„Mamo, znowu przegrałem!” Jak uczyć dziecko radzenia sobie z porażką?
Nieodłącznym elementem życia jest porażka. Właśnie dlatego, warto od małego uczyć dziecko, jak radzić sobie z przegrywaniem. Zapraszamy do przeczytania kolejnego artykułu w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem”, w którym znajdziecie m.in. cenny komentarz naszej ekspertki, psycholożki Dominiki Słomińskiej, właśnie na ten temat.
Rodzice uczą dzieci, w jaki sposób osiągać sukcesy, cieszą się nimi razem z maluchami i wspierają je w drodze do osiągania celu. Co robić, gdy pewnego razu pociecha poczuje smak przegranej? Porażka może boleć nawet najmłodszych, dlatego istotne jest, by już od małego uczyć dzieci, jak wyciągać z niej wnioski i… iść dalej. View Ediplayer on the source website Najgorsze bywają początki Gdy dziecko rośnie i przebywa głównie z rodzicami, to zwykle otrzymuje od nich dużo ciepłych uczuć. Bezwarunkowa miłość i wsparcie sprawiają, że najczęściej jego życie jest miłe i przyjemne. Gdy jednak smyk zaczyna rosnąć i styka się z innymi osobami, to już nie zawsze wszystko jest tak proste i bezproblemowe... Każdy rodzic z pewnością pamięta pierwsze kłótnie dziecka w piaskownicy o ulubioną zabawkę i minę swojej pociechy, której ją właśnie odebrano, albo pierwszą przegraną malucha w grze planszowej, wyścigu, czy konkursie w przedszkolu. Te niemiłe chwile okraszone smutkiem i nierzadko łzami chociaż są trudne, to są również... bardzo potrzebne. Dlaczego warto uczyć dziecko radzenia sobie z przegrywaniem? Nie da się wyeliminować z życia porażek, rodzice nie są w stanie uchronić przed nimi swoich pociech. Jedynym sposobem, by pomóc, jest nauczenie malucha, jak w naturalny sposób przeżywać niepowodzenia. Istotne jest, by dziecko od małego wiedziało, że przeżywanie sukcesu, jak i porażki jest tak samo ważne. Wszystko po to, by umiało sobie radzić z nimi później – również w dorosłym życiu. Nauka przegrywania konieczna jest także do tego, by dziecko nie bało się porażki. Strach zawsze hamuje rozwój, dlatego dziecko umiejące przegrywać szybciej i chętniej podejmie się nowych wyzwań (nie będzie miało obaw związanych z ewentualną kolejną porażką). Ponadto „oswojenie” przegrywania pomaga mieć lepszy stosunek do rywalizacji, takiej bez nadmiernego stresu, a w momencie porażki minimalizuje ryzyko dużej złości czy frustracji. – Niezwykle istotne jest to, żeby przekazać dziecku, że pojedyncze przegrane i porażki nie definiują wartości dziecka, a są jedynie informacją, co można jeszcze ćwiczyć lub czego nie. Warto pamiętać, że to właśnie dzięki porażkom można docenić sukcesy, a pamięć o nich ratuje nas podczas złej passy... Dlatego tak bardzo ważne jest, aby rodzice uczyli dzieci zarówno tego, jak wygrywać, jak również jak przegrywać, a do tych wyzwań życiowych najlepiej przygotowywać je podczas zabawy – podkreśla nasza specjalistka, Dominika Słomińska. W jaki sposób krok po kroku oswajać dziecko z przegraną? Aby dziecko nauczyło się radzić sobie z przegrywaniem, należy na początku wprowadzać proste gry planszowe, w których maluch może odnieść szybki sukces. Ekspertka podkreśla, że przegrany dorosły powinien stać się wzorcem prawidłowego zachowania, czyli może m.in. spokojnie wyrażać rozczarowanie przegraną w słowach: Ojej, przegrałem! Jest mi przykro, następnym razem muszę się bardziej skupić, postarać. Ważne jest także, by następnie pogratulować wygranemu – można np. wyciągnąć rękę do dziecka i powiedzieć: Gratuluję wygranej! To była równa walka, widziałem jak bardzo się starałeś. Liczę, że następnym razem ja wygram, szykuj się na rewanż. – Pamiętajmy, że maluch jest naszym lustrem i jeżeli od początku będziemy modelować prawidłowe wzorce, dziecko powinno je odwzorować. Tak sformułowane komunikaty pokazują dziecku nie tylko kulturę osobistą, ale też uczą, że