie zabawą, wyjaśnienie maluchowi jak używać zabawek i gier. Zdaniem psychologów rodzic powinien stworzyć dziecku warunki do zabawy oraz być jego partnerem w tej rozrywce. Wspólne gry zacieśniają ponadto rodzinne więzi. – Kiedy dziecko ma do dyspozycji naprawdę atrakcyjne zabawki…

imgYx0kpb-e14aa4c.jpg
width: 1200
height: 800

Ekozabawy na łonie natury
type: item
date: 2011-04-07T10:51:07.000Z
subject: Edukacja
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: ekologia
subject: ogród
subject: psycholog
description: Wspólne spędzanie czasu z małym dzieckiem na łonie natury, to nie tylko przyjemność, ale też niezwykła forma nauki dla malucha.
encoded: Każdy przedszkolak będzie niezmiernie dumny, jeśli będzie mógł stać się super pomocnikiem swojej mamy w dowolnym zakresie, a co dopiero w tak ważnym, jakim jest pielęgnacja roślin. Przedszkolaki lubią czuć się potrzebne, i chociażby z tego powodu warto zachęcać je do codziennej aktywności ekologicznej. Najłatwiejszą metodą aktywizacji dziecka do udziału w domowych zajęciach z ekologii jest wspólna pielęgnacja chociaż jednej rośliny. Ekozabawę zaczynamy od wspólnej rozmowy na temat tego, czy dziecko chciało by mieć własną roślinkę do hodowania. Koniecznie trzeba dziecku opowiedzieć, jakie obowiązki łączą się z hodowlą rośliny czyli codzienne doglądanie, podlewanie i obserwowanie wzrostu rośliny. Dziecko powinno wiedzieć, co się będzie działo z rośliną krok po kroku, w wyniku jego pielęgnacji. To da mu poczucie bezpieczeństwa i emocjonalną stabilność, oraz satysfakcję z tego, że docelowo widać będzie efekty jego pracy. To bardzo ważna rozmowa ponieważ w jej wyniku dziecko podejmuje decyzję, że chce systematycznie opiekować się rośliną. Kolejnym krokiem jest wspólne wyjście do punktu ogrodniczego, w którym razem z dzieckiem wybieramy rodzaj rośliny, doniczkę, ziemię i inne potrzebne akcesoria. W miarę możliwości zachęcam do pozwolenia dziecku dokonywania samodzielnych wyborów. Takie podejście do dziecka w którym oferujemy mu "dorosłą" decyzyjność, będzie stanowiło dla niego sygnał, że traktujemy je poważnie i liczymy się z jego zdaniem. Gdyby dziecko było niezdecydowane co do wyboru roślin czy też wybrało nie nadające się do rodzinnej hodowli roślinki, zadaniem rodzica będzie wybrać właściwą roślinę do pielęgnacji, podpowiedzieć jej wybór i w taki sposób przekonać do tego wyboru dziecko, aby było ono przekonane, że samo podjęło tę ważną decyzję. Bo dla dziecka ten "dorosły" wybór będzie bardzo ważny. [CMS_PAGE_BREAK] W zależności od możliwości roślinkę posadźcie i postawcie albo w domu w dostępnym dla dziecka miejscu, albo w specjalnie do tego wyznaczonym kawałku ogród…

