Wielu rodziców robi to odruchowo. „To było nasze pierwsze all inclusive. Przez własne dzieci stałam się obiektem kpin”
„Dwa lata odkładaliśmy na ten wyjazd, a tu taki wstyd! Dopiero gdy zobaczyłam reakcję innych gości i usłyszałam, co powiedział kelner, zrozumiałam, że złamałam jedną z zasad, o której nikt wcześniej mi nie powiedział” – pisze nasza czytelniczka.
Pierwszy wyjazd na wakacje all inclusive potrafi zaskoczyć nie tylko bogatym bufetem, ale także zasadami, które dla stałych bywalców wydają się oczywiste. Nasza czytelniczka przekonała się o tym podczas rodzinnego wyjazdu do Egiptu. Jak sama przyznaje, chciała dobrze, a skończyło się ogromnym wstydem. „Na ten wyjazd odkładaliśmy pieniądze przez dwa lata” Dzień dobry, ja i mój mąż nigdy nie należeliśmy do osób, które co roku latają na egzotyczne wakacje. Mamy dwójkę dzieci – pięcioletnią córkę i siedmioletniego syna. Żeby polecieć do Egiptu, odkładaliśmy pieniądze prawie dwa lata. Dla nas to był naprawdę duży wydatek i spełnienie marzeń. Wszystko było dla nas nowe. Ogromny hotel, kilka basenów, restauracje, przekąski, lody. Dzieci były zachwycone i co chwilę chciały coś zjeść. Raz frytki, raz owoce, raz ciastko. Myślałam, że skoro wszystko jest w cenie, to mogę po prostu zabrać coś do pokoju albo nad basen. Nie przyszło mi do głowy, że robię coś niewłaściwego. Tamtego wieczoru siedzieliśmy przy kolacji, a córka zjadła tylko kilka kęsów. Powiedziała, że teraz nie chce, ale na pewno zgłodnieje po kąpieli. Pomyślałam, że szkoda będzie znowu iść z mokrymi dziećmi przez pół hotelu do restauracji. Wzięłam więc kilka bułeczek, trochę sera, dwa banany i zawinęłam w serwetkę. Nie robiłam tego po to, żeby coś wynosić na zapas. Po prostu chciałam mieć coś dla dzieci później. „Nikt wcześniej mi tego nie powiedział” Kiedy wychodziliśmy z restauracji, podszedł do mnie kelner. Był bardzo uprzejmy. Uśmiechnął się i powiedział po angielsku, że jedzenie z restauracji powinno być spożywane na miejscu i nie można go wynosić do pokoju. Zrobiło mi się gorąco. Oddałam wszystko bez słowa. Najgorsze było jednak to, że kilka osób siedzących przy stolikach spojrzało na mnie z takim uśmiechem, jakby właśnie zobaczyli kogoś, kto próbuje wynieść pół bufetu i kradnie w dodatku. Naprawdę miałam ochotę zapaść się pod ziemię. Przez resztę wieczoru czułam się okropnie. Dopiero następnego dnia rezydent wyjaśnił nam, że w wielu hotelach obowiązuje zasada, zgodnie z którą jedzenie z głównej restauracji powinno być spożywane właśnie tam. Chodzi między innymi o względy higieniczne, bezpieczeństwo żywności i ograniczenie marnowania jedzenia. Przyznam szczerze, że wcześniej nie miałam o tym pojęcia. Nie chciałam nikogo oszukać. Nie wynosiłam jedzenia dla sąsiadów ani na drogę powrotną. Chciałam po prostu mieć banana i bułkę dla dzieci, kiedy zgłodnieją godzinę później. Dzisiaj wiem, że następnym razem po prostu poszłabym z nimi do baru z przekąskami albo sprawdziła, co jest dostępne między głównymi posiłkami. Mam tylko nadzieję, że jeśli ktoś przeczyta mój list przed pierwszym wyjazdem na all inclusive, uniknie takiego wstydu. Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Komentarz redakcji Zasady dotyczące wynoszenia jedzenia z restauracji różnią się w zależności od hotelu. W wielu obiektach jedzenie z głównego bufetu powinno być spożywane na miejscu, a personel może zwrócić uwagę gościom próbującym wynosić posiłki. Powody są różne – od kwestii higienicznych i bezpieczeństwa żywności, przez ograniczanie marnowania jedzenia, po wewnętrzny regulamin hotelu. Jednocześnie w wielu hotelach działających w formule all inclusive przez dużą część dnia dostępne są bary z przekąskami, owocami, lodami czy napojami. Warto już pierwszego dnia zapytać obsługę lub rezydenta o godziny ich otwarcia i obowiązujące zasady. Dzięki temu łatwiej uniknąć nieporozumień i w pełni cieszyć się wakacjami. Zobacz także: Z all inclusive w Turcji wróciła zawstydzona. „Dzieci chciały iść do restauracji. Spojrzeli na nas na wejściu i od razu wyprosili” „Chciałam odpocząć od dzieci, więc pojechaliśmy z mężem na luksusowe wczasy all inclusive w Grecji. Los z nas zakpił” „Na rodzinnym all inclusive w Egipcie czułam się jak gość drugiej kategorii. Dopiero inna mama z Polski zdradziła mi, dlaczego patrzą na mnie z pogardą”
Dantejskie sceny za parawanem w Kołobrzegu. „Po wszystkim matka wytarła ręce i udawała, że nic się nie stało”
Przez dłuższą chwilę obserwowałam małą dziewczynkę i jej mamę, mając nadzieję, że za moment wszystko potoczy się inaczej. Niestety, z każdą minutą było tylko trudniej patrzeć na to, co działo się za sąsiednim parawanem.
Matki nie mają urlopu i chyba nie zdołacie mnie przekonać, że jest inaczej. Najczęściej to one są organizatorkami wyjazdów, animatorkami, kucharkami i kelnerkami. Muszą pamiętać o zabraniu na plażę rękawków, wiaderka i łopatki, kremu z filtrem i przekąsek. Wiedzą, że Jasiek lubi tylko nektarynki, bo meszek na brzoskwiniach jest „be”, a Amelka wypije soczek tylko z zielonej butelki. Są jednak sytuacje, które łamią serce. Czy zmęczenie i frustracja matki usprawiedliwiają takie zachowanie? Dziewczynka płakała coraz głośniej, a matka zachowywała się tak, jakby była sama Kilka metrów od naszego parawanu rozłożyła się rodzina z mniej więcej trzyletnią dziewczynką. Rodzice rozmawiali ze sobą, od czasu do czasu spoglądali w telefony, a mała kręciła się na ręczniku, przesypując ciepły piasek z rączki do rączki. Z czasem dziewczynka zaczęła cicho popłakiwać. Pomyślałam, że pewnie nie może się doczekać, aż popluska się w wodzie albo ma ochotę na gofra czy świderka. Po chwili płacz stawał się jednak coraz głośniejszy. Dziecko wyciągało ręce w stronę mamy, próbowało się do niej przytulić, coś mówiło przez łzy, ale kobieta praktycznie nie reagowała. Raz przesunęła ręcznik, później poprawiła torbę plażową, jeszcze za chwilę zaczęła smarować ramiona kremem z filtrem, jakby jej mała córeczka była duchem. Mijały kolejne minuty, a dziewczynka zanosiła się od łez. Każdy, kto ma dzieci, zna ten rodzaj płaczu oznaczający, że maluch naprawdę potrzebuje bliskości. Miałam wrażenie, że ta mała nie domagała się zabawki ani słodyczy. Ona po prostu chciała, żeby mama ją zauważyła. Zauważyłam, że nie tylko ja obserwuję tę scenę. Kobieta leżąca obok przestała czytać książkę i ukradkiem spoglądała zza okularów przeciwsłonecznych. Starsze małżeństwo siedzące kilka parawanów dalej wymieniło między sobą znaczące spojrzenia. Kilka osób odwracało głowy, jakby nie chciało patrzeć na coś bardzo intymnego i jednocześnie bardzo krępującego. Miałam wrażenie, że na plaży zapanowała dziwna cisza. Słychać było tylko szum fal, mewy i rozpaczliwy płacz tej dziewczynki. Chyba nikt z postronnych nie wiedział, jak zareagować. Bo co właściwie można zrobić? Podejść i powiedzieć obcej matce, żeby przytuliła własne dziecko? Zwrócić uwagę, ryzykując awanturę? A może milczeć, licząc na to, że za chwilę wszystko samo się uspokoi? W takich sytuacjach chyba każdy czuje podobną bezradność. Dziecko w końcu dostało to, czego potrzebowało. Szkoda, że tak późno Po długiej chwili kobieta w końcu wstała. Nie powiedziała ani słowa. Wytarła córce mokrą chusteczką zapłakaną buzię i nosek, potem otarła własne dłonie i bardzo oszczędnym ruchem przyciągnęła dziecko do siebie. To trudno opisać, ale wyglądało to tak, jakby ten uścisk był przykrym obowiązkiem. Jakby przytulenie własnego dziecka kosztowało ją więcej wysiłku niż rozłożenie całego plażowego ekwipunku. Dziewczynka natychmiast się uspokoiła. Właśnie ten moment poruszył mnie najbardziej. Nie nowa zabawka. Nie lody. Nie telefon, żeby odwrócić uwagę. Jedno krótkie przytulenie wystarczyło, żeby łzy wyschły niemal natychmiast. Od tamtej pory nie mogę przestać myśleć o tym, jak często próbujemy zagłuszać albo ignorować dziecięce emocje. Kupujemy kolejną zabawkę, proponujemy bajkę, każemy się uspokoić albo tłumaczymy, że „nic się przecież nie stało”. Dajemy w małe rączki telefon... Tymczasem bardzo często wystarczyłoby usiąść obok, spojrzeć dziecku w oczy i po prostu je przytulić. Nie znam tej mamy i nie wiem, z czym mierzy się na co dzień. Być może była zmęczona, niewyspana albo sama miała wyjątkowo trudny dzień. Każdemu rodzicowi zdarzają się chwile słabości. Mam jednak wrażenie, że coraz częściej zapominamy, że jedyne, czego potrzebuje dziecko, to dostrzec w rodzicu bezpieczną przystań. Zobacz także: Krępujący widok za rodzinnym parawanem w Mielnie. „Trzeba nie mieć wstydu. Przecież tam były dzieci” Niecodzienna scena w gdańskiej restauracji. „Ludzie odwracali głowy na widok tej matki z 10-latkiem” „Pozwalam dziecku chodzić za potrzebą do morza, nie będę wydawać 5 zł. Po tym, co usłyszałam od obcej kobiety, długo nie mogłam dojść do siebie”
Z all inclusive w Turcji wróciła zawstydzona. „Dzieci chciały iść do restauracji. Spojrzeli na nas na wejściu i od razu wyprosili”
„Moje dzieci były zachwycone. Przez cały dzień mówiły, że wieczorem pójdziemy do tej najładniejszej restauracji w hotelu. Wyszykowaliśmy się, zrobiliśmy pamiątkowe zdjęcie w lobby i ruszyliśmy na kolację. Po kilkunastu sekundach staliśmy już z powrotem przed wejściem. Czułam, jak robię się czerwona ze wstydu, a dzieci nie rozumiały, dlaczego nie możemy wejść” – pisze nasza czytelniczka.
Wakacje all inclusive wielu osobom kojarzą się z brakiem ograniczeń. Część gości zakłada, że skoro wszystko jest w cenie, mogą korzystać z każdej restauracji hotelowej o dowolnej porze. W praktyce bywa inaczej. Nasza czytelniczka boleśnie przekonała się o tym podczas rodzinnego wyjazdu do Turcji. „Dzieci marzyły o tej restauracji od pierwszego dnia” Dzień dobry, w tym roku pierwszy raz polecieliśmy z dziećmi do Turcji. Mamy dwójkę – pięcioletnią Hanię i ośmioletniego Kubę. Wszystko było dla nas nowe. Hotel ogromny, kilka basenów, animacje, lody i mnóstwo jedzenia. Trochę się baliśmy, no ale nie po to odkładaliśmy cały rok, żeby teraz trochę nie poszaleć. Już pierwszego dnia dzieci zauważyły elegancką restaurację z tarasem. Codziennie przechodziliśmy obok niej w drodze na plażę albo basen. Wieczorami świeciły się lampki, kelnerzy nosili pięknie podane dania, a dzieci powtarzały: – Mamo, pójdziemy tam? Mówiłam, że oczywiście. Przecież mieliśmy all inclusive. Byłam przekonana, że wystarczy po prostu przyjść. Może trochę ładniej się ubrać i tyle. Ostatniego wieczoru postanowiliśmy zrobić dzieciom niespodziankę i poszliśmy do tej restauracji. Kelner uśmiechnął się i zapytał o numer rezerwacji. Nie wiedziałam, o czym mówi, jaki numer? Odpowiedziałam, że mamy przecież all inclusive. On bardzo grzecznie wyjaśnił, że to restauracja à la carte i obowiązuje wcześniejsza rezerwacja. Tego wieczoru wszystkie stoliki były już zajęte. Przez chwilę próbowałam tłumaczyć, że jesteśmy tu ostatni dzień i nie mieliśmy pojęcia, że trzeba się wcześniej zapisać. Niestety nic nie dało się zrobić. „Najbardziej było mi żal dzieci” Nie miałam pretensji do obsługi. Pan zachował się bardzo uprzejmie, nie krzyczał na nas ani nic. Tylko to ja poczułam się głupio, bo już weszliśmy do środka i zostaliśmy wyproszeni przez to, że ja nie znam zasad. Dzieci patrzyły raz na mnie, raz na restaurację. Syn zapytał tylko: – To jednak nie zjemy tutaj? Wróciliśmy do głównej restauracji hotelowej. Jedzenie było dobre, ale dzieci były wyraźnie rozczarowane. Jeszcze przez chwilę patrzyły w stronę tej restauracji z tarasem. Dopiero później przeczytałam w hotelowej broszurze, że rezerwację najlepiej zrobić już pierwszego dnia pobytu, bo liczba miejsc jest ograniczona. Szkoda, że wcześniej nikt nam tego nie powiedział. Chcę uczulić innych rodaków, bo może dzięki temu ktoś uniknie podobnej sytuacji. Jeżeli jedziecie z dziećmi pierwszy raz na all inclusive i hotel ma takie restauracje bardziej wypasione, od razu zapytajcie na recepcji, jak działają. Naprawdę można oszczędzić sobie rozczarowania, zwłaszcza jeśli dzieci przez cały wyjazd czekają właśnie na taki wyjątkowy wieczór. Komentarz redakcji W wielu hotelach oferujących formułę all inclusive restauracje à la carte są wliczone w cenę pobytu, ale obowiązują w nich wcześniejsze rezerwacje. Liczba miejsc bywa ograniczona, dlatego w popularnych terminach stoliki potrafią zapełnić się już pierwszego dnia pobytu. To nie oznacza, że goście są wypraszani dlatego, że mają niewłaściwy strój czy nie wykupili odpowiedniego pakietu. Najczęściej chodzi po prostu o organizację pracy restauracji i limit miejsc. Warto po zameldowaniu zapytać w recepcję lub sprawdzić hotelową aplikację, o ile taka jest dostępna, aby uniknąć niepotrzebnego rozczarowania – szczególnie wtedy, gdy taki wieczór ma być jedną z wakacyjnych atrakcji dla dzieci. Zobacz także: Plaga na all inclusive. „To najgorszy typ rodzica. Obserwowałam ich przy basenie. Myśleli, że nikt nie widzi” „Chciałam odpocząć od dzieci, więc pojechaliśmy z mężem na luksusowe wczasy all inclusive w Grecji. Los z nas zakpił” Obciach na all inclusive w Turcji. „Nie rozumiałam, dlaczego tylko nasza rodzina dostaje małe talerzyki”
Jadą autem do Chorwacji z 2-latkiem i 7-miesięcznym niemowlęciem. Babcia: „Powinni siedzieć z dziećmi w domu, a nie tak je zamęczać”
Moja córka z zięciem wymyślili właśnie coś tak kosmicznego, że do teraz trzęsą mi się ręce, gdy o tym myślę. Postanowili, że w połowie lipca spakują całą swoją ferajnę do swojego kombi i pojadą na wakacje do Chorwacji. Samochodem. Ponad tysiąc pięćset kilometrów w jedną stronę z dwójką malutkich dzieci. Kiedy usłyszałam ten plan, dosłownie odebrało mi mowę.
Droga Redakcjo Mamotoja.pl, piszę do Was, bo z nerwów nie mogę spać po nocach. Muszę się wygadać, bo we własnym domu zostałam przegłosowana i uznana za zacofaną staruszkę, która nic nie rozumie ze współczesnego świata. Mam na imię Ilona, mam 61 lat i jestem dumną babcią dwóch wspaniałych wnuków − dwuletniego Alka i siedmiomiesięcznego Tadzia. Kiedy usłyszałam o szalonym wakacyjnym planie córki i zięcia, powiedziałam im prosto z mostu, co o tym myślę. Powinni siedzieć z dziećmi w domu, na działce, blisko lekarza, a nie tak zamęczać dzieci dla własnej zachcianki. Przecież to jest czysty egoizm rodziców, którzy koniecznie muszą wrzucić ładne zdjęcia na te swoje Instagramy i pokazać znajomym, jak to wspaniale wypoczywają. A rzeczywistość? Rzeczywistość będzie drogą przez piekło. Podróż samochodem do Chorwacji z dzieckiem − logistyczny koszmar Młodzi dzisiaj myślą, że jak zapną dzieci w nowoczesne foteliki, włączą klimatyzację i puszczą bajkę na tablecie, to podróż minie jak biczem strzelił. No na litość boską, zejdźcie na ziemię. Przecież to jest kilkanaście, jak nie dwadzieścia godzin w zamkniętej blaszanej puszce. Taki siedmiomiesięczny Tadzio przecież nawet nie siedzi stabilnie, jego kręgosłup dostanie w kość za wszystkie czasy. Ile można trzymać niemowlaka w pasach? A dwulatek? Aluś to jest żywe srebro, po godzinie w miejscu dostaje szału. Już widzę ten ryk na autostradzie w Austrii czy w tunelach w Chorwacji, gdzie nie ma jak zjechać na boczny tor. Moja córka twierdzi, że będą robić przerwy co dwie godziny. No pięknie, to zamiast piętnastu godzin, będą jechać trzydzieści. Przecież w taki upał, na rozgrzanych parkingach, te dzieci powariują. Do tego dochodzi całe to pakowanie. Laktatory, mleko modyfikowane, sterty pampersów, słoiczki, wózki, ubranka na zmianę, leki na gorączkę − przecież oni zablokują cały bagażnik i dach. Gdzie tu jest jakikolwiek komfort? Dla mnie to jest totalny brak wyobraźni i igranie z losem. Upały w Chorwacji a komfort niemowlaka i małego dziecka Kolejna sprawa, która spędza mi sen z powiek, to klimat na miejscu. Przecież w lipcu i sierpniu na południu Europy jest regularne piekiełko. Temperatury w cieniu dochodzą do czterdziestu stopni. Jak takie małe, siedmiomiesięczne dziecko ma to wytrzymać? Przecież jego organizm jeszcze nie ma wykształconej pełnej termoregulacji. Taki maluszek momentalnie może się odwodnić albo dostać czegoś gorszego. Moja córka mówi, że będą siedzieć w klimatyzowanym apartamencie. No to ja się pytam, po co jechać tyle kilometrów, wydawać grube tysiące złotych, żeby siedzieć zamkniętym w pokoju z klimatyzacją? Plaże w Chorwacji są kamieniste, woda słona, słońce pali żywym ogniem. Alek zaraz zaczepi sobie nogę o kamień albo wpadnie do głębokiej wody, bo tam przecież rzadko są łagodne, piaszczyste zejścia jak nad naszym Bałtykiem. Dla takich maluchów najlepszy jest cień pod polską jabłonią, świeże powietrze, basenik z letnią wodą ogrodową i święty spokój, a nie rewolucja klimatyczna i spływanie potem w obcym kraju. Wakacje z niemowlakiem za granicą − co w razie awarii? Najbardziej jednak boję się jednej rzeczy. Co jeśli któreś z dzieci zaniemoże? Tam na miejscu, na dalekiej wyspie czy w małym miasteczku kurortowym, opieka wygląda zupełnie inaczej. Zanim znajdą jakiegoś specjalistę, zanim dogadają się po angielsku czy chorwacku, miną cenne godziny. W Polsce wszystko mamy na zawołanie, znane i bezpieczne. A tam? Nawet woda z butelki może młodemu zaszkodzić na brzuszek. Młodzi rodzice myślą, że są niezniszczalni, a świat należy do nich. Uważają, że moje pokolenie było zacofane, bo z dziećmi siedziało się w domach do trzeciego roku życia. Ale my mieliśmy instynkt samozachowawczy. Wiedzieliśmy, co jest dobre dla rozwoju dziecka, a co jest tylko realizacją naszych własnych zachcianek. Bardzo kocham moje dzieci i wnuki, i serce mi pęka, bo czuję, że ta podróż skończy się jednym wielkim płaczem. Opublikujcie mój list, proszę, może inne młode matki pukną się w głowę, zanim zafundują swoim dzieciom taki wakacyjny armagedon. Pozdrawiam, zatroskana babcia Ilona Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: „Dziadkowie zabrali Tymonka na działkę, bo w bloku piekarnik. Gdy wieczorem przywieźli tylko reklamówkę mokrych ubrań, nie mogłam wydobyć słowa”
Obciach na all inclusive w Turcji. „Nie rozumiałam, dlaczego tylko nasza rodzina dostaje małe talerzyki”
Miało być jak w bajce, z basenami i jedzeniem bez limitu, a przydarzyła nam się sytuacja w hotelowej restauracji, która doszczętnie zrujnowała nasze wyczekiwane wczasy i pokazała, jak wielki obciach potrafimy zrobić jako turyści.
