Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2024-05-07T12:55:22.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Adaptacja w przedszkolu – rady dla rodziców dzieci, które zaczynają przygodę z przedszkolem
items: Jak oduczyć dziecko kłamać? Podpowiadamy!
items: Tylko siostra ma tę moc! 5 niesamowitych korzyści z posiadania siostry (Naukowo udowodnionych!)
items: Czy muszę bawić się z moim dzieckiem? Nowy sposób na zabawę
items: Robiąc to, okazujesz dziecku miłość
items: Co robi psycholog w przedszkolu?
items: Rozwój czterolatka - 4 dowody, że przebiega prawidłowo
items: 7 rad, jak mieć spokojne święta
items: Bunt trzylatka – jak sobie z nim radzić?
items: 10 niegrzecznych przykazań - jak wychować szczęśliwe dziecko
items: Czy dziecko jest gotowe do szkoły? - test
items: 10 rad i mądrości, których lepiej nie słuchać
items: Jaki temperament ma twoje dziecko? - 3 typy charakteru
items: Czy dziecko jest gotowe do przedszkola - 5 dowodów
items: Rozwój trzylatka - 5 dowodów, że przebiega prawidłowo
items: 8 prostych sposobów, jak uszczęśliwić dziecko
items: 5 mitów o rozpieszczaniu dzieci
items: 8 kontrowersyjnych metod wychowawczych
items: Najlepsze sposoby na dziecięcą złość, płacz i histerię
items: Co powinien umieć kilkulatek? Sprawdź!
items: 8 zasad okazywania dziecku szacunku
items: Pożegnanie smoczka
items: Dziewczynki kochają różowy? – Sprawdzamy
items: 6 niewychowawczych zachowań, które wywołują w nas wyrzuty sumienia
items: Pierwsze 3 lata są najważniejsze dla rozwoju dziecka

Adaptacja w przedszkolu – rady dla rodziców dzieci, które zaczynają przygodę z przedszkolem
type: item
date: 2023-07-04T10:02:00.000Z
subject: Edukacja
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: adaptacja przedszkolna
subject: przedszkolak
subject: psychologia dziecka
subject: psychologia rozwojowa
description: Adaptacja w przedszkolu to trudny czas nie tylko dla dzieci, ale i rodziców. Twoje dziecko nie najlepiej znosi zmiany? Dowiedz się, jak pomóc mu w adaptacji.
encoded: Adaptacja w przedszkolu dla niektórych dzieci jest trudniejsza niż dla innych. Jeśli przez pierwsze dni dziecko płacze w przedszkolu lub nie chce się z tobą rozstawać, jest to naturalna reakcja. Jeżeli jednak płacz i niechęć nie ustają z codziennym chodzeniem do przedszkola – przyczyna może leżeć gdzie indziej. Sprawdź, ile zwykle trwa adaptacja w przedszkolu, jakie są możliwe przyczyny problemów z adaptacją i w jaki sposób możesz pomóc dziecku zaaklimatyzować się w placówce. Spis treści: Jak pomóc dziecku w adaptacji do przedszkola? Wskazówki dla rodziców Ile trwa adaptacja w przedszkolu? Problemy z adaptacją w przedszkolu – możliwe przyczyny Gdy maluch nie mówi, czemu nie chce chodzić do przedszkola Adaptacja dzieci w przedszkolu. Podpowiedzi dla nauczycieli Jak pomóc dziecku w adaptacji do przedszkola? Wskazówki dla rodziców Pójście do przedszkola to trudny moment i dla dziecka, i dla rodzica. Na szczęście to mija. Niektóre dzieci po kilku dniach dumnie kroczą do przedszkola i rzucają się w wir zabawy, inne potrzebują nieco więcej czasu, aby przystosować się do nowych warunków. Co możesz zrobić, aby dziecko polubiło przedszkole i jak ułatwić mu adaptację? Ucz samodzielności Zanim dziecko rozpocznie przedszkolną przygodę, naucz je: korzystać z toalety lub nocnika, mówić, jak ma na imię i nazwisko, zgłaszać potrzeby (mówić, że coś boli, jest zimno itp.), używać łyżki i widelca przy jedzeniu, ubierać się i zakładać buty. Dzięki temu maluch poczuje się pewniej. Zachowaj spokój Emocje się udzielają - to prawda stara jak świat. Dlatego nic tak nie potęguje rozpaczy dziecka jak nerwowe reakcje rodziców. Nie płacz, nie krzycz, nie zanoś dziecka do sali, a potem nie odrywaj go od siebie – powinno tam wejść samo. I co ważne, nie pozwól, by dziecko zobaczyło, że sama wahasz się, czy zostawić je w przedszkolu. Wtedy i ono może poczuć się niepewnie. W drodze do placówki wspólnie zaplanujcie, co miłego zrobicie po powrocie z przedszkola – świadomość, że już za kilka godzin się…

