Zabawy na Dzień Kobiet w szkole: pomysły na konkursy i zagadki na Dzień Kobiet i Dziewczyn
Zabawy na Dzień Kobiet to świetny pomysł na zaaranżowanie zajęć dla dzieci w przedszkolu czy szkole. Przy okazji można przemycić maluchom odrobinę wiedzy o historii święta 8 marca. Wybraliśmy śmieszne i ciekawe pomysły na konkursy i gry – są idealne na Dzień Kobiet i Dzień Dziewczyn w szkole.
Zabawy na Dzień Kobiet mogą przybrać formę konkursów, quizów czy zagadek, ale można także zorganizować oglądanie bajek o szczególnym przesłaniu (której bohaterkami są np. Pocahontas, Vaiana czy Mulan). Kobiety i dziewczęta mogą być tego dnia bohaterkami wyjątkowych kalamburów. A każdy może wykazać się wiedzą na temat dziewczynek z grupy przedszkolnej bądź klasy czy też wygrać konkurs na najlepszy portret koleżanki. Poniżej fajne i śmieszne zabawy na Dzień Kobiet i Dzień Dziewczyn w szkole (uwaga: Dzień Dziewczynek obchodzimy nie 8 marca, lecz 11 października!). Spis treści: Zabawy dla dzieci na Dzień Kobiet Fajne zabawy na Dzień Kobiet – kalambury Konkursy na Dzień Kobiet Zabawy dla dzieci na Dzień Kobiet Fajne zabawy na Dzień Kobiet dla młodszych dzieci mogą obejmować wyliczanki takie, jak np.: Wymień: 5 rzeczy, które twoja mama lub babcia zawsze mają w torebce, 10 dyscyplin sportowych, w których są zawodowe rozgrywki kobiet, zawody, w których kobiety radzą sobie równie dobrze, jak mężczyźni, 5 kwiatów, które możemy podarować mamie, 5 cech, które lubimy u naszych mam, 5 ulubionych potraw, które mama gotuje, 10 rzeczy, które można zrobić dla mamy w Dzień Kobiet, 5 sposobów, jak okazać mamie miłość. Możliwości jest bardzo wiele. Przyjemnym sposobem na świętowanie będzie także wspólne tworzenie własnoręcznych laurek na Dzień Kobiet bądź bukietów, którymi później dzieciaki mogą obdarować wybrane kobiety. Już z pomocą krepiny, kolorowych papierów, nożyczek i kleju uda się stworzyć przepiękne prace. Oczywiście w celebracji 8 marca można także uwzględnić tradycyjne zabawy, które przedszkolaki i kilkulatki uwielbiają: ciuciubabkę, chowanego bądź berka. Chodzi o to, aby podkreślić, że warto świętować Dzień Kobiet, który może być chwilą radości i odprężenia – w szczególności dla mam, babć czy cioć. Warto więc zaproponować dzieciom, aby przeniosły świętowanie do domu i zaoferowały mamom wspólne gry, zabawy, a także wyręczanie w domowych obowiązkach takich jak podlanie kwiatków czy zamiatanie. Fajne zabawy na Dzień Kobiet – kalambury Ciekawym pomysłem zabawy na Dzień Kobiet mogą być lubiane przez dzieci kalambury. Ale tym razem, niech maluchy mają zadanie przedstawiać wyłącznie postacie kobiece, znane z bajek, filmów, historii i życia. Zabawę może poprzedzać rozmowa o ulubionych kobiecych bohaterkach dzieci. Mogą to być: księżniczki Disneya, takie jak Anna czy Elza z Krainy Lodu, jak i Pocahontas czy Vaiana, bohaterki książek dla dzieci, autorki książek dla dzieci, kobiety ze świata nauki (np. Maria Curie-Skłodowska), kobiety znane z mediów (piosenkarki, aktorki, działaczki społeczne itp.). Hasła (imiona i nazwiska bohaterek) możemy przygotować sami lub pozostawić to wyborowi dzieci. Uczestnicy mają za zadanie przedstawić hasła bez użycia słów, tylko za pomocą gestów i mimiki, a reszta drużyny zgaduje. Oto przykładowe zabawy w kalambury z okazji Dnia Kobiet, także dla dorosłych: Słynne kobiety – Przygotuj hasła związane ze znanymi kobietami, np.: „Kobieta, która odkryła rad” (Maria Curie Skłodowska) „Piosenkarka, która zaśpiewała 'I Will Always Love You'” (Whitney Houston) Zawody kobiece – Hasła związane z zawodami wykonywanymi przez kobiety: „Osoba, która leczy chorych” (Lekarka) „Kobieta, która projektuje ubrania” (Projektantka mody) Przysłowia i cytaty – Kalambury związane z popularnymi powiedzeniami o kobietach: „Kobieta zmienną jest” (przysłowie) „Za każdym wielkim mężczyzną stoi…” (kobieta) Kobiety w literaturze – Hasła związane z postaciami literackimi: „Główna bohaterka powieści 'Duma i uprzedzenie'” (Elżbieta Bennet) „Czarownica z 'Czarnoksiężnika z Krainy Oz'” (Dorotka) Filmy i seriale – Znane postacie kobiece z filmów i seriali: Czarny charakter znany z bajki „101 Dalmatyńczyków” (Cruella De Mon) „Członkini rodziny Simpsonów” (Marge Simpson) Konkursy na Dzień Kobiet 8 marca to świetna okazja do zapoznania dzieci nie tylko z historią Dnia Kobiet, ale także do zorganizowania lekcji np. o osiągnięciach sławnych kobiet w przeróżnych dziedzinach: od literatury aż po naukę. Quiz tego typu to jednak propozycja dla nieco starszych dzieci, np. w pierwszych klasach szkół podstawowych. Taką zabawę możesz także zorganizować dla dorosłych! Po złożeniu życzeń na Dzień Kobiet rozpocznijcie quiz, w którym wszyscy będą mogli sprawdzić swoją wiedzę na temat tego święta. Jakie pytania warto zadać? Od jak dawna kobiety w Polsce mogą brać udział w wyborach? a) od 15 lat b) od 105 lat (łatwo zapamiętać, że kobiety uzyskały prawa wyborcze w tym samym roku, w którym Polska odzyskała niepodległość) c) od 505 lat Jak nazywała się legendarna egipska królowa słynąca ze swojej niezwykłej urody? a) Kleopatra b) Koralina c) Katarzyna Ile Polek otrzymało dotąd nagrodę Nobla? a) 1 b) 4 c) 3 Jak nazywała się najsłynniejsza szwedzka autorka książek dla dzieci („Pippi Pończoszanka”, „Dzieci z Bullerbyn”)? a) Tove Jansson b) Astrid Lindgren c) Maria Konopnicka Wiele historii wyjątkowych kobiet można znaleźć w książkach np. „Opowieściach na dobranoc dla młodych buntowniczek” lub „Damach, Dziewuchach, Dziewczynach”. Posłużą jako świetna inspiracja do tworzenia quizów i zgadywanek! View Burdaffi on the source website Inne konkursy, które można zorganizować w formie zabawy dla dzieci na Dzień Kobiet to: quiz na temat wiedzy o koleżankach z grupy (pytania dotyczyć mogą ulubionych kolorów, zwierzaków, pór roku, piosenek, potraw); kto wymieni najwięcej słynnych kobiet; kto zna najwięcej wierszyków na Dzień Kobiet; test wiedzy z zasad savoir vivre (pytania mogą dotyczyć: przepuszczania w drzwiach, zdejmowania czapki w pomieszczeniach, dotyczącego tylko chłopców i mężczyzn, ustępowania miejsca w autobusie, np. kobietom w ciąży, itd.); wybory najmilszej dziewczynki w grupie (klasie); czyje to marzenie – dziewczynki rysują na kartkach swoje marzenia, a następnie wszyscy zgadują, kto jest autorką poszczególnych prac; konkurs plastyczny. Dzieci mogą stworzyć