Wysokość alimentów 2023: ile wynoszą alimenty na dziecko i jak to obliczyć?
Wysokość alimentów zależy od możliwości finansowych rodzica zobowiązanego do ich płacenia. Ale nie tylko! Wyjaśniamy trzy zasady ustalania wysokości alimentów – sprawdź, ile wynosi średnia wysokość alimentów i od czego zależy.
Wysokość alimentów to jeden z najbardziej drażliwych tematów związanych z rozwodem rodziców. Sytuacja, w której rodzic zobowiązany do ich płacenia różnymi sposobami stara się obniżyć ich wysokość, jest niestety dość częstą i przykrą praktyką. Prawo po części jednak reguluje wysokość alimentów, rodzice mogą też między sobą ustalić, ile pieniędzy będą przeznaczać na dziecko. Zobacz, ile wynoszą alimenty i co ci przysługuje. Spis treści: Wysokość alimentów: zasady przyznawania alimentów 2023 Od czego zależy wysokość alimentów? Średnia wysokość alimentów na dziecko Wysokość alimentów: co to są uzasadnione potrzeby dziecka? Wysokość alimentów: jak napisać pozew? Wysokość alimentów a alimenty natychmiastowe Wysokość alimentów z Funduszu Alimentacyjnego Wysokość alimentów: zasady przyznawania alimentów Kodeks rodzinny i opiekuńczy reguluje zasady ubiegania się o alimenty. Prawo przewiduje, że to sąd orzeka o wysokości alimentów. Nie oznacza to jednak, że nie można ustalić tej kwoty pozasądownie. Rodzice dziecka mogą zawrzeć umowę określającą kwotę, termin i sposób płacenia alimentów. Warto ją podpisać w formie aktu notarialnego, z zastrzeżeniem dobrowolnego poddania się egzekucji komorniczej na wypadek, gdyby rodzic zobowiązany do płacenia przestał wywiązywać się z obowiązków. To pomoże w ściąganiu pieniędzy. Od czego zależy wysokość alimentów? Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie reguluje wysokości alimentów. Ich kwota zależy od kilku czynników: usprawiedliwionych potrzeb dziecka, które gwarantują mu normalne warunki życia i rozwoju; możliwości zarobkowych i majątkowymi rodzica płacącego alimenty; zaangażowania rodzica w jego utrzymanie i wychowanie – brak zainteresowania i kontaktu z dzieckiem może oznaczać wyższą kwotę alimentów. Oceniając możliwości zarobkowe rodzica zobowiązanego do płacenia alimentów, bierze się pod uwagę nie tylko faktyczny jego zarobek, ale także dochód, jaki mógłby uzyskać, gdyby wykorzystał wszystkie swoje możliwości związane z wykształceniem, doświadczeniem zawodowym, stanem zdrowia, wiekiem i innymi umiejętnościami. Średnia wysokość alimentów na dziecko Przepisy prawa nie przewidują konkretnych kwot wypłacanych alimentów. Dlatego kluczową sprawą w ustaleniu ich wysokości jest uzasadnienie potrzeb dziecka w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/pozew-o-alimenty-wzor-12841-r1/">pozwie o alimenty. Rodzic musi dokładnie wyliczyć miesięczne koszty utrzymania dziecka. Alimenty powinny zaspokajać w połowie bieżące potrzeby dziecka lub ich większą część (jeśli drugi rodzic ma gorszą sytuację finansową). Przy ich obliczaniu nie wolno brać pod uwagę przyszłych planów dziecka. Jeżeli rodzic zobowiązany do płacenia alimentów żyje w luksusie, to jego dziecko ma prawo do ubiegania się o wysokie alimenty, by także żyć na podobnym poziomie. Jeśli chodzi o umowną (średnią) wysokość alimentów, które dostaje samotny rodzic na jedno dziecko to 500-600 zł. Zdarza się, że sąd orzeka dużo niższą wysokość alimentów, np. 200 lub 300 złotych na dziecko. Niektórzy są jednak zobowiązani przez sąd do płacenia alimentów w wysokości wyższej niż średnia (np. 1 tys. zł. na dziecko lub więcej). Wysokość alimentów: co to są uzasadnione potrzeby dziecka? Od uzasadnionych potrzeb dziecka w dużej mierze zależy wysokość alimentów. Pod tym pojęciem kryją się koszty poniesione w związku z: wyżywieniem, mieszkaniem, utrzymaniem higieny, zdrowiem i leczeniem (wizyty lekarskie, leki, zabiegi, sprzęt rehabilitacyjny), ubraniem i obuwiem, codziennym życiem (meble, przedmioty potrzebne do urządzenia pokoju lub mieszkania, sprzęt elektroniczny, sportowy), szkołą (wydatki na podręczniki, zeszyty i przybory, zajęcia dodatkowe, wyjazdy na wycieczki lub wyjścia klasowe, obiady, ubezpieczenia, składki szkolne), czasem wolnym (zabawki, książki, wyjścia do kina, zoo, płyty, gry komputerowe), wakacjami, weekendowymi wyjazdami, codziennymi kosztami dojazdów. Aby udokumentować koszty utrzymania dziecka, warto posiadać zaświadczenia, faktury, dowody opłat, np. za leczenie, lekcje języka obcego lub inne zajęcia dodatkowe. Wysokość alimentów: jak napisać pozew? Aby ustalić wysokość alimentów, trzeba przygotować pozew sądowy. W tym celu można skorzystać z pomocy adwokata lub radcy prawnego albo posłużyć się gotowym wzorem dostępnym w sądzie rejonowym, albo w sieci. Wnioskodawca powinien też w pozwie przedstawić zaświadczenie o własnych dochodach oraz listę wydatków, jakie ponosi w związku z własnym utrzymaniem. Rodzice muszą być osobiście obecni na rozprawie oraz przedstawić swoją sytuację majątkową i zarobkową, a także rzeczywiste koszty utrzymania dziecka. Po wysłuchaniu zeznań obojga opiekunów sąd ustala ostateczną wysokość alimentów. Wysokość alimentów a alimenty natychmiastowe Mnóstwo matek (ale i ojców) czeka na zasądzenie alimentów wiele miesięcy, co negatywnie wpływa na ich sytuację finansową. Dlatego już w 2019 roku zaczęto prowadzić prace nad ustawą o <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/nowa-forma-alimentow-teraz-uzyskasz-je-szybciej-26693-r1/">alimentach natychmiastowych, które mają rozwiązać problem przeciągających się spraw sądowych. Niewykluczone, że natychmiastowe alimenty zaczną obowiązywać w 2023 roku. Wejście w życie projektu o alimentach natychmiastowych będzie oznaczać, że drugi rodzic będzie miał obowiązek natychmiastowego wypłacenia alimentów na dziecko, niezależnie od ewentualnego dalszego postępowania sądowego. Alimenty mają być przyznawane w ciągu zaledwie kilkunastu dni – wystarczy złożenie pozwu na gotowym formularzu dostępnym w internecie. Zgodnie z zapowiedziami wysokość alimentów natychmiastowych miałaby wynosić: na 1 dziecko – 21 proc. minimalnej pensji krajowej, na 2 dzieci – 19 proc. minimalnej pensji krajowej na każde dziecko, na 3 dzieci – 17 proc. minimalnej pensji krajowej na każde dziecko, na 4 dzieci – 15 proc. minimalnej pensji krajowej na każde dziecko, na 5 i więcej dzieci – 13 proc. minimalnej pensji krajowej na każde dziecko. Wysokość alimentów natychmiastowych ma być co roku waloryzowana. Pobieranie alimentów natychmiastowych nie wpłynie na wysokość właściwych alimentów oraz nie wykluczy możliwości ubiegania się o wyższe kwoty alimentów w przyszłości. Wysokość alimentów z Funduszu Alimentacyjnego Samotny rodzic mający kłopot z wyegzekwowaniem od drugiego rodzica alimentów może skorzystać z pomocy<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/fundusz-alimentacyjny-podniesienie-progu-dochodowego-o-kilkadziesiat-zlotych-26283-r1/"> Funduszu Alimentacyjnego. Alimenty z Funduszu wynoszą maksymalnie 500 złotych na dziecko. Aby otrzymać pieniądze, trzeba spełnić warunki: dochód na osobę w rodzinie nie może przekraczać określonej kwoty (kryterium dochodowe uprawniające do tego świadczenia wynosi 900 zł netto), egzekucja komornicza, czyli ściągnięcie pieniędzy z dłużnika jest niemożliwe (w ciągu 2 miesięcy komornik nie wyegzekwował pełnej należności z zaległych i bieżących alimentów). Od 1 października 2020 roku obowiązuje też mechanizm „złotówka za złotówkę”. Polega on na tym, że „przekroczenie progu dochodowego uprawniającego do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, czyli kwoty 900 zł miesięcznie na osobę w rodzinie np. o 300 zł nie będzie skutkować automatycznie utratą prawa do tych świadczeń. Świadczenie będzie wówczas przysługiwać w wysokości pomniejszonej o kwotę przekroczenia kryterium” – wyjaśniała minister pracy, Marlena Maląg. Dzięki tej zmianie pieniądze z Funduszu będą mogły trafić do większej liczby potrzebujących rodzin. Ważne jest też to, że wysokość alimentów przy tym mechanizmie będzie nie niższa niż 100 zł. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/rozwod-rodzicow-co-przezywa-dziecko-1031-r1/">Rozwód a dzieci: formalności i dokumenty, skutki, wiek dziecka w momencie rozwodu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/pozew-rozwodowy-jak-napisac-pozew-o-rozwod-wzor-i-przydatne-informacje-28004-r1/">Pozew rozwodowy – jak napisać pozew o rozwód? [WZÓR I PRZYDATNE INFORMACJE] <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/separacja-co-to-jest-faktyczna-a-prawna-separacja-a-rozwod-roznice-i-podobienstwa-28010-r1/">Separacja: co to jest, faktyczna a prawna, separacja a rozwód (różnice i podobieństwa)
Joanna Opozda i Antek Królikowski – konflikt rośnie!
Historię Joanny Opozdy i Antka Królikowskiego media śledzą już od kilku miesięcy, a do konfliktu włączają się kolejne, postronne osoby. Do ostrej wymiany zdań doszło wczoraj na instagramowych kontach obecnych jeszcze małżonków. Tematem sporu tym razem była opieka nad dzieckiem i… alimenty.
Publiczna wymiana zdań oraz liczne screeny z kwotami przelewów wzbudziły skrajne emocje u wielu obserwatorów i obserwatorek aktorskiej pary. Jak można wnioskować z komentarzy umieszczonych pod zdjęciami celebrytów, po raz kolejny Antoni Królikowski mocno nadwyrężył swój wizerunek. Antek Królikowski nie ma czasu na spotkania z synem Joanna Opozda postanowiła odnieść się do zarzutów utrudniania kontaktów z synem. Poinformowała publicznie, że brak spotkań z dzieckiem nie wynika z jej woli, ale zachowania Antoniego Królikowskiego, który woli wyjazdy z kochanką niż spotkania z synem. Jako dowód Joanna Opozda zamieściła screen z rozmowy: „Wyjechałeś na Mazury. Od tygodnia pisałeś o jakimś obiedzie w niedzielę. Dziś mamy niedzielę. Dopiero po moich pytaniach, czy przyjedziesz (podobno tak chciałeś się spotkać z synem), poinformowałeś mnie, że będziesz o 21. Byłam cierpliwa i zgodziłam się, mimo że czekamy na Ciebie z Vinim od 14:00. Teraz po godzinie 21, kiedy pytam, kiedy będziesz, informujesz mnie, że jest korek. Gdybym nie zapytała, ile godzin miałabym jeszcze czekać? 2? 3? Jesteś niesłowny i po raz kolejny wybrałeś imprezę, wyjazd z kochanką, zamiast syna. Wiem, że imprezowałeś wczoraj z [tutaj fragment tekstu został zamazany]. Jesteś niereformowalny. Ja poszłam Ci na ustępstwa po raz kolejny. A Ty po raz kolejny nie potrafiłeś tego uszanować. Zawiodłeś nie tylko mnie, ale przede wszystkim swojego syna. Nie przyjeżdżaj, zaraz jest 22:00”. Tata nie płaci alimentów Królikowski przyjął taktykę obrony i w zamieszczonym na stories i youtube filmiku odnosi się do zarzutów (jeszcze) żony. Uważa, że jest dobrym ojcem, ponieważ płaci regularnie alimenty, a nawet… komornik zajął jego konto. Ma także dość manipulacji i oczerniania rodziny przez Joannę, więc w końcu podjął decyzję o rozpoczęciu prawdziwego życia z nową partnerką. Na odpowiedź Joanny Opozdy nie trzeba było długo czekać. „Alimenty zasądził sąd, nie ja. Przyjrzał się Twoim zarobkom i ustalił odpowiednią kwotę. Gdybyś był przyzwoitym człowiekiem i płaciłbyś co miesiąc alimenty na czas, komornik nie zająłby Twojego konta, to chyba oczywiste. Ile razy próbowałam się z Tobą dogadać? Ile razy mój prawnik próbował się z Tobą skontaktować?”. Aktorka nie omieszkała także dodać ciętej riposty dotyczącej „prawdziwego życia” Antka Królikowskiego. „O prawdziwym życiu nie masz wielkiego pojęcia, prawdziwe życie to nie jest wieczna impreza. Nigdy nie zmieniłeś naszemu dziecku pieluchy, nigdy nie wstawałeś do niego w nocy, nie kąpałeś go. Za to kiedy nasz synek miał 2 miesiące, przyniosłeś mu kostkę Rubika i zapytałeś, czy może już jeść pierogi. Więc jakim ojcem jesteś?”. Niezależnie od tego, jaka jest prawda, przypominamy, że bycie znaną osobą nie zwalnia z rodzicielstwa, a zgodnie z art. 133 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, KAŻDY rodzic ma obowiązek płacenia alimentów do momentu, kiedy dziecko nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie. Piszemy też o: Katarzyna Sokołowska urodziła! „Dzieci w telefonach na wakacjach to plaga. Rodzicom tak wygodnie, tylko maluchów żal” [LIST DO REDAKCJI] Wrocław: w aquaparku zgwałcono dziecko
Kocha i dba o dzieci, a sąd CHCE MU JE ODEBRAĆ! Dramat samotnego ojca
Odkąd ich matka odeszła, trójka dzieci została pod opieką ojca. Mężczyzna stara się być jak najlepszym rodzicem, co potwierdzają pracownicy MOPSu i szkół dzieci – dlaczego więc sąd chce mu je odebrać?
