„Zabraliśmy teściów na wspólne wczasy do Łeby, żeby zajęli się wnukami. Nie spodziewaliśmy się, że odkryjemy ich sekret”
„Myślałam, że zafunduję im miłe wakacje, a sobie chwilę spokoju od ciągłego biegania za dziećmi. Gdy usłyszałam, co mój teść mówi przez telefon, poczułam, jak grunt usuwa mi się spod nóg. Trzydzieści lat małżeństwa miało zakończyć się w najmniej oczekiwanym momencie.”
Od miesięcy marzyłam o wyjeździe nad morze. Trójka dzieci, praca na pełen etat, dom na głowie – byłam wykończona. Mój mąż, Tomek, zasugerował, żebyśmy zabrali jego rodziców, Krystynę i Ryszarda. „Pomogą przy chłopakach, a my w końcu trochę odetchniemy” – mówił. Pomysł wydawał się sensowny. Teściowie byli na emeryturze, mieli sporo wolnego czasu, a z wnukami zawsze świetnie się dogadywali. Zgodziłam się, mając przed oczami wizję porannej kawy na tarasie w ciszy, podczas gdy dziadkowie budują zamki z piasku z naszymi synami. Wynajęliśmy spory dom na obrzeżach Łeby, z dala od zgiełku i tłumów. Pierwsze dwa dni upłynęły w miarę spokojnie. Krystyna gotowała obiady, Ryszard zabierał dzieciaki na długie spacery po plaży. Zaczynałam wierzyć, że ten wyjazd to był strzał w dziesiątkę. Jednak trzeciego dnia coś zaczęło się psuć. Zauważyłam, że teściowie rzadko ze sobą rozmawiają. Unikali kontaktu wzrokowego, a jeśli już musieli coś ustalić, robili to zdawkowo, niemal chłodno. Zrzucałam to na karb zmęczenia podróżą i zmianą klimatu, ale w głębi duszy czułam, że coś jest nie tak. Przypadkowa rozmowa Czwartego dnia rano zeszłam na dół, żeby zrobić sobie kawę. Dom jeszcze spał. Wyszłam na taras, żeby nacieszyć się chwilą ciszy. Wtedy usłyszałam głos Ryszarda dobiegający z ogrodu. Rozmawiał przez telefon. Chciałam się wycofać, żeby mu nie przeszkadzać, ale kilka słów przykuło moją uwagę. – Tak, zgadza się. Cena jest ostateczna. Zależy nam na czasie – mówił przyciszonym, ale stanowczym głosem. – Krystyna już się spakowała w myślach. Chcemy to zamknąć przed końcem lata. Rozwód to tylko formalność, ale dom musi być sprzedany wcześniej. Zamarłam. Kubek z kawą omal nie wypadł mi z rąk. Rozwód? Sprzedaż domu? O czym on mówi? Byli małżeństwem od ponad trzydziestu lat. Zawsze wydawali się zgraną, spokojną parą. Nigdy nie słyszałam, żeby się kłócili, nigdy nie narzekali na siebie. Czułam, jak serce zaczyna mi bić szybciej. Co powinnam zrobić? Powiedzieć Tomkowi? Skonfrontować się z teściem? Zdecydowałam się na razie milczeć. Musiałam upewnić się, że to, co usłyszałam, to nie było jakieś potworne nieporozumienie. Napięcie przy obiedzie Przez resztę dnia obserwowałam ich baczniej. Krystyna wydawała się nieobecna, zamyślona. Ryszard z kolei był sztucznie wesoły, jakby starał się nadrobić braki w atmosferze. Podczas obiadu napięcie stało się niemal namacalne. – Mamo, tato, wszystko u was w porządku? Jesteście jacyś tacy cisi – zapytał nagle Tomek, nieświadomy niczego. Spojrzałam na teściów. Krystyna unikała wzroku syna, skupiając się na krojeniu mięsa. Ryszard odchrząknął nerwowo. – Wszystko dobrze, synu. Po prostu zmęczenie daje o sobie znać – odpowiedział wymijająco. Wiedziałam, że kłamie. Czułam się fatalnie, mając tę wiedzę i nie mogąc się nią podzielić z mężem. Z drugiej strony, to była ich sprawa, ich małżeństwo. Nie powinnam się wtrącać. Ale jak mogłam udawać, że wszystko jest w porządku, wiedząc, że ich świat zaraz legnie w gruzach? Konfrontacja Wieczorem, gdy chłopcy już spali, a Tomek poszedł pobiegać, znalazłam Krystynę samą na tarasie. Siedziała wpatrzona w ciemne morze, owinięta kocem. Podeszłam i usiadłam obok. – Krystyno, czy mogę cię o coś zapytać? – zaczęłam niepewnie. Spojrzała na mnie ze zmęczeniem w oczach. – Wiem, że słyszałaś rozmowę Ryszarda rano. Widziałam cię z okna – powiedziała cicho, zanim zdążyłam sformułować pytanie. Poczułam gorąc na twarzy. Zrobiło mi się głupio. – Przepraszam, nie chciałam podsłuchiwać. To był przypadek – tłumaczyłam się szybko. Krystyna westchnęła ciężko. – Nie masz za co przepraszać. Właściwie to dobrze, że wiesz. Przynajmniej nie muszę już udawać przed tobą. Tak, sprzedajemy dom. I tak, bierzemy rozwód. – Ale dlaczego? Przecież jesteście razem tyle lat... – wyrwało mi się, zanim zdążyłam ugryźć się w język. – Właśnie dlatego. Trzydzieści lat. Trzydzieści lat udawania, że wszystko jest w porządku, że jesteśmy szczęśliwi. Zrobiliśmy to dla Tomka, żeby miał pełną rodzinę. Potem dla wnuków. Ale jesteśmy już tym zmęczeni. Chcemy przeżyć resztę życia po swojemu, oddzielnie. Słuchałam jej w milczeniu, próbując przyswoić te informacje. Trzydzieści lat życia w kłamstwie? Nie potrafiłam sobie tego wyobrazić. Decyzja i jej konsekwencje Reszta wyjazdu minęła w dziwnej atmosferze. Ja wiedziałam, oni wiedzieli, że ja wiem, a Tomek wciąż żył w błogiej nieświadomości. Czułam się jak współwinna tego oszustwa. Kiedy w końcu wróciliśmy do domu, teściowie postanowili porozmawiać z Tomkiem. Reakcja mojego męża była dokładnie taka, jakiej się spodziewałam. Był w szoku, czuł się oszukany, zdradzony. Nie mógł zrozumieć, jak jego rodzice mogli ukrywać przed nim coś takiego przez tyle lat. Przez kilka tygodni nie chciał z nimi rozmawiać. Ja z kolei starałam się być buforem między nimi, próbując tłumaczyć ich perspektywę, choć samej było mi trudno ją w pełni zaakceptować. Z czasem emocje trochę opadły. Dom został sprzedany, a Krystyna i Ryszard zamieszkali w osobnych mieszkaniach. Tomek powoli zaczął odbudowywać relacje z rodzicami, choć już na zupełnie innych zasadach. Nasze małżeństwo też przeszło przez pewien kryzys. Widmo rozwodu teściów uświadomiło nam, jak kruche mogą być relacje, i jak ważne jest, żeby ze sobą rozmawiać, a nie tylko żyć obok siebie. Czasem myślę o tym poranku na tarasie. Gdybym wtedy nie wyszła z kawą, może wszystko potoczyłoby się inaczej. Może dowiedzielibyśmy się później, może w inny sposób. Ale jedno wiem na pewno – prawda zawsze w końcu wyjdzie na jaw, bez względu na to, jak głęboko ją zakopiemy. Monika, 42 lata. Historie są inspirowane prawdziwym życiem. Nie odzwierciedlają rzeczywistych wydarzeń ani osób, a wszelkie podobieństwa są całkowicie przypadkowe. Zobacz także: „Zafundowałam 14-letniemu synowi wakacje marzeń w Egipcie. Gdy zobaczyłam, co ten niewdzięcznik robi w pokoju, serce mi pękło” „Teściowie nie dołożyli nam złamanego grosza do nowego domu. Ale na grilla wpraszają się co weekend i nawet dzieciom arbuza nie przywożą” „Mąż wrócił z pustym fotelikiem, a miał przywieźć Hanię od dziadków. Gdy usłyszałam, gdzie została, zrobiło mi się słabo”
Po rozwodzie dalej nie potraficie się dogadać? Mediatorka: „Nie jest za późno”
Czy jeśli od rozwodu minęło trochę czasu, a wy wciąż nie potraficie się porozumieć, to znaczy, że już tak zostanie? W podcaście „Mamy to!” pada ważna odpowiedź: nie ma takiego momentu, w którym nie da się tego zmienić. Nawet jeśli konflikt trwa i wydaje się, że utknęliście w tym samym miejscu.
Nie jest za późno Wielu rodziców zakłada, że jeśli po rozwodzie coś się nie ułożyło, to jest już „po wszystkim”. Tymczasem, jak mówi Małgorzata Bohosiewicz-Suchoń, mediatorka z 25-letnim doświadczeniem w mediacjach, pomoc jest możliwa na każdym etapie. Rodzice trafiają do mediatorów nie tylko przed rozwodem czy w jego trakcie, ale także po nim. Często są zmęczeni konfliktem, codziennymi napięciami i brakiem porozumienia w sprawach dotyczących dzieci. To właśnie wtedy decydują się poszukać wsparcia. Najważniejsze jest to: nawet jeśli od dawna się nie dogadujecie, to nie jest za późno, żeby spróbować to zmienić. Rozwód to nie koniec relacji Jednym z kluczowych wątków tej rozmowy jest zmiana myślenia o rozwodzie. Formalne zakończenie związku nie kończy relacji między rodzicami. W rzeczywistości otwiera nowy etap – etap współpracy. Po rozwodzie zaczyna się codzienność, która wymaga: komunikacji, organizacji, podejmowania wspólnych decyzji. I to właśnie ten etap bardzo często okazuje się najtrudniejszy. Życie przynosi nowe sytuacje, których nie da się wcześniej zaplanować, a konflikty mogą pojawiać się na nowo. Dwa domy, jedno życie dziecka Po rozwodzie rodzina funkcjonuje inaczej, ale nadal istnieje. Dziecko żyje w dwóch domach, a rodzice muszą wspólnie organizować jego codzienność. W praktyce oznacza to konieczność stałej współpracy. Nawet jeśli opieka jest ustalona, pojawiają się wyzwania związane z przekazywaniem dzieci, planowaniem czasu czy reagowaniem na zmieniające się potrzeby. Często w tę współpracę włączają się także inne osoby i instytucje, na przykład szkoła. Jeśli w tym miejscu pojawia się napięcie, każda drobna sprawa może stać się źródłem konfliktu. Dlatego – jak podkreśla mediatorka – warto zatrzymać się i poszukać wsparcia, zamiast utrwalać ten schemat. To nie jest samotne rodzicielstwo W rozmowie pada ważne rozróżnienie: po rozwodzie nie jesteśmy samotnymi rodzicami, tylko samodzielnymi. To oznacza, że każdy z rodziców ma swoją przestrzeń i odpowiedzialność, ale jednocześnie oboje nadal są odpowiedzialni za dziecko. Ta zmiana perspektywy pozwala inaczej spojrzeć na codzienność i odejść od poczucia osamotnienia w stronę współodpowiedzialności. Są sytuacje, w których rozmowy między rodzicami przestają mieć sens. Każde spotkanie kończy się kłótnią, a komunikacja zamienia się w konflikt. Mediatorka podkreśla, że to właśnie wtedy warto sięgnąć po pomoc. Często dopiero osoba z zewnątrz jest w stanie zobaczyć, co blokuje rozmowę i pomóc ją na nowo uporządkować. Spotkanie i spokojna rozmowa w bezpiecznej przestrzeni mogą być pierwszym krokiem do zmiany. Czy po tym wszystkim można być szczęśliwym? To jedno z najważniejszych pytań, które pojawia się w tej rozmowie. Odpowiedź jest jednoznaczna: tak, można. Mediatorka odwołuje się także do własnego doświadczenia. Sama przeszła przez rozwód i budowała rodzinę patchworkową. Przyznaje, że to proces trudny, wymagający czasu, cierpliwości i gotowości do pracy nad sobą. Jednocześnie podkreśla, że mimo tych trudności możliwe jest zbudowanie spokojnego, dobrego życia. Szczęście dziecka jest w waszych rękach Najmocniejszy wniosek dotyczy dzieci. Ich dobro i poczucie bezpieczeństwa zależą od tego, jak rodzice potrafią odnaleźć się w nowej sytuacji. Jeśli dziecko może wrócić od drugiego rodzica i swobodnie opowiedzieć, co robiło, a drugi rodzic przyjmuje to z akceptacją, to dostaje jasny komunikat: ma prawo kochać oboje rodziców i nie musi wybierać. To właśnie taka postawa buduje w dziecku poczucie bezpieczeństwa i daje mu przestrzeń do bycia szczęśliwym. To jest trudne, ale możliwe Na koniec wybrzmiewa coś bardzo ważnego: to wszystko nie jest łatwe. Rozwód i życie po nim to proces, który wymaga pracy, cierpliwości i często wielu prób. Nie zawsze wszystko układa się od razu. Pojawiają się błędy i trudne momenty. Jednak – jak podkreśla mediatorka – mimo tych wszystkich wyzwań można dojść do miejsca, w którym relacje są spokojniejsze, a dzieci czują się bezpieczne. Cały odcinek podcastu „Mamy to!” z Małgorzatą Bohosiewicz-Suchoń obejrzysz na YouTube mamotoja.pl.
Najtrudniejszy moment w rozwodzie? Mediatorka: „Kiedy dziecko zaczyna mówić”
Czy dziecko powinno brać udział w mediacjach między rodzicami? I co się dzieje, kiedy w końcu może powiedzieć to, co naprawdę czuje? W podcaście „Mamy to!” wybrzmiewa coś bardzo mocnego: moment, w którym rodzic słyszy prawdę od własnego dziecka, często okazuje się najtrudniejszy.