rysunki, malunki lub kolaże przedstawiające ważne kobiety w ich życiu lub symbole związane z Dniem Kobiet; konkurs literacki. Uczniowie mogą napisać krótkie opowiadania, wiersze lub listy do kobiet, które mają dla nich szczególne znaczenie; konkurs na najlepszy prezent DIY. Dzieci mogą przygotować własnoręcznie zrobione prezenty dla mam, babć lub innych ważnych kobiet w ich życiu; konkurs wiedzy o kobietach: zorganizujcie quiz dotyczący znanych i inspirujących kobiet w historii, nauce, sztuce czy sporcie; konkurs fotograficzny. Dzieci mogą zrobić zdjęcia przedstawiające kobiety w ich otoczeniu lub uchwycić momenty z codziennego życia kobiet; konkurs kulinarny: przygotujcie proste potrawy lub przekąski, które następnie zostaną ocenione przez jury (może to być rodzina lub nauczyciele); konkurs na najlepszą prezentację. Uczniowie mogą przygotować krótką prezentację na temat wybranej kobiety, która ich inspiruje; konkurs na najpiękniejszą kartkę. Dzieci mogą zaprojektować kartki z życzeniami z okazji Dnia Kobiet, które później można wręczyć bliskim; konkurs talentów: zaprezentujcie swoje talenty, takie jak śpiew, taniec, recytacja; konkurs na najlepszy wiersz lub rymowankę. Dzieci piszą krótkie wiersze lub rymowanki, które będą dedykowane kobietom. Zobacz też: Piosenki na Dzień Kobiet – klasyki i utwory współczesne Wierszyki na Dzień Kobiet dla dzieci: wiersze o kobietach na wesoło i krótkie rymowanki Cytaty o kobietach: mądre i piękne złote myśli
W co się bawić z niemowlęciem? 7 pomysłowych zabaw
Organizacja czasu niemowlęcia nie należy do prostych zadań. Bardzo ważne, by podczas aktywności dziecko rozwijało swoje umiejętności, doświadczało nowych bodźców i oczywiście dobrze się przy tym bawiło! Jeśli szukasz pomysłów na spędzenie czasu z maluszkiem, koniecznie poznaj nasze propozycje.
Chyba nie ma na świecie rodzica, który spędzając czas z maluszkiem, nie zastanawiałby się, w jaki sposób zaangażować go do zabawy. Nie ma co się oszukiwać - wymyślanie zabaw dla dziecka, które dopiero rozpoczyna swoją przygodę z poznawaniem otaczającego go świata, nie należy do prostych zadań. Dlatego specjalnie dla was przygotowaliśmy 7 propozycji zabaw, które nie tylko wspomogą malucha w rozwoju, ale również będą stymulować jego zmysły. 1. Gimnastyka na macie Niemowlę prężnie rozwija swoje umiejętności motoryczne i właśnie dlatego świetną propozycją zabawy będzie dla niego gimnastyka na macie. Maty edukacyjne są wyposażone w elementy stymulujące zmysły i zachęcają do aktywności fizycznej. Bobas nabywa ogrom nowych umiejętności - od nauki chwytania i skupiania uwagi na melodiach i dźwiękach, aż po obracanie ciała i coraz dłuższe trzymanie główki nad ziemią. Pokaż mu zawieszki-zwierzątka, wstążeczki, szeleszczące elementy. Niech nauczy się precyzyjnie gnieść je w rączkach, niech dotyka różnych faktur, niech zobaczy swoje odbicie w lusterku. Dzięki wzbudzeniu jego ciekawości będzie również zmotywowany do samodzielnego sięgania po ulubione zabawki! 2. Wsparcie w nauce chodzenia Nauka chodzenia to kamień milowy w rozwoju każdego dziecka. Zanim jednak dziecko dostatecznie wzmocni swoje ciało i nabierze odwagi do postawienia pierwszego, samodzielnego kroku, warto jest je wspomóc wyborem odpowiedniej zabawki. Idealną propozycją do wzięcia na spacer będzie pchacz-jeździk, który nie tylko wspomoże malca w tej nauce, ale także zainteresuje go podczas postoju. Teraz tylko do niego należy decyzja, czy będzie pchać zabawkę przed sobą, postanowi jeździć na siodełku, czy też - w ramach odpoczynku - pobawi się ruchomymi i grającymi elementami. Gwarantujemy, że zabawa z pchaczem-jeździkiem nie ma końca! 3. Czas na zabawę z przyjacielem Zabawa z przyjacielem to bardzo ważny element kształtujący rozwój emocjonalny i społeczny niemowlęcia. Chyba każdy z nas miał w dzieciństwie ulubioną zabawkę, którą karmił, układał do snu i tulił. Interaktywne zwierzątko zachęci dziecko do zabawy dźwiękami, a także ma wiele walorów edukacyjnych. Dzięki czujnikom reaguje na jego aktywność, uwielbia zabawę w a ku-ku, wydaje dźwięki i poszerza słownictwo. Może towarzyszyć dziecku podczas deszczowych dni, w trakcie podróży, ale i wtedy, gdy wspólnie bawicie się na zewnątrz. Takiego rozbudzającego wyobraźnię i kreatywność przyjaciela zawsze warto mieć obok siebie! 4. Zabawa w bujanie Leżaczek-bujaczek niekoniecznie musi służyć tylko do drzemek i usypiania. Wykorzystaj go również w ciągu dnia do zabawy! W trakcie bujania maluszek wycisza się, zatem jest to idealny czas na czytanie bajek, oglądanie obrazków, wspólne słuchanie relaksującej muzyki czy pokazywanie świata dziecku poprzez zmysł dotyku. Bobas w leżaczku chętnie chwyta zabawki i obserwuje, co robi mama lub tata. Postaraj się skupić jego uwagę na sobie, rób różne miny, uśmiechaj się i mów do dziecka. Niech patrzy na twoją twarz, dotyka policzków, powiek, ust. Gwarantujemy, że w trakcie tej zabawy zobaczysz najpiękniejszy obrazek świata - śmiejącą się buzię malucha. 5. Zabawa z kręcącą się karuzelą Karuzela nad łóżkiem to nie tylko ogromne wsparcie podczas usypiania dziecka, ale także świetna propozycja zabawy, która zainteresuje i jednocześnie odpręży malucha po powrocie ze spaceru do domu. Różnorodne dźwięki, ruchome elementy i przyjemne w dotyku zawieszki zwrócą uwagę niemowlęcia i będą stymulować jego zmysł słuchu i wzroku. Zdejmij z karuzeli maskotkę i daj ją do rączki dziecku. Niech przyjrzy się kontrastowym barwom, niech próbuje sięgać po kolejne. Wodzenie oczami za ruchomymi elementami to również bardzo ważna umiejętność, której trzeba się nauczyć! 6. Niezbędne podczas spaceru - zawieszka lub łuk Jeśli wyjście na spacer lub do sklepu wzbudza w tobie niepokój związany z tym, że maluch będzie płakać w wózku, koniecznie zabierz ze sobą zawieszkę lub łuk. Zabawki te doskonale sprawdzą się podczas codziennego podróżowania i nie pozwolą na nudę! Są bardzo wygodne w użytkowaniu, ponieważ posiadają specjalne uchwyty uniemożliwiające zrzucenie ich na ziemię. Dzięki temu nie musisz martwić się, że zgubisz je po drodze do domu, a maluch zamiast marudzić będzie poprzez zabawę rozwijać swoje umiejętności motoryczne. Takie urozmaicenie czasu w ciągu dnia ma naprawdę ogromne znaczenie! 