Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-07-09T07:23:48.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Rodzic wchodzi w rolę niszczyciela. Psycholożka: „to nie troska, to zazdrość o własne dziecko”
items: Ciocia może być najlepszą przyjaciółką dziecka. Ale wciąż jest pomijana w rodzinnej hierarchii
items: Chcę mieć więcej przyjaciół! Dlaczego nikt mnie nie lubi?
items: Anna Dereszowska szczerze o relacjach z teściami. „Czułam, że teść deprecjonuje to, co robię”
items: Agnieszka Hyży o swojej patchworkowej rodzinie: „Martusia już się przyzwyczaiła” [WIDEO]
items: 10 wkurzających rzeczy, które robi każda teściowa (i doprowadza tym do szału)
items: Koronawirus niszczy związki - nadchodzi fala rozwodów?
items: Być czy nie być razem ze względu na dziecko? [WIDEO]
items: Dlaczego NIGDY nie należy zmuszać dziecka do przytulania krewnych
items: Relacja z mamą ciągle się zmienia: od zachwytu po... to skomplikowane!
items: "Kocham wszystkie twarze mojej żony" – te słowa chce usłyszeć każda z nas
items: Bądźcie fajną rodzinką z... „Rodzinką”. Nowy magazyn już w kioskach!
items: Tato, nie poniżaj matki swojej córki!
items: Wampiry są wśród nas! Emocjonalne
items: Dlaczego warto być ojcem? 4 ważne powody
items: Gdy babcia staje się nianią
items: Dziadkowie zakochani we wnukach i... co dalej?
items: Dekalog szczęśliwej mamy
items: Taka córka jaka matka?
items: Budowanie relacji z nieobecnym ojcem
items: Życie z teściami
items: I ty możesz zostać superbabcią!
items: Sztuka rozwiązywania konfliktów: Mama kontra babcia
items: Między mamą a teściową
items: Jak być dobrymi dziadkami - 10 rad

Rodzic wchodzi w rolę niszczyciela. Psycholożka: „to nie troska, to zazdrość o własne dziecko”
type: item
date: 2026-07-09T07:10:45.000Z
creator: Katarzyna Racławska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: błędy rodzicielskie
subject: błędy rodziców
subject: relacje w rodzinie
subject: relacje z dzieckiem
description: - „Wysoki poziom lęku przed samotnością, starością, przemijaniem to przyczyny wielu uwikłań w systemach rodzinnych” – mówi psycholożka Wiktoria Król. Gdy rodzic nie potrafi pogodzić się z dorosłością swojego dziecka, granica między troską a kontrolą zaczyna się zacierać – a cena za to jest wysoka dla obu stron.
encoded: Relacja matki z dziećmi to coś wyjątkowego, czego nie da się podrobić. Trzeba jednak zdawać sobie sprawę z tego, że w pewnym momencie nawet najbardziej trwała ulegnie zmianie. Taka jest kolej rzeczy. Dzieci dorastają, a rodzice odcinają pępowinę, pozwalając im ruszyć dalej w świat. Niestety nie zawsze tak się dzieje, co bywa krzywdzące dla obu stron. Gdy rodzic nie potrafi pogodzić się z tym, że dziecko ma już własne życie i próbuje ingerować nieustannie, mieszając, knując intrygi, próbując za wszelką cenę być obecnym w jego życiu, może osiągnąć efekty odwrotne do zamierzonych. W ten sposób, zamiast zacieśnić relację z dorosłym dzieckiem, tylko ją osłabia. Czas opuścić gniazdo Tupot małych stópek na podłodze. Słodki dźwięk dziecięcego śmiechu. Niespodziewane zarzucenie rączek na szyję. Poczucie bycia potrzebną i rozpościerania opiekuńczych skrzydeł nad maleństwem. Każda mama chciałaby zatrzymać takie chwile jak najdłużej. Niestety czas pędzi nieubłaganie, dzieci rosną, a rodzice muszą się z tym pogodzić. Inaczej mogą zrobić krzywdę zarówno swoim pociechom, jak i sobie samym. - To częsty problem rodziców – uzależnianie dziecka od siebie, czyli potocznie mówiąc, nieodcięcie pępowiny. Nieodseparowanie i brak indywiduacji to brak ukształtowania własnej, niezależnej tożsamości – tłumaczy Wiktoria Król, terapeutka i psycholożka prowadząca na Instagramie profil @sztuka_psychoterapii. - Wyobraźmy sobie, że nastolatka kłóci się z rodzicami o to, że nie zmywa naczyń. Wewnętrznie przeżywa to tak, że w domu przestaje jej się podobać. Obiecuje sobie, że jej dom będzie inny. Starcia z rodzicami naturalnie „wypychają” młodego człowieka w dorosły świat, pragnie wolności, niezależności, doświadczania i budowania własnego obrazu siebie i świata. Jeżeli rodzic tego nie rozumie, nie daje przestrzeni, blokuje wybory i rozwój, nasilając konflikty, to młody człowiek odbiera to tak: „Acha, czyli bunt nie jest dobry, nie mam co wychodzić do świata i tak sobie nie poradzę. Muszę być przy rod…

Relacje-rodzicow-z-doroslymi-dziecmi.-Lek-przed-samotnoscia-je-niszczy-d0a8fa8.png
width: 1600
height: 1200

Ciocia może być najlepszą przyjaciółką dziecka. Ale wciąż jest pomijana w rodzinnej hierarchii
type: item
date: 2026-07-03T09:46:10.000Z
creator: Katarzyna Racławska
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: relacje w rodzinie
subject: relacje z dzieckiem
subject: rodzina
description: Ciocia i wujek to najbliższa rodzina mamy i taty - zaraz po dziadkach. Są często obecni w życiu dziecka, a ich relacja z nimi może wnieść do naszego życia coś znacznie więcej niż tylko obecność. Często to ciocia z wujkiem są pierwszymi przyjaciółmi małego człowieka. I mają ogromny wpływ na jego wychowanie.
encoded: Jestem ciocią od 21 lat. Dziś już podwójną. Mam ze swoimi siostrzenicami relację kumpelską, której sama sobie często zazdroszczę. Oczywiście duży wpływ na naszą zażyłość miało podejście mojej siostry i naszych rodziców, którym zależało na tym, aby ta więź była bardzo bliska. Dziś to ja stoję przed głównym wyzwaniem, aby moja rola jako dorosłej już cioci była jak najbardziej jakościowa. I choć nie zawsze jest łatwo, staram się jak mogę, bo jestem świadoma wagi mojej roli. Wiem, ile ciocia z wujkiem znaczą dla młodego człowieka, choć w społeczeństwie nadal nie mówi się o tym za dużo. Ciocia i wujek – niby bliska rodzina, a jednak jakby wciąż mało istotna. Oczywiście najważniejszą rolę w życiu dziecka pełnią rodzice. To oni wychowują, opiekują się, troszczą, zabawiają. Jak rodzice nie mogą, to dziadkowie pomogą. Babcia z dziadziem zawsze przytulą do serduszka, nakarmią, popilnują, dadzą pod stołem coś słodkiego czy pięć dyszek na lody. Aleee… właśnie teraz do gry wchodzi ciocia lub wujek. Pozwólcie, że na potrzeby mojego artykułu będę pisać głównie ciocia – oczywiście nie marginalizujemy roli wujka, który może być najlepszym kumplem np. syna swojego brata. Jak macie ochotę, wstawcie go w tekst zamiast cioci, bo to ta sama historia. Ciocia to najlepsza przyjaciółka od urodzenia 3 lipca obchodzimy Dzień Cioci i Wujka. Wiedzieliście o tym? Sama byłam w szoku, gdy niedawno dotarła do mnie ta informacja. Pomyślałam sobie, że w końcu ktoś docenił też ciocie! Zawsze był Dzień Mamy i Taty, Dzień Babci i Dziadka i pamiętam, że kiedyś ze śmiechem „rzuciłam” do siostry, że halo, halo, a co z ciocią. No i się doczekałam, ale społeczeństwo wciąż ma dużą lekcję do odrobienia pod tym względem. Rola cioci i wujka jest bardzo marginalizowana. Ta część rodziny jest często pomijana w literaturze dziecięcej i w bajkach. Nie mówi się o niej dużo w przedszkolach, choć czasami dziecko wspomni o ukochanej ciotuni i wujeczku podczas prezentowania rodziny. Ale to by było na tyle. - Mnie się wyd…

Ciocia-i-wujek-to-wazne-osoby-w-zyciu-dziecka-ale-pomijane-93596ca.png
width: 1200
height: 800

Chcę mieć więcej przyjaciół! Dlaczego nikt mnie nie lubi?
type: item
subject: Małe dziecko
subject: Nasze akcje
subject: Wideo
subject: Wychowanie
subject: relacje w rodzinie
subject: relacje z dzieckiem
description: Widok malucha szczęśliwego, bawiącego się w gronie rówieśników równie roześmianych to balsam na duszę rodzica. Dlatego podczas spotkania w ramach akcji „Widzę, Słyszę, Czuję, Wiem” psycholożka Dominika Słomińska opowie o tym, jak wspierać dziecko w budowaniu dobrych, rówieśniczych relacji.
encoded: Chcę mieć więcej koleżanek/kolegów, to bardzo częste, dziecięce marzenie. Nie zawsze jednak jest proste w realizacji… Podpowiadamy, w jaki sposób przygotować dziecko do tematu przyjaźni, akceptacji różnic i odmienności. Zobacz nasze wideo i dowiedz się, jak to jest z dziecięcymi sympatiami – które umiejętności społeczne pomagają przedszkolakowi w zdobyciu przyjaciół, jak je uczyć współpracy i tolerancji oraz kiedy rodzic może się wtrącać do relacji dzieci. Zapraszamy!