To właśnie ten moment jest najtrudniejszy To właśnie ten moment - kiedy dziecko zaczyna mówić - bywa dla rodziców najtrudniejszy - mówi Małgorzata Bohosiewicz-Suchoń, mediatorem z 25-letnim doświadczeniem w mediacjach. Wtedy nie ma już miejsca na interpretacje, domysły czy tłumaczenia. Pojawia się coś, co trudno zignorować: szczera, często bolesna perspektywa dziecka. I choć to doświadczenie jest dla dorosłych bardzo trudne, to właśnie ono najczęściej staje się początkiem zmiany. Kiedy w mediacji pojawia się dziecko Mediacje z udziałem dzieci należą do najbardziej wymagających. Wymagają większej organizacji i obecności dodatkowego specjalisty, który wspiera dziecko i towarzyszy mu w trakcie spotkania. Udział dziecka nie polega na opowiadaniu się po którejkolwiek ze stron. Jego rolą jest powiedzenie, co czuje i jak przeżywa sytuację. Rodzice mają szansę usłyszeć to bezpośrednio - nie przez interpretacje dorosłych, ale z pierwszej ręki. To właśnie ten moment bywa przełomowy. "Słyszysz to od własnego dziecka" Dzieci w takich rozmowach są szczere. Czasem aż do bólu. Potrafią powiedzieć rzeczy, których rodzice najbardziej się obawiają. Mogą mówić o tym, że czują się krzywdzone, że nie wiedzą, co robić, że nie chcą wybierać między mamą a tatą. Mogą powiedzieć, że sytuacja je przerasta i że czują się w niej zagubione. Dla rodzica to często doświadczenie bardzo trudne, wręcz wstrząsające. Mediatorka porównuje je do "kubła zimnej wody". Bo nawet jeśli wcześniej ktoś próbował coś tłumaczyć, dopiero słowa własnego dziecka naprawdę docierają. Moment, który może wszystko zmienić W takich sytuacjach często dochodzi do przełomu. Rodzice, którzy wcześniej byli zamknięci na siebie i na perspektywę dziecka, zaczynają widzieć więcej. Nie zawsze jest to łatwe. Zdarza się, że ktoś nie wytrzymuje emocji i wychodzi z takiego spotkania. Jednak - jak pokazuje doświadczenie mediacyjne - rodzice wracają. Bo coś w nich "pęka". Pojawia się moment zatrzymania i refleksji. To często pierwszy krok do bardziej odpowiedzialnego podejścia do sytuacji. Mediacja to proces, nie jedno spotkanie Standardowa mediacja to proces składający się z kilku spotkań. Zazwyczaj są to trzy lub cztery rozmowy, podczas których rodzice uczą się komunikacji i szukania rozwiązań. W wielu przypadkach pracują z dwójką mediatorów - kobietą i mężczyzną. Taka forma daje większe poczucie równowagi i bezpieczeństwa obu stronom, szczególnie w sytuacjach, w których pojawia się obawa przed stronniczością. Każdy mediator wnosi też inną perspektywę, co pozwala lepiej zrozumieć dynamikę konfliktu. Największe błędy rodziców W tej części rozmowy wyraźnie wybrzmiewa, że jednym z najczęstszych błędów jest wzajemne oskarżanie i atakowanie się. Konflikt szybko przestaje dotyczyć rozwiązania problemu, a zaczyna skupiać się na udowadnianiu winy drugiej stronie. Mediatorka zwraca uwagę na niepokojące zjawisko wykorzystywania bardzo poważnych oskarżeń jako elementu strategii rozwodowej. Takie działania są ogromną krzywdą - zarówno dla drugiego rodzica, jak i dla dziecka. "Niszczycie siebie. I swoje dziecko" Rodzice często nie widzą, że walcząc ze sobą, niszczą nie tylko relację między sobą, ale także poczucie bezpieczeństwa dziecka. Dziecko żyje w tym napięciu. Widzi, słyszy i doświadcza wszystkiego. Nie da się go od tego odciąć. Co więcej, uczy się, że konflikt i niszczenie drugiej osoby to sposób radzenia sobie z trudnościami w relacjach. To przekaz, który może zostać z nim na całe życie. Nie da się "wymazać" drugiego rodzica Kolejnym błędem jest próba wyeliminowania drugiego rodzica z życia dziecka. Tymczasem - jak podkreśla mediatorka - drugi rodzic jest częścią tożsamości dziecka. Można czuć złość czy żal wobec byłego partnera, ale nie zmienia to faktu, że ta osoba zawsze pozostanie rodzicem. Rozstaje się para, nie rodzicielstwo. Zatrzymaj się i zadaj sobie pytanie Na koniec pojawia się ważna refleksja. Warto się zatrzymać i zadać sobie pytanie: "Po co jest ta walka?", "Co ma przynieść?", "Co ma udowodnić?", "Jak długo chcemy w niej trwać?". Trwanie w konflikcie zamyka drogę do przyszłości i utrudnia budowanie nowego życia. Co zostanie na końcu? To pytanie, które wybrzmiewa najmocniej. Jeśli konflikt trwa latami, niszczy relacje i emocje, to co zostaje na końcu? Alternatywa jest inna. Można dojść do miejsca, w którym - mimo rozstania - rodzice potrafią spotkać się na ważnych wydarzeniach swoich dzieci, patrzeć na ich życie i uczestniczyć w nim bez napięcia. To nie oznacza, że było łatwo. Oznacza, że ktoś w którymś momencie zdecydował się zatrzymać. Cały odcinek podcastu "Mamy to!" z Małgorzatą Bohosiewicz-Suchoń obejrzysz na YouTube mamotoja.pl.
Po rozwodzie mogą się lepiej dogadywać niż w związku. Mediatorka: „Jest jeden warunek”
Czy po wszystkim – po emocjach, po rozstaniu, po rozwodzie – jeszcze da się ze sobą rozmawiać? To pytanie zadaje sobie wielu rodziców w kryzysie. Odpowiedź, która pada w podcaście „Mamy to!”, daje nadzieję: tak, to jest możliwe. Jednak, jak podkreśla mediatorka Małgorzata Bohosiewicz-Suchoń, pod jednym warunkiem.
Po rozwodzie można się dogadać, ale pod jednym warunkiem Doświadczenie Małgorzaty Bohosiewicz-Suchoń, mediatorki z 25-letnim doświadczeniem w mediacjach, pokazuje, że są pary, które po przejściu przez proces rozstania potrafią zbudować nową jakość relacji. Nie wracają do siebie jako partnerzy, ale zaczynają funkcjonować jako rodzice, którzy chcą współpracować. Mediatorka podkreśla, że po załatwieniu formalności niektórzy rodzice zaczynają rozmawiać spokojniej i z większym szacunkiem niż wcześniej. Nie oznacza to przyjaźni, ale oznacza gotowość do dialogu, wspólnych decyzji i odpowiedzialności za dzieci. Warunek jest jednak jeden: dziecko musi wrócić do centrum tej historii. Bez tego nawet najlepsze intencje nie wystarczą. To jest ten największy błąd: dziecko znika z pola widzenia Rozmowa pokazuje, jak łatwo w konflikcie zgubić to, co najważniejsze. Mediatorka mówi wprost, że najbardziej poruszające są sytuacje, w których rodzice tracą z oczu dziecko i skupiają się wyłącznie na walce między sobą. Każda historia jest inna, ale w wielu z nich pojawia się ten sam mechanizm – konflikt zaczyna dominować nad troską. W skrajnych przypadkach konsekwencje mogą być dramatyczne. W rozmowie pojawia się przykład kilkuletniego chłopca, który w wyniku konfliktu między rodzicami próbował odebrać sobie życie. To doświadczenie pokazuje, jak głęboko dzieci przeżywają sytuację rozstania i jak bardzo potrzebują uważności dorosłych. Dziecko próbuje „naprawić” rodzinę >Dzieci bardzo często reagują na rozstanie rodziców próbą przywrócenia dawnego porządku. Starają się łagodzić napięcia, wchodzą w rolę pośredników i próbują poprawić komunikację między dorosłymi. To zachowanie wynika z potrzeby zachowania rodziny jako całości. Dziecko chce, aby rodzice nadal byli razem, ponieważ to daje mu poczucie bezpieczeństwa. W praktyce oznacza to jednak, że dziecko bierze na siebie ciężar, który nie powinien do niego należeć. Rozmowa jest kluczowa W tej sytuacji najważniejszym narzędziem rodziców pozostaje rozmowa. Mediatorka podkreśla, że nie można jej unikać ani odkładać. Dzieci bardzo dobrze wyczuwają napięcie i wiedzą, że coś się dzieje, dlatego brak informacji tylko pogłębia ich niepokój. Rodzice powinni jasno powiedzieć, co się wydarzyło i jak będzie wyglądało życie po rozstaniu. Taka rozmowa powinna być dostosowana do wieku dziecka i nie może polegać na przerzucaniu na nie odpowiedzialności za relację dorosłych. Jej celem jest danie dziecku poczucia bezpieczeństwa i przewidywalności. Rozmowa o rozstaniu nie kończy procesu, lecz go zaczyna. Dzieci potrzebują czasu, aby zrozumieć i przeżyć to, co usłyszały. Ich reakcje mogą być różne i nie zawsze natychmiastowe. Dlatego rodzice powinni uważnie obserwować swoje dziecko. Sygnałami, które mogą świadczyć o trudności, są wycofanie, długotrwały smutek, pogorszenie funkcjonowania w szkole czy zmiana zachowania. Dziecko może również wracać do rozmowy z kolejnymi pytaniami, dlatego ważne jest, aby być na to gotowym. Nie ukrywaj tego przed otoczeniem Istotnym elementem wsparcia może być także otoczenie dziecka. Mediatorka zwraca uwagę, że warto poinformować szkołę lub przedszkole o sytuacji rodzinnej. Dzięki temu nauczyciele mogą szybciej zauważyć zmiany w zachowaniu dziecka i zareagować. Dziecko spędza dużą część dnia poza domem, dlatego obecność uważnych dorosłych w tych miejscach może mieć realne znaczenie dla jego bezpieczeństwa emocjonalnego. Najpierw zadbaj o siebie Rozstanie jest kryzysem całej rodziny, dlatego rodzice również potrzebują wsparcia. Mediatorka podkreśla, że warto korzystać z pomocy specjalistów, takich jak mediatorzy, psychologowie czy prawnicy. Wsparciem mogą być także bliscy, choć w ich przypadku ważne jest wyznaczenie granic. Rodzice powinni jasno komunikować, jakiej pomocy potrzebują i jednocześnie zaznaczyć, że konflikt między nimi nie powinien być komentowany w obecności dzieci. Rodzina się zmienia, ale nie znika Z rozmowy wyłania się ważna perspektywa: rozwód nie kończy rodziny, lecz zmienia jej formę. Relacja między rodzicami przechodzi transformację, ale odpowiedzialność za dziecko pozostaje wspólna. To, jak rodzice przejdą przez ten proces, ma ogromne znaczenie dla przyszłości dziecka. Od ich decyzji i sposobu komunikacji zależy, czy rozstanie stanie się źródłem długotrwałego konfliktu, czy początkiem bardziej świadomej współpracy. Cały odcinek podcastu „Mamy to!” z Małgorzatą Bohosiewicz-Suchoń obejrzysz na YouTubie Mamotoja.pl.
Ulga na dziecko po rozwodzie 2023: komu przysługuje ulga podatkowa?
Ulga na dziecko po rozwodzie może być przyczyną konfliktu. Jeśli bowiem zarówno mama, jak i tata nie tracą po rozwodzie władzy rodzicielskiej, oboje mogą rościć sobie prawo do ulgi podatkowej. Wyjaśniamy, jak trzeba ją rozliczyć. Tłumaczymy, jak Nowy Polski Ład zmienia zasady rozliczania ulgi na dzieci po rozwodzie.
Ulga na dziecko przysługuje rodzicom także po rozwodzie. Kwotę tę można odliczyć od podatku w częściach równych, a jeśli między byłymi małżonkami brakuje zgody – oddać tylko jednemu rodzicowi. Poniżej wyjaśniamy, jak rozliczyć ulgę podatkową po rozwodzie według zasad Nowego Polskiego Ładu 2023. Spis treści: Ulga na dziecko po rozwodzie 2023 Komu przysługuje ulga na dziecko po rozwodzie? Jak rozliczyć ulgę na dziecko po rozwodzie? Ulga na dzieci a rozwód: co z pełnoletnimi dziećmi? Ulga na dziecko po rozwodzie 2023 Prawo do ulgi podatkowej przysługuje obojgu rodzicom, jeśli oboje mają władzę rodzicielską (nawet jeżeli jest ona ograniczona). Każdy z rodziców może odliczyć ulgę podatkową w granicach przysługującego limitu na dziecko, także po <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/pozew-rozwodowy-jak-napisac-pozew-o-rozwod-wzor-i-przydatne-informacje-28004-r1/">rozwodzie. Komu przysługuje ulga na dziecko po rozwodzie? Rozwód czy separacja nie muszą oznaczać utraty przez rodzica prawa do wykonywania władzy rodzicielskiej. Sąd rodzinny, ogłaszając <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/separacja-co-to-jest-faktyczna-a-prawna-separacja-a-rozwod-roznice-i-podobienstwa-28010-r1/">separację bądź rozwiązując związek małżeński, określa także prawa rodzicielskie. Jeżeli zatem nie pozbawia jednego z rodziców zupełnie tego prawa, to rodzic nadal może skorzystać z ulgi na dziecko w podatku dochodowym. Obydwoje rodzice mają prawo odliczyć ulgę na małoletnie dziecko, wobec którego: wykonywali władzę rodzicielską (czyli nie tylko posiadali prawo rodzicielskie, ale z niego korzystali, dbali o zaspokajanie potrzeb dziecka, spotykali się z nim, wspomagali jego utrzymanie także poza <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/alimenty-na-dziecko-pozew-o-alimenty-8409-r1/">obowiązkiem alimentacyjnym); pełnili funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nimi zamieszkiwało; sprawowali opiekę w rodzinie zastępczej (na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą). Jak rozliczyć ulgę na dziecko po rozwodzie? Rozliczając PIT 2023, pamiętaj, że przysługującą kwotę ulgi rodzice dziecka mogą odliczyć od podatku w częściach równych. Dotyczy to zarówno rodziców pozostających w związku małżeńskim lub partnerskim, jak i rodziców rozwiedzionych czy będących w separacji, ale mających pełnię władzy rodzicielskiej (także sprawujących opiekę naprzemienną). Rodzice podzielą się też ulgą po równo, jeżeli miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców. Oczywiście muszą przy tym pamiętać, że przysługuje im łącznie jedna kwota na jedno dziecko. Co zrobić, jeśli brakuje porozumienia w sprawie prawa do ulgi po rozwodzie? Odliczenie w wysokości 100 proc. stosuje ten rodzic, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania – tak reguluje tę kwestię Nowy Polski Ład. Ulga na dzieci a rozwód: co z pełnoletnimi dziećmi? Zgodnie z art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ulga na dziecko przysługuje także w przypadku dzieci pełnoletnich kontynuujących naukę do ukończenia 25. roku życia, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów wyższych niż dwunastokrotność kwoty renty socjalnej (16 061,28 zł – 12 x 1338,44 zł). Podstawa prawna:<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzu-dziennik-ustaw/podatek-dochodowy-od-osob-fizycznych-16794311/art-27-f" rel="nofollow noopener" target="_blank"> Art 27f ustawy o podatku dochodowym Zobacz też: Pozbawienie władzy rodzicielskiej: kiedy, wniosek, jak to zrobić? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/ograniczenie-praw-rodzicielskich-po-rozwodzie-z-urzedu-wniosek-27950-r1/">Ograniczenie praw rodzicielskich: po rozwodzie, z urzędu, wniosek Plan wychowawczy: co to jest porozumienie rodzicielskie? Wzór
Joanna Opozda otwarcie mówi o terapii i walce z depresją: „Miałam w sobie poczucie winy, choć to nie ja powinnam się wstydzić”
Joanna Opozda od długiego czasu boryka się z problemami w życiu osobistym. Niedawno publicznie przyznała, że mimo wielkiej miłości do synka nie może zajmować się 4-miesięcznym synkiem Vincentem, ponieważ musi wrócić do pracy, by utrzymać rodzinę. W ostatnim numerze „Z kobiecej strony” opowiada o terapii i walce z depresją.