7. Koniec wspólnej zabawy? Nie tak szybko! A gdy dzień się już kończy i maluch zamyka powieki… połóż go w łóżeczku przy spokojnych dźwiękach karuzeli. W ten sposób dziecko wyciszy się i swobodnie przejdzie w fazę snu. To bardzo ważny element nauki, dzięki której niemowlę zaczyna kojarzyć relaksującą muzykę z porą na sen, a to z kolei zapewnia mu poczucie bezpieczeństwa. Śpiew ptaków, bicie serca, szum fal czy spadające krople deszczu... Usiądź obok, złap bobasa za rączkę i wycisz się razem z nim. Chcesz wspierać rozwój dziecka poprzez zabawę? Wybierz zabawki od Tiny Love Marka Tiny Love posiada w swojej ofercie wiele propozycji zabawek, które nie tylko są bezpieczne i dostosowane do wieku dziecka, ale również wspierają jego rozwój w kluczowych obszarach takich jak: Kojarzenie, Język i komunikowanie się, Ruchy precyzyjne, Zmysły, Ruchy całego ciała, Wyobraźnia i kreatywność, Rozwój emocjonalny i społeczny. Właśnie dlatego zabawki Tiny Love są najlepszą propozycją dla malucha, który chce poznawać otaczający go świat. Pokocha je każde dziecko! Materiał powstał z udziałem marki Tiny Love
Zabawy dla dzieci – najlepsze zabawy na każdą okazję i porę roku
Zabawa odgrywa bardzo ważną rolę w życiu każdego dziecka, bo dzieci nie tylko się bawią, ale również poprzez zabawę wiele się uczą. Oto propozycje najlepszych zabaw dla dzieci. Sprawdź, jak się w nie bawić i dlaczego warto to robić.
Zabawa jest główną formą aktywności dzieci. Im dziecko młodsze, tym więcej czasu zajmuje mu zabawa. W późniejszym wieku dzieci sporo czasu przeznaczają na naukę, ale to nie znaczy, że czas zabaw się dla nich skończył. Dorośli też przecież się bawią, bo zgodnie z definicją – zabawa to każda aktywność wykonywana dla przyjemności. Ale zabawy dla dzieci dostarczają nie tylko rozrywki. Zabawy dla dzieci – jaką pełnią rolę To niesamowite, ale zabawy wpływają na całe mnóstwo aspektów życia dziecka. Są dla nich prawdziwą szkołą życia i doskonalą je pod każdym względem – fizycznym, emocjonalnym i intelektualnym. Rola zabaw dla dzieci: kształtowanie spostrzegawczości, pamięci, uwagi, a więc inteligencji wzmacnianie mięśni, doskonalenie systemu nerwowego, czyli kształtowanie sprawności fizycznej zaspokajają potrzebę aktywności i poznawania otoczenia wspomagają rozwój emocjonalny poprzez naukę zwyciężania i przegrywania, odczuwania radości, satysfakcji, sportowej złości uczą współpracy i funkcjonowania w grupie kształtują wyobraźnię przestrzenną i orientację stymulują rozwój zmysłów. Nie wszystkie zabawy kształtują wszystkie te zdolności i cechy. Dlatego zabawy dla dzieci muszą być różnorodne. Jakie? Tym zajmujemy się poniżej i podpowiadamy, w co bawić się z dziećmi w ramach każdego rodzaju zabawy. Zabawy dla dzieci – rodzaje Specjaliści zajmujący się edukacją dzieci mówią o tym, że istnieje 6 rodzajów zabaw dla dzieci. Naprawdę warto je poznać i podsuwać swoim pociechom zabawy z różnych kategorii, aby rozwój dziecka był jak najbardziej wszechstronny. Podsuwamy też materiały, które zawierają propozycje bardzo konkretnych zabaw dla dzieci, a wybór jest naprawdę duży. Zabawy ruchowe dla dzieci Polegają na wykonywaniu dużej liczby ruchów, co może nie tylko wzmacniać mięśnie, ale i układ oddechowy oraz sercowo-naczyniowy dziecka. Zabawy ruchowe dla dzieci zaspokajają jedną z najbardziej podstawowych potrzeb dzieci – potrzebę ruchu. Zarówno zabawy ruchowe na dworze jak i zabawy ruchowe dla dzieci w domu kształtować mogą także naukę orientacji w przestrzeni i świadomość własnego ciała. Przykłady zabaw ruchowych: zabawa w chowanego zabawa w berka gra w klasy ciuciubabka gra w gumę. Manipulacyjne zabawy dla dzieci Nazywa się je także zabawami funkcjonalnymi lub czynnościowymi. Polegają na tym, że dziecko wykonuje proste czynności, które jednak nie prowadzą do powstania czegokolwiek. Zalicza się do tej kategorii zabawy, w których maluch przenosi przedmioty z miejsca na miejsce, zmienia ich wzajemne ustawienie względem siebie. Przykładem takiej zabawy jest tablica manipulacyjna, zbieranie klocków do pudełka, układanie pluszaków na krześle itp. Konstrukcyjne zabawy dla dzieci Od manipulacyjnych różnią się tym, że w wyniku działań podjętych przez dziecko powstaje coś nowego. Taki rodzaj zabawy zaspokaja u dziecka potrzebę tworzenia. Doskonałym przykładem zabawy konstrukcyjnej jest zabawa klockami (idealne będą klocki konstrukcyjne), konstruowanie domowej „bazy” z krzeseł, koców i poduszek, robienie korali poprzez nawlekanie jarzębiny na nitkę itp. Twórcze zabawy dla dzieci Nazywane są też tematycznymi lub imaginacyjnymi czy symbolicznymi. Ich cechą charakterystyczną jest to, że dziecko używa przedmiotów w twórczy sposób (do celu, do którego pierwotnie nie zostały stworzone), odgrywa role, tworzy symboliczne prace artystyczne. Do tej kategorii należą także zabawy plastyczne dla dzieci. Badawcze zabawy dla dzieci To nic innego jak tak lubiane eksperymenty dla dzieci. Tego typu zajęcia wzbudzają w dzieciach ciekawość świata, tłumaczą jego działanie, pokazują skutki podejmowanych działań. Pozwalają nie tylko zaspokajać naturalną ciekawość dzieci, ich chęć do sprawdzania „co się stanie, gdy...”. Dydaktyczne zabawy dla dzieci Są to zajęcia przygotowane i prowadzone przez nauczyciela lub opiekuna. Mają wartości kształcące, a więc przekazują dzieciom konkretną wiedzę z jakiegoś obszaru. Można więc nazwać je zabawami edukacyjnymi. Wśród nich są zabawy matematyczne, językowe, przyrodnicze. Aby zabawa spełniła swoją rolę, musi być spełnionych kilka warunków. Po pierwsze, i najważniejsze, zabawa powinna dziecku sprawiać przyjemność. Nie należy zmuszać dzieci do zabawy, bo jeśli nie chcą w niej brać udziału, to znaczy, że zmuszone do niej niewiele na niej skorzystają. Dobra zabawa dla dzieci jest dla nich interesująca, angażuje je, dostarcza emocji i radości. I tego, przy wyborze zabaw dla dzieci naprawdę warto się trzymać. Jest tak duży wybór zabaw, że dla każdego dziecka znajdą się atrakcyjne propozycje. Zobacz także: Zabawy integracyjne dla dzieci Zabawy na urodziny dziecka Zabawy sensoryczne dla dzieci
Jak zrobić wulkan z sody i octu: eksperyment dla dzieci [WIDEO]
Nie wiesz, jak zrobić wulkan w domu? Oto prosty eksperyment, którego efekty są naprawdę zachwycające. Przeprowadźcie go i podziwiajcie spektakularny wybuch. Eksperymenty dla dzieci to wspaniała zabawa, a stworzenie własnego wulkanu z pewnością na długo zostanie w pamięci maluchów. Podpowiadamy, jak łatwo zrobić wulkan.