Wszystko zaczęło się już trzeciego dnia naszego pobytu w luksusowym resorcie, kiedy poczuliśmy się w tym pięciogwiazdkowym świecie nieco pewniej. Moje dzieci, ośmioletni Maciek i sześcioletnia Lenka, na widok tych gigantycznych szwedzkich stołów ugiętych pod ciężarem ciast, mięs i owoców po prostu dostały małpiego rozumu. Zresztą mój mąż Mariusz nie był lepszy, bo od samego rana biegał z talerzami, na które ładował dosłownie wszystko, co wpadło mu w oko. Frytki wymieszane z lokalnymi gulaszami, trzy rodzaje tortów na jednym półmisku i góra arbuzów, które potem stały i schły na naszym stoliku, bo nikt nie był w stanie tego przejeść. Awantura w hotelu w Turcji o marnowanie jedzenia No i stało się, bo w połowie obiadu podszedł do nas manager restauracji w towarzystwie kelnera i z bardzo poważną miną przyniósł nam cztery malutkie talerzyki. Nie rozumiałam, dlaczego tylko nasza rodzina dostaje małe talerzyki, podczas gdy Niemcy czy Brytyjczycy obok mieli normalne, duże naczynia. Moje oburzenie sięgnęło zenitu i już miałam zamiar zrobić tam karczemną awanturę o dyskryminację Polaków, dopóki pracownik hotelu nie zaczął mówić spokojnym głosem po angielsku. Prawdziwy obciach na wakacjach all inclusive Jego słowa uderzyły we mnie jak grom z jasnego nieba i natychmiast odebrały mi jakąkolwiek ochotę do kłótni. Manager niezwykle uprzejmie, ale też bardzo stanowczo wytłumaczył, że od trzech dni obsługa sprząta po nas kilogramy nietkniętego jedzenia. Pokazał ręką na nasze talerze, gdzie leżały rozgrzebane porcje ryb, nadgryzione kebaby i porozlewane sosy, które nadawały się już wyłącznie do śmietnika. Powiedział, że marnowanie jedzenia na taką skalę jest w ich kulturze i w tym hotelu niedopuszczalne, dlatego od teraz mamy zakaz używania dużych talerzy obiadowych. Dostaliśmy te małe spodeczki z jasnym przekazem: możecie podchodzić do bufetu nawet dwadzieścia razy, ale macie nakładać tyle, ile faktycznie zjecie, żeby nic nie zostawało. Wokół zapadła grobowa cisza, a ja czułam, jak cała twarz robi mi się bordowa ze wstydu, bo turyści z sąsiednich stolików patrzyli na nas z niesmakiem. Czy Polacy marnują jedzenie w hotelach? Mariusz natychmiast spuścił głowę i do końca obiadu prawie się nie odzywał, a dzieci kompletnie straciły apetyt i tylko dłubały widelcami w tych nieszczęsnych małych talerzykach. Przez resztę urlopu czułam na sobie wzrok całej obsługi i miałam wrażenie, że każdy kelner patrzy mi wprost do naczynia i kontroluje każdy nałożony kęs. To był potworny obciach, który uświadomił mi, jaki błąd popełnialiśmy przez swoją własną zachłanność. Chcieliśmy wycisnąć ten wyjazd do ostatniej złotówki, myśląc głupio, że skoro zapłaciliśmy fortunę, to wszystko nam się należy bez żadnych ograniczeń. Teraz jest mi po prostu koszmarnie wstyd, bo przez naszą pazerność zostaliśmy potraktowani jak ludzie drugiej kategorii na oczach całego hotelu. Piszę ten list ku przestrodze dla innych rodzin, żebyście na wakacjach włączyli myślenie i nie zrobili z siebie takiego pośmiewiska, jakie my zafundowaliśmy sobie na własne życzenie. Ania Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: „Pozwalam dziecku chodzić za potrzebą do morza, nie będę wydawać 5 zł. Po tym, co usłyszałam od obcej kobiety, długo nie mogłam dojść do siebie”
„Siostra woli stracić pieniądze, niż jechać ze mną i moimi dziećmi do Chałup”. Usłyszała powód i nią zatrzęsło
„Przez chwilę byłam przekonana, że żartuje. Domek był opłacony, dzieci od tygodni odliczały dni do wyjazdu, a ona spokojnie oznajmiła, że nigdzie nie jedzie. Powód usłyszałam dopiero po chwili. Zabolało mnie to” – pisze nasza czytelniczka.
Wspólny wyjazd dwóch sióstr miał być spełnieniem marzeń ich dzieci. Miały mieszkać w jednym domku, chodzić razem na plażę, a wieczorami rozpalać ognisko, piec kiełbaski i pianki. Wszystko było zaplanowane, zapłacone. Tydzień przed wyjazdem jedna wiadomość przekreśliła te plany. „Myślałam, że w końcu spędzimy razem normalne wakacje” Dzień dobry, mam dwoje dzieci – siedmioletniego Franka i pięcioletnią Zosię. Moja siostra też ma dwójkę, mniej więcej w tym samym wieku. Od dawna mówiłyśmy, że fajnie byłoby pojechać razem na wakacje. Dzieci się lubią, więc wydawało nam się, że to świetny pomysł. Już na początku roku znalazłam domek w Chałupach. Nie był tani, ale stwierdziłyśmy, że raz się żyje. Podzieliłyśmy koszty po połowie i od razu zapłaciłyśmy całość. Rezerwacja była bezzwrotna, więc nawet przez myśl mi nie przeszło, że coś mogłoby się wysypać. Moje dzieci żyły tym wyjazdem. Codziennie pytały, ile jeszcze zostało do wakacji. Franek już planował, że będzie łapał meduzy, a Zosia mówiła tylko o gofrach i zbieraniu muszelek. „Jeden rodzinny grill wszystko popsuł” Na tydzień przed wyjazdem spotkaliśmy się u naszych rodziców na grillu. Było jak na każdym rodzinnym spotkaniu. Dzieci biegały po ogrodzie, ganiały się z pistolecikami na wodę, trochę się pokłóciły, za chwilę znowu bawiły się razem. Franek kilka razy odpowiedział mi opryskliwie. Nie jestem z tego dumna, zwróciłam mu uwagę. Zosia też miała swój humor i obraziła się, kiedy powiedziałam, że to już koniec słodyczy. Było trochę marudzenia, trochę płaczu, trochę dziecięcych kłótni. Nic, czego wcześniej nie widziałabym u innych dzieci. Nawet przez chwilę nie pomyślałam, że moja siostra patrzy na to zupełnie inaczej. Trzy dni później zadzwoniła do mnie. Od razu powiedziała, że nie jadą. Zapytałam, czy ktoś zachorował albo czy wydarzyło się coś poważnego. Usłyszałam, że nie. Po prostu przemyślała sprawę po naszym grillu i doszła do wniosku, że nie chce spędzić tygodnia z moimi dziećmi. „Nie chcę, żeby moje dzieci brały z nich przykład” Byłam w szoku. Zapytałam wprost, o co jej chodzi. Powiedziała, że Franek jest bezczelny, Zosia wszystko wymusza płaczem, a jej dzieci po jednym popołudniu zaczęły odzywać się do niej takim samym tonem. Na koniec usłyszałam zdanie, którego chyba długo nie zapomnę: „Nie chcę, żeby moje dzieci brały przykład z Twojej hołoty”. Naprawdę mnie zatkało. Próbowałam jej tłumaczyć, że dzieci nie są robotami. Czasem pyskują, czasem się pokłócą, czasem mają gorszy dzień. Sama nie raz widziałam, jak jej syn potrafi rzucić zabawką albo obrazić się o byle co, tylko nigdy nie przyszło mi do głowy, żeby wyciągać z tego wnioski na temat całego jej macierzyństwa. Powiedziała, że woli stracić pieniądze za domek, niż przez tydzień patrzeć, jak jej dzieci przejmują zachowania moich. Wiecie, co zabolało mnie najbardziej? Nawet nie to, że moje dzieci rozpłakały się, kiedy usłyszały, że wspólnego wyjazdu nie będzie i będziemy sami w wielkim domku. Najbardziej zabolało mnie to, że własna siostra uważa mnie za matkę, która źle wychowuje swoje dzieci. Komentarz redakcji Rodzinne wyjazdy potrafią zbliżać, ale też uwidaczniają różnice w podejściu do wychowania dzieci. To, co jedni uznają za zwykłe dziecięce emocje, inni odbierają jako brak granic czy szacunku. Choć decyzja siostry może wydawać się bardzo radykalna, warto pamiętać, że każdy rodzic ma prawo decydować, w jakim środowisku chce spędzać czas ze swoimi dziećmi. Z drugiej strony ocenianie czyjegoś rodzicielstwa na podstawie jednego rodzinnego spotkania może prowadzić do konfliktów, które zostaną z rodziną na znacznie dłużej niż wakacyjny sezon. Zobacz także: „Na rodzinnym all inclusive w Egipcie czułam się jak gość drugiej kategorii. Dopiero inna mama z Polski zdradziła mi, dlaczego patrzą na mnie z pogardą”
Wstydliwa wpadka na all inclusive. „Kelner zasłonił mojego syna dużą serwetą. Wszyscy się gapili”
Przeżyłam wczoraj tak potworne, publiczne upokorzenie, że do teraz na samą myśl pieką mnie policzki ze wstydu. Wszystko przez moją własną niewiedzę i, nie ukrywajmy, totalne rozluźnienie wakacyjne mojego syna.
Droga Redakcjo, piszę do Was jeszcze z pokoju hotelowego w słonecznej Turcji, bo muszę natychmiast wyrzucić z siebie te emocje, zanim po prostu pęknę z nerwów. Mam na imię Magda, jestem mamą 9-letniego Igora i razem z mężem ciężko harowaliśmy cały rok, żeby zafundować sobie luksusowe wczasy w pięciogwiazdkowym hotelu z opcją all inclusive. Wszystko miało być idealnie − baseny, palmy, pyszne jedzenie i święty spokój. Zamiast tego zaliczyłam taką wpadkę towarzyską, że mam ochotę do końca wyjazdu zamawiać posiłki wyłącznie do pokoju. Cała akcja rozegrała się podczas wieczornej, uroczystej kolacji. Cały dzień spędziliśmy na plaży i przy zjeżdżalniach, więc wszyscy byliśmy mocno zmęczeni i głodni. Szybko skoczyliśmy do pokoju, żeby się ogarnąć. Ja założyłam lekką sukienkę, mąż jakieś dżinsowe spodnie i koszulkę, a Igor uznał, że nie będzie się przebierał, bo zaraz po jedzeniu i tak wraca z chłopakami na wieczorne animacje przy basenie. Zszedł do restauracji tak, jak stał − w koszulce polo i swoich jaskrawych, neonowych kąpielówkach, w których godzinę wcześniej pluskał się w wodzie. Oczywiście szorty były już suche, więc pomyślałam, że przecież nikomu to nie będzie przeszkadzać. W końcu jesteśmy w kurorcie, a nie na dworze królewskim. Jakże mocno się pomyliłam. Zasady savoir-vivre w hotelowej restauracji − kelner podszedł z serwetą Gdy tylko przekroczyliśmy próg eleganckiej, klimatyzowanej sali z białymi obrusami, poczułam na sobie wzrok kierownika sali. Turyści z Niemiec i Anglii siedzieli poubierani jak na galę − panie w szpilkach, panowie w długich spodniach i lnianych koszulach. Poczułam lekki dyskomfort, ale twardo szliśmy w stronę bufetu. Nie zdążyliśmy jednak nawet nałożyć pierwszego kawałka arbuza, gdy drogę zaszedł nam wysoki, nienagannie ubrany kelner. Spojrzał na mojego syna z taką miną, jakby Igor co najmniej wszedł tam z wielkim błotem na butach. W tym momencie kelner zasłonił mojego syna dużą serwetą, którą trzymał w ręku. Zrobił to niezwykle sprawnie, ale też na tyle teatralnie, że połowa stolików wokół nas natychmiast przerwała jedzenie i zaczęła się na nas gapić. Poczułam, jak krew uderza mi do głowy, a żołądek kurczy się w ułamku sekundy. Kelner z kamienną twarzą, posługując się łamanym angielskim, zakomunikował nam, że w tym hotelu obowiązuje surowy dress code, a restauracja to nie jest przedłużenie plaży ani basenu. Powiedział, że panowie, nawet ci najmłodsi, muszą mieć zakryte nogi i odpowiedni strój, a chodzenie w kąpielówkach przy jedzeniu jest skrajnym nietaktem. Jak uniknąć kompromitacji w hotelowej restauracji? Myślałam, że zapadnę się pod ziemię ze wstydu. Mój mąż zaczął się czerwienić ze złości, a Igor patrzył na nas wystraszonym wzrokiem, zupełnie nie rozumiejąc, co takiego strasznego zrobił. Kelner jednak nie ustępował. Zamiast kazać nam wyjść i psuć nam wieczór, zaproponował serwetę do owinięcia się w pasie dla młodego. Igor musiał uwiązać sobie tę wielką, białą płachtę wokół bioder jak jakąś spódnicę i w takim stroju, pod czujnym okiem rozbawionych obcokrajowców, maszerować przez całą salę do naszego stolika. Wszyscy wokół szeptali. Czułam się jakbym, urwała się z choinki w cywilizowanym miejscu. Najgorsze, że ten kelner miał absolutną rację. Po powrocie do stolika i szybkim przeanalizowaniu sytuacji dotarło do mnie, jak bardzo daliśmy plamę. Przy wejściu do restauracji wisiała przecież wielka, wyraźna tabliczka z przekreślonym strojem kąpielowym i klapkami, której w pośpiechu po prostu nie zauważyliśmy. Uznałam bezmyślnie, że skoro zapłaciliśmy gigantyczne pieniądze za opcję all inclusive, to wolno nam wszystko i nikt nie będzie nam dyktował, w czym ma chodzić nasze dziecko. „Zafundowałam dziecku ogromny stres” Ta sytuacja dała mi potężną lekcję pokory. Wakacje w luksusowym kurorcie wcale nie zwalniają nas z podstawowej kultury osobistej. Bufet szwedzki to nie jest bar z zapiekankami przy plaży w Mielnie, tylko miejsce, gdzie obowiązują pewne standardy. Przez naszą ignorancję zafundowałam własnemu dziecku ogromny stres, bo młody spędził całą kolację ze spuszczoną głową, bojąc się wstać po dokładkę deseru, żeby ta nieszczęsna serweta mu się nie odwiązała. Mój mąż uważa, że obsługa hotelu przesadziła i była zbyt sztywna, ale ja uważam, że uratowali nas przed jeszcze większym obciachem, bo przynajmniej nie wywalili nas z sali. Od tamtego wieczoru Igor na każdą kolację schodzi już wyłącznie w długich, eleganckich spodniach chinosach, a my z mężem trzy razy sprawdzamy, czy nasze stroje są odpowiednie. Drogie mamy, piszę ten list ku przestrodze dla Was wszystkich, które pakujecie walizki na letnie urlopy. Przypilnujcie ubrań swoich facetów i dzieciaków na wieczorne wyjścia, bo chwila nieuwagi może zamienić wymarzony relaks w prawdziwy koszmar towarzyski. Pozdrawiam serdecznie całą redakcję, Magda Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: Dziwne zwyczaje na all inclusive w Grecji. „Nie miałam pojęcia, dlaczego kelner pyta moją córkę o numer pokoju”
„Już pierwszego dnia urlopu dostałam zakaz wstępu nad Bałtyk. Po tym, co zrobiły moje dzieci, chciałam zapaść się pod ziemię”
Na ten wyjazd czekaliśmy od miesięcy. Wynajęliśmy niewielki apartament nad Bałtykiem, spakowaliśmy parawan, wiaderka i kremy z filtrem, a dzieci odliczały dni do pierwszej kąpieli w morzu. Byłam przekonana, że najtrudniejsze będzie znalezienie miejsca na plaży. Nie przypuszczałam, że już pierwszego dnia zejdę z niej czerwona ze wstydu i będę miała ochotę omijać to miejsce szerokim łukiem.