imgZra0LQ-f4eb003.jpg
width: 3000
height: 2000

Jak oduczyć dziecko kłamać? Podpowiadamy!
type: item
date: 2020-12-15T17:10:00.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: kłamstwo
subject: przedszkolak
subject: psychologia dziecka
subject: psychologia rozwojowa
subject: wychowanie dziecka
description: Jak oduczyć dziecko kłamać? Przede wszystkim poznaj przyczynę takiego zachowania. Małe dzieci mają bujną wyobraźnię, nie do końca odróżniają jeszcze fikcję od rzeczywistości. Natomiast starsze dzieci kłamią z tych samych powodów, co dorośli - chcą np. uniknąć kary lub zwrócić na siebie uwagę. By oduczyć dziecko kłamać, najważniejsze to dawać mu dobry przykład.
encoded: Jak oduczyć dziecko kłamać? Musisz sama dawać mu dobry przykład: dotrzymuj słowa, nie wciągaj także dziecka w „spiski”. Ustal również jasne zasady, dotyczące między innymi tego, że nigdy nie można kłamać. Jeśli maluch cię okłamuje - porozmawiaj z nim spokojnie. Spraw także, by dziecko nie obawiało się twojej reakcji na prawdę, którą wyzna. Doceniaj także, gdy maluch mówi prawdę - zwłaszcza w momentach, gdy jest to dla niego trudne. Spis treści: Co robić, by dziecko nie kłamało? Co zrobić, gdy dziecko kłamie? Jak rozmawiać z dzieckiem, które kłamie? Jak karać dziecko za kłamstwo? Jak udowodnić, że dziecko kłamie? Dlaczego dziecko kłamie? Dziecko kłamie, bo ma bujną wyobraźnię Kłamstwa celowe Dziecko kłamie, by zwrócić na siebie uwagę Kolorowanie rzeczywistości Co robić, by dziecko nie kłamało? Jeśli chcesz, by twoje dziecko nie kłamało, to... Dotrzymuj słowa. Nie mów: „Później się pobawimy”, „W sobotę pójdziemy do zoo”, jeśli wiesz, że nie będziesz w stanie spełnić obietnicy. Przyznawaj się do własnych błędów. Nie zrzucaj na nikogo winy. Jeśli coś zrobiłaś źle, bierz odpowiedzialność na siebie. I zawsze przeproś za błąd. Nie angażuj dziecka w „spiski”. Nigdy nie mów do dziecka: „Odbierz telefon i powiedz, że nie ma mnie w domu”. Załóż, że dziecko mówi prawdę, nawet jeśli nie masz takiej pewności. Resztę pozostaw jego sumieniu. Puszczenie kłamstwa płazem jest mniejszym złem niż niesłuszne oskarżenie. Zastanów się, dlaczego dziecko kłamie. Może chce tak zwrócić na siebie uwagę albo boi się zbyt surowej kary? Co zrobić, gdy dziecko kłamie? Ustal jasne zasady. Nie mówimy brzydkich słów, nigdy nie kłamiemy, zawsze przyznajemy się do winy. I sama ich przestrzegaj – dziecko uczy się od bliskich! Tłumacz, dlaczego nie wolno kłamać. Operuj konkretami: „Jakbyś się czuł, gdybym powiedziała, że dam ci prezent, a potem go nie dała?”. Wyraźnie powiedz dziecku, że kłamstwa są złe. Udowodnij, że potrafisz spokojnie przyjąć wiadomość o jakiejś złej sytuacji, wydarzeniu. Spokojnie roz…

D6Eg3U-115294-0adc7a5.jpg
width: 1200
height: 800

Tylko siostra ma tę moc! 5 niesamowitych korzyści z posiadania siostry (Naukowo udowodnionych!)
type: item
date: 2019-01-31T10:48:04.000Z
creator: Weronika Zagojska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: psychologia dziecka
subject: rodzeństwo
subject: siostry
description: Okazuje się, że siostra może nauczyć cię więcej niż brat. Dzięki posiadaniu siostry dowiesz się jak rozwiązywać konflikty, zdobędziesz umiejętność rozpoznawania uczuć i emocji drugiej osoby oraz tego, jak wychowywać innych. A to wcale nie wszystko!
encoded: Czy rodzeństwo mieszane, tzw. parka, jest lepsze niż dwóch braci? Naukowcy z Uniwersytetu Brighama Younga dowodzą niezbicie, że płeć rodzeństwa ma szczególny wpływ na nasz rozwój, emocje, zdrowie psychiczne i samoocenę. Z badań wynika, że posiadanie siostry przynosi więcej korzyści. Dlaczego tak dobrze jest mieć siostrę lub kilka sióstr? Dzięki siostrze lepiej żyjemy i rozumiemy innych Kto ma siostrę ten wie, że tzw. darcie kotów na zmianę z wielką miłością to w tych relacjach po prostu norma. Jednocześnie pewnikiem jest także to, że zawsze można na nią liczyć, zwłaszcza w najtrudniejszych momentach, a i czasem pożyczyć jakiś ciuch z jej szafy. Nieważne czy jest starsza, czy młodsza, czy między dziećmi jest duża, czy mała różnica wieku. Ważne, by mieć siostrę. Jak dowodzą badania, posiadanie siostry chroni rodzeństwo przed depresją, a także powoduje, że rodzina staje się sobie bliższa i łączą ją silniejsze więzy. „Relacja z siostrą pomaga rozwijać umiejętności społeczne, takie jak zdolności komunikacyjne, sztukę kompromisu i umiejętność negocjacji” – mówi adiunkt Alex Jensen z Uniwersytetu Brighama Younga (USA), prowadzący badania dotyczące relacji z rodzeństwem. „Nawet wtedy, gdy siostry mają konflikt, to jeśli jest on niewielki, dobrze nam zrobi w rozwijaniu umiejętności radzenia sobie w trudnych sytuacjach społecznych". 5 najważniejszych korzyści z posiadania siostry Oto 5 najważniejszych powodów, według naukowców, dla których tak dobrze jest mieć siostrę (lub więcej sióstr). 1. Dzięki niej zachowasz równowagę psychiczną Okazuje się, że posiadanie siostry zapewnia nam pełnię zdrowia psychicznego. Jak tłumaczą psychologowie, siostry pomagają chronić rodzeństwo przed poczuciem samotności i lękiem. A także to właśnie dzięki siostrom dochodzi do scalenia rodziny po śmierci rodziców. Tak dowodzą badania z 2010 roku opublikowane w Journal of Family Psychology. To wszystko wpływa także na lepszą ocenę własnej wartości. 2. Będziesz mieć więcej współczucia dla innych Bada…