Jeśli szukacie podpowiedzi, jak zrobić wulkan w domu – przedstawiamy gotową instrukcję. Domowy wulkan to jeden z najprostszych i najbardziej efektownych eksperymentów naukowych dla dzieci. Potrzebne składniki znajdziecie w swojej kuchni. Dzięki takim doświadczeniom kreatywnie spędzicie czas, a dzieci będą mogły poznać zjawiska zachodzące w ich otoczeniu. Jak zrobić wulkan: potrzebne składniki Do zrobienia domowego wulkanu będą potrzebne następujące rzeczy: mały słoik 30 ml octu 2 łyżki sody oczyszczonej łyżka płynu do mycia naczyń barwnik spożywczy (opcjonalnie) taca Jak zrobić wybuchający wulkan? Wsypcie do słoika sodę oczyszczoną, wlejcie łyżkę płynu do mycia naczyń i ewentualnie 5 kropli barwnika spożywczego (jeśli chcecie zabarwić lawę!), następnie dodajcie ocet. Gotowe! Wulkan wybucha, a ze słoika wypływa strumień lawy. Prawda, że to spektakularna zabawa edukacyjna? Wulkan z sody i octu – jak to możliwe? Wytłumacz dziecku, że w trakcie przeprowadzania doświadczenia z wulkanem zachodzi prawdziwa reakcja chemiczna. Ocet (kwas) wchodzi w reakcję z sodą (zasada), w efekcie czego powstają bąbelki dwutlenku węgla – to właśnie nasza domowa lawa! Zobacz także: Eksperymenty dla dzieci: jak zrobić tęczę [WIDEO] Eksperymenty dla dzieci: lampa lawa [WIDEO] ​Eksperymenty dla dzieci: ruchome piaski [WIDEO]
Iluzja optyczna polegająca na pokazaniu wielkości środkowych kulek. Wyglądają na różne. Kulka otoczona mniejszymi wydaje się większa. Faktycznie jednak są one równe.
Twoje zadanie: Obserwuj środkowe kulki. Czy według ciebie są one tej samej wielkości, czy któraś z nich jest większa? Zdziwiony? Wydawało się, że różnią się one od siebie, a są równe. Dlaczego tak się dzieje? Jedna z kulek otoczona została dużymi, ciemniejszymi kulkami, podczas gdy obok drugiej znajdują się mniejsze. Mamy złudzenie, że te środkowe koła są różnej wielkości. Kółko wydaje się być mniejsze, gdy jest otoczone większymi. A kiedy wokół ustawimy mniejsze obiekty, to wydaje się większe. Warto zaznaczyć, że złudzenie występuje jedynie wtedy, gdy figura otoczona jest tymi samymi lub bardzo podobnymi figurami. Jeśli koło będzie otoczone przez trójkąty lub prostokąty, to złudzenie nie wystąpi. Porada dla rodzica: Możecie zastosować tę iluzję do wspólnej zabawy kolorowymi szklanymi kulkami różnej wielkości. Gdy ułożycie je w taki sam sposób, jak zaprezentowaliśmy i popatrzycie na nie z góry, zaobserwujecie ten sam efekt. Może to być też dobry wstęp do różnych wspólnych gier, czy do nauki liczenia. Źródło: Twórcą tego złudzenia optycznego jest niemiecki psycholog Hermann Ebbinghaus, znany z pierwszych badań eksperymentalnych nad pamięcią werbalną u ludzi. Iluzja nazywana jest też kołami Titchenera, ponieważ została spopularyzowana w świecie anglojęzycznym przez Edwarda B. Titchenerw 1901 roku, w podręczniku psychologii eksperymentalnej. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Iluzja znana jako „niemożliwy trójząb” jest klasycznym przykładem geometrycznego złudzenia optycznego, które zdaje się zaprzeczać prawom fizyki.
Twoje zadanie: W tym przypadku widzimy trójząb. Zwróć uwagę na jego środkowy ząb, który wydaje się wisieć w powietrzu! Bez względu na to, jak bardzo będziesz się starał, nie da się ustalić, jak się tam znalazł! Dlaczego tak się dzieje? To klasyczny efekt, w którym nasz mózg chce zrekonstruować obiekt 3D z obrazka 2D, co nadaje mu iluzję głębi. W ten sposób powstaje figura niemożliwa. Porada dla rodzica: Aby sprawdzić w praktyce, że figury niemożliwe możemy narysować zgodnie ze wszystkimi zasadami perspektywy, ale nie można ich skonstruować w rzeczywistości, spróbujcie wykonać z dzieckiem model z papieru jak najbardziej zbliżony kształtem do takiej figury. Taka zabawa rozwija kreatywność, może też być wstępem do rozmowy o origami – sztuki składania papieru. Origami wymaga od dziecka precyzji składania, wymaga koncentracji i cierpliwości. Jest tu też miejsce na naukę logicznego myślenia oraz rozwój zmysłu dotyku. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
„Złudzenie ściany kawiarni”. Nazwa złudzenia pochodzi od miejsca, gdzie po raz pierwszy zaobserwowano to zjawisko.