Marek Fabisiak z Torunia został samotnym ojcem po tym, jak jego żona opuściła rodzinę dla innej kobiety. Chociaż osoby z otoczenia rodziny stoją za ojcem murem, biegli sądowi niedawno orzekli, że mężczyzna jest niewydolnym rodzicem, a dzieci mogą trafić do domu dziecka. Matka porzuciła dzieci, a sąd nie chce ich powierzyć kochającemu ojcu 35-letni mężczyzna opiekuje się 10-letnim Ksawerym (jest dla niego rodziną zastępczą), 6-letnią Euniką i 4-letnim Adrianem. W grudniu ubiegłego roku uzyskał szokującą opinię biegłych sądowych, z którą nie zgadzają się ani nauczyciele dzieci, ani pracownicy MOPSu, którzy regularnie wspomagają pana Marka. Podkreślają też, że tę rodzinę trzeba wspierać, a nie rozbijać. „Owszem, wymaga pomocy, ale ją otrzymuje. Poza tym chętnie współpracuje i, co najważniejsze, bardzo chce być coraz lepszym rodzicem. Dzieci nie są zaniedbywane” – mówi rzeczniczka lokalnego MOPSu. Pan Marek, pomimo ciężkiej sytuacji życiowej, stara się odnaleźć w roli samotnego rodzica najlepiej, jak może. „Czasem daję ciała. Ale który samotny rodzic perfekcyjnie ogarnąłby troje małych dzieci? Czasem jest bałagan, niepościelone łóżko. Ale kocham te dzieciaki i staram się być dobrym ojcem tak, jak potrafię. Pracuję, płacę rachunki, dbam o dom, jak umiem. Czy naprawdę po tym, co zrobiła dzieciom matka, mają jeszcze stracić ojca?!” – wyznał zdesperowany mężczyzna. Pan Marek pracował jako iluzjonista na pokazach, jednak pandemia pokrzyżowała mu wykonywanie zawodu. Teraz jest ochroniarzem, jednak może liczyć także na świadczenia 500 plus, dodatkowe świadczenia w ramach pełnienia obowiązków rodziny zastępczej oraz pomoc materialną i finansową z MOPS. Rodzinę wspiera także szkoła dzieci. Dyrektorka placówki wyraziła zaniepokojenie zaistniałą sytuacją i podkreśliła, że maluchy otrzymują właściwą opiekę. „Wszyscy zmartwiliśmy się, że jest taka sytuacja. Nie ma nic gorszego niż odebrać dzieci ojcu, który je kocha. Chłopiec jest bardzo dobrym uczniem, jest zawsze przygotowany do lekcji” – powiedziała dyrektorka. Sąd ma zadecydować o losach dzieci w czerwcu tego roku. Jak rozegra się ten dramat? Źródło: nowości.com.pl Zobacz też: Zasiłki dla samotnej matki –​ co przysługuje, świadczenia, dodatki, zasiłek z MOPS Jak nie skrzywdzić dziecka po rozwodzie? Rady dorosłych dzieci rozwodników Samotni rodzice bez ulgi podatkowej?
Kiedy 500 plus dostaną oboje rodziców? Sąd zdecydował
W niektórych sytuacjach 500 plus przysługuje obojgu rodziców - potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny.
To ważna informacja dla tych rodziców, którzy rozwiedli się. Są przypadki, w których 500 plus będzie się należeć obojgu opiekunów. 500 plus do podziału Zgodnie z obowiązującymi przepisami<a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/500-plus-przepisy-wniosek-500-na-pierwsze-dziecko-zmiany-w-500-23544-r1/"> 500 plus przysługuje na każde dziecko. W sytuacji rozwodu rodziców na świadczenie może liczyć osoba, która faktycznie sprawuje opiekę nad dzieckiem. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego przypomniał, że w wyjątkowych sytuacjach podzielone świadczenie mogą otrzymać oboje rodziców. Sąd rozpatrywał sprawę ojca dwójki córek. Jak opisał dziennik „Rzeczpospolita", po rozwodzie opieka nad dziećmi została przyznana ich matce. Tata córek nadal aktywnie brał udział w ich wychowaniu, spędzał z nimi wakacje oraz regularnie widywał się. Kto może zdecydować o podziale 500 plus Na podstawie przepisów o opiece naprzemiennej nad dziećmi (art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci) mężczyzna wystąpił o otrzymanie połowy świadczenia 500 plus. Bez skutku. Ojciec spotkał się z najpierw negatywną oceną ze strony administracji publicznej. Następnie sprawa trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Lublinie, który również oddalił jego skargę. Ostatecznie żądania mężczyzny zakończył Naczelny Sąd Administracyjny, podtrzymując niekorzystne dla niego decyzje. NSA stwierdził, że jedynie poprzez orzeczenie sądu rodzinnego lub porozumienie pomiędzy obojgiem rodziców 500 plus może być przyznane obojgu rodziców. Opieka naprzemienna a 500 zł na dziecko Zgodnie z zasadami rządowego programu pomocy rodzinom 500 plus, w przypadku rozwodu, jest wypłacane temu rodzicowi, który ma sądownie przyznaną opiekę nad dziećmi i mieszka z nimi na stałe. W sytuacji opieki naprzemiennej, gdy rodzice wykonują ją w równej części, pieniądze są dzielone na dwa - czyli dla każdego przypada po 250 złotych miesięcznie. Jeżeli opieka nie jest wykonywana równo po połowie, 500 złotych dzieli się proporcjonalnie do czasu, przez jaki każdy z rodziców opiekuje się dzieckiem. Źródło: gazeta.pl Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/rozwod-rodzicow-co-przezywa-dziecko-1031-r1/">﻿Rozwód a dzieci: formalności i dokumenty, skutki, wiek dziecka w momencie rozwodu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/pozew-rozwodowy-jak-napisac-pozew-o-rozwod-wzor-i-przydatne-informacje-28004-r1/">Pozew rozwodowy – jak napisać pozew o rozwód? [WZÓR I PRZYDATNE INFORMACJE] <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/rozwod-rodzicow-jak-nie-skrzywdzic-dziecka-po-rozwodzie-21292-r1/">Jak nie skrzywdzić dziecka po rozwodzie? Rady dorosłych dzieci rozwodników
Macocha: relacje z dzieckiem, dziedziczenie po ojcu, prawa
Macocha ma takie prawa jak biologiczna matka, jeśli adoptowała dziecko swojego męża. Jeśli nie, jest powinowatą pasierba (po ślubie z tatą) lub obcą osobą (bez ślubu).
Macocha, jak możemy przeczytać w Słowniku Języka Polskiego PWN, to „żona ojca w stosunku do jego dzieci z wcześniejszego małżeństwa". Wyraz „żona” jest tu o tyle istotny, że to od ślubu z ojcem dziecka zależy, czy jego nowa partnerka może być uznana za członka rodziny dziecka i jakie będzie miała prawa. A relacje z macochą do łatwych nie należą, przede wszystkim ze względu na stereotypy rodem z baśni. W prawdziwym życiu zaś też bywa różnie. Praktyczne informacje: 1. Macocha w świetle prawa 2. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="http://2">Adopcja dziecka przez macochę 3. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="http://3">Prawa do dziecka 4. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="http://4">Alimenty na pasierba 5. Podział spadku po ojcu między macochą a dziećmi 6. Relacje z macochą Macocha a prawo Jeśli nowa partnerka nie jest żoną biologicznego ojca dziecka, w świetle prawa jest dla swojego pasierba obcą kobietą. Tym samym nie do niego żadnych praw wynikających z opieki nad nim. Dopiero małżeństwo z tatą sprawia, że dziecko i macochę zaczyna łączyć stosunek powinowactwa, który daje przybranej mamie pewne prawa. Nie są one jednak takie same jak prawa biologicznego rodzica, który ma pełną władzę rodzicielską. Jedynie w przypadku <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/adopcja-dziecka-10129-r1/">przysposobienia dziecka (adopcji) prawa macochy zrównują się z prawami matki. Przysposobienie dziecka przez macochę Macocha może adoptować dziecko swojego partnera tylko w przypadku, gdy jego biologiczna matka nie żyje lub pozbawiono ją władzy rodzicielskiej. Musi też być powinowatą swojego pasierba, czyli żoną jego ojca. Jeśli żyje z tatą dziecka bez ślubu, nie może przysposobić jego dziecka. Nadal jednak tworzy z nim i jego tatą i/lub adresem tzw. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/rodzina-patchworkowa-definicja-problemy-relacje-w-rodzinie-27853-r1/">rodzinę patchworkową. Czy macocha jest opiekunem prawnym dziecka? Jeśli je adoptowała, jej władza rodzicielska i prawa nie różnią się niczym od praw rodziców biologicznych. Jeśli nie przysposobiła dziecka, ale poślubiła jego tatę, ma pewne prawa, np. do alimentów czy dziedziczenia. Żyjąc w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/gdy-rodzice-nie-maja-slubu-10199-r1/">konkubinacie, nie ma natomiast żadnych praw, poza tymi, na które ojciec dziecka może wyrazić zgodę (np. pisemne oświadczenie pozwalające na odebranie dziecka z przedszkola lub wgląd do informacji o zdrowiu dziecka w placówce zdrowia). Alimenty na pasierba Jeśli macocha jest powinowatą dziecka, może zaistnieć sytuacja, w której będzie musiała płacić alimenty na pasierba, np. po śmierci biologicznego rodzica, ale także po rozwodzie, jeśli sąd uzna, że małżeństwo z biologicznym rodzicem trwało wystarczająco długo, a macocha pełniła rolę mamy. Sędzia bierze pod uwagę zasady współżycia społecznego. <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/obowiazek-alimentacyjny-alimenty-kto-i-od-kogo-moze-sie-ich-domagac-18244-r1/">Obowiązek alimentacyjny działa też w drugą stronę: można zasądzić także alimenty na macochę, które będzie musiał płacić pasierb, jeśli jego przybrana matka popadnie w niedostatek. Podział spadku między dzieci a macochę Tematem wywołującym sporo emocji jest kwestia dziedziczenia po zmarłym ojcu. Jeśli trwał on w związku małżeńskim, macocha ma prawo do spadku. Dziedziczy majątek w równych częściach wraz z jego dziećmi (ale nie mniej niż ¼ całości masy spadkowej). W drugą stronę jest dużo trudniej. Pasierb jest spadkobiercą ustawowym, czyli dziedziczy po zmarłej macosze jako ostatni w kolejności. Oznacza to, że ma prawo do spadku po żonie ojca tylko, jeśli oboje jego rodziców biologicznych nie żyje, a macocha nie pozostawiła męża, dzieci, rodziców, rodzeństwa, dziadków i ich rodzeństwa. Relacje z macochą Podła macocha podtruwająca dzieci jabłkiem, zaganiająca do niewdzięcznej pracy przy wybieraniu grochu z popiołu lub porzucająca dzieciątka w głębokim lesie to postać doskonale znana dzieciom z bajek. Nic więc dziwnego, że wokół tego słowa narosło tyle negatywnych znaczeń. W rzeczywistości jednak dziecko może mieć dobrą <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/bycie-macocha-jest-piekielnie-trudne-poznaj-7-prawd-o-byciu-macocha-19698-r1/">relację z macochą. - Ojczym i macocha to bardzo interesujące postaci w tej układance - przyznaje dr Marta Bierca, socjolożka z Uniwersytetu SWPS. - Już same określenia tych osób mogą sugerować negatywne konotacje (patrz: bajka o Kopciuszku czy Królewnie Śnieżce) – macocha może się kojarzyć z osobą nieczułą, wymagającą, surową, podobnie jak ojczym, który kojarzony może być z rządami "silnej ręki". - Mam jednak nadzieję, że społeczne postrzeganie macochy i ojczyma zmienia się stopniowo - dodaje. - Polacy zaczynają się oswajać z różnymi modelami rodziny i rośnie akceptacja dla ich patchworkowego charakteru. Macocha i ojczym mogą z sukcesem pełnić funkcję opiekunów, nie dublując jednocześnie ról przypisywanych rodzicom biologicznym. Społeczna otwartość i różnorodność modeli sprzyja budowaniu pozytywnego wizerunku tych ról. Wydaje mi się, że kluczowe jest tu wsparcie wewnętrzne (relacje wewnątrz danej rodziny), jak i zewnętrzne (np. instytucje edukacyjne, w których funkcjonuje dziecko/dzieci), aby umiejętnie komunikować otoczeniu specyfikę danej rodziny i nie narazić dziecka czy opiekunów na niepotrzebne komentarze. Rada dla macochy (źródło: „100 zasad udanego związku” Harriet Lerner): Najgorzej jest, gdy dziecko tkwi pośrodku dwóch wrogo do siebie nastawionych kobiet, które próbują mu matkować. To bardzo trudna sytuacja. Staraj się nie krytykować byłej żony obecnego partnera, a już niedopuszczalne jest, żebyś robiła to w obecności jej dziecka. Pamiętaj, że dzieci rzadko wyrażają chęć posiadania drugiego rodzica. To nie one szukały nowej mamy, czy taty. W ich mniemaniu rodziców już posiadają. Nie próbuj zastępować matki, czy ojca. Im z macochą, czy ojczymem wystarcza dobra relacja, oparta na partnerstwie i współpracy. O tym, czy relacja będzie głębsza i cieplejsza zadecydują wspólnie spędzone lata. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/zycie-po-rozwodzie-czas-rozpoczac-na-nowo-1040-r1/">Nowe życie po rozwodzie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/ojczym-kto-to-jest-prawa-zmiana-nazwiska-dziecka-alimenty-27833-r1/">Ojczym: kto to jest? Prawa, zmiana nazwiska dziecka, alimenty <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/rozwod-rodzicow-jak-nie-skrzywdzic-dziecka-po-rozwodzie-21292-r1/">Jak nie skrzywdzić dziecka po rozwodzie? Rady dorosłych dzieci rozwodników
Ojczym: kto to jest? Prawa, zmiana nazwiska dziecka, alimenty
Ojczym nie ma władzy rodzicielskiej, ale ma pewne prawa do dziecka. Zależą m.in. od tego, czy poślubił jego matkę. Relację ojczym-dziecko reguluje polskie prawo.
Ojczym, zgodnie z definicją ze Słownika Języka Polskiego PWN, to mąż matki w stosunku do jej dzieci z poprzedniego małżeństwa. Innymi słowy – ojczym jest niespokrewnionym z dzieckiem przybranym ojcem. Jak tę relację definiuje prawo? 1. Definicja 2. Zmiana nazwiska dziecka na nazwisko ojczyma 3. Przysposobienie przez ojczyma 4. Czy ojczym to opiekun prawny? 5. Prawa ojczyma 6. Alimenty na pasierba 7. Dziedziczenie po ojczymie 8. Relacje ojczyma z dzieckiem Ojczym: kto to? Definicja prawna W świetle prawa ojczymem jest nowy mąż matki. Dziecko staje się wtedy pasierbem/pasierbicą. Prawo wyróżnia różne stopnie bliskości między dzieckiem a nowym partnerem mamy. W zależności od tego, czy matka i mężczyzna są małżeństwem, prawny stopień bliskości to: obcy ludzie – kiedy mama nie ma ślubu z partnerem (żyje w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/gdy-rodzice-nie-maja-slubu-10199-r1/">związku partnerskim, konkubinacie) powinowaci – jeśli mama zawrze ślub z ojczymem dziecka, mężczyzna staje się w świetle prawa rodziną (powinowactwo). Ojczym nie ma jednak <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/wladza-rodzicielska-na-czym-polega-kiedy-ustaje-komu-przysluguje-po-rozwodzie-27979-r1/">władzy rodzicielskiej. Zmiana nazwiska dziecka na nazwisko ojczyma Dziecko nie może przyjąć nazwiska ojczyma, jeśli nosi nazwisko swojego biologicznego ojca. Jeśli jednak ma nazwisko mamy, może zmienić je na nazwisko ojczyma, pod warunkiem jednak, że mężczyzna jest mężem matki, czyli powinowatym dziecka. Jeśli dziecko ma skończone 13 lat, musi osobiście wyrazić zgodę na <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/po-rozwodzie-czy-moge-zmienic-nazwisko-dziecka-na-swoje-panienskie-17206-r1/">zmianę nazwiska. Aby przyjąć nazwisko ojczyma, małżonkowie (i dziecko, które skończyło 13 lat) muszą wspólnie złożyć stosowne oświadczenie w urzędzie stanu cywilnego. Przysposobienie dziecka przez ojczyma <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/adopcja-dziecka-10129-r1/">Adopcja dziecka przez ojczyma jest możliwa tylko wtedy, gdy biologiczny ojciec pozbawiony jest władzy rodzicielskiej lub nie żyje. Ojczym i pasierb muszą być powinowatymi, czyli mężczyzna musi być mężem matki dziecka. Adopcja jest możliwa do 18 urodzin dziecka. Czy ojczym jest opiekunem prawnym? Sytuacja jest jasna, kiedy dziecko zostało przysposobione przez ojczyma (adoptowane). Nabywa wtedy takie sama prawa jak rodzic biologiczny. W przeciwnym razie tylko mama jest przedstawicielem ustawowym dziecka. Prawa ojczyma do dziecka Czy oznacza to, że ojczym nie ma żadnych praw do dziecka? To zależy od prawnego stopnia bliskości: Jeśli nie jest w związku małżeńskim z mamą dziecka, jest traktowany przez prawo jak obca osoba i nie przysługują mu żadne prawa. Może oczywiście pomagać swojej partnerce w opiece nad dzieckiem, ale nie może decydować o jego zdrowiu, edukacji itd. Po ślubie z matką dziecka między ojczymem a pasierbem występuje stosunek powinowactwa, który daje ojczymowi pewne prawa (np. do kontaktów z dzieckiem i do alimentów). A jak wyglądają <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/ojczym-i-macocha-jakie-przysluguja-im-przywileje-w-pracy-i-szkole-po-adopcji-pasierba-17791-r1/">prawa ojczyma do dziecka w praktyce? Nawet jeśli nie jest on mężem mamy, zazwyczaj może odbierać dziecko z przedszkola lub szkoły, jeśli rodzic upoważni go do tego na piśmie, ale już zgoda na udział w wycieczce, opiekę lekarską itp. musi być wyrażona przez opiekuna ustawowego (biologiczny rodzic z pełnią władzy rodzicielskiej lub ojczym, który adoptował pasierba). Mama może jednak udzielić pisemnego pełnomocnictwa swojemu partnerowi do decydowania w takich sprawach (po 16 urodzinach zgodę na to musi wyrazić także dziecko). Można również wyrazić zgodę do przekazywania informacji o stanie zdrowia innym osobom (w tym ojczymowi) podczas zapisywania dziecka do przychodni, przyjęcia do szpitala itp. Alimenty od ojczyma W sytuacji powinowactwa między pasierbem i ojczymem istnieje <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/obowiazek-alimentacyjny-alimenty-kto-i-od-kogo-moze-sie-ich-domagac-18244-r1/">obowiązek alimentacyjny. Oznacza to, że dziecko może domagać się alimentów od męża swojej matki, ale także ojczym może domagać się alimentów od swojego pasierba, jeśli brał udział w jego wychowaniu i utrzymaniu. Spadek i dziedziczenie po ojczymie Zarówno dziedziczenie, jak i darowizny między pasierbem i ojczymem są zwolnione od podatku, ponieważ powinowactwo jest w tym przypadku traktowane na tej samej zasadzie co w przypadku najbliższej rodziny. W praktyce jednak nieczęsto zdarza się otrzymać spadek po ojczymie, ponieważ, aby zostać spadkobiercą ustawowym w tym przypadku, muszą być spełnione następujące warunki: ojczym nie pozostawił po sobie żadnego innego spadkobiercy, a rodzice biologiczni pasierba nie żyją. Relacje ojczyma z dzieckiem - Internet to nieocenione źródło wiedzy odnośnie funkcjonowania rodziny - mówi socjolożka, dr Marta Bierca z Uniwersytetu SWPS. - Wyobrażam sobie, że świat online może oferować mnóstwo wskazówek i porad, jak budować relacje w <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/rodzina-patchworkowa-definicja-problemy-relacje-w-rodzinie-27853-r1/">rodzinie patchworkowej, niekiedy niestety sprzecznych lub nieprzystających do danej sytuacji. Wyzwaniem może być zatem to, jak skorzystać z dostępnych na wyciągnięcie ręki porad i stworzyć rodzinę zrekonstruowaną, której charakter zadowoli w pełni jej członków - zauważa. Rada dla ojczyma: Bądź wspierającym mężem i pomagaj żonie/partnerce rozwiązywać problemy, ale rób to dyskretnie i tylko wtedy, kiedy ona cię o to poprosi. Jeśli nie natrafisz na wrogość i opór materii, i dopisze ci szczęście, będziesz działać cierpliwie i powoli, może uda ci się stworzyć silną emocjonalną więź z przybranymi dziećmi. Wysoce prawdopodobne jest, że po jakimś czasie stworzysz relacje na wzór rodzicielskich, jeśli dziecko jest jeszcze małe i masz dużo czasu na wypracowanie silnej więzi. W przypadku nastolatków, jeśli uda ci się to osiągnąć, należy ci się medal. Nie możesz jednak dobrej relacji z pasierbem, czy pasierbicą uznawać za pewnik. Istnieją większe szanse na zdobycie statusu rodzica, jeśli uznasz to za bonus, a nie coś, czego się spodziewasz i na co zasługujesz. (Źródło: " 100 zasad udanego związku" Harriet Lerner). Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/zycie-po-rozwodzie-czas-rozpoczac-na-nowo-1040-r1/">Nowe życie po rozwodzie <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/macocha-relacje-z-dzieckiem-dziedziczenie-po-ojcu-prawa-27836-r1/">Macocha: relacje z dzieckiem, dziedziczenie po ojcu, prawa <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/rozwod-rodzicow-jak-nie-skrzywdzic-dziecka-po-rozwodzie-21292-r1/">Jak nie skrzywdzić dziecka po rozwodzie? Rady dorosłych dzieci rozwodników
Ankiety w szkołach: jak często się modlisz? Czy rodzice są po rozwodzie?
Nauczyciele w porozumieniu z kuratorium i MEN przeprowadzili ankiety dla uczniów, w których pytali o bardzo prywatne kwestie. ZNP żąda wyjaśnień od ministerstwa.