imgz1zKou-5c5c89a.png
width: 697
height: 380

Anna Dereszowska szczerze o relacjach z teściami. „Czułam, że teść deprecjonuje to, co robię”
type: item
date: 2022-04-26T09:02:18.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: gwiazda
subject: relacje w rodzinie
subject: rodzina
subject: teściowa
description: Anna Dereszowska straciła mamę jako 9-letnia dziewczynka. Jednak, jak przyznała, nigdy nie brakowało jej matki tak bardzo jak wtedy, gdy urodziła swoje pierwsze dziecko. Ostatnio aktorka powiedziała, że nie mogła wtedy liczyć na wsparcie teściowej – chodzi o matkę jej byłego partnera Piotra Grabowskiego.
encoded: „Gdy pojawiła się Lena, to był taki pierwszy moment, kiedy uświadomiłam sobie brak mamy. Moja ówczesna teściowa rzadko nas odwiedzała, a kiedy się pojawiała, miałam poczucie, że wszystko robię źle przy dziecku” – powiedziała Anna Dereszowska w rozmowie z „Życiem na gorąco”. Aktualna teściowa okazała się w porządku, teść… nie Obecnie Anna Dereszowska jest w związku z Danielem Duniakiem. Relacje z jego mamą od początku układały się dobrze, ale nie można powiedzieć tego o relacjach z ojcem. Jeszcze zanim aktorka poznała rodziców partnera, wiele myślała o tym, jak zostanie przez nich przyjęta. Najbardziej obawiała się, czy zaakceptują fakt, że partnerka ich syna ma już dziecko. „Na szczęście trafiłam na wspaniałą teściową. Z teściem było inaczej. Czułam, że deprecjonuje to, co robię. Choć Daniel twierdzi, że to nieprawda, teść długo miał własne wyobrażenia na temat mojej pracy, nie doceniał mnie”. Dobrzy teściowie to skarb Z czasem okazało się, że relacje z teściem również się ułożyły. Po trudnych doświadczeniach z byłą teściową Anna Dereszowska tym bardziej docenia zgodę między nią a rodzicami partnera. „Muszę przyznać, że trafiłam dobrze i lubię się spotykać z moimi teściami”. To ważne, zwłaszczazwłaszcza że ich rodzina całkiem niedawno się powiększyła. Mama Leny i Maksymiliana w listopadzie 2021 roku urodziła synka Aleksandra. Źródło: Życie na gorąco, jastrzabpost.pl Piszemy też o: Zachowanie nauczycielki stanowiło zagrożenie dla dzieci. Grozi jej zwolnienie dyscyplinarne Sześciolatek zmarł po wypiciu napoju energetycznego. Uważajcie na swoje dzieci! Ceny wyprawienia komunii szokują: nawet 350 zł za „talerzyk”. Kogo na to stać?

imgDjP2oK-7c5c669.png
width: 1720
height: 1236

Agnieszka Hyży o swojej patchworkowej rodzinie: „Martusia już się przyzwyczaiła” [WIDEO]
type: item
date: 2020-09-28T09:18:44.000Z
creator: Magdalena Drab
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: Wideo
subject: relacje w rodzinie
description: Agnieszka Hyży stara się stworzyć prawdziwy dom dla swojej 7-letniej córki. Jak w tej sytuacji odnalazł się jej mąż, Grzegorz Hyży, i jakie relacje nawiązał z dziewczynką? Dziennikarka przyznała, że duże znaczenie miał wiek Marty: gdy poznała Grześka, jej córeczka była malutka.
encoded: Agnieszka Hyży tworzy patchworkową rodzinę ze swoją córeczką z poprzedniego związku oraz mężem, Grzegorzem Hyżym. Czy kontakty Grześka z 7-letnią dziś Martą od początku układały się dobrze? Hyży zdradziła sekret ich udanych relacji. Agnieszka Hyży o swojej patchworkowej rodzinie Agnieszka Hyży często podkreśla, że stara się chronić prywatność swojej córki i nie zdradza publicznie szczegółów z jej życia. Dziennikarce party.pl opowiedziała jednak, jak układają się relacje dziewczynki z jej mężem, Grzegorzem Hyżym. „Jesteśmy z Grześkiem już 6 lat razem, w związku z tym Marta była bardzo mała, gdy się poznaliśmy. A to oznacza, że wiele rzeczy przeżyła, jak on już był obecny w moim życiu” − zdradziła Agnieszka. Jak przyznała, bywają gorsze i lepsze chwile, ale przez lata Marta w naturalny sposób przyzwyczaiła się do ojczyma. Poza 7-letnią Martą, córką Agnieszki Hyży, Grzegorz Hyży ma także pod opieką bliźniaków ze związku z Mają Hyży. „Staramy się, aby dzieci jak najmniej odczuły, że ich biologiczni rodzice nie są razem. (...) Tworzymy dom, dzielimy się obowiązkami” − opowiedziała Agnieszka. Podczas krótkiego wywiadu prezenterka potwierdziła też, że jej 7-latka niedawno rozpoczęła naukę w szkole. „Marta nie zna szkoły, więc nie wie, jak by mogło być. Ale ja bardzo żałuję, że ma tej swobody, że jest tyle ograniczeń w szkołach z powodu pandemii” − ubolewała. A przy okazji opowiedziała o swoim nowatorskim podejściu do edukacji: „Uważam, że dzieci powinny rozwijać się w swoich pasjach. Jestem ostatnia do oceniania i przepytywania, ciśnięcia, że muszą być od góry do dołu piątki”. Zobacz też: „Bycie macochą jest piekielnie trudne” – poznaj 7 prawd o byciu macochą Jak nie skrzywdzić dziecka po rozwodzie? Rady dorosłych dzieci rozwodników Udane święta po rozwodzie

113566-8722f59.png
width: 717
height: 537

10 wkurzających rzeczy, które robi każda teściowa (i doprowadza tym do szału)
type: item
date: 2020-09-08T16:27:00.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: relacje w rodzinie
subject: teściowa
description: Krytykuje, daje "dobre" rady i wszystko wie lepiej: teściowa! Jeśli z ręką na sercu możesz powiedzieć, że twoja teściowa nie robi żadnej z tych rzeczy, jesteś szczęściarą.
encoded: Naprawdę się starasz. Robisz wszystko, żeby była zadowolona, czasem zapominając o sobie. Nie jesteś sama! Dla większości kobiet, każde spotkanie z teściową przypomina starcie w ringu. To niekończąca się walka i trudno tak naprawdę ocenić, kto wygrywa. Oto 10 rzeczy, które robią teściowe, doprowadzając tym samym do granic wytrzymałości. Co robi (niemal) każda teściowa? Żąda od syna, aby stawiał ją na pierwszym miejscu. W momencie, w którym zdecydowaliście się na założenie rodziny, twój partner nieświadomie dokonał wyboru: najpierw żona, potem matka. Twoja teściowa nie może tego zaakceptować. Robi wszystko, żeby ci udowodnić, że jest ważniejsza od ciebie. Chociaż wyprowadza cię tym z równowag, ty wiesz swoje: to z tobą jej syn spędza każdą noc. Sprzeciwia się twoim wyborom wychowawczym. Zasady "żadnych słodyczy" i "pół godziny bajek dziennie" przestają istnieć w momencie, w którym na horyzoncie pojawia się teściowa. Wszystko, co robi, robi z miłości do wnuków, ale podważa twój autorytet i – nie ukrywajmy – psuje dzieci (no, ich zęby i wzrok na pewno). Niestety, najczęściej to tak trudny przypadek, że tłumaczenie i rozmowy nie pomagają. Sprząta twoje mieszkanie i robi pranie. Wyznajesz zasadę "mój dom, moja twierdza". Niestety, po wizycie teściowej (czasem niezapowiedzianej – patrz punkt nr 9), twoje mieszkanie przestaje być twoje. To krępujące, kiedy teściowa pierze twoje brudne majtki, ale piekielnie irytujące, kiedy przestawia kanapę, układa ubrania w szafie według swojego, LEPSZEGO systemu (tak naprawdę ty nie masz żadnego) czy przenosi kubki i talerze do innej szafki. Dlaczego to robi? Żeby pokazać ci, że się nie starasz i ona robi to lepiej. Kupuje ci ubrania. Para porządnych, zimowych rajstop to prezent, który jesteś w stanie zaakceptować. Kupowanie bluzeczek, sweterków czy spodni (najczęściej w złym rozmiarze, brzydkim kolorze i całkowicie nie w twoim guście) zdecydowanie wykracza poza twoje granice tolerancji. Ten gustowny golfik w kolorze dojrzałej mandarynki…

imgzIhf8g-5155d23.jpg
width: 1024
height: 683

Koronawirus niszczy związki - nadchodzi fala rozwodów?
type: item
date: 2020-03-31T09:47:38.000Z
creator: amajchrzak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: choroby zakaźne
subject: relacje w rodzinie
description: Koronawirus niszczy relacje w małżeństwach i związkach. Zobacz, co się do tego przyczynia!
encoded: Do takich wniosków skłania to, co się obecnie obserwuje w Chinach. W Państwie Środka wzrosła liczba rozwodów. Czy to samo czeka nas w Polsce? W Chinach rośnie liczba rozwodów Chiny powoli wracają do normalności, po tym, jak opanowały <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/zdrowie/who-oglosila-pandemie-koronawirusa-28619-r1/">pandemię koronawirusa. Niestety kilka miesięcy niemającej do tej pory precedensu walki z epidemią mocno odcisnęły się na psychice ludzi. Notuje się zwiększoną liczbę wniosków rozwodowych. W mieście Dazhou w najgorętszym okresie walki z pandemią złożono trzysta wniosków rozwodowych przez trzy miesiące. Z kolei w Xi'an w ciągu jednego dnia rozwiodło się 14 par. Takie dane przytoczył brytyjski „Daily Mail", powołując się na oficjalne informacje chińskich urzędów. Kwarantanna niszczy ludzi Powód większej liczby rozwodów w Chinach wydaje się oczywisty. To ścisła <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed…