Twoje zadanie: Przyjrzyj się̨ uważnie. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że linie kafli są zakrzywione – w rzeczywistości jednak są one równoległe! Taki wzór został ułożony z kafelków na ścianie kawiarni St Michael's Hill w Anglii. Dlaczego tak się dzieje? Patrząc na wzór, mamy wrażenie, że linie są zaokrąglone, a poszczególne czworokąty nie są kwadratami. Jest to złudzenie spowodowane zarówno zaburzeniem tła, jak i kontrastem koloru i jest wynikiem pobudzających i hamujących oddziaływań pomiędzy neuronami przetwarzającymi informacje o liniach i krawędziach. Porada dla rodzica: Iluzja kawiarniana jest dobrym pretekstem do porozmawiania z dzieckiem o tym, jak to się dzieje, że widzimy, i że tak naprawdę widzimy nie oczami a… mózgiem. Warto wytłumaczyć dziecku, że nasz mózg jest bardzo subiektywny w postrzeganiu i dlatego całe nasze widzenie mocno zależy od kontekstu. W zależności od otoczenia różnie odbieramy te same kolory czy kształty. Linie proste mogą wydawać się nam wybrzuszone, dwa jednakowe okręgi – różne pod względem wielkości. Gra cieni, kontrast, różnice kolorów potrafią wprowadzić nasz mózg w błąd tworząc iluzje optyczne. Źródło: Po raz pierwszy iluzja została opisana pod nazwą Przedszkole iluzji w 1898 roku i ponownie odkryta w 1973 roku przez profesora neuropsychologii Richarda Gregory'ego. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Iluzja optyczna, której źródło nadal czeka na wyjaśnienie.
Twoje zadanie: Spójrz na obrazek i zdecyduj, czy jasno pomarańczowa oraz czarna linia to część tego samego obiektu? Jak widzicie, w rzeczywistości jest jednak inaczej, niż zakładaliście w pierwszej chwili! Dlaczego tak się dzieje? Tę słynną iluzję nazwano na cześć niemieckiego fizyka Johanna Poggendorff’a, który opisał ją w 1860 roku. Co ciekawe, źródło tej iluzji ciągle czeka na wyjaśnienie, a najpopularniejsza teoria twierdzi, iż nasz mózg dokonuje tu błędnej interpretacji obrazu 2D za pomocą zasad stosowanych do obrazów 3D. Porada dla rodzica: Z technologią 3D w dzisiejszym świecie spotykamy się na co dzień. Bajki w tej technologii możemy oglądać z dzieckiem już nie tylko w kinie ale i w domu na nowoczesnych telewizorach. Ogólnodostępne są też trójwymiarowe gry na komputerach i smartfonach. Trzeba jednak pamiętać, że system nerwowy u dzieci do lat 6 jest w trakcie rozwoju i obraz 3D może wywołać nieprzewidziane reakcje! U dzieci mogą wystąpić nie tylko problemy w rozróżnieniu świata realnego i wirtualnego, ale także trudności z fiksacją wzroku na przedmiocie oraz bóle oczu i głowy. Dlatego zaleca się, aby dzieci w wieku poniżej sześciu lat, których wizualny system wciąż się rozwija, nie były narażone na te technologie, a dzieci do lat 13 korzystały z technologii 3D w sposób umiarkowany. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Spójrz na obrazek tego wyjątkowego słonia.
Twoje zadanie: Spróbuj policzyć, ile nóg ma słoń. Wbrew pozorom odpowiedź na to pytanie nie jest wcale łatwa. Można jednak szybko poradzić sobie z tym zadaniem poprzez... zasłonięcie stóp słonia. Dlaczego tak się dzieje? Otóż autor tej iluzji zostawił wolną przestrzeń w miejscu, gdzie w naturalny sposób powinny znajdować się stopy zwierzęcia. To wystarczyło, aby nasz mózg miał problemy, by uporać się z tym zadaniem. Porada dla rodzica: Warto wykorzystać tę iluzję do rozmowy z dzieckiem o słoniach i opowiedzieć kilka ciekawostek o tych wyjątkowych zwierzętach. Dziecko chętnie dowie się, że to największe zwierzęta lądowe na Ziemi i że są bardzo mądre. Mogą zarówno uczyć się, jak i odczuwać emocje. Średnia długość życia słonia wynosi od 50 do 70 lat. Śpią na stojąco i wystarczają im ok. 3 godziny snu, by wypocząć. Mają słaby wzrok, ale bardzo dobry słuch i niesamowity węch! Słoniowe trąby są pięciokrotnie czulsze niż nosy ludzkie, dwukrotnie wrażliwsze niż psie. Dorosły słoń potrzebuje do 300 kg pożywienia i 160 litrów wody dziennie! Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Iluzja optyczna pokazująca złudzenie ruchu.
Twoje zadanie: Skup się i przyglądaj się obrazkowi przez dłuższą chwilę. Po czasie możesz odnieść wrażenie, że przedstawiony tam cylinder się toczy! Dlaczego tak się dzieje? Ta iluzja opiera się na kombinacji kolorów, jasności obiektów i ich powtarzalności. Wprowadzają one w błąd. Widzimy coś innego, ale nasz mózg po prostu się myli – źle interpretuje informacje. Mamy tu do czynienia z błędem tzw. peryferyjnej wizji, czyli tym, co widzimy „kątem oka” i co jest największą częścią naszego pola widzenia. To, co widzimy po bokach („na peryferiach”), siatkówka oka odbiera z przerwami. Mózg odbiera to jako przemieszczanie się obiektu, pomimo, że obraz jest nieruchomy. Porada dla rodzica: Iluzja pokazująca złudzenie ruchu, może zachęcić was do stworzenia z dzieckiem zabawki optycznej zwanej TAUMATROPEM. Jest to dysk papierowy, po którego dwóch stronach umieszcza się rysunki, a potem obraca go szybko w dłoniach. Aby łatwiej było to zrobić, dwa wycięte kółka przyklejamy do patyczka, a potem kręcimy nim. Po jednej stronie możemy narysować uśmiechniętą buzię, a po drugiej smutną. Za sprawą bezwładności wzroku obserwatorowi wyda się, iż rysunki „zlewają się”, a twarz na zmianę uśmiecha się i smuci. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Widzimy krąg plamek, z których jedna na chwilę znika, krążąc wokół.
Twoje zadanie: Skup uwagę na centralnym punkcie obrazka - krzyżyku, ale obserwuj też znikające. Przy dobrym utrwaleniu, za każdym razem, gdy zniknie fioletowa plamka, powinieneś zobaczyć mocny żółtawy kolor. Gdy przyzwyczaisz wzrok, po kilku cyklach, faktycznie zobaczysz obracającą się żółtą plamkę! Jeśli twoje spojrzenie jest naprawdę stabilne, purpurowe plamy znikną całkowicie, pozostawiając tylko obracającą się żółtą plamkę! Dlaczego tak się dzieje? Iluzja ilustruje blaknięcie Troxlera, uzupełniające się kolory, negatywne efekty następcze i jest w stanie pokazać kolory poza gamą wyświetlania. Porada dla rodzica: Możecie kontynuować wspólną zabawę z dzieckiem przy tej iluzji. Wystarczy na białej kartce narysować wspólnie kilka jasnoniebieskich okręgów, a w środku okręgów czarną kropkę. Gdy będziecie długo wpatrywali się w kropkę, skupiając na niej całą uwagę, jasnoniebieskie okręgi zaczną stopniowo znikać. Źródło: Jeremy L. Hinton wynalazł tę iluzję w 2005 roku. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Krążek Newtona to koło, na którym znajdują się barwne segmenty: czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski, indygo i fioletowy. W chwili, gdy obracamy krążkiem Newtona, barwy zlewają się ze sobą i widzimy „barwę” białą. Większość barw, jakie występują w przyrodzie, to barwy złożone, które powstają na przykład w wyniku dodania do siebie przynajmniej dwóch barw prostych.
