Mamotoja.pl
type: channel
link: https://mamotoja.pl
date: 2026-07-22T09:44:47.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Nie poda matce szklanki wody na starość. „Nie jestem jej nic winna. Każdy, kto w dzieciństwie przeżył to samo, zrozumie”
items: „Antosiu, widzę Twoją złość. Czy możemy dojść do konsensusu?”. Współcześni rodzice stali się zakładnikami własnych dzieci
items: Polskiego rodzica na all inclusive poznasz na kilometr. „Włożył do kieszeni dwie kromki i kawałek sera. A potem zwrócił się do syna”
items: „Myślałam, że zapadnę się pod ziemię na all inclusive w Turcji. Chciałam wynieść dzieciom dwa banany z restauracji, gdy zatrzymał mnie kelner”
items: „Jestem rezydentką w Turcji. Na all inclusive wychodzi z nas buractwo. Nigdy nie zapomnę, o co poprosił ten ojciec”
items: „Mój narzeczony ma dziecko, na które płaci kolosalne alimenty. Mam dość, że tak marnuje nasze pieniądze”
items: „Ciotka z Monachium odwiedziła nas z pustymi rękami. Ma niemiecką emeryturę, a dzieciom żałuje koperty z euro”
items: „Syn zarabia w Warszawie kokosy, a mój dom traktuje jak supermarket. Dzwoni i pyta, czy dam mu masło, jajka, dżem”
items: „Teściowa powiedziała, że nie jest naszą służącą i nie zajmie się dziećmi w majówkę. Przesadziła na całej linii”
items: Bezczelne zachowanie nastolatka w restauracji mną wstrząsnęło. Reakcja matki była jeszcze gorsza
items: Cieszę się, że mój poród wypadł we wrześniu. Z takim znakiem zodiaku mój synek to aniołek
items: Cieszę się, że urodziłam w maju! Ten znak zodiaku otworzy mojej córce drzwi do sukcesu
items: To zagraniczne święto przyćmi Dzień Matki. Dzieci już szykują niespodzianki
items: Bo w rodzeństwie jest siła. Te cytaty o siostrach i braciach wzruszają największych twardzieli
items: Cytaty o szczęściu i miłości: mądre z klasyki literatury i krótkie do życzeń
items: Cytaty o rodzinie: krótkie, wzruszające, niesamowite! Te złote myśli chwytają za serce
items: Co można robić w wakacje? 123 pomysły: lista szalonych i kreatywnych inspiracji
items: Tradycje bożonarodzeniowe — najważniejsze polskie zwyczaje dotyczące wigilii i Bożego Narodzenia
items: 12 tysięcy na dziecko – od kiedy, dla kogo, zasady, wniosek
items: Leo Messi: wspaniały piłkarz, mąż i tata. Ile ma dzieci i kim jest jego żona?
items: Rogale świętomarcińskie: legenda pełna dobra
items: Bon turystyczny przedłużony: będzie obowiązywał również w sezonie zimowym
items: 56-latka urodzi niebawem swoją wnuczkę. Jak to możliwe?!
items: „Pomalowałam bratankowi paznokcie – bo chciał. A brat wyskoczył na mnie, że mam mu z syna dziewczyny nie robić!” [LIST DO REDAKCJI]
items: 3,5-letni Filipek potrzebuje kochających rodziców! Nie zna świata poza szpitalem

Nie poda matce szklanki wody na starość. „Nie jestem jej nic winna. Każdy, kto w dzieciństwie przeżył to samo, zrozumie”
type: item
date: 2026-07-22T19:08:07.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: matka
subject: rodzina
description: „Ludzie mówią, że matkę ma się tylko jedną, że trzeba ją szanować i kochać, jaka by nie była. Że kiedyś nie spała po nocach, utulała i zmieniała pieluchy, to teraz nasza kolej. Za każdym razem mam ochotę zapytać: a co z dziećmi, których nikt nigdy nie przytulał, nie chwalił i nie dawał im poczucia, że są wystarczające? Czy one też mają matce usługiwać, choć przez nią trafiły na kozetkę?” – pisze nasza czytelniczka.
encoded: Wiele osób uważa, że opieka nad starzejącymi się rodzicami jest naturalnym obowiązkiem dorosłych dzieci. Tych, którzy otwarcie mówią, że woleliby umieścić rodziców w domu opieki niż się nimi zajmować, nazywa się egoistami. Ludźmi bez serca. Historia Martyny pokazuje, że zbyt łatwo przychodzi nam ocenianie innych. Martyna nie zamierza zostawić matki bez pomocy, ale nie zamierza poświęcić własnego życia dla osoby, która – jak mówi – przez lata odbierała jej poczucie własnej wartości. „Dorastałam w przekonaniu, że do niczego się nie nadaję” Mam troje dzieci i odkąd zostałam mamą, coraz częściej wracam myślami do własnego dzieciństwa. Wcześniej tłumaczyłam sobie, że w każdym domu bywa trudno, że nie ma idealnych rodziców i że może po prostu byłam zbyt wrażliwa. Dzisiaj wiem, że przez wiele lat oszukiwałam samą siebie. Dopiero patrząc na swoje dzieci, zrozumiałam, że to, co przeżywałam, nie było normalne. Moja mama potrafiła sprawić, że już jako dziecko żałowałam, że się urodziłam. Nie biła, fakt, nie nadużywała też żadnych substancji, ale raniła mnie w inny sposób. Nigdy nie usłyszałam od niej, że jest ze mnie dumna. Nawet kiedy coś mi się udało, zawsze znajdowała powód, żeby umniejszyć mój sukces. Gdy dostałam piątkę, pytała, dlaczego nie szóstkę. Gdy zdobyłam wyróżnienie w konkursie, ze skwaszoną miną pytała, kto zajął pierwsze miejsce. Jeśli zajęłam to nieszczęsne pierwsze miejsce, chwaliła się wszystkim, że to dzięki niej. Gdy zaczęłam dorastać, wcale nie było lepiej. Gdy dostałam się na wymarzone studia 300 km od domu, przekonywała mnie, że sobie nie poradzę. Porzuciłam marzenia i poszłam na uczelnię w moim rodzinnym mieście. Gdy cieszyłam się z nowej pracy, usłyszałam od niej, że mam się cieszyć, póki mogę, bo pewnie długo jej nie utrzymam. Nigdy nie byłam dla niej dość dobra. „Dopiero kiedy sama zostałam mamą, zrozumiałam, że to nie było normalne” Przez wiele lat wierzyłam, iż problem leży we mnie. Myślałam, że naprawdę jestem niewystarczająca, leniwa, niezaradna…

starsza-kobieta-w-kuchni-5d3f628.jpg
width: 1600
height: 1200

„Antosiu, widzę Twoją złość. Czy możemy dojść do konsensusu?”. Współcześni rodzice stali się zakładnikami własnych dzieci
type: item
date: 2026-07-08T06:12:04.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: rodzina
subject: wychowanie
description: Zatłoczony supermarket. Środek alejki. Na podłodze leży sześcioletni Antek, który całym sobą manifestuje sprzeciw wobec decyzji taty. Ojciec nie podnosi go na siłę z podłogi. Nie podnosi też głosu. Nie straszy, że „przyjdzie Baba Jaga i go zabierze” (uf!). Zamiast tego... Zaczyna negocjować.
encoded: Pokolenia naszych dziadków i rodziców słyszały, że są zbyt surowe. Jeszcze kilka dekad temu powtarzało się jak mantrę: „dzieci i ryby głosu nie mają”. Dziś dzieciom zdarza się mówić głośniej niż ich rodzicom. Tym drugim zarzuca się, że boją się własnych dzieci, unikają stawiania granic i za wszelką cenę chcą być ich najlepszymi przyjaciółmi. Tylko że granice zaczynają się zacierać, umyka coś jeszcze: poczucie bezpieczeństwa. Scena, którą wielu rodziców zna aż za dobrze Scenę z supermarketu opisał na Facebooku edukator i były nauczyciel wspomagający Jacek Suliga. Jego post błyskawicznie zaczął zdobywać kolejne udostępnienia i komentarze, bo wielu internautów uznało, że doskonale oddaje to, jak zmieniło się współczesne rodzicielstwo. Najmocniej wybrzmiewa fragment dialogu między ojcem a synem: „Antosiu, widzę twoją złość. Rozumiem, że twoje granice zostały naruszone. Ale czy moglibyśmy dojść do konsensusu? Może kupimy żelki zamiast jajka? Proszę cię, wstań, bo pan na nas patrzy”. Ta nieco przerysowana scena stała się punktem wyjścia do znacznie poważniejszej rozmowy. „Staliśmy się bezradnymi zakładnikami nastrojów własnych dzieci” Zdaniem autora problem nie dotyczy jednej sceny w sklepie. To symbol znacznie większej zmiany, jaka dokonała się w podejściu do wychowania. Suliga pisze: „Dorośli ludzie zrzekli się swojej władzy rodzicielskiej, dobrowolnie oddając stery w ręce kilkulatków. Z panicznego lęku przed byciem autorytarnym tyranem, staliśmy się bezradnymi zakładnikami nastrojów własnych dzieci”. Tak, jakby nie było nic pomiędzy. Jacek Suliga przekonuje, że w ciągu jednego pokolenia przeszliśmy od modelu „dzieci i ryby głosu nie mają” do sytuacji, w której dziecko zaczyna być traktowane jak równorzędny partner przy podejmowaniu niemal każdej decyzji. W jego ocenie rodzice coraz częściej nie stawiają granic nie dlatego, że ich nie widzą, ale dlatego, że boją się reakcji dziecka. Czy wychowanie bez granic naprawdę jest dobre? To właśnie ta część wpisu wywołała najwię…