100162-8b367e0.jpg
width: 1200
height: 800

Czy muszę bawić się z moim dzieckiem? Nowy sposób na zabawę
type: item
date: 2016-02-04T11:20:32.000Z
creator: aprochyra
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: dobra mama
subject: psychologia dziecka
subject: zabawa z dzieckiem
subject: zmęczenie
description: Wielu rodziców zadaje sobie to pytanie. To nie są wyrodni rodzice, tylko zmęczeni rodzice. Praca, obowiązki domowe, opieka nad dziećmi – takie są zadania dorosłych. Zabawa jest daleko na tej liście, o ile w ogóle. Włączmy dziecko w nasze zajęcia - to dla nich też zabawa!
encoded: Czy rodzice muszą się bawić z dzieckiem? Niektórzy rodzice nie mają czasu. Inni energii. Jeszcze inni po prostu nie czują się swobodnie turlając się po dywanie lub udając owcę. Każdy z nich prędzej czy później zada sobie to pytanie: czy ja naprawdę muszę być kumplem mojego dziecka? Czy do zabawy nie wystarczy mu rodzeństwo lub rówieśnicy? A może pokój pełen zabawek to dla niego dostateczna rozrywka? Nowa definicja zabawy Absolutnie nie namawiamy do tego, żeby w ogóle nie bawić się ze swoimi dziećmi. Ale wiemy, że czasami można oszaleć od ilości zaleceń związanych z wychowaniem. Psycholog dr Joanna Urbańska z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu mówi, że gubi nas nowoczesna definicja zabawy. Niepotrzebnie myślimy o niej tylko jako oddzielnej aktywności, przeznaczonej wyłącznie dla dzieci. Tymczasem, zabawą mogą być zwyczajne czynności wykonywane wspólnie z rodzicami, np. rozwieszanie prania, podlewanie kwiatów. "Wydaje mi się, że definiujemy zabawę w zbyt wąski sposób. W zależności od wieku dziecka, zabawą mogą być bardzo zwyczajne rzeczy. Np. dla kilkumiesięcznego dziecka będzie to leżenie na brzuszku na kolanach taty. Dla starszego dziecka będzie to naśladowanie rodzica, samo bycie z nim. Dopiero w wieku 5, 6, 7 lat włącza się pragnienie gry i rywalizacji. Wtedy spokojnie można zapewnić dziecku towarzystwo rówieśników i tylko nadzorować zabawę. Nie trzeba się w nią włączać." - mówi psycholog. Dobra mama "Chciałabym podbudować te matki, które nie lubią wcielać się w role księżniczek. Jest mnóstwo sytuacji, w których dzieci tę zabawę dostają – w żłobku, przedszkolu, szkole. W domu chodzi o przebywanie ze sobą. Warto włączyć dziecko w czynności, które samemu się lubi. Wtedy nie będzie to męczące dla rodzica, a dla dziecka wciąż atrakcyjne" - dodaje Urbańska. Zalety zabawy z dziećmi Wiadomo, są liczne zalety zabawy z dziećmi, także dla rodziców. W ten sposób buduje się bliskość, dziecko lepiej się rozwija itd. Sami rodzice często też się nieźle bawią, lubią by…

imgeJ50un-529c062.jpg
width: 1024
height: 680

Robiąc to, okazujesz dziecku miłość
type: item
date: 2014-09-12T15:15:00.000Z
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: macierzyństwo
subject: miłość
subject: psychologia dziecka
description: Kochasz swoje dziecko nad życie, ale czasem masz wrażenie, że nie potrafisz mu tego okazać? Spokojnie, twoje dziecko doskonale wie, że je kochasz. Sprawdź, czy robisz to, co zapewnia malca o twojej miłości.
encoded: Uśmiechaj się do dziecka i patrz mu w oczy Pamiętaj, żeby pochylać się lub kucać, gdy do niego mówisz. Wtedy maluch dobrze cię widzi, a nie tylko słyszy twój głos z góry. Kontakt wzrokowy z dzieckiem jest bardzo ważny, często bez słów można wyrazić dużo więcej niż długą rozmową. Słuchaj tego, co dziecko ma do powiedzenia Myślisz sobie "oczywiście, przecież słucham". Ale czy na pewno? Czy nie przerywasz zniecierpliwiona mówiąc "tak, już dobrze, skończ obiadek", albo "teraz bądź cicho, mama ogląda film"? Rozmawiaj z dzieckiem i wysłuchuj do końca tego, co ma ci do powiedzenia! Czytaj i opowiadaj dziecku bajki To może być wasz mały wieczorny rytuał – kiedy maluch już jest w łóżku, czytasz mu bajkę na dobranoc. Słuchanie bajek jest bardzo rozwijające, a twoja obecność i głos dodatkowo budują poczucie bezpieczeństwa malucha. Dawaj dziecku wybór Oczywiście kilkulatek nie może zupełnie sam decydować o tym, co będzie robił, jadł i w co ubierał, ale możesz już od najmłodszych lat pokazywać swojemu dziecku, że jego zdanie się liczy. Zapytaj, czy woli marchewkę czy brokuły do obiadu albo czy wybiera bluzkę w paski czy groszki. Wysyłaj dziecku kartki i listy Czasami zdarza się, że musisz wyjechać w podróż służbową, albo maluch jedzie na tydzień do dziadków. Wyślij mu list! Nie musi być długi, wystarczy kilka zdań. Zawsze znajdzie się ktoś, kto go dziecku przeczyta. Możesz mieć pewność, że takie listy dziecko będzie przechowywało jak największy skarb przez wiele lat. I pamiętaj: e-mail czy sms to nie to samo! Idź za dzieckiem, kiedy chce cię prowadzić Takim małym gestem mówisz mu bardzo wiele: że się dla ciebie liczy, że jest ważne, że bierzesz pod uwagę jego zdanie, że go słuchasz. Najczęściej maluch robi to, bo chce ci coś pokazać, czyli podzielić się z tobą swoim ważnym przeżyciem. Nie lekceważ tego! Chodź na występy, apele, gale, pokazy, mecze Oczywiście często trudno wygospodarować czas akurat w południe w środku tygodnia, ale zrób co w twojej mocy, by tam być. Dla dziecka …