Mamy dwójkę dzieci – siedmioletniego Kubę i pięcioletnią Maję. Oboje mają niespożyte pokłady energii, ale na co dzień jakoś nad tym panujemy. Nad morzem wszystko wyglądało jednak inaczej. Ledwo rozłożyliśmy parawan, a oni już poznali dwójkę dzieci z sąsiedniego koca. – Mamo, możemy pobiegać? – zapytał Kuba. – Tylko nie za daleko i uważajcie na ludzi – odpowiedziałam. Przez pierwsze minuty faktycznie było spokojnie. Potem usłyszałam pierwszy pisk, drugi, trzeci... Dzieci urządziły sobie wyścigi między parawanami. Im bardziej je uspokajałam, tym mniej mnie słyszały Biegały w tę i z powrotem, przeskakiwały nad ręcznikami, omijały cudze leżaki w ostatniej chwili. – Kuba! Maja! Wolniej! – wołałam. Machnęli tylko rękami. Po chwili zaczęli budować tor przeszkód z wiaderek i łopatek. Następnie przyszła kolej na zawody w rzucaniu mokrym piaskiem do wykopanego dołka. Problem w tym, że piasek nie zawsze lądował tam, gdzie powinien. Starsza pani siedząca dwa metry dalej otrzepała nogi i spojrzała na mnie wymownie. Młody chłopak wycierał ręcznik. Jakaś dziewczynka rozpłakała się, bo dostała garścią piasku prosto na koc. Czułam, że zapadam się pod ziemię. – Przepraszam państwa! Już ich zabieram! – powtarzałam chyba z dziesięć razy. Ratownik powiedział jedno zdanie, a mnie zrobiło się gorąco Kiedy po raz kolejny pobiegłam za dziećmi, podszedł do mnie ratownik. Byłam przekonana, że zaraz usłyszę wykład. – Proszę pani – powiedział spokojnie. – To naprawdę fajne dzieci, ale tutaj jest za tłoczno na takie zabawy. Przytaknęłam. – Wiem... Przepraszam. – Niech pani przejdzie z nimi kawałek dalej. Jest mniej ludzi, będą mogli się wybiegać. Tutaj za chwilę komuś zrobią krzywdę, nawet niechcący. Nie był niemiły. Nie podniósł głosu. Ale mnie i tak było okropnie wstyd. Spojrzałam dookoła i miałam wrażenie, że cała plaża patrzy właśnie na nas. – Chodźcie. Pakujemy się – powiedziałam stanowczo. Kuba spojrzał na mnie zdziwiony. – Ale dlaczego? – Bo mama właśnie dostała... nieoficjalny zakaz plażowania. Mąż parsknął śmiechem. – Nie przesadzaj. Po prostu zmienimy miejsce. Wystarczyło przejść dwieście metrów Posłuchaliśmy ratownika. Przeszliśmy kawałek dalej, tam, gdzie ludzi było znacznie mniej. Dzieci mogły biegać do woli, urządzały wyścigi, grały w piłkę i nikomu nie przeszkadzały. Po godzinie Kuba podszedł do mnie. – Mamo, przepraszam. Nie wiedziałem, że wszystkim przeszkadzamy. Przytuliłam go. – Wiem. Na plaży po prostu trzeba pamiętać, że odpoczywa tu mnóstwo ludzi. Wieczorem śmialiśmy się z całej sytuacji. Mąż powiedział: – Za rok od razu idziemy na mniej zatłoczoną plażę. I miał rację. Dzisiaj opowiadam tę historię z uśmiechem, ale wtedy naprawdę miałam ochotę zapaść się pod piasek. Zrozumiałam też coś ważnego – dzieci nie robiły niczego złośliwie. Były po prostu szczęśliwe i rozpierała je energia. To my, dorośli, musimy przewidzieć, że środek zatłoczonej plaży nie jest najlepszym miejscem na zawody w biegu. Od tamtego dnia najpierw szukamy przestrzeni, a dopiero potem rozkładamy parawan. Dzięki temu wszyscy wracają z plaży z dobrym humorem – i my, i nasi sąsiedzi. Zobacz także: „Nad morzem dzieci zamawiają frytki i rybę, a ja mówię, że nie jestem głodna. Potem dojadam resztki. Nie stać nas na cztery obiady” „To miały być wymarzone kolonie mojej Tosi. 2 słowa przez telefon i już pędziłam po nią nad morze. Nie daruję wychowawcy” „Wszyscy śmiali się z naszej rodziny na all inclusive w Chorwacji. Kelner wręczył mojemu mężowi męskie spodnie i skwitował: Polacy”
„To miały być nasze pierwsze rodzinne wakacje w Juracie. Gdy w pokoju hotelowym znalazłam puste łóżeczko synka, mój świat legł w gruzach”
Droga Redakcjo Mamotoja, piszę do Was ze łzami w oczach, bo chociaż od tamtych wydarzeń minęło już kilka dni, a mój synek bezpiecznie śpi teraz we własnym pokoju, to moje serce wciąż bije jak szalone na samą myśl o tym, co przeżyliśmy.
Mam na imię Natalia, mam 29 lat i trzy miesiące temu po raz pierwszy zostałam mamą. Na świat przyszedł nasz wyczekany, ukochany aniołek − mały Tymek. Razem z mężem, Pawłem, uznaliśmy, że początek lipca to idealny moment na nasz pierwszy wspólny wyjazd. Wybraliśmy Juratę na Półwyspie Helskim. Marzyły nam się spacery po molo, szum fal i budowanie pierwszych wspólnych wspomnień. Wszystko zapowiadało się cudownie, hotel był piękny, a pogoda dopisywała. Niestety, ta nasza upragniona sielanka w ułamku sekundy zamieniła się w najstraszniejszy horror, jakiego może doświadczyć jakikolwiek rodzic na tym świecie. To był trzeci dzień naszego pobytu. Tymek po całym dniu na plaży był potwornie zmęczony i zasnął w hotelowym łóżeczku turystycznym wyjątkowo wcześnie, bo już koło godziny dziewiętnastej. Paweł zaproponował, żebym została w pokoju i odpoczęła, a on skoczy na dół do hotelowego lobby, żeby odebrać od kuriera naszą paczkę ze specjalnym mlekiem modyfikowanym, które zamówiliśmy z dostawą do hotelu. Zgodziłam się, bo byłam wykończona. Po paru minutach poczułam, że muszę na chwilę pójść do łazienki, żeby przemyć twarz chłodną wodą. Drzwi do pokoju były zamknięte, w środku panował półmrok. Kiedy wyszłam z łazienki i podeszłam do łóżeczka, żeby poprawić małemu kocyk, zaniemówiłam. Łóżeczko było puste. Zaginione dziecko w hotelu − chwile potwornego strachu W ułamku sekundy krew odpłynęła mi z twarzy, a w gardle poczułam gigantyczną gulę, przez którą nie mogłam wydusić z siebie ani jednego słowa. Spojrzałam pod łóżko, za zasłony, otworzyłam szafę − mojego trzymiesięcznego, bezbronnego dziecka nigdzie nie było. Przecież taki maluch sam nie wstał i nie wyszedł z pokoju, ledwo co potrafił obrócić się na boczki. W mojej głowie momentalnie zaczęły kłębić się najstraszniejsze, czarne scenariusze. Pomyślałam o porwaniu, o kimś obcym, kto zakradł się do pokoju, kiedy ja byłam w łazience i puściłam wodę z kranu. Wybiegłam na korytarz w samych skarpetkach, krzycząc na całe gardło imię mojego synka, chociaż wiedziałam, że przecież mi nie odpowie. Nigdy w życiu nie czułam takiego strachu. Nogi miałam jak z waty, a serce tłukło mi się w klatce tak mocno, że myślałam, że zemdleję. Na korytarzu pojawiło się kilku zdezorientowanych gości i sprzątaczka, a z windy na dole wysiadł właśnie mój mąż. Gdy zobaczył mnie zapłakaną i krzyczącą wniebogłosy, momentalnie pobladł i rzucił się w moją stronę. Pierwsze wakacje z niemowlakiem nad morzem − niespodziewany zwrot akcji Paweł złapał mnie za ramiona, próbując wyciągnąć ze mnie jakąkolwiek logiczną informację, ale ja tylko szlochałam i pokazywałam palcem na otwarte drzwi naszego pokoju. W końcu wykrztusiłam, że Tymek zniknął, że ktoś go zabrał z łóżeczka. Mój mąż bez słowa wbiegł do środka, a za nim weszła starsza pani sprzątająca, która pracowała na naszym piętrze. Kobieta zobaczyła moją rozpacz, spojrzała na puste łóżeczko, a potem na mojego męża i nagle na jej twarzy pojawił się wyraz ogromnego zrozumienia. Podeszła do mnie, położyła mi ciepłą dłoń na ramieniu i powiedziała cichym, uspokajającym głosem, żebym natychmiast przestała płakać i poszła za nią. Okazało się, że zaledwie kilka minut wcześniej mój teść, który przyjechał do Juraty na ten sam weekend i mieszkał dwa piętra wyżej, postanowił zrobić nam niespodziankę. Przyszedł do naszego pokoju i usłyszał ciche kwilenie Tymka. Ponieważ drzwi nie były zatrzaśnięte do końca, bo zamek w drzwiach hotelowych lekko szwankował, wszedł na palcach do środka. Zobaczył, że mały się przebudził i cichutko płacze, a w pokoju nikogo nie ma, bo ja akurat byłam w łazience z włączonym kranem. Dziadek bez namysłu wziął wnuka na ręce, żeby go ukołysać, i wyszedł z nim na hotelowy taras widokowy, na którym bawiły się akurat inne dzieci. Bezpieczeństwo dziecka na urlopie − lekcja na całe życie Kiedy weszliśmy na ten taras i zobaczyłam mojego teścia trzymającego na rękach uśmiechniętego Tymka, który głużył radośnie do mew, po prostu osunęłam się na kolana na deski tarasowe. Wybuchłam tak głośnym szlochem ulgi, że wszyscy ludzie wokół obrócili się w naszą stronę. Teść od razu się przeraził, podszedł do mnie z małym i zaczął przepraszać, tłumacząc, że chciał dobrze, że nie pomyślał, że wywoła taką panikę. Nie miałam do niego żalu, bo wiem, jak bardzo kocha swojego jedynego wnuka. Ta sytuacja, choć skończyła się szczęśliwie i ostatecznie wszyscy się popłakaliśmy ze wzruszenia, dała mi potężną lekcję pokory i ostrożności. Bezpieczeństwo malucha na urlopie to temat, do którego od tamtego dnia podchodzę z podwójną powagą. Nigdy więcej nie zostawię otwartych drzwi, nawet na milimetr, i zapowiedziałam całej rodzinie, że nikt nie ma prawa brać małego bez wcześniejszego zgłoszenia. Nasze pierwsze rodzinne wakacje w Juracie zapamiętam do końca życia − jako moment, w którym przeżyłam najgorszy koszmar, ale też poczułam najpiękniejszą, najczystszą ulgę na świecie, tuląc mojego synka do serca. Pozdrawiam całą redakcję i wszystkie mamy, Natalia Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: Polskiego rodzica na all inclusive poznasz na kilometr. „Włożył do kieszeni dwie kromki i kawałek sera. A potem zwrócił się do syna”
„Wszyscy śmiali się z naszej rodziny na all inclusive w Chorwacji. Kelner wręczył mojemu mężowi męskie spodnie i skwitował: Polacy”
Wymarzone wakacje w czterogwiazdkowym kurorcie na Riwierze Makarskiej miały być nagrodą za ciężki rok. Zamiast tego już pierwszego wieczoru przeżyliśmy z mężem i 6-letnią córeczką tak potworne upokorzenie, że miałam ochotę natychmiast spakować walizki i wracać do Polski. Wszystko przez jeden, z pozoru niewinny błąd mojego męża.
Po całym dniu spędzonym na basenach i plaży zjechaliśmy windą na naszą pierwszą uroczystą kolację all inclusive. Restauracja hotelowa zapierała dech w piersiach − kryształowe żyrandole, kelnerzy w śnieżnobiałych koszulach i turyści z całego świata, elegancko ubrani, sączący napoje przy świecach. „Mamo, dlaczego ludzie tak na nas patrzą?” Ja miałam na sobie zwiewną, maxi sukienkę, nasza Jaśminka uroczą spódniczkę, a mój mąż, Czarek... no cóż. Czarek uznał, że skoro to wakacje, to obowiązuje pełen luz. Założył koszulkę polo i swoje ulubione, jeansowe spodenki przed kolano. Te same, w których dwie godziny wcześniej biegał za córką po molo. Gdy tylko przekroczyliśmy próg sali, wokół nas zapadła dziwna cisza. Kilku gości przy stolikach obok przerwało rozmowę. Elegancka para z Niemiec zmierzyła mojego męża wzrokiem od stóp do głów, a kobieta ostentacyjnie parsknęła śmiechem, szepcząc coś do swojego partnera. − Mamo, dlaczego ci ludzie tak się na nas patrzą? I dlaczego ta pani się śmieje? − zapytała cichutko Jaśminka, mocniej ściskając moją dłoń. − Nie wiem, kochanie, idziemy do stolika − odpowiedziałam, czując, jak na policzki wypływa mi purpurowy rumieniec. W tym samym momencie drogę zagrodził nam wysoki, postawny kelner z nienagannie ułożonymi włosami. Na plakietce miał napisane „Luka”. Interwencja obsługi Luka spojrzał na mojego męża poważnym wzrokiem, po czym splótł dłonie za plecami. − Good evening. I am very sorry, sir, but we have a dress code for dinner (Dobry wieczór. Bardzo mi przykro, ale na kolacji obowiązują zasady dotyczące ubioru) − powiedział głosem, który usłyszało przynajmniej pięć stolików wokół nas. − Słucham? − Czarek kompletnie nie zrozumiał, o co chodzi. − Przecież mamy opłacone all inclusive, idziemy tylko na bufet. − Chodzi o spodnie, Czarek... − szepnęłam mu ze strachem w oczach, zauważając wiszącą przy wejściu tabliczkę z przekreślonymi szortami i klapkami. − No i co z nimi nie tak? Są czyste! − oburzył się mój mąż, a jego głos zaczął niebezpiecznie drżeć. − Przecież jest trzydzieści stopni! Mam jeść gorącą zupę w garniturze?! Niemiecka turystka obok znowu zachichotała, ostentacyjnie kręcąc głową. Czułam, że zaraz wybuchnę płaczem. Moje wymarzone, drogie wakacje zamieniały się w publiczny sąd nad brakiem manier mojego męża. Chciałam zapaść się pod ziemię. „Proszę chwilę poczekać” Kelner Luka zachował jednak absolutny spokój. Uniósł lekko dłoń, dając nam znak, byśmy nie odchodzili. − Oh, you are from Poland... Please, wait a moment − powiedział z pobłażliwym uśmiechem i szybkim krokiem zniknął na zapleczu. − Dorota, wracamy do pokoju, nie będą ze mnie robić idioty − syknął Czarek, czerwony ze złości i wstydu. − Zapłaciliśmy za ten hotel ciężkie pieniądze, nikt mi nie będzie mówił, jak mam chodzić ubrany! − Czarek, uspokój się, dziecko się boi! Trzeba było przeczytać regulamin hotelu, mówiłam ci, żebyś spakował długie spodnie typu chinos! − odpowiedziałam zrezygnowana, tuląc do siebie Jaśminkę. Zanim zdążyliśmy się odwrócić, Luka wrócił. W rękach trzymał coś czarnego, idealnie poskładanego w kostkę. Podszedł do mojego męża i z dworskim ukłonem wręczył mu... parę eleganckich, męskich, przewiewnych spodni z ciemnego materiału. − Our hotel service always helps our guests (Nasza obsługa zawsze pomaga gościom) − powiedział Luka łamaną angielszczyzną, po czym nachylił się w stronę mojego męża, konspiracyjnie mrugnął okiem i wskazał na pobliską toaletę. Lekcja na całe życie Czarek zaniemówił. Spojrzał na spodnie, potem na kelnera, a na koniec na mnie. Złość nagle z niego wyparowała, ustępując miejsca lekkiemu zawstydzeniu, ale też ogromnej wdzięczności. − Thank you. Big thank you − wykrztusił mój mąż, po czym niemal truchtem udał się w stronę hotelowych toalet. Gdy wrócił pięć minut później, wyglądał jak zupełnie inny facet − spodnie z hotelowej rezerwy awaryjnej leżały na nim idealnie. Kiedy ponownie wchodziliśmy na salę, Luka osobiście odprowadził nas do najlepszego stolika z widokiem na morze, a turyści, którzy wcześniej się śmiali, nagle stracili nami zainteresowanie. Ta sytuacja, choć z początku potwornie stresująca, dała nam wielką lekcję. Hotele czterogwiazdkowe i pięciogwiazdkowe, nawet w opcji all inclusive, to nie jest przedłużenie plaży. Wieczorny posiłek to wyraz szacunku dla kucharzy, obsługi i innych gości. Od tamtego wieczoru Czarek na każdą kolację schodził już wyłącznie w długich spodniach i lnianej koszuli − i muszę przyznać, że wyglądał w nich fantastycznie. A kelner Luka do końca wyjazdu dostawał od nas sowite napiwki! Morał z tej historii? Pomyślcie dwa razy, pakując się na wakacje, bo hotelowy savoir-vivre bywa bezlitosny. Zobacz też: „Teściowie balują na Santorini, a my klepiemy biedę z 3 dzieci. Powinni nam pomóc z kredytem, zamiast wydawać na głupoty”
Rezydentka ostrzega rodziców jadących na all inclusive. „Dają się naciąć i tracą pieniądze, a my mamy związane ręce”
Lody o smaku tutti-frutti, dmuchańce, wata cukrowa i uśmiechnięci animatorzy zachęcający dzieci do zabawy. Wielu rodzicom wydaje się, że skoro wykupili wakacje all inclusive, nie będą już musieli sięgać do portfela. Agnieszka, która pracuje jako rezydentka w jednym z biur podróży, twierdzi jednak, że właśnie w tym momencie wiele rodzin popełnia ten sam błąd.