atak-zlosci-u-dziecka-ccb562e.jpg
width: 1600
height: 1200

Polskiego rodzica na all inclusive poznasz na kilometr. „Włożył do kieszeni dwie kromki i kawałek sera. A potem zwrócił się do syna”
type: item
date: 2026-07-05T06:12:42.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: rodzina
subject: wakacje
description: Wakacje all inclusive miały być dla naszej czytelniczki okazją do odpoczynku z mężem i dziećmi. Zamiast wspominać piękne widoki i czas spędzony z rodziną, do dziś pamięta scenę z hotelowej restauracji. „Nie chodziło o jedzenie. Chodziło o to, czego ten tata uczył własnego syna” – pisze.
encoded: Wyjazdy do hoteli z formułą all inclusive od lat budzą emocje. Jedni zachwycają się wygodą, inni narzekają na zachowanie części gości. Nasza czytelniczka twierdzi, że podczas tegorocznego urlopu najbardziej zaskoczyło ją nie zachowanie dzieci, ale postawa niektórych rodziców. „Na początku myślałam, że bierze kanapki dla głodnego dziecka” Dzień dobry, wróciliśmy właśnie z tygodniowego pobytu w Egipcie. Byliśmy tam z dwójką dzieci i naprawdę świetnie odpoczęliśmy. Pogoda dopisała, hotel był bardzo przyzwoity, jedzenia było tyle, że chyba nikt nie byłby w stanie wszystkiego spróbować. Jest jednak jedna scena, która wraca do mnie od kilku dni. Siedzieliśmy na śniadaniu, kiedy zauważyłam rodzinę z Polski. Tata spokojnie podszedł do stołu z pieczywem, rozejrzał się i wziął dwie kromki chleba. Potem dołożył kilka plastrów sera i złożył wszystko na pół. Pomyślałam, że pewnie przygotowuje dziecku kanapkę. Po chwili zobaczyłam jednak, jak wsuwa ją do kieszeni swoich krótkich spodenek. „Za chwilę powiedział coś do syna. Zrobiło mi się głupio” To jednak nie był koniec. Odwrócił się do chłopca, który miał może osiem albo dziewięć lat, i powiedział: „Ty też weź. Przyda się później na plaży. Tylko schowaj, żeby nikt nie widział”. Chłopiec bez słowa zrobił dokładnie to samo. Do kieszeni trafiła bułeczka i kawałek ciasta. Siedziałam jak zaczarowana. Nie dlatego, że ktoś chciał zabrać kanapkę. Przecież gdyby dzieci zgłodniały między posiłkami, w hotelu przez większość dnia były dostępne przekąski, owoce, ciasta i napoje. Wystarczyło podejść do baru. Najbardziej uderzyło mnie coś innego. Ojciec nie zrobił tego ukradkiem z własnej inicjatywy. On uczył tego swoje dziecko. „To nie była jedyna sytuacja” Im dłużej tam byliśmy, tym więcej podobnych scen widziałam. Jedni wynosili pełne talerze owoców do pokoju. Inni pakowali do torebek ciastka. Najbardziej zapadł mi jednak w pamięć właśnie ten chłopiec. Bo kiedy następnego dnia zobaczył naleśniki, odruchowo spojrzał na tatę i zapytał: „Na pó…

wakacje-zagraniczne--8e686bf.jpg
width: 1600
height: 1200

„Myślałam, że zapadnę się pod ziemię na all inclusive w Turcji. Chciałam wynieść dzieciom dwa banany z restauracji, gdy zatrzymał mnie kelner”
type: item
date: 2026-07-03T08:35:46.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: prawdziwe historie
subject: rodzina
subject: wakacje
subject: z życia wzięte
description: Na te wakacje odkładaliśmy pieniądze prawie trzy lata. Chciałam, żeby wszystko było idealne – pierwszy lot samolotem dzieci, pierwsze all inclusive i wspomnienia, do których będziemy wracać przez lata. Po wpadce z baklawą obiecałam sobie jednak, że przez resztę pobytu będę bardzo uważać, żeby znowu nie zrobić z siebie pośmiewiska. Nie przypuszczałam, że kilka dni później dwa zwykłe banany zafundują mi jeszcze większy stres.
encoded: Mąż śmiał się, że za bardzo przejmuję się tym, co pomyślą inni. – Magda, przecież nic takiego się nie wydarzyło – powtarzał. – Tobie łatwo mówić. Ja naprawdę myślałam, że wszyscy patrzą tylko na mnie. Od tamtej pory przy bufecie zachowywałam się niemal jak uczennica na egzaminie. Najpierw obserwowałam innych gości, dopiero potem sięgałam po jedzenie. Bałam się wziąć za dużo, bałam się zrobić coś niezgodnie z zasadami, bałam się nawet zapytać obsługę o cokolwiek. Mąż tylko się uśmiechał. – Jeszcze trochę i będziesz pytać kelnera, czy wolno ci nalać sobie herbaty. Dzieci poprosiły o banany Kilka dni później wybieraliśmy się na całodniowy rejs statkiem. W recepcji uprzedzono nas, że na pokładzie będzie można kupić przekąski, ale ceny są dość wysokie. – Mamusiu, możemy wziąć po bananie? – zapytała Hania. – Jak zgłodniejemy, zjemy je na statku. Spojrzałam na kosz z owocami. Widziałam wcześniej ludzi wychodzących z restauracji z jabłkami albo bananami w rękach, ale nie miałam pewności, czy hotel rzeczywiście na to pozwala. – Weźmy tylko dwa – powiedział mąż. – Przecież są dla dzieci. – A jeśli nie wolno? – Magda, to naprawdę tylko dwa banany. Schowałam je do naszej materiałowej torby i ruszyliśmy w stronę wyjścia. Kiedy usłyszałam, że mam się zatrzymać, serce stanęło mi w gardle Byliśmy już przy drzwiach restauracji, kiedy za plecami usłyszałam: – Proszę pani! Chwileczkę! Odwróciłam się i zobaczyłam kelnera, który szybkim krokiem szedł w naszym kierunku. Momentalnie zrobiło mi się gorąco. – Wiedziałam... – szepnęłam do męża. – Nie wolno było ich brać. – Poczekaj, może chodzi o coś innego. Kelner podszedł do mnie i wskazał torbę. – To banany dla dzieci? Poczułam, jak policzki robią mi się czerwone. – Tak... Przepraszam, jeśli nie można ich wynosić. Oddam je. Już chciałam wyjąć owoce z torby, ale kelner uśmiechnął się i pokręcił głową. Było mi głupio, ale z zupełnie innego powodu – Nie, proszę je zostawić – odpowiedział. – Proszę chwilkę poczekać. Zniknął na chwilę, a po mi…

kobieta-na-wakacjach-all-inclusive-1-c529500.jpg
width: 1600
height: 1200

„Jestem rezydentką w Turcji. Na all inclusive wychodzi z nas buractwo. Nigdy nie zapomnę, o co poprosił ten ojciec”
type: item
date: 2026-06-20T07:15:57.000Z
creator: Hanna Szczesiak
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: rodzina
subject: wakacje
description: Wakacje all inclusive mają być czasem odpoczynku, ale dla rezydentów bywają też źródłem historii, które trudno wymazać z pamięci. Niektóre bawią, inne wprawiają w zakłopotanie. Ten list pokazuje, że czasem największym problemem na urlopie nie jest hotel ani jedzenie, ale oczekiwania samych turystów.
encoded: Do naszej redakcji napisała rezydentka jednego z biur podróży, która od lat pracuje w Turcji i opiekuje się polskimi turystami. W swoim liście opisała sytuację, która do dziś budzi w niej zdziwienie. Jak przyznaje, właśnie wtedy pomyślała, że na wakacjach all inclusive niektórzy pokazują swoją najmniej sympatyczną stronę. „Pracuję z Polakami od lat i naprawdę lubię tę pracę, ale...” Jestem rezydentką w Turcji od kilku lat. Odbieram turystów z lotniska, pomagam przy zakwaterowaniu, rozwiązuję problemy, organizuję wycieczki. Przez ten czas spotkałam tysiące osób. Większość jest fantastyczna. Uprzejma, wyrozumiała i po prostu nastawiona na odpoczynek. Zdarzają się jednak sytuacje, które zostają w pamięci na długo. Nie lubię generalizować. Sama jestem Polką i wiem, że wszędzie trafiają się różni ludzie. Ale czasem mam wrażenie, że formuła all inclusive u niektórych uruchamia przekonanie, że skoro zapłacili, to mogą wymagać absolutnie wszystkiego. Właśnie dlatego przypomniał mi się pewien ojciec, którego poznałam kilka sezonów temu. „Skoro płacę, to mam prawo wymagać” Był drugi dzień pobytu. Hotel miał bardzo dobre opinie, a goście byli generalnie zadowoleni. Rano podszedł do mnie mężczyzna wypoczywający z rodziną. Od początku było widać, że jest zdenerwowany. – Proszę coś z tym zrobić. W pokoju nie została wymieniona pościel – powiedział stanowczo. Przyznam, że trochę mnie to zdziwiło. Dopytałam, czy doszło do jakiegoś zabrudzenia albo incydentu wymagającego natychmiastowej wymiany. – Nie, ale jest brudna. Wyjaśniłam spokojnie, że ręczniki są wymieniane codziennie, natomiast w większości hoteli pościel nie jest zmieniana każdego dnia. To standard stosowany nie tylko w Turcji, ale również w wielu innych krajach. Mężczyzna nie dawał jednak za wygraną. – Dzieci nanoszą piasek i robi się syf. Ja za to płacę. Skoro płacę, to mam prawo wymagać. Najbardziej zaskoczyło mnie jednak to, że rodzina praktycznie nie korzystała z plaży. Dzieci bawiły się głównie przy hotelowym baseni…