imgCfyOEX-0198c6b.jpg
width: 1024
height: 684

Co robi psycholog w przedszkolu?
type: item
date: 2014-09-01T09:04:07.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Edukacja
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: adaptacja przedszkolna
subject: problemy wychowawcze
subject: psycholog dziecięcy
subject: psychologia dziecka
description: Nie chodzi o to, by zaprowadził „porządek" i sprawił, że grupa grzecznie usiądzie do obiadu i wszyscy zawsze zgodnie będą się ze sobą bawić. Może jednak pomóc Kasi w pokonaniu nieśmiałości, a Janka nauczyć, że bicie kolegi to nie jest dobry sposób na odebranie mu zabawki.
encoded: Rodzice zazwyczaj niewiele wiedzą o przedszkolnym psychologu, a jeszcze rzadziej korzystają z jego konsultacji. Tymczasem może on pomóc dziecku polubić przedszkole i dobrze się w nim zaaklimatyzować. Te pozytywne doświadczenia ułatwią później dziecku szkolny start. Gdzie znaleźć przedszkolnego psychologa Nie we wszystkich przedszkolach możesz skorzystać z porady psychologa. W państwowych placówkach jego zatrudnienie uzależnione jest od gminy (rodzice mogą jednak starać się o stworzenie takiego stanowiska, np. poprzez złożenie petycji lub prośby w urzędzie gminnym czy miejskim), a w prywatnych – od właściciela. Psycholog zazwyczaj zatrudniany jest na 2-3 godziny tygodniowo, więc w dużych miastach pod jego opieką najczęściej znajduje się kilka przedszkoli. Może ci się wydawać, że te parę godzin to niewielka ilość czasu. Wystarcza jednak, by specjalista poznał dzieci i ich problemy. Co robi psycholog w przedszkolu Psycholog w przedszkolu najpierw obserwuje wszystkie dzieci: jak bawią się w grupie, co robią w sytuacjach stresowych (czy są agresywne, nieśmiałe, wycofane, czy też odwrotnie: przebojowe i odważne). Czasem przygląda się, jak rano rozstają się z rodzicami, może też oglądać prace plastyczne przedszkolaków, „podsłuchiwać", co dzieci do siebie mówią i jak odzywają się do rodziców i wychowawczyń. Na podstawie obserwacji specjalista określa problemy wychowawcze i dzieci, które jego zdaniem wymagają pomocy. Czytaj też: Przeklina, kopie, pluje – 5 sposobów na dziecięce wybryki Na czym polega praca psychologa w przedszkolu Psycholog w przedszkolu pomaga dzieciom i rodzicom w różny sposób. Organizuje zajęcia adaptacyjne. Ułatwiają dziecku oswojenie się z nowym miejscem. Jeśli nie ma takich zajęć, rodzice mogą poprosić psychologa o ich zorganizowanie. Pomaga indywidualnie. Do psychologa możesz zgłosić się w trakcie jego dyżuru w przedszkolu. Rozmawiać możesz nie tylko o problemach dziecka, ale także o jego zdolnościach. Opracowuje specjalne programy. Czasem psycholog m…

imgNwp9qB-48b1079.jpg
width: 1024
height: 683

Rozwój czterolatka - 4 dowody, że przebiega prawidłowo
type: item
date: 2014-02-28T07:03:32.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: psychologia dziecka
subject: psychologia rozwojowa
description: Czy czterolatek powinien umieć jeździć na rowerze lub skakać na jednej nodze? Sprawdź, co powinno umieć czteroletnie dziecko.

imgbFfBfc-1592f4b.jpg
width: 500
height: 371

7 rad, jak mieć spokojne święta
type: item
date: 2013-12-19T10:58:10.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: Boże Narodzenie
subject: psychologia dziecka
subject: psychologia rozwojowa
subject: rodzina
subject: wychowanie
description: Chciałabyś poczuć sielankowy nastrój, ale świętowanie ze zbuntowanym dwu-, trzylatkiem nie jest takie proste. Skorzystaj z kilku prostych trików, by odpocząć w święta z dzieckiem.
encoded: Na co dzień łatwiej znosić fochy malucha, ale nie w święta – chciałoby się, by były idealne. I na co dzień i od święta może być tak, jak chcesz, jeśli masz dobrą strategię, dzięki której zapewnisz sobie odpoczynek w Boże Narodzenie (i inne święta). Oto siedem rad, co zrobić, gdy dziecko...: 1. ... nie chce założyć świątecznego ubranka Mama w eleganckiej sukience, tata w garniturze, a dziecko chce założyć kostium pszczółki lub strój piłkarski. Dwu-, trzylatki próbują przekraczać granice, by sprawdzić, na ile mogą sobie pozwolić. Ubieranie na siłę to największy błąd. Lepiej zostawić maluchowi poczucie niezależności i zaproponować dwa ubrania do wyboru, jeśli nie całe komplety, to np. dwie różne spódniczki lub koszule. Zajęte podejmowaniem decyzji dziecko bez mrugnięcia okiem założy pozostałe elementy garderoby. Gdyby jednak pojawiły się trudności, spokojnie wyjaśnij, dlaczego do kolacji w wigilię Bożego Narodzenia nie wypada siadać w getrach. 2. ... rozbiera choinkę Choinka jest jedną z największych atrakcji dla malucha. Jeśli stoi w waszym mieszkaniu, sprawę rozwiąże ozdobienie jej tak, by nie stanowiła zagrożenia dla dziecka – zamiast szklanych bombek na dole można powiesić np. zabawki, własnoręcznie wykonane łańcuchy. Warto ubierać choinkę razem z dzieckiem. Gdy maluch jest sprawcą tego dzieła, a ty chwaliłaś go za wieszanie ozdób, nie będzie chciał psuć własnej pracy, tylko z dumą wypręży pierś, by docenili go także zaproszeni na święta goście. Jeśli Wigilię spędzacie poza domem, postaraj się odwracać uwagę dziecka od choinki. Zabierz dla niego kilka atrakcyjnych zabawek, które wręczysz mu w krytycznym momencie (to sprawdzona rada mam, które wiedzą, jak odpocząć w święta). 3. ... nie chce się przywitać z ciocią Uroczystości rodzinne to okazja do spotkania dawno niewidzianych krewnych i przyjaciół. Nie dziw się, że dziecko może krępować się ich towarzystwa. Przed spotkaniem opowiedz maluchowi, kto was odwiedzi, a jeśli to możliwe, pokaż zdjęcia rodzinne. W trakcie …

imgNHndZH-70ff887.jpg
width: 1024
height: 710

Bunt trzylatka – jak sobie z nim radzić?
type: item
date: 2013-02-22T08:55:06.000Z
creator: Aleksandra Sokalska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: atak histerii u dziecka
subject: bunt dziecka
subject: bunt przedszkolaka
subject: bunt trzylatka
subject: dzecięca złość
subject: psychologia dziecka
subject: wychowanie
description: Kilkulatek denerwuje się, robi na złość, nie chce słuchać rodziców? To bunt trzylatka. Sprawdź, jak sobie z nim radzić.

imgaVG4yQ-a71de8f.jpg
width: 800
height: 1204

10 niegrzecznych przykazań - jak wychować szczęśliwe dziecko
type: item
date: 2013-02-01T09:20:56.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: psychologia dziecka
subject: psychologia rozwojowa
subject: wychowanie dziecka
description: Aby Twoje dziecko lepiej sobie radziło w życiu postaraj się wcielać w życie dziesięć zasad.