110634-8e38d50.jpg
width: 1200
height: 800

Być czy nie być razem ze względu na dziecko? [WIDEO]
type: item
date: 2018-07-24T12:15:27.000Z
creator: amajchrzak
subject: Aktualności
subject: Mama i tata
subject: Rodzina
subject: Wideo
subject: Związki i seks
subject: relacje w rodzinie
subject: rozwód a dziecko
subject: rozwód rodziców
description: Zrezygnowanie z rozwodu ze względu na dobro dziecka, może być bardziej szkodliwe, niż rozstanie się rodziców – przestrzega psycholog Alicja Budzyńska. Ekspert wyjaśnia w filmie, dlaczego dziecko nie będzie szczęśliwe w takiej rodzinie i jakie to niesie skutki dla jego przyszłości.
encoded: Psycholog Alicja Budzyńska w cyklu rozmów mamotoja.pl poświęconych trudnej sytuacji dziecka podczas rozwodu tłumaczy, że rodzice bardzo często z lęku i niepewności zasłaniają się dobrem dziecka, gdyż nie są gotowi psychicznie na rozstanie. O tym, jak pomóc dziecku rozstających się rodziców rozmawiano podczas 11. Ogólnopolskiej Konferencji "Ostrożnie dziecko! Profilaktyka krzywdzenia małych dzieci" zorganizowanej w czerwcu przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę oraz Zakład Zdrowia Publicznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Tak będzie lepiej dla dziecka? "Dziecko nie może być szczęśliwe w rodzinie, która tak naprawdę nie funkcjonuje normalnie" – mówi psycholog. Dlatego odradza rodzicom, aby utrzymywali nieudany związek ze względu na dziecko. Ekspertka podkreśla, że pozostając w fikcyjnym układzie, rodzice nie pokazują dziecku także odpowiednich wzorców relacji między mamą a tatą. "Nie pokazują dziecku, jak można być blisko ze sobą, jak można się rozumieć, jak można się kochać" – mówi. Dobro dziecka to przykrywka? Z doświadczenia zawodowego psycholog wynika, że bardzo często rodzice zasłaniają się dobrem dziecka i nie decydują się na rozstanie, ale tak naprawdę oni sami nie są na to gotowi. "Boją się zmiany, są niepewni, jak sobie poradzą" – tłumaczy Budzyńska. Zdaniem psycholog, takie postępowanie może być krzywdzące dla dziecka i może je obciążać winą. "Jeżeli w przyszłości dziecko usłyszy jak bardzo mama czy tata się poświęcili dla niego, to trudno będzie mu wejść w szczęśliwe życie i w szczęśliwy związek już w swoim dorosłym życiu" - przestrzega. Czy uważacie, że dobro dziecka to wystarczający argument, aby się nie rozstawać? Napiszcie co o tym sądzicie w komentarzach. Zobacz też: Kłótnie w małżeństwie są... potrzebne! Jak kłócić się mądrze? Chcesz wiedzieć, co faceci naprawdę myślą o małżeństwie? Jesteś pewna? Jeannette Kalyta: „Gdy jest trudno, przypomnijcie sobie, jak się w sobie zakochaliście” [WIDEO]

imgHRciOv-d981828.jpg
width: 1200
height: 800

Dlaczego NIGDY nie należy zmuszać dziecka do przytulania krewnych
type: item
date: 2017-09-21T10:54:06.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: relacje w rodzinie
subject: wychowanie dziecka
description: "Daj cioci buziaczka" czy "chodź, mocno uściskaj babcię" – twoje dziecko też to słyszy? Sprawdź, dlaczego nie należy go do tego zmuszać!
encoded: “Moja córka czasem strajkuje w kwestii uścisków i buziaków. Ma 7 lat i te dzikie strajki pojawiły się już kilka lat temu. My, rodzice, możemy ją przytulać czy całować, ale wiele osób nie może, a na pewno nie zawsze. Ja jej do tego nie zmuszam" – napisała Katia Hetter, dziennikarka CNN. Chociaż od publikacji artykułu w 2015 roku minęły ponad 2 lata, jej słowa wciąż wzbudzają kontrowersje. Nie wszyscy się zgadzają z jej postulatem, jednak wielu rodziców przyznało jej rację: dzieci nie powinny być zmuszane do uścisków z krewnymi. Dziecko ma prawo ustalać granice Gdy córka Katii zapytała, czy musi przytulać babcię, Katia odpowiedziała, że choć chciałaby, żeby to robiła, nie musi. Nie był to jednak pasywno-agresywny sposób na przekonanie jej, żeby to zrobiła. "Nie musi przytulać czy całować nikogo, nawet mnie. Nie będę zmuszać córki, by kogoś dotykała, jeśli jej instynkt podpowiada jej, by tego nie robiła. Zrozumiałam, że jej ciało jest jej, nie moje" – wyjaśnia Hetter. Dziecko, nawet kilkuletnie, ma prawo decydować o własnym ciele i wyznaczać granice. To ono powinno decydować, komu pozwoli te granice przekroczyć – tłumaczy autorka artykułu. Przykład, jaki podaje, działa na wyobraźnię: żaden rodzic nie chciałby, żeby jego córka uprawiała seks ze swoim chłopakiem tylko dlatego, że on tego chce. Dlaczego w takim razie rodzice nalegają, by dzieci przytulały czy całowały członków rodziny, kiedy one nie mają na to ochoty? Hetter podkreśla, że jeśli dziecko uwielbia się przytulać, rodzic powinien mu na to pozwolić. Jeśli jednak maluch wyraźnie daje do zrozumienia, że nie chce być dotykany przez ciocię czy dziadka, oni powinni uszanować jego decyzję, a rodzic nie powinien go do tego zmuszać. Uczucia krewnych też są ważne! Jeśli dziecko nie chce się przytulać, krewni mogą poczuć się urażeni. W większości przypadków zachowanie dziecka będzie odebrane jako brak wychowania, a oberwie się... mamie. "Co za niegrzeczne dziecko", "czego ty ją/jego uczysz", "starszych trzeba szanować" –…

imgo5Wc8e-d204af9.jpg
width: 1024
height: 683

Relacja z mamą ciągle się zmienia: od zachwytu po... to skomplikowane!
type: item
date: 2017-05-26T13:23:29.000Z
creator: Karolina Stępniewska
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: relacje w rodzinie
subject: relacje z dzieckiem
description: Jak będą nas widzieć w przyszłości nasze dzieci? A jak my teraz postrzegamy własne matki? Oto 8 zmian w relacji z mamą. Czy jest się z czego cieszyć? Oczywiście!
encoded: "I nawet kiedy się gniewamy, ja kocham ją, a ona mnie" – napisała moja córka w zadaniu domowym. Miała opisać swoją mamę. Pomyślałam, że to zdanie, jak żadne inne, najtrafniej określa istotę relacji matka-córka, matka-dziecko i to zarówno w czasie dzieciństwa, jak i później, w dorosłości. Nasze relacje z matkami zmieniają się wraz z upływem czasu, wraz ze zmianami, które zachodzą w nas, w nich i w otaczającej nas rzeczywistości. I tak samo będą się zmieniać relacje z naszymi dziećmi. Czego możemy się spodziewać i co już się wydarzyło? Odkrywamy, że mama jest człowiekiem Kiedy jesteśmy dorosłe i kiedy same zostajemy matkami, spływa na nas olśnienie: nasze matki też są ludźmi. Normalnymi, z wadami i zaletami, ze swoimi radościami, smutkami, lękami i nadziejami. Nie są już magicznymi istotami, jakimi widziałyśmy je we wczesnym dzieciństwie, ani irytującymi zrzędami, stojącymi na przeszkodzie do szczęścia, jak postrzegałyśmy je jako nastolatki. Matki to ludzie z krwi i kości. Zaprzyjaźniamy się Kiedy same zostajemy matkami, odnalezienie we własnej mamie przyjaciółki jest jednym z najcenniejszych darów od życia. Pomyślcie o własnym dziecku: czy zawsze będziecie chciały dla niego najlepiej? Tak samo jest z naszymi matkami! One wyciągną do nas dłoń w najtrudniejszych momentach naszej dorosłości, a potem my zrobimy to samo dla naszych dorosłych dzieci. I tak samo, jak nasze mamy, zawsze będziemy się bać o dzieci. Zdradzamy sekrety Nie grozi nam już szlaban, przyznajemy się więc do wagarów w liceum, pocałunku z Kazikiem i wypitego wina w Dniu Wagarowicza. Po czym okazuje się, że one i tak o tym wiedziały! Może jednak nie są ludźmi, tylko istotami magicznymi? Zobacz, jak niezwykle podobne mogą być córki i matki! Odkrywamy, że jesteśmy do siebie podobne Kiedy jesteśmy małymi dziewczynkami, chcemy być dokładnie takie jak nasze mamy. Są idealne! Kiedy wchodzimy w okres dojrzewania, robimy wszystko, żeby ich nie przypominać. Negujemy i kwestionujemy wszystko, co robią i mówią. Szu…