hotel-all-inclusive-w-Turcji-78219e0.jpg
width: 1280
height: 720

„Mój narzeczony ma dziecko, na które płaci kolosalne alimenty. Mam dość, że tak marnuje nasze pieniądze”
type: item
date: 2026-06-15T14:15:08.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: prawdziwe historie
subject: rodzina
subject: z życia wzięte
description: Związałam się z Adamem z prawdziwej miłości, ale szybko zauważyłam, że to naprawdę porządny, ogarnięty facet. Wiedziałam, że będzie mi z nim dobrze, że niczego nam nie zabraknie. Miał świetną pracę, dobrze zarabiał – ideał! Od początku wiedziałam, że ma córkę, ale nie przeszkadzało mi to. Z matką dziecka rozstali się w zgodzie. Teraz jednak już nie wiem, kto jest dla niego ważniejszy – ja czy ona?
encoded: Adam regularnie odwiedza Zosię i zabiera ją w weekendy do nas, czasem gdzieś wyjeżdżają razem na kilka dni. Nie mam nic przeciwko, nawet polubiłam tę dziewczynkę – jak na 7-latkę jest wyjątkowo rozgarnięta. Pewnie po tatusiu, bo raczej nie po mamie naciągaczce. Na alimenty idzie połowa jego pensji Karolinę, byłą dziewczynę Adama, widziałam tylko raz, kiedy przywiozła do nas córkę. Wypacykowana, zrobione rzęsy i nie tylko – koszmar! Zmierzyła mnie tylko wzrokiem od góry do dołu i głupio się uśmiechnęła. Od tamtej pory wychodzę z domu za każdym razem, kiedy ona ma się pojawić. Od początku czułam, że Karolina będzie chciała uprzykrzyć nam życie. Ale żeby wciągać do tego dziecko? Kiedy poznałam Adama, oni dopiero układali swoje sprawy. Mieli ustalić terminy spotkań ojca z córką, no i alimenty. Wtedy jeszcze nie przypuszczałam, że Adam da się tak wrobić. Niby jest taki inteligentny, a bez szemrania zgodził się płacić na dziecko 2 tysiące miesięcznie. To oczywiście był pomysł Karoliny, nie wiem, skąd ona wytrzasnęła tę kwotę! Na co tyle pieniędzy dziecku? – Przecież ona ma jeszcze 800 plus, razem prawie 3 tysiące. A sama to co, nie zarabia na swoje dziecko? – mówiłam do Adama mocno wkurzona. Myślałam, że się opamięta. – Ona chce cię naciągnąć na kasę, żeby mogła po kosmetyczkach latać – nie dawałam za wygraną, ale Adam tylko kręcił głową. – Olu, to moja córka, nie chcę, żeby jej czegokolwiek zabrakło – tłumaczył mi spokojnie, jak to Adam. – A Karoliną się nie przejmuj, tak naprawdę to rozsądna dziewczyna, nie zmarnuje tej kasy. Postanowiłam zacisnąć zęby i czekać, co wydarzy się dalej. Może Adam miał rację? Chociaż trudno mi było sobie wyobrazić, że kilkuletnie dziecko potrzebuje 2 tysięcy na miesiąc. Moim zdaniem matce było z tym po prostu wygodnie, miała pieniędzy w bród. Zażądałam obniżenia alimentów Na efekty tej kuriozalnej sytuacji nie trzeba było długo czekać. Z miesiąca na miesiąc zauważałam, że Adam coraz bardziej szczypie się z wydatkami. Mieliśmy wymienić telew…

para-kloci-sie-o-pieniadze-aea95ea.jpg
width: 1280
height: 720

„Ciotka z Monachium odwiedziła nas z pustymi rękami. Ma niemiecką emeryturę, a dzieciom żałuje koperty z euro”
type: item
date: 2026-05-30T13:15:16.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: pieniądze
subject: prawdziwe historie
subject: rodzice
subject: rodzina
subject: z życia wzięte
description: Przez tydzień moja mama szykowała się na przyjazd siostry z Niemiec. Wszyscy byli przekonani, że ciotka z Monachium przyjedzie z prezentami dla dzieci i choć symboliczną kopertą w euro. Rzeczywistość okazała się jednak zupełnie inna.
encoded: Kiedy mama powiedziała, że ciotka Renata przylatuje do Polski, od razu wiedziałam, jak to będzie wyglądało. Wielkie przygotowania, sprzątanie mieszkania od rana, pieczenie sernika i ten tekst powtarzany co chwilę: „Wiesz, Renata całe życie w Niemczech siedzi. Oni tam mają inne pieniądze”. Moja mama od lat żyje wyobrażeniem, że skoro ktoś mieszka za granicą, to dosłownie śpi na euro. A ciotka Renata jest dla niej symbolem „udanej emigracji”. Monachium, niemiecka emerytura, własne mieszkanie, dwa razy w roku wakacje we Włoszech. Mama wszystkim w rodzinie opowiada, że „Renata to sobie życie ustawiła”. Nie ukrywam – sama też myślałam, że przyjedzie z walizką pełną prezentów dla dzieci. Mam dwójkę: roczną córkę i siedmioletniego syna. Ostatni rok finansowo nas dobił. Kredyt, drożyzna, szkoła, rachunki. Każda dodatkowa stówka ma znaczenie, bo 800 plus wszystkiego nie załatwia. A u nas od zawsze było tak, że rodzina z zagranicy przywoziła coś dzieciom. Czekolady, ubrania, zabawki, czasem kopertę z euro. Taka tradycja. „Siebie przywiozłam” Ciotka przyjechała w piątek wieczorem. Elegancka, wypachniona, z nową fryzurą i markową walizką. Syn od razu podbiegł do niej podekscytowany, a ja stałam z małą Aurelką na rękach. Miała poznać ciocię po raz pierwszy. – A co nam przywiozłaś? – wypalił mój syn, zanim zdążyłam go uciszyć. Aż mi się głupio zrobiło. Ciotka tylko się zaśmiała. – Siebie przywiozłam – wypaliła. Zapadła niezręczna cisza. Mama szybko zmieniła temat, ale widziałam jej minę. Była wyraźnie rozczarowana. Ja zresztą też. Bo naprawdę trudno mi uwierzyć, że osoba z niemiecką emeryturą nie mogła wrzucić dzieciom choćby po 20 euro do koperty. Tym bardziej dla Aurelki. Renata nie przyjechała na chrzciny, więc wypadałoby coś małej dać... Restauracja tylko utwierdziła mnie w tym, co pomyślałam Przez cały weekend ciotka opowiadała o swoim życiu w Monachium. O restauracjach, wycieczkach, cenach mieszkań i o tym, jak „Niemcy dbają o seniorów”. Co chwilę podkreślała, że w Polsce j…

mloda-mama-z-malym-dzieckiem-na-rekach-042a067.jpg
width: 1600
height: 1200

„Syn zarabia w Warszawie kokosy, a mój dom traktuje jak supermarket. Dzwoni i pyta, czy dam mu masło, jajka, dżem”
type: item
date: 2026-05-11T14:15:28.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: macierzyństwo
subject: rodzina
subject: wychowanie
subject: zakupy
description: „Mamo, a masz może...?” – słyszę w słuchawce co drugi dzień. Za każdym razem czuję ukłucie. Bo mój syn nie jest biednym studentem. Ma świetną pracę w Warszawie i zarabia więcej, niż ja z mężem mieliśmy kiedykolwiek razem. A mimo to nasz dom traktuje jak darmowy supermarket.
encoded: Mam dwójkę dzieci. Córka ma 35 lat, rodzinę, dzieci, swoje życie. Uwielbiam być babcią. Rozpieszczam wnuki, piekę im ciasta, kupuję czekoladki, zabieram na spacery. To daje mi ogromną radość. Syn jest młodszy o dziesięć lat. Szczerze? Nie planowaliśmy już drugiego dziecka. Ale życie napisało własny scenariusz. Krzysztof zawsze był oczkiem w głowie całej rodziny. Może dlatego, że był najmłodszy. Może dlatego, że długo mieszkał z nami. Wyprowadził się dopiero rok temu. Najpierw studia, potem jakieś kursy, później mówił, że odkłada pieniądze. W końcu wynajął kawalerkę w Warszawie. My mieszkamy 30 kilometrów od stolicy, więc kontakt mamy cały czas. I wiem, że synowi nie brakuje pieniędzy. Sam o tym opowiada. A to nowy telefon, a to komputer za kilka tysięcy. Często wspomina, gdzie zabrał swoją dziewczynę. Raz była elegancka restauracja, raz weekendowy wyjazd. Cieszę się, że dobrze zarabia. Naprawdę. Tylko że przy tym wszystkim nadal regularnie „zaopatruje się” u mamy. „Mamo, masz może masło?” Na początku mnie to bawiło. Przyjeżdżał na weekend, jadł obiad, zabierał kilka słoików. Bigos, rosół, schabowe. Jak każdy młody chłopak. Sama wciskałam mu jedzenie do torby. Ale potem zauważyłam, że to już nie są sporadyczne sytuacje. On po prostu zakłada, że wszystko dostanie. Dzwoni i pyta, czy mamy jajka, bo nasze są wiejskie i „lepsze niż sklepowe”. A przecież takie jajka kosztują. Masło? „Bo ty zawsze upolujesz promocję w Dino albo Biedronce”. Dżem? „Bo Klaudii smakował”. Ostatnio nawet spytał, czy nie mam trochę mięsa z rosołu, bo nie chce mu się gotować. Za każdym razem coś mu pakuję. Bo jestem matką. Bo trudno odmówić własnemu dziecku. Ale coraz częściej mam wrażenie, że on kompletnie nie widzi, ile to wszystko kosztuje. I nie chodzi nawet o pieniądze. Chodzi o zwykłą wdzięczność. Nigdy nie zaprosił nas do siebie Najbardziej boli mnie coś innego. Krzysztof bierze, ale właściwie nic nie daje od siebie. Nigdy nie powiedział: „Mamo, tato, chodźcie, zabiorę was na obiad”. Nigdy…

dojrzala-matka-z-doroslym-synem-da144a0.jpg
width: 1600
height: 1200

„Teściowa powiedziała, że nie jest naszą służącą i nie zajmie się dziećmi w majówkę. Przesadziła na całej linii”
type: item
date: 2026-04-20T19:08:08.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Mama
subject: Rodzina
subject: dziadkowie i wnuki
subject: rodzina
subject: teściowa
description: Marzyłam o tych trzech dniach tylko dla nas. Bez pośpiechu, bez codziennego chaosu, bez ciągłego „mamooo”, „tatooo”. Zamiast tego dostałam lekcję, której długo nie zapomnę – o tym, jak bardzo można się pomylić, licząc na własną rodzinę.
encoded: Mam dwójkę dzieci – pięcioletnią córkę i siedmioletniego syna. Jak każdy rodzic funkcjonuję w trybie ciągłego ogarniania: przedszkole, szkoła, zakupy, obowiązki, zajęcia dodatkowe, konkursy, katarki i to ciągłe zmęczenie. Kocham swoje dzieci, ale nie będę udawać – czasem człowiek potrzebuje zwykłej przerwy, chwili oddechu, momentu, w którym może znów poczuć się nie tylko rodzicem, ale też partnerem. Dlatego pomysł krótkiego wyjazdu na majówkę wydał mi się czymś zupełnie naturalnym. Trzy dni. Nic wielkiego, bez luksusów – po prostu pobyć razem, spokojnie porozmawiać, oderwać się od codzienności. Dla mnie było oczywiste, że w takiej sytuacji dzieci zostaną z babcią. Moja teściowa mieszka w tym samym mieście, jest na emeryturze, ma dobre relacje z wnukami. Dzieci ją lubią, często ją odwiedzamy, wszystko wydawało się zupełnie normalne. Dlatego zadzwoniłam do niej z przekonaniem, że to będzie formalność, szybkie ustalenie szczegółów i tyle. „Nie jestem waszą służącą” – zdanie, które wszystko zmieniło Nie spodziewałam się tego, co usłyszałam. Kiedy spokojnie zapytałam, czy mogłaby zostać z dziećmi na czas naszego wyjazdu, teściowa bez chwili zawahania się odpowiedziała: „Nie jestem waszą służącą”. To nie był żart ani emocjonalna reakcja – mówiła spokojnie, rzeczowo, jakby komunikowała coś oczywistego. Dodała, że ma swoje plany, że chce wyjechać ze znajomymi i nie zamierza ich zmieniać, bo my chcemy odpocząć. Podkreśliła też, że dzieci to nasza odpowiedzialność i powinniśmy sami sobie radzić. Siedziałam z telefonem w ręku i naprawdę przez chwilę nie wiedziałam, co powiedzieć. Z jednej strony rozumiem, że każdy ma prawo do własnego życia, do planów, do odpoczynku. Z drugiej – trudno mi było pogodzić się z tym, w jaki sposób to zostało powiedziane. To zdanie zabrzmiało tak, jakby opieka nad własnymi wnukami była czymś poniżającym, jakbyśmy oczekiwali od niej czegoś nie na miejscu. Rodzina to nie tylko wygodne momenty Zawsze miałam w głowie obraz rodziny jako czegoś więcej ni…