Choć nazwa „all inclusive” sugeruje, że wszystko jest w cenie, w praktyce zakres świadczeń zależy od konkretnego hotelu i pakietu. To, co w jednym obiekcie jest w ofercie, w innym może być dodatkowo płatne. Zdaniem naszej czytelniczki, rezydentki z wieloletnim doświadczeniem, rodzice często orientują się dopiero po powrocie do pokoju, że właśnie wydali kilkadziesiąt euro na coś, co – jak byli przekonani – mieli już opłacone. „Codziennie widzę tę samą sytuację” Dzień dobry, pracuję jako rezydentka od blisko 10 lat i naprawdę lubię tę pracę. Spotykam fantastycznych ludzi, pomagam rozwiązywać problemy i cieszę się, kiedy komuś udaje się uratować wakacje po zgubionym bagażu albo chorobie dziecka. Jest jednak jedna rzecz, która powtarza się praktycznie w każdym turnusie. Rodzice przyjeżdżają do hotelu z przekonaniem, że skoro wykupili all inclusive, to mogą przestać myśleć o pieniądzach. Niestety, rzeczywistość często wygląda inaczej. „Dziecko widzi lody i nawet nie pyta” Najczęściej zaczyna się niewinnie. Przy basenie stoi piękna, kolorowa budka z lodami. Dziecko podbiega, wybiera największego rożka z posypką i polewą, a rodzic nawet nie zastanawia się, czy trzeba za niego zapłacić. Dopiero później okazuje się, że hotelowe lody w restauracji rzeczywiście są w cenie, ale te z efektownej budki przy basenie już nie. Podobnie bywa z koktajlami serwowanymi w wydrążonych ananasach czy arbuzach. Wyglądają jak część hotelowej oferty, a w rzeczywistości kosztują kilkanaście euro. Widziałam też rodziców, którzy bez zastanowienia pozwalali dzieciom korzystać z automatów z pluszakami, samochodzików albo dmuchanego placu zabaw ustawionego na terenie hotelu. Byli zaskoczeni, że za każdą atrakcję trzeba zapłacić osobno. „My naprawdę nie możemy nic z tym zrobić” Najbardziej szkoda mi rodzin, które mają ograniczony budżet. Kilka razy zdarzyło się, że rodzice przyszli do mnie zdenerwowani i prosili, żebym „załatwiła zwrot”, bo przecież mieli wykupione all inclusive. Rozumiem ich rozczarowanie, ale jako rezydenci mamy związane ręce. Nie ustalamy zasad obowiązujących w hotelu i nie możemy anulować rachunków za usługi, z których goście już skorzystali. Oczywiście zawsze staramy się wyjaśnić sytuację i pomóc w rozmowie z recepcją, ale jeśli dana atrakcja od początku była dodatkowo płatna, hotel ma prawo naliczyć opłatę. „Jedna minuta może oszczędzić kilkaset złotych” Dlatego zawsze powtarzam rodzicom jedno. Pierwszego dnia warto poświęcić kilka minut i zapytać w recepcji albo rezydenta, co dokładnie obejmuje pakiet all inclusive w konkretnym hotelu. Czy wszystkie lody są darmowe? Czy napoje z minibaru są w cenie? Czy dzieci mogą korzystać z każdej atrakcji bez dodatkowych opłat? To naprawdę nic nie kosztuje, a może uchronić przed bardzo niemiłą niespodzianką przy wymeldowaniu. Nie piszę tego po to, żeby kogokolwiek przestraszyć. Po prostu szkoda mi rodzin, które wracają z pięknych wakacji z poczuciem, że niepotrzebnie wydały kilkaset euro tylko dlatego, że nikt wcześniej nie wyjaśnił im zasad obowiązujących w hotelu. Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Komentarz redakcji Określenie „all inclusive” nie oznacza, że wszystkie usługi dostępne na terenie hotelu są bezpłatne. Zakres świadczeń zawsze określa umowa z organizatorem wyjazdu oraz oferta konkretnego obiektu. W wielu hotelach w cenie są posiłki, wybrane napoje i część atrakcji, natomiast usługi prowadzone przez zewnętrznych operatorów – takie jak niektóre punkty gastronomiczne, automaty, salony gier, zabiegi spa czy sporty motorowodne – wymagają dodatkowej opłaty. Przed skorzystaniem z atrakcji warto sprawdzić, czy znajdują się one w pakiecie. Krótka rozmowa z personelem lub rezydentem może uchronić przed niepotrzebnymi wydatkami i sprawić, że jedyną pamiątką z wakacji będą dobre wspomnienia, a nie niespodziewany rachunek. Zobacz także: Dziwne zwyczaje na all inclusive w Grecji. „Nie miałam pojęcia, dlaczego kelner pyta moją córkę o numer pokoju” „Moja rodzina stała się pośmiewiskiem na all inclusive w Turcji. Najpierw nałożyłam na talerz kawałek baklawy. Po chwili podszedł kelner” Polskiego rodzica na all inclusive poznasz na kilometr. „Włożył do kieszeni dwie kromki i kawałek sera. A potem zwrócił się do syna”
Dziwne zwyczaje na all inclusive w Grecji. „Nie miałam pojęcia, dlaczego kelner pyta moją córkę o numer pokoju”
Razem z mężem i naszą siedmioletnią córeczką, Hanią, odkładaliśmy na ten wyjazd każdy grosz przez ostatnie dwa lata. Wybraliśmy luksusowy hotel, wykupiliśmy najdroższą opcję, czyli pełne jedzenie i picie bez limitu, i myśleliśmy, że złapaliśmy Pana Boga za nogi. Naczytałam się w internecie, że na takich wczasach człowiek chowa portfel do sejfu i o nic się nie martwi. Niestety, nikt nie uprzedził mnie, że luksusowe resorty mają swoje własne, specyficzne zasady, o których szary człowiek nie ma bladego pojęcia.
Wczoraj wieczorem przeżyłam tak potwornie wstydliwą sytuację w restauracji, że do teraz trzęsą mi się ręce, a wszystko przez tutejsze dziwne zwyczaje. Nie miałam pojęcia, dlaczego kelner pyta moją córkę o numer pokoju, i przez swoją niewiedzę zrobiłam z siebie kompletną idiotkę przy pełnej sali ludzi. Czego chciał ten kelner? Żebyście dobrze zrozumiały mój szok − myśleliśmy, że skoro mamy all inclusive, to wszystko w tym hotelu jest darmowe i nikt o nic nie pyta. Wczoraj po całym dniu leżenia na plaży poszliśmy na elegancką kolację. Hania bardzo chciała spróbować świeżo wyciskanego soku z pomarańczy, który stał na specjalnym wózku przy barze, a nie w głównych dyspenserach z darmowymi napojami gazowanymi. Puściłam ją samą, bo bar był zaledwie kilka metrów od naszego stolika. Widziałam, jak podchodzi do lady, prosi o sok, a wtedy kelner, młody Grek, kucnął przy niej i zaczął o coś dopytywać po angielsku. Hania spojrzała na nas zdezorientowana, a ja z daleka usłyszałam, jak mężczyzna powtarza wyraźnie słowa: room number. W tamtym ułamku sekundy poczułam się nieswojo. Dlaczego obcy facet wypytuje moje małe dziecko o to, w którym pokoju śpimy? Poczułam, jak krew uderza mi do głowy. Zerwałam się z krzesła jak oparzona, o mało nie przewracając stolika, i z krzykiem dopadłam do baru. Zaczęłam machać rękami i łamanym angielskim awanturować się, że nie pozwalam na nagabywanie mojego dziecka, że wszystko jest zapłacone i ma natychmiast wydać ten sok bez żadnych głupich pytań. Miałam ochotę uciekać stamtąd z płaczem W restauracji natychmiast zapadła cisza. Wszyscy goście, w tym mnóstwo Polaków, odwrócili się w naszą stronę, gapiąc się na mnie jak na wariatkę. Kelner patrzył na mnie z absolutnym osłupieniem, a potem z wielkim spokojem zawołał managera sali. Dopiero wtedy, przy wszystkich, całe to gigantyczne i upokarzające nieporozumienie zostało wyjaśnione. Prawda sprawiła, że miałam ochotę uciec stamtąd z płaczem. Okazało się, że świeże soki, napoje z procentami oraz luksusowe desery z wózka nie wchodziły w skład naszego standardowego pakietu, o czym kompletnie nie wiedziałam. Kelner pytał Hanię o numer pokoju wyłącznie po to, żeby dopisać ten sok do rachunku na nasz pokój, abyśmy mogli uregulować należność przy wymeldowaniu w recepcji. To jest tam standardowa, rutynowa procedura, która chroni ich przed pomyłkami, a ja przez swoją niewiedzę i brak obycia w luksusach zrobiłam chamską awanturę o nic. Manager z uśmiechem wytłumaczył mi, że to normalne zwyczaje, ale ja widziałam te pełne politowania spojrzenia innych turystów, którzy szeptali między sobą, że polska patologia znowu robi dym w kurorcie. Czułam się, jakbym wyszła z lasu Wróciłam do stolika czerwona jak burak. Przez resztę wieczoru nie przełknęłam już ani kęsa, a mąż patrzył na mnie z wyrzutem, że tak daliśmy się podejść. Mój pierwszy wyjazd za granicę zamienił się w mój osobisty, życiowy koszmar. Czuję się jak najgorsza, prowincjonalna baba, która wyszła z lasu i nie potrafi zachować się w cywilizowanym miejscu. Hania była wystraszona moją reakcją, a ja do teraz mam ochotę siedzieć zamknięta w pokoju do końca turnusu i zamawiać jedzenie przez room service, żeby tylko nie spotkać tamtego kelnera na sali. Uprzedzam więc, zanim polecicie do Grecji czy Egiptu, przeczytajcie dokładnie regulamin hotelu albo podpytajcie znajomych, jak to wszystko działa na miejscu. Nie bądźcie takie jak ja, nie reagujcie agresją i krzykiem tam, gdzie wystarczy zwykły spokój i uśmiech, bo brak wiedzy potrafi potwornie upokorzyć i zepsuć nawet najwspanialszy, wyczekany urlop życia. Kinga Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: „Dzieci wróciły od dziadków odmienione. Opowieści o zwyczajach teścia mnie zmroziły: codziennie o 18 wyjmował czerwony notes”
„Tak rodzice narażają dzieci na all inclusive. Scena nad tureckim basenem przyprawiła mnie o dreszcze”
Razem z mężem i naszym sześcioletnim synkiem Nikosiem jesteśmy właśnie w Turcji na wakacjach. Wybraliśmy luksusowy hotel, świetne jedzenie, mnóstwo atrakcji, czyli klasyczny wypas. Myślałam, że spędzę ten tydzień w totalnym spokoju. Jednak to, co obserwuję tutaj każdego dnia na basenie, po prostu nie mieści mi się w głowie. Poziom bezmyślności i totalnej zlewki niektórych rodziców przekracza wszelkie granice. Wczoraj byłam świadkiem sytuacji, która dosłownie mnie wmurowała.
Wszystko wydarzyło się wczoraj tuż po obiedzie, kiedy na zewnątrz panował największy upał. Nad głównym basenem grała głośna muzyka, wokół biegały dziesiątki maluchów, a dorośli oblegali bar z darmowymi drinkami. Moją uwagę zwróciła para z Polski, na oko trzydziestokilkulatkowie z dwójką dzieci, mniejszym chłopcem w wieku około trzech lat i trochę starszą dziewczynką. Bezpieczeństwo dzieci nad wodą to fikcja w luksusowych kurortach Ci ludzie od samego rana zachowywali się tak, jakby przyjechali na urlop sami, a dzieci były tylko jakimś dodatkiem do bagażu. Siedzieli przy stoliku przy barze, sączyli kolorowe drineczki, głośno się śmiali i bez przerwy gapili w ekrany swoich smartfonów. W pewnym momencie ich młodszy synek, ten malutki brzdąc, podszedł sam do krawędzi głębokiego basenu dla dorosłych. Nie miał na sobie ani rękawków do pływania, ani żadnego koła, nic. Zaczął biegać po śliskich kafelkach tuż nad samą wodą, potykając się o cudze leżaki. Patrzyłam na to z rosnącym niepokojem i co chwilę zerkałam na jego rodziców. Oni nic. Matka poprawiała okulary przeciwsłoneczne, a ojciec właśnie zamawiał kolejną kolejkę. Kompletnie nie kontrolowali tego, co robi ich własne dziecko w odległości zaledwie kilkunastu metrów od nich. Dlaczego rodzice nie pilnują dzieci na wakacjach? Nagle stało się to, czego bałam się najbardziej. Mały chłopiec poślizgnął się na mokrej nawierzchni i z głośnym pluskiem wpadł prosto do głębokiej wody, w miejscu, gdzie dno schodziło na prawie dwa metry. Wokół było mnóstwo ludzi, ale przez ryczącą z głośników muzykę i ogólny gwar nikt z kąpiących się nie zauważył, że dziecko natychmiast poszło pod wodę. Maluch nie potrafił pływać, zaczął gwałtownie machać rączkami, walcząc o każdy łyk powietrza. Spojrzałam szybko na bar − jego rodzice dalej rozmawiali w najlepsze, odwróceni plecami do basenu. Nie myślałam ani sekundy i z krzykiem rzuciłam się do wody w ubraniu. Wyłowiłam tego małego, przerażonego dzieciaka, zanim zdążył na dobre zachłysnąć się wodą. Kiedy postawiłam go na brzegu, a mały zaczął zanosić się płaczem, dopiero wtedy jego matka łaskawie podniosła wzrok znad telefonu. I wiecie co było najgorsze? Zamiast mi podziękować, zamiast przytulić to trzęsące się ze strachu dziecko, zaczęła na mnie krzyczeć, że robię aferę, że ona przecież miała go na oku i że na basenie jest ratownik, więc mam się nie wtrącać w nie swoje sprawy. Odpowiedzialne rodzicielstwo a bezmyślność na urlopie Ta sytuacja otworzyła mi oczy na potworny problem, który widać w tym hotelu na każdym kroku. Ludzie płacą ciężkie pieniądze za urlop, wchodzą w tryb pełnego luzu i wydaje im się, że skoro hotel jest ogrodzony, a wokół kręcą się animatorzy, to ich dzieci są w stu procentach bezpieczne. Zostawiają trzylatki i czterolatki samopas w wodzie, a sami idą spać na leżakach albo piją od rana do wieczora. To nie jest relaks, to jest skrajna nieodpowiedzialność. Odpowiedzialne rodzicielstwo nie ma urlopu, nie da się go zawiesić na kołku w Turcji czy Egipcie tylko dlatego, że bar jest za darmo. Wysyłam ten list ku przestrodze dla wszystkich, którzy wybierają się w tym roku na zagraniczne wczasy z maluchami. Błagam Was, nie spuszczajcie swoich dzieci z oczu ani na sekundę, zwłaszcza nad wodą. Głośna muzyka, drinki i ekrany telefonów to najgorsi doradcy na urlopie. Ja po wczorajszym dniu mam po prostu traumę i za każdym razem, gdy Nikoś podchodzi do wody, serce staje mi w gardle. Nie bądźcie tacy jak tamta para z baru, bo sekunda nieuwagi może kosztować życie Waszego dziecka, a żadne all inclusive nie jest warte takiego dramatu. Janka Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: Dziadkowie powinni zabrać dzieci na całe wakacje? „To ich obowiązek. Przecież i tak nie pracują”
„Wakacje z dziećmi to nie odpoczynek, to katorga”. Rodzice drżą ze strachu przed urlopem
Letnie wyjazdy z najmłodszymi to dla wielu pracujących na co dzień rodziców moment gigantycznego stresu i zmęczenia. Poznaj poruszającą i bezkompromisową relację naszej czytelniczki, która odważyła się głośno opowiedzieć o narastającej panice i wycieńczeniu, jakie niesie ze sobą organizacja rodzinnego urlopu.
Dzień dobry, piszę do Państwa, ponieważ powoli zbliża się lipiec, a w mojej głowie zamiast radości z nadchodzącego lata pojawia się jedynie gigantyczna, paraliżująca panika. Wszyscy wokół w biurze licytują się, gdzie lecą w tym roku, przeglądają oferty hoteli i odliczają dni do urlopu, a ja na samą myśl o spakowaniu walizek mam ochotę zamknąć się w łazience i głośno płakać. Jestem mamą dwójki cudownych maluchów, trzyletniej Zuzi i sześcioletniego Kacpra, i po prostu nie potrafię już dłużej udawać tej idealnej, wiecznie uśmiechniętej mamusi z kolorowych gazet. Muszę to wreszcie głośno z siebie wyrzucić, bo pękam od środka z powodu poczucia winy: wakacje z dziećmi to nie odpoczynek, to katorga, przed którą drżę ze strachu. Spędzamy te upragnione dwa tygodnie na nieustannym pilnowaniu, sprzątaniu rozlanego soku i gaszeniu potężnych pożarów emocjonalnych, wracając do domu o wiele bardziej wykończeni, niż byliśmy przed wyjazdem. Prawda o urlopie z maluchem, czyli logistyczny koszmar na plaży Większość z nas karmi się pięknymi obrazkami z mediów społecznościowych, gdzie zrelaksowani rodzice sączą zimne napoje, a ich czyste, opalone dzieci grzecznie budują zamki z piasku obok leżaka. Rzeczywistość rodzinnego wyjazdu nad morze czy w góry to jednak brutalny, nieustanny maraton logistyczny, który zaczyna się już na etapie pakowania połowy domu do bagażnika samochodu. Trzeba zabrać apteczkę na każdą możliwą chorobę świata, setki ubranek na zmianę, ulubione zabawki, wózki i kocyki, a sam proces podróży z marudzącą dwójką na tylnym siedzeniu to potworny test dla psychiki każdego dorosłego. Kiedy wreszcie docieramy na miejsce, zamiast upragnionej ciszy i świętego spokoju, zaczyna się najtrudniejsza, bezpłatna praca na całodobowy etat, tyle że w znacznie trudniejszych warunkach niż te domowe. Na plaży czy na górskim szlaku nie ma ani jednej sekundy na to, by zamknąć oczy, poczytać książkę czy po prostu posłuchać szumu fal. Cały czas jesteśmy w stanie najwyższej gotowości bojowej, biegając za uciekającym trzylatkiem, smarując dzieci kremem z filtrem, którego one szczerze nienawidzą, i wysłuchując wiecznych narzekań, że piasek parzy w stopy, a słońce świeci za mocno. Zamiast luksusowych posiłków w restauracjach, mamy nerwowe połykanie zimnego jedzenia w pośpiechu, byle tylko maluch nie rozniósł lokalu i nie zaczął krzyczeć na całą salę z powodu zmęczenia. To nie jest regeneracja sił, której tak dramatycznie potrzebuję po całym roku zarywania nocy i ciężkiej pracy zawodowej. To zwyczajne przeniesienie domowych obowiązków w inne, znacznie droższe miejsce, gdzie brak znajomych kątów i rutyny tylko potęguje dziecięce fochy oraz histerie. Instagramowe wakacje kontra brutalna rzeczywistość w kurorcie Najbardziej wykańcza mnie ta wszechobecna presja otoczenia, która nakazuje nam zachwycać się każdą chwilą spędzoną w rodzinnym gronie i udawać, że jesteśmy najszczęśliwsi na świecie. Kiedy na wczasach mam ochotę usiąść na krawędzi basenu i po prostu gapić się w przestrzeń, natychmiast dopada mnie potworne poczucie winy, że jestem złą, wyrodną matką, która nie potrafi docenić czasu z własnymi dziećmi. Prawda jest taka, że w trakcie tych dwóch tygodni tak zwanego wypoczynku marzę jedynie o powrocie do mojego spokojnego biura i wypiciu ciepłej kawy w ciszy, bez konieczności ciągłego negocjowania warunków zjedzenia choćby kawałka obiadu. Dzieci w nowym otoczeniu bardzo często stają się przebodźcowane, rozdrażnione i niespokojne, co skutkuje potężnymi awanturami o każdą najgorszą bzdurę, od koloru kółka do pływania po temperaturę wody w basenie. Dorośli, zamiast zbliżać się do siebie, skaczą sobie do gardeł z powodu permanentnego niewyspania i zmęczenia fizycznego, próbując jakoś ogarnąć ten chaos. Płacimy ogromne pieniądze za hotele z opcją all inclusive, a potem i tak spędzamy wieczory w zamkniętym, ciemnym pokoju hotelowym od godziny dwudziestej, bo dzieci muszą iść spać, a my siedzimy w ciszy, rozmawiając szeptem, żeby ich nie obudzić. Gdzie w tym wszystkim jest czas na relaks, na rozmowę z mężem, na złapanie oddechu od codziennej szarzyzny? Strach przed urlopem i wielkie tabu współczesnego macierzyństwa Wiem, że po publikacji tego listu wyleje się na mnie fala krytyki ze strony idealnych matek, które zaczną pisać, że powinnam być wdzięczna za to, co mam, i że dzieci tak szybko rosną. Ja jednak rozmawiam na boku z wieloma koleżankami z placów zabaw i widzę w ich oczach dokładnie ten sam strach oraz gigantyczne wycieńczenie. Boimy się przyznać same przed sobą, że rodzinne wyjazdy nas po prostu przerastają i że jako kobiety potrzebujemy czasem odpoczynku od roli matki, kucharki i animatorki czasu wolnego w jednym. Chcę za pośrednictwem Państwa portalu zaapelować do wszystkich rodziców, którzy właśnie teraz, na początku czerwca, czują ten sam paraliżujący lęk przed zbliżającymi się urlopami: przestańmy wreszcie udawać i zrzućmy te maski idealności. Mamy pełne prawo czuć się zmęczeni, mamy prawo mówić, że wyjazd z dwójką czy trójką kilkulatków to potwornie ciężka harówka, a nie sielanka pod palmami. Może, gdy zaczniemy głośno i bez wstydu rozmawiać o tym, jak trudne logistycznie i emocjonalnie są rodzinne wczasy, zniknie z nas to potworne, niszczące poczucie winy? Ela Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: „Znalazłam to w spiżarni w starym pudełku po piernikach. Prawda o mojej nieczułej matce złamała mi serce”
Polacy na rodzinnych wakacjach. „Dostają syndromu psa spuszczonego z łańcucha. Szkoda dzieci”
Wyjazd z dziećmi powinien być lekcją empatii, spokoju i odpoczynku w rodzinnym gronie. Przeczytaj niezwykle emocjonalny i mocny list naszej czytelniczki, która podczas urlopu nad Bałtykiem była świadkiem zachowań, jakie nigdy nie powinny mieć miejsca na oczach małych, bezbronnych dzieci.