imgOdkrx3-49ccec3.jpg
width: 620
height: 413

"Kocham wszystkie twarze mojej żony" – te słowa chce usłyszeć każda z nas
type: item
date: 2016-11-09T10:49:50.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: małżeństwo
subject: relacje małżeńskie
subject: relacje w rodzinie
subject: szczęśliwe małżeństwo
description: Jeśli masz trochę zdrowego rozsądku, nigdy nie zmęczy cię ta „jedna kobieta”. Będziesz poruszony tym, jak wiele jej pięknych twarzy poślubiłeś na przestrzeni lat – pisze młody tata.
encoded: W świecie, w którym tak wiele małżeństw kończy się rozwodem, publiczne mówienie o miłości do żony i chwalenie instytucji małżeństwa jest rzadkością. Nic dziwnego, że słowa Dale’a Patridge’a, męża i ojca, zostały udostępnione na Facebooku ponad 270 tys. razy w zaledwie kilka dni. Patridge opublikował post, w którym wyjaśnia, dlaczego mężczyźni nigdy nie powinni się bać małżeństwa, z powodu strachu przed związaniem się "tylko z jedną kobietą" do końca życia. Mężczyźni boją się, że biorąc ślub, będą przywiązani do "tylko jednej kobiety" do końca życia. Oczywiście, to nie jest prawdą. Zakochałem się w 19-letniej alpinistce, poślubiłem 20-letnią miłośniczkę zwierząt, założyłem rodzinę z 24-letnią matką, później zacząłem budować gospodarstwo z 25-letnią gospodynią domową, teraz jestem mężem 27-letniej dojrzałej kobiety. Jeśli masz trochę zdrowego rozsądku, nigdy nie zmęczy cię ta "jedna kobieta". Będziesz poruszony tym, jak wiele jej pięknych twarzy poślubiłeś na przestrzeni lat. Nie mów "nie" małżeństwu. Mów "tak" aż do śmierci – napisał Patridge na Facebooku. Jeden z komentujących napisał pod zdjęciem: Nie wierzę, że jakikolwiek mężczyzna byłby zmartwiony byciem tylko z jedną kobietą. Tylko chłopiec byłby tym zmartwiony. Kobieta jest największym darem od Boga, który należy uwielbiać. Mówić o jej sile. Uszczęśliwianie kogoś przez samą jego obecność to największa wartość w życiu. To powód, dla którego Bóg każe nam się żenić! Każda kobieta chciałaby, żeby jej mąż mówił o niej w taki sposób, w jaki Dale mówi o swojej żonie. W wielu przypadkach młode mamy świadomie decydują się na samodzielne wychowywanie dziecka, bo ich partnerzy nie dali im tego, na co zasługiwały. Każda mama powinna mieć wsparcie w najbliższej osobie. Jeśli go nie ma, zrobi wszystko, aby mimo to zapewnić swojemu dziecku szczęście. To o tej sile napisał jeden z internautów. Czy wasi partnerzy są dla was podporą i wsparciem? Czytaj także: Mąż składa hołd wszystkim kobietom

imgCS32v9-9c21916.jpg
width: 1024
height: 683

Bądźcie fajną rodzinką z... „Rodzinką”. Nowy magazyn już w kioskach!
type: item
date: 2015-12-04T11:38:11.000Z
creator: Małgorzata Wódz
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dobre wychowanie dziecka
subject: nauka angielskiego
subject: relacje w rodzinie
subject: rodzina
subject: rodzina wielodzietna
subject: rodzina zastępcza
subject: szczęśliwa rodzina
subject: szkoła podstawowa
description: O czym jest „Rodzinka”? O dużych dzieciach, o szkole, odrabianiu lekcji i wychowaniu. O tym, jak być szczęśliwym rodzicem i partnerem. Drugiej takiej nie znajdziecie.
encoded: Ale wy to macie dobrze, możecie się wyspać – słyszą rodzice starszych dzieci od chronicznie niewyspanych matek i ojców potomstwa w wieku 0-3. To prawda, jest taki czas, gdy marzymy tylko o nocach bez pobudek. A kiedy wreszcie śpimy szczęśliwie aż do rana, budzą nas nowe wyzwania. Oto powód, dla którego pojawia się „Rodzinka”. Już wyrosła z pieluch, ale jeszcze daleko jej do matury. Przesypia noce, ale ma problem z porannym wstawaniem. Już nie karmi na żądanie, ale często słyszy różne żądania („Na śniadanie to ja zjem chipsy! Chcę większe kieszonkowe! Pomóż mi odrobić lekcje!). Gdzie szukać rozwiązania dla tych i podobnych kłopotów, skoro tematy w pismach dla rodziców kończą się na przedszkolu? Stąd pomysł na „Rodzinkę”, czyli wydanie specjalne miesięcznika „Twoje Dziecko”. Znajdziecie w nim odpowiedzi na pytania rodzące się w niejednej rodzinie, w której są dzieci w wieku szkolnym. I nie ma znaczenia, czy jest to rodzina tradycyjna, wielopokoleniowa, wielodzietna, patchworkowa czy niepełna. „Rodzinka” jest dla Was. O czym m.in. piszemy: Komputer (smartfon, tablet) - czy jest taki straszny, jak go malują - wyjaśnia psycholog Na czym polega fenomen serialu „Rodzinka.pl”? - zdaniem socjologa i odtwórców głównych ról Co włożyć do śniadaniówki, żeby dziecko chciało zjeść drugie śniadanie w szkole? - rady dietetyka Kieszonkowe dla ucznia - ile dają inni rodzice? Przepisy na megaatrakcyjne świąteczne wypieki i ozdoby na Boże Narodzenie do zrobienia przez dzieci lub razem z dzieckiem Dziewczyny też kochają piłkę nożną Dlaczego angielski dodatkowy musi być obowiązkowy? Jak pomóc dziecku, które brzydko pisze? Odwieczne pytania o odrabianie lekcji Przemoc w szkole Jak się kłócić przy dziecku? Dlaczego w szkole gryzą wszy? „Rodzinka” w sprzedaży od 1 grudnia 2015 r. Cena: 5,99 zł (92 strony) Polecamy: Czy współczesna szkoła zabija kreatywność?

imgYMM9sd-7b4c183.jpg
width: 600
height: 300

Tato, nie poniżaj matki swojej córki!
type: item
date: 2015-08-31T06:21:00.000Z
creator: Monika Karbarczyk
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: okiem mamy
subject: relacje w rodzinie
subject: wychowanie córki
description: Mama zabrania, tata zwalnia z zakazu i odwrotnie. Znacie to? Ja tak! W dzieciństwie często z tego korzystałam. Przypomniałam sobie o tym ostatnio, gdy zobaczyłam pewną awanturę pod sklepem z zabawkami.
encoded: "Ja chcę do taaaaaaty!" – krzyk małej, na oko trzyletniej dziewczynki zelektryzował mnie. "Odejdź ode mnie, ja chcę do taty!" – mała wrzeszczała i okładała piąstkami pochylającą się nad nią kobietę. Ten widok zaniepokoił mnie. Obie stały niedaleko sklepu z zabawkami, z którego właśnie wychodziłam. Zaczęłam przyglądać się dziewczynce i kobiecie, gotowa – w każdej chwili – zareagować. Dziewczynka zaczęła się rozkręcać. "Tato, tatooooooo" – wrzeszczała. Kobieta próbowała uspokoić małą: chciała ją przytulić – bezskutecznie, usiłowała jej coś tłumaczyć, ale najwyraźniej jej słowa nie docierały do dziewczynki. W końcu odpuściła. Stała obok ryczącego dziecka, bezradna, zakłopotana, z przerażeniem w oczach. Warto przeczytać: Czy faworyzujesz jedno dziecko? Księżniczka tatusia Po chwili pojawił się młody mężczyzna. Podszedł do kobiety i płaczącej dziewczynki. "Co ty jej zrobiłaś?!" – głośno, zdecydowanie zbyt głośno, zapytał kobietę. "Nie można cię z nią zostawić nawet na chwilę. Zobacz, co zrobiłaś? Zobacz, jak ona płacze. Zadowolona jesteś?" – wrzeszczał na kobietę mężczyzna, jak się okazało później tatuś dziewczynki. Następnie zwrócił się ciepło do małej: "Co moja księżniczko? Dlaczego moja dziewczynka płacze? Co ci zrobiła mamusia? No powiedz tatusiowi". Mała przylgnęła do niego, zarzucając mu rączki na szyję, wciąż spazmatycznie płacząc. Mężczyzna tulił ją mocno, całował po główce. Po chwili mała zaczęła mówić: "Dobrze, że jesteś tatusiu. Kocham cię, wiesz?". Tatuś był wniebowzięty. Po chwili dodała: "Bardzo, bardzo, bardzo chciałabym mieć tamtego niebieskiego misia, ale mama mówi, że nie mogę go mieć". Po tych słowach znów się rozpłakała, przytulając do szyi taty. Na co on odpowiedział: "Oczywiście, że możesz go mieć. Tatuś ci go zaraz kupi". Wziął dziewczynkę na ręce, z politowaniem spojrzał na swoją żonę - matkę dziewczynki, odwrócił się i ruszył w stronę wejścia do sklepu. Wtedy zobaczyłam minę dziewczynki, śmiała się ironicznie ze swojej matki. Nie mylę się – jej s…