tesciowa-nie-chce-opiekowac-sie-wnukami-67be390.jpg
width: 1600
height: 1200

Bezczelne zachowanie nastolatka w restauracji mną wstrząsnęło. Reakcja matki była jeszcze gorsza
type: item
date: 2025-08-21T06:32:59.000Z
creator: redakcjamamotoja
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: nastolatki
subject: rodzina
subject: wychowanie
description: Czasem najwięcej można zobaczyć nie w internecie, nie w telewizji, ale tuż obok. Patrzyłam, jak nastolatek i jego matka zderzają się przy stole: on z nosem w telefonie, ona z coraz bardziej ściśniętą szczęką. I chociaż to była obca rodzina, poczułam się, jakbym nagle dostała w twarz.
encoded: Był sierpniowy wieczór w nadmorskiej knajpce. Gwar rozmów, zapach smażonej flądry, kolejki po lody – zwykła wakacyjna sceneria. Przy stoliku obok mnie usiadła rodzina: mama, kilkoro młodszych dzieci i chłopak w wieku około 14-15 lat. Już od początku było jasne, że ten stół podzielony jest na dwa światy. Dzieci rozmawiały, śmiały się, kłóciły o frytki. Mama krzątała się, żeby wszystko opanować. A nastolatek? Wpatrzony w ekran telefonu, oderwany od wszystkiego, co działo się wokół. „Zjedz coś” kontra „daj mi spokój” – Chcesz rybę? Frytki? Cokolwiek? – pytała mama, już trochę zniecierpliwiona. – Jak będę chciał, to wezmę – odpowiedział bez patrzenia na nią nastolatek. – Mogę już iść? Matka westchnęła, próbując zignorować ten ton, i zajęła się młodszym dzieckiem, które rozlało sok. Ale nastolatek nie odpuszczał. – Jak zjem, to mogę iść? – powtórzył. – Jak zjesz, to pójdziemy razem – usłyszał. – Ale ja nie chcę siedzieć, chcę już stąd wyjść – naciskał. W końcu kobieta, zmęczona przepychanką słowną, wybuchła: – Rób, co chcesz, tylko daj mi spokój. Mam już dość twoich fochów! Chłopak nie tknął jedzenia. Siedział dalej wpatrzony w telefon, obojętny na resztę. Łatwo pomyśleć: „Rozpuszczony. Bez szacunku do matki. Tylko telefon w głowie”. Ale prawda jest bardziej skomplikowana. To, co widzimy jako „focha” czy „lekceważenie”, często jest po prostu biologicznym chaosem. Nastolatek nie potrafi jeszcze zarządzać emocjami, a telefon bywa dla niego ucieczką – jedynym miejscem, gdzie odzyskuje kontrolę. Kiedy rodzicowi puszczają nerwy Nie oceniam matki. Jej reakcja bolała – ale rozumiem, że mogła być skrajnie zmęczona. Wychowywanie kilku dzieci, pogodzenie ich potrzeb, wakacyjny gwar i presja „spędzania czasu razem” to przepis na frustrację. Tylko że dla nastolatka te słowa – „rób, co chcesz, daj mi spokój” – mogą zostać w głowie na długo. To moment, w którym dziecko czuje, że zostało odrzucone, że jest problemem, a nie częścią rodziny. Czy można to przejść spokojniej? Być może. Ale…

nastolatek-w-restauracji-aab710a.jpg
width: 1200
height: 900

Cieszę się, że mój poród wypadł we wrześniu. Z takim znakiem zodiaku mój synek to aniołek
type: item
date: 2025-04-29T12:00:34.000Z
creator: Maria Kaczyńska-Żandarowska
subject: Horoskop
subject: Rodzina
subject: horoskop
subject: horoskop dla dzieci
subject: rodzina
description: Maluchy urodzone we wrześniu mogą mieć dwa różne znaki zodiaku, ale łączy je tak samo silne zamiłowanie do piękna i harmonii. Niestety nie chodzi tu o porządek w pokoju, a o ukryte talenty artystyczne. Sprawdź, co jeszcze o Twoim dziecku mówi jego znak zodiaku i wrześniowa data urodzin.
encoded: Dzieci urodzone we wrześniu to mali esteci z analitycznymi umysłami. W szkole doskonale odnajdują się w humanistycznych klasach, a ich pasje często związane są ze sztuką. Wrodzona uprzejmość, wrażliwość na piękno oraz zdolności analityczne sprawiają, że ci uczniowie są zazwyczaj spokojni i zaangażowani. Jeśli Twoje dziecko przyszło na świat w tym miesiącu, z pewnością będzie rozwijać talenty małego artysty. Sprawdź, jakie cechy mają jeszcze zodiakalne Panny i Wagi. Spis treści: Wrzesień: jaki to znak zodiaku? Wrzesień to znak zodiaku Panna (23 sierpnia-22 września) Wrzesień to także znak zodiaku Bliźnięta (23 września-22 października) Wrzesień: jaki to chiński znak zodiaku? Wrzesień: jaki to znaki zodiaku? We wrześniu rodzą się dzieci spod dwóch znaków zodiaku – Panny i Wagi. Panny obejmują pierwszą część miesiąca, a Wagi drugą połowę. Choć dzieci te mają różne daty urodzin, łączy je wiele wspólnych cech, które kształtują ich osobowość, a także wpływają na życie szkolne i dalszą przyszłość. Wrzesień to znak zodiaku Panna (23 sierpnia-22 września) Panna to znak zodiaku, który ceni porządek i praktyczne aspekty życia. Osoby urodzone pod tym znakiem są skrupulatne, mają analityczne umysły, a przy tym są bardzo wrażliwe na sztukę. Mają zdolność dostrzegania drobnych detali, co sprawia, że są doskonałymi obserwatorami. Panny to również dzieci grzeczne, spokojne, które starają się unikać konfliktów i często dążą do utrzymania harmonii w otoczeniu. Z natury są opiekuńcze i chętnie pomagają innym, co sprawia, że są bardzo lubiane przez rówieśników. Jakie jest dziecko z września spod znaku Panny? Panny od pierwszych miesięcy życia preferują uporządkowany rytm dnia. Zamiast spontanicznej wycieczki do parku, wolą drzemkę, która wpisuje się w ich codzienną rutynę. Dzieci urodzone w pierwszej części września cenią porządek i lubią, gdy wszystko ma swoje miejsce. Zmiany w otoczeniu mogą je niepokoić. Panny to grzeczne i posłuszne dzieci, które chętnie pomagają w obowiązkach domow…

AdobeStock284282298-3f47a09.jpeg
width: 5200
height: 3467

Cieszę się, że urodziłam w maju! Ten znak zodiaku otworzy mojej córce drzwi do sukcesu
type: item
date: 2025-04-29T07:42:02.000Z
creator: Maria Kaczyńska-Żandarowska
subject: Horoskop
subject: Rodzina
subject: horoskop
subject: rodzina
description: Dzieci urodzone w maju mogą mieć dwa różne znaki zodiaku, ale łączy je podobna szansa na życiowy sukces. Są nie tylko komunikatywne, lecz także niezwykle uparte - a to dopiero początek długiej listy zalet. Sprawdź, co jeszcze o Twoim dziecku mówi jego znak zodiaku i data jego urodzin.
encoded: Majowe dzieci rodzą się pod znakiem Byka lub Bliźniąt. Wszystko zależy od dokładnej daty porodu. Zastanawiasz się, co to oznacza dla ich przyszłości? Znak zodiaku rzeczywiście może wpływać na charakter, a ten z kolei kształtuje wiele aspektów życia. Warto wiedzieć, które znaki zodiaku przypadają na maj i kiedy dokładnie rodzą się Byki, a kiedy Bliźnięta. Dzieci urodzone w tym miesiącu często wyrastają na naturalnych liderów, którzy od najmłodszych lat z uporem i determinacją dążą do realizacji swoich celów. Uwaga - potrafią też rządzić domem i rodzeństwem! Spis treści: Maj: jaki to znak zodiaku? Maj to znak zodiaku Byk (20 kwietnia - 20 maja) Maj to także znak zodiaku Bliźnięta (21 maja - 20 czerwca) Maj: jaki to chiński znak zodiaku? Maj: jaki to znak zodiaku? Maj to miesiąc, w którym rodzą się osoby spod znaku Byka i Bliźniąt. Byki świętują swoje urodziny w pierwszej części miesiąca - od 20 kwietnia do 20 maja. Natomiast ci, którzy przyszli na świat między 21 a 31 maja, mają już cechy typowe dla Bliźniąt. Maj to znak zodiaku Byk (20 kwietnia - 20 maja) Byki to osoby spokojne, praktyczne i wytrwałe. Cenią sobie komfort, stabilność i potrafią dostrzegać piękno w codziennym życiu. Są lojalne, mocno związane z rodziną i wyjątkowo cierpliwe. Choć czasem bywają uparte i niełatwo przekonać je do zmiany zdania, właśnie ta determinacja sprawia, że świetnie sprawdzają się w roli liderów. Dzięki wrodzonej wytrwałości w dążeniu do celu, dzieci spod znaku Byka mają ogromne szanse na osiągnięcie życiowego sukcesu. Jakie będzie dziecko z maja spod znaku Byka? Dziecko-Byk to maluch, który od pierwszych miesięcy będzie miał swoje przyzwyczajenia. W końcu bardzo lubi porządek i rytm dnia, a wszelkie zmiany mogą go niepokoić i doprowadzać do głośnego płaczu. Jest bardzo przywiązane do rodziny i otoczenia, ceni sobie poczucie bezpieczeństwa. Z powodu silnej więzi z rodzicami, maluszek może mieć trudności z rozstaniem, na przykład w żłobku. W szkole natomiast Byk wyróżnia się sumienno…