Piszę do Państwa na gorąco, siedząc na balkonie pokoju w jednym z popularnych nadmorskich kurortów. Wyjechaliśmy z mężem i naszym pięcioletnim synkiem na upragniony urlop, licząc na szum fal, zbieranie muszelek i spokój, którego tak bardzo brakowało nam po ciężkim roku w pracy. Rzeczywistość, którą zastałam na miejscu, kompletnie mnie jednak przerosła i sprawiła, że zamiast odpoczywać, czuję głęboki wstyd za moich rodaków. Od kilku dni obserwuję zachowanie dorosłych ludzi i dociera do mnie bolesna prawda o tym, jak wyglądają wakacje polskich rodzin nad morzem. Wielu rodziców po przekroczeniu tabliczki z nazwą miejscowości dostaje jakiegoś przedziwnego amoku i zachowuje się, jakby zerwali się z uwięzi, kompletnie zapominając, że obok nich stoją mali, chłonni jak gąbka ludzie. Agresja i hałas zamiast szumu fal na plaży Pierwsze zderzenie z tą smutną rzeczywistością przeżyliśmy już pierwszego dnia podczas wyjścia na plażę. Parawany wbijane z taką furią, jakby to była walka o terytorium, to zaledwie wierzchołek góry lodowej, z którego wszyscy się śmiejemy w internecie. Prawdziwym dramatem jest to, jak ci ludzie komunikują się ze sobą i ze swoimi pociechami. Krzyk, wulgaryzmy rzucane pod nosem na parawan sąsiada i totalny brak życzliwości to tutaj absolutna norma. Słuchałam z przerażeniem, jak matka siedząca dwa metry ode mnie wrzeszczała na swojego kilkuletniego synka, bo ten usmarował się lodem albo przyniósł na koc za dużo piasku. Ci ludzie przyjeżdżają nad Bałtyk z potwornym poziomem frustracji, którą zamiast leczyć ciszą i spacerami, wyładowują na wszystkich wokół, a najmocniej na własnej rodzinie. Wyzwiska, szarpanie za ręce i ciągłe pretensje sprawiają, że na tej plaży nie da się odpocząć. Najbardziej w tym wszystkim szkoda mi dzieci, które siedzą cichutko w tym swoim wygrodzonym kawałku piasku, patrząc na czerwone z wściekłości twarze swoich mam i ojców. Wakacyjny wyjazd z dziećmi staje się dla tych maluchów szkołą przetrwania i festiwalem lęku przed tym, kiedy dorosły znowu wybuchnie z byle powodu. Czerwcowe wieczory pełne totalnego rozluźnienia Kiedy słońce zaczyna chować się za horyzontem, nadmorskie deptaki i hotelowe ośrodki zamieniają się w zupełnie inny, jeszcze bardziej niepokojący świat. To właśnie wtedy najmocniej widać ten syndrom spuszczenia ze smyczy, o którym wspomniałam na początku. Dorośli, którzy w domach prawdopodobnie żyją pod presją pracy i opinii sąsiadów, tutaj nagle uznają, że zasady społeczne ich nie obowiązują. Odpalają się imprezowe tryby, w których główną rolę grają kolorowe drinki, puszki kupowane kartonami w dyskontach i głośna, dudniąca muzyka puszczana z przenośnych głośników prosto na placach zabaw. Siedziałam wczoraj w ogródku restauracyjnym i z rosnącym zażenowaniem patrzyłam na grupę rodziców, którzy zamawiali kolejne rundy mocnych trunków, głośno rycząc ze śmiechu i przeklinając przy stole. Ich dzieci, pozostawione całkowicie same sobie, biegały między kelnerami niosącymi gorące posiłki, potykały się i płakały, ale nikt z dorosłych nie raczył nawet odwrócić głowy. Liczyła się tylko zabawa, głośne rozmowy i chęć nadrobienia całego roku w kilka dni. Ci rodzice zachowują się tak, jakby dzieci były jedynie uciążliwym dodatkiem do ich własnego, upragnionego balu, a ich małe oczy rejestrują każdy chwiejny krok tatusia i każdy bełkotliwy śmiech mamusi. Jak wakacyjny egoizm dorosłych niszczy psychikę dzieci To, co najbardziej przeraża mnie w zachowaniu polskich urlopowiczów, to absolutny brak autorefleksji. Dorośli myślą, że skoro zapłacili za pobyt, to wykupili sobie prawo do totalnego resetu i odpięcia jakichkolwiek hamulców moralnych. Nie rozumieją, że dla małego dziecka widok agresywnego lub skrajnie wulgarnego rodzica to potworne zachwianie poczucia bezpieczeństwa. Maluch nie potrafi sobie wytłumaczyć, dlaczego tata, który w domu uczył go dobrych manier, tutaj wyzywa pana z parkingu, a mama wieczorem staje się zupełnie inną, obcą osobą. Kończę ten list z ogromnym apelem do wszystkich, którzy planują letni wypoczynek: opamiętajcie się i schowajcie ten swój egoizm do kieszeni. Wczasy z dziećmi to nie jest czas na nadrabianie imprezowych zaległości z młodości ani na dawanie upustu swoim najgorszym frustracjom. Wasze dzieci patrzą na Was w każdej sekundzie tego wyjazdu i chłoną te wzorce, które potem poniosą w swoje dorosłe życie. Nie fundujcie im wspomnień pełnych krzyku, dymu i widoku rodziców, którzy stracili ludzką godność dla kilku dni złudnej wolności. Pozdrawiam, Dorota Napisz do nas: redakcja@mamotoja.pl Zobacz też: „Składam się już na dziesiąty prezent dla nauczyciela. Na kolejny chyba wezmę kredyt”
Wypłacają 2590 zł na wakacje i nikt nie sprawdza dochodu. Przelew przyjdzie do końca sierpnia
Świadczenie urlopowe dla nauczycieli w 2026 roku może wynieść nawet ok. 2590 zł „na rękę”. Dodatek ma trafić na konta bez składania wniosku i przysługuje niezależnie od dochodu. Wypłaty mają zostać zrealizowane do 31 sierpnia 2026 r., a kwota zależy m.in. od etatu i okresu zatrudnienia.
Świadczenie urlopowe dla nauczycieli w 2026 roku zapowiada się jako realne wsparcie przed wakacyjnymi wydatkami. Dodatek ma być wypłacany automatycznie i nie jest uzależniony od dochodu. Kluczowy jest termin: pieniądze powinny trafić na konto najpóźniej do 31 sierpnia 2026 r., a ostateczna kwota zależy od tego, na jakich warunkach nauczyciel jest zatrudniony. Pieniądze na wakacje bez wniosku, ale z konkretnymi zasadami Świadczenie przysługuje nauczycielom zatrudnionym na podstawie Karty Nauczyciela. W praktyce oznacza to, że dodatek nie jest powiązany ani ze stażem pracy, ani ze stopniem awansu zawodowego. Nie ma też kryterium dochodowego, więc nie trzeba niczego udowadniać dokumentami z domowego budżetu. Ważne dla wielu rodzin jest również to, że świadczenie może objąć nie tylko osoby pracujące w standardowym trybie. Wskazano, że pieniądze mogą otrzymać także: nauczyciele zatrudnieni na zastępstwo, nauczyciele przebywający na urlopach macierzyńskich i wychowawczych, o ile pozostają w stosunku pracy. Zasada „bez wniosku” oznacza, że nie ma dodatkowej formalności po stronie nauczyciela. Wypłata ma zostać zrealizowana z urzędu, w terminie do końca sierpnia. Kwoty rosną, a różnice potrafią zaskoczyć Wysokość świadczenia urlopowego jest podawana w kwocie brutto, a dopiero po potrąceniu składek widać realną sumę, która zasila konto. Dla porównania w roku szkolnym 2021/2022 dodatek na wakacje wynosił 1662,97 zł brutto. W tym roku ta kwota to już 2943,23 zł brutto. To właśnie 2943,23 zł brutto ma być maksymalną stawką świadczenia. Po odliczeniach daje to ok. 2590 zł na rękę. Trzeba też pamiętać, że nie każdy otrzyma maksimum. Ostateczna wysokość dodatku zależy od: okresu zatrudnienia, wymiaru etatu. Nauczyciel zatrudniony na pełny etat od grudnia 2025 r. ma otrzymać 2207,42 zł brutto. Z kolei przy 2/3 etatu świadczenie wynosi 1962,15 zł brutto. Etat, okres zatrudnienia i urlop bezpłatny – tu kryje się haczyk Warto zwrócić uwagę na to, co może obniżyć wypłatę. Niższy dodatek na wakacje otrzymają osoby przebywające na urlopie bezpłatnym. To szczegół, który łatwo przeoczyć, a który potrafi zmienić kwotę końcową. W praktyce świadczenie urlopowe dla nauczycieli jest więc rozwiązaniem powszechnym, ale nie „jednakowym dla wszystkich”. Najbezpieczniej jest podejść do tego, jak do domowego budżetu: sprawdzić swój wymiar etatu i okres zatrudnienia w roku szkolnym, a potem dopiero oszacować, czy bliżej będzie do maksymalnej stawki 2943,23 zł brutto, czy do kwot proporcjonalnie niższych. Jedno pozostaje stałe: wypłata ma nastąpić do 31 sierpnia 2026 r., bez względu na dochód i bez potrzeby składania wniosku. Dla wielu rodzin to moment, w którym łatwiej spiąć wakacyjne koszty albo przygotować się na wydatki końcówki lata. Źródło: Gazeta Prawna Zobacz też: 10 tys. zł na rękę dla rodziców. Nowe „maluszkowe” wchodzi od 1 września
Wraca bon turystyczny 2025. Dla kogo 400 zł i gdzie złożyć wniosek?
Bon turystyczny to dopłaty do wypoczynku w wybranych miejscach w Polsce. Pieniądze będą przeznaczone dla dzieci i dorosłych, którzy odwiedzą m.in. Podlasie i Opolszczyznę. Wyjaśniamy, od kiedy obowiązuje bon turystyczny 2025 i dla kogo będzie dofinansowanie do noclegów.
Bon turystyczny 2025 to długo wyczekiwana pomoc zarówno dla branży turystycznej, jak i samych turystów. Program obejmie wybrane regiony Polski, m.in. województwo dolnośląskie i Podlasie. Bon turystyczny ma ożywić turystykę w poszkodowanych regionach kraju: na wschodzie, gdzie sytuacja jest trudna ze względu na kryzys migracyjny, oraz na południowym zachodzie, gdzie turystyka podupadła na skutek powodzi. Dopłaty do noclegów to nawet 400 zł, a pomoc będzie przeznaczona i dla dzieci, i dla dorosłych turystów. Wiadomo już, od kiedy będzie dostępny bon turystyczny, i jakie warunki trzeba spełnić, żeby skorzystać z dofinansowania. Wyjaśniamy, jak złożyć wniosek o bon turystyczny 2025. Ważne: liczy się kolejność zgłoszeń, więc warto się pospieszyć! Spis treści: Od kiedy bon turystyczny 2025? Bon turystyczny 2025 Podlasie Od kiedy rusza bon turystyczny na Podlasiu? Jak złożyć wniosek o podlaski bon turystyczny? Bon turystyczny 2025 Dolny Śląsk i Opolszczyzna Bon turystyczny 2025: wniosek i warunki Czy będzie ogólnopolski bon turystyczny 2025? Od kiedy bon turystyczny 2025? Wraca bon turystyczny: to dobra wiadomość dla rodzin planujących wyjazdy wiosenno-letnie i wakacyjne. Ważne jednak, że dopłaty do noclegów 2025 nie będą obowiązywać w całej Polsce, a jedynie w wybranych regionach kraju. Bon turystyczny obejmie m.in. Podlasie. Z lokalnych bonów turystycznych będzie można skorzystać w różnych terminach − wszystko zależy od regionu, do którego planowany jest wyjazd. Podlaski bon turystyczny ma ruszyć już w kwietniu i obowiązywać do końca grudnia 2025. Z kolei bon turystyczny dla Dolnego Śląska i Opolszczyzny zapowiadany jest na okres wiosenno-letni 2025. Bon turystyczny 2025 Podlasie Podlasie będzie miało własny bon turystyczny. Dofinansowanie dla turystów odwiedzających województwo podlaskie ma wspomóc lokalną branżę turystyczną, która mocno ucierpiała z powodu kryzysu migracyjnego. Tamtejszy samorząd ma nadzieję, że nowy bon turystyczny zachęci Polaków do organizowania wypoczynku właśnie w Podlaskiem. Ile wyniesie podlaski bon turystyczny? Będzie to od 200 do 400 zł. Kwota ma zależeć od standardu obiektu: 200 zł – kempingi, schroniska i gospodarstwa agroturystyczne, 300 zł – hotele jedno- i dwugwiazdkowe, apartamenty i pensjonaty, 400 zł – hotele trzy-, cztero- i pięciogwiazdkowe. Od kiedy rusza bon turystyczny na Podlasiu? Bon turystyczny na Podlasiu ruszy od 20 kwietnia 2025 − to wtedy będzie już można złożyć wniosek. Lokalne władze chcą potem sukcesywnie przeznaczać środki na podlaski bon turystyczny, tak aby turyści mogli korzystać z dopłat przez cały rok, a nie tylko latem. Z bonu będzie można skorzystać: od 20 kwietnia do 31 maja 2025 – będzie można wygenerować bon na noclegi realizowane w kwietniu i maju 2025 roku; od 1 czerwca do 31 grudnia 2025 – będzie można wygenerować bon na noclegi realizowane od czerwca do grudnia 2025 roku. Jak złożyć wniosek o podlaski bon turystyczny? Wiadomo już, że jedna osoba może wygenerować tylko jeden bon, który można wykorzystać na jedną rezerwację. Ta zasada ma obowiązywać niezależnie od liczby osób, które będą nocować w obiekcie. Bon będzie generowany w formie cyfrowej. Dokument zostanie oznaczony unikalnym numerem, kodem QR i będzie przypisany do numeru telefonu osoby podanej we wniosku. Uwaga! Nabór wniosków do pierwszej tury programu będzie trwać od 20 kwietnia do 31 maja. Liczy się kolejność zgłoszeń, a więc bony otrzymają te osoby, które zgłoszą się jako pierwsze, aż do wyczerpania środków przeznaczonych na dany okres. Później samorząd województwa będzie uruchamiał kolejne tury programu, a na każdą z nich przeznaczy określoną sumę pieniędzy: od 20 kwietnia do 31 maja 2025 r. – 350 000 zł, czerwiec 2025 r. – 300 000 zł, lipiec 2025 r. – 200 000 zł, sierpień 2025 r. – 200 000 zł, wrzesień 2025 r. – 300 000 zł, październik 2025 r. – 300 000 zł, listopad 2025 r. – 150 000 zł i grudzień 2025 r. – 200 000 zł. Bon turystyczny można wygenerować na stronie programu podlaskibonturystyczny.pl, a następnie podać jego numer przy płatności za pobyt − odpowiednia kwota zostanie odliczona od rachunku. Ważne: we wniosku o bon turystyczny trzeba obowiązkowo wskazać kategorię obiektu, w którym ma się zamiar dokonać rezerwacji. od tego będzie zależeć kwota dofinansowania: I kategoria: kempingi, pola biwakowe, schroniska młodzieżowe, schroniska, hostele, kwatery agroturystyczne oraz pokoje gościnne, II kategoria: hotele jedno i dwu-gwiazdkowe, motele, pensjonaty, domy wycieczkowe, ośrodki wypoczynkowe, apartamenty, wille/dworki/zamki/pałace, III kategoria: hotele trzy, cztero i pięcio-gwiazdkowe. Uwaga! Wygenerowany bon turystyczny jest przypisany do konkretnej osoby i nie można go przekazywać innym ani wymienić na pieniądze! Bon turystyczny 2025 Dolny Śląsk i Opolszczyzna Lokalny bon turystyczny otrzymają również turyści odwiedzający województwo dolnośląskie i opolskie. Dofinansowanie do noclegów dla osób przyjeżdżających spoza tych województw ma wesprzeć lokalne firmy i pobudzić ruch turystyczny. Prace nad bonem turystycznym dla Dolnego Śląska i Opolszczyzny wciąż trwają, na razie wiadomo, że: będzie obowiązywał w sezonie wiosenno-letnim, będzie przysługiwał turystom z całej Polski poza województwami dolnośląskim i opolskim. Nie określono jeszcze, jaka będzie wartość bonu turystycznego dla Dolnego Śląska i Opolszczyzny. Bon turystyczny 2025: wniosek i warunki Aby skorzystać z bonu turystycznego, trzeba będzie: przyjechać spoza danego województwa, złożyć wniosek o bon turystyczny, zarezerwować co najmniej dwa noclegi w wybranym obiekcie. Właściciele obiektów noclegowych mogą składać wnioski o udział w programie do 11 kwietnia. Obiekty, w których będzie obowiązywać bon turystyczny, muszą być zarejestrowane w ewidencji prowadzonej przez samorząd lokalny. Nie mogą też mieć żadnych zaległości w ZUS ani urzędach skarbowych. Obiekty te zostaną podzielone na trzy grupy: gospodarstwa agroturystyczne, pola dla kamperów, pola namiotowe, schroniska młodzieżowe, obiekty jedno- i dwugwiazdkowe, hotele trzygwiazdkowe lub z większą liczbą gwiazdek. Pełna lista dostępnych obiektów będzie dostępna po 20 kwietnia 2025 na stronie www.podlaskibonturystyczny.pl. Czy będzie ogólnopolski bon turystyczny 2025? Poprzedni bon turystyczny cieszył się ogromnym powodzeniem, ale stracił ważność wraz z końcem marca 2023. Teraz raczej nie ma co liczyć na bon turystyczny w takiej samej formie. Nie będzie zatem dodatkowych pieniędzy wypłacanych na każde dziecko i przeznaczonych na wakacje. Dlaczego nic nie wskazuje na to, aby wszedł w życie ogólnopolski bon turystyczny? Minister sportu i turystyki, Sławomir Nitras, wyjaśnił, że polska branża turystyczna ma się dobrze, nie ma więc potrzeby udzielania ogólnokrajowego wsparcia. Co innego lokalne bony turystyczne − dopłaty do wypoczynku w wybranych regionach mają wspomóc najbardziej potrzebujące województwa. Zobacz też: Przerwa wielkanocna 2025: dzieci wrócą do szkoły wyjątkowo późno Ospa wietrzna: jak długo trzeba siedzieć w domu? Dziecko zaraża dłużej niż myślisz Przysłowia o miesiącach: wesołe powiedzenia i rymowanki dla dzieci pełne mądrości
Rodzina z dziećmi zostawiła po sobie bałagan, a internauci podzieleni. Kto ma rację?