Dlaczego tak się dzieje? Obraz, który trafia do ludzkiego oka, nie jest rejestrowany natychmiast. Jeśli prędkość obrotu tarczy jest duża, to różne barwy znajdujące się na tarczy docierają do oka tak szybko, że nie jest ono w stanie ich rozróżnić. W rezultacie wszystkie barwy, które docierają do oka w przeciągu dziesiątej części sekundy, są interpretowane jako jeden sygnał. Porada dla rodzica: Własną tarczę Newtona możecie wykonać razem z dzieckiem w domu. Będą wam potrzebne: nożyczki, klej, kolorowe kartki (czerwona, zielona, niebieska, żółta, jasnoniebieska, różowa), płyta CD i kołeczek drewniany. Kolorowe kartki należy pociąć na równe trójkąty tak, aby otrzymać wycinki koła każdego koloru. Przyklejamy je do płyty CD. Kołeczek musi być naostrzony i powinien być tak duży, aby zmieścić się w otworze płyty CD. Tak wykonane urządzenie wprawiamy w ruch, kręcąc nim jak bąkiem. Przestajemy widzieć poszczególne, barwne sektory, a cała powierzchnia wydaje się mieć barwę zbliżoną do białej. Źródło: Isaac Newton zaprezentował w ten sposób w roku 1704 addytywne mieszanie barw: odpowiednia kombinacja barw chromatycznych daje w wyniku zmieszania achromatyczne wrażenie bieli lub inne wrażenie barwne. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Twoje zadanie: Obserwuj ruch niebieskich i żółtych punktów - „stóp kroczących po pasach”. Gdy znajdą się na pasiastym tle wydają się kroczyć naprzemiennie – tak jakby szła stopa za stopą. W rzeczywistości ich ruch jest zawsze jednoczesny – przesuwają się w tym samym tempie. Dlaczego tak się dzieje? Poruszające się obiekty wydają się zwalniać przy niskim kontraście. Jest to bardziej widoczne, jeśli spojrzysz nie bezpośrednio na stopy, ale pomiędzy nie. Porada dla rodzica: Zanim wymyślono kino, ludzie na różne sposoby próbowali ożywić nieruchome obrazy, tworząc w tym celu zabawki optyczne. Zachęcamy, abyście wspólnie z dzieckiem zrobili taką zabawkę – np. prosty kineograf. Wykorzystajcie do tego mały notes lub kilka spiętych w książeczkę karteczek, na których na kolejnych stronach narysujcie sekwencję ruchu. Może to być np. postać, która podskakuje lub tańczy. Kartkując notes z dużą szybkością, otrzymacie prostą animację ruchu. Źródło: Stuart Anstispo, profesor psychologii na University of California w San Diego w Stanach Zjednoczonych pierwszy raz zademonstrował tę iluzję w 2003 roku. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Ta spirala to jedno ze złudzeń optycznych, gdzie pomimo, że tarcza jest płaska, to odbieramy ją, jakby była obiektem trójwymiarowym.
Twoje zadanie: Skoncentruj się i patrz uważnie na obracające się okręgi. Wprawione w ruch generują̨ interesujący efekt trójwymiarowy obracającego się̨ krateru. Dlaczego tak się dzieje? Układ linii oraz ich grubość na obracającej się tarczy powoduje, że obiekt wydaje się trójwymiarowy. Linie grubsze uznawane są bowiem przez nas za bliższe, a cieńsze za dalsze. Kiedy patrzymy na ten obiekt, do każdego oka obraz trafia pod nieco innym kątem. Mózg analizuje dane i ocenia odległość od przedmiotu. Porada dla rodzica: Zaobserwowany tu mechanizm jest w życiu podstawą widzenia przestrzennego. Widzenie przestrzenne jest jednak także możliwe przy użyciu jednego oka, ze względu na większą liczbę zjawisk, które mózg wykorzystuje w interpretacji obrazu. Znaczenie mogą mieć np. rozmiary przedmiotów czy układ cieni. Podczas zabawy z dzieckiem możecie stymulować funkcje wzrokowo-przestrzenne np. poprzez wyszukiwanie w otoczeniu przedmiotów o określonym kolorze lub wzorze, różniący się wielkością itp. Warto też zachęcać do zabaw, takich jak budowanie i konstruowanie według wzoru. Źródło: Francuski artysta Marcel Duchamp (1887-1968) w swojej twórczości eksperymentował z efektem stereokinetycznej głębi już w 1935 roku (Rotoreliefs) Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Twoje zadanie: Popatrz dłużej na obrazek przedstawiający tubę. Po dłuższej chwili, zauważysz, że tuba porusza się tworząc lej! Nie jest to jednak animacja, ale złudzenie optyczne. Dlaczego tak się dzieje? Iluzja jest wywołana przez kontrast kolorów oraz układ i kształt obiektów. Gdy patrzymy na ten obrazek, nasz mózg aktywuje obszary kory mózgowej odpowiedzialne za rozpoznawanie ruchu tam, gdzie faktycznie ruch nie występuje! Aby pozbyć się takiego „helikoptera w głowie”, wystarczy zatrzymać wzrok w jednym punkcie. Porada dla rodzica: Złudzenie ruchu i kontrastowe kolory mogą być inspiracją do zabawy w Teatr cieni. To ciekawy pomysł na kreatywną zabawę np. wieczorem, nie wymaga ona wielu akcesoriów. Wystarczy lampka nocna i odrobina chęci do gry aktorskiej, aby w prosty sposób za pomocą dłoni pokazać na ścianie cienie różnych zwierząt i opowiedzieć dziecku proste historie lub bajki. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Twoje zadanie: Spójrz na obrazek. Bardzo prawdopodobne, że zobaczysz obracające się w różnych kierunkach koła. Jeśli natomiast skupisz się na jednym z nich, przestanie ono się kręcić (w przeciwieństwie do pozostałych). Dlaczego tak się dzieje? Mimowolne ruchy gałki ocznej dostarczają do mózgu szereg, szybko następujących po sobie obrazów. Mózg stara się nałożyć na siebie obrazy te w jedną całość. Na tym obrazku brak wyraźnych punktów pozwalających na uporządkowanie i ustawienie obrazu. Dlatego wydaje nam się, że kolejne "kadry" są nieco przesunięte względem siebie – to tworzy iluzję ruchu. Porada dla rodzica: Patrząc na obraz, wygląda na to, że niektóre części się poruszają. Z reguły są to miejsca, na których oko się nie skupia. Bawiąc się z dzieckiem spróbujcie przysłaniać palcem lub kawałkiem kartki różne miejsca wyświetlanego obrazu i sprawdźcie w jakich momentach iluzja ruchu zniknie, a kiedy pojawi się na nowo. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Iluzja optyczna nazywana Szachownicą Adelsona – ciemne i jasne pola.