AdobeStock1374020926-679f27a.jpeg
width: 5848
height: 3899

To zagraniczne święto przyćmi Dzień Matki. Dzieci już szykują niespodzianki
type: item
date: 2025-04-28T13:25:00.000Z
creator: Milena Oszczepalińska
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: polityka rodzinna
subject: rodzina
description: 15 maja obchodzimy Międzynarodowy Dzień Rodziny 2025. To wyjątkowy dzień, który przypomina, jak ważne są bliskie relacje i wspólny czas. W ramach kampanii „Dwie Godziny dla Rodziny” coraz więcej firm skraca czas pracy, aby pracownicy mogli spędzić dodatkowe chwile z bliskimi. Sprawdź, jak Polacy świętują ten dzień i dlaczego warto się zaangażować.
encoded: 15 maja 2025 to data, którą warto zapisać w kalendarzu. Tego dnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Rodziny – święto ustanowione przez Zgromadzenie Ogólne ONZ, które przypomina, że rodzina to nie tylko sprawa prywatna. To fundament każdego społeczeństwa, który wymaga od wszystkich zaangażowania. Coraz więcej pracodawców przyłącza się do kampanii „Dwie Godziny dla Rodziny” i 15 maja skraca czas pracy, aby pracownicy mogli spędzić dodatkowe chwile z najbliższymi. Nie tylko z dziećmi, ale także z rodzicami czy dziadkami. Sprawdź, kiedy dokładnie wypada Dzień Rodziny w 2025 roku i jak spędzić go z rodziną. Spis treści: Kiedy jest Dzień Rodziny? Akcja „Dwie Godziny dla Rodziny” w Polsce Pomysły na wspólne celebrowanie Dnia Rodziny Kiedy jest Dzień Rodziny? Międzynarodowy Dzień Rodzin jest co roku obchodzony na całym świecie 15 maja (wyjątkiem jest Francja, w której Święto Rodziny wypada 6 stycznia i jest połączeniem Dnia Rodziny i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/swieta-i-uroczystosci/skad-sie-wzial-dzien-dziecka-zyczenie-prezenty-i-zabawy-na-to-swieto-27020-r1/">…

AdobeStock217552397-fd531e2.jpeg
width: 5760
height: 3840

Bo w rodzeństwie jest siła. Te cytaty o siostrach i braciach wzruszają największych twardzieli
type: item
date: 2025-03-26T14:35:28.000Z
creator: Maria Kaczyńska-Żandarowska
subject: Cytaty i przysłowia
subject: Rodzina
subject: cytaty
subject: rodzeństwo
subject: rodzina
description: Cytaty o rodzeństwie przypominają, że choć nie zawsze się zgadzamy, to w głębi serca łączy nas wyjątkowa więź. Przecież nikt nie zna nas lepiej niż brat lub siostra, nasi sprzymierzeńcy i wsparcie w trudnych momentach. Oto najpiękniejsze sentencje o rodzeństwie.
encoded: Cytaty o rodzeństwie pokazują wyjątkową więź, której nie zastąpi żadna inna relacja. Rodzeństwo to nasi pierwsi przyjaciele, powiernicy tajemnic i towarzysze dzieciństwa. Choć czasem mamy ochotę skoczyć sobie do gardeł, to w razie potrzeby bez wahania wskoczylibyśmy za sobą w ogień. Siła rodzeństwa to w końcu skomplikowane uczucie, które najlepiej oddają piękne sentencje – także te o miłości do braci i sióstr. Spis treści: Cytaty o rodzeństwie Piękne aforyzmy o siostrach Cytaty o braciach: zabawne i życiowe Sentencje o miłości do rodzeństwa Krótkie i śmieszne cytaty o rodzeństwie Cytaty o rodzeństwie: bo w nich jest siła Bez względu na różnicę wieku, relacja z rodzeństwem często opiera się na głębokiej przyjaźni. Ta więź jest wyjątkowa, a cytaty o rodzeństwie, które zebraliśmy poniżej, idealne to ukazują „Gdy rodzeństwo działa razem, góry zamieniają się w złoto” - Przysłowie chińskie „Powinnam się przyznać, że w ogóle fascynuje mnie rodzeństwo. To, co ich łączy, zarazem intryguje mnie i odstręcza. Wspólnota genetycznych składników, przypadkowa i jakże często niesprawiedliwa dystrybucja dziedziczonych cech, nieuchronność więzi. Nie potrafię tego pojąć”- Kate Morton „Twoje rodzeństwo to jedyne osoby, które wiedzą, jak to jest być wychowanym w taki sam sposób jak ty” - Betsy Cohen „Rodzeństwo reprezentuje przeszłość, teraźniejszość i przyszłość danej osoby” - Isabel Allende „Po to właśnie są bracia i siostry: aby w dzieciństwie utrudniać sobie życie. To daje solidne fundamenty pod dalsze życie, hartuje” - Cecelia Ahern Piękne aforyzmy o siostrach Na specjalne okazje zebraliśmy kilka najpiękniejszych cytatów o miłości sióstr: „Nigdy nie mogłabym kochać nikogo tak, jak kocham moje siostry” -Louisy May Alcott, Małe kobietki „Siostry to wspaniały wynalazek, bo są obok, kiedy ich potrzebujesz. Wśród nich jesteś zawsze kimś, masz swoje miejsce i dobrze znaną rolę” - Renata Adwent „Siostry mogą się z sobą nie zgadzać, mogą się kłócić, mogą być z innych światów, ale są z sobą …

AdobeStock238132473-bd3397b.jpeg
width: 5017
height: 3345

Cytaty o szczęściu i miłości: mądre z klasyki literatury i krótkie do życzeń
type: item
date: 2025-03-17T11:27:44.000Z
creator: kstawiarska
subject: Cytaty i przysłowia
subject: Rodzina
subject: cytaty
subject: miłość
subject: rodzina
subject: szczęście
description: Cytaty o szczęściu i miłości pozwolą zrozumieć, czym właściwie jest ten stan. Niektóre mądre sentencje z pewnością wywołają uśmiech na twarzy. Inne przydadzą się do życzeń lub dedykacji. Jeszcze inne krótkie cytaty pomogą odkryć tajemnice prawdziwego szczęścia.
encoded: Poniżej najpiękniejsze cytaty o szczęściu. Bo... „W życiu chodzi o coś więcej niż tylko bycie szczęśliwym. Chodzi o odczuwanie całej gamy emocji: szczęścia, smutku, złości, żalu, miłości, nienawiści. Jeśli spróbujesz stłumić jedną z nich, stłumisz je wszystkie” − uważa John Mardsen. Czy zatem szczęście to brak smutku? A czy szczęście zależy wyłącznie od nas, czy od okoliczności? Poniższe mądre cytaty pozwolą odpowiedzieć sobie na te i jeszcze więcej pytań o szczęście i miłość. Spis treści: Mądre cytaty o szczęściu Krótkie cytaty o szczęściu Cytaty o szczęściu i miłości Cytaty o szczęściu i uśmiechu Cytaty o rodzinie i szczęściu Mądre cytaty o szczęściu Nikt tak trafnie, jak poeci i pisarze nie potrafi ubrać w słowa tego, czym jest szczęście, jak je odczuwamy i co dla nas znaczy. Oto mądre cytaty o szczęściu prosto z klasyki literatury. „Milczenie jest najlepszym tłumaczem radości, bo małe jest szczęście, które można wyrazić słowami”. William Shakespeare *** „Tajemnica szczęścia ukryta jest w tym, by widzieć wszystkie cuda świata i nigdy nie zapomnieć o dwóch kroplach oleju na łyżce.” Paolo Coelho *** „Szczęście wśród inteligentnych osób to najrzadsza rzecz, jaką znam.” Ernest Hemingway *** „To nie dobrobyt czyni nas szczęśliwymi, lecz dobroć i sposób widzenia własnego życia. I jedno, i drugie zawsze zależy od nas samych: człowiek zawsze może być szczęśliwy, jeśli tylko tego zechce, i nikt nie jest w stanie mu przeszkodzić”. Aleksander Sołżenicyn *** „Prawdziwe szczęście, którego szukamy, jest najczęściej inne, niż je sobie wyobrażaliśmy. Jest tajemnicą, która przekracza nasze ludzkie wyobrażenia.” Jan Twardowski *** „Jeśli nie jesteś szczęśliwy, to oznacza tylko tyle, że koncentrujesz się na tym, czego nie masz. W przeciwnym razie musiałbyś doświadczać błogostanu”. Anthony de Mello Krótkie cytaty o szczęściu Jeśli szukasz cytatu do życzeń urodzinowych, tutaj znajdziesz inspirację. „Szczęście to jedyna rzecz, która się mnoży, jeśli się ją dzieli.” Albert Schweitzer *…