Joanna Opozda musiała zmierzyć się z licznymi problemami, chociaż nic nie zapowiadało takiej tragedii w życiu prywatnym aktorki. Huczny ślub z Antkiem Królikowskim zakończył się rozstaniem, zanim na świecie pojawił się ich synek Vincent. Przyczyną miał być romans aktora. Niedługo później malutki Vincent trafił do szpitala, a samodzielna mama była zdana tylko na siebie. To wszystko sprawiło, że Joanna Opozda postanowiła skorzystać z pomocy specjalistów. „Każdy ma prawo funkcjonować według własnych zasad” Aktorka wyznała na łamach dwumiesięcznika, że już wcześniej zmagała się z depresją, a informacje o zagrożonej ciąży, problemy w relacjach rodzinnych i małżeńskich, a następnie choroba syna znacząco wpłynęły na jej stan zdrowia. „Kiedy te wszystkie rzeczy zaczęły wypływać na wierzch, czułam okropne zażenowanie. Miałam w sobie poczucie winy, choć to nie ja powinnam się wstydzić”, wyznała Joanna Opozda. Dlatego też podjęła decyzję o rozpoczęciu terapii. Jak sama przyznaje, „przede wszystkim przepracowuję swoje dzieciństwo. Sztywne schematy, według których funkcjonuję. Niespełnione potrzeby, które wykształciły u mnie poszczególne wzory zachowania. Byłoby dziwne, gdybym po tych wszystkich przejściach nie szukała pomocy. Życie dało mi w kość, ostatnimi czasy dość mocno”. „Zaczynam od początku nowy rozdział mojego życia” Joanna Opozda, mimo licznych przeciwności losu stara się pogodzić z trudną sytuacją, w której się znalazła. „Sądziłam, że jak się kocha, to całą sobą, że jeśli ludzi łączy miłość, a pojawiają się kryzysy — to oni i tak o siebie zawalczą. Ale każdy ma prawo funkcjonować według własnych zasad i musimy to zaakceptować”, wyznaje aktorka. Mimo emocjonalnie obciążających doświadczeń Joanna Opozda nadal z nadzieją spogląda w przyszłość „Tamto, o czym kiedyś myślałam, jest już przeszłością. Trzeba sięgnąć po nowe. Zaakceptować fakt, że coś się skończyło. Trzeba zacząć od początku. Ja zaczynam od początku nowy rozdział mojego życia”. Trzymamy kciuki i życzymy szczęścia na nowej drodze życia! Źródło: natemat.pl. pudelek.pl Piszemy też o: TikTok: genialny sposób na niejadka. Tylko dla odważnych mam! Tata-bohater zginął, ratując cudze dzieci. „Był oddanym ojcem. Zawsze poświęcał swój czas innym” Kelnerka uratowała dziecko. Stanęła za plecami rodziców i pokazała mu kartkę z pytaniem, czy potrzebuje pomocy
Maja Hyży: „Ja poniekąd wiem, z czym mierzy się Asia”. Piosenkarka wspiera Joannę Opozdę
Maja Hyży już po raz kolejny publicznie zapewniła Joannę Opozdę o tym, że trzyma za nią kciuki. Pierwszy raz za pośrednictwem mediów społecznościowych, kiedy Polskę obiegła wieść o domniemanym rozstaniu aktorki z Antkiem Królikowskim. Opozda usunęła nawet z mediów społecznościowych zdjęcie ze ślubu.
Maja Hyży właśnie spodziewa się czwartego dziecka. Choć zapewnia, że obecnie jest szczęśliwą mężatką, dodaje, że „poniekąd wie”, co może teraz przeżywać Joanna Opozda, i że mama Vincenta może liczyć na jej „totalne wsparcie”. Maja Hyży: „Joasiu, jestem z Tobą” „Joasiu, nie miałyśmy przyjemności się jeszcze spotkać, ale jeśli to prawda, co czytam, to jestem z Tobą. Nie ma gorszych lęków dla kobiety w ciąży, dla młodej mamy, od tych, z którymi mierzy się teraz Twoja rzeczywistość” – napisała Maja Hyży zimą w mediach społecznościowych. „Jesteś piękną, dzielną kobietą. Faceci, ogarnijcie się! Nie można być całkowicie wypłukanym z człowieczeństwa” – zakończyła swój wpis, dając do zrozumienia, że całym sercem stoi po stronie Joanny, a nie pozbawionych uczuć facetów… Maja Hyży wie, jak to jest? Ostatnio serwis plotkarski Jastrząb Post zamieścił nagranie z Mają Hyży, podczas którego dziennikarka zapytała o komentarz w sprawie sytuacji Joanny Opozdy. „Jest to sytuacja niefajna i przykra bardzo” – zauważyła piosenkarka i dodała: „Ja poniekąd wiem, z czym mierzy się Asia i stąd pojawił się mój wpis ze wsparciem skierowanym w jej stronę”. Choć obecnie Maja Hyży może liczyć na wsparcie męża Konrada – ma za sobą rozstanie ze znanym wokalistą Grzegorzem Hyżym, który jest ojcem jej dwóch synów. Przypomnijmy, że Maja i Grzegorz rozstali się w 2013 r. po dwóch latach małżeństwa. Ich synowie, bliźniacy Wiktor i Alexander mieli wówczas 1,5 roku. Wokalistka spakowała się wtedy w jeden plecak i wyprowadziła z dziećmi z Kołobrzegu do Warszawy. Choć od tego czasu minęło prawie 10 lat – co i raz portale plotkarskie aż huczą od wzajemnych oskarżeń i oświadczeń, których autorami są byli małżonkowie. Przewijają się kwestie: wysokości alimentów, kontaktów z dziećmi, pełnych bólu wyznań… Maja Hyży i Joanna Opozda umówią się, by pogadać na „babskie tematy”? Maja Hyży wyraźnie czuje potrzebę solidarności z Joanną Opozdą. „Nie życzę żadnej kobiecie takiej sytuacji i wspieram Asię totalnie. Trzymam za nią kciuki i wierzę, że na pewno jej się uda. I że przetrwa ten okres. Kobieta to silne stworzenie i… kto jak nie my, ko ma poradzić sobie w takich sytuacjach?” – powiedziała piosenkarka. „Jeśli Asia będzie oglądać moje nagranie i będzie miała ochotę wyjść na spacer z dzieckiem, to ja z miłą chęcią wesprę. Z miłą chęcią porozmawiam o babskich tematach, żeby zapomnieć o tych złych chwilach”. Źródło: Jastrząb Post Piszemy też o: Projekt "Wielki Brat"? Rząd chce wiedzieć wszystko o naszych rodzinach a gdzie prawo do prywatności? Pod Częstochową znaleziono dwa martwe płody w workach foliowych Agnieszka Kaczorowska gotowa na Wielkanoc. Ma powód, by się spieszyć!
„Nowa rodzina sprawiła, że mój eks zapomniał o synach. Płaci minimalne alimenty i… nazywa mnie "pazerną i bez honoru"” [LIST DO REDAKCJI]
Dla dobra dzieci starałam się zawsze, by moje relacje z byłym mężem były możliwie poprawne. Nie było to łatwe. Musiałam wybaczyć mu zdradę i to, że kiedy dowiedziałam się o jego kochance – nawet nie próbował o nas walczyć. Przed rozwodem zaproponował minimalne alimenty... Zgodziłam się.
Obiecał, że dzieciom niczego nie zabraknie, że będzie dokładał do tych alimentów i że jeśli zobaczę, że będzie inaczej – zawsze będę mogła wystąpić do sądu o wyższą kwotę. Tomek właśnie zakładał nową restaurację. Tłumaczył, że sezonowość, że podatki, że nawet jeśli w jednym miesiącu przekaże nam mniej pieniędzy, to w kolejnych miesiącach wyrówna to z nawiązką. I tak było. Do czasu, aż ożenił się po raz drugi i urodziła się Julia. Wtedy Staś (15 lat) i Franek (13 lat) jakby przestali dla niego istnieć. „Pazerna krowa bez honoru” Z początku sądziłam, że Tomek po prostu musi okrzepnąć w nowej sytuacji. Tłumaczyłam chłopcom, że tata ma teraz naprawdę sporo na głowie. A sama cierpliwie czekałam, aż Tomek przypomni sobie, że ma synów. Owszem, alimenty pojawiały się na moim koncie punktualnie, ale… była to kwota 1000 zł (po 500 zł na dziecko). Tomek przestał przychodzić i dzwonić do chłopców. Na początku najbardziej bolało mnie właśnie to, że oni za nim tęsknili. I codziennie patrzyli, jak wrzuca na Facebooka zdjęcia Julci… Po trzech miesiącach napisałam do Tomka: „Chłopcy też Cię potrzebują, kiedy przyjdziesz?”. Oddzwonił i od razu zaczął wrzeszczeć, że jestem „pazerną krową bez honoru”, że tyle mi płacił, że dostaję alimenty i 500 plus, że powinnam odkładać i nie zawracać mu teraz głowy. Rozłączyłam się. Niecałe 5 tys. na miesiąc dla 3-osobowej rodziny... Tak, dostawałam 500 plus. Razem z alimentami to 2000 zł, co wraz z moją pensją (pracuję w domu kultury) daje niecałe 5000 zł na miesiąc. W sam raz na rachunki i podstawowe zakupy dla trzyosobowej rodziny… Trochę gorzej to wygląda, gdy trzeba kupić kurtki i buty na zimę, opłacić treningi (Staś i Franek grają w piłkę nożną), szkolne składki, korepetycje… Tylko że do cholery – kontaktując się wtedy z byłym mężem, wcale o tym nie myślałam! Zbliżały się Święta, po prostu chciałam, żeby spotkał się z chłopcami. I spotkał się. Dwa dni przed Wigilią zabrał ich do parku trampolin i na pizzę. W ramach mikołajkowo-gwiazdkowych prezentów. Wrócili zachwyceni. Myślałam, że od tej pory znów będzie spotykał się z nimi regularnie. Powiedział chłopcom, że wysyła mi bardzo dużo pieniędzy… Od tamtej pory minął rok. Nie rozmawiałam z Tomkiem ani razu. Przez ten czas zaprosił chłopców do swojej restauracji równo siedem razy: z okazji ich urodzin, imienin, Dnia Dziecka i zbliżającej się Wielkanocy oraz Bożego Narodzenia. Zachował się przy tym jak ostatni drań: kiedy chłopcy mówili mu o tym, co by chcieli w prezencie, odesłał ich do mnie, zapewniając, że wysyła mi bardzo dużo pieniędzy. Że dostaję 500 plus i mam stabilną pracę w budżetówce, podczas gdy on wciąż nie może odkuć się po stratach związanych z pandemią. Wreszcie coś we mnie pękło i powiedziałam synom, jak „bardzo dużo” tata wysyła mi tych pieniędzy. Starszy nie mógł uwierzyć… Myślał, że tak jak tata Antka (jego kolegi z klasy) Tomek płaci na nich po 2 tysiące alimentów. Pokazałam im historię przelewów na stronie banku. – Mamo, ale przecież ty w markecie ostatnio zapłaciłaś więcej niż 500 zł… – powiedział Franek. – A tata kupił Julci od Mikołaja lalkę za prawie 400 złotych… – Staszek pokazał mi na swoim telefonie piękną i… drogą zabawkę. Przeglądałam dziś zdjęcia Tomka na Fb. Właśnie wrócili z ciepłych krajów. Czy na pewno okażę się „pazerną krową bez honoru”, jeśli wystąpię do sądu o podniesienie tych alimentów? Być może, ale nie mam innego wyjścia. Milena Zobacz także: Mój narzeczony ma dziecko, na które płaci kolosalne alimenty. Mam dość, że tak marnuje nasze pieniądze [LIST DO REDAKCJI] Egzekucja alimentów od rodzica przebywającego za granicą Sprawa o alimenty, gdy miejsce pobytu rodzica nie jest znane
Sąd sprawdzi, czy rodzice spotykają się z dziećmi tak, jak ustalił
Rządzący, komplikując procesy rozwodowe, nie tylko chcą próbować ratować małżeństwa i zapobiegać rozpadom rodziny. Zamierzają też dopilnować, aby ustalone przez sąd kontakty z dzieckiem nie były przez żadną za stron utrudniane.