Twoje zadanie: Przyjrzyj się szachownicy i polom na niej zaznaczonym jako pole A i pole B. Czy mają one ten sam kolor, czy jedno jest ciemniejsze od drugiego? To zaskakujące, ale w rzeczywistości oba pola mają taki sam odcień! Dlaczego tak się dzieje? To słynna iluzja optyczna opublikowana w 1995 roku przez Edwarda H. Adelsona, w której wydaje nam się, iż pole A, położone wyżej, jest ciemniejsze, niż pole B znajdujące się w cieniu walca, choć tak naprawdę oba pola mają taki sam odcień! Adelson wyjaśnia, iż nasz mózg popełnia tu błąd na podstawie naszego doświadczenia związanego z postrzeganiem kontrastu i cienia. Chodzi o położone blisko siebie ciemne oraz jasne pola i rzucany na nie lekki cień. Porada dla rodzica: Możecie wykorzystać tę iluzję, żeby pokazać dziecku, jak zmieniają się odcienie barw, gdy patrzymy na nie w pełnym świetle i w cieniu. Wystarczy użyć do tego celu kolorowych klocków. Może to też być dobry wstęp do wspólnego malowania. Zachęcamy także do zabawy w mieszanie kolorów. Artykuł powstał z udziałem marki KINDER Niespodzianka
Eksperymenty dla dzieci: ruchome piaski [WIDEO]
Wystarczy odrobina wody i mąka kukurydziana, żeby pokazać maluchowi, jak zachowują się ruchome piaski. Eksperymenty dla dzieci z wodą i mąką są bardzo proste, spróbujcie razem zrobić ruchome piaski, na pewno sprawi wam to dużo radości!
W tym odcinków naszych domowych eksperymentów dla dzieci wykorzystaliśmy mąkę i wodę. Próbowaliśmy zrobić ruchome piaski z... mąki kukurydzianej. Musieliśmy nieźle pokombinować z proporcjami składników, ale w końcu się udało! Obejrzyjcie film i sami zróbcie ruchome piaski w domu. Eksperymenty z mąką i wodą to świetna zabawa i doskonały sposób, by rozbudzić w dziecku ciekawość świata. Eksperymenty z wodą i mąką – składniki Aby przygotować ruchome piaski, potrzebne będą: ½ szklanki wody szklanka mąki kukurydzianej miska lub głęboki talerz łyżka Jak zrobić ruchome piaski? Przebieg eksperymentu: Dokładnie wymieszajcie mąkę kukurydzianą z wodą i sprawdzajcie konsystencję – powinna być gęsta, ale wciąż „lejąca”. W razie potrzeby dolejcie wody lub dodajcie mąki. Pozwól dziecku zanurzyć ręce w masie i zapytaj, co się dzieje, kiedy porusza nimi szybko, a co zmienia się, kiedy robi to wolno? Niech zanurzy całą dłoń i zobaczy, jaki opór sprawia przy próbie wyciągnięcia – to samo możecie zrobić z małymi zabawkami! Zrób też pozostałe domowe eksperymenty dla dzieci: Tęcza z cukierków Lawa w butelce Wulkan Tornado w słoiku
Eksperymenty dla dzieci: tornado w butelce [WIDEO]
Do tego eksperymentu potrzebny wam będzie słoik, płyn do mycia naczyń i woda. Ten eksperyment dla dzieci jest bardzo prosty, w okamgnieniu stworzycie wirujące tornado w butelce!
Tornado w butelce to eksperyment dla dzieci, który możecie przeprowadzić w domu. Jest on łatwy do wykonania i nie kończy się bałaganem! Co więcej, wszystkie składniki na pewno macie w domu – może oprócz brokatu, ale on nie jest obowiązkowy, sprawia tylko, że tornado jest bardziej widoczne. Zauważycie w filmie, że my polegliśmy na tym doświadczeniu: duża plastikowa butelka nie sprawdziła się, tak samo jak cekiny zamiast brokatu (były za ciężkie). Dopiero szklana butelka dała radę. Możecie też użyć słoika. Miłej zabawy! Tornado w butelce: co wam się przyda? Żeby wykonać ten domowy eksperyment, potrzebne wam będą: butelka lub słoik woda płyn do mycia naczyń brokat (opcjonalnie) Tornado w butelce - wyjaśnienie, jak je zrobić Wlejcie do butelki wodę, pozostawiając ok. 5 cm luzu. Dodajcie około 2 łyżeczek płynu do mycia naczyń i ewentualnie szczyptę brokatu, jeśli pozostał wam po zabawach plastycznych. Pora dobrze zakręcić butelkę i trzymając ją za zakrętkę, energicznie kręć nadgarstkiem, tak by wprawić butelkę w ruch obrotowy. Odstaw. Gotowe! Tornado w butelce - opis doświadczenia Kiedy zimne i ciepłe powietrze mieszają się i są wprawione w wir, powstaje trąba powietrzna. Woda ze środka butelki zaczyna wirować później niż woda przy jej ściankach i kiedy postawisz butelkę na stole, możesz zauważyć, jak zewnętrzna część cieczy zwalnia, a środek wciąż wiruje. Tak właśnie powstaje wir! Inne eksperymenty dla dzieci: Tęcza z cukierków Lawa w butelce Ruchome piaski Wulkan
Chcesz wspomóc rozwój dziecka? Wygłupiaj się z nim, ile wlezie!
Rodzice żartujący i wygłupiający się z dzieckiem, robią dla niego coś naprawdę ważnego: uczą je bardzo przydatnych umiejętności, które zaprocentują w przyszłości.
Już szesnastomiesięczne dziecko uczy się odróżniać żarty od udawania. Umiejętność ta bardzo korzystnie wpływa na jego rozwój. Jak? O tym za chwilę. Teraz warto przyjrzeć się temu, jak naukowcy do tego doszli. Badacze z University's Department of Psychology na Uniwersytecie w Sheffield przeprowadzili dwa eksperymenty. W pierwszym brały udział dzieci w wieku 16-20 miesięcy oraz ich rodzice. Rodzicom polecono, aby żartowali, używając przedmiotów niezgodnie z ich przeznaczeniem – np. kładąc sobie jedzenie na głowę. Z kolei zabawa w udawanie polegała np. na tym, że rodzice udawali, że myją ręce, ale robili to bez użycia mydła czy wody. Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/zagadki-dla-dzieci-rozne-rodzaje-i-stopnie-trudnosci-27897-r1/">Zagadki dla dzieci w różnym wieku Drugi eksperyment objął dzieci w wieku 20-24 miesiące i ich rodziców. Tym drugim polecono, by żartowali i udawali używając mowy. Np. udawanie wyglądało tak, że rodzic udawał, że okrągły klocek jest koniem. W ramach żartów mówili dzieciom np., że zabawkowy kurczak jest kapeluszem. Sprawdź:<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/wychowanie/na-co-postawic-w-rozwoju-dziecka-zajecia-dla-dzieci-zgodne-z-rodzajem-inteligencji-20148-r1/"> Pomysły na rozwijające zabawy z dzieckiem Udawanie i żarty – jest różnica Podczas obu eksperymentów rodzice byli zdecydowanie mniej przekonujący podczas żartów niż podczas udawania. Doskonale wyczuwały to dzieci i ich reakcje także były mniej przekonujące w przypadku żartów. Dzieciaki doskonale rozpoznawały mowę ciała rodziców i ton ich głosu i nie dawały się nabrać na żarty, ale chętnie uczestniczyły w udawaniu. To pokazuje, że szybko nauczyły się odróżniać jedne od drugich. Zabawa jest ważna w rozwoju dziecka Wszystko fajnie, tylko po co dziecku ta umiejętność – pomyślisz. Okazuje się, że jest ona ważna. Dzięki niej dzieci sprawniej się uczą, kształtują swoją wyobraźnię, uczą się kojarzenia i myślenia abstrakcyjnego. Poza tym umiejętność żartowania w dorosłym życiu poprawia relacje z innymi, pozwala na niestandardowe myślenie i czerpanie większej radości z życia. Zatem jeśli masz opory przed kładzeniem sobie gumowego kurczaka na głowę i udawanie, że to kapelusz, uświadom sobie, że takie żarty i udawanie są bardzo cenną lekcją dla twojej pociechy. I wygłupiaj się jak najczęściej! Źródło: sciencedaily.com Zobacz także: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/gry-i-zabawy/rola-zabawy-w-rozwoju-dziecka-26755-r1/">Rola zabawy w rozwoju dziecka <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/przedszkolak/gry-i-zabawy/ukladanie-klockow-to-inwestycja-w-inteligencje-dziecka-26763-r1/">Dlaczego warto bawić się z dzieckiem klockami
Niespodzianki DIY – zrób je razem z dzieckiem!