AdobeStock829870065-1-min-ec25e81.jpeg
width: 5824
height: 3264

Cytaty o rodzinie: krótkie, wzruszające, niesamowite! Te złote myśli chwytają za serce
type: item
date: 2025-02-28T13:42:20.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Aktualności
subject: Cytaty i przysłowia
subject: Rodzina
subject: cytaty
subject: dziecko
subject: rodzina
description: Cytaty o rodzinie przypominają nam, jak ważne są relacje z bliskimi. Mogą ozdobić ścianę w domu, stać się piękną dedykacją lub wpisem do albumu. Sprawdź złote myśli o rodzinie, które oddają miłość i domowe szczęście.
encoded: Cytaty o rodzinie przypominają, jak ważne są relacje z najbliższymi. Ukazują zarówno piękno bezinteresownej miłości, jak i codzienne wyzwania. Przygotowane przez nas krótkie sentencje o rodzinie i złote myśli mogą stać się inspiracją do doceniania bliskich każdego dnia. Wspaniale sprawdzą się jako dedykacja na kartce z okazji Dnia Babci i Dziadka, życzenia dla rodzeństwa lub wpis na Międzynarodowy Dzień Rodziny. Spis treści: Krótkie cytaty o rodzinie Wzruszające cytaty o rodzinie Złote myśli o rodzinie i dzieciach Krótkie cytaty o rodzinie Krótkie cytaty o rodzinie to nie tylko piękne słowa. Będą świetnie wyglądać jako naklejka lub plakat na ścianie. To również doskonałe uzupełnienie życzeń dla rodzeństwa lub tych skierowanych do młodej pary. Te proste sentencje o bliskich kryją w sobie wiele mądrości i ciepła. Rodzina to silnik umożliwiający podbój świata, a zarazem bunkier, w którym można się schronić. – Maxime Chattam *** Rodzina nie jest tylko czymś ważnym. Ona jest wszystkim. – Michael J. Fox *** Rodzi­na jest w życiu opar­ciem, czymś co chro­ni, co da­je siłę. – Sophia Loren *** W rodzinie nie ma „moje” czy „twoje”. Jest „nasze”. – Karolina Frankowska *** Rodzinę ma się tylko jedną, bo dwóch nikt by nie zniósł. – Ewa Nowak *** Rodziny z dziećmi i bez dzieci współczują sobie nawzajem. – Edgar Watson Howe *** Atmosferę w rodzinie wciąż tworzy matka. To ona jest w domu menedżerem. – Margaret Thatcher *** Ojciec jest głową rodziny, a matka jej sercem. – Józef Bułatowicz *** Rodzina jest tam, gdzie życie się zaczyna, a miłość nigdy nie kończy. – Autor nieznany Wzruszające cytaty o rodzinie Wzruszające cytaty o rodzinie to piękny sposób na wyrażenie miłości do bliskich. Idealnie sprawdzą się jako dedykacja w albumie, wpis do księgi pamiątkowej lub dodatek do życzeń dla rodziców. Te pełne emocji sentencje przypominają, jak ważna jest rodzina i ile szczęścia może dać nam bycie razem. Rodzina jest dla człowieka niczym płótno dla artysty. Przelewamy na nie nasze najwspa…

zdjecie-glowne-na-MTJ-31-67378a9.jpg
width: 1200
height: 900

Co można robić w wakacje? 123 pomysły: lista szalonych i kreatywnych inspiracji
type: item
date: 2024-06-17T09:29:00.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Czas wolny
subject: Rodzina
subject: przedszkolak
subject: rodzina
subject: uczeń
subject: wakacje
description: Lista rzeczy do zrobienia w wakacje (samemu, z rodziną lub przyjaciółmi) może być naprawdę imponująca. Niech nie zabraknie na niej aktywności, na które zwykle nie ma czasu, a także takich, które cudownie wpływają na rozwój dziecka i nastolatka oraz zapewnią wam wspaniałe wspomnienia.
encoded: Wakacje to czas relaksu i dobrej zabawy. Wreszcie możecie pozwolić sobie na wszystko to, na co w codziennej gonitwie nie starcza czasu, a które są bardzo potrzebne do budowania więzi rodzinnych (również z nastolatkami!). Aby ułatwić wam zadanie, przygotowaliśmy bucket list, czyli listę rzeczy, które można (a nawet wypada) robić latem. Dzięki nim tegoroczne lato będzie pełne atrakcji, niezależnie od miejsca wypoczynku. Oto 119 rzeczy do zrobienia w te wakacje. Lista rzeczy do zrobienia w wakacje – wakacyjny bucket list Chcecie uniknąć nudy? I poczucia, że lato ucieka wam między palcami? Zerknij na propozycje, które mogą zainspirować Cię do tego, co fajnego można robić w wakacje. Wybierzcie się na spotkanie ze świetlikami (najlepiej do lasu, przez który przepływa rzeka — świetliki lubią takie miejsca). Zróbcie coś DIY do swojego pokoju (może ramkę na zdjęcia z patyczków i szyszek albo ozdóbcie świece suszonymi kwiatami zebranymi na łące) Zamoczcie nogi w rzece (jeziorze), siedząc na pomoście. Zagrajcie w siatkówkę (zbijaka, dwa ognie) na świeżym powietrzu. Idźcie na jagody. Upieczcie jagodzianki lub ugotujcie pierogi z jagodami. Opracujcie autorską rodzinną recepturę na domową lemoniadę. Zorganizujcie piknik. Zagrajcie w badmintona. Spróbujcie 5 nowych smaków lodów. Odwiedźcie zamek, w którym straszy lub który ma ciekawą legendę. Zorganizujcie wycieczkę rowerową. A potem jeszcze jedną — dłuższą. Zaproście znajomych na tematyczną imprezę przy ognisku (pobawcie się w piratów lub rozbitków na bezludnej wyspie). Zbudujcie zamek z piasku. Wyślijcie kartkę z wakacji do przyjaciół lub krewnych. Choćby z miejscowości, w której mieszkacie, przecież tu też można w wakacje świetnie się bawić. Sprawdźcie, gdzie jest najbliższy wodospad, którego nie widzieliście i zróbcie sobie tę wycieczkę. Wróćcie do miejsca, które wspominacie szczególnie miło. Załóżcie zielnik (tutaj podpowiedź, jak zrobić zielnik). Załóżcie dziennik obserwacji ptaków. Urządźcie weekend przygotowywania przetwor…

AdobeStock381406899-min-62dc7b9.jpeg
width: 5568
height: 3264

Tradycje bożonarodzeniowe — najważniejsze polskie zwyczaje dotyczące wigilii i Bożego Narodzenia
type: item
date: 2023-12-15T07:29:00.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: Boże Narodzenie
subject: rodzina
subject: zwyczaje
description: Tradycje świąt Bożego Narodzenia w Polsce przekazywane są z pokolenia na pokolenie od wielu lat. Ubieranie choinki, wręczanie prezentów, 12 wigilijnych potraw, łamanie się opłatkiem, śpiewanie kolęd – to najbardziej znane zwyczaje świąteczne w naszym kraju. Ale są też mniej znane tradycje, np. zerwanie cudownego kwiatu leszczyny...
encoded: Tradycje i zwyczaje bożonarodzeniowe w Polsce są podobne w większości regionów naszego państwa. Chyba nikt nie wyobraża sobie świąt bez pięknie przystrojonej choinki z mnóstwem światełek, śpiewania kolęd, dzielenia się opłatkiem. Wyjątkowo atrakcyjne tradycje świąteczne dla dzieci to oczekiwanie, aż na niebie pojawi się pierwsza gwiazdka i otrzymywanie prezentów w wigilijny wieczór. Wielu Polaków nie wyobraża sobie też świąt bez Pasterki o północy. Dawniej w tym czasie szukało się kwiatu piwonii lub leszczyny... Najpopularniejsze zwyczaje bożonarodzeniowe w Polsce: Tradycje Bożego Narodzenia w Polsce: ubieranie choinki Zwyczaje świąteczne: łamanie się opłatkiem Sianko pod obrusem – zwyczaje bożonarodzeniowe w Polsce Tradycje świąteczne dla dzieci: dawanie prezentów Tradycje świąt Bożego Narodzenia: 12 potraw Śpiewanie kolęd – świąteczny zwyczaj Dodatkowe nakrycie przy wigilijnym stole Pierwsza gwiazdka na niebie Prezenty pod choinką Dawne zwyczaje bożonarodzeniowe Tradycje Bożego Narodzenia w Polsce: ubieranie choinki W Europie zwyczaj ubierania choinki zapoczątkowali Niemcy. Przystrajanie drzewka jest symbolem świąt Bożego Narodzenia. W niektórych domach robi się to dopiero w Wigilię, w innych – już kilka tygodni wcześniej. Bożonarodzeniowe drzewko ubiera się w zależności od preferencji domowników – niekiedy jest ono kolorowe, z mnóstwem ozdób, a czasem przystrojone minimalistycznie w jednym kolorze. Można również wykonać własnoręcznie ozdoby świąteczne, np. łańcuchy, aniołki z papieru — to też jest swoistą tradycją świąteczną! Zwyczaje świąteczne: łamanie się opłatkiem Dzielenie się opłatkiem to przede wszystkim symbol pojednania i przebaczenia. Historia tej tradycji wywodzi się już od pierwszych Chrześcijan, którzy dzielili się chlebem. W części polskich domów dzielenie się opłatkiem poprzedza modlitwa oraz czytanie fragmentu Ewangelii wg św. Łukasza. Podczas łamania się opłatkiem, bliscy składają sobie także życzenia bożonarodzeniowe. Następnie zasiadają do kola…