To ważny krok, gdyż część rodziców boryka się z utrudnianiem kontaktów z dzieckiem przez byłego małżonka. Problem nasilił się jeszcze w pandemii, która stała się często wymówką do tego, aby uniemożliwić drugiemu rodzicowi widzenie z dzieckiem. Problemowi ma zaradzić nadzór kuratora nad realizacją ustalonych przez sąd spotkań dziecka z rodzicem. Kurator ma pilnować rodziców Projekt zmian w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, który sprawi, że procesy rozwodowe będę dłuższe, właśnie trafił do opiniowania. Zakłada dla rodziców małych dzieci konieczność uczestniczenia przed postępowaniem rozwodowym w postępowaniach informacyjnych, alimenty natychmiastowe oraz pomoc w rozwiązywaniu problemów z kontaktami rodzica z dzieckiem małoletnim. Temu ostatniemu mają zaradzić kuratorowie, którzy na swoich barkach będą mieli konieczność: dopilnowywania terminowości kontaktu z dzieckiem poprzez współdziałanie z jego rodzicami, poznawania powodów, z jakich kontakt się nie odbył, utrzymywania stałego kontaktu z zobowiązanym i uprawnionym do spotkań z dzieckiem, zobowiązywania do właściwego postępowania wobec małoletniego, które umożliwi pełną realizację postanowienia, składania do sądu sprawozdań z realizacji prowadzonego nadzoru w terminach określonych przez sąd. Kuratorzy nie będą musieli być obecni na spotkaniach rodzica z dzieckiem, co rodziłoby dla rodziców dodatkowe koszty (obecnie to koszt każdorazowo 170 zł). Istniejący już zapis w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, brzmiący „Sąd opiekuńczy, orzekając w sprawie kontaktów z dzieckiem, może zobowiązać rodziców do określonego postępowania, w szczególności skierować ich do placówek lub specjalistów zajmujących się terapią rodzinną, poradnictwem lub świadczących rodzinie inną stosowną pomoc z jednoczesnym wskazaniem sposobu kontroli wykonania wydanych zarządzeń” zostanie wydłużony o treść: „a także poddać sposób utrzymywania kontaktów kontroli kuratora sądowego”. Ministerstwo Sprawiedliwości tłumaczy, że takie rozwiązanie ma zwiększyć gwarancje prawidłowego wykonywania kontaktów, a w szczególności zwiększyć ochronę małoletnich dzieci. Cel szczytny, realizacja taka sobie Zapisy w projekcie komentują kuratorzy, którzy widzą kilka problemów z realizacją nowych przepisów, jeśli zostaną wprowadzone. Po pierwsze rozwód nie oznacza z automatu ograniczenia władzy rodzicielskiej, a tylko przy jej ograniczeniu kurator może ingerować w jej realizację. Po drugie, rządzący nie zamierzają wliczać nowych obowiązków do obciążenia kuratorów, a oni sami zwracają uwagę, że realizacja nowych zapisów będzie wymagała z ich strony dodatkowych nakładów pracy. Kuratorzy zwracają uwagę na jeszcze jedną istotną sprawę. Obecnie obowiązuje prawo, które umożliwia ukaranie karą finansową utrudniającego kontakty rodzica. Mówi ono o tym, że osoba, pod której pieczą dziecko pozostaje, jeśli nie wykonuje albo niewłaściwie wykonuje obowiązki wynikające z orzeczenia lub z ugody zawartej przed sądem czy przed mediatorem w przedmiocie kontaktów, sąd opiekuńczy, może zagrozić jej nakazaniem zapłaty na rzecz osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem. Chodzi o określoną kwotę za każdy kontakt. Niestety nawet kary finansowe nie powstrzymują niektórych rodziców przed utrudnianiem kontaktów z dzieckiem byłemu małżonkowi. Kuratorzy mają poważne wątpliwości, czy nałożenie na nich obowiązku nadzorowania tych kontaktów zadziała skuteczniej. Przeczytaj też: Opieka naprzemienna nad dziećmi po rozwodzie Ulga na dziecko po rozwodzie – komu przysługuje Pozbawienie praw rodzicielskich – kiedy, wniosek, jak to zrobić
Uzyskanie rozwodu będzie trudniejsze: rząd chce „umacniać więzi między rodzicami i dziećmi oraz między małżonkami”
Rozstajesz się z mężem i liczysz, że uda wam się uzyskać rozwód już na pierwszej rozprawie? Nic z tego. Resort sprawiedliwości przedstawił projekt zmian w kodeksie rodzinnym – jeśli wejdą w życie, procesy rozwodowe będą dłuższe i droższe. Wszystko po to, by pielęgnować rodzinne wartości.
Jak podaje „Fakt”, rząd pracuje właśnie nad wprowadzeniem zmian w kodeksie rodzinnym. Jedna z nich ma dotyczyć rozwodów. Małżonkowie, którzy będą ubiegać się rozwód, najpierw mają zostać pouczeni o „indywidualnych i społecznych” konsekwencjach ich decyzji. Postępowanie ma trwać co najmniej miesiąc – zwłaszcza jeśli rozwodząca się para ma dzieci. Dzięki temu rodzice będą mieli czas na „wzajemne wyjaśnienie problemów i dojście do porozumienia, by tak ważnej decyzji, gdy chodzi o dobro ich dzieci, nie podejmować pochopnie”. Rodzina przede wszystkim Ministerstwo Sprawiedliwości uzasadnia projekt zmian próbą ochrony instytucji małżeństwa i troską o polskie rodziny. „Polski system prawny otacza opieką instytucje małżeństwa. Małżeństwo wciąż pozostaje w Polsce ważną instytucją społeczną” – czytamy. Resort powołuje się również na konstytucję, która: „nakazuje podejmowanie przez państwo takich działań, które umacniają więzi między osobami tworzącymi rodzinę, a zwłaszcza więzi istniejące między rodzicami i dziećmi oraz między małżonkami”. Oficjalnie nowe przepisy mają „usprawnić” procesy rozwodowe, a także pozwolić małżonkom dokładnie przemyśleć swoją decyzję – tak, by nie została podjęta pochopnie, i by nie ucierpiały dzieci. Wygląda jednak na to, że to sposób na kontrolowanie małżeństw i utrudnianie rozwodów, co może być szczególnie niebezpieczne w przypadku rodzin, w których dochodzi do przemocy domowej. Będzie dłużej i drożej Jeśli małżonkowie odmówią udziału w postępowaniu, ich wniosek o rozwód w ogóle nie będzie rozpatrzony przez sąd. Będą oni mogli wnioskować również o darmową mediację – w teorii ma to przyspieszyć procesy rozwodowe. W praktyce mediacje trwają zwykle kilka miesięcy, co, zamiast skrócić czas procesu, znacząco go wydłuży. „Fakt” informuje, że zmienią się również wysokości opłat – do tej pory wnoszący pozew o rozwód musiał uiścić opłatę sądową w wysokości 600 zł. W sprawach bez orzekania o winie sąd zwracał połowę tej kwoty. Jeśli zmiany w kodeksie wejdą w życie, zwrot części opłaty będzie możliwy tylko w przypadku separacji – nie rozwodu. Choć dzięki temu do budżetu państwa mają wpływać dodatkowe środki, rozwodzące się pary będą w rzeczywistości karane finansowo za to, że się rozwiodły. Źródło: „Fakt” Zobacz także: Samotni rodzice zostaną ukarani przez Nowy Ład! Polski Ład wspiera TYLKO małżeństwa, a wyklucza wszystkich innych! 12 tysięcy na dziecko – od kiedy, dla kogo, zasady, wniosek
Pozbawienie praw rodzicielskich: kiedy, wniosek, jak to zrobić
Pozbawienie praw rodzicielskich może dotyczyć jednego lub obojga rodziców, m.in. kiedy rażąco zaniedbują oni swoje obowiązki wobec dziecka. O pozbawienie władzy występuje się do sądu opiekuńczego. Wyjaśniamy, co oznacza pozbawienie praw rodzicielskich.
Pozbawienie praw rodzicielskich (władzy rodzicielskiej) następuje zgodnie z przepisami Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego art. 111. Prawa rodzicielskie można też ograniczyć oraz przywrócić. O pozbawieniu władzy rodzicielskiej decyduje sąd, jeśli istnieją ku temu wyraźne przyczyny. Sprawa może zostać wszczęta na wniosek rodziców lub z urzędu, np. po zawiadomieniu sądu przez policję o tym, że dobro dziecka jest zagrożone. Całkowite pozbawienie praw rodzicielskich: kiedy? Sąd opiekuńczy może pozbawić <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/wladza-rodzicielska-na-czym-polega-kiedy-ustaje-komu-przysluguje-po-rozwodzie-27979-r1/">władzy rodzicielskiej ojca i/lub matkę dziecka, jeśli: nadużywają swoich praw (np. stosują przemoc fizyczną, psychiczną, wykorzystują dziecko seksualne, nadużywają alkoholu); rażąco zaniedbują obowiązki wobec dziecka (np. porzucili je, nie płacą alimentów); istnieje trwała przeszkoda w wykonywaniu władzy rodzicielskiej (np. rodzic jest w więzieniu, cierpi na poważną chorobę psychiczną, zaginął lub wyjechał na stałe i nie interesuje się dzieckiem). Ważne: Pozbawienie praw rodzicielskich nie musi być stałe. Jeśli w przyszłości okoliczności się zmienią, sąd będzie mógł je przywrócić. Wniosek o pozbawienie władzy rodzicielskiej Podobnie jak w przypadku <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/ograniczenie-praw-rodzicielskich-po-rozwodzie-z-urzedu-wniosek-27950-r1/">ograniczenia praw rodzicielskich wniosek o pozbawienie ich jednego lub obojga rodziców może złożyć każdy, kto wie, że dziecku dzieje się krzywda. Może to być ojciec lub matka dziecka, dziadkowie, szkoła, kurator, policja. Wniosek składa się do sądu opiekuńczego właściwego dla miejsca zamieszkania dziecka. Sąd może wszcząć też postępowanie z urzędu. Opłata sądowa za złożenie wniosku wynosi 100 zł. Co oznacza pozbawienie praw rodzicielskich? Rodzic, który jest pozbawiony praw rodzicielskich, nie ma prawa do decydowania m.in. o: finansach, miejscu zamieszkania dziecka, edukacji, leczeniu, wychowaniu. Nadal ma on jednak prawo do spotkań z dzieckiem (chyba że sąd wyda taki zakaz ze względu na dobro dziecka). Ma także obowiązek płacenia alimentów. Dziecko ma prawo do spadku po rodzicu pozbawionym władzy rodzicielskiej. Rodzic może natomiast w przyszłości też domagać się alimentów na siebie i może dziedziczyć po dziecku. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/plan-wychowawczy-co-to-jest-wzor-porozumienia-rodzicielskiego-27959-r1/">Plan wychowawczy: co to jest porozumienie rodzicielskie? Wzór <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/separacja-co-to-jest-faktyczna-a-prawna-separacja-a-rozwod-roznice-i-podobienstwa-28010-r1/">Separacja: co to jest, faktyczna a prawna, separacja a rozwód (różnice i podobieństwa) <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/rozwod-rodzicow-co-przezywa-dziecko-1031-r1/">Rozwód a dzieci: formalności i dokumenty, skutki, wiek dziecka w momencie rozwodu
Polskie sądy odebrały jej dziecko, bo zakochała się w kobiecie. Dostanie odszkodowanie
Po rozwodzie pełną opiekę nad synem dostał jej mąż. Tylko dlatego, że związała się z kobietą. Po 11 latach doczekała się sprawiedliwości.
Sprawa toczyła się ponad 11 lat. Wszystko zaczęło się, gdy najmłodszy syn Agnieszki (imię zmienione) chodził jeszcze do przedszkola. W 2005 roku kobieta wzięła rozwód, a sąd przyznał jej pełne prawa do opieki nad synem. O walce Agnieszki o sprawiedliwość jako pierwszy napisał OKO.press. Podzielona rodzina W wywiadzie dla OKO.press Agnieszka przyznała, że były mąż nachodził ją w miejscu pracy i nastawiał ludzi przeciwko niej. W końcu postanowiła, że musi wyprowadzić się z rodzinnego miasta. Dwoje starszych dzieci postanowiło wówczas zostać z ojcem. „Byli zmanipulowani i zmęczeni. Zabrałam ze sobą Maćka, który miał trzy latka, i młodszą córkę. Ona nie udźwignęła rozłąki z siostrą i też postanowiła wrócić do ojca. Już wtedy mieliśmy rozbitą rodzinę. Choć starałam się mieć jak najlepszy kontakt ze wszystkimi dziećmi, przeżywałam koszmar” – mówi w rozmowie OKO.press poszkodowana. Miała zerwać znajomość W 2007 roku na wniosek ojca dzieci sąd ponownie zbadał sprawę opieki rodzicielskiej. Dwa lata później zadecydowano, że „w trosce o bezpieczeństwo chłopca” pełną władzę rodzicielską dostanie ojciec. Żadne apelacje nie przynosiły skutku. Powodem odebrania dziecka Agnieszce było to, że związała się z inną kobietą i otwarcie mówiła, że jest osobą biseksualną. Podczas rozprawy miała usłyszeć, że odzyska syna, jeśli zerwie znajomość z ówczesną partnerką. Wtedy też złożyła skargę do Europejskiego Trybunał Praw Człowieka. Wyrok przyszedł za późno Po 11 latach od złożenia skargi Agnieszka doczekała się sprawiedliwości. Uznano, że doszło do dyskryminacji i braku poszanowania życia rodzinnego. ETPCz przyznał kobiecie 10 tys. euro odszkodowania. Za późno – jej najmłodszy syn ma dzisiaj 19 lat i może sam decydować o swoim losie. Wyrok ma dziś dla niej jednak wymiar symboliczny. „W moim życiu ten wyrok niewiele zmieni, ale mam nadzieję, że będzie miał wpływ na losy innych, którzy tak samo jak ja przed sądami muszą walczyć o opiekę nad dziećmi” – podkreśla kobieta. Zobacz też: „Chciałem naprawić błędy młodości, ale syn widzi we mnie intruza. Zawiodłem jako ojciec, ale podołam jako dziadek” Mama z TikToka żali się, że jej partner ZABRAŁ KONSOLĘ na porodówkę! MEiN dofinansowało telefon zaufania dla dzieci, który będzie prowadził ksiądz (egzorcysta!)