imgDUZgf7-06186ee.jpg
width: 1200
height: 837

Wampiry są wśród nas! Emocjonalne
type: item
date: 2015-08-28T12:54:02.000Z
creator: sniemczyk
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: psychologia
subject: relacje w rodzinie
description: Nie wbiją się w szyję i nie wyssą krwi, ale bezbłędnie wiedzą, co zrobić, żeby zatruć ci życie.
encoded: Wampiry emocjonalne (inaczej: wampiry energetyczne) to ludzie, którzy wysysają z ciebie radość życia i niszczą poczucie wartości. Którzy będą tobą manipulować i mącić ci w głowie. I jednocześnie będą powtarzać, jak bardzo cię cenią i lubią. To specjaliści w destrukcji – i najgorsze jest to, że jest ich mnóstwo. Wydaje ci się, że nie znasz nikogo takiego? Typ: „Ja cię tylko chcę ostrzec” Przed moim drugim porodem bałam się sto razy bardziej niż przed pierwszym. Tamten zaczął się miesiąc za wcześnie, skończył nieoczekiwanie cesarką, w międzyczasie przeżyłam – razem z lekarzem – prawdziwy strach o życie dziecka. Kiedy zaszłam w drugą ciążę, jedyne o czym nie chciałam mówić ani myśleć to poród. I zdradziłam się z tym przed jedną koleżanką... – A mogę ci tylko opowiedzieć, jak rodziła taka jedna Ania/Basia?Krysia? To był hardkor! – od tamtej pory próbowała każdą rozmowę skierować na jeden temat. – Nie, nie, może pogadamy o tym, jak już urodzę?... – Ale tylko jedna rzecz – aż przebierała nóżkami, by się podzielić sensacją. – Nie, wiesz przecież, że się boję. – To słuchaj tylko tego... – Proszę, nie mów mi! – Próżnociągiem wyciągali!!! I pozamiatane. Ja po każdej rozmowie z nią czułam się gorzej, ale ona lepiej: równowaga w przyrodzie była zachowana. Dopóki nie przestałam się z nią umawiać dla mojego i jej dobra – bo istniało ryzyko, że któregoś dnia uduszę ją własnymi rękami. Ludzi, którzy karmią się naszym strachem, złością czy frustracją wcale nie jest mało – i nie ma na nich jednego sposobu. Jeśli to możliwe, warto po prostu ograniczyć z nimi kontakty, bo tak jak nie ma szans, że oni się zmienią, tak nie ma też, że my przestaniemy się nimi przejmować. Genialnie umieją wyczuwać słabe strony innych i uderzać w nie – oczywiście wszystko pod pozorem troski czy pomocy. Bo przecież, jeśli popatrzeć pod pewnym kątem, to opowiedzenie ciężarnej kobiecie o kilku skomplikowanych porodach jest dla niej pomocne... Czytaj także: Toksyczna przyjaciółka – czy warto tkwić w takiej rela…

img1NiY4s-ef9730b.jpg
width: 675
height: 368

Dlaczego warto być ojcem? 4 ważne powody
type: item
date: 2014-06-18T14:25:17.000Z
creator: Monika Karbarczyk
subject: Rodzina
subject: Tata
subject: dobry tata
subject: dziecko
subject: ojciec
subject: relacje w rodzinie
subject: tata
description: Być ojcem nie jest łatwo, ale warto - mawiał mój tata. To on nauczył mnie walczyć o swoje, to on wspierał mnie, gdy pokonywałam swoje słabości. Naukowcy dowiedli, że relacje ojciec-dziecko mają wpływ na to, jakim człowiekiem w przyszłości będzie dziecko.
encoded: Rola ojca w Polsce w ostatnich latach bardzo się zmieniła. Dawniej ojciec postrzegany był jako żywiciel rodziny, który angażuje się w jej życie dopiero wtedy, gdy dzieci sprawiają problemy wychowawcze lub gdy trzeba wykonać ciężkie prace fizyczne. Kilkadziesiąt lat temu ojcostwo kojarzyło się raczej z obowiązkiem. Natomiast współczesny ojciec jest stale obecny w życiu dziecka, nie boi się okazywać mu uczuć, jest wyrozumiały, cierpliwy, angażuje się w jego wychowanie. Taki typ rodzicielstwa z pewnością nie jest dla niego łatwy – większość mężczyzn wychowywanych było w tradycyjnym modelu rodziny. Posłuchaj, co na temat roli ojca dziś i dawniej mówi dr Radosław Filip Muniak, kulturoznawca ze Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej: View Ediplayer on the source website Dlaczego warto być ojcem? 4 powody Psycholog społeczny dr Jarosław Kulbat ze Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej sformułował 4 powody, dla których warto być ojcem: Ojcostwo może być źródłem dumy. Oczywiście najłatwiej być dumnym, gdy dziecko odnosi sukcesy, ale i porażkę można przekuć w sukces. Jeśli twoje dziecko po porażce potrafi się podnieść i próbować ponownie, to powinieneś być z tego dumny. Przełamywanie stereotypowych wyobrażeń na temat ojcostwa również może być powodem do dumy. Ojcostwo wymaga kreatywności Ojcowie potrafią być kreatywni, zwłaszcza w nagłych przypadkach typu zmiana pieluszki w parku, w środkach komunikacji. Potrafią działać niesztampowo, są bardziej otwarci na niestandardowe działania. Ojcostwo pozwala nabrać dystansu do siebie Żeby rozbawić malucha, trzeba czasem wyjść z roli prezesa czy mężczyzny, zrobić śmieszną minę albo przemówić w dziwnym języku. Nierzadko w obecności innych ludzi. To pozwala nabrać dystansu do siebie. Ojcostwo to trening cierpliwości i opanowania Kontakty z dziećmi mogą być wielkim wyzwaniem, gdy stajemy wspólnie z dziećmi w obliczu porażek czy kryzysów. Nie tylko podczas nauki. Również w zabawie mogą pojawić się porażki czy rozczarowania. Stawienie im czoł…

imgjNiQ0O-671d6f9.jpg
width: 500
height: 333

Gdy babcia staje się nianią
type: item
date: 2014-01-11T13:40:24.000Z
subject: Babcia i Dziadek
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: relacje w rodzinie
description: Pomoc kochającej babci w opiece nad dzieckiem jest bezcenna. Ważne więc, by relacje na linii rodzice, babcia, dziecko były jak najlepsze. Przeczytaj jak to zrobić.
encoded: Sytuacja, w której mama czy teściowa opiekuje się naszym dzieckiem, często sprzyja konfliktom. Wystarczy, że ty chcesz zrobić coś przy dziecku po swojemu, a babcia ma na ten temat całkiem odmienne zdanie. Co zatem robić, by unikać spięć? Mów babci o swoich oczekiwaniach Jest to szczególnie ważne, gdy babcia opiekuje się dzieckiem codziennie. Bywa bowiem, że np. zbytnio wnuka rozpieszcza czy próbuje przejąć nad nim całkowitą władzę, co młodą mamę niepokoi i irytuje. • Gdy coś idzie nie tak, nie udawaj, że wszystko jest w porządku, bo twój gniew będzie narastać. Lepiej szczerze z babcią dziecka porozmawiaj. Mama lub teściowa wytyka ci błędy? Stale coś doradza? Spokojnie wyjaśniaj, że choć cenisz sobie jej wskazówki, to wolałabyś, by wciąż nie dyktowała ci, co i jak masz robić. • Nie pozwalaj, aby ważne dla ciebie sprawy były ignorowane. Babcia przegrzewa wnuka lub go przekarmia? Jeżeli żadne argumenty nie pomagają, przed wyjściem z domu sama szykuj maluchowi odpowiednie ubranka czy porcje jedzenia. Pozwoli to uniknąć scysji, a babcia otrzyma ważny sygnał, że o sprawach dziecka decydujesz ty. Doceniaj starania babci Nie zakładaj z góry, że na wszystkim znasz się najlepiej. Pamiętaj, niektóre ze wskazówek babci mogą ci się zwyczajnie przydać! Co jeszcze ułatwi wam porozumienie? • Nie dyskutuj z babcią o błahostkach. Wyparza smoczki częściej, niż ty byś to robiła? Po prostu to przemilczaj. Przecież dziecko na takiej troskliwości nic nie traci! • W rozmowach z mamą lub teściową unikaj pouczającego tonu. Zawsze staraj się pamiętać, że za jej postępowaniem kryją się dobre intencje – choćby rozmaite obawy spowodowane wielką troską o twoje dziecko. Nie przesadzaj z wymaganiami To ważne, bo dziadkom, mimo że czują się nieraz bardzo zmęczeni, często trudno jest odmówić pomocy najbliższym. • Babcia zajmuje się malcem codziennie? Ustalcie, że w weekendy będzie panią swojego czasu. Jest to ważne także z uwagi na dziecko, które potrzebuje bliskiego kontaktu z mamą. [Niech to będzie…