qTCgRt-115072-adfdeec.jpg
width: 1200
height: 1200

12 tysięcy na dziecko – od kiedy, dla kogo, zasady, wniosek
type: item
date: 2022-12-21T07:05:00.000Z
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: rodzina
subject: zasiłki dla rodziców
description: Kto i kiedy może dostać 12 tys. zł na drugie i kolejne dziecko? Opisujemy najważniejsze zasady programu Rodzinny Kapitał Opiekuńczy, które powinni znać wszyscy świeżo upieczeni rodzice.
encoded: 12 tysięcy zł na dziecko to jeden z filarów Nowego Polskiego Ładu. Według jego twórców program, nazywany Rodzinnym Kapitałem Opiekuńczym (RKO), ma zwiększyć komfort życia polskich rodzin i zapewnić im większą swobodę finansową. Jednocześnie ma on zachęcać do powiększenia rodziny – dla wielu osób 12 tysięcy złotych, mimo galopującej inflacji, to bardzo wysoka kwota. Rodzice mogą otrzymać rocznie nawet 12 tysięcy, jeśli urodzi im się drugie dziecko. W niektórych przypadkach kwota wsparcia może sięgać 24 tysięcy. Najprościej mówiąc, obowiązuje zasada: im więcej dzieci, tym wyższe wsparcie. Kto i od kiedy może pobierać nowe świadczenie? Jakie są zasady przyznawania 12 tys. na drugie dziecko? Oto najnowsze informacje o Rodzinnym Kapitale Opiekuńczym. Spis treści: 12 tysięcy na drugie dziecko – dla kogo 12 tysięcy na dziecko – od kiedy 12 tysięcy na drugie dziecko – zasady przyznawania 12 tys. na dziecko a dziecko urodzone w 2021 roku 12 tys. na dziecko a 500 plus 12 tys. na dziecko – wniosek Rodzinny Kapitał Opiekuńczy: kiedy wypłata Nowy Polski Ład – inne ułatwienia dla rodzin 12 tysięcy dziecko – dla kogo? Jakie warunki trzeba spełnić, by otrzymać 12 tys. na dziecko? Rząd dokładnie opracował strategię tego, komu przysługiwać będą te pieniądze. Kwota 12 tys. na dziecko będzie należeć się rodzinom, w których urodzi się drugie lub kolejne (trzecie, czwarte, piąte itd.) dziecko. Pieniądze będzie można wykorzystać między 12. a 36. miesiącem życia dziecka. Świadczenie może być wypłacane: w kwocie po 1000 zł miesięcznie przez rok po 500 zł miesięcznie przez dwa lata. Jeśli w rodzinie pojawi się trzecie lub kolejne dziecko w ciągu 3 lat od narodzin poprzedniego, rodzice mogą otrzymywać podwójną kwotę świadczenia. Prawo do otrzymania pieniędzy z Rodzinnego Kapitału Opiekuńczego nie będzie uzależnione od wysokości dochodów w rodzinie. Od woli rodziców zależeć będzie, na co wydadzą otrzymane pieniądze. 12 tysięcy na dziecko – od kiedy? Prezydent Andrzej Duda podpisał ustawę o Rod…

d7prXf-117785-67f7a9d.jpg
width: 2000
height: 1333

Leo Messi: wspaniały piłkarz, mąż i tata. Ile ma dzieci i kim jest jego żona?
type: item
date: 2022-12-02T11:03:03.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Rodzina
subject: dzieci gwiazd
subject: piłkarz
subject: rodzina
description: Lionel Messi to Argentyńczyk, który uchodzi za jednego z najlepszych piłkarzy świata. Prywatnie jest mężem Antonelli Roccuzo, którą poznał, gdy była… 5-letnią dziewczynką. Para jest rodzicami trójki dzieci. Sprawdziliśmy, w jakim wieku są synowie Messiego i jakie noszą imiona, a także jaką rolę w życiu gwiazdy futbolu odegrała babcia i ojciec.
encoded: Leo i Antonella są parą od 2008 roku, zaręczyli się w 2010 roku, a pobrali – siedem lat później, w 2017. Kochany przez miliony fanów piłki nożnej piłkarz opowiedział światu o swej miłości dwa lata po ślubie. Pytany o swoją rodzinę Leo Messi podkreśla, że jest dla niego najważniejsza na świecie. Żona Messiego: kim jest miłość życia piłkarza? Antonella Roccuzo jest właścicielką firmy produkującej ubrania dla dzieci, wcześniej pracowała również jako fotomodelka i dietetyczka. Para poznała się podczas piłkarskiego turnieju w Rosario – argentyńskiej miejscowości, z której oboje pochodzą. Leo i Antonella byli wówczas dziećmi. Według mediów ona miała 5 lat (choć niektóre źródła podają, że była już 8-letnią dziewczynką). Żona jednego z najlepszych napastników świata urodziła się 26 lutego 1988 roku (obecnie ma 34 lata i jest młodsza od męża o 9 miesięcy i 3 dni). Ile mają lat synowie Messiego? Leo i Antonella założyli rodzinę jeszcze przed ślubem. Ich synowie to: Thiago – urodził się w 2012 roku, Mateo – przyszedł na świat w 2015 roku, Ciro – dołączył do rodziny w 2018 roku. Synowie Messiego skończyli w tym roku kolejno: 10, 7 i 4 lata. Najlepiej zarabiający piłkarz świata, sam jest jednym z czwórki rodzeństwa. Ma dwóch braci, Matiasa i Rodrigo oraz siostrę Marię. Jego tata pracował jako kierownik fabryki stali i trener piłki nożnej, a mama – w warsztacie produkującym magnesy. Na boisko Messi pierwszy raz poszedł z babcią, dużo też zawdzięcza tacie Ciekawostką jest, że Leo Messi pierwszy raz w życiu znalazł się na boisku dzięki babci. Na jego karierę piłkarską ogromny wpływ miał również ojciec. To właśnie dzięki tacie 11-letni Lionel znalazł się w klubie piłkarskim, który zgodził się opłacać jego leczenie (Messi miał dokładnie 11 lat, gdy zdiagnozowano u niego karłowatość przysadkową). Wielkiemu sportowcowi groziło wówczas, że urośnie najwyżej do 130 cm. Aktualnie piłkarz ma 170 cm wzrostu. źródła: lifeblogger.com, plejada.pl, tvn24, Zobacz także: Wojciech Szczęsny miał sio…

imgDFRH2d-09ec33f.png
width: 1200
height: 900

Rogale świętomarcińskie: legenda pełna dobra
type: item
date: 2022-10-31T11:52:08.000Z
creator: Luiza Słuszniak
subject: Rodzina
subject: Święta i uroczystości
subject: rodzina
subject: tradycje
subject: zwyczaje
description: Rogale świętomarcińskie to tradycyjny przysmak z Poznania i okolic, jedzony 11 listopada od ponad stu lat. Ale smak słodkich półksiężyców z nadzieniem z białego maku znają nie tylko mieszkańcy Wielkopolski… O tym, dlaczego w listopadzie je się rogale marcińskie, mówi piękna legenda.
encoded: Tradycja rogali świętomarcińskich (zwanych również marcińskimi) ściśle wiąże się z postacią św. Marcina –patrona pokoju i miłosierdzia. Jego wspomnienie w Kościele katolickim przypada na dzień 11 listopada. Legenda o rogalach świętomarcińskich Poznańska tradycja zajadania się rogalami świętomarcińskimi sięga 1891 roku. Wtedy to piekarz Walenty dowiedział się, kim był św. Marcin, który patronował jednemu z poznańskich kościołów. W dzień odpustu, 11 listopada o św. Marcinie zawsze opowiadał proboszcz tej parafii. Święty Marcin zasłynął ze swego miłosierdzia, gdy pewnego zimowego dnia spotkał nagiego żebraka. Niewiele myśląc, odciął pół swego płaszcza i podzielił się ze zmarzniętym biedakiem. Postawa św. Marcina zainspirowała piekarza Walentego do tego, by zrobić coś równie dobrego. W wigilię odpustu, modląc się do św. Marcina, prosił go, by podpowiedział mu, co dobrego może zrobić. W pewnym momencie do uszu piekarza dobiegł odgłos końskich kopyt. Gdy wyszedł z domu, jego oczom ukazał się żołnierz na koniu. Uśmiech św. Marcina i… podkowa na śniegu Święty nie powiedział ani słowa. Uśmiechnął się do Walentego i odjechał. Kiedy zniknął, piekarz zobaczył, że na śniegu koń żołnierza zostawił podkowę. Piekarczykowi kształt podkowy od razu skojarzył się z kształtem rogalika. Natychmiast też wziął się do pracy – zagniótł ciasto, przygotował makowo-bakaliowe nadzienie, po czym formował rogale i piekł je całą noc. Być może nawet pokrył je białym jak śnieg lukrem... Na drugi dzień, po uroczystej mszy rozdał rogaliki ubogim. Od tamtej pory, każdej nocy poprzedzającej dzień św. Marcina, Walenty wypiekał swe coraz słynniejsze rogale. Wkrótce pod nazwą świętomarcińskich znali je wszyscy poznaniacy. Po śmierci piekarza Walentego tradycję pieczenia rogalików przejęli inni piekarze. Aktualnie rogale zwane świętomarcińskimi wolno piec jedynie zgodnie z jedną recepturą. W ten sposób rogaliki marcińskie wszędzie smakują tak samo jak na poznańskiej ul. Św. Marcin w dzień odpustu 11 listopad…

imgBhaxf6-713cd7d.jpg
width: 3000
height: 2000

Bon turystyczny przedłużony: będzie obowiązywał również w sezonie zimowym
type: item
date: 2022-09-30T11:50:00.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: rodzina
subject: wakacje
subject: wakacje dla dzieci
description: Czas na wykorzystanie bonu turystycznego został przedłużony. Ta wiadomość z pewnością ucieszy wiele rodzin, które nie zdążyły jeszcze skorzystać z 500 plus na wakacje. Sprawdź, do kiedy będzie ważny bon turystyczny.
encoded: Bon turystyczny miał stracić ważność z końcem września 2022 roku. Ale w związku z tym, że spora część rodzin nie zdążyła go wykorzystać – postanowiono przedłużyć czas na jego realizację. Dzięki temu bonem można płacić do końca roku 2022, a także podczas zimowego wypoczynku w 2023 roku. Z informacji podanych przez ZUS wynika, że rodzice i opiekunowie zrealizowali do tej pory jedynie 3,8 mln bonów z 4,3 mln przyznanych. Do kiedy dokładnie jest ważny bon turystyczny? Bon turystyczny przedłużony na sezon zimowy Choć bon turystyczny miał być ważny do końca września 2022 roku, rząd podjął decyzję o przedłużeniu jego ważności. Podczas posiedzenia sejmowej Komisji Polityki Społecznej i Rodziny 2 września 2022 złożono poprawkę do ustawy dotyczącej bonu turystycznego, a 29 września ustawa została podpisana przez prezydenta Andrzeja Dudę. Ważność bonu została przedłużona – będzie można go aktywować jeszcze przez 6 kolejnych miesięcy, czyli do końca marca 2023 roku. Bon będzie można wykorzystać w trakcie ferii zimowych w 2023 roku, a także w późniejszych miesiącach – pod warunkiem, że opłacimy nim usługę turystyczną w terminie jego ważności, czyli do 30.03, a zrealizujemy ją później. Dlaczego bon turystyczny został przedłużony Powodem przedłużenia ważności bonu turystycznego był fakt, że wiele rodzin nie zrealizowało jeszcze przysługującego im świadczenia. Wiceminister sportu i turystyki pytany przez dziennikarzy „Rzeczpospolitej”, z czego wynika piątkowa decyzja Sejmu o przedłużeniu ważności bonu turystycznego, odpowiedział: „Z przeznaczonej na ten program kwoty 4 mld zł jeszcze jedna czwarta, czyli ok. 1 mld zł, nie trafiła do przedsiębiorców turystycznych. Chcemy, żeby ten program wspierał wszystkie rodziny z dziećmi i nadal pozytywnie wpływał na popyt gospodarki turystycznej w kraju” – wyjaśnił Andrzej Gut-Mostowy. „Aktywowano 3,8 mld zł, to ponad 80 proc., ale jeszcze większość nie została w pełni wykorzystana, bo była pandemia. To zasadniczy powód przedłużenia ich ważnośc…