Zabawna meduza z papierowego talerzyka, niesamowite owady z szyszek, bociany i inne ptaki z chusteczek higienicznych i wąż z wzorzystych kamieni. Czy można chcieć czegoś więcej w prezencie jeśli się ma kilka lat? Czy plastikowy prezent ze sklepu może to zastąpić? Nigdy-przenigdy! Zobaczcie.
Nie wiesz czym zaskoczyć malucha i jak sprawić mu radość? Największą przyjemność zrobisz mu z pewnością nie plastikowymi przedmiotami za duże pieniądze, które za moment wylądują w kącie, a małymi rzeczami, które sprawią, że razem spędzicie wesoło czas. Czego będziecie potrzebować do stworzenia tańczącej zabawnej meduzy, szyszkowych insektów czy nietypowych ptaków i wzorzystego węża? Wykorzystajcie rzeczy, które są w domu lub znajdziecie je podczas spacerów. Można je też kupić - kosztują grosze. Będziecie potrzebować, np.: papierowe talerzyki, szyszki, chusteczki higieniczne oraz kamienie. Przyjrzyjcie się na zdjęciach i filmikach jak to zrobić krok po kroku. Niesamowite owady z szyszek Szyszkowe owady to nasz numer jeden wśród prezentów i zabawek dla dzieci, bo nie dość, że pomysłowe to jeszcze wyjątkowo piękne. Sami zobaczcie! Można wykonać ich kilka i zabawa na trawie gotowa. Źródło: Fireflies and Mud Pies, facebook.com/firefliesandmudpies Zobacz też: Jak wychować szczęśliwe dziecko? Do wykonania szyszkowych owadów będziecie potrzebować kilku rzeczy: małej szyszki, gotowych plastikowych oczu (kupuje się za kilka-kilkanaście złotych w markecie), czarnych giętkich drucików, grubego czarnego kartonu lub papieru (na skrzydła), kleju na gorąco, zielonej farby na kuperek. Praktyczne wskazówki: Najpierw pomaluj kuperek, niektóre dzieci wkładają całą szyszkę w farbę - to bardzo przyjemne. W czasie, gdy farba będzie schła, wytnij z papieru skrzydełka. Potem wystarczy przykleić skrzydła do szyszki-tułowia, oczy z przodu i przymocować drucik wokół "główki" owada. Proste! Całość gotowa raz-dwa. Zobacz też: Prezenty dla dzieci LAST MINUTE - nietypowe i tanie! Zabawna meduza z papierowego talerzyka A jak zrobić tańczącą meduzę z papierowego talerzyka? Do jej stworzenie będą potrzebne: papierowy talerzyk mały kawałek kartonu niebieska i różowa farba (lub inne wedle uznania) pędzelki dowolny rodzaj kolorowe włókienka samoprzylepne oczy (można kupić gotowe w markecie) drewniany patyczek (najlepiej kupić gotowe w sklepie do prac plastycznych, wówczas mamy pewność, że nie wbije nam się żadna drzazga, choć takie po lodach też powinny być OK) Źródło: I Heart Crafty Things, facebook.com/iheartcraftythings Praktyczne wskazówki: Z kartonu wykrajamy główkę meduzy. Środek talerzyka i patyczek malujemy na niebiesko (woda), główkę meduzy na różowo. Przyklejamy główkę i patyczek u dołu doczepiamy włókienka, a z przodu oczy (można je też narysować flamastrem). Rozcinamy talerzyk i przekładamy patyczek tak, by z przodu była widoczna głowa. Ukrytym patyczkiem poruszamy sprawiając, że meduza tańczy. Bociany i inne ptaki z chusteczek higienicznych Te ptaszki wyglądają wyjątkowo podobnie do naszych polskich bocianów, prawda? Jak wykonać bociany i ich kolegów z chusteczek? Będą potrzebne: chusteczki higieniczne lub miękkie serwetki włóczka/kłębek wełny karteczkę, którą zgniatamy w kulkę kolorowe pisaki i/lub farbki View oEmbed on the source website Źródło: youtube.com/Krokotak Praktyczne wskazówki: Składamy chustkę/serwetkę na pół tak by powstał wąski kształt. Czubek obwiązujemy czerwoną wełną. Następnie rozkładamy całość. Do środka tuż przy czubku wkładamy kulkę ze zgniecionego papieru. Obwiązujemy wełną tworząc szyję. Formujemy skrzydła i obwiązujemy też na końcu. Następnie kolorujemy farbami lub pisakami - technika dowolna. Ptaki do zabawy gotowe. Węże z wzorzystych kamieni Węże z kamieni to także jeden z naszych ulubionych pomysłów na zabawę i prezent dla dziecka. Najpierw oczywiście trzeba nazbierać kamieni, co już samo w sobie jest fajne. Co będzie potrzebne do stworzenia tych kolorowych gadów? Oto lista: około 12 płaskich kamieni (można też kupić, ale po co?) szybkoschnące pisaki, którymi można pisać po różnych powierzchniach gotowe oczy (do kupienia w marketach) klej na gorąco kawałek czerwonego filcu (na języczek) Źródło: I Heart Crafty Things, facebook.com/iheartcraftythings Praktyczne wskazówki: Układamy wszystkie kamienie i... malujemy na nich kolorowe wzorki. Na 11! Jeden zostawiamy bez wzorków na głowę węża. Wzorów może być dużo i różnymi technikami. Potem trzeba odczekać aż wszystko wyschnie. Do główki przyklejamy oczy i wycięty z filcu języczek. To doskonała zabawa i nauka o wzorach i kolorach. Które zwierzątko DIY spodobało wam się najbardziej? A może wszystkie? Dajcie nam znać! Zobacz też: Co podarować dziecku zamiast słodyczy? [WIDEO] Książki na Dzień Dziecka? Te nowości będą hitem! Prezenty dla dziecka za... 0 złotych!
Ozdoby świąteczne robione przez dzieci to także piękna pamiątka
Zróbcie razem ozdoby świąteczne! Ozdoby choinkowe robione przez dzieci mają wiele uroku i z czasem stają się cenną pamiątką.