W wielu szkołach w woj. lubuskim w ostatnich dniach przeprowadzane były ankiety skierowane do uczniów, w których znajdowały się bardzo niedyskretne pytania o tak delikatne kwestie, jak sytuacja rodzinna czy praktyki religijne. Ankiety zostały przygotowane w porozumieniu i za zgodą kuratorium i Ministerstwa Edukacji Narodowej. Nauczyciele z ZNP i rodzice nie kryją oburzenia, natomiast MEN przytacza wyniki badań wykonanych na jego zlecenie, zgodnie z którymi religia ma być zabezpieczeniem przed takimi pokusami, jak przemoc domowa czy alkoholizm. Wszystko przez program wychowawczo-profilaktyczny Dyrektorzy szkół mają obowiązek przygotowywać na każdy rok szkolny specjalny program wychowawczo-profilaktyczny. Aby to zrobić, muszą najpierw zebrać dane na temat tego, jakie potrzeby i trudności mają uczniowie oraz czy w ich środowisku pojawia się zagrożenie używania substancji psychotropowych, środków zastępczych oraz nowych substancji psychoaktywnych. Podczas tegorocznej narady dyrektorów z przedstawicielami lubuskiego kuratorium ustalono, że nauczyciele przeprowadzą anonimowe ankiety, te same, które były realizowane przez fundację „Masz szansę” na zlecenie Ministerstwa Edukacji Narodowej. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że wiele z pytań, jakie się tam znalazły, było zwyczajnie nie na miejscu. Uczniowie klas 1-3 musieli napisać m.in.: czy mieszkają z rodzicami biologicznymi, czy może z macochą lub ojczymem, czy rodzice <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/separacja-co-to-jest-faktyczna-a-prawna-separacja-a-rozwod-roznice-i-podobienstwa-28010-r1/">są w separacji lub po rozwodzie, jaka jest ich sytuacja rodzinna, jakie wykształcenie posiadają rodzice. Przypomnijmy, że mowa jest o uczniach klas początkowych, którzy mogą jeszcze nie potrafić pisać, a wówczas pomoc nauczyciela jest niezbędna i nie ma mowy o anonimowości ankiety. W ankietach dla starszych uczniów znalazły się też pytania o to: jak często w ciągu ostatniego roku brali udział w nabożeństwach, jak często się modlą, czy byli dotykani w intymne miejsca bez ich zgody, ile czasu tygodniowo poświęcają na spotkania grup kościelnych. Krzysztof Baszczyński, wiceprezes Związku Nauczycielstwa Polskiego, przyznaje oburzony: „Nie jest dla mnie zrozumiałe, dlaczego dziecko musi odpowiadać na takie trudne i wrażliwe dla jego rodziny pytania. Nie wiem, w jakim celu uczniowie pytani są o to, czy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/bycie-macocha-jest-piekielnie-trudne-poznaj-7-prawd-o-byciu-macocha-19698-r1/">mieszkają z macochą, czy jego rodzice są rozwiedzeni. To nie ma nic wspólnego z anonimowością, bo taką ankietę musi wypełnić nauczyciel wspólnie z uczniem”. Autorzy badania odpierają jednak stawiane im zarzuty. Jeden z nich, dr Wiesław Poleszek, twierdzi: „Nad tymi badaniami pracowali naukowcy z kilku uczelni w Polsce, w tym m.in. Uniwersytetu Jagiellońskiego. Dodatkowo posiłkowaliśmy się podobnymi badaniami, które były prowadzone w USA. Jest mi bardzo przykro, że Krzysztof Baszczyński jako nauczyciel nie rozumie ich sensu. Rzeczywiście padają pytania o praktyki religijne. Dzięki tym informacjom wiemy, że nie mają one zbyt dużego znaczenia w szkołach podstawowych i gimnazjalnych przy różnego rodzaju pokusach do spożywania np. alkoholu czy <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/aktualnosci/jak-reagowac-na-przemoc-wobec-dzieci-1678-r22/">radzeniu sobie z przemocą lub stresem, ale już religia w tym zakresie odgrywa duże znaczenie wśród starszych uczniów”. Naruszono granice prywatności Eksperci przyznają rację oburzonym rodzicom i nauczycielom. Uważają, że w ankietach znalazły się pytania przekraczające granice prywatności. Mec. Robert Kamionowski nie kryje swojej krytyki wobec pomysłu na tak przygotowane ankiety. „Zakres i tematyka pytań bezpośrednio wkracza i narusza prawo do prywatności, zasady neutralności światopoglądowej i religijnej. Najbardziej rzucają się w oczy pytania o status rodziny, materialny, wykształcenie, ale przede wszystkim o stosunki wewnątrzrodzinne i kwestie religii. To samo dotyczy zresztą także ankiety dla rodziców, której pytania o sytuację osobistą to kuriozum” – stwierdził mecenas. Co na to MEN? Ministerstwo broni lubuskich ankiet. Rzeczniczka MEN, Anna Ostrowska, tłumaczy: „Badanie w żaden sposób nie było obligatoryjne dla dyrektorów szkół. Istniała i istnieje możliwość stosowania własnych narzędzi pomiaru. Co więcej, ankiety były dobrowolne, a rodzice byli o nich poinformowani. Również każde pytanie było uzasadnione potwierdzonymi badaniami naukowymi i wynika z kanonu wiedzy stosowanej powszechnie przez środowisko akademickie. I tak np. część pytań <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/male-dziecko/wychowanie/dziecko-w-rodzinie-10-pomyslow-na-zaciesnianie-rodzinnych-wiezi-4610-r1/">dotyczyła rodziny, gdyż może ona stanowić nieocenione źródło wsparcia i być czynnikiem chroniącym lub też czynnikiem ryzyka”. A co wy sądzicie o tego typu ankietach? Jak byście zareagowali, gdyby wasze dzieci musiały udzielać w szkołach podobnych informacji? Źródło: gazetaprawna.pl
Warszawa: tragedia na sali zabaw, nie żyje 4-letni chłopiec i jego tata
To dramatyczny finał batalii rodziców o dziecko. W tej tragedii każda ze stron miała swoje racje.
Trwa prokuratorskie śledztwo. Wiadomo, że ojciec miał zarzuty nękania byłej żony i dzieci oraz uprowadzenia syna. Sąd pozwolił mu widywać dzieci w obecności kuratora. W niedzielę w sali zabaw na Bemowie zabił siebie i czteroletniego syna. To tragedia, w której pada też ważne pytanie o to, czy polskie sądy nie dyskryminują ojców. Kuratorowi powiedział, że idą do łazienki Do dramatu doszło w niedzielne popołudnie na warszawskim Bemowie, w popularnym centrum zabaw Kolorado. To był dzień widzenia się z dziećmi 35-letniego Tomasza M. - ojciec zabrał czteroletniego syna Artura i sześcioletnią córkę do sali zabaw, towarzyszył mu kurator (tak zdecydował sąd rodzinny). W pewnym momencie 35-latek powiedział kuratorowi, że idzie z synem do toalety. Po kilku minutach jeden z gości zobaczył dziecko i ojca leżących na podłodze. Byli nieprzytomni. – Tam prawdopodobnie podał sobie i dziecku jakiś silny środek trujący, w wyniku czego oboje stracili przytomność. Zostali znalezieni przez osobę postronną – napisał portalowi TVP Info czytelnik. Kurator podjął próbę reanimacji. Wezwano karetkę pogotowia, która zawiozła mężczyznę z dzieckiem do szpitala. Lekarze walczyli o ich życie, ale byli bezsilni. Tata i syn zmarli. Okoliczności ich śmierci wyjaśnia policja i prokuratura. Zlecono sekcję zwłok ofiar, która ma dać odpowiedź na pytanie, jaką substancję podał sobie i czterolatkowi tata. Prokuratura prowadzi aż trzy wątki postępowania. - Chodzi o zabójstwo dziecka, doprowadzenie do samobójczej śmierci mężczyzny, a także niedopełnienie obowiązków przez kuratora sądowego – powiedział „Gazecie Wyborczej” Mirosława Chyr z Prokuratury Okręgowej w Warszawie. Kurator został już przesłuchany, ale dla dobra śledztwa nie ujawniono treści jego zeznań. W tej rodzinie od dawna nie działo się dobrze Kilka dni temu magazyn TVN „Uwaga” wyemitował reportaż dotyczący rodziny. Małżeństwo miało 9-letni staż. Problemy zaczęły się cztery lata temu, wraz z urodzeniem synka. - Wtedy mąż się zupełnie zmienił. Skupił się tylko na synu, zaczął z nim spać w jednym łóżku. Kiedy Artur do mnie podchodził, zaczął mi go po prostu zabierać. Nie dopuszczał do tego, żebym była sama z synem - mówiła w „Uwadze” była żona, pani Justyna. Małżonkowie byli w trakcie rozwodu. W maju sąd rodzinny postanowił, że dzieci mają mieszkać z matką, a 35-letni Tomasz M. może widywać syna i córkę, ale tylko w obecności kuratora. Według relacji żony, w ciągu ostatnich miesięcy jej mąż wiele razy próbował porwać syna. Prokuratura przedstawiła mu zarzuty dotyczące uporczywego nękania małżonki i dzieci, nachodzenia rodziny i znajomych żony oraz uprowadzeń rodzicielskich synka. W końcu sąd zdecydował, że kontakty ojca z dziećmi mogą odbywać się wyłącznie w obecności kuratora. Wydał też zakaz zbliżania się ojca do żony i dzieci poza terminami widzeń. "Chcą ze mnie zrobić wariata" Tomasz M. nie zgadzał się z werdyktem sądowym. Na swoim profilu na Facebooku zamieścił post, w którym zaatakował sędziów, żonę oraz jej adwokata. Wyrok sądu uważał za "jawną dyskryminację ze względu na płeć". Jego zdaniem, decyzja o widzeniu dzieci tylko 2 razy w miesiącu była „celowym działaniem”, mającym go sprowokować „do desperacji" . Żonie zarzucił kłamstwa i pomówienia, oskarżył o "doskonale wykonany i ukartowany plan", aby odizolować go od dzieci. Miał pretensje, że sąd nie przesłuchał świadków, którzy by potwierdzili, że dobrze opiekował się dziećmi. „Dlaczego w takiej sytuacji nie zasądzono opieki naprzemiennej?" - pytał. "Kiedy Państwo zrozumiecie, że ten oprawczy system doprowadza ludzi na krawędź i tylko prowokuje desperackie czyny?" - pytał dramatycznie. „Wszyscy chcą ze mnie zrobić wariata i psychopatę tylko dlatego, że domagam się równouprawnienia i prawa do opieki nad moimi biologicznymi dziećmi" - napisał. Zgłoś się! Rozdajemy 1000 opakowań mleka następnego NAN OPTIPRO® Plus 2 HM-O! Czytając teraz te słowa można powiedzieć, że w tym wpisie była już niestety zapowiedź tragedii. Mężczyzna czuł się zaszczuty, dyskryminowany, jako ojciec i bardzo pokrzywdzony decyzją sądu o tak ograniczonym kontakcie z dziećmi. Ale sąd z pewnością miał swoje racje i bezpodstawnie nie podjął takiej decyzji. Zeznania żony, jak i relacje świadków obciążały ojca, który nękał rodzinę, potrafił wyrwać synka z rąk mamy na ulicy, wywiózł dziecko do Monachium, następnym razem do Wrocławia. To wskazywałoby na jego niestabilność emocjonalną. Może był w fatalnej kondycji psychicznej? Szkoda, że nie można było zapobiec tragedii, w której największą ofiarę poniosło bezbronne i niewinne dziecko. W tym dramacie pada też ważne pytanie o to, czy polskie sądy nie dyskryminują ojców? Napiszcie swoje zdanie w komentarzach. Zapraszamy do naszej internetowej szkoły rodzenia: Źródło: wyborcza.pl, fakt.pl Zobacz też: Test redakcyjny produktu NIVEA BABY Mój pierwszy krem. Czy warto po niego sięgnąć? A czy wy macie "odpowiednie kompetencje wychowawcze"? Znany tata = tata (nie)idealny?
Dziecko na rozprawie rozwodowej – tylko pod pewnymi warunkami [WIDEO]
Dziecko może uczestniczyć w rozprawie rozwodowej rodziców, tylko jeżeli będą spełnione odpowiednie warunki – mówi psycholog Alicja Budzyńska. Zobacz film, w którym ekspert wyjaśnia, kiedy obecność dziecka w sądzie jest możliwa, a kiedy jest to wykluczone.