84qJZf-119781-116b89a.jpg
width: 1200
height: 800

56-latka urodzi niebawem swoją wnuczkę. Jak to możliwe?!
type: item
date: 2022-09-23T07:51:33.000Z
creator: Małgorzata Sztylińska-Kaczyńska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: niepłodność
subject: rodzina
subject: wsparcie dla matki
subject: zapłodnienie pozaustrojowe
description: Nancy Hauck, 56-letnia babcia z Utah postanowiła pomóc synowi i synowej. Gdy okazało się, że 30-letnia Cambria nie może mieć więcej dzieci, teściowa postanowiła je urodzić. Termin porodu planowany jest na 5 listopada.
encoded: 32-letni Jeff i jego 30-letnia żona Cambria długo zmagali się z niepłodnością. Dzięki zabiegom in vitro są już rodzicami 3-letnich Very i Ayvy oraz 11-miesięcznych Diseala i Luki. Jednak ich marzeniem było mieć gromadkę dzieci. Niestety, w wyniku ostrych komplikacji podczas ostatniego traumatycznego porodu lekarze musieli podjąć trudną decyzję o histerektomii, czyli usunięciu macicy. Mama surogatka Poruszona dramatem dzieci Nancy Hauck postanowiła im bezinteresownie pomóc. „Po prostu nagle poczułam, że powinnam zaproponować, że to zrobię”, powiedziała Nancy. „Gdy powiedziałam o tym mojemu synowi, rozpłakał się i był w szoku”. Na początku 2022 roku Nancy Hauck przeszła liczne procedury medyczne, w tym leczenie hormonalne i kilka tygodni później zaszła w ciążę z zapłodnionymi embrionami Jeffa i Cambrii. Nieoceniona pomoc matki Młode małżeństwo jest bardzo poruszone postawą mamy. „Ona poświęca tak wiele, dla naszej rodziny i dla nas, jesteśmy po prostu bardzo wdzięczni” – powiedziała Cambria. Podobnego zdania jest Jeff: „Czułem się wdzięczny, że mam tak bezinteresowną i kochającą mamę, która była gotowa dokonać takiego poświęcenia dla mojej rodziny”. I dodaje: „Nie ma odpłaty za coś takiego. Wszystko, co mogę zrobić, to pójść za przykładem, który dali moi rodzice i spróbować dać ten sam poziom miłości i oddania mojej rodzinie i innym”. 56-letnia kobieta poinformowała za pośrednictwem Instagrama, że planuje rodzinny poród, w którym weźmie udział jej 59-letni mąż oraz Jeff i Cambria, biologiczni rodzice dziecka. Babci i maluszkowi życzymy zdrowia i rozwiązania bez komplikacji. Natomiast rodzicom… wielu przespanych nocy! Źródło: people.com/ Instagram @nancyhauck Piszemy też o: „Moja siostra nawet w ciąży zagląda do butelki. Wykrzyczała, że nie chce mnie znać, bo powiedziałam o wszystkim jej partnerowi” Historia małego Bruna łamie serce. Maluszek cierpi na bardzo rzadką chorobę – zespół Brucka „Byłam z dzieckiem i mężem na placu zabaw. Mąż wydzierał się na mnie i syna przy…

imgjUuhAx-cf5711a.png
width: 1200
height: 900

„Pomalowałam bratankowi paznokcie – bo chciał. A brat wyskoczył na mnie, że mam mu z syna dziewczyny nie robić!” [LIST DO REDAKCJI]
type: item
date: 2022-09-20T10:20:28.000Z
creator: Małgorzata Sztylińska-Kaczyńska
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: kłótnia
subject: opieka nad dzieckiem
subject: rodzina
description: „Jestem ciocią Adasia i kocham go nad życie. Tym bardziej że moje córki są już nastolatkami i już nie chcą się bawić z mamą, mają własne życie. Dlatego zawsze chętnie pomagam bratu i bratowej w opiece nad Adasiem. Tego dnia naprawdę miło spędziliśmy czas i nawet nie przeszło mi przez myśl, do jakiej tragedii dojdzie. Czy naprawdę zrobiłam coś aż tak złego?”, napisała do nas jedna z czytelniczek, mama nastoletnich dzieci, prosząc inne mamy o wsparcie.
encoded: Często zostaję z Adasiem, kiedy jest chory, jak są wakacje lub przedszkole jest zamknięte albo jak jego rodzice chcą wyjść razem na randkę i mieć chwilę dla siebie. I tak właśnie było tym razem. „Adaś ma duszę artysty” Bartek przyprowadził Adasia około godziny 11., a sam z Kasią, czyli żoną, pojechał do centrum handlowego. Miało ich nie być kilka godzin, bo planowali większe zakupy, może jakieś ubrania na promocjach, a później chcieli zjeść razem obiad. No, w każdym razie powiedzieli, że będą późnym popołudniem. Co mnie ucieszyło, bo oznaczało, że mamy z Adasiem wiele czasu na wspólne zabawy. Uwielbiam tego chłopca, jest bardzo mądry i wrażliwy. I chociaż Adaś ma dopiero 4 lata, to mamy też wspólne zainteresowania. Malujemy, rysujemy, lepimy z plasteliny, wspólnie pieczemy ciasteczka, a potem je dekorujemy. Czasem bawimy się w teatrzyk. Adaś, podobnie jak ja, ma duszę artysty. „Bawiliśmy się, że jesteśmy w SPA” Tak właśnie było tego dnia. Upiekliśmy wspólnie ciasteczka, udekorowaliśmy je, a potem, w ramach odpoczynku, bawiliśmy się, że jesteśmy w SPA. I było naprawdę super! I co najważniejsze, to Adaś wymyślał zabawy, puszczał wodze swojej wyobraźni. Moją rolą była jedynie pomoc w zrealizowaniu jego pomysłów. I oczywiście przypilnowanie, żeby nie stała się krzywda. Zrobiliśmy maseczkę z kremu Nivea, a na oczy położyliśmy plasterki ogórków. Przeglądaliśmy także inne moje kolorowe kosmetyki, a Adaś wykonał mi prawdziwy makijaż. A potem układaliśmy kolorami moje lakiery do paznokci. I w ramach zabawy pomalowałam Adasiowi paznokcie. Bo chciał. Sam wybrał swój ulubiony kolor: fioletowy. Tego dnia naprawdę miło spędziliśmy czas i nawet nie przeszło mi przez myśl, do jakiej tragedii dojdzie. „To nie moje dziecko i nie mam prawa” Po południu zgodnie z umową wrócili rodzice Adasia. Zaprosiłam brata z bratową na kawę i wspólnie z Adasiem upieczone ciasteczka, żebyśmy i my mogli trochę porozmawiać. Siedzieliśmy wspólnie przy stole, gdy nagle Adaś podszedł do taty, żeby pokazać…

imgtTlx9m-78433b8.png
width: 1200
height: 900

3,5-letni Filipek potrzebuje kochających rodziców! Nie zna świata poza szpitalem
type: item
date: 2022-09-05T11:25:37.000Z
creator: Joanna Biegaj
subject: Aktualności
subject: Rodzina
subject: dziecko
subject: rodzina
description: Filipek to 3,5-letni chłopiec, który najbardziej na świecie potrzebuje ciepła, troski i miłości – bezpiecznego domu i kochających rodziców. Całe swoje życie spędził w szpitalu. Pomóżmy mu znaleźć nową rodzinę!
encoded: Gdy Filipek się urodził, lekarze nie dawali mu większych szans na przeżycie. Ten mały wojownik zaskoczył jednak wszystkich swoją wolą walki. Jego biologiczni rodzice stwierdzili, że nie podołają opiece nad chorym chłopcem. Filipek od urodzenia przebywa w szpitalu – spędził tam całe swoje dotychczasowe życie. Przez pierwsze dwa lata maluszek przebywał na oddziale intensywnej terapii, później lekarze przenieśli go na inny oddział. Filipek nie zna innego życia „Pamiętam, że był smutny. Ciężko mu było dostosować się do nowych warunków. Pierwsze dwa lata mieszkał na OIOM-ie i trudno mu było się dostosować. Pamiętam, że duże wrażenie zrobiło na mnie to, jak wiele miał przedmiotów ze sobą – przenosiliśmy huśtawkę, odtwarzacz DVD, blender” – mówi Julia Leszkowicz, lekarz stażysta z Kliniki Pediatrii, Gastroenterologii, Alergologii i Żywienia Dzieci GUMed w Gdańsku. Chłopiec nie zna świata poza szpitalem. Nie widział zwierząt, nie był nigdy na placu zabaw. Jego świat ogranicza się do szpitalnych murów... View oEmbed on the source website Co dolega Filipkowi? Choć Filipek nie jest zdrowy, to w przyszłości ma szansę na to, że będzie mówił i chodził. „Ma wadę w postaci wodogłowia i rozszczep kręgosłupa, wady kończyn górnych i dolnych – paluszków. Dodatkowo Filip ma rurkę tracheotomijną, która na początku umożliwiała mu oddychanie. W przyszłości być może będzie go można od tej rurki uwolnić. Mamy nadzieję, że Filip będzie także dzięki temu mówił. Filip wymaga miłości, opieki, rehabilitacji, ale nie jest zależny od żadnej maszyny. To dziecko ponad 1000 dni swojego życia spędziło w łóżeczku. Te szczebelki łóżka to jego całe życie” – wyjaśnia dr hab. n. med Katarzyna Plata-Nazar z Kliniki Pediatrii, Gastroenterologii, Alergologii i Żywienia Dzieci GUMed w Gdańsku. Filip jest karmiony przez rurkę (nie jest to jednak tak skomplikowane, jak może się wydawać), wymaga także opieki fizjoterapeuty. Wiele ćwiczeń przyszli rodzice mogą jednak wykonywać z dzieckiem samodzielnie. Filipek szuk…

img2X59GZ-7afa56a.jpg
width: 496
height: 414