imgk5MvkY-0dc5a49.jpg
width: 960
height: 640

Czy dziecko jest gotowe do szkoły? - test
type: item
date: 2013-01-25T10:23:57.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Edukacja
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: psychologia dziecka
subject: psychologia rozwojowa
description: Sprawdź, czy twoje dziecko jest gotowe do szkoły, jeśli nie, masz jeszcze czas, żeby popracować z maluchem.

imgwevI88-2ee4ad0.jpg
width: 700
height: 702

10 rad i mądrości, których lepiej nie słuchać
type: item
date: 2013-01-17T08:16:16.000Z
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: psychologia dziecka
subject: wychowanie dziecka
description: Każda z was na pewno słyszała w życiu wiele "dobrych" rad. Przedstawiamy ranking najgorszych z nich, przygotowany wspólnie z mamami.

imgKDpzIe-4a60b26.jpg
width: 500
height: 365

Jaki temperament ma twoje dziecko? - 3 typy charakteru
type: item
date: 2013-01-09T23:24:09.000Z
creator: sniemczyk
subject: Niemowlę
subject: Pielęgnacja
subject: charakter
subject: psychologia dziecka
subject: psychologia rozwojowa
description: Dwoje nowojorskich psychiatrów, badających zachowania dzieci, wyróżniło trzy główne typy temperamentu. Sprawdź, jaki charakter ma twoje dziecko!

imgmIlb9o-d61278b.jpg
width: 857
height: 640

Czy dziecko jest gotowe do przedszkola - 5 dowodów
type: item
date: 2013-01-08T15:00:30.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Edukacja
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: przedszkolak
subject: przedszkole
subject: psychologia dziecka
subject: psychologia rozwojowa
description: Chcesz w tym roku zapisać swojego kilkulatka do przedszkola, ale zastanawiasz się, czy to nie za wcześnie? Przeczytaj, czy dziecko jest już gotowe.

imgoawrMW-77967ec.jpg
width: 500
height: 333

Rozwój trzylatka - 5 dowodów, że przebiega prawidłowo
type: item
date: 2012-12-11T23:00:49.000Z
creator: Marta Kabulska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: psychologia dziecka
subject: psychologia rozwojowa
subject: trzylatek
description: Sprawdź, czy twój trzylatek rozwija się prawidłowo. Przedstawiamy umiejętności, które powinno posiadać trzyletnie dziecko.

img6Zgecs-568ea67.jpg
width: 875
height: 640

8 prostych sposobów, jak uszczęśliwić dziecko
type: item
date: 2012-12-11T08:51:55.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: psychologia dziecka
subject: psychologia rozwojowa
subject: szczęśliwe dziecko
subject: wychowanie dziecka
description: Dla swojego dziecka chcesz wszystkiego, co najlepsze. Jednak wychowanie malucha to nie pasmo samych uśmiechów i radości. Dziecko płacze, zwłaszcza gdy czegoś mu odmawiasz, ale to nie znaczy, że jest nieszczęśliwe. Szczęście dziecka polega zupełnie na czym innym. Zobacz sposoby na uszczęśliwienie dziecka.
encoded: Dopadło cię poczucie winy, bo odmówiłaś dziecku kupna kolejnego zestawu klocków? Martwisz się, że przez ciebie przeżyje traumę, której nie zapomni do końca życia? Szczęście dziecka nie ma związku z zabawkami w jego pokoju. Sprzyja mu coś innego. 1. Zaplanuj dziecku dzień Dzieci lubią koszarowy tryb życia (nie mylić z koszarową dyscypliną!). Pobudka, śniadanie, zabawa, drugie śniadanie, spacerek, i tak dalej – aż do wieczora. O tym, jak ważny dla dobrego samopoczucia jest przewidywalny plan dnia, dowiadujesz się, gdy coś go zburzy. Gdy świąteczny pobyt u rodziny czy wyjazd w góry sprawią, że dziecko w innych porach je i śpi, czyli – mówiąc językiem psychologów – rozreguluje się, płaczem i grymasami przypomni ci, co tak naprawdę jest mu potrzebne do szczęścia. Czytaj też: 10 powodów, aby mieć więcej niż 1 dziecko 2. Zarezerwuj trochę czasu wyłącznie dla dziecka Nawet na urlopie wychowawczym nie poświęcasz całego czasu tylko dziecku – pierzesz, gotujesz, sprzątasz, kupujesz. Choć robisz to w zasadzie dla dziecka, ono nie ma cię na wyłączność. Ale gdy wchodzisz do dziecinnego pokoju, ogłuchnij na jakiś czas na dzwoniący telefon, zapomnij o forach dla rodziców w internecie i zapytaj: „W co się teraz pobawimy?”. Dziecko poczuje się ważne i szczęśliwe jak nigdy. Czytaj też: 6 sposobów, w jakie dziecko okazuje ci miłość 3. Słuchaj, co dziecko ma ci do powiedzenia To tylko niewinna dziecięca paplanina... Wcale nie! Dziecko mówi, jak umie, i chce czuć, że to dla ciebie ważne. Nie zbywaj gaduły, nie śmiej się z przekręconych słów. Na pewno też nie byłabyś szczęśliwa, gdybyś znalazła się w podobnej sytuacji. Gdy uważnie słuchasz, pomagasz dziecku w formułowaniu myśli i wyrabianiu poglądu na różne sprawy. Rośnie ci mądry rozmówca. Czytaj też: 5 mitów o rozpieszczaniu dzieci 4. Przytulaj, głaszcz i trzymaj dziecko za rękę Banalne? A jednak sprawia, że dzieci lepiej się rozwijają. Nie skąp dziecku kontaktu ze sobą, sadzaj na kolana, noś na rękach, masuj po plecach, przytulaj, gdy …

img8GU5tn-a1cde71.jpg
width: 1000
height: 667

5 mitów o rozpieszczaniu dzieci
type: item
date: 2012-10-30T14:51:01.000Z
creator: Justyna Etenkowska
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: błędy wychowawcze
subject: psychologia dziecka
subject: wychowanie
description: Noszenie na rękach, smoczek, karmienie na zawołanie - na pewno nie raz słyszałaś, że rozpieścisz w ten sposób dziecko. Czy to prawda?