imgRQbOj7-e0b1f72.jpg
width: 916
height: 800

Dziadkowie zakochani we wnukach i... co dalej?
type: item
date: 2012-01-10T09:41:47.000Z
subject: Babcia i Dziadek
subject: Rodzina
subject: dziadkowie
subject: relacje w rodzinie
description: Nie od dziś wiadomo, że nikt tak nie kocha najmłodszych, jak ich babcie i dziadkowie. Wyjątki od tej zasady zdarzają się bardzo rzadko. W jaki sposób dbać o relacje dziadków z wnukami – pytamy Julitę Wojciechowską, psycholożkę z Instytutu Psychologii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
encoded: Nie ma wątpliwości, że dziadkowie i wnuki wzajemnie się potrzebują. Pozostaje tylko tak ułożyć relacje między najstarszym a najmłodszym pokoleniem, aby wszyscy byli zadowoleni – babcia, dziadek, wnuczęta oraz ich rodzice. Po co dziecku babcia i dziadek? Dziadkowie darzą wnuki bezinteresowną miłością. Mają więcej czasu i cierpliwości, by godzinami się z nimi bawić. Dla nich wnuki są zawsze najpiękniejsze i najmądrzejsze. Wszystko potrafią wcześniej niż inne dzieci i oczywiście mają to po babci albo po dziadku. Kontakt z wnuczętami mobilizuje też nestorów rodziny do ciągłej aktywności życiowej. W jaki sposób pielęgnować miłość na odległość? Osoby starsze boją się samotności, tego, że nie są już potrzebne. Maluchy wnoszą w ich życie optymizm i radość. Dobrze, jeżeli dziadkowie mogą od czasu do czasu służyć im i ich rodzicom pomocą i doświadczeniem. Dlatego warto podtrzymywać regularne kontakty z dziadkami, odwiedzaj ich razem z dziećmi, zapraszać babcię z dziadkiem do siebie tak często, jak to możliwe. Jak układa się relacja z dziadkami pod wspólnym dachem? Dziadkowie scalają pokolenia, są łącznikiem między przeszłością rodziny i jej życiem obecnym. Pomoc w codziennych czynnościach, zwłaszcza przy malutkim dziecku, jest nieoceniona. Ale istnieje niebezpieczeństwo, że rodzice, zwłaszcza mocno zaangażowani w pracę zawodową, nadmiernie obarczą babcię i dziadka obowiązkami. Dziadkowie mogą pomagać, ale nie powinni wyręczać rodziców. Co robić, gdy pomoc jest zbyt intensywna? Świeżo upieczeni dziadkowie mogą wpaść w euforię gdy pojawi się wnuk. Są w nim zakochani i zrobią wiele, by spędzać z nim dużo czasu, zapominając o rodzicach. Nadmierne wtrącanie babci czy dziadka tuszuje ich lęk przed czuciem się bezużytecznym. Wnuczek daje szansę na nową aktywność i poczucie spełnienia w nowej roli. Warto ustalić terminy, częstotliwość wizyt dziadków oraz zasady zajmowania się dzieckiem. A gdy od spotkań z wnukami ważniejsze są zajęcia w uniwersytecie trzeciego wieku? Współcześni dzia…

imgmcuvXz-30e67f5.jpg
width: 853
height: 640

Dekalog szczęśliwej mamy
type: item
date: 2011-05-17T09:23:09.000Z
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: chwila dla siebie
subject: dziecko
subject: mama
subject: radość
subject: relacje w rodzinie
subject: relaks
description: Macierzyństwo to cudowna sprawa, ale wiąże się też ze zmęczeniem, stresem oraz brakiem czasu na przyjemności. Na szczęście niedogodności można zmniejszyć!
encoded: Najważniejsze to umieć znaleźć złoty środek między tym, co jest ważne i miłe dla ciebie, a tym, czego potrzebuje maluch. Dziecko bowiem wcale nie jest szczęśliwsze wtedy, kiedy mama kompletnie nie myśli o sobie, tylko nieustannie poświęca się dla niego. Przeciwnie, im więcej masz w sobie spokoju, radości i zadowolenia, tym dla pociechy lepiej. A zatem… 1. Systematycznie ładuj akumulatory Każdego dnia jesteś do dyspozycji szkraba? Malec z pewnością jest w siódmym niebie, ale ty też masz prawo do wolnych chwil tylko dla siebie! Umów się z mężem, że np. w sobotnie przedpołudnia to on zajmuje się maluchem, a ty masz czas na swoje przyjemności – choćby na plotki z przyjaciółką, wizytę u fryzjera czy kosmetyczki. Zrelaksowana, będziesz mamą uśmiechniętą i zadowoloną! 2. Znajdź czas dla siebie i męża To ważne, bo kiedy jesteś zaabsorbowana wyłącznie sprawami dzieci, stopniowo oddalasz się od partnera. A wtedy, zamiast cieszyć się macierzyństwem, jesteś smutna i podenerwowana, bo związek zaczyna szwankować. Jak do tego nie dopuścić? Róbcie sobie czasem z mężem wagary i wyjdźcie z domu bez dziecka. Poproście np. dziadków, by zaopiekowali się maluchem, a sami wyskoczcie we dwójkę do znajomych czy kina. Będziesz wtedy tryskać radością! 3. Czasem to i owo sobie odpuść Już wieczór, spodziewasz się gości, a maluch jeszcze niewykąpany? Zamiast złościć się i denerwować, że czas nagli, po prostu… machnij ręką na kąpiel! Dziecku naprawdę nic się nie stanie, gdy jednego dnia się nie popluska. Podobnie jak świat nie zawali się od tego, że brudne naczynia poleżą w zlewie dłużej, a ty dzięki temu wygospodarujesz sobie czas na drzemkę. 4. Nie bądź mamą-kwoką Nie drżyj nieustannie o malucha, nie trzymaj go pod kloszem. Oszczędzisz sobie wielu niepotrzebnych stresów, a synkowi czy córeczce swoboda wyjdzie tylko na dobre. Dzieci nadmiernie ochraniane („Uważaj, bo upadniesz”, „Nie biegaj, bo się spocisz”) stają się bowiem lękliwe, niepewne siebie i nie uczą się samodzielności. 5. Nie rezygnuj…

imgnreVQb-3187b01.jpg
width: 1024
height: 614

Taka córka jaka matka?
type: item
date: 2011-02-06T14:39:00.000Z
creator: Tatiana Audycka-Szatrawska
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: dziadkowie
subject: mama i córka
subject: relacje w rodzinie
subject: rodzice
subject: rozwiązywanie konfliktów
description: Matki często chcą, by ich córki były takie jak one. Trudno im zaakceptować to, że dziecko może pójść inną drogą – to jest źródło konfliktu i narastających pretensji. Z psycholożką Julitą Wojciechowską rozmawiamy o burzliwych związkach matek i córek.
encoded: "A nie mówiłam...?" - ile razy usłyszałaś to od swojej mamy? A ile razy ty, gdy ona powiedziała: „A nie mówiłam?”, obiecałaś sobie, że nigdy nie będziesz taka jak ona? Scena pierwsza: trzydziestoparoletnia mama dwóch dziewczynek dzwoni do rodzinnego domu. Modli się, by odebrał tata, a nie mama. Bo gdy z nią rozmawia, natychmiast się denerwuje. – Krytykuje mnie – tłumaczy swoją niechęć. Scena druga: opowiadam o swojej mamie. Dwie koleżanki są zdziwione, że tak ciepło o niej mówię. Że one o swoich nigdy w ten sposób… Nie mogą się dogadać, nie tolerują, niszczą się, nie cierpią być w tym samym pomieszczeniu. Wtedy to ja się dziwię. Opowiadam o tym Julicie Wojciechowskiej, psycholożce. Trudno mi uwierzyć, że nie da się stworzyć zdrowych relacji z własną mamą. Czemu tak wiele matek ma pretensje do córek? Niektórym matkom trudno zaakceptować to, że ich córki, gdy dorastają, wybierają inną drogę, niż one im wskazywały. Że mają inne upodobania, wartości, pomysł na życie, karierę, wychowanie dziecka czy prowadzenie domu. Córka wymyka im się spod kontroli, nie potrzebuje już jej opieki. Staje się niezależna, wybiera to, co jest ważne dla niej, a nie dla matki. To trudny moment dla tej drugiej. Teoretycznie matka powinna zaakceptować to, że córka nie jest jej wierną kopią. Zaufać jej, ale też i sobie: „Tak wychowałam swoje dziecko, że jakąkolwiek podejmie decyzję, będzie ona dla niego dobra”. Jeśli matka nie podoła temu, to pojawia się konflikt. Każdy inny wybór córki potraktuje jak krytykę. Bo nie rozumie, że inny nie oznacza gorszy. Ani tego, że dziecko, chcąc określić własną tożsamość, musi oderwać się od mamy i określić ją po swojemu. Czyli brak matczynej zgody na inność córki oznacza początek pretensji? O wszystko. Że córka wybrała nie tego chłopaka, co powinna. Że nie poszła do tej szkoły, którą doradzała matka. A gdy dorośnie, że ma bałagan w domu. Że źle wychowuje dzieci. Pretensje eskalują. Jeśli matka ciągle krytykuje córkę, ta w końcu uwierzy, że coś jest z nią nie …