Właściciel domków letniskowych w Krynicy Morskiej opublikował zdjęcia, które wywołały w sieci prawdziwą burzę. Na widok bałaganu, który zostawiła po sobie rodzina z trójką dzieci, oburzyli się niemal wszyscy. Jedni na rodzinę „syfiarzy”, a drudzy na właścicieli domków (m.in. za bardzo wysokie ceny i konieczność wczesnego wymeldowywania się).
„Krynica Morska” to facebookowa strona, na której prezentowane są aktualności dotyczące atrakcji turystycznych. Ale chyba żaden post nie wzbudził dotąd takiej dyskusji, jak ten ze zdjęciami bałaganu w domku i opisem: „Niestety nie wszyscy goście wiedzą, jak się zachować. Tak np. zostawiła dziś domek rodzina z trójką dzieci”. Internauci: „Co za syfiarze!” Zlew pełen niepozmywanych talerzy i kubków. Śmieci obok kosza na odpadki. Brudny ręcznik na podłodze w łazience. To tylko niektóre „widoczki” z Krynicy opublikowane przez właściciela domku letniskowego. „Te dzieci są z pewnością na takim śmietniku chowane”. „Podejrzewam, że taki sam chlew mają w domu”. „Dawniej bydło w stodole spało”. „Przykro na to patrzeć! Też mam trójkę dzieci. Zawsze dbamy o domek, w którym spędzamy wakacje, dbając jak o swój. Współczuję właścicielom!”. „Co za syfiarze! Brak słów…”. „Tak robi rozdawnictwo 500 plus, nic nie szanują, bo wszystko mają za nic. Współczuję państwu bałaganu i sprzątania. Należałoby po takich gościach odbierać osobiście pokój i zwracać na bieżąco uwagę” Tego typu komentarzy pod postem są setki. Sprzątanie w cenie? Spora część internautów zwróciła jednak uwagę, że problem leży po stronie właścicieli domków. Wielu turystów uważa, że sprzątanie jest lub powinno być w (wysokiej) cenie wynajmu. Zwracają też uwagę, że doba hotelowa często zaczyna się o godzinie 14, a kończy o 10 rano… „Jeśli z trójką małych dzieci, to jestem w stanie wszystko zrozumieć. Szczerze mówiąc, widziałam dużo gorsze rzeczy pozostawione przez ludzi bez dzieci”. „Ceny macie jak w hotelach, to się nie dziwcie, że ludzie tak Was traktują. Większość ogłoszeń ma w cenie >, więc skoro za to płacę, to wymagam”. „Bez przesady… bałagan zostawili, ale nie ma aż takiego syfu i zniszczeń. Za coś w końcu bierzecie te kilka stówek za noc, więc nie marudzić, tylko zakasać rękawy i sprzątać”. „Za tak wygórowane ceny kwater trudno wymagać, aby wczasowicze bawili się w sprzątanie. Koniec bonu za rok, może będzie Pani prosić o turystów”. <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="665" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FKrynicaMorska%2Fposts%2Fpfbid02B7oGwxVftt75QNnvc6A43k8TKFFp4C2Dm6d9k18oT42g5hmtLE1xC4CrTX4k5wx4l&show_text=true&width=500" style="border:none;overflow:hidden" width="500"> źródło: Fb/Krynica Morska Piszemy też o: Nowy trend na TikToku: „spuszczanie” powietrza z brzucha. Czy to bezpieczne dla maluszka? [WIDEO] „Narzekacie na ceny szkolnych obiadów i książek, więc na co wydajecie 500 plus?” [LIST DO REDAKCJI] Dziecko włożyło coś do nosa? Zastosuj „pocałunek matki”. Ratowniczka pokazuje, co robić
„Brudne nogi i tanie chipsy. Babcia wzięła moją córkę na działkę i tam pozwala jej na wszystko. Rozpuści mi dziecko!” [LIST DO REDAKCJI]
Wczoraj wzięłam wolny dzień i pojechałam na działkę moich rodziców. I do wczoraj uważałam, że pomysł, by córka spędziła tam część wakacji, jest rewelacyjny. Świeże powietrze, trzy kroki na plażę nad rzeką, na działce zatrzęsienie ekologicznych truskawek, malin, marchewek, pomidorów… Nawet nie przyszło mi do głowy, że popełniam straszny błąd.
Bardzo się myliłam co do mojej mamy, którą do tej pory uważałam za rozsądną kobietę. Według męża i mojego ojca nie dzieje się nic złego… Córka jest wręcz zachwycona. Ale ja na samą myśl, co tam się dzieje, dostaję gęsiej skórki. Codzienne „święto brudasa” Kiedy przyjechałam, Julka jeszcze spała. Było około godziny 11, więc postanowiłam ją obudzić. Odchyliłam kołderkę, żeby połaskotać ją delikatnie w stopę. I zatkało mnie. Nogi były brudne jak święta ziemia! Jak można położyć 5-letnie dziecko spać i nie dopilnować, żeby miało czyste nóżki?! Odruchowo obejrzałam jej dłonie. Czarne pazury, ręce lepiące, podrapane… Zrobiło mi się słabo. Juleczka się obudziła i od razu zaczęła opowiadać, jak tu jest super. – Widzę, że wczoraj babcia zrobiła ci nawet dzień brudaska – zagaiłam, wymownie patrząc na jej stopy. – Codziennie mamy święto brudasa – zaśmiała się Julka. Pomyślałam, że to faktycznie „super”. I już mocno zaniepokojona zapytałam o mycie zębów. Usłyszałam tylko „Raz myłam”. Od tygodnia moje dziecko raz myło zęby! I to będąc pod opieką mojej matki, która wychowywała mnie i brata w kulcie dbania o zęby i o higienę w ogóle. Zamiast malin i marchewek: tanie chipsy i cukierki A to wcale nie był koniec. Okazało się bowiem, że moja matka zgromadziła zapasy cukierków i chipsów. Nawet nie chciałam myśleć o tym, jak często uzupełnia je o nowe „przysmaki”. – Babcia ci to kupiła? – zapytałam Julkę, biorąc do ręki opakowanie po najtańszych chrupkach. – Ja wybrałam, babcia kupiła – usłyszałam w odpowiedzi. Musiałam się przejść, żeby ochłonąć i nie zrobić matce awantury. Poszłam nad rzekę i zastanawiałam się, co mam zrobić. Czy zabrać dziecko z powrotem do domu, czy spróbować porozmawiać z mamą? OK, nie ustalałam z nią żadnych zasad dotyczących pobytu Julii, ale… nie miałam pojęcia, że zostaną zaniedbane tak podstawowe rzeczy. Szkoda, że jeszcze nie dają jej piwa (w końcu są wakacje) Wróciłam i zastałam córkę z dziadkami przy szklaneczkach z jakąś podróbką coli. W domu Julka nigdy nie pije coli, bo nie lubi… Doskonale wie jednak, że to nie jest zdrowy napój. Tak samo wie, że chipsy i cukierki to nie są rzeczy, które je się codziennie bez umiaru. I że pierwszą rzeczą po porannym siusiu jest umycie rąk, a potem buzi i oczu (jak to mówimy „z resztek snu”). Tymczasem popijała tę colę z „resztkami snu” w oczkach. Ręce były tak samo brudne jak wtedy, gdy ją obudziłam… Natychmiast wysłałam ją do łazienki. Wtedy też powiedziałam babci, że nie wierzę w to, co widzę… W te czarne nogi i paznokcie, chipsy, cukierki i przekonanie Julki, że to wszystko jest super. Usłyszałam, że „Są wakacje, a tu jest wieś”. Że codziennie są nad rzeką, gdzie Juleczka brodzi sobie w wodzie, więc nóżki na pewno myte są codziennie. Poza tym mama okłamała mnie, bo powiedziała, że Julka myje zęby codziennie. Za to przyznała, że nie bardzo chce jeść warzywa i owoce. Że „skubnie sobie najwyżej trochę borówek”. Że „jak to dzieciak”. Dziadek dodał, że mała woli chipsiki, które jemu też bardzo smakują. I że wieczorami podjada je do piwka. Naprawdę, czekałam, aż powiedzą, że piwo też małej dają. Bo są wakacje, bo przesadzam, bo przecież „dzieciak zdrowy i zadowolony jest”. Do cholery, pewnie, że jest, skoro nie obowiązują żadne zasady! Już widzę, co się będzie działo, jak zabiorę ją z tego „raju” Po powrocie opowiedziałam wszystko mężowi. Usłyszałam: „Weź, wyluzuj”. Weź, wyluzuj… Babcia rozpuści mi dziecko jak dziadowski bicz, a ja mam się wyluzować. Wiedząc, że kładzie się spać i wstaje lepiące od brudu i je śmieci! W sobotę jadę na działkę i jeśli córka znów będzie brudna jak nieboskie stworzenie – natychmiast zabieram ją z powrotem. Oczywiście dziecko nic z tego nie zrozumie i będzie uważało mnie za potwora. Już widzę, co się będzie działo, jak zabiorę ją z tego „raju”. Już słyszę awantury o każde mycie… Magda M. Piszemy też o: Lekarze, zamiast zajmować się porodem, musieli zająć się... tatą. Wszystko nagrała kamera Niemowlę samo w samochodzie. W upał! Matka poszła na zakupy „Dzieci w telefonach na wakacjach to plaga. Rodzicom tak wygodnie, tylko maluchów żal” [LIST DO REDAKCJI]
Najlepsze atrakcje dla dzieci – zachodniopomorskie
Budowanie zamków z piasku czy pluskanie się nad polskim morzem to nie jedyne atrakcje dla dzieci. Zachodniopomorskie województwo obfituje w przeróżne miejsca, które dostarczą całej waszej rodzinie niezapomnianych wrażeń.
W województwie zachodniopomorskim znajdziecie liczne zabytki, jednak wiele z nich nie ma dostosowanych atrakcji dla dzieci. Nasz przewodnik zawiera wyłącznie takie obiekty, które dostarczą wam i waszym pociechom wielu godzin dobrej zabawy. Atrakcje dla dzieci w zachodniopomorskim: Nadmorska Kolej Wąskotorowa Muzeum Bursztynu Be Happy Museum Zamek Książąt Pomorskich Podziemne miasto na wyspie Wolin Latarnie morskie Promenada Gwiazd – Międzyzdroje Ogrody tematyczne Hortulus Krzywy Las Gryfin Woliński Park Narodowy Rezerwat przyrody Jeziora Siegniewskie Park Wieloryba w gminie Rewal Park Wodny Koszalin Rodzinny park rozrywki Pomerania Rejs statkiem w Kołobrzegu Trasa rowerowa Nadmorska Kolej Wąskotorowa Naszą podróż po atrakcjach dla dzieci w zachodniopomorskim rozpoczniemy od podróży koleją. Lecz nie byle jaką! Nadmorska Kolej Wąskotorowa pierwszy raz zabrała pasażerów na przejażdżkę w 1896 roku. Przez ponad 125 lat, gdy cały świat zmieniał się nie do poznania – Einstein udowodnił teorię względności, Mark Weber wynalazł kolorową telewizję, a Windows podbijał światowy rynek – ona pozostała niezmieniona. Wciąż zachwyca swoimi staromodnymi i kanciastymi wagonikami. Możecie się przejechać tym reliktem przeszłości na trasie: Pogorzelica-Rewal-Trzęsacz. Będzie to doskonała okazja, żeby odwiedzić okoliczne zabytki, a także dać najmłodszym namiastkę prostego starego życia. Muzeum Bursztynu Pozostając jeszcze na chwilę przy temacie starego, lecz wtedy jeszcze niekoniecznie prostego, życia – w Jarosławcu znajduje się Muzeum Bursztynu, w którym dzieci mogą dowiedzieć się wszystkich ciekawostek o „polskim złocie”. Najmłodsi poznają historię powstania bursztynu bałtyckiego, która obejmuje aż 40 mln lat. Wysłuchają historii o przeróżnych sposobach jego wydobycia i zobaczą aż 1500 eksponatów, z których najcięższy waży aż 2906 grama! Po wizycie w Muzeum Bursztynu już nigdy nie usłyszycie na plaży dość niewygodnych dla większości rodziców pytań: „Mamo, tato skąd to jest?” i „Jak to się tu znalazło?”. Dzieci same będą znać odpowiedzi! Adres: Nadmorska 1b, Jarosławiec Be Happy Museum Nie lubicie zabierać dzieci do muzeum, bo szybko zaczynają w teatralny sposób odgrywać swoje znudzenie? Niech was nie zmyli ta nazwa, gdyż Be Happy Museum to raj dla małych aktorów i miłośników selfie! W Muzeum Szczęścia i Iluzji czekają na was animowane scenografie, dzięki którym wasze zdjęcia będą wyglądać jak z profesjonalnej sesji! Możecie zanurzyć się w wannie z różowymi kulkami, bądź usiąść na ogromnym pączku. A wszystko to jest przygotowane po to, by nastolatki – i niektórzy dorośli – mogli sobie „strzelić” perfekcyjne fotki! Adres: Papieża Jana Pawła II 3-4, Szczecin Zamek Książąt Pomorskich Ze świata Instagrama przenosimy się do krainy legend. W Szczecinie na malowniczym wzgórzu odnajdziecie historyczną siedzibę rodu Gryfitów. Jest to oczywiście obiekt wpisany do rejestru zabytków, jednak w odróżnieniu od wielu innych miejsc, jest także świetnie zachowanym symbolem słowiańskiej kultury i zwyczajów. Dzieci mogą wysłuchać tu licznych legend i historii o życiu Słowian, a także zobaczyć celę czarownicy, która została skazana na śmierć za czary. Ta historia – choć bardzo mroczna – z pewnością zainteresuje najmłodszych, gdyż jest w niej mnóstwo magicznych motywów. Ta atrakcja województwa zachodniopomorskiego na długo zapadnie w ich pamięci! Mamy dla was małą podpowiedź: Zamek Książąt Pomorskich ma bardzo dobrze przygotowane kalendarium wydarzeń. Warto odwiedzić ich stronę, przed udaniem się na miejsce, gdyż być może uda wam się trafić na dodatkowe atrakcje! Dość często odbywają się tutaj np. festiwale muzyczne. Witryna internetowa: https://zamek.szczecin.pl/ Adres: Korsarzy 34, Szczecin Podziemne miasto na wyspie Wolin Województwo zachodniopomorskie było ważnym punktem walk podczas II wojny światowej. Budynki z tamtego okresu były niemym świadkiem wielu ludobójstw. I choć jest to trudna historia, której dzieci mogą nie zrozumieć, to z tamtego okresu zachowały się także miejsca, które dla najmłodszych są po prostu „fajną” atrakcją. Podziemne miasto to kompleks, w którym niegdyś stały potężne działa i schrony. Sprzęt wojskowy miał służyć do obrony ważnej bezy Kriegsmarine w Świnoujściu. Wystawa jest interaktywna. Dzieci mogą się przenieść w sam środek walk zbrojnego konfliktu. Dla małych żołnierzy i żołnierek będzie to ekscytująca wyprawa! Adres: Bunkrowa 2, Świnoujście Latarnie morskie Jeśli lubicie całą rodziną odwiedzać miejsca widokowe, to obowiązkowym punktem na mapie waszej wycieczki powinny być latarnie. Latarnia morska w Świnoujściu to najwyższa latarnia nad polskim morzem i jedna z najwyższych na świecie! Ma aż 65 metrów wysokości. Z jej wieży zobaczycie przepiękny widok na całe wybrzeża i okoliczne miejscowości. Jeśli lubicie takie widoki, to polecamy wam także inne punkty widokowe na pomorzu zachodnim. W Niechorzu znajduje się latarnia morska z tarasem widokowym. Jest znacznie niższa od świnoujskiej, jednak oferuje równie piękne widoki. Swoją latarnię morską ma także Woliński Park Narodowy. Jest ona dość niska – na co także wskazuje jej nazwa „Kikut” – jednak znajduje się na wysokim klifie nad Morzem Bałtyckim, co znacząco poprawia jej atrakcyjność. Inne latarnie znajdziecie także w Kołobrzegu, Gąskach i Darłowie. Promenada Gwiazd – Międzyzdroje Jak to mówią miejscowi: „Wszystkie drogi w Międzyzdrojach prowadzą do Promenady Gwiazd”. Dzieci odnajdą na niej odciski swoich ulubionych aktorów czy piosenkarzy. Zapewniamy was, że przejście promenadą gwiazd przy pięknej pogodzie będzie trwało długi, długi czas. Oprócz odcisków rąk, które są oczywistą atrakcją promenady gwiazd, znajdują się tutaj także liczne stragany z lodami, goframi czy watą. Ogrody tematyczne Hortulus W województwie zachodniopomorskim znajdziecie także największy labirynt grabowy w Polsce. Mieści się on w Ogrodach Hortulus Spectabilis w Dobrzycy. To ogrody tematyczne, które są podzielone na 30 oddzielnych obiektów. Każdy z nich nawiązuje do innej architektury ogrodowej. W tym wyjątkowym miejscu całą rodziną możecie poznać piękno przyrody, lecz nie poprzez czytanie karteczek, a doświadczenie jej zmysłami! Ideą ogrodów było stworzenie miejsca, które zachwyci wszystkie zmysły odwiedzających. Najmłodsi będą zachwyceni feerią barw, którą tutaj zobaczą, a dorośli będą mogli wyciszyć umysł w pięknie naturalnego środowiska. Adres: Dobrzyca 76 Krzywy Las Gryfin Jesteście fanami Harrego Pottera? Jeśli tak, to z pewnością kojarzycie sceny zakazanego lasu, w których drzewa przybierają różne kształty i wiją się zaciekawione wydarzeniami głównych bohaterów. W Polsce mamy równie magiczne miejsce, które z pewnością zachwyciłoby reżyserów Harrego. Krzywy Las Gryfin to anomalia przyrodnicza. Wszystkie drzewa mają pnie wygięte w kierunku północy. Na temat powstania krzywego lasu krąży wiele legend, jednak podobno nikt tak naprawdę nie wie, co spowodowało wygięcie pni. Adres: Przemysłowa 25, Nowe Czarnowo Woliński Park Narodowy Przyroda zachwyci was także na wyspie Wolin w Wolińskim Parku Narodowym. Jest to najpiękniejszy odcinek klifowy nad Morzem Bałtyckim. Możecie zrelaksować się wśród lasów bukowych i otaczającej przyrody. Jednym z najbardziej zachwycających punktów jest Jezioro Turkusowe. Jego kolor jest wynikiem osadów węglanu wapnia na jego dnie, gdyż niegdyś na tych terenach funkcjonowała kopalnia kredy. Z całą pewnością jest to jedno z piękniejszych miejsc na polskim wybrzeżu. Woliński Park Narodowy ma też sporo atrakcji dla małych turystów zainteresowanych tematyką militarną. Okopy, bunkry czy pozostałości fundamentów broni są tu dość często spotykane, a takie znalezisko zachwyci każdego malucha, który marzy o służbie żołnierskiej. Adres: Międzyzdroje Rezerwat przyrody Jeziora Siegniewskie W Cedyńskim Parku Narodowym znajdują się Jeziora Siegniewskie. Naszym zdaniem jest to doskonałe miejsce na ucieczkę od całego świata i po prostu spędzenie przyjemnego czasu z dziećmi na łonie natury. Nie znajdziecie tu zbyt wielu turystów, dlatego waszymi najbliższymi kompanami będą ptaki i leśne zwierzęta. Park Wieloryba w gminie Rewal Na dobrą zabawę możecie liczyć także w Parku Wieloryba. W tej wyjątkowej atrakcji dla dzieci w zachodniopomorskim maluchy mogą nauczyć się wielu ciekawostek o podwodnym świecie podczas zabawy. Czekają tu na nie przeróżne modele zwierząt morskich, gadające papugi, a także ... Czarnobrody, z którym wspólnie poszukają zaginionego skarbu! Adres: Kamieńska 1C, Rewal Park Wodny Koszalin A co robić z dzieckiem w województwie zachodniopomorskim, gdy pada deszcz? Wasze wodne zabawy nad Morzem Bałtyckim możecie przenieść do parku wodnego w Koszalinie. Jakie atrakcje dla dzieci tutaj znajdziecie? Rwąca rzeka, gejzery powietrzne, sztuczna fala czy przeróżne baseny i zjeżdżalnie. Dzieci w każdym wieku znajdą tutaj coś dla siebie, a rodzice mogą sobie pozwolić na chwilę relaksu w SPA! Adres: Rolna 14, Koszalin Rodzinny park rozrywki Pomerania Naszym zdaniem Pomerania to największa atrakcja dla dzieci województwa zachodniopomorskiego. Jest to największy park rozrywki na pomorzu. Co tutaj znajdziecie? Przyszykujcie się na niemałą wyliczankę! W Pomerania Park Rozrywki dzieci mogą wejść do świata Wikingów, gdzie nie tylko dowiedzą się, jak wyglądał świat jarlów, lecz także poznają tajniki ich sztuki wojennej! W pogodne dni mogą zanurzyć się w Wodnym Świecie, gdzie czeka na nich 13-metrowa zjeżdżalnia i basen Rekin. Mali miłośnicy zwierząt mogą odwiedzić Mini ZOO, a więksi miłośnicy ekstremalnej zabawy mogą skorzystać z wahadeł Dragon i Extreme. Najmłodsi mogą oddać się wielogodzinnej zabawie na dmuchańcach, karuzeli lub w basenie z kulkami. Adres: Pyszka 4, Dygowo Rejs statkiem w Kołobrzegu Rejsy statkami to już klasyczne atrakcje turystyczne województwa zachodniopomorskiego. W Kołobrzegu możecie wypłynąć na Morze Bałtyckie jednym z trzech statków: Monika III, Santa Maria i Viking. Na statku będą czekać marynarze, piraci bądź wikingowie, a wasz rejs może trwać nawet 10 godzin! Mamy dla was kolejną małą podpowiedź: nie każde dziecko dobrze będzie znosić taką wycieczkę, dlatego, jeśli pierwszy raz zabieracie maluchy na rejs, to warto zaopatrzyć się w tabletki na chorobę morską. Nie zapomnijcie także kremu do opalania, gdyż opalanie na pokładzie potrafi być bardzo zdradliwe! Chłodne powietrze morskie zmniejsza odczuwalność upału, a wasza skóra dość szybko opali się na mocny heban. Adres: Cicha 6C/1, Kołobrzeg Trasa rowerowa Na pomorzu zachodnim znajdziecie także przyjemne trasy rowerowe. Na większości z nich znajdują się piękne punkty widokowe i zjazdy na pomosty. Nawet jeśli na waszą wycieczkę nie zabraliście rowerów, to nie musicie się martwić. Co kilkaset metrów znajdziecie wypożyczalnie rowerów, które są bardzo dobrze wyposażone.