Maja Hyży wyznała, że milczała dla DOBRA DZIECI: „8 lat siedziałam cicho”
Maja Hyży kontynuuje publiczne opowiadanie o relacjach z byłym mężem. Wokalistka przyznała, że doszła już do granicy wytrzymałości. W swoim wpisie wyjawiła, że wcześniej siedziała cicho dla dobra dzieci, jednak teraz zamierza to zmienić.
Maja Hyży kilka dni temu zdobyła się na publiczne wyznanie, że od lat jest nękana i prześladowana. W opublikowanym przez wokalistkę wpisie nie padło imię i nazwisko jej byłego męża, jednak większość osób nie miała wątpliwości, że chodzi właśnie o Grzegorza Hyżego. To założenie było słuszne, ponieważ wokalista odpowiedział na zarzuty. Mężczyzna zapewnił, że troszczy się o swoich synów, otacza ich opieką, a także łoży na ich utrzymanie. Maja Hyży: „Milczałam dla dobra dzieci” Teraz Maja Hyży opublikowała serię filmików na InstaStories, w których opowiedziała o swoim samopoczuciu, a także wyraźnie zaznaczyła, że nie będzie dłużej pokornie milczeć. „Około 8 lat trwało to, jak siedziałam cicho, nic się nie odzywałam i brałam to na barki. Liczyłam, że kiedyś to się skończy. Milczałam dla dobra dzieci. Ale ile można? Już się wylało, rozlało i już chyba ten margines i granica wytrzymałości pękła” – powiedziała wokalistka. W jednej z wypowiedzi kobieta zwróciła się także do swoich fanów: „Ten problem jest cały czas i ja musiałam nauczyć się żyć z nim od kilku dobrych, dobrych lat, no ale już się wylało i ja już nie chcę być cicho, ja nie chcę milczeć, a tym bardziej teraz, kiedy wiem, że Wy też mnie potrzebujecie i okazuje się, że potrzebujemy siebie wzajemnie”. Zobacz także: Anna Starmach pochwaliła się wózkiem dla dziecka. Jego cena zwala z nóg! Odeta Moro publicznie upokorzyła dziecko: wszystko nagrała! Dorota Zawadzka przeżyła chwile grozy na placu zabaw: „Oczy dookoła głowy!”
Grzegorz Hyży odpowiada na zarzuty Mai Hyży! „Troszczę się o swoich synów, otaczam opieką, łożę na ich utrzymanie”
Grzegorz Hyży opublikował oświadczenie, w którym odniósł się do wpisu zamieszczonego przez jego byłą żonę. Maja Hyży oskarżyła wokalistę o nękanie, zastraszanie i próby manipulacji. Teraz Grzegorz Hyży przedstawił swój punkt widzenia i stanowczo zaprzeczył słowom eksżony.
W obszernym wpisie Maja Hyży poinformowała, że były mąż uderza w nią i jej rodzinę (w ubiegłym roku Maja Hyży urodziła trzecie dziecko), manipuluje nią, zastrasza i oszukuje, by zdobyć informacje dotyczące jej zarobków. Choć we wpisie ani razu nie pojawiło się nazwisko byłego męża, dla obserwatorów piosenkarki i portali plotkarskich było oczywiste, że to on jest adresatem. Grzegorz Hyży odniósł się do tych słów. Grzegorz Hyży odpowiada byłej żonie „Jako ojciec chroniłem prawa moich synów do prywatności, stanowczo nie zgadzając się na publikację ich wizerunku. Nie wykorzystywałem ich także do budowania swojej medialnej kariery. Dzieci oraz rodzina były i są najważniejszą częścią mojego życia. Dlatego też jednoznacznie stwierdzam, że troszczę się o swoich synów, otaczam opieką, łożę na ich utrzymanie i nigdy się od tego nie uchylałem. To z powodu troski o synów i ich przyszłość, próbowałem osiągnąć pozasądowy kompromis” – czytamy w oświadczeniu piosenkarza. Grzegorz Hyży zarzucił byłej żonie, że ta utrudnia mu kontakt z synami oraz wykorzystuje wizerunek chłopców w mediach społecznościowych, by zbudować karierę. Poinformował, że kilka miesięcy temu wystąpił na drogę sądową, by chronić swoich synów. Czytaj też: Maja Hyży oskarża byłego męża? „Po tekście Mai Hyży jestem wstrząśnięty i zasmucony” Piosenkarz wpis byłej żony nazywa „kłamliwym i oszczerczym”. Po jego publikacji jego rodzina zaczęła dostawać pogróżki i wulgarne wiadomości, na które on nie ma zamiaru się godzić. Jest wstrząśnięty linczem, który spotkał jego i jego bliskich, dlatego, choć tego nie planował, postanowił odpowiedzieć publicznie na zarzuty. „Tak poważne i intymne sprawy nie mogą toczyć się w social mediach i w tabloidach, bowiem konsekwencje takich działań w realnym życiu mogą być tragiczne” – pisze Hyży w dalszej części oświadczenia. Oto treść całego oświadczenia: Zobacz także: Syn Beaty Tadli o cesarce mamy: „Powinienem obchodzić dzień WYDOBYCIA, płakać mi się chce” Internauci znowu pytają: „Gdzie twoi synowie?”. Maja Hyży odpowiedziała! Maja Hyży usłyszała FATALNĄ diagnozę: „Nie mogę patrzeć, jak moje dziecko cierpi!”
Maja Hyży w dramatycznym wpisie OSKARŻA byłego męża? „Jestem nękana i prześladowana od lat”
Maja Hyży podzieliła się z fanami przejmującym wpisem, w którym przyznaje, że przez ostatnie lata była gnębiona i poniżana. Piosenkarka ma dość słuchania, że jest złą matką – postanowiła publicznie zareagować, by raz na zawsze zakończyć toksyczną relację.
„Po wielu latach gnębienia psychicznego, włażenia buciorami w moje życie, przerywam ciszę” – napisała na Instagramie Maja Hyży. Jak twierdzi, została „zmuszona”, by opowiedzieć publicznie o tym, co ją spotyka. Choć w poście ani razu nie padło imię i nazwisko jej byłego męża oraz jego obecnej żony, obserwatorki piosenkarki – a także serwisy plotkarskie – nie mają wątpliwości, że adresatem wpisu jest właśnie Grzegorz Hyży. Maja Hyży przerywa milczenie „Przeszłam drogę pełną upadków i wzlotów. Płakałam ze szczęścia jak i z bólu. Ale doszłam tu, gdzie czuję, że nigdy nie byłam tak szczęśliwa! Niestety jest jeden człowiek, który nie godzi się z moim szczęściem. Mimo że wybrał swoją drogę i poszedł beze mnie, ma własną rodzinę, żyje na dużo wyższym poziomie niż ja, nie daje mi żyć od lat. Zatruwa moje życie i wszelkimi sposobami chce odebrać mi moje szczęście!” – pisze Maja Hyży i dodaje: „Jestem nękana i prześladowana od lat, krytykowana i obwiniana o wszytko. Ciągle dostaję wykłady, jak powinnam żyć, postępować i przede wszystkim, jaką jestem złą matką!”. Czytaj także: Hyży bagatelizuje cesarkę? „Fajnie, nie czekam na objawy porodu” Maja Hyży padła ofiarą manipulacji i psychicznej przemocy W dalszej części wpisu piosenkarka oskarża mężczyznę – nazywanego przez nią „małym człowieczkiem” – o manipulację. Wokalistka wyjawiła również, że jest przez niego zastraszana i uciszana, na co nie chce już się godzić. Ma dość, że osoba ta uderza w nią i jej rodzinę (w ubiegłym roku Maja Hyży urodziła trzecie dziecko), zagląda do jej kieszeni i oszukuje, by zdobyć informacje dotyczące jej zarobków. „Obrzydliwe i podłe. Jeśli nadal będziesz mnie prześladował, śledził każdy mój krok, fabrykował maile do walki ze mną, wszystko zostanie upublicznione. Koniec tego! Zawsze robiłeś wszytko po cichu, zawsze zastraszałeś. Jesteś zwykłym tchórzem i zakłamanym pozorantem swojego pięknego życia! Zniknij z mojego życia wreszcie!” – kończy swój wpis. Cały wpis wokalistki można przeczytać na jej profilu na Instagramie: Zobacz także: Maja Hyży żali się, że nie śpi po nocach. Fanki: „Sen jest dla słabych!” Justyna Żyła ma problem z córką: dziewczynka nie chce jeść. To przez TikToka! Nowakowska w ciąży OBJADA się czipsami? „Mam jedną największą zachciankę”
Kocha i dba o dzieci, a sąd CHCE MU JE ODEBRAĆ! Dramat samotnego ojca
Odkąd ich matka odeszła, trójka dzieci została pod opieką ojca. Mężczyzna stara się być jak najlepszym rodzicem, co potwierdzają pracownicy MOPSu i szkół dzieci – dlaczego więc sąd chce mu je odebrać?
Marek Fabisiak z Torunia został samotnym ojcem po tym, jak jego żona opuściła rodzinę dla innej kobiety. Chociaż osoby z otoczenia rodziny stoją za ojcem murem, biegli sądowi niedawno orzekli, że mężczyzna jest niewydolnym rodzicem, a dzieci mogą trafić do domu dziecka. Matka porzuciła dzieci, a sąd nie chce ich powierzyć kochającemu ojcu 35-letni mężczyzna opiekuje się 10-letnim Ksawerym (jest dla niego rodziną zastępczą), 6-letnią Euniką i 4-letnim Adrianem. W grudniu ubiegłego roku uzyskał szokującą opinię biegłych sądowych, z którą nie zgadzają się ani nauczyciele dzieci, ani pracownicy MOPSu, którzy regularnie wspomagają pana Marka. Podkreślają też, że tę rodzinę trzeba wspierać, a nie rozbijać. „Owszem, wymaga pomocy, ale ją otrzymuje. Poza tym chętnie współpracuje i, co najważniejsze, bardzo chce być coraz lepszym rodzicem. Dzieci nie są zaniedbywane” – mówi rzeczniczka lokalnego MOPSu. Pan Marek, pomimo ciężkiej sytuacji życiowej, stara się odnaleźć w roli samotnego rodzica najlepiej, jak może. „Czasem daję ciała. Ale który samotny rodzic perfekcyjnie ogarnąłby troje małych dzieci? Czasem jest bałagan, niepościelone łóżko. Ale kocham te dzieciaki i staram się być dobrym ojcem tak, jak potrafię. Pracuję, płacę rachunki, dbam o dom, jak umiem. Czy naprawdę po tym, co zrobiła dzieciom matka, mają jeszcze stracić ojca?!” – wyznał zdesperowany mężczyzna. Pan Marek pracował jako iluzjonista na pokazach, jednak pandemia pokrzyżowała mu wykonywanie zawodu. Teraz jest ochroniarzem, jednak może liczyć także na świadczenia 500 plus, dodatkowe świadczenia w ramach pełnienia obowiązków rodziny zastępczej oraz pomoc materialną i finansową z MOPS. Rodzinę wspiera także szkoła dzieci. Dyrektorka placówki wyraziła zaniepokojenie zaistniałą sytuacją i podkreśliła, że maluchy otrzymują właściwą opiekę. „Wszyscy zmartwiliśmy się, że jest taka sytuacja. Nie ma nic gorszego niż odebrać dzieci ojcu, który je kocha. Chłopiec jest bardzo dobrym uczniem, jest zawsze przygotowany do lekcji” – powiedziała dyrektorka. Sąd ma zadecydować o losach dzieci w czerwcu tego roku. Jak rozegra się ten dramat? Źródło: nowości.com.pl Zobacz też: Zasiłki dla samotnej matki –​ co przysługuje, świadczenia, dodatki, zasiłek z MOPS Jak nie skrzywdzić dziecka po rozwodzie? Rady dorosłych dzieci rozwodników Samotni rodzice bez ulgi podatkowej?
„Czy czas zakazać rozwodów?” - debata katolickiego pisma i Ordo Iuris
W debacie zorganizowanej przez katolicki magazyn „Polonia Christiana” tematem przewodnim była walka z rozwodami. Ordo Iuris, zaangażowane w debatę, ma wiele pomysłów na uzdrowienie polskich małżeństw. Jednym z nich jest np. przymusowa separacja.
Jak możemy przeczytać na stronie „Polonia Christiana”, w 2019 roku rozwiodło się 64 tys. par, a 1700 małżeństw zdecydowało się na separację. Katolickie pismo zorganizowało więc debatę o bardzo kontrowersyjnej nazwie: „Czy czas zakazać rozwodów?”. W sieci zawrzało, a organizatorzy zmienili tytuł debaty na „Dlaczego trzeba walczyć z plagą rozwodów?”. Dodatkowo Ordo Iuris, które również było zaangażowane w tę akcję – usunęło informacje o debacie ze swojej strony. Kontrowersyjna debata dotycząca rozwodów „Dlaczego w kwestii tak zasadniczej – dotyczącej zarówno zbawienia wiecznego, jak i doczesnego szczęścia – poddajemy się tak łatwo? A może nadszedł czas, aby w końcu zakazać rozwodów?” - brzmiał opis debaty. Katoliccy działacze wzięli udział w spotkaniu, które było połączone z promocją numeru magazynu „Polonia Christiana”. Gośćmi był dr Tymoteusz Zych (wiceprezes Instytutu Ordo Iuris), a także Krystian Kratiuk (redaktor naczelny magazynu „Polonia Christiana” oraz portalu PCh24.pl). Separacja jako lekarstwo na kłopoty małżeńskie Ordo Iuris opracowało propozycje, dzięki którym zmniejszyłaby się liczba rozwodów, jest to m.in. przymusowa separacja (mogłaby trwać kilka miesięcy lub kilka lat). Kolejny pomysł to „przywrócenie instytucji nieodpłatnego posiedzenia pojednawczego i wprowadzenie obowiązkowych mediacji między małżonkami mającymi niepełnoletnie dzieci”. Separacja miałaby skłaniać małżonków do „pogłębionej refleksji nad rozwodem”. Prawo przyjazne rodzinie Ordo Iuris w artykule „W kierunku prawa przyjaznego rodzinie – propozycje legislacyjne Instytutu Ordo Iuris” zaproponowało także zniesienie „prawnej dyskryminacji małżeństw” w sytuacjach dopłat do czynszów, pierwszeństwa w rekrutacji do przedszkoli i żłobków. Argumentem jest to, że na takie udogodnienia mogą liczyć osoby tylko rzekomo samotne (tak naprawdę żyjące w konkubinacie). Na tym propozycje się nie kończą. Kolejne pomysły to: 500+ dla kobiet w ciąży, comiesięczne bony wychowawcze w wysokości 700 zł dla dzieci do lat trzech, których rodzice nie są na płatnych urlopach wychowawczych, wysokość emerytury uzależniona od liczby posiadanych dzieci. Źródło: rp.pl Zobacz także: Separacja: co to jest, faktyczna a prawna, separacja a rozwód (różnice i podobieństwa) Pozew o rozwód [WZÓR I PRZYDATNE INFORMACJE] Jak nie skrzywdzić dziecka po rozwodzie? Rady dorosłych dzieci rozwodników
Żeby mieć dziecko, nie trzeba mieć ślubu! I jest tak coraz częściej...