imgUTr7Lf-66efcf5.jpg
width: 500
height: 355

8 kontrowersyjnych metod wychowawczych
type: item
date: 2012-09-11T06:43:48.000Z
creator: Paulina Wawrzyniak
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: metody wychowawcze
subject: psychologia dziecka
subject: rozwój dziecka
description: Słyszałaś o rodzicielstwie niezaangażowanym albo wolnym chowie? Przedstawiamy 8 ekstremalnych pomysłów na wychowanie dzieci.

imgRCBKDo-f9589cb.jpg
width: 500
height: 333

Najlepsze sposoby na dziecięcą złość, płacz i histerię
type: item
date: 2012-09-07T08:35:05.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Małe dziecko
subject: Wychowanie
subject: niegrzeczne dziecko
subject: psychologia dziecka
subject: psychologia rozwojowa
subject: złość
subject: złość u dziecka
description: Zgodne, miłe, spokojne – takie bywa każde dziecko, ale tylko czasami. Bywa też trudne, niegrzeczne i uparte. Ale nawet z takim możesz sobie poradzić.
encoded: Konsultacja: dr Joanna Urbańska, psycholog, adiunkt w Instytucie Psychologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Bunt dwulatka, pięciolatka, nastolatka – przygotuj się, że dzieci lubią zaskakiwać. Po miesiącach anielskiego zachowania, ujawnia się ich rogata dusza i dźga zrozpaczonego rodzica z każdej strony. Histeria w sklepie, awantura na placu zabaw, upór przed wyjściem z domu – takie sceny znają wszystkie mamy i wszyscy tatusiowie. Można wpaść w czarną rozpacz albo spróbować sobie z tym poradzić. Najlepszym sposób polega na zrozumieniu, dlaczego dziecko tak się zachowuje. Im więcej rozumiesz, tym spokojniej i skuteczniej działasz. Czy dziecko histeryzuje, by zrobić na złość? Złość bywa mylona ze złośliwością, choć nie ma z nią nic wspólnego. Myślisz, że małe dziecko zaczyna krzyczeć z wrodzonej przekory, gdy chcesz mu zmienić koszulkę na czystą? Na ogół dzieci jednak nie płaczą, by manipulować innymi. Takie przypadki zdarzają się jedynie wtedy, gdy maluch miał już okazję nauczyć się, że jedynym sposobem zwrócenia na siebie uwagi mamy i taty jest awantura. Albo gdy rodzice są niekonsekwentni – dziecko wie, że jeśli pokrzyczy, dostanie to, co chce. Czytaj też: Jaki charakter ma twoje dziecko? Sprawdź! Po co dziecko płacze? Płacz dziecka to sygnał, że jakaś potrzeba nie jest zaspokojona, że maluch nie wie, dlaczego ma coś zrobić, np. wydaje mu się, że zakładanie koszulki będzie trwać wieczność i nigdy nie wróci do zabawy, od której go oderwano. Brak wiedzy i stres powoduje, że dziecko nie słucha argumentów rodziców. Zalewa je fala emocji, o wiele silniejszych niż odczuwane przez dorosłych. Sama pewnie możesz przyznać, że pod wpływem stresu, złości zdarzyło ci się zrobić coś, czego potem żałowałaś. Pediatra wyjaśnia, jak reagować na bunt dwulatka: [CMS_PAGE_BREAK] Co robić, jeśli odwrócenie uwagi nie skutkuje? Jeśli nie uda się dziecka zainteresować czym innym, reaguj spokojnie. Kiedy maluch krzyczy i wierzga, przytul go, zapewnij, że złe uczucia zaraz …

imgC2Efhb-3b9fc3d.jpg
width: 500
height: 690

Co powinien umieć kilkulatek? Sprawdź!
type: item
date: 2012-08-27T09:27:15.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Psychologia
subject: psychologia dziecka
subject: psychologia rozwojowa
subject: umiejętności dziecka
description: Czy czterolatek powinien jeździć na dwukołowym rowerku? Czy trzylatek powinien jeść samodzielnie? Rozwiewamy wątpliwości rodziców.

imgqnahCF-184bc30.jpg
width: 800
height: 545

8 zasad okazywania dziecku szacunku
type: item
date: 2012-07-12T09:26:47.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: psychologia dziecka
subject: wychowanie dziecka
subject: zasady wychowawcze
subject: złe zachowanie dziecka
description: Ubóstwiamy nasze dzieciaki tak, że wskoczylibyśmy za nie w ogień. Dbamy o nie i dajemy wszystko, co najlepsze. Ale czy je szanujemy?
encoded: Dziecko, które jest szanowane przez najbliższych, uczy się szacunku do innych i do samego siebie – mówi Beata Płażewska, psycholog dziecięcy. No dobrze, tylko co to właściwie znaczy? Skąd dziecko wie, że jest szanowane? I jak to pogodzić z wychowywaniem? 1. Szanuj indywidualność dziecka Każdy człowiek od dnia narodzin ma prawo do bycia sobą: kimś o określonym temperamencie, talentach, niedostatkach. Ma prawo rozwijać się we własnym tempie i iść własną drogą. Nie musi spełniać niczyich ambicji. Niby to wszystko wiemy, ale... Tak bardzo chcemy, by nasze dzieci były najwspanialsze, że czasem zupełnie niepotrzebnie je poganiamy: za szybko uczymy siadać, chodzić, denerwujemy się, gdy później niż rówieśnicy zaczynają mówić albo gorzej rysują. Biorąc pod uwagę potrzeby i możliwości dziecka, okazujemy szacunek dla jego odrębności. Gorzej, gdy bez ustanku porównujemy je do innych. Nie można na przykład oczekiwać, że skoro starsza siostra dziecka była „taka spokojna”, ono także takie będzie, bo przecież jest... inną osobą. Czytaj też: Fajnie mieć rodzeństwo – Warto także zdawać sobie sprawę, że dziecko to nie mały dorosły – podkreśla Beata Płażewska. – Inaczej rozumuje, żyje w świecie, w którym fikcja miesza się z rzeczywistością, jest egocentryczne. Ma więc prawo panicznie bać się odpływu w wannie, opowiadać niestworzone historie, niecierpliwić się, wiercić przy stole właśnie dlatego, że jest dzieckiem. To, że jest dzieckiem nie oznacza, że jego sprawy są mniej ważne. – Często jest tak, że gdy mama woła dziecko, oczekuje, że ono zjawi się natychmiast. A przecież dziecko ma prawo zrobić to samo co ona. Czyli powiedzieć: „Za chwilę, muszę dokończyć to czy tamto” – mówi psycholog. 2. Słuchaj dziecka Jednym z najbardziej elementarnych wyrazów szacunku jest uwaga, jaką obdarza się inną osobę. Kto jest bez grzechu (i nigdy nie słuchał swojego dziecka jednym uchem), niech pierwszy rzuci kamieniem! Bądźmy szczerzy: gdy się jest mamą malca, który zaczyna mówić, zanim na dobre otworzy…