Jak przygotować się do wakacji z dzieckiem? 5 kwestii, o których warto pamiętać
Przed wami upragniony, rodzinny urlop? Zwykle jest pełen zabawy i odpoczynku, jednak warto pamiętać, że czasem przytrafiają się… niespodziewane sytuacje. Podpowiadamy, o czym pamiętać, aby wakacje były komfortowe, przyjemne i bezpieczne.
Jeśli chcesz, aby podróż samolotem lub samochodem przebiegła pomyślnie, zacznij od przygotowania. Stwórz listę rzeczy do załatwienia przed podróżą, dzięki czemu zyskasz pewność, że to, co można było zrobić wcześniej, faktycznie zostało zrobione. Dzięki niej nic ci nie umknie, a gdy w czasie urlopu przydarzy się jakaś niepożądana sytuacja, będziecie na nią odpowiednio przygotowani. View Ediplayer on the source website 5 spraw, o których warto pamiętać przed podróżą z dzieckiem: 1. Wykup ubezpieczenie Wakacje z dzieckiem są pełne wyzwań, zwłaszcza gdy na urlop wybieracie się z kilkulatkiem. Aby zapewnić każdemu uczestnikowi wycieczki odpowiednią ochronę, najlepiej zdecydować się na ubezpieczenie turystyczne. Warto pamiętać o różnych zdarzeniach losowych, dlatego świetnie sprawdzi się polisa, która uwzględni: zarówno leczenie najmłodszych, jak i dorosłych (NNW), assistance w przypadku, gdy np. będzie potrzebne wsparcie prawne lub medyczne, ochronę bagażu, a także OC w życiu prywatnym, gdy np. dziecko spowoduje zniszczenia lub straty. Ważne! Najważniejszym elementem ubezpieczenia turystycznego są koszty leczenia. Ich suma powinna być dopasowana do kierunku wyjazdu – na terenie Europy niższa niż np. podczas podróży do USA czy Australii. 2. Wyrób kartę EKUZ Dzięki bezpłatnej karcie EKUZ (Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego) możliwe jest nieodpłatne korzystanie z leczenia w każdym kraju UE i EFTA. Warto przy tym pamiętać, że nie można wyrobić karty rodzinnej – każdy podróżujący ma własną kartę EKUZ. Dlaczego może się przydać? Karta umożliwia leczenie niezbędne i planowane, w ramach publicznego systemu opieki zdrowotnej danego państwa (UE, EFTA) na takich samych zasadach, jak korzystają z niego obywatele tego kraju. Aby ją uzyskać, wystarczy wypełnić wniosek np. przez ePUAP, w oddziale NFZ lub za pośrednictwem Internetowego Konta Pacjenta. 3. Zadbaj o szczepienia ochronne Warto pamiętać, że to właśnie najmłodsi są najbardziej podatni na zakażenia. Dlatego też na 6-8 tygodni przed wyjazdem wskazane jest, by udać się na wizytę do lekarza oraz sprawdzić dotychczasowe szczepienia obowiązkowe i zalecane, a także być może zdecydować się na uzupełnienie szczepień ochronnych rekomendowanych przed wyjazdami w Polsce lub wręcz wymaganych przy przekraczaniu granic danych krajów. Aby uzyskać szczegółowe informacje, jakie szczepienia warto wykonać przed wyjazdem do konkretnego państwa, należy skonsultować się z lekarzem specjalistą. 4. Wyposaż kosmetyczkę w odpowiednie preparaty Dzieci mają również większą wrażliwość na promienie słoneczne, a także zarażanie się chorobami „brudnych rąk”. Dlatego też przed podróżą warto spakować do kosmetyczki kilka preparatów, które zapewnią większą ochronę i być może pomogą uniknąć niektórych dolegliwości lub schorzeń. Z pewnością przyda się krem do opalania z filtrem – najlepiej SPF50+ – oraz kojący krem po opalaniu. Oprócz nich sprawdzi się też preparat przeciw insektom, który odstraszy np. komary, muchy i kleszcze, preparat na ukąszenia, a także płyn do dezynfekcji rąk. 5. Przygotuj apteczkę podróżną Podczas wspólnych wakacji mogą przytrafić się urazy, dlatego warto spakować do apteczki: preparat odkażający, plastry i bandaże. Sprawdzi się także pęseta, sól fizjologiczna oraz termometr. Na wyjeździe mogą przydać się także bardziej specjalistyczne preparaty takie jak: syrop na kaszel, preparat na katar, preparat na ból gardła czy środki na biegunkę. Apteczkę warto także uzupełnić o lek na ból i gorączkę np. Apap Junior do stosowania u dzieci w wieku powyżej 4. lat (od 17 kg). Dlaczego jeszcze warto spakować do apteczki Apap Junior? Preparat ma wygodną formę, idealną do podania nawet podczas podróży – granulat przyjmuje się bezpośrednio do ust (na język) i połyka, bez popijania wodą. Lek ma truskawkowo-waniliowy smak. Ponadto ze względu na postać granulek jest odpowiedni dla dzieci w wieku od lat 4, które nie potrafią połykać tabletek lub kapsułek bądź nie chcą już przyjmować dużej ilości zawiesiny. Małe i lekkie opakowanie zmieści się do każdej torby, walizki lub plecaka rodzica. Czy już wiesz, jakie sprawy warto załatwić przed wyjazdem, aby cieszyć się pięknymi wakacjami z rodziną? Apap Junior paracetamol 250 mg, granulat w saszetce. Wskazania: Objawowe leczenie łagodnego do umiarkowanego bólu oraz gorączki. Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na paracetamol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka niewydolność wątroby (skala Childa i Pugha > 9). Podmiot odpowiedzialny: US Pharmacia Sp. z o.o. ul. Ziębicka 40, 50-507 Wrocław. Ostrzeżenie: Przed użyciem zapoznaj się z ulotką, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu. Materiał powstał we współpracy z USP Zdrowie
5 sposobów na spokojne i... bezpieczne wakacje z rodziną
Urlop z rodziną z pewnością trzeba dobrze zaplanować. Aby nie był pełny napięć, które utrudniają wypoczynek, warto zadbać o kilka ważnych kwestii jeszcze przed wyjazdem. Podpowiadamy, o jakich czynnościach warto pamiętać, żeby zapewnić sobie i bliskim komfort na wakacjach.
Czy wiesz, jak nie zepsuć rodzinnych wakacji? Wyjeżdżając z dziećmi, warto być przygotowanym na wiele nieprzewidzianych zdarzeń… Niestety, nowe miejsce i mnóstwo wolnego czasu stwarzają wiele okazji do urazów, wypadków czy innych, niekoniecznie pożądanych przygód. Chociaż nie da się przygotować na wszystko, to jednak znając swoją rodzinę, można mniej więcej przewidzieć, co może się przytrafić… Czekają was rodzinne wakacje? Oto 5 czynności, które warto wykonać przed wyjazdem 1. Zadbaj o szczepienia Szczepienia są bezpiecznym i skutecznym sposobem na zapobieganie chorobom zakaźnym w podroży. Warto wiedzieć, że to właśnie dzieci są bardziej podatne na zakażenia, w tym te związane z tzw. chorobami brudnych rąk czy z kontaktem ze zwierzętami. Dlatego też na ok. 4-8 tygodni przed wyjazdem warto udać się na konsultację do lekarza, aby uzyskać informacje o zalecanych szczepieniach. Wśród nich mogą się znaleźć szczepienia przeciw: WZW typu A, kleszczowemu zapaleniu mózgu, wściekliźnie, grypie oraz durowi brzusznemu. Należy jednak pamiętać, że zależą one m.in. od sytuacji epidemiologicznej danego kraju, wieku dzieci, długości i celu pobytu, dlatego ich zakres powinien ustalić lekarz. 2. Wyrób karty EKUZ Bezpłatna karta EKUZ (Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego) umożliwia leczenie w krajach UE i EFTA. Dzięki niej można skorzystać z darmowego, niezbędnego i nieplanowanego leczenia w ramach opieki zdrowotnej danego państwa. Oznacza to, że jeśli w kraju, do którego się wybieracie wizyta u lekarza jest bezpłatna, to również wy nie będziecie musieli za nią płacić. Aby ją wyrobić, należy złożyć wniosek w oddziale NFZ, pocztą tradycyjną lub elektroniczną bądź za pośrednictwem Internetowego Konta Pacjenta (IKP). WAŻNE! Warto pamiętać, że każdy podróżujący musi posiadać własną kartę EKUZ – nie ma jednej karty dla całej rodziny. 3. Przygotuj apteczkę podróżną Podczas wakacji z dziećmi… wszystko się może zdarzyć. Przy aktywnych maluchach nietrudno o urazy i złamania, dlatego z pewnością warto mieć przy sobie podręczną apteczkę. Wyposaż ją w plastry, bandaże i wodę utlenioną. Warto mieć w niej również środki ochronne, m.in. przed słońcem czy owadami. W tym czasie zdarzają się również infekcje, dlatego zabierz ze sobą preparaty na gorączkę, kaszel, ból gardła i katar. Warto wyposażyć apteczkę także w leki na biegunkę i alergię. 4. Wyposaż samochód w fotelik do jazdy tyłem Wybierz model, który będzie posiadał wysokie oceny w testach zderzeniowych (np. niemiecki ADAC i szwedzki Test Plus) i umożliwia podróżowanie tyłem do kierunku jazdy – jest ono aż 5 razy bezpieczniejsze niż podróżowanie przodem do kierunku jazdy! Aby fotelik był w pełni bezpieczny, wybierz model dopasowany do wieku i masy ciała dziecka, a także te z homologacją i-Size. Zwróć uwagę, by można było go obsługiwać jedną ręką, a także by umożliwiał regulację kąta nachylenia oparcia i wysokości zagłówka, podnóżka oraz pasów bezpieczeństwa. Najlepiej, by był to model sprawdzonej marki, a także by kupić go w sklepie, w którym można liczyć nie tylko na pomoc fachowców, ale również sprawdzić, czy fotelik pasuje do konkretnego pojazdu. 5. Wykup ubezpieczenie turystyczne Wybierz polisę, która uwzględni pomoc, gdy ktoś z Waszej rodziny zachoruje, przydarzy się nieszczęśliwy wypadek lub ktoś Was okradnie. Świetnie sprawdzi się ubezpieczenie PZU Wojażer, które dodatkowo pomoże uzyskać wsparcie, gdy: dojdzie do zaostrzenia lub powikłania choroby przewlekłej, zachorujecie na COVID-19 podczas wyjazdu, będziecie potrzebować transportu medycznego lub pomocy tłumacza, konieczne będzie wsparcie po powrocie do domu. A dla jeszcze większego bezpieczeństwa, warto wybrać dodatkowe pakiety assistance, które zapewnią komfort podróżowania. Dzięki nim w ramach ubezpieczenia możesz np. mieć zapewniony transport do domu, jeśli musisz przerwać podróż, pobyt w hotelu na czas rekonwalescencji po chorobie lub wypadku, bądź opiekę nad podróżującymi dziećmi, jeśli dorośli trafią do szpitala. Chcesz je wykupić? Wystarczy, że udasz się do agenta lub oddziału PZU, zadzwonisz pod numer 600 600 601. Czy już wiesz, jak przygotować się do wakacji? Życzymy spokojnej i bezpiecznej podróży! Materiał powstał z udziałem PZU
Jakie ubezpieczenie sprawdzi się na urlopie z dziećmi? 5 kosztów, które powinno pokryć
Wyjeżdżając na rodzinne wakacje, warto wcześniej przygotować się również na te trudne i niespodziewane sytuacje. Skuteczną pomoc m.in. w razie wypadku, choroby lub kradzieży zapewni ubezpieczenie turystyczne. Zobacz, jaki zakres warto wybrać, aby zabezpieczyć swój budżet przed dodatkowymi kosztami.
Urlop z rodziną to czas szaleństwa, wspólnych zabaw i nierzadko… niepożądanych zdarzeń. Wyjeżdżając z dziećmi, mogą przytrafić się sytuacje, w których trzeba skorzystać z pomocy lekarza w gabinecie, a czasami nawet pobytu w szpitalu. Niestety koszt leczenia oraz innych, medycznych procedur jest zwykle wysoki, szczególnie w przypadku wakacji poza Polską. Aby nie narażać się na dodatkowe wydatki, warto wcześniej wykupić ubezpieczenie turystyczne dla całej rodziny. Zastanawiasz się, jaki powinien być jego zakres? Poniżej podpowiadamy, jakie koszty powinna uwzględniać polisa turystyczna, aby zapewniała poczucie bezpieczeństwa. View Ediplayer on the source website Najważniejsza kwestia – pokrycie kosztów leczenia Podczas rodzinnych wakacji może zdarzyć się tak, że ktoś z rodziny zachoruje bądź przydarzy mu się nieszczęśliwy wypadek. W takich sytuacjach sprawdzi się ubezpieczenie turystyczne, które zapewnia m.in.: organizację i pokrycie kosztów pobytu i leczenia w szpitalu, badań, operacji, zabiegów ambulatoryjnych i wizyt u lekarza. Istotne jest także to, by w ramach wybranego ubezpieczenia można było uzyskać zwrot kosztów leczenia, gdy np. wydasz środki na leki czy sprzęt ortopedyczny. Dodatkowo, jeśli uczestnik wyjazdu choruje przewlekle, warto wybrać ubezpieczenie wspierające na wypadek zaostrzenia lub powikłania tego schorzenia – niektóre polisy pokrywają koszty leczenia nawet do 20% sumy ubezpieczenia. Ubezpieczenie pokrywające koszty w razie nagłego zachorowania na COVID-19 Zakażenie koronawirusem SARS-CoV-2 jest powszechne, dlatego warto pomyśleć o ewentualnej ochronie i pomocy po zachorowaniu również podczas wakacji. Wybierając polisę, zwróć uwagę na to, by umożliwiała zwrot kosztów noclegu i wyżywienia w razie kwarantanny lub izolacji, organizację i pokrycie kosztów powrotu do kraju zamieszkania oraz rezygnację z uczestnictwa w wypoczynku w razie nagłego zachorowania. Inne koszty, które powinno pokryć ubezpieczenie turystyczne Jeśli szukasz polisy, zapewniającej spokój i bezpieczeństwo Twojej rodzinie podczas wakacji, wybierz taką, która pokryje koszt transportu (także medycznego) z miejsca wypadku do szpitala lub lekarza. Najlepiej, by oferowała również telefoniczną pomoc tłumacza języka angielskiego w trakcie udzielania pomocy medycznej. Wybrane ubezpieczenie na urlop powinno pokrywać koszty poszukiwań i ratownictwa np. w przypadku zaginięcia oraz wsparcie po powrocie do domu. Ubezpieczenie PZU Wojażer zapewni wam ochronę podczas wakacji Decydując się na ubezpieczenie PZU Wojażer masz pewność, że zyskujesz ochronę od wyjścia z domu do momentu powrotu z podróży (ochrona do 48 godzin po zakończeniu okresu ubezpieczenia). Co istotne, obejmuje ono wyjazdy indywidualne i rodzinne, jak również podróże grupowe (kolonie, obozy, pielgrzymki), działa w Polsce, Europie i na świecie. Kiedy otrzymasz pomoc w ramach ubezpieczenia PZU Wojażer? podczas nagłej choroby po nieszczęśliwym wypadku w przypadku zaostrzenia choroby przewlekłej po zakażeniu COVID-19 W ramach polisy PZU możesz skorzystać z: leczenia, transportu (także medycznego) z miejsca wypadku do szpitala, pomocy tłumacza podczas udzielania pomocy, akcji ratowniczej i poszukiwawczej oraz zwrotu kosztów leczenia. Co ważne, możesz również skorzystać z dodatkowych pakietów assistance, które pozwalają zapewnić większy komfort podróżowania. Ubezpieczenie PZU Wojażer możesz wykupić w wygodny sposób przez Internet, dzwoniąc pod numer 571 171 010 bądź u agenta lub w oddziale. Czy już wiesz, jakie ubezpieczenie sprawdzi się najlepiej podczas rodzinnych wakacji? Materiał powstał z udziałem PZU
Bezpieczne wakacje 2022: zasady, których musisz przestrzegać w Polsce i za granicą
Bezpieczne wakacje są jeszcze trudniejsze do zorganizowania, jeśli jedzie się z dzieckiem. Przed urlopem warto sprawdzić bezpieczne kierunki podróży, zasady reżimu sanitarnego w hotelach, na plażach i w restauracjach. Wyjaśniamy, jak zachować się bezpiecznie na wakacjach, gdzie jechać, a jakich miejsc unikać.