Wiecie, gdzie w Polsce rodzi się najwięcej nieślubnych dzieci?
Od lat 90.tych obserwuje się ogromny wzrost liczby dzieci urodzonych z nieformalnych związków. Dlaczego tak się dzieje? Nieformalne związki na topie Coraz więcej osób decyduje się na związek partnerski, czy to z wygody, czy z powodu różnych przywilejów należących się samotnym rodzicom. Jest to także wynik coraz większej liczby rozwodów, po których zrażeni niepowodzeniem ludzie, nie podejmują już kolejnej tak poważnej decyzji. W ubiegłym roku, na 370 tys. urodzonych dzieci, blisko 25% urodziło się w nieformalnym związku (w porównaniu do roku 1990, to aż 18% więcej). Aż 60% tych dzieci miało mamy, które nigdy nie wychodziły za mąż. Pozostałe dzieci to potomstwo rozwódek, wdów, oraz kobiet pozostających w separacji. Gdzie rodzi się najwięcej nieślubnych dzieci? W ilości nieślubnych dzieci prym wiedzie województwo zachodniopomorskie. Tam szacuje się, że ze wszystkich urodzonych na tym terenie dzieci, aż 39% pochodziło ze związków pozamałżeńskich. Trochę mniej było w ubiegłym roku nieślubnych dzieci w województwie dolnośląskim, lubuskim i warmińsko – mazurskim, od 32- do 38 %. Według prof. Szukalskiego z Uniwersytetu Łódzkiego, odpowiedzialność za to, że to właśnie na tych terenach jest najwyższa liczba dzieci urodzonych poza sformalizowanymi związkami, wynika głównie z zaszłości historycznych. „Województwa zachodnie, zasiedlone przez repatriantów, spowodowały rozerwanie więzi społecznych i akceptację dla nieformalnych związków” – tłumaczył profesor (dla dziennik.pl). Polska pomimo tego, że oczywiście ma coraz większy odsetek dzieci pochodzących spoza małżeńskich relacji, to mimo wszystko jest to bardzo powolny proces. Obserwując inne kraje, takie jak Czechy (wzrost z 9% na 47%), Słowację (7% na 39#), czy Bułgarię (z 12% na 59%), Polska okazuje się być nadal bardzo konserwatywna. A jak jest u Was? Czytaj także: Prawdziwe historie - niepotrzebnie tak się bałam źródło: dziennik.pl
Daniel Martyniuk sentymentalnie o córce: „smutek rośnie”. Zagranie pod publikę?
Chociaż źródła z otoczenia rodziny Martyniuków twierdzą, że Daniel nieszczególnie tęskni za rodziną i rzadko decyduje się na odwiedziny, syn króla disco polo opublikował niedawno zdjęcie żony i córeczki z melancholijnym podpisem.
O wybrykach krnąbrnego syna Zenka Martyniuka słychać już od prawie 2 lat. Już wkrótce po hucznym ślubie zaczęły się nocne awantury i publiczne oskarżenia w mediach społecznościowych (wyłącznie ze strony Daniela). Niestabilny małżonek na przemian przepraszał i na nowo ubliżał swojej żonie Ewelinie, jednak kiedy do problemów małżeńskich doszły jeszcze niedawne zatargi Martyniuka z prawem, kobieta zdecydowała się na rozstanie. Rozwód Daniela i Eweliny Martyniuków Usilnych prób załagodzenia konfliktu między małżonkami zaprzestali już nawet rodzice Daniela, którzy, według informatorów z otoczenia, „nie obraziliby się, gdyby [Ewelina] ułożyła sobie życie z jakimś normalnym mężczyzną”. Na kilka tygodni przed pierwszą rozprawą rozwodową, która ma odbyć się 21 września, młody „celebryta” opublikował na Instagramie zdjęcie żony trzymającej ich córeczkę Laurę i opatrzył je podpisem „Czas mija, smutek rośnie”. Źródło z bliskiego otoczenia rodziny twierdzi, że nagła potrzeba wyrażania uczuć przez Daniela to jedynie wynik lęku przed rozwodem z orzeczeniem o winie. Dowody przeciwko Martyniukowi są mocne i wiele wskazuje na to, że sprawa może zakończyć się już po pierwszej rozprawie. „Daniel niespecjalnie ‚tęskni‛ za córką i być może niebawem byłą żoną. Choć formalnie nie ma przeciwwskazań, żeby je odwiedzał, to tego nie robi. Opublikowanie „rodzinnego” zdjęcia może być zagraniem pod zbliżającą się rozprawę” – twierdzi informator. Źródło: Pudelek, Plotek, Instagram Zobacz także: Rozwód a dzieci: formalności i dokumenty, skutki, wiek dziecka w momencie rozwodu Jak nie skrzywdzić dziecka po rozwodzie? Rady dorosłych dzieci rozwodników Separacja: co to jest, faktyczna a prawna, separacja a rozwód (różnice i podobieństwa)
Separacja: co to jest, faktyczna a prawna, separacja a rozwód (różnice i podobieństwa)
Separacja nie jest tym samym co rozwód, nie rozwiązuje małżeństwa. Daje jednak podobne do rozwodu skutki prawne. Są też różnice między separacją faktyczną a prawną.
Separacja jest prawnie uregulowanym rozstaniem z mężem/żoną, jeśli orzeka o niej sąd. Daje podobne prawa do rozwodu, ale jest też kilka ważnych różnic. Jeśli myślisz o zakończeniu małżeństwa, dokładnie sprawdź, jakie skutki prawne niesie separacja, a jakie rozwód. Poważnie zastanów się nad swoimi krokami, aby potem nie żałować podjętej decyzji. Separacja: co to jest? Separacja to rozstanie z mężem/żoną bez rozwiązywania małżeństwa, czyli bez rozwodu. Mówimy o dwóch rodzajach separacji: separacja prawna separacja faktyczna Separacja prawna orzekana jest przez sąd i wiąże się ze skutkami prawnymi. Separacja faktyczna jest rozstaniem małżonków bez orzeczenia sądu i skutków prawnych. To powinnaś wiedzieć: separacja prawna separacja faktyczna separacja a rozwód wniosek o separację zniesienie separacji Separacja prawna Separację prawną orzeka sąd. Robi to wtedy, gdy stwierdzi, że między tobą a mężem istnieje rozkład pożycia, czyli zanikły łączące was więzi duchowe, fizyczne i gospodarcze. Jednym z powodów, dla których małżonkowie decydują się na separację, a nie na rozwód, jest możliwość <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/czy-ratowac-malzenstwo-za-wszelka-cene-1674-r22/">przemyślenia decyzji o rozstaniu i ewentualnego powrotu do siebie. Separacja prawna: nie rozwiązuje małżeństwa. Nie możesz wystąpić o powrót do poprzedniego nazwiska ani powtórnie wyjść za mąż. powoduje rozdzielność majątkową. Od uprawomocnienia się orzeczenia przestaje istnieć między wami wspólność ustawowa. umożliwia rozliczenie się z podatku wspólnie z dzieckiem (w myśl prawa jesteś uznawana za osobę samotną). uniemożliwia dziedziczenie (chyba że na mocy testamentu). Sąd, wydając wyrok o separacji, może rozstrzygnąć również o: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/wladza-rodzicielska-na-czym-polega-kiedy-ustaje-komu-przysluguje-po-rozwodzie-27979-r1/">władzy nad małoletnimi dziećmi, decydując, z którym z rodziców zamieszkają; <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/pozew-o-alimenty-wzor-12841-r1/">alimentach na dziecko; sposobie korzystania ze wspólnego mieszkania; podziale wspólnego majątku, jeżeli któreś z was wystąpi z takim wnioskiem. Uwaga! Jeżeli oboje zgadzacie się na separację, a przy tym nie macie małoletnich dzieci, orzeczenie jest właściwie formalnością. W takim wypadku sąd rozpatruje sprawę w tzw. trybie nieprocesowym i wydaje postanowienie. Może być nawet przeprowadzona zaocznie, czyli pod nieobecność jednej ze stron. Separacja faktyczna O separacji faktycznej mówimy, kiedy małżonkowie się rozstają, ale nie występują do sądu z wnioskiem o separację. Takie rozstanie nie pociąga za sobą żadnych skutków prawnych. Nadal macie takie same prawa jak małżeństwa. Może być tak, że po jakimś czasie zdecydujecie się jednak na separację prawną lub rozwód, wtedy po okresie separacji faktycznej będzie łatwiej wam uzyskać oczekiwany wyrok sądu, gdyż dłuższa separacja faktyczna wskazuje na zanik pożycia małżeńskiego. Separacja a rozwód Separacja prawna daje wiele podobnych praw co rozwód, jednak jest też kilka istotnych różnic. Separację prawną łatwiej uzyskać niż rozwód, bo nie musisz udowadniać, że łączące was więzi zostały bezpowrotnie zerwane (czyli nastąpił trwały rozkład pożycia). Sąd nie rozstrzyga też, kto ponosi za to winę, choć może to zrobić, jeżeli jedna ze stron wystąpi z takim wnioskiem. Ważne! Ustalenie winy ma znaczenie, gdybyś w przyszłości chciała domagać się od męża alimentów. Jeżeli zostałby uznany za wyłącznie winnego, a ty znalazłabyś się w niedostatku, miałabyś prawo żądać od niego pieniędzy. Bywa jednak, że mimo zgodnego wniosku małżonków, sąd nie orzeka separacji. Dzieje się tak wówczas, gdy dojdzie do wniosku, że w jej wyniku ucierpiałyby dzieci. Może się zdarzyć, że ty chcesz separacji, a twój mąż zażąda rozwodu. Co wtedy? Sąd na posiedzeniu pojednawczym rozstrzygnie, czy istnieje jeszcze szansa na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/zwiazek-po-porodzie-najczestsze-problemy-i-ich-rozwiazania-19410-r1/">uratowanie waszego związku i jeżeli stwierdzi, że tak, orzeknie separację. W innym wypadku – zdecyduje o rozwodzie, mimo że ty domagałaś się tylko separacji. Wniosek o separację Podobnie jak w przypadku <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/pozew-rozwodowy-jak-napisac-pozew-o-rozwod-wzor-i-przydatne-informacje-28004-r1/">wniosku o rozwód, pozew o separację powinnaś złożyć w sądzie okręgowym (wydział cywilny), właściwym dla waszego wspólnego miejsca zamieszkania. Jeżeli nie mieszkacie razem – pismo składasz w swoim sądzie lub w tym, w którego okręgu mieszka twój mąż. Możesz to zrobić osobiście w biurze podawczym sądu (poproś o potwierdzenie na kopii pozwu) lub wysłać go pocztą. Do pozwu o separację musisz dołączyć: akt małżeństwa, <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/akt-urodzenia-jak-zarejestrowac-dziecko-skad-wziac-metryke-i-pesel-16958-r1/">akt urodzenia wspólnego dziecka, zaświadczenie o zarobkach. Opłata za wniosek o separację małżeńską: 600 zł, jeśli sąd będzie orzekał o separacji podczas procesu 100 zł, gdy wspólnie składacie wniosek Zniesienie separacji Orzeczenie separacji nie przekreśla waszego związku. Jeżeli dojdziecie do wniosku, że warto spróbować jeszcze raz i pogodzicie się, możecie wystąpić do sądu o zniesienie separacji. Wniosek musicie złożyć wspólnie. Po zniesieniu separacji znowu macie takie same prawa i obowiązki jak każde małżeństwo. Możecie jednak, jeżeli z jakichś względów jest to dla was wygodne, utrzymać rozdzielność majątkową (w tej kwestii też jest potrzebny wasz zgodny wniosek). Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/plan-wychowawczy-co-to-jest-wzor-porozumienia-rodzicielskiego-27959-r1/">Plan wychowawczy: co to jest, wzór porozumienia rodzicielskiego <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/pozbawienie-wladzy-rodzicielskiej-kiedy-wniosek-jak-to-zrobic-27953-r1/">Pozbawienie władzy rodzicielskiej: kiedy, wniosek, jak to zrobić <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/rozwod-rodzicow-co-przezywa-dziecko-1031-r1/">Rozwód a dzieci - formalności i dokumenty, skutki, wiek dziecka w momencie rozwodu
Nie wszyscy rodzice otrzymają po 300 zł na szkolną wyprawkę
Miała być dla wszystkich i po równo, ale tak nie będzie. W przypadku niektórych rodziców będą to pieniądze mniejsze – zapowiada ministerstwo rodziny, pracy i polityki społecznej.