imgLwO0JE-8df186c.jpg
width: 800
height: 533

Pożegnanie smoczka
type: item
date: 2011-03-16T09:03:59.000Z
subject: Niemowlę
subject: Pielęgnacja
subject: jak odzwyczaić od smoczka
subject: psychologia dziecka
subject: smoczek
description: Dla naszego maluszka często jest czymś niezastąpionym. Jak więc możemy pomóc szkrabowi z nim się rozstać?
encoded: Najlepszy moment na odzwyczajanie to 6., 7. miesiąc życia. Wtedy u malca ustępuje już naturalny odruch ssania, a ponadto smoczek nieco mniej zajmuje dziecko, bo staje się ono coraz bardziej ciekawe świata. Dlatego proces żegnania się z „uspokajaczem” będzie po prostu przebiegał znacznie łatwiej. Odzwyczajaj od smoczka małymi krokami Początkowo odbieraj smoczek tylko na krótkie chwile (np. 5–10 minut) i wyłącznie podczas spacerów. Jednak nie rób tego, gdy szkrab jest akurat głodny czy senny, bo awantura będzie nieunikniona. Malec czymś się zajął i wcale się o smoka nie dopomina? Nie wkładaj mu go odruchowo do buzi. Dopiero gdy krzykiem zaczyna domagać się „uspokajacza” – spełnij żądanie. Zadbaj też o to, by ukochany przez smyka przedmiot nie leżał na widoku. Po co ma kusić? Dziecko zapomina o smoczku Mniej więcej po tygodniu zacznij stopniowo przedłużać czas nieużywania smoczka na dworze (np. do 30 minut). Kiedy dziecko będzie cię o niego prosiło w domu, staraj się odwrócić jego uwagę i zająć je czymś, np. ulubioną zabawką. Nie odmawiaj „uspokajacza” przy usypianiu (szczególnie gdy maluch marudzi z powodu ząbkowania), bo pociecha raczej jeszcze nie pogodzi się z zakazem i reszta nocy będzie dla was stracona. Maluch przestanie się domagać smoczka Po upływie kolejnego tygodnia lub dwóch wyjmuj dziecku smoczek z buzi zaraz po zaśnięciu. Jeśli jednak się przebudzi w nocy i stanowczo zażąda smoka – daj mu go. Już wkrótce szkrab zacznie się bez niego obchodzić podczas snu, a po pewnym czasie całkiem o nim zapomni.

img7LxmAF-372153d.jpg
width: 849
height: 640

Dziewczynki kochają różowy? – Sprawdzamy
type: item
date: 2010-07-29T10:55:20.000Z
creator: sniemczyk
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: psychologia dziecka
subject: ubranka dla dzieci
subject: ubranka dla dziewczynek
subject: wychowanie dziecka
description: Czy ubierając córki na różowo albo kupując im buciki z kokardkami, można je skrzywdzić?
encoded: Sprawczyniami antyróżowego zamieszania są czterdziestoletnie bliźniaczki z Wielkiej Brytanii, Emma i Abi Moore. Założony przez nie dwa lata temu ruch społeczny Pink Stinks (ang. różowy śmierdzi) już w pierwszych miesiącach działania zdobył tysiące wielbicieli – i tyleż samo przeciwników! Zwolennicy przyklaskują pomysłowi ochrony kilkulatek przed przedwczesną seksualizacją i sprowadzaniem ich wyłącznie do roli ślicznych laleczek. Do ruchu przyłączyła się nawet angielska była minister sprawiedliwości Bridget Prentice, której zdaniem różowe stroje i zabawki zawężają horyzonty myślowe dziewczynek. Przeciwnicy ruchu zaś nie wierzą, że różowa garderoba może wyrządzić aż tyle zła. Do której z tych dwóch grup należysz? Czy wiesz, gdzie jest granica między odpowiadaniem na potrzeby naszych córeczek a kreowaniem małych strojniś? Zobacz: Różnice między płciami Róż? To jest całkiem naturalne Okres różu przechodzi każda dziewczynka, bez względu na to, czy jej rodzice to akceptują czy nie. Uwielbienie dla cukierkowych barw nie jest zwiastunem przyszłych problemów z logicznym myśleniem albo z poczuciem własnej wartości. Ten etap rozwoju jest zresztą uważany przez naukowców za konieczny do prawidłowego kształtowania się dziecięcej osobowości. Warto też zwrócić uwagę na fakt, że każda grupa wiekowa ma swój dress code: dla pięciolatki będzie to spódniczka z falbankami, a dla szesnastolatki wyciągnięte koszulki w wypłowiałej czerni. To zupełnie naturalne: pięciolatka marzy o pałacu i szklanych pantofelkach znanych z bajek o Kopciuszku czy królewnie Śnieżce. A to, że te ich marzenia są nieco kiczowate? Cóż, każdy wiek ma swoje prawa. Czytaj też: Przedszkolne mody - ulegać im czy nie? Chodzi o stereotyp, a nie o kolor Problem leży trochę gdzie indziej. To nie zakładanie różowych ubrań jest złe, ale raczej wtłaczanie dzieci w role stereotypowo przypisane jednej płci. Dziewczynki mają umieć sprzątać, gotować i prasować. Nie dla nich są autka i klocki lego. Takie zaprogramowanie na zabawy …