Bezpieczne wakacje wcale nie muszą być nudne – to także czas luzu i beztroski, o ile zachowacie rozsądek. Podczas wakacji z dzieckiem najważniejsze jest bezpieczeństwo, a rodzice muszą mieć oczy dookoła głowy! Podajemy najważniejsze zasady bezpieczeństwa na wakacjach w Polsce i za granicą. Rady na wakacje: Gdzie jechać na bezpieczne wakacje? Bezpieczne podróże 2022: wytyczne ECDC i WHO Bezpieczne wakacje: zasady Bezpieczne wakacje: zasady dla dzieci Bezpieczne wakacje nad wodą Bezpieczne wakacje na wsi Bezpieczne wakacje w górach Gdzie jechać na bezpieczne wakacje? Mimo że pandemia w Polsce oficjalnie się zakończyła, podróżowanie nadal nie jest w pełni bezpieczne. Polskie MSZ odradza niektóre podróże międzynarodowe, ale nawet jadąc na wakacje w Polsce, nie można zapomnieć o zasadach bezpieczeństwa: częstej dezynfekcji rąk, zachowaniu dystansu społecznego i unikaniu zatłoczonych miejsc. Polskie MSZ ostrzega: „Sytuacja epidemiczna na świecie stabilizuje się, wciąż jednak jest dynamiczna, a w niektórych regionach świata pozostaje niezwykle trudna. MSZ w dalszym ciągu odradza podróże, które nie są konieczne, do krajów lub regionów, w których poziom zachorowań jest znacząco wyższy niż w Polsce. W regionach o sytuacji epidemicznej zbliżonej do Polski lub z niższym poziomem zachorowań MSZ zaleca zachowanie szczególnej ostrożności. W związku z tym przy podejmowaniu decyzji o podróżach zagranicznych warto sprawdzić informacje o bieżącej sytuacji epidemiologicznej zachorowań na COVID-19. Trzeba też bezwzględnie stosować się do lokalnych wymogów sanitarno-epidemiologicznych”. Kraje niewymagające zaświadczeń ani testów na COVID (lista 2022): Albania Argentyna Austria Bułgaria Chorwacja Cypr Cypr Północny Czarnogóra Czechy Dania Dominikana Estonia Finlandia Fuerteventura Gran Canaria Grecja Hiszpania Kontynentalna i Majorka Irlandia Islandia Izrael Jordania Kostaryka Kuba Litwa Łotwa Macedonia Madera Malediwy Meksyk Norwegia Rumunia Słowenia Szwajcaria Szwecja Teneryfa Turcja Węgry Wielka Brytania Wietnam Włochy Kraje wymagające negatywnego wyniku testu na COVID od osób niezaszczepionych i niebędących ozdrowieńcami (lista 2022): Belgia Costa de la Luz Francja Gruzja (także ozdrowieńcy) Liban Malta Maroko Niemcy Portugalia Tunezja Zjednoczone Emiraty Arabskie Kraje wymagające negatywnego testu na COVID od wszystkich podróżujących (lista 2022): Madagaskar Nikaragua Kraje przyjmujące tylko osoby zaszczepione i ozdrowieńców (lista 2022): Azerbejdżan Bali (tylko zaszczepieni) Boliwia (tylko zaszczepieni/wymagany test) Brazylia (tylko zaszczepieni) Chile (tylko zaszczepieni/wymagany test) Etiopia (ozdrowieńcy do 90 dni/wymagany test) Filipiny (tylko zaszczepieni/wymagany test) Finlandia Iran (tylko zaszczepieni/wymagany test) Izrael Kanada (tylko zaszczepieni) Katar (tylko zaszczepieni) Kenia Kolumbia (tylko zaszczepieni) Liban Malezja Mauritius (tylko zaszczepieni) Oman (tylko zaszczepieni) Singapur Stany Zjednoczone (tylko zaszczepieni) Ukraina (tylko zaszczepieni) Bezpieczne podróże 2022: wytyczne ECDC i WHO ECDC (European Centre for Disease Prevention and Control) publikuje co tydzień mapę krajów, na której widać m.in. liczbę wykonanych testów na 100 tysięcy osób, liczbę nowych przypadków zakażeń na 100 tysięcy mieszkańców w ciągu ostatnich 14 dni oraz odsetek osób zaszczepionych w poszczególnych państwach UE. Kraje oznaczane są odpowiednim kolorem w zależności od oceny ryzyka. Tam, gdzie ryzyko jest wysokie (kolor ciemnoczerwony), zalecenia są następujące: wszystkie podróże do kraju dużego ryzyka powinny być wstrzymane (poza bardzo istotnymi); możliwe jest wprowadzenie dodatkowych obostrzeń, jak testowanie i kwarantanna; dzieci poniżej 6. roku życia powinny być zwolnione z kwarantanny i testowania, a dzieciom poniżej 12. roku życia nie należy zalecać kwarantanny, jeśli posiadają ważny UCC (Unijny Certyfikat COVID). Sprawdź aktualne mapy ryzyka związanego z COVID-19 w Europie i ryzyka związanego z COVID-19 na świecie. Poza tym WHO zaleca: unikaj kontaktu z osobami, które kaszlą albo mają gorączkę; często myj ręce wodą z mydłem albo przemywaj płynem na bazie alkoholu; nie dotykaj oczu, ust ani nosa i uczul dziecko, by tego nie robiło; unikaj płacenia gotówką – używaj karty, kupuj bilety online. Infografika: Światowa Organizacja Zdrowia Uwaga: zawsze warto mieć przy sobie własny płyn na bazie alkoholu lub chusteczki do dezynfekcji, aby w dowolnej chwili móc zdezynfekować ręce, np. przed posiłkiem. Zapakuj płyn do torebki lub bagażu podręcznego. Warto również wspomnieć, że w tegorocznym (2022) rankingu najbardziej atrakcyjnych i bezpiecznych miejsc na wakacje stworzonym przez organizację European Best Destination znalazły się m.in.: Lublana (Słowenia) Marbella (Hiszpania) Amiens (Francja) Płowdiw (Bułgaria) Leuven (Belgia) W 2020 roku w zestawieniu umieszczono także polskie miasta: Warszawę (13. miejsce na liście) i Gdańsk (17. miejsce na liście). Twórcy zestawienia docenili wówczas sposób, w jaki w Polsce poradzono sobie z pandemią koronawirusa, bliskość szpitali, a także liczne kawiarnie, muzea i wydarzenia plenerowe. Bezpieczne wakacje: zasady Jeśli wybierasz się w podróż na wakacje z dzieckiem: dokładnie zaplanuj waszą trasę i zastanów się, jakie miejsca będziecie odwiedzać; postaraj się maksymalnie skrócić czas przebywania w przestrzeniach ogólnodostępnych, gdzie może być dość tłoczno (np. dworzec kolejowy); koniecznie zrezygnujcie z podróży, jeśli któryś z członków rodziny ma objawy infekcji (kaszel, katar, gorączkę). W hotelu i pensjonacie: często dezynfekuj ręce płynem do dezynfekcji, który powinien znajdować się w recepcji każdego obiektu; jeśli musisz skorzystać z windy, poczekaj, aż będzie pusta (nie wchodź do niej razem z obcymi osobami), albo korzystaj ze schodów; w miarę możliwości unikaj dużych skupisk ludzi oraz miejsc, w których mogą gromadzić się dzieci (sale zabaw, place zabaw, wesołe miasteczka). Na basenie i w restauracji: w przestrzeniach wspólnych (na basenie, w restauracji, w spa) zachowuj bezpieczny, rozsądny odstęp od innych ludzi; sprawdź, czy hotel oferuje możliwość spożywania wykupionych posiłków w pokoju. Na plaży: Zatłoczone plaże znów wracają do łask. Choć pewnie trudno będzie w wakacje zachować dystans od innych plażowiczów, postarajcie się rodzinnie zadbać o higienę i bezpieczeństwo: zapakuj do torby plażowej płyn do dezynfekcji; miej przy sobie zapas wody do picia; zapakuj krem z filtrem, czapki z daszkiem bądź kapelusze na głowę; nie spuszczaj dziecka z oczu, nawet na chwilę; nie pozwalaj dziecku wchodzić do wody samemu; kiedy maluch wejdzie do morza, opiekun powinien również stać w wodzie – tak aby dziecko znajdowało się pomiędzy nim a plażą. Uwaga: nie idź z dzieckiem na dziką plażę! Nie dość, że nie ma tam opieki ratownika, to nie będziesz mieć także pewności, czy inne osoby na plaży są zdrowe. Bezpieczne wakacje: zasady dla dzieci Z pandemią czy bez niej – zadaniem rodzica jest opieka nad dzieckiem. Podczas wakacji wszyscy chcemy dać sobie trochę luzu, ale nie możemy zapomnieć o zasadach bezpieczeństwa. Przecież nikt z nas nie chce, żeby rodzinny wypoczynek skończył się tragedią. Sprawdźcie, o czym należy pamiętać, jadąc całą rodziną nad wodę, na wieś i w góry. Bezpieczne wakacje nad wodą Jeśli wybieracie się całą rodziną na wakacje nad wodą, musisz pamiętać o kilku ogólnych zasadach. Maluchy nie czują strachu przed wodą, więc nie zdają sobie sprawy z potencjalnych zagrożeń. Pamiętaj, że to ty ustalasz, co dziecko może, a czego nie może zrobić. Cały czas miej je w zasięgu wzroku. Statystyki nie kłamią – podczas 90 proc. przypadków utonięć dzieci rodzice byli w odległości 10 metrów od wydarzenia. Czujność to podstawa. Jeśli czujemy się kiepskimi pływkami, nie odpływajmy za daleko. Tutaj przeczytasz więcej o tym, jak spędzić bezpieczne wakacje nad wodą. Bezpieczne wakacje na wsi Dzieci, które mieszkają w mieście, będą zachwycone wakacjami na wsi. Żeby jednak wypoczynek nie skończył się tragedią, musisz pamiętać o kilku rzeczach. Kiedy idziesz z dzieckiem do lasu, zwróć uwagę na to, co bierze ono do ręki. Wystarczy chwila nieuwagi, żeby zjadło coś trującego! Pozwól maluchowi bawić się ze zwierzętami, ale poinstruuj go, że zawsze powinno mieć do nich ograniczone zaufanie. To proste zasady, o których czasem zapominamy nawet my, dorośli. A przecież bezpieczne wakacje na wsi mogą być niezapomnianą przygodą. Bezpieczne wakacje w górach Wypoczynek w górach to świetna sprawa, o ile dbasz o własne bezpieczeństwo. Jeśli wybierasz się w góry z dziećmi, musicie być wyjątkowo ostrożni. Dostosuj stopień trudności trasy do wieku swojego dziecka (na wielkie wyprawy przyjdzie jeszcze czas!), a przed wyjściem na szlak zawsze sprawdzaj prognozę pogody. Bezpieczne wakacje w górach zaplanuj najlepiej jeszcze w domu. Źródło: pzh.gov.pl, reuters.com, ecdc.eu, europeanbestdestinations.com, informacje przewoźników Zobacz też: Kempingi dla dzieci w Polsce: 5 najlepszych propozycji z atrakcjami dla rodzin Kiedy na pierwsze wakacje z dzieckiem? Sonda "Mamo, to ja" na Facebooku Luz kontrolowany: co wolno dzieciom w czasie wakacji?
Jak pobrać i aktywować bon turystyczny: instrukcja rejestracji na PUE ZUS (krok po kroku)
Aby pobrać bon turystyczny i aktywować, trzeba mieć konto na portalu PUE ZUS. Rejestracja na platformie może odbyć się w całości online, jeśli ma się profil zaufany, podpis elektroniczny lub korzysta się z bankowości elektronicznej. Sprawdź, jak aktywować bon turystyczny.
<a class="seo kody_rabatowe_wizaz clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/koronawirus-bon-na-1000-zl-na-wakacje-ale-nie-dla-kazdego-29112-r1/" target="_blank" rel="noopener">Bon turystyczny (Polski Bon Turystyczny) przysługuje na każde dziecko, podobnie jak <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/500-plus-przepisy-wniosek-500-na-pierwsze-dziecko-zmiany-w-500-23544-r1/">świadczenie 500 plus. Wprowadzony został w 2020 roku, ale przysługuje również na dzieci urodzone w 2021. Aby go otrzymać, nie trzeba spełniać kryterium dochodowego, ani żadnego innego. Bon turystyczny nie jest wypłacany w formie gotówki, ale ma postać elektronicznego kodu. Aby pobrać i aktywować bon turystyczny, trzeba zarejestrować się na Platformie Usług Elektronicznych (PUE) ZUS. Podpowiadamy, jak pobrać i aktywować bon turystyczny na wakacje lub ferie krok po kroku. Ważna informacja: bon powinien pobrać ten rodzic, na którego konto wpływa świadczenie 500 plus (inne osoby nie będą widziały w panelu ZUS-u opcji aktywowania bonu). Rejestracja na PUE ZUS krok po kroku PUE ZUS, czyli Platforma Usług Elektronicznych ZUS umożliwia pobranie bonu turystycznego, czyli rządowego wsparcia na wakacje z dziećmi. Najważniejszym wymogiem jest posiadanie konta na PUE. Jak aktywować bon turystyczny? Rejestracja na platformie ZUS jest dość szybka i łatwa. Należy: 1. Wejść na stronę zus.pl i kliknąć „<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://www.zus.pl/pue/rejestracja" rel="nofollow noopener" target="_blank">Zarejestruj w PUE”. 2. Wybrać sposób rejestracji: Dla Ciebie (czyli dla beneficjenta bonu). 3. Zarejestrować się. Można to zrobić online poprzez: profil zaufany, kwalifikowany podpis elektroniczny, bankowość elektroniczną. Jeżeli nie można skorzystać z żadnego z powyższych sposobów, należy wybrać żółte pole „DO REJESTRACJI”, wypełnić wszystkie wymagane pola i zarejestrować profil (niezaufany). W tym przypadku konieczna jest jeszcze osobista wizyta w ZUS-ie w celu potwierdzenia tożsamości. Beneficjent (czyli osoba, której należy się bon) ma na to 7 dni od momentu zarejestrowania profilu. 4. Podać swój aktualny adres e-mail oraz ewentualnie numer telefonu. 5. Wpisać hasło składające się z minimum 8 znaków, w tym małych i dużych liter, znaków specjalnych i cyfr (Ważne! W haśle nie może być imienia, nazwiska i daty urodzenia beneficjenta). 6. Zaznaczyć pole „Nie jestem robotem” i zaakceptować regulamin. 7. Kliknąć „Zarejestruj profil”. Na adres e-mail podany w rejestracji zostanie wysłany login do portalu PUE ZUS. Jak aktywować bon turystyczny? Instrukcja Po otrzymaniu loginu można zalogować się na PUE i przejść do aktywacji bonu turystycznego. Jak aktywować bon turystyczny krok po kroku: W zakładce „Ogólny” w menu bocznym wybrać zakładkę „Polski Bon Turystyczny”. Podać adres e-mail oraz numer telefonu. Aktywować bon (można to zrobić w dowolnym momencie). Po aktywacji bonu turystycznego na wskazany wcześniej adres e-mail zostanie wysłany kod obsługi płatności. Kod ten jest potrzebny do korzystania z bonu – należy go podawać każdorazowo podczas płacenia za usługi, które mają zostać sfinansowane bonem. Indywidualny kod dostępny będzie również na PUE ZUS w zakładce „Polski Bon Turystyczny” → „Mój Bon”. Później pozostają już tylko pytania, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/gdzie-mozna-wykorzystac-bon-wakacyjny-za-obiad-w-lokalu-i-nocleg-dla-rodzicow-nie-zaplacisz-bonem-29422-r1/" target="_blank" rel="noopener">gdzie płacić bonem i <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/jak-placic-bonem-turystycznym-zobacz-instrukcje-krok-po-kroku-31439-r1/" target="_blank" rel="noopener">jak płacić bonem turystycznym. Bon turystyczny można pobrać w dowolnym momencie w czasie trwania programu. Bon nie przepada, jeśli nie wykorzystaliście go podczas tegorocznych ferii. Nawet jeśli nie został wcześniej aktywowany, bon zachowa ważność do 30 września 2022 roku. W sprawie bonu na wakacje można dzwonić pod numer całodobowej infolinii nr tel. 22 11 22 111, czynnej 7 dni w tygodniu lub pisać na adres bon@zus.pl. Przed podróżą kup poręczną walizkę dla dziecka. Przyda się też kosmetyczka lub saszetka na drobiazgi. View Burdaffi on the source website View Burdaffi on the source website Źródło: zus.pl Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/co-zabrac-na-wakacje-z-niemowlakiem-i-starszym-dzieckiem-15847-r1/" target="_blank" rel="noopener">Co zabrać na wakacje z dzieckiem? – lista do druku <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/uwaga-na-falszywe-bony-turystyczne-ministerstwo-rozwoju-ostrzega-przed-oszustami-29558-r1/">Uwaga na fałszywe bony turystyczne! Ministerstwo ostrzega przed naciągaczami <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/matki-od-miesiecy-nie-mamy-za-co-zyc-zus-serdecznie-przepraszamy-29553-r1/">Matki: od miesięcy nie mamy za co żyć! ZUS: serdecznie przepraszamy