Psycholog Alicja Budzyńska w cyklu rozmów mamotoja.pl poświęconych sytuacji dziecka podczas rozwodu tłumaczy, jak delikatną sprawą jest uczestniczenie dziecka w sądowej rozprawie rozwodowej i jak trzeba uważać, aby nie wikłać jego w konflikt. O tym, jak ochronić dziecko w trakcie rozwodu jego rodziców rozmawiali uczestnicy 11. Ogólnopolskiej Konferencji "Ostrożnie dziecko! Profilaktyka krzywdzenia małych dzieci" zorganizowanej w czerwcu przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę oraz Zakład Zdrowia Publicznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Sędzia wysłuchuje dziecko w osobnym pokoju Jak podkreśliła psycholog, podczas sądowej rozprawy rozwodowej nie ma mowy o przesłuchaniu dziecka na sali sądowej, tylko o jego wysłuchaniu przez sędziego. Przepisy mówią, że powinno się to odbywać w specjalnie przygotowanym miejscu i ma polegać na rozmowie z dzieckiem. Bez obecności innych osób. Budzyńska zaznaczyła, że sędziowie są przygotowywani do tego, jak takie rozmowy przeprowadzać. Są dwie podstawowe zasady: nie wikłać dziecka w konflikt rodziców oraz nie przerzucać na dziecko odpowiedzialności za rozstrzygnięcia, jakie zapadną na sali sądowej. "Jeżeli zachowane są te dwie zasady, to można powiedzieć, że już jest duży sukces" – oceniła psycholog. Ważne dla dziecka pytania Ekspert podkreśliła, że podczas rozmowy sędziego z dzieckiem, bardzo ważny jest też sposób jej prowadzenia – powinien być dopasowany do poziomu rozwoju, tak aby dziecko rozumiało pytania, rozumiało swoją sytuację i aby miało poczucie bezpieczeństwa w tej relacji. Zdaniem psycholog, taka rozmowa daje dziecku szansę wyrażenia siebie i "poczucia swej autonomii w sytuacji kryzysu w rodzinie". Daje też szansę zadania sędziemu pytań w sprawach dotyczących jego rodziców. "Dzięki takiemu wysłuchaniu dziecko może być potraktowane podmiotowo" - podkreśliła Budzyńska. Sąd nie dla maluchów Na pewno nie powinny być wysłuchiwane sądownie maluchy, czyli dzieci w wieku przedszkolnym. Jak tłumaczy ekspert, przedszkolaki funkcjonują "tu i teraz", i w związku z tym ich potrzeby i oczekiwania zmieniają się jak w kalejdoskopie. "Te dzieci są emocjonalnie przezroczyste, raz się śmieją, za chwileczkę płaczą, raz chciałyby mieszkać w tym domku, raz w innym" – opisuje. "Nie potrafią zidentyfikować swoich preferencji i mają trudności w ich ujawnieniu, a czasami też opór i niepokój przed ujawnieniem własnych życzeń lub potrzeb w obawie przed urażeniem kogoś bliskiego, czyli najczęściej taty lub mamy" – powiedział psycholog. Jak się rozstawać, aby dziecko jak najmniej ucierpiało? Napiszcie w komentarzach, jakie jest wasze zdanie. Zobacz też: Precz z rutyną w związku! 10 sposobów, które działają od razu Poznaj 6 sposobów na dziecięcy stres 5 przykazań: tak wychowasz zdrowe i szczęśliwe dziecko [WIDEO]
Być czy nie być razem ze względu na dziecko? [WIDEO]
Zrezygnowanie z rozwodu ze względu na dobro dziecka, może być bardziej szkodliwe, niż rozstanie się rodziców – przestrzega psycholog Alicja Budzyńska. Ekspert wyjaśnia w filmie, dlaczego dziecko nie będzie szczęśliwe w takiej rodzinie i jakie to niesie skutki dla jego przyszłości.
Psycholog Alicja Budzyńska w cyklu rozmów mamotoja.pl poświęconych trudnej sytuacji dziecka podczas rozwodu tłumaczy, że rodzice bardzo często z lęku i niepewności zasłaniają się dobrem dziecka, gdyż nie są gotowi psychicznie na rozstanie. O tym, jak pomóc dziecku rozstających się rodziców rozmawiano podczas 11. Ogólnopolskiej Konferencji "Ostrożnie dziecko! Profilaktyka krzywdzenia małych dzieci" zorganizowanej w czerwcu przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę oraz Zakład Zdrowia Publicznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Tak będzie lepiej dla dziecka? "Dziecko nie może być szczęśliwe w rodzinie, która tak naprawdę nie funkcjonuje normalnie" – mówi psycholog. Dlatego odradza rodzicom, aby utrzymywali nieudany związek ze względu na dziecko. Ekspertka podkreśla, że pozostając w fikcyjnym układzie, rodzice nie pokazują dziecku także odpowiednich wzorców relacji między mamą a tatą. "Nie pokazują dziecku, jak można być blisko ze sobą, jak można się rozumieć, jak można się kochać" – mówi. Dobro dziecka to przykrywka? Z doświadczenia zawodowego psycholog wynika, że bardzo często rodzice zasłaniają się dobrem dziecka i nie decydują się na rozstanie, ale tak naprawdę oni sami nie są na to gotowi. "Boją się zmiany, są niepewni, jak sobie poradzą" – tłumaczy Budzyńska. Zdaniem psycholog, takie postępowanie może być krzywdzące dla dziecka i może je obciążać winą. "Jeżeli w przyszłości dziecko usłyszy jak bardzo mama czy tata się poświęcili dla niego, to trudno będzie mu wejść w szczęśliwe życie i w szczęśliwy związek już w swoim dorosłym życiu" - przestrzega. Czy uważacie, że dobro dziecka to wystarczający argument, aby się nie rozstawać? Napiszcie co o tym sądzicie w komentarzach. Zobacz też: Kłótnie w małżeństwie są... potrzebne! Jak kłócić się mądrze? Chcesz wiedzieć, co faceci naprawdę myślą o małżeństwie? Jesteś pewna? Jeannette Kalyta: „Gdy jest trudno, przypomnijcie sobie, jak się w sobie zakochaliście” [WIDEO]
Dziecko po rozwodzie: raz u mamy, raz u taty, czy to dobre? [WIDEO]
Opieka naprzemienna jest w Polsce coraz częściej stosowana, ale wymaga ona spełnienia odpowiednich warunków - mówi psycholog Alicja Budzyńska. Zobacz film, w którym ekspert tłumacz,y kiedy taka opieka nad dzieckiem po rozwodzie jego rodziców ma sens.
Opieka naprzemienna po rozwodzie, bardzo popularna w Skandynawii i sprowadza się do tego, że dziecko przebywa na przemian u każdego z rozwiedzionych rodziców, np. przez tydzień u jednego z nich, następnie przez kolejny tydzień u drugiego. Taki podział opieki nad dzieckiem jest dopuszczalny w obecnym stanie prawnym, mimo braku ustawowych uregulowań w tej materii. Psycholog Alicja Budzyńska w cyklu rozmów mamotoja.pl poświęconych trudnej sytuacji dziecka podczas rozwodu tłumaczy, dlaczego taka forma opieki w Polsce nie zawsze zdaje egzamin. Problem był jednym z tematów dyskusji przy okazji 11. Ogólnopolskiej Konferencji "Ostrożnie dziecko! Profilaktyka krzywdzenia małych dzieci" zorganizowanej w czerwcu przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę oraz Zakład Zdrowia Publicznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Opieka szyta na miarę "Trzeba wybrać taki model, który pasuje do potrzeb dziecka, do sytuacji opiekuńczo-wychowawczej i do sylwetek rodziców" - przestrzega psycholog. Dlatego najlepiej, jeżeli rozwiązanie opieki nad dzieckiem będzie "szyte na miarę" - podkreśla. Ekspert przyznaje, że Skandynawowie mają wieloletnie doświadczenie w stosowaniu pieczy naprzemiennej nad dzieckiem po rozwodzie rodziców. "Ona się może tam sprawdzać bardziej, ale nie musi się sprawdzać w naszej rzeczywistości. Jesteśmy innymi społeczeństwami, chociażby jeśli chodzi o temperament" - zaznacza. Opieka naprzemienna pod warunkiem, że ... Psycholog przyznaje, że opieka naprzemienna jest w Polsce coraz częściej stosowana, ale jak pokazują skandynawskie doświadczenia, może być ona realizowana tylko w określonych warunkach. Po pierwsze, kiedy rodzice są zgodni i są w stanie ze sobą współpracować. "Kiedy się wzajemnie szanują, kiedy realizują podobne wartości w relacji z dzieckiem" - mówi Budzyńska. Ważne, aby czuli się odpowiedzialni za dziecko, bez względu na to, czy dziecko spędza czas z mamą, czy z tatą - dodaje. Dlatego zdaniem psycholog, jeżeli w rodzicach nie ma możliwości i gotowości do ustępstw, trudno sobie wyobrazić realizację naprzemiennej opieki. Ekspert wymienia jeszcze jeden ważny warunek, który powinien być spełniony przy tego rodzaju opiece: miejsca zamieszkania rodziców nie mogą być zbyt odległe od siebie. W przeciwnym razie "dziecko będzie wyjmowane z jednego świata do drugiego, a połowę czasu będzie spędzać w podróżach" - przestrzega. Czy uważacie, że opieka naprzemienna to dobre rozwiązanie? Podzielcie się swoim zdaniem w komentarzach. Zobacz też: Rozwód i opieka na dzieckiem – nowe przepisy korzystne dla ojców. 5 sposobów na wychowanie optymisty Kara i konsekwencja w wychowaniu dziecka - zobacz porady psychologa
Jak nie skrzywdzić dziecka po rozwodzie? Rady dorosłych dzieci rozwodników
Przeczytaj rady dorosłych ludzi, których rodzice po rozwodzie popełnili wiele błędów i wyrządzili im krzywdę. Wykorzystaj ich doświadczenia z dzieciństwa, żeby nie zranić własnego dziecka.