imgGQQEOs-07db3d9.jpg
width: 1024
height: 683

Budowanie relacji z nieobecnym ojcem
type: item
date: 2010-12-30T11:55:57.000Z
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: ojciec
subject: psycholog radzi
subject: relacje w rodzinie
description: W jaki sposób ułożyć relacje dziecka z ojcem biologicznym i z ojcem, który je wychowuje? Radzi psycholożka Julita Wojciechowska.
encoded: Jestem samotną mamą. Gdy zaczęłam znów układać sobie życie, nagle pojawił się ojciec mojej rocznej córeczki. Dostał już wiele szans, ale nie uznaje mojego nowego związku, więc zabroniłam mu zabierać małą do siebie. Chcę, żeby o nas zapomniał – moja córka zaczyna już mówić do mojego partnera „tata”. A może powinnam dbać o kontakt ojca z dzieckiem? Kiedy jest dobry moment na powiedzenie dziecku prawdy? Kasia z Birmingham Prawdę mówić od razu Poruszyła Pani parę spraw związanych z budowaniem relacji z nieobecnym ojcem. Jeśli chodzi o poinformowanie dziecka o tym, kim jest osoba, z którą czasami spędza czas, warto to powiedzieć od razu, bo kiedykolwiek się Pani zdecyduje, i tak warto się nastawić na długie tłumaczenie dziecku tej sytuacji. Im wcześniej to Pani zrobi, tym wcześniej przyzwyczai się ono do sytuacji i nie będzie jej uznawało za niezrozumiałą. Dziecko jest wspólne Gdy ojciec biologiczny jest w trakcie godzenia się z rolą ojca, warto pamiętać, że dziecko jest wspólne. Dbając o kontakt z ojcem, zabezpiecza się też Pani przed częstymi trudnościami w okresie dojrzewania, gdy szczególnie ważna staje się wiedza, skąd się pochodzi. Poza tym zerwanie kontaktu z ojcem biologicznym pod wpływem emocji często nadweręża relacje z dzieckiem. Proszę zorientować się, gdzie w pobliżu są instytucje pomagające przy negocjacjach dotyczących opieki nad dzieckiem dla rodziców niebędących razem. Być może pozwoli to Pani ustabilizować podejście swoje i ojca dziecka do Pani nowego życia. Pomoże też zrozumieć, że nie można dziecka ojcu „dawać” lub „nie dawać” za karę albo w nagrodę. Dwóch ojców Ważne jest też, by oddzieliła Pani swoje racje z partnerem od relacji córka – ojciec, którym dla niej będzie zawsze, nawet jeśli nie będzie jej opiekunem i Pani partnerem. Wymaga to wysiłku i odwagi, ale też buduje zaufanie w relacjach z córką na przyszłość – jeśli relacja z ojcem nie zacznie wprowadzać utrudnień w jej życiu (w tym też pomagają mediacje). Wpływ na to ma też Pani nastawienie do…

imgk7Lo89-1a45f10.jpg
width: 1024
height: 680

Życie z teściami
type: item
date: 2010-09-21T09:18:25.000Z
subject: Ciąża
subject: W ciąży
subject: Zdrowie w ciąży
subject: psycholog radzi
subject: relacje w rodzinie
description: Mieszkanie z teściami może przerażać. Jak jednak nie dać się zwariować i odnaleźć pozytywy tej sytuacji?
encoded: Niedawno dowiedziałam się, że jestem w ciąży. Żyję z rodzicami mojego niedoszłego męża. Z tej przyczyny zaczęłam się bardzo denerwować, płakać, że sobie nie poradzimy, gdyż nie mamy gdzie pójść. A na dodatek teściowie będą uczyć nas, jak opiekować się dzieckiem. Boję się, że moja depresja może źle wpłynąć na rozwój dziecka. Przeraża mnie to. Proszę o pomoc. Elżbieta Domyślam się jedynie z Pani listu, że razem z partnerem w tym momencie nie planowaliście ciąży. Z Pani listu wynika również, że nie była Pani na nią przygotowana. To może wpływać na to, że perspektywę tak istotnej zmiany życiowej spostrzega Pani negatywnie, a wręcz katastroficznie. Nie przytacza Pani żadnych niepokojących faktów, a jedynie pisze o swoich wybiegających w przyszłość zamartwianiach się. Z jednej strony mogą Panią do tego skłaniać czynniki biologiczne (zmiany hormonalne), z drugiej sytuacja partnerska, ekonomiczna czy mieszkaniowa. Dla własnego dobra, dla dobra dziecka i własnych relacji z teściami i partnerem proszę się zastanowić, czy są twarde dowody na to, że nie będzie Pani dobrze traktowana przez rodziców partnera albo że sami Państwo sobie nie poradzą. Jeśli będzie się Pani zamartwiać, faktycznie może to utrudnić nawiązanie kontaktu z dzieckiem i mieć dla niego negatywne konsekwencje. Dobrze, że już teraz widzi Pani tę możliwość. Warto dla odmiany zastanowić się nad tym, co w tej sytuacji jest pozytywne, co dobrze rokuje, i odwrócić myślenie, choć oczywiście nie jest to łatwe. Ma Pani jeszcze czas, aby zacząć nad tym pracować i przestać pogrążać się w rozpaczy z powodu ciąży. Jeśli utrwali Pani taki sposób myślenia, to dziecko może zacząć odbierać siebie jako kogoś, kto zniszczył Pani życie lub je znacznie utrudnił – a ciężko żyć z takim poczuciem. A jak całą tę sytuację widzi Pani partner? Jak ocenia Wasze perspektywy? Czy rozmawiała Pani z nim o swoich zmartwieniach? Konsultacja merytoryczna dr Julita Wojciechowska Psycholożka, pracuje na Wydziale Psychologii i Kognitywistyki Uniwer…

imgaNb3T9-f4e908d.jpg
width: 640
height: 960

I ty możesz zostać superbabcią!
type: item
date: 2008-01-17T13:57:59.000Z
subject: Babcia i Dziadek
subject: Rodzina
subject: babcia
subject: dziadkowie
subject: relacje w rodzinie
description: Wie wszystko, jest kochana, ładna, potrafi się bawić. W oczach dziecka babcia to prawdziwy ideał. Brzmi nieźle? Taki opis może pasować także do ciebie!
encoded: Bycie babcią to nie kwestia wieku. Wnuki można mieć przecież nawet przed czterdziestką. Dlatego babciowania nie warto traktować jak sygnału zbliżającej się starości, lecz... misję specjalną. Taką, od której zależy szczęście twoje i twojej rodziny. Zadaniu takiemu z pewnością podoła superbabcia. Zobacz, jak łatwo możesz nią zostać. Skarbnica mądrości Większość maluchów uwielbia baśnie Andersena. Czy wiesz, że ten znakomity pisarz zawdzięcza sławę właśnie babci? To ona opowiadała mu w dzieciństwie bajki na dobranoc. Później cudowne wspomnienia stały się dla Andersena natchnieniem. Pomóż wnukom rozwinąć wyobraźnię. Jednym z najlepszych na to sposobów jest właśnie regularne czytanie. Inspiracją do mądrego dobierania lektury może się stać dla ciebie "Złota lista" książek polecanych przez Fundację ABCXXI (patron akcji "Cała Polska czyta dzieciom"). "A za moich czasów...". Zwrot ten nie brzmi zbyt zachęcająco, bo sugeruje, że jesteś człowiekiem starej daty i nic nie wiesz o obecnym życiu. Możesz obalić ten mit, a zarazem nauczyć dzieci czegoś o przeszłości. Chociaż od czasu do czasu urządzaj wnukom przebojowe lekcje historii. Możecie np. ruszyć na wyprawę (spacer) śladami przodków albo pobawić się w odkrywców i wspólnie przewertować rodzinne pamiątki. By przekazać młodszemu pokoleniu warte naśladowania zwyczaje, możesz np. urządzić zabawę we wspólne gotowanie – oczywiście według tradycyjnych przepisów. Takie sytuacje to doskonała okazja, by przekazać dzieciom wiedzę, a jednocześnie wzmocnić rodzinne więzi i zmniejszyć pokoleniową przepaść. Najlepsza na świecie... Bycie babcią jest niczym... ponowne macierzyństwo. Z tą jednak przewagą, że jesteśmy już bogatsze o pewne doświadczenia. W kontaktach z wnukami możemy jednak nie tylko wykazać się wychowawczą wiedzą, ale też spełnić swoje wcześniejsze marzenia, np. ofiarowując im czas i rzeczy, których nie mogłyśmy dać własnym dzieciom. Jesteś naprawdę potrzebna. Mimo że świat idzie ciągle naprzód, pewne wartości (takie jak miłość…