przegrana się zdarza i nie jest niczym złym. Takie podejście uczy dziecko, że porażka może motywować i nie świadczy o tym, że spotykać nas będzie za każdym razem – zwraca uwagę psycholog. Co robić, gdy po przegranej… wybucha awantura? Ekspertka dodaje także, że jeśli mamy do czynienia z „ambitnym zawodnikiem” i każda przegrana kończy się awanturą oraz rozpaczą, to nie należy się poddawać. Nadal to dorosły pokazuje prawidłową postawę, ale też odciąża dziecko z sytuacjach rywalizacyjnych, żeby nie pogłębiać frustracji malucha. – Zachęcam rodziców do zakładania „sportowych albumów”, w których razem z dzieckiem przyklejamy zdjęcia sportowców, którzy raz w geście zwycięstwa stoją na podium, a innym razem leżą zrozpaczeni na murawie, a później gratulują wygranemu. Na każdy kroku należy pokazywać dziecku, że zarówno porażka, jak i sukces jest zmienną i jedno zapowiada drugie – podkreśla specjalistka. Dominika Słomińska wskazuje także na to, by rodzice byli wyczuleni na to, by nie wbudowywali w dziecku przekonania, że musi być najlepsze. Dziecko przestymulowane takimi wymaganiami jest w ciągłym napięciu, nie jest odporne na porażki i każde potknięcie niszczy jego samoocenę. Trzeba pamiętać, że maluch ma swoje predyspozycje i to właśnie na nich należy budować jego wartość. A dziecko, które akceptuje siebie i wie, że ma prawo popełniać błędy, będzie potrafiło przegrywać, a porażki będzie przekuwać w trening i pracę prowadzącą do wygranej. Chcesz wiedzieć więcej? Weź udział w akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem”!
Młody ksiądz zachęca do czystości: kobieta jest jak BRUDNA SZKLANKA
Młody salezjanin, ksiądz Jakub Piątkowski, przedstawił swoje zdanie na temat czystości przedmałżeńskiej na… platformie TikTok. Jego kontrowersyjne porównanie kobiety do brudnej szklanki wywołało burzę w sieci.
Młody ksiądz Piątkowski wpadł na pomysł ewangelizacji młodzieży przez najpopularniejszą w ich grupie wiekowej aplikcację – TikTok. Pod nickiem @jakubsdb zachęca do czynnego uczestnictwa w Kościele i praktykowania wiary – czasem też odpowiada na pytania młodych ludzi. Kobieta... brudna jak szklanka? Teraz duchowny podjął temat czystości przedmałżeńskiej. Użył jednak obrazowej metafory, która nie spodobała się widzom. Porównał kobiety, które nie decydują się na zachowanie czystości przedmałżeńskiej do… brudnych szklanek. „Szklanka. Kiedyś była pełna, teraz już jest pusta, troszkę brudna. Wiele osób z niej piło. Chcesz się napić? Prawdopodobnie nie. Mówię to dlatego, gdyż pod ostatnim filmikiem niektóre osoby pytały mnie, co sądzę o tej dziewczynie, która na TikToku chwali się swoją czystością przed ślubem. Ona też jest szklanką, ale czystą i pełną. Z tej szklanki piło wielu, zostawili coś po sobie i jest pusta. A ta dziewczyna jest pełną szklanką, czystą, a co lepsze - może dać siebie w pełni drugiej osobie, do której będzie miała pewność, że to jest ta jedyna. Modlę się za ciebie, jesteś wzorem dla wszystkich. Szanujcie się i bądźcie czyści. Pozdrawiam i szczęść Boże” – powiedział ksiądz. Chociaż w odpowiedzi na lawinę negatywnych komentarzy duchowny powiedział, że jego porównanie nie miało na celu nikogo urazić, a jedynie ukazać prawdę (!), film został usunięty z jego konta na TikToku. Źródło: kobieta.onet.pl Zobacz też: Mimo pandemii kobiety po porodzie odwiedza KSIĄDZ! A mąż nie może Uczniowie poparli strajk kobiet. Ksiądz: „skreślam z bierzmowania” Ksiądz instruuje na FB, ile dzieci powinny rodzić Polki (m.in. dlatego, że on ich mieć nie może!)
Koronawirus: jak dbać o psychikę swoją i dziecka w czasie epidemii?
Praca zdalna, zamknięte szkoły, brak możliwości spotkania z przyjaciółmi, a do tego strach przed chorobą mogą przygnębiać zarówno dorosłych, jak i dzieci. Jak w tym trudnym czasie dbać o nasze zdrowie psychiczne? Podpowiadamy.