Jeśli nie chcesz skrzywdzić swojego dziecka po rozwodzie, musisz odłożyć na bok niechęć do byłego męża. To warunek, który trzeba spełnić – nie ma sposobu na jego ominięcie. Zebraliśmy rady od dorosłych osób, których rodzice rozwiedli się, kiedy oni byli dziećmi. Pamiętaj, że te rady dotyczą zarówno matek, jak i ojców – jeśli to twój były mąż zachowuje się w któryś z opisanych sposobów – interweniuj. Oto czego nie należy robić, żeby nie skrzywdzić dziecka po rozwodzie: Nie płacz przy dziecku po rozwodzie Cierpisz, jesteś załamana, najchętniej zwinęłabyś się w kącie i nigdy z niego nie wyszła. Nie możesz powstrzymać łez. Czujesz się zraniona, oszukana, porzucona i myślisz, że twój świat się zawalił i już nigdy się nie pozbierasz. Masz prawo do tych emocji i masz prawo do ich przeżywania. Jest jednak jedno ALE: płacz do woli przy przyjaciołach, w samotności, przed terapeutą, a nawet panią w piekarni, ale pod żadnym pozorem nie miej chwil załamania przy dziecku! Płacząca niekontrolowanie matka, która nie może złapać oddechu od szlochów, to dla dziecka przerażający widok. Budzi ogromny strach, to zbyt duży ciężar dla dziecka. Nie rób mu tego. Po rozwodzie nadal jesteście rodzicami Kiedy rozwodzą się bezdzietne pary, ich drogi rozchodzą się i łatwiej jest znaleźć równowagę po rozstaniu. Jeśli macie dzieci, rozwód jest tylko częściowym rozstaniem. Możecie się rozwieść, ale pozostaniecie rodzicami waszego dziecka i – czy tego chcecie czy nie - będziecie ze sobą w tym sensie związani na zawsze. Będziecie musieli utrzymywać ze sobą kontakt, a to bywa bardzo trudne, zwłaszcza kiedy rozstaniu towarzyszyły złe emocje, nie było ono wspólną decyzją, ktoś zachował się źle, ktoś cierpi itd. Jednak jeśli chodzi o wychowywanie dziecka po rozwodzie, musicie wypracować wspólny front. Dziecko po rozwodzie potrzebuje silnych rodziców, którzy nie podważają decyzji drugiego rodzica, nie podkopują jego autorytetu, nie wywołują w dziecku poczucia zagubienia i zagrożenia. Stwórzcie plan wychowawczy po rozwodzie Sąd prowadzący sprawę rozwodową małżonków, którzy mają wspólne dzieci, coraz częściej domaga się przedstawienia <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/plan-wychowawczy-co-to-jest-wzor-porozumienia-rodzicielskiego-27959-r1/">planu wychowawczego. To bardzo dobrze, ponieważ sporządzenie takiego planu pozwoli wam uniknąć wielu problemów w przyszłości. Już na etapie sporządzania planu wychowawczego, musicie przedyskutować i dojść do porozumienia w ważnych dla dziecka kwestiach: opieki zdrowotnej, świąt po rozwodzie, wakacji, widywania się z drugim rodzicem, miejsca zamieszkania, wydatków itd. Nawet jeśli teraz jesteście w dobrych kontaktach, w przyszłości może się to zmienić, dlatego lepiej jest mieć wszystko spisane i ustalone. Takie wspólne stanowisko w ważnych sprawach dotyczących dziecka po rozwodzie, pozwoli też dziecku mieć większe poczucie bezpieczeństwa po rozstaniu rodziców. Po rozwodzie nie mów źle o drugim rodzicu przy dziecku Na pewno już o tym słyszałaś. Może wzruszasz ramionami, gdy to czytasz, może myślisz: ale jak, skoro on jest takim złym człowiekiem/rodzicem? Nieważne, co myślisz, to wciąż rodzic twojego dziecka i dla niego jest najwspanialszym ojcem świata (zakładamy tu oczywiście sytuację, w której rozwód nie jest następstwem np. agresji i przemocy względem dziecka). Kiedy źle mówisz przy dziecku o jego ojcu, sprawiasz, że wasze rozstanie staje się dla niego jeszcze trudniejszym i bardziej traumatycznym doświadczeniem. To naprawdę bardzo źle wpływa na samopoczucie twojego dziecka, wpędza je w poczucie winy, konflikt lojalności, bardzo unieszczęśliwia. Ty nie musisz kochać już jego ojca, ono nadal go kocha i ma do tego prawo. Nie odbieraj mu go. To oczywiście działa w dwie strony – twój były mąż też nigdy, pod żadnym pozorem, nie może źle mówić przy dziecku o tobie. Dotyczy to też waszych krewnych i przyjaciół. Rozwód rodziców: nie używaj dziecka do walki z byłym mężem To wciąż częste zjawisko po rozwodzie: rodzice walczą ze sobą, używając do tego dziecka. Chcesz go zranić, utrudniając mu kontakty z dzieckiem po rozwodzie? Chcesz mu zatruć życie, wykorzystując do tego dziecko? Na pewno ci się to uda, ale pamiętaj, że największą krzywdę wyrządzasz w ten sposób dziecku. To nie jest slogan. To brutalna prawda, którą poświadczy każdy człowiek, którego rodzice zachowywali się w ten sposób. Tu nie ma miejsca na dyskusję, naprawdę. Po rozwodzie pozwól dziecku mówić o tacie To trudne, kiedy twoje dziecko wraca z weekendu u taty i opowiada o tym, jak było wspaniale, jak cudownie się bawiło, jakie fajne rzeczy tata powiedział lub kupił. Ty w tym czasie płakałaś, jeśli to pierwszy okres po rozstaniu. Jeśli od rozwodu minęło dużo czasu i już nie płaczesz, to i tak trudno ci tego słuchać, bo wcale nie uważasz, że twój były mąż jest fajny. I nie podoba ci się, że on jest od tych fantastycznych wypraw, a ty od codziennych obowiązków, wymagań, wizyt u dentysty i wywiadówek. Ale to nie szkodzi, odłóż te emocje na bok, pozwól dziecku opowiadać (byłego męża obgadasz później przy przyjaciółce!). Skoro dziecko jeszcze chce ci o tym mówić, to znaczy, że jeszcze wszystkiego nie zawaliliście z byłym mężem – dziecko ma poczucie bezpieczeństwa i nie odczuwa konfliktu lojalności. Możesz być z siebie dumna! Trudno jest być rodzicem po rozwodzie Rozwód rodziców to fatalna sprawa. Nie chodzi o to, by zakazać rozwodów, tylko przyznać z pełną szczerością, że rozwód jest przeżyciem ekstremalnie trudnym, które pociąga za sobą poważne konsekwencje, z którymi rozwodnikom i ich dzieciom zawsze przyjdzie się zmierzyć. Oczywiście rozwód może być dobrym rozwiązaniem dla osób tkwiących w toksycznych, złych związkach, dla dzieci wychowujących się w domach, w których panuje przemoc domowa czy wrogość między rodzicami staje się nie do zniesienia. W takich przypadkach rozwód bywa wybawieniem, nie zmienia to jednak faktu, że wyzwala trudne emocje i każe się zmierzyć z wieloma problemami, szczególnie jeśli jesteście rodzicami. Musicie być na to przygotowani, nawet jeśli rozstajecie się w zgodzie, oszczędzi to wam przykrych rozczarowań w przyszłości i pomoże waszemu dziecku po rozwodzie. Zobacz też: <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/rozwod-rodzicow-co-przezywa-dziecko-1031-r1/">Rozwód a dzieci - formalności i dokumenty, skutki, wiek dziecka w momencie rozwodu <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/prawo-i-finanse/separacja-co-to-jest-faktyczna-a-prawna-separacja-a-rozwod-roznice-i-podobienstwa-28010-r1/">Separacja a rozwód: czym się różnią? <a class="linkowanie_wewnetrzne clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed clean-up-processed" href="https://mamotoja.pl/rodzina/zwiazki-i-seks/rodzina-patchworkowa-definicja-problemy-relacje-w-rodzinie-27853-r1/">Rodzina patchworkowa: definicja, problemy
W Polsce co piąte dziecko codziennie chodzi spać bez taty. Zazwyczaj do snu kołysze je mama. Opowiada mu wtedy, jak bardzo jest dla niej ważne. Jak wygląda życie samotnej mamy?
Magda rozstała się z ojcem Ani jeszcze przed jej urodzeniem. Szybko okazało się, że samotne macierzyństwo to wyzwanie często ponad jej siły. Przetrwała najgorsze chwile, teraz jest z siebie dumna, że dała radę. Chociaż w ciągu ostatnich dwudziestu lat liczba rozbitych rodzin w Polsce zwiększyła się o połowę, temat samotnego macierzyństwa wciąż budzi wiele emocji. Do dziś opinia publiczna nie zawsze jest łaskawa dla matek, samodzielnie stawiających czoło rodzicielstwu. Kobieta, która wychowuje dziecko bez męża? Pewnie „wpadła” z przypadkowym partnerem! Stereotyp samotnej matki jest prosty. I jak wszystkie stereotypy – całkowicie rozmija się z prawdą. Dla Magdy, trzydziestoletniej specjalistki do spraw logistyki, dwie kreski na teście nie były niespodzianką. W końcu już od jakiegoś czasu oboje z mężem starali się o dziecko. Ale kiedy jej brzuszek zaczął się zaokrąglać, jednocześnie coraz wyraźniej było widać, że jej małżeństwo nie przetrwa próby, jaką będzie pojawienie się niemowlęcia. – Miałam wybór: mogłam być z kimś, kto się nie nadaje na ojca, albo zostać sama. Wybrałam mniejsze zło. Rozstaliśmy się, gdy byłam w piątym miesiącu ciąży. Nie wstydzę się, że jestem samotną matką, przeciwnie, jestem dumna, że dałam sobie radę – mówi. Samotne macierzyństwo wymaga samodzielności Najtrudniejsze są pierwsze dni po rozstaniu, kiedy błyskawicznie przechodzisz kurs samodzielności. Musisz nauczyć się wnosić wózek z zakupami i śpiącym dzieckiem, znaleźć drogę do każdego urzędnika w mieście, szybko poradzić sobie z nocną gorączką albo biegunką malucha. – Już w czasie ciąży wszystko robiłam sama: badania, pobieranie krwi, zakupy dla noworodka. Ale po porodzie wydawało mi się, że ta góra obowiązków nie ma końca. Przez pierwsze tygodnie chodziłam z podkrążonymi oczami i zaciśniętymi zębami, jak automat do karmienia i przewijania – opowiada Magda. Większość samotnych matek deklaruje, że pierwszy okres po rozstaniu najchętniej wykreśliłyby z życiorysu. Tłumaczą, że kiedy jest się samemu, każdy drobiazg urasta do rangi tragedii. A każda radość niesie ze sobą smutek, jeśli nie ma się z kim nią podzielić. Pierwszy uśmiech dziecka, pierwszy kroczek, pierwsze wypowiedziane „ma-ma”. Komu o tym powiedzieć? Koleżance? Ponoć samotność boli najbardziej nie w tych złych, ale w tych najpiękniejszych chwilach... Praca i samotne matki: trudniejszy start? Przez dwa lata po porodzie Magda starała się poświęcić swojej córeczce każdą chwilę. Decyzję o własnym rozwoju odkładała na później, kiedy Ania będzie mogła poradzić sobie bez mamy. Ale gdy wreszcie ten czas nadszedł, okazało się, że pogodzenie samotnego macierzyństwa z karierą zawodową graniczy z cudem. – Nie miałam z kim zostawić małej. Moja mama nie żyje, dziadkowie z drugiej strony nie uczestniczyli w opiece nad Anią. Żadne przedszkole nie przyjmie dwulatki. Żłobek? Na miejsce trzeba czekać latami. Owszem, moje szanse wzrosłyby, gdybym miała pracę, ale przecież, aby pracować, musiałabym z kimś zostawić Anię! Błędne koło, z którego nie ma wyjścia – mówi Magda. Były dni, kiedy płakała, nie wiedząc, co zrobić bez pracy i pieniędzy. Kraść? Chodzić po śmietnikach? Woli nie powtarzać myśli, które wtedy przychodziły jej do głowy. Tłumaczy, że gdy człowiek zastanawia się, co kupić dziecku: jedzenie czy skarpetki, to bierze pod uwagę każde wyjście. Kiedy po kilku miesiącach starań znalazła i pracę, i miejsce w przedszkolu, poczuła, jakby złapała pana Boga za nogi. Mogła wyjść do ludzi, zacząć zarabiać. Czy bała się, że sobie nie poradzi? Przecież miała niezłą praktykę! – W moim życiu nie ma miejsca na: „Nie chce mi się”. Wiadomo, nieraz były dni, kiedy nachylałam się nad śpiącym niemowlęciem i tłumaczyłam, że nie wykąpię go, bo nie mam siły. Ale z drugiej strony wiem, że jak nie sprzątnę, to się wieczorem przewrócę o zabawki. Jeśli nie zmyję, nie będziemy miały w czym zjeść obiadu. Nie mogę odpuścić – powtarza Magda. Dwa etaty samotnej mamy Za oknem jeszcze jest ciemno, kiedy dzwoni budzik. Magda przez ostatnie lata nauczyła się jednego: żadnego przestawiania zegarka, żadnych pięciu minut dodatkowej drzemki. Odrzuca kołdrę i już jest na nogach. Szybki prysznic, skok w spodnie i koszulkę. Biegiem do kuchni, łyk kawy, śniadanie dla siebie, kakao dla małej. Wreszcie można budzić Anię. Teraz chwila próby: jeśli obudzi się w dobrym humorze, reszta poranka pójdzie jak z płatka. Jeżeli wstanie lewą nogą, będzie gorzej: ubieranie i karmienie zaspanej trzylatki to dla każdego nie lada wyczyn. – Kiedy jesteś samotną, pracującą mamą, nie możesz nic zaplanować. Po prostu się nie da. Wystarczy, że