imgRv4NXv-3ac675c.jpg
width: 799
height: 640

Wspomnienia z porodu - rodzić z mężem czy bez? Psycholog radzi
type: item
date: 2008-07-16T08:55:36.000Z
subject: Ciąża
subject: Poród
subject: Poród naturalny
subject: poród
subject: poród rodzinny
subject: przygotowania do porodu
subject: psycholog
subject: tata przy porodzie
description: Jak zachować dobre wspomnienia z porodu, jakie są konsekwencje porodu rodzinnego i czy obecność przyszłego taty pomaga przy porodzie? Odpowiada psycholog.
encoded: Wciąż zastanawiam się, czy mąż powinien być razem ze mną, gdy będę rodzić. Wiem, że wiele młodych mam chwali to sobie, ale nie mam pewności, czy to właśnie obecność przyszłego taty tak pomaga. A jeśli przeważą złe wspomnienia? I wpłyną niekorzystnie na nasze relacje. Wciąż mam wiele wątpliwości. Marianna z Koszalina Nie tylko przyszłe mamy – tak, jak Pani – zastanawiają się nad konsekwencjami porodu rodzinnego. Psycholodzy również. Odpowiadając na Pani wątpliwości, posłużę się wynikami badań. Grupę przyszłych mam, zdecydowanych na rodzenie z mężem, oraz tych, które zaplanowały poród bez partnera, pytano o to, jakie mają oczekiwania wobec tego wydarzenia. Później proszono o relacje z jego przebiegu. Okazało się, że w ostatnim trymestrze ciąży oczekiwania obu grup były podobne (to może dziwić, bo większość kandydatów do porodu rodzinnego chodzi do szkół rodzenia, co polepsza stosunek do porodu). Takie nastawienie oddziałuje na ocenę porodu – bez względu na obecność partnera, jeśli kobieta spodziewała się pozytywnych przeżyć związanych z rodzeniem, to właśnie takie odczucia miała podczas niego. Poród rodzinny i poród solo - różnice Między kobietami rodzącymi samotnie i razem z mężem były jednak różnice, gdy porównano opisy ich przeżyć w kilka tygodni oraz kilka miesięcy po porodzie. Mamy rodzące samotnie coraz bardziej negatywnie oceniały swoje zachowanie podczas porodu. Natomiast oceny rodzących z mężem były z reguły pozytywne. Obie grupy kobiet podobnie – a więc coraz bardziej negatywnie wraz z upływem czasu – oceniały zachowanie personelu medycznego. Zmieniły się też relacje z samego porodu. Pół roku po porodzie opisy były krótsze, z mniejszą liczbą szczegółów, a informacje dotyczące bólu uwzględniały raczej ocenę jego intensywności niż rodzaju. Obecność męża lub partnera przy porodzie Kobiety rodzące samotnie oceniały swoje zachowanie same, biorąc pod uwagę jedynie przebieg porodu i reakcje personelu medycznego. Natomiast mamy rodzące z mężami mogły usłyszeć od nic…

imgmNNDqk-dfd6999.jpg
width: 1024
height: 647

Problemy z wychowaniem
type: item
date: 2007-05-23T11:52:20.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: psycholog
subject: rozwój dziecka
subject: rysowanie
subject: wychowanie
description: Twój maluszek nie chce sam spać albo lunatykuje? Psycholog pomoże rozwiązać Twoje problemy.
encoded: Twój maluszek nie chce sam spać albo lunatykuje? A może martwisz się, że nie chce wziąć kredki do ręki? Lub z drugiej strony – masz ochotę zapisać swoją uzdolnioną pociechę do szkoły muzycznej, tylko zastanawiasz się, czy jeszcze nie jest za wcześnie. Psycholog pomoże rozwiązać Twoje problemy. Milenka ma trzy latka, bardzo lubi śpiewać i tańczyć. Czy takiego maluszka można posyłać na lekcje gry na instrumencie muzycznym? Na to jest jeszcze za wcześnie. Trzyletnie dziecko lepiej zapisać na zajęcia muzyczne, np. na rytmikę albo do grupy tanecznej dla maluchów (organizują je przedszkola, czasami domy kultury). Gra na instrumencie wiąże się bowiem ze żmudnymi ćwiczeniami, często codziennymi. Myślę, że z regularną nauką można zaczekać rok, nawet dwa. Mój trzyletni synek ma dziwną technikę rysowania – „bazgrze” po całej kartce, mówiąc, że właśnie rysuje np. babcię z kotem. Starszy synek, gdy był w wieku Tadka, rysował „normalne” domy i ludzi... Nie należy porównywać umiejętności maluchów. Każdy ma bowiem własne tempo rozwoju, nabywa pewne umiejętności wcześniej, a inne później. Przeciętny trzylatek rysuje kreski, linie zakręcone, często też zmienia nazwę obiektu w czasie rysowania. Ważne jest, aby synek mógł często malować i eksperymentować z kolorami. Z czasem jego prace będą bardziej zrozumiałe. Mikołaj nie chce się wyprowadzić z naszej sypialni, a ma już dwa i pół roku. Kiedy dziecko powinno nauczyć się spania we własnym łóżku? Synek jest już na tyle duży, że może spać w swoim łóżeczku. Niestety, zmiana nawyku zasypiania wymaga od rodziców determinacji, spokoju i konsekwencji. Po rytuale wieczornego czytania bajki i zgaszeniu światła radzę zostawić synka w łóżeczku, usiąść obok i po prostu czekać, aż uśnie, nie wdając się z nim w żadne dyskusje i rozmowy. Gdy dziecko wychodzi z łóżeczka, należy je z powrotem do niego włożyć. Cierpliwość i spokój popłacają. Mój trzyletni synek od pewnego czasu wstaje w nocy i wędruje po domu. Odwiedza kuchnię, zagląda do naszej sypialni…