Opustoszałe miasta, pozamykane szkoły i restauracje, a także praca zdalna. Stan epidemii wywołany koronawirusem sprawił, że nagle znaleźliśmy się w nowej rzeczywistości, do której wcale nie łatwo przywyknąć. Odizolowani od ulubionych miejsc i ludzi, możemy czuć się przygnębieni i samotni. Jak sobie z tym radzić? Jakie są objawy złego samopoczucia wywołane wybuchem COVID-19? Eksperci z Centrów Prewencji i Kontroli Chorób (CDC), jak możemy przeczytać na stronie internetowej instytucji, twierdzą, że do objawów stresu związanego z wybuchem koronawirusa należą m.in. nasilone obawy i lęk o własne zdrowie i zdrowie swoich najbliższych, zmiany w nawykach związanych ze spożywaniem posiłków, problemy ze snem i koncentracją uwagi, pogorszenie objawów choroby przewlekłej, zwiększone spożycie alkoholu, wyrobów tytoniowych czy innych substancji psychoaktywnych. Jak radzić sobie ze stresem wywołanym COVID-29? Eksperci z CDC są zdania, że każdy może wykonać kilka prostych kroków, by pomóc sobie i najbliższym w radzeniu sobie ze stresem wywołanym koronawirusem. Co należy zrobić? przede wszystkim powinniśmy robić sobie przerwy od oglądania, czytania czy słuchania nowych informacji na temat pandemii w mediach, ponieważ nieustanna koncentracja na tym problemie może intensyfikować niepokój, regularnie ćwiczyć, rozciągać się lub medytować, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/dieta-dla-rodziny-na-czas-koronawirusa-lista-produktow-28626-r1/">zadbać o zdrową dietę i zbilansowane posiłki wysypiać się, unikać alkoholu i innych substancji psychoaktywnych, wykonywać czynności,które sprawiają nam przyjemność i są <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/koronawirus-co-wolno-a-czego-nie-rodzicom-z-dziecmi-w-czasach-pandemii-28709-r1/">dozwolone w czasie pandemii. rozmawiać z zaufanymi osobami o swoich obawach i emocjach w przypadku kiedy stres stale zakłóca nasze codzienne życie, warto poradzić się psychologa lub lekarza. Jak dbać o psychikę dzieci? Dzieci przede wszystkim obserwują dorosłych, więc twoje zachowanie i reakcja na epidemię w dużej mierze będzie wpływać na samopoczucie twojego dziecka. Rodzice, którzy wykazują się dużym spokojem, stanowią duże wsparcie dla swoich dzieci. Pamiętaj, aby pomagać dziecku poprzez: rozmowę, merytoryczne, lecz przystępne przedstawienie wydarzeń, dawanie poczucia bezpieczeństwa, pozwolenie na wyrażenie emocji zwłaszcza takich jak zdenerwowanie czy złość podzielenie się z dzieckiem własnymi sposobami na rozładowanie stresu, ograniczenie dzieciom dostępu do wiadomości w mediach, ponieważ mogą one źle interpretować docierające informacje, a co za tym idzie, bać się tego, czego nie rozumieją. Specjaliści podkreślają, że zarówno dorośli, jak i dzieci, zmagający się ze schorzeniami psychicznymi powinny, kontynuować dotychczasową terapię, a przypadku, kiedy zauważą u siebie niepokojące zmiany tj. myśli samobójcze czy myśli o krzywdzeniu siebie i innych, powinny niezwłocznie poprosić o pomoc. Źródło: cdc.gov, mp.pl Zobacz także: Co oznacza stan epidemii dla twojej rodziny? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/mama/nowe-objawy-koronawirusa-nie-lekcewaz-ich-28717-r1/">Nowe objawy koronawirusa Koronawirus a porody
Mężczyźni i kobiety różnią się od siebie jako rodzice. Na 8 sposobów!
Sprawdź, co nauka mówi o ojcach i matkach: czym różnią się od siebie mężczyźni i kobiety w roli rodziców, a w czym są do siebie podobni?