mała rano obudzi się z rozpalonym czołem, a wszystkie wcześniejsze plany idą w łeb. Wtedy zamiast do pracy jedziemy do lekarza, a ja tylko modlę się, żeby mój szef w nowej pracy okazał się bardziej wyrozumiały niż ten wcześniejszy. Pogodzenie pracy i wychowywania małego dziecka to kolejne z wyzwań samotnego macierzyństwa. Kiedy mama wychowująca dziecko w pojedynkę zaczyna pracę, doba staje się za krótka, a obowiązki rosną z godziny na godzinę. Nie masz siły dosłownie na nic. Do tego co chwilę potykasz się o niespodziewane przeszkody. – Któregoś dnia wróciłyśmy do domu. Otworzyłam drzwi, pstryknęłam kontaktem, a tu ciemnica. Za oknem listopad, wieczór, zimno. Usiadłam na korytarzu. Nie wiedziałam, gdzie mam pójść z małą. Zapomniałam opłacić rachunek. Po prostu. Do dziś pamiętam kwotę: to było głupie 117 zł. Wtedy zdałam sobie sprawę, że jeśli czegoś zapomnę, to nikt mi o tym nie przypomni – mówi Magda. Codzienne obowiązki: sprzątanie, zakupy, opłaty za gaz i światło mogą przysłonić radość z macierzyństwa. Szczególnie wtedy, kiedy z pomocą nie kwapią się ani ojciec dziecka, ani państwowe instytucje. [CMS_PAGE_BREAK] Rachunki samotnej matki – Pani? Po zasiłek? – urzędniczka po drugiej stronie biurka wyniośle podnosi brwi. – Przecież tu jest napisane, że ma pani zasądzone alimenty. Że nie są ściągalne? Każda z was tak mówi! Wnoszenie wózka czy szybkie zbicie gorączki dziecka to nie jedyne umiejętności przydatne w życiu samotnej matki. Dodatkowo powinna ona nauczyć się nie płakać z bezsilności, gdy po raz kolejny odchodzi z kwitkiem z biura opieki społecznej, z urzędu pracy, wreszcie – z sali sądowej, gdzie często jest traktowana jak zwykła naciągaczka. – Nie jeden raz udowadniałam przed sądem, że nie chcę alimentów wydawać na siebie. Musiałam tłumaczyć, dlaczego każdej zimy muszę kupić nowe, większe buty dla dziecka. Ale nawet kiedy wygrałam sprawę o zasądzenie alimentów, tak naprawdę nic się nie zmieniło. W naszym kraju nikt nie może zmusić ojca dziecka, aby łożył na jego utrzymanie. Wystarczy, że on wykaże na papierze, że sam jest na utrzymaniu rodziców, albo że spółka, jaką prowadzi, jest zupełnie nierentowna – opowiada Magda. Przeczytaj też: Jak napisać pozew o alimenty? WZÓR Jak rozmawiać z dzieckiem o tacie Kiedy rodzice się rozstają, sala sądowa staje się dla nich dobrze znanym miejscem. Rozprawa rozwodowa, rozprawa ustalająca opiekę nad dzieckiem, rozprawa o alimenty... Dobrze, jeśli byłym partnerom uda się porozumieć bez udziału adwokatów. Często pomagają rodzinne mediacje. Ale, niestety, jeszcze częściej dziecko staje się narzędziem rozgrywki. Mama smyka ma trudne zadanie: pokonać własne emocje, własny żal, rozczarowanie, chęć zemsty. Bo bardzo łatwo, mszcząc się na byłym partnerze, skrzywdzić malucha. – Oczywiście zdaję sobie sprawę, że pytanie o tatę w końcu padnie. Na razie mała ma dopiero trzy lata, więc nie zastanawia się, dlaczego inne dzieci mają tatusiów, a ona nie. Ale pewnie wkrótce zacznie się nad tym myśleć. Trudno jest znaleźć dobry sposób, aby powiedzieć Ani prawdę i jednocześnie jej nie zranić. Ale kiedy zapyta, kim jest jej tata, nie będę mogła odmówić odpowiedzi – mówi twardo Magda. Magda jest zdania, że dla dobra dziecka, jeżeli ojciec chce spędzać z nim czas, matka nie ma prawa stawać między nimi. Ale jeśli nie pojawia się w ogóle... – Na szczęście mam brata, dzięki czemu Ani nie omijają zabawy typu huśtanie czy noszenie na głowie. W jej słowniku nie ma słowa: „tata”, ale jest za to dużo wujków! – Magda z czułością odgarnia włosy córeczki. Nie ukrywa, że nie tylko Ania potrzebuje w swoim życiu męskiej czułości. Ale decyzja o nowym związku nie jest łatwa. Nowy mąż dla mamy? Według psychologów najgorszym wyjściem dla każdej kobiety jest nabranie po porodzie przekonania, że jej życie już się skończyło, że od tej chwili musi żyć wyłącznie dla dziecka. Jednak czy samotna matka może pogodzić wychowanie dziecka i własne życie osobiste? Gdzie szukać partnera? Jak przedstawić go dziecku? – Na razie nie myślę o kolejnym związku, ale jestem pewna, że już niedługo uda mi się ułożyć moje życie na nowo. Choć wiem, że to nie jest takie proste. Mój przyszły partner musi spełnić surowe kryteria. Przecież będą go oceniać dwie kobiety, a nie jedna! – śmieje się Magda. Po chwili znów poważnieje i dodaje: – Nie wejdę w żaden nowy związek, jeśli nie będę miała stuprocentowej pewności, że to już będzie na zawsze. Już nigdy w życiu nie zafunduję mojej Ani kolejnego porzucenia. Zobacz też: Jak wywalczyć alimenty dla dziecka? Samotne, ale nie same! Nie wiesz, gdzie szukać wsparcia? Znajdziesz je nie tylko na forach internetowych (np. na prowadzonym przez psycholożkę, i również samotną matkę, forum portalu Goldenline.pl „Samodzielne, samotne mamy”), ale także w wielu organizacjach kobiecych. • Fundacja mama. Tutaj możesz zapytać prawnika o to, jak uzyskać alimenty. Kontakt: www.fundacjamama.pl • OŚKA. Czyli Ośrodek Informacji Środowisk Kobiecych. Możesz zasięgnąć porady prawnika albo psychologa. Znajdziesz też zapowiedzi szkoleń albo warsztatów dla kobiet. Kontakt: www.oska.org.pl • Centrum praw kobiet. Uzyskasz tu nie tylko pomoc prawną, ale także schronienie, jeśli nie masz gdzie mieszkać. Adres schroniska nie jest ujawniany. Kontakt: www.cpk.org.pl • Pro-vita. Fundacja prowadzi kilka domów samotnej matki. Kontakt: tel. (0-61) 663 63 19; e-mail: fpsm@free.ngo.pl
Dla kogo alimenty? Nie tylko dla dziecka!
Alimenty należą się nie tylko dzieciom, ale w uzasadnionych przypadkach także o współmałżonkowi (nawet po rozwodzie), rodzicom, a także rodzeństwu. Na straży tego obowiązku stoi prawo!
Każda z nas wie, że jeśli mąż nie płaci na dziecko, możemy żądać od niego alimentów. Gdy uchyla się od tego obowiązku i nawet komornik jest bezsilny, z pomocą może przyjść Fundusz Alimentacyjny. Bywa jednak, że mąż w ogóle nie interesuje się domem i ty sama musisz radzić sobie ze wszystkimi przeciwnościami losu. Albo jesteś po rozwodzie i nie masz z czego żyć. Co wtedy? Przepisy przewidują, że w określonych przepisami sytuacjach alimenty należą się także osobie dorosłej! Wyjaśniamy, kiedy i od kogo możesz domagać się pomocy finansowej. Alimenty, gdy mąż nie daje na dom Zgodnie z prawem, w trakcie małżeństwa obowiązuje zasada równej stopy życiowej, co oznacza, że oboje powinniście żyć na takim samym poziomie. Co jednak zrobić, gdy twój ślubny nie daje pieniędzy na dom, wydaje je tylko na siebie, a ty ze swoje skromnej pensji starasz się związać koniec z końcem i zaspokoić domowe braki? Pamiętaj, że wynagrodzenie za pracę wchodzi w skład wspólności majątkowej, jaka istnieje między wami i mąż nie może powiedzieć, że jego zarobki należą do niego. Jeśli tak zrobi, żądaj od niego pieniędzy na drodze sądowej. Pozew o alimenty powinnaś złożyć w sądzie rejonowym, właściwym dla twojego miejsca zamieszkania. O tym, czy masz prawo do alimentów i w jakiej wysokości ci się należą, zdecyduje na rozprawie sąd. Przepisy nie określają okresu, przez jaki twój mąż powinien płacić alimenty. Jeżeli żadne z was nie wystąpi o zmianę postanowienia sądu (np. o uchylenie tego obowiązku), taka sytuacja może trwać latami, np. aż do rozwodu. Alimenty po rozwodzie Z chwilą separacji czy rozwodu przestaje obowiązywać zasada równej stopy życiowej. To nie znaczy, że między wami wygasają wszelkie roszczenia finansowe. Jeżeli na skutek rozstania znalazłaś się w trudnej sytuacji materialnej, możesz domagać się od męża pomocy finansowej. Prawo do alimentów zależy jednak od tego, z czyjej winy doszło do rozpadu małżeństwa. • Jeżeli rozwód nastąpił bez orzekania o winie lub z waszej obopólnej winy – każde z was może domagać się od drugiego alimentów, jeśli znalazło się w niedostatku. • Gdy sąd orzekł winę jednej ze stron, np. męża – masz prawo do alimentów, jeśli rozstanie spowodowało istotne pogorszenie twojej sytuacji materialnej. Ma to miejsce zwłaszcza wtedy, gdy mąż sporo zarabiał, bo np. miał intratną posadę, natomiast twoje dochody były przeciętne. Warto wiedzieć: Pod pojęciem niedostatku należy rozumieć sytuację, gdy własnymi siłami nie jesteś w stanie zaspokoić swoich potrzeb, ponieważ np. nie możesz podjąć pracy z uwagi na opiekę nad dziećmi, jesteś chora, nie masz wystarczających kwalifikacji do pracy (bo np. przez całe życie byłaś „przy mężu” i nie pracowałaś). Kodeks rodzinny nie precyzuje, jakie konkretne potrzeby muszą być zaspokojone – określa to każdorazowo sąd. Kiedy wygasa obowiązek alimentacyjny? To zależy. Gdy otrzymaliście rozwód bez orzekania o winie lub za obopólną winą, obowiązek alimentacyjny wygasa po 5 latach od orzeczenia rozwodu. Wyjątkowo sąd może ten termin przedłużyć. Natomiast w przypadku orzeczenia separacji, ten obowiązek w ogóle nie wygasa. Warto wiedzieć: Osoba, która otrzymuje alimenty, traci do nich prawo w przypadku powtórnego zamążpójścia. Fakt ożenku nie wpływa jednak na sytuację zobowiązanego do płacenia – może tylko spowodować, że sąd obniży wysokość alimentów. UWAGA! Zdaniem Sądu Najwyższego, jeżeli alimentów domaga się małżonek, który z uwagi na wiek, siły i stosunki rodzinne może rozpocząć naukę niezbędną do uzyskania wymaganych kwalifikacji, wówczas alimenty przysługują mu tylko przez czas niezbędny do uzyskania tych kwalifikacji (wytyczne SN z 1987 roku). [CMS_PAGE_BREAK] Alimenty od krewnych Obowiązek alimentacyjny ciąży także na krewnych, a nawet powinowatych (np. pasierb musi płacić ojczymowi). Tym samym powstaje pytanie, do kogo najpierw udać się o pomoc? Alimentów nie można domagać się według własnego widzimisię. Nie można wybrać najbogatszego krewnego i wystąpić do niego z żądaniem wsparcia. Przepisy prawa ściśle określają kolejność, w jakiej poszczególni członkowie mogą zostać obciążeni obowiązkiem alimentacyjnym. Ten, kto jest na dalszym miejscu, może zostać zobowiązany do płacenia tylko wtedy, gdy okaże się, że osoba uprawniona do alimentów nie ma bliskich z wcześniejszych grup lub ci nie mają możliwości udzielenia wsparcia. Bliscy są zobowiązani do płacenia alimentów w następującej kolejności: - małżonek; - zstępni (np. dzieci względem rodziców, a w sytuacji, gdy np. nie mogą płacić – wnuki, a w dalszej kolejności prawnuki); - wstępni (np. rodzice względem dzieci, a jeśli ich nie ma – dziadkowie, pradziadkowie); - rodzeństwo (także przyrodnie). Jak dochodzić alimentów W swoim pozwie o alimenty powinnaś podać dane swoje (łącznie z adresem) i pozwanego, czyli męża. Określ też wysokość żądania, czyli kwotę alimentów. Nie zapomnij napisać, od kiedy się ich domagasz. Musisz też przekonująco uzasadnić pozew. Opisz, kiedy zawarliście związek małżeński (jeśli alimentów domagasz się od męża), kiedy sąd orzekł rozwód (separację), jak obecnie wygląda twoja sytuacja. Do pozwu o alimenty należy dołączyć: - odpis aktu małżeństwa; - odpis wyroku rozwodowego (jeśli już nie jesteście razem); - zaświadczenie z zakładu pracy o osiąganych dochodach (ewentualnie o zasiłku dla bezrobotnych); - dowody potwierdzające twoje wydatki. Składając pozew, nie wnosisz żadnej opłaty. Jeśli twoja sytuacja ulegnie zmianie, np. zachorujesz i będziesz potrzebowała pieniędzy na lekarstwa, możesz złożyć pozew o podwyższenie świadczeń. Wtedy także nic nie płacisz. Nie zawsze dostaniesz alimenty Możesz domagać się alimentów od bliskich (np. od rodzeństwa) tylko wówczas, gdy żyjesz w niedostatku. Ci jednak mogą uchylić się od obowiązku dostarczenia ci środków utrzymania, jeżeli udowodnią przed sądem, że wspieranie ciebie łączyłoby się dla nich z nadmiernym uszczerbkiem dla nich i ich rodziny. Obowiązek płacenia alimentów nie przechodzi na spadkobierców. Zobacz także: Jak przebiega sprawa o alimenty?