img6BHgTd-e44aa2d.jpg
width: 800
height: 800

Sztuka rozwiązywania konfliktów: Mama kontra babcia
type: item
date: 2007-10-30T10:54:19.000Z
subject: Rodzina
subject: Związki i seks
subject: babcia
subject: relacje w rodzinie
description: Cieszysz się, że maluch spędza czas z babcią. Także ty chcesz korzystać z jej pomocy. Ale gdy tylko przekracza próg twojego domu, już się denerwujesz. Może wypróbujesz nasze sposoby?
encoded: Przede wszystkim potrzeba ci dużo cierpliwości i... wiary w swoje przekonania. Nie możesz przemilczać ważnych spraw czy bać się opinii innych od twoich. Spójrz na mamę z miłością, z jaką dziecko patrzy na ciebie. I... uwierz, że się uda! Choć niektóre problemy wydają się nie do rozwiązania, to odrobina dobrej woli i chęci czynią cuda. Spróbuj! Teściowa wyręcza mnie we wszystkim Ala, mama miesięcznej Malwiny: Moja teściowa mieszka niedaleko i co dzień nas odwiedza. Stara się robić wszystko za mnie: przewija Malwinkę, zabiera ją na spacer, kołysze do snu. Sama chcę się zajmować dzieckiem. Jak to zmienić? Spróbuj zrozumieć teściową – ona robi to w dobrej wierze, bo chce ci pomóc, nie ma złych intencji. Dlatego do ciebie należy kolejny ruch: powoli, delikatnie i skutecznie musisz sprawić, aby pomagała ci tak, jak ty byś tego chciała. Rozpocznij od pytania, o której godzinie teściowa mogłaby do was przyjść. Najlepiej najpierw wspólnie ustalcie plan, a potem stopniowo staraj się ograniczać wizyty, a przede wszystkim zacznij sama nadawać im bieg. Powiedz babci, co jest do zrobienia, o której godzinie może zabrać wnuczkę na spacer, zostaw jej ubranka na dwór, doradź, co ma robić przy kąpaniu. Z czasem teściowa przyzwyczai się do tego, że to ty stawiasz granice. Gdybyś rozpoczęła od deklaracji: "Mogę to wszystko zrobić sama", teściowa mogłaby powiedzieć: "A co, ja nie potrafię? Źle się dzieckiem zajmuję?", i wtedy poważny konflikt gotowy. Mama uważa, że muszę dokarmiać synka Iza, mama 4-miesięcznego Jasia: Karmię synka piersią. Moja mama twierdzi, że trzymiesięczne dziecko powinno już jeść np. jabłuszko. Przekonuje mnie, że potrzebne mu są witaminy. Nie chcę jej ulec. Jak reagować, by się nie kłócić? Spokojnie i stanowczo, ale nie rezygnując ze swojego zdania. Powiedz, jak zmieniły się poglądy na temat wychowywania dzieci od czasu, kiedy mama urodziła ciebie. Podsuń jej lektury o karmieniu piersią, by znalazła w nich przeciwwagę dla swoich poglądów. Może je zweryfikuje? Osta…

imgDYGRCg-2d6fe18.jpg
width: 500
height: 500

Między mamą a teściową
type: item
date: 2007-10-10T11:18:39.000Z
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: mama
subject: porady psychologa
subject: psychologia
subject: relacje w rodzinie
subject: teściowa
description: Mają doświadczenie, z którego warto skorzystać. Potrafią zachować dystans, gdy tobie brakuje cierpliwości. Czemu więc tak trudno wam się dogadać? Czy to tylko różnica pokoleń? Spróbuj zrozumieć swoją mamą i teściową – radzi dr Julita Wojciechowska, psycholożka.
encoded: Bywa, że nawet najlepsze stosunki z mamą czy teściową zmieniają się o 180 stopni, gdy sama urodzisz dziecko. Choć może ci się wydawać, że pomocy babć wcale nie potrzebujesz, to na pewno są one ważne dla twojego dziecka. Nie zawsze jednak potrafisz dobrze żyć z teściową. Brakuje ci też zrozumienia u mamy. Tylko dlaczego? W nowych rolach Narodziny maleństwa to radosny i trudny moment, bo niełatwo jest wejść w nowe role: tobie stać się mamą, a mamie – babcią. Choć ciąża trwa aż dziewięć miesięcy – niby jest czas, by się przygotować – to w natłoku emocji i zajęć zwykle nie ma okazji zastanowić się nad tym. I wtedy rzecz na pozór naturalna przychodzi z trudem. Właśnie dlatego po urodzeniu dziecka rodzą się między tobą a mamą konflikty czy wrogość. Wcześniej pełna zrozumienia teściowa zaczyna narzucać swoje zdanie. A problemy narastają: opieka nad maluszkiem jest tak absorbująca, że brakuje czasu na rozmowę. Ty masz żal za krytykę ze strony mamy czy teściowej, a one czują się coraz bardziej zranione, że nikt nie jest im wdzięczny za pomoc. Młoda niezależna Chcąc sprostać nowej roli, bywasz napięta. A jak często pragniesz być lepsza niż twoja mama? Nie powielać jej błędów? Próbujesz więc być mamą idealną, a nie wystarczająco dobrą. Minie trochę czasu, nim zrozumiesz, co jest ważne. Chcesz być też nowoczesna i stosować współczesne metody wychowawcze – i masz do tego prawo. Czytasz książki o wychowaniu, magazyny dla rodziców, słuchasz rad koleżanek. Gdy mama próbuje ci pomagać, jesteś zniecierpliwiona. A bywa i tak, że wydaje ci się, że więź łącząca twoje dziecko z babcią jest zbyt silna. Wtedy pojawia się zazdrość o sekrety teściowej i synka czy o płacz córeczki po wyjściu babci. Na wszystko trzeba czasu. Gdy przestaniesz już ściśle trzymać się zasad, kontakty z babciami ułożą się lepiej, bo wszyscy będziecie elastyczniejsi. Odtrącona babcia Pomyśl: bycie babcią to wyzwanie, jakiemu niełatwo od razu sprostać. Niektóre kobiety latami czekają na wnuka, inne sytuacja zaskakuje…

img7dCFg5-51cd26d.jpg
width: 1024
height: 683

Jak być dobrymi dziadkami - 10 rad
type: item
date: 2007-10-10T11:11:10.000Z
subject: Babcia i Dziadek
subject: Rodzina
subject: babcia i dziadek
subject: dziadkowie
subject: relacje w rodzinie
description: Dziadkowie często martwią się, że ich dzieci popełniają błędy wychowawcze. Jak uniknąć konfliktów pokoleniowych i cieszyć się wnukami?
encoded: Może wam się wydawać, że młodzi ludzie nie wiedzą, jak się zabrać do pielęgnacji i wychowania maluszka. Pozwólcie im się tego nauczyć. Poradzą sobie! Tak jak wy sobie poradziliście. Pamiętajcie też, że obecność dziadków to skarb, o ile dawkowany jest z umiarem. Podpowiadamy, jak to osiągnąć. Oto rady dla ciebie, babciu i dziadku. Każde z was może wiele zdziałać dla poprawy stosunków w rodzinie. Pomagaj, ale z wyczuciem To, że synowa pozwala teściowej, u której mieszka, codziennie kąpać dziecko, nie oznacza, że jest z tego zadowolona. Młodzi ludzie niekiedy po prostu nie potrafią odmówić, choć w głębi duszy czują złość. Nawet jeśli wydaje ci się, że pomoc byłaby wskazana, a młoda mama nie chce z niej skorzystać, nie nalegaj – to może wywołać odwrotny skutek. Czasem trzeba się wycofać ze słowami: “Powiedz, jak będziesz mnie potrzebować”. Zobacz też: Dziadkowie - wybawienie, czy utrapienie? Wspieraj młodą mamę Pomóż jej uwierzyć, że znakomicie spisuje się w nowej roli, dodawaj otuchy w trudnych chwilach. Podkreślaj, jak wiele już się nauczyła, ale nie przypisuj sobie zasług w tej edukacji. Traktuj swoją pomoc jako naturalne zachowanie starszego pokolenia. Możesz opowiedzieć o swoich wątpliwościach i niepokojach z tego okresu. To pozwoli twojej córce lub synowej poczuć się pewniej. Pomóż jej też zadbać o siebie zaproponuj wspólne wyprawy na basen, gdzie zajmiesz się maluchem. Mów wprost, co cię gryzie Uważaj też na podburzanie jednego rodzica przeciwko drugiemu. Nie mów do syna: „Nie rozumiem, dlaczego twoja żona nie chce zakładać dziecku sweterka, przecież ono się przeziębi!”, lecz porozmawiaj otwarcie o swoich poglądach na temat ubierania z synową lub z obojgiem. Uważnie słuchaj własnych dzieci Sądzisz, że nie sprawdzasz się jako babcia lub dziadek, bo rodzice dziecka nie podzielają twoich poglądów ani nie chcą słuchać rad. Niepotrzebnie. Wiele spraw można i warto wyjaśnić, by uniknąć nieporozumień. Staraj się nie tylko wypowiedzieć własne zdanie, ale także wysłuchać …

imgREK5bY-13998f0.jpg
width: 1020
height: 680