Kto jest lepszym rodzicem? Mama czy tata? Okazuje się, że kobiety i mężczyźni są po prostu inni od siebie w roli rodziców. Inaczej tę rolę pojmują, mają inne umiejętności i inne – równie ważne! – rzeczy wnoszą w życie i rozwój dziecka. Pora więc porzucić rozważania na temat wyższości jednej z płci nad drugą w kwestii wychowania dzieci i zaakceptować oraz zrozumieć różnice między nami. Czy wiedzieliście, że już 8-tygodniowe dziecko potrafi odróżnić, czy opiekuje się nimi mężczyzna czy kobieta? To robi wrażenie. Poza tym pamiętajmy, że oprócz płci, na różnice w stylu rodzicielstwa wpływają także cechy osobowościowe. Badania dowodzą jednak niezbicie, że każda z płci ma pewne cechy charakterystyczne jako rodzice. Czym różnią się mama i tata w swoich rolach rodziców, a w czym są do siebie podobni? Mama i tata bawią się inaczej Zabawa to podstawowa czynność dziecka, która ma niewyobrażalne znaczenie dla jego rozwoju i zdobywania wiedzy o świecie i relacjach międzyludzkich. Okazuje się, że mężczyźni bawią się ze swoimi dziećmi inaczej niż kobiety: one stawiają głównie na opiekę i równość, oni na zabawę i współzawodnictwo. Tata zapewnia samodzielność, mama bezpieczeństwo. W połączeniu daje to bardzo zdrową mieszankę – bez tego dziecko albo byłoby całkowicie zależne od innych i bało się podejmować ryzyko, albo postępowałoby brawurowo, bez analizy konsekwencji swojego zachowania. Inaczej postrzegają świat Kobiety i mężczyźni inaczej podchodzą do świata i uczenia o nim dzieci. Przekaz ojca jest krótki, bezpośredni i bez zbędnych dygresji. Matka używa więcej słów nacechowanych emocjonalnie, więcej zachęty, opisów i osobistych opinii. Uczą szacunku do przeciwnej płci Dzieci uczą się od ojców, jak należy traktować kobiety – w przypadku małżeństwa czerpią wzorce zachowania względem kobiety właśnie od ojca. Jeśli ojciec jest zaangażowany w wychowanie dzieci i ma dobre relacje z ich matką, dzieci wyrastają, jak pokazały badania, na dorosłych, którzy łatwiej budują zdrowe relacje w swoich związkach. Kobiety natomiast przekazują dzieciom wiedzę o świecie kobiet i o tym, jak powinien wyglądać zdrowy, oparty na szacunku, związek kobiety z mężczyzną. Zmiany w mózgu Pisaliśmy niedawno o tym, jak zmienia się mózg kobiety w czasie ciąży. Z badania, którego wyniki opublikowano w Proceedings of the National Academy of Science (autor: Michael Brooks), dowiadujemy się jednak, że mózg mężczyzny także się zmienia – w jego przypadku po narodzinach dziecka. Naukowcy monitorowali pracę mózgu matek i ojców oglądających nagrania swoich interakcji z dziećmi. U kobiet najbardziej aktywne były w tym czasie obszary mózgu związane z emocjami, u mężczyzn – z planowaniem i myśleniem. Okazało się jednak, że w przypadku ojców samotnie wychowujących dzieci, reagowały oba obszary, co pozwala wysnuć wniosek, że mężczyźni w takiej sytuacji instynktownie biorą na siebie role zarówno ojców, jak i matek. Czas spędzany z dzieckiem ma wpływ na emocje ojca Z powyższego badania wynika również, że stopień emocjonalnej reakcji mężczyzn na widok swojego dziecka zależy również od ilości czasu, który poświęca na opiekę nad nim – co powinno tym bardziej zachęcać matki do przekazywania części obowiązków swoim partnerom. Mamy te same hormony! W czasie wczesnego dzieciństwa potomstwa, mężczyźni i kobiety produkują te same hormony, m.in. oksytocynę, która wspomaga laktację i tworzenie więzi z dzieckiem. Zaobserwowano, że u mężczyzn spada poziom testosteronu w czasie interakcji z dzieckiem, a wzrasta poziom oksytocyny – natura w ten sposób wzmacnia zachowania rodzicielskie. Fascynujące! Inwestycja rodzicielska Uwaga: socjobiologia! Poprzez inwestycję rodzicielską, inaczej: zaangażowanie rodzicielskie, rozumiemy zachowania, które mają na celu przetrwanie potomstwa. W przypadku ludzi chodzi to o inwestowanie czasu, energii, pieniędzy w zapewnienie dziecku dobrobytu – rozumianego jako bezpieczeństwo, zdrowie itd. Minimalne konieczne zaangażowanie rodzicielskie w przypadku mężczyzny to zapłodnienie komórki jajowej, w przypadku kobiety: zajście w ciążę, ciąża i poród. Wg tej teorii zaangażowanie kobiety jest większe. Z drugiej strony mężczyzna może zapłodnić więcej płodnych kobiet, a kobieta – ograniczona 9-miesięcznym okresem ciąży – jest bardziej świadoma w wyborze partnera seksualnego, który może przekazać geny jej potomstwu. Selekcja seksualna Kobiety, w ramach inwestycji rodzicielskiej, szukają zdrowych partnerów o dobrym statusie materialnym (by zapewnić odpowiednie warunki potomstwu). Wybierają tych mężczyzn, którzy wykazują zainteresowanie posiadaniem dziecka i zaangażowaniem po jego narodzinach. Dotyczy to także świata zwierząt, np. lwy alfa zapładniają najwięcej lwic w swoim stadzie. Źródło: Claire Solkowski, storify.com Zobacz też: Tata sam w domu z dzieckiem, czyli co się dzieje, gdy mama wyjdzie z domu Dlaczego pierwszym słowem dziecka jest "mama" lub "tata"? Powód jest inny, niż myślisz! Jak budować więź z noworodkiem? [WIDEO]