Program "Dobry Start" rusza od 1 lipca 2018 roku. Przewiduje on wypłatę rodzicom dzieci szkolnych, niezależnie od ich dochodów, jednorazowo 300 złotych na zakup podręczników i przyborów szkolnych. Wyprawka będzie przysługiwała od pierwszej klasy szkoły podstawowej do ukończenia 18 roku życia. W sytuacji, gdy dziecko osiągnie już pełnoletniość, a nadal będzie uczęszczało do szkoły np. liceum, będą one nadal przyznawane, maksymalnie do ukończenia 20 roku życia. Warunkiem jest, aby nauka rozpoczęła się przed 18 rokiem życia i była kontynuowana. W przypadku uczniów niepełnosprawnych pieniądze będą wypłacane do 24 roku życia. 300 złotych po połowie Minister rodziny, pracy i polityki społecznej Elżbieta Rafalska powiedziała w rozmowie z telewizją internetową wPolsce.pl, że świadczenie może być dzielone między rodziców "w przypadku opieki naprzemiennej" nad dzieckiem, czyli rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub żyjących w rozłączeniu, którzy dzielą się opieką nad dziećmi. W takim przypadku "podobnie, jak przy innych świadczeniach, po 150 złotych otrzymuje mama i tata" – podkreśliła szefowa resortu. UWAGA! Szukamy idealnego ojca! Zagłosuj w naszym plebiscycie! Pełnoletnie dzieci będą mogły same złożyć wniosek Aby otrzymać pieniądze konieczne będzie złożenie wniosku w tej sprawie. Od 1 lipca 2018 roku będzie to można zrobić online przez stronę Ministerstwa Rodziny: empatia.mrpips.gov.pl oraz przez bankowość elektroniczną. Od 1 sierpnia rodzice będą mogli to zrobić także tradycyjnie, składając wniosek papierowy w tym samym miejscu, gdzie wniosek o 500 plus, czyli w: urzędach miast, gmin lub ośrodkach pomocy społecznej. Elżbieta Rafalska pytana, czy dzieci same mogą złożyć wniosek o otrzymanie wyprawki szkolnej, odpowiedziała, że może zaistnieć taka sytuacja. "To są przypadki, w których dzieci nie mają rodziców" - wyjaśniła. Dodała, że chodzi o dzieci, które są w wieku między 18 a 21 lat. Podkreśliła, że "warunkiem koniecznym" do uzyskania wyprawki jest również "kontynuacja nauki". Dla kogo 300 plus na wyprawkę szkolną? Zgodnie z rozporządzeniem podpisanym przez premiera Mateusza Morawieckiego, świadczenie 300 plus przysługuje na wyprawkę dla dzieci szkolnych, niezależnie od dochodu ich rodziców. Po raz pierwszy program obejmie uczniów rozpoczynających rok szkolny 2018/2019. Przyznawanie i wypłata świadczenia będą realizowane przez gminy, a w przypadku dzieci umieszczonych w pieczy zastępczej - przez powiaty. Świadczenie będzie przyznawane na wniosek rodzica, opiekuna lub rodziny zastępczej. O pieniądze będzie można wnioskować tylko do końca listopada. Złożenie dokumentów po 30 listopada oznacza utratę środków. Od niedzieli 1 lipca warto składać wnioski Nie opłaca się ociągać ze złożeniem dokumentów. Wnioskowanie o świadczenie "Dobry Start" w lipcu i sierpniu to gwarancja wypłaty świadczenia nie później niż do 30 września. Wnioski złożone np. we wrześniu i październiku będą rozpatrywane maksymalnie w ciągu 2 miesięcy. Osoby ubiegające się o pieniądze otrzymają informację o przyznaniu świadczenia na podany we wniosku adres e-mail. Jeżeli nie zostanie wpisany żaden mail - rodzice dostaną urzędowe pismo o możliwości odebrania decyzji. Jednak niestawienie się po taki dokument wcale nie wstrzyma wypłaty. Czy jesteście zaskoczone zapowiedzią przyznawania tylko 150 złotych na wyprawkę szkolną dla rodziców rozwiedzionych? Czy to sprawiedliwe rozwiązanie? Podzielcie się swoim zdaniem w komentarzach. Źródło: wiadomosci.radiozet.pl Zobacz też: Ile kosztuje wychowanie dziecka? Za taką sumkę można kupić mieszkanie! Ile kosztuje dziecko? Tak zaoszczędzisz! Becikowe 2018: jak otrzymać pieniądze na dziecko? [WIDEO]
Jak nie skrzywdzić dziecka po rozwodzie? Rady dorosłych dzieci rozwodników
Przeczytaj rady dorosłych ludzi, których rodzice po rozwodzie popełnili wiele błędów i wyrządzili im krzywdę. Wykorzystaj ich doświadczenia z dzieciństwa, żeby nie zranić własnego dziecka.
Jeśli nie chcesz skrzywdzić swojego dziecka po rozwodzie, musisz odłożyć na bok niechęć do byłego męża. To warunek, który trzeba spełnić – nie ma sposobu na jego ominięcie. Zebraliśmy rady od dorosłych osób, których rodzice rozwiedli się, kiedy oni byli dziećmi. Pamiętaj, że te rady dotyczą zarówno matek, jak i ojców – jeśli to twój były mąż zachowuje się w któryś z opisanych sposobów – interweniuj. Oto czego nie należy robić, żeby nie skrzywdzić dziecka po rozwodzie: Nie płacz przy dziecku po rozwodzie Cierpisz, jesteś załamana, najchętniej zwinęłabyś się w kącie i nigdy z niego nie wyszła. Nie możesz powstrzymać łez. Czujesz się zraniona, oszukana, porzucona i myślisz, że twój świat się zawalił i już nigdy się nie pozbierasz. Masz prawo do tych emocji i masz prawo do ich przeżywania. Jest jednak jedno ALE: płacz do woli przy przyjaciołach, w samotności, przed terapeutą, a nawet panią w piekarni, ale pod żadnym pozorem nie miej chwil załamania przy dziecku! Płacząca niekontrolowanie matka, która nie może złapać oddechu od szlochów, to dla dziecka przerażający widok. Budzi ogromny strach, to zbyt duży ciężar dla dziecka. Nie rób mu tego. Po rozwodzie nadal jesteście rodzicami Kiedy rozwodzą się bezdzietne pary, ich drogi rozchodzą się i łatwiej jest znaleźć równowagę po rozstaniu. Jeśli macie dzieci, rozwód jest tylko częściowym rozstaniem. Możecie się rozwieść, ale pozostaniecie rodzicami waszego dziecka i – czy tego chcecie czy nie - będziecie ze sobą w tym sensie związani na zawsze. Będziecie musieli utrzymywać ze sobą kontakt, a to bywa bardzo trudne, zwłaszcza kiedy rozstaniu towarzyszyły złe emocje, nie było ono wspólną decyzją, ktoś zachował się źle, ktoś cierpi itd. Jednak jeśli chodzi o wychowywanie dziecka po rozwodzie, musicie wypracować wspólny front. Dziecko po rozwodzie potrzebuje silnych rodziców, którzy nie podważają decyzji drugiego rodzica, nie podkopują jego autorytetu, nie wywołują w dziecku poczucia zagubienia i zagrożenia. Stwórzcie plan wychowawczy po rozwodzie Sąd prowadzący sprawę rozwodową małżonków, którzy mają wspólne dzieci, coraz częściej domaga się przedstawienia <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/plan-wychowawczy-co-to-jest-wzor-porozumienia-rodzicielskiego-27959-r1/">planu wychowawczego. To bardzo dobrze, ponieważ sporządzenie takiego planu pozwoli wam uniknąć wielu problemów w przyszłości. Już na etapie sporządzania planu wychowawczego, musicie przedyskutować i dojść do porozumienia w ważnych dla dziecka kwestiach: opieki zdrowotnej, świąt po rozwodzie, wakacji, widywania się z drugim rodzicem, miejsca zamieszkania, wydatków itd. Nawet jeśli teraz jesteście w dobrych kontaktach, w przyszłości może się to zmienić, dlatego lepiej jest mieć wszystko spisane i ustalone. Takie wspólne stanowisko w ważnych sprawach dotyczących dziecka po rozwodzie, pozwoli też dziecku mieć większe poczucie bezpieczeństwa po rozstaniu rodziców. Po rozwodzie nie mów źle o drugim rodzicu przy dziecku Na pewno już o tym słyszałaś. Może wzruszasz ramionami, gdy to czytasz, może myślisz: ale jak, skoro on jest takim złym człowiekiem/rodzicem? Nieważne, co myślisz, to wciąż rodzic twojego dziecka i dla niego jest najwspanialszym ojcem świata (zakładamy tu oczywiście sytuację, w której rozwód nie jest następstwem np. agresji i przemocy względem dziecka). Kiedy źle mówisz przy dziecku o jego ojcu, sprawiasz, że wasze rozstanie staje się dla niego jeszcze trudniejszym i bardziej traumatycznym doświadczeniem. To naprawdę bardzo źle wpływa na samopoczucie twojego dziecka, wpędza je w poczucie winy, konflikt lojalności, bardzo unieszczęśliwia. Ty nie musisz kochać już jego ojca, ono nadal go kocha i ma do tego prawo. Nie odbieraj mu go. To oczywiście działa w dwie strony – twój były mąż też nigdy, pod żadnym pozorem, nie może źle mówić przy dziecku o tobie. Dotyczy to też waszych krewnych i przyjaciół. Rozwód rodziców: nie używaj dziecka do walki z byłym mężem To wciąż częste zjawisko po rozwodzie: rodzice walczą ze sobą, używając do tego dziecka. Chcesz go zranić, utrudniając mu kontakty z dzieckiem po rozwodzie? Chcesz mu zatruć życie, wykorzystując do tego dziecko? Na pewno ci się to uda, ale pamiętaj, że największą krzywdę wyrządzasz w ten sposób dziecku. To nie jest slogan. To brutalna prawda, którą poświadczy każdy człowiek, którego rodzice zachowywali się w ten sposób. Tu nie ma miejsca na dyskusję, naprawdę. Po rozwodzie pozwól dziecku mówić o tacie To trudne, kiedy twoje dziecko wraca z weekendu u taty i opowiada o tym, jak było wspaniale, jak cudownie się bawiło, jakie fajne rzeczy tata powiedział lub kupił. Ty w tym czasie płakałaś, jeśli to pierwszy okres po rozstaniu. Jeśli od rozwodu minęło dużo czasu i już nie płaczesz, to i tak trudno ci tego słuchać, bo wcale nie uważasz, że twój były mąż jest fajny. I nie podoba ci się, że on jest od tych fantastycznych wypraw, a ty od codziennych obowiązków, wymagań, wizyt u dentysty i wywiadówek. Ale to nie szkodzi, odłóż te emocje na bok, pozwól dziecku opowiadać (byłego męża obgadasz później przy przyjaciółce!). Skoro dziecko jeszcze chce ci o tym mówić, to znaczy, że jeszcze wszystkiego nie zawaliliście z byłym mężem – dziecko ma poczucie bezpieczeństwa i nie odczuwa konfliktu lojalności. Możesz być z siebie dumna! Trudno jest być rodzicem po rozwodzie Rozwód rodziców to fatalna sprawa. Nie chodzi o to, by zakazać rozwodów, tylko przyznać z pełną szczerością, że rozwód jest przeżyciem ekstremalnie trudnym, które pociąga za sobą poważne konsekwencje, z którymi rozwodnikom i ich dzieciom zawsze przyjdzie się zmierzyć. Oczywiście rozwód może być dobrym rozwiązaniem dla osób tkwiących w toksycznych, złych związkach, dla dzieci wychowujących się w domach, w których panuje przemoc domowa czy wrogość między rodzicami staje się nie do zniesienia. W takich przypadkach rozwód bywa wybawieniem, nie zmienia to jednak faktu, że wyzwala trudne emocje i każe się zmierzyć z wieloma problemami, szczególnie jeśli jesteście rodzicami. Musicie być na to przygotowani, nawet jeśli rozstajecie się w zgodzie, oszczędzi to wam przykrych rozczarowań w przyszłości i pomoże waszemu dziecku po rozwodzie. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/rozwod-rodzicow-co-przezywa-dziecko-1031-r1/">Rozwód a dzieci - formalności i dokumenty, skutki, wiek dziecka w momencie rozwodu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/separacja-co-to-jest-faktyczna-a-prawna-separacja-a-rozwod-roznice-i-podobienstwa-28010-r1/">Separacja a rozwód: czym się różnią? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/rodzina-patchworkowa-definicja-problemy-relacje-w-rodzinie-27853-r1/">Rodzina patchworkowa: definicja, problemy
Co papież Franciszek mówi na temat matek i ich dzieci? Zgadzacie się z nim?
Papież często mówi o matkach. Jak postrzega ich rolę we współczesnym świecie? Zgadzacie się z tym?