e50f82-5790276.jpg
width: 600
height: 400

Z (nad)wagą do psychologa
type: item
date: 2006-12-21T15:27:15.000Z
subject: Małe dziecko
subject: Żywienie
subject: dieta dziecka
subject: nadwaga u dzieci
subject: psycholog
subject: psychologia dziecka
subject: zdrowe żywienie
description: Kiedy dziecko je za dużo, a lekarz ostrzega, że maluchowi grozi już nadwaga, musisz zwrócić uwagę na jego dietę i nawyki jedzeniowe. Nie ignoruj spostrzeżeń lekarza - to naprawdę ważne, by zmniejszyć wagę dziecka.
encoded: Na nadwagę dziecka najczęściej zwraca uwagę lekarz w czasie badań kontrolnych. Mówi rodzicom, że maluch jest zbyt pulchny i czas wprowadzić zmiany w jego jadłospisie. Jednak mama i tata (a jeszcze częściej dziadkowie) często ignorują zalecenia, by ograniczać obfitość i kaloryczność posiłków oraz ilość podawanych słodyczy. Systematycznie przekarmiają swoją pociechę w myśl niesłusznej zasady, że dziecko, które dużo je, dobrze wygląda, jest silne i zdrowe. Złe nawyki żywieniowe dziecka Złe nawyki żywieniowe mogą kształtować się już od samego początku życia dziecka. Gdy karmienie staje się najważniejszą czynnością, kontakt malucha z mamą sprowadza się głównie do posiłków, nierzadko męczących dla obu stron. To oznacza mniej czasu na wspólne zabawy oraz pokazywanie i wyjaśnianie świata. Wszystko to niekorzystnie wpływa na rozwój dziecka w pierwszych latach życia. Gdy przedszkolak dużo je... Przedszkolak z nadwagą zwykle ma już utrwalone złe nawyki żywieniowe. Lubi dużo i często jeść, podjada między posiłkami, samodzielnie sięga po słodycze lub skutecznie się ich domaga. Dziecko w tym wieku może objadać się też celowo, by poradzić sobie z nudą, nerwową atmosferą w domu czy innymi kłopotami. W rezultacie dość szybko staje się pulchnym kilkulatkiem o sylwetce zmienionej nadmiarem tkanki tłuszczowej. I po raz pierwszy, zwykle od rówieśników, dowiaduje się, że jest gruby i brzydki. Koledzy uważają go za niezdarę. Z powodu nadmiernej tuszy dziecko jest mniej sprawne fizycznie, szybciej się męczy, więc nie zawsze może dorównać innym w wymagających aktywności zabawach. Takie zachowanie denerwuje wielu rodziców. Często posądzają pociechę o lenistwo, ospałość, brak inicjatywy czy niechęć do wysiłku fizycznego. Dziecku trudno żyć pod taką presją, więc pasjami zajada słodycze, by choć trochę się pocieszyć. Zobacz też: Jak nie wychować grubego dziecia - radzi dietetyk Dziecięcą nadwagę można pokonać! Dorośli próbują temu zaradzić, najczęściej gwałtownie i niekonsekwentnie ograniczając…

imgzBpRcA-3a0356b.jpg
width: 640
height: 960