imgZunSaO-fb7360b.jpg
width: 879
height: 640

6 niewychowawczych zachowań, które wywołują w nas wyrzuty sumienia
type: item
date: 2009-10-08T11:39:58.000Z
creator: bturska
subject: Małe dziecko
subject: Przedszkolak
subject: Wychowanie
subject: dieta dziecka
subject: gry komputerowe
subject: psychologia
subject: psychologia dziecka
subject: smoczek
subject: wychowanie dziecka
subject: żłobek
description: Pozwalasz dziecku spać w waszej sypialni? Godzisz się na smoczek, telewizję i słodkie śniadania? Zanim zjedzą cię wyrzuty sumienia, sprawdź, co na to eksperci.
encoded: 1. Pozwalam trzyletniemu synkowi grać w gry komputerowe przez mniej więcej godzinę dziennie Twoje wytłumaczenie: Mały świetnie się bawi, a ja mam trochę czasu, by zająć się domem. Co na to ekspert? Moim zdaniem trzylatek w ogóle nie powinien korzystać jeszcze z komputera. A jeśli już to robi, na pewno nie powinien siedzieć przed nim tak długo. Sześćdziesiąt minut siedzenia na pupie to bardzo dużo czasu. U dzieci w tym wieku intensywnie rozwija się mózg, powstają w nim nowe szlaki. Ale te szlaki tworzą się na bazie ruchów całego ciała, a nie tylko ruchów ręki trzymającej myszkę. W dodatku jeśli gra jest emocjonująca, dziecko spina całe ciało. Co ma zrobić z tym napięciem, jak się od niego uwolnić, skoro się niemal nie porusza? Proponujemy 23 pomysły na wspólne zabawy ruchowe! 2. Zgadzam się na to, by moja dwuletnia córka nadal ssała smoczek Twoje wytłumaczenie: Daję go jej, żeby nie ssała paluszka. Co na to ekspert? Jeśli już dziecko musi coś ssać, lepiej, żeby był to smoczek niż paluszek czy cokolwiek innego, np. róg poduszki – mówi dr n. med. Barbara Warych, ortodonta. Trzeba jednak zwrócić uwagę na kształt „pocieszyciela”: powinien mieć końcówkę z wysklepioną górną częścią (ta wypukłość wpasowuje się w wysklepienie podniebienia) i skośną część dolną. Taki smoczek pozwala dziecku wysuwać żuchwę do przodu. Z korzystającym ze smoczka dwulatkiem warto się wybrać do ortodonty po specjalną płytkę przedsionkową dla małych dzieci (mogą z niej korzystać maluszki od mniej więcej drugiego roku życia) – mięciutką, z kółeczkiem i wałkami bocznymi do nagryzania. Taka płytka pozwoli dziecku bezboleśnie odzwyczaić się od smoczka i zapobiegnie wadzie zgryzu. Warto też uważnie przyjrzeć się dziecku. Zdarza się, że przywiązuje się do smoczka nie dlatego, że lubi ssać, ale dlatego, że smoczek pomaga mu rozładować napięcie (dziecko sięga po niego, by się uspokoić). 3. Pozwalam dzieciom jeść codziennie słodkie płatki na śniadanie Twoje wytłumaczenie: To jedyna rzecz, jaką chcą rano jeś…

imgI9mrFK-07db3d9.jpg
width: 724
height: 483

Pierwsze 3 lata są najważniejsze dla rozwoju dziecka
type: item
date: 2008-03-16T23:19:00.000Z
subject: Niemowlę
subject: Pielęgnacja
subject: pierwszy rok życia
subject: psychologia dziecka
subject: rozwój emocjonalny dziecka
subject: rozwój psychiczny
description: Zanim twoje dziecko pójdzie do przedszkola, zrozumie, kim jest i jakie jest. Pomóż swojemu dziecku wykorzystać czas do 3. urodzin najlepiej, jak to możliwe. Wszystko, co osiągnie w tym czasie, to fundamenty dla jego dalszego rozwoju. Pewnie nieraz słyszałaś tę opinię psychologów. Przeczytaj, co to dokładnie znaczy.
encoded: Pierwsze miesiące życia dziecka to cenny kapitał na przyszłość Kiedy dziecko przychodzi na świat, jest całkowicie uzależnione od mamy i taty. Niepokoi się, że mogłoby nie dostać tego, czego potrzebuje, bo wie, że samo sobie nie poradzi. Troskliwa opieka działa na nie kojąco. Daje mu poczucie bezpieczeństwa, buduje jego zaufanie do świata i ludzi. Niemowlę, które wie, że jest całkowicie zdane na innych, może się czuć albo bardzo bezradne, albo bardzo ważne. Gdy je pieścisz, podziwiasz, rozumiesz i akceptujesz, zaczyna uważać się za osobę godną zainteresowania. Mniej niepokoi się swoją zależnością od rodziców, lepiej radzi sobie ze stresem. W ten sposób także zaszczepiasz w dziecku poczucie wartości i zdrowej miłości do samego siebie. Dajesz mu zastrzyk pozytywnej energii, która pozwala rozwinąć skrzydła: rosnąć, poznawać świat, stawać się samodzielnym, odważnym, pewnym siebie. Gdy we wczesnym dzieciństwie zabraknie akceptacji i bezwarunkowej miłości, dziecko wciąż będzie tego szukać w dalszych latach życia. Mama uczy dziecko ufności Twoje 3-letnie dziecko nie uśmiechałoby się do ciebie tak często, nie podbiegało radośnie do dzieci na spacerze w parku, gdyby nie nauczyło się od ciebie ufności. Naturalną potrzebę bycia z innymi, z jaką przychodzimy na świat, można rozwinąć lub osłabić. Małe dziecko jest bardzo wrażliwe na to, czy mama jest z nim w kontakcie, czy przeciwnie – pozostaje uczuciowo „nieobecna”. Spojrzenia, uśmiechy, grymasy twojego niemowlęcia to emocjonalny odpowiednik wyciągnięcia do ciebie rąk. Często nie chodzi mu o to, żebyś go przytuliła albo karmiła, ale po prostu z nim pobyła. Dziecko szybko uczy się, że kontakt z innymi osobami jest źródłem radości. Ale kiedy jesteś przygnębiona lub zła, trudno jest ci dostroić się emocjonalnie do dziecka. Jeśli taka sytuacja często się powtarza, przestaje cię ono zaczepiać. Wycofuje się, zamyka w sobie. Jak wzmacniać samodzielność u dziecka Początkowo bezradne niemowlę szybko zaczyna radzić sobie bez twojej pomoc…

imgYE09BO-818f2df.jpg
width: 1024
height: 683