Jak ochronić dziecko, gdy rodzice się rozwodzą? Rozmowa psycholożek
Gdy rodzice podejmą decyzję o rozwodzie, muszą dołożyć starań, by zaoszczędzić dziecku cierpienia. To trudna sytuacja dla wszystkich stron. Czy da się z niej wyjść? Co powiedzieć dziecku?
List od czytelniczki: Mój mąż i ja po długich dyskusjach podjęliśmy decyzję o rozwodzie. Nie jest nam łatwo, ale najbardziej martwimy się o naszą córeczkę Olę, która ma cztery latka. Jak powinniśmy się zachować, co powiedzieć, by zaoszczędzić dziecku cierpienia? Dagmara z Grodziska Mazowieckiego Rozmawiają prof. Anna Brzezińska i Małgorzata Ohme, psycholożki MO: Dagmara razem z mężem podjęli trudną decyzję. Ale jest jeszcze mała Ola, ich córeczka. Teraz trudność polega na poinformowaniu dziewczynki o decyzji rodziców tak, by jej świat nagle nie rozpadł się na małe kawałki. AB: Bardzo często ludzie zadają mi pytanie, co zrobić, gdy dojdzie do rozwodu, jak sprawić, by świat dziecka pozostał taki sam – beztroski, przewidywalny. To przecież niemożliwe! Rodzina, z której odchodzi jedno z rodziców, zmienia się dla wszystkich, także – a może przede wszystkim – dla dziecka. Zadaniem rozwodzących się mam i ojców nie jest więc zakłamywanie rzeczywistości – muszą pomóc dziecku odnaleźć się w tak trudnej dla niego chwili. MO: Na czym powinna więc polegać taka pomoc zdaniem pani profesor? AB: Na uczciwości, otwartości i bliskości. Dziecko trzyletnie, a tym bardziej starsze, potrafi już wiele zrozumieć. Bardzo bacznie obserwuje świat wokół siebie. Nie lubi tajemnic i za wszelką cenę dąży do ich rozwikłania. Jeśli nie otrzyma odpowiedzi od swoich najbliższych, zacznie szukać jej w swojej wyobraźni, a ta podpowiada mu czasem koszmarne i czarne scenariusze. Dzieci rozwodzących się rodziców mają tendencję do obwiniania siebie za tę sytuację. Trudno im jest „oczerniać” ukochaną mamę i tatę, bo ich nieskazitelny obraz jest dla malucha bardzo ważny. Może nawet ważniejszy niż własne dobre samopoczucie... MO: Myślę, że dobrze jest powiedzieć dziecku tyle, ile jest w stanie przyjąć i zrozumieć (wszystko przecież zależy od jego wieku). Z jednej strony nie wolno wciągać malucha w sprawy dorosłych, obciążać go dylematami, osądami, wzajemnymi pretensjami, a z drugiej trzeba mocno podkreślić, że to jest wyłącznie problem mamy i taty, że dziecko nie ma z tą sprawą nic wspólnego. Warto także dodać, że rodzice bardzo się kochali i dziecko jest owocem ich miłości. Poczucie, że jego własna historia zaczynała się z miłości i bliskości rodziców to wielki kapitał na przyszłość. Zobacz też: Mamo, tato, zrobimy coś razem? AB: Oczywiście istotne jest też to, co dzieje się potem. Dziecko potrzebuje obojga rodziców, zwłaszcza kiedy miało z nimi dobry kontakt. Niedobrze jest, kiedy rodzice budują w dziecku negatywny obraz eksmęża lub byłej żony. To wciąganie dziecka w konflikt i pozbawianie go szansy na zdrową relację z każdym z rodziców. MO: Czasem naprawdę nie jest łatwo pozostać neutralnym czy obiektywnym, gdy coś nas przeraża, czujemy się upokorzeni, bo np. dowiedzieliśmy się o zdradzie współmałżonka. Przepełnia nas złość, ogromny ból – szczególnie trudno jest słuchać o nowym partnerze osoby kiedyś bardzo nam bliskiej. Ale mimo to trzeba w tej sytuacji myśleć przede wszystkim o dziecku. Ono musi mieć szansę podtrzymać i wzmacniać swoją własną relację z rodzicem, który odszedł. I im jest ona lepsza, bliższa i cieplejsza – tym lepiej dla prawidłowego rozwoju emocjonalnego malucha. Zobacz też: Między słowami - o tym, co mówi do dziecka nasza twarz i ciało prof. Anna Brzezińska, wykładowca na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, specjalistka w zakresie psychologii rozwoju, edukacji i zdrowia, autorka i redaktor wielu książek Małgorzata Ohme, psycholog, specjalizuje się w psychologii rozwoju
Po rozwodzie rodziców: dwa domy, dwie rodziny
Rozwód rodziców przewraca dziecięcy świat do góry nogami. Wszystko jest inne i nowe – nowy dom, nowe są nawet święta. Przeczytaj rady psychologa, jak stworzyć szczęśliwą nową rodzinę dla dziecka.
Po rozwodzie rodziców potrzeba sporo czasu, żeby wszystko poukładać, a potem dużo dobrej woli, by nowy partner mamy czy taty dołączyli do rodziny. Rodzina może być szczęśliwa po raz drugi, jeśli uda się jej ominąć pułapki. Przeczytaj, jak oswoić dziecko z nową rzeczywistością po rozwodzie rodziców, jak odnaleźć się w nowym domu taty i jak wprowadzić do życia dziecka po rozwodzie nowego partnera. Podwójne święta po rozwodzie rodziców Jeśli atmosfera przy wigilijnym stole po rozwodzie może być przyjazna, warto w ten szczególny wieczór razem do niego usiąść. Święta to czas spełniania marzeń, zwłaszcza dziecka. Skoro marzenia dziecka o rodzinie mieszkającej pod jednym dachem nie mogą się ziścić, niech staną się rzeczywistością te o radosnych świętach u boku mamy i taty. Ale gdy napięcia wiszą w powietrzu, zrezygnujcie ze wspólnego świętowania. Czasem lepszym rozwiązaniem są święta u dziadków. DOBRA RADA: Na wiele tygodni wcześniej warto dokładnie zaplanować, jak będą wyglądały święta. Podzielić można wszystko: wigilię – wcześniejsza kolacja z mamą, późniejsza z tatą, pierwszy dzień świąt z tatą itd. A może śniadanie u mamy, a obiad u taty? Niektórzy rozwiedzeni rodzice umawiają się, że w jednym roku dziecko spędzi święta z tatą, w kolejnym z mamą. To dobre rozwiązanie, gdy dzieli ich duża odległość. Dziecko po rozwodzie: nowy dom taty Pierwsza wizyta u taty po rozwodzie może być dla dziecka dużym przeżyciem. Gdy wróci, nie zalewaj go lawiną pytań o to, co robili, jak wygląda salon i czy TA pani jest miła. Na niektóre z nich będzie mu trudno odpowiadać, bo albo nie będzie ci chciało sprawiać przykrości („Ta pani była miła, ale czy mama to zrozumie?”), albo niektóre rzeczy musi sobie dopiero poukładać w głowie („Nie wiem, czy tata może kochać córeczkę tej pani”). Dziecko będzie więc odpowiedzi unikać albo kłamać i żyć w poczuciu winy, że nie mówi prawdy. DOBRA RADA: Kiedy dziecko wraca od taty, który mieszka z nową partnerką, cierpliwie słuchaj tego, o czym chce ci powiedzieć. Może sam zacznie pytać. Wtedy szczerze odpowiadaj. Nowy partner mamy Kiedy w twoim życiu pojawia się nowy partner, dziecku może się wydawać, że traci swoją uprzywilejowaną pozycję. Jeśli utrzymuje dobre stosunki z ojcem, to tylko jego wciąż widzi u boku mamy. Ma poczucie, że akceptacja nowego mężczyzny oznaczałaby zdradę ojca. DOBRA RADA: Mów o swoich uczuciach do dziecka, zapewniaj, że nie zależą one od tego, co dzieje się w Waszej rodzinie. Odważnie powiedz, że powrót do taty nie jest już możliwy, a pojawienie się nowego partnera nie wynika z wcześniejszych relacji z mężem. Wytłumacz dziecku, że to całkowicie normalne, iż kocha tatę i lubi twojego towarzysza życia. [CMS_PAGE_BREAK] Zanim po rozwodzie zamieszkasz z nowym partnerem Dla ciebie nowy partner to ktoś, kogo znasz, kogo kochasz, ale dla dziecka to obca osoba. Powinno go poznać, mieć okazję bywać z nim w różnych sytuacjach, wyjechać na kilka dni czy na część ferii... Jeśli uznasz, że nadszedł właściwy moment na rozmowę o planach zamieszkania razem, usiądźcie i spokojnie porozmawiajcie. Taką informację poprzedź kilkoma słowami wyjaśnienia, dlaczego nowa osoba ma zamieszkać pod waszym dachem („Kochamy się, jest nam ze sobą dobrze, mamy wspólne plany”). Odkładanie takiej rozmowy nie jest dobre. Dziecko nie może snuć domysłów na temat swojej sytuacji. DOBRA RADA: Pozwól, by wypowiedziało swoje zdanie, ale nie pytaj o zgodę. Pamiętaj, że to ty podejmujesz decyzję. Musisz ją tylko mądrze i spokojnie przedstawić córce czy synowi. Zobacz też: Bycie macochą jest piekielnie trudne: poznaj 7 prawd o byciu macochą Jak dziecko ma się zwracać do nowego partnera mamy Forma zwracania się dzieci do twojego partnera musi oddawać to, co czują do nowego członka rodziny. Potrzebują czasu, by to zrozumieć. Najlepiej więc na początku znajomości zostawić otwarty temat i dopiero po jakimś czasie wrócić do niego. Może sam się rozwiąże, a jeśli nie, porozmawiaj o tym. Zaznaczcie, że to, jaką formę dzieci wybiorą, zależy od nich. Zaakceptujcie każdy ich pomysł. Naciski i narzucanie się, choćby w dobrych intencjach, odniesie odwrotny skutek. „Mów do mnie: mamo” dla partnerki taty może oznaczać „Pokochałam cię jak własne dziecko”. Ale dla malca może być zagrożeniem: „Chcesz zastąpić mi mamę”. Zamiast zbliżenia, pojawi się chęć izolowania i wrogość. DOBRA RADA: Najprostszym rozwiązaniem byłoby mówienie sobie po imieniu. Jeśli mimo upływu czasu i sugestii dorosłych dotyczących form zwracania się do partnera rodzica dziecko wciąż używa form bezosobowych, nie irytuj się, nie krytykuj jego zachowania. I nie upatruj złej woli w jego postępowaniu. Zachowajcie spokój i czekajcie. Przeczytaj, jak ułożyć sobie na nowo życie po rozwodzie Wychowanie dziecka po rozwodzie: co wolno ojczymowi? Jednoznaczne reguły życia pod jednym dachem wszystkim ułatwią kontakty. Choć nowa osoba nie wchodzi w rolę taty (lub mamy, gdy dzieci zostają z ojcem), to jednak na gruncie domowym musi mieć swoje prawa. Najlepiej, gdy mama (jeśli to z nią są dzieci) przeprowadzi rozmowę „sam na sam” z synem lub córką i powie, jakiego zachowania oczekuje, w jakich sytuacjach dziecko musi podporządkować się jej nowemu partnerowi. DOBRA RADA: By wszyscy czuli się w tej nowej rodzinie dobrze, musi mieć ona swoją hierarchię. Dzieci powinny się liczyć ze zdaniem nowego jej członka i być posłuszne w określonych sytuacjach. Ale uwaga – jeśli jakaś sfera życia zostanie uznana za bezdyskusyjną (na przykład organizacja dni spędzanych z ojcem), to partner mamy nie powinien w to ingerować. Zobacz też: Jak powiedzieć dziecku o rozwodzie Jak się rozstawać, by najmniej ucierpiało dziecko Zrozum, co dziecko przeżywa podczas rozwodu rodziców.