Osoby duchowne często mówią wiele górnolotnych słów, które są wyłącznie pobożnymi życzeniami. Słowa papieża Franciszka są jednak inne. Zdecydowanie bardziej przyziemne i zgodne z realiami współczesnych matek. O karmieniu piersią "Karmcie swoje dzieci piersią... nawet w tej chwili!". Papież dostrzegł coś, na co niewielu zwraca uwagę. Kobiety karmiące piersią dzieci są często dyskryminowane i oceniane, zwłaszcza gdy robią to w miejscach publicznych. I choć według wielu osób kościół nie jest miejscem, gdzie być może powinno się to oficjalnie robić, to słowa papieża, wypowiedziane pewnej niedzieli w czasie chrztu dzieci, zostały bardzo ciepło przyjęte przez mamy. Nie tylko zachęcał kobiety do karmienia naturalnego, lecz także zachęcał innych, by je wspierali. "Dziękujmy Bogu za dar mleka i módlmy się za te matki, które nie mogą karmić piersią, a jest ich niestety wiele". "Mleko matki jest dla dziecka tym samym, czym dla osoby wierzącej słowo Boże, niezbędnym środkiem do życia". O macierzyństwie - mocne słowa "Bycie matką to nie tylko urodzenie dziecka, ale jest to także wybór życiowy – decyzja, aby dawać życie". To właśnie matka według Franciszka odgrywa szczególną rolę w rodzinie. "Choć wiele mówi się o jej znaczeniu symbolicznym, to jej rola w społeczeństwie nie jest poważana". Papież podkreśla, że to matki uczą dzieci czułości, poświęcenia, siły moralnej, cech, bez których świat nie może istnieć. "Często wykorzystuje się gotowość matek, by poświęcić się dla dzieci, żeby zaoszczędzić na wydatkach socjalnych"- mówi wprost o sytuacji kobiet papież. Postulował też, by bardziej wsłuchiwać się w potrzeby matek i starać się lepiej zrozumieć zmagania kobiet łączących pracę zawodową z wychowywaniem dzieci. O ojcostwie Papież podkreśla jak ważną rolę w życiu dziecka odgrywa jego ojciec; według niego dobry tata powinien być cierpliwy i miłosierny. O rodzinie Papież niejednokrotnie podkreślał też, jak ważne jest, by dzieci czciły i szanowały swoich rodziców. Rodzice muszą bardziej cieszyć się dziećmi, a nie traktować je jako obciążenie i zbyt dużą odpowiedzialność. Lepsze jest społeczeństwo z troskami i problemami, które przynoszą dzieci, a nie smutne i szare, pozbawione ich śmiechu. O przemocy wobec dzieci Papież bardzo zaskoczył wszystkich mówiąc, że zdarzają się sytuacje, w których rodzice mogą podnieść na dziecko rękę. Twierdzi jednak, że nikt nie powinien bić dziecka w twarz, bo to mogłoby zniszczyć jego godność i wywołać nienawiść. Franciszek prosi także, by ludzie się wzajemnie nie obrażali. "Nie można bezkarnie obrażać ludzi. Jeśli obrazisz moją mamę, możesz spodziewać się ciosu pięścią" – tymi słowami zakończył jedną z wizyt na Filipinach. O antykoncepcji "Antykoncepcja powinna być usprawiedliwiona w rejonach zagrożonych wirusem Zika." "Unikanie ciąży nie jest złem absolutnym. Złem absolutnym jest aborcja." "Kobiecie, która poddała się aborcji należy się miłosierdzie. Także osobom rozwiedzionym, które dziś ułożyły sobie życie z kimś innym, a w ich sercu nadal jest ból, bo zostały wykluczone z kościoła". Papież Franciszek właśnie odwiedził Polskę. Błogosławienie dzieci, czy pocałunek złożony na czole chorej dziewczynki, to gesty, które świadczą o tym, jak bliski jest mu temat rodziny, macierzyństwa i jak wielkie nadzieje pokłada w dzieciach. Czy zgadzasz się z tezami papieża na temat mam, rodziny i wychowania dzieci? Rola taty w życiu dziecka - tłumaczy psycholog Macierzyństwo - instynkt czy nabyte umiejętności?
Jak tu pracować podczas rozwodu? Podpowiadamy!
Chodzenie do pracy, kiedy jesteś w trakcie rozwodu albo akurat rozstałaś się z partnerem, to trudne zadanie. Przeczytaj, jak sobie poradzić w tym czasie.
Już samo bycie pracującą mamą jest trudne, bo wymaga ogromnego wysiłku, żeby podołać wszystkim obowiązkom zawodowym i osobistym. Samotnym matkom jest jeszcze trudniej, bo zazwyczaj nie mają nikogo, z kim mogłyby dzielić się tymi obowiązkami. Najtrudniej jest chyba jednak tym kobietom, które akurat przechodzą rozstanie z mężem lub partnerem. Odbudowywanie swojego życia i próba odnalezienia się w nowej rzeczywistości samotnego rodzica i osoby pracującej, przy jednoczesnym przechodzeniu przez tak skrajnie wyczerpujące doświadczenie jakim jest rozwód lub rozstanie, to nie lada wyzwanie. Jak zorganizować ten czas, żeby przejść go jak najłatwiej? 1. Rodzicielski plan wychowawczy W wychowywaniu dzieci jedno jest pewne: nieprzewidywane sytuacje będą się zdarzać. Choroba. Nagły wypadek. Telefon ze szkoły. Wakacje. Podchodząc do rozwodu, musicie więc przedyskutować sprawy związane z opieką nad dzieckiem w takich sytuacjach. Nie daj się wpędzić w myślenie, że to teraz wyłącznie twój obowiązek. O ile twój (wkrótce) były mąż nie zostanie pozbawiony władzy rodzicielskiej, on także powinien brać na siebie trudny związane z nieprzewidywanymi sytuacjami. Stwórzcie rodzicielski plan wychowawczy – oprócz tego, że pomoże wam zadecydować o ważnych kwestiach dotyczących dzieci – od wakacji przez nieprzewidywane duże wypadki po kwestie związane z kontaktami z rodziną, nowymi partnerami itd. Sądy też coraz częściej wymagają przedstawienia takiego planu. 2. Opieka nad dzieckiem Przedyskutujcie razem, kto może zajmować się waszymi dziećmi w razie potrzeby. Stwórzcie listę opiekunów, krewnych, przyjaciół i/lub sąsiadów, których oboje akceptujecie i którym oboje ufacie. Dotyczy to nie tylko sytuacji, kiedy sąd i wy zadecydujecie o opiece naprzemiennej nad dzieckiem. 3. Zachowaj prywatność Przechodzenie przez rozwód jest trudne, ale nawet jeśli palce cię świerzbią, żeby pisać o tym doświadczeniu na blogu lub Facebooku – nie rób tego! Twoi znajomi z pracy, aktualni, byli lub przyszli szefowie nie chcą o tym wiedzieć i nie ocenią pozytywnie wpisów o walkach, które ty i twój prawie były mąż toczycie między sobą. Linki do artykułów o zdradzie, alimentach, niezaangażowanych ojcach itd. to też zły pomysł. Obserwatorzy poczują się tym zażenowani, a ty dużo stracisz w ich oczach. 4. Rozwód w czasie prywatnym W godzinach pracy nie rozmawiaj ze swoim wkrótce byłym mężem o sprawach związanych z rozstaniem czy dziećmi (poza ewentualnymi nagłymi sytuacjami, jak te z pierwszego punktu). To pozwoli ci skupić się na pracy i nie zaniedbać obowiązków. Pamiętaj, że stabilna praca i stała pensja to twoi najwięksi sojusznicy w samodzielnym rodzicielstwie. 5. Szukaj wsparcia poza pracą Chociaż kuszącym może ci się wydawać rozmawianie o domowych problemach z koleżankami z pracy, powstrzymaj się. Oczywiście każda z nich może mieć podobne doświadczenia lub cenne rady, ale lepiej nie być tą z etykietką "ona właśnie się rozwodzi", bo to będzie miało wpływ na twoją pracę, to jak jesteś tam oceniana i może nawet zaprzepaścić twoje szanse na awans lub podwyżkę. 6. Bądź pracoholiczką! Niewiele osób potrafi całkowicie odciąć się do problemów w domu, kiedy przekraczają próg pracy, a w najgorszych momentach jedyne, czego potrzebują to kąt, w którym mogliby się zaszyć i wypłakać. To nie najlepszy okres do pracy, ale nie pozostaje nic innego, jak rzucić się w wykonywanie obowiązków zawodowych, żeby odciągnąć myśli od trudności w życiu prywatnym. Nikt nie twierdzi, że to łatwe, ale na pewno warto spróbować. Po jakimś czasie zauważysz, że to działa, a nawet daje ci upragnione godziny wytchnienia od przeżywania domowych tragedii. Czas rozwodu jest jednym z najtrudniejszych okresów w życiu, a przejście od wychowywania dzieci we dwójkę do bycia samotnym rodzicem, wymaga nauki i wyciągania nauczek z błędów. Na wiele decyzji, które będziesz musiała podjąć, nie będziesz przygotowana, ale będziesz się tego uczyć po drodze. Dasz radę. Pamiętaj, że dobra organizacja, opanowanie i pozostawianie trudnych emocji na czas, kiedy jesteś sama lub z zaufanymi ludźmi, pomogą ci łatwiej przejść przez ten okres z jak najmniejszą szkodą dla siebie i dzieci. Zobacz też: Nowe życie po rozwodzie Jak ochronić dziecko w czasie rozwodu? Jak samotne matki ułatwiają sobie życie: 6 sprawdzonych rad
Samotne mamy są superbohaterkami i prawdziwymi mistrzyniami wielozadaniowości. Niestety za tak wytężony wysiłek często płacą wysoką cenę. Niepokój, nerwowość, uzależnienie od własnych rodziców - to tylko niektóre problemy, z którymi muszą się zmierzyć. Przeczytaj, jaki wpływ na psychikę kobiety może mieć samotne macierzyństwo.
Uogólnienia są zazwyczaj ryzykowne, nie inaczej jest w przypadku samotnego macierzyństwa. Jednym samotnym matkom jest łatwiej stawić czoła wychowywaniu dzieci w pojedynkę, innym przychodzi to trudniej. Niektóre samodzielne mamy - jak lubią być nazywane - mają wsparcie w rodzinie i znajomych, inne są zdane wyłącznie na siebie. Każda samotna mama jest inna, każda ma za sobą własną historię i drogę do samotnego macierzyństwa, a jednak wiele je łączy. Nie wszystkie kobiety wychowujące dzieci bez partnerów czują się samotne i nie wszystkie mają problemy finansowe, jednak badania pozwalają wyciągnąć pewne ogólne wnioski na temat sytuacji życiowej samotnych matek i niestety nie są one optymistyczne. Samotnym mamom po prostu żyje się trudniej, tym bardziej więc należy im się podziw i wsparcie za wytrwałość, pomysłowość i siłę, z którą stawiają czoła codzienności. I nie bójmy się nazywać rzeczy po imieniu: samotne macierzyństwo nie jest łatwe i może być dużym obciążeniem dla psychiki kobiety. Dlatego warto szukać wsparcia! Różne powody samotnego macierzyństwa Dróg do samotnego macierzyństwa jest wiele. Wśród samotnych mam są kobiety po rozwodzie, w separacji, wdowy, panny itd. Niektórzy zaliczają do samotnego macierzyństwa także sytuację, w której kobieta żyje w związku partnerskim. Analizując dane Narodowego Spisu Powszechnego itp. należy traktować je jako wskazówki, a nie rozstrzygające informacje, bo nie biorą one pod uwagę rozmaitych niuansów, takich jak np. plany zwarcia kolejnego związku, określanie się jako samotny rodzic ze względów biurokratycznych, podatkowych itd. Z danych zgromadzonych w ramach Narodowego Spisu Powszechnego w 2011 roku dowiadujemy się, że w porównaniu z 2002 roku liczba samotnych rodziców (zarówno matek, jak i ojców) zwiększyła się o 16,1 proc. Przybywa związków partnerskich i małżeństw bezdzietnych, więcej jest też właśnie rodzin niepełnych, w których dziecko wychowuje się z jednym rodzicem. W 2011 roku samotnego macierzyństwa doświadczało 20,2 proc. kobiet, a samotnego ojcostwa 3,6 proc. mężczyzn. To wzrost o 11,4 proc. od 2002 r. w przypadku samotnych mam i aż o 52,3 proc. w przypadku ojców! Psychologiczne trudności samotnej mamy Wiele mówi się o tym, że sytuacja finansowa samotnych matek jest trudniejsza, jednak na tym nie kończą się trudności. Samotne mamy po rozwodach (i nie tylko) muszą borykać się też z wieloma trudnościami psychologicznymi. Prof. Dr hab. Maria Beisert, psycholożka, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, wysuwa teorię, że kobieta po rozwodzie może wpaść w "pułapkę podwójnej regresji". Co to oznacza? Z jednej strony mamy tzw. "regresję do spraw własnego dziecka": jako główny opiekun swojego dziecka, samotna matka bierze na siebie większość odpowiedzialności za sprawy go dotyczące i musi sprostać zadaniom zwyczajowo podzielonym między dwóch rodziców. Kobieta zaczyna żyć sprawami swojego dziecka, rezygnuje z siebie. To swoista reakcja obronna, pozwalająca oddalić konieczność adaptacji do nowej sytuacji życiowej. Z drugiej strony mamy jej relację z jej własnymi rodzicami, którzy często źle rozumieją wsparcie, którego powinni udzielać dorosłej córce i ich działania mogą prowadzić do utraty autonomii kobiety i jej uzależnienia od swoich rodziców. To tzw. "regresja do roli dziecka własnych rodziców". Samotna mama jest bardziej nerwowa? Psychologowie podkreślają, że w przypadku matek samotnie wychowujących dzieci najbardziej zagrożone są ich potrzeby zapewnienia rodzinie bezpieczeństwa finansowego oraz potrzeby dotyczące opieki i wychowywania dzieci. To oznacza duże obciążenie psychiczne dla kobiety. Dr Katarzyna Walęcka–Matyja z Instytutu Psychologii Uniwersytetu Łódzkiego pisze w pracy "O samotnym macierzyństwie i odpowiedzialności z perspektywy psychologicznej": "U matek samotnie wychowujących dzieci zaobserwowano niedostateczne panowanie nad sobą, wysoki poziom pobudliwości, napięcia i niepokoju. Natomiast u dzieci tych matek zaobserwowano wysoką pobudliwość, podejrzliwość, wrogie nastawienie do innych, brak ufności, wzmożoną lękliwość, współwystępujące z nerwowością i poczuciem przeciążenia u matek (Tyszkowa, 1991)". Poproś o pomoc! Jeśli czujesz, że powyższe problemy dotyczą ciebie, pomyśl o wsparciu psychologicznym. Jeśli nie stać cię na prywatną psychoterapię, pamiętaj, że pomoc możesz uzyskać także w ramach NFZ. Wychowując dziecko w pojedynkę masz wszelkie powody, by czuć się obciążona i zmęczona. Psycholog może ci pomóc w radzeniu sobie ze stresem i emocjami, budowaniu samooceny, a także w budowaniu prawidłowych relacji z dzieckiem. Pamiętaj, że rodzina samotnego rodzica może funkcjonować prawidłowo, a samotna matka może z powodzeniem odpowiedzialnie i skutecznie opiekować się dzieckiem. Przyda jej się do tego wsparcie rodziny i społeczeństwa, odpowiedni poziom dochodów, dobra opieki zdrowotnej i... spokój. Każdy może szukać wsparcia, ty również. Należy ci się nawet bardziej niż innym, bo ciągłe obciążenie, którego doświadczasz to zadanie dla superbohaterów. Jeśli czujesz, że jest ci bardzo trudno, poproś o pomoc już dziś. Może na początek rozmowa? Zobacz też: Jak samotne mamy ułatwiają sobie życie? 6 sprawdzonych rad "Nie poluję na męża", czyli samotne mamy obalają mity